Գործ հ. ԵԱՔԴ/0085/01/09




Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


10 նոյեմբերի 2009թ. ք. Երևան


ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ. ՌԵՀԱՆՅԱՆ
Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ. ԱՐՏԵՄՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ռ. ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Վ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂՆԵՐ` Ն. ՍԱՀԱԿՅԱՆԻ
Ա. ՄԽԻԹԱՐՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով տուժողներ Նաիրա Սահակյանի և Աիդա Մխիթարյանի վերաքննիչ բողոքը` Անդրանիկ Իշխանի Հարությունյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի սեպտեմբերի 18-ի դատավճռի դեմ

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2008 թվականի նոյեմբերի 26-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցվել է թիվ 14149508 քրեական գործը` Անդրանիկ Իշխանի Հարությունյանի և ոմն Կարենի կաղմից գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու փաստի առթիվ:
Նույն օրը Անդրանիկ Իշխանի Հարությունյանը ձերբակալվել է:
2008 թվականի նոյեմբերի 29-ին Անդրանիկ Հարությունյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրեսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2008 թվականի նոյեմբերի 29-ին Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Անանյանը միջնորդություն է հարուցել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանին մեղադրյալ Անդրանիկ Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորում կիրառելու մասին, որը դատարանի նույն օրվա որոշմամբ մերժվել է:
2008 թվականի նոյեմբերի 29-ին Անդրանիկ Իշխանի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների դատախազության ավագ դատախազ Ռ.Խաչատրյանը վերաքննիչ բողոք է բերել առաջին ատյանի դատարանի 2008 թվականի նոյեմբերի 29-ի որոշման դեմ, որը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2008 թվականի դեկտեմբերի 26-ի որոշմամբ մերժվել է:
2009 թվականի հունվարի 25-ին քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է մեկ ամիս ժամանակով` մինչև 2009 թվականի փետրվարի 26-ը:
2009 թվականի փետրվարի 23-ին քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է երկու ամիս ժամանակով` մինչև 2009 թվականի ապրիլի 26-ը:
2009 թվականի ապրիլի 27-ին քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է մեկ ամիս ժամանակով` մինչև 2009 թվականի մայիսի 26-ը:
2009 թվականի մայիսի 25-ին քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է մեկ ամիս ժամանակով` մինչև 2009 թվականի հունիսի 26-ը:
2009 թվականի հունիսի 16-ին Անդրանիկ Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել է և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով: Անդրանիկ Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ:
2009 թվականի հունիսի 29-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը, կիրառելով դատական քննության արագացված կարգ, 2009 թվականի սեպտեմբերի 18-ի դատավճռով ամբաստանյալ Անդրանիկ Իշխանի Հարությունյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով, իսկ 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով` ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 6 /ամիս/ ժամանակով:
Կիրառել է ՀՀ Աազգային ժողովի կողմից 19.06.2009թ.-ին ընդունված համաներում հայտարարելու մասին որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և Անդրանիկ Հարությունյանին ազատել պատժի կրումից:
Մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ:
Վճռվել է նաև իրեղեն ապացույց ճանաչված <<Սոնի>> տեսակի երեժշտական կենտրոնը, որն ի պահ է հանձնված տուժող Սուրեն Ավետիսյանին, թողնել նրա տնօրինությանը:
Տուժողներ Աիդա Մելիքսեթի Մխիթարյանի, Ջեմմա Աշոտի Խալաթյանի և Նաիրա Ռուբենի Սահակյանի քաղաքացիական հայցերը բավարարել:
Ամբաստանյալներ Անդրանիկ Իշխանի Հարությունյանից և Կարեն Միխայիլի Հայրապետովից համապարտության կարգով հօգուտ Աիդա Մելիքսեթի Մխիթարյանի բռնագանձել 215.000 դրամ, հօգուտ Ջեմմա Աշոտի Խալաթյանի` 250.000 դրամ, հօգուտ Նաիրա Ռուբենի Սահակյանի` 200.000 դրամ:
Նույն դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով դատապարտվել է նաև ամբաստանյալ Կարեն Միխայիլի Հայրապետովը, որի վերաբերյալ դատավճիռը չի բողոքարկվել։
Դատավճռի դեմ 2009 թվականի հոկտեմբերի 19-ին տուժողներ Նաիրա Սահակյանը և Աիդա Մխիթարյանը բերել են վերաքննիչ բողոք:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 2009 թվականի հոկտեմբերի 27-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:

2. Գործի փաստական հանգամանքները.

Ամբաստանյալ Անդրանիկ Իշխանի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ 2008 թվականի հունվար-փետրվար և հունիս ամիսներին Երևան քաղաքի Արաբկիր համայնքի տարածքում նախնական համաձայնության գալով Կարեն Միխայիլի Հայրապետովի հետ կատարել են 6 գողություն և 4 գողության փորձեր:
2008 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներին չպարզված օրը, գիշերը տեխնիկական միջոցի` լինգի գործադրմամբ, մուտքի դռան փականը վնասելով և բացելով` մուտք են գործել Բաղրամյան փողոցի 50բ շենքի 21 բնակարանի սեփականատեր Սուրեն Հրանտի Ավետիսյանի նույն շենքի նկուղային հարկում գտնվող նկուղը և գողացել վերջինին պատկանող <<Սոնի>> ֆիրմայի երաժշտական կենտրոնը` իր 2 ձայնասփյուռներով և 2 հատ կաթսաներ:
Նույն ժամանակահատվածում չպարզված օրը Ա.Հարությունյանը և Կ.Հայրապետովը տեխնիկական միջոցներ գործադրելու միջոցով կոտրել են Բաղրամայան փողոցի 68 շենքի 10 հասցեում գտնվող <<ՍԱՀ>> ՍՊԸ-ին պատկանող առաջին հարկի նկուղի փականը, ապօրինի մուտք գործել և այնտեղից գողացել նշված ընկերությանը պատկանող ատամնատեխնիկական գործիքներ և առարկաներ` պատճառելով 215.000 դրամի նյութական վնաս:
Բացի այդ, նույն ժամանակահատվածում չպարզված օրը լինգի գործադրմամբ կոտրել են Վ.Համբարձումյան 6 շենքի 1-ին բնակարանի սեփականատեր Ջեմմա Աշոտի Խալաթյանի նույն հասցեում գտնվող նկուղի փականը և այնտեղից գողացել տարբեր տեսակի գործիքներ, էլեկտրական վարդակներ և այլ իրեր` Ջ.Խալաթյանին պատճառելով 290.000 դրամի նյութական վնաս:
Այնուհետև 2008 թվականի հունավար-փետրվար ամիսներին, չպարզված օրը ամբաստանյալներն ապօրինի մուտք են գործել Բաղրամյան 59 հասցեում գտնվող <<Արամ Զուրաբյան>> ՍՊԸ-ի շինարարական հրապարակի ցանկապատված տարածք և այնտեղ գտնվող կրպակից գողացել են մեկ հատ եռակցման սարք` ընկերությանը պատճառելով 40.000 դրամի նյութական վնաս:
2008 թվականի փետրվարի վերջերին, չպարզված օրն ամբաստանյալները լինգով կոտրել են Այգեձոր փողոցի 1-ին նրբանցքի 22 շենքի 21 բնակարանի սեփականատեր Հովսեփ Գրիգորի Հակոբյանի նույն շենքում գտնվող նկուղը և գողացել 40 լիտր տարողությամբ այլումինե կաթսա, մեկ հատ կացին և 2 զույգ աշխատանքային կոշիկներ` պատճառելով 17.000 դրամի վնաս:
Բացի այդ, 2008 թվականի փետրվարի 12-ի լույս 13-ի գիշերը լինգի գործադրմամբ, ջարդելով Այգեձոր փողոցի 1-ին նրբանցքի 22 շենքի 20 բնակարանի սեփականատեր Նաիրա Ռուբենի Սահակյանին պատկանող նույն շենքի 2-րդ մուտքի շեմի աջակողմյան մասում գտնվող նկուղի փականը, մուտք են գործել նկուղ և այնտեղից գողացել 2 հատ պղնձե կաթսաներ, մեծ քանակությամբ տարբեր տեսակի լվացքի փոշիներ, սպասք լվանալու հեղուկներ, կենցաղային իրեր և սննդամթերք` Ն.Սահակյանին պատճառելով 200.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Բացի այդ, ամբաստանյալներ Ա.Հարությունյանը և Կ.Հայրապետովը 2008 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներին, չպարզված օրը մուտք են գործել Սունդուկյան 3-րդ շենքի նկուղային տարածք և տեխնիկական միջոցի` լինգի գործադրմամբ, փորձել են մուտք գործել նույն շենքի թիվ 44 բնակարանի սեփականատեր Լուսինե Գևորգի Կոշեցյանին պատկանող նկուղ և կատարել գողություն, սակայն հանցագործությունն իրենց կամքից անկախ մինչև վերջ չեն կատարել, քանի որ Կ.Հայրապետովին չի հաջողվել բացել նկուղի դուռը:
Նույն ժամանակահատվածում ամբաստանյալները նախնական համաձայնությամբ մուտք են գործել Երևանի Ա.Սերոբի փողոց 4-րդ շենքի 3-րդ բնակարանի սեփականատեր Էդուարդ Լիպարիտի Պողոսյանին պատկանող նկուղ, սակայն իրենցից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ նշված նկուղում ապրանքներ չեն եղել:
Այնուհետև 2008 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներին, չպարզված օրն ամբաստանյալները գողություն կատարելու նպատակով փորձել են բացել Սոսեի փողոցի 8 շենքի 5-րդ բնակարանի սեփականատեր Արտակ Հակոբյանին պատկանող նկուղի դուռը, սակայն հանցագործությունն իրենց կամքից անկախ ավարտին չեն հասցրել, քանի որ շենքի բնակիչները պատուհաններից նկատելով նրանց, աղմուկ են բարձրացրել, որի արդյունքում ամբաստանյալները խուճապահար փախել են:
Բացի այդ, Կ.Հայրապետովը և Ա.Հարությունյանը 2008 թվականի հունիս ամսին, չպարզված օրը գողություն կատարելու նպատակով, լինգի գործադրմամբ փականները ջարդելով, բացել են Երևանի Բաղրամյան փողոցի 1-ին նրբանցքի 4-րդ շենքի թիվ 29 բնակարանի բնակիչ Մեսրոպ Աղեկյանի, նույն շենքի թիվ 4 բնակարանի բնակիչ Տիգրան Բեգլույանի և թիվ 10 բնակարանի բնակիչ Գևորգ Տիրացյանի նկուղների մուտքերի դռները, մուտք գործել նկուղներ, սակայն իրենց կամքից անկախ հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ շենքի բնակիչները նկատել են նրանց, որից հետո Ա.Հարությունյանն ու Կ.Հայրապետովը ստիպված խուճապահար փախել են դեպքի վայրից:
Գողացված ապրանքներն ամբաստանյալները վաճառել են տոնավաճառներում անծանոթ անձանց և ստացված գումարն օգտագործել անձնական կարիքների համար:

3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Տուժողներ Նաիրա Սահակյանը և Աիդա Մխիթարյանը վերաքննիչ բողոքում նշել են, որ սույն քրեական գործով իրենց կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարվել է, սակայն դատավճռի անճշտությունները կարող են խոչընդոտ հանդիսանալ հատուցումը ստանալու հարցում:
Տուժողները նշում են, որ դատաքննությունը կատարվել է արագացված կարգով, իրենց իրավունք չի տրվել կողմ կամ դեմ արտահայտվել արագացված դատաքննություն անցկացնելու վերաբերյալ:
Ըստ բողոք բերողների` դատավճռում նշված ամբաստանյալ Անդրանիկ Հարությունյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները չեն համապատասխանում իրականությանը:
Բողոք բերած անձինք գտնում են, որ դատական ակտը հիմնավորված և օրինական չէ, այն կայացվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի խախտումներով և խնդրում են փոփոխել դատավճիռը, վերացնել Անդրանիկ Հարությունյանի վերաբերյալ մեղմացնող հանգամանքները և մինչև գումարի վերադարձը քրեական պատասխանատվությունից չազատել համաներման իրավունք ստացած Անդրանիկ Հարությունյանին:

4. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.

Վերաքննիչ դատարանում տուժողները պնդելով վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` խնդրեցին այն բավարարել:
Մեղադրող Ռ.Խաչատրյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց, նշելով, որ դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել նրա անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, դատավճիռն օրինական է և այն բեկանելու հիմք չկա:
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Հարությունյանի պաշտպան Վ.Գրիգորյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց, նշելով, որ իր պաշտպանյալի նկատմամբ նշանակվել է համաչափ պատիժ, ճիշտ է կիրառվել ՀՀ ԱԺ 19.06.2009թ. <<Համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը, ուստի վերաքննիչ բողոքն անհիմն է, խնդրել է մերժել:
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Հարությունյանը հայտնեց, որ զղջացել է կատարածի համար, խնդրեց ժամանակ տրամադրել վնասը հատուցելու համար, իսկ իր նկատմամբ կայացրած դատավճիռը թողնել անփոփոխ:

5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին տուժողներ Նաիրա Սահակյանի և Աիդա Մխիթարյանի ելույթը, դատական ակտը չբողոքարկած հակառակ կողմերի` մեղադրողի, ամբաստանյալի և պաշտպանի պատասխանները, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածով սահմանված է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու և դատավճիռ կայացնելու կարգը.
1. Արագացված կարգով դատական քննությունն անցկացվում է սույն օրենսգրքի 41, 42, 44 և 45 գլուխներով նախատեսված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածի պահանջները:
2. Դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնելու մասին ամբաստանյալի միջնորդության քննությունը սկսվում է մեղադրողի կողմից ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի ներկայացմամբ:
3. Դատավորը հարցեր է տալիս ամբաստանյալին համոզվելու համար` պարզ է արդյոք նրան առաջադրված մեղադրանքը, համաձայն է արդյոք նա մեղադրանքի հետ, պնդում է արդյոք արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին միջնորդությունը, արդյոք միջնորդությունը ներկայացվել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը արդյոք խորհրդակցել է պաշտպանի հետ (եթե ամբաստանյալն ունի այդպիսին), գիտակցում է արդյոք արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները:
4. Հարցերի արդյունքում դատարանը, համոզվելով, որ առկա են սույն օրենսգրքի 3751 հոդվածով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացնում արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին: Հակառակ դեպքում դատական քննությունն իրականացվում է ընդհանուր կարգով:
5. Դատարանը արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելիս քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չի կատարում: Սակայն ուսումնասիրում է ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները:
Ինչպես երևում է գործի նյութերից, առաջին ատյանի դատարանում սույն քրեական գործի քննության նախապատրաստական մասում` մինչ դատաքննությունն սկսվելը, ամբաստանյալներ Անդրանիկ Իշխանի Հարությունյանը և Կարեն Միխայիլի Հայրապետովը միջնորդություն են ներկայացրել` դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու վերաբերյալ, որը հաստատվել է նրանց պաշտպանների ներկայությամբ և պաշտպանների հետ խորհրդակցելուց հետո:
Չնայած մեղադրող Ռ.Խաչատրյանը մեղադրական եզրակացությունում արագացված դատաքննություն կատարելու վերաբերյալ նշում չի կատարել, սակայն միչև դատաքննությունն սկսելը համաձայնել է արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու հետ:
Այնուհետև առաջին ատյանի դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ, 3752-րդ, 3753-րդ հոդվածների պահանջները, այդ թվում նաև ըստ էության գտնելով, որ ամբաստանյալների արարքի իրավաբանական որակումը ճիշտ է, անց է կացրել արագացված կարգով դատական քննություն:
Արագացված դատաքննության ընթացքում տուժողներ <<ՍԱՀ>> ՍՊԸ-ի ներկայացուցիչ Աիդա Մելիքսեթի Մխիթարյանի, Ջեմմա Աշոտի Խալաթյանի և Նաիրա Ռուբենի Սահակյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցերը ամբաստանյալներ Անդրանիկ Հարությունյանը և Կարեն Հայրապետովը ընդունել են և պարտավորվել հատուցել նշված տուժողների նյութական վնասը:
Դատարանը կայացրել է դատավճիռ` բավարարելով տուժողներ Աիդա Մելիքսեթի Մխիթարյանի, Ջեմմա Աշոտի Խալաթյանի և Նաիրա Ռուբենի Սահակյանի քաղաքացիական հայցերն ամբողջությամբ: Ամբաստանյալներից համապարտության կարգով հօգուտ Աիդա Մխիթարյանի բռնագանձել է 215.000 դրամ, հօգուտ Ջեմմա Աշոտի Խալաթյանի` 250.000 դրամ, հօգուտ Նաիրա Ռուբենի Սահակյանի` 200.000 դրամ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ, 3752-րդ, 3753-րդ հոդվածների իրավադրույթների վերլուծությունից երևում է, որ արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու միջնորդություն ներկայացնում է ամբաստանյալը, իսկ ներկայացված միջնորդության դեմ իրավունք ունի առարկելու մեղադրողը: Այսինքն, տուժողներ Նաիրա Սահակյանը և Աիդա Մխիթարյանը չեն կարող առարկել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու դեմ:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը, հիմք ընդունելով նախաքննական մարմնի կողմից, մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, հանգել է ճիշտ հետևության` գտել է, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Իշխանի Հարությունյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով նախատեսված արարքներ և պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջները, համաձայն որի` դատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից` ապա առավել մեղմ պատիժը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, լիարժեք վերլուծության ենթարկելով գործում առկա տվյալները` ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` այն, որ նախկինում արատավորված չի եղել, զղջացել է կատարածի համար, հանցագործությունները կատարել է անչափահաս հասակում, 3-րդ խմբի հաշմանդամ է, բնութագրվում է դրական, պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, գնահատելով այդ հանգամանքները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված սանկցիայի` ազատազրկում` երկուսից վեց տարի ժամկետով, սահմաններում Անդրանիկ Հարությունյանի նկատմամբ նշանակել է պատիժ, որը համապատասխանում է հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին:
Դատարանը ՀՀ Ազգային ժողովի համաներում հայտարարելու մասին 19.06.2009թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Անդրանիկ Իշխանի Հարությունյանին ազատել է նշանակված պատիժը կրելուց, ըստ էության գտնելով, որ վերոհիշյալ համաներման ակտի 8-րդ կետում շարադրված` համաներման ակտի կիրառումը բացառող հանգամանքներ սույն գործում առկա չեն, օրենսդիրը բացառել է համաներման կիրառումը միայն դրանց առկայության պայմաններում, որոնց շարքում տուժողի առարկությունը նախատեսված չէ:
Իսկ ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքում նշված այն փաստարկին, որ դատարանը որպես ամբաստանյալի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք է դիտել այնպիսի հանգամանքներ, որոնք չեն համապատասխանում իրականությանը, ապա այդ հանգամանքը չի կարող հիմք դառնալ վերաքննիչ բողոքը բավարարելու համար, քանի որ չկա որևէ ապացույց վերոհիշյալ համգամանքները կասկածանքի տակ դնելու, անարժանահավատ համարելու:
Այսպիսով, ՀՀ վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի սեպտեմբերի 18-ի դատավճիռը համարում է ճիշտ, իսկ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները, եզրահանգումները` անհիմն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ քրեական դատարանը


Ո Ր Ո Շ Ե Ց


Տուժողներ Նաիրա Սահակյանի և Աիդա Մխիթարյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել։
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի սեպտեմբերի 18-ի դատավճիռն Անդրանիկ Իշխանի Հարությունյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Մ. ՌԵՀԱՆՅԱՆ

Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ