ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն ԵԱՔԴ/0110/01/09
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը
կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Մ. Պապոյան

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

7 սեպտեմբերի 2010թ ք. Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
դատավորներ` Ռ. ԱԶԱՐՅԱՆ
Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Ե. ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ն. ԱՇՐԱՖՅԱՆԻ
տուժող` Ա. ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
տուժողի ներկայացուցիչ` Ռ. ՏԵՐ-ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԻ պաշտպան` Ա. ՋՈՒՎԱՆՈՎԱՅԻ

դռնբաց դատական նիստում տուժող Անի Միքայելի Սիմոնյանի և նրա ներկայացուցիչ Ռուզաննա Տեր-Վարդանյանի ներկայացրած վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերաքննության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Օքսանա Ժորայի Դալլաքյանի, ծնված` 1990 թվականի մարտի 31-ին, ՌԴ Վոլգոգրադի մարզի Չերնիկովսկի քաղաքատիպ ավանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, չի աշխատում, սովորել է Երևանի թիվ 5 արհեստագործական ուսումնարանում, նախկինում չդատապարտված, բնակվել է Երևան քաղաքի Քանաքեռ ՀԷԿ-ի 16-րդ շենքի 409-րդ սենյակում:

մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և վերանայելով դատական ակտը,

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

1. ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Կ. Հակոբյանի 2009 թվականի հունիսի 18-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14117609 քրեական գործը: /տես` հ.1 գ-թ 24/

2. Ավագ քննիչ Կ.Հակոբյանի 2009 թվականի օգոստոսի 7-ի որոշմամբ թիվ 14117609 քրեական գործով Օքսանա Դալլաքյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով: /տես` հ.1 գ-թ 144-145/

3. Նախաքննական մարմնի 2009 թվականի օգոստոսի 12-ի որոշմամբ Օքսանա Դալլաքյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: /տես` հ.1 գ-թ165/

4. 2009 թվականի օգոստոսի 15-ին Օքսանա Դալլաքյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան: /տես` հ.1 գ-թ 184/

5. Առաջին ատյանի դատարանը 2009 թվականի սեպտեմբերի 3-ի դատավճռով Օքսանա Դալլաքյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով, առանց գույքի բռնագրավման, պատժի սկիզբը հաշվելով կալանքի վերցնելու օրվանից:
Ընտրված խափանման միջոցը փոխել և խափանման միջոց է ընտրել կալանքը և դատական նիստերի դահլիճում կալանքի վերցնել: /տես` հ.1 գ-թ 216/

6. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2009 թվականի նոյեմբերի 6-ի որոշմամբ առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի սեպտեմբերի 3-ի դատավճիռը բեկանվել է և գործն ուղարկվել է նույն դատարան այլ կազմով նոր քննության:
Ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնվել է անփոփոխ: /տես` հ.1 գ-թ 253-256/
7. Առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 12-ի, 2009 թվականի դեկտեմբերի 28-ի որոշումներով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել է դռնբաց դատական նիստում քննության 2010 թվականի հունվարի 12-ին, նախագահող դատավոր` Մ. Պապոյան: /տես` հ.2 գ-թ-9, 18/

8. Առաջին ատյանի դատարանը, 2010 թվականի հունիսի 18-ի դատավճռով` Օքսանա Դալլաքյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
«Համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային Ժողովի 2009 թվականի հունիսի 19-ի թիվ Ն-152-4 որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի կիրառմամբ Օքսանա Դալլաքյանին պատժից ազատել է:
Օքսանա Դալլաքյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, վերացրել է և նրան անհապաղ ազատել է կալանքից:
Անի Սիմոնյանի քաղաքացիական հայցը բավարարել է մասնակի. Օքսանա Դալլաքյանից հօգուտ Անի Սիմոնյանի, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, բռնագանձել է 2.447.363 ՀՀ դրամ և 30 լումա (2.940.902,3 ՀՀ դրամին հաշվանցելով 385.000 ՀՀ դրամը և 108.539 ՀՀ դրամը): /տես` հ.2 գ-թ 153-170/

9. Տուժող Անի Սիմոնյանը և նրա ներկայացուցիչ Ռ. Տեր-Վարդանյանը 2010 թվականի հուլիսի 19-ին վերաքննիչ բողոք են ներկայացրել վերոհիշյալ դատավճռի դեմ: /տես` վերաքննիչ դատարանի նյութեր գ-թ 2-9/

10. Վերաքննիչ դատարանի 2010 թվականի հուլիսի 28-ի որոշմամբ վերոհիշյալ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, նշանակվել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության: /տես` գ-թ 34-35/

Գործի փաստական հանգամանքները

11. Ամբաստանյալ Օ. Դալլաքյանը վերոհիշյալ դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել այն բանի համար, որ նա իր մոր` Նելլի Ավագյանի հետ մշտապես այցելելով Երևան քաղաքի Ն. Զարյան 10 հասցեում գտնվող Անի Սիմոնյանի ընտանիքի կողմից ժամանակավոր բնակության հաստատած բնակարան, այդ ընթացքում` 2008 թվականի մարտի սկզբին, անչափահաս տարիքում, օգտվելով նշված բնակարանում իր ազատ ելումուտի հնարավորությունից, գաղտնի հափշտակել է Անի Սիմոնյանին պատկանող 250 գրամ քաշով 75 հարգի ոսկյա 2.848.000 ՀՀ դրամ արժողության, մոտ 1 մետր երկարության ոսկյա շղթան, 1 հատ մոտ 60 գրամ քաշով 75 հարգի ոսկյա 950.000 ՀՀ դրամ արժողության ապարանջանը, 1 հատ 10 գրամ քաշով 55 հարգի ոսկյա 60.000 ՀՀ դրամ արժողության ամուսնական մատանին, 2 հատ 10 գրամ քաշով 55 հարգի ոսկյա 90.000 ՀՀ դրամ արժողության ամուսնական մատանիները, 1 զույգ 7-8 գրամ քաշով 55 հարգի ոսկյա 70.000 ՀՀ դրամ արժողության ցերկոնե քարերով ականջօղերը, 10-12 գրամ քաշով, 55 հարգի ոսկյա, 140.000 ՀՀ դրամ արժողության գնդաձև մատանու և ականջօղերի հավաքածուն` պատճառելով ընդհանուրը առանձնապես խոշոր չափ հանդիսացող 4.158.000 ՀՀ դրամ արժողության գույքային վնաս:

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
12. Վերաքննիչ բողոք բերողները` տուժող Ա. Սիմոնյանը և նրա ներկայացուցիչ Ռ. Տեր-Վարդանյանը վերաքննիչ բողոքում մասնավորապես նշել են, որ կայացված դատավճիռը հակասում է ինչպես գործում առկա ապացույցներին, այնպես էլ ձեռք չեն բերվել անհրաժեշտ ապացույցներ` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 06.11.2009թ.-ի որոշման պահանջը կատարելու վերաբերյալ:
Հասցված վնասի չափը որոշելիս դատարանը ելակետ է ընդունել Հ. Պողոսյանի կողմից նշված մինիմում արժեքները: Այնինչ` Օ. Դալլաքյանի պաշտպան Ա. Ջուվանովայի հարցմանն ի պատասխան, նույն <<Վաղարշ և որդիներ>> ՍՊԸ-ն 11.03.2010թ. թիվ 13 գրությամբ պատասխանել է, որ 01.03.2008թ.-ից մինչև 01.08.2009թ-ը ընկած ժամանակահատվածում ըստ հարգերի ոսկու ջարդոնի միջին գները եղել են.
1. 875 հարգի 1 գրամ ոսկու արժեքը եղել է 28,5-ԱՄՆ դոլար, 2.750 հարգինը 23,6 ԱՄՆ դոլար, 3.585 հարգինը 18,4 ԱՄՆ դոլար, ուստի անհայտ է, թե ինչու դատարանը չի հենվել այս տվյալների վրա, այլ ելակետային է համարել Հ. Պողոսյանի կողմից դատարանին բանավոր հայտնված, սակայն որևէ գրավոր հավաստի ապացույցով չհիմնավորված խոսքերը: Նշված է, որ ոսկյա զարդի 1 գրամի արժեքը ոսկու ջարդոնի 1 գրամի արժեքից բարձր է 1-6 ԱՄՆ դոլարով` կախված կատարված աշխատանքից: Նշված է նաև, որ Հայաստանյան շուկայում, <<Լոբի>> գործվածքով շղթայի 1 գրամի ոսկու արժեքը ոսկու ջարդոնի 1 գրամի արժեքից բարձր է 1,5 ԱՄՆ դոլարով: Չնայած այս փաստին, դատարանը 10 անուն զարդերի վրա ծախսված աշխատանքի արժեքի վերաբերյալ որևէ հարցում չի կատարել և որևէ ապացույց ձեռք չի բերել, ապացուցված է համարել, որ ամուսնական մատանին, որի վրա փաստորեն շատ քիչ աշխատանք է թափվում և ականջօղերը կամ <<Լոբի>> կոչվող շղթան պատրաստելու համար աշխատանքի շուկայական արժեքը միշտ նույնն է` 1 ԱՄՆ դոլար 1 գրամի համար:
Բողոքաբերները նշել են, որ մասնավոր հարցում է կատարվել Երևանի ոսկերչական գործարանի 22 տարվա աշխատակից, ոսկերիչ, 6-րդ կարգի մասնագետ Սամվել Արտուշի Վարդանյանին, պարզելու համար, թե որքան արժի 875 հարգի ոսկուց պատրաստված <<Լոբի>> կոչվող ոսկե շղթայի աշխատանքի համար ծախսվող գումարը: Վերջինս պատասխանել է, որ դրա սովորական գինը 2,5-ից միևչև 3 ԱՄՆ դոլար է, բացատրելով, որ որքան բարակ է ոսկու հաստությունը, այդքան բարդ է աշխատանքը: Օղեր և մատանի պատրաստելու համար 585 հարգի ոսկուց պատրաստվող զարդերի համար ծախսվող աշխատանքը գահատվում է սովորաբար 5 ԱՄՆ դոլար, իսկ նույն զարդերը 750 հարգի ոսկու դեպքում 6 ԱՄՆ դոլար: Ս. Վարդանյանը նաև հայտնել է, որ 585 հարգի ոսկուց ապարանջան պատրաստելու համար 1 գրամի վճարը կազմում է 2,5- ԱՄՆ դոլար, իսկ 750 կամ 875 հարգի ոսկուց նույն զարդը պատրաստելու համար` 3-3,5 ԱՄՆ դոլար:
Ամուսնական մատանի պատրաստելու համար կատարվող աշխատանքը, եթե ոսկին 750,875 կամ 958 հարգի է, արժի 1 գրամի համար 2 ԱՄՆ դոլար:
Դատարանը չի կատարել ՀՀ վերաքննիչ դատարանի պահանջը` պարզելու համար, թե որքան է եղել Օ. Դալլաքյանի կողմից հափշտակած ոսկյա զարդերը պատրաստելու համար յուրաքնաչյուրի համար ծախսվող աշխատանքի շուկայական գինը:
Այսպես` եթե հիմք ընդունվի <<Վաղարշ և որդիներ>> ՍՊԸ-ի մասնագետ Հ. Պողոսյանի կողմից նշված` նույնիսկ 1,5 ԱՄՆ դոլարի չափով աշխատանքի արժեքը <<Լոբի>> կոչվող ոսկե շղթայի համար, ապա արժեքը կկազմի ոչ թե 2.156.700 ՀՀ դրամ, այլ 2.201.625 ՀՀ դրամ, այսինքն 64.000 ՀՀ դրամով պակաս հաշվարկված այս զարդի արժեքը:
Նշել են նաև, որ Օ. Դալլաքյանը 18.06.2009թ/-ին ցուցմունք է տվել, որ ինքը <<Լոբի>> գործքով ոսկե շղթան գողացել է 2008թ. մարտի կեսերին: Ըստ ՀՀ Կենտրոնական բանկի տված տվյալների 2008թ. մարտի կեսերին 1 ԱՄՆ դոլարը հավասար է եղել 309,20, 309,21 ՀՀ դրամի, այսինքն դատարանը ամեն բան արել է` արհեստականորեն ցածրացնելու տուժող կողմին հասցված իրական վնասը, փոխելու համար Օ. Դալլաքյանին խիստ օբյեկտիվ դատավճռով նախատեսված պատիժը:
Ընդամենը 1 զարդի` <<Լոբի>> կոչվող ոսկե շղթայի վերաբերյալ հաշվարկ կատարելիս, եթե ավելացնվի դրա գնի մեջ այն պատրաստելու համար Հ. Պողոսյանի կողմից նշված 1,5 ԱՄՆ դոլարի չափով հաշվարկման արժեքը, պարզ է դառնում, որ մեկ զարդի գնի մեջ դատարանը ամենաքիչը 64.000դրամ պակաս է հաշվարկել, ուստի եթե դատարանի կողմից հաշվարկված վերջնական գումարին, այսինքն 2.940.902,3 ՀՀ դրամին գումարվի 64.000 դրամ, արժեքը կկազմի 3.004,902,3 ՀՀ դրամ, այսինքն ակնհայտ է, որ Օ. Դալլաքյանը առանձնապես խոշոր չափերի հասնող գումար է հափշտակել տուժողից, հետևաբար նրա կատարած հանցանքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետին, որի դեպքում համաձայն 19.06.2009թ.-ի <<Համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման 8-րդ կետի 7-րդ ենթակետի, համաններում չի կարելի կիրառել:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 06.11.2009թ-ի թիվ ԵԱՔԴ/0110/01/09 որոշմամաբ բեկանել է առաջին ատյանի դատարանի կողմից Օ. Դալլաքյանի վերաբերյալ կայացված դատավճիռը, պատճառաբանելով. <<Վերոհիշյալ հանգամանքների առկայության պայմաններում, երբ պաշտպանի կողմից վերաքննիչ բողոքը բերվել է պատժի առումով, սակայն գործի քննությամբ պարզաբանված չեն պատժի նշանակման համար անհարժեշտ այնպիսի կարևոր հանգամանքներ, ինչպիսիք են հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, որը կոնկրետ դեպքում առաջին հերթին կախված է Օ.Դալլաքյանի կողմից հափշտակված ոսկյա զարդերի արժեքից, վերաքննիչ դատարանը ըստ էության զրկված է վերաքննիչ բողոքը մերժելու կամ բավարարելու հնարավորությունից, ուստի առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պետք է բեկանվի և գործն ուղարկվի նույն դատարան այլ կազմով նոր քննության>>:
Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի մեջ թույլ են տրված այն նույն սխալները, որի պատճառով նախկին դատավճիռը բեկանվել էր:

13. Ելնելով վերոգրյալից տուժող կողմը խնդրել է դատարանից ամբողջությամբ բեկանել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը և գործն ուղարկել համապատասխան ստորադաս դատարան նոր քննության` սահմանելով նոր քննության ծավալը:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը

Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ղեկավարվելով ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ, հետևյալ պատճառաբանությամբ.

14. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
1/ ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2/ այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3/ ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4/ ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն..…>>:

15. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածը սահմանում է. <<1. Գողությունը՝ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակությունը, զգալի չափերով՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
2. Գողությունը, որը կատարվել է՝
1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ,
2) խոշոր չափերով,
3) բնակարան, պահեստարան կամ շինություն ապօրինի մուտք գործելով,
4) կրկին անգամ,
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երկուսից վեց տարի ժամկետով:
3. Գողությունը, որը կատարվել է՝
1) առանձնապես խոշոր չափերով,
2) կազմակերպված խմբի կողմից,
3) սույն օրենսգրքի 175-182-րդ, 222-րդ, 234-րդ, 238-րդ, 269-րդ հոդվածներով նախատեսված հանցանքների համար երկու կամ ավելի դատվածություն ունեցող անձի կողմից՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
4. Տուժողի հագուստից, պայուսակից կամ ձեռքի այլ պահոցից կատարված մանր չափերով գողությունը՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի առավելագույնը երկուհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով:>>:

16. Առաջին ատյանի դատարանը Օ. Դալլաքյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է համարել և դատավճռում մասնավորապես նշել է հետևյալը. <<Ամբաստանյալ Օքսանա Դալլաքյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իր մայրը աշխատել է Անի Սիմոնյանի տանը: 2008 թվականի փետրվարի վերջին կամ մարտի սկզբին ինքն Անի Սիմոնյանի դուստր Միշելի ննջասենյակում նրա տեսասկավառակները փնտրելու ժամանակ տեսել է նրանց զարդատուփը: Այդ ժամանակ Անին և Միշելը տանը չեն եղել, իսկ իր մայրը եղել է խոհանոցում: Ինքը խարտոցի միջոցով բացել է այդ տուփը և առանց նայելու վերցրել մի քանի զարդ: Այդ պահին ինքը ձայն է լսել, որից շփոթված դրանք ուղղակի դրել է գրպանը: Այնուհետև իրենց տանը տեսել է, թե ինչպիսի իրեր է վերցրել և սկզբում նույնիսկ չի իմացել, որ դրանք ոսկուց են: Ինքը վերցրել է 70-80 սմ երկարության մեկ շղթա, մեկ ապարանջան և տղամարդու մեկ ամուսնական մատանի: Ինքը մտածել է, որ հնարավորության դեպքում դրանք ետ կդնի և նրանց տուն գնալուց միշտ հետը վերցրել է, սակայն դրանից հետո երբևէ ինքը չի կարողացել միայնակ լինել Միշելի ննջարանում, քանի որ կարճ ժամանակ հետո իր մայրը դուրս է եկել աշխատանքից: 2008 թվականի մարտի 31-ին` իր ծննդյան օրը, իր մայրը գումար չի ունեցել և ինքը երեք օր շարունակ համոզել է մորը, որպեսզի դրանք վաճառեն: Ոսկյա շղթան ու ապարանջանը իրենք Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցում գտնվող ոսկու շուկայում վաճառել են 3.300 ԱՄՆ դոլարով: Ինքն իր մորն ասել է, որ դրանք իր ընկերն է տվել իրեն: Դրանից հետո զանգահարել է Խաչիկ Սիմոնյանը և մորն ասել է, որ տանից ոսկյա զարդեր են կորել: Ինքը խոստավանել է իր մորը, որ այդ զարդերը ինքը վերցրել է նրանց տանից: Մայրը Խաչիկին վերադարձրել է նրա ամուսնական մատանին և իր շղթան ու խաչը:
Տուժող Անի Սիմոնյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Նելլի Ավագյանը աշխատել է իր տանը: 2008 թվականին` իր դուստր Միշելի վերջին զանգի օրը, նա ցանկացել է ոսկյա զարդ կրել: Այդ նպատակով Միշելը ննջասենյակի պահարանից բերել է իրենց ոսկյա զարդերի կոդավորվող փականով տուփը, սակայն տուփը եղել է վնասված և բաց: Այդ ժամանակ իրենք նկատել են, որ զարդատուփից բացակայում է իր ոսկյա շղթան, իսկ հետագայում պարզել են, որ բացակայում են նաև այլ ոսկյա զարդեր, որոնց ամբողջական ցանկն ինքը նշել է նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքում: Իրենք այդ զարդատուփը բացել են հազվադեպ` միայն ոսկյա զարդ կրելու անհրաժեշտության դեպքում: Ինքը ոսկյա զարդեր կրել չի սիրում, իսկ իր մշտական օգտագործման ոսկյա զարդերը այդ զարդատուփում չեն եղել: Իր ամուսինը գողացված զարդերի վերաբերյալ խոսել է Նելլիի և Օքսանայի հետ: Նրանք իր ամուսնուն վերադարձրել են ամուսնու ամուսնական մատանին և իրենց բարակ շղթան ու խաչը: Բացի այդ, նրանք գողացված ոսկյա զարդերի դիմաց իրենց փոխհատուցել են 1.000 ԱՄՆ դոլար: Վերադարձված շղթան ու խաչն ինքն ուղարկել է ԱՄՆ` որպես նվեր իր քրոջը, իսկ ամուսնու ամուսնական մատանին կարող են ներկայացնել Դատարան:
Տուժող Անի Սիմոնյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հունիսի 24-ին, որպես վկա ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2003 թվականից մինչև 2008 թվականի սեպտեմբերը ընտանիքով բնակվել են Երևան քաղաքի Ն.Զարյան փողոցի 10-րդ տանը: Մինչև 2008 թվականի մայիսը Նելլի Ավագյանը աշխատել է իրենց տանը և կատարել տնային գործեր: Նելլիի դուստր Օքսանան ազատ ելումուտ է ունեցել իրենց տուն: Իր և իր ընտանիքի անդամների ոսկյա զարդերը իրենք պահել են իր դուստր Միշել Սիմոնյանի զգեստապահարանում` արծաթագույն տուփի մեջ, որի վրա առկա է կոդավորվող փական: Փականի կոդը իմացել են ինքը, իր ամուսին Խաչիկ Սիմոնյանը և դուստրերը` Միշելն ու Քրիստինեն: Իրենք զարդատուփի գտնվելու տեղը Նելլիից գաղտնի չեն պահել: 2008 թվականի մայիսի կեսերին նկատել է, որ իր դրամապանակից մանր չափի գումար է պակասել և ինքը կասկածել է, որ այն վերցրել է Նելլին: Դրանից հետո Նելլին աշխատանքի չի ներկայացել: 2008 թվականի մայիսի 24-ին` Միշելի վերջին զանգի օրը, ինքը Միշելի խնդրանքով ցանկացել է նշված զարդատուփից ոսկյա զարդեր հանել: Մինչ այդ ինքը զարդատուփից ոսկյա զարդ հանել էր 2008 թվականի մարտին: Միշելը սենյակից բերել է զարդատուփը, սակայն այն եղել է բաց և կոտրված: Զարդատուփից բացակայել են իրեն պատկանող երկար, ծանր քաշով ոսկյա շղթան, մեկ ապարանջան, ամուսնու ամուսնական մատանին և ադամանդե քարերով ականջօղերը: Մնացած ոսկյա զարդերը` տարբեր տեսակի ականջօղերն ու մատանիները, ինքը չի կարող մանրամասն նկարագրել, քանի որ դրանք հազվադեպ է կրել: Իր ամուսինը կարող է ավելի ստույգ ասել գողացված զարդերի նկարագիրը, հարգը, քաշը և արժեքը: Զարդատուփում մնացած են եղել որոշ արժեքավոր ոսկյա զարդեր: Միշելը իրեն ասել է, որ որևէ տեղեկություն չունի բացակայող զարդերի մասին: Ինքը այդ մասին պատմել է Խաչիկին, ով մի քանի օր անց հանդիպել է Նելլիին ու Օքսանային և ասել իրենց տնից կատարված գողության մասին: Հանդիպումներից մեկի ժամանակ Նելլին իր ամուսնուն վերադարձրել է գողացված ամուսնական մատանին և մեկ ոսկյա շղթա` խաչով: Նելլին ասել է, որ ոսկյա զարդերը վերցրել է Օքսանան: Իր ամուսինը փորձել է գտնել գողացված ոսկյա զարդերը, սակայն ոսկու շուկայում դրանք գնած անձը ասել է, որ այն վաճառել է: Նելլին իր ամուսնուն խնդրել է չդիմել ոստկանություն և խոստացել հատուցել գողացված իրերի արժեքը: Խաչիկը նրանցից վերցրել է պարտավորագիր, սակայն այլ բնակարան տեղափոխվելու ժամանակ այն կորել է:
Տուժող Անի Սիմոնյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի օգոստոսի 1-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Օքսանան իրենց տնից գողացել է հետևյալ ապրանքները.
-ոսկյա շղթա` 250 գրամ քաշով, 75 հարգի ոսկուց, 2.848.000 ՀՀ դրամ արժողության, մոտ 1 մետր երկարությամբ,
-ոսկյա ապարանջան` 60 գրամ քաշով, 75 հարգի ոսկուց, 950.000 ՀՀ դրամ արժողության, պանտերայի ձևի փականով,
-իր ոսկյա ամուսնական մատանին` մոտ 10 գրամ քաշով, 55 հարգի ոսկուց, 60.000 ՀՀ դրամ արժողության,
-ոսկյա երկու ամուսնական մատանիներ` ընդհանուր մոտ 10 գրամ քաշով, 55 հարգի ոսկուց, մոտ 90.000 ՀՀ դրամ արժողության,
-ոսկյա ականջօղեր` մոտ 7-8 գրամ քաշով, 55 հարգի ոսկուց, 70.000 ՀՀ դրամ արժողության, ցերկոնե քարերով,
-ոսկյա գնդաձև կանացի մատանի` իր ականջօղերով` մոտ 10-12 գրամ քաշով, 55 հարգի ոսկուց, 140.000 ՀՀ դրամ արժողության:
Ւրեն պատճառված նյութական վնասի չափը կազմում է 4.158.000 ՀՀ դրամ, որից իրեն հատուցվել է միայն 40.000 ՀՀ դրամ` ոսկյա շղթան ու խաչը տալու միջոցով: Իրենք պարզել են, որ ոսկյա շղթան ու խաչը իր տանից չեն գողացվել:
Վկա Խաչիկ Սիմոնյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Նելլի Ավագյանը երկար ժամանակ աշխատել է իրենց տանը: 2008 թվականի մայիսին` ավարտական երեկոյի օրը, իր դուստր Միշելը ցանկացել է ոսկյա զարդ կրել և այդ ժամանակ պարզվել է, որ իրենց ոսկյա զարդերի մի մասը բացակայում է: Ոսկյա զարդերի գողության կատարման մեջ ինքը կասկածել է Նելլիին և նրա դուստր Օքսանային, որի համար զանգահարել է Նելլիին: Նա ասել է, որ ոչնչից տեղյակ չէ: Դրանից մոտ 30 րոպե հետո Նելլին զանգահարել է իրեն և ասել է, որ ցանկանում է հանդիպել իր հետ: Հանդիպման ժամանակ նա վերադարձրել իր ամուսնական մատանին, շղթա ու խաչ: Նելլին միաժամանակ ասել է, որ որոշ ոսկյա իրեր նրանք 3.600 ԱՄՆ դոլարով վաճառել են ոսկու շուկայում: Դրանից հետ ինքը գնացել է ոսկու շուկա և գտել իրենց ոսկյա զարդերի գնորդին` Ռուբիկին, ով ասել է, որ դրանք 6.000 ԱՄՆ դոլարով վաճառել են ինչ-որ վրացիների, սակայն հետագայում ինքը այլ անձանցից պարզել է, որ միայն ոսկյա շղթան վաճառվել է 7.000 ԱՄՆ դոլարով: Ինքը Ռուբիկից ու Նելլիից պահանջել է միայն իր ամենաթանկարժեք զարդը` ոսկյա շղթան: Ռուբիկը Նելլիին առաջարկել է տալ 3.600 ԱՄՆ դոլար, որից հետո նա (Ռուբիկը) պարտավորվել է ավելացնել մնացած մասը, պատրաստել նմանատիպ ոսկյա շղթա և տալ իրեն, սակայն նրանք այդ չեն արել: Իրենց տնից գողացվել են հետևյալ զարդերը`
-ոսկյա շղթա` 250-280 գրամ քաշով, 24 կարատ հարգի ոսկուց,
-պանտերա տեսակի ոսկյա ապարանջան` մոտ 60 գրամ քաշով, 24 կարատ հարգի ոսկուց,
-մեկ զույգ ոսկյա ականջօղեր` 6-7 գրամ քաշով, 18 կարատ հարգի ոսկուց,
-պտտվող քարով ոսկյա մատանի` մոտ 15 գրամ քաշով, 18 կարատ հարգի ոսկուց, որի քարը ադամանդ չի եղել,
-իր ամուսնական մատանին` 6-7 գրամ քաշով, 24 կարատ հարգի ոսկուց, որը ետ է վերադարձվել,
-շղթա ու խաչ` 10-12 գրամ քաշով, 16 կարատ հարգի ոսկուց, որոնք ետ են վերադարձվել,
-այլ ոսկյա զարդեր, որոնք չի հիշում:
Նախնական քննության ընթացքում իրենք փորձել են գողացված ոսկյա զարդերի հարգերը համապատասխանեցնել Հայաստանում ընդունված հարգերին, սակայն համապատասխանեցումը սխալ է կատարվել: Իրենց ոսկյա շղթան և ապարանջանը եղել են 24 կարատ հարգի «չերվոն» ոսկուց: Ինքը ոսկու շուկայից պարզել է իրենց ոսկյա զարդերը վաճառելու օրվա դրությամբ ոսկու ջարդոնի միջին շուկայական արժեքը, որը բարձր հարգի դեպքում եղել է 30-35 ԱՄՆ դոլար, իսկ ավելի ցածրակարգ հարգերինը` 22-28 ԱՄՆ դոլար: Դրանց համապատասխան իրենք հաշվել և նախնական քննության մարմնին հայտնել են գողոցված ոսկյա զարդերի արժեքները: Ինքը ոսկուց քիչ, թե շատ հասկանում է, բայց մասնագետ չի, սակայն կարող է ասել, որ 999 հարգի ոսկին մաքուր ձուլակտորն է, որից զարդ չի կարող լինել:
Վկա Խաչիկ Սիմոնյանը դատական քննության ընթացքում լրացուցիչ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ շղթայի քաշը եղել է 250-300 գրամ, 24 կարատ հարգի ոսկուց: Ինքը այն 1992 կամ 1993 թվականին գնել է ԱՄՆ-ից 3.500 ԱՄՆ դոլարով: Նույն ժամանակահատվածում գնել է նաև ապարանջանը, որի քաշը եղել է մոտ 60 գրամ, 24 կարատ հարգի ոսկուց: Ամուսնական մատանու քաշը եղել է 7-10 գրամ, 18 կարատ հարգի ոսկուց: Զարդերի արժեքները որոշելիս իրենք շղթայի քաշը ընդունել են 250 գրամ, մեկ գրամ ոսկու արժեքը` մոտ 30 ԱՄՆ դոլար (հիմք են ընդունել ոսկու ջարդոնի արժեքը), իսկ 1 ԱՄՆ դոլարի փոխարժեքը` 380 ՀՀ դրամ:
Վկա Խաչիկ Սիմոնյանը նախնական քնության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Անի Սիմոնյանն իր կինն է: 2003 թվականի գարնանից մինչև 2008 թվականի սեպտեմբերը ընտանիքի հետ միասին բնակվել է Երևան քաղաքի Ն.Զարյան փողոցի 10-րդ տանը: Մինչև 2008 թվականի ապրիլը Նելլի Ավագյանը աշխատել է իրենց տանը և կատարել տնային գործեր: Նելլիի դուստր Օքսանա Դալլաքյանը ազատ ելումուտ է ունեցել իրենց տուն: Իրենց ընտանիքի անդամների ոսկյա շղթաները, մատանիները, ապարանջանները և այլ զարդերն իրենք պահել են իր դուստր Միշել Սիմոնայնի զգեստապահարանում` արծաթագույն տուփի մեջ, որն ունեցել է կոդավորվող փական: 2008 թվականի ապրիլի կեսերին իր կինը նկատել է, որ դրամապանակից մոտ 8.000 ՀՀ դրամի չափով գումար է պակասել և ինքը կասկածել է, որ այն վերցրել է Նելլին: Դրանից հետո իր պահանջով Նելլին աշխատանքի չի ներկայացել, որից մեկ-երկու շաբաթ անց իր կինն ու Միշելը ցանկացել են զարդատուփից վերցնել ոսկյա զարդ, սակայն տեսել են, որ զարդատուփը եղել է վնասված և բաց: Այնուհետև իրենք նկատել են զարդատուփից բացակայում են 3.500 ԱՄՆ դոլարով գնված 250 գրամ քաշով, 99 հարգի ոսկուց, 2.100.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան, 500.000 ՀՀ դրամ արժողության, 60 գրամ քաշով, 99 հարկի ոսկուց ապարանջանը` պանտեռայի ձևի փականով, 60.000 ՀՀ դրամ արժողության, մոտ 10 գրամ քաշով, 55 հարգի ոսկուց շղթա` խաչով, 60.000 ՀՀ դրամ արժողության, մոտ 10 գրամ քաշով, 55 հարգի ոսկուց իր ամուսնական մատանին և այլ զարդեր: 2008 թվականի մայիսի սկզբին ինքը զանգահարել և հանդիպել է Նելլիի և Օքսանայի հետ: Նելլին ասել է, որ գողությունը կատարել է Օքսանան, ով այդ մասին պատմել է նրան: Նելլին ասել է նաև, որ գողացված ոսկյա շղթան և մյուս զարդերը դստեր հետ ընդհանուրը 3.500 ԱՄՆ դոլարով վաճառել են Մ.Խորենացու փողոցում գտնվող ոսկու շուկայում: Իսկ իր ամուսնական մատանին և 10 գրամ քաշով ոսկյա շղթան ու խաչը չեն վաճառել և այդ ժամանակ վերադարձրել են իրեն: Նելլին իրեն ասել է, որ ոսկյա զարդերը վաճառելիս Օքսանան նրան ասել է, որ դրանք նվեր է ստացել ընկերոջից: Ինքը Նելլիի հետ անմիջապես գնացել է ոսկու շուկա, որտեղ նա ցույց է տվել, թե ում է վաճառել ոսկյա զարդերը: Գնորդնեից մեկի անունը եղել է Ռուբիկ, իսկ մյուսի անունը ինքը չի հիշում: Գնորդներն ասել են, որ այդ զարդերն անմիջապես վաճառել են ինչ-որ վրացու: Ինքը պահանջել է վերադարձնել իր զարդերի արժեքը` 6.000 ԱՄՆ դոլարը: Մինչ ոսկու շուկա գնալը իր պահանջով Նելլին և Օքսանան գրել են պարտավորագիր, որ մինչև 2009 թվականի մարտի 1-ը գողացվածի դիմաց իրեն կվերադարձնեն 6.000 ԱՄՆ դոլար: Պարտավորագիրը գրելու ժամանակ իր կողմից որևէ սպառնալիք չի եղել: Սակայն մինչև 2009 թվականի մարտի 1-ը իր գումարը չի վերադարձվել: Միշելը որևէ առնչություն չունի գողության հետ:
Վկա Միշել Սիմոնյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, 2008 թվականի մայիսի 24-ին` իր վերջին զանգի օրը, ինքը ցանկացել է ոսկյա զարդ կրել, որի համար վերցրել է իրենց զարդատուփը և տեսել, որ այն վնասված է, իսկ կափարիչը` բաց: Իրենց տան խոսակցություններից ինքը տեղեկացել է, որ այդ զարդատուփի միջից գողացել են ոսկյա երկար շղթա, ապարանջան, ոսկյա շղթա` խաչով, իր հոր ամուսնական մատանին և մատանու ու ականջօղերի հավաքածու: Այնուհետև պարզվել է, որ դրանք գողացել է Օքսանա Դալլաքյանը: Օքսանան ու նրա մայրը իրենց վերադարձրել են իր շղթան` խաչով, հոր ամուսնական մատանին և 1.000 ԱՄՆ դոլար:
Վկա Ռուբիկ Բաբայանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցում գտնվող ոսկու շուկայում զբաղվում է ոսկու առուվաճառքով: Օքսանան և նրա մայրը միասին եկել են ոսկու շուկա և իրեն առաջարկել գնել մեկ ոսկյա շղթա և մեկ կանացի ոսկյա ապարանջան: Ոսկյա շղթան եղել է թուրքական գործվածքով, մոտ 80 սմ երկարության, 750 հարգի ոսկուց, որի քաշը չի հիշում, իսկ ապարանջանը եղել է 585 հարգի ոսկուց, 8-13 գրամ քաշով: Ինքը 3.500 ԱՄՆ դոլարով նրանցից, որպես ջարդոն, գնել է նշված զարդերը և որոշ ավել գումարով վաճառել երկու վրացի կանանց: Զարդերի վաճառքի գինը ինքը չի հիշում, սակայն բացառում է, որ դրանք վաճառած լինի մոտ 7.000 ԱՄՆ դոլարով: Այնուհետև շուկայում իրեն է մոտեցել Խաչիկ Սիմոնյանը և հետաքրքրվել այդ զարդերով: Նա ասել է, որ այդ շղթան նրա կնոջ ամենասիրելի զարդն է եղել և խնդրել է այն վերադարձնել: Ինքը նրան ասել է, որ հնարավոր չէ այն վերադարձնել, սակայն խոստացել է օգնել նրան և 3.500 ԱՄՆ դոլար իրեն տալու դեպքում նման շղթա պատրաստել: Ամերիկյան 14 կարատ ոսկու հարգը համապատասխանում է հայկական 585 հարգին, 18 կարատ հարգը` 750 հարգին, իսկ 24 կարատ հարգը մաքուր ոսկին է:
Վկա Նելլի Ավագյանը դատական քննության ընթացքում, օգտվելով իր իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
Վկա Նելլի Ավագյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հունիսի 19-ին ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Օքսանա Դալլաքյանն իր դուստրն է: 2004 թվականի սեպտեմբերից մինչև 2005 թվականի ապրիլի 18-ը, կարճ ընդատումով աշխատել է Խաչիկ Սիմոնյանի տանը` որպես սպասուհի: Այնուհետև, 2006 թվականի փետրվարի 11-ից մինչև 2008 թվականի մարտի 31-ը կրկին աշախատել է նույն տանը: Աշխատանքի ընթացքում ինքը վայելել է այդ ընտանիքի անդամների հարգանքն ու վստահությունը: Իր դուստրը ժամանակ առ ժամանակ եկել է նրանց տուն և մտերմություն արել Խաչիկի կրտսեր դուստր Միշելի հետ: Ինքը տեղյակ չի եղել, թե Խաչիկի ընտանիքը որտեղ է պահել գումարները և թանկարժեք իրերը: 2006 թվականի մայիսից ինքը կատարել է նաև նրանց տան առևտուրը: Մինչև 2008 թվականի մարտն իր և Խաչիկի ընտանիքի անդամների միջև որևէ լուրջ խնդիր չի եղել: Նշված ամսվա ընթացքում նրանց տնից անընդհատ փոքր գումարներ է կորել, որոնց մի մասը այնուհետև գտնվել է: Տանտիրուհի Անի Սիմոնյանի հիշողությունը եղել է վատ, ինչի պատճառով նա չի կարողացել հիշել, թե որտեղ է դրել գումարները: 2008 թվականի մարտի 31-ին ինքը դուրս է եկել աշխատանքից: Այդ մասին ինքը նախօրոք տեղյակ է պահել Անիին: Նույն թվականի ապրիլի 3-ին Օքսանան իրեն ցույց է տվել մի ոսկա վզնոց և ասել, որ դա նրան տվել են, որպեսզի նա վաճառի և գումարը բաժանեն միմյանց միջև: Ինքը հավատացել է և նրան հետ այդ վզնոցը ոսկու շուկայում վաճառել 3.300 ԱՄՆ դոլարով: Նշված գումարից Օքսանան մոտ 500 ԱՄՆ դոլարը տվել է իրեն, մի մասով գնել հագուստ և այլ պարագաներ, իսկ մյուս մասը տվել ընկերուհուն: 2008 թվականի ապրիլի 15-ի երեկոյան Խաչիկը զանգահարել է իրեն և ասել կատարվածի մասին: Դրանից հետո Օքսանան իրեն խոստովանել է, որ այդ վզնոցը նրան տվել է Միշելը, ում նա տվել է այդ զարդի վաճառքի գումարի մի մասը: Ինքը Խաչիկի հետ գնացել է ոսկու շուկա, սակայն այդ վզնոցը արդեն վաճառված է եղել: Այնուհետև ինքն ու Օքսանան իրենց կողմից ստորագրված պարտավորագիր են տվել Խաչիկին` համաձայն որի ինքն ու իր դուստրը պարտավորվել են մինչև 2009 թվականի ապրիլը Խաչիկին տալ 3.500 ԱՄՆ դոլար: Պարտավորագիրը գրելու ընթացքում եղել են սպառնալիքներ: Սակայն 2008 թվականի դեկտեմբերի 4-ին ինքը ենթարկվել է ավտովթարի և չի կարողացել նշված ժամկետում տալ գումարը: Բացի նշված վզնոցից այլ զարդեր ինքը չի տեսել: Պարտավորագիրը գրելու նախորդ օրը իր ներկայությամբ Օքսանան հեռախոսով խոսել է Միշելի հետ, ով նշել է, որ որևէ կապ չունի վզնոցի հետ և Օքսանայից երբևէ գումար չի ստացել:
Վկա Նելլի Ավագյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հուլիսի 7-ին ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքն ու Օքսանան ոսկու շուկայում բացի ոսկյա շղթայից վաճառել են նաև մեկ ապարանջան, որոնց դիմաց ստացել են 3.300 ԱՄՆ դոլար: Բացի նշված ոսկյա զարդերից Օքսանան այլ զարդեր չի վաճառել, սակայն նրա մոտ մնացել է մեկ ամուսնական մատանի, որն իրենք վերադարձրել են Խաչիկին: Ամուսնական մատանու հետ Օքսանան Խաչիկին սխալմամբ տվել է նաև անձնական ոսկյա շղթան` խաչով:
Մասնագետ Հմայակ Պողոսյանը դատական քննության ընթացքում հայտնեց, որ Հայաստանում ընդունված է ոսկու հետևյալ հարգերը` 333, 375, 417, 500, 585, 750, 875, 900, 916, 958 և 999: ԱՄՆ-ում ընդունված ոսկու կարատային համակարգի 24 կարատ հարգը համապատասխանում է ՀՀ-ում ընդունված 999 հարգին, 22 կարատ հարգը` 916 հարգին, 21 կարատ հարգը` 875 հարգին, 18 կարատ հարգը` 750 հարգին, 14 կարատ հարգը` 585 հարգին, 10 կարատ հարգը` 417 հարգին, 8 կարատ հարգը` 333 հարգին: 958 հարգը` «չերվոնը», օգտագործվել է Խորհրդային Միությունում և այլ երկրներում նման հարգի ոսկի չի եղել: Քրեական գործում առկա լուսանկարը ուսումնասիրելուց հետ մասնագետը հայտնեց, որ նկարում պատկերված շղթան ունի «լոբի» տեսակի գործվածք, սակայն չի կարող հստակ ասել թե այն ինչ հարգի ոսկուց է պատրաստված: Որպես կանոն «լոբի» գործվածքով շղթաները լինում են 585, 750 և 875 հարգի ոսկուց: Իր պրակտիկ փորձից ելնելով կարող է ասել, որ նկարում պատկերված երկար շղթան արաբական է, որոնք հիմնականում լինում են 875 հարգի ոսկուց: 2008 թվականի մարտ-ապրիլ ամիսներին ՀՀ-ում 916 հարգի ոսկու ջարդոնի 1 գրամի շուկայական արժեքը եղել է 30 ԱՄՆ դոլար, 875 հարգինը` 27-28 ԱՄՆ դոլար, 750 հարգինը` 22-23 ԱՄՆ դոլար, 585 հարգինը` 18-19 ԱՄՆ դոլար: Ոսկյա զարդի 1 գրամի արժեքը ոսկու ջարդոնի 1 գրամի արժեքից բարձր է 1-6 ԱՄՆ դոլարով` կախված կատարաված աշխատանքից: 24 կարատ հարգի ոսկուց պատրաստված զարդ ինքը երբևէ չի տեսել և նույնիսկ չի լսել: Տեսականորեն հնարավոր է 24 կարատ (999) հարգի ոսկուց պատրաստել զարդ, սակայն այն շատ փափուկ մետաղ է, գրեթե պլաստիրինին հավասար, ինչից զարդ պատրաստելու դեպքում, այն շուտ կփչանա:
2009 թվականի օգոստոսի 1-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Օքսանա Դալլաքյանը հայտնել է, որ ճանաչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Խաչիկ Սիմոնյանին: Ինքն ու իր մայրը նրանց բնակարանից գումար կամ ոսկյա զարդեր չեն հափշտակել: 2008 թվականի մարտի վերջին նրանց բնակարանում Խաչիկի դուստր Միշելը իրեն ասել է, որ հաղորդալարեր գնելու համար գումար է հավաքում: Այդ նպատակով Միշելը ննջասենյակի պահարանից հանել և իրեն է տվել ոսկյա շղթա, ապարանջան և ամուսնական մատանի: Այլ զարդեր նա իրեն չի տվել: Դրանք դրված են եղել պլաստմասե կապույտ տուփի մեջ, որն ունեցել է թափանցիկ կափարիչ: Միշելն իրեն խնդրել է, որպեսզի ինքը դրանք վաճառի և գումարի կեսը տա նրան: Ոսկյա շղթան և ապարանջանը իրենք վաճառել են 3.300 ԱՄՆ դոլարով: Դրանից մեկ շաբաթ հետո` 2008 թվականի ապրիլի 10-ին կամ 11-ին, նշված գումարի կեսը` 1.650 ԱՄՆ դոլարը տվել է Միշելին: 2008 թվականի ապրիլի կեսերին Խաչիկը հանդիպել է իր ու իր մոր հետ, որից հետո նա և իր մայրը գնացել են ոսկու շուկա: Ոսկու շուկայից վերադառնալուց հետո Խաչիկն իրենցից պահանջել և սպառնացել է պարտավորագիր գրել: Պարտավորագիրը գրել է իր մայրը` Խաչիկի թելադրանքով: Իր մայրը Խաչիկին վերադարձրել է ամուսնական մատանին, ոսկյա շղթան ու խաչը: Ոսկյա շղթան ու խաչը պատկանել են իրեն: Իսկ Խաչիկ Սիմոնյանը հայտնել է, որ ճանաչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Օքսանա Դալլաքյանին: Նրա մայրը` Նելլի Ավագյանը աշխատել է իրենց տանը, որի ընթացքում Օքսանան ազատ ելումուտ է ունեցել իրենց տուն: Ինքը Նելլիի և Օքսանայի հետ որևէ խնդիր չի ունեցել, բացառությամբ 2008 թվականի մարտին իր տնից կատարված ոսկյա զարդերի գողության, երբ ինքը նրանցից պահանջել է վերադարձնել գողացված ապրանքները: Գողության փաստը իրենք հայտնաբերել են 2008 թվականի մայիսի 24-ին, որից հետո 2008 թվականի հուլիսի կեսերին ինքը հանդիպել է Օքսանայի և Նելլիի հետ: Իր դուստր Միշելը որևէ առնչություն չունի կատարված գողության հետ: Իր տնից գողացվել են ոսկյա շղթա, ապարանջան, իր ամուսնական մատանին, 2 այլ ամուսնական մատանիներ, ականջօղեր, մատնու և ականջօղերի հավաքածու:
Պարտավորագիրը գրելիս իրնքը նրանց չի սպառնացել:
2009 թվականի հուլիսի 28-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Օքսանա Դալլաքյանը հայտնել է, որ ճանաչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Միշել Սիմոնյանին: Իր մայրը աշխատել է նրանց տանը: Ինքը և իր մայրը նրանց տնից գումար կամ ոսկյա զարդեր չեն հափշտակել: 2008 թվականի մարտի վերջին Միշելը հաղորդալարեր գնելու նպատակով ննջասենյակի պահարանից իրեն տվել է ոսկյա շղթա, ապարանջան և ամուսնական մատանի, որոնք դրված են եղել պլաստմասե կապույտ տուփի մեջ: Միշելն իրեն ասել է, որ դրանք պատկանում են նրան և խնդրել դրանք վաճառել ու գումարի կեսը տալ նրան: Ոսկյա շղթան և ապարանջանը իրենք վաճառել են 3.300 ԱՄՆ դոլարով, որից մեկ շաբաթ հետո` 2008 թվականի ապրիլի սկզբին, այդ գումարի կեսը` 1.650 ԱՄՆ դոլարը, ինքը տվել է Միշելին: Այնուհետև Խաչիկ Սիմոնյանը հանդիպել է իր և իր մոր հետ և սպառնալով պահանջել վերադարձնել ոսկյա զարդերի գումարը: Իր մայրը Խաչիկին վերադարձրել է ամուսնական մատանին, ոսկյա շղթան ու խաչը: Ոսկյա շղթան ու խաչը պատկանել է իրեն: Դրանից հետո ինքը զանգահարել է Միշելին և խնդրել վերադարձնել տրված գումարը, որպեսզի այն տան Խաչիկին: Սակայն Միշելը իրենից նեղացել է, որ ինքը նրա հորը պատմել է այդ մասին: Իսկ Միշել Սիմոնյանը հայտնել է, որ ճանաչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Օքսանա Դալլաքյանին: Նրա մայրը` Նելլի Ավագյանն աշխատել է իրենց տանը: Օքսանան ստում է, ինքը նրան ոսկյա զարդեր չի տվել և չի խնդրել դրանք վաճառել: Իրականում ինքը ցանկացել է գնել հաղորդալարեր, որի գումարը` 18.000 ՀՀ դրամը իրեն տվել է իր հայրը: Բացի 100 ԱՍՆ դոլարից ինքը Օքսանայից որևէ այլ գումար չի վերցրել: Օքսաննան իրենց տնից գողացել է ոսկյա շղթա, ապարանջան, հոր ամուսնական մատանին, գնդաձև մատանու և ականջօղերի հավաքածուն, ադամանդե քարերով ոսկյա ականջօղեր և ոսկյա շղթա` խաչով: Ինքը կապույտ տուփ չի ունեցել, իսկ թափանցիկ տուփի մեջ եղել է միայն բիժուտերիա:
2009 թվականի օգոստոսի 1-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Նելլի Ավագյանը հայտնել է, որ ճանաչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Խաչիկ Սիմոնյանին: Ինքը նրանց տանը կատարել է սպասուհու և հավաքարարի աշխատանք: Ինքը երբևէ նրանց տնից գումար և ոսկյա զարդեր չի հափշտակել: Իր դուստեր Օքսանա Դալլաքյանը ազատ ելումուտ է ունեցել նրանց տանը և մտերմացել նրանց դուստր Միշել Սիմոնյանի հետ: Օքսանան ասել է, որ 2008 թվականի մարտին Միշելը նրան տվել է ոսկյա զարդեր, որպեսզի Օքսանան վաճառի դրանք և գումարի կեսը տա նրան: 2008 թվականի ապրիլի 3-ին Օքսանան իրեն ցույց է տվել ոսկյա վզնոց, իսկ հետո նաև ապարանջան և առաջարկել դրանք վաճառել: Սկզբում Օքսանան իրեն ասել է, որ դրանք տվել է ընկերը, իսկ հետո ասել, որ դրանք տվել է ընկերուհին, որպեսզի նա վաճառի և գումարի կեսը տա նրան: Նույն օրն ինքն ու Օքսանան ոսկյա շղթան և ապարանջանը ընդհանուրը 3.300 ԱՍՆ դոլարով վաճառել են Մ.Խորենացու փողոցում գտնվող ոսկու շուկայում` ոմն Ռուբիկին: 2008 թվականի ապրիլի 14-ին կամ 15-ին Խաչիկը զանգահարել է իրեն և ասել, որ նրանց տնից ոսկյա զարդեր են կորել: Սկզբում Օքսանան հերքել է մասնակցությունը կատարվածին, սակայն նույն օրն ասել է, որ այդ ոսկյա զարդերը նրան տվել է Միշելը` վաճառելու և գումարի կեսը նրան տալու համար: Օքսանան ասել է նաև, որ նրա մոտ մնացել է մեկ ոսկյա մատանի, որն ինքը վերադարձրել է Խաչիկին: Ոսկյա մատանու հետ միասին ինքը Խաչիկին է տվել նաև Օքսանայի ոսկյա շղթան ու խաչը, իսկ Օքսանան շատ ուշ է հիշել, որ դրանք եղել են նրանը: 2008 թվականի ապրիլի 16-ին ինքն ու Խաչիկը միասին գնցել են ոսկու շուկա, սակայն Ռուբիկն այնտեղ չի եղել և իրենք Ռուբիկին հանդիպել են հաջորդ օրը: Այդ ժամանակ Ռուբիկն ասել է, որ այդ զարդերը տվել է ձուլման: Իրենք որոշել են, որ ինքը պետք է տա 3.500 ԱՍՆ դոլար, Ռուբիկը և նրա ընկեր Հրաչը` 1.000 ԱՄՆ դոլար: Դրանից հետո ինքը գրել է պարտավորագիր, որտեղ նշել է, որ Օքսանան գողացել է ոսկյա զարդեր, և ինքն ու Օքսանան պարտավորվում են մեկ տարվա ընթացքում հատուցել 3.500 ԱՍՆ դոլար: Իսկ Խաչիկ Սիմոնյանը հայտնել է, որ ճանաչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Նելլի Ավագյանին: Նելլին իր տանը կատարել է սպասուհու և հավաքարարի աշխատանք: Ինքը նրա հետ որևէ խնդիր չի ունեցել, բացառությամբ 2008 թվականի մարտին իր բնակարանից ոսկյա զարդերի գողության դեպքի: Օքսանայի կողմից ոսկյա զարդերը գողանալուց հետո ինքը Նելլիի հետ հանդիպել է ոչ թե 2008 թվականի ապրիլի կեսերին, այլ 2008 թվակնի հուլիսի կեսերին, իսկ գողության դեպքը իրենք հայտանբերել են 2008 թվականի մայիսի 24-ին: 2008 թվականի ապրիլի կեսերին ինքը զանգահարել է Նելլիին, որպեսզի պարզի նրա առնչություն իր տնից 900 ԱՍՆ դոլարի անհետանալու հետ, իսկ 2008 թվականի հուլիսին ինքը զանգահարել է նրան և ասել գողության մասին: Նույն օրն ինքը հանդիպել է Նելլիի հետ, ով ասել է, որ գողությունը կատարել է Օքսանան, ու իրեն է վերադարձրել ոսկյա մատանին և ոսկյա շղթան` խաչով: Այնուհետև ինքը գնացել է նրանց տուն, զրուցել Օքսանայի հետ, ով խոստովանել է, որ գողացել է ոսկյա զարդերը, սակայն Միշելի մասնակցելու վերաբերյալ ոչինչ չի ասել: Իր պահանջով նրանք գրել են պարտավորագիր: Հաջորդ օրը գնացել են ոսկու շուկա, որտեղ նույն կամ հաջորդ օրը հանդիպել են Ռուբիկի և Հրաչի հետ: Նրանք ասել են, որ ոսկյա զարդերը ձուլել են, իսկ հետո խոստովանել, ոչ թե ձուլել են, այլ վաճառել են վրացիներին: Նրանք խոստացել են Նելլիի հետ միասին վերադարձնել շղթան: նրանք ասել են նաև, որ շղթան վերականգնելու համար անհրաժեշտ է 6.000 ԱՍՆ դոլար:
2009 թվականի օգոստոսի 1-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Նելլի Ավագյանը հայտնել է, որ ճանաչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Անի Սիմոնյանին: Ինքը նրա բակարանում կատարել է սպասուհու և հավաքարարի աշխատանք: Նրա տնից ինքը երբևէ գումար կամ ոսկյա զարդեր չի հափշտակել: Իր դուստր Օքսանան ազատ ելումուտ է ունեցել նրանց տուն: Օքսանան ասել է, որ 2008 թվականի մարտին Միշելը նրան տվել է ոսկյա զարդեր` վաճառելու և գումարը հավասարաչափ բաժանելու համար: Իսկ Անի Սիմոնյանը հայտնել է, որ ճանաչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Նելլի Ավագյանին, ով իր տանը կատարել է սպասուհու և հավաքարարի աշխատանք: Իր տնից ոսկյա զարդերը գողացել է Օքսանան, ինչը նա և Նելլին խոստովանել են իր ամուսնուն և գրել համապատասխան պարտավորագիր:
Վկա Նելլի Ավագյանի կողմից ներկայացված պարտավորագրի համաձայն` «2008 թվականի ապրիլի 3-ին ոսկու շուկայում ես ու դուստրս հանձնել ենք ոսկեղեն, որի դիմաց ստացել ենք 3.500 (երեք հազար հինգ հարյուր) դոլար: 15 օր անց պարզվել է, որ այդ ոսկեղենը դուստրս գողացել է գործատիրոջս` Խաչիկ Սիմոնյանի բնակարանից: Ես` Նելլի Ավագյանս և իմ դուստրը` Օքսանա Դալլաքյանը պարտավորվում ենք սույն գումարը վերադարձնել մինչև 2009 թվականի ապրիլի 17-ը ներառյալ»:
Զարդատուփ ներկայացնելու և զննելու մասին 2009 թվականի հունիսի 18-ի արձանագրության համաձայն` Անի Սիմոնյանը ներկայացրել է 15.5x16x25սմ չափերով զարդատուփ: Այն ունի թիթեռնիկների ձևով նախշազարդ, վերևի կողմից արծաթագույն բռնակ: Դրա վերնամասից 4սմ ներքև այն առանձնացված է, շարժական` զույգ արծաթագույն ծխնիներով: Հակառակ կողմում առկա է դեպի վեր, շարժական արծաթագույն փականի լեզվակ, որի փակվելու տեղին կից առկա է երեք շրջանաձև շարժվող փականներ, որոնց կողքին առկա է սեղմակ: Նշված փականը բացվում է 224 թվերը ձախից աջ հավաքելուց հետո: Նշված փականի ձախ կողմում առկա է դրսային մակերեսի 3.5սմ չափի, ուղղահայաց վնասված հատված, որի երկու եզրամասերին` հորիզոնական ուղղությամբ առկա են 2սմ և 2.5սմ չափերի վնասվածքներ: Զարդատուփի ներսի մասում առկա է պաստառ, որի վնասվածքների ուղղությամբ առկա են երկու հորիզոնական պատռվածքներ: Փականի հատվածում պաստառը առանձնացված է զարդատուփի իրանից: Անի Սիմոնյանը հայտարարել է, որ իրենից գողացված ոսկյա զարդերը դրված են եղել ներկայացված զարդատուփի մեջ և այն Օքսանա Դալլաքյանի կողմից վնասվել է բացելու համար:
Փորձագետի 2009 թվականի հունիսի 25-ի թիվ 1898 եզրակացության համաձայն` փորձաքննության ներկայացված զարդատուփի վրա առկա են`
-առջևի մակերեսի աջ կիսամասի վրա` ծակած-կտրած վնասվածք, որը կարող էր առաջանալ օտար, ծակող-կտրող եզրամաս ունեցող առարկայի (հնարավոր է դանակի շեղբի) ներգործության հետևաքով,
-իրանի և կափարիչի միջև` ձախ անկյունային մետաղյա ամրակից 2.5սմ հեռավորության վրա, առկա է 10մմ լայնության, օտար մարմինների` ներհրվածքների և քերծվածքների տեսքով վնասվածքներ, որոնք կարող էին առաջանալ օտար, 10մմ իրանի լայնություն ունեցող առարկայի (հնարավոր է գործիքի) ներգործության հետևանքով:
Այն հարցին, թե ներկայաված զարդատուփի փականի համարանիշերը ինչ դիրքով են եղել վերջինի բացվելուց առաջ, հետքաբանական փորձաքննությամբ պարզել հնարավոր չէ: Ներկայացված զարդատուփի փականի վրա օտար մարմինների ներգարծության հետքեր չեն հայտնաբերվել:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին 2009 թվականի օգոստոսի 7-ի որոշման համաձայն` Անի Սիմոնյանի ներկայացրած զարդատուփը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և կցվել քրեական գործին:
Դատարանի արձանագրային որոշմամբ Անի Սիմոնյանի ներկայացրած ամուսնական մատանին ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և կցվել քրեական գործին:
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 2009 թվականի հունիսի 20-ի արձանագրության համաձայն` Նելլի Ավագյանի ցուցմունքը` ոսկյա շղթան իրացնելու վերաբերյալ, ճշտելու և ստուգելու նպատակով Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 24 հասցեում գտնվող ոսկու շուկայի` Մ.Խորենացու փողոցի կողմի ձախակողմյան մուտքով բարձրացել են առաջին և երկրորդ հարկերի միջնամասի աստիճանահարթակում տեղադրված ոսկու և արծաթի գնման սեղանիկի մոտ: Այդտեղ Նելլի Ավագյանը հայտարարել է, որ 2008 թվականի ապրիլի 3-ին իրենք նշված վայրում աշխատող Ռուբիկին և նրա ընկեր Հրաչին մոտ 3.300 ԱՄՆ դոլարով վաճառել են ոսկյա շղթան: Այնուհետև պարզվել է, որ նշված տեղում առևտրով զբաղվող անձը չի հանդիսանում նշված անձանցից որևէ մեկը: Ոսկու շուկայում շրջայց է կատարվել` ոմն Ռուբիկին և Հրաչին հայտնաբերելու համար, սակայն նրանց հայտնաբերել չի հաջողվել: Հարևնությամբ գտնվող աշխատակիցը հայտարարել է, որ Ռուբիկը շաբաթ և կիրակի օրերին չի աշխատում:
Փորձագետի 2010 թվականի մարտի 31-ի թիվ 09391010 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը տրամադրված 6.851գ կշռով ամուսնական մատանին պատրաստված է 750 հարգի ոսկու համաձուլվածքից: Փորձաքննությանը ներկայացված մատանու միջին շուկայական արժեքը 2008 թվականի փետրվարի 15-ից մարտի 15-ն ընկած ժամանակահատվածի դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ, կարող էր կազմել 50.000 ՀՀ դրամ:
Քրեական գործի 65-րդ թերթում առկա լուսանկարում պատկերված է երեխա, որի պարանոցին առկա է դեղին մետաղից պատրաստված շղթա:
«Վաղարշ և որդիներ» ՍՊ ընկերության տնօրենի 2010 թվականի մարտի 11-ի թիվ 13 գրության համաձայն` 2008 թվականի մարտի 1-ից մինչև 2009 թվականի օգոստոսի 1-ն ընկած ժամանակահատվածում ըստ հարգերի ոսկու ջարդոնի միջին գները եղել են` 585 հարգ` 18.4 ԱՄՆ դոլար, 750 հարգ` 23.6 ԱՄՆ դոլար, 875 հարգ` 28.5 ԱՄՆ դոլար, 958 հարգ` 30.8 ԱՄՆ դոլար: ԱՄՆ-ում ընդունված «24 կարատ» ոսկու հարգը համեմատության կարգով համարժեք է ՀՀ-ում ընդունված 999.9 ոսկու հարգին:
«Երևանի ոսկերչական գործարան» ԲԲ ընկերության գլխավոր տնօրենի 2010 թվականի մայիսի 25-ի թիվ 01/103 գրության համաձայն` «24 կարատ» հարգը համապատասխանում է մետրական համակարգի 999.9 հարգին: Նշված հարգի ոսկուց հնարավոր է պատրաստել ոսկերչական իր, սակայն պրակտիկայում հազվադեպ է կիրառվում:
«Վիքիփեդիա» ազատ հանրագիտարանի (www.hy.wikipedia.org) «Հարգ» բաժնի համաձայն` մետրական համակարգի «999» հարգը համարժեք է կարատային համակարգի «24 կարատ» հարգին, «916» հարգը` «22 կարատ» հարգին, «833» հարգը` «20 կարատ» հարգին, «750» հարգը` «18 կարատ» հարգին, «625» հարգը` «15 կարատ» հարգին, «585» հարգը` «14 կարատ» հարգին, «417» հարգը` «10 կարատ» հարգին, «375» հարգը` «9 կարատ» հարգին, «333» հարգը` «8 կարատ» հարգին:
ՀՀ կենտրոնական բանկի պաշտոնական կայքի (www.cba.am) համաձայն` 2008 թվականի մարտի 1-ից 15-ն ընկած ժամանակահատվածում 1 ԱՄՆ դոլարի ամենացածր փոխարժեքը եղել է 308.1 ՀՀ դրամ:
Տուժող ճանաչելու մասին 2009 թվականի օգոստոսի 1-ի որոշման համաձայն` թիվ 14117609 քրեական գործով Անի Սիմոնյանը ճանաչվել է տուժող:
Քաղաքացիական հայցվոր ճանաչելու մասին 2009 թվականի օգոստոսի 1-ի որոշման համաձայն` թիվ 14117609 քրեական գործով Անի Սիմոնյանը ճանաչվել է քաղաքացիական հայցվոր և նրա քաղաքացիական հայցի պահանջը կազմել է 4.058.000 ՀՀ դրամ:
Ստացականի համաձայն` Նելլի Ավագյանը, որպես դստեր` Օքսանա Դալլաքյանի պատճառած վնասի փոխհատուցում, 2009 թվականի նոյեմբերի 7-ին Անի Սիմոնյանին տվել է 385.000 ՀՀ դրամին համարժեք 1.000 ԱՄՆ դոլար:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Օքսանա Ժորայի Դալլաքյանը նախկինում դատապարտված չի եղել:
«Ս.Կույումջյան» ԱՁ-ի, մանրանկարիչ Շուշանիկ Աթոյանի և Երևանի թիվ 5 արհեստագործական ուսումնարանի տնօրենի կողմից տրված բնութագրերի համաձայն` Օքսանա Ժորայի Դալլաքյանը բնութագրվում է դրականորեն:
Երևանի թիվ 5 արհեստագործական ուսումնարանի տնօրենի կողմից 2010 թվականի հունվարի 25-ին տրված թիվ 833 տեղեկանքի համաձան` Օքսանա Ժորայի Դալլաքյանը 2008-2009 ուսումնական տարում ընդունվել և սովորել է Երևանի թիվ 5 արհեստագործական ուսումնարանի «Մանրանկարիչ» խմբի առաջին կուրսում, փոխադրվել երկրորդ կուրս, սակայն 2009 թվականի սեպտեմբերից չի հաճախել ուսումնարան և չի մասնակցել դասերին:
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ մտացածին են և գործով ձեռք բերված օբյեկտիվ տվյալներով հերքվում են ամբաստանյալ Օքսանա Դալլաքյանի ցուցմունքներն այն մասին, որ ինքը գողացել է տուժողի կողմից նշված ոչ բոլոր ոսկյա զարդերը, ինչպես նաև այն, որ ոսկյա շղթան ու խաչը պատկանել են իրեն:
Դատարանը միաժամանակ հարկ է համարում նշել, որ տուժողի ցուցմունքն այն մասին, որ հափշտակված իրերի արժեքը կազմում է 4.158.000 ՀՀ դրամ, ինչպես նաև վկա Խաչիկ Սիմոնյանի ցուցմունքն այն մասին, որ շղթան և ապարանջանը եղել են 24 կարատ հարգի ոսկուց, ինքնին բավարար չեն հատատված համարելու, որ հափշտակված իրերի արժեքը կազմել է այդքան, իսկ նշված զարդերը եղել են 24 կարատ հարգի ոսկուց, այլ այդ հանգամանքները պետք է հաստատել փոխկապակցված օբյեկտիվ տվյալների բավարար ամբողջությամբ, որպիսին տվյալ դեպքում հանդիսանում է փորձագետի 2010 թվականի մարտի 31-ի թիվ 09391010 եզրակացության, «Վաղարշ և որդիներ» ՍՊ ընկերության տնօրենի 2010 թվականի մարտի 11-ի թիվ 13 գրության, «Երևանի ոսկերչական գործարան» ԲԲ ընկերության գլխավոր տնօրենի 2010 թվականի մայիսի 25-ի թիվ 01/103 գրության, «Վիքիփեդիա» ազատ հանրագիտարանի «Հարգ» բաժնում առկա տեղեկատվության, մասնագետ Հմայակ Պողոսյանի մասնագիտական կարծիքի և ՀՀ կենտրոնական բանկի պաշտոնական կայքի տեղեկատվության համակցությունը:
Վերոգրյալ ապացույցները վերլուծելու և համադրելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքները.
-Անի Սիմոնյանը ընտանիքի հետ միասին 2003 թվականից մինչև 2008 թվականի սեպտեմբերը բնակվել է Երևան քաղաքի Ն.Զարյան փողոցի 10-րդ տանը,
-Նելլի Ավագյանը մինչև 2008 թվականի մարտի վերջ աշխատել է Անի Սիմոնյանի տանը,
-Նելլի Ավագյանի դուստր Օքսանա Դալլաքյանը ազատ մուտք ու ելք է ունեցել Անի Սիմոնյանի տուն,
-2008 թվականի մարտի սկզբին Օքսանա Դալլաքյանը Անի Սիմոնյանի բնակարանի ննջասենյակում գտնվող զարդատուփից գաղտնի վերցրել է Անի Սիմոնյանին և նրա ընտանիքին պատկանող հետևյալ իրերը.
1.875 հարգի ոսկուց պատրաստված 250 գրամ քաշով շղթա,
2.875 հարգի ոսկուց պատրաստված 60 գրամ քաշով ապարանջան,
3.750 հարգի ոսկուց պատրաստված 6.851 գրամ քաշով 50.000 ՀՀ դրամ արժողության ամուսնական մատանի,
4.585 հարգի ոսկուց պատրաստված 10 գրամ ընդհանուր քաշով երկու ամուսնական մատանիներ,
5.585 հարգի ոսկուց պատրաստված 7 գրամ քաշով ականջօղեր,
6.585 հարգի ոսկուց պատրաստված 10 գրամ ընդհանուր քաշով մատանի և ականջօղեր,
7.585 հարգի ոսկուց պատրաստված 10 գրամ ընդհանուր քաշով շղթա և խաչ,
-2008 թվականի մարտի սկզբին 875 հարգի ոսկու ջարդոնի 1 գրամի ամենացածր շուկայական արժեքը եղել է 27 ԱՄՆ դոլար, 750 հարգինը` 22 ԱՄՆ դոլար, իսկ 585 հարգինը` 18 ԱՄՆ դոլար,
-ոսկյա զարդի 1 գրամի արժեքը ոսկու ջարդոնի 1 գրամի արժեքից ավել է նվազագույնը 1 ԱՄՆ դոլարով,
-2008 թվականի մարտի սկզբին 1 ԱՄՆ դոլարի ամենացածր փոխարժեքը եղել 308.1 ՀՀ դրամ,
-Անի Սիմոնյանին վերադարձվել են 750 հարգի ոսկուց պատրաստված 6.851 գրամ քաշով 50.000 ՀՀ դրամ արժողության ամուսնական մատանին, 585 հարգի ոսկուց պատրաստված 10 գրամ ընդհանուր քաշով շղթան ու խաչը, ինչպես նաև փոխհատուցվել է 385.000 ՀՀ դրամին համարժեք 1.000 ԱՄՆ դոլար,
-Օքսանա Դալլաքյանը սովորել է արհեստագործական ուսումնարանում, նախկինում դատապարտված չի եղել և բնութագրվում է դրականորեն,
-Օքսանա Դալլաքյանը արգելանքի տակ է 2009 թվականի սեպտեմբերի 3-ից:
Նշված փաստերում իրերի քաշը, ոսկու ջարդոնի և ոսկյա զարդերի արժեքները, ԱՄՆ դոլարի փոխարժեքը որոշելիս Դատարանը նշված հանգամանքների կապակցությամբ առկա չփարատված կասկածները մեկնաբանել է հօգուտ ամբաստանյալ Օքսանա Դալլաքյանի և հիմք է ընդունել դրանց նվազագույն արժեքները>>:

17. Վերաքննիչ դատարանը, քննության ենթարկելով տուժող Ա. Սիմոնյանի և նրա ներկայացուցիչ Ռ. Տեր-Վարդանյանի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները, դրանք համադրելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների հետ, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ հանգում է այն հետևության, որ Օ. Դալլաքյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված արարքում հաստատված է, իսկ տուժող Անի Սիմոնյանի և նրա ներկայացուցիչ Ռ. Տեր-Վարդանյանի պատճառաբանությունները հերքված են Առաջին ատյանի դատարանի վերոհիշյալ դատավճռով:

18. Այսպիսով, ամբաստանյալ Օ. Դալլաքյանի կողմից կատարված հանցանքն ապացուցված և նրա մեղավորությունը հաստատված է գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, տուժող Ա. Սիմոնյանի և նրա ներկայացուցիչ Ռ. Տեր-Վարդանյանի բողոքում առկա փաստարկները, հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու և Օ. Դալլաքյանի արարքը` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով վերավորակելու համար:

19. Վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի հունիսի 18-ի վերոհիշյալ դատավճիռը համարում է ճիշտ, իսկ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները` անհիմն:


20. Այսպիսով վերաքննիչ դատարանը նշված հիմքերով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի հունիսի 18-ի դատավճիռը համարում է ճիշտ, իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանություններն ու եզրահանգումներն` անհիմն:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաքննիչ դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

1. Վերաքննիչ բողոքը մերժել:

2. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի հունիսի 18-ի դատավճիռը` Օքսանա Ժորայի Դալլաքյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:

3. Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

4. Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ռ. ԱԶԱՐՅԱՆ

Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ