Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0108/01/09
Վիճակագրական տողի համար :
6.3
Պատասխանող
Անդրանիկ Խաչատրյան
Անդրանիկ Խաչատրյան Ասատուրի
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մասիս Ռեհանյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Մխիթար Պապոյան
Հոդվածներ
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Հոդված 177 Մաս 2
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մասիս Ռեհանյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Մխիթար Պապոյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2010-02-03 | 15:00 | 4 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2009-09-09 | 14:00 | 1 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2009-10-13 | 14:00 | 1 |
Գործ ԵԱՔԴ /0108/01/09
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
Մասնակցությամբ`
ԴԱՏԱԽԱԶ Լ.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Կ.ՔԱՄԱԼՅԱՆԻ
2009թ. փետրվարի 03-ին ք.Երևան
Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով ամբաստանյալի պաշտպան Կ.Քամալյանի, Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Ավետիսյանի վերաքննիչ բողոքները` Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 13-ի դատավճռի դեմ
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009թ. հունիսի 25-ին, ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արաբկիրի քննչական բաժնում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ, 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով, հարուցվել է թիվ 14118409 քրեական գործը:
2009թ. հունիսի 26-ին Անդրանիկ Խաչատրյանը ձերբակալվել է:
2009թ. հունիսի 29-ի ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչատրյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, նույն օրը Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ` թիվ 14118409 քրեական գործով մեղադրյալ Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի նկատմամբ` որպես խափանման միջոց, կիրառվել է կալանավորում:
Նախաքննական մարմնի 2009թ. հուլիսի 31-ի որոշմամբ, Անդրանիկ Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, և նրան առաջադրվել է նոր մեղադրանք` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 13-ի դատավճռով, Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտվել՝ ազատազրկման 3 (երեք) տարի ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբ է հաշվվել 2009 թվականի հունիսի 26-ից։
Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` իրեղեն ապացույց ճանաչված <<ՀայՌուսգազարդ>> ՓԲ ընկերությւունից ստացված տեսաձայնագրությամբ սկավառակը պահել քրեական գործի հետ միասին, իսկ առգրավված և իրեղեն ապացույց ճանաչված մետաղյա ջարդոնը թողնել տուժող Հակոբ Ադամյանի տնօրինությանը, կախովի կողպեքն իր բանալիով և փորձաքննությանը տրամադրված մետաղյա ջարդոնի նմուշը վերադարձնել տուժող Հակոբ Ադամյանին:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` <<ՎԱԶ 2131>> մակնիշի 02ՍՍ949 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ դրված կալանքը վերացնել և այն վերադարձնել Էդուարդ Գեորգիի Եղիազարյանին:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 13-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալի պաշտպան Կ.Քամալյանը և Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Ավետիսյանը:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննական մարմինը Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն բանի համար, որ նա 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 0230-ի սահմաններում, նախապես համաձայնության գալով գործով չպարզված անձի հետ, գողություն կատարելու դիտավորությամբ, հարմարեցված բանալու գործադրմամբ ապօրինի մուտք է գործել «Կոմանդոս-Հովազ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործող սև և գունավոր մետաղների ընդունման կետի պահեստարան և գաղտնի հափշտակել է թվով 9 պարկերի մեջ լցված 407 կգ պղնձե ջարդոն` ընկերությանը պատճառելով զգալի չափ հանդիսացող 447.700 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ
հիմնավորումներով.
Վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալի պաշտպանը նշել է, որ գտնում է դատարանի դատավճիռն անհիմն է, թույլ է տրվել նյութական իրավունքի հիմնարար խախտումներ, որոնց արդյունքում խաթարվել է արդարադատության բուն էությունը և իր պաշտպանյալի նկատմամբ թեև դատարանը ճանաչելով որոշ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները և անտեսելով մյուս մեղմացնող հանգամանքները, որոնք կազմում են գերակշռող մաս` դատապարտել է ազատազրկման երեք տարի ժամկետով, սակայն քրեական գործում առկա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող մի շարք էական հանգամանքները իրենց համադրության մեջ դիտելով, ինչպես նաև այն, որ թե’ մեղադրողի, թե’ դատարանի կողմից հաստատված համարված քրեական գործում չկան պատասխանատվությունը և պատիժը խստացնող գեթ մեկ հանգամանք` անհրաժեշտ էր իր պաշտպանյալին ենթարկել պայմանական դատապարտության կամ այդ հանգամանքները, դիտելով իրենց համակցության մեջ` որպես բացառիկ հանգամանքներ, սահմանել ավելի մեղմ պատիժ, ընդհուպ մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառումով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ, սակայն դատարանը ոչ միայն չի կիրառել հոդվածի սանկցիայից ավելի մեղմ պատիժ, նույնիսկ չի բավարարվել հոդվածի սանկցիայում նախատեսված մինիմում պատժով և դատապարտել է Անդրանիկ Խաչատրյանին երեք տարի ազատազրկման:
Դատարանը հաստատված է համարել, որ իր պաշտպանյալը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն, արձանագրել է, որ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան, միաժամանակ հաստատված է համարել, որ իր պաշտպանյալը մեղմացնող հանգամանքների շարքում չի ընգրկել և միայն անձը բնութագրող հանգամանք է դիտել այն, /պետք է դիտեր որպես մեղմացնող/ որ իր պաշտպանյալի ինքնախոստովանական ցուցմունքներ է տվել, զղջացել է կատարածի համար, նրա խնամքի տակ են գտնվում կինը, մայրը և 14 տարին լրացած երեք անչափահաս երեխաները: Դատարանն իր դատավճռում թեև հաստատված է համարել, սակայն որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք չի դիտել նաև այն, որ իր պաշտպանյալը կամավոր ներկայացել է ոստիկանություն, խոստովանել է կատարածը, նախաքննության սկզբից տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, որով և ակտիվորեն աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը: Դատարանը չի կարևորել, որ կամավոր քննության է ներկայացրել գողոնը` ամբողջությամբ հատուցել է տուժողին պատճառված նյութական վնասը և տուժողն ինքն է միջնորդել դատարանին Անդրանիկ Խաչատրյանի նկատմամբ սահմանել ազատազրկման հետ չկապված պատիժ, գործազուրկ է, արարքը կատարել է ընտանեկան նյութական ծանր պայմաններից ելնելով և հանդիսանում է բազմանդամ ընտանիքի միակ կերակրողն ու ապավենը:
Դատարանը հաշվի չի առել այն, որ Անդրանի Խաչատրյանի երեխան տառապում է արյան խրոնիկական հիվանդությամբ, նաև այն փաստը, որ իր պաշտպանյալը տառապում է խրոնիկ հիվանդություններով, տարել է ծանր վիրահատություն հեռացված է ստամոքսի մի մասը, իսկ նա հատուկ մասնագիտացված կլինիկայում ստացիոնար բուժման և հատուկ սննդի կարիք ունի և կալանքի տակ գտնվելու ընթացքում ավելի է վատթարացել նրա առողջական վիճակը:
Անդրանիկ Խաչատրյանն անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար և հայտնել է տուժողին, որ գիտի թե ով է գողություն կատարել և շուտով վերջինիս կվերադարձնի գողոնը:
Դատարանի կողմից ոչ միայն հաշվի չեն առնվել և չեն կիրառվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 5-րդ, 9-րդ, և 10-րդ կետերը, այլ նաև ուղղակիորեն ոտնահարվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքում սահմանված պատժի նշանակման բոլոր սկզբունքները, մասնավորապես պատասխանատվության անհատկանացման ու մարդասիրության սկզբունքները:
Վերոգրյալի հիման վրա խնդրել է բեկանել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 13-ի ԵԱՔԴ/0108/01/09 դատավճիռը պատժի մասով: Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանին դատապարտել պայմանական դատապարտության, իսկ եթե դատարանը կգտնի դա անհնարին, ապա խնդրել է մեղմացնել իր պաշտպանյալի պատժաչափը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ կամ գոնե սահմանել պատիժ` առնվազն հոդվածի մինիմումի չափով:
Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Ավետիսյանն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատարանն ապացուցված է համարել Արդրանիկ խաչատրյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, մինչդեռ նույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը համարել է չապացուցված:
Դատարանը հիմք է ընդունել այն հանգամանքը, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված տեսաձայնագրության սկավառակով 2009թ. հունիսի 24-ին ժամը 23:58:26-ին Անդրանիկ Խաչատրյանը քայլել է դեպի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործող պահեստարանի տարածքի պարսպի կողմ և քանդված մասով մուտք գործել տարածք: ժամը 02:52:34-ին մուգ գույնի, չորս կողային դռներով ավտոմեքենան, լույսերը վառած, շարժվել է դեպի պահեստարանի կողմ և մոտենալով պահեստարանի տարածքի պարսպին` հետընթացով կանգնել է պարսպի քանդված մասի մոտ և ավտոմեքենայի վարորդի նստատեղից դուրս է եկել ինչ-որ մեկը և կրկին պարսպի քանդված մասով ներս մտել պահեստարանի տարածք:
Քանի որ տեսաձայնագրությունում առկա չէ 23:58:26-ից մինչև ժամը 02:52:34-ն ընկած ժամանակահատվածը, ուստի ապացուցված չէ, որ ավտոմեքենայով մոտեցող անձը ոչ թե Անդրանիկ Խաչատրյանն է, այլ ուրիշ անձ է:Բացի այդ դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ մեղմ պատիժ է նշանակել հիմք ընդունելով, որ նա իրեն մեղավոր է ճանաչել և խոստովանել մեղքը: Գտնում է, որ դատարանի նշված եզրահանգումներն օրինական և հիմնավորված չեն, քանի որ դրանք հերքվել են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով:
Դատարանը հաշվի չի առել այն հանգամանքը, որ <<ՀայՌուսգազարդ>> ՓԲԸ-ին ստացված տեսաձայնագրության սկավառակով տեսաձայնագրությունը կատարվել է միայն այն ժամանակահատվածում, երբ տեսախցիկի տեսադաշտում մարդկանց կամ առարկաների որոշակի շարժումներ են գրանցվել, ուստի ժամը 2358-ից մինչև 0250-ն ընկած ժամանակահատվածում շարժվող օբյեկտների բացակայության պայմաններում տեսաձայնագրություն չի կատարվել, հետևաբար ավտոմեքենայով մոտեցող և պահեստարան մուտք գործող անձնավորությունը չէր կարող լինել Անդրանիկ Խաչատրյանը: Հանցագործությունը կատարվել է մի խումբ անձանց կողմից:
Բացի այդ ամբաստանյալը` հրաժարվելով քննչական փորձարարության ընթացքում շուրջ 40-50կգ կշռով 9 հատ պարկերը 2-րդ հարկ բարձրացնելուց, չի հրաժարվել դրանք 2-րդ հարկից 1-ին հարկ իջեցնելուց, որպիսի հանգամանքը հիմք է տալիս եզրակացնելու, որ նա ոչ թե օգտվել է իր իրավունքից քննչական գործողությունը չմասնակցելու առումով, այլ չի կարողացել միայնակ նշված քանակությամբ և քաշով պարկերը 2-րդ հարկ բարձրացնել:
Նշված ապացույցների պայմաններում դատարանն ամբաստանյալ Անդրանիկ Խաչատրյանին մեղավոր չի ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ նշանակել է պատիժ ազատազրկման ձևով 3 տարի ժամկետով, հաշվի առնելով, որ նա խոստովանել է իր մեղքը, մինչդեռ ամբաստանյալը չի խոստովանել մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված գողության փաստը և գործուն միջոցներ չի ձեռնարկել իր հանցակիցների բացահայտման ուղղությամբ և իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ, 3761-րդ, 379-րդ, 394-րդ, 395-րդ հոդվածներով խնդրել է Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.10.2009թ. կայացրած դատավճիռը բեկանել, փոփոխել և Անդրանիկ Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և նրա նկատմամբ սահմանել պատիժ` ազատազրկում 4 տարի ժամկետով:
4. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Քննելով վերաքննիչ բողոքները նշված հիմքերի սահմաններում վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ ամբաստանյալի պաշտպանի բողոքը բավարարել մասնակի` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների 2009թ. հոկտեմբերի 13-ի դատավճիռը պատժի մասով փոփոխել:
Մեղադրողի բողոքում նշված պատճառաբանությունները անհիմն են և չեն բխում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրության պահանջներից, ինչպես նաև գործով ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցներից:
Մեղադրանքի կողմի Անդրանիկ Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք առաջադրելու համար հիմք է ընդունել իրեղեն ապացույց ճանաչված տեսաձայնագրությամբ սկավառակը, որտեղ գողության կատարման ժամանակ նախ քայլելով պահեստարան է մուտք գործել Անդրանիկ Խաչատրյանը, այնուհետև, պահեստարանի պարսպին է մոտեցել «Նիվա» մակնիշի մեքենան և մեքենայի վարորդի նստատեղից իջել է մեկ այլ անձ: Բացի այդ մեղադրանքի կողմն իր նման հետևությունը պատճառաբանել է նաև այն հիմնավորումամբ, որ Անդրանիկ Խաչատրյանը հրաժարվել է մասնակցելու քննչական փորձարարությանը` պարկերը միայնակ տեղափոխելուն:
Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը դատական ակտի իրավական վերլուծություններ բաժնում անդրադառնալով ամբաստանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով (մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ) առաջադրված մեղադրանքին, իրավացիորեն հանգել է ճիշտ հետևության, մասնավորապես ըստ քրեական գործում առկա տեսաձայնագրության` 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 23:58:26-ին, Անդրանիկ Խաչատրյանը պարսպի քանդված մասով մուտք է գործել պահեստարանի տարածք, Իսկ ժամը 02:52:34-ին չորս կողային դռներով ավտոմեքենան մոտեցել է պարսպի քանդված մասի մոտ և ավտոմեքենայի վարորդի նստատեղից դուրս է եկել ինչ-որ մեկը և կրկին պարսպի քանդված մասով ներս մտել պահեստարանի տարածք:
Իսկ 23:58:38-ից մինչև 02:50:03-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսաձայնագրությունը առկա չէ որի ընթացքում հնարավոր է, որ ամբաստանյալը անձամբ է մեքենան վարելով մոտեցրել պահեստին, ինչպես հայտնել է վերջինս իր ցուցմունքում:
Քննչական փորձարարությանը չմասնակցելու հանգամանքը բխում է ՀՀ քրաեկան դատավարության օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի2-րդ մասի 8-րդ կետից համաձայն որի` մեղադրյալն իրավունք ունի հրաժարվել քննչական գործողություններին մասնակցելուց, իսկ նույն հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է, որ մեղադրյալի կողմից իր իրավունքներից օգտվելը կամ դրանցից օգտվելուց հրաժարվելը չպետք է մեկնաբանվի ի վնաս նրա և նրա համար առաջացնի որևէ անբարենպաստ հետևանք:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը դատական ակտում մատնանշելով առգրավում կատարելու մասին 2009 թվականի հունիսի 26-ի արձանագրությունը համաձայն որի ամբաստանյալը քննիչի պահանջով առանց որևէ մեկի օգնության պղնձե ջարդոններով լցված պարկերը խորդանոցից իջեցրել է շենքի բակ,հանգել է ճիշտ հետևության, որ Անդրանիկ Խաչատրյանը կարող էր այդ քանակությամբ և այդ կշռով պարկերը միայնակ տեղափոխել:
ՀՀ սահմանադրության 21-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը: Չփարատված կասկածները մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը: Մեղադրանքի ապացուցման և կասկածյալին կամ մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մաuին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաuտատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաuտի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կաuկածները, որոնք չեն կարող փարատվել uույն oրենuգրքի դրույթներին համապատաuխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հoգուտ մեղադրյալի կամ կաuկածյալի:
Վերաքննիչ դատարանը` վերլուծելով սույն գործով նախաքննությամբ ձեռք բերված, դատաքննությամբ հետազոտված և դատական ակտում շարադրված ապացույցները գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը անձին առաջադրված մեղադրանքին անդրադառնալիս հանգել է ճիշտ հետևության, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Խաչատրյանի արարքում առկա չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հատկանիշը` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ գողություն կատարելու փաստը:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների համաձայն. հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներով:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը: Դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա:
Քրեական օրենքի ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի, այնպես էլ պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա:
Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը պատիժ նշանակելիս դատավճռում նշել է Անդրանիկ Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքները այն, որ տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ կատարածի համար զղջում է, խնամքին են գտնվում մայրը, կինը և 14 տարին լրացած երեք անչափահաս երեխան, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտել` նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Անդրանիկ Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս ընդհանուր իրավասության դատարանը որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է հաշվի առներ նաև այն, որ ամբաստանյալը վատառողջ է, հանցագործությունից հետո` զղջալով կատարվածի համար, ներկայացել է տուժողին, ափսոսանք հայտնելով խոստացել է գողոնը վերադարձնել, որը և կատարել է, բացի այդ նրա խնամքին գտնվող երեք անչափահաս երեխաններից մեկը տառապում է արյան հիվանդությամբ, հանդիսանում է ընտանիքի միակ կերակրողը:
Վեաքննիչ դատարանին` վերոգրյալ հանգամանքները, ինչպես նաև դատական ակտում շարադրված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն` իրենց համակցության մեջ, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, թույլ են տալիս հանգելու հետևության, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը` պատժի մասով, պետք է բեկանել, փոփոխել և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայի շրջանակներում` ազատազրկում երկու տարի ժամկետով:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը` ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 390-րդ, 393-395-րդ, 399-րդ, 402-րդ հոդվածներով.
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Պաշտպան Կարեն Քամալյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի:
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 13-ի դատավճիռը` պատժի մասով փոփոխել:
Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Դատախազի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից, մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
Մասնակցությամբ`
ԴԱՏԱԽԱԶ Լ.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Կ.ՔԱՄԱԼՅԱՆԻ
2009թ. փետրվարի 03-ին ք.Երևան
Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով ամբաստանյալի պաշտպան Կ.Քամալյանի, Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Ավետիսյանի վերաքննիչ բողոքները` Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 13-ի դատավճռի դեմ
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009թ. հունիսի 25-ին, ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արաբկիրի քննչական բաժնում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ, 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով, հարուցվել է թիվ 14118409 քրեական գործը:
2009թ. հունիսի 26-ին Անդրանիկ Խաչատրյանը ձերբակալվել է:
2009թ. հունիսի 29-ի ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչատրյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, նույն օրը Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ` թիվ 14118409 քրեական գործով մեղադրյալ Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի նկատմամբ` որպես խափանման միջոց, կիրառվել է կալանավորում:
Նախաքննական մարմնի 2009թ. հուլիսի 31-ի որոշմամբ, Անդրանիկ Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, և նրան առաջադրվել է նոր մեղադրանք` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 13-ի դատավճռով, Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտվել՝ ազատազրկման 3 (երեք) տարի ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբ է հաշվվել 2009 թվականի հունիսի 26-ից։
Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` իրեղեն ապացույց ճանաչված <<ՀայՌուսգազարդ>> ՓԲ ընկերությւունից ստացված տեսաձայնագրությամբ սկավառակը պահել քրեական գործի հետ միասին, իսկ առգրավված և իրեղեն ապացույց ճանաչված մետաղյա ջարդոնը թողնել տուժող Հակոբ Ադամյանի տնօրինությանը, կախովի կողպեքն իր բանալիով և փորձաքննությանը տրամադրված մետաղյա ջարդոնի նմուշը վերադարձնել տուժող Հակոբ Ադամյանին:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` <<ՎԱԶ 2131>> մակնիշի 02ՍՍ949 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ դրված կալանքը վերացնել և այն վերադարձնել Էդուարդ Գեորգիի Եղիազարյանին:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 13-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալի պաշտպան Կ.Քամալյանը և Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Ավետիսյանը:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննական մարմինը Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն բանի համար, որ նա 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 0230-ի սահմաններում, նախապես համաձայնության գալով գործով չպարզված անձի հետ, գողություն կատարելու դիտավորությամբ, հարմարեցված բանալու գործադրմամբ ապօրինի մուտք է գործել «Կոմանդոս-Հովազ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործող սև և գունավոր մետաղների ընդունման կետի պահեստարան և գաղտնի հափշտակել է թվով 9 պարկերի մեջ լցված 407 կգ պղնձե ջարդոն` ընկերությանը պատճառելով զգալի չափ հանդիսացող 447.700 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ
հիմնավորումներով.
Վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալի պաշտպանը նշել է, որ գտնում է դատարանի դատավճիռն անհիմն է, թույլ է տրվել նյութական իրավունքի հիմնարար խախտումներ, որոնց արդյունքում խաթարվել է արդարադատության բուն էությունը և իր պաշտպանյալի նկատմամբ թեև դատարանը ճանաչելով որոշ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները և անտեսելով մյուս մեղմացնող հանգամանքները, որոնք կազմում են գերակշռող մաս` դատապարտել է ազատազրկման երեք տարի ժամկետով, սակայն քրեական գործում առկա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող մի շարք էական հանգամանքները իրենց համադրության մեջ դիտելով, ինչպես նաև այն, որ թե’ մեղադրողի, թե’ դատարանի կողմից հաստատված համարված քրեական գործում չկան պատասխանատվությունը և պատիժը խստացնող գեթ մեկ հանգամանք` անհրաժեշտ էր իր պաշտպանյալին ենթարկել պայմանական դատապարտության կամ այդ հանգամանքները, դիտելով իրենց համակցության մեջ` որպես բացառիկ հանգամանքներ, սահմանել ավելի մեղմ պատիժ, ընդհուպ մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառումով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ, սակայն դատարանը ոչ միայն չի կիրառել հոդվածի սանկցիայից ավելի մեղմ պատիժ, նույնիսկ չի բավարարվել հոդվածի սանկցիայում նախատեսված մինիմում պատժով և դատապարտել է Անդրանիկ Խաչատրյանին երեք տարի ազատազրկման:
Դատարանը հաստատված է համարել, որ իր պաշտպանյալը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն, արձանագրել է, որ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան, միաժամանակ հաստատված է համարել, որ իր պաշտպանյալը մեղմացնող հանգամանքների շարքում չի ընգրկել և միայն անձը բնութագրող հանգամանք է դիտել այն, /պետք է դիտեր որպես մեղմացնող/ որ իր պաշտպանյալի ինքնախոստովանական ցուցմունքներ է տվել, զղջացել է կատարածի համար, նրա խնամքի տակ են գտնվում կինը, մայրը և 14 տարին լրացած երեք անչափահաս երեխաները: Դատարանն իր դատավճռում թեև հաստատված է համարել, սակայն որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք չի դիտել նաև այն, որ իր պաշտպանյալը կամավոր ներկայացել է ոստիկանություն, խոստովանել է կատարածը, նախաքննության սկզբից տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, որով և ակտիվորեն աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը: Դատարանը չի կարևորել, որ կամավոր քննության է ներկայացրել գողոնը` ամբողջությամբ հատուցել է տուժողին պատճառված նյութական վնասը և տուժողն ինքն է միջնորդել դատարանին Անդրանիկ Խաչատրյանի նկատմամբ սահմանել ազատազրկման հետ չկապված պատիժ, գործազուրկ է, արարքը կատարել է ընտանեկան նյութական ծանր պայմաններից ելնելով և հանդիսանում է բազմանդամ ընտանիքի միակ կերակրողն ու ապավենը:
Դատարանը հաշվի չի առել այն, որ Անդրանի Խաչատրյանի երեխան տառապում է արյան խրոնիկական հիվանդությամբ, նաև այն փաստը, որ իր պաշտպանյալը տառապում է խրոնիկ հիվանդություններով, տարել է ծանր վիրահատություն հեռացված է ստամոքսի մի մասը, իսկ նա հատուկ մասնագիտացված կլինիկայում ստացիոնար բուժման և հատուկ սննդի կարիք ունի և կալանքի տակ գտնվելու ընթացքում ավելի է վատթարացել նրա առողջական վիճակը:
Անդրանիկ Խաչատրյանն անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար և հայտնել է տուժողին, որ գիտի թե ով է գողություն կատարել և շուտով վերջինիս կվերադարձնի գողոնը:
Դատարանի կողմից ոչ միայն հաշվի չեն առնվել և չեն կիրառվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 5-րդ, 9-րդ, և 10-րդ կետերը, այլ նաև ուղղակիորեն ոտնահարվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքում սահմանված պատժի նշանակման բոլոր սկզբունքները, մասնավորապես պատասխանատվության անհատկանացման ու մարդասիրության սկզբունքները:
Վերոգրյալի հիման վրա խնդրել է բեկանել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 13-ի ԵԱՔԴ/0108/01/09 դատավճիռը պատժի մասով: Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանին դատապարտել պայմանական դատապարտության, իսկ եթե դատարանը կգտնի դա անհնարին, ապա խնդրել է մեղմացնել իր պաշտպանյալի պատժաչափը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ կամ գոնե սահմանել պատիժ` առնվազն հոդվածի մինիմումի չափով:
Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Ավետիսյանն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատարանն ապացուցված է համարել Արդրանիկ խաչատրյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, մինչդեռ նույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը համարել է չապացուցված:
Դատարանը հիմք է ընդունել այն հանգամանքը, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված տեսաձայնագրության սկավառակով 2009թ. հունիսի 24-ին ժամը 23:58:26-ին Անդրանիկ Խաչատրյանը քայլել է դեպի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործող պահեստարանի տարածքի պարսպի կողմ և քանդված մասով մուտք գործել տարածք: ժամը 02:52:34-ին մուգ գույնի, չորս կողային դռներով ավտոմեքենան, լույսերը վառած, շարժվել է դեպի պահեստարանի կողմ և մոտենալով պահեստարանի տարածքի պարսպին` հետընթացով կանգնել է պարսպի քանդված մասի մոտ և ավտոմեքենայի վարորդի նստատեղից դուրս է եկել ինչ-որ մեկը և կրկին պարսպի քանդված մասով ներս մտել պահեստարանի տարածք:
Քանի որ տեսաձայնագրությունում առկա չէ 23:58:26-ից մինչև ժամը 02:52:34-ն ընկած ժամանակահատվածը, ուստի ապացուցված չէ, որ ավտոմեքենայով մոտեցող անձը ոչ թե Անդրանիկ Խաչատրյանն է, այլ ուրիշ անձ է:Բացի այդ դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ մեղմ պատիժ է նշանակել հիմք ընդունելով, որ նա իրեն մեղավոր է ճանաչել և խոստովանել մեղքը: Գտնում է, որ դատարանի նշված եզրահանգումներն օրինական և հիմնավորված չեն, քանի որ դրանք հերքվել են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով:
Դատարանը հաշվի չի առել այն հանգամանքը, որ <<ՀայՌուսգազարդ>> ՓԲԸ-ին ստացված տեսաձայնագրության սկավառակով տեսաձայնագրությունը կատարվել է միայն այն ժամանակահատվածում, երբ տեսախցիկի տեսադաշտում մարդկանց կամ առարկաների որոշակի շարժումներ են գրանցվել, ուստի ժամը 2358-ից մինչև 0250-ն ընկած ժամանակահատվածում շարժվող օբյեկտների բացակայության պայմաններում տեսաձայնագրություն չի կատարվել, հետևաբար ավտոմեքենայով մոտեցող և պահեստարան մուտք գործող անձնավորությունը չէր կարող լինել Անդրանիկ Խաչատրյանը: Հանցագործությունը կատարվել է մի խումբ անձանց կողմից:
Բացի այդ ամբաստանյալը` հրաժարվելով քննչական փորձարարության ընթացքում շուրջ 40-50կգ կշռով 9 հատ պարկերը 2-րդ հարկ բարձրացնելուց, չի հրաժարվել դրանք 2-րդ հարկից 1-ին հարկ իջեցնելուց, որպիսի հանգամանքը հիմք է տալիս եզրակացնելու, որ նա ոչ թե օգտվել է իր իրավունքից քննչական գործողությունը չմասնակցելու առումով, այլ չի կարողացել միայնակ նշված քանակությամբ և քաշով պարկերը 2-րդ հարկ բարձրացնել:
Նշված ապացույցների պայմաններում դատարանն ամբաստանյալ Անդրանիկ Խաչատրյանին մեղավոր չի ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ նշանակել է պատիժ ազատազրկման ձևով 3 տարի ժամկետով, հաշվի առնելով, որ նա խոստովանել է իր մեղքը, մինչդեռ ամբաստանյալը չի խոստովանել մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված գողության փաստը և գործուն միջոցներ չի ձեռնարկել իր հանցակիցների բացահայտման ուղղությամբ և իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ, 3761-րդ, 379-րդ, 394-րդ, 395-րդ հոդվածներով խնդրել է Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.10.2009թ. կայացրած դատավճիռը բեկանել, փոփոխել և Անդրանիկ Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և նրա նկատմամբ սահմանել պատիժ` ազատազրկում 4 տարի ժամկետով:
4. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Քննելով վերաքննիչ բողոքները նշված հիմքերի սահմաններում վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ ամբաստանյալի պաշտպանի բողոքը բավարարել մասնակի` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների 2009թ. հոկտեմբերի 13-ի դատավճիռը պատժի մասով փոփոխել:
Մեղադրողի բողոքում նշված պատճառաբանությունները անհիմն են և չեն բխում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրության պահանջներից, ինչպես նաև գործով ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցներից:
Մեղադրանքի կողմի Անդրանիկ Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք առաջադրելու համար հիմք է ընդունել իրեղեն ապացույց ճանաչված տեսաձայնագրությամբ սկավառակը, որտեղ գողության կատարման ժամանակ նախ քայլելով պահեստարան է մուտք գործել Անդրանիկ Խաչատրյանը, այնուհետև, պահեստարանի պարսպին է մոտեցել «Նիվա» մակնիշի մեքենան և մեքենայի վարորդի նստատեղից իջել է մեկ այլ անձ: Բացի այդ մեղադրանքի կողմն իր նման հետևությունը պատճառաբանել է նաև այն հիմնավորումամբ, որ Անդրանիկ Խաչատրյանը հրաժարվել է մասնակցելու քննչական փորձարարությանը` պարկերը միայնակ տեղափոխելուն:
Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը դատական ակտի իրավական վերլուծություններ բաժնում անդրադառնալով ամբաստանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով (մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ) առաջադրված մեղադրանքին, իրավացիորեն հանգել է ճիշտ հետևության, մասնավորապես ըստ քրեական գործում առկա տեսաձայնագրության` 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 23:58:26-ին, Անդրանիկ Խաչատրյանը պարսպի քանդված մասով մուտք է գործել պահեստարանի տարածք, Իսկ ժամը 02:52:34-ին չորս կողային դռներով ավտոմեքենան մոտեցել է պարսպի քանդված մասի մոտ և ավտոմեքենայի վարորդի նստատեղից դուրս է եկել ինչ-որ մեկը և կրկին պարսպի քանդված մասով ներս մտել պահեստարանի տարածք:
Իսկ 23:58:38-ից մինչև 02:50:03-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսաձայնագրությունը առկա չէ որի ընթացքում հնարավոր է, որ ամբաստանյալը անձամբ է մեքենան վարելով մոտեցրել պահեստին, ինչպես հայտնել է վերջինս իր ցուցմունքում:
Քննչական փորձարարությանը չմասնակցելու հանգամանքը բխում է ՀՀ քրաեկան դատավարության օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի2-րդ մասի 8-րդ կետից համաձայն որի` մեղադրյալն իրավունք ունի հրաժարվել քննչական գործողություններին մասնակցելուց, իսկ նույն հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է, որ մեղադրյալի կողմից իր իրավունքներից օգտվելը կամ դրանցից օգտվելուց հրաժարվելը չպետք է մեկնաբանվի ի վնաս նրա և նրա համար առաջացնի որևէ անբարենպաստ հետևանք:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը դատական ակտում մատնանշելով առգրավում կատարելու մասին 2009 թվականի հունիսի 26-ի արձանագրությունը համաձայն որի ամբաստանյալը քննիչի պահանջով առանց որևէ մեկի օգնության պղնձե ջարդոններով լցված պարկերը խորդանոցից իջեցրել է շենքի բակ,հանգել է ճիշտ հետևության, որ Անդրանիկ Խաչատրյանը կարող էր այդ քանակությամբ և այդ կշռով պարկերը միայնակ տեղափոխել:
ՀՀ սահմանադրության 21-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը: Չփարատված կասկածները մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը: Մեղադրանքի ապացուցման և կասկածյալին կամ մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մաuին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաuտատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաuտի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կաuկածները, որոնք չեն կարող փարատվել uույն oրենuգրքի դրույթներին համապատաuխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հoգուտ մեղադրյալի կամ կաuկածյալի:
Վերաքննիչ դատարանը` վերլուծելով սույն գործով նախաքննությամբ ձեռք բերված, դատաքննությամբ հետազոտված և դատական ակտում շարադրված ապացույցները գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը անձին առաջադրված մեղադրանքին անդրադառնալիս հանգել է ճիշտ հետևության, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Խաչատրյանի արարքում առկա չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հատկանիշը` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ գողություն կատարելու փաստը:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների համաձայն. հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներով:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը: Դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա:
Քրեական օրենքի ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի, այնպես էլ պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա:
Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը պատիժ նշանակելիս դատավճռում նշել է Անդրանիկ Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքները այն, որ տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ կատարածի համար զղջում է, խնամքին են գտնվում մայրը, կինը և 14 տարին լրացած երեք անչափահաս երեխան, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտել` նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Անդրանիկ Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս ընդհանուր իրավասության դատարանը որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է հաշվի առներ նաև այն, որ ամբաստանյալը վատառողջ է, հանցագործությունից հետո` զղջալով կատարվածի համար, ներկայացել է տուժողին, ափսոսանք հայտնելով խոստացել է գողոնը վերադարձնել, որը և կատարել է, բացի այդ նրա խնամքին գտնվող երեք անչափահաս երեխաններից մեկը տառապում է արյան հիվանդությամբ, հանդիսանում է ընտանիքի միակ կերակրողը:
Վեաքննիչ դատարանին` վերոգրյալ հանգամանքները, ինչպես նաև դատական ակտում շարադրված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն` իրենց համակցության մեջ, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, թույլ են տալիս հանգելու հետևության, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը` պատժի մասով, պետք է բեկանել, փոփոխել և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայի շրջանակներում` ազատազրկում երկու տարի ժամկետով:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը` ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 390-րդ, 393-395-րդ, 399-րդ, 402-րդ հոդվածներով.
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Պաշտպան Կարեն Քամալյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի:
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 13-ի դատավճիռը` պատժի մասով փոփոխել:
Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Դատախազի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից, մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
ԵԱՔԴ/0108/01/09
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՀԱՄԱՅՆՔՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
«13» հոկտեմբերի 2009թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)
Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղար Ռ.Ավետյան
մեղադրող Ա.Ավետիսյան
տուժող Հ.Ադամյան
պաշտպան Կ.Քամալյան
դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի` ծնված 1972 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, չի աշխատում, ամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, բնակվել է Երևան քաղաքի Մ.Մելիքյան փողոցի 6-րդ շենքի 7-րդ բնակարանում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, արգելանքի տակ է 2009 թվականի հունիսի 26-ից:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009 թվականի հունիսի 25-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14118409 քրեական գործը:
2009 թվականի հունիսի 29-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանի որոշմամբ Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2009 թվականի հուլիսի 31-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանի որոշմամբ Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2009 թվականի օգոստոսի 10-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանի որոշմամբ թիվ 14118409 քրեական գործից, Անդրանիկ Խաչատրյանի կողմից անհայտ անձի հետ գողություն կատարելու փաստի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով մաս է անջատվել, որին շնորվել է 14125209 համարը:
2009 թվականի օգոստոսի 15-ին Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն արարքի համար, որ նա 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 02:30-ի սահմաններում, նախապես համաձայնության գալով գործով չպարզված անձի հետ, գողություն կատարելու դիտավորությամբ, հարմարեցված բանալու գործադրմամբ ապօրինի մուտք է գործել «Կոմանդոս-Հովազ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործող սև և գունավոր մետաղների ընդունման կետի պահեստարան և գաղտի հափշտակել է թվով 9 պարկերի մեջ լցված 407 կգ պղնձե ջարդոն` ընկերությանը պատճառելով զգալի չափ հանդիսացող 447.700 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Անդրանիկ Խաչատրյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի (մեղավորի չի ճանաչել արարքը մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարելու մեջ) և, օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
Անդրանիկ Խաչատրյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հունիսի 26-ին ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված արարքի կատարման մեջ իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և ընդունում է իր մեղքը: Ինքը 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 02:30-ի սահմաններում, մուտք է գործել Հակոբ Ադամյանին պատկանող մետաղյա ջարդոնների ընդունման կետ և այնտեղից գողացել պղնձե ջարդոններ: Ինքը ֆիզիկապես առողջ է, որևէ հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապում, հոգեբուժական և նարկոլոգիական դիսպանսերներում հաշվառված չի եղել: Ամուսնացած է, խնամքին ունի երեք անչափահաս երեխա և նրանց հետ մշտապես բնակվել է Երևան քաղաքի Մ.Մելիքյան փողոցի 6-րդ շենքի 7-րդ բնակարանում: Չունի մշտական աշխատանք և զբաղվում է մասնավոր բանվորական աշխատանքներով: Հակոբ Ադամյանին ճանաչում է մոտ 10 տարի: Ինքը ժամանակ առ ժամանակ Հակոբ Ադամյանի ընդունման կետում կատարել է զոդման աշխատանքներ: Բացի այն, որ նշված ընդունման կետում կատարել է զոդման աշխատանքներ, վերջին ժամանակահատվածում գրեթե ամեն օր այցելել է այնտեղ, քանի որ մոտ հարաբերությունների մեջ է գտնվել Հակոբ Ադամյանի հետ: Նախքան այնտեղից գողություն կատարելը, վերջին անգամ, ընդունման կետում ինքը եղել է 2009 թվականի հունիսի 23-ին` ժամը 13:00-ի սահմաններում, որտեղ հանդիպել է տեղի աշխատող Համլետին, զրուցել նրա հետ, այնտեղ մնացել 2-3 ժամ, որից հետո գնացել է տուն: Վերջին ժամանակահատվածում ինքը մշտական աշխատանք չի ունեցել և քիչ են եղել նաև մասնավոր բանվորական աշխատանքները, որի պատճառով քիչ է գումար վաստակել և չի կարողացել հոգալ իր ընտանիքի կարիքները: 2009 թվականի հունիսի 23-ին, Հակոբ Ադամյանի ջարդոնների ընդունման կետից վերադառնալով տուն, կրկին մտածել է, թե որտեղից գումար հայթայթի: Այդ ժամանակ ինքը մտածել է, որ Հակոբի մետաղների ընդունման կետից կարելի է որոշ քանակությամբ մետաղյա ջարդոններ գողանալ: Քանի որ ինքը լավ ծանոթ է եղել ընդունման կետի տարածքին, իմացել է, որ այնտեղի մուտքի դուռը փակվում է ընդհամենը 1 կախովի փականով և այդ փականը հնարավոր է բացել հարմարեցված գործիքի կամ բանալու միջոցով, ուստի որոշել է այնտեղից մետաղյա ջարդոններ գողանալ: Ինքը տեղյակ է եղել, որ ընդունման կետը փակվում է ժամը 18:00-19:00-ի սահմաններում և փակվելուց հետո` գիշերային ժամերին, այնտեղ պահակ չի լինում, չկա նաև ահազանգման համակարգ: Ցերեկվա ժամերին ընդունման կետը միշտ եղել է բաց, իսկ փակվելուց հետո ինքն իրավունք չի ունեցել մուտք գործել ընդունման կետի տարածք, բացել կամ փակել այդտեղի դռները, իրեն երբևէ չեն վստահել այդտեղի բանալիները: Իրեն այդ մասին որևէ մեկը չի տեղեկացրել, ինքը տեսնելով փականը մտածել է, որ այն հեշտությամբ կարելի է բացել: Այդ օրը` ժամը 08:00-ի սահմաներում, ինքն իր ընկեր Արթուր Հարությունովից վերցրել է նրա անձնական օգտագործման «ՎԱԶ 2127» մակնիշի 02-949 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, որպեսզի վերանորոգի այն: Մեքենան վերանորոգելուց հետո այն մնացել է իր մոտ: 2009 թվականի հունիսի 23-ին` ժամը 02:30 սահմաներում, ընդունման կետի մուտքի դռան փականը բացելու համար տանից իր հետ վերցրել է բանալու չափով մետաղի կտոր և նշված ավտոմեքենայով գնացել է ընդունման կետի մոտ: Ավտոմեքենան կանգնեցրել է Թբիլիսյան խճուղու երթևեկելի մասում և ոտքով գնացել դեպի ընդունման կետ: Հասնելով ընդունման կետի մոտ` նայել է շրջակայքը և համոզվելով, որ այնտեղ ոչ ոք չկա, նախապես իր հետ վերցված մետաղի կտորը մտցրել է կախովի փականի բանալու անցքի մեջ, շարժել այն դեպի աջ, բացել փականը և մտել ընդունման կետ: Ինքն իմացել է, որ ընդունման կետի աջ մասում դրված են եղել պղնձե ջարդոններ և տեղյակ լինելով, որ ամենաթանկարժեքը պղնձե ջարդոններն են, որոշել է գողանալ դրանք: Ինքը վերցրել է ընդունման կետում եղած պարկերը և սկսել պղնձե ջարդոնները լցնել դրանց մեջ: Ինքը լցրել է մոտ 1 կամ 2 պարկ և դրանք տեղափողել ընդունման կետի քանդված պարսպի մոտ: Այնուհետև պարսպի նույն մաս է տեղափոխել ընդունման կետում գտնվող` նախապես պղնձե ջարդոներով լցված պարկերը: Ընդունման կետից դուս է բերել մոտ 8-9 պարկ, որոնցից յուրաքանչյուրում եղել է մոտ 30-40 կգ ջարդոն: Պարկերը տեղափոխելուց հետո ավտոմեքենան մոտեցրել է պարսպին և սկսել պարկերը դասավորել ավտոմեքենայի մեջ: Նշված 8-9 պարկերն ինքը դասավորել է ավտոմեքենայի մեջ և այն տեղափոխել իր բնակարանի աստիճանահարթակում գտնվող խորդանոց: Իր բնակարանը գտնվում է շենքի 2-րդ հարկում և այդ պարկերը բարձրացրել է միայնակ` առանց որևէ մեկի օգնության: Մետաղյա ջարդոնները ինքը թաքցրել է նշված խորդանոցում և չի վաճառել` չնայած որ ի սկզբանե ցանկություն է ունեցել վաճառել և գումար ձեռք բերել: 2009 թվականի հուլիսի 25-ին ինքը զղջացել է իր կատարած գողության համար, որի պատճառով գնացել է Հակոբի մոտ և պատմել կատարվածի մասին, այնուհետև վերադարձրել պղնձե ջարդոնները: Ինչպես նշել է ինքը գողություն կատարել է միայնակ, պարկերը տեղափոխելիս իրեն ոչ ոք չի օգնել, և հարկ եղած դեպքում ինքը կարող է կրկին ցույց տալ, թե ինչպես է տեղափոխել այդ պարկերը: Կատարված գողության մասին ինքը պատմել է նաև կնոջը` Հասմիկ Խաչատրյանին և ասել, որ խորդանոցում գտնվող ջարդոնները գողցված են և պետք է դրանք վերադարձնի Հակոբին: Ավտոմեքենայի տիրոջը` Արթուրին ինքը տեղյակ չի պահել, որ նրա ավտոմեքենայով կատարել է գողություն: Բացի նշված գործողություններից ինքը այլ հանցագործություներ չի կատարել:
Անդրանիկ Խաչատրյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հունիսի 29-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը փականը բացելուց հետո այն նետել է պահեստարանի տարածքի երկաթների մեջ, քանի որ այն իրեն այլևս հարկավոր չի եղել: Ինքը նետել է երկաթների կողմ, սակայն վստահ չէ, թե այն որ կողմն է ընկել, չի տեսել նրա ընկնելու տեղը: Գողությունը սկսել է ոչ թե ժամը 02:30-ի սահմաններում, ինչպես նշել է նախորդ ցուցմունքում, այլ ժամը 00:30-ի սահմաններում: Պարկերն իրենց բնակարանի խորդանոց տեղավորելը տևել է մինչև ժամը 03:30-ը: Այժմ չի կարող միայնակ այդ պարկերը տեղափոխել, քանի որ չի ցանկանում այն կրկնել:
Անդրանիկ Խաչատրյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հունիսի 29-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրեն բացատրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքի էությունը և ինքը իրեն մեղավոր է ճանաչում մասնակի, քանի որ ինչպես արդեն նշել է, որպես կասկածյալ տված ցուցմունքներում, ինքը գողություն կատարել է միայնակ, հանցակիցներ չի ունեցել, ուստի այդ մասով ինքն իրեն մեղավոր չի ճանաչում: Պնդում է նախկին ցուցմունքները, ավելացնելու ոչինչ չունի:
Անդրանիկ Խաչատրյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հուլիսի 31-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը կրկին պնդում է, որ հանցակիցներ չի ունեցել, գողությունը կատարել է միայնակ: Իր բջջային հեռախոսահամարը եղել է 091-70-29-51: Այդ համարով ինքը զանգահարել է իրենց բնակարան` 28-56-99, իր ընկերոջը` Արթուր Հարությունովին` 099-58-81-34 հեռախոսահամարին և նշված համարներից զանգեր է ստացել: Նշված օրերի ընթացքում հնարավոր է զանգեր ստացած լինի այլ համարներից: 093-76-22-02 հեռախոսահամարը պատկանում է Էդգար անունով մի երիտասարդի, ով զանգահարել է իրեն և ցանկացել է տեղեկանալ, թե բաց է արդյոք մետաղների ընդունման կետը: 099-58-81-15 հեռախոսահամարը պատկանում է իր ընկերոջը` Էդուարդ Եղիազարյանին, ումից Արթուր Հարությունովը գնել է ավտոմեքենան: Մյուս հեռախոսահամարներն իրեն անծանոթ են:
Տուժող Հակոբ Ադամյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը հանդիսանում է «Կոմանդոս-Հովազ» ՍՊ ընկերության հիմնադիրը: Անդրանիկ Խաչատրյանի հետ գտնվում է շատ լավ` բարեկամական հարաբերությունների մեջ, սակայն իրենց մեջ ազգակցական կապ չկա: «Կոմանդոս-Հովազ» ՍՊ ընկերությունը աշխատում է «Գեոկոմպլեքսի» տարածքում` Թբիլիսյան խճուղի 47/10 հասցեում: 2009 թվականի հունիսի 24-ի առավոտյան իրեն կանչել են հիմնարկ և պահեստապետն իրեն հայտնել է, որ պահեստը գտնվում է բացված վիճակում և այնտեղից գողություն է կատարվել: Ինքը տեսել է, որ բավական քանակաությամբ պղնձե ջարդոններ բացակայում են: Ինքը «ՀայՌուսգազարդ» ՍՊ ընկերության աշխատակիցներին խնդրել է իրեն տրամադրել այդ օրվա տեսանկարահանումները, սակայն նրանք պատասխանել են, որ տեսանկարահանումները կարող են տրամադրվել միայն ոստիկանության միջոցով: Այնուհետև տեղեկացել է, որ գողությունը կատարվել է «Նիվա» մակնիշի մեքենայով: Դրանից հետո Անդրանիկը գնացել է ոստիկանություն և խոստովանել, որ այդ գողությունը կատարվել է նրա կողմից: Անդրանիկի մատնանշմամբ, ոստիկանների կողմից նրա բնակարանից հայտնաբերվել են գողացված պղնձե ջարդոնները: Անդրանիկն անձամբ մետաղյա ջարդոններով լի պարկերը իջացրել է իր բնակարանից և հանձնել ոստիկաններին: Մինչ այդ Անդրանիկն իրեն ասել է, որ տեղյակ է, թե ով է կատարել պղնձե ջարդոնների գողությունը, և անձամբ կմիջամտի որպեսզի նրանք վերադարձնեն գողացված պղնձե ջարդոնները: Հափշտակված պղնձե ջարդոնները լցված են եղել մոտ 8-9 պարկերի մեջ որոնցից յուրաքանչյուրի կշիռը կազմել է մոտ 40-70 կգ: Պղնձե ջարդոնների հափշտակության հետ կապված ինքը որևէ պահանջ կամ բողոք չունի, քանի որ իրեն պատճառված վնասը ամբողջությամբ վերականգնված է:
Վկա Արթուր Հարությունովը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2006-2007 թվականների աշխատել է «Կոմանդոս-Հովազ» ՍՊ ընկերությունում որպես զոդող: Գողություն կատարելու օրվա դրությամբ ինքը նշված ընկերությունում չի աշխատել, սակայն գնացել է այնտեղ և տեղեկացել, որ գողություն է կատարվել: Այնուհետև տեղեկացել է, որ այդ գողությունը կատարվել է Անդրանիկի կողմից իր «Նիվա» մակնիշի կարմիր ավտոմեքենայով: Վարելու և նորոգելու նպատակով ինքն իր ավտոմեքենան հաճախ տվել է Անդրանիկին: Գուղություն կատարելու օրը` առավոտյան, մեքենան եղել է իր մոտ, իսկ այնուհետև` Անդրանիկի մոտ: Գողության հանգամանքները քննարկելու ժամանակ Հակոբն իրեն հարցրել է թե գողության կատարման օրը որտեղ է եղել իր մեքենան, իսկ ինքը պատասխանել է, որ մեքենան եղել է Անդրանիկի մոտ: Հաջորդ օրն ինքը մեքենան վերցրել է Անդրանիկից, որում գողության հետքեր չեն եղել:
Վկա Էդուարդ Եղիազարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենան հաշվառված է իր անվամբ, սակայն այն փաստացի իրեն չի պատկանում, այլ պատկանում է իր ընկեր Արթուրին: Նշված մեքենան գնել է իր ընկեր` Արթուրը, սակայն նա համապատասխան փաստաթղթեր չունենալու պատճառով, մեքենան հաշվառվել է իր անվամբ: Ինքը տեղեկացել է, որ իր անվամբ հաշվառված մեքենայով Անդրանիկը կատարել է պղնձե ջարդոնների գողություն: Նշված ավտոմեքենան վարելու համար ինքը որևէ մեկին լիազորագիր չի տվել:
2009 թվականի հունիսի 27-ի առերես հարցաքննության մասին արձանագրության համաձայն` Անդրանիկ Խաչատրյանը հայտնել է, որ մոտ 10 տարի է, ինչ ճանաչում է Հակոբ Ադամյանին և նրա հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ: Ինքը կրկին պնդում է իր նախորդ ցուցմունքը և հայտնում, որ 2009 թվականի հունիսի 24-ին Հակոբ Ադամյանին պատկանող պահեստից գողություն կատարելիս եղել է միայնակ, և չի կարող ասել, թե Հակոբ Ադամյանն ինչու է նման ցուցմունքներ տալիս: Այդ ժամանակ ինքը մտաբերել է, որ սկզբում Հակոբ Ադամյանին ինքն ասել է, որ իբր պարզել է, թե ովքեր են կատարել գողությունը, սակայն ինքն այդպես է ասել միայն այն բանի համար, որ զղջացել է կատարածի համար և ցանկացել է ետ վերադարձնել գողոնը, սակայն չի ցանկացել, որ նա տեղեկանա, որ գողությունը կատարել է ինքը: Իսկ Հակոբ Ադամյանը հայտնել է, որ նույնպես ճանաչում է Անդրանիկ Խաչատրյանին և նրա հետ գտնվում է նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ: Ճանաչելով Անդրանիկ Խաչատրյանին և տեղյակ լինելով նրա ֆիզիկական տվյալների մասին` կարող է հստակ ասել, որ նա չէր կարող միայնակ այդ քանակությամբ և այդ քաշով պարկերը մոտ 150 մ տեղափոխել և բացի այդ կատարված քննչական փորձարարության ժամանակ նա հրաժարվել է տեղափոխել անգամ մեկ պարկ, ինչպես նաև տեղյակ է, որ առկա տեսաձայնագրությունում կա ևս մեկ անձնավորություն:
2009 թվականի հունիսի 25-ի դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրության համաձայն` դեպքի վայրը հանդիսացել է Երևան քաղաքի Թբիլիսյան 47/10 հասցեում գործող մետաղների ընդունման կետը, որտեղից առգրավվել է պահեստարանի մուտքի դռան կողպեքը` մեկ օրինակ բանալիով:
2009 թվականի հուլիսի 14-ի փորձագետի թիվ 2092 եզրակացության համաձայն` ներկայացված կախովի կողպեքը պատրաստված է արհեստագործական եղանակով: Կողպեքը սարքին վիճակում է և ներկայացված բանալին հեշտությամբ աշխատեցնում է վերջինի մեխանիզմը: Կողպեքի արտաքին դետալների վրա օտար առարկաների ներգործության հետքեր չեն հայտնաբերվել: Ներկայացված կախովի կողպեքի գլանաձև մեխանիզմի բույթերի աշխատող մակերեսներին, բացի տևական շահագործման հետևանքով առաջացած հետքերից, այլ` օտար առարկաների ներգործությունների հետքեր չեն հայտնաբերվել: Ներկայացված կողպեքը կարող էր բացվել ինչպես ներկայացված, այնպես էլ այլ հարմարեցված բանալիով, որի արդյունքում կարող էին հետքեր չառաջանալ: Ներկայացված բանալու իրանի վրա պատճենահանմանը բնորոշ հետքեր չեն հայտնաբերվել:
2009 թվականի հունիսի 26-ի առգրավում կատարելու մասին արձանագրության համաձայն` Անդրանիկ Խաչատրյանը ներկայացրել է Երևան քաղաքի Մ.Մելիքյան փողոցի 6-րդ շենքի 2-րդ հարկի աստիճանահարթակի վրա իրեն պատկանող խորդանոցում դրված թվով 9 պարկերի մեջ լցված պղնձե ջարդոնները և հայտարարել է, որ նշված ջարդոնները ինքը գողացել է Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործող մետաղյա ջարդոնների ընդունման կետից 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 02:30-ի սահմաններում: Այնուհետև Անդրանիկ Խաչատրյանը քննիչի պահանջով միայնակ նշված պարկերը իջեցրել է խորդանոցից մինչև շենքի բակ:
2009 թվականի հունիսի 26-ի քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրության համաձայն` Երևան քաղաքի Մ.Մելիքյան փողոցի 6-րդ շենքի բակից Անդրանիկ Խաչատրյանի նշած երթուղով տեղափոխվել են Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործող մետաղյա ջարդոնների ընդունման կետ: Նշված վայրում Անդրանիկ Խաչատրյանը մատնացույց է արել այդ տարածքում գտնվող պահեստարանը և հայտարարել, որ պղնձե ջարդոնները գողացել է նշված պահեստարանից 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 02:30-ի սահմաններում: Անդրանիկ Խաչատրյանը մատնացույց է արել նաև պահեստարանի դարպասները և հայտարարել, որ բացել է այդ դարպասների վրա գտնվող կախովի փականը և մուտք է գործել պահեստարան: Այնուհետև քննիչի կողմից Անդրանիկ Խաչատրյանին առաջարկվել է ցուցմունքում նշված հանգամանքները ստուգելու համար միայնակ տեղափոխել պարկերը իր մատնանշած ճանապարհով, սակայն Անդրանիկ Խաչատրյանը հայտարարել է, որ ինքը հոգնած է, իրեն վատ է զգում և չի կարող դրանք տեղափոխել: Որից հետո պղնձե ջարդոնները տեղադրվել են մետաղյա ջարդոնի ընդունման կետում գտնվող կշեռքի վրա և կշռվել, որոնց ընդհանուր քաշը կազմել է 407 կգ:
2009 թվականի հունիսի 27-ի ստացականի համաձայն` Հակոբ Ադամյանը Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանից ստացել է 407 կգ պղնձե ջարդոնը, որը լցված է եղել թվով 9 պարկերի մեջ, ինչը 2009 թվականի հունիսի 23-ի լույս 24-ի գիշերը գողացված է եղել Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեւոմ գտնվող պահեստից:
2009 թվականի հուլիսի 28-ի փորձագետի թիվ 24380910 եզրակացության համաձայն` փրոձաքննությանը ներկայացված և որոշմամբ առաջադրված, առկա վիճակում գտնվող մետաղյա ջարդոնի ընդհանուր շուկայական միջին արժեքը 2009 թվականի հունիսի 24-ի դրությամբ կարող է կազմել 447700 ՀՀ դրամ:
Լազերային սկավառակի զննության մասին արձանագրության համաձայն` 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 23:58:26-ին, Անդրանիկ Խաչատրյանը քայլել է դեպի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործող պահեստարանի տարածքի պարսպի կողմ և քանդված մասով մուտք գործել տարածք: ժամը 02:52:34-ին մուգ գույնի, չորս կողային դռներով ավտոմեքենան, լույսերը վառած, շարժվել է դեպի պահեստարանի կողմ և մոտենալով պահեստարանի տարածքի պարսպին` հետընթացով կանգնել է պարսպի քանդված մասի մոտ և ավտոմեքենայի վարորդի նստատեղից դուրս է եկել ինչ-որ մեկը և կրկին պարսպի քանդված մասով ներս մտել պահեստարանի տարածք: Ժամը 02:55-ին այդ ավտոմեքենան շարժվել է դեպի Թբիլիսյան խճուղու կողմ:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2009 թվականի հունիսի 30-ի որոշման համաձայն` իրեղեն ապացույց է ճանաչվել «ՀայՌուսգազարդ» ՓԲ ընկերությունից ստացված տեսաձայնագրությամբ սկավառակը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2009 թվականի հուլիսի 6-ի որոշման համաձայն` իրեղեն ապացույց է ճանաչվել առգրավված մետաղյա ջարդոնները և կախովի կողպեքը` իր բանալիով:
Գույքի վրա կալանք դնելու մասին 2009 թվականի հուլիսի 7-ի որոշման համաձայն` կալանք է դրվել հանցագործության կատարման միջոց հանդիսացող «ՎԱԶ 2131» մակնիշի 02ՍՍ949 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վրա:
2009 թվականի հունիսի 26-ի անձին ոստիկանություն բերման ենթարկելու մասին արձանագրության համաձայն` 2009 թվականի հունիսի 26-ին` ժամը 13:30-ին, գողություն կատարելու կասկածանքով Երևան քաղաքի Թբիլիսյան փողոցի 43-րդ շենքի մոտից ոստիկանության բաժին բերման է ենթարկվել Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանը:
2009 թվականի հունիսի 26-ի ձերբակալման արձանագրության համաձայն` 2009 թվականի հունիսի 26-ին Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանը ձերբակալվել է:
2009 թվականի հունիսի 29-ի կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին միջնորդությունը քննելու մասին որոշման համաձայն` Անդրանիկ Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը` 2 ամիս ժամկետով:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանը նախկինում դատապարտված չի եղել:
«Կայմ-11» համատիրության կողմից 2009 թվականի հուլիսի 11-ին տրված բնութագրի համաձայն` Անդրանիկ Խաչատրյանը բնութագրվում է դրականորեն:
«Կայմ-11» համատիրության կողմից 2009 թվականի հունիսի 30-ին տրված տեղեկանքի համաձայն` Անդրանիկ Խաչատրյանը բնակվում է Երևան քաղաքի Մ.Մելիքյան փողոցի 6-րդ շենքի 7-րդ բնակարանում և նրա խնամքին են գտնվում թոշակառու մայրը` Լիզա Բադալյանը (ծնված 1935 թվականի նոյեմբերի 14-ին), կինը` Հասմիկ Խաչատրյանը (ծնված 1966 թվականի ապրիլի 2-ին), աղջիկը` Լուիզա Խաչատրյանը (ծնված 1992 թվականի ապրիլի 8-ին), տղան` Հովիկ Խաչատրյանը (ծնված 1993 թվականի հոկտեմբերի 27-ին) և աղջիկը` Անի Խաչատրյանը (ծնված 1995 թվականի հուլիսի 7-ին):
Վերոգրյալի հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստերը.
-Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործում է սև և գունավոր մետաղների ընդունման կետ, որը պատկանում է Հակոբ Ադամյանին,
-2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 23:58-ի սահմաններում, Անդրանիկ Խաչատրյանը քայլելով մոտեցել է Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործող սև և գունավոր մետաղների ընդունման կետի պահեստարանին,
-Անդրանիկ Խաչատրյանը հարմարեցված բանալու գործադրմամբ բացել է նշված մետաղի ընդունման կետի պահեստարանի դուռը և ապօրինի մուտք է գործել պահեստարան,
-Անդրանիկ Խաչատրյանը պահեստարանում եղած պղնձե ջարդոնները լրցրել է պարկերի մեջ և դրանք տեղափոխել պահեստարանի պարսպի քանդված մասի մոտ,
-2009 թվականի հունիսի 25-ին` ժամը 02:50-ի սահմաններում «ՎԱԶ 2131» մակնիշի 02ՍՍ949 պետհամարանիշի ավտոմեքենան մոտեցել է պահեստարանի պարսպի քանդված մասին,
-Անդրանիկ Խաչատրյանը պղնձե ջարդոններով լցված թվով 9 պարկերը տեղադրել է «ՎԱԶ 2131» մակնիշի 02ՍՍ949 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի մեջ,
-2009 թվականի հունիսի 25-ին` ժամը 02:55-ի սահմաններում, «ՎԱԶ 2131» մակնիշի 02ՍՍ949 պետհամարանիշի ավտոմեքենան շարժվել է դեպի Թբիլիսյան խճուղու կողմ,
-նշված պղնձե ջարդոններով լցված պարկերը Անդրանիկ Խաչատրյանը տեղափոխել և թաքցրել է իրեն պատկանող Երևան քաղաքի Մ.Մելիքյան փողոցի 6-րդ շենքի 2-րդ հարկի աստիճանահարթակի վրա գտնվող խորդանոցում,
-Անդրանիկ Խաչատրյանը գաղտնի, շահադիտական դրդումներով, անհատույց և ապօրինի տիրացել է թվով 9 պարկերի մեջ լցված 407 կգ ընդհանուր քաշով պղնձե ջարդոններին,
-թվով 9 պարկերի մեջ լցված 407 կգ ընդհանուր քաշով պղնձե ջարդոնների միջին շուկայական արժեքը կազմել է 447.700 ՀՀ դրամ,
-նշված պղնձե ջարդոնները առգրավվել և ի պահ են հանձնվել Հակոբ Ադամյանին,
-Անդրանիկ Խաչատրյանը արգելանքի տակ է 2009 թվականի հունիսի 26-ից,
-Անդրանիկ Խաչատրյանը նախկինում դատապարտված չի եղել և բնութագրվում է դրականորեն,
-Անդրանիկ Խաչատրյանը ամուսնացած է և նրա խնամքին են գտնվում մայրը, կինը, 14 տարին լրացած երեք անչափահաս երեխանները:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերոնշյալ փաստերի հիման վրա Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 23:58-ի սահմաններում, Անդրանիկ Խաչատրյանը ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղի 47/10 հասցեում գործող սև և գունավոր մետաղների ընդունման կետի պահեստարան և այնտեղից գաղտնի, ապօրինի, անհատույց և շահադիտական նպատակներով տիրացել է Հակոբ Ադամյանին պատկանող զգալի չափ հանդիսացող` 447.700 ՀՀ դրամ արժողությամբ պղնձե ջարդոններին: Այսինքն` Անդրանիկ Խաչատրյանը, պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով, կատարել է ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Անդրանիկ Խաչատրյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ:
Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով (մի խումբ անձանաց կողմից նախնական համաձայնությամբ) առաջադրված մեղադրանքին, ապա Դատարանը հարկ է համարում մանրամասն անդրադառնալ նշվածը հիմնավորելու համար մեղադրանքի կողմի ներկայացրած փաստարկներին:
Ըստ մեղադրանքի կողմի նման եզրահանգման գալու և Անդրանիկ Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք առաջադրելու հիմք է հանդիսացել իրեղեն ապացույց ճանաչված տեսաձայնագրությամբ սկավառակը, համաձայն որի գողության կատարման ժամանակ նախ քայլելով պահեստարան է մուտք գործել Անդրանիկ Խաչատրյանը, այնուհետև, պահեստարանի պարսպին է մոտեցել «Նիվա» մակնիշի մեքենան և մեքենայի վարորդի նստատեղից իջել է մեկ այլ անձ: Բացի այդ մեղադրանքի կողմն իր նման հետևությունը պայմանավորում է նաև այն հանգամանքով, որ Անդրանիկ Խաչատրյանը հրաժարվել է մասնակցել քննչական փորձարարությանը, այսինքն նա չէր կարող այդ քանակությամբ և այդ կշռով պարկերը միայնակ տեղափոխել, որի պատճառով էլ հարաժարվել է քննչական փորձարարությանը մասնակցելուց:
Ըստ տեսաձայնագրության` 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 23:58:26-ին, Անդրանիկ Խաչատրյանը քայլել է դեպի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործող պահեստարանի տարածքի պարսպի կողմ և քանդված մասով մուտք գործել տարածք: Իսկ ժամը 02:52:34-ին չորս կողային դռներով ավտոմեքենան մոտեցել է պարսպի քանդված մասի մոտ և ավտոմեքենայի վարորդի նստատեղից դուրս է եկել ինչ-որ մեկը և կրկին պարսպի քանդված մասով ներս մտել պահեստարանի տարածք:
Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ տեսաձայնագրությունում առկա չէ 23:58:38-ից մինչև 02:50:03-ն ընկած ժամանակահատվածը, որի ընթացքում հնարավոր է, որ ամբաստանյալը անձամբ է գնացել և մեքենան վարելով մոտեցրել պահեստին, ինչպես ամբաստանյալ Անդրանիկ Խաչատրյանը նշել է իր ցուցմունքում: Իսկ ինչ վերաբերում է քննչական փորձարարությանը չմասնակցելուն, ապա ՀՀ քրաեկան դատավարության օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 8-րդ կետի համաձայն` մեղադրյալն իրավունք ունի հրաժարվել քննչական գործողություններին մասնակցելուց, իսկ նույն հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է, որ մեղադրյալի կողմից իր իրավունքներից օգտվելը կամ դրանցից օգտվելուց հրաժարվելը չպետք է մեկնաբանվի ի վնաս նրա և նրա համար առաջացնի որևէ անբարենպաստ հետևանք: Ավելին, Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ 2009 թվականի հունիսի 26-ի առգրավում կատարելու մասին արձանագրության համաձայն` Անդրանիկ Խաչատրյանը քննիչի պահանջով միայնակ պղնձե ջարդոններով լցված պարկերը խորդանոցից իջեցրել է մինչև շենքի բակ, այսինքն նշվածից հետևում է, որ Անդրանիկ Խաչատրյանը կարող էր այդ քանակությամբ և այդ կշռով պարկերը միայնակ տեղափոխել:
Այսպիսով` Դատարանը, ստուգելով, վերլուծելով և գնահատելով ինչպես վերը նշված, այնպես էլ քրեական գործում առկա մյուս ապացույցներն իրենց համակցությամբ, գտնում է, որ ապացուցված չէ այն հանգամանքը, որ Անդրանիկ Խաչատրյանը գողությունը կատարել է մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնությամբ:
ՀՀ սահմանադրության 21-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը: Չփարատված կասկածները մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի:
Նմանատիպ նորմեր նախատեսված են նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքում: Նշված օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը: Մեղադրանքի ապացուցման և կասկածյալին կամ մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մաuին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաuտատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաuտի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Իսկ նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կաuկածները, որոնք չեն կարող փարատվել uույն oրենuգրքի դրույթներին համապատաuխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հoգուտ մեղադրյալի կամ կաuկածյալի:
Այսպիսով, չապացուցվեց, որ Անդրանիկ Խաչատրյանի արարքում առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված` արարքը որակյալ դարձնող հատկանիշը` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատարանը պարտավոր է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ: Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ սույն գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի ապացուցված չլինելը նվազեցնում է առաջադրված մեղադրանքի սահմանը, ինչի արդյունքոմ, սակայն, հոդվածի կամ հոդվածի մասի փոփոխություն տեղի չի ունենում: Նման պարագայում արդարացման դատավճռի կայացումը և ամբաստանյալի անմեղության հռչակումը Դատարանը գտնում է անիրատեսական, քանի որ ամբաստանյալին մեղադրանք է առաջադրված եղել նաև նույն հոդվածի նույն մասի այլ կետով, որով նա ճանաչվել է մեղավոր:
Անդրանիկ Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են` ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը, կատարածի համար զղջալը, մորը, կնոջը և 14 տարին լրացած երեք անչափահաս երեխաններին խնամելը:
Անդրանիկ Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են` նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը (նման իրավական դիրքորոշում է արտահայտել ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ):
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Անդրանիկ Խաչատրյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Անդրանիկ Խաչատրյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի համաձայն` մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է ձերբակալելիս անձին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի oրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` մեկ oրը հաշվելով մեկ oրվա դիմաց: Անդրանիկ Խաչատրյանի ազատազրկման ձևով պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2009 թվականի հունիսի 26-ից, քանի որ նա այդ օրը ձերբակալվել է, իսկ 2009 թվականի հունիսի 29-ին նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը:
Դատարանը գտնում է, որ Անդրանիկ Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` իրեղեն ապացույց ճանաչված «ՀայՌուսգազարդ» ՓԲ ընկերությունից ստացված տեսաձայնագրությամբ սկավառակը պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին, իսկ առգրավված և իրեղեն ապացույց ճանաչված մետաղյա ջարդոնը պետք է թողնել տուժող Հակոբ Ադամյանի տնօրինությանը, կախովի կողպեքը իր բանալիով և փորձաքննությանը տրամադրված մետաղյա ջարդոնի նմուշը պետք է վերադարձնել տուժող Հակոբ Ադամյանին:
Ինչ վերաբերում է գույքի վրա կալանք դնելու մասին 2009 թվականի հուլիսի 7-ի որոշմամբ «ՎԱԶ 2131» մակնիշի 02ՍՍ949 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վրա դրված կալանքին, ապա Դատարանը գտնում է, որ դրված կալանքը պետք է վերացնել և ավտոմեքենան վերադարձնել Էդուարդ Գեորգիի Եղիազարյանին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է այն հարցը, թե դատական ծախսերն ում վրա և ինչ չափով պետք է դրվեն։
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալ Անդրանիկ Խաչատրյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժողին պատճառված գույքային վնասը վերականգնված է: Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերին, ապա դրանք նույնպես ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ 4-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ, 3-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին` նման պահանջ Դատարան չի ներկայացվել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 138-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ
Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2009 թվականի հունիսի 26-ից:
Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` իրեղեն ապացույց ճանաչված «ՀայՌուսգազարդ» ՓԲ ընկերությունից ստացված տեսաձայնագրությամբ սկավառակը պահել քրեական գործի հետ միասին, իսկ առգրավված և իրեղեն ապացույց ճանաչված մետաղյա ջարդոնը թողնել տուժող Հակոբ Ադամյանի տնօրինությանը, կախովի կողպեքը իր բանալիով և փորձաքննությանը տրամադրված մետաղյա ջարդոնի նմուշը վերադարձնել տուժող Հակոբ Ադամյանին:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` «ՎԱԶ 2131» մակնիշի 02ՍՍ949 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ դրված կալանքը վերացնել և այն վերադարձնել Էդուարդ Գեորգիի Եղիազարյանին:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՀԱՄԱՅՆՔՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
«13» հոկտեմբերի 2009թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)
Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղար Ռ.Ավետյան
մեղադրող Ա.Ավետիսյան
տուժող Հ.Ադամյան
պաշտպան Կ.Քամալյան
դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի` ծնված 1972 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, չի աշխատում, ամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, բնակվել է Երևան քաղաքի Մ.Մելիքյան փողոցի 6-րդ շենքի 7-րդ բնակարանում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, արգելանքի տակ է 2009 թվականի հունիսի 26-ից:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009 թվականի հունիսի 25-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14118409 քրեական գործը:
2009 թվականի հունիսի 29-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանի որոշմամբ Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2009 թվականի հուլիսի 31-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանի որոշմամբ Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2009 թվականի օգոստոսի 10-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանի որոշմամբ թիվ 14118409 քրեական գործից, Անդրանիկ Խաչատրյանի կողմից անհայտ անձի հետ գողություն կատարելու փաստի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով մաս է անջատվել, որին շնորվել է 14125209 համարը:
2009 թվականի օգոստոսի 15-ին Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն արարքի համար, որ նա 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 02:30-ի սահմաններում, նախապես համաձայնության գալով գործով չպարզված անձի հետ, գողություն կատարելու դիտավորությամբ, հարմարեցված բանալու գործադրմամբ ապօրինի մուտք է գործել «Կոմանդոս-Հովազ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործող սև և գունավոր մետաղների ընդունման կետի պահեստարան և գաղտի հափշտակել է թվով 9 պարկերի մեջ լցված 407 կգ պղնձե ջարդոն` ընկերությանը պատճառելով զգալի չափ հանդիսացող 447.700 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Անդրանիկ Խաչատրյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի (մեղավորի չի ճանաչել արարքը մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարելու մեջ) և, օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
Անդրանիկ Խաչատրյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հունիսի 26-ին ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված արարքի կատարման մեջ իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և ընդունում է իր մեղքը: Ինքը 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 02:30-ի սահմաններում, մուտք է գործել Հակոբ Ադամյանին պատկանող մետաղյա ջարդոնների ընդունման կետ և այնտեղից գողացել պղնձե ջարդոններ: Ինքը ֆիզիկապես առողջ է, որևէ հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապում, հոգեբուժական և նարկոլոգիական դիսպանսերներում հաշվառված չի եղել: Ամուսնացած է, խնամքին ունի երեք անչափահաս երեխա և նրանց հետ մշտապես բնակվել է Երևան քաղաքի Մ.Մելիքյան փողոցի 6-րդ շենքի 7-րդ բնակարանում: Չունի մշտական աշխատանք և զբաղվում է մասնավոր բանվորական աշխատանքներով: Հակոբ Ադամյանին ճանաչում է մոտ 10 տարի: Ինքը ժամանակ առ ժամանակ Հակոբ Ադամյանի ընդունման կետում կատարել է զոդման աշխատանքներ: Բացի այն, որ նշված ընդունման կետում կատարել է զոդման աշխատանքներ, վերջին ժամանակահատվածում գրեթե ամեն օր այցելել է այնտեղ, քանի որ մոտ հարաբերությունների մեջ է գտնվել Հակոբ Ադամյանի հետ: Նախքան այնտեղից գողություն կատարելը, վերջին անգամ, ընդունման կետում ինքը եղել է 2009 թվականի հունիսի 23-ին` ժամը 13:00-ի սահմաններում, որտեղ հանդիպել է տեղի աշխատող Համլետին, զրուցել նրա հետ, այնտեղ մնացել 2-3 ժամ, որից հետո գնացել է տուն: Վերջին ժամանակահատվածում ինքը մշտական աշխատանք չի ունեցել և քիչ են եղել նաև մասնավոր բանվորական աշխատանքները, որի պատճառով քիչ է գումար վաստակել և չի կարողացել հոգալ իր ընտանիքի կարիքները: 2009 թվականի հունիսի 23-ին, Հակոբ Ադամյանի ջարդոնների ընդունման կետից վերադառնալով տուն, կրկին մտածել է, թե որտեղից գումար հայթայթի: Այդ ժամանակ ինքը մտածել է, որ Հակոբի մետաղների ընդունման կետից կարելի է որոշ քանակությամբ մետաղյա ջարդոններ գողանալ: Քանի որ ինքը լավ ծանոթ է եղել ընդունման կետի տարածքին, իմացել է, որ այնտեղի մուտքի դուռը փակվում է ընդհամենը 1 կախովի փականով և այդ փականը հնարավոր է բացել հարմարեցված գործիքի կամ բանալու միջոցով, ուստի որոշել է այնտեղից մետաղյա ջարդոններ գողանալ: Ինքը տեղյակ է եղել, որ ընդունման կետը փակվում է ժամը 18:00-19:00-ի սահմաններում և փակվելուց հետո` գիշերային ժամերին, այնտեղ պահակ չի լինում, չկա նաև ահազանգման համակարգ: Ցերեկվա ժամերին ընդունման կետը միշտ եղել է բաց, իսկ փակվելուց հետո ինքն իրավունք չի ունեցել մուտք գործել ընդունման կետի տարածք, բացել կամ փակել այդտեղի դռները, իրեն երբևէ չեն վստահել այդտեղի բանալիները: Իրեն այդ մասին որևէ մեկը չի տեղեկացրել, ինքը տեսնելով փականը մտածել է, որ այն հեշտությամբ կարելի է բացել: Այդ օրը` ժամը 08:00-ի սահմաներում, ինքն իր ընկեր Արթուր Հարությունովից վերցրել է նրա անձնական օգտագործման «ՎԱԶ 2127» մակնիշի 02-949 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, որպեսզի վերանորոգի այն: Մեքենան վերանորոգելուց հետո այն մնացել է իր մոտ: 2009 թվականի հունիսի 23-ին` ժամը 02:30 սահմաներում, ընդունման կետի մուտքի դռան փականը բացելու համար տանից իր հետ վերցրել է բանալու չափով մետաղի կտոր և նշված ավտոմեքենայով գնացել է ընդունման կետի մոտ: Ավտոմեքենան կանգնեցրել է Թբիլիսյան խճուղու երթևեկելի մասում և ոտքով գնացել դեպի ընդունման կետ: Հասնելով ընդունման կետի մոտ` նայել է շրջակայքը և համոզվելով, որ այնտեղ ոչ ոք չկա, նախապես իր հետ վերցված մետաղի կտորը մտցրել է կախովի փականի բանալու անցքի մեջ, շարժել այն դեպի աջ, բացել փականը և մտել ընդունման կետ: Ինքն իմացել է, որ ընդունման կետի աջ մասում դրված են եղել պղնձե ջարդոններ և տեղյակ լինելով, որ ամենաթանկարժեքը պղնձե ջարդոններն են, որոշել է գողանալ դրանք: Ինքը վերցրել է ընդունման կետում եղած պարկերը և սկսել պղնձե ջարդոնները լցնել դրանց մեջ: Ինքը լցրել է մոտ 1 կամ 2 պարկ և դրանք տեղափողել ընդունման կետի քանդված պարսպի մոտ: Այնուհետև պարսպի նույն մաս է տեղափոխել ընդունման կետում գտնվող` նախապես պղնձե ջարդոներով լցված պարկերը: Ընդունման կետից դուս է բերել մոտ 8-9 պարկ, որոնցից յուրաքանչյուրում եղել է մոտ 30-40 կգ ջարդոն: Պարկերը տեղափոխելուց հետո ավտոմեքենան մոտեցրել է պարսպին և սկսել պարկերը դասավորել ավտոմեքենայի մեջ: Նշված 8-9 պարկերն ինքը դասավորել է ավտոմեքենայի մեջ և այն տեղափոխել իր բնակարանի աստիճանահարթակում գտնվող խորդանոց: Իր բնակարանը գտնվում է շենքի 2-րդ հարկում և այդ պարկերը բարձրացրել է միայնակ` առանց որևէ մեկի օգնության: Մետաղյա ջարդոնները ինքը թաքցրել է նշված խորդանոցում և չի վաճառել` չնայած որ ի սկզբանե ցանկություն է ունեցել վաճառել և գումար ձեռք բերել: 2009 թվականի հուլիսի 25-ին ինքը զղջացել է իր կատարած գողության համար, որի պատճառով գնացել է Հակոբի մոտ և պատմել կատարվածի մասին, այնուհետև վերադարձրել պղնձե ջարդոնները: Ինչպես նշել է ինքը գողություն կատարել է միայնակ, պարկերը տեղափոխելիս իրեն ոչ ոք չի օգնել, և հարկ եղած դեպքում ինքը կարող է կրկին ցույց տալ, թե ինչպես է տեղափոխել այդ պարկերը: Կատարված գողության մասին ինքը պատմել է նաև կնոջը` Հասմիկ Խաչատրյանին և ասել, որ խորդանոցում գտնվող ջարդոնները գողցված են և պետք է դրանք վերադարձնի Հակոբին: Ավտոմեքենայի տիրոջը` Արթուրին ինքը տեղյակ չի պահել, որ նրա ավտոմեքենայով կատարել է գողություն: Բացի նշված գործողություններից ինքը այլ հանցագործություներ չի կատարել:
Անդրանիկ Խաչատրյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հունիսի 29-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը փականը բացելուց հետո այն նետել է պահեստարանի տարածքի երկաթների մեջ, քանի որ այն իրեն այլևս հարկավոր չի եղել: Ինքը նետել է երկաթների կողմ, սակայն վստահ չէ, թե այն որ կողմն է ընկել, չի տեսել նրա ընկնելու տեղը: Գողությունը սկսել է ոչ թե ժամը 02:30-ի սահմաններում, ինչպես նշել է նախորդ ցուցմունքում, այլ ժամը 00:30-ի սահմաններում: Պարկերն իրենց բնակարանի խորդանոց տեղավորելը տևել է մինչև ժամը 03:30-ը: Այժմ չի կարող միայնակ այդ պարկերը տեղափոխել, քանի որ չի ցանկանում այն կրկնել:
Անդրանիկ Խաչատրյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հունիսի 29-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրեն բացատրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքի էությունը և ինքը իրեն մեղավոր է ճանաչում մասնակի, քանի որ ինչպես արդեն նշել է, որպես կասկածյալ տված ցուցմունքներում, ինքը գողություն կատարել է միայնակ, հանցակիցներ չի ունեցել, ուստի այդ մասով ինքն իրեն մեղավոր չի ճանաչում: Պնդում է նախկին ցուցմունքները, ավելացնելու ոչինչ չունի:
Անդրանիկ Խաչատրյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հուլիսի 31-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը կրկին պնդում է, որ հանցակիցներ չի ունեցել, գողությունը կատարել է միայնակ: Իր բջջային հեռախոսահամարը եղել է 091-70-29-51: Այդ համարով ինքը զանգահարել է իրենց բնակարան` 28-56-99, իր ընկերոջը` Արթուր Հարությունովին` 099-58-81-34 հեռախոսահամարին և նշված համարներից զանգեր է ստացել: Նշված օրերի ընթացքում հնարավոր է զանգեր ստացած լինի այլ համարներից: 093-76-22-02 հեռախոսահամարը պատկանում է Էդգար անունով մի երիտասարդի, ով զանգահարել է իրեն և ցանկացել է տեղեկանալ, թե բաց է արդյոք մետաղների ընդունման կետը: 099-58-81-15 հեռախոսահամարը պատկանում է իր ընկերոջը` Էդուարդ Եղիազարյանին, ումից Արթուր Հարությունովը գնել է ավտոմեքենան: Մյուս հեռախոսահամարներն իրեն անծանոթ են:
Տուժող Հակոբ Ադամյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը հանդիսանում է «Կոմանդոս-Հովազ» ՍՊ ընկերության հիմնադիրը: Անդրանիկ Խաչատրյանի հետ գտնվում է շատ լավ` բարեկամական հարաբերությունների մեջ, սակայն իրենց մեջ ազգակցական կապ չկա: «Կոմանդոս-Հովազ» ՍՊ ընկերությունը աշխատում է «Գեոկոմպլեքսի» տարածքում` Թբիլիսյան խճուղի 47/10 հասցեում: 2009 թվականի հունիսի 24-ի առավոտյան իրեն կանչել են հիմնարկ և պահեստապետն իրեն հայտնել է, որ պահեստը գտնվում է բացված վիճակում և այնտեղից գողություն է կատարվել: Ինքը տեսել է, որ բավական քանակաությամբ պղնձե ջարդոններ բացակայում են: Ինքը «ՀայՌուսգազարդ» ՍՊ ընկերության աշխատակիցներին խնդրել է իրեն տրամադրել այդ օրվա տեսանկարահանումները, սակայն նրանք պատասխանել են, որ տեսանկարահանումները կարող են տրամադրվել միայն ոստիկանության միջոցով: Այնուհետև տեղեկացել է, որ գողությունը կատարվել է «Նիվա» մակնիշի մեքենայով: Դրանից հետո Անդրանիկը գնացել է ոստիկանություն և խոստովանել, որ այդ գողությունը կատարվել է նրա կողմից: Անդրանիկի մատնանշմամբ, ոստիկանների կողմից նրա բնակարանից հայտնաբերվել են գողացված պղնձե ջարդոնները: Անդրանիկն անձամբ մետաղյա ջարդոններով լի պարկերը իջացրել է իր բնակարանից և հանձնել ոստիկաններին: Մինչ այդ Անդրանիկն իրեն ասել է, որ տեղյակ է, թե ով է կատարել պղնձե ջարդոնների գողությունը, և անձամբ կմիջամտի որպեսզի նրանք վերադարձնեն գողացված պղնձե ջարդոնները: Հափշտակված պղնձե ջարդոնները լցված են եղել մոտ 8-9 պարկերի մեջ որոնցից յուրաքանչյուրի կշիռը կազմել է մոտ 40-70 կգ: Պղնձե ջարդոնների հափշտակության հետ կապված ինքը որևէ պահանջ կամ բողոք չունի, քանի որ իրեն պատճառված վնասը ամբողջությամբ վերականգնված է:
Վկա Արթուր Հարությունովը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2006-2007 թվականների աշխատել է «Կոմանդոս-Հովազ» ՍՊ ընկերությունում որպես զոդող: Գողություն կատարելու օրվա դրությամբ ինքը նշված ընկերությունում չի աշխատել, սակայն գնացել է այնտեղ և տեղեկացել, որ գողություն է կատարվել: Այնուհետև տեղեկացել է, որ այդ գողությունը կատարվել է Անդրանիկի կողմից իր «Նիվա» մակնիշի կարմիր ավտոմեքենայով: Վարելու և նորոգելու նպատակով ինքն իր ավտոմեքենան հաճախ տվել է Անդրանիկին: Գուղություն կատարելու օրը` առավոտյան, մեքենան եղել է իր մոտ, իսկ այնուհետև` Անդրանիկի մոտ: Գողության հանգամանքները քննարկելու ժամանակ Հակոբն իրեն հարցրել է թե գողության կատարման օրը որտեղ է եղել իր մեքենան, իսկ ինքը պատասխանել է, որ մեքենան եղել է Անդրանիկի մոտ: Հաջորդ օրն ինքը մեքենան վերցրել է Անդրանիկից, որում գողության հետքեր չեն եղել:
Վկա Էդուարդ Եղիազարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենան հաշվառված է իր անվամբ, սակայն այն փաստացի իրեն չի պատկանում, այլ պատկանում է իր ընկեր Արթուրին: Նշված մեքենան գնել է իր ընկեր` Արթուրը, սակայն նա համապատասխան փաստաթղթեր չունենալու պատճառով, մեքենան հաշվառվել է իր անվամբ: Ինքը տեղեկացել է, որ իր անվամբ հաշվառված մեքենայով Անդրանիկը կատարել է պղնձե ջարդոնների գողություն: Նշված ավտոմեքենան վարելու համար ինքը որևէ մեկին լիազորագիր չի տվել:
2009 թվականի հունիսի 27-ի առերես հարցաքննության մասին արձանագրության համաձայն` Անդրանիկ Խաչատրյանը հայտնել է, որ մոտ 10 տարի է, ինչ ճանաչում է Հակոբ Ադամյանին և նրա հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ: Ինքը կրկին պնդում է իր նախորդ ցուցմունքը և հայտնում, որ 2009 թվականի հունիսի 24-ին Հակոբ Ադամյանին պատկանող պահեստից գողություն կատարելիս եղել է միայնակ, և չի կարող ասել, թե Հակոբ Ադամյանն ինչու է նման ցուցմունքներ տալիս: Այդ ժամանակ ինքը մտաբերել է, որ սկզբում Հակոբ Ադամյանին ինքն ասել է, որ իբր պարզել է, թե ովքեր են կատարել գողությունը, սակայն ինքն այդպես է ասել միայն այն բանի համար, որ զղջացել է կատարածի համար և ցանկացել է ետ վերադարձնել գողոնը, սակայն չի ցանկացել, որ նա տեղեկանա, որ գողությունը կատարել է ինքը: Իսկ Հակոբ Ադամյանը հայտնել է, որ նույնպես ճանաչում է Անդրանիկ Խաչատրյանին և նրա հետ գտնվում է նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ: Ճանաչելով Անդրանիկ Խաչատրյանին և տեղյակ լինելով նրա ֆիզիկական տվյալների մասին` կարող է հստակ ասել, որ նա չէր կարող միայնակ այդ քանակությամբ և այդ քաշով պարկերը մոտ 150 մ տեղափոխել և բացի այդ կատարված քննչական փորձարարության ժամանակ նա հրաժարվել է տեղափոխել անգամ մեկ պարկ, ինչպես նաև տեղյակ է, որ առկա տեսաձայնագրությունում կա ևս մեկ անձնավորություն:
2009 թվականի հունիսի 25-ի դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրության համաձայն` դեպքի վայրը հանդիսացել է Երևան քաղաքի Թբիլիսյան 47/10 հասցեում գործող մետաղների ընդունման կետը, որտեղից առգրավվել է պահեստարանի մուտքի դռան կողպեքը` մեկ օրինակ բանալիով:
2009 թվականի հուլիսի 14-ի փորձագետի թիվ 2092 եզրակացության համաձայն` ներկայացված կախովի կողպեքը պատրաստված է արհեստագործական եղանակով: Կողպեքը սարքին վիճակում է և ներկայացված բանալին հեշտությամբ աշխատեցնում է վերջինի մեխանիզմը: Կողպեքի արտաքին դետալների վրա օտար առարկաների ներգործության հետքեր չեն հայտնաբերվել: Ներկայացված կախովի կողպեքի գլանաձև մեխանիզմի բույթերի աշխատող մակերեսներին, բացի տևական շահագործման հետևանքով առաջացած հետքերից, այլ` օտար առարկաների ներգործությունների հետքեր չեն հայտնաբերվել: Ներկայացված կողպեքը կարող էր բացվել ինչպես ներկայացված, այնպես էլ այլ հարմարեցված բանալիով, որի արդյունքում կարող էին հետքեր չառաջանալ: Ներկայացված բանալու իրանի վրա պատճենահանմանը բնորոշ հետքեր չեն հայտնաբերվել:
2009 թվականի հունիսի 26-ի առգրավում կատարելու մասին արձանագրության համաձայն` Անդրանիկ Խաչատրյանը ներկայացրել է Երևան քաղաքի Մ.Մելիքյան փողոցի 6-րդ շենքի 2-րդ հարկի աստիճանահարթակի վրա իրեն պատկանող խորդանոցում դրված թվով 9 պարկերի մեջ լցված պղնձե ջարդոնները և հայտարարել է, որ նշված ջարդոնները ինքը գողացել է Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործող մետաղյա ջարդոնների ընդունման կետից 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 02:30-ի սահմաններում: Այնուհետև Անդրանիկ Խաչատրյանը քննիչի պահանջով միայնակ նշված պարկերը իջեցրել է խորդանոցից մինչև շենքի բակ:
2009 թվականի հունիսի 26-ի քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրության համաձայն` Երևան քաղաքի Մ.Մելիքյան փողոցի 6-րդ շենքի բակից Անդրանիկ Խաչատրյանի նշած երթուղով տեղափոխվել են Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործող մետաղյա ջարդոնների ընդունման կետ: Նշված վայրում Անդրանիկ Խաչատրյանը մատնացույց է արել այդ տարածքում գտնվող պահեստարանը և հայտարարել, որ պղնձե ջարդոնները գողացել է նշված պահեստարանից 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 02:30-ի սահմաններում: Անդրանիկ Խաչատրյանը մատնացույց է արել նաև պահեստարանի դարպասները և հայտարարել, որ բացել է այդ դարպասների վրա գտնվող կախովի փականը և մուտք է գործել պահեստարան: Այնուհետև քննիչի կողմից Անդրանիկ Խաչատրյանին առաջարկվել է ցուցմունքում նշված հանգամանքները ստուգելու համար միայնակ տեղափոխել պարկերը իր մատնանշած ճանապարհով, սակայն Անդրանիկ Խաչատրյանը հայտարարել է, որ ինքը հոգնած է, իրեն վատ է զգում և չի կարող դրանք տեղափոխել: Որից հետո պղնձե ջարդոնները տեղադրվել են մետաղյա ջարդոնի ընդունման կետում գտնվող կշեռքի վրա և կշռվել, որոնց ընդհանուր քաշը կազմել է 407 կգ:
2009 թվականի հունիսի 27-ի ստացականի համաձայն` Հակոբ Ադամյանը Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանից ստացել է 407 կգ պղնձե ջարդոնը, որը լցված է եղել թվով 9 պարկերի մեջ, ինչը 2009 թվականի հունիսի 23-ի լույս 24-ի գիշերը գողացված է եղել Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեւոմ գտնվող պահեստից:
2009 թվականի հուլիսի 28-ի փորձագետի թիվ 24380910 եզրակացության համաձայն` փրոձաքննությանը ներկայացված և որոշմամբ առաջադրված, առկա վիճակում գտնվող մետաղյա ջարդոնի ընդհանուր շուկայական միջին արժեքը 2009 թվականի հունիսի 24-ի դրությամբ կարող է կազմել 447700 ՀՀ դրամ:
Լազերային սկավառակի զննության մասին արձանագրության համաձայն` 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 23:58:26-ին, Անդրանիկ Խաչատրյանը քայլել է դեպի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործող պահեստարանի տարածքի պարսպի կողմ և քանդված մասով մուտք գործել տարածք: ժամը 02:52:34-ին մուգ գույնի, չորս կողային դռներով ավտոմեքենան, լույսերը վառած, շարժվել է դեպի պահեստարանի կողմ և մոտենալով պահեստարանի տարածքի պարսպին` հետընթացով կանգնել է պարսպի քանդված մասի մոտ և ավտոմեքենայի վարորդի նստատեղից դուրս է եկել ինչ-որ մեկը և կրկին պարսպի քանդված մասով ներս մտել պահեստարանի տարածք: Ժամը 02:55-ին այդ ավտոմեքենան շարժվել է դեպի Թբիլիսյան խճուղու կողմ:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2009 թվականի հունիսի 30-ի որոշման համաձայն` իրեղեն ապացույց է ճանաչվել «ՀայՌուսգազարդ» ՓԲ ընկերությունից ստացված տեսաձայնագրությամբ սկավառակը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2009 թվականի հուլիսի 6-ի որոշման համաձայն` իրեղեն ապացույց է ճանաչվել առգրավված մետաղյա ջարդոնները և կախովի կողպեքը` իր բանալիով:
Գույքի վրա կալանք դնելու մասին 2009 թվականի հուլիսի 7-ի որոշման համաձայն` կալանք է դրվել հանցագործության կատարման միջոց հանդիսացող «ՎԱԶ 2131» մակնիշի 02ՍՍ949 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վրա:
2009 թվականի հունիսի 26-ի անձին ոստիկանություն բերման ենթարկելու մասին արձանագրության համաձայն` 2009 թվականի հունիսի 26-ին` ժամը 13:30-ին, գողություն կատարելու կասկածանքով Երևան քաղաքի Թբիլիսյան փողոցի 43-րդ շենքի մոտից ոստիկանության բաժին բերման է ենթարկվել Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանը:
2009 թվականի հունիսի 26-ի ձերբակալման արձանագրության համաձայն` 2009 թվականի հունիսի 26-ին Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանը ձերբակալվել է:
2009 թվականի հունիսի 29-ի կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին միջնորդությունը քննելու մասին որոշման համաձայն` Անդրանիկ Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը` 2 ամիս ժամկետով:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանը նախկինում դատապարտված չի եղել:
«Կայմ-11» համատիրության կողմից 2009 թվականի հուլիսի 11-ին տրված բնութագրի համաձայն` Անդրանիկ Խաչատրյանը բնութագրվում է դրականորեն:
«Կայմ-11» համատիրության կողմից 2009 թվականի հունիսի 30-ին տրված տեղեկանքի համաձայն` Անդրանիկ Խաչատրյանը բնակվում է Երևան քաղաքի Մ.Մելիքյան փողոցի 6-րդ շենքի 7-րդ բնակարանում և նրա խնամքին են գտնվում թոշակառու մայրը` Լիզա Բադալյանը (ծնված 1935 թվականի նոյեմբերի 14-ին), կինը` Հասմիկ Խաչատրյանը (ծնված 1966 թվականի ապրիլի 2-ին), աղջիկը` Լուիզա Խաչատրյանը (ծնված 1992 թվականի ապրիլի 8-ին), տղան` Հովիկ Խաչատրյանը (ծնված 1993 թվականի հոկտեմբերի 27-ին) և աղջիկը` Անի Խաչատրյանը (ծնված 1995 թվականի հուլիսի 7-ին):
Վերոգրյալի հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստերը.
-Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործում է սև և գունավոր մետաղների ընդունման կետ, որը պատկանում է Հակոբ Ադամյանին,
-2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 23:58-ի սահմաններում, Անդրանիկ Խաչատրյանը քայլելով մոտեցել է Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործող սև և գունավոր մետաղների ընդունման կետի պահեստարանին,
-Անդրանիկ Խաչատրյանը հարմարեցված բանալու գործադրմամբ բացել է նշված մետաղի ընդունման կետի պահեստարանի դուռը և ապօրինի մուտք է գործել պահեստարան,
-Անդրանիկ Խաչատրյանը պահեստարանում եղած պղնձե ջարդոնները լրցրել է պարկերի մեջ և դրանք տեղափոխել պահեստարանի պարսպի քանդված մասի մոտ,
-2009 թվականի հունիսի 25-ին` ժամը 02:50-ի սահմաններում «ՎԱԶ 2131» մակնիշի 02ՍՍ949 պետհամարանիշի ավտոմեքենան մոտեցել է պահեստարանի պարսպի քանդված մասին,
-Անդրանիկ Խաչատրյանը պղնձե ջարդոններով լցված թվով 9 պարկերը տեղադրել է «ՎԱԶ 2131» մակնիշի 02ՍՍ949 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի մեջ,
-2009 թվականի հունիսի 25-ին` ժամը 02:55-ի սահմաններում, «ՎԱԶ 2131» մակնիշի 02ՍՍ949 պետհամարանիշի ավտոմեքենան շարժվել է դեպի Թբիլիսյան խճուղու կողմ,
-նշված պղնձե ջարդոններով լցված պարկերը Անդրանիկ Խաչատրյանը տեղափոխել և թաքցրել է իրեն պատկանող Երևան քաղաքի Մ.Մելիքյան փողոցի 6-րդ շենքի 2-րդ հարկի աստիճանահարթակի վրա գտնվող խորդանոցում,
-Անդրանիկ Խաչատրյանը գաղտնի, շահադիտական դրդումներով, անհատույց և ապօրինի տիրացել է թվով 9 պարկերի մեջ լցված 407 կգ ընդհանուր քաշով պղնձե ջարդոններին,
-թվով 9 պարկերի մեջ լցված 407 կգ ընդհանուր քաշով պղնձե ջարդոնների միջին շուկայական արժեքը կազմել է 447.700 ՀՀ դրամ,
-նշված պղնձե ջարդոնները առգրավվել և ի պահ են հանձնվել Հակոբ Ադամյանին,
-Անդրանիկ Խաչատրյանը արգելանքի տակ է 2009 թվականի հունիսի 26-ից,
-Անդրանիկ Խաչատրյանը նախկինում դատապարտված չի եղել և բնութագրվում է դրականորեն,
-Անդրանիկ Խաչատրյանը ամուսնացած է և նրա խնամքին են գտնվում մայրը, կինը, 14 տարին լրացած երեք անչափահաս երեխանները:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերոնշյալ փաստերի հիման վրա Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 23:58-ի սահմաններում, Անդրանիկ Խաչատրյանը ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղի 47/10 հասցեում գործող սև և գունավոր մետաղների ընդունման կետի պահեստարան և այնտեղից գաղտնի, ապօրինի, անհատույց և շահադիտական նպատակներով տիրացել է Հակոբ Ադամյանին պատկանող զգալի չափ հանդիսացող` 447.700 ՀՀ դրամ արժողությամբ պղնձե ջարդոններին: Այսինքն` Անդրանիկ Խաչատրյանը, պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով, կատարել է ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Անդրանիկ Խաչատրյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ:
Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով (մի խումբ անձանաց կողմից նախնական համաձայնությամբ) առաջադրված մեղադրանքին, ապա Դատարանը հարկ է համարում մանրամասն անդրադառնալ նշվածը հիմնավորելու համար մեղադրանքի կողմի ներկայացրած փաստարկներին:
Ըստ մեղադրանքի կողմի նման եզրահանգման գալու և Անդրանիկ Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք առաջադրելու հիմք է հանդիսացել իրեղեն ապացույց ճանաչված տեսաձայնագրությամբ սկավառակը, համաձայն որի գողության կատարման ժամանակ նախ քայլելով պահեստարան է մուտք գործել Անդրանիկ Խաչատրյանը, այնուհետև, պահեստարանի պարսպին է մոտեցել «Նիվա» մակնիշի մեքենան և մեքենայի վարորդի նստատեղից իջել է մեկ այլ անձ: Բացի այդ մեղադրանքի կողմն իր նման հետևությունը պայմանավորում է նաև այն հանգամանքով, որ Անդրանիկ Խաչատրյանը հրաժարվել է մասնակցել քննչական փորձարարությանը, այսինքն նա չէր կարող այդ քանակությամբ և այդ կշռով պարկերը միայնակ տեղափոխել, որի պատճառով էլ հարաժարվել է քննչական փորձարարությանը մասնակցելուց:
Ըստ տեսաձայնագրության` 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 23:58:26-ին, Անդրանիկ Խաչատրյանը քայլել է դեպի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործող պահեստարանի տարածքի պարսպի կողմ և քանդված մասով մուտք գործել տարածք: Իսկ ժամը 02:52:34-ին չորս կողային դռներով ավտոմեքենան մոտեցել է պարսպի քանդված մասի մոտ և ավտոմեքենայի վարորդի նստատեղից դուրս է եկել ինչ-որ մեկը և կրկին պարսպի քանդված մասով ներս մտել պահեստարանի տարածք:
Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ տեսաձայնագրությունում առկա չէ 23:58:38-ից մինչև 02:50:03-ն ընկած ժամանակահատվածը, որի ընթացքում հնարավոր է, որ ամբաստանյալը անձամբ է գնացել և մեքենան վարելով մոտեցրել պահեստին, ինչպես ամբաստանյալ Անդրանիկ Խաչատրյանը նշել է իր ցուցմունքում: Իսկ ինչ վերաբերում է քննչական փորձարարությանը չմասնակցելուն, ապա ՀՀ քրաեկան դատավարության օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 8-րդ կետի համաձայն` մեղադրյալն իրավունք ունի հրաժարվել քննչական գործողություններին մասնակցելուց, իսկ նույն հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է, որ մեղադրյալի կողմից իր իրավունքներից օգտվելը կամ դրանցից օգտվելուց հրաժարվելը չպետք է մեկնաբանվի ի վնաս նրա և նրա համար առաջացնի որևէ անբարենպաստ հետևանք: Ավելին, Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ 2009 թվականի հունիսի 26-ի առգրավում կատարելու մասին արձանագրության համաձայն` Անդրանիկ Խաչատրյանը քննիչի պահանջով միայնակ պղնձե ջարդոններով լցված պարկերը խորդանոցից իջեցրել է մինչև շենքի բակ, այսինքն նշվածից հետևում է, որ Անդրանիկ Խաչատրյանը կարող էր այդ քանակությամբ և այդ կշռով պարկերը միայնակ տեղափոխել:
Այսպիսով` Դատարանը, ստուգելով, վերլուծելով և գնահատելով ինչպես վերը նշված, այնպես էլ քրեական գործում առկա մյուս ապացույցներն իրենց համակցությամբ, գտնում է, որ ապացուցված չէ այն հանգամանքը, որ Անդրանիկ Խաչատրյանը գողությունը կատարել է մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնությամբ:
ՀՀ սահմանադրության 21-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը: Չփարատված կասկածները մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի:
Նմանատիպ նորմեր նախատեսված են նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքում: Նշված օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը: Մեղադրանքի ապացուցման և կասկածյալին կամ մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մաuին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաuտատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաuտի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Իսկ նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կաuկածները, որոնք չեն կարող փարատվել uույն oրենuգրքի դրույթներին համապատաuխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հoգուտ մեղադրյալի կամ կաuկածյալի:
Այսպիսով, չապացուցվեց, որ Անդրանիկ Խաչատրյանի արարքում առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված` արարքը որակյալ դարձնող հատկանիշը` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատարանը պարտավոր է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ: Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ սույն գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի ապացուցված չլինելը նվազեցնում է առաջադրված մեղադրանքի սահմանը, ինչի արդյունքոմ, սակայն, հոդվածի կամ հոդվածի մասի փոփոխություն տեղի չի ունենում: Նման պարագայում արդարացման դատավճռի կայացումը և ամբաստանյալի անմեղության հռչակումը Դատարանը գտնում է անիրատեսական, քանի որ ամբաստանյալին մեղադրանք է առաջադրված եղել նաև նույն հոդվածի նույն մասի այլ կետով, որով նա ճանաչվել է մեղավոր:
Անդրանիկ Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են` ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը, կատարածի համար զղջալը, մորը, կնոջը և 14 տարին լրացած երեք անչափահաս երեխաններին խնամելը:
Անդրանիկ Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են` նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը (նման իրավական դիրքորոշում է արտահայտել ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ):
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Անդրանիկ Խաչատրյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Անդրանիկ Խաչատրյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի համաձայն` մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է ձերբակալելիս անձին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի oրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` մեկ oրը հաշվելով մեկ oրվա դիմաց: Անդրանիկ Խաչատրյանի ազատազրկման ձևով պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2009 թվականի հունիսի 26-ից, քանի որ նա այդ օրը ձերբակալվել է, իսկ 2009 թվականի հունիսի 29-ին նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը:
Դատարանը գտնում է, որ Անդրանիկ Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` իրեղեն ապացույց ճանաչված «ՀայՌուսգազարդ» ՓԲ ընկերությունից ստացված տեսաձայնագրությամբ սկավառակը պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին, իսկ առգրավված և իրեղեն ապացույց ճանաչված մետաղյա ջարդոնը պետք է թողնել տուժող Հակոբ Ադամյանի տնօրինությանը, կախովի կողպեքը իր բանալիով և փորձաքննությանը տրամադրված մետաղյա ջարդոնի նմուշը պետք է վերադարձնել տուժող Հակոբ Ադամյանին:
Ինչ վերաբերում է գույքի վրա կալանք դնելու մասին 2009 թվականի հուլիսի 7-ի որոշմամբ «ՎԱԶ 2131» մակնիշի 02ՍՍ949 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վրա դրված կալանքին, ապա Դատարանը գտնում է, որ դրված կալանքը պետք է վերացնել և ավտոմեքենան վերադարձնել Էդուարդ Գեորգիի Եղիազարյանին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է այն հարցը, թե դատական ծախսերն ում վրա և ինչ չափով պետք է դրվեն։
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալ Անդրանիկ Խաչատրյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժողին պատճառված գույքային վնասը վերականգնված է: Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերին, ապա դրանք նույնպես ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ 4-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ, 3-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին` նման պահանջ Դատարան չի ներկայացվել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 138-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ
Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2009 թվականի հունիսի 26-ից:
Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` իրեղեն ապացույց ճանաչված «ՀայՌուսգազարդ» ՓԲ ընկերությունից ստացված տեսաձայնագրությամբ սկավառակը պահել քրեական գործի հետ միասին, իսկ առգրավված և իրեղեն ապացույց ճանաչված մետաղյա ջարդոնը թողնել տուժող Հակոբ Ադամյանի տնօրինությանը, կախովի կողպեքը իր բանալիով և փորձաքննությանը տրամադրված մետաղյա ջարդոնի նմուշը վերադարձնել տուժող Հակոբ Ադամյանին:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` «ՎԱԶ 2131» մակնիշի 02ՍՍ949 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ դրված կալանքը վերացնել և այն վերադարձնել Էդուարդ Գեորգիի Եղիազարյանին:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0108/01/09
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 19-08-2009 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0108/01 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 14118409 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Անդարիկ Ասատուրի Խաչատրյանը մեղադրվում է նրանոմ , որ 2009թ. հունիսի 24-ին ժամը 02-30-ի սահմաններում նախապես համաձայնության գալով գործով չպարզված անձի հետ , գողություն կատարելու դիտավորությամբ , հարմարեցված բանալու գործադրմամբ ապօրինի մուտք է գործել «Կոմանդոս -Հովազ » ՍՊԸ-ին պատկանող Երեւանի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեումգործող սեւ եւ գունավոր մետաղների ընդունման կետի պահեստարան եւ գաղտնի հափշտակել է թվով իննը պարկերի մեջ լցված 407 կգ.պղնձյա ջարդոն ՝ ըմկերությանը պատճառելով զգալի չափ հանդիսացող 447.700 ՀՀ դրամի նյութական վնաս |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Անդրանիկ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հայրանուն | Ասատուրի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | Ա.Խաչատրյանի անձնագիրը |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 177 Մաս 2 Կետ 1,3 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.3 |
Մակագրել
| Երբ | 19-08-2009 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 20-08-2009 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 20-08-2009 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 20-08-2009 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 09-09-2009 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ա. |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Անդրանիկ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հակոբ |
| Ազգանուն | Ադամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-09-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-09-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-10-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-10-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 13-10-2009 |
|---|
Մեղադրական
| Ամսաթիվ | 13-10-2009 |
|---|---|
| Հոդված |
Նշանակվել է պատիժ
| Հիմնական | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
|---|
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԱՔԴ/0108/01/09 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՀԱՄԱՅՆՔՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ «13» հոկտեմբերի 2009թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ` Դատարան) Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան դատական նիստերի քարտուղար Ռ.Ավետյան մեղադրող Ա.Ավետիսյան տուժող Հ.Ադամյան պաշտպան Կ.Քամալյան դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի` ծնված 1972 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, չի աշխատում, ամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, բնակվել է Երևան քաղաքի Մ.Մելիքյան փողոցի 6-րդ շենքի 7-րդ բնակարանում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, արգելանքի տակ է 2009 թվականի հունիսի 26-ից: 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2009 թվականի հունիսի 25-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14118409 քրեական գործը: 2009 թվականի հունիսի 29-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանի որոշմամբ Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: 2009 թվականի հուլիսի 31-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանի որոշմամբ Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: 2009 թվականի օգոստոսի 10-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանի որոշմամբ թիվ 14118409 քրեական գործից, Անդրանիկ Խաչատրյանի կողմից անհայտ անձի հետ գողություն կատարելու փաստի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով մաս է անջատվել, որին շնորվել է 14125209 համարը: 2009 թվականի օգոստոսի 15-ին Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան: Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն արարքի համար, որ նա 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 02:30-ի սահմաններում, նախապես համաձայնության գալով գործով չպարզված անձի հետ, գողություն կատարելու դիտավորությամբ, հարմարեցված բանալու գործադրմամբ ապօրինի մուտք է գործել «Կոմանդոս-Հովազ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործող սև և գունավոր մետաղների ընդունման կետի պահեստարան և գաղտի հափշտակել է թվով 9 պարկերի մեջ լցված 407 կգ պղնձե ջարդոն` ընկերությանը պատճառելով զգալի չափ հանդիսացող 447.700 ՀՀ դրամի նյութական վնաս: 2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում. Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Անդրանիկ Խաչատրյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի (մեղավորի չի ճանաչել արարքը մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարելու մեջ) և, օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալ: Անդրանիկ Խաչատրյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հունիսի 26-ին ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված արարքի կատարման մեջ իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և ընդունում է իր մեղքը: Ինքը 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 02:30-ի սահմաններում, մուտք է գործել Հակոբ Ադամյանին պատկանող մետաղյա ջարդոնների ընդունման կետ և այնտեղից գողացել պղնձե ջարդոններ: Ինքը ֆիզիկապես առողջ է, որևէ հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապում, հոգեբուժական և նարկոլոգիական դիսպանսերներում հաշվառված չի եղել: Ամուսնացած է, խնամքին ունի երեք անչափահաս երեխա և նրանց հետ մշտապես բնակվել է Երևան քաղաքի Մ.Մելիքյան փողոցի 6-րդ շենքի 7-րդ բնակարանում: Չունի մշտական աշխատանք և զբաղվում է մասնավոր բանվորական աշխատանքներով: Հակոբ Ադամյանին ճանաչում է մոտ 10 տարի: Ինքը ժամանակ առ ժամանակ Հակոբ Ադամյանի ընդունման կետում կատարել է զոդման աշխատանքներ: Բացի այն, որ նշված ընդունման կետում կատարել է զոդման աշխատանքներ, վերջին ժամանակահատվածում գրեթե ամեն օր այցելել է այնտեղ, քանի որ մոտ հարաբերությունների մեջ է գտնվել Հակոբ Ադամյանի հետ: Նախքան այնտեղից գողություն կատարելը, վերջին անգամ, ընդունման կետում ինքը եղել է 2009 թվականի հունիսի 23-ին` ժամը 13:00-ի սահմաններում, որտեղ հանդիպել է տեղի աշխատող Համլետին, զրուցել նրա հետ, այնտեղ մնացել 2-3 ժամ, որից հետո գնացել է տուն: Վերջին ժամանակահատվածում ինքը մշտական աշխատանք չի ունեցել և քիչ են եղել նաև մասնավոր բանվորական աշխատանքները, որի պատճառով քիչ է գումար վաստակել և չի կարողացել հոգալ իր ընտանիքի կարիքները: 2009 թվականի հունիսի 23-ին, Հակոբ Ադամյանի ջարդոնների ընդունման կետից վերադառնալով տուն, կրկին մտածել է, թե որտեղից գումար հայթայթի: Այդ ժամանակ ինքը մտածել է, որ Հակոբի մետաղների ընդունման կետից կարելի է որոշ քանակությամբ մետաղյա ջարդոններ գողանալ: Քանի որ ինքը լավ ծանոթ է եղել ընդունման կետի տարածքին, իմացել է, որ այնտեղի մուտքի դուռը փակվում է ընդհամենը 1 կախովի փականով և այդ փականը հնարավոր է բացել հարմարեցված գործիքի կամ բանալու միջոցով, ուստի որոշել է այնտեղից մետաղյա ջարդոններ գողանալ: Ինքը տեղյակ է եղել, որ ընդունման կետը փակվում է ժամը 18:00-19:00-ի սահմաններում և փակվելուց հետո` գիշերային ժամերին, այնտեղ պահակ չի լինում, չկա նաև ահազանգման համակարգ: Ցերեկվա ժամերին ընդունման կետը միշտ եղել է բաց, իսկ փակվելուց հետո ինքն իրավունք չի ունեցել մուտք գործել ընդունման կետի տարածք, բացել կամ փակել այդտեղի դռները, իրեն երբևէ չեն վստահել այդտեղի բանալիները: Իրեն այդ մասին որևէ մեկը չի տեղեկացրել, ինքը տեսնելով փականը մտածել է, որ այն հեշտությամբ կարելի է բացել: Այդ օրը` ժամը 08:00-ի սահմաներում, ինքն իր ընկեր Արթուր Հարությունովից վերցրել է նրա անձնական օգտագործման «ՎԱԶ 2127» մակնիշի 02-949 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, որպեսզի վերանորոգի այն: Մեքենան վերանորոգելուց հետո այն մնացել է իր մոտ: 2009 թվականի հունիսի 23-ին` ժամը 02:30 սահմաներում, ընդունման կետի մուտքի դռան փականը բացելու համար տանից իր հետ վերցրել է բանալու չափով մետաղի կտոր և նշված ավտոմեքենայով գնացել է ընդունման կետի մոտ: Ավտոմեքենան կանգնեցրել է Թբիլիսյան խճուղու երթևեկելի մասում և ոտքով գնացել դեպի ընդունման կետ: Հասնելով ընդունման կետի մոտ` նայել է շրջակայքը և համոզվելով, որ այնտեղ ոչ ոք չկա, նախապես իր հետ վերցված մետաղի կտորը մտցրել է կախովի փականի բանալու անցքի մեջ, շարժել այն դեպի աջ, բացել փականը և մտել ընդունման կետ: Ինքն իմացել է, որ ընդունման կետի աջ մասում դրված են եղել պղնձե ջարդոններ և տեղյակ լինելով, որ ամենաթանկարժեքը պղնձե ջարդոններն են, որոշել է գողանալ դրանք: Ինքը վերցրել է ընդունման կետում եղած պարկերը և սկսել պղնձե ջարդոնները լցնել դրանց մեջ: Ինքը լցրել է մոտ 1 կամ 2 պարկ և դրանք տեղափողել ընդունման կետի քանդված պարսպի մոտ: Այնուհետև պարսպի նույն մաս է տեղափոխել ընդունման կետում գտնվող` նախապես պղնձե ջարդոներով լցված պարկերը: Ընդունման կետից դուս է բերել մոտ 8-9 պարկ, որոնցից յուրաքանչյուրում եղել է մոտ 30-40 կգ ջարդոն: Պարկերը տեղափոխելուց հետո ավտոմեքենան մոտեցրել է պարսպին և սկսել պարկերը դասավորել ավտոմեքենայի մեջ: Նշված 8-9 պարկերն ինքը դասավորել է ավտոմեքենայի մեջ և այն տեղափոխել իր բնակարանի աստիճանահարթակում գտնվող խորդանոց: Իր բնակարանը գտնվում է շենքի 2-րդ հարկում և այդ պարկերը բարձրացրել է միայնակ` առանց որևէ մեկի օգնության: Մետաղյա ջարդոնները ինքը թաքցրել է նշված խորդանոցում և չի վաճառել` չնայած որ ի սկզբանե ցանկություն է ունեցել վաճառել և գումար ձեռք բերել: 2009 թվականի հուլիսի 25-ին ինքը զղջացել է իր կատարած գողության համար, որի պատճառով գնացել է Հակոբի մոտ և պատմել կատարվածի մասին, այնուհետև վերադարձրել պղնձե ջարդոնները: Ինչպես նշել է ինքը գողություն կատարել է միայնակ, պարկերը տեղափոխելիս իրեն ոչ ոք չի օգնել, և հարկ եղած դեպքում ինքը կարող է կրկին ցույց տալ, թե ինչպես է տեղափոխել այդ պարկերը: Կատարված գողության մասին ինքը պատմել է նաև կնոջը` Հասմիկ Խաչատրյանին և ասել, որ խորդանոցում գտնվող ջարդոնները գողցված են և պետք է դրանք վերադարձնի Հակոբին: Ավտոմեքենայի տիրոջը` Արթուրին ինքը տեղյակ չի պահել, որ նրա ավտոմեքենայով կատարել է գողություն: Բացի նշված գործողություններից ինքը այլ հանցագործություներ չի կատարել: Անդրանիկ Խաչատրյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հունիսի 29-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը փականը բացելուց հետո այն նետել է պահեստարանի տարածքի երկաթների մեջ, քանի որ այն իրեն այլևս հարկավոր չի եղել: Ինքը նետել է երկաթների կողմ, սակայն վստահ չէ, թե այն որ կողմն է ընկել, չի տեսել նրա ընկնելու տեղը: Գողությունը սկսել է ոչ թե ժամը 02:30-ի սահմաններում, ինչպես նշել է նախորդ ցուցմունքում, այլ ժամը 00:30-ի սահմաններում: Պարկերն իրենց բնակարանի խորդանոց տեղավորելը տևել է մինչև ժամը 03:30-ը: Այժմ չի կարող միայնակ այդ պարկերը տեղափոխել, քանի որ չի ցանկանում այն կրկնել: Անդրանիկ Խաչատրյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հունիսի 29-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրեն բացատրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքի էությունը և ինքը իրեն մեղավոր է ճանաչում մասնակի, քանի որ ինչպես արդեն նշել է, որպես կասկածյալ տված ցուցմունքներում, ինքը գողություն կատարել է միայնակ, հանցակիցներ չի ունեցել, ուստի այդ մասով ինքն իրեն մեղավոր չի ճանաչում: Պնդում է նախկին ցուցմունքները, ավելացնելու ոչինչ չունի: Անդրանիկ Խաչատրյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հուլիսի 31-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը կրկին պնդում է, որ հանցակիցներ չի ունեցել, գողությունը կատարել է միայնակ: Իր բջջային հեռախոսահամարը եղել է 091-70-29-51: Այդ համարով ինքը զանգահարել է իրենց բնակարան` 28-56-99, իր ընկերոջը` Արթուր Հարությունովին` 099-58-81-34 հեռախոսահամարին և նշված համարներից զանգեր է ստացել: Նշված օրերի ընթացքում հնարավոր է զանգեր ստացած լինի այլ համարներից: 093-76-22-02 հեռախոսահամարը պատկանում է Էդգար անունով մի երիտասարդի, ով զանգահարել է իրեն և ցանկացել է տեղեկանալ, թե բաց է արդյոք մետաղների ընդունման կետը: 099-58-81-15 հեռախոսահամարը պատկանում է իր ընկերոջը` Էդուարդ Եղիազարյանին, ումից Արթուր Հարությունովը գնել է ավտոմեքենան: Մյուս հեռախոսահամարներն իրեն անծանոթ են: Տուժող Հակոբ Ադամյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը հանդիսանում է «Կոմանդոս-Հովազ» ՍՊ ընկերության հիմնադիրը: Անդրանիկ Խաչատրյանի հետ գտնվում է շատ լավ` բարեկամական հարաբերությունների մեջ, սակայն իրենց մեջ ազգակցական կապ չկա: «Կոմանդոս-Հովազ» ՍՊ ընկերությունը աշխատում է «Գեոկոմպլեքսի» տարածքում` Թբիլիսյան խճուղի 47/10 հասցեում: 2009 թվականի հունիսի 24-ի առավոտյան իրեն կանչել են հիմնարկ և պահեստապետն իրեն հայտնել է, որ պահեստը գտնվում է բացված վիճակում և այնտեղից գողություն է կատարվել: Ինքը տեսել է, որ բավական քանակաությամբ պղնձե ջարդոններ բացակայում են: Ինքը «ՀայՌուսգազարդ» ՍՊ ընկերության աշխատակիցներին խնդրել է իրեն տրամադրել այդ օրվա տեսանկարահանումները, սակայն նրանք պատասխանել են, որ տեսանկարահանումները կարող են տրամադրվել միայն ոստիկանության միջոցով: Այնուհետև տեղեկացել է, որ գողությունը կատարվել է «Նիվա» մակնիշի մեքենայով: Դրանից հետո Անդրանիկը գնացել է ոստիկանություն և խոստովանել, որ այդ գողությունը կատարվել է նրա կողմից: Անդրանիկի մատնանշմամբ, ոստիկանների կողմից նրա բնակարանից հայտնաբերվել են գողացված պղնձե ջարդոնները: Անդրանիկն անձամբ մետաղյա ջարդոններով լի պարկերը իջացրել է իր բնակարանից և հանձնել ոստիկաններին: Մինչ այդ Անդրանիկն իրեն ասել է, որ տեղյակ է, թե ով է կատարել պղնձե ջարդոնների գողությունը, և անձամբ կմիջամտի որպեսզի նրանք վերադարձնեն գողացված պղնձե ջարդոնները: Հափշտակված պղնձե ջարդոնները լցված են եղել մոտ 8-9 պարկերի մեջ որոնցից յուրաքանչյուրի կշիռը կազմել է մոտ 40-70 կգ: Պղնձե ջարդոնների հափշտակության հետ կապված ինքը որևէ պահանջ կամ բողոք չունի, քանի որ իրեն պատճառված վնասը ամբողջությամբ վերականգնված է: Վկա Արթուր Հարությունովը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2006-2007 թվականների աշխատել է «Կոմանդոս-Հովազ» ՍՊ ընկերությունում որպես զոդող: Գողություն կատարելու օրվա դրությամբ ինքը նշված ընկերությունում չի աշխատել, սակայն գնացել է այնտեղ և տեղեկացել, որ գողություն է կատարվել: Այնուհետև տեղեկացել է, որ այդ գողությունը կատարվել է Անդրանիկի կողմից իր «Նիվա» մակնիշի կարմիր ավտոմեքենայով: Վարելու և նորոգելու նպատակով ինքն իր ավտոմեքենան հաճախ տվել է Անդրանիկին: Գուղություն կատարելու օրը` առավոտյան, մեքենան եղել է իր մոտ, իսկ այնուհետև` Անդրանիկի մոտ: Գողության հանգամանքները քննարկելու ժամանակ Հակոբն իրեն հարցրել է թե գողության կատարման օրը որտեղ է եղել իր մեքենան, իսկ ինքը պատասխանել է, որ մեքենան եղել է Անդրանիկի մոտ: Հաջորդ օրն ինքը մեքենան վերցրել է Անդրանիկից, որում գողության հետքեր չեն եղել: Վկա Էդուարդ Եղիազարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենան հաշվառված է իր անվամբ, սակայն այն փաստացի իրեն չի պատկանում, այլ պատկանում է իր ընկեր Արթուրին: Նշված մեքենան գնել է իր ընկեր` Արթուրը, սակայն նա համապատասխան փաստաթղթեր չունենալու պատճառով, մեքենան հաշվառվել է իր անվամբ: Ինքը տեղեկացել է, որ իր անվամբ հաշվառված մեքենայով Անդրանիկը կատարել է պղնձե ջարդոնների գողություն: Նշված ավտոմեքենան վարելու համար ինքը որևէ մեկին լիազորագիր չի տվել: 2009 թվականի հունիսի 27-ի առերես հարցաքննության մասին արձանագրության համաձայն` Անդրանիկ Խաչատրյանը հայտնել է, որ մոտ 10 տարի է, ինչ ճանաչում է Հակոբ Ադամյանին և նրա հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ: Ինքը կրկին պնդում է իր նախորդ ցուցմունքը և հայտնում, որ 2009 թվականի հունիսի 24-ին Հակոբ Ադամյանին պատկանող պահեստից գողություն կատարելիս եղել է միայնակ, և չի կարող ասել, թե Հակոբ Ադամյանն ինչու է նման ցուցմունքներ տալիս: Այդ ժամանակ ինքը մտաբերել է, որ սկզբում Հակոբ Ադամյանին ինքն ասել է, որ իբր պարզել է, թե ովքեր են կատարել գողությունը, սակայն ինքն այդպես է ասել միայն այն բանի համար, որ զղջացել է կատարածի համար և ցանկացել է ետ վերադարձնել գողոնը, սակայն չի ցանկացել, որ նա տեղեկանա, որ գողությունը կատարել է ինքը: Իսկ Հակոբ Ադամյանը հայտնել է, որ նույնպես ճանաչում է Անդրանիկ Խաչատրյանին և նրա հետ գտնվում է նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ: Ճանաչելով Անդրանիկ Խաչատրյանին և տեղյակ լինելով նրա ֆիզիկական տվյալների մասին` կարող է հստակ ասել, որ նա չէր կարող միայնակ այդ քանակությամբ և այդ քաշով պարկերը մոտ 150 մ տեղափոխել և բացի այդ կատարված քննչական փորձարարության ժամանակ նա հրաժարվել է տեղափոխել անգամ մեկ պարկ, ինչպես նաև տեղյակ է, որ առկա տեսաձայնագրությունում կա ևս մեկ անձնավորություն: 2009 թվականի հունիսի 25-ի դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրության համաձայն` դեպքի վայրը հանդիսացել է Երևան քաղաքի Թբիլիսյան 47/10 հասցեում գործող մետաղների ընդունման կետը, որտեղից առգրավվել է պահեստարանի մուտքի դռան կողպեքը` մեկ օրինակ բանալիով: 2009 թվականի հուլիսի 14-ի փորձագետի թիվ 2092 եզրակացության համաձայն` ներկայացված կախովի կողպեքը պատրաստված է արհեստագործական եղանակով: Կողպեքը սարքին վիճակում է և ներկայացված բանալին հեշտությամբ աշխատեցնում է վերջինի մեխանիզմը: Կողպեքի արտաքին դետալների վրա օտար առարկաների ներգործության հետքեր չեն հայտնաբերվել: Ներկայացված կախովի կողպեքի գլանաձև մեխանիզմի բույթերի աշխատող մակերեսներին, բացի տևական շահագործման հետևանքով առաջացած հետքերից, այլ` օտար առարկաների ներգործությունների հետքեր չեն հայտնաբերվել: Ներկայացված կողպեքը կարող էր բացվել ինչպես ներկայացված, այնպես էլ այլ հարմարեցված բանալիով, որի արդյունքում կարող էին հետքեր չառաջանալ: Ներկայացված բանալու իրանի վրա պատճենահանմանը բնորոշ հետքեր չեն հայտնաբերվել: 2009 թվականի հունիսի 26-ի առգրավում կատարելու մասին արձանագրության համաձայն` Անդրանիկ Խաչատրյանը ներկայացրել է Երևան քաղաքի Մ.Մելիքյան փողոցի 6-րդ շենքի 2-րդ հարկի աստիճանահարթակի վրա իրեն պատկանող խորդանոցում դրված թվով 9 պարկերի մեջ լցված պղնձե ջարդոնները և հայտարարել է, որ նշված ջարդոնները ինքը գողացել է Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործող մետաղյա ջարդոնների ընդունման կետից 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 02:30-ի սահմաններում: Այնուհետև Անդրանիկ Խաչատրյանը քննիչի պահանջով միայնակ նշված պարկերը իջեցրել է խորդանոցից մինչև շենքի բակ: 2009 թվականի հունիսի 26-ի քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրության համաձայն` Երևան քաղաքի Մ.Մելիքյան փողոցի 6-րդ շենքի բակից Անդրանիկ Խաչատրյանի նշած երթուղով տեղափոխվել են Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործող մետաղյա ջարդոնների ընդունման կետ: Նշված վայրում Անդրանիկ Խաչատրյանը մատնացույց է արել այդ տարածքում գտնվող պահեստարանը և հայտարարել, որ պղնձե ջարդոնները գողացել է նշված պահեստարանից 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 02:30-ի սահմաններում: Անդրանիկ Խաչատրյանը մատնացույց է արել նաև պահեստարանի դարպասները և հայտարարել, որ բացել է այդ դարպասների վրա գտնվող կախովի փականը և մուտք է գործել պահեստարան: Այնուհետև քննիչի կողմից Անդրանիկ Խաչատրյանին առաջարկվել է ցուցմունքում նշված հանգամանքները ստուգելու համար միայնակ տեղափոխել պարկերը իր մատնանշած ճանապարհով, սակայն Անդրանիկ Խաչատրյանը հայտարարել է, որ ինքը հոգնած է, իրեն վատ է զգում և չի կարող դրանք տեղափոխել: Որից հետո պղնձե ջարդոնները տեղադրվել են մետաղյա ջարդոնի ընդունման կետում գտնվող կշեռքի վրա և կշռվել, որոնց ընդհանուր քաշը կազմել է 407 կգ: 2009 թվականի հունիսի 27-ի ստացականի համաձայն` Հակոբ Ադամյանը Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանից ստացել է 407 կգ պղնձե ջարդոնը, որը լցված է եղել թվով 9 պարկերի մեջ, ինչը 2009 թվականի հունիսի 23-ի լույս 24-ի գիշերը գողացված է եղել Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեւոմ գտնվող պահեստից: 2009 թվականի հուլիսի 28-ի փորձագետի թիվ 24380910 եզրակացության համաձայն` փրոձաքննությանը ներկայացված և որոշմամբ առաջադրված, առկա վիճակում գտնվող մետաղյա ջարդոնի ընդհանուր շուկայական միջին արժեքը 2009 թվականի հունիսի 24-ի դրությամբ կարող է կազմել 447700 ՀՀ դրամ: Լազերային սկավառակի զննության մասին արձանագրության համաձայն` 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 23:58:26-ին, Անդրանիկ Խաչատրյանը քայլել է դեպի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործող պահեստարանի տարածքի պարսպի կողմ և քանդված մասով մուտք գործել տարածք: ժամը 02:52:34-ին մուգ գույնի, չորս կողային դռներով ավտոմեքենան, լույսերը վառած, շարժվել է դեպի պահեստարանի կողմ և մոտենալով պահեստարանի տարածքի պարսպին` հետընթացով կանգնել է պարսպի քանդված մասի մոտ և ավտոմեքենայի վարորդի նստատեղից դուրս է եկել ինչ-որ մեկը և կրկին պարսպի քանդված մասով ներս մտել պահեստարանի տարածք: Ժամը 02:55-ին այդ ավտոմեքենան շարժվել է դեպի Թբիլիսյան խճուղու կողմ: Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2009 թվականի հունիսի 30-ի որոշման համաձայն` իրեղեն ապացույց է ճանաչվել «ՀայՌուսգազարդ» ՓԲ ընկերությունից ստացված տեսաձայնագրությամբ սկավառակը: Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2009 թվականի հուլիսի 6-ի որոշման համաձայն` իրեղեն ապացույց է ճանաչվել առգրավված մետաղյա ջարդոնները և կախովի կողպեքը` իր բանալիով: Գույքի վրա կալանք դնելու մասին 2009 թվականի հուլիսի 7-ի որոշման համաձայն` կալանք է դրվել հանցագործության կատարման միջոց հանդիսացող «ՎԱԶ 2131» մակնիշի 02ՍՍ949 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վրա: 2009 թվականի հունիսի 26-ի անձին ոստիկանություն բերման ենթարկելու մասին արձանագրության համաձայն` 2009 թվականի հունիսի 26-ին` ժամը 13:30-ին, գողություն կատարելու կասկածանքով Երևան քաղաքի Թբիլիսյան փողոցի 43-րդ շենքի մոտից ոստիկանության բաժին բերման է ենթարկվել Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանը: 2009 թվականի հունիսի 26-ի ձերբակալման արձանագրության համաձայն` 2009 թվականի հունիսի 26-ին Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանը ձերբակալվել է: 2009 թվականի հունիսի 29-ի կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին միջնորդությունը քննելու մասին որոշման համաձայն` Անդրանիկ Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը` 2 ամիս ժամկետով: ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանը նախկինում դատապարտված չի եղել: «Կայմ-11» համատիրության կողմից 2009 թվականի հուլիսի 11-ին տրված բնութագրի համաձայն` Անդրանիկ Խաչատրյանը բնութագրվում է դրականորեն: «Կայմ-11» համատիրության կողմից 2009 թվականի հունիսի 30-ին տրված տեղեկանքի համաձայն` Անդրանիկ Խաչատրյանը բնակվում է Երևան քաղաքի Մ.Մելիքյան փողոցի 6-րդ շենքի 7-րդ բնակարանում և նրա խնամքին են գտնվում թոշակառու մայրը` Լիզա Բադալյանը (ծնված 1935 թվականի նոյեմբերի 14-ին), կինը` Հասմիկ Խաչատրյանը (ծնված 1966 թվականի ապրիլի 2-ին), աղջիկը` Լուիզա Խաչատրյանը (ծնված 1992 թվականի ապրիլի 8-ին), տղան` Հովիկ Խաչատրյանը (ծնված 1993 թվականի հոկտեմբերի 27-ին) և աղջիկը` Անի Խաչատրյանը (ծնված 1995 թվականի հուլիսի 7-ին): Վերոգրյալի հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստերը. -Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործում է սև և գունավոր մետաղների ընդունման կետ, որը պատկանում է Հակոբ Ադամյանին, -2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 23:58-ի սահմաններում, Անդրանիկ Խաչատրյանը քայլելով մոտեցել է Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործող սև և գունավոր մետաղների ընդունման կետի պահեստարանին, -Անդրանիկ Խաչատրյանը հարմարեցված բանալու գործադրմամբ բացել է նշված մետաղի ընդունման կետի պահեստարանի դուռը և ապօրինի մուտք է գործել պահեստարան, -Անդրանիկ Խաչատրյանը պահեստարանում եղած պղնձե ջարդոնները լրցրել է պարկերի մեջ և դրանք տեղափոխել պահեստարանի պարսպի քանդված մասի մոտ, -2009 թվականի հունիսի 25-ին` ժամը 02:50-ի սահմաններում «ՎԱԶ 2131» մակնիշի 02ՍՍ949 պետհամարանիշի ավտոմեքենան մոտեցել է պահեստարանի պարսպի քանդված մասին, -Անդրանիկ Խաչատրյանը պղնձե ջարդոններով լցված թվով 9 պարկերը տեղադրել է «ՎԱԶ 2131» մակնիշի 02ՍՍ949 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի մեջ, -2009 թվականի հունիսի 25-ին` ժամը 02:55-ի սահմաններում, «ՎԱԶ 2131» մակնիշի 02ՍՍ949 պետհամարանիշի ավտոմեքենան շարժվել է դեպի Թբիլիսյան խճուղու կողմ, -նշված պղնձե ջարդոններով լցված պարկերը Անդրանիկ Խաչատրյանը տեղափոխել և թաքցրել է իրեն պատկանող Երևան քաղաքի Մ.Մելիքյան փողոցի 6-րդ շենքի 2-րդ հարկի աստիճանահարթակի վրա գտնվող խորդանոցում, -Անդրանիկ Խաչատրյանը գաղտնի, շահադիտական դրդումներով, անհատույց և ապօրինի տիրացել է թվով 9 պարկերի մեջ լցված 407 կգ ընդհանուր քաշով պղնձե ջարդոններին, -թվով 9 պարկերի մեջ լցված 407 կգ ընդհանուր քաշով պղնձե ջարդոնների միջին շուկայական արժեքը կազմել է 447.700 ՀՀ դրամ, -նշված պղնձե ջարդոնները առգրավվել և ի պահ են հանձնվել Հակոբ Ադամյանին, -Անդրանիկ Խաչատրյանը արգելանքի տակ է 2009 թվականի հունիսի 26-ից, -Անդրանիկ Խաչատրյանը նախկինում դատապարտված չի եղել և բնութագրվում է դրականորեն, -Անդրանիկ Խաչատրյանը ամուսնացած է և նրա խնամքին են գտնվում մայրը, կինը, 14 տարին լրացած երեք անչափահաս երեխանները: 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Վերոնշյալ փաստերի հիման վրա Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 23:58-ի սահմաններում, Անդրանիկ Խաչատրյանը ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղի 47/10 հասցեում գործող սև և գունավոր մետաղների ընդունման կետի պահեստարան և այնտեղից գաղտնի, ապօրինի, անհատույց և շահադիտական նպատակներով տիրացել է Հակոբ Ադամյանին պատկանող զգալի չափ հանդիսացող` 447.700 ՀՀ դրամ արժողությամբ պղնձե ջարդոններին: Այսինքն` Անդրանիկ Խաչատրյանը, պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով, կատարել է ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներին: Ապացուցված է Անդրանիկ Խաչատրյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ: Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով (մի խումբ անձանաց կողմից նախնական համաձայնությամբ) առաջադրված մեղադրանքին, ապա Դատարանը հարկ է համարում մանրամասն անդրադառնալ նշվածը հիմնավորելու համար մեղադրանքի կողմի ներկայացրած փաստարկներին: Ըստ մեղադրանքի կողմի նման եզրահանգման գալու և Անդրանիկ Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք առաջադրելու հիմք է հանդիսացել իրեղեն ապացույց ճանաչված տեսաձայնագրությամբ սկավառակը, համաձայն որի գողության կատարման ժամանակ նախ քայլելով պահեստարան է մուտք գործել Անդրանիկ Խաչատրյանը, այնուհետև, պահեստարանի պարսպին է մոտեցել «Նիվա» մակնիշի մեքենան և մեքենայի վարորդի նստատեղից իջել է մեկ այլ անձ: Բացի այդ մեղադրանքի կողմն իր նման հետևությունը պայմանավորում է նաև այն հանգամանքով, որ Անդրանիկ Խաչատրյանը հրաժարվել է մասնակցել քննչական փորձարարությանը, այսինքն նա չէր կարող այդ քանակությամբ և այդ կշռով պարկերը միայնակ տեղափոխել, որի պատճառով էլ հարաժարվել է քննչական փորձարարությանը մասնակցելուց: Ըստ տեսաձայնագրության` 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 23:58:26-ին, Անդրանիկ Խաչատրյանը քայլել է դեպի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործող պահեստարանի տարածքի պարսպի կողմ և քանդված մասով մուտք գործել տարածք: Իսկ ժամը 02:52:34-ին չորս կողային դռներով ավտոմեքենան մոտեցել է պարսպի քանդված մասի մոտ և ավտոմեքենայի վարորդի նստատեղից դուրս է եկել ինչ-որ մեկը և կրկին պարսպի քանդված մասով ներս մտել պահեստարանի տարածք: Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ տեսաձայնագրությունում առկա չէ 23:58:38-ից մինչև 02:50:03-ն ընկած ժամանակահատվածը, որի ընթացքում հնարավոր է, որ ամբաստանյալը անձամբ է գնացել և մեքենան վարելով մոտեցրել պահեստին, ինչպես ամբաստանյալ Անդրանիկ Խաչատրյանը նշել է իր ցուցմունքում: Իսկ ինչ վերաբերում է քննչական փորձարարությանը չմասնակցելուն, ապա ՀՀ քրաեկան դատավարության օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 8-րդ կետի համաձայն` մեղադրյալն իրավունք ունի հրաժարվել քննչական գործողություններին մասնակցելուց, իսկ նույն հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է, որ մեղադրյալի կողմից իր իրավունքներից օգտվելը կամ դրանցից օգտվելուց հրաժարվելը չպետք է մեկնաբանվի ի վնաս նրա և նրա համար առաջացնի որևէ անբարենպաստ հետևանք: Ավելին, Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ 2009 թվականի հունիսի 26-ի առգրավում կատարելու մասին արձանագրության համաձայն` Անդրանիկ Խաչատրյանը քննիչի պահանջով միայնակ պղնձե ջարդոններով լցված պարկերը խորդանոցից իջեցրել է մինչև շենքի բակ, այսինքն նշվածից հետևում է, որ Անդրանիկ Խաչատրյանը կարող էր այդ քանակությամբ և այդ կշռով պարկերը միայնակ տեղափոխել: Այսպիսով` Դատարանը, ստուգելով, վերլուծելով և գնահատելով ինչպես վերը նշված, այնպես էլ քրեական գործում առկա մյուս ապացույցներն իրենց համակցությամբ, գտնում է, որ ապացուցված չէ այն հանգամանքը, որ Անդրանիկ Խաչատրյանը գողությունը կատարել է մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնությամբ: ՀՀ սահմանադրության 21-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը: Չփարատված կասկածները մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի: Նմանատիպ նորմեր նախատեսված են նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքում: Նշված օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը: Մեղադրանքի ապացուցման և կասկածյալին կամ մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մաuին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաuտատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաuտի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Իսկ նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կաuկածները, որոնք չեն կարող փարատվել uույն oրենuգրքի դրույթներին համապատաuխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հoգուտ մեղադրյալի կամ կաuկածյալի: Այսպիսով, չապացուցվեց, որ Անդրանիկ Խաչատրյանի արարքում առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված` արարքը որակյալ դարձնող հատկանիշը` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարելը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատարանը պարտավոր է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ: Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ սույն գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի ապացուցված չլինելը նվազեցնում է առաջադրված մեղադրանքի սահմանը, ինչի արդյունքոմ, սակայն, հոդվածի կամ հոդվածի մասի փոփոխություն տեղի չի ունենում: Նման պարագայում արդարացման դատավճռի կայացումը և ամբաստանյալի անմեղության հռչակումը Դատարանը գտնում է անիրատեսական, քանի որ ամբաստանյալին մեղադրանք է առաջադրված եղել նաև նույն հոդվածի նույն մասի այլ կետով, որով նա ճանաչվել է մեղավոր: Անդրանիկ Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են` ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը, կատարածի համար զղջալը, մորը, կնոջը և 14 տարին լրացած երեք անչափահաս երեխաններին խնամելը: Անդրանիկ Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են` նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը (նման իրավական դիրքորոշում է արտահայտել ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ): Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Անդրանիկ Խաչատրյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Դատարանը, հաշվի առնելով Անդրանիկ Խաչատրյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի համաձայն` մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է ձերբակալելիս անձին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի oրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` մեկ oրը հաշվելով մեկ oրվա դիմաց: Անդրանիկ Խաչատրյանի ազատազրկման ձևով պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2009 թվականի հունիսի 26-ից, քանի որ նա այդ օրը ձերբակալվել է, իսկ 2009 թվականի հունիսի 29-ին նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը: Դատարանը գտնում է, որ Անդրանիկ Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` իրեղեն ապացույց ճանաչված «ՀայՌուսգազարդ» ՓԲ ընկերությունից ստացված տեսաձայնագրությամբ սկավառակը պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին, իսկ առգրավված և իրեղեն ապացույց ճանաչված մետաղյա ջարդոնը պետք է թողնել տուժող Հակոբ Ադամյանի տնօրինությանը, կախովի կողպեքը իր բանալիով և փորձաքննությանը տրամադրված մետաղյա ջարդոնի նմուշը պետք է վերադարձնել տուժող Հակոբ Ադամյանին: Ինչ վերաբերում է գույքի վրա կալանք դնելու մասին 2009 թվականի հուլիսի 7-ի որոշմամբ «ՎԱԶ 2131» մակնիշի 02ՍՍ949 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վրա դրված կալանքին, ապա Դատարանը գտնում է, որ դրված կալանքը պետք է վերացնել և ավտոմեքենան վերադարձնել Էդուարդ Գեորգիի Եղիազարյանին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է այն հարցը, թե դատական ծախսերն ում վրա և ինչ չափով պետք է դրվեն։ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալ Անդրանիկ Խաչատրյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժողին պատճառված գույքային վնասը վերականգնված է: Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերին, ապա դրանք նույնպես ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ 4-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ, 3-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին` նման պահանջ Դատարան չի ներկայացվել: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 138-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը ՎՃՌԵՑ Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2009 թվականի հունիսի 26-ից: Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` իրեղեն ապացույց ճանաչված «ՀայՌուսգազարդ» ՓԲ ընկերությունից ստացված տեսաձայնագրությամբ սկավառակը պահել քրեական գործի հետ միասին, իսկ առգրավված և իրեղեն ապացույց ճանաչված մետաղյա ջարդոնը թողնել տուժող Հակոբ Ադամյանի տնօրինությանը, կախովի կողպեքը իր բանալիով և փորձաքննությանը տրամադրված մետաղյա ջարդոնի նմուշը վերադարձնել տուժող Հակոբ Ադամյանին: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` «ՎԱԶ 2131» մակնիշի 02ՍՍ949 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ դրված կալանքը վերացնել և այն վերադարձնել Էդուարդ Գեորգիի Եղիազարյանին: Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 13-10-2009 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 16-11-2009 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 136, 89 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 16-11-2009 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 16-03-2010 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 19-03-2010 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 29-03-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 136,149 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 29-03-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 136,149 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0108/01/09
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 09-11-2009 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 11-11-2009 |
| Ամսաթիվ | 09-11-2009 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Քամալյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ա |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Բեկանել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի /ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդ. 2-րդ մասի 3-րդ կետով - 3 տարի ազ. / վերաբերյալ 13.10.2009թ. դատավճիռը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել կամ ՀՀ քր.օր . 64 հոդ. կիրառմամբ նշանակել նվազագույն պատժից ավելի մեղմ պատիժ : Բեկանել և փոփոխել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի /ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդ. 2-րդ մասի 3-րդ կետով - 3 տարի ազ. / վերաբերյալ 13.10.2009թ. դատավճիռը , Ա. Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին , 3-րդ կետերով և նրա նկատմամբ սահմանել պատիժ` ազատազրկում 4 տարի ժամկետով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 10-11-2009 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մասիս |
| Ազգանուն | Ռեհանյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 20-11-2009 |
|---|
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 19-11-2009 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Քրեական գործը երկու հատորից: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 08-12-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 25-12-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 15-01-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-01-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 03-02-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակի
| Ամսաթիվ | 03-02-2010 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 03-02-2010 |
| Ստորադաս դատարանի ակտը բեկանվել է մասնակի | Մասնակի փոփոխվել է ստորադաս դատարանի դատական ակտը և պատիժը մասով մեղմացվել է |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Անդրանիկ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ ԵԱՔԴ /0108/01/09 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ Մասնակցությամբ` ԴԱՏԱԽԱԶ Լ.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ Կ.ՔԱՄԱԼՅԱՆԻ 2009թ. փետրվարի 03-ին ք.Երևան Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով ամբաստանյալի պաշտպան Կ.Քամալյանի, Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Ավետիսյանի վերաքննիչ բողոքները` Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 13-ի դատավճռի դեմ Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2009թ. հունիսի 25-ին, ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արաբկիրի քննչական բաժնում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ, 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով, հարուցվել է թիվ 14118409 քրեական գործը: 2009թ. հունիսի 26-ին Անդրանիկ Խաչատրյանը ձերբակալվել է: 2009թ. հունիսի 29-ի ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչատրյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, նույն օրը Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ` թիվ 14118409 քրեական գործով մեղադրյալ Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի նկատմամբ` որպես խափանման միջոց, կիրառվել է կալանավորում: Նախաքննական մարմնի 2009թ. հուլիսի 31-ի որոշմամբ, Անդրանիկ Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, և նրան առաջադրվել է նոր մեղադրանք` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 13-ի դատավճռով, Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտվել՝ ազատազրկման 3 (երեք) տարի ժամկետով: Պատժի կրման սկիզբ է հաշվվել 2009 թվականի հունիսի 26-ից։ Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Վճռվել է` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` իրեղեն ապացույց ճանաչված <<ՀայՌուսգազարդ>> ՓԲ ընկերությւունից ստացված տեսաձայնագրությամբ սկավառակը պահել քրեական գործի հետ միասին, իսկ առգրավված և իրեղեն ապացույց ճանաչված մետաղյա ջարդոնը թողնել տուժող Հակոբ Ադամյանի տնօրինությանը, կախովի կողպեքն իր բանալիով և փորձաքննությանը տրամադրված մետաղյա ջարդոնի նմուշը վերադարձնել տուժող Հակոբ Ադամյանին: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` <<ՎԱԶ 2131>> մակնիշի 02ՍՍ949 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ դրված կալանքը վերացնել և այն վերադարձնել Էդուարդ Գեորգիի Եղիազարյանին: Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված: Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 13-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալի պաշտպան Կ.Քամալյանը և Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Ավետիսյանը: 2. Գործի փաստական հանգամանքները. Նախաքննական մարմինը Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն բանի համար, որ նա 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 0230-ի սահմաններում, նախապես համաձայնության գալով գործով չպարզված անձի հետ, գողություն կատարելու դիտավորությամբ, հարմարեցված բանալու գործադրմամբ ապօրինի մուտք է գործել «Կոմանդոս-Հովազ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործող սև և գունավոր մետաղների ընդունման կետի պահեստարան և գաղտնի հափշտակել է թվով 9 պարկերի մեջ լցված 407 կգ պղնձե ջարդոն` ընկերությանը պատճառելով զգալի չափ հանդիսացող 447.700 ՀՀ դրամի նյութական վնաս: 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. Վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալի պաշտպանը նշել է, որ գտնում է դատարանի դատավճիռն անհիմն է, թույլ է տրվել նյութական իրավունքի հիմնարար խախտումներ, որոնց արդյունքում խաթարվել է արդարադատության բուն էությունը և իր պաշտպանյալի նկատմամբ թեև դատարանը ճանաչելով որոշ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները և անտեսելով մյուս մեղմացնող հանգամանքները, որոնք կազմում են գերակշռող մաս` դատապարտել է ազատազրկման երեք տարի ժամկետով, սակայն քրեական գործում առկա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող մի շարք էական հանգամանքները իրենց համադրության մեջ դիտելով, ինչպես նաև այն, որ թե’ մեղադրողի, թե’ դատարանի կողմից հաստատված համարված քրեական գործում չկան պատասխանատվությունը և պատիժը խստացնող գեթ մեկ հանգամանք` անհրաժեշտ էր իր պաշտպանյալին ենթարկել պայմանական դատապարտության կամ այդ հանգամանքները, դիտելով իրենց համակցության մեջ` որպես բացառիկ հանգամանքներ, սահմանել ավելի մեղմ պատիժ, ընդհուպ մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառումով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ, սակայն դատարանը ոչ միայն չի կիրառել հոդվածի սանկցիայից ավելի մեղմ պատիժ, նույնիսկ չի բավարարվել հոդվածի սանկցիայում նախատեսված մինիմում պատժով և դատապարտել է Անդրանիկ Խաչատրյանին երեք տարի ազատազրկման: Դատարանը հաստատված է համարել, որ իր պաշտպանյալը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն, արձանագրել է, որ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան, միաժամանակ հաստատված է համարել, որ իր պաշտպանյալը մեղմացնող հանգամանքների շարքում չի ընգրկել և միայն անձը բնութագրող հանգամանք է դիտել այն, /պետք է դիտեր որպես մեղմացնող/ որ իր պաշտպանյալի ինքնախոստովանական ցուցմունքներ է տվել, զղջացել է կատարածի համար, նրա խնամքի տակ են գտնվում կինը, մայրը և 14 տարին լրացած երեք անչափահաս երեխաները: Դատարանն իր դատավճռում թեև հաստատված է համարել, սակայն որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք չի դիտել նաև այն, որ իր պաշտպանյալը կամավոր ներկայացել է ոստիկանություն, խոստովանել է կատարածը, նախաքննության սկզբից տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, որով և ակտիվորեն աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը: Դատարանը չի կարևորել, որ կամավոր քննության է ներկայացրել գողոնը` ամբողջությամբ հատուցել է տուժողին պատճառված նյութական վնասը և տուժողն ինքն է միջնորդել դատարանին Անդրանիկ Խաչատրյանի նկատմամբ սահմանել ազատազրկման հետ չկապված պատիժ, գործազուրկ է, արարքը կատարել է ընտանեկան նյութական ծանր պայմաններից ելնելով և հանդիսանում է բազմանդամ ընտանիքի միակ կերակրողն ու ապավենը: Դատարանը հաշվի չի առել այն, որ Անդրանի Խաչատրյանի երեխան տառապում է արյան խրոնիկական հիվանդությամբ, նաև այն փաստը, որ իր պաշտպանյալը տառապում է խրոնիկ հիվանդություններով, տարել է ծանր վիրահատություն հեռացված է ստամոքսի մի մասը, իսկ նա հատուկ մասնագիտացված կլինիկայում ստացիոնար բուժման և հատուկ սննդի կարիք ունի և կալանքի տակ գտնվելու ընթացքում ավելի է վատթարացել նրա առողջական վիճակը: Անդրանիկ Խաչատրյանն անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար և հայտնել է տուժողին, որ գիտի թե ով է գողություն կատարել և շուտով վերջինիս կվերադարձնի գողոնը: Դատարանի կողմից ոչ միայն հաշվի չեն առնվել և չեն կիրառվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 5-րդ, 9-րդ, և 10-րդ կետերը, այլ նաև ուղղակիորեն ոտնահարվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքում սահմանված պատժի նշանակման բոլոր սկզբունքները, մասնավորապես պատասխանատվության անհատկանացման ու մարդասիրության սկզբունքները: Վերոգրյալի հիման վրա խնդրել է բեկանել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 13-ի ԵԱՔԴ/0108/01/09 դատավճիռը պատժի մասով: Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանին դատապարտել պայմանական դատապարտության, իսկ եթե դատարանը կգտնի դա անհնարին, ապա խնդրել է մեղմացնել իր պաշտպանյալի պատժաչափը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ կամ գոնե սահմանել պատիժ` առնվազն հոդվածի մինիմումի չափով: Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Ավետիսյանն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատարանն ապացուցված է համարել Արդրանիկ խաչատրյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, մինչդեռ նույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը համարել է չապացուցված: Դատարանը հիմք է ընդունել այն հանգամանքը, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված տեսաձայնագրության սկավառակով 2009թ. հունիսի 24-ին ժամը 23:58:26-ին Անդրանիկ Խաչատրյանը քայլել է դեպի Թբիլիսյան խճուղու 47/10 հասցեում գործող պահեստարանի տարածքի պարսպի կողմ և քանդված մասով մուտք գործել տարածք: ժամը 02:52:34-ին մուգ գույնի, չորս կողային դռներով ավտոմեքենան, լույսերը վառած, շարժվել է դեպի պահեստարանի կողմ և մոտենալով պահեստարանի տարածքի պարսպին` հետընթացով կանգնել է պարսպի քանդված մասի մոտ և ավտոմեքենայի վարորդի նստատեղից դուրս է եկել ինչ-որ մեկը և կրկին պարսպի քանդված մասով ներս մտել պահեստարանի տարածք: Քանի որ տեսաձայնագրությունում առկա չէ 23:58:26-ից մինչև ժամը 02:52:34-ն ընկած ժամանակահատվածը, ուստի ապացուցված չէ, որ ավտոմեքենայով մոտեցող անձը ոչ թե Անդրանիկ Խաչատրյանն է, այլ ուրիշ անձ է:Բացի այդ դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ մեղմ պատիժ է նշանակել հիմք ընդունելով, որ նա իրեն մեղավոր է ճանաչել և խոստովանել մեղքը: Գտնում է, որ դատարանի նշված եզրահանգումներն օրինական և հիմնավորված չեն, քանի որ դրանք հերքվել են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով: Դատարանը հաշվի չի առել այն հանգամանքը, որ <<ՀայՌուսգազարդ>> ՓԲԸ-ին ստացված տեսաձայնագրության սկավառակով տեսաձայնագրությունը կատարվել է միայն այն ժամանակահատվածում, երբ տեսախցիկի տեսադաշտում մարդկանց կամ առարկաների որոշակի շարժումներ են գրանցվել, ուստի ժամը 2358-ից մինչև 0250-ն ընկած ժամանակահատվածում շարժվող օբյեկտների բացակայության պայմաններում տեսաձայնագրություն չի կատարվել, հետևաբար ավտոմեքենայով մոտեցող և պահեստարան մուտք գործող անձնավորությունը չէր կարող լինել Անդրանիկ Խաչատրյանը: Հանցագործությունը կատարվել է մի խումբ անձանց կողմից: Բացի այդ ամբաստանյալը` հրաժարվելով քննչական փորձարարության ընթացքում շուրջ 40-50կգ կշռով 9 հատ պարկերը 2-րդ հարկ բարձրացնելուց, չի հրաժարվել դրանք 2-րդ հարկից 1-ին հարկ իջեցնելուց, որպիսի հանգամանքը հիմք է տալիս եզրակացնելու, որ նա ոչ թե օգտվել է իր իրավունքից քննչական գործողությունը չմասնակցելու առումով, այլ չի կարողացել միայնակ նշված քանակությամբ և քաշով պարկերը 2-րդ հարկ բարձրացնել: Նշված ապացույցների պայմաններում դատարանն ամբաստանյալ Անդրանիկ Խաչատրյանին մեղավոր չի ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ նշանակել է պատիժ ազատազրկման ձևով 3 տարի ժամկետով, հաշվի առնելով, որ նա խոստովանել է իր մեղքը, մինչդեռ ամբաստանյալը չի խոստովանել մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված գողության փաստը և գործուն միջոցներ չի ձեռնարկել իր հանցակիցների բացահայտման ուղղությամբ և իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ, 3761-րդ, 379-րդ, 394-րդ, 395-րդ հոդվածներով խնդրել է Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.10.2009թ. կայացրած դատավճիռը բեկանել, փոփոխել և Անդրանիկ Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և նրա նկատմամբ սահմանել պատիժ` ազատազրկում 4 տարի ժամկետով: 4. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը Քննելով վերաքննիչ բողոքները նշված հիմքերի սահմաններում վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ ամբաստանյալի պաշտպանի բողոքը բավարարել մասնակի` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների 2009թ. հոկտեմբերի 13-ի դատավճիռը պատժի մասով փոփոխել: Մեղադրողի բողոքում նշված պատճառաբանությունները անհիմն են և չեն բխում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրության պահանջներից, ինչպես նաև գործով ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցներից: Մեղադրանքի կողմի Անդրանիկ Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք առաջադրելու համար հիմք է ընդունել իրեղեն ապացույց ճանաչված տեսաձայնագրությամբ սկավառակը, որտեղ գողության կատարման ժամանակ նախ քայլելով պահեստարան է մուտք գործել Անդրանիկ Խաչատրյանը, այնուհետև, պահեստարանի պարսպին է մոտեցել «Նիվա» մակնիշի մեքենան և մեքենայի վարորդի նստատեղից իջել է մեկ այլ անձ: Բացի այդ մեղադրանքի կողմն իր նման հետևությունը պատճառաբանել է նաև այն հիմնավորումամբ, որ Անդրանիկ Խաչատրյանը հրաժարվել է մասնակցելու քննչական փորձարարությանը` պարկերը միայնակ տեղափոխելուն: Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը դատական ակտի իրավական վերլուծություններ բաժնում անդրադառնալով ամբաստանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով (մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ) առաջադրված մեղադրանքին, իրավացիորեն հանգել է ճիշտ հետևության, մասնավորապես ըստ քրեական գործում առկա տեսաձայնագրության` 2009 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 23:58:26-ին, Անդրանիկ Խաչատրյանը պարսպի քանդված մասով մուտք է գործել պահեստարանի տարածք, Իսկ ժամը 02:52:34-ին չորս կողային դռներով ավտոմեքենան մոտեցել է պարսպի քանդված մասի մոտ և ավտոմեքենայի վարորդի նստատեղից դուրս է եկել ինչ-որ մեկը և կրկին պարսպի քանդված մասով ներս մտել պահեստարանի տարածք: Իսկ 23:58:38-ից մինչև 02:50:03-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսաձայնագրությունը առկա չէ որի ընթացքում հնարավոր է, որ ամբաստանյալը անձամբ է մեքենան վարելով մոտեցրել պահեստին, ինչպես հայտնել է վերջինս իր ցուցմունքում: Քննչական փորձարարությանը չմասնակցելու հանգամանքը բխում է ՀՀ քրաեկան դատավարության օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի2-րդ մասի 8-րդ կետից համաձայն որի` մեղադրյալն իրավունք ունի հրաժարվել քննչական գործողություններին մասնակցելուց, իսկ նույն հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է, որ մեղադրյալի կողմից իր իրավունքներից օգտվելը կամ դրանցից օգտվելուց հրաժարվելը չպետք է մեկնաբանվի ի վնաս նրա և նրա համար առաջացնի որևէ անբարենպաստ հետևանք: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը դատական ակտում մատնանշելով առգրավում կատարելու մասին 2009 թվականի հունիսի 26-ի արձանագրությունը համաձայն որի ամբաստանյալը քննիչի պահանջով առանց որևէ մեկի օգնության պղնձե ջարդոններով լցված պարկերը խորդանոցից իջեցրել է շենքի բակ,հանգել է ճիշտ հետևության, որ Անդրանիկ Խաչատրյանը կարող էր այդ քանակությամբ և այդ կշռով պարկերը միայնակ տեղափոխել: ՀՀ սահմանադրության 21-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը: Չփարատված կասկածները մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը: Մեղադրանքի ապացուցման և կասկածյալին կամ մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մաuին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաuտատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաuտի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կաuկածները, որոնք չեն կարող փարատվել uույն oրենuգրքի դրույթներին համապատաuխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հoգուտ մեղադրյալի կամ կաuկածյալի: Վերաքննիչ դատարանը` վերլուծելով սույն գործով նախաքննությամբ ձեռք բերված, դատաքննությամբ հետազոտված և դատական ակտում շարադրված ապացույցները գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը անձին առաջադրված մեղադրանքին անդրադառնալիս հանգել է ճիշտ հետևության, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Խաչատրյանի արարքում առկա չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հատկանիշը` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ գողություն կատարելու փաստը: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների համաձայն. հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներով: Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը: Դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա: Քրեական օրենքի ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի, այնպես էլ պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա: Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը պատիժ նշանակելիս դատավճռում նշել է Անդրանիկ Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքները այն, որ տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ կատարածի համար զղջում է, խնամքին են գտնվում մայրը, կինը և 14 տարին լրացած երեք անչափահաս երեխան, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտել` նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Անդրանիկ Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս ընդհանուր իրավասության դատարանը որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է հաշվի առներ նաև այն, որ ամբաստանյալը վատառողջ է, հանցագործությունից հետո` զղջալով կատարվածի համար, ներկայացել է տուժողին, ափսոսանք հայտնելով խոստացել է գողոնը վերադարձնել, որը և կատարել է, բացի այդ նրա խնամքին գտնվող երեք անչափահաս երեխաններից մեկը տառապում է արյան հիվանդությամբ, հանդիսանում է ընտանիքի միակ կերակրողը: Վեաքննիչ դատարանին` վերոգրյալ հանգամանքները, ինչպես նաև դատական ակտում շարադրված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն` իրենց համակցության մեջ, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, թույլ են տալիս հանգելու հետևության, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը` պատժի մասով, պետք է բեկանել, փոփոխել և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայի շրջանակներում` ազատազրկում երկու տարի ժամկետով: ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը` ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 390-րդ, 393-395-րդ, 399-րդ, 402-րդ հոդվածներով. Ո Ր Ո Շ Ե Ց Պաշտպան Կարեն Քամալյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի: Ամբաստանյալ Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 13-ի դատավճիռը` պատժի մասով փոփոխել: Անդրանիկ Ասատուրի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: Դատախազի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից, մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 03-02-2010 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 09-03-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | քրեական գործը 2(երկու) հատոր, համապատասխանաբար բաղկացած` <136>,<138>: |
| Գործին կից նյութեր | Ամբաստանյալի վիճ.քարտը: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 12-03-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատոր, 1-ինը` 136 թերթ, 2-րդը` 138 թերթ |
| Գործին կից նյութերը | ամբ. վիճ. քարտը |
| Ուր | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Գրության համարը | Ե-2407/10 |
| Այլ նշումներ | չկա |