Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0069/01/09
Վիճակագրական տողի համար :
6.11
Պատասխանող
Ահարոն Հակոբյան
Ահարոն Հակոբյան Անուշավանի
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մասիս Ռեհանյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Սուրեն Ղազարյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Սամվել Օհանյան
Հոդվածներ
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Հոդված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 268 հոդվածի 1-ին մասով, 316 հոդվածի 1-ին մասով, 355 հոդվածի 1-ին մասով
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մասիս Ռեհանյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Սուրեն Ղազարյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Սամվել Օհանյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2009-10-09 | 12:00 | 4 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2009-08-28 | 16:00 | 5 | Դատավճռի հրապարակում |
Գործ ԵԱՔԴ/0069/01/09
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ԱՐՏԵՄՅԱՆԻ
Մասնակցությամբ`
ԴԱՏԱԽԱԶ Ա.ՇԱՀԱԶԻԶՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Վ.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ
2009 թ. հոկտեմբերի 09-ին ք.Երևան
Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով, դատախազի և ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքները` Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատավճռի դեմ,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2007 թվականի հունիսի 19-ին, Մալաթիայի քննչական բաժնում, Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի կողմից կալանավորվածներին պահելու վայրից փախուստի դիմելու փաստի առթիվ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով, հարուցվել է թիվ 16107107 քրեական գործը:
2007 թվականի հունիսի 19-ի որոշմամբ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով, և նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
2007 թվականի օգոստոսի 16-ին թիվ 16107107 քրեական գործից անջատված մասի նախաքննությունը կասեցվել է մինչև Ահարոն Հակոբյանի հայտնաբերելը:
2008թ.դեկտեմբերի 08-ին Ահարոն Հակոբյանը հայտնաբերվել է և բերման ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊԳՎ, և նույն օրը քրեական գործի նախաքննությունը վերսկսվել է:
2008թ.օգոստոսի 01-ին Արաբկիրի քննչական բաժնում` Ահարոն Հակոբյանի կողմից իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալու և դիտավորությամբ գույքը վնասելու փաստի առթիվ ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, հարուցվել է թիվ 14127808:
2008թ.օգոստոսի 25-ին Ահարոն Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և որպես խափանման միջոց կիրառվել` կալանավորում:
2008թ. դեկտեմբերի 25-ին Ահարոն Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, կետերով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2009թ. մայիսի 27-ին Ահարոն Հակոբյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2009թ. հունիսի 04-ին Ահարոն Հակոբյանի վերաբերյալ քրեական գործը` մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով ազատազրկման 1 (մեկ) տարի ժամկետով,ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1 (մեկ) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով ` ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-67-րդ հոդվածների կիրառմամբ պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 13 (տասներեք) տարի ժամկետով:
Կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածը և թիվ 1-30 քրեական գործով Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացված դատավճռով 2007թ. հունվարի 21-ից մինչև հունիսի 19-ը կալանքի տակ գտնված ժամկետը հաշվակցվել և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 12 (տասներկու) տարի 7 (յոթ) ամից 4 (չորս) օր:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 08.12.2008թ-ից:
Ամբաստանյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քաղաքացիական հայցը թողնվել է առանց քննության:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք են բերել մեղադրողը և ամբաստանյալ Ահարոն Հակոբյանը:
2. Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննական մարմինն Ահարոն Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այն բանի համար, որ նա նախկինում 4 անգամ դատապարտված լինելով դիտավորյալ հանցագործություններ կատարելու համար, 5-րդ անգամ դատապարտվելու ժամանակ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևանի Օտյան 58/2 հասցեում գտնվող Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանում, քրեական գործի դատաքննության ավարտից, դատարանի խորհրդակցական սենյակ հեռանալուց հետո, դատավճռի հրապարակման օրը` 2007թ. հունիսի 19-ին, ժամը 13-ի սահմաններում դատարանի շենքում տեղակայված կալանավորվածներին պահելու համար նախատեսված խցից դիմել է փախուստի: Դատարանի դատավճռով Ա.Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 10 տարի ժամկետով:
Բացի այդ, 2008թ. հուլիսի 30-ին, ժամը 22-ի սահմաններում Երևանի Վ.Փափազյան փողոցի 21 շենքի մոտ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետախուզման մեջ գտնվելու կապակցությամբ Ա.Հակոբյանին ձերբակալելու միջոցառման ժամանակ, վերջինս իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցների ծառայողական պարտականությունների կատարելու ժամանակ, նրանց օրինական պահանջներին հակառակ, Ահարոն Հակոբյանը շրջափակումից դուրս գալու համար նրան պատկանող <<Մերսեդես-Բենց CLK-320>> մակնիշի 07 ՕՕ 907 պ/հ-ի ավտոմեքենայով դիտավորությամբ բախվել է ծառայողական պարտականությունների կատարման կապակցությամբ այնտեղ գտնվող ՀՀ ոստիկանությանը պատկանող <<Սամանդ>> մակնիշի 337 ՈՍ 02 պ/հ-ի, <<Սամանդ>> մակնիշի 347 ՈՍ 02 պ/հ-ի ավտոմեքենաներին, ինչպես նաև <<Էյ ՍԻ ԷՅ ԹԻ>> ՍՊԸ-ի տաքսի ծառայության, Արսեն Ավագյանի կողմից Վարվող <<ՎԱԶ-2107>> մակնիշի 06 ՍՍ 673 պ/հ-ի տաքսի ավտոմեքենային` պատճառելով ընդհանուր խոշոր չափ հանդիսացող 777.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս: Այնուհետև, Ա.Հակոբյանը փախուստի դիմելու ժամանակ դիտավորությամբ վրաերթի է ենթարկել ավտոմեքենայի ճանապարհը փակած իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, ծառայողական պարտականությունները կատարող ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության աշխատակից Ալբերտ Վարդանյանին, նրա նկատմամբ կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով ավտոմեքենան վարել է նրա ոտքի վրայով և դիմել փախուստի:
Բացի այդ, 2008թ. ամռանը, Ա.Հակոբյանը հետախուզման մեջ գտնվելու ընթացքում Երևան-Արմավիր խճուղու ճամփեզրից կանեփի թփեր հավաքելով ապօրինաբար ձեռք է բերել, պատրաստել, իր մոտ պահել մարիխուանա տեսակի 0,7 գրամ քաշով չորացված թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և առգրավվել է 2008թ. դեկտեմբերի 8-ին ոստիկանության աշխատակիցների կողմից նրա անձնական խուզարկությամբ:
Այսպիսով, Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանը կալանավորվածներին պահելու համար նախատեսված խցից դիմել է փախուստի, կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, օրինական ծառայողական պարտականությունները կատարող ոստիկանության աշխատակցի նկատմամբ, ծառայողական պարտականությունները կատարելու կապակցությամբ դիտավորությամբ վնասել է ոստիկանության ավտոմեքենաները, հարևանությամբ գտնվող քաղաքացիական ավտոմեքենաները` խոշոր չափ հանդիսացող նյութական վնաս պատճառելով, ապօրինաբար ձեռք է բերել, պատրաստել, և իր մոտ պահել թմրամիջոց:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Վերաքննիչ բողոքում մեղադրողը նշել է, որ Ահարոն Հակոբյանի նկատմամբ դատավճիռ կայացնելիս դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, որն արտահայտվել է քրեական օրենսգրքի ոչ ճիշտ կիրառմանը:
Դատարանը չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 67-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների համակցությամբ և դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելու կարգը: Բացի այդ նշանակված պատիժն անարդարացի և ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, այն չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը, վտանգավորության աստիճանին և հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներին, որով խախտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները: Ամբաստանյալը նախկինում հինգ անգամ դիտավորյալ հանցագործությունների համար դատապարտված լինելով, ընդ որում վերջին անգամ ծանր հանցագործության համար, որից հետո գտնվելով հետախուզման մեջ կատարել է քրեական օրենսգրքի 4 տարբեր հոդվածներով նախատեսված հանցագործություններ, այսինքն` նախկինում նշանակված պատիժները չեն հասել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված նպատակներին:Թեև դատավճռում որպես պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք նշվել է հանցագործության ռեցիդիվը, սակայն փաստացի նշանակված ակնհայտ մեղմ պատիժն ի չիք է դարձնում այդ հանգամանքի վկայակոչումը: Դատական ակտում կատարած արարքի համար զղջալը որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք գնահատելը չի բխում քրեական գործի նյութերից, որն արտացոլված է նաև դատավճռում:Ամբաստանյալը ոստիկանության աշխատակիցներին և դիմադրելը և գույքի վնասելը պատճառաբանել է նրանով, որ իբրև չի գիտակցել, որ իրեն փորձել են ձերբակալել ոստիկանները, մտածել է, որ իր նկատմամբ զինված հարձակում է կատարվել: Մինչդեռ, լիովին ապացուցվել է, որ ոստիկանության աշխատակիցները ծառայողական վկայականներ են ներկայացրել հետախուզվողին:
Դատարանն անտեսել է նաև, պատասխանատվությունը ծանրացնող այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալը իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալիս և գույքը ոչնչացնելիս հանցանքը կատարել է հանրության համար վտանգավոր եղանակով, և հանցագործությամբ ծանր հետևանքներ չպատճառելը պատահականության արդյունք է:
Խախտելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջները, յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ նշանակելուց հետո, դատարանը հանցանքների համակցության համար վերջնական պատիժ չի սահմանել, չի նշել, թե նախորդ դատավճռով նշանակված չկրած պատժից ինչքանն է գումարում հանցանքների համակցության համար նշանակված պատժին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-379-րդ, 397-րդ և 399-րդ հոդվածներով, խնդրել է բեկանել Ահարոն Հակոբյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը` պատժի ակնհայտ մեղմության նկատառումներով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածների ճիշտ կիրառմամբ նշանակել արդարացի պատիժ:
Ամբաստանյալ Ահարոն Հակոբյանն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ խնդրում է վերանայել Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2007թ. հունիսի 19-ի դատավճիռը, որտեղ ինքը մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քանի որ դատարանը հաշվի չի առել , որ իր նկատմամբ նախաքննական մարմնի կողմից թույլ են տրվել մի շարք կոպիտ խախտումներ:
Դատաքննության վերջում, երբ մեղադրողն միջնորդել է 10 տարի ազատազրկման դատապարտել իրեն, այլ ելք չտեսնելով դատարանի դահլիճից դիմել է փախուստի, որով ցանկացել է հայտնել իր բողոքը: Բողոքը վերաբերում է այն դատավարական խախտումներին, որ բանկի պահակը ցուցմունք է տվել, որ նա իրեն չի ճանաչում, ավազակային հարձակում կատարողը եղել է 10-20 սմ բոյով, ձայնը ևս չի համապատասխանում, և տուժողը պնդել է, որ ինքը չէր կարող լիներ: Ինքը և մյուս դատապարտյալները բազմաթիվ դիմում-բողոքներ են ներկայացրել տարբեր բարձրաստիճան ատյաններ, սակայն պատասխանել են, որ դիմեն վերադաս դատարաններին:
Ինչ վերաբերում է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռին, ապա ինքն իրեն մեղավոր է ճանաչել և կատարածի համար պետք է պատիժը կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարածի համար նշել է, որ դարանակալած անձանց ոստիկան լինելու փաստն ինքն իմացել է հետագայում, քանի որ 2008թ. հալիսի 30-ին ժամը 22-ի սահմաններում Փափազյան փողոցի վրա իրեն դարանակալած անձինք եղել են քաղաքացիական հագուստով և կոտրելով իր կողմից տվյալ պահին վարվող ավտոմեքենայի ապակիները, չեն ներկայացել` որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, այլ փորձել են իրեն դուրս հանել մեքենայից:
Ինքը պատրաստ է կրել պատիժ իր կատարած հանցանքների համար, ոչ թե ենթադրությունների, բացի այդ իր անցյալի բնորոշումը չի նշանակում, որ ինքը կատարել է ավազակային հարձակում կամ պիտի ավելի ծանր պատժի արժանանա:
Խնդրել է վերանայել Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2007թ. հունիսի 19-ի և Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատավճիռները , իրեն դատել հանցանքի համար իմանալ չհայտնելու և փախուստից հետո կատարած արարքների համար:
4.Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.
Մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի դեմ պատասխան է ներկայացրել ամբաստանյալի պաշտպան Վ.Գևորգյանը նշելով, գտնում է որ վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում ներկայացված պատճառաբանությունները, ինչպես նաև ապացույցների վերլուծությունն անհիմն է, այն ամբողջությամբ ենթակա է մերժման, իսկ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ, քանի որ այդ տեսանկյունից դատական ակտն օրինական է և հիմնավորված, այն կայացվել է ՀՀ Սահմանադրության, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի և քրեական օրենքների ճիշտ կիրառմամբ և պահպանմամբ, դատական ակտում պատճառաբանված են դատարանի բոլոր հետևությւոնները, որոնք հիմնված են դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա, որոնք գնահատվել են վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի համար բավարարության տեսանկյունից:
Բողոքաբերի պատճառաբանությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի դրույթների խախտման առումով անհիմն է , քանի որ իր պաշտպանյալն իրականում 2007թ.հունիսի 19-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանում տեղակայված կալանավորվածներին պահելու խցից փախուստի է դիմել իր բողոքն անարդարացի դատավճռի դեմ արտահայտելու նպատակով, այլ ոչ թե պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու համար: Ինչ վերաբերում է հետախուզման մեջ գտնվելու ժամանակ կատարել է քրեական օրենսգրքի 4 տարբեր հոդվածներով նախատեսված հանցագործություններ կատարելուն, ապա այդ պատճառաբանությամբ, տպավորություն է ստեղծվում իբև թե դրանք Հակոբյանը կատարել է տարբեր ժամանակներում և տարբեր տեղերում: Եթե ոստիկանության աշխատակիցները գործեին իրենց ծառայողական պարտականությունների, օրենքով սահմանված լիազորությունների շրջանակներում, ապա իր պաշտպանյալը չէր դատապարտվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ և 316-րդ հոդվաներով: Այսինքն, ոստիկանության աշխատակիցներն իրենց իսկ գործողություններով դրդել, ստիպել են Ահարոն Հակոբյանին գործել այնպես, ինչպես գործել է: Կատարած արարքի համար անձի նկատմամբ պատժի նախատեսմամբ օրենսդիրը ելել է արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներից, որոնք ամրագրված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 4-րդ, 10-րդ և 11-րդ հոդվածների դրույթներով: Դատարանը հաշվի առնելով գործի բնույթը և դատական ակտում շարադրելով Ահարոն Հակոբյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները, նշանակել է արդարացի և համաչափ պատիժ, որը համապատասխանում է նրա կատարած հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, նրա անձին:
Իր պաշտպանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժն արդարացի է, քանի որ այն նշանակելիս դատարանը ճիշտ է գնահատել գործի հանգամանքները և կիրառել է պատժի անհատականացման սկզբունքը, քանի որ պատժի տեսակը և չափը ընտրելիս դատարանը պետք է համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի նպատակին, այն է` ուղղի պատժի ենթարկված, հանցանք կատարած անձին, վերականգնի սոցիալական արդարությունը և կանխի հանցագործությունը:
Դատարանը Ահարոն Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս չի խախտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածը:
Խնդրել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկմեղադրողի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը մերժել:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Քննելով վերաքննիչ բողոքները նշված հիմքերի սահմաններում, վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի բողոքը պետք է բավարարել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատական ակտը պատժի մասով պետք է բեկանել, իսկ ամբաստանյալի ներկայացրած վերաքննիչ բողոքը մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, գործն ըստ էության քննելու իրավասություն ունեցող դատարանները, ունեն հայեցողություն դրսևորելու ընդարձակ հնարավորություն: Դա, պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները սահմանելիս օրենսդիրն օգտագործում է գնահատողական ձևակերպումներ` <<արդարացի պատիժ>>, <<հանցագործության համար վտանգավորության աստիճան>>: Բացի այդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 40-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է. <<Դատավորները քրեական գործերը և նյութերը լուծում են իրենց ներքին համոզմամբ` ներկայացված ապացույցների պատշաճ հետազոտման հիման վրա>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, ըստ որի` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
Ամբաստանյալ Ահարոն Հակոբյանի նկատմամբ առաջին ատյանի դատարանը` պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել նրա անձը բնութագրող տվյալը` երիտասարդ լինելը,և որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք` կատարած արարքի համար զղջալը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք` հանցանքի կատարման ռեցիդիվը:
Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը` պատիժ նշանակելիս պետք է հաշվի առներ նաև պատժի նպատակը, պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, սոցիալական արդարությունը, ինչպես նաև հանցագործությունները կանխելու հնարավորությունները:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
Տվյալ դեպքում ընդհանուր իրավասության դատարանը ներկայացված ապացույցների հետազոտման հիման վրա ամբաստանյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի նկատմամբ նշանակել է անհամաչափ պատիժ, որը չի համապատասխանում նրա կատարած հանցագործության ծանրությանը և անձին, չի կարող ծառայել պատժի նպատակներին և վերականգնել սոցիալական արդարությունը, որը հիմք է այդ մասով դատական ակտը բեկանելու համար:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ահարոն Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքին, վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ այն անհիմն է, քանի որ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2007թ. հունիսի 19-ի դատավճիռը ստացել է օրինական ուժ:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքում նշված այն պատճառաբանությանը, որ ինքը չի իմացել դարանակալած անձանց ոստիկան լինելու փաստը, դա ևս անհիմն է, քանի որ այն ապացուցվել է նախաքննությամբ ձեռք բերված, դատաքննությամբ հետազոտված և դատական ակտում շարադրված գործով տուժող ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի նախկին օպերլիազոր, ներկայումս ՀՀ ոստիկանության Էջմիածնի բաժնի օպերլիազոր, ոստիկանության լեյտենանտ Ալբերտ Վարդանյանի, տուժողի ներկայացուցիչ և քաղ հայցվոր վարորդ Արսեն Ավագյանի, վկա և քաղ. հայցվոր ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի 3-րդ բաժանմունքի օպերլիազոր ոստիկանության կապիտան Ռոման Կիրակոսյանի, գործով վկաներ` Արմեն Գասպարյանի, Տիգրան Խեդոյանի, Հարություն Աղաբալյանի,Արսեն Սաֆարյանի, Արման Մուրադյանի, Անդրանիկ Քլյանի ցուցմունքներով, ինչպես նաև ամբաստանյալ Ահարոն Հակոբյանի և տուժող Ալբերտ Վարդանյանի, վկա Լևոն Խաչատրյանի առերես հարցաքննության արձանագրություններով:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ համարում արձանագրել, որ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 1-ին մասի` հանցանքների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նվազ խիuտ պատիժն ավելի խիuտ պատժով կլանելու կամ նշանակված պատիժները լրիվ կամ մաuնակիորեն գումարելու միջոցով:
Հանցագործությունների համակցություն է համարվում քրեական օրենսգրքի տարբեր հոդվածներով կամ նույն հոդվածի տարբեր մասերով նախատեսված երկու կամ ավելի հանցանք կատարելը, որոնցից ոչ մեկի համար անձը դատապարտված չի եղել, կամ այնպիսի մեկ գործողությունը կամ անգործությունը, որը պարունակում է քրեական օրենսգրքի երկու կամ ավելի հոդվածներով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է. եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մաuնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մաuը:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպեu նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպեu էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մաuից:
Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս դատարանը ղեկավարվում է նոր դատավճռով նշանակված պատժին նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու սկզբունքով, այսինքն չի կարող կիրառվել կլանելու սկզբունքը:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատական ակտով Ահարոն Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս չնայած դատական ակտում նշել է ՀՀ քրեական օրնսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածների կանոնները, սակայն յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ նշանակելուց հետո, վերջնական պատիժ չի սահմանել` հանցանքների համակցությամբ, բացի այդ չի նշել, թե նախորդ դատավճռով նշանակված և չկրած պատժից ինչքանն է գումարում դատավճիռների համակցությամբ նշանակված պատժին, հետևաբար խախտվել է պատիժ նշանակելու կանոնները, որը ևս հիմք է դատական ակտը բեկանելու համար:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը` ելնելով վերոգրյալից հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալի ներկայացրած վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ մեղադրողի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը բավարարել, քանի որ վերջինիս բողոքում նշած պատճառաբանությունները բավարար են դատական ակտը պատժի մասով բեկանելու համար:
Վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի է առնում ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատական ակտում շարադրված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները` համակցության մեջ, հանգում է հետևության, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ
հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածների կանոններով:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը` ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 390-րդ, 393-395, 399-րդ, 402-րդ հոդվածներով,
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրողի բողոքը բավարարել:
Ամբաստանյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի նկատմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատավճիռը բեկանել և պատժի մասով փոփոխել :
Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով ազատազրկման 1 (մեկ)տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման 1 (մեկ) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրան դատապարտել ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով` դատապարտել 2 (երկու) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ, նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու սկզբունքով, նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով սահմանված կարգով սույն որոշմամբ դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ գումարել նախորդ` Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 19.06.2007թ. դատավճռով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը` 10 (տաս) տարի ժամկետով ազատազրկումը, և Ահարոն Հակոբյանին դատապարտել ազատազրկման 14 (տասնչորս) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ սույն որոշմամբ դատավճռով նշանակված պատժին հաշվակցել-հանել 2007թ. հունվարի 21-ից մինչև հունիսի 19-ը կալանքի տակ գտնվելու`4 (չորս) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամկետը և Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանին վերջնականապես դատապարտել ազատազրկման 13(տասներեք) տարի 7 (յոթ) ամիս 2 (երկու) օր ժամկետով:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից, մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ԱՐՏԵՄՅԱՆԻ
Մասնակցությամբ`
ԴԱՏԱԽԱԶ Ա.ՇԱՀԱԶԻԶՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Վ.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ
2009 թ. հոկտեմբերի 09-ին ք.Երևան
Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով, դատախազի և ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքները` Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատավճռի դեմ,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2007 թվականի հունիսի 19-ին, Մալաթիայի քննչական բաժնում, Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի կողմից կալանավորվածներին պահելու վայրից փախուստի դիմելու փաստի առթիվ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով, հարուցվել է թիվ 16107107 քրեական գործը:
2007 թվականի հունիսի 19-ի որոշմամբ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով, և նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
2007 թվականի օգոստոսի 16-ին թիվ 16107107 քրեական գործից անջատված մասի նախաքննությունը կասեցվել է մինչև Ահարոն Հակոբյանի հայտնաբերելը:
2008թ.դեկտեմբերի 08-ին Ահարոն Հակոբյանը հայտնաբերվել է և բերման ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊԳՎ, և նույն օրը քրեական գործի նախաքննությունը վերսկսվել է:
2008թ.օգոստոսի 01-ին Արաբկիրի քննչական բաժնում` Ահարոն Հակոբյանի կողմից իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալու և դիտավորությամբ գույքը վնասելու փաստի առթիվ ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, հարուցվել է թիվ 14127808:
2008թ.օգոստոսի 25-ին Ահարոն Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և որպես խափանման միջոց կիրառվել` կալանավորում:
2008թ. դեկտեմբերի 25-ին Ահարոն Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, կետերով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2009թ. մայիսի 27-ին Ահարոն Հակոբյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2009թ. հունիսի 04-ին Ահարոն Հակոբյանի վերաբերյալ քրեական գործը` մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով ազատազրկման 1 (մեկ) տարի ժամկետով,ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1 (մեկ) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով ` ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-67-րդ հոդվածների կիրառմամբ պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 13 (տասներեք) տարի ժամկետով:
Կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածը և թիվ 1-30 քրեական գործով Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացված դատավճռով 2007թ. հունվարի 21-ից մինչև հունիսի 19-ը կալանքի տակ գտնված ժամկետը հաշվակցվել և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 12 (տասներկու) տարի 7 (յոթ) ամից 4 (չորս) օր:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 08.12.2008թ-ից:
Ամբաստանյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քաղաքացիական հայցը թողնվել է առանց քննության:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք են բերել մեղադրողը և ամբաստանյալ Ահարոն Հակոբյանը:
2. Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննական մարմինն Ահարոն Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այն բանի համար, որ նա նախկինում 4 անգամ դատապարտված լինելով դիտավորյալ հանցագործություններ կատարելու համար, 5-րդ անգամ դատապարտվելու ժամանակ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևանի Օտյան 58/2 հասցեում գտնվող Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանում, քրեական գործի դատաքննության ավարտից, դատարանի խորհրդակցական սենյակ հեռանալուց հետո, դատավճռի հրապարակման օրը` 2007թ. հունիսի 19-ին, ժամը 13-ի սահմաններում դատարանի շենքում տեղակայված կալանավորվածներին պահելու համար նախատեսված խցից դիմել է փախուստի: Դատարանի դատավճռով Ա.Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 10 տարի ժամկետով:
Բացի այդ, 2008թ. հուլիսի 30-ին, ժամը 22-ի սահմաններում Երևանի Վ.Փափազյան փողոցի 21 շենքի մոտ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետախուզման մեջ գտնվելու կապակցությամբ Ա.Հակոբյանին ձերբակալելու միջոցառման ժամանակ, վերջինս իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցների ծառայողական պարտականությունների կատարելու ժամանակ, նրանց օրինական պահանջներին հակառակ, Ահարոն Հակոբյանը շրջափակումից դուրս գալու համար նրան պատկանող <<Մերսեդես-Բենց CLK-320>> մակնիշի 07 ՕՕ 907 պ/հ-ի ավտոմեքենայով դիտավորությամբ բախվել է ծառայողական պարտականությունների կատարման կապակցությամբ այնտեղ գտնվող ՀՀ ոստիկանությանը պատկանող <<Սամանդ>> մակնիշի 337 ՈՍ 02 պ/հ-ի, <<Սամանդ>> մակնիշի 347 ՈՍ 02 պ/հ-ի ավտոմեքենաներին, ինչպես նաև <<Էյ ՍԻ ԷՅ ԹԻ>> ՍՊԸ-ի տաքսի ծառայության, Արսեն Ավագյանի կողմից Վարվող <<ՎԱԶ-2107>> մակնիշի 06 ՍՍ 673 պ/հ-ի տաքսի ավտոմեքենային` պատճառելով ընդհանուր խոշոր չափ հանդիսացող 777.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս: Այնուհետև, Ա.Հակոբյանը փախուստի դիմելու ժամանակ դիտավորությամբ վրաերթի է ենթարկել ավտոմեքենայի ճանապարհը փակած իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, ծառայողական պարտականությունները կատարող ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության աշխատակից Ալբերտ Վարդանյանին, նրա նկատմամբ կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով ավտոմեքենան վարել է նրա ոտքի վրայով և դիմել փախուստի:
Բացի այդ, 2008թ. ամռանը, Ա.Հակոբյանը հետախուզման մեջ գտնվելու ընթացքում Երևան-Արմավիր խճուղու ճամփեզրից կանեփի թփեր հավաքելով ապօրինաբար ձեռք է բերել, պատրաստել, իր մոտ պահել մարիխուանա տեսակի 0,7 գրամ քաշով չորացված թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և առգրավվել է 2008թ. դեկտեմբերի 8-ին ոստիկանության աշխատակիցների կողմից նրա անձնական խուզարկությամբ:
Այսպիսով, Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանը կալանավորվածներին պահելու համար նախատեսված խցից դիմել է փախուստի, կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, օրինական ծառայողական պարտականությունները կատարող ոստիկանության աշխատակցի նկատմամբ, ծառայողական պարտականությունները կատարելու կապակցությամբ դիտավորությամբ վնասել է ոստիկանության ավտոմեքենաները, հարևանությամբ գտնվող քաղաքացիական ավտոմեքենաները` խոշոր չափ հանդիսացող նյութական վնաս պատճառելով, ապօրինաբար ձեռք է բերել, պատրաստել, և իր մոտ պահել թմրամիջոց:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Վերաքննիչ բողոքում մեղադրողը նշել է, որ Ահարոն Հակոբյանի նկատմամբ դատավճիռ կայացնելիս դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, որն արտահայտվել է քրեական օրենսգրքի ոչ ճիշտ կիրառմանը:
Դատարանը չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 67-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների համակցությամբ և դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելու կարգը: Բացի այդ նշանակված պատիժն անարդարացի և ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, այն չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը, վտանգավորության աստիճանին և հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներին, որով խախտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները: Ամբաստանյալը նախկինում հինգ անգամ դիտավորյալ հանցագործությունների համար դատապարտված լինելով, ընդ որում վերջին անգամ ծանր հանցագործության համար, որից հետո գտնվելով հետախուզման մեջ կատարել է քրեական օրենսգրքի 4 տարբեր հոդվածներով նախատեսված հանցագործություններ, այսինքն` նախկինում նշանակված պատիժները չեն հասել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված նպատակներին:Թեև դատավճռում որպես պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք նշվել է հանցագործության ռեցիդիվը, սակայն փաստացի նշանակված ակնհայտ մեղմ պատիժն ի չիք է դարձնում այդ հանգամանքի վկայակոչումը: Դատական ակտում կատարած արարքի համար զղջալը որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք գնահատելը չի բխում քրեական գործի նյութերից, որն արտացոլված է նաև դատավճռում:Ամբաստանյալը ոստիկանության աշխատակիցներին և դիմադրելը և գույքի վնասելը պատճառաբանել է նրանով, որ իբրև չի գիտակցել, որ իրեն փորձել են ձերբակալել ոստիկանները, մտածել է, որ իր նկատմամբ զինված հարձակում է կատարվել: Մինչդեռ, լիովին ապացուցվել է, որ ոստիկանության աշխատակիցները ծառայողական վկայականներ են ներկայացրել հետախուզվողին:
Դատարանն անտեսել է նաև, պատասխանատվությունը ծանրացնող այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալը իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալիս և գույքը ոչնչացնելիս հանցանքը կատարել է հանրության համար վտանգավոր եղանակով, և հանցագործությամբ ծանր հետևանքներ չպատճառելը պատահականության արդյունք է:
Խախտելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջները, յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ նշանակելուց հետո, դատարանը հանցանքների համակցության համար վերջնական պատիժ չի սահմանել, չի նշել, թե նախորդ դատավճռով նշանակված չկրած պատժից ինչքանն է գումարում հանցանքների համակցության համար նշանակված պատժին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-379-րդ, 397-րդ և 399-րդ հոդվածներով, խնդրել է բեկանել Ահարոն Հակոբյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը` պատժի ակնհայտ մեղմության նկատառումներով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածների ճիշտ կիրառմամբ նշանակել արդարացի պատիժ:
Ամբաստանյալ Ահարոն Հակոբյանն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ խնդրում է վերանայել Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2007թ. հունիսի 19-ի դատավճիռը, որտեղ ինքը մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քանի որ դատարանը հաշվի չի առել , որ իր նկատմամբ նախաքննական մարմնի կողմից թույլ են տրվել մի շարք կոպիտ խախտումներ:
Դատաքննության վերջում, երբ մեղադրողն միջնորդել է 10 տարի ազատազրկման դատապարտել իրեն, այլ ելք չտեսնելով դատարանի դահլիճից դիմել է փախուստի, որով ցանկացել է հայտնել իր բողոքը: Բողոքը վերաբերում է այն դատավարական խախտումներին, որ բանկի պահակը ցուցմունք է տվել, որ նա իրեն չի ճանաչում, ավազակային հարձակում կատարողը եղել է 10-20 սմ բոյով, ձայնը ևս չի համապատասխանում, և տուժողը պնդել է, որ ինքը չէր կարող լիներ: Ինքը և մյուս դատապարտյալները բազմաթիվ դիմում-բողոքներ են ներկայացրել տարբեր բարձրաստիճան ատյաններ, սակայն պատասխանել են, որ դիմեն վերադաս դատարաններին:
Ինչ վերաբերում է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռին, ապա ինքն իրեն մեղավոր է ճանաչել և կատարածի համար պետք է պատիժը կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարածի համար նշել է, որ դարանակալած անձանց ոստիկան լինելու փաստն ինքն իմացել է հետագայում, քանի որ 2008թ. հալիսի 30-ին ժամը 22-ի սահմաններում Փափազյան փողոցի վրա իրեն դարանակալած անձինք եղել են քաղաքացիական հագուստով և կոտրելով իր կողմից տվյալ պահին վարվող ավտոմեքենայի ապակիները, չեն ներկայացել` որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, այլ փորձել են իրեն դուրս հանել մեքենայից:
Ինքը պատրաստ է կրել պատիժ իր կատարած հանցանքների համար, ոչ թե ենթադրությունների, բացի այդ իր անցյալի բնորոշումը չի նշանակում, որ ինքը կատարել է ավազակային հարձակում կամ պիտի ավելի ծանր պատժի արժանանա:
Խնդրել է վերանայել Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2007թ. հունիսի 19-ի և Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատավճիռները , իրեն դատել հանցանքի համար իմանալ չհայտնելու և փախուստից հետո կատարած արարքների համար:
4.Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.
Մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի դեմ պատասխան է ներկայացրել ամբաստանյալի պաշտպան Վ.Գևորգյանը նշելով, գտնում է որ վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում ներկայացված պատճառաբանությունները, ինչպես նաև ապացույցների վերլուծությունն անհիմն է, այն ամբողջությամբ ենթակա է մերժման, իսկ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ, քանի որ այդ տեսանկյունից դատական ակտն օրինական է և հիմնավորված, այն կայացվել է ՀՀ Սահմանադրության, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի և քրեական օրենքների ճիշտ կիրառմամբ և պահպանմամբ, դատական ակտում պատճառաբանված են դատարանի բոլոր հետևությւոնները, որոնք հիմնված են դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա, որոնք գնահատվել են վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի համար բավարարության տեսանկյունից:
Բողոքաբերի պատճառաբանությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի դրույթների խախտման առումով անհիմն է , քանի որ իր պաշտպանյալն իրականում 2007թ.հունիսի 19-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանում տեղակայված կալանավորվածներին պահելու խցից փախուստի է դիմել իր բողոքն անարդարացի դատավճռի դեմ արտահայտելու նպատակով, այլ ոչ թե պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու համար: Ինչ վերաբերում է հետախուզման մեջ գտնվելու ժամանակ կատարել է քրեական օրենսգրքի 4 տարբեր հոդվածներով նախատեսված հանցագործություններ կատարելուն, ապա այդ պատճառաբանությամբ, տպավորություն է ստեղծվում իբև թե դրանք Հակոբյանը կատարել է տարբեր ժամանակներում և տարբեր տեղերում: Եթե ոստիկանության աշխատակիցները գործեին իրենց ծառայողական պարտականությունների, օրենքով սահմանված լիազորությունների շրջանակներում, ապա իր պաշտպանյալը չէր դատապարտվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ և 316-րդ հոդվաներով: Այսինքն, ոստիկանության աշխատակիցներն իրենց իսկ գործողություններով դրդել, ստիպել են Ահարոն Հակոբյանին գործել այնպես, ինչպես գործել է: Կատարած արարքի համար անձի նկատմամբ պատժի նախատեսմամբ օրենսդիրը ելել է արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներից, որոնք ամրագրված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 4-րդ, 10-րդ և 11-րդ հոդվածների դրույթներով: Դատարանը հաշվի առնելով գործի բնույթը և դատական ակտում շարադրելով Ահարոն Հակոբյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները, նշանակել է արդարացի և համաչափ պատիժ, որը համապատասխանում է նրա կատարած հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, նրա անձին:
Իր պաշտպանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժն արդարացի է, քանի որ այն նշանակելիս դատարանը ճիշտ է գնահատել գործի հանգամանքները և կիրառել է պատժի անհատականացման սկզբունքը, քանի որ պատժի տեսակը և չափը ընտրելիս դատարանը պետք է համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի նպատակին, այն է` ուղղի պատժի ենթարկված, հանցանք կատարած անձին, վերականգնի սոցիալական արդարությունը և կանխի հանցագործությունը:
Դատարանը Ահարոն Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս չի խախտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածը:
Խնդրել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկմեղադրողի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը մերժել:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Քննելով վերաքննիչ բողոքները նշված հիմքերի սահմաններում, վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի բողոքը պետք է բավարարել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատական ակտը պատժի մասով պետք է բեկանել, իսկ ամբաստանյալի ներկայացրած վերաքննիչ բողոքը մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, գործն ըստ էության քննելու իրավասություն ունեցող դատարանները, ունեն հայեցողություն դրսևորելու ընդարձակ հնարավորություն: Դա, պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները սահմանելիս օրենսդիրն օգտագործում է գնահատողական ձևակերպումներ` <<արդարացի պատիժ>>, <<հանցագործության համար վտանգավորության աստիճան>>: Բացի այդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 40-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է. <<Դատավորները քրեական գործերը և նյութերը լուծում են իրենց ներքին համոզմամբ` ներկայացված ապացույցների պատշաճ հետազոտման հիման վրա>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, ըստ որի` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
Ամբաստանյալ Ահարոն Հակոբյանի նկատմամբ առաջին ատյանի դատարանը` պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել նրա անձը բնութագրող տվյալը` երիտասարդ լինելը,և որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք` կատարած արարքի համար զղջալը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք` հանցանքի կատարման ռեցիդիվը:
Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը` պատիժ նշանակելիս պետք է հաշվի առներ նաև պատժի նպատակը, պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, սոցիալական արդարությունը, ինչպես նաև հանցագործությունները կանխելու հնարավորությունները:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
Տվյալ դեպքում ընդհանուր իրավասության դատարանը ներկայացված ապացույցների հետազոտման հիման վրա ամբաստանյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի նկատմամբ նշանակել է անհամաչափ պատիժ, որը չի համապատասխանում նրա կատարած հանցագործության ծանրությանը և անձին, չի կարող ծառայել պատժի նպատակներին և վերականգնել սոցիալական արդարությունը, որը հիմք է այդ մասով դատական ակտը բեկանելու համար:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ահարոն Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքին, վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ այն անհիմն է, քանի որ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2007թ. հունիսի 19-ի դատավճիռը ստացել է օրինական ուժ:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքում նշված այն պատճառաբանությանը, որ ինքը չի իմացել դարանակալած անձանց ոստիկան լինելու փաստը, դա ևս անհիմն է, քանի որ այն ապացուցվել է նախաքննությամբ ձեռք բերված, դատաքննությամբ հետազոտված և դատական ակտում շարադրված գործով տուժող ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի նախկին օպերլիազոր, ներկայումս ՀՀ ոստիկանության Էջմիածնի բաժնի օպերլիազոր, ոստիկանության լեյտենանտ Ալբերտ Վարդանյանի, տուժողի ներկայացուցիչ և քաղ հայցվոր վարորդ Արսեն Ավագյանի, վկա և քաղ. հայցվոր ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի 3-րդ բաժանմունքի օպերլիազոր ոստիկանության կապիտան Ռոման Կիրակոսյանի, գործով վկաներ` Արմեն Գասպարյանի, Տիգրան Խեդոյանի, Հարություն Աղաբալյանի,Արսեն Սաֆարյանի, Արման Մուրադյանի, Անդրանիկ Քլյանի ցուցմունքներով, ինչպես նաև ամբաստանյալ Ահարոն Հակոբյանի և տուժող Ալբերտ Վարդանյանի, վկա Լևոն Խաչատրյանի առերես հարցաքննության արձանագրություններով:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ համարում արձանագրել, որ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 1-ին մասի` հանցանքների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նվազ խիuտ պատիժն ավելի խիuտ պատժով կլանելու կամ նշանակված պատիժները լրիվ կամ մաuնակիորեն գումարելու միջոցով:
Հանցագործությունների համակցություն է համարվում քրեական օրենսգրքի տարբեր հոդվածներով կամ նույն հոդվածի տարբեր մասերով նախատեսված երկու կամ ավելի հանցանք կատարելը, որոնցից ոչ մեկի համար անձը դատապարտված չի եղել, կամ այնպիսի մեկ գործողությունը կամ անգործությունը, որը պարունակում է քրեական օրենսգրքի երկու կամ ավելի հոդվածներով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է. եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մաuնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մաuը:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպեu նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպեu էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մաuից:
Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս դատարանը ղեկավարվում է նոր դատավճռով նշանակված պատժին նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու սկզբունքով, այսինքն չի կարող կիրառվել կլանելու սկզբունքը:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատական ակտով Ահարոն Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս չնայած դատական ակտում նշել է ՀՀ քրեական օրնսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածների կանոնները, սակայն յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ նշանակելուց հետո, վերջնական պատիժ չի սահմանել` հանցանքների համակցությամբ, բացի այդ չի նշել, թե նախորդ դատավճռով նշանակված և չկրած պատժից ինչքանն է գումարում դատավճիռների համակցությամբ նշանակված պատժին, հետևաբար խախտվել է պատիժ նշանակելու կանոնները, որը ևս հիմք է դատական ակտը բեկանելու համար:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը` ելնելով վերոգրյալից հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալի ներկայացրած վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ մեղադրողի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը բավարարել, քանի որ վերջինիս բողոքում նշած պատճառաբանությունները բավարար են դատական ակտը պատժի մասով բեկանելու համար:
Վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի է առնում ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատական ակտում շարադրված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները` համակցության մեջ, հանգում է հետևության, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ
հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածների կանոններով:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը` ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 390-րդ, 393-395, 399-րդ, 402-րդ հոդվածներով,
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրողի բողոքը բավարարել:
Ամբաստանյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի նկատմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատավճիռը բեկանել և պատժի մասով փոփոխել :
Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով ազատազրկման 1 (մեկ)տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման 1 (մեկ) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրան դատապարտել ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով` դատապարտել 2 (երկու) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ, նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու սկզբունքով, նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով սահմանված կարգով սույն որոշմամբ դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ գումարել նախորդ` Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 19.06.2007թ. դատավճռով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը` 10 (տաս) տարի ժամկետով ազատազրկումը, և Ահարոն Հակոբյանին դատապարտել ազատազրկման 14 (տասնչորս) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ սույն որոշմամբ դատավճռով նշանակված պատժին հաշվակցել-հանել 2007թ. հունվարի 21-ից մինչև հունիսի 19-ը կալանքի տակ գտնվելու`4 (չորս) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամկետը և Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանին վերջնականապես դատապարտել ազատազրկման 13(տասներեք) տարի 7 (յոթ) ամիս 2 (երկու) օր ժամկետով:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից, մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
ԵԱՔԴ 0069/01/09
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
28.08.2009թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով`
նախագահող դատավորª Ս.Ղազարյան
քարտուղարությամբª Հ.Ավագյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրողներª Ս.Բադալյանի
Ա.Շահազիզյանի
Լ.Մանուկյանի
պաշտպան` Վ.Գևորգյանի
Դռնբաց դատական նիստում քննության առավ քր.գործն ըստ մեղադրանքի
Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի, ծնված 18.12.1971թ. ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին կին և երկու երեխաներ, չի աշխատում, նախկինում 5 անգամ դատված, պատիժը չկրած, հաշվառված է ք.Երևան Գուլակյան փող. 27 տանը, ներկայումս ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ-ի կալանավոր, կալանքի տակ է 01.12.2008թ-ից:
Ահարոն Հակոբյանը ամբաստանվում է ՀՀ քր.օր-ի 185 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 268 հոդվածի 1-ին մասով, 316 հոդվածի 1-ին մասով, 355 հոդվածի 1-ին մասով, այն բանի համար, որ նա նախկինում 4 անգամ դատապարտված լինելով դիտավորյալ հանցագործություններ կատարելու համար, 5-րդ անգամ դատապարտվելու ժամանակ` ՀՀ քր. օր-ի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235 հոդվածի 1-ին մասով Երևանի Օտյան 58/2 հասցեում գտնվող Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանում, քրեական գործի դատաքննության ավարտից, դատարանի խորհրդակցական սենյակ հեռանալուց հետո, դատավճռի հրապարակման օրը` 2007թ. հունիսի 19-ին, ժամը 13-ի սահմաններում դատարանի շենքում տեղակայված կալանավորվածներին պահելու համար նախատեսված խցից դիմել է փախուստի: Դատարանի դատավճռով Ա.Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 10 տարի ժամկետով:
Բացի այդ, 2008թ. հուլիսի 30-ին, ժամը 22-ի սահմաններում Երևանի Վ.Փափազյան փողոցի 21 շենքի մոտ ՀՀ քր. օր-ի 355 հոդվածի 1-ին մասով հետախուզման մեջ գտնվելու կապակցությամբ Ա.Հակոբյանին ձերբակալելու միջոցառման ժամանակ, վերջինս իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցների ծառայողական պարտականությունների կատարելու ժամանակ, նրանց օրինական պահանջներին հակառակ, Ահարոն Հակոբյանը շրջափակումից դուրս գալու համար նրան պատկանող ՙՄերսեդես-Բենց CLK-320՚ մակնիշի 07 ՕՕ 907 պ/հ-ի ավտոմեքենայով դիտավորությամբ բախվել է ծառայողական պարտականությունների կատարման կապակցությամբ այնտեղ գտնվող ՀՀ ոստիկանությանը պատկանող ՙՍամանդ՚ մակնիշի 337 ՈՍ 02 պ/հ-ի, ՙՍամանդ՚ մակնիշի 347 ՈՍ 02 պ/հ-ի ավտոմեքենաներին, ինչպես նաև ՙԷյ ՍԻ ԷՅ ԹԻ՚ ՍՊԸ-ի տաքսի ծառայության, Արսեն Ավագյանի կողմից Վարվող ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի 06 ՍՍ 673 պ/հ-ի տաքսի ավտոմեքենային` պատճառելով ընդհանուր խոշոր չափ հանդիսացող 777.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս: Այնուհետև, Ա.Հակոբյանը փախուստի դիմելու ժամանակ դիտավորությամբ վրաերթի է ենթարկել ավտոմեքենայի ճանապարհը փակած իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, ծառայողական պարտականությունները կատարող ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության աշխատակից Ալբերտ Վարդանյանին, նրա նկատմամբ կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով ավտոմեքենան վարել է նրա ոտքի վրայով և դիմել փախուստի:
Բացի այդ, 2008թ. ամռանը, Ա.Հակոբյանը հետախուզման մեջ գտնվելու ընթացքում Երևան-Արմավիր խճուղու ճամփեզրից կանեփի թփեր հավաքելով ապօրինաբար ձեռք է բերել, պատրաստել, իր մոտ պահել է մարիխուանա տեսակի 0,7 գրամ քաշով չորացված թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և առգրավվել է 2008թ. դեկտեմբերի 8-ին ոստիկանության աշխատակիցների կողմից նրա անձնական խուզարկությամբ:
Այսպիսով, Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանը կալանավորվածներին պահելու համար նախատեսված խցից դիմել է փախուստի, կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, օրինական ծառայողական պարտականությունները կատարող ոստիկանության աշխատակցի նկատմամբ, ծառայողական պարտականությունները կատարելու կապակցությամբ դիտավորությամբ վնասել է ոստիկանության ավտոմեքենաները, հարևանությամբ գտնվող քաղաքացիական ավտոմեքենաները` խոշոր չափ հանդիսացող նյութական վնաս պատճառելով, ապօրինաբար ձեռք է բերել, պատրաստել, և իր մոտ պահել թմրամիջոց:
Վերը նշված արարքի համար Ահարոն Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր.օր-ի 185 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 268 հոդվածի 1-ին մասով, 316 հոդվածի 1-ին մասով, 355 հոդվածի 1-ին մասով, որում նա իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2007թ. հունիսի 19-ին Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների առաջին ատյանի դատարանում տեղակայված կալանավորվածներին պահելու խցից փախուստի է դիմել իր բողոքը անարդարացի դատավճռի դեմ արտահայտելու նպատակով: Ինքը ոչ մի հանցանք չի գործել, դատաքննությունը կատարվել է խախտումներով: 2008թ. ապրիլի վերջերին ձեռք է բերել ՙՄերսեդոս-Բենց CLK-320՚ մակնիշի 07 ՕՕ 907 պ/հ-ի ավտոմեքենան իր ընկեր Արսեն Սաֆարյանի անունով: 2008թ. հուլիսի 30-ին ժամը 22-ի սահմաններում նշված ավտոմեքենայով միայնակ երթևեկել է Վ.Փափազյան փողոցով Կոմիտասի պողոտայի ուղղությամբ, ստեղծված խցանման պայմաններում կանգ է առել: Այդ ժամանակ բոլոր կողմերից իր վրա հարձակվել են ատրճանակներով զինված քաղաքացիական հագուստներով 25-30 անձինք: Նրանք չեն ներկայացել որպես ոստիկաններ և ծառայողական վկայականներ չեն ներկայացրել: Իր կյանքի դեմ ուղղված հարձակումից պաշտպանվերու նպատակով իր ավտոմեքենայով ջարդելով շրջապատող ավտոմեքենաները, դիմել է փախուստի: Այդ ընթացքում կոտրել են ավտոմեքենայի ապակիները, բռնել իր մազերից: Ինքը չի նկատել, թե իր մազերից բռնողները ովքեր են եղել: Իր գործողություններով վնասել է սպիտակ գույնի տաքսի ավտոմեքենան և սև գույնի սեդան թափքով արտասահմանյան արտադրության ավտոմեքենան: Տեղյակ չի, թե ավտոմեքենան ետուառաջ քշելու ժամանակ այլ ավտոմեքենաներ վնասվել են, թե` ոչ: Ինքը փախուստի դիմելուց հետո ընկերոջը` Արսեն Սաֆարյանին կասկած է հայտնել, որ հնարավոր է զինված անձինք եղել են ոստիկաններ: Իր կասկածը պայմանավորված է եղել այդ անձանց ոստիկանական ատրճանակներով զինված լինելու հանգամանքով: 2008թ. ամռանը Երևանից Արմավիր տանող ճանապարհին բնական կարիք հոգալու համար ավտոմեքենայով կանգառ կատարելուց հետո գտել է կանեփի թուփ: Դրա տերևները հավաքել է հետագայում ծխելու միջոցով օգտագործելու համար:
Ամբաստանյալ Ահարոն Հակոբյանին մեղսագրված արարքը ապացուցվել է ինչպես իր ցուցմունքներով, այնպես էլ գործով ձեռքբերված հետևյալ ապացույցներով.
Գործով տուժող ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի նախկին օպերլիազոր, ներկայումս ՀՀ ոստիկանության Էջմիածնի բաժնի օպերլիազոր, ոստիկանության լեյտենանտ Ալբերտ Վարդանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2007թ. հուլիսից որպես օպերլիազոր աշխատանքի է անցել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնում: 2008թ. հոիլիսի 30-ին ժամը 22-ի սահմաններում ՀՀ քր. օր-ի 355 հոդվածի 1-ին մասով հետախուզվող Ահարոն Հակոբյանին ձերբակալելու նպատակով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի աշխատակիցների կողմից կազմակերպվել է դարանակալում: Ա.Հակոբյանը ՙՄերսեդոս-Բենց CLK-320՚ մակնիշի 07 ՕՕ 907 պ/հ-ի ավտոմեքենայով կանգնել է Երևանի Վ.Փափազյան փողոցում ՙՀայր և որդի Երիցյաններ՚ խանութի մոտ: Այնուհետև, օպերլիազոր Հարություն Աղաբալյանը ՙՍամանդ՚ մակնիշի 347 ՈՍ 02 պ/հ ավտոմեքենայով փակել է ավտոմեքենայի ճանապարհը թեք կանգնելով: Անմիջապես օպերլիազոր Ռոման Կիրակոսյանը ՙՍամանդ՚ մակնիշի 337 ՈՍ 02 պ/հ ավտոմեքենայով փակել է Ա.Հակոբյանի ճանապարհը ետևից: Դրանից հետո իրենք անմիջապես մոտեցել են Ա.Հակոբյանի կողմից վարվող ավտոմեքենային, ներկայացել որպես ոստիկանության աշխատակիցներ: Ինքը ցույց է տվել ծառայողական վկայականը: Իրենք պահանջել են իջնել ավտոմեքենայից, փորձել են բացել ավտոմեքենայի դռները, սակայն դա չի հաջողվել: Իրենց օրինական պահանջներին հակառակ, Ա.Հակոբյանը ետուառաջ է քշել ավտոմեքենան, վասել է ՀՀ ոստիկանությանը պատկանող ՙՍամանդ՚ մակնիշի 347 ՈՍ 02 պ/հ ավտոմեքենան հետևից, ջարդուփշուր արել ՙՍամանդ՚ մակնիշի 337 ՈՍ 02 պ/հ ավտոմեքենայի առաջամասը: Նրա գործողությունների հետևանքով վնասվել են նաև մոտակայքում գտնվող քաղաքացիներին պատկանող ավտոմեքենաները: Նրա անօրինական գործողությունները կանխելու շրջապատի համար ստեղծված վտանգավոր վիճակը չեզոքացնելու համար Ռուբեն Միրիմյանը և Արմեն Գասպարյանը կոտրել են ավտոմեքենայի վարորդի կողմի դռների ապակիները, փորձել են բացել դռները, սակայն չեն կարողացել: Ա.Հակոբյանը ավտոմեքենան քշելով իր աջ ոտքի թաթի վրայով դիմել է փախուստի: Ինքը մարմնական վնասվածք ստանալով բուժ օգնության չի դիմել: Ոտքը բուժելուց հետո ներկայացել է դատաբժշկական փորձաքննության:
Տուժողի ներկայացուցիչ և քաղ հայցվոր ՙԷլ Սի Էյ Թի՚ ՍՊԸ-ին պատկանող ՙՍոֆյա պլյուս՚ տաքսի ծառայության վարորդ Արսեն Ավագյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ շուրջ 5 տարի որպես վարորդ աշխատել է ՙՍոֆյա պլյուս՚ տաքսի ծառայությունում: 2008թ. հուլիսի 30-ին, ճամը 22-ի սահմաններում ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի 06 ՍՍ 637 պ/հ-ի ավտոմեքենայով ընթացել է Վ.Փափազյան փողոցով, երբ Վ.Փափազյան փողոցի 21 շենքի մոտ հանդիպակաց երթևեկելի գոտի դուրս եկած ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենան ընդհարվել է ավտոմեքենայի աջ կողմին և դիմել փախուստի: Դրա հետևանքով վնասվել է ավտոմեքենայի առջևի աջ անվաթևը, առջևի և ետևի աջ դռները: Ավտոմեքենային պատճառվել է 240.000 դրամի նյութական վնաս, որի կապակցությամբ քաղ. հայց է ներկայացրել: Հետագայում տեղեկացել է, որ հանցանքը կատարել է Ա.Հակոբյանը:
Վկա և քաղ. հայցվոր ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի 3-րդ բաժանմունքի օպերլիազոր ոստիկանության կապիտան Ռոման Կիրակոսյանի, գործով վկաներ` ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի 6-րդ բաժանմունքի աշխատակից, ոստիկանության մայոր Արմեն Գասպարյանի, ՀՀ ոստիկանության Երևանա քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի պետի տեղակալ Տիգրան Խեդոյանի, ՀՀ ոստիկանության Երևանա քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի ավագ օպերլիազոր Հարություն Աղաբալյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով` դարանակալման և Ա.Հակոբյանին ձերբակալելու ուղղությամբ կատարված գործողությունների և Ա.Հակոբյանի փախուստի վերաբերյալ:
Գործով վկա Արսեն Սաֆարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Ահարոն Հակոբյանի հետ ունի ընկերական հարաբերություններ: 2007թ. տեղեկացել է, որ Ա.Հակոբյանը գտնվել է հետախուզման մեջ: Այդ կապակցությամբ իր տուն են եկել ոստիկանության աշխատակիցներ: 2008թ. ապրիլին իրեն զանգահարել է Ահարոն Հակոբյանը և հայտնել, որ նրա գործերը նորմալանում են, շուտով հանելու են հեախուզումից: Նա խնդրել է իր անունով ձևակերպել ՙՄերսեդես-Բենց CLK-320՚ մակնիշի 07 ՕՕ 907 պ/հ-ի ավտոմեքենան, խոստացել է որոշ ժամանակ անց ավտոմեքենան ձևակերպել նրա անունով: Այնուհետև, 2008թ. ապրիլի 29-ին ներկայացել է նոտարական գրասենյակ, ստորագրել առուվաճառքի պամանագրի տակ: Ոչ մի անգամ նշված ավտոմեքենան չի վարել, այն միշտ գտնվել է Ա.Հակոբյանի մոտ: Բացի այդ, 2008թ. հուլիսի 30-ին ժամը 23-ի սահմաններում Ա.Հակոբյանը իրեն զանգահարել և հայտնել է, որ Վ.Փափազյան փողոցում ոստիկանները փորձել են փերբակալել նրան: Նրան հաջողվել է իր ավտոմեքենայով վնասել մի քանի ավտոմեքենաներ և դիմել փախուստի:
Վկա Արման Մուրադյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ. հուլիսի 30-ին ժամը 22-ի սահմաններում իրեն պատկանող ՙԿիա-սպորտաժ՚ մակնիշի 13 ՏՕ 840 պ/հ-ի ավտոմեքենան կայանել է Երևան քաղաքի Վ.Փափազյան 21 շենքի մոտ և մտել խանութ գնումներ կատարելու: Մոտ 10 րոպե անց վերադառնալով նկատել է, որ ավտոմեքենայի ետևի աջ վահանակը, աջ կողմի ետևի լապտերը և այլ դետալներ վնասված են: Պատահական անցորդներից տեղեկացել է, որ ոստիկանության աշխատակիցները փորձել են բռնել ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի ավտոմեքենայով ինչ-որ մեկին, որն էլ փախուստի դիմելիս վնասել է իր ավտոմեքենան: Ավտոմեքենան վերանորոգվել է իր ընկերոջ կողմից: Ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում տեղեկացել է, որ նշված ավտոմեքենան վարել է իրեն անծանոթ Ահարոն Հակոբյանը:
Վկա Անդրանիկ Քլյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ծանոթների խնդրանքով իրականացրել է նրանց վթարված ավտոմեքենաների վերանորոգումը: 2008թ. օգոստոսի սկզբներին իրեն դիմել է Երևան քաղաքի վարչության աշխատակից Ռոման Կիրակոսյանը իր կողմից վարած սև գույնի ՙՍամանդ՚ մակնիշի ավտոմեքենան վերանորոգելու խնդրանքով: Նշված ավտոմեքենան վերանորոգել է մոտ 2 շաբաթվա ընթացքում: Իրեն Ռ.Կիրակոսյանի պատմածով հայտնի է, որ ավտոմեքենան վթարվել է ծառայողական գործունեության ընթացքում: Ավտոմեքենան էական վնասվածքներ է ունեցել, մասնավորապես ավտոմեքենայի առաջամասը, այդ թվում նաև ավտոմեքենայի վահանակը, դրա տակի մետաղյա դետալները, լուսարձակները, ռադիատորը, առջևի կամրջակի աջ առջևի անիվի դետալները, աջ անվաթևը, աջ հայելին փոխվել են, իսկ դրանից բացի վերանորոգվել է աջ առջևի դուռը: Պահեստամասերը ձեռք է բերել շուկայից Ռ.Կիրակոսյանի հետ: Ընդհանուր առմամբ վերանորոգման ծախսը կազմել է 430.000-450.000 դրամ:
Վկա Մանուշակ Խաչատրյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ. հուլիսի սկզբներից ամեն օր, ժամը 10-ից մինչև ժամը 22-ն ընկած ժամանակահատվածում, ՙՀայր և որդի Երիցյաններ՚ սուպերմարկետի դիմացի մայթին գտնվելով փողոցային շուկայում զբաղվել է իր աճեցրած բանջարեղենի վաճառքով: 2008թ. հուլիսի 30-ին ժամը 22-ի սահմաններում, ավտոմեքենայի ձայներ և բղավոցներ է լսել Փափազյան փողոցից, խանութի կենտրոնական մուտքի դիմացի հատվածից: Շատերի նման այնտեղ շտապելով տեսել է, թե ինչպես արտասահմանյան արտադրության ավտոմեքենան բարձր արագությամբ ետուառաջ է շարժվել, վթարել դիմացի և ետևի ավտոմեքենաները, որից հետո շարժվել է Կոմիտաս պողոտայի ուղղությամբ և դիմել փախուստի: Նկատել է վնասվածքներ ստացած 2 անձանց: Խոսակցություններից տեղեկացել է, որ նշված անձինք եղել են ոստիկանության աշխատակիցներ, իսկ փախուստի դիմած անձը` հանցագործ:
Մեղադրյալ Ահարոն Հակոբյանի և Լևոն Խաչատրյանի առերես հարցաքննության արձանագրություններով, որով կա Լ.Խաչատրյանը մեղադրյալ Ա.Հակոբյանին առերես պնդել է 2008թ. հուլիսի 30-ին ժամը 22-ի սահմաններում վերջինիս ձերբակալման փորձի ժամանակ ոստիկանների ներկայանալու, անձամբ իր կողմից ծառայողական վկայականը ավտոմեքենայի մեջ գտնվող Ա.Հակոբյանին ներկայացնելու վերաբերյալ ցուցմունքները: Բացի այդ պնդել է Ա.Հակոբյանի կողմից դիտավորությամբ ոստիկանության և քաղաքացիների ավտոմեքենաները, վնասելու, օպերլիազոր Ալբերտ Վարդանյանի կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու մասին իր ցուցմունքներով:
Մեղադրյալ Ահարոն Հակոբյանի և տուժող Ալբերտ Վարդանյանի առերես հարցաքննության արձանագրություններով, որով տուժող Ալբերտ Վարդանյանը մեղադրյալ Ա.Հակոբյանին առերես պնդել է, որ 2008թ. հուլիսի 30-ին ժամը 22-ի սահմաններում վերջինիս ձերբակալման փորձի ժամանակ ոստիկաններեին ներկայանալու, անձամբ իր կողմից ծառայողական վկայականը ավտոմեքենայի մեջ գտնվող Ա.Հակոբյանին ներկայացնելու վերաբերյալ ցուցմունքները: Բացի այդ պնդել է Ա.Հակոբյանի կողմից դիտավորությամբ ոստիկանության և քաղաքացիների ավտոմեքենաները վնասելու, իր աջ ոտքի թաթի վրայով ավտոմեքենան վարելու մասին իր ցուցմունքներով:
Թիվ 16107107 քրեական գործով դատապարտյալ, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ուղեկցող վաշտի նախկին աշխատակից Մհեր Դերենիկի Մելքոնյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2007թ. հունիսի 19-ին առավոտյան հրահանգավորումից հետո ընդգրկվել է ՙԱրդշինինվեստբանկ՚ ՓԲԸ-ի Մալաթիայի մասնաճյուղի կատարված հափշտակության վերաբերյալ քրեական գործով ամբաստանյալներ, ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ կալանավորներ Արթուր Բաբայանին, Արթուր Հակոբյանին և ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ ՔԿՀ կալանավոր Ահարոն Հակոբյանին քրեակատարողական հիմնարկներից Երևանի Մալաթիա Սեբաստիա համայնքների առաջին ատյանի դատարան ուղեկցումը կատարող վերակարգի խմբի մեջ` որպես խմբի ավագ: Խմբում որպես ուղեկցողներ ընդգրկվել են նաև նույն վաշտի ոստիկաններ Արմեն Ներսիսյանը, Տիգրան Կարապետյանը, վարորդ ոստիկան Մխիթար Արշակյանը: Ուղեկցողներից Տ.Կարապետյանը նորածին երեխայի ծննդյան վկայականը ստանալու նպատակով ազատվել է առավոտյան ծառայությունից: Վերջինին հանձնարարվել է վերակարգին միանալ դատարանում: Հրահանգավորումից հետո հատուկ տիպի ծառայողական ՙՈւԱԶ՚ մակնիշի 032 ՈՍ 02 պ/հ ավտոմեքենայով քրեակատարողական հիմնարկներից կալանավորներին ժամը 11:50-ի սահմաններում տեղափոխել են Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի ատաջին ատյանի դատարան: Դատարանի կալանավորներին պահելու խցերում Արսեն Հակոբյանին որպես ոստիկանության նախկին աշխատակցի տեղավորել են երկրորդ խցում, իսկ մյուս կալանավորներին` առաջին խցում: Որոշ ժամանակ անց Ահարոն Հակոբյանը սկսել է դժգոհել նրա դեմ ցուցմունքներ տալու համար, որի պատճառով իր կարգադրությամբ Ահարոն Հակոբյանին միայնակ այդ խցում թողնելով, մյուս երեք կալանավորներին` Արթուր Խանոյանին, Սուրեն Հովհաննիսյանին և Արթուր Բաբայանին տեղափոխել են Արսեն Հակոբյանի խուց: Քիչ անց Ահարոն Հակոբյանը սկսել է դժգոհել իր առողջության վիճակից, ասելով, որ շնչահեղձ է լինում: Այդ ժամանակ ինքը ուղեկցող Արմեն Ներսիսյանին հրահանգավորել է հսկել մյուս 4 կալանավորներին, իսկ Արման Թամազյանին և Մխիթար Արշակյանին` հսկել Ահարոն Հակոբյանին: Ինքը գնացել է դատարանի ներսից դեղ բերելու, քանի որ շտապբուժօգնություն կանչելու անհրաժեշտություն չի եղել: Քիչ անց աղմուկ լսելով մեկուսարանի կողմից վազել է այնտեղ: Միջանցքում տեսել է Արման Թամազյանին, որը հայտնել է կալանավոր Ահարոն Հակոբյանի փախուստի մասին: Ինքն ամիջապես վազել է դեպի մեկուսարան և տեսել է,որ Մ.Արշակյանը դատարանի ներքին պարսպի վրա է: Նա ասել է, որ Ա.Հակոբյանը այդ պարսպի վրայով անցել է հակառակ կողմը: Այնուհետև, անցել է որոնողական միջոցառումների, սակայն դրանք դրական արդյունքներ չեն տվել: Դրանից հետո Արման Թամազյանից տեղեկացել է, որ իր գնալուց հետո Ահարոն Հակոբյանը ավելի է դժգոհել առողջական վիճակից, ասել է, որ օդը չի հերիքում և խնդրել է նրան դուրս հանել խցից մաքուր օդ շնչելու համար: Ա.Թամազյանն ինքնագլուխ բացելով խցի դուռը, Ա.Հակոբյանին դուրս է բերել մեկուսարանից դատարանի ծառայողական մուտքի դռնից, դռան մոտ արձակել է ձեռնաշղթաները, որից հետո կալանավորը հրել է նրան: Ա.Թամազյանը կորցնելով հավասարակշռությունը վայր է ընկել, իսկ Ա.Հակոբյանը դիմել է փախուստի:
Թիվ 16107107 քրեական գործով դատապարտյալները, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ուղեկցող վաշտի նախկին աշխատակիցներ Արման Մարտունի Թամազյանի, Մխիթար Վանյայի Արշակյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով:
Գործով նշանակված, 13.09.2008թ. ստացված դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1628 եզրակացությունով:
Գործով նշանակված, 12.09.2008թ. ստացված ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 967 եզրակացությունով:
Գործով նշանակված, 25.05.2008թ. ստացված ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 09-0828 եզրակացությունով:
Գործով նշանակված, 25.12.2008թ. ստացված դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 422-Ք եզրակացությունով:
Ճանապարհատրանսպորտային պատահարի վայրի սխեմայով, ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի 06 ՍՍ 673 պ/հ ավտոմեքենայի զննության արձանագությունով:
Դոպքի վայրի զննության մասին արձանագրությունով, անձնական խուզարկության արձանագրությունով:
ՙՄերսեդես-Բենց CLK-320՚ մակնիշի 07 ՕՕ 907 պ/հ-ի ավտոմեքենայի 2008թ. ապրիլի 29-ին կնքված առուվաճառքի պայմանագրով:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,7գ. քաշով չոր մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցի առկայությամբ, որը կցվել է քրեական գործին:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված ՙՍամանդ՚ մակնիշի 337 ՈՍ 02 պ/հ, ՙՍամանդ՚ մակնիշի 347 ՈՍ 02 պ/հ, ՙԿիա-սպորտաժ՚ մակնիշի 13 ՏՍ 840 պ/հ, ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի 06 ՍՍ 673 պ/հ ավտոմեքենաների առկայությամբ, որոնք ի պահ են հանձնվել տիրապետողներին: Հեռախոսային զանգերի վերծանումներով:
Դատարանը հետազոտելով գործով ձեռքբերված ապացույցները, համադրելով դրանք միմյանց հետ, տալով դրանց քրեաիրավական գնահատական, ղեկավարվելով օրենքով իրավագիտակցությամբ և ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ Ահարոն Հակոբյանի մեղքը ՀՀ քր.օր-ի 185 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 268 հոդվածի 1-ին մասով, 316 հոդվածի 1-ին մասով, 355 հոդվածի 1-ին մասով ապացուցված է:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի հարցը` դատարանը գնահատում է ինչպես արարքների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը, պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Անձը բնութագրող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա երիտասարդ է:
Պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա զղջացել է կատարած արարքի համար:
Պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել հանցագործության ռեցիդիվը:
Քաղ. հայցի հարցը պետք է թողնել առանց քննության տուժոցների կողմից պահանջ չներկայացնելու պատճառով:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր.օր-ի 185 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 268 հոդվածի 1-ին մասով, 316 հոդվածի 1-ին մասով, 355 հոդվածի 1-ին մասով:
ՀՀ քր.օր-ի 185 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով Ահարոն Հակոբյանին դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քր.օր-ի 268 հոդվածի 1-ին մասով նրան դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քր.օր-ի 316 հոդվածի 1-ին մասով նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քր.օր-ի 355 հոդվածի 1-ին մասով Ահարոն Հակոբյանին դատապարտել 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քր. օր-ի 66-67 հոդվածների կիրառմամբ պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով պատիժ նշանակել ազատազրկում 13 /տասներեք/ տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 69 հոդվածը և թիվ 1-30 քրեական գործով Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացված դատավճռով 2007թ. հունվարի 21-ից մինչև հունիսի 19-ը կալանքի տակ գտնված ժամկետը հաշվակցել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 12 /տասներկու/ տարի 7 /յոթ/ ամից 4 /չորս/ օր: Պատժի սկիզբը հաշվել 01.12.2008թ-ից:
Ընտրված խափանման միջոցը թեղնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քաղ. հայցը թողնել առանց քննության:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան, այն հրապարակելուց հետո մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
28.08.2009թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով`
նախագահող դատավորª Ս.Ղազարյան
քարտուղարությամբª Հ.Ավագյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրողներª Ս.Բադալյանի
Ա.Շահազիզյանի
Լ.Մանուկյանի
պաշտպան` Վ.Գևորգյանի
Դռնբաց դատական նիստում քննության առավ քր.գործն ըստ մեղադրանքի
Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի, ծնված 18.12.1971թ. ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին կին և երկու երեխաներ, չի աշխատում, նախկինում 5 անգամ դատված, պատիժը չկրած, հաշվառված է ք.Երևան Գուլակյան փող. 27 տանը, ներկայումս ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ-ի կալանավոր, կալանքի տակ է 01.12.2008թ-ից:
Ահարոն Հակոբյանը ամբաստանվում է ՀՀ քր.օր-ի 185 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 268 հոդվածի 1-ին մասով, 316 հոդվածի 1-ին մասով, 355 հոդվածի 1-ին մասով, այն բանի համար, որ նա նախկինում 4 անգամ դատապարտված լինելով դիտավորյալ հանցագործություններ կատարելու համար, 5-րդ անգամ դատապարտվելու ժամանակ` ՀՀ քր. օր-ի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235 հոդվածի 1-ին մասով Երևանի Օտյան 58/2 հասցեում գտնվող Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանում, քրեական գործի դատաքննության ավարտից, դատարանի խորհրդակցական սենյակ հեռանալուց հետո, դատավճռի հրապարակման օրը` 2007թ. հունիսի 19-ին, ժամը 13-ի սահմաններում դատարանի շենքում տեղակայված կալանավորվածներին պահելու համար նախատեսված խցից դիմել է փախուստի: Դատարանի դատավճռով Ա.Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 10 տարի ժամկետով:
Բացի այդ, 2008թ. հուլիսի 30-ին, ժամը 22-ի սահմաններում Երևանի Վ.Փափազյան փողոցի 21 շենքի մոտ ՀՀ քր. օր-ի 355 հոդվածի 1-ին մասով հետախուզման մեջ գտնվելու կապակցությամբ Ա.Հակոբյանին ձերբակալելու միջոցառման ժամանակ, վերջինս իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցների ծառայողական պարտականությունների կատարելու ժամանակ, նրանց օրինական պահանջներին հակառակ, Ահարոն Հակոբյանը շրջափակումից դուրս գալու համար նրան պատկանող ՙՄերսեդես-Բենց CLK-320՚ մակնիշի 07 ՕՕ 907 պ/հ-ի ավտոմեքենայով դիտավորությամբ բախվել է ծառայողական պարտականությունների կատարման կապակցությամբ այնտեղ գտնվող ՀՀ ոստիկանությանը պատկանող ՙՍամանդ՚ մակնիշի 337 ՈՍ 02 պ/հ-ի, ՙՍամանդ՚ մակնիշի 347 ՈՍ 02 պ/հ-ի ավտոմեքենաներին, ինչպես նաև ՙԷյ ՍԻ ԷՅ ԹԻ՚ ՍՊԸ-ի տաքսի ծառայության, Արսեն Ավագյանի կողմից Վարվող ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի 06 ՍՍ 673 պ/հ-ի տաքսի ավտոմեքենային` պատճառելով ընդհանուր խոշոր չափ հանդիսացող 777.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս: Այնուհետև, Ա.Հակոբյանը փախուստի դիմելու ժամանակ դիտավորությամբ վրաերթի է ենթարկել ավտոմեքենայի ճանապարհը փակած իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, ծառայողական պարտականությունները կատարող ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության աշխատակից Ալբերտ Վարդանյանին, նրա նկատմամբ կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով ավտոմեքենան վարել է նրա ոտքի վրայով և դիմել փախուստի:
Բացի այդ, 2008թ. ամռանը, Ա.Հակոբյանը հետախուզման մեջ գտնվելու ընթացքում Երևան-Արմավիր խճուղու ճամփեզրից կանեփի թփեր հավաքելով ապօրինաբար ձեռք է բերել, պատրաստել, իր մոտ պահել է մարիխուանա տեսակի 0,7 գրամ քաշով չորացված թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և առգրավվել է 2008թ. դեկտեմբերի 8-ին ոստիկանության աշխատակիցների կողմից նրա անձնական խուզարկությամբ:
Այսպիսով, Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանը կալանավորվածներին պահելու համար նախատեսված խցից դիմել է փախուստի, կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, օրինական ծառայողական պարտականությունները կատարող ոստիկանության աշխատակցի նկատմամբ, ծառայողական պարտականությունները կատարելու կապակցությամբ դիտավորությամբ վնասել է ոստիկանության ավտոմեքենաները, հարևանությամբ գտնվող քաղաքացիական ավտոմեքենաները` խոշոր չափ հանդիսացող նյութական վնաս պատճառելով, ապօրինաբար ձեռք է բերել, պատրաստել, և իր մոտ պահել թմրամիջոց:
Վերը նշված արարքի համար Ահարոն Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր.օր-ի 185 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 268 հոդվածի 1-ին մասով, 316 հոդվածի 1-ին մասով, 355 հոդվածի 1-ին մասով, որում նա իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2007թ. հունիսի 19-ին Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների առաջին ատյանի դատարանում տեղակայված կալանավորվածներին պահելու խցից փախուստի է դիմել իր բողոքը անարդարացի դատավճռի դեմ արտահայտելու նպատակով: Ինքը ոչ մի հանցանք չի գործել, դատաքննությունը կատարվել է խախտումներով: 2008թ. ապրիլի վերջերին ձեռք է բերել ՙՄերսեդոս-Բենց CLK-320՚ մակնիշի 07 ՕՕ 907 պ/հ-ի ավտոմեքենան իր ընկեր Արսեն Սաֆարյանի անունով: 2008թ. հուլիսի 30-ին ժամը 22-ի սահմաններում նշված ավտոմեքենայով միայնակ երթևեկել է Վ.Փափազյան փողոցով Կոմիտասի պողոտայի ուղղությամբ, ստեղծված խցանման պայմաններում կանգ է առել: Այդ ժամանակ բոլոր կողմերից իր վրա հարձակվել են ատրճանակներով զինված քաղաքացիական հագուստներով 25-30 անձինք: Նրանք չեն ներկայացել որպես ոստիկաններ և ծառայողական վկայականներ չեն ներկայացրել: Իր կյանքի դեմ ուղղված հարձակումից պաշտպանվերու նպատակով իր ավտոմեքենայով ջարդելով շրջապատող ավտոմեքենաները, դիմել է փախուստի: Այդ ընթացքում կոտրել են ավտոմեքենայի ապակիները, բռնել իր մազերից: Ինքը չի նկատել, թե իր մազերից բռնողները ովքեր են եղել: Իր գործողություններով վնասել է սպիտակ գույնի տաքսի ավտոմեքենան և սև գույնի սեդան թափքով արտասահմանյան արտադրության ավտոմեքենան: Տեղյակ չի, թե ավտոմեքենան ետուառաջ քշելու ժամանակ այլ ավտոմեքենաներ վնասվել են, թե` ոչ: Ինքը փախուստի դիմելուց հետո ընկերոջը` Արսեն Սաֆարյանին կասկած է հայտնել, որ հնարավոր է զինված անձինք եղել են ոստիկաններ: Իր կասկածը պայմանավորված է եղել այդ անձանց ոստիկանական ատրճանակներով զինված լինելու հանգամանքով: 2008թ. ամռանը Երևանից Արմավիր տանող ճանապարհին բնական կարիք հոգալու համար ավտոմեքենայով կանգառ կատարելուց հետո գտել է կանեփի թուփ: Դրա տերևները հավաքել է հետագայում ծխելու միջոցով օգտագործելու համար:
Ամբաստանյալ Ահարոն Հակոբյանին մեղսագրված արարքը ապացուցվել է ինչպես իր ցուցմունքներով, այնպես էլ գործով ձեռքբերված հետևյալ ապացույցներով.
Գործով տուժող ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի նախկին օպերլիազոր, ներկայումս ՀՀ ոստիկանության Էջմիածնի բաժնի օպերլիազոր, ոստիկանության լեյտենանտ Ալբերտ Վարդանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2007թ. հուլիսից որպես օպերլիազոր աշխատանքի է անցել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնում: 2008թ. հոիլիսի 30-ին ժամը 22-ի սահմաններում ՀՀ քր. օր-ի 355 հոդվածի 1-ին մասով հետախուզվող Ահարոն Հակոբյանին ձերբակալելու նպատակով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի աշխատակիցների կողմից կազմակերպվել է դարանակալում: Ա.Հակոբյանը ՙՄերսեդոս-Բենց CLK-320՚ մակնիշի 07 ՕՕ 907 պ/հ-ի ավտոմեքենայով կանգնել է Երևանի Վ.Փափազյան փողոցում ՙՀայր և որդի Երիցյաններ՚ խանութի մոտ: Այնուհետև, օպերլիազոր Հարություն Աղաբալյանը ՙՍամանդ՚ մակնիշի 347 ՈՍ 02 պ/հ ավտոմեքենայով փակել է ավտոմեքենայի ճանապարհը թեք կանգնելով: Անմիջապես օպերլիազոր Ռոման Կիրակոսյանը ՙՍամանդ՚ մակնիշի 337 ՈՍ 02 պ/հ ավտոմեքենայով փակել է Ա.Հակոբյանի ճանապարհը ետևից: Դրանից հետո իրենք անմիջապես մոտեցել են Ա.Հակոբյանի կողմից վարվող ավտոմեքենային, ներկայացել որպես ոստիկանության աշխատակիցներ: Ինքը ցույց է տվել ծառայողական վկայականը: Իրենք պահանջել են իջնել ավտոմեքենայից, փորձել են բացել ավտոմեքենայի դռները, սակայն դա չի հաջողվել: Իրենց օրինական պահանջներին հակառակ, Ա.Հակոբյանը ետուառաջ է քշել ավտոմեքենան, վասել է ՀՀ ոստիկանությանը պատկանող ՙՍամանդ՚ մակնիշի 347 ՈՍ 02 պ/հ ավտոմեքենան հետևից, ջարդուփշուր արել ՙՍամանդ՚ մակնիշի 337 ՈՍ 02 պ/հ ավտոմեքենայի առաջամասը: Նրա գործողությունների հետևանքով վնասվել են նաև մոտակայքում գտնվող քաղաքացիներին պատկանող ավտոմեքենաները: Նրա անօրինական գործողությունները կանխելու շրջապատի համար ստեղծված վտանգավոր վիճակը չեզոքացնելու համար Ռուբեն Միրիմյանը և Արմեն Գասպարյանը կոտրել են ավտոմեքենայի վարորդի կողմի դռների ապակիները, փորձել են բացել դռները, սակայն չեն կարողացել: Ա.Հակոբյանը ավտոմեքենան քշելով իր աջ ոտքի թաթի վրայով դիմել է փախուստի: Ինքը մարմնական վնասվածք ստանալով բուժ օգնության չի դիմել: Ոտքը բուժելուց հետո ներկայացել է դատաբժշկական փորձաքննության:
Տուժողի ներկայացուցիչ և քաղ հայցվոր ՙԷլ Սի Էյ Թի՚ ՍՊԸ-ին պատկանող ՙՍոֆյա պլյուս՚ տաքսի ծառայության վարորդ Արսեն Ավագյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ շուրջ 5 տարի որպես վարորդ աշխատել է ՙՍոֆյա պլյուս՚ տաքսի ծառայությունում: 2008թ. հուլիսի 30-ին, ճամը 22-ի սահմաններում ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի 06 ՍՍ 637 պ/հ-ի ավտոմեքենայով ընթացել է Վ.Փափազյան փողոցով, երբ Վ.Փափազյան փողոցի 21 շենքի մոտ հանդիպակաց երթևեկելի գոտի դուրս եկած ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենան ընդհարվել է ավտոմեքենայի աջ կողմին և դիմել փախուստի: Դրա հետևանքով վնասվել է ավտոմեքենայի առջևի աջ անվաթևը, առջևի և ետևի աջ դռները: Ավտոմեքենային պատճառվել է 240.000 դրամի նյութական վնաս, որի կապակցությամբ քաղ. հայց է ներկայացրել: Հետագայում տեղեկացել է, որ հանցանքը կատարել է Ա.Հակոբյանը:
Վկա և քաղ. հայցվոր ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի 3-րդ բաժանմունքի օպերլիազոր ոստիկանության կապիտան Ռոման Կիրակոսյանի, գործով վկաներ` ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի 6-րդ բաժանմունքի աշխատակից, ոստիկանության մայոր Արմեն Գասպարյանի, ՀՀ ոստիկանության Երևանա քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի պետի տեղակալ Տիգրան Խեդոյանի, ՀՀ ոստիկանության Երևանա քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի ավագ օպերլիազոր Հարություն Աղաբալյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով` դարանակալման և Ա.Հակոբյանին ձերբակալելու ուղղությամբ կատարված գործողությունների և Ա.Հակոբյանի փախուստի վերաբերյալ:
Գործով վկա Արսեն Սաֆարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Ահարոն Հակոբյանի հետ ունի ընկերական հարաբերություններ: 2007թ. տեղեկացել է, որ Ա.Հակոբյանը գտնվել է հետախուզման մեջ: Այդ կապակցությամբ իր տուն են եկել ոստիկանության աշխատակիցներ: 2008թ. ապրիլին իրեն զանգահարել է Ահարոն Հակոբյանը և հայտնել, որ նրա գործերը նորմալանում են, շուտով հանելու են հեախուզումից: Նա խնդրել է իր անունով ձևակերպել ՙՄերսեդես-Բենց CLK-320՚ մակնիշի 07 ՕՕ 907 պ/հ-ի ավտոմեքենան, խոստացել է որոշ ժամանակ անց ավտոմեքենան ձևակերպել նրա անունով: Այնուհետև, 2008թ. ապրիլի 29-ին ներկայացել է նոտարական գրասենյակ, ստորագրել առուվաճառքի պամանագրի տակ: Ոչ մի անգամ նշված ավտոմեքենան չի վարել, այն միշտ գտնվել է Ա.Հակոբյանի մոտ: Բացի այդ, 2008թ. հուլիսի 30-ին ժամը 23-ի սահմաններում Ա.Հակոբյանը իրեն զանգահարել և հայտնել է, որ Վ.Փափազյան փողոցում ոստիկանները փորձել են փերբակալել նրան: Նրան հաջողվել է իր ավտոմեքենայով վնասել մի քանի ավտոմեքենաներ և դիմել փախուստի:
Վկա Արման Մուրադյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ. հուլիսի 30-ին ժամը 22-ի սահմաններում իրեն պատկանող ՙԿիա-սպորտաժ՚ մակնիշի 13 ՏՕ 840 պ/հ-ի ավտոմեքենան կայանել է Երևան քաղաքի Վ.Փափազյան 21 շենքի մոտ և մտել խանութ գնումներ կատարելու: Մոտ 10 րոպե անց վերադառնալով նկատել է, որ ավտոմեքենայի ետևի աջ վահանակը, աջ կողմի ետևի լապտերը և այլ դետալներ վնասված են: Պատահական անցորդներից տեղեկացել է, որ ոստիկանության աշխատակիցները փորձել են բռնել ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի ավտոմեքենայով ինչ-որ մեկին, որն էլ փախուստի դիմելիս վնասել է իր ավտոմեքենան: Ավտոմեքենան վերանորոգվել է իր ընկերոջ կողմից: Ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում տեղեկացել է, որ նշված ավտոմեքենան վարել է իրեն անծանոթ Ահարոն Հակոբյանը:
Վկա Անդրանիկ Քլյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ծանոթների խնդրանքով իրականացրել է նրանց վթարված ավտոմեքենաների վերանորոգումը: 2008թ. օգոստոսի սկզբներին իրեն դիմել է Երևան քաղաքի վարչության աշխատակից Ռոման Կիրակոսյանը իր կողմից վարած սև գույնի ՙՍամանդ՚ մակնիշի ավտոմեքենան վերանորոգելու խնդրանքով: Նշված ավտոմեքենան վերանորոգել է մոտ 2 շաբաթվա ընթացքում: Իրեն Ռ.Կիրակոսյանի պատմածով հայտնի է, որ ավտոմեքենան վթարվել է ծառայողական գործունեության ընթացքում: Ավտոմեքենան էական վնասվածքներ է ունեցել, մասնավորապես ավտոմեքենայի առաջամասը, այդ թվում նաև ավտոմեքենայի վահանակը, դրա տակի մետաղյա դետալները, լուսարձակները, ռադիատորը, առջևի կամրջակի աջ առջևի անիվի դետալները, աջ անվաթևը, աջ հայելին փոխվել են, իսկ դրանից բացի վերանորոգվել է աջ առջևի դուռը: Պահեստամասերը ձեռք է բերել շուկայից Ռ.Կիրակոսյանի հետ: Ընդհանուր առմամբ վերանորոգման ծախսը կազմել է 430.000-450.000 դրամ:
Վկա Մանուշակ Խաչատրյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ. հուլիսի սկզբներից ամեն օր, ժամը 10-ից մինչև ժամը 22-ն ընկած ժամանակահատվածում, ՙՀայր և որդի Երիցյաններ՚ սուպերմարկետի դիմացի մայթին գտնվելով փողոցային շուկայում զբաղվել է իր աճեցրած բանջարեղենի վաճառքով: 2008թ. հուլիսի 30-ին ժամը 22-ի սահմաններում, ավտոմեքենայի ձայներ և բղավոցներ է լսել Փափազյան փողոցից, խանութի կենտրոնական մուտքի դիմացի հատվածից: Շատերի նման այնտեղ շտապելով տեսել է, թե ինչպես արտասահմանյան արտադրության ավտոմեքենան բարձր արագությամբ ետուառաջ է շարժվել, վթարել դիմացի և ետևի ավտոմեքենաները, որից հետո շարժվել է Կոմիտաս պողոտայի ուղղությամբ և դիմել փախուստի: Նկատել է վնասվածքներ ստացած 2 անձանց: Խոսակցություններից տեղեկացել է, որ նշված անձինք եղել են ոստիկանության աշխատակիցներ, իսկ փախուստի դիմած անձը` հանցագործ:
Մեղադրյալ Ահարոն Հակոբյանի և Լևոն Խաչատրյանի առերես հարցաքննության արձանագրություններով, որով կա Լ.Խաչատրյանը մեղադրյալ Ա.Հակոբյանին առերես պնդել է 2008թ. հուլիսի 30-ին ժամը 22-ի սահմաններում վերջինիս ձերբակալման փորձի ժամանակ ոստիկանների ներկայանալու, անձամբ իր կողմից ծառայողական վկայականը ավտոմեքենայի մեջ գտնվող Ա.Հակոբյանին ներկայացնելու վերաբերյալ ցուցմունքները: Բացի այդ պնդել է Ա.Հակոբյանի կողմից դիտավորությամբ ոստիկանության և քաղաքացիների ավտոմեքենաները, վնասելու, օպերլիազոր Ալբերտ Վարդանյանի կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու մասին իր ցուցմունքներով:
Մեղադրյալ Ահարոն Հակոբյանի և տուժող Ալբերտ Վարդանյանի առերես հարցաքննության արձանագրություններով, որով տուժող Ալբերտ Վարդանյանը մեղադրյալ Ա.Հակոբյանին առերես պնդել է, որ 2008թ. հուլիսի 30-ին ժամը 22-ի սահմաններում վերջինիս ձերբակալման փորձի ժամանակ ոստիկաններեին ներկայանալու, անձամբ իր կողմից ծառայողական վկայականը ավտոմեքենայի մեջ գտնվող Ա.Հակոբյանին ներկայացնելու վերաբերյալ ցուցմունքները: Բացի այդ պնդել է Ա.Հակոբյանի կողմից դիտավորությամբ ոստիկանության և քաղաքացիների ավտոմեքենաները վնասելու, իր աջ ոտքի թաթի վրայով ավտոմեքենան վարելու մասին իր ցուցմունքներով:
Թիվ 16107107 քրեական գործով դատապարտյալ, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ուղեկցող վաշտի նախկին աշխատակից Մհեր Դերենիկի Մելքոնյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2007թ. հունիսի 19-ին առավոտյան հրահանգավորումից հետո ընդգրկվել է ՙԱրդշինինվեստբանկ՚ ՓԲԸ-ի Մալաթիայի մասնաճյուղի կատարված հափշտակության վերաբերյալ քրեական գործով ամբաստանյալներ, ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ կալանավորներ Արթուր Բաբայանին, Արթուր Հակոբյանին և ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ ՔԿՀ կալանավոր Ահարոն Հակոբյանին քրեակատարողական հիմնարկներից Երևանի Մալաթիա Սեբաստիա համայնքների առաջին ատյանի դատարան ուղեկցումը կատարող վերակարգի խմբի մեջ` որպես խմբի ավագ: Խմբում որպես ուղեկցողներ ընդգրկվել են նաև նույն վաշտի ոստիկաններ Արմեն Ներսիսյանը, Տիգրան Կարապետյանը, վարորդ ոստիկան Մխիթար Արշակյանը: Ուղեկցողներից Տ.Կարապետյանը նորածին երեխայի ծննդյան վկայականը ստանալու նպատակով ազատվել է առավոտյան ծառայությունից: Վերջինին հանձնարարվել է վերակարգին միանալ դատարանում: Հրահանգավորումից հետո հատուկ տիպի ծառայողական ՙՈւԱԶ՚ մակնիշի 032 ՈՍ 02 պ/հ ավտոմեքենայով քրեակատարողական հիմնարկներից կալանավորներին ժամը 11:50-ի սահմաններում տեղափոխել են Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի ատաջին ատյանի դատարան: Դատարանի կալանավորներին պահելու խցերում Արսեն Հակոբյանին որպես ոստիկանության նախկին աշխատակցի տեղավորել են երկրորդ խցում, իսկ մյուս կալանավորներին` առաջին խցում: Որոշ ժամանակ անց Ահարոն Հակոբյանը սկսել է դժգոհել նրա դեմ ցուցմունքներ տալու համար, որի պատճառով իր կարգադրությամբ Ահարոն Հակոբյանին միայնակ այդ խցում թողնելով, մյուս երեք կալանավորներին` Արթուր Խանոյանին, Սուրեն Հովհաննիսյանին և Արթուր Բաբայանին տեղափոխել են Արսեն Հակոբյանի խուց: Քիչ անց Ահարոն Հակոբյանը սկսել է դժգոհել իր առողջության վիճակից, ասելով, որ շնչահեղձ է լինում: Այդ ժամանակ ինքը ուղեկցող Արմեն Ներսիսյանին հրահանգավորել է հսկել մյուս 4 կալանավորներին, իսկ Արման Թամազյանին և Մխիթար Արշակյանին` հսկել Ահարոն Հակոբյանին: Ինքը գնացել է դատարանի ներսից դեղ բերելու, քանի որ շտապբուժօգնություն կանչելու անհրաժեշտություն չի եղել: Քիչ անց աղմուկ լսելով մեկուսարանի կողմից վազել է այնտեղ: Միջանցքում տեսել է Արման Թամազյանին, որը հայտնել է կալանավոր Ահարոն Հակոբյանի փախուստի մասին: Ինքն ամիջապես վազել է դեպի մեկուսարան և տեսել է,որ Մ.Արշակյանը դատարանի ներքին պարսպի վրա է: Նա ասել է, որ Ա.Հակոբյանը այդ պարսպի վրայով անցել է հակառակ կողմը: Այնուհետև, անցել է որոնողական միջոցառումների, սակայն դրանք դրական արդյունքներ չեն տվել: Դրանից հետո Արման Թամազյանից տեղեկացել է, որ իր գնալուց հետո Ահարոն Հակոբյանը ավելի է դժգոհել առողջական վիճակից, ասել է, որ օդը չի հերիքում և խնդրել է նրան դուրս հանել խցից մաքուր օդ շնչելու համար: Ա.Թամազյանն ինքնագլուխ բացելով խցի դուռը, Ա.Հակոբյանին դուրս է բերել մեկուսարանից դատարանի ծառայողական մուտքի դռնից, դռան մոտ արձակել է ձեռնաշղթաները, որից հետո կալանավորը հրել է նրան: Ա.Թամազյանը կորցնելով հավասարակշռությունը վայր է ընկել, իսկ Ա.Հակոբյանը դիմել է փախուստի:
Թիվ 16107107 քրեական գործով դատապարտյալները, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ուղեկցող վաշտի նախկին աշխատակիցներ Արման Մարտունի Թամազյանի, Մխիթար Վանյայի Արշակյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով:
Գործով նշանակված, 13.09.2008թ. ստացված դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1628 եզրակացությունով:
Գործով նշանակված, 12.09.2008թ. ստացված ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 967 եզրակացությունով:
Գործով նշանակված, 25.05.2008թ. ստացված ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 09-0828 եզրակացությունով:
Գործով նշանակված, 25.12.2008թ. ստացված դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 422-Ք եզրակացությունով:
Ճանապարհատրանսպորտային պատահարի վայրի սխեմայով, ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի 06 ՍՍ 673 պ/հ ավտոմեքենայի զննության արձանագությունով:
Դոպքի վայրի զննության մասին արձանագրությունով, անձնական խուզարկության արձանագրությունով:
ՙՄերսեդես-Բենց CLK-320՚ մակնիշի 07 ՕՕ 907 պ/հ-ի ավտոմեքենայի 2008թ. ապրիլի 29-ին կնքված առուվաճառքի պայմանագրով:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,7գ. քաշով չոր մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցի առկայությամբ, որը կցվել է քրեական գործին:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված ՙՍամանդ՚ մակնիշի 337 ՈՍ 02 պ/հ, ՙՍամանդ՚ մակնիշի 347 ՈՍ 02 պ/հ, ՙԿիա-սպորտաժ՚ մակնիշի 13 ՏՍ 840 պ/հ, ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի 06 ՍՍ 673 պ/հ ավտոմեքենաների առկայությամբ, որոնք ի պահ են հանձնվել տիրապետողներին: Հեռախոսային զանգերի վերծանումներով:
Դատարանը հետազոտելով գործով ձեռքբերված ապացույցները, համադրելով դրանք միմյանց հետ, տալով դրանց քրեաիրավական գնահատական, ղեկավարվելով օրենքով իրավագիտակցությամբ և ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ Ահարոն Հակոբյանի մեղքը ՀՀ քր.օր-ի 185 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 268 հոդվածի 1-ին մասով, 316 հոդվածի 1-ին մասով, 355 հոդվածի 1-ին մասով ապացուցված է:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի հարցը` դատարանը գնահատում է ինչպես արարքների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը, պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Անձը բնութագրող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա երիտասարդ է:
Պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա զղջացել է կատարած արարքի համար:
Պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել հանցագործության ռեցիդիվը:
Քաղ. հայցի հարցը պետք է թողնել առանց քննության տուժոցների կողմից պահանջ չներկայացնելու պատճառով:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր.օր-ի 185 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 268 հոդվածի 1-ին մասով, 316 հոդվածի 1-ին մասով, 355 հոդվածի 1-ին մասով:
ՀՀ քր.օր-ի 185 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով Ահարոն Հակոբյանին դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քր.օր-ի 268 հոդվածի 1-ին մասով նրան դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քր.օր-ի 316 հոդվածի 1-ին մասով նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քր.օր-ի 355 հոդվածի 1-ին մասով Ահարոն Հակոբյանին դատապարտել 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քր. օր-ի 66-67 հոդվածների կիրառմամբ պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով պատիժ նշանակել ազատազրկում 13 /տասներեք/ տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 69 հոդվածը և թիվ 1-30 քրեական գործով Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացված դատավճռով 2007թ. հունվարի 21-ից մինչև հունիսի 19-ը կալանքի տակ գտնված ժամկետը հաշվակցել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 12 /տասներկու/ տարի 7 /յոթ/ ամից 4 /չորս/ օր: Պատժի սկիզբը հաշվել 01.12.2008թ-ից:
Ընտրված խափանման միջոցը թեղնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քաղ. հայցը թողնել առանց քննության:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան, այն հրապարակելուց հետո մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0069/01/09
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 04-06-2009 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0069 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 14127808 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Ահարոն Հակոբյանը կալանավորվածներին պահելու համար նախատեսված խցից դիմել է փախուստի,կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող,օրինական ծառայողական պարտականությունները կատարող ոստիկանության աշխատակցի նկատմամբ,ծառայողական պարտականությունները կատարելու կապակցությամբ դիտավորությամբ վնասել է ոստիկանության ավտոմեքենաները,հարևանությամբ գտնվող քաղաքացիական ավտոմեքենաները՝ խոշոր չափի նյութական վնաս պատճառելով,ապօրինաբար ձեռք է բերել,պատրաստել և իր մոտ պահել թմրամիջոց։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ահարոն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հայրանուն | Անուշավանի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | միջն.կրթությամբ,ամուսնացած,չի աշխատում |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 185 Մաս 2 Կետ 2,3 |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | նախկինում 5 անգամ դատված,պատիժը չկրած |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.11 |
Մակագրել
| Երբ | 04-06-2009 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սուրեն |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սուրեն |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 05-06-2009 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 05-06-2009 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 05-06-2009 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 29-06-2009 |
|---|---|
| Երբ | 10-07-2009 |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ահարոն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 14:00 |
| Այլ նշումներ | Տուժող Ալբերտ Սամվելի Վարդանյան |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-07-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-08-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 12-08-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-08-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Այլ նշումներ | Դատավճռի հրապարակում |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 28-08-2009 |
|---|
Մեղադրական
| Ամսաթիվ | 28-08-2009 |
|---|---|
| Հոդված | |
| Այլ | Կայացվել է վրիպակի որոշում |
Նշանակվել է պատիժ
| Հիմնական | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
|---|
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԱՔԴ 0069/01/09 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 28.08.2009թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով` նախագահող դատավորª Ս.Ղազարյան քարտուղարությամբª Հ.Ավագյանի մասնակցությամբ` մեղադրողներª Ս.Բադալյանի Ա.Շահազիզյանի Լ.Մանուկյանի պաշտպան` Վ.Գևորգյանի Դռնբաց դատական նիստում քննության առավ քր.գործն ըստ մեղադրանքի Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի, ծնված 18.12.1971թ. ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին կին և երկու երեխաներ, չի աշխատում, նախկինում 5 անգամ դատված, պատիժը չկրած, հաշվառված է ք.Երևան Գուլակյան փող. 27 տանը, ներկայումս ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ-ի կալանավոր, կալանքի տակ է 01.12.2008թ-ից: Ահարոն Հակոբյանը ամբաստանվում է ՀՀ քր.օր-ի 185 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 268 հոդվածի 1-ին մասով, 316 հոդվածի 1-ին մասով, 355 հոդվածի 1-ին մասով, այն բանի համար, որ նա նախկինում 4 անգամ դատապարտված լինելով դիտավորյալ հանցագործություններ կատարելու համար, 5-րդ անգամ դատապարտվելու ժամանակ` ՀՀ քր. օր-ի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235 հոդվածի 1-ին մասով Երևանի Օտյան 58/2 հասցեում գտնվող Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանում, քրեական գործի դատաքննության ավարտից, դատարանի խորհրդակցական սենյակ հեռանալուց հետո, դատավճռի հրապարակման օրը` 2007թ. հունիսի 19-ին, ժամը 13-ի սահմաններում դատարանի շենքում տեղակայված կալանավորվածներին պահելու համար նախատեսված խցից դիմել է փախուստի: Դատարանի դատավճռով Ա.Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 10 տարի ժամկետով: Բացի այդ, 2008թ. հուլիսի 30-ին, ժամը 22-ի սահմաններում Երևանի Վ.Փափազյան փողոցի 21 շենքի մոտ ՀՀ քր. օր-ի 355 հոդվածի 1-ին մասով հետախուզման մեջ գտնվելու կապակցությամբ Ա.Հակոբյանին ձերբակալելու միջոցառման ժամանակ, վերջինս իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցների ծառայողական պարտականությունների կատարելու ժամանակ, նրանց օրինական պահանջներին հակառակ, Ահարոն Հակոբյանը շրջափակումից դուրս գալու համար նրան պատկանող ՙՄերսեդես-Բենց CLK-320՚ մակնիշի 07 ՕՕ 907 պ/հ-ի ավտոմեքենայով դիտավորությամբ բախվել է ծառայողական պարտականությունների կատարման կապակցությամբ այնտեղ գտնվող ՀՀ ոստիկանությանը պատկանող ՙՍամանդ՚ մակնիշի 337 ՈՍ 02 պ/հ-ի, ՙՍամանդ՚ մակնիշի 347 ՈՍ 02 պ/հ-ի ավտոմեքենաներին, ինչպես նաև ՙԷյ ՍԻ ԷՅ ԹԻ՚ ՍՊԸ-ի տաքսի ծառայության, Արսեն Ավագյանի կողմից Վարվող ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի 06 ՍՍ 673 պ/հ-ի տաքսի ավտոմեքենային` պատճառելով ընդհանուր խոշոր չափ հանդիսացող 777.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս: Այնուհետև, Ա.Հակոբյանը փախուստի դիմելու ժամանակ դիտավորությամբ վրաերթի է ենթարկել ավտոմեքենայի ճանապարհը փակած իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, ծառայողական պարտականությունները կատարող ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության աշխատակից Ալբերտ Վարդանյանին, նրա նկատմամբ կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով ավտոմեքենան վարել է նրա ոտքի վրայով և դիմել փախուստի: Բացի այդ, 2008թ. ամռանը, Ա.Հակոբյանը հետախուզման մեջ գտնվելու ընթացքում Երևան-Արմավիր խճուղու ճամփեզրից կանեփի թփեր հավաքելով ապօրինաբար ձեռք է բերել, պատրաստել, իր մոտ պահել է մարիխուանա տեսակի 0,7 գրամ քաշով չորացված թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և առգրավվել է 2008թ. դեկտեմբերի 8-ին ոստիկանության աշխատակիցների կողմից նրա անձնական խուզարկությամբ: Այսպիսով, Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանը կալանավորվածներին պահելու համար նախատեսված խցից դիմել է փախուստի, կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, օրինական ծառայողական պարտականությունները կատարող ոստիկանության աշխատակցի նկատմամբ, ծառայողական պարտականությունները կատարելու կապակցությամբ դիտավորությամբ վնասել է ոստիկանության ավտոմեքենաները, հարևանությամբ գտնվող քաղաքացիական ավտոմեքենաները` խոշոր չափ հանդիսացող նյութական վնաս պատճառելով, ապօրինաբար ձեռք է բերել, պատրաստել, և իր մոտ պահել թմրամիջոց: Վերը նշված արարքի համար Ահարոն Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր.օր-ի 185 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 268 հոդվածի 1-ին մասով, 316 հոդվածի 1-ին մասով, 355 հոդվածի 1-ին մասով, որում նա իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2007թ. հունիսի 19-ին Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների առաջին ատյանի դատարանում տեղակայված կալանավորվածներին պահելու խցից փախուստի է դիմել իր բողոքը անարդարացի դատավճռի դեմ արտահայտելու նպատակով: Ինքը ոչ մի հանցանք չի գործել, դատաքննությունը կատարվել է խախտումներով: 2008թ. ապրիլի վերջերին ձեռք է բերել ՙՄերսեդոս-Բենց CLK-320՚ մակնիշի 07 ՕՕ 907 պ/հ-ի ավտոմեքենան իր ընկեր Արսեն Սաֆարյանի անունով: 2008թ. հուլիսի 30-ին ժամը 22-ի սահմաններում նշված ավտոմեքենայով միայնակ երթևեկել է Վ.Փափազյան փողոցով Կոմիտասի պողոտայի ուղղությամբ, ստեղծված խցանման պայմաններում կանգ է առել: Այդ ժամանակ բոլոր կողմերից իր վրա հարձակվել են ատրճանակներով զինված քաղաքացիական հագուստներով 25-30 անձինք: Նրանք չեն ներկայացել որպես ոստիկաններ և ծառայողական վկայականներ չեն ներկայացրել: Իր կյանքի դեմ ուղղված հարձակումից պաշտպանվերու նպատակով իր ավտոմեքենայով ջարդելով շրջապատող ավտոմեքենաները, դիմել է փախուստի: Այդ ընթացքում կոտրել են ավտոմեքենայի ապակիները, բռնել իր մազերից: Ինքը չի նկատել, թե իր մազերից բռնողները ովքեր են եղել: Իր գործողություններով վնասել է սպիտակ գույնի տաքսի ավտոմեքենան և սև գույնի սեդան թափքով արտասահմանյան արտադրության ավտոմեքենան: Տեղյակ չի, թե ավտոմեքենան ետուառաջ քշելու ժամանակ այլ ավտոմեքենաներ վնասվել են, թե` ոչ: Ինքը փախուստի դիմելուց հետո ընկերոջը` Արսեն Սաֆարյանին կասկած է հայտնել, որ հնարավոր է զինված անձինք եղել են ոստիկաններ: Իր կասկածը պայմանավորված է եղել այդ անձանց ոստիկանական ատրճանակներով զինված լինելու հանգամանքով: 2008թ. ամռանը Երևանից Արմավիր տանող ճանապարհին բնական կարիք հոգալու համար ավտոմեքենայով կանգառ կատարելուց հետո գտել է կանեփի թուփ: Դրա տերևները հավաքել է հետագայում ծխելու միջոցով օգտագործելու համար: Ամբաստանյալ Ահարոն Հակոբյանին մեղսագրված արարքը ապացուցվել է ինչպես իր ցուցմունքներով, այնպես էլ գործով ձեռքբերված հետևյալ ապացույցներով. Գործով տուժող ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի նախկին օպերլիազոր, ներկայումս ՀՀ ոստիկանության Էջմիածնի բաժնի օպերլիազոր, ոստիկանության լեյտենանտ Ալբերտ Վարդանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2007թ. հուլիսից որպես օպերլիազոր աշխատանքի է անցել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնում: 2008թ. հոիլիսի 30-ին ժամը 22-ի սահմաններում ՀՀ քր. օր-ի 355 հոդվածի 1-ին մասով հետախուզվող Ահարոն Հակոբյանին ձերբակալելու նպատակով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի աշխատակիցների կողմից կազմակերպվել է դարանակալում: Ա.Հակոբյանը ՙՄերսեդոս-Բենց CLK-320՚ մակնիշի 07 ՕՕ 907 պ/հ-ի ավտոմեքենայով կանգնել է Երևանի Վ.Փափազյան փողոցում ՙՀայր և որդի Երիցյաններ՚ խանութի մոտ: Այնուհետև, օպերլիազոր Հարություն Աղաբալյանը ՙՍամանդ՚ մակնիշի 347 ՈՍ 02 պ/հ ավտոմեքենայով փակել է ավտոմեքենայի ճանապարհը թեք կանգնելով: Անմիջապես օպերլիազոր Ռոման Կիրակոսյանը ՙՍամանդ՚ մակնիշի 337 ՈՍ 02 պ/հ ավտոմեքենայով փակել է Ա.Հակոբյանի ճանապարհը ետևից: Դրանից հետո իրենք անմիջապես մոտեցել են Ա.Հակոբյանի կողմից վարվող ավտոմեքենային, ներկայացել որպես ոստիկանության աշխատակիցներ: Ինքը ցույց է տվել ծառայողական վկայականը: Իրենք պահանջել են իջնել ավտոմեքենայից, փորձել են բացել ավտոմեքենայի դռները, սակայն դա չի հաջողվել: Իրենց օրինական պահանջներին հակառակ, Ա.Հակոբյանը ետուառաջ է քշել ավտոմեքենան, վասել է ՀՀ ոստիկանությանը պատկանող ՙՍամանդ՚ մակնիշի 347 ՈՍ 02 պ/հ ավտոմեքենան հետևից, ջարդուփշուր արել ՙՍամանդ՚ մակնիշի 337 ՈՍ 02 պ/հ ավտոմեքենայի առաջամասը: Նրա գործողությունների հետևանքով վնասվել են նաև մոտակայքում գտնվող քաղաքացիներին պատկանող ավտոմեքենաները: Նրա անօրինական գործողությունները կանխելու շրջապատի համար ստեղծված վտանգավոր վիճակը չեզոքացնելու համար Ռուբեն Միրիմյանը և Արմեն Գասպարյանը կոտրել են ավտոմեքենայի վարորդի կողմի դռների ապակիները, փորձել են բացել դռները, սակայն չեն կարողացել: Ա.Հակոբյանը ավտոմեքենան քշելով իր աջ ոտքի թաթի վրայով դիմել է փախուստի: Ինքը մարմնական վնասվածք ստանալով բուժ օգնության չի դիմել: Ոտքը բուժելուց հետո ներկայացել է դատաբժշկական փորձաքննության: Տուժողի ներկայացուցիչ և քաղ հայցվոր ՙԷլ Սի Էյ Թի՚ ՍՊԸ-ին պատկանող ՙՍոֆյա պլյուս՚ տաքսի ծառայության վարորդ Արսեն Ավագյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ շուրջ 5 տարի որպես վարորդ աշխատել է ՙՍոֆյա պլյուս՚ տաքսի ծառայությունում: 2008թ. հուլիսի 30-ին, ճամը 22-ի սահմաններում ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի 06 ՍՍ 637 պ/հ-ի ավտոմեքենայով ընթացել է Վ.Փափազյան փողոցով, երբ Վ.Փափազյան փողոցի 21 շենքի մոտ հանդիպակաց երթևեկելի գոտի դուրս եկած ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենան ընդհարվել է ավտոմեքենայի աջ կողմին և դիմել փախուստի: Դրա հետևանքով վնասվել է ավտոմեքենայի առջևի աջ անվաթևը, առջևի և ետևի աջ դռները: Ավտոմեքենային պատճառվել է 240.000 դրամի նյութական վնաս, որի կապակցությամբ քաղ. հայց է ներկայացրել: Հետագայում տեղեկացել է, որ հանցանքը կատարել է Ա.Հակոբյանը: Վկա և քաղ. հայցվոր ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի 3-րդ բաժանմունքի օպերլիազոր ոստիկանության կապիտան Ռոման Կիրակոսյանի, գործով վկաներ` ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի 6-րդ բաժանմունքի աշխատակից, ոստիկանության մայոր Արմեն Գասպարյանի, ՀՀ ոստիկանության Երևանա քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի պետի տեղակալ Տիգրան Խեդոյանի, ՀՀ ոստիկանության Երևանա քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի ավագ օպերլիազոր Հարություն Աղաբալյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով` դարանակալման և Ա.Հակոբյանին ձերբակալելու ուղղությամբ կատարված գործողությունների և Ա.Հակոբյանի փախուստի վերաբերյալ: Գործով վկա Արսեն Սաֆարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Ահարոն Հակոբյանի հետ ունի ընկերական հարաբերություններ: 2007թ. տեղեկացել է, որ Ա.Հակոբյանը գտնվել է հետախուզման մեջ: Այդ կապակցությամբ իր տուն են եկել ոստիկանության աշխատակիցներ: 2008թ. ապրիլին իրեն զանգահարել է Ահարոն Հակոբյանը և հայտնել, որ նրա գործերը նորմալանում են, շուտով հանելու են հեախուզումից: Նա խնդրել է իր անունով ձևակերպել ՙՄերսեդես-Բենց CLK-320՚ մակնիշի 07 ՕՕ 907 պ/հ-ի ավտոմեքենան, խոստացել է որոշ ժամանակ անց ավտոմեքենան ձևակերպել նրա անունով: Այնուհետև, 2008թ. ապրիլի 29-ին ներկայացել է նոտարական գրասենյակ, ստորագրել առուվաճառքի պամանագրի տակ: Ոչ մի անգամ նշված ավտոմեքենան չի վարել, այն միշտ գտնվել է Ա.Հակոբյանի մոտ: Բացի այդ, 2008թ. հուլիսի 30-ին ժամը 23-ի սահմաններում Ա.Հակոբյանը իրեն զանգահարել և հայտնել է, որ Վ.Փափազյան փողոցում ոստիկանները փորձել են փերբակալել նրան: Նրան հաջողվել է իր ավտոմեքենայով վնասել մի քանի ավտոմեքենաներ և դիմել փախուստի: Վկա Արման Մուրադյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ. հուլիսի 30-ին ժամը 22-ի սահմաններում իրեն պատկանող ՙԿիա-սպորտաժ՚ մակնիշի 13 ՏՕ 840 պ/հ-ի ավտոմեքենան կայանել է Երևան քաղաքի Վ.Փափազյան 21 շենքի մոտ և մտել խանութ գնումներ կատարելու: Մոտ 10 րոպե անց վերադառնալով նկատել է, որ ավտոմեքենայի ետևի աջ վահանակը, աջ կողմի ետևի լապտերը և այլ դետալներ վնասված են: Պատահական անցորդներից տեղեկացել է, որ ոստիկանության աշխատակիցները փորձել են բռնել ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի ավտոմեքենայով ինչ-որ մեկին, որն էլ փախուստի դիմելիս վնասել է իր ավտոմեքենան: Ավտոմեքենան վերանորոգվել է իր ընկերոջ կողմից: Ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում տեղեկացել է, որ նշված ավտոմեքենան վարել է իրեն անծանոթ Ահարոն Հակոբյանը: Վկա Անդրանիկ Քլյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ծանոթների խնդրանքով իրականացրել է նրանց վթարված ավտոմեքենաների վերանորոգումը: 2008թ. օգոստոսի սկզբներին իրեն դիմել է Երևան քաղաքի վարչության աշխատակից Ռոման Կիրակոսյանը իր կողմից վարած սև գույնի ՙՍամանդ՚ մակնիշի ավտոմեքենան վերանորոգելու խնդրանքով: Նշված ավտոմեքենան վերանորոգել է մոտ 2 շաբաթվա ընթացքում: Իրեն Ռ.Կիրակոսյանի պատմածով հայտնի է, որ ավտոմեքենան վթարվել է ծառայողական գործունեության ընթացքում: Ավտոմեքենան էական վնասվածքներ է ունեցել, մասնավորապես ավտոմեքենայի առաջամասը, այդ թվում նաև ավտոմեքենայի վահանակը, դրա տակի մետաղյա դետալները, լուսարձակները, ռադիատորը, առջևի կամրջակի աջ առջևի անիվի դետալները, աջ անվաթևը, աջ հայելին փոխվել են, իսկ դրանից բացի վերանորոգվել է աջ առջևի դուռը: Պահեստամասերը ձեռք է բերել շուկայից Ռ.Կիրակոսյանի հետ: Ընդհանուր առմամբ վերանորոգման ծախսը կազմել է 430.000-450.000 դրամ: Վկա Մանուշակ Խաչատրյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ. հուլիսի սկզբներից ամեն օր, ժամը 10-ից մինչև ժամը 22-ն ընկած ժամանակահատվածում, ՙՀայր և որդի Երիցյաններ՚ սուպերմարկետի դիմացի մայթին գտնվելով փողոցային շուկայում զբաղվել է իր աճեցրած բանջարեղենի վաճառքով: 2008թ. հուլիսի 30-ին ժամը 22-ի սահմաններում, ավտոմեքենայի ձայներ և բղավոցներ է լսել Փափազյան փողոցից, խանութի կենտրոնական մուտքի դիմացի հատվածից: Շատերի նման այնտեղ շտապելով տեսել է, թե ինչպես արտասահմանյան արտադրության ավտոմեքենան բարձր արագությամբ ետուառաջ է շարժվել, վթարել դիմացի և ետևի ավտոմեքենաները, որից հետո շարժվել է Կոմիտաս պողոտայի ուղղությամբ և դիմել փախուստի: Նկատել է վնասվածքներ ստացած 2 անձանց: Խոսակցություններից տեղեկացել է, որ նշված անձինք եղել են ոստիկանության աշխատակիցներ, իսկ փախուստի դիմած անձը` հանցագործ: Մեղադրյալ Ահարոն Հակոբյանի և Լևոն Խաչատրյանի առերես հարցաքննության արձանագրություններով, որով կա Լ.Խաչատրյանը մեղադրյալ Ա.Հակոբյանին առերես պնդել է 2008թ. հուլիսի 30-ին ժամը 22-ի սահմաններում վերջինիս ձերբակալման փորձի ժամանակ ոստիկանների ներկայանալու, անձամբ իր կողմից ծառայողական վկայականը ավտոմեքենայի մեջ գտնվող Ա.Հակոբյանին ներկայացնելու վերաբերյալ ցուցմունքները: Բացի այդ պնդել է Ա.Հակոբյանի կողմից դիտավորությամբ ոստիկանության և քաղաքացիների ավտոմեքենաները, վնասելու, օպերլիազոր Ալբերտ Վարդանյանի կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու մասին իր ցուցմունքներով: Մեղադրյալ Ահարոն Հակոբյանի և տուժող Ալբերտ Վարդանյանի առերես հարցաքննության արձանագրություններով, որով տուժող Ալբերտ Վարդանյանը մեղադրյալ Ա.Հակոբյանին առերես պնդել է, որ 2008թ. հուլիսի 30-ին ժամը 22-ի սահմաններում վերջինիս ձերբակալման փորձի ժամանակ ոստիկաններեին ներկայանալու, անձամբ իր կողմից ծառայողական վկայականը ավտոմեքենայի մեջ գտնվող Ա.Հակոբյանին ներկայացնելու վերաբերյալ ցուցմունքները: Բացի այդ պնդել է Ա.Հակոբյանի կողմից դիտավորությամբ ոստիկանության և քաղաքացիների ավտոմեքենաները վնասելու, իր աջ ոտքի թաթի վրայով ավտոմեքենան վարելու մասին իր ցուցմունքներով: Թիվ 16107107 քրեական գործով դատապարտյալ, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ուղեկցող վաշտի նախկին աշխատակից Մհեր Դերենիկի Մելքոնյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2007թ. հունիսի 19-ին առավոտյան հրահանգավորումից հետո ընդգրկվել է ՙԱրդշինինվեստբանկ՚ ՓԲԸ-ի Մալաթիայի մասնաճյուղի կատարված հափշտակության վերաբերյալ քրեական գործով ամբաստանյալներ, ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ կալանավորներ Արթուր Բաբայանին, Արթուր Հակոբյանին և ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ ՔԿՀ կալանավոր Ահարոն Հակոբյանին քրեակատարողական հիմնարկներից Երևանի Մալաթիա Սեբաստիա համայնքների առաջին ատյանի դատարան ուղեկցումը կատարող վերակարգի խմբի մեջ` որպես խմբի ավագ: Խմբում որպես ուղեկցողներ ընդգրկվել են նաև նույն վաշտի ոստիկաններ Արմեն Ներսիսյանը, Տիգրան Կարապետյանը, վարորդ ոստիկան Մխիթար Արշակյանը: Ուղեկցողներից Տ.Կարապետյանը նորածին երեխայի ծննդյան վկայականը ստանալու նպատակով ազատվել է առավոտյան ծառայությունից: Վերջինին հանձնարարվել է վերակարգին միանալ դատարանում: Հրահանգավորումից հետո հատուկ տիպի ծառայողական ՙՈւԱԶ՚ մակնիշի 032 ՈՍ 02 պ/հ ավտոմեքենայով քրեակատարողական հիմնարկներից կալանավորներին ժամը 11:50-ի սահմաններում տեղափոխել են Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի ատաջին ատյանի դատարան: Դատարանի կալանավորներին պահելու խցերում Արսեն Հակոբյանին որպես ոստիկանության նախկին աշխատակցի տեղավորել են երկրորդ խցում, իսկ մյուս կալանավորներին` առաջին խցում: Որոշ ժամանակ անց Ահարոն Հակոբյանը սկսել է դժգոհել նրա դեմ ցուցմունքներ տալու համար, որի պատճառով իր կարգադրությամբ Ահարոն Հակոբյանին միայնակ այդ խցում թողնելով, մյուս երեք կալանավորներին` Արթուր Խանոյանին, Սուրեն Հովհաննիսյանին և Արթուր Բաբայանին տեղափոխել են Արսեն Հակոբյանի խուց: Քիչ անց Ահարոն Հակոբյանը սկսել է դժգոհել իր առողջության վիճակից, ասելով, որ շնչահեղձ է լինում: Այդ ժամանակ ինքը ուղեկցող Արմեն Ներսիսյանին հրահանգավորել է հսկել մյուս 4 կալանավորներին, իսկ Արման Թամազյանին և Մխիթար Արշակյանին` հսկել Ահարոն Հակոբյանին: Ինքը գնացել է դատարանի ներսից դեղ բերելու, քանի որ շտապբուժօգնություն կանչելու անհրաժեշտություն չի եղել: Քիչ անց աղմուկ լսելով մեկուսարանի կողմից վազել է այնտեղ: Միջանցքում տեսել է Արման Թամազյանին, որը հայտնել է կալանավոր Ահարոն Հակոբյանի փախուստի մասին: Ինքն ամիջապես վազել է դեպի մեկուսարան և տեսել է,որ Մ.Արշակյանը դատարանի ներքին պարսպի վրա է: Նա ասել է, որ Ա.Հակոբյանը այդ պարսպի վրայով անցել է հակառակ կողմը: Այնուհետև, անցել է որոնողական միջոցառումների, սակայն դրանք դրական արդյունքներ չեն տվել: Դրանից հետո Արման Թամազյանից տեղեկացել է, որ իր գնալուց հետո Ահարոն Հակոբյանը ավելի է դժգոհել առողջական վիճակից, ասել է, որ օդը չի հերիքում և խնդրել է նրան դուրս հանել խցից մաքուր օդ շնչելու համար: Ա.Թամազյանն ինքնագլուխ բացելով խցի դուռը, Ա.Հակոբյանին դուրս է բերել մեկուսարանից դատարանի ծառայողական մուտքի դռնից, դռան մոտ արձակել է ձեռնաշղթաները, որից հետո կալանավորը հրել է նրան: Ա.Թամազյանը կորցնելով հավասարակշռությունը վայր է ընկել, իսկ Ա.Հակոբյանը դիմել է փախուստի: Թիվ 16107107 քրեական գործով դատապարտյալները, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ուղեկցող վաշտի նախկին աշխատակիցներ Արման Մարտունի Թամազյանի, Մխիթար Վանյայի Արշակյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով: Գործով նշանակված, 13.09.2008թ. ստացված դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1628 եզրակացությունով: Գործով նշանակված, 12.09.2008թ. ստացված ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 967 եզրակացությունով: Գործով նշանակված, 25.05.2008թ. ստացված ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 09-0828 եզրակացությունով: Գործով նշանակված, 25.12.2008թ. ստացված դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 422-Ք եզրակացությունով: Ճանապարհատրանսպորտային պատահարի վայրի սխեմայով, ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի 06 ՍՍ 673 պ/հ ավտոմեքենայի զննության արձանագությունով: Դոպքի վայրի զննության մասին արձանագրությունով, անձնական խուզարկության արձանագրությունով: ՙՄերսեդես-Բենց CLK-320՚ մակնիշի 07 ՕՕ 907 պ/հ-ի ավտոմեքենայի 2008թ. ապրիլի 29-ին կնքված առուվաճառքի պայմանագրով: Իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,7գ. քաշով չոր մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցի առկայությամբ, որը կցվել է քրեական գործին: Իրեղեն ապացույց ճանաչված ՙՍամանդ՚ մակնիշի 337 ՈՍ 02 պ/հ, ՙՍամանդ՚ մակնիշի 347 ՈՍ 02 պ/հ, ՙԿիա-սպորտաժ՚ մակնիշի 13 ՏՍ 840 պ/հ, ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի 06 ՍՍ 673 պ/հ ավտոմեքենաների առկայությամբ, որոնք ի պահ են հանձնվել տիրապետողներին: Հեռախոսային զանգերի վերծանումներով: Դատարանը հետազոտելով գործով ձեռքբերված ապացույցները, համադրելով դրանք միմյանց հետ, տալով դրանց քրեաիրավական գնահատական, ղեկավարվելով օրենքով իրավագիտակցությամբ և ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ Ահարոն Հակոբյանի մեղքը ՀՀ քր.օր-ի 185 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 268 հոդվածի 1-ին մասով, 316 հոդվածի 1-ին մասով, 355 հոդվածի 1-ին մասով ապացուցված է: Քննության առնելով ամբաստանյալ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի հարցը` դատարանը գնահատում է ինչպես արարքների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը, պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Անձը բնութագրող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա երիտասարդ է: Պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա զղջացել է կատարած արարքի համար: Պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել հանցագործության ռեցիդիվը: Քաղ. հայցի հարցը պետք է թողնել առանց քննության տուժոցների կողմից պահանջ չներկայացնելու պատճառով: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր.օր-ի 185 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 268 հոդվածի 1-ին մասով, 316 հոդվածի 1-ին մասով, 355 հոդվածի 1-ին մասով: ՀՀ քր.օր-ի 185 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով Ահարոն Հակոբյանին դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քր.օր-ի 268 հոդվածի 1-ին մասով նրան դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քր.օր-ի 316 հոդվածի 1-ին մասով նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով: ՀՀ քր.օր-ի 355 հոդվածի 1-ին մասով Ահարոն Հակոբյանին դատապարտել 2 /երկու/ տարի ժամկետով: ՀՀ քր. օր-ի 66-67 հոդվածների կիրառմամբ պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով պատիժ նշանակել ազատազրկում 13 /տասներեք/ տարի ժամկետով: Կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 69 հոդվածը և թիվ 1-30 քրեական գործով Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացված դատավճռով 2007թ. հունվարի 21-ից մինչև հունիսի 19-ը կալանքի տակ գտնված ժամկետը հաշվակցել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 12 /տասներկու/ տարի 7 /յոթ/ ամից 4 /չորս/ օր: Պատժի սկիզբը հաշվել 01.12.2008թ-ից: Ընտրված խափանման միջոցը թեղնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Քաղ. հայցը թողնել առանց քննության: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան, այն հրապարակելուց հետո մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՂԱԶԱՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 28-08-2009 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 18-09-2009 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1447 |
| Գործն ուղարկվել է | 18-09-2009 |
| Ուր | ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան, 08-12-2009վերադարձվել է քրեական գործը 7 հատոր հանձնվել է դատավոր Ս.Ղազարյնին |
| Գրության համարը | Ե-11331/09 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 22-09-2009 |
|---|
Գործը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 08-12-2009 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 15-12-2009 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 15-12-2009 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 22-03-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 7 հատոր |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 22-03-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 7 հատոր |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 04-07-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 231, 176, 208, 277, 255, 272, 221 |
| ՈՒր(դատարան) | Վճռաբեկ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-10732/13 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 13-07-2013 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 22-08-2013 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 22-08-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 231, 176, 208, 277, 255, 272, 241 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 22-08-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 231, 176, 208, 277, 255, 272, 241 |
| Այլ նշումներ | ԴԴ-9.1-Ե-183584/19 գրությամբ քրեական գործը վերադարձվել է Արաբկիր նստավայր |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0069/01/09
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 15-09-2009 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 10-09-2009 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ս |
| Ազգանուն | Բադալյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Բեկանել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի /ՀՀ քր.օր. 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով-1 տարի ազ., 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով-1 տարի ազ., 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով-2 տարի ազ, 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով-2 տարի ազ.: ՀՀ քր.օր. 66-րդ և 67-րդ հոդվածների կիրառմամբ` պատիժները մասնակի գումարելու սկզբունքով պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 13 տարի ժամկետով: Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 2007թ-ի հունվարի 21-ից մինչև հունիսի 19-ը կալանքի տակ գտնված ժամկետը հաշվակցելով` վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 12 տարի 7 ամիս 4 օր ժամկետով/ վերաբերյալ 28.08.2009թ-ի դատավճիռը և նշանակել խիստ պատիժ: |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 16-09-2009 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մասիս |
| Ազգանուն | Ռեհանյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 24-09-2009 |
|---|
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 23-09-2009 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Ամբաստանյալի վիճ. քարտ և իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,7 գրամ քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը փաթեթավորված և կնիքված: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 09-10-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 09-10-2009 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Դատական ակտը բեկանվել է մասնակի եվ փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Ահարոն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Այլ նշումներ | Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է , իսկ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը` մերժվել: |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ ԵԱՔԴ/0069/01/09 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ԱՐՏԵՄՅԱՆԻ Մասնակցությամբ` ԴԱՏԱԽԱԶ Ա.ՇԱՀԱԶԻԶՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ Վ.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ 2009 թ. հոկտեմբերի 09-ին ք.Երևան Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով, դատախազի և ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքները` Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատավճռի դեմ, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2007 թվականի հունիսի 19-ին, Մալաթիայի քննչական բաժնում, Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի կողմից կալանավորվածներին պահելու վայրից փախուստի դիմելու փաստի առթիվ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով, հարուցվել է թիվ 16107107 քրեական գործը: 2007 թվականի հունիսի 19-ի որոշմամբ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով, և նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: 2007 թվականի օգոստոսի 16-ին թիվ 16107107 քրեական գործից անջատված մասի նախաքննությունը կասեցվել է մինչև Ահարոն Հակոբյանի հայտնաբերելը: 2008թ.դեկտեմբերի 08-ին Ահարոն Հակոբյանը հայտնաբերվել է և բերման ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊԳՎ, և նույն օրը քրեական գործի նախաքննությունը վերսկսվել է: 2008թ.օգոստոսի 01-ին Արաբկիրի քննչական բաժնում` Ահարոն Հակոբյանի կողմից իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալու և դիտավորությամբ գույքը վնասելու փաստի առթիվ ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, հարուցվել է թիվ 14127808: 2008թ.օգոստոսի 25-ին Ահարոն Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և որպես խափանման միջոց կիրառվել` կալանավորում: 2008թ. դեկտեմբերի 25-ին Ահարոն Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, կետերով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2009թ. մայիսի 27-ին Ահարոն Հակոբյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2009թ. հունիսի 04-ին Ահարոն Հակոբյանի վերաբերյալ քրեական գործը` մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով ազատազրկման 1 (մեկ) տարի ժամկետով,ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1 (մեկ) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով ` ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-67-րդ հոդվածների կիրառմամբ պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 13 (տասներեք) տարի ժամկետով: Կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածը և թիվ 1-30 քրեական գործով Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացված դատավճռով 2007թ. հունվարի 21-ից մինչև հունիսի 19-ը կալանքի տակ գտնված ժամկետը հաշվակցվել և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 12 (տասներկու) տարի 7 (յոթ) ամից 4 (չորս) օր: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 08.12.2008թ-ից: Ամբաստանյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Քաղաքացիական հայցը թողնվել է առանց քննության: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք են բերել մեղադրողը և ամբաստանյալ Ահարոն Հակոբյանը: 2. Գործի փաստական հանգամանքները Նախաքննական մարմինն Ահարոն Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, կետերով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այն բանի համար, որ նա նախկինում 4 անգամ դատապարտված լինելով դիտավորյալ հանցագործություններ կատարելու համար, 5-րդ անգամ դատապարտվելու ժամանակ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևանի Օտյան 58/2 հասցեում գտնվող Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանում, քրեական գործի դատաքննության ավարտից, դատարանի խորհրդակցական սենյակ հեռանալուց հետո, դատավճռի հրապարակման օրը` 2007թ. հունիսի 19-ին, ժամը 13-ի սահմաններում դատարանի շենքում տեղակայված կալանավորվածներին պահելու համար նախատեսված խցից դիմել է փախուստի: Դատարանի դատավճռով Ա.Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 10 տարի ժամկետով: Բացի այդ, 2008թ. հուլիսի 30-ին, ժամը 22-ի սահմաններում Երևանի Վ.Փափազյան փողոցի 21 շենքի մոտ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետախուզման մեջ գտնվելու կապակցությամբ Ա.Հակոբյանին ձերբակալելու միջոցառման ժամանակ, վերջինս իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցների ծառայողական պարտականությունների կատարելու ժամանակ, նրանց օրինական պահանջներին հակառակ, Ահարոն Հակոբյանը շրջափակումից դուրս գալու համար նրան պատկանող <<Մերսեդես-Բենց CLK-320>> մակնիշի 07 ՕՕ 907 պ/հ-ի ավտոմեքենայով դիտավորությամբ բախվել է ծառայողական պարտականությունների կատարման կապակցությամբ այնտեղ գտնվող ՀՀ ոստիկանությանը պատկանող <<Սամանդ>> մակնիշի 337 ՈՍ 02 պ/հ-ի, <<Սամանդ>> մակնիշի 347 ՈՍ 02 պ/հ-ի ավտոմեքենաներին, ինչպես նաև <<Էյ ՍԻ ԷՅ ԹԻ>> ՍՊԸ-ի տաքսի ծառայության, Արսեն Ավագյանի կողմից Վարվող <<ՎԱԶ-2107>> մակնիշի 06 ՍՍ 673 պ/հ-ի տաքսի ավտոմեքենային` պատճառելով ընդհանուր խոշոր չափ հանդիսացող 777.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս: Այնուհետև, Ա.Հակոբյանը փախուստի դիմելու ժամանակ դիտավորությամբ վրաերթի է ենթարկել ավտոմեքենայի ճանապարհը փակած իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, ծառայողական պարտականությունները կատարող ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության աշխատակից Ալբերտ Վարդանյանին, նրա նկատմամբ կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով ավտոմեքենան վարել է նրա ոտքի վրայով և դիմել փախուստի: Բացի այդ, 2008թ. ամռանը, Ա.Հակոբյանը հետախուզման մեջ գտնվելու ընթացքում Երևան-Արմավիր խճուղու ճամփեզրից կանեփի թփեր հավաքելով ապօրինաբար ձեռք է բերել, պատրաստել, իր մոտ պահել մարիխուանա տեսակի 0,7 գրամ քաշով չորացված թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և առգրավվել է 2008թ. դեկտեմբերի 8-ին ոստիկանության աշխատակիցների կողմից նրա անձնական խուզարկությամբ: Այսպիսով, Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանը կալանավորվածներին պահելու համար նախատեսված խցից դիմել է փախուստի, կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, օրինական ծառայողական պարտականությունները կատարող ոստիկանության աշխատակցի նկատմամբ, ծառայողական պարտականությունները կատարելու կապակցությամբ դիտավորությամբ վնասել է ոստիկանության ավտոմեքենաները, հարևանությամբ գտնվող քաղաքացիական ավտոմեքենաները` խոշոր չափ հանդիսացող նյութական վնաս պատճառելով, ապօրինաբար ձեռք է բերել, պատրաստել, և իր մոտ պահել թմրամիջոց: 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. Վերաքննիչ բողոքում մեղադրողը նշել է, որ Ահարոն Հակոբյանի նկատմամբ դատավճիռ կայացնելիս դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, որն արտահայտվել է քրեական օրենսգրքի ոչ ճիշտ կիրառմանը: Դատարանը չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 67-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների համակցությամբ և դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելու կարգը: Բացի այդ նշանակված պատիժն անարդարացի և ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, այն չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը, վտանգավորության աստիճանին և հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներին, որով խախտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները: Ամբաստանյալը նախկինում հինգ անգամ դիտավորյալ հանցագործությունների համար դատապարտված լինելով, ընդ որում վերջին անգամ ծանր հանցագործության համար, որից հետո գտնվելով հետախուզման մեջ կատարել է քրեական օրենսգրքի 4 տարբեր հոդվածներով նախատեսված հանցագործություններ, այսինքն` նախկինում նշանակված պատիժները չեն հասել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված նպատակներին:Թեև դատավճռում որպես պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք նշվել է հանցագործության ռեցիդիվը, սակայն փաստացի նշանակված ակնհայտ մեղմ պատիժն ի չիք է դարձնում այդ հանգամանքի վկայակոչումը: Դատական ակտում կատարած արարքի համար զղջալը որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք գնահատելը չի բխում քրեական գործի նյութերից, որն արտացոլված է նաև դատավճռում:Ամբաստանյալը ոստիկանության աշխատակիցներին և դիմադրելը և գույքի վնասելը պատճառաբանել է նրանով, որ իբրև չի գիտակցել, որ իրեն փորձել են ձերբակալել ոստիկանները, մտածել է, որ իր նկատմամբ զինված հարձակում է կատարվել: Մինչդեռ, լիովին ապացուցվել է, որ ոստիկանության աշխատակիցները ծառայողական վկայականներ են ներկայացրել հետախուզվողին: Դատարանն անտեսել է նաև, պատասխանատվությունը ծանրացնող այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալը իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալիս և գույքը ոչնչացնելիս հանցանքը կատարել է հանրության համար վտանգավոր եղանակով, և հանցագործությամբ ծանր հետևանքներ չպատճառելը պատահականության արդյունք է: Խախտելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջները, յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ նշանակելուց հետո, դատարանը հանցանքների համակցության համար վերջնական պատիժ չի սահմանել, չի նշել, թե նախորդ դատավճռով նշանակված չկրած պատժից ինչքանն է գումարում հանցանքների համակցության համար նշանակված պատժին: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-379-րդ, 397-րդ և 399-րդ հոդվածներով, խնդրել է բեկանել Ահարոն Հակոբյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը` պատժի ակնհայտ մեղմության նկատառումներով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածների ճիշտ կիրառմամբ նշանակել արդարացի պատիժ: Ամբաստանյալ Ահարոն Հակոբյանն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ խնդրում է վերանայել Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2007թ. հունիսի 19-ի դատավճիռը, որտեղ ինքը մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քանի որ դատարանը հաշվի չի առել , որ իր նկատմամբ նախաքննական մարմնի կողմից թույլ են տրվել մի շարք կոպիտ խախտումներ: Դատաքննության վերջում, երբ մեղադրողն միջնորդել է 10 տարի ազատազրկման դատապարտել իրեն, այլ ելք չտեսնելով դատարանի դահլիճից դիմել է փախուստի, որով ցանկացել է հայտնել իր բողոքը: Բողոքը վերաբերում է այն դատավարական խախտումներին, որ բանկի պահակը ցուցմունք է տվել, որ նա իրեն չի ճանաչում, ավազակային հարձակում կատարողը եղել է 10-20 սմ բոյով, ձայնը ևս չի համապատասխանում, և տուժողը պնդել է, որ ինքը չէր կարող լիներ: Ինքը և մյուս դատապարտյալները բազմաթիվ դիմում-բողոքներ են ներկայացրել տարբեր բարձրաստիճան ատյաններ, սակայն պատասխանել են, որ դիմեն վերադաս դատարաններին: Ինչ վերաբերում է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռին, ապա ինքն իրեն մեղավոր է ճանաչել և կատարածի համար պետք է պատիժը կրի: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարածի համար նշել է, որ դարանակալած անձանց ոստիկան լինելու փաստն ինքն իմացել է հետագայում, քանի որ 2008թ. հալիսի 30-ին ժամը 22-ի սահմաններում Փափազյան փողոցի վրա իրեն դարանակալած անձինք եղել են քաղաքացիական հագուստով և կոտրելով իր կողմից տվյալ պահին վարվող ավտոմեքենայի ապակիները, չեն ներկայացել` որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, այլ փորձել են իրեն դուրս հանել մեքենայից: Ինքը պատրաստ է կրել պատիժ իր կատարած հանցանքների համար, ոչ թե ենթադրությունների, բացի այդ իր անցյալի բնորոշումը չի նշանակում, որ ինքը կատարել է ավազակային հարձակում կամ պիտի ավելի ծանր պատժի արժանանա: Խնդրել է վերանայել Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2007թ. հունիսի 19-ի և Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատավճիռները , իրեն դատել հանցանքի համար իմանալ չհայտնելու և փախուստից հետո կատարած արարքների համար: 4.Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը. Մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի դեմ պատասխան է ներկայացրել ամբաստանյալի պաշտպան Վ.Գևորգյանը նշելով, գտնում է որ վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում ներկայացված պատճառաբանությունները, ինչպես նաև ապացույցների վերլուծությունն անհիմն է, այն ամբողջությամբ ենթակա է մերժման, իսկ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ, քանի որ այդ տեսանկյունից դատական ակտն օրինական է և հիմնավորված, այն կայացվել է ՀՀ Սահմանադրության, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի և քրեական օրենքների ճիշտ կիրառմամբ և պահպանմամբ, դատական ակտում պատճառաբանված են դատարանի բոլոր հետևությւոնները, որոնք հիմնված են դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա, որոնք գնահատվել են վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի համար բավարարության տեսանկյունից: Բողոքաբերի պատճառաբանությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի դրույթների խախտման առումով անհիմն է , քանի որ իր պաշտպանյալն իրականում 2007թ.հունիսի 19-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանում տեղակայված կալանավորվածներին պահելու խցից փախուստի է դիմել իր բողոքն անարդարացի դատավճռի դեմ արտահայտելու նպատակով, այլ ոչ թե պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու համար: Ինչ վերաբերում է հետախուզման մեջ գտնվելու ժամանակ կատարել է քրեական օրենսգրքի 4 տարբեր հոդվածներով նախատեսված հանցագործություններ կատարելուն, ապա այդ պատճառաբանությամբ, տպավորություն է ստեղծվում իբև թե դրանք Հակոբյանը կատարել է տարբեր ժամանակներում և տարբեր տեղերում: Եթե ոստիկանության աշխատակիցները գործեին իրենց ծառայողական պարտականությունների, օրենքով սահմանված լիազորությունների շրջանակներում, ապա իր պաշտպանյալը չէր դատապարտվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ և 316-րդ հոդվաներով: Այսինքն, ոստիկանության աշխատակիցներն իրենց իսկ գործողություններով դրդել, ստիպել են Ահարոն Հակոբյանին գործել այնպես, ինչպես գործել է: Կատարած արարքի համար անձի նկատմամբ պատժի նախատեսմամբ օրենսդիրը ելել է արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներից, որոնք ամրագրված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 4-րդ, 10-րդ և 11-րդ հոդվածների դրույթներով: Դատարանը հաշվի առնելով գործի բնույթը և դատական ակտում շարադրելով Ահարոն Հակոբյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները, նշանակել է արդարացի և համաչափ պատիժ, որը համապատասխանում է նրա կատարած հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, նրա անձին: Իր պաշտպանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժն արդարացի է, քանի որ այն նշանակելիս դատարանը ճիշտ է գնահատել գործի հանգամանքները և կիրառել է պատժի անհատականացման սկզբունքը, քանի որ պատժի տեսակը և չափը ընտրելիս դատարանը պետք է համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի նպատակին, այն է` ուղղի պատժի ենթարկված, հանցանք կատարած անձին, վերականգնի սոցիալական արդարությունը և կանխի հանցագործությունը: Դատարանը Ահարոն Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս չի խախտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածը: Խնդրել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկմեղադրողի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը մերժել: 5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը Քննելով վերաքննիչ բողոքները նշված հիմքերի սահմաններում, վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի բողոքը պետք է բավարարել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատական ակտը պատժի մասով պետք է բեկանել, իսկ ամբաստանյալի ներկայացրած վերաքննիչ բողոքը մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, գործն ըստ էության քննելու իրավասություն ունեցող դատարանները, ունեն հայեցողություն դրսևորելու ընդարձակ հնարավորություն: Դա, պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները սահմանելիս օրենսդիրն օգտագործում է գնահատողական ձևակերպումներ` <<արդարացի պատիժ>>, <<հանցագործության համար վտանգավորության աստիճան>>: Բացի այդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 40-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է. <<Դատավորները քրեական գործերը և նյութերը լուծում են իրենց ներքին համոզմամբ` ներկայացված ապացույցների պատշաճ հետազոտման հիման վրա>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, ըստ որի` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: Ամբաստանյալ Ահարոն Հակոբյանի նկատմամբ առաջին ատյանի դատարանը` պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել նրա անձը բնութագրող տվյալը` երիտասարդ լինելը,և որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք` կատարած արարքի համար զղջալը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք` հանցանքի կատարման ռեցիդիվը: Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը` պատիժ նշանակելիս պետք է հաշվի առներ նաև պատժի նպատակը, պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, սոցիալական արդարությունը, ինչպես նաև հանցագործությունները կանխելու հնարավորությունները: Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Տվյալ դեպքում ընդհանուր իրավասության դատարանը ներկայացված ապացույցների հետազոտման հիման վրա ամբաստանյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի նկատմամբ նշանակել է անհամաչափ պատիժ, որը չի համապատասխանում նրա կատարած հանցագործության ծանրությանը և անձին, չի կարող ծառայել պատժի նպատակներին և վերականգնել սոցիալական արդարությունը, որը հիմք է այդ մասով դատական ակտը բեկանելու համար: Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ահարոն Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքին, վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ այն անհիմն է, քանի որ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2007թ. հունիսի 19-ի դատավճիռը ստացել է օրինական ուժ: Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքում նշված այն պատճառաբանությանը, որ ինքը չի իմացել դարանակալած անձանց ոստիկան լինելու փաստը, դա ևս անհիմն է, քանի որ այն ապացուցվել է նախաքննությամբ ձեռք բերված, դատաքննությամբ հետազոտված և դատական ակտում շարադրված գործով տուժող ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի նախկին օպերլիազոր, ներկայումս ՀՀ ոստիկանության Էջմիածնի բաժնի օպերլիազոր, ոստիկանության լեյտենանտ Ալբերտ Վարդանյանի, տուժողի ներկայացուցիչ և քաղ հայցվոր վարորդ Արսեն Ավագյանի, վկա և քաղ. հայցվոր ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի 3-րդ բաժանմունքի օպերլիազոր ոստիկանության կապիտան Ռոման Կիրակոսյանի, գործով վկաներ` Արմեն Գասպարյանի, Տիգրան Խեդոյանի, Հարություն Աղաբալյանի,Արսեն Սաֆարյանի, Արման Մուրադյանի, Անդրանիկ Քլյանի ցուցմունքներով, ինչպես նաև ամբաստանյալ Ահարոն Հակոբյանի և տուժող Ալբերտ Վարդանյանի, վկա Լևոն Խաչատրյանի առերես հարցաքննության արձանագրություններով: Վերաքննիչ դատարանը հարկ համարում արձանագրել, որ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 1-ին մասի` հանցանքների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նվազ խիuտ պատիժն ավելի խիuտ պատժով կլանելու կամ նշանակված պատիժները լրիվ կամ մաuնակիորեն գումարելու միջոցով: Հանցագործությունների համակցություն է համարվում քրեական օրենսգրքի տարբեր հոդվածներով կամ նույն հոդվածի տարբեր մասերով նախատեսված երկու կամ ավելի հանցանք կատարելը, որոնցից ոչ մեկի համար անձը դատապարտված չի եղել, կամ այնպիսի մեկ գործողությունը կամ անգործությունը, որը պարունակում է քրեական օրենսգրքի երկու կամ ավելի հոդվածներով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է. եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մաuնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մաuը: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպեu նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպեu էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մաuից: Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս դատարանը ղեկավարվում է նոր դատավճռով նշանակված պատժին նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու սկզբունքով, այսինքն չի կարող կիրառվել կլանելու սկզբունքը: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատական ակտով Ահարոն Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս չնայած դատական ակտում նշել է ՀՀ քրեական օրնսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածների կանոնները, սակայն յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ նշանակելուց հետո, վերջնական պատիժ չի սահմանել` հանցանքների համակցությամբ, բացի այդ չի նշել, թե նախորդ դատավճռով նշանակված և չկրած պատժից ինչքանն է գումարում դատավճիռների համակցությամբ նշանակված պատժին, հետևաբար խախտվել է պատիժ նշանակելու կանոնները, որը ևս հիմք է դատական ակտը բեկանելու համար: ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը` ելնելով վերոգրյալից հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալի ներկայացրած վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ մեղադրողի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը բավարարել, քանի որ վերջինիս բողոքում նշած պատճառաբանությունները բավարար են դատական ակտը պատժի մասով բեկանելու համար: Վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի է առնում ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատական ակտում շարադրված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները` համակցության մեջ, հանգում է հետևության, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածների կանոններով: ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը` ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 390-րդ, 393-395, 399-րդ, 402-րդ հոդվածներով, Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրողի բողոքը բավարարել: Ամբաստանյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի նկատմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. օգոստոսի 28-ի դատավճիռը բեկանել և պատժի մասով փոփոխել : Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով ազատազրկման 1 (մեկ)տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման 1 (մեկ) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրան դատապարտել ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով` դատապարտել 2 (երկու) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ, նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու սկզբունքով, նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով սահմանված կարգով սույն որոշմամբ դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ գումարել նախորդ` Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 19.06.2007թ. դատավճռով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը` 10 (տաս) տարի ժամկետով ազատազրկումը, և Ահարոն Հակոբյանին դատապարտել ազատազրկման 14 (տասնչորս) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ սույն որոշմամբ դատավճռով նշանակված պատժին հաշվակցել-հանել 2007թ. հունվարի 21-ից մինչև հունիսի 19-ը կալանքի տակ գտնվելու`4 (չորս) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամկետը և Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանին վերջնականապես դատապարտել ազատազրկման 13(տասներեք) տարի 7 (յոթ) ամիս 2 (երկու) օր ժամկետով: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: Ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից, մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 09-10-2009 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 05-11-2009 |
|---|---|
| Գործն ուղարկվել է | 06-11-2009 |
| Էջերի քանակը | 7 հատոր, 1-ինը` 231 թերթ, 2-րդը` 176 թերթ, 3-րդը` 208 թերթ, 4-րդը` 277 թերթ, 5-րդը` 255 թերթ, 6-րդը` 272 թերթ, 7-րդը` 178 թերթ |
| Գործին կից նյութերը | ամբ.վիճ. քարտը, իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,7 գրամ քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը` փաթեթավորված և կնիքված |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-11593/09 |
| Այլ նշումներ | չկա |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 09-11-2009 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0069/01/09
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 02-11-2009 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Դատապարտյալ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Ահարոն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 05-11-2009 |
|---|---|
| Գրության համարը | ԴԴ-8-Ե-11593/09 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 09-11-2009 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 7 հատոր, 1 վիճ. քարտ, իրեղեն ապ., 0,7 գ. «մարիխուանա» փաթ. եվ կնքված: |
| Գործի համարը | ԵԱՔԴ/0069/01/09 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 09-11-2009 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Օհանյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 17-11-2009 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 9-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ա. Հակոբյանի բերած վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել: |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 01-12-2009 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 03-12-2009 |
|---|---|
| Դատարան | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Այլ նշումներ | 7 հատոր՝ 231, 176, 208, 277, 255, 272, 200 թերթ, 1 վիճ. քարտ, իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,7 գրամ քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը՝ փաթեթավորված եվ կնքված վիճակում: |
Բողոքը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 15-05-2013 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձ | |
| Անուն | Ահարոն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հայրանուն | Անուշավանի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Բողոքարկվող դատական ակտը | Բողոքարկվում են ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 09.10.2009թ. թիվ ԵԱՔԴ/0069/01/09 որոշումը և 07.09.2007թ. թիվ 1-395/07 դատավճիռը |
| Գործի համար | ԵԱՔԴ/0069/01/09 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Դատապարտյալ |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 04-07-2013 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-10732 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 12-07-2013 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | թիվ ԵԱՔԴ/0069/01/09 քրեական գործը` 7 հատոր, կից` 1 վիճակագրական քարտ, թիվ 1-395/07 քրեական գործը` 10 հատոր |
| Գործը ստացվել է | |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 12-07-2013 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Օհանյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 07-08-2013 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԱՔԴ/0069/01/09 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 7 օգոստոսի 2013 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քննարկելով դատապարտյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2007 թվականի սեպտեմբերի 7-ի դատավճռի և 2009 թվականի հոկտեմբերի 9-ի որոշման դեմ դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի պաշտպան Անահիտ Ավետիսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը` գտավ, որ բողոքը պետք է վերադարձնել հետևյալ պատճառաբանությամբ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4263-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Նոր երևան եկած հանգամանքների հետևանքով դատական ակտերը վերանայվում են, եթե` 1) oրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտով հաստատված է վկայի, տուժողի ցուցմունքների, թարգմանչի կատարած թարգմանության ակնհայտ սխալ կամ փորձագետի եզրակացության ակնհայտ կեղծ լինելը, ինչպես նաև իրեղեն ապացույցների, քննչական ու դատական գործողությունների արձանագրությունների և այլ փաստաթղթերի կեղծված լինելը, որոնք հանգեցրել են չհիմնավորված կամ անoրինական դատավճիռ կայացնելուն. 2) oրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտով հաստատված են դատավորների հանցավոր գործողությունները, որոնք նրանք թույլ են տվել տվյալ գործը քննելիս. 3) դատարանի` oրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտով հաստատված են գործի քննությունը կատարող անձանց այնպիսի հանցավոր գործողություններ, որոնք հանգեցրել են դատարանի չհիմնավորված և անoրինական դատավճիռ կամ գործը կարճելու վերաբերյալ որոշում կայացնելուն. 4) ի հայտ են եկել դատական ակտ կայացնելիս դատարանին անհայտ մնացած այլ հանգամանքներ, որոնք ինքնին կամ մինչև այդ պարզված հանգամանքների հետ ապացուցում են դատապարտյալի անմեղությունը կամ նրա կատարած հանցանքի նվազ ծանր կամ ավելի ծանր լինելը, քան այն, որի համար նա դատապարտվել է, ինչպես նաև ապացուցում են արդարացվածի կամ այն անձի մեղավորությունը, որի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է, կամ գործով վարույթը կարճվել է»։ Վճռաբեկ բողոքի ուսումնասիրությունից երևում է, որ բողոք բերած անձը` դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի պաշտպան Անահիտ Ավետիսյանը, խնդրում է նոր երևան եկած հանգամանքների հիմքով վերանայել իր պաշտպանյալի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2007 թվականի սեպտեմբերի 7-ի և 2009 թվականի հոկտեմբերի 9-ի դատական ակտերը, փոփոխել պատժաչափը, քանի որ նշանակված պատիժը չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և կատարողի անձին։ Բողոքաբերը որպես նոր երևան եկած հանգամանք մատնանշում է դատապարտյալներ Արթուր Խանոյանի և Արթուր Բաբայանի դիմումները, որոնցում վերջիններս հայտարարում են, որ Ահարոն Հակոբյանը առնչություն չի ունեցել տարիներ առաջ կատարված հանցագործությանը։ Վերլուծելով բողոքը, ինչպես նաև դատապարտյալներ Ա.Խանոյանի և Ա.Բաբայանի դիմումները, և դրանք գործի փաստական տվյալների հետ համադրելով` Վճռաբեկ դատարանը եզրահանգում է, որ բերված բողոքում հիմնավորված չէ գործով նոր երևան եկած հանգամանքի առկայությունը։ Բողոքաբերի կողմից մատնանշված դիմումները չեն բովանդակում դատական ակտ կայացնելիս դատարանին անհայտ մնացած այնպիսի հանգամանքներ, որոնք ինքնին, կամ մինչև այդ պարզված հանգամանքների հետ ապացուցում են դատապարտյալ Ահարոն Հակոբյանի անմեղությունը կամ նրա կատարած հանցանքի նվազ ծանր լինելը, քան այն, որի համար նա դատապարտվել է։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6.1-րդ կետի համաձայն՝ վճռաբեկ բողոքը պետք է բովանդակի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի որևէ կետի հիմնավորումները։ Մինչդեռ դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի պաշտպան Ա.Ավետիսյանի կողմից նոր երևան եկած հանգամանքով բերված բողոքը չի բովանդակում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի հիմնավորում։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։ Հաշվի առնելով վերը շարադրված հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով՝ Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2007 թվականի սեպտեմբերի 7-ի դատավճռի և 2009 թվականի հոկտեմբերի 9-ի որոշման դեմ դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի պաշտպան Անահիտ Ավետիսյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Դատավորներ` Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 14-08-2013 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 16-08-2013 |
|---|---|
| Դատարան | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Այլ նշումներ | թիվ ԵԱՔԴ/0069/01/09 քրեական գործը` 7 հատորից` 231, 176, 208, 277, 255, 272, 239 թերթ, կից` 1 վիճակագրական քարտ:թիվ 1-395/07 քրեական գործը` 10 հատորից` 250, 275, 250, 257, 275, 250, 634, 247, 270, 241 թերթ` ուղարկվել է Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարան: |