ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ


Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն Քրեական գործ ԵԱՔԴ/0072/01/09
համայնքների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարանի
կազմը նախագահող դատավոր Ս.Արամյան


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


15 հոկտեմբերի 2009 թվական ք.Երևան


ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ
ԴԱՏԱՐԱՆԸ /ԱՅՍՈՒՀԵՏ` ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`


նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
դատավորներ` Ժ.ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ
Ռ.ԱԶԱՐՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Ա.ՓԱՇԻԿՅԱՆԻ
Ն.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Գ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
պաշտպան` Կ.ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալի պաշտպան Կ.Մարգարյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վերաքննության կարգով, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Ադելինա Վլադիմիրի Բաղդասարյանի`
ծնված 1981 թվականի հուլիսի 15-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, բարձրագույն կրթությամբ, աշխատում է <<Փյունիկ տոհմային թռչնաբուծական ֆաբրիկա>> ՓԲԸ-ում որպես հաշվապահ, նախկինում չդատված, հաշվառված է ք.Երևան, Վ.Թոթովենցի 6/2 շենք, թիվ 37 բնակարան, բնակվում է ք.Երևան, Աղբյուր Սերոբ փողոցի 2Ա շենք, 28 բնակարան, որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:

Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքների կատարման համար, և վերանայելով դատական ակտը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ


1. ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Կ.Հակոբյանի 2009 թվականի մարտի 30-ի որոշմամբ Գագիկ Քոչարյանի կողմից Ադելինա Բաղդասարյանին ծեծելու և վիրավորելու փաստի առթիվ հարուցվել է թիվ 14109909 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի հատկանիշներով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով:

2. Նախաքննության մարմնի 2009 թվականի մայիսի 14-ի որոշմամբ Ադելինա Վլադիմիրի Բաղդասարյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:

3. Նախաքննության մարմնի 2009 թվականի մայիսի 14-ի որոշմամբ մեղադրյալ Ադելինա Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:

4. Նախաքննության մարմնի 2009 թվականի մայիսի 15-ի որոշմամբ Գագիկ Սերյոժայի Քոչարյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

5. Նախաքննության մարմնի 2009 թվականի մայիսի 15-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գագիկ Քոչարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:


6. 2009 թվականի հունիսի 09-ին թիվ 14109909 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ադելինա Վլադիմիրի Բաղդասարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, Գագիկ Սերյոժայի Քոչարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/:

7. Հիմք ընդունելով ՀՀ ԱԺ-ի կողմից 19.06.2009թ. ընդունված <<Համաներում հայտարարելու մասին>> որոշումը` ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 03.07.2009թ. որոշմամբ ամբաստանյալ Գ.Քոչարյանի նկատմամբ կիրառվել է համաներում և քրեական գործի վարույթն ըստ մեղադրանքի Գագիկ Սերյոժայի Քոչարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով կարճվել է և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է:

8. Ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 03.07.2009թ. արձանագրային որոշմամբ Գագիկ Քոչարյանը սույն քրեական գործով ներգրավվել է որպես տուժող:

9. Ադելինա Բաղդասարյանն առարկել է, որպեսզի իր նկատմամբ կիրառվի համաներում և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն գործի քննությունը շարունակվել է սովորական կարգով:

10. Առաջին ատյանի դատարանի 24.07.2009թ. դատավճռով Ադելինա Վլադիմիրի Բաղդասարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով դատապարտվել է տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի հիսունապատիկի` 50000 /հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրհիսունապատիկի` 250000 /երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ նվազ խիստ պատիժն առավել խիստ պատժով կլանելու միջոցով Ադելինա Վլադիմիրի Բաղդասարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրհիսունապատիկի` 250000 /երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ ԱԺ 19.06.2009թ.-ի թիվ Ն-152-4 համաներում հայտարարելու մասին որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի համաձայն` Ադելինա Վլադիմիրի Բաղդասարյանն ազատվել է տուգանքի ձևով նշանակված պատժի կրումից և նրա նկատմամբ դադարեցվել է քրեական հետապնդումը:

11. Առաջին ատյանի դատարանի 24.07.2009թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալի պաշտպան Կարեն Մարգարյանը:

12. Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:

13. Վերաքննիչ դատարանը 2009 թվականի սեպտեմբերի 04-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունել է վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ադելինա Վլադիմիրի Բաղդասարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, նշանակել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության 2009 թվականի սեպտեմբերի 28-ին, ժամը` 15.00-ին, Երևան քաղաքում:


ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ


14. Ադելինա Բաղդասարյանը 2009 թվականի մարտի 07-ին, ժամը 09-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Աղբյուր Սերոբի 2Ա շենքի 28 բնակարանում, վիճաբանել է իր քեռու` Գագիկ Քոչարյանի հետ, վերջինիս սեփականատեր լինելու, հանգուցյալ ծնողների ժառանգությունը միանձնյա ստանալու հարցի կապակցությամբ, որի ընթացքում անպարկեշտ ձևով ստորացրել է նրա պատիվն ու արժանապատվությունը` վիրավորական խոսքեր ասելով: Բացի այդ, նույն օրը ժամը 19:30-ի սահմաններում նշված բնակարան վերադառնալով, շարունակել է վիճաբանել Գագիկ Քոչարյանի հետ, որի ընթացքում կրկին անգամ անպարկեշտ ձևով ստորացրել է նրա պատիվն ու արժանապատվությունը` վիրավորական խոսքեր ասելով և հայհոյելով:
Այնուհետև, Գ.Քոչարյանի կողմից նրան և մորը` Սեդա Քոչարյանին բնակարանից հանելու փորձից հետո, վիճաբանության ընթացքում ձեռքերով դիտավորությամբ ճանկռվածքներ է հասցրել Գ.Քոչարյանին` վերջինի առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ:


ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ՊԱՀԱՆՋԸ


Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
15. Պաշտպանն իր վերաքննիչ բողոքում խնդրել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի հուլիսի 24-ի դատավճիռը` Ադելինա Բաղդասարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 2-րդ մասով բեկանել և կայացնել արդարացման դատավճիռ` բերելով հետևյալ փաստարկները.

16. Դատավճիռը կայացվել է նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներով, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա: Այսպես.

17. Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 45-րդ հոդվածի 1-ին մասի` <<Հանցագործություն չի համարվում քրեական օրենքով պաշտպանվող շահերին վնաս պատճառելը ֆիզիկական կամ հոգեկան հարկադրանքի ազդեցությամբ, եթե դրա հետևանքով անձը չէր կարող ղեկավարել իր գործողությունները /անգործությունը/>>:

18. Գործի նյութերով հաստատվել է այն փաստը, որ Գ.Քոչարյանը ծանր վիրավորանքներ է հասցրել ամբաստանյալ Ադելինա Բաղդասարյանին` նրան հասցնելով ինչպես անձնական, այնպես էլ սեռական բնույթի հայհոյանքներ, որոնք դատարանի կողմից պատշաճ քրեաիրավական գնահատականի չեն արժանացել:
Տուժողն ինքն է սկսել վեճը, ինչպես սթափ, այնպես էլ ալկոհոլային խմիչքների ազդեցության տակ հայհոյել, ծեծել և սպանության սպառնալիքներ է հասցրել Ա. Բաղդասարյանին, հետևաբար նրա կողմից հակաօրինական վարքագիծը ինքնին հոգեկան հարկադրանք է:
Հետևաբար դատարանը կատարել է թերի քննություն և բողոքարկվող դատավճիռը կայացրել է գործով հայտնի և ներգրավված ոչ բոլոր ապացույցների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի ուսումնասիրության արդյունքում:

19. Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի` <<դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում>>:
Մինչդեռ դատարանը ակնհայտ կանխակալ մոտեցում է ցուցաբերել, խախտել է սույն հոդվածի պահանջները, որի խախտումն էլ իր հերթին հանգեցրել է ՀՀ քրեական օրենսսգրքի 45-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջները չկիրառելուն:

20. Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի` << 1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
Սույն հոդվածի իմաստին համապատասխան` պատիժը կիրառվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ, մինչդեռ սույն գործով ամբաստանյալ Ա.Բաղդասարյանին մեղսագրվող արարքը չի ապացուցվել ոչ նախաքննության, ոչ էլ դատաքննության ընթացքում:

21. Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերի`
<< 1. Արդարացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալի անմեղությունը` այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2. Դատարանը պարտավոր է սույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և 3-րդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ>>:

22. Համաձայն <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> Եվրոպական կոնվենցիայի /թիվ 2 լրացուցիչ արձանագրություն/ 6-րդ հոդվածի` <<հանցագործության մեջ մեղադրվող անձը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունը չի ապացուցվել դատարանի կողմից ուժի մեջ մտած դատավճռով>>:

23. ՀՀ կողմից վավերացված միջազգային պայմանագրի սույն դրույթը որպես ներպետական իրավունքի բաղկացուցիչ մաս իր արտացոլումն է գտել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքում, մասնավորապես` համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի` << 1. Հանցագործության համար կասկածվողը կամ մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով` դատարանի օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով…>>:


ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ՈՒ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ:


Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանական կողմի ելույթը, դատական ակտը չբողոքարկած հակառակ կողմի` մեղադրող Գ.Հովհաննիսյանի պատասխանը, ուսումնասիրելով և վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը


24. Առաջին ատյանի դատարանը, կատարելով ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտություն և համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջի` յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգել է հետևության, որ Ա.Բաղդասարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներով:

25. Վերաքննիչ դատարանը, ելնելով դատավճռի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը պատշաճ կերպով ստուգելու անհրաժեշտությունից, ձեռք բերված ապացույցները համադրելով գործի մյուս հավաստի և փոխկապակցված տվյալների հետ, գնահատելով դրանք` իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի պաշտպան Կ.Մարգարյանի վերաքննիչ բողոքում նշված փաստարկները հերքված են, իսկ ամբաստանյալ Ա.Բաղդասարյանին մեղսագրված հանցանքը հիմնավորվում է գործով ձեռք բերված և դատավճռում շարադրված բավարար ապացույցներով: Ամբաստանյալ Ա.Բաղդասարյանի հանցանքը հիմնավորվում է ինչպես տուժող Գ.Քոչարյանի, այնպես էլ վկաներ Ս.Քոչարյանի, Լ.Ղահրամանյանի, Ա.Բաղդասարյանի տված ցուցմունքներով:
Այսպես.

26. Ամբաստանյալ Ա.Բաղդասարյանը, ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունք տալուց, պնդելով, որ ինքը Գ.Քոչարյանին չի ծեծել և չի վիրավորել:
Նախաքննության ընթացքում որպես վկա հարցաքննվելիս Ա.Բաղդասարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 07.03.2009թ.-ին տեղի ունեցած վիճաբանության ժամանակ ինքը Գագիկ Քոչարյանին չի ճանկռել և չի հայհոյել, այլ նրան անվանել է <<բոմժ>> երբ վերջինն իր հասցեին վիրավորական խոսքեր է ասել: Գագիկ Քոչարյանը իրեն և մորը` Սեդա Քոչարյանին վիրավորել է և հայհոյել է, ինչպես նաև մի քանի անգամ թքել է իր վրա: Նա իրեն ոտքերով և ձեռքերով ծեծել է, իսկ այնուհետև սպառնացել է սպանել, սպասքապահարանից պատառաքաղ վերցնելով հարձակվել է իր վրա, սակայն չի կարողացել իրեն վնասել, քանի որ իր մոր միջամտությամբ հարվածի ուղղությունը շեղվել է: Այնուհետև իր մայրը պատառաքաղը խլել է Գ.Քոչարյանի ձեռքից:

27. Տուժող Գագիկ Քոչարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 07.03.2009թ.-ին տեղի ունեցած վիճաբանությունների ժամանակ ինքը Ա. Բաղդասարյանին չի ծեծել, պատառաքաղով չի սպառնացել, այդ ամենը զրպարտանք է: Դրան հակառակ, Ա. Բաղդասարյանն է վիրավորել իրեն` անպատվելով, <<բոմժ>> անվանելով և հայհոյանքներ տալով: Ինքը Ա. Բաղդասարյանին չի հարվածել, այլ վերջինն ինքն իր ճակատը քերծելով արյուն է բերել` նպատակ ունենալով ոստիկանների մոտ ծեծվածի տպավորություն ստեղծել: Ինքը զայրացել է հատկապես այն ժամանակ, երբ Ա. Բաղդասարյանը վիրավորական և անպարկեշտ խոսքեր է ասել նաև իր հանգուցյալ ծնողների հասցեին, որի ընթացքում նա ճանկռել է իր դեմքն ու պարանոցը:

28. Վկա Սեդա Քոչարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 1990 թվականի սկզբներից իր ամուսնու մահից հետո, ինքը 2 երեխաների հետ տեղափոխվել և բնակություն է հաստատել ծնողներին պատկանող Երևան քաղաքի Աղբյուր Սերոբի 2Ա շենքի թիվ 28 բնակարանում: 1999 թվականին մահացել է իրենց հայրը` Սերյոժա Քոչարյանը, իսկ 2006 թվականին մայրը` Լենա Մանուկյանը: Բնակարանի նկատմամբ ժառանգության իրավունք ձևակերպելու համար Գ. Քոչարյանը 2009 թվականին վերադարձել է Երևան և իրենք միասին բնակվել են նույն հարկի տակ: 2009 թվականի փետրվարի կեսերին Գագիկ Քոչարյանը քրոջ` Լեյլի Ղահրամանյանի տանը պատճենահանման նպատակով վերցրել է իրենց ծննդյան, ծնողների մահվան վկայականները, բնակարանի սեփականության իրավունքի վկայականը և կոմունալ սպասարկման պայմանագրերը: Ինքը, հասկանալով, որ փաստաթղթերը անհրաժեշտ են ժառանգության ձևակերպման համար, տուժողից հետ է վերցրել իր ծննդյան վկայականը և հրաժարվել է տալ անձնագիրը: Նույն օրը Գագիկ Քոչարյանն իր հետ վիճաբանելով տեղափոխվել է քրոջ` Լ. Ղահրամանյանի տուն: Հետագայում, Գ. Քոչարյանն իրեն հեռախոսազանգերով մի քանի անգամ կանչել է նոտարական գրասենյակ ժառանգությունն իր անունով միանձնյա ձևակերպելու համար: Ինքը հրաժարվել է և հայտարարել ժառանգության բաժնեմաս ստանալու ցանկության մասին: Այնուհետև, 07.03.2009թ.-ին ժամը 09-ի սահմաններում, Գագիկ Քոչարյանը այցելել է իրենց բնակարան և իրեն ու Ա. Բաղդասարյանին ներկայացրել է Արաբկիրի թաղապետարանից ստացած տեղեկանքն այն մասին, որ դեռևս 04.11.1993թ.-ի Արաբկիրի նախկին գործկոմի որոշմամբ Երևան քաղաքի Աղբյուր Սերոբի 2Ա շենքի 28 բնակարանի 1/3-ի նկատմամբ նա ունեցել է սեփականության իրավունք: Ներկայացրել է նաև ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի անձնագրային ծառայությունում անձնագիր ստանալու դիմումի պատճեն: Դրանք ցույց տալով` Գ. Քոչարյանը հայտարարել է բնակարանը միանձնյա ժառանգելու իր իրավունքի մասին: Ադելինա Բաղդասարյանը, այդ փաստաթղթերին նայելով, հայտարարել է, որ դրանք ոչ մի իրավական ուժ չունեն: Այնուհետև առաջացած վիճաբանության ընթացքում Գ. Քոչարյանը վիրավորել, հայհոյանքներ է տվել իր և իր դստեր հասցեին: Այդ ընթացքում իր դուստր Ա. Բաղդասարյանը նրան անվանել է <<բոմժ>>, սակայն հայհոյանքներ չի տվել: Դրանից հետո ժամը 18:30-ի սահմաններում, Գագիկ Քոչարյանը, մասնակցելով իրենց հարևանի հուղարկավորության հոգեհացի արարողություններին, ալկոհոլի ազդեցության տակ վերադարձել է տուն պարզաբանում ստանալու: Իմանալով իր` ժառանգության բաժին ստանալու ցանկության մասին, Գագիկ Քոչարյանը շարունակել է առավոտյան սկսած վիճաբանությունը, պահանջել է ազատել բնակարանը և վիրավորական խոսքեր ասելով, հայհոյելով վիրավորել է իրեն: Այդ ընթացքում Ադելինա Բաղդասարյանը հեռախոսով խոսելու ժամանակ լսել է վիճաբանության և աղմուկի ձայներ, ահազանգել է ոստիկանություն և վերադարձել տուն:

29. Դատաքննության ժամանակ նույնաբովանդակ ցուցմունք է տվել նաև մեղադրյալ Ադելինա Բաղդասարյանի եղբայրը` վկա Ալեքսանդր Բաղդասարյանը:

30. Վկա Լեյլի Ղահրամանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ լավ հարաբերություններ ունի Գագիկ Քոչարյանի հետ, իսկ Սեդա Քոչարյանի հետ հարաբերություն չունի` նրա կողմից տուժողի բնակարան մուտք գործելն արգելելու, աղջկա` Ադելինա Բաղդասարյանի դրդմամբ ամբողջ բնակարանը Գ. Քոչարյանից պահանջելու պատճառով: Գ. Քոչարյանը 1994 թվականին մեկնել է ՌԴ Կրասնոդարի երկրամաս Տիմոշևսկ քաղաք, որտեղ բնակվել է ընտանիքով: Սեդա Քոչարյանը ունենալով բնակարան, իր երկու երեխաների հետ բնակություն է հաստատել իրենց ծնողների տանը: Գ. Քոչարյանն այդ հանգամանքի դեմ չի առարկել, քանի որ խղճացել է քրոջը և նրա երեխաներին: 2009 թվականի հունվարի 06-ին Գ. Քոչարյանը վերադարձել է Երևան` ծնողների սեփականությունը ժառանգելու համար և բնակվել է նրանց պատկանող բնակարանում: 2009 թվականի մարտի 02-ից Գագիկ Քոչարյանը տեղափոխվել է իր տուն: Սեդա Քոչարյանը չի հրաժարվել ժառանգության իր բաժնից և Գագիկ Քոչարյանից պահանջել է ամբողջ գույքը: Գ. Քոչարյանի պատմածից, ինքը տեղեկացել է, որ 07.03.2009թ.-ին նա Սեդա Քոչարյանին ներկայացրել է Արաբկիրի թաղապետարանից ստացված տեղեկանքը, ՀՀ քաղաքացու անձնագիր ստանալու դիմումի պատճեները: Խոսակցությանը միջամտել է Ա. Բաղդասարյանը, որը Գագիկ Քոչարյանին անվանել է<<բոմժ>>, հայհոյել է նրան, պահանջել է հեռանալ տնից: Վիճաբանության ժամանակ Ա.Բաղդասարյանը հարձակվել է Գ.Քոչարյանի վրա և ճանկռել է նրան:

31. Գործով չկա որևէ ապացույց վերոհիշյալ ցուցմուքները կասկածի տակ դնելու, անարժանահավատ համարելու և չկան նաև ապացույցներ այն մասին, որ նշված վկաները որևէ շահագրգռվածություն ունեն Ա.Բաղդասարյանի դեմ կեղծ ցուցմունքներ տալու հարցում:

32. Ամբաստանյալ Ա. Բաղդասարյանի հանցանքը հիմնավորվել է նաև տուժող Գագիկ Քոչարյանի և վկա Սեդա Քոչարյանի առերես հարցաքննության մասին արձանագրությամբ, որի ընթացքում Գագիկ Քոչարյանը պնդել է 07.03.2009թ.-ին Երևանի Աղբյուր Սերոբի 2Ա շենքի թիվ 28 բնակարանում Ադելինա Բաղդասարյանի կողմից իրեն վիրավորելու, ծեծի ենթարկելու վերաբերյալ ցուցմունքը:

33. Գործով նշանակված դատաբժշկական փորձաքննության 24.03.2009թ.-ի թիվ 526 եզրակացությամբ այն մասին, որ Գագիկ Սերյոժայի Քոչարյանի մոտ հայտնաբերված ճակատի միջին մասի, պարանոցի ձախ կեսի, ստորին երրորդականի հետին դրսային մակերեսի, աջ թշային շրջանի ճանկռվածքները` ներկայումս գունավորված տեղամասերի ձևով, հասցվել են սուր ծայր ունեցող բութ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում:

34. Երևանի Աղբյուր Սերոբի 2Ա շենքի 28 բնակարանի 26-73-68, մեղադրյալ Ա. Բաղդասարյանի 091-40-74-54, Սեդա Քոչարյանի 091-32-17-98 հեռախոսահամարների հեռախոսազանգերի վերծանումներով, որոնցով հաստատվել է կողմերի միջև հեռախոսակապի առկայությունը` Ա. Բաղդասարյանի կողմից Ս. Քոչարյանին 2009թ.-ի մարտի 7-ին զանգահարելը, այնուհետև ոստիկանություն ահազանգելը:
Ադելինա Բաղդասարյանի բացատրությունը, 22.05.2009թ.-ի ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ: Ա. Բաղդասարյանն իր 07.03.2009թ.-ի բացատրությունով ընդունել է վիճաբանության ընթացքում Գագիկ Քոչարյանի դեմքը եղունգներով քերծելու հանգամանքը:

35. Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված նորմերի պահպանմամբ վերլուծելով ձեռք բերված ապացույցները, գնահատության ենթարկելով դրանք, հանգել է այն ճիշտ հետևության, որ արժանահավատ են վկաներ Սեդա Քոչարյանի, Լեյլի Ղահրամանյանի, Ալեքսանդր Բաղդասարյանի ցուցմունքները:

36. Իսկ ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալ Ա.Բաղդասարյանի ցուցմունքներին, որ ինքը Գ.Քոչարյանին չի ծեծել և չի վիրավորել, ապա գործում եղած և դատավճռում շարադրված փաստական տվյալների առկայության պայմաններում դրանք հավատ չեն ներշնչում դատարանին, ամբաստանյալ Ա.Բաղդասարյանը տալով նման ցուցմունքներ, հետապնդում է քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ:

37. Վերաքննիչ դատարանը նույնպես հանգում է այն հետևության, որ առաջին ատյանի դատարանում դատաքննության ընթացքում հետազոտված փաստական տվյալներով, որոնք նշված են վերոհիշյալ դատավճռում, ապացուցված է այն արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալ Ա.Բաղդասարյանը և այդ արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին, և որ ապացուցված է ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը:

38. Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Ա.Բաղդասարյանի մեղավորությունը նշված հանցանքը կատարելու մեջ և այդ հանցանքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներին:

39. Առաջին ատյանի դատարանը Ա.Բաղդասարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել նրա կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները:

40. Դատարանն ամբաստանյալ Ա.Բաղդասարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դիտել է այն, որ ոչ մեծ ծանրության նշված հանցանքներն ամբաստանյալը կատարել է առաջին անգամ, հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ, ինչպես նաև հանցագործությունը պայմանավորված է եղել տուժող Գագիկ Քոչարյանի դրսևորած հակաօրինական վարքագծով:

41. Վերաքննիչ դատարանը վերլուծության ենթարկելով և գնահատելով առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները հանգում է այն հետևության, որ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, լիարժեք վերլուծության ենթարկելով գործում առկա փաստական հանգամանքները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ` նվազ խիստ պատիժն ավելի խիստ պատժով կլանելու միջոցով Ադելինա Բաղդասարյանի նկատմամբ նշանակել է տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրհիսունապատիկի` 250.000 /երկուհարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով, որը համապատասխանում է կատարված հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, և վերաքննիչ բողոքում ու գործում չկան հանգամանքներ, որոնք կարող են հիմք դառնալ Ա.Բաղդասարյանի վերաբերյալ դատավճիռը բեկանելու և արդարացման դատավճիռ կայացնելու համար:

42. ՀՀ Ազգային Ժողովի կողմից 19.06.2009թ. ընդունած <<Համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի համաձայն` պատժից ենթակա են ազատման այն անձինք, ովքեր դատապարտվել են ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների:

43. Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքով առաջին ատյանի դատարանի 24.07.2009թ. դատավճիռը համարում է օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված, իսկ վերաքննիչ բողոքում բերված եզրահանգումներն` անհիմն:
Ուստի վերոհիշյալ դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետով, 393-րդ, 394-րդ հոդվածներով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաքննիչ դատարանը


ՈՐՈՇԵՑ


1. Վերաքննիչ բողոքը մերժել:

2. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի հուլիսի 24-ի դատավճիռը` <<Համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային Ժողովի 19.06.2009թ. որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի կիրառմամբ Ադելինա Վլադիմիրի Բաղդասարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, տուգանքի ձևով նշանակված պատժի կրումից ազատելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին, թողնել օրինական ուժի մեջ:

3. Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

4. Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն


ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ