Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն

23 մարտի 2010թ. ք.Երևան

Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարանը
/այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ն.ԹՈՓՈՒԶՅԱՆԻ, Ռ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ս.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկ վարույթի կանոններով քննության առնելով Հայկ Կարապետի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քր.օր-ի 258 հոդվածի 4-րդ մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 19.01.2010թ. դատավճռի դեմ բերած վերաքննիչ բողոքները

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009 թվականի ապրիլի 27-ին ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Արաբկիրի քննչական բաժնում հարուցվել է թիվ 14113109 քրեական գործը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով, որը նույն որոշմամբ ընդունվել է քննիչի վարույթ:
2009 թվականի հունիսի 25-ին Պապի Կարապետի Սարգսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որով էլ նրան առաջադրվել է մեղադրանք, նախաքննական մարմնի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2009 թվականի հունիսի 26-ին Հայկ Կարապետի Սարգսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, նույն օրը ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, Հայկ Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանքը` սկիզբը հաշվելով 2009թ. հունիսի 26-ից:
26.06.2009թ. Պապի Կարապետի Սարգսյանի նկատմամբ քրեական գործի մասը կարճվել և քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` համաներման ակտի կիրառման հիմքով, նույն որոշմամբ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը վերացվել է, նախաքննական մարմնի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 14113109 քրեական գործից ոմն Սամվելի կողմից, հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով Հ. Սարգսյանի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելու մասը` ՀՀ քր. օր.-ի 258հդ.-ի 3-րդ մասի 4-րդ կետով առանձնացվել է առանձին վարույթում` նախաքննությունը շարունակելով 14118609 համարի տակ:
2009 թվականի հուլիսի 07-ին քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Հայկ Կարապետի Սարգսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի հունվարի 19-ի դատավճռով Հայկ Կարապետի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քր. օր-ի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և ՀՀ քր. օր.-ի 64հդ.-ի կիրառմամբ դատապարտվել ազատազրկման 3(երեք) տարի ժամկետով, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2009 թվականի հունիսի 26-ից, ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնելով անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վճռվել է նաև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված դանակը ոչնչացնել:
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել քրեական գործով մեղադրող Ն. Թոթուզյանը և ամբաստանյալի պաշտպան Ս. Գրիգորյանը:
Մեղադրողի և պաշտպանի վերաքննիչ բողոքները Վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. փետրվարի 26-ի որոշմամբ ընդունվել են վարույթ:
Քրեական գործը Վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է 2010թ. փետրվարի 23-ին:

2.Գործի փաստական հանգամանքները.
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի հունվարի 19-ի դատավճռով Հայկ Կարապետի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քր. օր-ի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և ՀՀ քր. օր.-ի 64հդ.-ի կիրառմամբ դատապարտվել ազատազրկման 3(երեք) տարի ժամկետով այն բանի համար, որ նա գտնվելով հարբած վիճակում, 2009թ. մարտի 24-ին ժամը 14:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կոմիտաս պողոտայի 61 շենքի բակում եղբոր` Պապի Կարապետի Սարգսյանի հետ վիճաբանելու ընթացքում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը` Պ.Սարգսյանի հասցեին տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, քաշքշել, ձեռքերով և ոտքերով հարվածել է նրան, որով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք է դրսևորել հասարակության նկատմամբ և հեռացել: Ժամը 16:30-ի սահմաններում վերադառնալով նույն` ք.Երևան Կոմիտաս պողոտայի 61 շենքի բակ, շարունակել է վիճաբանել Պ.Սարգսյանի հետ և կրկին բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ` դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել Պ.Սարգսյանի հասցեին և ձեռքին եղած դանակով սպառնացել է նրան:

3. Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը
Ըստ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Հ. Սարգսյանի նկատմամբ նշանակած պատիժն օրենսդրորեն հիմնավորված չէ, չի համապատասխանում քրեական օրենսդրության սկզբունքների պահանջներին և պատժի նշանակման օրենքով սահմանված կարգին, ինչպես նաև չի համապատասխանում կատարված հանցանքի վտանգավորության բնույթին և ծանրությանը:
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Հ. Սարգսյանի քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտել այն, որ նա անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, օգնել է վարույթն իրականացնող մարմնին` բացահայտելու գործով օբյեկտիվ ճշմարտությունը, որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող հանգամանք է դիտել այն, որ նա նախկինում դատապարտված չի եղել, սակայն հաշվի չի առել նարկոլոգիական կլինիկայի 24.03.2009թ. թիվ 155 եզրակացությամբ ապացուցված այն հանգամանքը, որ Հ. Սարգսյանը հանցանքը կատարել է ալկոհոլ օգտագործած վիճակում, ինչը բարձրացնում է նման հանցանքների հասարակական վտանգավորության աստիճանը: Օգտվելով ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 63հդ.-ի 2-րդ մասով իրեն վերապահված իրավունքից` դատարանը հանցանքը ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը չի դիտել որպես քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, և եթե դատարանի նման դիրքորոշումը ճիշտ է իրավակիրառման տեսանկյունից, ապա ՀՀ քր. օր.-ի 64-րդ հոդվածով իրեն վերապահված իրավունքից օգտվելով, դատարանը մակերեսորեն է մոտեցել հոդվածի մեկնաբանմանը:
Հղում կատարելով ՙԻրավական ակտերի մասին՚ ՀՀ օրենքի 45-րդ հոդվածի 10-րդ մասի վրա, վերաքննիչ բողոքում մեղադրողը նշել է, որ ՀՀ քր. օր.-ի 64-րդ հոդվածը վերոնշյալ օրենքի տրամաբանությամբ վերլուծելիս ակնհայտ է դառնում, որ հոդվածի կիրառումը հնարավոր է դրանում առկա պայմանների` որպես մեկ ամբողջություն առկայության դեպքում, իսկ դրանցից թեկուզ մեկի բացակայությունը ենթադրում է, որ հոդվածի կիրառումը հնարավոր չէ:
Վերը նշված դիրքերից վերլուծելով քրեական գործը, վերաքննիչ բողոքում մեղադրողը նշել է, որ ՀՀ քր. օր.-ի 64-րդ հոդվածը կիրառելիս դատարանն ընդհանրապես, չի անդրադարձել հանցանքի շարժառիթներին և նպատակներին, դատավճռով չի բացահայտել և չի վերլուծել դրանք, չնայած որ դրանք ակնհայտ են եղել դեռևս քրեական գործի նախաքննության ժամանակ: Նույն ձևով դատարանը չի անդրադարձել հանցավորի դերին, որևէ խոսք չկա այն մասին, որ հանցանքի կատարման ժամանակ Հ. Սարգսյանը հանդես է եկել նախաձեռնողի դերով: Որպես Հ. Սարգսյանի անձը բնութագրող հանգամանք` դատարանը միայն նշել է, որ նա նախկինում դատապարտված չի եղել, վեր չի հանել նրան` որպես սոցիալական միավորի բնութագրող գոնե էական հատկանիշները:
Նման պայմաններում, նաև հաշվի առնելով այն, որ հանցանքը կատարվել է ամբաստանյալի կողմից ալկոհոլ օգտագործած վիճակում, մեղադրողը, գտնելով որ չի նվազել Հ.Սարգսյանի կողմից կատարված հանցանքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին խնդրել է` փոփոխել ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի հունվարի 19-ի դատավճիռը և Հայկ Կարապետի Սարգսյանի նկատմամբ սահմանել պատիժ` ազատազրկում 4/չորս/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:

4. Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը
Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները հանգում են հետևյալին:
Նախաքննական մարմինը Հայկ Սարգսյանին ՀՀ քր. օր.-ի 258հդ.-ի 4-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշումը հիմնավորել է արարքը կատարելու ժամանակ դանակի առկայության փաստով և վերջինիս կողմից իբրև հնչեցված սպառնալիքներով:
Համաձայն սույն քրեական գործով 21.04.2009թ. փորձագետի թիվ 1065 եզրակացության` դանակը չի հանդիսանում սառը զենք:
ՀՀ քր. օր.-ի 258հդ.-ի 4-րդ մասը սահմանում է արարքը` որը կատարվել է զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ: Հայկ Սարգսյանի մոտ առկա չի եղել որևէ զենք, նա զենք չի գործադրել: Բացի այդ, նախաքննական մարմինը չի վկայակոչել, թե որն է որպես զենք հանդիսացող առարկան, դատարանում չի ներկայացրել դրա գործադրման վերաբերյալ որևէ ապացույց, այդպիսի ապացույցներ ձեռք չեն բերվել նաև դատաքննության ընթացքում:
Վերը նշվածից պաշտպանը եզրահանգում է, որ Հայկ Սարգսյանին մեղսագրված արարքը չի համապատասխանում նրա կողմից կատարված արարքի իրավական գնահատականին: Հղումներ կատարելով ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածի 2-րդ պարբերության, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18հդ.-ի 3-րդ, 4-րդ կետերի վրա, գտնելով, որ Հայկ Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258հդ.-ի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը անհիմն է, այն պետք է որակվի ՀՀ քր. օր.-ի 258հդ.-ի 2-րդ մասով` միջնորդել է` բեկանել ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի հունվարի 19-ի դատավճիռը, Հայկ Սարգսյանին ՀՀ քր. օր.-ի 258հդ.-ի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը վերաորակել ՀՀ քր. օր.-ի 258հդ.-ի 2-րդ մասով, նրա նկատմամբ կիրառել ՀՀ Ազգային Ժողովի ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ 19.06.2009թ. որոշոման 5-րդ կետի 1-ին ենթակետի պահանջը, նրա նկատմամբ քրեական գործը կարճել և քրեական հետապնդումը դադարեցնել, ինչպես նաև նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը փոխարինել չհեռանալու մասին ստորագրությամբ` մինչև դատական ակտի ուժի մեջ մտնելը, նրան անմիջապես ազատել կալանքից` դատարանի դահլիճից:

5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքներում նշված հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, քննության առնելով մեղադրողի և պաշտպանի կողմից իրենց վերաքննիչ բողոքների փաստարկները, կողմերի պատասխանը միմյանց վերաքննիչ բողոքների նկատմամբ, ստուգելով ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները, քրեական գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերլուծելով թույլատրելիության, վերաբերելիության քրեադատավարական պահանջների տեսանկյունից, ապացույցների ողջ համակցությունը` քրեական գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, Վերաքննիչ քրեական դատարանը հանգում է այն համոզման, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն, ըստ այդմ էլ` ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի հունվարի 19-ի դատավճիռը` ամբաստանյալ Հ. Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր.-ի 258հդ.-ի 4-րդ մասով նշանակված պատժի մասով բեկանել և փոփոխել, ՀՀ քր. օր.-ի 64հդ.-ի կիրառումը վերացնել, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը խստացնել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ամբաստանյալ Հայկ Սարգսյանի կողմից բերված պատճառաբանությունները ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գնահատում է որպես ոչ արժանահավատ, մտացածին, այդ պատճառաբանությունները նպատակ են հետապնդում խուսափել ավելի խիստ, այն է` ՀՀ քր. օր.-ի 258հդ.-ի 4-րդ մասով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից և պատժից, նրա կողմից ՀՀ քր. օր.-ի 258հդ.-ի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը հաստատված, իսկ պատճառաբանությունները հերքված են քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով:
Գործով վկա Պապի Սարգսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Հայկ Սարգսյանը հանդիսանում է իր հարազատ եղբայրը, որը վերջին ժամանակահատվածում զբաղվել է հարբեցողությամբ և հաճախ իր հետ, առանց որևէ պատճառի վիճել: 24.03.2009թ., ժամը 14:30-ի սահմաններում Երևանի Կոմիտաս 61 շենքի հարակից դալանում հանդիպել է եղբորը, որը սկսել է իր հասցեին բարձրաձայն սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալ, քաշքշել իրեն: Ինքը նույնպես հայհոյանքներ է տվել Հ.Սարգսյանի հասցեին և քաշքշել նրան: Դրանից հետո հեռացել է բակից: Որոշ ժամանակ Կոմիտաս փողոցում քայլելուց հետո վերադարձել է Կոմիտաս 61 շենքի բակ, սակայն Հ.Սարգսյանն այնտեղ չի եղել: Նույն օրը ժամը 16:00-ի սահմաններում Հ.Սարգսյանը վերադարձել է Կոմիտաս 61 շենքի բակ, ձեռքին եղած դանակով սպառնացել է իրեն և տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Մոտակայքում ծառայություն կատարող ոստիկանները Հ.Սարգսյանին ձեռքից վերցրել են դանակը և իրենց բերման ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին: Նշել է, որ թե ինքը և թե իր կինը Սամվել անունով բարեկամ կամ ծանոթ չունեն:
Վկա Անդրանիկ Վարդանյանի ցուցմունքով, այն մասին, որ նա ճանաչում է Պապի և Հայկ Սարգսյաններին: Պապի Սարգսյանն իր դպրոցական ընկերն է: Հայկ և Պապի Սարգսյանների հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ: Մշտական աշխատանք չունի և Կոմիտաս 61 շենքին հարակից դալանում Պ. Սարգսյանի հետ վերանորոգում են գազի տարաներ: 24.03.2009թ-ի առավոտյան գնացել է աշխատանքի, որտեղ գտնվել է նաև Պ.Սարգսյանը: Ժամը 14:00-ի սահմաններում Կոմիտաս 61 շենքին հարակից դալան է եկել նաև Հայկ Սարգսյանը և սկսել վիճաբանել եղբոր` Պ.Սարգսյանի հետ: Հայկ և Պապի Սարգսյանները եղել են ալկոհոլ օգտագործած վիճակում: Վիճաբանելու ընթացքում Պապի և Հայկ Սարգսյանները միմյանց հասցեին բարձրաձայն տվել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ, որոնք լսելի են եղել շրջակա բնակչությանը և անցորդ քաղաքացիներին: Դուրս գալով կրպակից` մոտեցել և փորձել է նրանց կարգի հրավիրել, սակայն տեսնելով, որ նրանք չեն դադարեցնում հայհոյանքները և խուսափելով կռվի մեջ ներքաշվելուց` հեռացել է: Ժամը 16:00-ի սահմաններում վերադարձել է Կոմիտաս 61 շենքի դալան, որտեղ տեսել է հավաքված քաղաքացիների, Հայկ և Պապի Սարգսյաններին, որոնք նորից վիճել են միմյանց հետ: Այդ ժամանակ տեսել է, որ Հ.Սարգսյանի ձեռքին կա դանակ, որով սպառնացել է Պ.Սարգսյանին և շարունակել տալ հայհոյանքներ:
Վկա Ռոբերտ Աղաջանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Երևան Կոմիտաս 63 շենքի 168 բնակարանում և ճանաչում է Հայկ և Պապի Սարգսյաններին, որոնց հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ: Աշխատում է Կոմիտաս 61 շենքի 1-ին հարկում գործող, ՙՍուսաննա Գևորգյան՚ ՍՊԸ-ին պատկանող հագուստի խանութում որպես վաճառող: 24.03.2009թ-ի ժամը 14:30-ի սահմաններում գտնվել է նշված խանութում և դրսից բարձր հայհոյանքի ձայներ է լսել: Քանի որ շրջապատում պատահական անցնող քաղաքացիներ, կանայք և երեխաներ են եղել, դուրս է եկել խանութից և գնացել ձայների ուղղությամբ: Կոմիտաս 61 շենքի դալանում տեսել է, որ Հայկ և Պապի Սարգսյանները վիճաբանում են միմյանց հետ և բարձրաձայն տալիս սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Մոտեցել է և փորձել նրանց կարգի հրավիրել, սակայն տեսնելով, որ նրանք չեն լսում իր հորդորները, ավելորդ քաշքշուկից խուսափելու և կռվի մեջ չներքաշվելու համար վերադարձել է խանութ:
Վկա Ասատուր Հակոբյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2003թ-ից աշխատում է Կոմիտաս 61 շենքի հարակից դալանում գտնվող ՙԱննա 1՚ ՍՊԸ-ին պատկանող կրպակում, որպես բանալի պատրաստող: Ճանաչում է Հայկ և Պապի Սարգսյաններին, նրանց հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ: Պ.Սարգսյանը հարակից կրպակում զբաղվում է գազի տարաների վերանորոգմամբ: 24.03.2009թ-ին ժամը 14:30-ի սահմաններում գտնվել է իր կրպակում: Դալանում է գտնվել նաև Պ.Սարգսյանը, երբ նրան է մոտեցել Հայկ Սարգսյանը: Իրեն անհայտ պատճառով, Հայկ և Պապի Սարգսյանները սկսել են վիճաբանել, որի ժամանակ տվել են բարձրաձայն հայհոյանքներ: Քանի որ շտապել է իր անձնական գործերի հետ կապված, փակել է իր կրպակը և հեռացել: Կրպակ է վերադարձել ժամը 16:00-ի սահմաններում և տեսել է Հայկ Սարգսյանին, որը ձեռքին եղած դանակով սպառնում և բարձրաձայն հայհոյանքներ է տալիս իրենից քիչ հեռու կանգնած Պապի Սարգսյանին: Այդ ամենը տևել է մոտ 5 րոպե, որից հետո Հ.Սարգսյանին են մոտեցել ոստիկանները, նրա ձեռքից վերցրել են դանակը և նրան բերման ենթարկել ոստիկանություն:
Գործով վկաներ Գրիգոր Ենոքյանի և Համբարձում Մկրտչյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ ծառայում են ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդում և ծառայություն են իրականացնում Ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի սպասարկած վարչական տարածքում, 24.03.2009թ-ին ծառայություն են կատարել Կոմիտաս փողոցում: Ժամը 16:00-ի սահմաններում անցնելով Կոմիտաս 61 շենքին հարակից դալանի մոտով, տեսել են երկու տղամարդու, որոնք կանգնած են եղել իրարից մոտ 2 մետր հեռավորության վրա: Նրանցից մեկն այդ ժամանակ ձեռքին եղած կենցաղային դանակով սպառնացել է մյուսին և բարձրաձայն տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Մոտենալով նրան` ձեռքից վերցրել են դանակը: Ռադիոկապով դեպքի վայր են կանչել ոստիկանական ավտոմեքենա, որից հետո Հայկ Սարգսյանին բերման են ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին: Զեկուցագրով ոստիկանության բաժին են ներկայացրել նաև վերջինիս մոտից առգրավված դանակը: Ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում պարզվել է, որ դանակով սպառնացողը հանդիսանում է Հայկ Կարապետի Սարգսյանը, որը մշտական բնակության վայր չունի, իսկ մյուս քաղաքացին նրա հարազատ եղբայր` Պապի Կարապետի Սարգսյանը: Հայտնել են նաև, որ իրենց ներկայությամբ Հայկ և Պապի Սարգսյանները միմյանց չեն հարվածել:
Հայկ Սարգսյանի մոտից առգրավված և իրեղեն ապացույց ճանաչված դանակի առկայությամբ և այն զննելու մասին արձանագրությամբ:
ՙՀոգեբուժական բժշկական կենտրոն՚ ՓԲԸ նարկոլոգիական կլինիկայից ստացված սթափության վիճակի զննության թիվ 155 արձանագրությամբ այն մասին, որ 24.03.2009թ-ին ժամը 18:50-ին Հայկ Սարգսյանի մոտ հայտնաբերվել է ալկոհոլային հարբածություն:
Այս առումով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները առ այն, որ դատաքննությամբ ձեռք չի բերվել որևէ ապացույց այն մասին, որ Հայկ Սարգսյանի կողմից նրա ձեռքում գտնվող դանակը գործադրվել է, ինչպես նաև` ինչ հանգամանքներում է գործադրվել, ինչպես է գործադրվել, ում նկատմամբ է գործադրվել, ինչ հետևանքներ է առաջացրել, Վերաքննիչ քրեական դատարանը համարում է անհիմն, այդ փաստարկները չեն բխում քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից, ամբաստանյալ Հ. Սարգսյանի կողմից հասարակական կարգի կոպիտ խախտումը, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքը ուղեկցվել է իր ձեռքում գտնվող դանակով Պապի Սարգսյանին սպառնալով:
Հայկ Սարգսյանի կողմից իր ձեռքին գտնվող դանակով Պապի Սարգսյանին սպառնալը, մասնավորապես, հիմնավորված է վկաներ Պ. Սարգսյանի, Ա. Վարդանյանի, Ա. Հակոբյանի, Գ. Ենոքյանի, Հ. Մկրտչյանի ցուցմունքներով, Հայկ Սարգսյանի մոտից առգրավված դանակը իրեղեն ապացույց ճանաչելու որոշմամբ, իրեղեն ապացույց դանակը զննելուն մասին արձանագրությամբ:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալ Հ. Սարգսյանին ՀՀ քր. օր.-ի 258հդ.-ի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրել է նաև Գրիգոր Ենոքյանի և Համբարձում Մկրտչյանի` որպես վկայի, տրված նույնաբովանդակ ցուցմունքները:
Այս կապակցությամբ ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը արձանագրում է հետևյալը:
Գրիգոր Ենոքյանը և Համբարձում Մկրտչյանը հանդիսացել են ՀՀ Ոստիկանության աշխատակիցներ, նրանք ծառայում են ՀՀ Ոստիկանության ՊՊԾ գնդում և ծառայություն են իրականացնում ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի սպասարկած տարածքում: Դեպքի օրը Գրիգոր Ենոքյանը և Համբարձում Մկրտչանը ծառայություն են կատարել Կոմիտաս փողոցում, ականատես են եղել դեպքին, մոտեցել և Հ. Սարգսյանի ձեռքից վերցրել են դանակը, ապա կանչել ոստիկանական ավտոմեքենա և Հ. Սարգսյանին բերման ենթարկել ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի բաժին:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 56հդ.-ի 1-ին կետի համաձայն` ոստիկանությունը հետաքննության մարմին է, ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 57հդ.-ի 2-րդ մասի 9-րդ կետի համաձայն` հետաքննության մարմինը լիազորված է բերման ենթարկել հանցանքի կատարման մեջ կասկածվող անձանց, զննել և խուզարկել նրանց, ինչպես նաև ազատել առանց բավարար հիմքերի բերման ենթարկված անձանց:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 86հդ.-ի 2-րդ մասի 4-րդ կետի համաձայն` որպես վկա չեն կարող կանչվել և հարցաքննվել` դատավորը, այդ թվում նաև` լիազորությունները դադարեցված, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմնի աշխատակիցը և դատական նիստի քարտուղարը` կապված այն քրեական գործի հետ, որում նրանք իրականացրել են իրենց դատավարական լիազորությունները, բացառությամբ տվյալ գործի վարույթի ընթացքում թույլ տրված սխալների և չարաշահումների քննության, նոր ի հայտ եկած հանգամանքներով տվյալ գործի նորոգման կամ կորցրած վարույթի վերականգնման դեպքերի: ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 86հդ.-ի 2-րդ մասի 4-րդ կետի պահանջը իմպերատիվ է` որպես վկա չեն կարող հարցաքննվել ոստիկանության աշխատակիցները քրեական գործով, որում նրանք իրականացրել են իրենց դատավարական լիազորությունները, որպես վկաներ հարցաքննված ոստիկանության աշխատակիցներ Գ. Ենոքյանը և Հ. Մկրտչյանը սույն գործով բերման են ենթարկել ամբաստանյալ Հ. Սարգսյանին, այսինքն` իրականացրել են իրենց դատավարական լիազորությունները, հետևաբար, չէին կարող կանչվել և հարցաքննվել որպես վկա:
Ընդ որում, նկատի առնելով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 86-րդ հոդվածը տեղադրված է Ընդհանուր մասում, այս պահանջը վերաբերում է քրեական դատավարության բոլոր փուլերին, քննչական և դատավարական գործողությունների իրականացման լիազորություն ունեցող բոլոր պաշտոնատար անձանց:
Վերոգրյալ հարցի վերաբերյալ Մարդու իրավունքների Եվրոպական դատարանի դիրքորոշումը այն է, որ այն դեպքերում, երբ ՙերրորդ անձը՚ /Մարդու իրավունքների Եվրոպական դատարանը ոստիկանի կամ քննիչի մասին խոսելիս գործածում է ոչ թե ՙվարույթն իրականացնող մարմիներ՚, այլ ՙերրորդ անձ՚/ քրեական գործով անցնում է որպես վկա, կամ նա պետք է հարցաքննվի իր կազմած արձանագրության շուրջ, այդ ցուցմունքը կարող է դրվել մեղադրանքի հիմքում, և դա չի դիտվի որպես ամբաստանվող անձի/նախաքննության ընթացքում` մեղադրյալի/ իրավունքների խախտում, պայմանով, եթե պահպանվել է ամբաստանյալի /մեղադրյալի/` իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին հարցաքննելու բացարձակ իրավունքը:
Այսինքն, այս դեպքում առկա է փաստացի և իրավաբանական իրավիճակների մրցակցություն, որտեղ` ըստ Մարդու իրավունքների Եվրոպական դատարանի դիրքորոշման` նախապատվությունը տրվում է փաստացի իրավիճակին` ամբաստանյալի վերը նշված բացարձակ իրավունքի պահպանման դեպքում:
Հակառակ դեպքում` Մարդու իրավունքների Եվրոպական դատարանը արձանագրում է ՙՄարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին՚ Եվրոպական Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածով երաշխավորված արդար դատաքննության իրավունքի խախտում/Մարդու իրավունքների Եվրոպական դատարանի Դելտան ընդդեմ Ֆրանսիայի գործով 19.12.1990թ., Վինդիշն ընդդեմ Ավստրիայի 27.09.1990թ. գործով որոշումները/:
ՀՀ Սահմանադրության 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` միջազգային պայմանագրերը Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգի բաղկացուցիչ մաս են, եթե վավերացված միջազգային պայմանագրերում սահմանվում են այլ նորմեր, քան նախատեսված են օրենքներով, ապա կիրառվում են այդ նորմերը:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 8հդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` բոլորը հավասար են օրենքի և դատարանի առջև: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` յուրաքանչյուր ոք իր գործի քննության ժամանակ որպես իրավական փաստարկ իրավունք ունի մատնանշելու նույնանման փաստական հանգամանքներով մեկ այլ գործով Հայաստանի Հանրապետության դատարանի` օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում` օրենքի մեկնաբանությունները:
Նույնաբովանդակ դրույթներ է ամրագրված նաև ՀՀ Դատական օրենսգրքի` համապատասխանաբար 1-ին և 3-րդ մասերում:
ՀՀ քրեական դատավարության և ՀՀ Դատական օրենսգրքի վերը նշված պահանջների համատեքստում քննության առնելով ոստիկանության աշխատակիցներ Գ. Ենոքյանի և Հ. Մկրտչյանի ցուցմունքները, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ դրանք կարող են դրվել ամբաստանյալ Հ. Սարգսյանին ՀՀ քր. օր.- 258հդ.-ի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմքում, նկատի առնելով, որ նշված վկաները հարցաքննվել են նաև ընդհանուր իրավասության դատարանում, այսինքն` պահպանվել է ամբաստանյալ Հ. Սարգսյանի բացարձակ իրավունքը` հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին:
Վերը նշված ապացույցները Վերաքննիչ քրեական դատարանը գնահատում է արժանահավատ, հավաստի, բավարար, փոխկապակցված` ՀՀ քր. օր.-ի 258հդ.-ի 4-րդ մասով նախատեսված մեղադրանքը գնահատելու և այն հիմնավորված համարելու համար:
Այս առումով չփարատված կասկածներ չկան:
Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում վկայակոչված ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 13.07.2007թ. թիվ ՎԲ-125/07 որոշման վրա հղում կատարելը հիմնավորված չէ, քանի որ քրեական գործով ձեռք է բերվել փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջություն, որով հիմնավորվում է ամբաստանյալ Հ. Սարգսյանի կողմից դանակի գործադրմամբ Պապի Սարգսյանին սպառնալու փաստը:
Այս առումով անհիմն է պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի այն փաստարկը, որ դատաքննությամբ ձեռք չեն բերվել ապացույցներ, թե ամբաստանյալի կողմից դանակի գործադրումը ինչ հետևանքներ է առաջացրել, քանի որ քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորված է, որ ամբաստանյալ Հ. Սարգսյանը իր ձեռքում գտնվող դանակով սպառնացել է իր եղբայր Պ. Սարգսյանին, իսկ ինչ վերաբերվում է հետևանքներին, այն դուրս է ՀՀ քր. օր.-ի 258հդ.-ի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հանցակազմի սահմաններից, և եթե այս պայմաններում առաջանային նաև համապատասխան հետևանքներ, արարքը կորակվեր համակցությամբ` ՀՀ քր. օր.-ի 258հդ.-ի 4-րդ մասով և համապատասխան հետևանքը նախատեսող քրեաիրավական նորմով:
Հիմնավոր չէ նաև պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի այն փաստարկը, որ փորձագետի թիվ 1065 եզրակացության համաձայն` դանակը չի հանդիսանում սառը զենք, քանի որ ՀՀ քր. օր.-ի 258հդ.-ի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության օբյեկտիվ կողմը կազմում են խուլիգանական գործողությունները, որոնք կատարվել են զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ:
Սույն քրեական գործով հիմնավորված, ամբաստանյալ Հ. Սարգսյանի ձեռքի դանակը զենք չի հանդիսանում ՙԶենքի մասին՚ ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի 1-ին մասի ՙա՚ կետի իմաստով, սակայն հանդիսանում է որպես զենք օգտագործվող առարկա` ՀՀ քր. օր.-ի 258հդ.-ի 4-րդ մասի իմաստով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258հդ.-ի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման համար քրեական օրենքը պատիժ է նախատեսում ազատազրկում` չորսից յոթ տարի ժամկետով:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 19.01.2010թ. դատավճռով ամբաստանյալ Հայկ Սարգսյանի նկատմամբ նշանակել է ՀՀ քր. օր.-ի 258հդ.-ի 4-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված պատժի նվազագույնից ավելի մեղմ պատիժ` ազատազրկում` 3/երեք/ տարի ժամկետով, կիրառելով ՀՀ քր. օր.-ի 64-րդ հոդվածը:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Հ. Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր.-ի 64հդ.-ի կիրառումը չի բխում ՀՀ քրեական օրենսդրության` պատժի նշանակումը կանոնակարգող դրույթներից` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակվում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքների կատարումը կանխելու համար:
Նշանակվող պատիժը չի կարող հոդվածի սանկցիայում նախատեսված պատժի առավելագույն կամ նվազագույն չափից ավելի խիստ կամ մեղմ լինել, այսինքն` դուրս գալ Հատուկ մասի հոդվածի սանկցիայի սահմաններից: Այդ պահանջից բացառություն կարող է անել միայն ՀՀ քրեական օրենսգիրքը, որի Ընդհանուր մասում նախատեսված հատուկ նորմերի ուժով դատարանին իրավունք է վերապահում դուրս գալ այդ սահմաններից:
Այսպես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը:
Նշված հոդվածի բովանդակային վերլուծությունը թույլ է տալիս եզրահանգելու, որ օրենսդիրը ՀՀ քր. օր.-ի 64-րդ հոդվածի կիրառման համար անհրաժեշտ է համարում հետևյալ երկու պայմաններից գոնե մեկի առկայությունը.
1.Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքներ, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը.
2.Խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը:
Ընդ որում, ՀՀ քր. օր.-ի 64հդ.-ի կիրառման համար կարևորը ոչ թե պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների քանակն է, այլ դրանց որակը, բացառիկ կարող է ճանաչվել անգամ մեկ մեղմացնող հանգամանք:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը որպես ամբաստանյալ Հ. Սարգսյանի անձը բնութագրող հանգամանք է դիտել այն, որ նա նախկինում դատապարտված չի եղել, միջադեպը կատարվել է եղբայրների միջև` իրադրության բերումով, որպես քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք` այն, որ նա անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, օգնել է վարույթն իրականացնող մարմիններին` բացահայտելու գործով օբյեկտիվ ճշմարտությունը, քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման իրավաչափության վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 30.08.2007թ. թիվ ՎԲ-145/07 որոշմամբ պարզաբանել է, որ բացառիկ հանգամանքները, ինչպես նշված է ՀՀ քր. օր.-ի 64-րդ հոդվածում, կապված են հանցանքի շարժառիթների և նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի հետ, այդպիսիք կարող են լինել նաև այլ հանգամանքներ, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Հ. Սարգսյանի անձը բնութագրող, քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող վերը նշված հանգամանքները ՀՀ քր. օր.-ի 64-հդ.-ի վերը նշված իրավադրույթների, այդ իրավադրույթներին ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից տրված մեկնաբանությունների համատեքստում, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը հանգում է այն հետևության, որ վերը նշված հանգամանքները բացառիկ չեն ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ` իրենց համակցության մեջ, հետևաբար, չեն կարող հիմք հանդիսանալ ՀՀ քր. օր.-ի 64հդ.-ի կիրառման համար, հետևաբար, ՀՀ քր. օր.-ի 64-րդ հոդվածի կիրառումը պետք է վերացվի:
Ամբաստանյալ Հայկ Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի անձը, այն, որ նա նա նախկինում դատապարտված չի եղել, միջադեպը կատարվել է եղբայրների միջև, իրադրության բերումով:
Վերաքննիչ քրեական դատարանը որպես ամբաստանյալ Հ. Սարգսյանի քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում այն, որ նա տվել է մասնակի խոստովանական ցուցմունքներ, օգնել է վարույթն իրականացնող մարմիններին գործով օբյեկտիվ ճշմարտության բացահայտմանը:
Ամբաստանյալ Հ. Սարգսյանի քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը չի արձանագրել:
Վերլուծելով վերը նշված բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հ. Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258հդ.-ի 4-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատժի նշանակումը բխում է ՀՀ քր. օր.-ի 10-րդ հոդվածով նախատեսված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքներից, և այդպիսով հնարավոր է հասնել ՀՀ քր. օր.-ի 48հդ.-ի 2-րդ մասով նախատեսված պատժի նպատակներին, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Քրեական գործի քննության նախորդ փուլերի ընթացքում նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ թույլ չեն տրվել:
Ելնելով շարադրվածից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385, 386, 390, 391, 393-395, 402 հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. հունվարի 19-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Հայկ Կարապետի Սարգսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` նշանակված պատժի մասով բեկանել և փոփոխել.
Հայկ Կարապետի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով, որը նա պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Պատժի սկիզբը հաշվվել 2009թ. հունիսի 26-ից:
Ամբաստանյալ Հայկ Կարապետի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ