Գործ հ. ԵԱՔԴ/ 0087/01/09

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն

22-ը հոկտեմբերի 2009թ. ք.Երևան

Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարանը
/այսուհետª Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
Ա. ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ. ԱՐՏԵՄՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Գ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա. ՔԱԼԱՇՅԱՆԻ


Դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Ա. Քալաշյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առավ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Գագիկ Արշակի Գալստյանի, ծնված 28.09.1983թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնակվում է ք.Երևան Հաղթանակ 10 փողոց, 23 տուն:
Որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը, 17.03.2009թ-ից:
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր.-ի 177հդ.-ի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման համար:

ՊԱՐԶԵՑ

ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ

2009 թվականի մարտի 06-ին ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում հետաքննիչ Դ. Աթոյանի կողմից հարուցվել է թիվ 14152509 քրեական գործը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով, որը նույն որոշմամբ ընդունվել է վարույթ` հետաքննություն կատարելու համար, նույն քննիչի 2009թ. մարտի 16-ի որոշմամբ քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժին` նախաքննություն կատարելու համար:
ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի պետի 17.03.2009թ. որոշմամբ քրեական գործի նախաքննությունը հանձնարարվել է քննչական խմբին` քննիչ Ա. Մարգարյանի ղեկավարությամբ, որի 17.03.2009թ. որոշմամբ էլ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
17.03.2009թ. Արման Գուլիվերի Դավթյանը և Գագիկ Արշակի Գալստյանը, գողություններ կատարելու կասկածանքով, բերման են ենթարկվել ՀՀ Ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ:



19.03.2009թ. Արման Դավթյանը ձերբակալվել է:
20.03.2009թ. Գագիկ Արշակի Գալստյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քր. օր.-ի 177հդ.-ի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու համար, որով էլ նրան առաջադրվել է մեղադրանք:
20.03.2009թ. Արման Գուլիվերի Դավթյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քր. օր.-ի 34-216հդ.-ի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 334հդ.-ի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու համար, որով էլ նրան առաջադրվել է մեղադրանք:
Երևան քաղաքի արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունները, մեղադրյալներ Գագիկ Արշակի Գալստյանի և Արման Գուլիվերի Դավթյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանքը 2/երկու/ ամիս ժամկետով, նույն դատարանի 08.09.2009թ. որոշմամբ Գագիկ Գալստյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարացվել է երկու ամսով` մինչև 2009թ. հուլիսի 17-ը:
26.03.2009թ. թիվ 14152509 քրեական գործն ընդունվել է Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Բ. Մարտոյանի վարույթ:
Այնուհետև 16.04.2009թ. թիվ 14152509 քրեական գործն ընդունվել է Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա. Մարգարյանի վարույթ:
Նախաքննական մարմնի 07.05.2009թ. որոշումներով սույն քրեական գործով <<Մուզ>> ՍՊԸ-ն ճանաչվել է տուժող և քաղաքացիական հայցվոր, իսկ նույն ՍՊԸ-ի տնօրեն Գագիկ Սահակյանը` տուժողի և քաղաքացիական հայցվորի ներկայացուցիչ:
05.06.2009թ. Արման Գուլիվերի Դավթյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր.-ի 177հդ.-ի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, որով էլ նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
30.06.2009թ. գագիկ Գալստյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր.-ի 177հդ.-ի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, որով էլ նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
03.07.2009թ. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների դատախազի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գագիկ Արշակի գալստյանի ՀՀ քր. օր.-ի 177հդ.-ի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, Արման Գուլիվերի Դավթյանի ՀՀ քր. օր.-ի 177հդ.-ի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով ուղարկվել է նույն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի օգոստոսի 19-ի դատավճռով, ամբաստանյալ Գագիկ Արշակի Գալստյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177հդ.-ի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և դատապարտվել ազատազրկման 3/երեք/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով, որը նա պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2009թ. մարտի 17-ից, ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնելով անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Նույն դատավճռով ամբաստանյալ Արման Գուլիվերի Դավթյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քր. օր.-ի 177հդ.-ի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման 3/երեք/ տարի ժամկետով:
<<Համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային Ժողովի 19.06.2009թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Արման Գուլիվերի Դավթյանը ազատվել է նշանակված պատժի կրումից:
Դատավճռով վճռվել է ամբաստանյալ Արման Դավթյանի կողմից վճարված 700.000/յոթ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գրավի գումարը վերադարձնել այն վճարողին` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Քաղ. հայցի հարցը թողնվել է առանց քննության` տուժողի ներկայացուցչի կողմից քաղ. հայցի պահանջ չներկայացնելու պատճառով:
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Գ. Գալստյանի պաշտպան Ա. Քալաշյանը:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան է ներկայացրել գործով մեղադրող, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների դատախազության դատախազ Գ. Հովհաննիսյանը:
Վերաքննիչ քրեական դատարանի 30.09.2009թ. որոշմամբ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ:
Քրեական գործը Վերաքննիչ քրեական դատարան է մուտք եղել 2009թ. սեպտեմբերի 23-ին:

ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ

Գագիկ Արշակի Գալստյանին ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, ՙՄուզ՚ ՍՊԸ-ին պատկանող ՎԱԶ 2107 մակնիշի 13 ՏԼ 692 համարանիշի ավտոմեքենան գաղտնի հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Արման Գուլիվերի Դավթյանի հետ, 2009թ. մարտի 06-ի ժամը 02:00-ի սահմաններում, Լիպարիտ Վարդանյանի հերթափոխի ժամանակ, օգտվելով այն հանգամանքից, որ վերջինս ավտոմեքենան թողել է տաքսի ծառայության գրասենյակի Երևանի Ն.Զարյան 21 բնակելի շենքի մոտ, բանալու կրկնօրինակով բացել են դուռը և ավտոմեքենան աշխատեցնելով` գաղտնի հափշտակել խոշոր չափ հանդիսացող 2.500.000/երկու միլիոն հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ արժեքով այդ ավտոմեքենան: Հափշտակված ավտոմեքենան թաքցրել են Արման Դավթյանի ազգական Սամվել Ալոյանի Երևանի Շերամի 5 շենքի բակում գտնվող ավտոտնակում, որտեղ մինչև 2009թ. մարտի 17-ը ապակոմպլեկտավորել են մաս-մաս վաճառելու համար: 2009թ. մարտի 8-ից մինչև մարտի 17-ն ընկած ժամանակահատվածում քրեական գործով դեռևս չպարզված անձանց վաճառել են ավտոմեքենայի նստատեղերը` 70.000 ՀՀ դրամով և գազի բալոնը 100.000 ՀՀ դրամով, իսկ ապակիները` Երևանի Շերամի 11 շենքի 5 բնակարանի Կամո Աբրահամյանին` 30.000 ՀՀ դրամով:

ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Գ. ԳԱԼՍՏՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ Ա. ՔԱԼԱՇՅԱՆԻ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ ԵՎ ՊԱՀԱՆՋԸ

Ըստ ամբաստանյալ Գ. Գալստյանի պաշտպան Ա. Քալաշյանի վերաքննիչ բողոքի` ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 19.08.2009թ. դատավճիռը` Գագիկ Գալստյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով ակնհայտ խիստ է:
Նշված եզրահանգման հիմքում պաշտպանը դրել է հետևյալ փաստարկները:
Բողոքարկվող դատավճռում արձանագրվել է, որ Գ. Գալստյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առել, որ նա երիտասարդ է, նախկինում դատապարտված չի եղել, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, գործում բացակայում են պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, նշանակել է ակնհայտ խիստ պատիժ, այն դեպքում, երբ նույն արարքի համար նրա հանցակից Ա. Դավթյանի նկատմամբ նշանակվել է ակնհայտ մեղմ պատիժ և կիրառվել է համաներում:
Դատարանը Գ. Գալստյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել, որ նա տառապում է <<Սուր գլոմետալոնեֆրիտ>> հիվանդությամբ և այդ կապակցությամբ ազատվել է զինվորական ծառայությունից:
Հղումներ կատարելով ՀՀ քր. օր.-ի 10-րդ հոդվածի, 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի իրավադրույթների վրա, վկայակոչելով ՀՀ քր. օր.-ի 62-րդ, 63-րդ հոդվածները, խնդրել է` բավարարել վերաքննիչ բողոքը, ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի օգոստոսի 19-ի դատավճիռը` ամբաստանյալ Գագիկ Գալստյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով փոփոխել և <<Համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային Ժողովի 19.06.2009թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Գագիկ Գալստյանին ազատել նշանակված պատիժը կրելուց:

ՄԵՂԱԴՐԱՂԻ ԳՐԱՎՈՐ ՊԱՏԱՍԽԱՆԸ

Ամբաստանյալ Գ. Գալստյանի պաշտպան Ա. Քալաշյանի վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան է ներկայացրել գործով մեղադրող, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների դատախազության դատախազ Գ. Հովհաննիսյանը:
Ըստ գրավոր պատասխանի` ամբաստանյալ Գ. Գալստյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս առաջին ատյանի դատարանը հաշվի է առել կատարված արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, այն, որ նա երիտասարդ է, նախկինում դատապարտված չի եղել, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար:
Գտել է, որ Գ. Գալստյանի նկատմամբ կայացված դատավճիռը օրինական, հիմնավորված է, դատապարտյալի նկատմամբ սահմանվել է համաչափ պատիժ և այն բեկանելու հիմքեր չկան:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, լսելով վերաքննիչ բողոք բերած անձի կողմից իր վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումները, դատական ակտը բողոքարկած հակառակ կողմի` մեղադրողի պատասխանը, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ պաշտպան Ա. Քալաշյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 19.08.2009թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 385հդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք, և Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել:
Գագիկ Արշակի Գալստյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում:
Չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք:
Այդ իսկ պատճառով ամբաստանյալ Գագիկ Արշակի Գալստյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը Վերաքննիչ դատարանը քննության առարկա չի դարձնում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով: Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններումª հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի,



պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ Քրեական օրենսդրության վերը նշված պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը, 2009 թվականի օգոստոսի 19-ի դատավճռով, ամբաստանյալ Գագիկ Գալստյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, պահպանելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, հաշվի առնելով կատարված հանցանքի բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, այն, որ նա անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, անձը բնութագրող հանգամանքները, այն, որ երիտասարդ է, նախկինում դատապարտված չի եղել, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, նշանակել է համաչափ պատիժ, որով հնարավոր է հասնել ՀՀ քր. օր.-ի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակներին` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քր. օր.-ի 177հդ.-ի 2-րդ մասի սանկցիան պատիժ է նախատեսում միայն ազատազրկում` երկուսից վեց տարի ժամկետով և ՀՀ քր. օր.-ի 19հդ.-ի 4-րդ մասի պահանջի համաձայն` հանդիսանում է ծանր հանցանք:
Այս հոդվածով ամբաստանյալ Գ. Գալստյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 3/երեք/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
Դա նշանակում է, որ առաջին ատյանի դատարանը արդեն իսկ լիարժեքորեն հաշվի է առել ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը:
Ինչ վերաբերում է պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի այն փաստարկին, որ Գ. Գալստյանը տառապում է <<Սուր գլոմետալոնեֆրիտ>> հիվանդությամբ և այդ կապակցությամբ ազատվել է զինվորական ծառայությունից, Վերաքննիչ քրեական դատարանը արձանագրում է, որ հիվանդության պատճառով զինվորական ծառայությունից ազատվելը հիմք չէ քրեական պատասխանատվությունից և պատժից ազատվելու համար:
Ամբաստանյալ Գ. Գալստյանի նկատմամբ նշանակված համաչափ պատժի` 3/երեք/ տարի 6/վեց/ ամիս ազատազրկման պայմաններում նրա նկատմամբ չի կարող կիրառվել <<Համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային Ժողովի 19.06.2009թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի պահանջը:
Նման պայմաններում պաշտպանի վերաքննիչ բողոքների փաստարկները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի օգոստոսի 19-ի դատավճիռը փոփոխելու համար:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 393-րդ, 394-րդ, 402 հոդվածներով
Վերաքննիչ քրեական դատարանը



Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Պաշտպան Ա. Քալաշյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի օգոստոսի 19-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Գագիկ Արշակի Գալստյանի ՀՀ քր. օր.-ի 177հդ.-ի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով թողնել օրինական ուժի մեջ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ