ԵԱՔԴ/0111/01/09





ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«22» հունվարի 2010թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղար Ռ.Ավետյան
մեղադրողներ Լ.Մանուկյան
Ն.Թոփուզյան
տուժողներ Ա.Հակոբյան
Ս.Մոհամմադ
տուժողի ներկայացուցիչ Ք.Եսայան
պաշտպաններ Մ.Փիլիպոսյան
Ա.Ավագյան

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Տիգրան Սեպուհի Մանուկյանի` ծնված 1968 թվականի փետրվարի 9-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չի աշխատում, ԼՂՀ Գերագույն դատարանի վերաքննիչ ատյանի 2007 թվականի հունիսի 29-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ԼՂՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման` 2 (երկու) տարի ժամկետով, հաշվառված է Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց փողոցի 36-րդ շենքի 34-րդ բնակարանում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, արգելանքի տակ է 2009 թվականի հուլիսի 17-ից:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009 թվականի ապրիլի 18-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14112109 քրեական գործը:
2009 թվականի մայիսի 7-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Կ.Հովհաննիսյանի որոշմամբ թիվ 14112109 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2009 թվականի հունիսի 11-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի քննիչ Է.Պողոսյանի որոշմամբ թիվ 14112109 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2009 թվականի հուլիսի 17-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի քննիչ Է.Պողոսյանի որոշմամբ թիվ 14112109 քրեական գործով Տիգրան Սեպուհի Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով:
2009 թվականի հուլիսի 28-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի քննիչ Է.Պողոսյանի որոշմամբ Տիգրան Սեպուհի Մանուկյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել է և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով:
2009 թվականի օգոստոսի 15-ին Տիգրան Սեպուհի Մանուկյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Տիգրան Սեպուհի Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով` այն արարքների համար, որ նա 2006 թվականի մարտ ամսից ապրիլ ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, չարաշահելով Իրանի Իսլամական Հանրապետության քաղաքացի Սեյեդ Մոհամմադ Թաղի Շոջայի Ֆարի վստահությունը, վերջինի կողմից Հայաստանի Հանրապետության Երևան քաղաքում հիպոթեքային վարկով բնակարան գնելու հարցում աջակցություն ցուցաբերելու պատրվակով, խաբեությամբ նրանից վերցրել է 453.000 ՀՀ դրամին համարժեք 1.000 ԱՄՆ դոլար գումար, տիրացել այդ գումարին` վերջինին պատճառելով զգալի չափերի հասնող գույքային վնաս:
Որից հետո, կրկին անգամ 2006 թվականի ապրիլ ամսին, չարաշահելով Երևան քաղաքի բնակիչ Անահիտ Համբարձումի Հակոբյանի վստահությունը, վերջինի կողմից Երևան քաղաքում հիպոթեքային վարկով բնակարան գնելու հարցում աջակցություն ցուցաբերելու պատրվակով, խաբեությամբ նրանից վերցրել է 1.353.000 ՀՀ դրամին համարժեք 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար, տիրացել այդ գումարին` վերջինին պատճառելով խոշոր չափերի հասնող գույքային վնաս:
Դրանից հետո, կրկին անգամ, Տիգրան Մանուկյանը 2006 թվականի սեպտեմբեր ամսին, չարաշահելով Իրանի Իսլամական Հանրապետության քաղաքացի Սեյեդ Մոհամմադ Թաղի Շոջայի Ֆարի վստահությունը, վերջինի ընկեր Սեյեդ Աբբասալի Ռազավի Փիրանշահին Հայաստանի Հանրապետության Երևանի պետական համալսարանի ասպիրանտուրայում ուսումը շարունակելու հարցում աջակցություն ցուցաբերելու պատրվակով, խաբեությամբ նրանցից վերցրել է 237.000 ՀՀ դրամին համարժեք 600 ԱՄՆ դոլար գումար, տիրացել այդ գումարին` Սեյեդ Մոհամմադին պատճառելով զգալի չափերի հասնող գույքային վնաս:
Այնուհետև, կրկին անգամ, Տիգրան Մանուկյանը 2006 թվականի սեպտեմբեր ամսին, չարաշահելով Իրանի Իսլամական Հանրապետության քաղաքացի Սեյեդ Մոհամմադ Թաղի Շոջայի Ֆարի վստահությունը, վերջինին Եվրոպա մեկնելու համար «Շենգեն» վիզա ստանալու հարցում աջակցություն ցուցաբերելու պատրվակով, խաբեությամբ նրանից վերցրել է 395.000 ՀՀ դրամին համարժեք 1.000 ԱՄՆ դոլար գումար, իսկ 2006 թվականի դեկտեմբեր ամսին նույն պատրվակով վերջինից վերցրել է ևս 1.104.000 ՀՀ դրամին համարժեք 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար, տիրացել այդ գումարին, Սեյեդ Մոհամմադին պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:

2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ Տիգրան Մանուկյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2005 թվականից ճանաչում է Քնարիկ Եսայանին: Քնարիկի հետ ծանոթացել է նրա մորաքրոջ միջոցով: Այդ ժամանակ Քնարիկը ներկայացրել է «Գոլդեն քուեստ» ֆիրման: Նշված ֆիրման իրականացրել է ոսկու առուվաճառք: Ծանոթանալուց հետո Քնարիկն իրեն հրավիրել է «Գոլդեն քուեստ» ֆիրմայի գրասենյակ, որտեղ ինքը ծանոթացել է Սեյեդ Մոհամմադի հետ: Վերջինը ներկայացել է որպես ֆիրմայի տնօրեն, իսկ Քնարիկը` որպես աշխատակից: Այդ ժամանակ նրանք իրեն են ներկայացրել իրենց աշխատանքային պայմանները և առաջարկել համագործակցել: Սակայն այդ առաջարկն իրեն չի հետաքրքրել և ինքը մերժել է նրանց: Դրանից հետո նրանք հաճախ իրեն հրավիրել են սուրճ խմելու: Մոհամմադի, Քնարիկի և իր միջև, ընդհուպ 2008 թվականի նոյեմբերը, եղել են նորմալ հարաբերություններ, ինչը հաստատվում է նաև քրեական գործում առկա իր կողմից ներկայացված հաշիվ-ապրանքագրով: Այդ փաստաթուղթը իրեն տվել է Քնարիկը և ըստ պայմանավորվածության անձեռոցիկներ վաճառող Արթուր Սահակյանը անձեռոցիկների գումարը պետք է տար միայն այդ փաստաթուղթը նրան հանձնելուց հետո: Նրանք խնդիրներ են ունեցել անձեռոցիկների վաճառքի հետ կապված, քանի որ նրանց հետ այդ ոլորտում համագործակցող անձիք, գումարը չեն վերադարձրել, իսկ ինքը օգնել է նրանց և այդ անձանցից նրանց գումարները ետ է վերադարձրել: Իր կարծիքով Մոհամմադի, Քնարիկի և իր միջև խնդիրները ծագել են «Արամիս» ֆիրմայի անձեռոցիկները ներմուծելուց հետո, երբ Մոհամմադը չի կարողացել այդ անձեռոցիկների գումարը վերադարձնել պարսիկ գործընկերներին: Նա իրեն ասել էր, որ գումարը անպայման պետք է վերադարձնի, քանի որ նրանք բողոքի նոտա են ուղարկել Իրանի Իսլամական Հանրապետության դեսպանություն: Այդ պատճառով ինքը խոստացել է օգնել նրան` իրացնելու այդ անձեռոցիկները: Գործընկերների հետ ունեցած խնդիրների պատճառով Մոհամմադը որոշել է հեռանալ Հայաստանից, որի համար նրան անհրաժեշտ է եղել ինչ-որ մեկի հետ արհեստական խնդիրներ ստեղծել և այդպիսով համապատասխան դեսպանությունից տվյալ երկրի մոտքի թույլտվություն ստանալ, ինչն էլ նրան հաջողվել է: Ինչ վերաբերվում է Մոհամմադի ընկերոջը համալսարան ընդունելուն, ապա ինքը նրա ընկերոջն ընդհանրապես չի ճանաչում: Մի անգամ Մոհամմադի և Քնարիկի խնդրանքով ինքը գնացել է համալսարան և պարզել Իրանի Իսլամական Հարապետության քաղաքացիների սովորելու պայմանները: Բացի այդ, ինքն օգնել է, որպեսզի Քնարիկի մորաքրոջ որդին աշխատանքի ընդունվի «Գոլդեն փելիս» հյուրանոցում որպես անվտանգության աշխատակից: «Գոլդեն փելիս» հյուրանոցի անվտանգության ծառայության պետ Բաբկեն Արշակյանի հետ ինքը եղել է մտերիմ, որի պատճառով Քնարիկն ու Մոհամմադն իրեն խնդրել են ծանոթացնել նրա հետ, քանի որ նա կարող էր օգնել նրանց բեզնեսի առաջընթացի հարցում: Այդ մասին ինքը ասել է Արշակյանին, ով պատասխանել է, որ այդ կապակցությամբ արդեն նրան դիմել են Սամվելն ու Սահակը: Դրանից հետո ինքը իմացել է, որ Քնարիկն ու Մոհամմադը առանց իրեն գնացել են Արշակյանի մոտ, սակայն նրանց գործարքների վերաբերյալ ինքը որևէ տեղեկություն չունի: Մոհամմադի, Քնարիկի և Արշակյանի միջև գործարքը չի կայացել, որի պատճառով նրանց միջև քաշքշուկներ են եղել: Դրանից հետո Մոհամմադն իրեն առաջարկել է միասին Արշակյանի դեմ բողոք ներկայացնել, սակայն ինքը հրաժարվել է և ասել, որ ոչնչից տեղյակ չէ: Ինչ վերաբերում է Քնարիկ Եսայանի տված այն ցուցմունքին, որ բնակարան ձեռք բերելու համար ինքը նրանց պետք է օգներ հիպոթեքային վարկ ստանալ, որի համար ինքը մարտ-ապրիլ ամիսներին նրանցից 500, 1.000 և 1.500 ԱՄՆ դոլար գումարներ է վերցրել, ապա այդ մասին նրանք որևէ հիմնավոր փաստ չեն ներկայացնել: Իրականությանը չի համապատասխանում նաև այն, որ Բաբկեն Արշակյանի աշխատասենյակում Մոհամմադն ու Քնարիկն իրեն 3.000 ԱՄՆ դոլար են տվել, որից 1.500 ԱՄՆ դոլարն ինքը փոխանցել է Սամվելին: Ինքը Սամվելի մորը գումար պարտք չի եղել, այլ Սամվելին օգնել է անցնել աշխատանքի, որպեսզի նրանց ֆինանսական վիճակը կայունանա: Իսկ ինչ վերաբերում է Անահիտ Հակոբյանին, ապա ինքը նրա հետ ծանոթացել է Քնարիկի ու Մոհամմադի գրասենյակում: Հանդիպումներից մեկի ժամանակ նրանց գրասենյակ են եկել Անահիտ Հակոբյանն ու նրա աղջիկը` Լիաննա Հակոբյանը: Քնարիկն իրեն ասել է, որ համագործակցում են Անահիտ Հակոբյանի և նրա դստեր հետ: Այդ ժամանակ Անահիտն իրեն ասել է, որ Մոհամմադից տեղեկացել է, որ ինքն աշխատել է իրավապահ մարմիններում, և ավելացրել, որ բնակարանը երկու տարբեր անձանց վաճառելու կապակցությամբ Շենգավիթի դատախազությունում նրա նկատմամբ հարուցվել է քրեական գործ: Ինքը լսել է նրան և ասել է, որ ոչնչով չի կարող օգնել: Այնուհետև Մոհամմադի նախաձեռնությամբ ինքը, Անահիտի աղջիկը, Քնարիկն ու Մոհամմադը գնացել են Սևան` ժամանակ անցկացրելու: Լիաննա Հակոբյանի հետ եղել են մտերիմ և նրա խնդրանքով ինքն օգնել է, որպեսզի տեղափոխվի նրանց տանը գտնվող բարձր լարման էլեկտրական վահանակը: Անահիտը որևէ հարցով իրեն չի դիմել: Քնարիկի և Մոհամմադի հետ ինքը Անահիտի բնակարան չի գնացել և տեղյակ չի եղել, որ Մոհամմադն ու Քնարիկը ցանկացել են գնել Անահիտի բնակարանը: Իր կարծիքով իր և Լիաննայի հարաբերությունները դադարելուց հետո Անահիտ Հակոբյանը ցանկացել է վրեժխնդիր լինել իրենից, որի պատճառով նա միացել է Մոհամմադին, որպեսզի վերջինը իրականացնի իր ծրագիրը:
Դատական քննության ընթացքում տուժող Անահիտ Հակոբյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2006 թվականին պարտքեր ունենալու պատճառով ցանկացել է վաճառել իրեն պատկանող Երևան քաղաքի Բայդուկովի փողոցի 17-րդ տունը, որի վերաբերյալ հայտարարություն է տվել: Հայտարարության հիման վրա իր տուն են եկել Քնարիկը և Մոհամմադը: Մինչ այդ ինքը նրանց չի ճանաչել: Նրանք ուսումնասիրել են իր տունը և հայտնել, որ ցանկանում են հիպոթեքային վարկի միջոցով գնել այն: Դրանից հետո նրանք կրկին եկել են իր տուն, որի ժամանակ նրանց հետ է եղել նաև Տիգրան Մանուկյանը: Տիգրանը նույնպես ուսումնասիրել է իր տունը և ասել, որ 15 օրվա ընթացքում տան վաճառքի հետ կապված բոլոր հարցերը կկարգավորի: Տիգրանը իրենից պահանջել է կադաստրից շտապ վերցնել տեղեկանք այն մասին, որ տունը արգելանքի տակ չէ, ինչպես նաև տեղեկանք` տանը գրանցված անձանց քանակի վերաբերյալ: Ինքը վերցրել է այդ տեղեկանքները և տան բոլոր փաստաթղթերի հետ միասին դրանք տվել Տիգրանին: Ինքը ցանկացել է այդ տան վաճառքի գումարից մարել իր ունեցած պարտքերը և հիպոթեքային վարկի միջոցով նոր բնակարան ձեռք բերել: Հիպոթեքային վարկի միջոցով նոր բնակարան գնելու համար ինքը դիմել է Տիգրանին: Մինչ այդ ինքը Քնարիկին հարցրել է` հնարավոր է, որ Տիգրանը իրեն խաբի, իսկ Քնարիկը պատասխանել է, որ մորաքրոջ հավաստմամբ Տիգրանը շատերին է օգնել վարկեր ստանալու հարցում: Հիպոթեքային վարկը ձևակերպելու համար Տիգրանն իրենից պահանջել է առնվազն երկու տարվա ստաժի առկայությամբ աշխատանքային գրքույկ, իսկ ինքն ասել է, որ այդպիսի փաստաթուղթ չունի: Դրանից հետո Տիգրանն իրեն ասել է, որ կարող է իր համար ձեռք բերել աշխատելու վերաբերյալ տեղեկանք և դրա համար իրենից պահանջել 500 ԱՄՆ դոլար: Նշված տեղեկանքը ձեռք բերելու համար Մոհամմադի կողմից Կոմիտասում վարձակալած տանը, Մոհամմադի, Քնարիկի և Տիգրանի վարորդ Աբոյի ներկայությամբ, ինքը Տիգրանին տվել է 500 ԱՄՆ դոլար: Դրանից հետո Տիգրանն իրեն զանգահարել և ասել է, որ վարկ ստանալու համար ինքը շտապ պետք է մասնակցի նիստի, որը պետք է կայանար նրա զանգահարելուց 10 րոպե հետո: Ինքը շտապ նստել է տաքսի և ուղևորվել այդ նիստին մասնակցելու, սակայն ճանապարհին Տիգրանը կրկին զանգահարել է և ասել, որ իր ուշանալու պատճառով գործը չի ստացվել, որի համար ինքը նորից պետք է գումար վճարի: Դրանից հետո Տիգրանն իրեն և իր աղջկան ուղարկել է Էջմիածին տանող մայրուղու ավտոկայանի մոտ գտնվող ինչ-որ բանկ, ասելով որ ամեն ինչ պատրաստ է: Իրենք գնացել են այդ բանկ, որն ունեցել է կապույտ ապակիներ և հանդիպել մի տղայի, ով վերցերել է իրենց մոտ գտնվող փաստաթղթերը և իրենց ներկայությամբ հեռախոսազրույց ունեցել Տիգրանի հետ: Դրանից հետո այդ տղան իրենց ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ է և իրենք կարող են գնալ: Այդպես անընդհատ ձգձգելով և խաբելով Տիգրանը իրենից վերցրել է ևս 2.500 ԱՄՆ դոլար, որից 1.000 ԱՄՆ դոլարը նա պետք է տար բանկի աշխատող աղջիկներին, իսկ 1.500 ԱՄՆ դոլարը` իր կողմից կանխավճար չվճարելու համար: Իր կողմից Տիգրանին գումար տալու վերաբերյալ որևէ փաստթուղթ չի կազմվել: Այդ ընթացքում Մոհամմադի հիպոթեքային վարկավորումը ևս չի ստացվել և նա չի կարողացել գնել իր տունը: Դրանից հետո ինքն այդ տունը վաճառել է Թամարա Վարդանյանին: Այդ բնակարանի վաճառքից հետո ինքը բնակարան է գնել Մոնումենտում, որը գրանցվել է իր աղջկա անունով: Ինքը Տիգրանին ասել է, որ նոր տուն է գնել Մոնումենտում և այն ևս ցանկանում է վաճառել: Այդ տունը եղել է շատ մեծ, որի պատճառով Տիգրանը իրեն ասել է, որ կարող է իր տունը բաժանել երկու մասի և մի մասը վաճառել Մոհամմադին: Ինքը համաձայնվել է և իր տունը բաժանել է երկու մասի: Իր տան մի մասը ձեռք բերելու համար Տիգրանը կրկին Մոհամմադի համար հիպոթեքային վարկ պետք է ձևակերպեր: Մոնումենտի տանը տեղադրված է եղել էլեկտրական վահանակ, որը տեսելով Տիգրանն ասել է, որ գնորդն այդպես չի գնի և պետք է այն տեղափոխվի: Դրանից հետո Տիգրանն իրեն ասել է, որ էլեկտրական վահանակի առկայության պատճառով վարկային հանձնաժողովը մերժել է վարկի տրամադրումը և իր տված գումարը նորից կորել է, ուստի ինքը պետք է ևս 2.000 ԱՄՆ դոլար վճարի: Այդ ժամանակ ինքը վերջնականապես հասկացել է, որ նա իրեն խաբում է, փորձել է ճաղավանդակները փակել ու զանգահարել ոստիկանություն, սակայն Տիգրանը հրել է ճաղավանդակը և փախել: Դրանից հետո ինքը դիմել է ոստիկանություն: Ինքը ընդհանուր առմամբ Տիգրանին տվել է 3.000 ԱՄՆ դոլար: Ինչ վերաբերում է Քնարիկից և Մոհամմադից գումար վերցնելուն, ապա ինքը ներկա է եղել, երբ Քնարիկը և Մոհամմադը պատրաստվել են ինչ-որ վիզա ձևակերպելու համար 3.000 ԱՄՆ դոլար տալ Տիգրանին: Այդ ժամանակ ինքը, Քնարիկը և Մոհամմադը նստել են երթուղային տաքսի և գնացել «Գոլդեն փելիս» հյուրանոց, սակայն հյուրանոցում իրեն ներս չեն թողել: Նախնական քննության ընթացքում իր կողմից տրված ցուցմունքները ճիշտ են և համապատասխանում են իրականությանը:
Նախնական քննության ընթացքում տուժող Անահիտ Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2006 թվականի մարտ-ապրիլ ամիսններին ինքը Շենգավիթ համայնքի Բայդուկով փողոցի 17 հասցեում գտնվող իր տունը ցանկացել է վաճառել և այդ կապակցուցյամբ տվել է հայտարարություն: Հայտարարության հիման վրա իր տուն են եկել Մոհամմադը և Քնարիկը, որոնց ինքը այդ ժամանակ առաջին անգամ է տեսել: Նրանք ասել են, որ հավանում են իր տունը և ցանկանում են հիպոթեքային վարկի միջոցով գնել այն: Դրանից մի քանի օր անց կրկին իր տուն են եկել Քնարիկն ու Մոհամմադը, որոնց հետ է եղել նաև Տիգրանը: Այդ ժամանակ Քնարիկն ու Մոհամմադը Տիգրանին ասել են, որ ցանկանում են գնել իր տունը, իսկ Տիգրանը պատասխանել է, որ որևէ խնդիրը չկա և ասել, որ հիպոթեքային վարկի միջոցով տունը գնելու համար անհրաժեշտ է, որպեսզի ինքը կադաստրից միասնական տեղեկանք վերցնի: Դրանից հետո ինքը կադաստրից վերցրել է այդ տեղեկանքը և տան սեփականության իրավունքի վկայականի պատճենի հետ միասին այն տվել Տիգրանին: Այնուհետև Տիգրանը նորից եկել է իր տուն և ասել, որ տեղեկանքի ժամկետը անցել է և պահանջել նորը: Ինքը կրկին կադաստրից վերցրել է միասնական տեղեկանք և տվել նրան: Սակայն նրանց հիպոթեքային վարկի ձևակերպումը ձգձգվել է և ինքն իր տունը վաճառել է մեկ այլ գնորդի: Իր տունը վաճառելուց հետո ինքը նույնպես ցանկացել է հիպոթեքային վարկի միջոցով բնակարան գնել և տեսնելով, որ Տիգրանը զբաղվում է նման հարցերով, խորհուրդ հարցնելով Քնարիկից, դիմել է Տիգրանին: Տիգրանը 2006 թվականի ապրիլին իրենից վերցրել է 500 ԱՄՆ դոլար և ասել, որ այն հարկավոր է իր` աշխատանք չունենալու համար: Դրանից մի քանի օր անց Տիգրանն իրենից պահանջել է ևս 2.500 ԱՄՆ դոլար և ասել է, որ դրանից 1.000 ԱՄՆ դոլարը պետք է տա բանկի աշխատակիցներին, որպեսզի գործարքը արագ կատարեն, իսկ 1.500 ԱՄՆ դոլարը անհրաժեշտ է այլ ծախսերի համար: Նշված գումարներն ինքը Տիգրանին է տվել Երևան քաղաքի Գրիբոյեդով փողոցում գտնվող Մոհամմադի կողմից վարձակալած բնակարանում` Մոհամմադի և Քնարիկի ներկայությամբ: Այդ գումարնները տալուց հետո, Երևան քաղաքի Ա.Տիգրանյան փողոցի 38/19 հասցեում գտնվող իր բնակարանում, Տիգրանը իրենից ևս 2.000 ԱՄՆ դոլար է ուզել` այդ բնակարանում առկա էլեկտրական վահանակի հետ կապված խնդիրները լուծելու համար: Ինքը այդ գումարը տվել է Տիգրանին, սակայն տալուց հետո հասկացել է, որ նա խաբում է իրեն, ետ է պահանջել այն և նրա փախուստը կանխելու համար փակել է դուռը: Տիգրանը վերադարձրել է այդ 2.000 ԱՄՆ դոլարը և դուռը բացելով փախել իր բնակարանից, քանի որ ինքը ցանկացել է զանգահարել ոստիկանություն: Այնուհետև իր բնակարան են եկել Մոհամմադն ու Քնարիկը և աել, որ Մոհամմադի համար «Շենգեն» վիզա վերցնելու համար Տիգրանին տվել են 3.000 ԱՄՆ դոլար:
Տուժողի ներկայացուցիչ Քնարիկ Եսայանը, որպես վկա, ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Մոհամմադը և ինքը «Գոլդեն քուեստ» ֆիրմայի միջոցով զբաղվել են ցանցային մարկետինգով: Մոհամմադը Երևան քաղաքի Գրիբոյեդով փողոցում վարձակալել է բնակարան, որի մի մասում բնակվել է, իսկ մյուս մասը օգտագործել որպես գրասենյակ: Ինքը Տիգրան Մանուկյանի հետ ծանոթացել է իր մորաքրոջ միջոցով` Գրիբոյեդով փողոցում գտնվող նշված բնակարանում: Սկզբում նրան հետաքրքրել է իրենց գործունեությունը: Դրանից հետո ինքն իր մորաքրոջից իմացել է, որ Տիգրանը օգնում է նրանց տուն գնելու համար հիպոթեքային վարկ ձևակերպելու հարցում: Այդ ժամանակ Մոհամմադը նույնպես ցանկացել է տուն գնել, սակայն բավարար միջոցներ չի ունեցել, և հիպոթեքային վարկ ստանալու համար իրենք դիմել են Տիգրանին: Իրենք մի քանի բնակարաներ ուսումնասիրելուց հետո որոշել են գնել Անահիտ Հակոբյանի տունը: Նրա տան վաճառքի վերաբերյալ հայտարարությունը կարդացել են Երևան քաղաքի Հր.Քոչարի փողոցում գտնվող անշարժ գույքի շուկայում, իսկ մինչ այդ իրենք Անահիտին չեն ճանաչել: Անահիտի տունը գնելու ցանկության մասին իրենք ասել են Տիգրանին, իսկ նա պատասխանել է, որ հիպոթեքային վակավորման համար անհրաժեշտ է բանկ ներկայացնել այդ տան փաստաթղթերը: Նշված գործարքը կատարելու համար Տիգրանն իրենցից պահանջել է 1.000 ԱՄՆ դոլար: Երևան քաղաքի Գրիբոյեդով փողոցում վարձակալած բնակարանում, իր և իր մորաքրոջ ներկայությամբ Մոհամմադը Տիգրանին է տվել սկզբում 800, այնուհետև` 200 ԱՄՆ դոլար: Այնուհետև Երևան է եկել Մոհամմադի բարեկամ Աբբասալին, ով ցանկացել է ընդունվել ասպիրանտուրա: Որպես օտարերկրացի դիմորդ նրան անհրաժեշտ են եղել որոշակի փաստաթղթեր, որոնց ձեռքբերման համար Մոհամմադը Տիգրանին տվել է 600 ԱՄՆ դոլար: Տիգրանն անհրաժեշտ փաստաթղթերը ձեռք չի բերել, այլ միայն ինչ-որ փաստաթուղթ է տվել, որն էլ կցված է գործին և Աբբասալիին ասել է, որ ասպիրանտուրայի համար ներկայացվող հայտերի ժամկետը ավարտվել է և նա կարող է դիմել հաջորդ տարի, որի համար որևէ խնդիր չի առաջանա և նա կարող է գալ, հայտ ներկայացնել և շարունակել ուսումը: Ըստ Տիգրանի, նա այդ 600 ԱՄՆ դոլարը վճարել էր փաստաթղթեր ձեռք բերելու համար, սակայն որևէ վճարման անդորրագիր նա իրենց չի ներկայացրել: Տուն գնելու համար հիպոթեքային վարկի ձևակերպումը և ասպիրանտուրա ընդունվելու համար անհրաժեշտ փաստաթղթերի ձեռքբերումը Տիգրանը չի իրականացրել և նրան տրված գումարները ետ չեն վերադարձվել: Այնուհետև տեսնելով, որ ցանցային մարկետինգը Հայաստանում չի զարգանում` իրենք որոշել են մեկնել Եվրոպա, որի համար անհրաժեշտ է եղել «Շենգեն» վիզա ստանալ: Տիգրանն իրենց ասել է, որ կարող է օգնել այդ հարցում: Մինչ այդ, Տիգրանին վերը նշված գումարները տալու ժամանակ որևէ կողմնակի անձ ներկա չի եղել, ինչի պատճառով իրենք որոշել են վիզա ստանալու համար անհրաժեշտ գումարը Տիգրանին տալ որևէ վստահելի անձի ներկայությամբ: Որպես այդպիսի անձ Տիգրանն առաջարկել է Բաբկեն Արշակյանին` ասելով, որ իր եղբայրը և մորաքրոջ որդին աշխատում են Բաբկեն Արշակյանի հետ միասին, ովքեր նույնպես կփաստեն նրա վստահելի լինելը: Բաբկեն Արշակյանին իրենց հետ ծանոթացրել է Տիգրանը: «Շենգեն» վիզա ստանալու համար Տիգրանը պահանջել է 5.000 ԱՄՆ դոլար և իրենք պայմանավորվել են նշված գումարից հանել հիպոթեքային վարկ ձևակերպելու համար նրան արդեն իսկ տված 1.000 ԱՄՆ դոլարը, 3.000 ԱՄՆ դոլարը պետք է տրվեր մինչ վիզայի ձևակերպումը, իսկ մնացած 1.000 ԱՄՆ դոլարը` վիզան ձևակերպելուց հետո: Սակայն «Շենգեն» վիզա ձևակերպելու համար իրենք Տիգրանին տվել են 1.000 ԱՄՆ դոլար, որից հետո պայմանավորվել են 3.000 ԱՄՆ դոլարը նրան տալ Բաբկեն Արշակյանի ներկայությամբ: 3.000 ԱՄՆ դոլարը տալու օրն ինքը, Մոհամմադը և Տիգրանը գնացել են Բաբկեն Արշակյանի աշխատավայր` «Գոլդեն փելիս» հյուրանոց, սակայն նա այնտեղ չի եղել և գումարը ետ չտանելու համար այն թողել են իր եղբոր` Սահակ Եսայանի մոտ: Այնուհետև, նույն օրը, կրկին եկել են հյորանոց և Բաբկեն Արշակյանի աշխատասենյակում նշված 3.000 ԱՄՆ դոլարը տվել են Տիգրանին: Այդ պահին այդտեղ են եղել Սամվել Եսայանը, Բաբկեն Արշակյանը, Տիգրանը, Մոհամմադը և ինքը: Այդ ժամանակ ինքը, բոլորի ներկայությամբ, գումարը Մոհամմադի ձեռքից վերցրել է, հաշվել և դրել սեղանին, որից հետո Արշակյանն ասել է, որպեսզի իրենք դրսում սպասեն: Քիչ անց դուրս է եկել Տիգրանը և ասել, որ ամեն ինչ նորմալ է: Թե Տիգրանը ինչպես է տնօրինել այդ գումարը այդ պահին ինքը չի իմացել, այդ մասին միայն հետո է իմացել: Տիգրանն իրենց ասել է, որ վիզայի ձևակերպման համար պետք է գնա Վրաստան և այդ պատրվակով նա մի քանի անգամ երկար ժամանակով բացակայել է: Այդ ընթացքում ինքն անընդհատ փորձել է Տիգրանի կնոջից Տիգրանի մասին տեղեկություններ ստանալ: Բավականին երկար ժամանակ հետո Գալշոյան փողոցում պատահական հանդիպել է Տիգրանին: Այդ պահին ինքը Տիգրանին հարցրել է, թե որտեղ է եղել նա, իսկ Տիգրանը պատասխանել է, որ Հայաստանի Հանրապետությունում չի եղել: Ինքն ու Մոհամմադը «Արամիս» ֆիրմայի անձեռոցիկներ են ներմուծել Հայաստան: Այդ անձեռոցիկների իրացնողներից մեկը` Արթուրը, իրենց պարտք է եղել, և Տիգրանն առաջարկել է այդ պարտքը վերադարձնելու հարցում օգնել իրենց: Ինքը և Մոհամմադը ընդհանուր առմամբ Տիգրանին տվել են 5.600 կամ 5.800 ԱՄՆ դոլար, որից Տիգրանը ետ է վերադարձրել ընդհամենը 800 ԱՄՆ դոլար և 20.000 ՀՀ դրամ: Ինքը նրանից պահանջում է մնացած գումարը: Ինչ վերաբերում է գործում առկա հաշիվ-ապրանքագրին, ապա այդ փաստաթուղթը գրված է իր ձեռքով, իսկ նրանում առկա ստորագրությունը Արթուրինն է: Այդ փաստաթղթի մեկ օրինակը մնացել է իր մոտ, իսկ մյուսը` Արթուրի: Գործում առկա փաստաթուղթը իր մոտ պահվող օրինակն է և ինքը չի կարող ասել, թե ինչպես է այն հայտնվել Տիգրանի մոտ, քանի որ ինքն այն չի տվել նրան: Մոհամմադը այժմ գտնվում է Ուկրաինայում: Ինչ վերաբերում է Անահիտ Հակոբյանին, ապա նա Շենգավիթում գտնվող տունը վաճառելուց հետո գնել է նոր բնակարան և այն վերանորոգելու համար ցանկացել է հիպոթեքային վարկ վերցնել: Հիպոթեքային վարկ ստանալու հարցում Տիգրան Մանուկյանը խոստացել է օգնել Անահիտ Հակոբյանին: Իրենց վարձակալած տանը իր, Մոհամմադի և Անահիտի հետ եկած ոմն Մելանի ներկայությամբ Անահիտը Տիգրանին տվել է 500 ԱՄՆ դոլար: Դրանից մոտ 10 օր հետո Անհաիտը զանգահարել է իրեն ու ասել, որ Տիգրանը պահանջում է ևս 2.500 ԱՄՆ դոլար և խնդրել է, որ ինքն ու Մոհամմադը գան նրա տուն: Իրենք գնացել են, սակայն Տիգրանն արդեն այնտեղ չի եղել և Անահիտը իրենց ասել է, որ Տիգրանին տվել է ևս 2.500 ԱՄՆ դոլար: Անահիտի նոր բնակարանում բարձր լարման էլեկտրական վահանակ է եղել, որի դուրսբերման հետ կապված ինչ-որ խնդիրներ են առաջացել, որին միջամտել է Տիգրանը և խոստացել որոշակի գումարով լուծել այն:
Վկա Սահակ Եսայանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը Քնարիկ Եսայանի եղբայն է: Ինքն աշխատել է «Գոլդեն փելիս» հյուրանոցում` որպես անվտանգության ծառայող: Մինչ այդտեղ աշխատելը ինքը ճանաչել է Տիգրանին, ում հետ առաջին անգամ հանդիպել է Կոմիտասի շուկայի մոտ, որտեղ իր մորաքրոջ որդին թերթ է վաճառել, իսկ երկրորդ անգամ` իրենց տանը: Այդ ժամանակ իր մորաքույրը, նրա որդին և Տիգրանը եկել են իրենց տուն և բնակարան գնելու նպատակով ցանկացել տեսնել հարևանությամբ գտնվող շենքի բնակարաններից մեկը: 2006 թվականի ձմռանը` հավանաբար նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին, Քնարիկը և Մոհամմադը ինչ-որ ծառայության դիմաց գումար տալու համար հյուրանոցում պետք է հանդիպեին Տիգրանին: Ինքը հետո իմացել է, որ գումարը Տիգրանին է տրվել Մոհամմադի համար քաղաքացիության կամ ինչ-որ այլ փաստաթուղթ ձևակերպելու համար: Այդ օրը` կեսօրին, Քնարիկը և Մոհամմադը եկել են հյուրանոց, սակայն Տիգրանը չի կարողացել գալ և հեռախոսազանգի միջոցով ասել է, որ երեկոյան կգա: Այդ պատճառով նրանք գումարը թողել են իր մոտ: Ինքն այդ գումարը չի հաշվել, սակայն այն եղել է դոլարների բավականին հաստ կապ, իսկ հետո իմացել է, որ գումարը եղել է 3.000 ԱՄՆ դոլար: Այդ օրը` երեկոյան, Մոհամմադն ու Քնարիկը կրկին եկել են հյուրանոց և մինչ Տիգրանի գալը ինքը գումարը տվել է նրանց: Այնուհետև եկել է նաև Տիգրանը և ինքը նրանց ուղեկցել է իրենց անվտանգության ծառայության պետի աշխատասենյակ: Ինքը ներս չի մտել, սակայն իմացել է, որ այդ գումարի մի մասը Բաբկեն Արշակյանի պնդմամբ Տիգրանը տվել է իր մորաքրոջ որդի Սամվելին: Աշխատասենյակից դուրս գալուց հետո Քնարիկն ու Մոհամմադը իրեն ասել են, որ ամեն ինչ նորմալ է` ըստ պայմանավորվածության: Հետո դուրս է եկել Սամվելը և ինքն իմացել է, որ նա Տիգրանից վերցրել է պարտքը, իսկ մի քանի օր հետո իմացել է, որ Սամվելը Տիգրանից վերցրել է 1.500 ԱՄՆ դոլար: Մինչ այդ Սամվելը դիմել է Բաբկեն Արշակյանին, որպեսզի նրա միջամտությամբ Տիգրանը վերադարձնի նրա պարտքը: Սակայն Տիգրանը Բաբկենին ասել է, որ Սամվելի բարեկամները պետք է գումար տան, որից հետո նա կարող է վերադարձնել Սամվելի պարտքը: Այդ մասին իրեն ասել է Բաբկեն Արշակյանը, ինչպես նաև Տիգրանը: Արշակյանը իրեն մի քանի անգամ կանչել է և ասել, որ ինքը Քնարիկին ու Մոհամմադին փոխանցի, որպեսզի նրանք գումարը շուտ տան Տիգրանին, որպեսզի վերջինն էլ վերադարձնի Սամվելի պարտքը: Տիգրանը Սամվելին պետք է վերադարձներ բնակարան գնելու նպատակով հիպոթեքային վարկ ձևակերպելու համար նրանց վերցրած գումարը, քանի որ նա չէր կարողացել վարկը ձևակերպել: Դատական նիստում մատնացույց անելով տուժող Անահիտ Հակոբյանին` Սահակ Եսայանը հայտնեց, որ նրա անունը ինքը չգիտի, սակայն մի քանի անգամ նրան տեսել է հյուրանոցի շրջակայքում, ով իրեն ասել է, որ Տիգրանին է սպասում:
Դատական քննության ընթացքում վկա Աղունիկ Եսայանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Քնարիկ Եսայանը իր քրոջ դուստրն է, իսկ Տիգրան Մանուկյանը` իր խանութի հաճախորդներից մեկը: Իրենք ցանկացել են հիպոթեքային վարկի միջոցով տուն գնել և Տիգրանը փորձել է կարգավորել հիպոթեքային վարկի ձևակերպումը: Իրենք տուն գնելու նպատակով Տիգրանի հետ միասին մի քանի անգամ այցելել են վաճառվող բնակարաններ: Հիպոթեքային վարկը ձևակերպելու համար վճարումներ կատարելու նպատակով ինքը Տիգրանին տվել է 1.500 ԱՄՆ դոլար, սակայն վարկի տոկոսները եղել են շատ բարձր, որի պատճառով իրենք հրաժարվել են դրանից և Տիգրանը խոստացել է ետ վերադարձնել իր տված գումարը: Սակայն գումարի վերադարձնելը ձգձգվել է և Բաբկեն Արշակյանը խոստացել է Տիգրանին ասել, որ նա շուտ վերադարձնի այն: Դրանից մոտ մեկ շաբաթ հետո իրեն զանգահարել է իր որդին` Սամվելը, և ասել, որ Տիգրանը ցանկանում է իր հետ խոսել և հեռախոսը փոխանցել է Տիգրանին: Այդ ժամանակ Տիգրանն իրեն հարցրել է, թե կարող է գումարը տալ Սամվելին, իսկ ինքը պատասխանել է, որ կարող է: Քնարիկին ու Մոհամմադին Տիգրանի հետ ծանոթացրել է ինքը, որի ժամանակ ինքը նրանց ասել է, որ Տիգրանն այն անձն է, ով ձևակերպում է իրենց հիպոթեքային վարկը: Մոհամմադի գրասենյակում, իր ներկայությամբ, Տիգրանը, Քնարիկն ու Մոհամմադը խոսել են ինչ-որ բնակարնի առուվաճառքի մասին, որի համար Մոհամմադն ու Քնարիկը Տիգրանին տվել են 800 ԱՄՆ դոլար: Այդ ժամանակ նրանք խոսել են ռուսերեն և պարսկերեն, որի պատճառով ինքը նրանց խոսակցությունը լիարժեք չի հասկացել: Ինքը Տիգրանի և Մոհամմադի ու Քնարիկի միջև եղած գործարքի մասին այլ տեղեկություններ չունի, սակայն Քնարկն իրեն ասել, որ այն գումարով, որը նրանք տվել են Տիգրանին, որևէ գործարք չի կատարվել և նա նեղացած է Տիգրանից: Դրանից հետո ինքը Տիգրանին հարցրել է, թե ինչու է նա նեղացրել Քնարիկին, իսկ Տիգրանն ասել է, որ տեղյակ չի և զանգահարել է Քնարիկին: Այդ ժամանակ Տիգրանը միացրել է հեռախոսի բարձրախոսը և խոսել Քնարիկի հետ, որի ժամանակ Քնարիկն իրեն վիրավորել է: Դրանից հետո ինքը Քնարիկին չի տեսել և չի զրուցել նրա հետ: Նախնական քննության ընթացքում իր կողմից տրված ցուցմունքները ճիշտ են և համապատասխանում են իրականությանը, սակայն ինքը չի հիշում` Քնարիկն է իրեն ասել, որ այդ 800 ԱՄՆ դոլարը հիպոթեքային վարկի ձևակերպման համար են տվել Տիգրանին, թե ինքն է նրանց խոսակցություններից հասկացել: Իսկ ինչ վերաբերում է 800 ԱՄՆ դոլարին, ապա ինքը հստակ հիշում է, որ տեսել է, թե ինչպես են Քնարիկն ու Մոհամմադը Տիգրանին տվել 800 ԱՄՆ դոլար:
Նախնական քննության ընթացքում վկա Աղունիկ Եսայանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2005 թվականից իր տղայի` Սամվելի հետ միասին Կոմիտասի շուկայի մոտ կրպակ են վարձակալել և զբաղվել են կանանց և տղամարդկանց հագուստների վաճառքով: Հաճախակի իրենց կրպակ է եկել Տիգրանը և իրենք նրա հետ մտերմացել են: 2006 թվականին իրենք ցանկացել են հիպոթեքային վարկի միջոցով բնակարան գնել, ինչի մասին ասել են Տիգրանին: Տիգրանը խոստացել է իրենց օգնել վարկի ձևակերպման հարցում` ասելով, որ բանկերում աշխատող ծանոթներ ունի: Դրանից հետո Տիգրանն իրենց ասել է, որ փաստաթղթերը ձևակերպելու և վճարումներ կատարելու համար անհրաժեշտ է 1.500 ԱՄՆ դոլար: Իրենք համաձայնել են և Տիգրանին տվել այդ գումարը, որից հետո սկսել են բնակարան փնտրել: Բնակարան փնտրելու ժամանակ հաճախ իրենց հետ է եղել նաև Տիգրանը, և յուրաքանչյուր անգամ նա ասել է, որ տվյալ բնակարանը իրենք չեն կարող գնել, քանի որ պրոբլեմներ կան: Այդ ընթացքում իր քրոջ աղջիկը` Քնարիկ Եսայանը, իրեն ասել է, որ ցանկանում է հիպոթեքային վարկի միջոցով բնակարան գնել և այդ նպատակով ինքը նրան ծանոթացրել է Տիգրանի հետ: Բնակարան գնելու նպատակով իրենց վարկի ձևակերպումը ձգձգվել է, որի պատճառով ինքը Տիգրանից պահանջել է ետ վերադարձնել իր գումարը, իսկ Տիգրանը համաձայնել է և ասել, որ մի քանի օր հետո կվերադարձնի: Այդ ընթացում Տիգրանի միջամտությամբ իր տղան` Սամվելը, աշխատանքի է ընդունվել «Գոլդեն փելիս» հյուրանոցի անվտանգության ծառայությունում: Այնուհետև, իր տղան տենելով, որ Տիգրանը չի կարողանում իրենց գումարը ետ վերադարձնել, այդ մասին ասել է հյուրանոցի անվտանգության ծառայության պետ Բաբկեն Արշակյանին: Դրանից որոշ ժամանակ անց Սամվելն իրեն ասել է, որ Տիգրանն իրենց գումարը ետ է վերադարձրել: Նա ասել է նաև, որ Տիգրանն այդ գումարը իրենց է վերադարձել Քնարիկի տված գումարից, և ավելացրել, որ Քնարիկն ու Մոհամմադը այդ օրը Բաբկեն Արշակյանի աշխատասենյակում Տիգրանին են տվել 3.000 ԱՄՆ դոլար, որից էլ նա ետ է վերադարձրել իրենց 1.500 ԱՄՆ դոլարը: Երևան քաղաքի Գրիբոյեդով փողոցի 8-րդ շենքի 1-ին բնակարանում, իր ներկայությամբ Մոհամմադը Տիգրանին գումար է տվել: Նրան տրված գումարը եղել է ԱՄՆ թղթադրամներ, սակայն ինքը չգիտի, թե որքան: Այդ ժամանակ նրանք խոսել են ռուսերեն ու պարսկերեն և ինքը չի հասկացել, թե այդ գումարը ինչի համար են տալիս Տիգրանին, սակայն հետո Քնարիկն իրեն ասել է, որ այդ գումարը տվել են Տիգրանին, որպեսզի նա Քնարիկի ու Մոհամմադի համար բնակարան ընտրի և դա եղել է հենց այն ժամանակ, երբ Տիգրանը իրենց համար նույնպես պետք է բնակարան ընտրեր:
Վկա Սամվել Եսայանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Տիգրանն իրենց կրպակից հաճախակի գնումներ է կատարել, որոնց ժամանակ մտերմացել են նրա հետ: Այնուհետև Տիգրանն իրեն աշխատանքի է տեղավորել «Գոլդեն փելիս» հյուրանոցում: Իրենք ցանկացել են հիպոթեքային վարկի միջոցով գնել բնակարան և Տիգրանը խոստացել է օգնել այդ վարկի ձևակերպման հարցում: Վարկի ձևակերպման համար Տիգրանն իրենցից 1.500 ԱՄՆ դոլար է վերցրել: Սակայն Տիգրանի առաջարկած վարկի տոկոսադրույքը եղել շատ բարձր, որի պատճառով իրենք հրաժարվել են այդ վարկից: Դրանից հետո Տիգրանը խոստացել է ետ վերադարձնել իրենց տված 1.500 ԱՄՆ դոլարը, սակայն այն ձգձգվել է և այդ պատճառով ինքն այդ մասին ասել է իր տնօրեն Բաբկեն Արշակյանին: Դրանից հետո Բաբկենն իրեն ասել է, որ իր մորաքրոջ աղջիկը` Քնարիկը, Տիգրանին գումար է պարտք, և երբ նա վերադարձնի, այդ ժամանակ Տիգրանն էլ ետ կտա իր գումարը: Այնուհետև, իր ներկայությամբ, Քնարիկը Տիգրանին տվել է 3.000 ԱՄՆ դոլար: Ինքը տեղյակ չէ, թե այդ 3.000 ԱՄՆ դոլարը եղել է պարտք, թե այլ գումար: Ինքը տեղյակ չէ նաև, թե ինչու է իր մայրը Քնարիկին և Տիգրանին ծանոթացրել: 3.000 ԱՄՆ դոլարը տալու ժամանակ այդտեղ ներկա են եղել ինքը, Մոհամմադը, Տիգրանը, Քնարիկը և Բաբկենը: Այդ ժամանակ Քնարիկը 3.000 ԱՄՆ դոլարը տվել է Տիգրանին, իսկ վերջինը հաշվել ու վերցրել է այն: Գումարը տալուց հետո Քնարիկը և Մոհամմադը դուրս են եկել: Այդ ժամանակ Տիգրանն իրեն ասել է, որ 1.500 ԱՄՆ դոլարը անձամբ կվերադարձնի իր մորը, սակայն Բաբկենը միջամտել է և ասել է, որ Տիգրանը հենց այդ պահին ետ վերադարձնի իրենց գումարը: Դրանից հետո Տիգրանը զանգահարել է իր մորը և ասել, որ գումարը տալիս է իրեն և ետ տվել իրենց գումարը:
Նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի մայիսի 15-ին, վկա Բաբկեն Արշակայանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2003 թվականից աշխատում է «Գոլդեն փելիս» հյուրանոցում` որպես անվտանգության ծառայության պետ: Տիգրան Մանուկյանին ճանանչում է 1995 թվականից: Տիգրանը հաճախակի այցելել է իր աշխատավայր և իրենք զրուցել են տարբեր թեմաների շուրջ: 2004 թվականին ինքը Տիգրանի խնդրանքով նրա ծանոթ Սամվելին աշխատանքի է ընդունել «Գոլդեն փելիս» հյուրանոցում` որպես անվտանգության ծառայության աշխատակից: 2006 թվականի աշնանը Սամվելը իրեն ասել է, որ Տիգրանը նրանից 1.500 ԱՄՆ դոլար է վերցրել ու չի վերադարձնում, և խնդրել է, որպեսզի ինքը Տիգրանից վերցնի այդ գումարը: Ինքը Տիգրանին խնդրել է, որպեսզի նա վերադարձնի Սամվելի պարտքը, քանի որ Սամվելը գտնվել է ծանր սոցիալական պայմաններում և ապրել է վարձակալած բնակարանում: Ինքը Սամվելից կամ Տիգրանից չի հարցրել, թե ինչի համար է Տիգրանը վերցրել այդ գումարը, քանի որ այն իրեն չի հետաքրքրել, այլ պարզապես ցանկացել է օգնել իր աշխատակցին: Տիգրանը մի քանի օր ժամանակ է խնդրել և ասել է, որ Սամվելի մորաքրոջ աղջիկը` Քնարիկը գումար է պարտք, որը շուտով կվերադարձնի և վերադարձնելուց անմիջապես հետո կտա Սամվելի պարտքը: Դրանից մի քանի օր հետո` 2006 թվականի հոկտեմբերին, իր աշխատանքի վայր են եկել Սամվելի մորաքրոջ աղջիկը` Քնարիկը, մի պարսիկ և Տիգրանը: Քնարիկը և այդ պարսիկը` Սեյեդը, իր աշխատասենյակում Տիգրանին տվել են 3.000 ԱՄՆ դոլար: Այդ ժամանակ իր ներկայությամբ Տիգրանի, Քնարիկի և Սեյեդի միջև Ֆրանսիա մեկնելուն օժանդակելու կապակցությամբ որևէ խոսակցություն տեղի չի ունեցել: Ինքը միայն իմացել է, որ Քնարիկը և Սեյեդը Տիգրանին այդ 3.000 ԱՄՆ դոլարը տալիս են պարտքի դիմաց: Երբ Տիգրանը գումարը վերցրել է և ցանակացել դուրս գալ, ինքը նրան խնդրել է վերադարձնել Սամվելի պարտքը` 1.500 ԱՄՆ դոլարը: Տիգրանը սկզբում չի ցանկացել գումարը վերադարձնել` պատճառաբանելով, որ գումարը կտա Սամվելի մորը: Սակայն իր պահանջով Տիգրանը Սամվելին է տվել 1.500 ԱՄՆ դոլար: Սամվելին գումարը տալու ժամանակ Քնարիկը և պարսիկը ներկա չեն եղել: Այդ ժամանակ իր աշխատասենյակում են եղել ինքը, Տիգրանը և Սամվելը, իսկ Քնարիկի կողմից Տիգրանին 3.000 ԱՄՆ դոլարը տալու ժամանակ իր աշխատասենյակում են եղել ինքը, Տիգրանը, Սամվելը, Քնարիկը և այդ պարսիկը: Մինչ այդ օրը Տիգրանը Քնարիկի և Սեյեդի հետ եկել է իր աշխատասենյակ, որպեսզի նրանց ծանոթացնի իր հետ, քանի որ Տիգրանը մինչև այդ իրեն ասել էր, որ Քնարիկն իրեն գումար է պարտք: Ինքը Քնարիկի և Սեյեդի հետ ծանոթացել է Տիգրանի միջոցով: Ւնքը որևէ շահագռգրվածություն չի ունեցել Սեյեդի և Քնարիկի հետ ծանոթանալ, այլ միայն ցանկացել է, որպեսզի Քնարիկը վերադարձնի Տիգրանի պարտքը, իսկ Տիգրանն էլ` Սամվելի պարտքը: Գումարը տալուց որոշ ժամանակ անց իր աշխատանքի վայր են եկել Քնարիկն ու Սեյեդը և իրենից հարցրել Տիգրանի գտնվելու վայրը: Ինքը նրանց ասել է, որ որևէ տեղեկություն չունի Տիգրանի մասին և բավական երկար ժամանակ չի հանդիպել նրան: Ինքը չգիտի, թե Տիգրանը Քնարիկի և Սեյեդի հետ ինչպիսի գործարքներ է կատարել և ինչ գումարներ է վերցրել: Ինքը Քնարիկի և Սեյեդի համար որևէ գործարք չի կատարել և Սեյեդին չի խոստացել օժանադակել Եվրոպա մեկնելու համար:
Նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հուլիսի 2-ին, վկա Բաբկեն Արշակյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը Մոհամմադի ընկեր Աբբասալիի ասպիրանտուրա ընդունվելու կապակցությամբ Ա.Վիրաբյանի հետ խոսելու համար երբևէ չի գնացել Երևանի պետական համալսարան և չի ճանաչում ոչ Աբբասալիին և ոչ էլ Ա.Վիրաբյանին: Սամվելը իրեն պատմել է, որ Տիգրանին գումար են տվել ինչ-որ տուն գնելու կամ վարկ վերցնելու համար: Սամվել Եսայանն իր մոտ աշխատանքի ընդունվելուց որոշ ժամանակ անց իրեն խնդրել է աշխատանքի ընդունել նաև Սահակ Եսայանին: Սամվելը և Սահակը մշտապես եղել են նույն հերթափոխում և այդ օրը Սամվելի հետ իր աշխատասենյակ են եկել Քնարիկն ու Մոհամմադը, իսկ Սահակը մնացել է դրսում: Դրանից քիչ անց Սահակը եկել է ներս և ասել, որ եկել է նաև Տիգրանը: Իր պահանջով Սահակը Տիգրանին ուղեկցել է իր աշխատասենյակ: Ինքը չի հիշում` գումար տալու ժամանակ Սահակը եղել է ներսում, թե ոչ: Մինչ Տիգրանի գալը Քնարիկը և Մոհամմադը իրեն չեն ասել, թե ինչ նպատակով են գումար տալիս Տիգրանին, ինչպես նաև նրանք իրեն չեն հարցրել, թե արդյոք կարելի է վստահել Տիգրանին: Ինքը միայն Տիգրանից իմացել է, որ նրանք գումար են պարտք եղել Տիգրանին:
2009 թվականի օգոստոսի 11-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Անահիտ Հակոբյանը հայտնել է, որ Տիգրան Մանուկյանին ճանաչում է 2006 թվականից` Քնարիկի և Մոհամմադի միջոցով: Նրանք երեքով եկել են իր` Բայդուկովի փողոցի 17-րդ տուն և ցանկացել հիպոթեքային վարկի միջոցով գնել այն: Այդ ժամանակ ինքն իմացել է, որ իր բնակարանը գնելու համար Տիգրանը Մոհամմադի համար հիպոթեքային վարկ պետք է ձևակերպեր: Ինքը նույնպես ցանկացել է իր բնակարանը վաճառելուց հետո հիպոթեքային վարկի միջոցով բնակարան գնել և բնակարանը վաճառելուց հետո այդ հարցով դիմել է Տիգրանին, իսկ Տիգրանն իրեն ասել է, որ կօգնի: Բնակարանը վաճառելուց հետո ինքը խորհուրդ է հարցրել Քնարիկից, իսկ նա ասել է, որ Տիգրանը կարող է իրեն այդ հարցում օգնել: Դրանից հետո ինքը դիմել է Տիգրանին, ով իրեն ասել է, որ իր համար աշխատանքի վերաբերյալ տեղեկանք ձեռք բերելու համար նախնական պետք է 500 ԱՄՆ դոլար, քանի որ այդ ժամանակ ինքը չի աշխատել: Մոհամմադի վարձակալած բնակարանում, Մոհամմադի և Քնարիկի ներկայությամբ, ինքն այդ գումարը տվել է Տիգրանին: Դրանից հետո Տիգրանն իրեն ասել է, որ անհրաժեշտ է ևս 2.500 ԱՄՆ դոլար, որից 1.000 ԱՄՆ դոլարը գործարքը արագ կատարելու համար պետք է տա բանկի աշխատակիցներին, իսկ մնացած 1.500 ԱՄՆ դոլարը անհարժեշտ է ինչ-որ ծախսեր կատարելու համար: Ինքն այդ 2.500 ԱՄՆ դոլարը նույնպես տվել է Տիգրանին և նա իրեն ասել է, որ առաջիկա օրերին այդ հարցը կլուծվի: Դրանից հետո Տիգրանը տարբեր պատճառաբանություններով ձգձգել է հարցի լուծումը: Տիգրանը իրեն որևէ գումար չի վերադարձրել և իր բնակարանի հարցը չի լուծել: Իսկ Տիգրան Մանուկյանը հայտնել է, որ Անահիտ Հակոբյանին ճանաչում է 2006 թվականից Քնարիկի և Մոհամմադի միջոցով: Ինքը առաջին անգամ է լսում Անահիտ Հակոբյանի կողմից նշված հանգամանքների մասին, նման բան չի եղել, նա ստում է:
2009 թվականի հուլիսի 4-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Քնարիկ Եսայանը հայտնել է, որ Տիգրան Մանուկյանին ճանաչում է 2004 թվականից իր մորաքրոջ` Աղունիկ Եսայանի միջոցով: Իրենք եղել են նորմալ հարաբերությունների մեջ, սակայն 2006 թվականից հետո իրենց հարաբերությունները սկսել են վատթարանալ: Տուն ձեռք բերելու նպատակով բանկից վարկ ստանալու համար առաջին անգամ` 2006 թվականին Երևան քաղաքի Գրիբոյեդովի փողոցի 2-րդ շենքի 1-ին բնակարանում իրենք, իր մորաքրոջ ներկայաությամբ, Տիգրանին տվել են 800 ԱՄՆ դոլար, իսկ մի քանի օր հետո` 200 ԱՄՆ դոլար: Նույն թվականին` մոտ 2-3 ամիս հետո, Տիգրանին տվել են 600 ԱՄՆ դոլար` Մոհամմադի ընկեր Սեյեդ Աբբասալիի` ասպիրանտուրա ընդունվելու հարցերը լուծելու համար: Որոշ ժամանակ անց Տիգրանին տվել են ևս 1.000 ԱՄՆ դոլար` Մոհամմադի համար «Շենգեն» վիզա ձեռք բերելու համար: Տիգրանը պահանջել է նաև 3.000 ԱՄՆ դոլար, որը իրենք տվել են «Գոլդեն փելիս» հյուրանոցում Բաբկեն Արշակյանի, իր եղբոր` Սահակ Եսայանի, մորաքրոջ որդու` Սամվել Եսայանի ներկայությամբ: Իրենք անձեռոցիկների գումարը ստանալու համար Տիգրանից օգնություն չեն խնդրել, այլ Տիգրանն է ցանկացել օգնել, որպեսզի պարտքերը պակասեցնի: Հիվանդանոցում ևս Տիգրանի օգնության կարիքը չի եղել, այլ իրենք դիմել են Տիգրանին, որպեսզի նա վերադարձնի իրենց պարտքը և իրենք հիվանդանոցում լուծեն իրենց հարցերը: Իրենք Տիգրանին որևէ գումար պարտք չեն: Իրենք բողոքել են, որպեսզի Տիգրանը վերադարձնի իր և Մոհամմադի պարտքը: Իսկ Տիգրան Մանուկյանը հայտնել է, որ Քնարիկ Եսայանին ճանաչում է 2004 թվականից: Նրա հետ ծանոթացել է Կոմիտասի շուկայի մոտ: Այդ ժամանակ Քնարիկը մոտեցել է իրեն և ասել, որ զբաղվում են ոսկու ցանացային առևտրով և իրեն հրավիրել գրասենյակ: Մինչև 2008 թվականի դեկտեմբերը իրենք եղել են նորմալ հարաբերությունների մեջ: Ինքը Քնարիկից և Մոհամմադից գումար չի վերցրել և իրենց միջև որևէ գործարքի մասին խոսք չի եղել: Քնարիկ Եսայանի ցուցմունքները չեն համապատասխանում իրականությանը:
2009 թվականի հուլիսի 4-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Սեյեդ Մոհամմադը հայտնել է, որ Տիգրան Մանուկյանի հետ ծանոթացել է իր կնոջ` Քնարիկ Եսայանի միջոցով: 2006 թվականի սկզբներին բնակարան գնելու նպատակով վարկ ստանալու փաստթղթերը ձևակերպելու համար ինքը Տիգրանին տվել է 1.000 ԱՄՆ դոլար: Դրանից հետո ինքը Տիգրանին է տվել 600 ԱՄՆ դոլար` իր ընկերոջը` Սեյեդ Աբբասալիին Երևանի պետական համալսարան ընդունելու համար: Դրանից հետո 4.000 ԱՄՆ դոլար է տվել իր համար «Շենգեն» վիզա ձևակերպելու նպատակով: Նշված գումարներից իրեն վերադարձվել է 800 ԱՄՆ դոլար և 20.000 ՀՀ դրամ: Սկզբում ինքը փորձել է ընկերական կարգով Տիգրանից ետ ստանալ իր գումարները, սակայն տեսնելով, որ չի կարողանում` դիմել է իրավապահ մարմիններին: Իսկ ինչ վերաբերում է անձեռոցիկների վաճառքին, ապա Տիգրանը դրա հետ որևէ կապ չի ունեցել: 2008 թվականի օգոստոսին ինքը Տիգրանին հրավիրել է գործնական հանդիպման, քանի որ նրա գտնվելու վայրը երկար ժամանակ անհայտ է եղել և նրան գտնելուց հետո ինքը փորձել է նրա հետ ձևական մտերմություն անել, որպեսզի կարողանա իր գումարները նրանից ետ ստանալ: Իսկ Տիգրան Մանուկյանը հայտնել է, որ Մոհամմադին ճանաչում է Քնարիկ Եսայանի միջոցով: Իրենց հարաբերությունները սրվել են 2008 թվականին անձեռոցիկների իրացման պատճառով: Սեյեդ Մոհամմադի ասածները չեն համապատասխանում իրականությանը, նա այդ ամենը արել է իրանցի գործընկերների մոտ անձեռոցիկների իրացման շուրջ ծագած խնդիրների մեղքը իր վրա գցելու համար: Ինքը Սեյեդ Մոհամմադին տվել է անձեռոցիկների վաճառքից ստացված 1.400 ԱՄՆ դոլարը: Ինքը անձեռոցիկների ներկրման հետ որևէ առնչություն չի ունեցել, այլ միայն Մոհամմադին ասել է, որ նրան կօգնի անձեռոցիկների իրացման հարցում, քանի որ Մոհամմադը անձեռոցիկների գումարը պետք է շտապ ուղարկեր Իրան, որպեսզի նրան վստահեին:
2009 թվականի հուլիսի 4-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Սահակ Եսայանը հայտնել է, որ Տիգրան Մանուկյանին ճանաչում է 2006 թվականից: Տիգրանի հետ ծանոթացել է իր մորաքրոջ որդու` Սամվել Եսայանի միջոցով, երբ նրանք երկուսով եկել են իրենց հարևանությամբ գտնվող շենքի բնակարաններից մեկը տեսնելու, քանի որ այդ ժամանակ Սամվելը ցանկացել է հիպոթեքային վարկի միջոցով բնակարան գնել: 2006 թվականի աշնան վերջին կամ ձմռան սկզբին ինքը և Սամվելը աշխատանքի են եղել, երբ երեկոյան հյուրանց են եկել Քնարիկն ու Մոհամմադը, ովքեր նույն օրը իր մոտ թողել են 3.000 ԱՄՆ դոլար: Նրանց գնալուց հետո եկել է Տիգրանը և ինքը նրան ուղեկցել է Արշակյանի աշխատասենյակ, իր մոտ եղած գումարը դրել սեղանին և դուրս եկել: Քնարիկը և Մոհամմադը այդ գումարը բերել են, որպեսզի այն տան Արշակյանին, սակայն նա այդ գումարը չի վերցրել` ասելով «դուք ինձ փող պարտք չեք, ում պարտք եք, նրան էլ կտաք»: Որպեսզի գումարը ետ չտանեն և նորից բերեն, Արշակյանը Մոհամմադին ասել է, որ եթե իրեն (Սահակին) վստհում են, կարող են գումարը թողել իր մոտ, պայմանավորված ժամին` երեկոյան, Քնարիկը և Մոհամմադը կհանդիպեն Տիգրանին և ինքը (Սահակը) փողը կտա նրանց (Քնարիկին և Մոհամմադին): Ինքը փողը պահել է իր մոտ և երբ երեկոյան նրանք բոլորը եկել են ինքը գումարը վերադարձրել է: Իսկ Տիգրան Մանուկյանը հայտնել է, որ Սահակ Եսայանին ճանաչում է 2005 թվականից: Ծանոթության պատճառը եղել է այն, որ ինքը Սամվել Եսայանին օգնել է աշխատանքի անցնել «Գոլդեն փելիս» հյուրանոցում, որից հետո Քնարիկը և Սամվելը իրեն խնդրել են, որպեսզի ինքը Սահակ Եսայանին նույնպես օգնի, ինչն էլ ինքն արել է: Ինքը տեղյակ չէ, որ Սահակ Եսայանը գումար է դրել Արշակյանի սեղանին և չի կարող դա մեկնաբանել: Սահակ Եսայանի կողմից նշված բոլոր փաստերը սուտ են. ինքն այդ ժամանակ չի գնացել «Գոլդեն փելիս» հյուրանոց և որևէ գումարից տեղյակ չէ:
2009 թվականի հուլիսի 4-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Սամվել Եսայանը հայտնել է, որ Տիգրան Մանուկյանին ճանաչում է 2005 թվականից: Ինքը զրույցի ընթացքում Տիգրանին ասել է, որ ցանկանում է հիպոթեքային վարկի միջոցով բնակարան գնել, իսկ Տիգրանն իրեն ասել է, որ այդ հարցում կարող է օգնել իրեն: Դրանից հետո Տիգրանն իրեն ասել է, որ փաստաթղթերը ձևակերպելու համար 1.500 ԱՄՆ դոլար գումար է անհրաժեշտ: Իրենց կրպակում` իր մոր` Աղունիկ Եսայանի ներկայությամբ, ինքը Տիգրանին է տվել 1.500 ԱՄՆ դոլար: Այնուհետև Տիգրանը «Գոլդեն փելիս» հյուրանոցի անվտանգության պետ Բաբկեն Արշակյանի միջոցով իրեն որպես անվտանգության աշխատակից աշխատանքի է տեղավորել այդ հյուրանոցում: Քանի որ բնակարանի հարցը չի լուծվել, ինքը Տիգրանից ետ է պահանջել իր գումարը: Նա ամեն անգամ ասել է, որ կտա գումարը, սակայն չի տվել: Տեսնելով, որ Տիգրանից չի կարողանում իր գումարը ետ վերացնել` ինքն այդ հարցով դիմել է Բաբկեն Արշակյանին: Դրանից հետո Բաբկենը իրեն ասել է, որ իր քույրը` Քնարիկը, Տիգրանին գումար է պարտք, որը վերադարձնելուց հետո Տիգրանը կտա իր գումարը: Բաբկենը իրեն ասել է նաև, որ այդ մասին տեղեկացել է Տիգրանից: Դրանից մի քանի օր հետո Քնարիկը և Մոհամմադը եկել են «Գոլդեն փելիս» հյուրանոց, և ինքը նրանց հետ գնացել է Արշակյանի աշխատասենյակ: Նրանց գալուց հետո այդտեղ է եկել նաև Տիգրանը, և Արշակյանի աշխատասենյակում իր, Բաբկենի, Մոհամմադի ներկայությամբ Քնարիկը Տիգրանին է տվել 3.000 ԱՄՆ դոլար: Գումարը տալուց հետո Քնարիկը և Մոհամմադը դուրս են եկել աշխատասենյակից: Այնուհետև Արշակյանը Տիգրանին ասել է, որ նա ետ վերադարձնի իր գումարը, իսկ Տիգրանն ասել է, որ գումարը կտա իր մորը: Սակայն Արշակյանը պնդել է, որպեսզի Տիգրանը գումարը տա այդ պահին, և Տիգրանը 3.000 ԱՄՆ դոլարից վարադարձրել իր 1.500 ԱՄՆ դոլարը: Իսկ Տիգրան Մանուկյանը հայտնել է, որ Սամվել Եսայանին ճանաչում է 2005 թվականից: Ինքը Սամվելի կողմից տուն գնելու և վարկ ձևակերպելու հետ որևէ առնչություն չի ունեցել: Սամվելը միայն իրեն խնդրել է օգնել ընդունվելու աշխատանքի, քանի որ նա գտնվել է ծանր ֆինանսական վիճակում: Ինքն անշահախնդիր ձևով, Բաբկենի միջոցով կատարել է նրա խնդրանքը: Ինքը Սամվելին գումար պարտք չի եղել, հետևապես չէր կարող պարտք վերադարձնել: Սամվելն ուղղակի պաշտպանում է իր մորաքրոջ աղջկա` Քնարիկի շահերը:
2009 թվականի հունիսի 2-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն Բաբկեն Արշակյանը հայտնել է, որ Տիգրան Մանուկյանին ճանանչում է 1993 թվականից: Նրա հետ եղել է մտերիմ: Տիգրանն իրեն խնդրել է իր մոտ աշխատանքի ընդունել Սամվել Եսայանին: Ինքը չի մերժել Տիգրանի խնդրանքն ու իր մոտ, որպես անվտանգության ծառայության աշխատակից, աշխատանքի է ընդունել Սամվել Եսայանին: Դրանից հետո Սամվելն իրեն ասել է, որ Տիգրանը նրան 1.500 ԱՄՆ դոլար է պարտք և չի վերադարձնում: Ինքը զրուցել է Տիգրանի հետ և իմացել, որ իրոք Տիգրանը Սամվելին 1.500 ԱՄՆ դոլար է պարտք: Բացի այդ, Տիգրանը իրեն ասել է, որ Սամվելի մորաքրոջ դուստր Քնարիկ Եսայանն իրեն 3.000 ԱՄՆ դոլար է պարտք և այն վերադարձնելու դեպքում, ինքը կտա Սամվելի պարտքը: Տիգրանը նաև ասել է, որ կարող է իրեն ծանաթացնել Քնարիկի և նրա ամուսնու` Սեյեդի հետ, որպեսզի ինքը գումարը վերադարձնելու կապակցությամբ անձամբ զրուցի նրանց հետ: Այդ նպատակով ինքը Տիգրանի միջոցով ծանոթացել է Քնարիկի և Սեյեդի հետ: 2006 թվականի աշնանը Տիգրանը Քնարիկի և Սեյեդի հետ եկել է իր աշխատանքի վայր` «Գոլդեն փելիս» հյուրանոց, և այնտեղ ինքը ծանոթացել է Քնարիկ Եսայանի և Սեյեդի հետ: Քնարիկի և Սեյեդի հետ ծանոթանալիս ինքը որևէ այլ նպատակ չի ունեցել: Ծանոթության ժամանակ ինքը Քնարիկին ասել է, որ նա հնարավորության դեպքում վերադարձնի Տիգրանի պարտքը, իսկ Քնարիկն ընդունել է, որ Տիգրանին պարտք է 3.000 ԱՄՆ դոլար և ասել, որ այն կվերադարձնի որքան հնարավոր է շուտ: Այդ զրույցին ներկա են եղել ինքը, Տիգրանը, Քնարիկը և Սեյեդը: Առաջին հանդիպումից մի քանի օր հետո Տիգրանը Քնարիկի և Սեյեդի հետ կրկին եկել է իր աշխատանքի վայր և իր աշխատասնյակում Քնարիկը հաշվել է գումարը` 3.000 ԱՄՆ դոլարը և այն դրել սեղանին, իսկ Տիգրանը սեղանի վրայից վերցրել է այդ գումարը: Այդ հանդիպման ժամանակ որևէ այլ խոսակցություն չի եղել, և այդտեղ ներկա են եղել ինքը, Տիգրանը, Քնարիկը, Սամվելը և Սեյեդը: Քնարիկի և Սեյեդի հեռանալուց հետո Տիգրանը այդ 3.000 ԱՄՆ դոլարից իր ներկայությամբ 1.500 ԱՄՆ դոլարը տվել է Սամվելին: Սկզբում Տիգրանը չի ցանկացել այդ գումարը տալ Սամվելին, սակայն իր պահանջով նա տվել է: Ինքը այլ մանրամասններ չգիտի, թե Տիգրանը Քնարիկի և Սեյեդի հետ ինչպիսի գործարքներ է կատարել, ինչ գումարներ է նրանցից վերցրել: Այդ հանդիպումից մոտ քսան օր անց Քնարիկը և Սեյեդը եկել են իր աշխատանքի վայր, ասել, որ փնտրում են Տիգրանին և իրենից հարցրել նրա գտնվելու վայրը: Ինքը պատասխանել է, որ տեղյակ չէ, թե որտեղ է Տիգրանը: Նրանք իրեն ասել են նաև, որ Տիգրանը նրանց խաբել է և անհետացել: Ինքը նրանց ասել է, որ իր հետ գործ չունեն: Այդ ժամանակ ինքը նրանցից նաև տեղեկացել է, որ Տիգրանին տրված 3.000 ԱՄՆ դոլարը ոչ թե պարտք է եղել, այլ Քնարիկը և Սեյեդը այդ գումարը տվել են Տիգրանին գործարք կատարելու համար, որի մանրամասններն ինքը չգիտի: Իսկ Տիգրան Մանուկյանը հայտնել է, որ 1993 թվականից ճանաչում է Բաբկեն Արշակյանին: Բաբկենի հետ ծանոթացել է նրա կնոջ միջոցով: Ինքը Քնարիկին և Սեյեդին Բաբկենի հետ չի ծանոթարել, այլ Բաբկենը զանգահարել է իրեն և ասել, որ Սամվելի մորաքրոջ աղջիկը և Սեյեդը եկել են նրա աշխատանքի վայր, որպեսզի Սամվելի միջոցով ծանոթանան Բաբկենի հետ: Այդ ժամանակ Բաբկենն իրեն հարցրել է, թե ինչպիսի անձինք են նրանք: Ինքը չի իմացել թե ինչու են Քնարիկը և Սեյեդը գնացել նրա մոտ: Ինքը երբեք Քնարիկի և Սեյեդի հետ Բաբկենի մոտ չի գնացել: Բաբկեն Արշակյանի ցուցմունքները իրականությունը չեն համապատասխանում, նա ստում է: Ինքը Քնարիկ Եսայանից 3.000 ԱՄՆ դոլար չի վերցրել, Քնարիկն իրեն երբևէ պարտք չի եղել, իսկ ինքն էլ Սամվել Եսայանին պարտք չի եղել:
ՀՀ կենտրոնական բանկի պաշտոնական կայքի (www.cba.am) համաձայն` 2006 թվականի մարտ-ապրիլ ամիսներին ԱՄՆ դոլարի ամենացածր փոխարժեքը եղել է 446.14 ՀՀ դրամ, 2006 թվականի ապրիլին` 446.14 ՀՀ դրամ, 2006 թվականի օգոստոս-սեպտեմբեր ամսներին` 381.50 ՀՀ դրամ, իսկ 2006 թվականի դեկտեմբերին` 362.33 ՀՀ դրամ:
ՀՀ կրթության և գիտության նախարարի 2006 թվականի սեպտեմբերի 6-ի թիվ 2103-05/478 գրության համաձայն` Երևանի պետական համալսարանի ռեկտոր Ա.Սիմոնյանին են ներկայացվել Իրանի Իսլամական Հանրապետության քաղաքացի Սեյեդ Աբբասալի Ռազավի Փիրանշահի փաստաթղթերը` Երևանի պետական համալսարանի ասպիրանտուրայի վճարովի համակարգում որպես հայցորդ ձևակերպվելու համար:
2008 թվականի հուլիսի 7-ին թվագրված հաշիվ-ապրանքագրի համաձայն` Արթուր Ռոբերտի Սահակյանին` Եղբայրության փողոցի 12-րդ շենք է մատակարարվել 107.090 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ տարբեր տեսակի անձեռոցիկներ:
Խուզարկություն (առգրավում) կատարելու մասին 2009 թվականի մայիսի 15-ի արձանագրության համաձայն` Տիգրան Մանուկյանի` Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց փողոցի 36-րդ շենքի 34-րդ բնակարանի խուզարկությամբ քրեական գործով անհրաժեշտ ոչինչ չի հայտնաբերվել:
Տուժող ճանաչելու մասին 2009 թվականի հունիսի 24-ի որոշման համաձայն` թիվ 14112109 քրեական գործով Սեյեդ Մոհամմադը ճանաչվել է տուժող:
Քաղաքացիական հայցվոր ճանաչելու մասին 2009 թվականի հունիսի 29-ի որոշման համաձայն` թիվ 14112109 քրեական գործով Սեյեդ Մոհամմադը ճանաչվել է քաղաքացիական հայցվոր և նրա քաղաքացիական հայցի պահանջը կազմել է 1.986.600 ՀՀ դրամ:
Ամուսնության թիվ ԱԱ059391 վկայականի համաձայն` Իրանի Իսլամական Հանրապետության քաղաքացի Սեյեդ Մոհամմադ Թաղի Շոջաեի Ֆարը և ՀՀ քաղաքացի Քնարիկ Եսայանը ամուսնացել են, որի մասին ամուսնության վերաբերյալ ակտերի գրանցման գրքում 2006 թվականի նոյեմբերի 28-ին կատարվել է թիվ 926 գրանցումը:
Տուժողի ներկայացուցիչ ճանաչելու մասին 2009 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշման համաձայն` թիվ 14112109 քրեական գործով Քնարիկ Եսայանը ճանաչվել է տուժող Սեյեդ Մոհամմադի ներկայացուցիչ:
Տուժող ճանաչելու մասին 2009 թվականի օգոստոսի 3-ի որոշման համաձայն` թիվ 14112109 քրեական գործով Անահիտ Հակոբյանը ճանաչվել է տուժող:
Քաղաքացիական հայցվոր ճանաչելու մասին 2009 թվականի օգոստոսի 3-ի որոշման համաձայն` թիվ 14112109 քրեական գործով Անահիտ Հակոբյանը ճանաչվել է քաղաքացիական հայցվոր և նրա քաղաքացիական հայցի պահանջը կազմել է 1.500.000 ՀՀ դրամ:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Տիգրան Մանուկյանը Քաշաթաղի շրջանի առաջին ատյանի դատարանի 2007 թվականի մայիսի 14-ի դատավճռով ԼՂՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: ԼՂՀ Գերագույն դատարանի վերաքննիչ ատյանի 2007 թվականի հունիսի 29-ի դատավճռով Քաշաթաղի շրջանի առաջին ատյանի դատարանի 2007 թվականի մայիսի 14-ի դատավճռը փոփոխվել է և Տիգրան Մանուկյանը դատապարտվել է ազատազրկման` 2 (երկու) տարի ժամկետով: ՀՀ նախագահի 2007 թվականի նոյեմբերի 20-ի հրամանագրով Տիգրան Մանուկյանը ազատվել է պատժի հետագա կրումից:
ԼՂՀ Գերագույն դատարանի վերաքննիչ ատյանի 2007 թվականի հունիսի 29-ի դատավճռի համաձայն` ԼՂՀ Քաշաթաղի շրջանի առաջին ատյանի դատարանի 2007 թվականի մայիսի 14-ի դատավճռն ըստ մեղադրանքի Տիգրան Սեպուհի Մանուկյանի` ԼՂՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, փոփոխվել է. Տիգրան Սեպուհի Մանուկյանը մեղավոր է ճանաչվել ԼՂՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման` 2 (երկու) տարի ժամկետով:
ՀՀ նախագահի 2007 թվականի նոյեմբերի 20-ի ՆՀ-261-Ա հրամանագրի քաղվածքի համաձայն` Տիգրան Մանուկյանը Քաշաթաղի շրջանի առաջին ատյանի դատարանի կողմից 2007 թվականի մայիսի 14-ին ԼՂՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտվել է 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ազատազրկման: ԼՂՀ Գերագույն դատարանի վերաքննիչ ատյանի 2007 թվականի հունիսի 29-ի դատավճռով 2007 թվականի մայիսի 14-ի դատավճիռը փոփոխվել է` Տիգրան Մանուկյանը դատապարտվել է ազատազրկման` 2 (երկու) տարի ժամկետով: Տիգրան Սեպուհի Մանուկյանին ներում է շնորհվել և նա ազատվել է պատժի հետագա կրումից:
Կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի հուլիսի 17-ի որոշման համաձայն` Տիգրան Սեպուհի Մանուկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը, կալանավորման սկիզբը հաշվվել է 2009 թվականի հուլիսի 17-ից:
Ծննդյան թիվ ԱԱ337585 վկայականի համաձայն` 2002 թվականի հուլիսի 18-ին ծնված Էդիտա Տիգրանի Բաղդասարյանի մայրը Նարինե Սերգեյի Բաղդասարյանն է, իսկ հայրը` Տիգրան Բաղդասարյանը:
Ծննդյան թիվ ԱԱ236881 վկայականի համաձայն` 2000 թվականի մարտի 21-ին ծնված Էդմոնդ Տիգրանի Բաղդասարյանի մայրը Նարինե Սերգեյի Բաղդասարյանն է, իսկ հայրը` Տիգրան Բաղդասարյանը:
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ մտացածին են և գործով ձեռք բերված օբյեկտիվ տվյալներով հերքվում են ամբաստանյալ Տիգրան Մանուկյանի պատճառաբանություններն այն մասին, որ ինքը Սեյեդ Մոհամմադին հիպոթեքային վարկ և «Շենգեն» վիզա ստանալուն, ինչպես նաև նրա ընկերոջ` ասպիրանտուրա ընդունվելուն աջակցելու համար նրանից գումարներ չի վերցրել, այլ Սեյեդ Մոհամմադը այդ ամենը արել է իրանցի գործընկերների մոտ անձեռոցիկների իրացման շուրջ ծագած խնդիրների մեղքը իր վրա գցելու համար, իսկ Անահիտ Հակոբյանն իրեն որևէ հարցով չի դիմել և ինքը նրանից գումար չի վերցել, այլ նա ցանկացել է իրենից վրեժխնդիր լինել, այն պատճառով, որ ինքը դադարեցրել է հարաբերությունները նրա դստեր` Լիաննա Հակոբյանի հետ:
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստերը.
-Քնարիկ Եսայանը և Սեյեդ Մոհամմադը ամուսիններ են,
-2006 թվականի սկզբներին Սեյեդ Մոհամմադը ցանկացել է հիպոթեքային վարկի միջոցով բնակարան գնել,
-Քնարիկ Եսայանը իր մորաքրոջից` Աղունիկ Եսայանից իմացել է, որ Տիգրան Մանուկյանը նրանց օգնում է հիպոթեքային վարկ ստանալու հարցում,
-Քնարիկ Եսայանը Աղունիկ Եսայանի միջոցով ծանոթացել է Տիգրան Մանուկյանի հետ,
-Սեյեդ Մոհամմադը Քնարիկ Եսայանի միջոցով ծանոթացել է Տիգրան Մանուկյանի հետ,
-Սեյեդ Մոհամմադը բնակարան ձեռք բերելու նպատակով հիպոթեքային վարկ ձևակերպելու համար դիմել է Տիգրան Մանուկյանին,
-Տիգրան Մանուկյանը Սեյեդ Մոհամմադին հավաստիացրել է, որ կարող է վերջինի համար հիպոթեքային վարկ ձևակերպել, որի համար նրանից պահանջել է 1.000 ԱՄՆ դոլար,
-2006 թվականի մարտ-ապրիլ ամիսներին Երևան քաղաքի Գրիբոյեդով փողոցում Սեյեդ Մոհամմադի վարձակալած բնակարանում, հիպոթեքային վարկը ձևակերպելու համար, Տիգրան Մանուկյանը Սեյեդ Մոհամմադից և Քնարիկ Եսայանից վերցրել է սկզբում 800, այնուհետև 200 ԱՄՆ դոլար,
-2006 թվականի մարտ-ապրիլ ամիսներին ԱՄՆ դոլարի ամենացածր փոխարժեքի հաշվարկով 1.000 ԱՄՆ դոլարը համարժեք է եղել 446.140 ՀՀ դրամին, ինչը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 4-րդ մասի իմաստով հանդիսանում է զգալի չափերի հասնող գումար,
-Սեյեդ Մոհամմադի ընկեր Սեյեդ Աբբասալին 2006 թվականին ցանկացել է ընդունվել Երևանի պետական համալսարանի ասպիրանտուրա,
-Տիգրան Մանուկյանը Սեյեդ Մոհամմադին հավաստիացրել է, որ կարող է Սեյեդ Աբբասալիին աջակցել ասպիրանտուրա ընդունվելու հարցում,
-Սեյեդ Աբբասալիի` ասպիրանտուրա ընդունվելուն աջակցելու համար Տիգրան Մանուկյանը 2006 թվականի օգոստոս-սեպտեմբեր ամիսներին Սեյեդ Մոհամմադից վերցրել է 600 ԱՄՆ դոլար,
-2006 թվականի օգոստոս-սեպտեմբեր ամիսներին ԱՄՆ դոլարի ամենացածր փոխարժեքի հաշվարկով 600 ԱՄՆ դոլարը համարժեք է եղել 228.900 ՀՀ դրամին, ինչը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 4-րդ մասի իմաստով հանդիսանում է զգալի չափերի հասնող գումար,
-2006 թվականի սեպտեմբերին Սեյեդ Մոհամմադը ցանկացել մեկնել Եվրոպա,
-Տիգրան Մանուկյանը Սեյեդ Մոհամմադին հավաստիացրել է, որ կարող է վերջինի համար Եվրոպայի մուտքի թույլտվություն ստանալ, որի համար նրանից պահանջել է 5.000 ԱՄՆ դոլար,
-2006 թվականի սեպտեմբերին Եվրոպայի մուտքի թույլտվություն ստանալու համար Տիգրան Մանուկյանը Սեյեդ Մոհամմադից վերցրել է 1.000 ԱՄՆ դոլար,
-2006 թվականի դեկտեմբերին «Գոլդեն փելիս» հյուրանոցի անվտանգության ծառայության պետի աշխատասենյակում Եվրոպայի մուտքի թույլտվություն ստանալու համար Տիգրան Մանուկյանը Քնարիկ Եսայանից և Սեյեդ Մոհամմադից վերցրել է ևս 3.000 ԱՄՆ դոլար,
-2006 թվականի սեպտեմբերին ԱՄՆ դոլարի ամենացածր փոխարժեքի հաշվարկով 1.000 ԱՄՆ դոլարը համարժեք է եղել 381.500 ՀՀ դրամին, իսկ 2006 թվականի դեկտեմբերին ԱՄՆ դոլարի ամենացածր փոխարժեքի հաշվարկով 3.000 ԱՄՆ դոլարը համարժեք է եղել 1.086.990 ՀՀ դրամին, այսինքն դրանց ընդհանուր գումարը կազմել է 1.468.490 ՀՀ դրամ, ինչը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 4-րդ մասի իմաստով հանդիսանում է խոշոր չափերի հասնող գումար,
-Տիգրան Մանուկյանը չի ձևակերպել Սեյեդ Մոհամմադի հիպոթեքային վարկը, Սեյեդ Աբբասալին չի աջակցել ասպիրանտուրա ընդունվելու հարցում և Սեյեդ Մոհամմադի համար Եվրոպայի մուտքի թույլտվություն չի ստացել,
-Տիգրան Մանուկյանը յուրաքանչյուր դեպքում ի սկզբանե մտադիր չի եղել կատարել Սեյեդ Մոհամմադին խոստացած գործողությունները և նպատակ է ունեցել տիրանալ նրա գումարներին,
-Տիգրան Մանուկյանը Սեյեդ Մոհամմադին վերադրաձրել է 800 ԱՄՆ դոլար և 20.000 ՀՀ դրամ,
-2006 թվականի սկզբներին Անահիտ Հակոբյանը ցանկացել է վաճառել Երևան քաղաքի Բայդուկով փողոցի 17 հասցեում գտնվող իր տունը և տան վաճառքից հետո հիպոթեքային վարկի միջոցով գնել նոր տուն,
-Անահիտ Հակոբյանը իր տունը վաճառելու ժամանակ, որպես գնորդ ծանոթացել է Քնարիկ Եսայանի և Սեյեդ Մոհամմադի հետ,
-Քնարիկ Եսայանի և Սեյեդ Մոհամմադի միջոցով Անահիտ Հակոբյանը ծանոթացել է Տիգրան Մանուկյանի հետ և իմացել, որ Տիգրան Մանուկյանը նրանց համար հիպոթեքային վարկ է ձևակերպում,
-տունը վաճառելուց հետո Անահիտ Հակոբյանը նոր տուն ձեռք բերելու նպատակով հիպոթեքային վարկ ձևակերպելու համար դիմել է Տիգրան Մանուկյանին,
-Տիգրան Մանուկյանը Անահիտ Հակոբյանին հավաստիացրել է, որ կարող է վերջինի համար հիպոթեքային վարկ ձևակերպել,
-2006 թվականի ապրիլին Երևան քաղաքի Գրիբոյեդով փողոցում Սեյեդ Մոհամմադի կողմից վարձակալված բնակարանում, հիպոթեքային վարկը ձևակերպելու համար, Տիգրան Մանուկյանը Անահիտ Հակոբյանից վերցրել է 500 ԱՄՆ դոլար,
-2006 թվականի ապրիլին, հիպոթեքային վարկը ձևակերպելու համար, Տիգրան Մանուկյանը Անահիտ Հակոբյանից վերցրել է ևս 2.500 ԱՄՆ դոլար,
-2006 թվականի ապրիլին ԱՄՆ դոլարի ամենացածր փոխարժեքի հաշվարկով 3.000 ԱՄՆ դոլարը համարժեք է եղել 1.338.420 ՀՀ դրամին, ինչը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 4-րդ մասի իմաստով հանդիսանում է խոշոր չափերի հասնող գումար,
-Տիգրան Մանուկյանը չի ձևակերպել Անահիտ Հակոբյանի հիպոթեքային վարկը, և նրան որևէ գումար չի վերադարձրել,
-Տիգրան Մանուկյանը ի սկզբանե մտադիր չի եղել կատարել Անահիտ Հակոբյանին խոստացած գործողությունը և նպատակ է ունեցել տիրանալ նրա գումարին,
-Տիգրան Մանուկյանն արգելանքի տակ է 2009 թվականի հուլիսի 17-ից:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերը նշված փաստերի հիման վրա Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ 2006 թվականի մարտ-ապրիլ ամիսներին Երևան քաղաքում Տիգրան Սեպուհի Մանուկյանը, ի սկզբանե նպատակ ունենալով տիրանալ ուրիշի գույքին, չարաշահել է Սեյեդ Մոհամմադի վստահությունը և որպես հիպոթեքային վարկ ձևակերպելու գումար, նրանից վերցրել է զգալի չափ հանդիսացող` 446.140 ՀՀ դրամին համարժեք 1.000 ԱՄՆ դոլար և ապօրինաբար, անհատույց տիրացել դրան:
Դրանից հետո, 2006 թվականի ապրիլին Երևան քաղաքում, կրկին անգամ, Տիգրան Սեպուհի Մանուկյանը, ի սկզբանե նպատակ ունենալով տիրանալ ուրիշի գույքին, չարաշահել է Անահիտ Հակոբյանի վստահությունը և որպես հիպոթեքային վարկ ձևակերպելու գումար, նրանից վերցրել է խոշոր չափ հանդիսացող` 1.338.420 ՀՀ դրամին համարժեք 3.000 ԱՄՆ դոլար և ապօրինաբար, անհատույց տիրացել դրան:
Դրանից հետո, 2006 թվականի օգոստոս-սեպտեմբեր ամիսներին Երևան քաղաքում, կրկին անգամ, Տիգրան Սեպուհի Մանուկյանը, ի սկզբանե նպատակ ունենալով տիրանալ ուրիշի գույքին, չարաշահել է Սեյեդ Մոհամմադի վստահությունը և որպես նրա ընկեր Սեյեդ Աբբասալիի` ասպիրանտուրա ընդունվելուն աջակցելու գումար, նրանից վերցրել է զգալի չափ հանդիսացող` 228.900 ՀՀ դրամին համարժեք 600 ԱՄՆ դոլար և ապօրինաբար, անհատույց տիրացել դրան:
Դրանից հետո, 2006 թվականի սեպտեմբեր և դեկտեմբեր ամիսներին Երևան քաղաքում, կրկին անգամ, Տիգրան Սեպուհի Մանուկյանը, ի սկզբանե նպատակ ունենալով տիրանալ ուրիշի գույքին, չարաշահել է Սեյեդ Մոհամմադի վստահությունը և որպես Եվրոպայի մուտքի թույլտվություն ստանալու գումար, նրանից վերցրել է խոշոր չափ հանդիսացող` 1.468.490 ՀՀ դրամ ՀՀ դրամին համարժեք 4.000 ԱՄՆ դոլար և ապօրինաբար, անհատույց տիրացել դրան:
Այսինքն` Տիգրան Սեպուհի Մանուկյանը վստահությունը չարաշահելու եղանակով, կրկին անգամ, կատարել է ուրիշի գույքի զգալի և խոշոր չափերով հափշտակություններ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Տիգրան Սեպուհի Մանուկյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքները կատարելու մեջ:
Տիգրան Մանուկյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք է` բարձրագույն կրթություն ունենալը:
Դատարանը արձանագրում է, որ Տիգրան Մանուկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Ինչ վերաբերում է Էդիտա Տիգրանի Բաղդասարյանի և Էդմոնդ Տիգրանի Բաղդասարյանի ծննդյան վկայականների պատճեններին, ապա նշված փաստաթղթերի համաձայն` երեխաների մայրն է Նարինե Սերգեյի Բաղդասարյանը, իսկ հայրը` Տիգրան Բաղդասարյանը, որպիսի պարագայում Դատարանը չի կարող գալ հետևության, որ Էդիտա և Էդմոնդ Բաղդասարյանների հայրը հանդիսանում է Տիգրան Մանուկյանը կամ, որ նրանք գտնվում են վերջինի խնամքին։ Իսկ գործում առկա չէ որևէ այլ ապացույց, մասնավորապես` ամուսնության կամ հայրության ճանաչման վկայական, ինչով կարող է հաստավել այն փաստը, որ Տիգրան Մանուկայնը հանդիսանում է Էդիտա և Էդմոնդ Բաղդասարյանների հայրը։ Դատարանի այս հետևությունը բխում է նաև «Քաղաքացիական կացության ակտերի մասին» ՀՀ օրենսգրքի 17-րդ հոդվածից, որի 3-րդ մասի համաձայն, եթե երեխայի ծնողներն ամուսնության մեջ չեն գտնվում, ապա երեխայի հոր մասին տեղեկությունները լրացվում են երեխայի մոր գրավոր հայտարարության հիման վրա, եթե հայրությունը որոշված չէ։ Երեխայի հոր ազգանունը գրառվում է մոր ազգանվամբ, հոր անունը և նրա հայրանունը` մոր ցուցումով։
Կատարած արարքների համար ամբաստանյալ Տիգրան Մանուկյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Տիգրան Մանուկյանի կատարած արարքների` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ Տիգրան Մանուկյանի կողմից կատարված արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
Միաժամանակ Դատարանը, նկատի ունենալով, որ Տիգրան Մանուկյանն իրեն մեղսագրվող արարքը կատարել է նախքան ԼՂՀ Գերագույն դատարանի վերաքննիչ ատյանի 2007 թվականի հունիսի 29-ի դատավճռի կայացումը, հարկ է համարում քննարկել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառման հարցը, համաձայն որի` պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռը կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը։ Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը:
Դատարանը գտնում է, որ սույն գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված կանոնի կիրառումը իրատեսական չէ, քանի որ ՀՀ նախագահի կողմից Տիգրան Մանուկյանին շնորհվել է ներում և նա ազատվել է ԼՂՀ Գերագույն դատարանի վերաքննիչ ատյանի 2007 թվականի հունիսի 29-ի դատավճռով նշանակված պատժի հետագա կրումից:
Դատարանը գտնում է, որ Տիգրան Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի oրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց: Ամբաստանյալ Տիգրան Մանուկյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2009 թվականի հուլիսի 17-ից, քանի որ այդ օրվանից նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է այն հարցը, թե քաղաքացիական հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով։
Սույն քրեական գործով տուժող Սեյեդ Մոհամմադը ներկայացրել է քաղաքացիական հայց` ամբաստանյալ Տիգրան Մանուկյանից պահանջելով հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասը` 1.986.600 ՀՀ դրամը, սակայն գործով ձեռք բերված ապացույցներով հաստատվում է, որ Սեյեդ Մոհամմադին հանցագործությամբ պատճառվել է ոչ թե 1.986.600 ՀՀ դրամի վնաս, այլ 5.600 ԱՄՆ դոլարի վնաս: Ելնելով նշվածից Դատարանը գտնում է, որ Տիգրան Մանուկյանի դեմ ներկայացված Սեյեդ Մոհամմադի քաղաքացիական հայցի պահանջը պետք է բավարարել մասնակի և Տիգրան Մանուկյանից հօգուտ Սեյեդ Մոհամմադի, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, պետք է բռնագանձել հատուցման պահին 5.600 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ: Դատարանը, նկատի ունենալով, որ Սեյեդ Մոհամմադին պատճառված վնասի մի մասը` 800 ԱՄՆ դոլարը և 20.000 ՀՀ դրամը, Տիգրան Մանուկյանի կողմից վերադարձվել է նրան, գտնում է, որ Սեյեդ Մոհամմադի օգտին բռնագանձվելիք գումարից` 5.600 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամից, պետք է հանել (հաշվանցել) նրան վերադարձված գումարը` 800 ԱՄՆ դոլարը և 20.000 ՀՀ դրամը, ինչը համարժեք է եղել 44 ԱՄՆ դոլարին (5.600-800-44=4.756):
Սույն քրեական գործով քաղաքացիական հայց է ներկայացրել նաև տուժող Անահիտ Հակոբյանը և ամբաստանյալ Տիգրան Մանուկյանից պահանջել հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասը` 1.500.000 ՀՀ դրամը, սակայն գործով ձեռք բերված ապացույցներով հաստատվում է, որ Անահիտ Հակոբյանին հանցագործությամբ պատճառվել է ոչ թե 1.500.000 ՀՀ դրամի վնաս, այլ 3.000 ԱՄՆ դոլարի վնաս: Ելնելով նշվածից Դատարանը գտնում է, որ Տիգրան Մանուկյանի դեմ ներկայացված Անահիտ Հակոբյանի քաղաքացիական հայցի պահանջը պետք է բավարարել մասնակի և Տիգրան Մանուկյանից հօգուտ Անահիտ Հակոբյանին, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, պետք է բռնագանձել հատուցման պահին 3.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալ Տիգրան Մանուկյանից դատարանի նախաձեռնությամբ ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման համար ներկայացված քաղաքացիական հայցերը վերոնշյալ հիմնավորմամբ պետք է բավարարել: Բռնագանձման ենթակա չեն նաև վկայակոչված հոդվածի նույն մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ 4-րդ կետով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ, 3-րդ, 5-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին` նման պահանջ Դատարան չի ներկայացվել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ

Տիգրան Սեպուհի Մանուկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2009 թվականի հուլիսի 17-ից։
Տիգրան Սեպուհի Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սեյեդ Մոհամմադի քաղաքացիական հայցը բավարարել մասնակի. Տիգրան Սեպուհի Մանուկյանից հօգուտ Սեյեդ Մոհամմադի, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, բռնագանձել հատուցման պահին 4.756 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ (5600 ԱՄՆ դոլարից հանելով (հաշվանցելով) 800 ԱՄՆ դոլարը և 20.000 ՀՀ դրամին համարժեք 44 ԱՄՆ դոլարը):
Անահիտ Համբարձումի Հակոբյանի քաղաքացիական հայցը բավարարել մասնակի. Տիգրան Սեպուհի Մանուկյանից հօգուտ Անահիտ Համբարձումի Հակոբյանի, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, բռնագանձել հատուցման պահին 3.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ