Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0120/01/09
Վիճակագրական տողի համար :
1.9
Պատասխանող
Ռուբեն Խաչատրյան
Ռուբեն Խաչատրյան
Ռուբեն Խաչատրյան Հմայակի
Ռուբեն Խաչատրյան
Ռուբեն Խաչատրյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արմեն Դանիելյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Սարիբեկ Արամյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Հովհաննես Ղուկասյան
Հոդվածներ
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Հոդված ՀՀ քր. դատավարության օր.ի 357-360 հոդվածներով և 375.3 հոդվածի 6-րդ կետով
Վճռաբեկ
Հոդված 403-406, 419, 422-424
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արմեն Դանիելյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Սարիբեկ Արամյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Հովհաննես Ղուկասյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2010-10-19 | 16:00 | 4-րդ | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2009-09-22 | 16:00 | 6 | Տուժող` Ավետիք Սարիբեկյան | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2009-10-02 | 14:00 | 6 | |||
| Վճռաբեկ | 2010-05-04 | 11:00 | 1 |
Գործ ԵԱՔԴ/0120/01/09
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
19 հոկտեմբերի 2010թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ն.ՄԵՀՐԱԲՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ռ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 112 հոդ. 1-ին մասով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 14.10.2009թ. դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը
30.06.2009թ. հարուցված թիվ 09110209 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում.
04.07.2009թ. որոշում է կայացվել Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանին ՀՀ քր. օր-ի 112 հոդ. 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
31.08.2009թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 14.10.2009թ. դատավճռով` դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ.
Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
Ազատազրկման ձևով պատժին հաշվակցվել է 2009թ. հուլիսի 1-ից 10-ը ամբաստանյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակը և վերջնական թողնվել է կրելու ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 21 /քսանմեկ/ օր ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության ՔԿՎ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը խափանման միջոց գրավը թողնվել է անփոփոխ:
Պատիժը կրելու սկիզբը հաշվվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ամբաստանյալին փաստացի կալանավորելու օրվանից:
Քաղաքացիական հայցի հարցը համարվել է լուծված պահանջ չներկայացնելու պատճառաբանությամբ:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 14.10.2009թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել պաշտպանը:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 11.02.2010թ. որոշմամբ` Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է:
Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի հոկտեմբերի 14-ի դատավճիռը նշանակված պատժի մասով փոփոխվել է:
Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
Ազատազրկման ձևով պատժին հաշվակցվել է 2009 թվականի հուլիսի 1-ից 10-ը ամբաստանյալի` անազատության մեջ գտնվելու ժամանակը և վերջնական թողնվել է կրելու ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 21 /քսանմեկ/ օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանվել է փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով` վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնելով ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի բնակության վայրի ստորաբաժանման վրա:
Որոշվել է նաև.
Որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Հմայակ Խաչատրյանի կողմից մուծված Ռուբեն Խաչատրյանի նկատմամբ որպես կալանքի այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավի գումարը` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամի չափով` ՚Հայէկոնոմբանկիՙ Շենգավիթի մասնաճյուղ դրամարկղ թիվ 277 մուտքի օրդերով մուծված, վերադարձնել Հմայակ Խաչատրյանին:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 11.02.2010թ. որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է ներկայացրել ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալը:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատի 04.05.2010թ. որոշմամբ` Վճռաբեկ բողոքը բավարարվել է մասնակիորեն:
Ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. փետրվարի 11-ի որոշումը բեկանվել է և գործն ուղարկվել է նույն դատարանª նոր քննության:
Գործի փաստական հանգամանքները.
Ռուբեն Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ վերջինս 2009թ. հունիսի 30-ին, ժամը 15-ի սահմաններում նկատել է, որ իր կողմից Ռուբինյանց 9 շենքի նկուղի միջանցք տեղափոխած նստարանը հանվել և դրվել է շենքի բակում: Այդ կապակցությամբ նույն շենքի թիվ 16 բնակարանի բնակիչ Ավետիք Արայի Սարիբեկյանի հետ ծագած վիճաբանության ժամանակ, ձեռքին եղած զոդման սարքի էլեկտրոդի կտորով մեկ անգամ դիտավորությամբ հարվածել է Ա.Սարիբեկյանի կրծքավանդակի ձախ կեսին` նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 14.10.2009թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպանը: Վերջինս վկայակոչելով բողոքում շարադրված պատճառաբանությունները` խնդրել է փոփոխել ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը և Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, հետևյալ հիմնավորումներով.
Գտնում է, որ դատարանը Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ ճիշտ եզրահանգման չի եկել և բավականին խիստ պատիժ է կայացրել:
Ռ.Խաչատրյանը վիճաբանել է իր հարևան և մանկության ընկեր Ա.Սարիբեկյանի հետ և լինելով ֆիզիկապես ավելի թույլ, գետնից վերցնելով էլեկտրոդի կտորը հարվածել է նրան` առանց գիտակցելու հետևանքները: Իմանալով, որ շտապօգնությունը Սարիբեկյանին տեղափոխել է հիվանդանոց, ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանություն և ցուցմունքներ է տվել կատարվածի մասին:
Ռ.Խաչատրյանը նախկինում արատավորված չի եղել, երիտասարդ է, ճարտարագիտական համալսարանի վերջին կուրսի ուսանող է, լավ է բնութագրվում ինչպես շրջապատի, այնպես էլ համալսարանի կողմից, իր ընտանիքի անդամների միջոցով վերականգնել է պատճառված նյութական վնասը, հաշտվել է ինչպես իր ընկերոջ, այնպես էլ, որպես իր հարևան` Սարիբեկյանների ընտանիքի հետ, զղջացել է կատարվածի համար, որի արդյունքում էլ նրա նկատմամբ կիրառվել է արագացված դատաքննություն: Տուժողն ապաքինվել է և նրա կյանքին ոչինչ չի սպառնում, նա նույնպես գրավոր դիմումով խնդրել է դատարանին, որպեսզի Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ կայացվի:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քր. օր-ի 10 հոդվածն ամրագրում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, համաձայն որի` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով:
ՀՀ քր. օր-ի 61 հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է նույն օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քր. օր-ի 48 հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քր. օր-ի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով սահմանված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը սահմանում է պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը, ըստ որի 1-ին կետի` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Նույն հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Այսինքն, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քր. օր-ի 48 հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, որի համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր իսկ 05.05.2010թ. որոշմամբ անդրադառնալով սույն գործով Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս գործի բոլոր փաստական հանգամանքները ՀՀ վերաքննիչ դատարանի կողմից պատշաճ գնահատելու հարցին, եզրահանգել է նաև, որ ՀՀ վերաքննիչ դատարանի կողմից որպես Ռ.Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դիտված զինվորական կոմիսարիատի ծանուցումը, ինչպես նաև զորակոչային տեղամասում կցագրման վկայականը ոչ ուղղակի, ոչ անուղղակի կերպով չեն վերաբերում հանցագործությանը կամ հանցավորի անձին, չեն բարձացնում կամ իջեցնում նրա արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը և հետևաբար չեն կարող վկայել նրա նկատմամբ նշանակված պատժի կրման անհրաժեշտության առկայության կամ բացակայության մասին:
Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ այնուհետև, սույն գործով արդեն իսկ նոր դատաքննության ժամանակ պաշտպանության կողմը ներկայացրել է ՀՀ ՊՆ թիվ 54850 զորամասի հրամանատարության կողմից տրված 21.07.2010թ. թիվ 160 տեղեկանքն այն մասին, որ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանը 07.06.2010թ.-ից ծառայում է ՀՀ ՊՆ թիվ 54850 զորամասում և համարվում է պարտադիր ժամկետային զինծառայող:
Բացի այդ, ներկայացվել է նաև 19.10.2010թ. թվագրմամբ ծառայողական բնութագիր տրված ՀՀ ՊՆ թիվ 54850 զորամասի հրամանատարության կողմից համաձայն որի` կուրսանտ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանը /ծնված 03.12.1989թ., բարձրագուն կրթությամբ, ՀՀ զինված ուժերում է 07.06.2010թ.-ից/ ՀՀ ՊՆ թիվ 54850 զորամասում ծառայության ընթացքում իրեն դրսևորել է որպես բարեխիղճ և կարգապահ զինվորի, հրամանատարության կողմից տրված առաջադրանքները կատարել է ժամանակին և պատասխանատվության զգացումով: Մարտական պատրաստության պարապմունքներին մասնակցել է ՚լավՙ առաջադիմությամբ, բարոյապես կայուն անձնավորություն է, շարային և ֆիզիկական առումներով պատրաստված է ՚լավՙ, վայելում է հրամանատարության և զինակից ընկերների հարգանքը:
Վերստին քննության առնելով ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը` վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի կատարած հանցագործության բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, կատարման հանգամանքները, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն այն, որ նա ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանության բաժին և տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, նախկինում դատապարտված և արատավորված չի եղել, բարձրագույն կրթությամբ, արդեն իսկ 07.06.2010թ.-ից ծառայում է ՀՀ ՊՆ թիվ 54850 զորամասում և համարվում է պարտադիր ժամկետային զինծառայող, բնութագրվում է դրականորեն, վերջինիս հետագա զինվորական ծառայությունը շարունակելու հնարավորություն ընձեռնելու նպատակահարմարությունը, հաշտվել են տուժողի հետ, վերջինս ամբաստանյալից պարտք ու պահանջ չունի, խնդրել է մեղմ վերաբերվել, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը:
Նման պայմաններում, այդ թվում նաև ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի արդեն իսկ պարտադիր ժամկետային զինվորական ծառայության մեջ գտնվելու, զինծառայության ընթացքում իրեն դրականորեն դրսևորելու պարագայում, ելնելով վերջինիս հետագա պարտադիր ժամկետային զինվորական ծառայությունը շարունակելու հնարավորություն ընձեռելու նպատակահարմարությունից, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում, ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու, հնարավոր համարելով վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը, սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով, ինչը տվյալ դեպքում չի բացառում պատժի նպատակներին հասնելու հնարավորությունը և ինչը հիմք է ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը պատժի մասով փոփոխելու` ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը` 2/երկու/տարի 11/տասնմեկ/ ամիս 21 /քսանմեկ/ օր ժամկետով ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառելու և 2 /երկու/ տարի ժամկետով փորձաշրջան սահմանելու համար:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված գրավի գումարը տնօրինելուն, ապա սույն դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո այն ենթակա է վերադարձման գրավատուին` Հմայակ Խաչատրյանին:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 393-394 և 395 հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 112 հոդ. 1-ին մասով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 14.10.2009թ. դատավճիռը պատժի մասով փոփոխել:
Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 112 հոդ. 1-ին մասով և պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քր. օր-ի 69 հոդ. կիրառմամբ նշանակված պատժին հաշվակցել /հանել/ 2009թ. հուլիսի 1-ից 10-ը ամբաստանյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 21 /քսանմեկ/ օր ժամկետով:
ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդ. կիրառմամբ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ՊՆ թիվ 54850 զորամասի հրամանատարությանը:
Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Հմայակ Խաչատրյանի կողմից մուծված Ռուբեն Խաչատրյանի նկատմամբ որպես կալանքի այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավի գումարը` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամը վերադարձնել գրավատուին` Հմայակ Խաչատրյանին:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է.
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
19 հոկտեմբերի 2010թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ն.ՄԵՀՐԱԲՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ռ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 112 հոդ. 1-ին մասով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 14.10.2009թ. դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը
30.06.2009թ. հարուցված թիվ 09110209 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում.
04.07.2009թ. որոշում է կայացվել Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանին ՀՀ քր. օր-ի 112 հոդ. 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
31.08.2009թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 14.10.2009թ. դատավճռով` դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ.
Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
Ազատազրկման ձևով պատժին հաշվակցվել է 2009թ. հուլիսի 1-ից 10-ը ամբաստանյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակը և վերջնական թողնվել է կրելու ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 21 /քսանմեկ/ օր ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության ՔԿՎ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը խափանման միջոց գրավը թողնվել է անփոփոխ:
Պատիժը կրելու սկիզբը հաշվվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ամբաստանյալին փաստացի կալանավորելու օրվանից:
Քաղաքացիական հայցի հարցը համարվել է լուծված պահանջ չներկայացնելու պատճառաբանությամբ:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 14.10.2009թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել պաշտպանը:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 11.02.2010թ. որոշմամբ` Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է:
Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի հոկտեմբերի 14-ի դատավճիռը նշանակված պատժի մասով փոփոխվել է:
Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
Ազատազրկման ձևով պատժին հաշվակցվել է 2009 թվականի հուլիսի 1-ից 10-ը ամբաստանյալի` անազատության մեջ գտնվելու ժամանակը և վերջնական թողնվել է կրելու ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 21 /քսանմեկ/ օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանվել է փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով` վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնելով ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի բնակության վայրի ստորաբաժանման վրա:
Որոշվել է նաև.
Որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Հմայակ Խաչատրյանի կողմից մուծված Ռուբեն Խաչատրյանի նկատմամբ որպես կալանքի այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավի գումարը` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամի չափով` ՚Հայէկոնոմբանկիՙ Շենգավիթի մասնաճյուղ դրամարկղ թիվ 277 մուտքի օրդերով մուծված, վերադարձնել Հմայակ Խաչատրյանին:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 11.02.2010թ. որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է ներկայացրել ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալը:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատի 04.05.2010թ. որոշմամբ` Վճռաբեկ բողոքը բավարարվել է մասնակիորեն:
Ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. փետրվարի 11-ի որոշումը բեկանվել է և գործն ուղարկվել է նույն դատարանª նոր քննության:
Գործի փաստական հանգամանքները.
Ռուբեն Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ վերջինս 2009թ. հունիսի 30-ին, ժամը 15-ի սահմաններում նկատել է, որ իր կողմից Ռուբինյանց 9 շենքի նկուղի միջանցք տեղափոխած նստարանը հանվել և դրվել է շենքի բակում: Այդ կապակցությամբ նույն շենքի թիվ 16 բնակարանի բնակիչ Ավետիք Արայի Սարիբեկյանի հետ ծագած վիճաբանության ժամանակ, ձեռքին եղած զոդման սարքի էլեկտրոդի կտորով մեկ անգամ դիտավորությամբ հարվածել է Ա.Սարիբեկյանի կրծքավանդակի ձախ կեսին` նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 14.10.2009թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպանը: Վերջինս վկայակոչելով բողոքում շարադրված պատճառաբանությունները` խնդրել է փոփոխել ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը և Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, հետևյալ հիմնավորումներով.
Գտնում է, որ դատարանը Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ ճիշտ եզրահանգման չի եկել և բավականին խիստ պատիժ է կայացրել:
Ռ.Խաչատրյանը վիճաբանել է իր հարևան և մանկության ընկեր Ա.Սարիբեկյանի հետ և լինելով ֆիզիկապես ավելի թույլ, գետնից վերցնելով էլեկտրոդի կտորը հարվածել է նրան` առանց գիտակցելու հետևանքները: Իմանալով, որ շտապօգնությունը Սարիբեկյանին տեղափոխել է հիվանդանոց, ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանություն և ցուցմունքներ է տվել կատարվածի մասին:
Ռ.Խաչատրյանը նախկինում արատավորված չի եղել, երիտասարդ է, ճարտարագիտական համալսարանի վերջին կուրսի ուսանող է, լավ է բնութագրվում ինչպես շրջապատի, այնպես էլ համալսարանի կողմից, իր ընտանիքի անդամների միջոցով վերականգնել է պատճառված նյութական վնասը, հաշտվել է ինչպես իր ընկերոջ, այնպես էլ, որպես իր հարևան` Սարիբեկյանների ընտանիքի հետ, զղջացել է կատարվածի համար, որի արդյունքում էլ նրա նկատմամբ կիրառվել է արագացված դատաքննություն: Տուժողն ապաքինվել է և նրա կյանքին ոչինչ չի սպառնում, նա նույնպես գրավոր դիմումով խնդրել է դատարանին, որպեսզի Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ կայացվի:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քր. օր-ի 10 հոդվածն ամրագրում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, համաձայն որի` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով:
ՀՀ քր. օր-ի 61 հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է նույն օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քր. օր-ի 48 հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քր. օր-ի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով սահմանված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը սահմանում է պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը, ըստ որի 1-ին կետի` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Նույն հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Այսինքն, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քր. օր-ի 48 հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, որի համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր իսկ 05.05.2010թ. որոշմամբ անդրադառնալով սույն գործով Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս գործի բոլոր փաստական հանգամանքները ՀՀ վերաքննիչ դատարանի կողմից պատշաճ գնահատելու հարցին, եզրահանգել է նաև, որ ՀՀ վերաքննիչ դատարանի կողմից որպես Ռ.Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դիտված զինվորական կոմիսարիատի ծանուցումը, ինչպես նաև զորակոչային տեղամասում կցագրման վկայականը ոչ ուղղակի, ոչ անուղղակի կերպով չեն վերաբերում հանցագործությանը կամ հանցավորի անձին, չեն բարձացնում կամ իջեցնում նրա արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը և հետևաբար չեն կարող վկայել նրա նկատմամբ նշանակված պատժի կրման անհրաժեշտության առկայության կամ բացակայության մասին:
Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ այնուհետև, սույն գործով արդեն իսկ նոր դատաքննության ժամանակ պաշտպանության կողմը ներկայացրել է ՀՀ ՊՆ թիվ 54850 զորամասի հրամանատարության կողմից տրված 21.07.2010թ. թիվ 160 տեղեկանքն այն մասին, որ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանը 07.06.2010թ.-ից ծառայում է ՀՀ ՊՆ թիվ 54850 զորամասում և համարվում է պարտադիր ժամկետային զինծառայող:
Բացի այդ, ներկայացվել է նաև 19.10.2010թ. թվագրմամբ ծառայողական բնութագիր տրված ՀՀ ՊՆ թիվ 54850 զորամասի հրամանատարության կողմից համաձայն որի` կուրսանտ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանը /ծնված 03.12.1989թ., բարձրագուն կրթությամբ, ՀՀ զինված ուժերում է 07.06.2010թ.-ից/ ՀՀ ՊՆ թիվ 54850 զորամասում ծառայության ընթացքում իրեն դրսևորել է որպես բարեխիղճ և կարգապահ զինվորի, հրամանատարության կողմից տրված առաջադրանքները կատարել է ժամանակին և պատասխանատվության զգացումով: Մարտական պատրաստության պարապմունքներին մասնակցել է ՚լավՙ առաջադիմությամբ, բարոյապես կայուն անձնավորություն է, շարային և ֆիզիկական առումներով պատրաստված է ՚լավՙ, վայելում է հրամանատարության և զինակից ընկերների հարգանքը:
Վերստին քննության առնելով ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը` վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի կատարած հանցագործության բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, կատարման հանգամանքները, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն այն, որ նա ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանության բաժին և տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, նախկինում դատապարտված և արատավորված չի եղել, բարձրագույն կրթությամբ, արդեն իսկ 07.06.2010թ.-ից ծառայում է ՀՀ ՊՆ թիվ 54850 զորամասում և համարվում է պարտադիր ժամկետային զինծառայող, բնութագրվում է դրականորեն, վերջինիս հետագա զինվորական ծառայությունը շարունակելու հնարավորություն ընձեռնելու նպատակահարմարությունը, հաշտվել են տուժողի հետ, վերջինս ամբաստանյալից պարտք ու պահանջ չունի, խնդրել է մեղմ վերաբերվել, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը:
Նման պայմաններում, այդ թվում նաև ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի արդեն իսկ պարտադիր ժամկետային զինվորական ծառայության մեջ գտնվելու, զինծառայության ընթացքում իրեն դրականորեն դրսևորելու պարագայում, ելնելով վերջինիս հետագա պարտադիր ժամկետային զինվորական ծառայությունը շարունակելու հնարավորություն ընձեռելու նպատակահարմարությունից, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում, ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու, հնարավոր համարելով վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը, սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով, ինչը տվյալ դեպքում չի բացառում պատժի նպատակներին հասնելու հնարավորությունը և ինչը հիմք է ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը պատժի մասով փոփոխելու` ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը` 2/երկու/տարի 11/տասնմեկ/ ամիս 21 /քսանմեկ/ օր ժամկետով ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառելու և 2 /երկու/ տարի ժամկետով փորձաշրջան սահմանելու համար:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված գրավի գումարը տնօրինելուն, ապա սույն դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո այն ենթակա է վերադարձման գրավատուին` Հմայակ Խաչատրյանին:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 393-394 և 395 հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 112 հոդ. 1-ին մասով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 14.10.2009թ. դատավճիռը պատժի մասով փոփոխել:
Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 112 հոդ. 1-ին մասով և պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քր. օր-ի 69 հոդ. կիրառմամբ նշանակված պատժին հաշվակցել /հանել/ 2009թ. հուլիսի 1-ից 10-ը ամբաստանյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 21 /քսանմեկ/ օր ժամկետով:
ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդ. կիրառմամբ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ՊՆ թիվ 54850 զորամասի հրամանատարությանը:
Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Հմայակ Խաչատրյանի կողմից մուծված Ռուբեն Խաչատրյանի նկատմամբ որպես կալանքի այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավի գումարը` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամը վերադարձնել գրավատուին` Հմայակ Խաչատրյանին:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է.
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Գործ համար ԵԱՔԴ 0120/01/09
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
Հանուն Հայաստանի Հանրապետության
14.10.2009թ. դատարանի թիվ 6 դահլիճում
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
նախա•ահությամբ դատավոր` Ս. Արամյանի
քարտուղարությամբ` Մ. Սամսոնյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ն. Աշրաֆյանի
ամբաստանյալ` Ռ. Խաչատրյանի
պաշտպան ` Ն. Մեհրաբյանի
դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի, ծնված 03.12.1989թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, խնամքին` ոչ-ոք, չի աշխատում, ֆիզիկապես առողջ, ՀՊՃՀ-ի 4-րդ կուրսի ուսանող, նախկինում չդատված, հաշվառված բնակվում է Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցի 9 շենքի թիվ 18 բնակարանում:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 112 հոդվածի 1-ին մասով:
Սույն •ործով խափանման միջոց է ընտրված •րավը:
ՊԱՐԶԵՑ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը
Սույն քրեական •ործը Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է 2009թ.-ի հունիսի 30-ին:
Ռուբեն Խաչատրյանը ձերբակալվել է 01.07.2009թ.-ին:
04.07.2009թ.-ին Ռուբեն Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և նույն օրը Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ թույլատրվել է որպես խափանման միջոց ընտրել կալանքը, իսկ պաշտպանի •րավ կիրառելու միջնորդությունը մերժվել է:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 10.07.2009թ.-ի որոշմամբ բավարարվել է պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը և ամբաստանյալ Ռ. Խաչատրյանին կալանքից •րավով ազատելը ճանաչվել է թույլատրելի` •րավի չափը սահմանելով մեկ միլիոն ՀՀ դրամ:
Նույն օրը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի դեպոզիտ հաշվին վճարվել է •րավի •ումարը և Ռ. Խաչատրյանը կալանքից ազատվել է:
Քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ դատարանում ստացվել է 2009թ.-ի սեպտեմբերի 1-ին:
2. Արա•ացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունն սկսելը ամբաստանյալ Ռուբեն Խաչատրյանը միջնորդեց կիրառել արա•ացված դատական քննության կար•:
Մեղադրողը համաձայնվեց •ործով արա•ացված դատական քննության կար• կիրառելուն:
Ամբաստանյալը հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացվել է կամավոր, նախապես խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, •իտակցում է արա•ացված կար•ով դատաքննություն կատարելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է ու հասկանալի, համաձայն է մեղադրանքի հետ:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 3751 և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արա•ացված կար•ով դատաքննություն անցկացնելու մասին:
Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ վերջինս 2009թ.-ի հունիսի 30-ին, ժամը 15-ի սահմաններում նկատել է, որ իր կողմից Ռուբինյանց 9 շենքի նկուղի միջանցք տեղափոխած նստարանը հանվել և դրվել է շենքի բակում: Այդ կապակցությամբ նույն շենքի թիվ 16 բնակարանի բնակիչ Ավետիք Արայի Սարիբեկյանի հետ ծա•ած վիճաբանության ժամանակ, ձեռքին եղած զոդման սարքի էլեկտրոդի կտորով մեկ ան•ամ դիտավորությամբ հարվածել է Ա. Սարիբեկյանի կրծքավանդակի ձախ կեսին` նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս` կյանքին վտան• սպառնացող:
Բացի ամբաստանյալի կողմից իր նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքն ընդունելուց, նրա արարքը հիմնավորվում է նաև ՀՀ առողջապահության նախարարության հանրապետական դատական բժշկության •իտա•ործնական կենտրոնի թիվ 919/հ եզրակացությամբ, որի համաձայն Ա. Սարիբեկյանի ստացած մարմնական վնասվածքը` կրծքավանդակի ձախ կեսի հետին մակերեսի, ներկայիս սպի, նախկինում եղած թափանցող ծակած վերքի ձևով, որն ուղեկցվել է հիդրոպնեմոթորաքսով, հասցվել է սուր ծայր ունեցող բութ առարկայով, ինչպիսին կարող էր հանդիսանալ նաև զոդման սարքի էլեկտրոդի կտորը, հնարավոր է նշված ժամկետում, չի բացառվում որոշման մեջ նշված •ործի հան•ամանքներին և պատճառել է առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտան• սպառնացող:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենս•րքի 112 հոդվածի 1-ին մասի` դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելը կամ առողջությանն այլ ծանր վնաս պատճառելը, որը վտան•ավոր է կյանքի համար, պատժվում է ազատազրկմամբ` երեքից յոթ տարի ժամկետով:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 375-3 հոդվածի 6-րդ մասի` դատարանը արա•ացված կար•ով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող •երազանցել կատարված հանցա•ործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը:
Վերլուծելով քրեական •ործի և արա•ացված դատաքննության հան•ամանքները, դատարանը •տնում է, որ մեղսա•րվող արարքը ամբաստանյալը կատարել է ուղղակի դիտավորությամբ, որի համար պետք է կրի պատասխանատվություն:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը, ինչպես նաև նրա կողմից կատարած հանցավոր արարքի հասարակական վտան•ավորության աստիճանն ու բնույթը:
Դատարանը, որպես ամբաստանյալի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հան•ամանք է դիտում այն, որ նախկինում դատված և արատավորված չի եղել, բնութա•րվում է դրական, զղջացել է կատարած արարքի համար, երիտասարդ է:
Ամբաստանյալի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հան•ամանք դատարանը չի դիտում:
Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360 հոդվածներով և 3753 հոդվածի 6-րդ մասով, դատարանը.
ՎՃՌԵՑ
1. Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել ազատազրկման 3 (երեք) տարի ժամկետով:
2. Ազատազրկման ձևով պատժին հաշվեկցել 2009թ.-ի հուլիսի 1-ից 10-ը ամբաստանյալի անազատության մեջ •տնվելու ժամանակը և վերջնական թողնել կրելու ազատազրկում 2 (երկու) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 21 (քսանմեկ) օր ժամկետով:
3. Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության ՔԿՎ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
4. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը խափանման միջոց •րավը թողնել անփոփոխ:
5. Պատիժը կրելու սկիզբը հաշվել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ամբաստանյալին փաստացի կալանավորելու օրվանից:
6. Իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Ավետիք Սարիբեկյանի կիսաթև վերնաշապիկը, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, ոչնչացնել:
7. Քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված` պահանջ չներկայացնելու պատճառով:
8. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ԱՐԱՄՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
Հանուն Հայաստանի Հանրապետության
14.10.2009թ. դատարանի թիվ 6 դահլիճում
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
նախա•ահությամբ դատավոր` Ս. Արամյանի
քարտուղարությամբ` Մ. Սամսոնյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ն. Աշրաֆյանի
ամբաստանյալ` Ռ. Խաչատրյանի
պաշտպան ` Ն. Մեհրաբյանի
դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի, ծնված 03.12.1989թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, խնամքին` ոչ-ոք, չի աշխատում, ֆիզիկապես առողջ, ՀՊՃՀ-ի 4-րդ կուրսի ուսանող, նախկինում չդատված, հաշվառված բնակվում է Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցի 9 շենքի թիվ 18 բնակարանում:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 112 հոդվածի 1-ին մասով:
Սույն •ործով խափանման միջոց է ընտրված •րավը:
ՊԱՐԶԵՑ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը
Սույն քրեական •ործը Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է 2009թ.-ի հունիսի 30-ին:
Ռուբեն Խաչատրյանը ձերբակալվել է 01.07.2009թ.-ին:
04.07.2009թ.-ին Ռուբեն Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և նույն օրը Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ թույլատրվել է որպես խափանման միջոց ընտրել կալանքը, իսկ պաշտպանի •րավ կիրառելու միջնորդությունը մերժվել է:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 10.07.2009թ.-ի որոշմամբ բավարարվել է պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը և ամբաստանյալ Ռ. Խաչատրյանին կալանքից •րավով ազատելը ճանաչվել է թույլատրելի` •րավի չափը սահմանելով մեկ միլիոն ՀՀ դրամ:
Նույն օրը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի դեպոզիտ հաշվին վճարվել է •րավի •ումարը և Ռ. Խաչատրյանը կալանքից ազատվել է:
Քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ դատարանում ստացվել է 2009թ.-ի սեպտեմբերի 1-ին:
2. Արա•ացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունն սկսելը ամբաստանյալ Ռուբեն Խաչատրյանը միջնորդեց կիրառել արա•ացված դատական քննության կար•:
Մեղադրողը համաձայնվեց •ործով արա•ացված դատական քննության կար• կիրառելուն:
Ամբաստանյալը հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացվել է կամավոր, նախապես խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, •իտակցում է արա•ացված կար•ով դատաքննություն կատարելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է ու հասկանալի, համաձայն է մեղադրանքի հետ:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 3751 և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արա•ացված կար•ով դատաքննություն անցկացնելու մասին:
Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ վերջինս 2009թ.-ի հունիսի 30-ին, ժամը 15-ի սահմաններում նկատել է, որ իր կողմից Ռուբինյանց 9 շենքի նկուղի միջանցք տեղափոխած նստարանը հանվել և դրվել է շենքի բակում: Այդ կապակցությամբ նույն շենքի թիվ 16 բնակարանի բնակիչ Ավետիք Արայի Սարիբեկյանի հետ ծա•ած վիճաբանության ժամանակ, ձեռքին եղած զոդման սարքի էլեկտրոդի կտորով մեկ ան•ամ դիտավորությամբ հարվածել է Ա. Սարիբեկյանի կրծքավանդակի ձախ կեսին` նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս` կյանքին վտան• սպառնացող:
Բացի ամբաստանյալի կողմից իր նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքն ընդունելուց, նրա արարքը հիմնավորվում է նաև ՀՀ առողջապահության նախարարության հանրապետական դատական բժշկության •իտա•ործնական կենտրոնի թիվ 919/հ եզրակացությամբ, որի համաձայն Ա. Սարիբեկյանի ստացած մարմնական վնասվածքը` կրծքավանդակի ձախ կեսի հետին մակերեսի, ներկայիս սպի, նախկինում եղած թափանցող ծակած վերքի ձևով, որն ուղեկցվել է հիդրոպնեմոթորաքսով, հասցվել է սուր ծայր ունեցող բութ առարկայով, ինչպիսին կարող էր հանդիսանալ նաև զոդման սարքի էլեկտրոդի կտորը, հնարավոր է նշված ժամկետում, չի բացառվում որոշման մեջ նշված •ործի հան•ամանքներին և պատճառել է առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտան• սպառնացող:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենս•րքի 112 հոդվածի 1-ին մասի` դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելը կամ առողջությանն այլ ծանր վնաս պատճառելը, որը վտան•ավոր է կյանքի համար, պատժվում է ազատազրկմամբ` երեքից յոթ տարի ժամկետով:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 375-3 հոդվածի 6-րդ մասի` դատարանը արա•ացված կար•ով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող •երազանցել կատարված հանցա•ործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը:
Վերլուծելով քրեական •ործի և արա•ացված դատաքննության հան•ամանքները, դատարանը •տնում է, որ մեղսա•րվող արարքը ամբաստանյալը կատարել է ուղղակի դիտավորությամբ, որի համար պետք է կրի պատասխանատվություն:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը, ինչպես նաև նրա կողմից կատարած հանցավոր արարքի հասարակական վտան•ավորության աստիճանն ու բնույթը:
Դատարանը, որպես ամբաստանյալի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հան•ամանք է դիտում այն, որ նախկինում դատված և արատավորված չի եղել, բնութա•րվում է դրական, զղջացել է կատարած արարքի համար, երիտասարդ է:
Ամբաստանյալի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հան•ամանք դատարանը չի դիտում:
Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360 հոդվածներով և 3753 հոդվածի 6-րդ մասով, դատարանը.
ՎՃՌԵՑ
1. Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել ազատազրկման 3 (երեք) տարի ժամկետով:
2. Ազատազրկման ձևով պատժին հաշվեկցել 2009թ.-ի հուլիսի 1-ից 10-ը ամբաստանյալի անազատության մեջ •տնվելու ժամանակը և վերջնական թողնել կրելու ազատազրկում 2 (երկու) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 21 (քսանմեկ) օր ժամկետով:
3. Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության ՔԿՎ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
4. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը խափանման միջոց •րավը թողնել անփոփոխ:
5. Պատիժը կրելու սկիզբը հաշվել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ամբաստանյալին փաստացի կալանավորելու օրվանից:
6. Իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Ավետիք Սարիբեկյանի կիսաթև վերնաշապիկը, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, ոչնչացնել:
7. Քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված` պահանջ չներկայացնելու պատճառով:
8. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ԱՐԱՄՅԱՆ
ԵԱՔԴ/0120/01/09
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Հայաստանի Հանրապետության
վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշում
գործ թիվ ԵԱՔԴ/0120/01/09
Նախագահող դատավորª Ա.Հովհաննիսյան
Դատավորներª Ե.Դարբինյան, Ս.Չիչոյան
Հայաստանի Հանրապետության վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան)
նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ Մ.Պետրոսյանի
2010թ. մայիսի 4-ին ք. Երևանում
դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով մեղադրողի վճռաբեկ բողոքը ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 11-ի որոշման դեմ,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2009թ. հունիսի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09110209 քրեական գործը: 2. 2009թ. հուլիսի 1-ին Ռուբեն Խաչատրյանը ձերբակալվել է: 2009թ. հուլիսի 4-ին Ռ.Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2009թ. օգոստոսի 31-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: 3. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն արագացված դատական քննության կիրառմամբ 2009թ. հոկտեմբերի 14-ի դատավճռով Ռ.Խաչատրյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով: 4. Ռ.Խաչատրյանի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով գործըª ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2010թ. փետրվարի 11-ի որոշմամբ պատժի մասով փոփոխել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 14-ի դատավճիռը: Ռ.Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, և սահմանվել է փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով: 5. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. փետրվարի 11-ի որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալը: Վճռաբեկ դատարանը 2010թ. ապրիլի 15-ի որոշմամբ բողոքը վարույթ է ընդունել: Դատավարության մասնակիցների կողմից վճռաբեկ բողոքի պատասխան չի ուղարկվել:
Գործի փաստական հանգամանքները.
6. Ռուբեն Խաչատրյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է հետևյալ արարքի համար. 2009թ հունիսի 30-ին` ժամը 15.00-ի սահմաններում, նկատելով, որ իր կողմից Ռուբինյանց 9 շենքի նկուղի միջանցք տեղափոխված նստարանը հանվել և դրվել է շենքի բակում, այդ կապակցությամբ վիճաբանել է նույն շենքի թիվ 16 բնակարանի բնակիչ Ավետիք Սարիբեկյանի հետ, որի ժամանակ ձեռքին եղած զոդման սարքի էլեկտրոդի կտորով մեկ անգամ դիտավորությամբ հարվածել է վերջինիս կրծքավանդակի ձախ կեսին` նրա առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս:
Վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. 7. Բողոքի հեղինակը նշել է, որ Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը որպես քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առել այն, որ նա ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանության բաժին, զղջացել է կատարածի համար, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վերականգնել է պատճառված նյութական վնասը, հաշտվել է տուժողի հետ, դատարանը հաշվի է առել նաև քրեական պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը: Վկայակոչելով Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. նոյեմբերի 30-ի որոշումըª բողոքաբերը փաստարկել է, որ շարադրված հանգամանքները հաշվի առնելու արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանն անտեսել է ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, չի գնահատել նրա բացասական, ագրեսիվ վարքագիծը, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալ Ռ.Խաչատրյանն է վիճաբանության մեջ մտել տուժողի հետ, իր հետ նախապես բերված սուր ծայր ունեցող առարկայով` զոդման սարքի էլեկտրոդով, դիտավորությամբ հարվածել է վերջինիս կրծքավանդակին` նրա առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս, որից հետո որևէ կերպ չփորձելով օգնություն ցույց տալ իր ընկեր և հարևան տուժողին` դիմել է փախուստի: 8. Բողոքաբերը նշել է նաև, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը որպես Ռ.Խաչատրյանի քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դիտել է Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման հետ չկապված պատիժ նշանակելու տուժողի խնդրանքը: Մինչդեռ, ըստ նրա, դատարանի նման մոտեցումն արդարացված չէ, քանի որ հանրային մեղադրանքի գործերով տուժողի կողմից պատժաչափի և պատժատեսակի վերաբերյալ միջնորդություն կատարելը դուրս է նրա դատավարական կարգավիճակից և չի կարող պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք հանդիսանալ: 9. Բողոքաբերը փաստարկել է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդված կիրառելիս ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը հաշվի է առել նաև նրա` ժամկետային զինվորական ծառայության մեկնելու հնարավորության նպատակահարմարությունը, ինչը, ըստ նրա, չի հանդիսանում առանց նշանակված պատիժը կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության հետ կապված հանգամանք: 10. Վերոշարադրյալի հիման վրա բողոք բերած անձը եզրահանգել է, որ Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելն անարդարացի է` ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում ամբաստանյալի կատարած հանցագործության ծանրությանը, չի նպաստում սոցիալական արդարության վերականգնմանը, հանցագործությունների կանխմանն ու պատժի ենթարկված անձի ուղղվելուն: Ուստի, խնդրել է բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. փետրվարի 11-ի որոշումը և օրինական ուժ տալ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 14-ի դատավճռին:
Վճռաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
11. Սույն գործով Վճռաբեկ դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է. Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս ՀՀ վերաքննիչ դատարանը պատշաճ գնահատե±լ է արդյոք գործի բոլոր փաստական հանգամանքները: 12. Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածիª 1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին: 2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: (...)՚: 13. Անձի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված հարցերին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ՎԲ-124/07, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 և այլ որոշումներում, որոնցում հայտնել և վերահաստատել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ, չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, այնուհանդերձ, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը ¥տե'ս Վճռաբեկ դատարանի` Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ գործով 2009թ. դեկտեմբերի 18-ի ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 18-րդ կետը¤: 14. Հիմք ընդունելով նախորդ կետում և համապատասխանաբար նաև վկայակոչված որոշումներում առկա դատողություններըª Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և ամեն մի կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ցանկի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ քննարկվող հանգամանքները վերաբերում են ինչպես հանցագործությանը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությանը կամ բնութագրում են հանցագործությունն ու հանցավորի անձնավորությունը միաժամանակ: Այդ պատճառով էլ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները պետք է դիտարկել որպես հանցակազմի սահմաններից դուրս հանգամանքներ, որոնք ուղղակի կամ անուղղակի վերաբերում են հանցագործությանը կամ հանցավորի անձնավորությանը, բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում պատժի վրա: 15. Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս որպես նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առել Արաբկիրի զինվորական կոմիսարիատի կողմից զինակոչիկ Ռ.Խաչատրյանին 2010թ. փետրվարի 25-ին զինկոմիսարիատ բժշկական հանձնաժողով անցնելու համար ծանուցումը, ինչպես նաև զորակոչային տեղամասում կցագրման վկայականը` գարնանային զորակոչային ծառայության մեկնելու համար ¥տե'ս քրեական գործ, 282-283 էջեր¤: 16. Ելնելով սույն որոշման 13-15-րդ կետերում առկա վերլուծությունից` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից որպես Ռ.Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դիտվածª Արաբկիրի զինվորական կոմիսարիատի ծանուցումը, ինչպես նաև զորակոչային տեղամասում կցագրման վկայականը ո°չ ուղղակի, ո°չ անուղղակի կերպով չեն վերաբերում հանցագործությանը կամ հանցավորի անձին, չեն բարձրացնում կամ իջեցնում նրա արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը և հետևաբար չեն կարող վկայել նրա նկատմամբ նշանակված պատժի կրման անհրաժեշտության առկայության կամ բացակայության մասին: 17. Ինչ վերաբերում է ՀՀ վերաքննիչ դատարանի որոշման մեջ վկայակոչված այն հանգամանքներին, որ Ռ.Խաչատրյանը ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանության բաժին, տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, նախկինում դատված չի եղել, Ճարտարագիտական համալսարանի վերջին կուրսի ուսանող է, բնութագրվում է դրական, հաշտվել է տուժողի հետ, վերականգնել պատճառված նյութական վնասը, և տուժողը խնդրել է ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել ազատազրկման հետ չկապված պատիժ, ապա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ դրանք չեն վկայում Ռ.Խաչատրյանի կատարած հանցագործությանը բնորոշ հանրային վտանգավորության բացակայության մասին (տե°ս սույն որոշման 6-րդ կետը), դրանք չեն նվազեցնում ամբաստանյալի կատարած արարքի հանրային վտագավորության աստիճանը, ուստի Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու օբյեկտիվ հիմք չեն: 18. Հիմք ընդունելով սույն որոշման 11-17-րդ կետերում շարադրված վերլուծությունըª Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս ՀՀ վերաքննիչ դատարանը պատշաճ չի գնահատել սույն գործի բոլոր փաստական հանգամանքները և անհիմն կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, այսինքնª կիրառել է քրեական օրենսգրքի հոդված, որը ենթակա չէր կիրառման: Դրա արդյունքում թույլ է տրվել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի նորմերիª 5-րդ, 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների խախտում: Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով, սխալ է կիրառել քրեական օրենքը, ինչը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածի հիման վրա, դատական ակտը բեկանելու հիմք է: Միևնույն ժամանակ, այդ քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառումը հանգեցրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին չհամապատասխանող անօրինական և չհիմնավորված որոշման կայացմանը, ինչը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի հիման վրա, քրեադատավարական օրենքի էական խախտում է և նույնպես դատական ակտը բեկանելու հիմք:
Վերը նշված նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումները, որոնք ազդել են պատժի կրման անհրաժեշտության մասով գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, Վճռաբեկ դատարանում ուղղվել չեն կարող: Ուստի անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 419-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիման վրա պատիժը պայմանականորեն չկիրառելն անհիմն լինելու պատճառաբանությամբ բեկանել վերաքննիչ դատարանի որոշումը և գործն ուղարկել նույն դատարան` նոր քննության: 19. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, Հայաստանի Հանրապետութ¬յան քրեական դատավարության օրենսգրքի 21-րդ, 403-406-րդ, 419-րդ, 422-424-րդ հոդվածներովª Վճռաբեկ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Վճռաբեկ բողոքը բավարարել մասնակիորեն: Ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. փետրվարի 11-ի որոշումը բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարանª նոր քննության:
2. Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման:
Նախագահողª Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Հայաստանի Հանրապետության
վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշում
գործ թիվ ԵԱՔԴ/0120/01/09
Նախագահող դատավորª Ա.Հովհաննիսյան
Դատավորներª Ե.Դարբինյան, Ս.Չիչոյան
Հայաստանի Հանրապետության վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան)
նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ Մ.Պետրոսյանի
2010թ. մայիսի 4-ին ք. Երևանում
դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով մեղադրողի վճռաբեկ բողոքը ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 11-ի որոշման դեմ,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2009թ. հունիսի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09110209 քրեական գործը: 2. 2009թ. հուլիսի 1-ին Ռուբեն Խաչատրյանը ձերբակալվել է: 2009թ. հուլիսի 4-ին Ռ.Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2009թ. օգոստոսի 31-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: 3. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն արագացված դատական քննության կիրառմամբ 2009թ. հոկտեմբերի 14-ի դատավճռով Ռ.Խաչատրյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով: 4. Ռ.Խաչատրյանի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով գործըª ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2010թ. փետրվարի 11-ի որոշմամբ պատժի մասով փոփոխել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 14-ի դատավճիռը: Ռ.Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, և սահմանվել է փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով: 5. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. փետրվարի 11-ի որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալը: Վճռաբեկ դատարանը 2010թ. ապրիլի 15-ի որոշմամբ բողոքը վարույթ է ընդունել: Դատավարության մասնակիցների կողմից վճռաբեկ բողոքի պատասխան չի ուղարկվել:
Գործի փաստական հանգամանքները.
6. Ռուբեն Խաչատրյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է հետևյալ արարքի համար. 2009թ հունիսի 30-ին` ժամը 15.00-ի սահմաններում, նկատելով, որ իր կողմից Ռուբինյանց 9 շենքի նկուղի միջանցք տեղափոխված նստարանը հանվել և դրվել է շենքի բակում, այդ կապակցությամբ վիճաբանել է նույն շենքի թիվ 16 բնակարանի բնակիչ Ավետիք Սարիբեկյանի հետ, որի ժամանակ ձեռքին եղած զոդման սարքի էլեկտրոդի կտորով մեկ անգամ դիտավորությամբ հարվածել է վերջինիս կրծքավանդակի ձախ կեսին` նրա առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս:
Վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. 7. Բողոքի հեղինակը նշել է, որ Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը որպես քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առել այն, որ նա ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանության բաժին, զղջացել է կատարածի համար, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վերականգնել է պատճառված նյութական վնասը, հաշտվել է տուժողի հետ, դատարանը հաշվի է առել նաև քրեական պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը: Վկայակոչելով Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. նոյեմբերի 30-ի որոշումըª բողոքաբերը փաստարկել է, որ շարադրված հանգամանքները հաշվի առնելու արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանն անտեսել է ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, չի գնահատել նրա բացասական, ագրեսիվ վարքագիծը, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալ Ռ.Խաչատրյանն է վիճաբանության մեջ մտել տուժողի հետ, իր հետ նախապես բերված սուր ծայր ունեցող առարկայով` զոդման սարքի էլեկտրոդով, դիտավորությամբ հարվածել է վերջինիս կրծքավանդակին` նրա առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս, որից հետո որևէ կերպ չփորձելով օգնություն ցույց տալ իր ընկեր և հարևան տուժողին` դիմել է փախուստի: 8. Բողոքաբերը նշել է նաև, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը որպես Ռ.Խաչատրյանի քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դիտել է Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման հետ չկապված պատիժ նշանակելու տուժողի խնդրանքը: Մինչդեռ, ըստ նրա, դատարանի նման մոտեցումն արդարացված չէ, քանի որ հանրային մեղադրանքի գործերով տուժողի կողմից պատժաչափի և պատժատեսակի վերաբերյալ միջնորդություն կատարելը դուրս է նրա դատավարական կարգավիճակից և չի կարող պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք հանդիսանալ: 9. Բողոքաբերը փաստարկել է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդված կիրառելիս ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը հաշվի է առել նաև նրա` ժամկետային զինվորական ծառայության մեկնելու հնարավորության նպատակահարմարությունը, ինչը, ըստ նրա, չի հանդիսանում առանց նշանակված պատիժը կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության հետ կապված հանգամանք: 10. Վերոշարադրյալի հիման վրա բողոք բերած անձը եզրահանգել է, որ Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելն անարդարացի է` ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում ամբաստանյալի կատարած հանցագործության ծանրությանը, չի նպաստում սոցիալական արդարության վերականգնմանը, հանցագործությունների կանխմանն ու պատժի ենթարկված անձի ուղղվելուն: Ուստի, խնդրել է բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. փետրվարի 11-ի որոշումը և օրինական ուժ տալ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 14-ի դատավճռին:
Վճռաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
11. Սույն գործով Վճռաբեկ դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է. Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս ՀՀ վերաքննիչ դատարանը պատշաճ գնահատե±լ է արդյոք գործի բոլոր փաստական հանգամանքները: 12. Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածիª 1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին: 2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: (...)՚: 13. Անձի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված հարցերին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ՎԲ-124/07, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 և այլ որոշումներում, որոնցում հայտնել և վերահաստատել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ, չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, այնուհանդերձ, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը ¥տե'ս Վճռաբեկ դատարանի` Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ գործով 2009թ. դեկտեմբերի 18-ի ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 18-րդ կետը¤: 14. Հիմք ընդունելով նախորդ կետում և համապատասխանաբար նաև վկայակոչված որոշումներում առկա դատողություններըª Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և ամեն մի կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ցանկի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ քննարկվող հանգամանքները վերաբերում են ինչպես հանցագործությանը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությանը կամ բնութագրում են հանցագործությունն ու հանցավորի անձնավորությունը միաժամանակ: Այդ պատճառով էլ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները պետք է դիտարկել որպես հանցակազմի սահմաններից դուրս հանգամանքներ, որոնք ուղղակի կամ անուղղակի վերաբերում են հանցագործությանը կամ հանցավորի անձնավորությանը, բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում պատժի վրա: 15. Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս որպես նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առել Արաբկիրի զինվորական կոմիսարիատի կողմից զինակոչիկ Ռ.Խաչատրյանին 2010թ. փետրվարի 25-ին զինկոմիսարիատ բժշկական հանձնաժողով անցնելու համար ծանուցումը, ինչպես նաև զորակոչային տեղամասում կցագրման վկայականը` գարնանային զորակոչային ծառայության մեկնելու համար ¥տե'ս քրեական գործ, 282-283 էջեր¤: 16. Ելնելով սույն որոշման 13-15-րդ կետերում առկա վերլուծությունից` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից որպես Ռ.Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դիտվածª Արաբկիրի զինվորական կոմիսարիատի ծանուցումը, ինչպես նաև զորակոչային տեղամասում կցագրման վկայականը ո°չ ուղղակի, ո°չ անուղղակի կերպով չեն վերաբերում հանցագործությանը կամ հանցավորի անձին, չեն բարձրացնում կամ իջեցնում նրա արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը և հետևաբար չեն կարող վկայել նրա նկատմամբ նշանակված պատժի կրման անհրաժեշտության առկայության կամ բացակայության մասին: 17. Ինչ վերաբերում է ՀՀ վերաքննիչ դատարանի որոշման մեջ վկայակոչված այն հանգամանքներին, որ Ռ.Խաչատրյանը ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանության բաժին, տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, նախկինում դատված չի եղել, Ճարտարագիտական համալսարանի վերջին կուրսի ուսանող է, բնութագրվում է դրական, հաշտվել է տուժողի հետ, վերականգնել պատճառված նյութական վնասը, և տուժողը խնդրել է ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել ազատազրկման հետ չկապված պատիժ, ապա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ դրանք չեն վկայում Ռ.Խաչատրյանի կատարած հանցագործությանը բնորոշ հանրային վտանգավորության բացակայության մասին (տե°ս սույն որոշման 6-րդ կետը), դրանք չեն նվազեցնում ամբաստանյալի կատարած արարքի հանրային վտագավորության աստիճանը, ուստի Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու օբյեկտիվ հիմք չեն: 18. Հիմք ընդունելով սույն որոշման 11-17-րդ կետերում շարադրված վերլուծությունըª Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս ՀՀ վերաքննիչ դատարանը պատշաճ չի գնահատել սույն գործի բոլոր փաստական հանգամանքները և անհիմն կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, այսինքնª կիրառել է քրեական օրենսգրքի հոդված, որը ենթակա չէր կիրառման: Դրա արդյունքում թույլ է տրվել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի նորմերիª 5-րդ, 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների խախտում: Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով, սխալ է կիրառել քրեական օրենքը, ինչը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածի հիման վրա, դատական ակտը բեկանելու հիմք է: Միևնույն ժամանակ, այդ քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառումը հանգեցրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին չհամապատասխանող անօրինական և չհիմնավորված որոշման կայացմանը, ինչը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի հիման վրա, քրեադատավարական օրենքի էական խախտում է և նույնպես դատական ակտը բեկանելու հիմք:
Վերը նշված նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումները, որոնք ազդել են պատժի կրման անհրաժեշտության մասով գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, Վճռաբեկ դատարանում ուղղվել չեն կարող: Ուստի անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 419-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիման վրա պատիժը պայմանականորեն չկիրառելն անհիմն լինելու պատճառաբանությամբ բեկանել վերաքննիչ դատարանի որոշումը և գործն ուղարկել նույն դատարան` նոր քննության: 19. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, Հայաստանի Հանրապետութ¬յան քրեական դատավարության օրենսգրքի 21-րդ, 403-406-րդ, 419-րդ, 422-424-րդ հոդվածներովª Վճռաբեկ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Վճռաբեկ բողոքը բավարարել մասնակիորեն: Ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. փետրվարի 11-ի որոշումը բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարանª նոր քննության:
2. Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման:
Նախագահողª Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0120/01/09
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 01-09-2009 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0120 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 09110209 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Ռուբեն Խաչատրյանը Ավետիք Սարիբեկյանի հետ անձնական փոխհարաբերությունների շուրջ ծագած վիճաբանության ժամանակ, ձեռքին եղած զոդման սարքի էլեկտրոդի կտորով դիտավորությամբ, մեկ անգամ հարվածել է Ա.Սարիբեկյանի կրծքավանդակի ձախ կեսին՝ պատճառելով նրա առողջությանը ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ռուբեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հայրանուն | Հմայակի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | միջն.կրթ.,չամուսնացած,չի աշխատում |
| Վիճակագրական տողի համարը | 1.9 |
Մակագրել
| Երբ | 01-09-2009 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սարիբեկ |
| Ազգանուն | Արամյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սարիբեկ |
| Ազգանուն | Արամյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 01-09-2009 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 02-09-2009 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 02-09-2009 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 22-09-2009 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռուբեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Այլ նշումներ | Տուժող` Ավետիք Սարիբեկյան |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-10-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 14-10-2009 |
|---|
Մեղադրական
| Ամսաթիվ | 14-10-2009 |
|---|---|
| Հոդված |
Նշանակվել է պատիժ
| Հիմնական | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
|---|
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ համար ԵԱՔԴ 0120/01/09 ԴԱՏԱՎՃԻՌ Հանուն Հայաստանի Հանրապետության 14.10.2009թ. դատարանի թիվ 6 դահլիճում Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը նախա•ահությամբ դատավոր` Ս. Արամյանի քարտուղարությամբ` Մ. Սամսոնյանի մասնակցությամբ` մեղադրող` Ն. Աշրաֆյանի ամբաստանյալ` Ռ. Խաչատրյանի պաշտպան ` Ն. Մեհրաբյանի դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի, ծնված 03.12.1989թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, խնամքին` ոչ-ոք, չի աշխատում, ֆիզիկապես առողջ, ՀՊՃՀ-ի 4-րդ կուրսի ուսանող, նախկինում չդատված, հաշվառված բնակվում է Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցի 9 շենքի թիվ 18 բնակարանում: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 112 հոդվածի 1-ին մասով: Սույն •ործով խափանման միջոց է ընտրված •րավը: ՊԱՐԶԵՑ 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը Սույն քրեական •ործը Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է 2009թ.-ի հունիսի 30-ին: Ռուբեն Խաչատրյանը ձերբակալվել է 01.07.2009թ.-ին: 04.07.2009թ.-ին Ռուբեն Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և նույն օրը Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ թույլատրվել է որպես խափանման միջոց ընտրել կալանքը, իսկ պաշտպանի •րավ կիրառելու միջնորդությունը մերժվել է: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 10.07.2009թ.-ի որոշմամբ բավարարվել է պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը և ամբաստանյալ Ռ. Խաչատրյանին կալանքից •րավով ազատելը ճանաչվել է թույլատրելի` •րավի չափը սահմանելով մեկ միլիոն ՀՀ դրամ: Նույն օրը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի դեպոզիտ հաշվին վճարվել է •րավի •ումարը և Ռ. Խաչատրյանը կալանքից ազատվել է: Քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ դատարանում ստացվել է 2009թ.-ի սեպտեմբերի 1-ին: 2. Արա•ացված դատական քննություն Մինչև դատաքննությունն սկսելը ամբաստանյալ Ռուբեն Խաչատրյանը միջնորդեց կիրառել արա•ացված դատական քննության կար•: Մեղադրողը համաձայնվեց •ործով արա•ացված դատական քննության կար• կիրառելուն: Ամբաստանյալը հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացվել է կամավոր, նախապես խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, •իտակցում է արա•ացված կար•ով դատաքննություն կատարելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է ու հասկանալի, համաձայն է մեղադրանքի հետ: Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 3751 և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արա•ացված կար•ով դատաքննություն անցկացնելու մասին: Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ վերջինս 2009թ.-ի հունիսի 30-ին, ժամը 15-ի սահմաններում նկատել է, որ իր կողմից Ռուբինյանց 9 շենքի նկուղի միջանցք տեղափոխած նստարանը հանվել և դրվել է շենքի բակում: Այդ կապակցությամբ նույն շենքի թիվ 16 բնակարանի բնակիչ Ավետիք Արայի Սարիբեկյանի հետ ծա•ած վիճաբանության ժամանակ, ձեռքին եղած զոդման սարքի էլեկտրոդի կտորով մեկ ան•ամ դիտավորությամբ հարվածել է Ա. Սարիբեկյանի կրծքավանդակի ձախ կեսին` նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս` կյանքին վտան• սպառնացող: Բացի ամբաստանյալի կողմից իր նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքն ընդունելուց, նրա արարքը հիմնավորվում է նաև ՀՀ առողջապահության նախարարության հանրապետական դատական բժշկության •իտա•ործնական կենտրոնի թիվ 919/հ եզրակացությամբ, որի համաձայն Ա. Սարիբեկյանի ստացած մարմնական վնասվածքը` կրծքավանդակի ձախ կեսի հետին մակերեսի, ներկայիս սպի, նախկինում եղած թափանցող ծակած վերքի ձևով, որն ուղեկցվել է հիդրոպնեմոթորաքսով, հասցվել է սուր ծայր ունեցող բութ առարկայով, ինչպիսին կարող էր հանդիսանալ նաև զոդման սարքի էլեկտրոդի կտորը, հնարավոր է նշված ժամկետում, չի բացառվում որոշման մեջ նշված •ործի հան•ամանքներին և պատճառել է առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտան• սպառնացող: 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները Համաձայն ՀՀ քրեական օրենս•րքի 112 հոդվածի 1-ին մասի` դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելը կամ առողջությանն այլ ծանր վնաս պատճառելը, որը վտան•ավոր է կյանքի համար, պատժվում է ազատազրկմամբ` երեքից յոթ տարի ժամկետով: Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 375-3 հոդվածի 6-րդ մասի` դատարանը արա•ացված կար•ով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող •երազանցել կատարված հանցա•ործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը: Վերլուծելով քրեական •ործի և արա•ացված դատաքննության հան•ամանքները, դատարանը •տնում է, որ մեղսա•րվող արարքը ամբաստանյալը կատարել է ուղղակի դիտավորությամբ, որի համար պետք է կրի պատասխանատվություն: Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը, ինչպես նաև նրա կողմից կատարած հանցավոր արարքի հասարակական վտան•ավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանը, որպես ամբաստանյալի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հան•ամանք է դիտում այն, որ նախկինում դատված և արատավորված չի եղել, բնութա•րվում է դրական, զղջացել է կատարած արարքի համար, երիտասարդ է: Ամբաստանյալի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հան•ամանք դատարանը չի դիտում: Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360 հոդվածներով և 3753 հոդվածի 6-րդ մասով, դատարանը. ՎՃՌԵՑ 1. Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել ազատազրկման 3 (երեք) տարի ժամկետով: 2. Ազատազրկման ձևով պատժին հաշվեկցել 2009թ.-ի հուլիսի 1-ից 10-ը ամբաստանյալի անազատության մեջ •տնվելու ժամանակը և վերջնական թողնել կրելու ազատազրկում 2 (երկու) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 21 (քսանմեկ) օր ժամկետով: 3. Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության ՔԿՎ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: 4. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը խափանման միջոց •րավը թողնել անփոփոխ: 5. Պատիժը կրելու սկիզբը հաշվել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ամբաստանյալին փաստացի կալանավորելու օրվանից: 6. Իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Ավետիք Սարիբեկյանի կիսաթև վերնաշապիկը, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, ոչնչացնել: 7. Քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված` պահանջ չներկայացնելու պատճառով: 8. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ԱՐԱՄՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 14-10-2009 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 24-11-2009 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 247 |
| Գործին կից նյութերը | ամբաստանյալի անձնագիրը 27.12.2010թ. հանձնվել է դատավոր Ա.Մկրտչյանին |
| Գործն ուղարկվել է | 24-11-2009 |
| Ուր | ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան |
| Գրության համարը | Ե-15082 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 24-11-2009 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 24-12-2010 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 27-12-2010 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 18-01-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 405 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 20-01-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 404 |
ՀՀ քրեական օրենսգրքի փոփոխություններին և լրացումներին համապատասխանեցում
| Ամսաթիվ | 16-06-2011 |
|---|---|
| Ամբաստանյալ/Դատապարտյալ | |
| Անուն | Ռուբեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
Գործը հանձնվել է դատավորին
| Ամսաթիվ | 20-06-2011 |
|---|---|
| Հանձնվել է դատավորին | |
| Անուն | Մհեր |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
Նշանակվել է դատաքննություն
| Ամսաթիվ | 11-07-2011 |
|---|
Կայացվել է որոշում
| Ամսաթիվ | 11-07-2011 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակություն | Գործ ԵԱՔԴ-0120/01/09 ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՄԱՆԵՐՄԱՆ ԱԿՏ ԿԻՐԱՌԵԼՈՒ ՄԻՋՆՈՐԴՈՒԹՅՈՒՆԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 11.07.2011թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը Նախագահությամբª դատավոր Մ.Խաչատրյանի Քարտուղարությամբ` Հ.Արտաշեսյանի Մասնակցությամբ` Դատախազ Ա.Աղայանի Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով ՀՀ ՊՆ թիվ 54122 զորամասի հրամանատար փոխգնդապետ Ս.Պողոսյանի միջնորդությունը` ՀՀ ՊՆ թիվ 54122 զորամասի ԶՀՀԴ ջոկի հրամանատար, շարքային Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանին ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. համաներում հայտարարելու մասին որոշման 1-ին կետի 2-րդ ենթակետի կիրառմամբ, պատժի կրումից ազատելու մասին ՊԱՐԶԵՑ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 14.10.2009թ. դատավճռով Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանը` ծնված 03.12.1989 թվականին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով, որին հաշվեկցվել է 2009թ. հուլիսի 1-ից 10-ը ամբաստանյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակը և վերջնական թողնվել է կրելու ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 21 /քսանմեկ/ օր: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. փետրվարի 11-ի որոշմամբ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 14.10.2009թ. դատավճիռը նշանակված պատժի մասով փոփոխվել է, այն է` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմնակնորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով, վարքագծի վրա հսկողությունը դրվել է ՀՀ ԱՆ ՔԿ վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի բնակության վայհրի ստորաբաժանման վրա: Ըստ 21.07.2010թ. գ.թ. 362 տեղեկանքի Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանը 07.06.2010 թվականից ծառայում է ՀՀ ՊՆ 5480 զորամասում և համարվում է պարտադիր ժամկետային զինծառայող: ՀՀ ՊՆ թիվ 54122 զորամասի հրամանատարը միջնորդում է նշված զորամասի ԶՀՀԴ ջոկի հրամանատար, շարքային Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանին ազատել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված դատավճռով նշանակված պատժի կրումից: Քննության առնելով միջնորդությունը, ուսումնասիրելով եղած նյութերը դատարանը գտնում է, որ միջնորդությունը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ: ՀՀ Անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետը սահմանում է. ՙՊատժից ազատել, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-րդ և 5-րդ ենթակետերով նախատեսված դեպքերի ... այն անձանց, որոնց նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել ...՚ /2-րդ ենթակետ/: Ըստ նշված Համաներման որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտված անձանց պատժաչափի չկրած մասը կարող է կրճատվել մեկ քառորդով: Իսկ այս հիմքով միջնորդություն բերված չէ: Ղեկավարվելով ՀՀ Անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41-րդ, 315-րդ, 317-րդ, 359-րդ և 379-րդ հոդվածներով դատարանը` ՈՐՈՇԵՑ ՀՀ ՊՆ թիվ 54122 զորամասի հրամանատար փոխգնդապետ Ս.Պողոսյանի միջնորդությունը` ՀՀ ՊՆ թիվ 54122 զորամասի ԶՀՀԴ ջոկի հրամանատար, շարքային Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանին ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. համաներում հայտարարելու մասին որոշման 1-ին կետի 2-րդ ենթակետի հիմքով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի ԵԱՔԴ/0120/01/09 դատավճռով նշանակված պատժի կրումից ազատելու վերաբերյալ, մերժել: Որոշումը, այն ստանալու օրից, տասնօրյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան: |
ՀՀ քրեական օրենսգրքի փոփոխություններին և լրացումներին համապատասխանեցում
| Ամսաթիվ | 20-07-2011 |
|---|---|
| Ամբաստանյալ/Դատապարտյալ | |
| Անուն | Ռուբեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
Գործը հանձնվել է դատավորին
| Ամսաթիվ | 20-07-2011 |
|---|---|
| Դատարան | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Հանձնվել է դատավորին | |
| Անուն | Մհեր |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
Նշանակվել է դատաքննություն
| Ամսաթիվ | 03-08-2011 |
|---|
Կայացվել է որոշում
| Ամսաթիվ | 03-08-2011 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակություն | Գործ ԵԱՔԴ-0120/01/09 ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՄԱՆԵՐՄԱՆ ԱԿՏ ԿԻՐԱՌԵԼՈՒ ՄԻՋՆՈՐԴՈՒԹՅՈՒՆԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 03.08.2011թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը Նախագահությամբª դատավոր Մ.Խաչատրյանի Քարտուղարությամբ` Հ.Արտաշեսյանի Մասնակցությամբ` Դատախազ Է.Պետրոսյանի Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով ՀՀ ՊՆ թիվ 54122 զորամասի հրամանատար փոխգնդապետ Ս.Պողոսյանի միջնորդությունը` ՀՀ ՊՆ թիվ 54122 զորամասի ԶՀՀԴ ջոկի հրամանատար, շարքային Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանին ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. համաներում հայտարարելու մասին որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետի հիմքով, պատժաչափի չկրած մասը մեկ քառորդով կրճատելու մասին. ՊԱՐԶԵՑ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 14.10.2009թ. դատավճռով Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանը` ծնված 03.12.1989 թվականին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով, որին հաշվեկցվել է 2009թ. հուլիսի 1-ից 10-ը ամբաստանյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակը և վերջնական թողնվել է կրելու ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 21 /քսանմեկ/ օր: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. փետրվարի 11-ի որոշմամբ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 14.10.2009թ. դատավճիռը նշանակված պատժի մասով փոփոխվել է, այն է` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմնակնորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով, վարքագծի վրա հսկողությունը դրվել է ՀՀ ԱՆ ՔԿ վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի բնակության վայրի ստորաբաժանման վրա: Ըստ 21.07.2010թ. գ.թ. 362 տեղեկանքի Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանը 07.06.2010 թվականից ծառայում է ՀՀ ՊՆ 5480 զորամասում և համարվում է պարտադիր ժամկետային զինծառայող: ՀՀ ՊՆ թիվ 54122 զորամասի հրամանատարը միջնորդում է նշված զորամասի ԶՀՀԴ ջոկի հրամանատար, շարքային Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը մեկ քառորդով կրճատել: Քննության առնելով միջնորդությունը դատարանը գտնում է, որ միջնորդությունը ենթակա է բավարարման հետևյալ պատճառաբանությամբ: ՀՀ Ազգային ժողովի ՙՀՀ Անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 26.05.2011թ. որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետի համաձայն պատժաչափի չկրած մասը պետք է կրճատվի մեկ քառորդով` այն անձանց նկատմամբ, ովքեր դատապարտվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար: Նշված Համաներման որոշման 13-րդ կետի 1-ին մասի ՙբ՚ ենթակետի համաձայն, նման դեպքերում համաներման որոշման կատարումը դրված է դատարանի վրա: Ղեկավարվելով ՀՀ Անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետով, 13-րդ կետի 1-ին մասի ՙբ՚ ենթակետով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41-րդ, 315-րդ, 317-րդ, 359-րդ և 379-րդ հոդվածներով դատարանը` ՈՐՈՇԵՑ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 14.10.2009թ. դատավճիռը և ՀՀ վերաքննիչ դատարանի 11.02.2010թ. որոշումը ըստ մեղադրանքի Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որով նա դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով, սակայն թողնվել է կրելու ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 21 /քսանմեկ/ օր, կրճատել մեկ քառորդով և թողնել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 20 /քսան/ օր ժամկետով: Փորձաշրջանի ժամկետի 2 /երկու/ տարին չի վերանայվում: Որոշումը, այն ստանալու օրից, տասնօրյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան: |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 17-08-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 405,38 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 17-08-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 405,38 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0120/01/09
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 11-11-2009 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 11-11-2009 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Նեմո |
| Ազգանուն | Մեհրաբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Փոփոխել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի /ՀՀ քր.օր. 112 հոդ. 1-ին մասով - 3 տարի ազ., հաշվակցելով անազատության մեջ գտնվելու ժամանակը վերջնական պատիժ - 2 տարի 11 ամիս 21 օր ազ./ վերաբերյալ 14.10.2009թ. դատավճիռը և ՀՀ քր.օր. 70 հոդ. կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 13-11-2009 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Աիդա |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 02-12-2009 |
|---|
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 26-11-2009 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-12-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 25-12-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 29-01-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 08-02-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 11-02-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 11-02-2010 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Բեկանվել է դատական ակտը և փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Ռուբեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ հ. ԵԱՔԴ /0120/01/09 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն 11 փետրվարի 2010թ. ք.Երևան Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարանը /այսուհետª Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ն.ԱՇՐԱՖՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Ն.ՄԵՀՐԱԲՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Ն.Մեհրաբյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վճռաբեկ վարույթի կանոններով քննության առնելով քրեական գործով Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի14.10.2009 թվականի դատավճռի դեմ պաշտպանի բերած վերաքննիչ բողոքը Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը 2009թ.-ի հունիսի 30-ին ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում հարուցվել է սույն քրեական գործը: 01.07.2009թ.-ին Ռուբեն Խաչատրյանը ձերբակալվել է: 04.07.2009թ.-ին Ռուբեն Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, և նույն օրը Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ թույլատրվել է մեղադրյալ Ռ. Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել կալանքը, իսկ պաշտպանի գրավ կիրառելու միջնորդությունը մերժվել է: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 10.07.2009թ.-ի որոշմամբ բավարարվել է պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը և ամբաստանյալ Ռ. Խաչատրյանին կալանքից գրավով ազատելը ճանաչվել է թույլատրելի` գրավի չափը սահմանելով 1.000.000/մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամ: Նույն օրը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի դեպոզիտ հաշվին վճարվել է գրավի գումարը և Ռ. Խաչատրյանը կալանքից ազատվել է: 2009թ.-ի սեպտեմբերի 01-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար: ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը, կիրառելով դատաքննության արագացված կարգ, 14.10.2009թվականի հոկտեմբերի 14-ի դատավճռով Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել է ազատազրկման 3 (երեք) տարի ժամկետով: Ազատազրկման ձևով պատժին հաշվեկցվել է 2009թ.-ի հուլիսի 01-ից 10-ը ամբաստանյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակը և վերջնական թողնվել է կրելու ազատազրկում 2 (երկու) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 21 (քսանմեկ) օր ժամկետով: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության ՔԿՎ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ընտրված այլընտրանքային խափանման միջոց գրավը թողնվել է անփոփոխ: Վճռվել է նաև իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Ավետիք Սարիբեկյանի կիսաթև վերնաշապիկը` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, ոչնչացնել: Քաղաքացիական հայցի հարցը համարվել է լուծված` պահանջ չներկայացնելու պատճառով: Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպան Ն.Մեհրաբյանը: Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ներկայացվել: 2. Գործի փաստական հանգամանքները. Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի112-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ վերջինս 2009թ.-ի հունիսի 30-ին, ժամը 15.00-ի սահմաններում նկատել է, որ իր կողմից Ռուբինյանց 9 շենքի նկուղի միջանցք տեղափոխած նստարանը հանվել և դրվել է շենքի բակում: Այդ կապակցությամբ նույն շենքի թիվ 16 բնակարանի բնակիչ Ավետիք Արայի Սարիբեկյանի հետ ծագած վիճաբանության ժամանակ, ձեռքին եղած զոդման սարքի էլեկտրոդի կտորով մեկ անգամ դիտավորությամբ հարվածել է Ա.Սարիբեկյանի կրծքավանդակի ձախ կեսին` նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող: 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Սույն վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմավորումներով. Ըստ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի` Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը իր պաշտպանյալին 3/երեք/ տարի ժամկետով ազատազրկման դատապարտելիս ճիշտ եզրահանգման չի եկել և բավականին խիստ պատիժ է նշանակել, հաշվի չառնելով, որ Ռ. Խաչատրյանը նախկինում արատավորված չի եղել, երտասարդ է, ճարտարագիտական համալսարանի վերջին կուրսի ուսանող է, բնութագրվում է դրական, ինչպես շրջապատի, այնպես էլ համալսարանի կողմից, իր ընտանիքի անդամների միջոցով վերականգնել է պատճառված նյութական վնասը, զղջացել է կատարածի համար, հաշտվել Սարիբեկյանների ընտանիքի հետ, տուժողը ապաքինվել է և նրա կյանքին ոչինչ չի սպառնում, նա նույնպես գրավոր դիմումով խնդրել է դատարանին որպեսզի Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ նշանակվի: Հաշվի առնելով վերոհիշյալ հանգամանքները, պաշտպանը վերաքննիչ դատարանից խնդրել է փոփոխել առաջին ատյանի դատավճիռը և Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառել: 4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, լսելով պաշտպանի կողմից իր վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումները, դատավճիռը չբողոքարկած հակառակ կողմի` մեղադրողի պատասխանը, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտավ, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 385հդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն այն ճիշտ չի գնահատել: Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում: Չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք: Այդ իսկ պատճառով, ինչպես նաև նկատի առնելով այն, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանում կիրառվել է դատական քննության արագացված կարգ` ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 375-1-375-4 հոդվածների պահանջների պահպանմամբ, ամբաստանյալ Ռուբեն Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112հդ.-ի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը Վերաքննիչ դատարանը քննության առարկա չի դարձնում: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը: Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք հոդվածներով: Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններումª հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: ՀՀ քրական օրենսդրության վերը նշված պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով` հնարավոր է հասնել ՀՀ քր. օր-ի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակներին` հետևյալ պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է այն հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Օրենքի նշված դրույթից հետևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը օրենսդիրը կախման մեջ չի դնում ոչ կատարված հանցանքի բնույթից և հասարակական վտանգավորության աստիճանից, ոչ այն կատարող անձից, կարևորը այն է, որ իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր կոնկրետ դեպքում, բազմակողմանի գնահատելով հանցանքի կատարման հանգամանքները, վերլուծելով այն կատարող անձին բնութագրող տվյալները, հանգի այն հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու: Ընդ որում, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել: Այսինքն` օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու: Զարգացնելով ՀՀ քր. օր.-ի 70-րդ հոդվածի վերը նշված դրույթները, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր՝ 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-12407 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. “ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու”։ Սույն գործով Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալ Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս ընդհանրապես քննության առարկա չի դարձրել ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 360հդ.-ի 1-ին մասի 7-րդ, 8-րդ կետերով նախատեսված հարցերը, այն է` ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ, ամբաստանյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը: Միևնույն ժամանակ վերաքննիչ քրեական դատարանը, արձանագրելով այն հանգամանքը, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը պատիժ նշանակելիս թեև հաշվի է առել ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, այնուամենայնիվ չի պատճառաբանել, թե ինչու նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով հնարավոր չի հասնել ՀՀ քր. օր-ի 48-րդ հոդ. 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակներին: Վերաքննիչ քրեական դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի կատարած հանցանքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող բոլոր հանգամանքները, ամբաստանյալի անձը, այն, որ նա ինքնակամ ներկայացել է ուտիկանության բաժին և տվել ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, նախկինում դատված չի եղել, երիտասարդ է` ճարտարագիտական համալսարանի վերջին կուրսի ուսանող, բնութագրվում է դրական, ինչպես շրջապատի, այնպես էլ համալսարանի կողմից, իր ընտանիքի անդամների միջոցով վերականգնել է պատճառված նյութական վնասը, հաշտվել է ինչպես իր ընկերոջ, այնպես էլ որպես հարևան` Սարիբեկյանների ընտանիքի հետ, տուժողը ամբաստանյալից պարտք ու պահանջ չունի, խնդրել է Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման հետ չկապված պատիժ նշանակել, ինչպես նաև պատիժն ու քրեական պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը: Վերաքննիչ քրեական դատարանին է ներկայացվել Արաբկիրի զին. կոմիսարիատի կողմից զինակոչիկ Ռուբեն Խաչատրյանին 2010թվականի փետրվարի 25-ին զինկոմիսարիատ բժշկական հանձնաժողով անցնելու համար ծանուցումը, ինչպես նաև զորակոչային տեղամասում կցագրման վկայական` գարնանային զորակոչին ծառայության մեկնելու համար: Վերը նշված հանգամանքները էականորեն իջեցնում են ամբաստանյալի անձի և նրա կատարած արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը և թույլ են տալիս ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին հանգելու այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ռուբեն Խաչատրյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը ռեալ կրելու և վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին, այն է` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը: Տվյալ դեպքում դրանով կապահովվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները: Վերը նշված նկատառումներով հիմնավորված համարելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ Ռուբեն Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112հդ.-ի 1-ին մասով` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 14-ի դատավճիռը` ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու մասով` պետք է փոփոխել և Ռուբեն Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 395-րդ 402-րդ հոդվածներով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել: Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր.-ի 112հդ.-ի 1-ին մասով` ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թվականի հոկտեմբերի 14-ի դատավճիռը նշանակված պատժի մասով փոփոխել. Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով: Ազատազրկման ձևով պատժին հաշվակցել 2009 թվի հուլիսի 1-ից 10-ը ամբաստանյալի` անազատության մեջ գտնվելու ժամանակը և վերջնական թողնել կրելու ազատազրկում 2/երկու/ տարի 11/տասնմեկ/ ամիս 21/քսանմեկ/ օր ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով, վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնելով ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի բնակության վայրի ստորաբաժանման վրա: Որոշումը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Հմայակ Խաչատրյանի կողմից մուծված Ռուբեն Խաչատրյանի նկատմամբ որպես կալանքի այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավի գումարը` 1.000.000/մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամի չափով` ՙՀայէկոնոմբանկի՚ Շենգավիթի մասնաճյուղ դրամարկղ թիվ 277 մուտքի օրդերով մուծված, վերադարձնել Հմայակ Խաչատրյանին: Դատավճիռը մնաված մասով թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՀՈՎՀՀԱՆՆԻՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 11-02-2010 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 15-03-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 296 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 15-03-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1 հատոր` 296 թերթ |
| Գործին կից նյութերը | ամբ. անձնագիրը |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-2712/10 |
| Այլ նշումներ | չկա |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 18-03-2010 |
|---|
Գործը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 21-07-2010 |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 21-07-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 21-07-2010 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Ամբաստանյալ Ռուբեն Խաչատրյանի անձնագիրը: |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 03-08-2010 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 16-08-2010 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 04-08-2010 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4-րդ |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-09-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4-րդ |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 23-09-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4-րդ |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 08-10-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4-րդ |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 19-10-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4-րդ |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակի
| Ամսաթիվ | 19-10-2010 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 19-10-2010 |
| Ստորադաս դատարանի ակտը բեկանվել է մասնակի | Մասնակի փոփոխվել է ստորադաս դատարանի դատական ակտը և պատիժը մասով մեղմացվել է |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Ռուբեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ ԵԱՔԴ/0120/01/09 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 19 հոկտեմբերի 2010թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՊԱՇՏՊԱՆ` Ն.ՄԵՀՐԱԲՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ռ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 112 հոդ. 1-ին մասով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 14.10.2009թ. դատավճռի դեմ. Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը 30.06.2009թ. հարուցված թիվ 09110209 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում. 04.07.2009թ. որոշում է կայացվել Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանին ՀՀ քր. օր-ի 112 հոդ. 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: 31.08.2009թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 14.10.2009թ. դատավճռով` դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ. Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով: Ազատազրկման ձևով պատժին հաշվակցվել է 2009թ. հուլիսի 1-ից 10-ը ամբաստանյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակը և վերջնական թողնվել է կրելու ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 21 /քսանմեկ/ օր ժամկետով: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության ՔԿՎ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը խափանման միջոց գրավը թողնվել է անփոփոխ: Պատիժը կրելու սկիզբը հաշվվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ամբաստանյալին փաստացի կալանավորելու օրվանից: Քաղաքացիական հայցի հարցը համարվել է լուծված պահանջ չներկայացնելու պատճառաբանությամբ: Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 14.10.2009թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել պաշտպանը: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 11.02.2010թ. որոշմամբ` Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է: Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի հոկտեմբերի 14-ի դատավճիռը նշանակված պատժի մասով փոփոխվել է: Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով: Ազատազրկման ձևով պատժին հաշվակցվել է 2009 թվականի հուլիսի 1-ից 10-ը ամբաստանյալի` անազատության մեջ գտնվելու ժամանակը և վերջնական թողնվել է կրելու ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 21 /քսանմեկ/ օր ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանվել է փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով` վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնելով ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի բնակության վայրի ստորաբաժանման վրա: Որոշվել է նաև. Որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Հմայակ Խաչատրյանի կողմից մուծված Ռուբեն Խաչատրյանի նկատմամբ որպես կալանքի այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավի գումարը` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամի չափով` ՚Հայէկոնոմբանկիՙ Շենգավիթի մասնաճյուղ դրամարկղ թիվ 277 մուտքի օրդերով մուծված, վերադարձնել Հմայակ Խաչատրյանին: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 11.02.2010թ. որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է ներկայացրել ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալը: ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատի 04.05.2010թ. որոշմամբ` Վճռաբեկ բողոքը բավարարվել է մասնակիորեն: Ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. փետրվարի 11-ի որոշումը բեկանվել է և գործն ուղարկվել է նույն դատարանª նոր քննության: Գործի փաստական հանգամանքները. Ռուբեն Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ վերջինս 2009թ. հունիսի 30-ին, ժամը 15-ի սահմաններում նկատել է, որ իր կողմից Ռուբինյանց 9 շենքի նկուղի միջանցք տեղափոխած նստարանը հանվել և դրվել է շենքի բակում: Այդ կապակցությամբ նույն շենքի թիվ 16 բնակարանի բնակիչ Ավետիք Արայի Սարիբեկյանի հետ ծագած վիճաբանության ժամանակ, ձեռքին եղած զոդման սարքի էլեկտրոդի կտորով մեկ անգամ դիտավորությամբ հարվածել է Ա.Սարիբեկյանի կրծքավանդակի ձախ կեսին` նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 14.10.2009թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպանը: Վերջինս վկայակոչելով բողոքում շարադրված պատճառաբանությունները` խնդրել է փոփոխել ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը և Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, հետևյալ հիմնավորումներով. Գտնում է, որ դատարանը Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ ճիշտ եզրահանգման չի եկել և բավականին խիստ պատիժ է կայացրել: Ռ.Խաչատրյանը վիճաբանել է իր հարևան և մանկության ընկեր Ա.Սարիբեկյանի հետ և լինելով ֆիզիկապես ավելի թույլ, գետնից վերցնելով էլեկտրոդի կտորը հարվածել է նրան` առանց գիտակցելու հետևանքները: Իմանալով, որ շտապօգնությունը Սարիբեկյանին տեղափոխել է հիվանդանոց, ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանություն և ցուցմունքներ է տվել կատարվածի մասին: Ռ.Խաչատրյանը նախկինում արատավորված չի եղել, երիտասարդ է, ճարտարագիտական համալսարանի վերջին կուրսի ուսանող է, լավ է բնութագրվում ինչպես շրջապատի, այնպես էլ համալսարանի կողմից, իր ընտանիքի անդամների միջոցով վերականգնել է պատճառված նյութական վնասը, հաշտվել է ինչպես իր ընկերոջ, այնպես էլ, որպես իր հարևան` Սարիբեկյանների ընտանիքի հետ, զղջացել է կատարվածի համար, որի արդյունքում էլ նրա նկատմամբ կիրառվել է արագացված դատաքննություն: Տուժողն ապաքինվել է և նրա կյանքին ոչինչ չի սպառնում, նա նույնպես գրավոր դիմումով խնդրել է դատարանին, որպեսզի Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ կայացվի: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քր. օր-ի 10 հոդվածն ամրագրում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, համաձայն որի` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քր. օր-ի 61 հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է նույն օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները: ՀՀ քր. օր-ի 48 հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քր. օր-ի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով սահմանված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը սահմանում է պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը, ըստ որի 1-ին կետի` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Նույն հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Այսինքն, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քր. օր-ի 48 հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, որի համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր իսկ 05.05.2010թ. որոշմամբ անդրադառնալով սույն գործով Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս գործի բոլոր փաստական հանգամանքները ՀՀ վերաքննիչ դատարանի կողմից պատշաճ գնահատելու հարցին, եզրահանգել է նաև, որ ՀՀ վերաքննիչ դատարանի կողմից որպես Ռ.Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դիտված զինվորական կոմիսարիատի ծանուցումը, ինչպես նաև զորակոչային տեղամասում կցագրման վկայականը ոչ ուղղակի, ոչ անուղղակի կերպով չեն վերաբերում հանցագործությանը կամ հանցավորի անձին, չեն բարձացնում կամ իջեցնում նրա արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը և հետևաբար չեն կարող վկայել նրա նկատմամբ նշանակված պատժի կրման անհրաժեշտության առկայության կամ բացակայության մասին: Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ այնուհետև, սույն գործով արդեն իսկ նոր դատաքննության ժամանակ պաշտպանության կողմը ներկայացրել է ՀՀ ՊՆ թիվ 54850 զորամասի հրամանատարության կողմից տրված 21.07.2010թ. թիվ 160 տեղեկանքն այն մասին, որ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանը 07.06.2010թ.-ից ծառայում է ՀՀ ՊՆ թիվ 54850 զորամասում և համարվում է պարտադիր ժամկետային զինծառայող: Բացի այդ, ներկայացվել է նաև 19.10.2010թ. թվագրմամբ ծառայողական բնութագիր տրված ՀՀ ՊՆ թիվ 54850 զորամասի հրամանատարության կողմից համաձայն որի` կուրսանտ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանը /ծնված 03.12.1989թ., բարձրագուն կրթությամբ, ՀՀ զինված ուժերում է 07.06.2010թ.-ից/ ՀՀ ՊՆ թիվ 54850 զորամասում ծառայության ընթացքում իրեն դրսևորել է որպես բարեխիղճ և կարգապահ զինվորի, հրամանատարության կողմից տրված առաջադրանքները կատարել է ժամանակին և պատասխանատվության զգացումով: Մարտական պատրաստության պարապմունքներին մասնակցել է ՚լավՙ առաջադիմությամբ, բարոյապես կայուն անձնավորություն է, շարային և ֆիզիկական առումներով պատրաստված է ՚լավՙ, վայելում է հրամանատարության և զինակից ընկերների հարգանքը: Վերստին քննության առնելով ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը` վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի կատարած հանցագործության բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, կատարման հանգամանքները, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն այն, որ նա ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանության բաժին և տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, նախկինում դատապարտված և արատավորված չի եղել, բարձրագույն կրթությամբ, արդեն իսկ 07.06.2010թ.-ից ծառայում է ՀՀ ՊՆ թիվ 54850 զորամասում և համարվում է պարտադիր ժամկետային զինծառայող, բնութագրվում է դրականորեն, վերջինիս հետագա զինվորական ծառայությունը շարունակելու հնարավորություն ընձեռնելու նպատակահարմարությունը, հաշտվել են տուժողի հետ, վերջինս ամբաստանյալից պարտք ու պահանջ չունի, խնդրել է մեղմ վերաբերվել, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը: Նման պայմաններում, այդ թվում նաև ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի արդեն իսկ պարտադիր ժամկետային զինվորական ծառայության մեջ գտնվելու, զինծառայության ընթացքում իրեն դրականորեն դրսևորելու պարագայում, ելնելով վերջինիս հետագա պարտադիր ժամկետային զինվորական ծառայությունը շարունակելու հնարավորություն ընձեռելու նպատակահարմարությունից, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում, ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու, հնարավոր համարելով վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը, սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով, ինչը տվյալ դեպքում չի բացառում պատժի նպատակներին հասնելու հնարավորությունը և ինչը հիմք է ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը պատժի մասով փոփոխելու` ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը` 2/երկու/տարի 11/տասնմեկ/ ամիս 21 /քսանմեկ/ օր ժամկետով ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառելու և 2 /երկու/ տարի ժամկետով փորձաշրջան սահմանելու համար: Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված գրավի գումարը տնօրինելուն, ապա սույն դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո այն ենթակա է վերադարձման գրավատուին` Հմայակ Խաչատրյանին: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 393-394 և 395 հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել: Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 112 հոդ. 1-ին մասով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 14.10.2009թ. դատավճիռը պատժի մասով փոփոխել: Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 112 հոդ. 1-ին մասով և պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով: ՀՀ քր. օր-ի 69 հոդ. կիրառմամբ նշանակված պատժին հաշվակցել /հանել/ 2009թ. հուլիսի 1-ից 10-ը ամբաստանյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 21 /քսանմեկ/ օր ժամկետով: ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդ. կիրառմամբ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով: Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ՊՆ թիվ 54850 զորամասի հրամանատարությանը: Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Հմայակ Խաչատրյանի կողմից մուծված Ռուբեն Խաչատրյանի նկատմամբ որպես կալանքի այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավի գումարը` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամը վերադարձնել գրավատուին` Հմայակ Խաչատրյանին: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է. ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 19-10-2010 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 25-11-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 384 |
| Գործին կից նյութեր | Ամբաստանյալի անձնագիրը: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 25-11-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 384 թերթից |
| Գործին կից նյութերը | ամբաստանյալի անձնագիրը |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-15229/10 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 26-11-2010 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0120/01/09
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 10-03-2010 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Գլխավոր դատախազի տեղակալ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Մ |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Ռուբեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 15-03-2010 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-2712/10 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 18-03-2010 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 1 հատոր, Ա. Խաչատրյանի անձնագիրը: |
| Գործի համարը | ԵԱՔԴ/0120/01/09 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 18-03-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Ղուկասյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 15-04-2010 |
|---|---|
| Որոշման առաքման ամսաթիվը | 20-04-2010 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 04-05-2010 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 26-04-2010 |
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 04-05-2010 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 28-04-2010 |
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Վճռաբեկ բողոքը բավարարվել է մասնակի
| Ամսաթիվ | 04-05-2010 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի ակտը բեկանվել է մասնակի | Մասնակի բեկանվել է ստորադաս դատարանի դատական ակտը եվ գործն ուղարկվել է ստորադաս դատարան բեկանված մասով նոր քննության |
| Հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԱՔԴ/0120/01/09 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշում գործ թիվ ԵԱՔԴ/0120/01/09 Նախագահող դատավորª Ա.Հովհաննիսյան Դատավորներª Ե.Դարբինյան, Ս.Չիչոյան Հայաստանի Հանրապետության վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան) նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քարտուղարությամբ Մ.Պետրոսյանի 2010թ. մայիսի 4-ին ք. Երևանում դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով մեղադրողի վճռաբեկ բողոքը ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 11-ի որոշման դեմ, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. 2009թ. հունիսի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09110209 քրեական գործը: 2. 2009թ. հուլիսի 1-ին Ռուբեն Խաչատրյանը ձերբակալվել է: 2009թ. հուլիսի 4-ին Ռ.Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2009թ. օգոստոսի 31-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: 3. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն արագացված դատական քննության կիրառմամբ 2009թ. հոկտեմբերի 14-ի դատավճռով Ռ.Խաչատրյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով: 4. Ռ.Խաչատրյանի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով գործըª ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2010թ. փետրվարի 11-ի որոշմամբ պատժի մասով փոփոխել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 14-ի դատավճիռը: Ռ.Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, և սահմանվել է փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով: 5. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. փետրվարի 11-ի որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալը: Վճռաբեկ դատարանը 2010թ. ապրիլի 15-ի որոշմամբ բողոքը վարույթ է ընդունել: Դատավարության մասնակիցների կողմից վճռաբեկ բողոքի պատասխան չի ուղարկվել: Գործի փաստական հանգամանքները. 6. Ռուբեն Խաչատրյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է հետևյալ արարքի համար. 2009թ հունիսի 30-ին` ժամը 15.00-ի սահմաններում, նկատելով, որ իր կողմից Ռուբինյանց 9 շենքի նկուղի միջանցք տեղափոխված նստարանը հանվել և դրվել է շենքի բակում, այդ կապակցությամբ վիճաբանել է նույն շենքի թիվ 16 բնակարանի բնակիչ Ավետիք Սարիբեկյանի հետ, որի ժամանակ ձեռքին եղած զոդման սարքի էլեկտրոդի կտորով մեկ անգամ դիտավորությամբ հարվածել է վերջինիս կրծքավանդակի ձախ կեսին` նրա առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս: Վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. 7. Բողոքի հեղինակը նշել է, որ Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը որպես քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առել այն, որ նա ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանության բաժին, զղջացել է կատարածի համար, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վերականգնել է պատճառված նյութական վնասը, հաշտվել է տուժողի հետ, դատարանը հաշվի է առել նաև քրեական պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը: Վկայակոչելով Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. նոյեմբերի 30-ի որոշումըª բողոքաբերը փաստարկել է, որ շարադրված հանգամանքները հաշվի առնելու արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանն անտեսել է ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, չի գնահատել նրա բացասական, ագրեսիվ վարքագիծը, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալ Ռ.Խաչատրյանն է վիճաբանության մեջ մտել տուժողի հետ, իր հետ նախապես բերված սուր ծայր ունեցող առարկայով` զոդման սարքի էլեկտրոդով, դիտավորությամբ հարվածել է վերջինիս կրծքավանդակին` նրա առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս, որից հետո որևէ կերպ չփորձելով օգնություն ցույց տալ իր ընկեր և հարևան տուժողին` դիմել է փախուստի: 8. Բողոքաբերը նշել է նաև, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը որպես Ռ.Խաչատրյանի քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դիտել է Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման հետ չկապված պատիժ նշանակելու տուժողի խնդրանքը: Մինչդեռ, ըստ նրա, դատարանի նման մոտեցումն արդարացված չէ, քանի որ հանրային մեղադրանքի գործերով տուժողի կողմից պատժաչափի և պատժատեսակի վերաբերյալ միջնորդություն կատարելը դուրս է նրա դատավարական կարգավիճակից և չի կարող պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք հանդիսանալ: 9. Բողոքաբերը փաստարկել է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդված կիրառելիս ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը հաշվի է առել նաև նրա` ժամկետային զինվորական ծառայության մեկնելու հնարավորության նպատակահարմարությունը, ինչը, ըստ նրա, չի հանդիսանում առանց նշանակված պատիժը կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության հետ կապված հանգամանք: 10. Վերոշարադրյալի հիման վրա բողոք բերած անձը եզրահանգել է, որ Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելն անարդարացի է` ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում ամբաստանյալի կատարած հանցագործության ծանրությանը, չի նպաստում սոցիալական արդարության վերականգնմանը, հանցագործությունների կանխմանն ու պատժի ենթարկված անձի ուղղվելուն: Ուստի, խնդրել է բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. փետրվարի 11-ի որոշումը և օրինական ուժ տալ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 14-ի դատավճռին: Վճռաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. 11. Սույն գործով Վճռաբեկ դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է. Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս ՀՀ վերաքննիչ դատարանը պատշաճ գնահատե±լ է արդյոք գործի բոլոր փաստական հանգամանքները: 12. Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածիª 1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին: 2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: (...)՚: 13. Անձի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված հարցերին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ՎԲ-124/07, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 և այլ որոշումներում, որոնցում հայտնել և վերահաստատել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ, չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, այնուհանդերձ, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը ¥տե'ս Վճռաբեկ դատարանի` Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ գործով 2009թ. դեկտեմբերի 18-ի ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 18-րդ կետը¤: 14. Հիմք ընդունելով նախորդ կետում և համապատասխանաբար նաև վկայակոչված որոշումներում առկա դատողություններըª Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և ամեն մի կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ցանկի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ քննարկվող հանգամանքները վերաբերում են ինչպես հանցագործությանը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությանը կամ բնութագրում են հանցագործությունն ու հանցավորի անձնավորությունը միաժամանակ: Այդ պատճառով էլ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները պետք է դիտարկել որպես հանցակազմի սահմաններից դուրս հանգամանքներ, որոնք ուղղակի կամ անուղղակի վերաբերում են հանցագործությանը կամ հանցավորի անձնավորությանը, բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում պատժի վրա: 15. Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս որպես նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առել Արաբկիրի զինվորական կոմիսարիատի կողմից զինակոչիկ Ռ.Խաչատրյանին 2010թ. փետրվարի 25-ին զինկոմիսարիատ բժշկական հանձնաժողով անցնելու համար ծանուցումը, ինչպես նաև զորակոչային տեղամասում կցագրման վկայականը` գարնանային զորակոչային ծառայության մեկնելու համար ¥տե'ս քրեական գործ, 282-283 էջեր¤: 16. Ելնելով սույն որոշման 13-15-րդ կետերում առկա վերլուծությունից` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից որպես Ռ.Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դիտվածª Արաբկիրի զինվորական կոմիսարիատի ծանուցումը, ինչպես նաև զորակոչային տեղամասում կցագրման վկայականը ո°չ ուղղակի, ո°չ անուղղակի կերպով չեն վերաբերում հանցագործությանը կամ հանցավորի անձին, չեն բարձրացնում կամ իջեցնում նրա արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը և հետևաբար չեն կարող վկայել նրա նկատմամբ նշանակված պատժի կրման անհրաժեշտության առկայության կամ բացակայության մասին: 17. Ինչ վերաբերում է ՀՀ վերաքննիչ դատարանի որոշման մեջ վկայակոչված այն հանգամանքներին, որ Ռ.Խաչատրյանը ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանության բաժին, տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, նախկինում դատված չի եղել, Ճարտարագիտական համալսարանի վերջին կուրսի ուսանող է, բնութագրվում է դրական, հաշտվել է տուժողի հետ, վերականգնել պատճառված նյութական վնասը, և տուժողը խնդրել է ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել ազատազրկման հետ չկապված պատիժ, ապա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ դրանք չեն վկայում Ռ.Խաչատրյանի կատարած հանցագործությանը բնորոշ հանրային վտանգավորության բացակայության մասին (տե°ս սույն որոշման 6-րդ կետը), դրանք չեն նվազեցնում ամբաստանյալի կատարած արարքի հանրային վտագավորության աստիճանը, ուստի Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու օբյեկտիվ հիմք չեն: 18. Հիմք ընդունելով սույն որոշման 11-17-րդ կետերում շարադրված վերլուծությունըª Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս ՀՀ վերաքննիչ դատարանը պատշաճ չի գնահատել սույն գործի բոլոր փաստական հանգամանքները և անհիմն կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, այսինքնª կիրառել է քրեական օրենսգրքի հոդված, որը ենթակա չէր կիրառման: Դրա արդյունքում թույլ է տրվել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի նորմերիª 5-րդ, 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների խախտում: Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով, սխալ է կիրառել քրեական օրենքը, ինչը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածի հիման վրա, դատական ակտը բեկանելու հիմք է: Միևնույն ժամանակ, այդ քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառումը հանգեցրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին չհամապատասխանող անօրինական և չհիմնավորված որոշման կայացմանը, ինչը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի հիման վրա, քրեադատավարական օրենքի էական խախտում է և նույնպես դատական ակտը բեկանելու հիմք: Վերը նշված նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումները, որոնք ազդել են պատժի կրման անհրաժեշտության մասով գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, Վճռաբեկ դատարանում ուղղվել չեն կարող: Ուստի անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 419-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիման վրա պատիժը պայմանականորեն չկիրառելն անհիմն լինելու պատճառաբանությամբ բեկանել վերաքննիչ դատարանի որոշումը և գործն ուղարկել նույն դատարան` նոր քննության: 19. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, Հայաստանի Հանրապետութ¬յան քրեական դատավարության օրենսգրքի 21-րդ, 403-406-րդ, 419-րդ, 422-424-րդ հոդվածներովª Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Վճռաբեկ բողոքը բավարարել մասնակիորեն: Ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. փետրվարի 11-ի որոշումը բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարանª նոր քննության: 2. Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահողª Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 04-05-2010 |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 13-07-2010 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 15-07-2010 |
|---|---|
| Դատարան | Քրեական վերաքննիչ |
| Այլ նշումներ | 1 հատոր՝ 337 թերթ, 1 անձնագիր |
Բողոքը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 18-11-2010 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձ | |
| Անուն | Մ |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ՝ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյան |
| Գործի համար | ԵԱՔԴ/0120/01/09 |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 25-11-2010 |
|---|---|
| Գրության համարը | ԴԴ-8-Ե-15229/10 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 30-11-2010 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 1 հատոր, 1 անձնագիր |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 30-11-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Ղուկասյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 21-12-2010 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԱՔԴ/0120/01/09 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 21 դեկտեմբերի 2010 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010 թվականի հոկտեմբերի 19-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 14-ի դատավճռով, արագացված դատական քննության կիրառմամբ, Ռ.Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 3 (երեք) տարի ժամկետով։ Ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին հաշվակցվել է 2009թ. հուլիսի 1-ից մինչև 2009թ. հուլիսի 10-ը անազատության մեջ գտնվելու ժամանակը և Ռ.Խաչատրյանը վերջնական դատապարտվել է ազատազրկման 2 (երկու) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 21 (քսանմեկ) օր ժամկետով։ Ռ.Խաչատրյանի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով գործը՝ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2010թ. փետրվարի 11-ի որոշմամբ պատժի մասով փոփոխել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 14-ի դատավճիռը։ Ռ.Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 3 (երեք) տարի ժամկետով։ Ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին հաշվակցվել է 2009թ. հուլիսի 1-ից մինչև 2009թ. հուլիսի 10-ը անազատության մեջ գտնվելու ժամանակը և Ռ.Խաչատրյանը վերջնական դատապարտվել է ազատազրկման 2 (երկու) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 21 (քսանմեկ) օր ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, և սահմանվել է փորձաշրջան 2 (երկու) տարի ժամկետով։ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. փետրվարի 11-ի որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալը։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը 2010թ. մայիսի 4-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Ռ.Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. փետրվարի 11-ի որոշումը բեկանել է և գործն ուղարկել նույն դատարան՝ նոր քննության։ Նոր քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2010թ. հոկտեմբերի 19-ի որոշմամբ պատժի մասով փոփոխել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 14-ի դատավճիռը։ Ռ.Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 3 (երեք) տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին հաշվակցվել է 2009թ. հուլիսի 1-ից մինչև 2009թ. հուլիսի 10-ը անազատության մեջ գտնվելու ժամանակը և Ռ.Խաչատրյանը վերջնական դատապարտվել է ազատազրկման 2 (երկու) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 21 (քսանմեկ) օր ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, և սահմանվել է փորձաշրջան 2 (երկու) տարի ժամկետով։ Վերաքննիչ դատարանի հիշյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել մեղադրողը` խնդրելով ամբողջությամբ բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010 հոկտեմբերի 19-ի որոշումը և օրինական ուժ տալ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 14-ի դատավճռին։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 3-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի միատեսակ կիրառության համար և վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ վճռաբեկ բողոքը չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի, 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին և պետք է վերադարձվի հետևյալ պատճառաբանությամբ. Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ վճռաբեկ բողոքում հիմնավորված չէ վերաքննիչ դատարանի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 406-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված` գործի ելքի վրա ազդած դատական սխալի` նյութական կամ դատավարական իրավունքի խախտման հանգամանքը, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ։ Հետևաբար, ներկայացված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով սահմանված հիմքը հիմնավորված չէ։ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել Վճռաբեկ դատարանի որոշման` օրենքի միատեսակ կիրառության համար էական նշանակություն ունենալու հանգամանքը։ Ուստի, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքը ևս հիմնավորված չէ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Ռուբեն Հմայակի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010 թվականի հոկտեմբերի 19-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 21-12-2010 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 22-12-2010 |
|---|---|
| Դատարան | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Այլ նշումներ | 1 հատոր՝ 399 թերթ, Ռուբեն Խաչատրյանի անձնագիրը: |