Հիմնական

Գործի համար: ԵԱՔԴ/0067/01/09
Վիճակագրական տողի համար : 6.3

Պատասխանող

Պերճ,Միքայել,Արմեն և մյուսի մկրտչյան,Բախշյան,Մարտիրոսյան
Զարգացման հայկական բանկ Զարգացման հայկական բանկ
Պերճ Մկրտչյան
Պերճ Մկրտչյան Հակոբ
Արսեն Հակոբյան Հովիկի
Միքայել Բախշչյան Ստեփան
Արմեն Մարտիրոսյան Հրաչի
Պերճ Մկրտչյան
Պերճ Մկրտչյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Մանուշակ Պետրոսյան

Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն

Լևոն Ավետիսյան

Վճռաբեկ

Դավիթ Ավետիսյան

Համլետ Ասատրյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Մանուշակ Պետրոսյան

Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն

Լևոն Ավետիսյան

Վճռաբեկ

Դավիթ Ավետիսյան

Համլետ Ասատրյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Պերճ Մկրտչյանը,Արսեն Հակոբյանը,Միքայել Բախշյանը և Արմեն Մարտիրոսյանը նախնական համաձայնությամբ,ապօրինի բնակարան մուտք գործելով,փորձել են կատարել զգալի չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն։ Բացի այդ, Ա.Մարտիրոսյանը ապօրինի ձեռք է բերել և պահել հրազեն հանդիսացող գործարանային արտադրության 16 տրամաչափի ԶԿ մոդելի 202-Դ ողորկափող հրացան։
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Քրեական վերաքննիչ 2012-01-13 14:00 5
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն 2011-06-02 12:00 2
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն 2011-06-30 12:00 2
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
13 հունվարի 2012 թ. ԵԱՔԴ/0067/01/09 . ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում ՀՀ ԱՆ <<Սևան>> ՔԿՀ-ի դատապարտյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական ստուգման ենթարկելով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ` դատարան/ 30.11.2011թ. որոշման օրինականությունը և հիմնավորվածությունը

Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 11-ի դատավճռի համաձայն ամբաստանյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով նա դատապարտվել է ազատազրկման 6 /վեց/ տարի ժամկետով, գույքի բռնագրավմամբ` հանցագործություններով պատճառված վնասի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածների կանոններով Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի ժամկետով, գույքի բռնագրավմամբ` հանցագործություններով պատճառված վնասի չափով:
Նշված դատավճռի հիման վրա տրվել է կատարողական թերթ, որը ներկայացվել է կատարման ՀՀ ԱՆ ԴԱՀԿ ծառայություն:
Դիմելով դատարան` ՀՀ ԱՆ դատական ակտերի հարկադիր կատարումն ապահովող ծառայության Երևան քաղաքի դատախազության հայցերով և քրեական գործերով բռնագանձումների բաժնի պետի տեղակալ Վ.Գալումյանը խնդրել է տալ պարզաբանում, թե որքան է կազմում ամբաստանյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի հանցագործություններով պատճառված վնասի չափը` գույքի բռնագրավումն իրականացնելու համար:
Դատարանի 30.11.2011թ. որոշմամբ վերոհիշյալ դիմումը բավարարվել է և ըստ առաջին ատյանի դատարանի 17.10.2011թ. կատարողական թերթի վերաբերյալ տրված պարզաբանման` դատապարտյալ Պերճ Մկրտչյանի մասով հանցագործություններով պատճառված վնասի չափը կազմում է 9.740.650 ՀՀ դրամ: Հետևաբար, որպես պատիժ` գույքի բռնագրավում, դատապարտյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի հանցագործություններով պատճառված վնասի չափը կազմում է 9.740.650 ՀՀ դրամ /իննը միլիոն յոթ հարյուր քառասուն հազար վեց հարյուր հիսուն/:
Դատարանի 30.11.2011թ. որոշման դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել դատապարտյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանը:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:

2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Բողոքաբերը նշել է, որ դատարանի դատավճռով սահմանված իրենից բռնագանձվելիք գումարը ամբողջությամբ հատուցել է տուժողներին, որի մասին տեղյակ է Վ.Գալումյանը:
11.10.2011թ. ԴԱՀԿԾ Երևանի դատախազության բռնագանձումների բաժնի պետի տեղակալ Վ.Գալումյանը ուսումնասիրելով 23.09.2011թ. վերսկսված թիվ 01/10-472/11 կատարողական վարույթի նյութերը, որի համաձայն` դատարանի կողմից 23.05.2011թ. տրված թիվ ԵԱՔԴ/0067/01/09 կատարողական թերթի համաձայն իրենից հօգուտ Նաիրա Միրզոյանի պետք է բռնագանձվեր 5.304.500 ՀՀ դրամ: 22.09.2011թ. ԴԱՀԿ ծառայության պահանջատեր Նաիրա Միրզոյանը կրկին անգամ ներկայացրել է վերոհիշյալ կատարողական թերթը և խնդրել կատարողական վարույթը կարճել, քանի որ հրաժարվում է կատարողական թերթում նշված բռնագանձվող գումարից, որի հիման վրա վերսկսված կատարողական վարույթը կարճվել է 5.304.500 ՀՀ դրամի չափով:
Տուժողներ Արմեն Միրզոյաին, Աննա Ղուլիկյանին, Օֆելյա Մանուկյանին, Երվանդ Հարությունյանին և Սեյեդ Արդեստանին ամբողջությամբ տվել է գրավոր համաձայնություն նոտարի ներկայությամբ, որ իր հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասի փոխհատուցումը` 3.140.450 ՀՀ դրամ, ամբողջությամբ ստացել է:
19.09.2011թ. մյուս տուժող նույնպես նոտարի ներկայությամբ հայտնել է, որ հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասի փոխհատուցումը` 656.50015.09.2011թ. ևս հայտնել է, որ ստացել է 534.200 ՀՀ դրամը:Նոտարի ներկաւոյթյամբ իրենց գումարները ստացել են նաև տուժողներ:
Վերոնշյալից հետևում է, որ 17.10.2011թ. կատարողական թերթում պետք է, որ արդեն իսկ պատճառաբանված լիներ այն, որ ամբողջապես փոխհատուցված է հանցագործությամբ պատճառված վնասը և Վ.Գալումյանի դիմումը պետք է համարվեր ժամկետանց:
Վերոգրյալի հիման վրա խնդրել է չեղյալ համարել ՀՀ ԱՆ ԴԱՀԿԾ Երևան քաղաքի դատախազության հայցերով և քրեական գործերով բռնագանձումների բաժնի պետի տեղակալ Վ.Գալումյանի դիմումը կատարողական թերթը պարզաբանելու մասին Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 30.11.2011թ. որոշումը, քանի որ հանցագործություններով պատճառված վնասը ամբողջովին հատուցված է: Իր բողոքը չբարարելու դեպքում դիմելու է Մարդու իրավունքների Եվրոպական դատարան:


3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ուսումնասիրելով գործի նյութերը, այդ թվում դատական ակտը և առաջին ատյանի դատարանի որոշումը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերն ու հիմնավորումները, հանգում է այն հետևության, որ դատապարտյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
<<Դատական ակտերի հարկադիր կատարման մասին>> ՀՀ օրենքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն <<Կատարողական թերթում նշված պահանջները պարզ չլինելու դեպքում հարկադիր կատարողն իրավունք ունի դիմել կատարողական թերթ տված դատարան` այն պարզաբանելու համար>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 430-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
Դատավճիռ կամ այլ դատական որոշում կայացրած դատարանն իրավունք ունի լուծել դրա ի կատար ածման ընթացքում ծագած կասկածները և անհստակությունները, մասնավորապես`
1) <<հստակ որոշել հաշվարկվող պատժի չափը, եթե դատարանի դատավճռում այն սահմանված չէ>>
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն <<1. Գույքի բռնագրավումը դատապարտյալի սեփականությունը համարվող գույքը կամ դրա մի մասը հարկադրաբար և անհատույց վերցնելն է` ի սեփականություն պետության:
2. Գույքի բռնագրավման չափը դատարանը որոշում է` նկատի ունենալով հանցագործությամբ հասցված գույքային վնասի, ինչպես նաև հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գույքի չափը: Գույքի բռնագրավման չափը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ հասցված վնասի կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված օգուտի չափը>>:
2010 թվականի փետրվարի 11-ի դատական ակտի և դատարանի 30.11.2011թ. որոշման ուսումնասիրությունից երևում է, որ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 6 /վեց/ տարի ժամկետով, գույքի բռնագրավմամբ` հանցագործություններով պատճառված վնասի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածների կանոններով նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի ժամկետով, գույքի բռնագրավմամբ` հանցագործություններով պատճառված վնասի չափով` առանց մատնանշելու թե որքան է կազմում հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը:
ՀՀ ԱՆ ԴԱՀԿ ծառայության Երևան քաղաքի դատախազության հայցերով և քրեական գործերով բռնագանձումների բաժնի պետի տեղակալ Վ.Գալումյանը դիմել է դատարան` հայտնելով, որ Պ.Մկրտչյանի վերաբերյալ 11.02.2010թ. դատավճռի հիման վրա 17.10.2011թ. տրված թիվ ԵԱՔԴ/0067/01/09 կատարողական թերթի համաձայն Պերճ Մկրտչյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 7 տարի ժամկետով, գույքի բռնագրավմամբ` հանցագործություններով պատճառված վնասի չափով առանց մատնանշելու պատճառված վնասի չափը և խնդրելով պարզաբանել թիվ ԵԱՔԴ/0067/01/09 կատարողական թերթը, այն է` որքան է կազմում ամբաստանյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի կողմից հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, գույքի բռնագրավումն իրականացնելու համար:
Դատարանը նկատի ունենալով, որ թիվ ԵԱՔԴ/0067/01/09 քրեական գործով հաստատված և հիմնավորված է, որ Պ.Մկրտչյանի կողմից հանցագործություններով պատճառված գույքային վնասի չափը կազմում է 9.740.650 ՀՀ դրամ, իրավացիորեն հանգել է այն հետևության, որ դատապարտյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանից հանցագործություններով պատճառված գույքի բռնագրավման չափը կազմում է 9.740.650 /իննը միլիոն յոթ հարյուր քառասուն հազար վեց հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջից:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատապարտյալ Պ.Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն ու հիմնավորումները անհիմն են, քանի որ դրանք վերաբերում են ոչ թե դատարանի դատավճռով վերջինիս նկատմամբ որպես պատիժ նշանակված հանցագործություններով պատճառված գույքի բռնագրավման չափին, այլ նրա կողմից հանցագործություններով տուժողներին պատճառված գույքային վնասի չափին, որը կազմում է 9.740.650 /իննը միլիոն յոթ հարյուր քառասուն հազար վեց հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ առաջին ատյանի դատարանի 11.02.2010թ. դատավճիռը դատապարտյալ Պերճ Մկրտչյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով պարզաբանելու արդյունքում 30.11.2011թ. կայացված որոշումը` ՀՀ ԱՆ ԴԱՀԿԾ Երևան քաղաքի դատախազության հայցերով և քրեական գործերով բռնագանձումների բաժնի պետի տեղակալ Վ.Գալումյանի դիմումը կատարողական թերթը պարզաբանելու մասին, չեղյալ համարելու վերաբերյալ դատապարտյալի վերաքննիչ բողոքը որպես անհիմն պետք է մերժել, իսկ դատարանի որոշումը որպես օրինական ու հիմնավորված` թողնել անփոփոխ:

Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 430-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Դատապարտյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 30.11.2011թ. որոշումը` ՀՀ ԱՆ ԴԱՀԿԾ Երևան քաղաքի դատախազության հայցերով և քրեական գործերով բռնագանձումների բաժնի պետի տեղակալ Վ.Գալումյանի դիմումը` կատարողական թերթը պարզաբանելու մասին բավարարելու վերաբերյալ, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու պահից 15-օրյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԵԱՔԴ/0067/01/09

Ո Ր Ո Շ Ու Մ

իրեղեն ապացույցի տնօրինման վերաբերյալ


30.06.2011թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի դատարանը` նախա•ահող դատավոր Լ.Ավետիսյան, քարտուղարությամբ Ե.Կարապետյանի, մասնակցությամբ մեղադրող Ն.Աշրաֆյանի, պաշտպան Կ.Աղաջանյանի, ՙԶար•ացման հայկական բանկ՚ ԲԲԸ-ի ներկայացուցիչ Ա.Ասատրյանի, դռնբաց դատական նիստում քննելով Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և մյուսների վերաբերյալ քրեական •ործով իրեղեն ապացույց ճանաչված ավտոմեքենայի տնօրինման հարցը,

Պ ա ր զ ե ց

Նախաքննական մարմինը թիվ 14144108 քրեական •ործով ՙՖոլկսվա•են Պասատ՚ մակնիշի 11 ՕՍ 638 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, 13.05.2009թ. որոշմամբ ճանաչել է որպես իրեղեն ապացույց և այն ի պահ է հանձնել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնին մինչև քրեական •ործով վերջնական որոշման ընդունումը:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 11-ի դատավճռով` քրեական •ործով ըստ մեղադրանքի Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և մյուսների, վճռվել է նաև իրեղեն ապացույց ճանաչված ՙՖոլց-Վա•են՚ պասատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պ/հ 1998թ-ի արտադրության, AHL343626 շարժիչի համարով ավտոմեքենայի տնօրինման հարցը և այն` ՙՖոլց-Վա•են՚ պասատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պ/հ 1998թ-ի արտադրության, AHL343626 շարժիչի համարով ավտոմեքենան, ճանաչվել է հանցա•ործության •ործիք և պետականացվել է:
Դատավճիռը օրինական ուժ ստանալուց հետո այն իրեղեն ապացույցի մասով ՙԶար•ացման Հայկական Բանկ՚ ԲԲԸ-ի կողմից բողոքարկվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան, սակայն ժամկետանց լինելու պատճառաբանությամբ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 01.02.2011թ. որոշմամբ թողնվել է առանց քննության:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 01-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0067/01/09 քրեական •ործով կայացված 11.02.2010թ. դատավճռի իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը լուծելու մասով ՙԶար•ացման Հայկական Բանկ՚ ԲԲԸ-ի բողոքարկման համար բաց թողնված ժամկետը վերական•նվել է:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 11-ի դատավճռով հանցա•ործության միջոց ճանաչված և պետության սեփականությանը հանձնված ՙՖոլց-Վա•են՚ պասատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պ/հ 1998թ-ի արտադրության, AHL343626 շարժիչի համարով ավտոմեքենան հանդիսացել է Արմեն Հարությունյանի սեփականությունը:

Արմեն Հարությունյանի և ՙԶար•ացման Հայկական Բանկ՚ ԲԲԸ-ի միջև 25.10.2007թ. կնքվել է թիվ 808-Մ/2007 վարկային պայմանա•իրը, որով Ա.Հարությունյանին տրամադրվել է 3 520 000 դրամի չափով վարկ` տարեկան 19 տոկոս տոկոսադրույքով, մինչև 25.10.2010թ. մարման ժամկետով: Ի ապահովումն վարկային պայմանա•րով պատասխանողի ստանձնած պարտավորությունների կատարման նույն օրը կողմերի միջև կնքվել է տրանսպորտային միջոցի կոշտ •րավի թիվ 808-Մ/2007 պայմանա•իրը, որով •րավադրվել է Ա.Հարությունյանին սեփականության իրավունքով պատկանող ՙՖոլց-Վա•են՚ պասատ մակնիշի 11 ՕՍ 638 պետհամարանիշի ավտոմեքենան:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. սեպտեմբերի 15-ի վճռով /որը ստացել է օրինական ուժ/ ՙԶար•ացման Հայկական Բանկ՚ ԲԲԸ-ի հայցն ընդդեմ Արմեն Հարությունյանի բավարարվել է և վճռվել է վերջինից հօ•ուտ ընկերության բռնա•անձել 2359719 ՀՀ դրամ, որից 2166360 դրամը` վարկի մայր •ումարի մնացորդը, 110157 դրամը` տոկոսների •ումարը, 18024 դրամը` ժամկետանց վարկի •ծով առաջացած տույժերի •ոuմարը, 4356 դրամը` ժամկետանց տոկոսի •ծով չվճարված տույժերի •ումարը և 46269 դրամը` բավարարված հայցա•նի 2%-ի չափով հայցվորի կողմից նախապես վճարված պետական տուրքի •ումարը` բռնա•անձումը տարածելով ՙՖոլկսվա•են Պասատ՚ մակնիշի 11 ՕՍ 638 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վրա:
10.11.2009թ. հարուցվել է կատարողական վարույթ, 10.11.2009թ. ար•ելանք է դրվել պարտապան Արմեն Հարությունյանին պատկանող շարժական և անշարժ •ույքի վրա և նույն օրը վերջինիս •ույքի, •ույքային իրավունքների և դրամական միջոցների նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
Կատարողական վարույթը վերսկսվել է 03.12.2010թ. և նույն օրն ավարտվել այն պատճառաբանությամբ, որ ՙկատարողական •ործողությունների ընթացքում պարզվել է, որ ՙԶար•ացման Հայկական Բանկ՚ ԲԲԸ-ում •րավադրված, պարտապանին սեփականության իրավունքով պատկանող ՙՖոլկսվա•են Պասսատ՚ մակնիշի 11 ՕՍ 638 պ/հ-ի ավտոմեքենայի վերաբերյալ 29.09.2010թ. կատարողական վարույթ է հարուցվել նաև ԴԱՀԿ ծառայության դատախազության հարցերով և քրեական •ործերով բաժնում, համաձայն որի ավտոմեքենան ենթակա է բռնա•րավման հօ•ուտ Հայաստանի Հանրապետության՚:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի մարտի 31-ի որոշմամբ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 11-ի դատավճիռն ըստ մեղադրանքի` Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Արսեն Հովիկի Հակոբյանի` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, Միքայել Ստեփանի Բախշյանի` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, և մյուսի բեկանվել է իրեղեն ապացույց ճանաչված ՙՖոլց-Վա•են՚ պասատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի տնօրինման մասով և •ործն ուղարկվել է նույն դատարան` նոր քննության:
Դատական նիստի ժամանակ ՙԶար•ացման հայկական բանկ՚ ԲԲԸ-ի ներկայացուցիչ Արսեն Ասատրյանը հատնեց, որ Արմեն Հարությունյանը մեքենան •նել է բանկի միջոցով և այդ պատճառով այն բանկում •րավադրված է: Հետևաբար այդ մեքենան այլ անձի` Պերճ Մկրտչյանի վերաբերյալ քրեական •ործով բռնա•րավման առարկա հանդիսանալ չի կարող:
Դատապարտյալ Պերճ Մկրտչյանը հայտնեց, որ ավտոմեքենայի սեփականատերը եղել է Արմեն Հարությունյանը: Իր և Արմեն Հարությունյանի միջև առուծախ չի եղել: Իրենց միջև եղել է բանավոր պայմանավորվածություն, համաձայն որի ավտոմեքենայի արժեքի մնացած մասը ինքը պետք է վճարեր հետա•այում: Նկատի ունենալով, որ ավտոմեքենան •րավադրված է եղել բանկում, ինքը պարտավորա•իր է տվել բանկում:
Պ.Մկրտչյանը խնդրեց ավտոմեքենան վերադարձնել բանկին:
Դատարանը •տնում է, որ Արմեն Հարությունյանի սեփականությունը հանդիսացող ավտոմեքենան Պերճ Մկրտչյանի վերաբերյալ քրեական •ործով բռնա•րավման առարկա հանդիսանալ չի կարող:
Բացի այդ, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 11-ի դատավճռով ՙՖոլց-Վա•են՚ պասատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, որը բռնա•անձվել է հօ•ուտ Հայաստանի Հանրապետության, մինչ այդ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի սեպտեմբերի 15-ի վճռով որպես սեփականություն տրվել է ՙԶար•ացման Հայկական Բանկ՚ ԲԲԸ-ին և վճիռն օրինական ուժ ստանալու պահից ավտոմեքենան հանդիսացել է հիշյալ բանկի սեփականությունը:
Նման պայմաններում դատարանը •տնում է, որ Արմեն Հարությունյանի սեփականությունը հանդիսացող և ՙԶար•ացման Հայկական բանկում՚ •րավադրված ՙՖոլց-Վա•են՚ պասսատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պետհամարանիշի ավտոմեքենան պետք է հանձնել նշված բանկի տնօրինությանը:
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 313 հոդվածով, դատարանը


Ո ր ո շ ե ց


Իրեղեն ապացույց ճանաչված ՙՖոլց-Վա•են՚ պասատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պետհամարանիշի ավտոմեքենան թողնել ՙԶար•ացման հայկական բանկ՚ ԲԲԸ-ի տնօրինությանը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարկելու օրվանից տասնօրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0067/01/09
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 02-06-2009
Քրեական գործի համարը 0067
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 14144108
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Պերճ Մկրտչյանը,Արսեն Հակոբյանը,Միքայել Բախշյանը և Արմեն Մարտիրոսյանը նախնական համաձայնությամբ,ապօրինի բնակարան մուտք գործելով,փորձել են կատարել զգալի չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն։ Բացի այդ, Ա.Մարտիրոսյանը ապօրինի ձեռք է բերել և պահել հրազեն հանդիսացող գործարանային արտադրության 16 տրամաչափի ԶԿ մոդելի 202-Դ ողորկափող հրացան։
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Պերճ
Ազգանուն Մկրտչյան
Հայրանուն Հակոբ
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Լրացուցիչ ինֆորմացիա 8-ամյա կրթությամբ,ամուսնացած,խնամքին 1 երեխա,չի աշխատում
Հոդված_1
Հոդված 177 Մաս 3 Կետ 1,2
Դատվածություն
Դատվածություն չունի
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Արսեն
Ազգանուն Հակոբյան
Հայրանուն Հովիկի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Լրացուցիչ ինֆորմացիա բն.է՝Վ.Շենգավիթ,10փ.,19ա-37, միջն.կրթությամբ,ամուսնացած,խնամքին 1 երեխա,չի աշխատում
Հոդված_1
Հոդված 177 Մաս 3 Կետ 1,2
Դատվածություն
Դատվածություն չունի
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Միքայել
Ազգանուն Բախշչյան
Հայրանուն Ստեփան
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Լրացուցիչ ինֆորմացիա 8-ամյա կրթությամբ,չամուսնացած,չի աշխատում
Հոդված_1
Հոդված 177 Մաս 3 Կետ 1,2
Դատվածություն
Դատվածություն չունի
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Արմեն
Ազգանուն Մարտիրոսյան
Հայրանուն Հրաչի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Լրացուցիչ ինֆորմացիա 8-ամյա կրթությամբ,չամուսնացած,չի աշխատում
Հոդված_1
Հոդված 34-177 Մաս 2 Կետ 1,3
Դատվածություն
Դատվածություն չունի
Վիճակագրական տողի համարը 6.3
Մակագրել
Երբ 02-06-2009
Նախագահող դատավոր
Անուն Սուրեն
Ազգանուն Ղազարյան
Դատավոր
Անուն Սուրեն
Ազգանուն Ղազարյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 04-06-2009
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 04-06-2009
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 04-06-2009
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 26-06-2009
Երբ 16-07-2009
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրող
Դատավարության կողմեր
Անուն Պերճ
Ազգանուն Մկրտչյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Լրացուցիչ ինֆորմացիա ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 3 մասի,1,2 կետեր, 34-177 հոդ. 3 մասի 1,2 կետեր
Դատավարության կողմեր
Անուն Միքայել
Ազգանուն Բախշյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Լրացուցիչ ինֆորմացիա ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 3 մասի,1,2 կետեր, 34-177 հոդ. 3 մասի 1,2 կետեր
Դատավարության կողմեր
Անուն Արսեն
Ազգանուն Հակոբյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Լրացուցիչ ինֆորմացիա ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 3 մասի,1,2 կետեր, 34-177 հոդ. 3 մասի 1,2 կետեր
Դատավարության կողմեր
Անուն Արմեն
Ազգանուն Մարտիրոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Լրացուցիչ ինֆորմացիա ՀՀ քր.34-177 հոդ. 2 մասի 1,3 կետեր, 235 հոդվածի 1-ին մաոսվ
Դատավարության կողմեր
Անուն Սոս
Ազգանուն Բադալյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ժամ 14:00
Այլ նշումներ Տուժողներ Համլետ Զաքոյան, Գագիկ Թաթոսյան, Լյով Հակոբյան, Արմեն Միրզոյան, Անահիտ Պետրոսյան, Երվանդ Հարությունյան, Սեյեդ Արդեստանի, Նաիրա Միրզոյան, Աննա Ղուլիկյան, Հասմիկ Գաբրիելյան
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 29-07-2009
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 18-08-2009
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 01-09-2009
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 16-10-2009
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 04-11-2009
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 13-11-2009
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 02-12-2009
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 09-12-2009
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 18-12-2009
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 29-12-2009
Ժամ 12:30
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 21-01-2010
Ժամ 12:30
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 01-02-2010
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 08-02-2010
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 11-02-2010
Ժամ 15:30
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 11-02-2010
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Պերճ
Ազգանուն Մկրտչյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամսաթիվ 11-02-2010
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Արսեն
Ազգանուն Հակոբյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամսաթիվ 11-02-2010
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Միքայել
Ազգանուն Բախշյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամսաթիվ 11-02-2010
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Արմեն
Ազգանուն Մարտիրոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամսաթիվ 11-02-2010
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը ԵԱՔԴ/0067/01/09




ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

11.02.2010թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը հետևյալ կազմով`
նախագահող դատավոր`
քարտուղարությամբ`
մասնակցությամբ`
մեղադրող`
պաշտպաններ` Ս.Ղազարյան
Ա.Մարգարյան

Ս.Բադալյանի
Է.Վարդանյանի
Մ.Բաբայանի
Ռ.Չիբուխչյանի
Մ.Վարդանյանի

Դռնբաց դատական նիստում քննության առավ քր.գործն ըստ մեղադրանքի
Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի, ծնված 30.12.1985թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, 8-ամյա կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնակվում է ք.Երևան, Սեպուհի փ. 20 տանը:
Կալանքի տակ է 03.11.2008թ-ից:
Արսեն Հովիկի Հակոբյանի, ծնված 11.01.1985թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված է ք.Երևան Ն.Շենգավիթ 11-րդ փողոց 1-ին նրբ. 52/5 տուն, բնակվում է ք.Երևան Վ.Շենգավիթ 10-րդ փողոց, 19ա շենք, 37 բնակարան:
Խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Միքայել Ստեփանի Բախշյանի, ծնված 30.12.1984թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, 8-ամյա կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, նախկինում չդատված, ոչ զինապարտ, բնակվող ք.Երևան Ն.Շենգավիթ 16 փողոց 5 տուն, փաստացի բնակվում է ք.Երևան Սիլիկյան թաղամաս:
Կալանքի տակ է 03.11.2008թ-ից:
Արմեն Հրաչի Մարտիրոսյանի, ծնված 25.02.1977թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, 8-ամյա կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնակվում է ք.Երևան, Հալաբյան 5 շենք 32 բն:
Խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:

Նախաքննության մարմինը հաստատված է համարել հետևյալը.
Պերճ Հակոբի Մկրտչյանը կազմակերպելով կայուն հանցավոր խումբ Արսեն Հակոբյանի, Միքայել Բախշյանի հետ և Արմեն Մարտիրոսյանի հետ հանցավոր համաձայնությանությամբ կատարել են հետևյալ հանցագործությունները.
Նա 2008թ-ի մայիս-նոյեմբեր ամիսներին, ինչպես միայնակ,այնպես էլ Արսեն Հակոբյանի և Միքայել Բախշյանի հետ կազմակերպված խմբի կազմում, իսկ մեկ դեպքում էլ Արմեն Մարտիրոսյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, բնակարաններ ապօրինի մուտք գործելով, կրկին անգամ կատարել է գույքի 6 ավարտված գաղտնի հափշտակություններ և գաղտնի հափշտակության 4 փորձեր:
Պ.Մկրտչյանը, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2008թ. մայիսի 22-ի, ժամը 18:00-ից, մինչև մայիսի 23-ը ժամը 11:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, տեխնիկական միջոցի գործածմամբ, բացել է Մամիկոնյանց փողոցի 58ա շենքի թիվ 26 բնակարանի հյուրասենյակի պատուհանը, ապօրինի մուտք է գործել բնակարան և հափշտակել է Նարիա Միրզոյանի 5.219.500 դրամ արժողությամբ ոսկյա, արծաթյա և ոչ թանկարժեք մետաղներից պատրաստված զարդերը, ինչպես նաև 80.000 դրամ գումարը, որով պատճառել է առանձնապես խոշոր չափերի` 5.299.500 դրամի նյութական վնաս:
Այնուհետև, Պ.Մկրտչյանը, բնակարանային գողություններ կատարելու նպատակով Ա.Հակոբյանի հետ, իսկ այնուհետև նաև Մ.Բախշյանի հետ ստեղծել է կայուն մասնագիտացված խումբ, որը նախապես մանրակրկիտ պլանավորել է յուրաքանչյուրի գործողությունները, կատարել դերաբաշխում և կրկին անգամ կատարել գործողություններ:
Պ.Մկրտչյանը Ա.Հակոբյանի հետ հափշտակություն կատարելու նպատակով, 2008թ-ի հուլիսի 24-ից 2008թ-ի օգոստոսի 23-ն ընկած ժամանակահատվածում, գնացել են Երևան քաղաքի Գ.Շերամի փողոց 107 շենքի մոտ, որտեղ ըստ նախապես մշակված պլանի, Ա.Հակոբյանը դրսում հսկել է նրա գործողությունների անվատանգությունը, որպիսի հնարավոր խոչընդոտի դեպքում ահազանգի բջջային հեռախոսով, իսկ ինքը, տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ բացել է նշված շենքի թիվ 58 բնակարանի պատուհանը, ապօրինի մուտք է գործել բնակարան և հափշտակել է Աննա Ղուլիկյանի` 924.500 դրամ ընդհանուր արժողությամբ 14 կտոր ոսկյա զարդերը, կանացի հագուստները, ինչպես նաև կենցաղային տեխնիկա, որով պատճառել է խոշոր չափի նյութական վնաս:
Բացի այդ, Պ.Մկրտչյանը, Ա.Հակոբյանի հետ միասին, կրկին անգամ, գողություն կատարելու նպատակով, 2008թ-ի օգոստոսի 20-ից 26-ն ընկած ժամանակահատվածում, գնացել են Երևան քաղաքի Բաբաջանյան փողոցի 97 շենքի բակ, որտեղ կրկին նույն պլանավորման համաձայն Ա.Հակոբյանը դրսում հսկել է գործողությունների անվտանգությունը, իսկ ինքը, տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ բացել է նշված շենքի թիվ 21 բնակարանի խոհանոցի պատուհանը, ապօրինի մուտք է գործել բնակարան, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով, հանցագործությունը ավարտին չի հասցրել` հափշտակման ենթակա արժեքավոր գույք չհայտնաբերելու պատճառով:
Բացի այդ Պ.Մկրտչյանը Ա.Հակոբյանի հետ, կրկին անգամ գողություն կատարելու նպատակով, 2008թ-ի ամռանը, գնացել են Երևան քաղաքի Կոմիտասի փող. 7/1 շենքի բակ, որտեղ Ա.Հակոբյանը դրսում հսկել է գողությունների անվտանգությունը, իսկ ինքը, տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ բացել է նշված շենքի թիվ 6 բնակարանի պատշգամբի դուռը, ապօրինի մուտք է գործել բնակարն և հափշտակել է Սեյեդ Այդին Արդեստանիի` 30.000 դրամ արժողությամբ ՙԼակոստե՚ տեսակի օծանելիքը և 15.000 դրամ արժողությամբ ՙՍուիչ՚ կոչվող համակարգչի պահեստամասը, որով ընդհանուր գումարով պատճառել է զգալի չափի` 45.000 դրամի նյութական վնաս:
Բացի այդ, Պ.Մկրտչյանը, Ա.Հակոբյանի հետ միասին, կրկին անգամ, գողություն կատարելու նպատակով, 2008թ-ի սեպտեմբերի 26-ին ժամը 20:00-ից մինչև 2008թ-ի սեպտեմբերի 28-ը ժամը 19:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, գնացել են Երևանի Հ.Հակոբյան փողոցի 4 շենքի բակ, որտեղ, պլանավորման համաձայն, Ա.Հակոբյանը դրսում հսկել է գործողությունների անվտանգությունը, իսկ ինքը, տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ բացել է նշված շենքի թիվ 51 բնակարանի պատշգամբի պատուհանը, ապօրինի մուտք է գործել բնակարան, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով, հանցագործությունը ավարտին չի հասցրել` հափշտակման ենթակա արժեքավոր գույք չհայտնաբերելու պատճառով:
Բացի այդ, Պ.Մկրտչյանը, Ա.Հակոբյանի հետ միասին, կրկին անգամ, գողություն կատարելու նպատակով, Արմեն Հրաչի Մարտիրոսյանի հետ նախնական համաձայնության գալով, 2008թ-ի հոկտեմբերի 9-ի ժամը 19:00-ից մինչև 2008թ-ի հոկտեմբերի 12-ը ժամը 10:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, գնացել են Երևանի Մամիկոնյանց փող. 35 շենքի մոտ, որտեղ, պլանավորման համաձայն Ա.Հակոբյանն ու Ա.Մարտիրոսյանը դրսում հսկել են գործողությունների անվտանգությունը, որպեսզի հնարավոր խոչընդոտի դեպքում ահազանգի բջջային հեռախոսով, իսկ ինքը, տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ բացել է նշված շենքի թիվ 3 բնակարանի պատշգամբի դուռը, ապօրինի մուտք է գործել բնակարան, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով, հանցագործությունը ավարտին չի հասցրել` հափշտակման ենթակա արժեքավոր գույք չհայտնաբերելու պատճառով:
Բացի այդ, Պ.Մկրտչյանը, Ա.Հակոբյանի հետ միասին, կրկին անգամ, գողություն կատարելու նպատակով, 2008թ. հոկտեմբեր ամսվա կեսին, գնացել է Երևան քաղաքի Ա.Խաչատրյան փողոց 29 շենքի բակ, որտեղ Ա.Հակոբյանը դրսում հսկել է գործողությունների անվտանգությունը, իսկ ինքը, տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ բացել է նշված շենքի թիվ 39 բնակարանի ննջասենյակի պատուհանը, ապօրինի մուտք է գործել բնակարան և հափշտակել է Երվանդ Հարությունյանի 60.000 դրամ արժողությամբ ոսկյա շղթան, որով պատճառել է զգալի չափերի նյութական վնաս:
Այնուհետև, կազմակերպված խմբի կազմում Պ.Մկրտչյանը և Ա.Հակոբյանը ընդգրկել են Միքայել Բախշյանին, որից հետո այդ կազմով կատարել են ևս 3 գողություններ:
Պ.Մրտչյանը, կրկին անգամ, Ա.Հակոբյանի և Մ.Բախշյանի հետ, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2008թ. հոկտեմբերի 24-ի ժամը 17:00-ից մինչև 21:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, գնացել է Սիլիկյան թաղամասի 13-րդ փղոց, որտեղ, ըստ նախապես մտածված պլանի Ա.Հակոբյանը հսկել է գործողությունների անվտանգությունը, իսկ ինքը տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ, բացել է նշված փողոցի թիվ 45 առանձնատան խոհանոցի պատուհանը, որից հետո Մ.Բախշյանի հետ միասին ապօրինի մուտք են գործել բնակարան և հափշտակել Արմեն Միրզոյանի` 120.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ՙԲայկալ՚ տեսակի, ՙMP-654K՚ մոդելի օդամղիչ ատրճանակը, 10.000 դրամ արժողությամբ դրամապանակը, 30.000 դրամ գումարը և 3.939.450 դրամ արժողությամբ ոսկյա ու արծաթյա զարդերը, որով ընդհանուր գումարով պատճառել են առանձնապես խոշոր չափի` 4.095.450 դրամի նյութական վնաս:
Բանցի այդ, Պ.Մկրտչյանը, Ա.Հակոբյանի և Մ.Բախշյանի հետ միասին, կրկին անգամ, գողություն կատարելու նպատակով, 2008թ. նոյեմբերի 1-ին, ժամը 18:00-ից մինչև ժամը 21:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, գնացել է Գեղարքունիքի մարզ գյուղ Ծակքար, որտեղ ըստ նախապես մշակված պլանի` Ա.Հակոբյանը հսկել է գործողությունների անվտանգությունը, իսկ ինքն ու Մ.Բախշյանը, տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ, բացել են նշված գյուղի բնակիչ Գագիկ Սարգսի Թաթոսյանի առանձնատան խոհանոցի պատուհանը, ապօրինի մուտք են գործել բնակարան և հափշտակել են 255.900 դրամ ընդհանուր արժողությամբ 14 կտոր ոսկյա զարդեր, 9.200 դրամ գումար և 1.300.000 դրամին համարժեք 100.000 ՌԴ ռուբլի գումար, որով, ընդհանուր գումարով պատճառել են խոշոր չափի` 1.565.100 դրամի նյութական վնաս:
Բացի այդ, Պ.Մկրտչյանը, Ա.Հակոբյանի և Մ.Բախշյանի հետ միասին, կրկին անգամ, գողություն կատարելու նպատակով, 2008թ. նոյեմբերի 1-ին, ժամը 22:00-ից հետո ընկած ժամանակահատվածում, գնացել են Գեղարքունիքի մարզի Երանոս գյուղ, որտեղ ըստ նախապես մշակած պլանի Ա.Հակոբյանը հսկել է գործողությունների անվտանգությունը, իսկ ինքն ու Մ.Բախշյանը, տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ, բացել են նշված գյուղի բնակիչ` Լյով Վահրամի Հակոբյանի առանձնատան պատուհանը, ապօրինի մուտք են գործել բնակարան, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունը ավարտին չի հասցրել` հափշտակման ենթակա արժեքավոր գույք չհայտնաբերելու պատճառով:
Վերը նշված արարքի համար Պ.Մկրտչյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր.օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, որում նա իրեն մեղավոր չի ճանաչել, սակայն ցուցմունքներով ընդունել է մեղսագրվող արարքը և տվել է ցուցմունքներ այն մասին, որ 2008թ-ի հոկտեմբերի 24-ին ժամը 17:00-ից մինչև 21:00-ն ընկած ժամանակահատվածում Սիլիկյան թաղ. 13-րդ փող. թիվ 45 տանից գաղտնի հափշտակություն կատարելու նպատակով, նախնական համաձայնության է եկել Արսեն Հովիկի Հակոբյանի և Միքայել Ստեփանի Բախշյանի հետ ու դերաբաշխել վերջիններից գործողությունները: Դերաբաշխման համաձայն` Ա.Հակոբյանը դրսում հսկել է տարածքը, իսկ ինքն ու Մ.Բախշյանը ապօրինի մուտք են գործել տուն և հափշտակել` ոսկյա զարդեր և օդամղիչ զենք: Այնուհետև, 2008թ-ի նոյեմբերի 1-ին, իր ընկերներ` Արսեն Հակոբյանի և Միքայել Բախշյանի ու Ա.Հակոբյանի ընկեր Գուրգեն Հարությունյանի հետ եկել են Գեղարքունիքի մարզ քաղաք Մարտունիէ բանակային ընկերոջը տեսակցելու նպատակով: Նշված վայրում, Արսենի առաջարկով որոշել են գողություն կատարել և սկսել են փնտրել հարմար առանձնատներ: Մոտ ժամը 20:20-ի սահմաններում, նշված մարզի գյուղերից մեկում, Ա.Հակոբյանը նկատել է անբնակ առանձնատուն, որտեղից էլ որոշել են գողություն կատարել: Այդ նպատակով մեքենան կայանել է առանձնատներից շուրջ 20 մետր հեռավորության վրա, որից հետո Ա.Հակոբյանը կանգնել է դրսում` անվտանգությունը հսկելու համար, իսկ ինքն ու Մ.Բախշյանը ներխուժել են առանձնատան բակ: Իր մոտ եղած անվադողերի բանալիով բացել են տան եվրոարտադրության պատուհանը, այնուհետև Մ.Բախշյանի հետ միասին մտել են բնակարան: Բնակարանի պատուհանի միջից գողոցել են 8 հատ 5.000 դրամանոց թղթադրամ և մի քանի կտոր ոսկյա զարդ, որից հետո միասին հեռացել են
Վերը նշված արարքի համար Արսեն Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր.օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին 2-րդ կետերով, որում նա իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել է խոստովանական ցուցմունքներ այն մասին, որ 2008թ-ի հուլիս ամսին, Երևան քաղաքի Սեպուհի փողոց 20 հասցեում գտնվող ավտոլցման կետում ծանոթացել է նույն հասցեում բնակվող Պերճ Մկրտչյանի հետ: Հարաբերությունները մտերմացել են, որի ընթացքում իմացել է, որ Պ.Մկրտչյանը բնակարանային գողություն կատարելու ճանապարհով գումար է հայթայթել: Նույն ժամանակահատվածում, Պ.Մկրտչյանն իրեն առաջարկել է մասնակցել գողություններին, որպես օժանդակող, որին տվել է իր համաձայնությունը` նյութական խնդիրներ ունենալու պատճառով: Այնուհետև, նախապես համաձայնեցնելով իրենց իրենց գողությունները` 2008թ. հուլիսի 24-ից 2008թ. օգոստոսի 23-ն ընկած ժամանակահատվածում, գնացել է Երևանի Գ.Շերամի փողոց 107 շենքի մոտ, որտեղ ըստ նախապես մշակված պլանի, ինքը դրսում հսկել է Պ.Մկրտչյանի գործողությունների անվտանգությունը, որպեսզի հնարավոր անցորդների և բնակիչների նկատելու դեպքում, բջջային հեռախոսով ահազանգի և տեղեկացնի Պ.Մկրտչյանին, իսկ Պ.Մկրտչյանն իր մետ եղած ` մեքենայի անվադողերի համար նախատեսված բանալիով, բացել է նշված շենքի թիվ 58 բնակարանի պատուհանը, մուտք է գործել բնակարան և հափշտակել է ոսկյա զարդեր, կանացի հագուստներ, ինչպես նաև կենցաղային տեխնիկա, որից հետո միասին և Պ.Մկրտչյանի ՙՖոլցվագեն-Պասատ՚ մակնիշի ավտոմեքենայով հեռացել են: Դրանից հետո, 2008թ-ի օգոստոսի 20-ից 26-ն ընկած ժամանակահատվածում, կրկին գողություն կատարելու նպատակով, Պ.Մկրտչյանի հետ միասին գնացել է Երևան քաղաքի Բաբաջանյան փողոց 97 շենքի բակ, որտեղ ինքը դրսում հսկել է գործողությունների անվտանգությունը, իսկ Պ.Մկրտչյանը գործիքով բացել է նշված շենքի 21 բնակարանի խոհանոցի պատուհանը, մուտք է գործել բնակարան, որտեղից շուրջ 10 րոպե անց դուրս գալով հայտնել է, որ գողանալու ոչինչ չի հայտնաբերել: Այնուհետև, կրկին գողություն կատարելու նպատակով, 2008թ-ի ամռանը Պ.Մկրտչյանի հետ միասին գնացել են Երևան քաղաքի Կոմիտաս փողոցի 7/1 շենքի բակ, որտեղ դրսում կանգնելով կրկին հսկել է Պ.Մկրտչյանի գործողությունների անվտանգությունը, իսկ Պ.մկրտչյանը գործիքով բացել է նշված շենքի թիվ 6 բնակարանի պատշգամբի դուռը, մուտք է գործել բնակարն և հափշտակել է ՙԼակոստ՚ տեսակի օծանելիք ու համակարգչի պահեստամաս, որից հետո նրա հետ մեքենայով հեռացել է: Գողացված ապրանքները մնացել են Պ.Մկրտչյանի մոտ: Դրանից հետո, կրկին անգամ գողություն կատարելու նպատակով 2008թ. սեպտեմբերի 26-ի ժամը 20:00-ից մինչև 2008թ-ի սեպտամբերի 28-ը ճամը 19:30-ն ընկած ժամանակահատվածում Պ.Մկրտչյանի հետ գնացել են Երևան քաղաքի Հ.Հակոբյան փողոց 4 շենքի բակ, որտեղ կրկին անգամ հսկել է Պ.Մկրտչյանի գործողությունների անվտանգությունը, իսկ նա գործիքով բացել է նշված շենքի 51 բնակարանի պատշգամբի պատուհանը, մուտք է գործել բնակարան, սակայն դուրս գալուց հետո հայտնել է, որ գողանալու ոչինչ չի գտել: Հաջորդ, հերթական գողությունը կատարելու ցանկության մասին հայտնել են Պերճ Մկրտչյանի ընկերոջը` Արմեն Մարտիրոսյանին, միաժամանակ առաջարկել են դրա կատարմանը իրենց հետ մասնակցել: Ստանալով Ա.Մարտիրոսյանի համաձայնությունը` 2008թ. հոկտեմբերի 9-ի, ժամը 19:00-ից, մինչև 2008թ. հոկտեմբերի 12-ը ժամը 10:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, վերջինիս և Պ.Մկրտրյանի հետ գնացել են Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց փողոցի 35 շենքի մոտ, որտեղ Պ.Մկրտչյանի կողմից կատարած դերաբաշխման համաձայն, ինքը Ա.Մարտիրոսյանի հետ դրսում հսկել է Պ.Մկրտչյանի գործողությունների անվտանգությունը, իսկ Պ.Մկրտչյանը իր մոտ եղած գործիքով բացել է նշված նշված շենքի 3 բնակարանի պատշգամբի դուռը, մուտք է գործել բնակարան, որտեղից շուրջ 5 րոպե անց դուրս գալով հայտնել է, որ բնակարանում գողանալու ոչինչ չի հայտնաբերել: Դրանից հետո, կրկին գողություն կատարելու նպատակով, Պ.Մկրտչյանի հետ միասին, 2008թ. հոկտեմբեր մասվա կեսերին, գնացել են Երևան քաղաքի Ա.Խաչատրյան փողոց 29 շենքի բակ, որտեղ, ինքը դրսում հսկել է Պ.Մկրտչյանի գործողությունների անվտանգությունը, իսկ Պ.Մկրտչյանը գործիքի միջոցով բացել է նշված շենքի 39 բնակարանի ննջասենյակի պատուհանը, մուտք է գործել բնակարան և գողանալով 1 հատ ոսկյա շղթա դուրս է եկել բնակարանից: Այնուհետև հետագա գործողությունների կատարմանը մասնակցելու համար, ինքն ու Պ.Մկրտչյանը առաջարկություն են արել Միքայել Բախշյանին, ով իր վաղեմի ընկերն է: Մ.Բախշյանի համաձայնությունը ստանալուց հետո, հերթական գողությունը կատարելու նպատակով, վերջինիս ու Պ.Մկրտչյանի հետ միասին, 2008թ. հոկտեմբերի 24-ի, ժամը 17:00-ից, մինչև 21:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, գնացել են Սիլիկյան թաղամասի 13-րդ փողոց, որտեղ ըստ նախապես մշակված պլանի ինքը դրսում հսկել է Պ.Մկրտչյանի և Մ.Բախշյանի գործողությունների անվտանգությունը, իսկ վերջիններս բացել են առանձնապան պատուհանը, մըել են բնակարան և գողացել ՙԲայկալ՚ տեսակի օդամղիչ ատրճանակ, ոսկյա զարդեր, որից նետո միասին հեռացել են Պ.Մկրտչյանի ավտոմեքենայով: Այնուհետև, 2008թ. նոյեմբերի1-ին, Պ.Մկրտչյանի, Մ.Բախշյանի և իր ծանոփ Գուրգեն Հարությունյանի հետ, ուղևորվել են Գեղարքունիքի մարզ որտեղ, Գ.Հարությունյանի հետ ունեցած պայմանավորվածության համաձայն, պետք է վաճառեր հագուստներ: Գ.Հարությունյանին թողնելով խանութում` Պ.Մկրտչյանի և Մ.Բախշյանի հետ մեքենայով առանձնացրել են և նրանց հետ միասին, հերթական անգամ գողություն կատարելունպատակով շրջել են հարևանությամբ տեղակայված գյուղերով` հարմար առանձնատուն ընտրելու համար: Շրջելու արդյունքում, Ծակքար գյուղում ընտրել են մի առանձնատուն և 18:00-ից մինչև 21:00-ն ընկած ժամանակահատվածում նշված առանձնատան դիմաց դիրքավորվելով` հսկել է Պ.Մկրտչյանի ու Մ.Բախշյանի գործողությունների անվտանգությունը, իսկ վերջիններս բացել են նշված տան խոհանոցի պատուհանը, մուտք են գործել բնակարան և գողացել 100.000 ՌԴ ռուբլի ու 14 կտոր ոսկյա զարդեր և դուրս եկել: Դեպքի վայրից հեռանալով` վերադարձել են Գ.Հարությունյանի մոտ, որտեղից միասին ուղևորվել են դեպի գյուղ Երանոս: Նշված գյուղում Գ.Հարությունյանին խնդրել են որպեսզի իրենց մեքենայի մեջ սպասի, պատճառաբանելով, որ անհրաժեշտ հանդիպում ունեն իրենց ծանոթի հետ: Գ.Հարությունյանից առանձնանալով` Պ.Մկրտչյանի, Մ.Բախշյանի հետ շրջակայքում փնտրել են հարմարավետ` անմարդաբնակ առանձնատուն, գողություն կատարելու համար: Առանձնատունն ընտրելուց հետո, ինքը դրսում հսկել է Պ.Մկրտչյանի և Մ.Բախշյանի գործողությունների անվտանգությունը, իսկ վերջիններս բացել են նշված առանձնատան պատուհանը, մուտք են գործել բնակարան, սակայն որոշ ժամանակ անց դուրս գալով հայտնել են, որ բնակարանում գողանալու ոչինչ չեն հայտնաբերել: Դրանից հետո, վերադարձել են Գ.Հարությունյանի մոտ և նրա հետ միասին ուղևորվել են Երևան: Երևանում ընթրելու նպատակով այցելել են Տիգրան Մեծ պողոտայի վրա գտնվող մի ռեստորան, որտեղից գողություններ կատարելու կասկածանքով բերման են ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից: Գողացված զարդերի մի մասը վաճառել են Մ.Խորենացու փողոցի վրա գտնվող ոսկու տոնավաճառում Մովսես անունով գնորդի, որի հետ ծանոթացել են Պ.Մկրտչյանի բանակային ընկերոջ` Գրիգորի միջոցով:
Վերը նշված արարքի համար Միքայել Բախշյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր.օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, որում նա իրեն մեղավոր չի ճանաչել, սակայն ցուցմունքներով ընդունել է մեղսագրվող արարքը և տվել է ցուցմունքներ այն մասին, որ 2008թ-ի հոկտեմբերի կեսերին, իր` Սիլիկյան թաղամասում գտնվող տուն են եկել վաղեմի ընկեր` Արսեն Հակոբյանը և նրա հետ միասին Պերճ անունով մի տղա: Վերջիններս եկել են ՙՖոլց-Վագեն՚ մակնիշի ավտոմեքենայով: Խոսակցության ընթացքում, Պ.Մկրտչյանը ու Ա.Հակոբյանը հետաքրքրվել են հարևանությամբ տեղակայված մի առանձնատանը բնակվող անձանցից: Հետագայում երբ հանդիպել է Պ.Մկրտչյանին ու Ա.Հակոբյանին, վերջիննես իրեն հայտնել են, որ նշված առանձնատնից գողություն են կատարել և միևնույն ժամանակ առաջարկել են, իրենց հետ միասին մասնակցելու հետագա գողությունների կատարմանը: Առաջարկությանը համաձայնվել է և գողություն կատարելու նպատակով, 2008թ-ի նոյեմբեր ամսին Պ.Մկրտչյանի ու Ա.Հակոբյանի հետ միասին գնացել են Գեղարքունիքի մարզ քաղաք Մարտունի: Նված վայրում, հարմար առանձնատուն ընտրելուց հետո, Պ.Մկրտչյանի ավտոմեքենան կանգնեցրել են քիչ հեռու, որից հետո ինքն ու Ա.Հակոբյանը դրսում հսկել են Պ.Մկրտչյանի գործողությունների անվտանգությունը, իսկ Պ.Մկրտչյանը բացելով առանձնատան եվրոարտադրության պատուհանը` մտել է բնակարան և գողացել 30.000 ՌԴ ռուբլի գումար ու ոսկյա զարդեր, որից հետո հեռացել են: Այնուհետև, ընտրել են ևս մեկ առանձնատուն, որտեղ Պ.Մկրտչյանի կողմից կատարված դերաբաշխման համաձայն` ինքն ու Ա.Հակոբյանը կրկին դրսում հսկել են Պ.Մկրտչյանի գործողությունների անվտանգությունը, իսկ Պ.Մկրտչյանը մտել է բնակարան: Շուրջ 15 րոպե անց Պ.Մկրտչյանը բնակարանից դուրս է եկել և հայտնել է, որ ոչինչ չի գողացել: Դրանից հետո, վերադարձել են Երևան, որտեղ Պ.Մկրտչյանը այցելել է տարադրամի փոխանակման կետ գողացված ՌԴ ռուբլին փոխանակելուց հետո իրեն է տվել 40.000 դրամ գումար:
Վերը նշված արարքի համար Արմեն Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր.օր-ի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և 235 հոդվածի 1-ին մասով, որում նա իրեն մեղավոր է ճանաչել և որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2008թ-ի սեպտեմբեր ամսին ծանոթացել է Պ.Մկրտչյանի հետ, հետագայում մտերմացել: Պ.Մկրտչյանի միջոցով ծանոթացել է Արսեն Հակոբյանի հետ և հանդիպումների ընթացքում տեղի ունեցած խոսակցություններց իմացել է, որ վերջիններս բնակարանային գողություններ են կատարում: Պ.Մկրտչյանի և Ա.Հակոբյանի ատաջարկը ստանալով, միաժամանակ նյութական խնդիրներ ունենալու պատճառով, ցանկացել է նրանց հետ միասին մասնակցելու գողության կատարմանը և այդ նպատակով 2008թ-ի հոկտեմբերի 9-ին ժամը 19:00-ից մինչև 2008թ-ի հոկտեմբերի 12-ը ժամը 10:00-ն ընկած ժամանակահատվածում Պ.Մկրտչյանի և Ա.Հակոբյանի հետ գնացել են Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց փող. 35 շենքի մոտ: Նշված վայրում, նախնական պայմանավորվածության համաձայն ինքը, Ա.Հակոբյանի հետ դրսում հսկել են Պ.Մկրտչյանի գործողությունների անվտանգությունը, որպեսզի հնարավոր խոչընդոտի դեպքում ահազանգի նրա բջջային հեռախոսին, իսկ Պ.Մկրտչյանը բացել է նշված շենքի թիվ 3 բնակարանի պատշգամբի դուռը, մուտք է գործել բնակարան, որտեղից շուրջ 5 րոպե հետո դուրս է եկել և հայտնել, որ բնակարանից ոչինչ չի գողացել: 2008թ-ին ԱՄՆ մշտական բնակության է մեկնել բարեկամը, ով նրան է նվիրել մի որսորդական հրացան: Հրացանի փողը կարճեցրել է, հետագայում փայտե բռնակի վրա փորագրություններ կատարել և հուշանվերի տեսքով պատից կախելու նպատակով: Հրացանը պահել է իր կողմից վարձակալված Երևան քաղաքի Արզումանյան փող. 10 շենքի թիվ 15 բնակարանում:
Նախաքննության մարմինը ամբաստանյալներին մեղսագրված արարքը հիմնավորել է գործով ձեռք բերվանծ հետևյալ ապացույցներով.
Սույն գործով տուժող Նաիրա Արտաշեսիյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ-ի մայիսի 22-ին, ժամը 18:00-ին, ընտանիքի անդամների հետ միասին տանից դուրս են եկել և գնացել են Նոր-Հաճն: 2008թ-ի մայիսի 23-ին, ժամը 11:30-ի սահմաններում վերադարձել են և հայտնաբերել, որ բնակարանից գողություն է կատարվել ու հափշտակվել է ոսկյա, արծաթյա և ոչ թանկարժեք մետաղից պատրաստված զարդերը, ինչպես նաև 80.000 դրամ գումար, որով ընդհանուր առմամբ պատճառվել է 5.333.500 դրամի նյութական վնաս: 2008թ. նոյեմբերի 21-ին ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնում ժանաչման են ներկայացվել զարդեր, որոնց միջից ճանաչել է իր բնակարանից հափշտակված ոչ թանկարժեք մետաղներից պատրաստված զարդերից երեքը:
Տուժող Աննա Նոդարի Ղուլիկյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ. հուլիսի 4-ին, ընտանիքի անդամների հետ միասին մեկնել են Վրաստանի Հանրապետություն, որտեղ բնակվել են մինչև 2008թ. օգոստոսի 23-ը: Նշված օրը, վերադառնալով տուն` հայտնաբերել է, որ բնակարանից գողություն է կատարվել և հափշտակվել են 1.226.500 դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկյա զարդեր, հագուստներ, ինչպես նաև կենցաղային տեխնիկա: Կատարվածի մասին հաղորդում է տրվել ոստիկանության Մալաթիայի բաժնում: 2009թ. փետրվարի 12-ին, հրավիրվել է ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժին, որտեղ ճանաչման ներկայացված ապրանքների միջից ճանաչել է իր բնակարանից հափշտակված` ՙՏոշիբա՚ տեսակի համակարգիչը և ՙՔանոն՚ տեսակի տեսախցիկը: Իմացել է, որ իր բնակարանից հափշտակությունը կատարել են Պերճ Մկրտչյանը և Արսեն Հակոբյանը:
Գործով տուժող Հասմիկ Մնացականի գաբրիելյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ-ի օգոստոսի 20-ից մինչև օգոստոսի 26-ն ընտանիքի անդամներով գտնվել են Գողարքունիքի մարզի Վարդենիկ գյուղում: 2008թ-ի օգոստոսի 26-ին երեկոյան ժամի վերադարձել են Երևան և այցելելով բնակարան նկատել են, որ իրերը թափված են հատակին, իսկ խոհանոցի պատուհանը բաց վիճակում է: Կռահել է, որ բնակարանը հանցագործներ են ներխուժել և ստուգել է գույքի առկայությունը: Ստուգման արդյունքում որևէ ապրանքի բացակայություն չի հայտնաբերել և կատարվածի մասին իրավապահ մարմիններին հաղորդում չի տվել: 2008թ-ի դեկտեմբերի 20-ին իրեն են այցելել ոստիկանության Մալաթիայի բաժնի աշխատակիցները, որոնք հետաքրքրվել են նշված գողության փորձի հնարավոր կատարման մասին: Աշխատակիցներից իմացել է, որ հանցագործությունը բացահայտվել է և նույն օրը տվել է հաղորդում:
Տուժող Սեյեդ Այդին Արդեստանիի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ-ի ամռան ամիսներին գտնվել է ԻԻՀ` քաղաք Թեհրանում: 2008թ-ի օգոստոս ամսվա վերջին վերադարձել է Հայաստան և այցելելով բնակարան հայտնաբերել է, որ գողություն է կատարվել և հափշտակվել է 30.000 դրամ արժողությամբ ՙԼակոստ՚ տեսակի օծանելիքը ու 15.000 դրամ արժողությամբ ՙՍուիչ՚ կոչվող պահեստամասը: Հետագայում իմացել է, որ հանցագործությունը բացահայտվել է և հաղորդում է տվել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում:
Տուժող Անահիտ Գուրգենի Պետրոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ իր` Հ.Հակոբյան փողոց թիվ 4 շենքի 51 բնակարանում բնակվել են դուստրը ամուսնու հետ միասին: Վերջիններս, աշխատանքի բերումով վերջին տարիների ընթացքում, անչափահաս երեխայի հետ միասին տեղափոխվել և բնակվել են Արաբական Էմիրություններում: 2008թ. սեպտեմբերի 26-ին, այցելել է բնակարան, որտեղ կատարել է մաքրման աշխատանքներ: 2008թ. սեպտեմբերի 28-ին, հերթական այցելության ժամանակ նկատել է, որ բնակարանի իրերը թափված են հատակին և կռահել է, որ բնակարան գողեր են ներխուժել: Կատարվածի մասին հաղորդում է տրվել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում, որից հետո զննել է բնակարանի գույքը և որևէ ապրանքի բացակայություն չի հայտնաբերել:
Տուժող Համլետ Հայկազի Զաքոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ. հոկտեմբերի 9-ին, ժամը 19:00-ի սահմաններում, կնոջ հետ միասին մեկնել է Գավառ: 2008թ-ի հոկտեմբերի 12-ին, ժամը 10:00-ին վերադարձել է Երևան և այցելելով բնակարան հայտնաբերել է, որ բնակարանի գույքը անկանոն կերպով թափված վիճակում է, իսկ ննջասենյակի պատուհանը բացված է: Կռահելով, որ բնակարան հանցագործներ են ներխուժել, ստուգել է գույքի առկայությունը, որի արդյունքում որևէ ապրանքի բացակայություն չի հայտնաբերվել: Կատարվածի մասին հաղորդում է տվել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում, հետագայում իրավապահ մարմիններից իմացել է հանցագործների տվյալները:
Տուժող Երվանդ Մուրադի Հարությունյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2008թ. հոկտեմբեր ամսվա կեսերին կինը գտնվել է հայրական տանը` Անիի շրջանի Աղին գյուղում: Այդ ընթացքում իր` Երևան քաղաքի Ա.Խաչատրյան փողոցի 29 շենքի թիվ 39 բնակարանում բնակվել է միայնակ: Մի օր բավականին ուշ ժամի վերադարձել է տուն և նկատել է, որ ննջասենյակի պատուհանը բացված վիճակում է: Ենթադրել է, որ այն անուշադրության հետևանքով ինքն է բաց թողել և որևէ հանցավոր արարքի հետ կապված կասկածներ չի ունեցել: Հետագայում իր տուն են այցելել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցներ, որոնք հետաքրքրվել են բնակարանից հնարավոր կատարված գողության մասին: Սկզբից ժխտել է նշված հանգամանքը, սակայն համոզվելու համար ստուգել է բնակարանում պահվող արժեքավոր գույքի առկայությունը և հայտնաբերել է, որ բացակայում է 60.000 դրամ արժողությամբ ձեռքի ոսկյա շղթան: Կատարվածի մասին հաղորդում է տվել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում:
Տուժող Արմեն Սարգսի Միրզոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ-ի հոկտեմբերի 24-ին, ժամը 17:00-ի սահմաններում, կնոջ հետ միասին իր Սիլիկյան թաղամասի 3-րդ փողոցի 45 տանից դուրս գալով` գնացել է հիվանդանոց ` հորը այցելելու: Նույն օրը ժամը 21:00-ի սահմաններում վերադառնալով մտել է տուն և նկատել է, որ բնակարանի իրերեը անկանոն թափթփված վիճակում են: Կռահել է, որ բնակարանից գողություն է կատարվել և ստուգել է գույքի առկայությունը: Ստուգման արդյունքում հայտնաբերել է, որ հափշտակվել է 5.058.000 դրամ կազմող ընդհանուր գումարի` օդամղիչ ատրճանակը, ոսկյա և արծաթյա զարդերը և 30.000 դրամ գումարը: Կատարվածի համար ահազանգել է իրավապահ մարմիններին, որից հետո հարևան բնակիչ` Մարատ Սարգսյանից իմացել է, որ իր բացակայության ընթացքում, տան առջևի փողոցով, կասկածելի անցուդարձ է արել երկնագույն ՙՖոլց-Վագեն՚ մակնիշի ավտոմեքենա: Հետագայում, ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնում ճանաչման ներկայացված ապրանքների միջից ճանաչել է իր բնակարանից հափշտակված` ընդհանուր թվով 21 կտոր ոսկյա զարդերը և ՙԲայկալ՚ տեսակի օդմղիչ ատրճանակը: Իմացել է, որ գողություն կատարած անձանց թվում եղել է իր հարևանությամբ բնակվող Միքայել Բախշյանը:
Տուժող Գագիկ Սարգսի Թաթոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Գեղարքունիքի մարզի Ծակքար գյուղում ունի առանձնատուն, որտեղ բնակվել է ընտանիքով: 2008թ-ի նոյեմբերի 1-ին, ժամը 18:00-ի սահմաններում, ընտանիքի անդամների հետ միասին գնացել է բարեկամի տուն: Նույն օրը, ժամը 22:00-ի սահմաններում վերադարձել է և նկատել է, որ խոհանոցի պատուհանը բացված վիճակում է: Բնակարան մտնելով` տեսել է, որ պահարանի իրերը խառնված վիճակում են, որց հետո ստուգել և հայտնաբերել է, որ հափշտակվել է 100.000 ՌԴ ռուբլի, 9.200 ՀՀ դրամ գումարները, ինչպես նաև ընդհանուր թվով 14 կտոր ոսկյա զարդերը: Կատարված հանցագործության մասին հաղորդում է տվել իրավապահ մարմիններին: Հետագայում ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնում կատարված գործողության ընթացքում ճանաչել է իր բնակարանից հափշտակված 13 կտոր ոսկյա զարդերը: Իմացել է, որ գողությունը կատարել են Պերճ Մկրտչյան, Միքայել Բախշյան և Արսեն Հակոբյան տվյալներով իրեն անծանոթ անձինք, որոնց մոտից նույն օրը հայտնաբերվել և առգրավվել է հափշտակված գումարից 60.000 ՌԴ ռուբլին:
Տուժող Լյովա Վահրամի Հակոբյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Գեղարքունիքի մարզի Երանոս գյուղում ունի առանձնատուն, որտեղ բնակվում է կնոջ հետ միասին: 2008թ-ի հոկտեմբերի 29-ին կնոջ հետ միասին մեկնել է Երևան, որտեղից վերադարձել է 2008թ-ի նոյեմբերի 3-ին, ժամը 12:00-ի սահմաններում: Առանձնատան բակից նկատել է, որ ավտոտնակի դուռը բաց վիճակում է: Կռահել է, որ բնակարան գողեր են ներխուժել և ստուգել գույքի առկայությունը: Ստուգման արդյունքում որևէ ապրանքի բացակայություն չի հայտնաբերել: Կատարվածի մասին հաղորդում է տրվել իրավապահ մարմիններին:
Վկա Մարատ Ռազմիկի Սարգսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվում է Արմեն Միրզոյանի հարևանությամբ` Սիլիկյան թաղամասի 12-րդ փողոցի թիվ 20 տանը: 2008թ. հոկտեմբերի 24-ին, ժամը 19:00-ի սահմաններում իր տան առաջին հարկում գտնվող ավտոտնակում զբաղվել է մեքենայի նորոգմամբ: Նույն ժամանակահատվածում, ավտոտնակի ներսից նկատել է մի երկնագույն մեքենա, որը դանդաղ երթևեկելով անցել է փողոցով` դեպի Ա.Միրզոյանի տան ուղղությամբ, կրկին դանդաղ երթևեկելով ընթացել է իր ավտոտնակի առջևով, որի ընթացքում նկատել է, որ այն ՙՖոլց-Վագեն՚ մակնիշի ավտոմեքենա է: Շուրջ 25 րոպե անց, նույն մեքենան, բարձր արագությամբ ընթացել է իր ավտոտնակի և Ա.Միրզոյանի տան առջևի ճանապարհով և հեռացել: Դրանից 10 րոպե հետո, ավտոտնակում այցելել է Ա.Միրզոյանը, որը ողջունելուց և առօրյա կենցաղի շուրջ զրուցելուց հետո գնացել է տուն: Մոտ 5 րոպե անց Ա.Միրզոյանը վազքով եկել է իր մոտ և հայտնել, որ բնակարանից գողություն է կատարվել: Ընդհանուր զրույցի ընթացքում, Ա.Միրզոյանին պատմել է ՙՖոլց-Վագեն՚ մակնիշի մեքենայի մասին, որը կասկածելի անցուդարձ է կատարել իրենց փողոցով: 2009թ-ի ապրիլի 4-ին` երբ հրավիրվել է քննչական բաժին հարցաքննության, ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի բակում նկատել է երկնագույն ՙՖոլց-Վագեն-պասատ՚ մակնիշի ավտոմեքենա, որը բավականաչափ նմանեցրել է Ա.Միրզոյանի տանից կատարված դեպքի օրը կասկածելի անցուդարձ կատարող ավտոմեքենային:
Գործով վկա Գուրգեն Արմենի Հարությունյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ մանուկ հասակից ճանաչել է Արսեն Հակոբյանին: Որպես Ա.Հակոբյանի ընկեր ճանաչել է Պերճ Մկրտչյանին և Միքայել Բախշյանին, որոնց հետ առանձին շթում չի ունեցել: Զբաղբել է առևտրով` ՀՀ մարզերում վաճառել է հագուստներ: 2008թ. ընթացքում իմացել է, որ Ա.Հակոբյանը աշխատանք չունի և նյութական կարիքները չի կարողանում հոգալ, ինչի պատճառով նրան առաջարկել է հագուստի վաճառքի գործում համագործակցելու: 2008թ. նոյեմբերի 1-ին, Ա.Հակոբյանը հայտնել է, որ Մարտունի քաղաքում բնակվող իր ծանոթները հագուստի գնման առաջարկ են արել: Հայտնել է նաև, որ իր ընկերների` Պերճի և Միքայելի հետ գործով մեկնելու է Մարտունի, միաժամանակ առաջարկել է իրենց հետ միասին ուղևորվելու` հագուստները վաճառելու նպատակով: Երևան քաղաքի Զեյթուն թաղամասում հանդիպել է Արսենին, ով եղել է Միքայելի ու Պերճի հետ միասին, վերջինիս ՙՖոլց-Վագեն-պասատ՚ մակնիշի ավտոմեքենայով: Հագուստները իր մեքենայից տեղափոխել և տեղադրել է Պ.Միքայելյանի ավտոմեքենայի բեռնախցիկը, որից հետո նրանց հետ միասին ուղևորվել է Մարտունի: Ճանապարհին Պ.Մկրտչյանի ավտոմեքենան լիցքավորել է վառելիքով, որի համար վճարել է 20.000 դրամ և ևս 22.000 դրամի ուտելիք է գնել: Պ.Մկրտչյանը խոստացել է, որ վառելիքի և ուտելիքի դիմաց կատարած ծախսը կհատուցի` Մարտունիում բնակվող իր ծանոթից գումար վերցնելով: Մարտունիում Պ.Մկրտչյանը, Մ.Բախշյանը և Ա.Հակոբյանը իրեն իջեցրել են համապատասխան վաճառակետում և հեռացել` ծանոթին տեսակցելու նպատակով: Շուրջ 1 ժամ անց, վերջիններս վերադարձել են, որից հետո ուղևորվել են Երևան: Ճանապարհին, իրեն անծանոթ գյուղերից մեկով անցնելու ընթացքում, Պ.Մկրտչյանը կանգնեցրել է ավտոմեքենան և հայտնել է, որ ցանկանում է ինչ որ անձի տեսակցել: Շուրջ 20 րոպե մեքենայում մնացել է միայնակ, որից հետո Պերճը, Միքայելը և Արսենը վերադարձրել են: Դրանից հետո շարունակել են ուղևորվել դեպի Երևան: Երևանում` Զեյթուն թաղամասում, Պ.Մկրտչյանը այցելել է տարադրամի փոխանակման կետ, որտեղից վերադառնալով` տվել է 40.000 դրամ գումար, որը Մարտունի ուղևորվելու ընթացքում ինքը վճարել էր վառելիքի և ուտելիքի դիմաց: Այնուհետև, Պ.Մկրտչյանի, Մ.Բախշյանի և Ա.Հակոբյանի հետ միասին գնացել են ընթրելու Տիգրան Մեծ պողոտայի վրա գտնվող ռեստորաններից մեկում, որտեղից բերման է ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից` գողության կատարման կասկածանքով:
Վկա Գրիգոր Աշոտի Աբելյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Պ.Մկրտչյանի հետ ծանոթացել է ՀՀ ՊՆ զորքերում պարտադիր զինվորական ծառայությունն անցնելու ընթացքում` 2003-2005թթ.: Զորացրվելուց հետո, շուրջ 2 տարի բնակվել է ՌԴ-ում, որտեղից վերադառնալով` զբաղվել է ոսկերչությամբ Մ.Խորենացի փողոցի վրա գտնվող ՙՈսկու Աշխարհ՚ տոնավաճառի արտադրամասում: 2008թ. օգոստոս ամսին, Կիևյան փողոցով պատահական անցնելու ընթացքում, հիշել է բանակային ընկեր Պերճ Մկրտչյանին և որոշել է տեսակցել: Վերջինիս հանդիպել է նրա տանը և փոխանակվել է հեռախոսահամարներով, հետագայում կապ պաշտպանելու համար: 2008թ. օգոստոս ամսին, Պ.Մկրտչյանն այցելել է իր աշխատավայր, իր հետ բերելով շուրջ 5 կտոր ոսկյա զարդեր: Զարդերի վերաբերյալ հայտնել է, որ դրանք պատկանում են իր մորը, ով էլ ցանկանում է դրանք նվիրել իր կնոջը` կայանալիք ծննդյան տարեդարձի տոնին: Միաժամանակ խնդրել է որպեսզի զարդերը փայլեցնի հոտուկ ոսկերչական նյութով` բարվոք տեսքի բերելու համար: Պ.Մկրտչյանի խնդրանքով կատարել է, որից հետո վերջինս գնել է զարդատուփեր ու զարդերը դրա մեջ տեղադրելուց հետո հեռացել է: 2008թ. սեպտեմբեր ամսվա սկզբին, Պ.Մկրտչյանը իր աշխատավայր է եկել մի այլ տղայի հետ, որին ներկայացրել է որպես իր ընկեր, ծանոթացրել, որի արդյունքում իմացել է, որ անունը Արսեն է, ՙՑուլ՚ մականունով: Նույն հանդիպման ընթացքում Պ.Մկրտչյանը հայտնել է, որ նյութական խնդիրներ ունի, ինչի պատճառով ցանկանում է իր տան ոսկյա զարդերը վաճառել և խնդրել է, որպեսզի այդ հարցում իրեն օգնի: Ինքը, Պ.Մկրտչյանի և Արսենի հետ միասին, արհեստանոցից իջել է վաճառասրահ և վաճառքի ենթակա զարդերը ցույց է տվել Մովսես անունով ոսկու առուվաճառքով զբաղվող իր ծանոթին: Մովսեսը, ոսկին կշռելուց հետո գնել է, դրա դիմաց վճարելով գումարը, որը Պ.Մկրտչյանը ու Արսենը ստանալով` հեռացել են: 2008թ. սեպտեմբեր ամսվա վերջին իրեն է տեսակցել Արսենը, ով իր հետ բերել է մի քանի կտոր ոսկյա զարդ: Հայտնել է, որ դրանք իր զարդերն են և խնդրել է իրեն օգնել դրանք վաճառելու համար, քանի որ նյութական խնդիրներ ունի; Արսենի զարդերը կրկին գնել է Մովսեսը` վճարելով համապատասխան գումարը: 2008թ. հոկտեմբեր ամսվա վերջին, կրկին Պ.Մկրտչյանը մի քանի կտոր ոսկյա զարդերով եկել է իր մոտ, հայտնել է, որ դրանք իրենն են և ցանկանում է վաճառել, քանի որ անհրաժեշտ է մեքենայի ապառիկի դիմաց ամսեկան վճարումը կատարել: Նշված զարդերը, կրկին գնել է Մովսեսը, ով դրանց դիմաց վճարել է շուրջ 800 ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամ: Գումարը վերցնելուց հետո Պ.Մկրտչյանը հեռացել է:
Վկա Մովսես Հակոբի Առաքելյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Մ.Խորենացի փողոցի վրա գտնվող ՙՎաղարշ և որդիներ՚ ՍՊԸ-ի ՙՈսկու Աշխարհ՚ տոնավաճառում զբաղվում է ոսկու ջարդոնների առուվաճառքով: Տոնավաճառում աշխատելու ընթացքում ծանոթացել է Գրիգոր Աբելյանի հետ: Վերջինս, 2008թ. սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսների ընթացքում, երեք անգամ այցելել է իրեն, որի ընթացքում իր հետ եղել է մի երիտասարդ: Առաջին այցելության ընթացքում գնել է մի քանի կտորից բաղկացած` խաչ և այլ տեսակի զարդեր, որոնց դիմաց վճարել է շուրջ 150 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ: Հաջորդ այցելության ընթացքում վճարել է շուրջ 130 ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամ` կրկին գնելով մի քանի կտոր ոսկյա զարդեր, իսկ 3-րդ` 2008թ. հոկտեմբերի 30-ի այցելության ժամանակ գնել է ՙԿարդինալ՚ կոչվող գործվածքի 25-30 գր. քաշով շղթա, 4 հատ կանացի մատանիներ, մեկ զույգ ականջօղեր և շղթայի կտորներ: Նշված բոլոր զարդերի դիմաց , ընդհանուր գումարով վճարել է 860 ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամ: Գնած զարդերը վաճառել է պատահական այցելու գնորդների:
Վկա Գայանե Ալեքսանդրի Հովհաննիսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ. հոկտեմբեր ամսին, ծանոթացել է Արմեն Մարտիրոսյանի հետ և նույն ժամանակվանից, նրա հետ վարձակալությամբ բնակվել է Երևանի Արզումանյան փողոցի 10 շենքի թիվ 15 բնակարանում: 2008թ. նոյեմբերի 11-ին մասնակցել է բնակարանում կատարված խուզարկությանը: Խուզարկության ժամանակ հայտնաբերվել է որսորդական հրացանը, որը պատկանել է Արմեն Մարտիրոսյանին, սակայն թե ումից և երբ է նա այն ձեռք բերել, տեղեկություններ չունի:
Բնակարանի խուզարկություններ կատարելու մասին արձանագրություններով այն մասին, որ`
02.11.2008թ. Պ.Մկրտչյանի բնակության վայրում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված և առգրավված ինչպես թանկարժեք, այնպես էլ ոչ թանկարժեք մետաղներից պատրաստված զարդեր, օդամղիչ ատրճանակ և ՙՔանոն՚ տեսակի ֆոտոխցիկ:
02.11.2008թ. Ա.Մարտիրոսյանի բնակության վայրում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված ՙԶԿ՚ մոդելի 202-Դ ողորկափող կարճեցված փողով որսորդական հրացանով:
Ավտոմեքենայի զննություն կատարելու մասին արձանագրությունով այն մասին, որ`
02.11.2008թ. Պ.Մկրտչյանի ՙՖոլց-Վագեն պասատ՚ մակնիշի ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված և առգրավված ոսկյա զարդերով, 60.000 ՌԴ ռուբլի գումարով, լապտրով, բժշկական ռետինե և կտորե ձեռնոցներով, գլխարկով և մեքենայի անվադեղերի համար նախատեսված սև մեկուսիչով փաթաթված բանալիով:
Առգրավում կատարելու մասին արձանագրությունով այն մասին, որ`
14.11.2008թ. ՙՆինելա՚ ՍՊԸ-ի գրավատնից առգրավված Պ.Մկրտչյանի կողմից 10.24.2008թ-ին կնքված թիվ 22936 վարկային պայմանագով գրավադրված 11,3 գր. քաշով շղթան:
Առարկաները ճանաչման ներկայացվելու արձանագրություններով, որի ընթացում տուժողներ Ա.Միրզոյանի, Ն.Միրզոյանի, Գ.Թաթոսյանի, և Ա.Ղուլիկյանի կողմից ճանաչվել են իրենց բնակարաններից գողացված ոսկյա և ոչ թանկարժեք մետաղներից պատրաստված զարդերը, Մայկալ ՄՊ-654՚ տեսակի օդամղիչ ատրճանակը, ՙՔանոն՚ տեսակի ֆոտոխցիկը և ՙԹոշիբա՚ տեսակի համակարգիչը:
Դատաձգաբանական թիվ 2479, ապրանքագիտական թիվ 139, թիվ 191, դատաքիմիական և ապրանքագիտական համալիր թիվ 09-0256, թիվ 09-0258, դատահետքաբանական թիվ116 փորձաքննության եզրակացություններով:
Մեղադրյաների բնակարաններից և նրանց մոտից հայտնավերված և առգրավված իրերը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումներով:
Դատարանը վերլուծելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, համադրելով դրանք միմյանց հետ, տալով դրանց իրավական գնահատական հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Պերճ Մկրտչյանին մեղսագրված արարքներըը ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, ՀՀ քր. օր-ի 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով լիովին ապացուցված է:
Մեղադրողը Պ.Մկրտչյանի մասով ՀՀ քր. օր-ի 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի մեղադրանքից հրաժարվեց իր ճառում այդ մասին անելով համապատասխան հայտարարություն:
Արսեն Հակոբյանին մեղսագրված արարքները ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով լիովին հիմնավորվել է, իսկ ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քր. օր-ի 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով չի ապացուցվել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ա.Հակոբյանին առաջադրված մեղադրանքի ՀՀ քր. օր-ի 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետից հրաժարվել է մեղադրողը, իսկ 2-րդ կետը հիմնավորվոծ, պատճառաբանված չէ, քանի որ Ա.Հակոբյանը տառապում է փսիխոպատիա հոգեկան հիվանդությամբ, որի պատճառով նա ճանաչվել է ոչ պիտանի զին ծառայության համար և ազատվել է ծառայությունից: Այսինքն` նա այդ վիճակով չէր կարող գիտակցել կազմակերպված խմբի հասկացության մասին, ինչպես նաև դրա նշանակության մասին: Հետևապես, նրան մեղսագրված արարքը ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քր. օր-ի 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով պետք է դիտվի չապացուցված: Նրան առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քր. օր-ի 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետից պետք է վերավորակել ՀՀ քր. օր-ի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով:
Միքայել Բախշյանին մեղսագրված մեղադրանքի ՀՀ քր. օր-ի 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետից հրաժարվել է մեղադրողը, իսկ 2-րդ կետը հիմնավորվոծ, պատճառաբանված չէ, քանի որ Ա.Հակոբյանը տառապում է օլիգոֆրենիա հոգեկան հիվանդությամբ, որի պատճառով նա ճանաչվել է ոչ պիտանի զին ծառայության համար և ազատվել է ծառայությունից: Այսինքն` նա այդ վիճակով չէր կարող գիտակցել կազմակերպված խմբի հասկացության մասին, ինչպես նաև դրա նշանակության մասին: Հետևապես, նրան մեղսագրված արարքը ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քր. օր-ի 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով պետք է դիտվի չապացուցված: Նրան առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քր. օր-ի 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետից պետք է վերավորակել ՀՀ քր. օր-ի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով:
Արմեն Հրաչի Մարտիրոսյանին մեղսագրված արարքները ՀՀ քր. օր-ի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ մասով լիովին ապացուցված է: ՀՀ քր. օր-ի 235 հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքից մեղադրողը հրաժարվեց, այդ մասին իր ճառում անելով համապատասխան հայտարարություն, պատճառաբանելով նրա արարքում հանցակազմի բացակայությունը:
Դատարանը հետազոտելով գործով ձեռքբերված ապացույցները, համադրելով դրանք միմյանց հետ, տալով դրանց քրեաիրավական գնահատական, ղեկավարվելով օրենքով իրավագիտակցությամբ և ներքին համոզմաբ, հանգում է այն հետևության, որ Պերճ Մկրտչյանի մեղքը ՀՀ քր.օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քր.օր-ի 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Արսեն Հակոբյանի մեղքը ՀՀ քր.օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քր.օր-ի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, Միքայել Բախշյանի մեղքը ՀՀ քր.օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քր.օր-ի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, Արմեն Մարտիրոսյանի մեղքը ՀՀ քր.օր-ի ՀՀ քր.օր-ի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով լիովին ապացուցված է:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Պերճ Մկրտչյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի հարցը` դատարանը գնահատում է ինչպես նրան մեղսագրված արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը, պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Անձը բնութագրող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա նախկինում դատապարտված չի եղել երիտասարդ է, ամուսնացած է:
Պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի գտել:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Արսեն Հակոբյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի հարցը` դատարանը գնահատում է ինչպես նրան մեղսագրված արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը, պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Անձը բնութագրող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա նախկինում դատապարտված չի եղել, երիտասարդ է, վատառողջ է, տառապում է փսիխոպատիա հիվանդությամբ:
Պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա աջակցել է վարույթն իրականացնող մարմնին, գործով օբյեկտիվ ճշմարտությունը բացահայտելուն, զղջում է կատարած արարքի համաը:
Պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի գտել:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Միքայել Բախշյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի հարցը` դատարանը գնահատում է ինչպես նրան մեղսագրված արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը, պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Անձը բնութագրող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա նախկինում դատապարտված չի եղել, երիտասարդ է, վատառողջ է, տառապում է օլիգոֆրենիա հիվանդությամբ:
Պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի գտել:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի հարցը` դատարանը գնահատում է ինչպես նրան մեղսագրված արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը, պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Անձը բնութագրող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա նախկինում դատապարտված չի եղել, երիտասարդ է:
Պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա զղջում է կատարած արարքի համար:
Պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի գտել:
Վերլուծելով վերը նշվածը դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի ուղղումն ու վերադաստիարակումը հնարավոր է միայն ազատազրկման ձևով պատիժ կրելով և նշանակված պատիժը նա պետք է կրի, որով կվերականգնվի նաև սոցիալական արդարությունը, նշանակված պատիժը կծառայի իր նպատակին:
Վերլուծելով վերը նշվածը դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Հովիկի Հակոբյանի ուղղումն ու վերադաստիարակումը հնարավոր է միայն ազատազրկման ձևով պատիժ կրելով և նշանակված պատիժը նա պետք է կրի, որով կվերականգնվի նաև սոցիալական արդարությունը, նշանակված պատիժը կծառայի իր նպատակին:
Վերլուծելով վերը նշվածը դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Միքայել Ստեփանի Բախշյանի ուղղումն ու վերադաստիարակումը հնարավոր է միայն ազատազրկման ձևով պատիժ կրելով և նշանակված պատիժը նա պետք է կրի, որով կվերականգնվի նաև սոցիալական արդարությունը, նշանակված պատիժը կծառայի իր նպատակին:
Վերլուծելով վերը նշվածը դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Հրաչի Մարտիրոսյանի ուղղումն ու վերադաստիարակումը հնարավոր է միայն ազատազրկման ձևով պատիժ կրելով, որն էլ կծառայի իր նպատակին և կվերականգնվի նաև սոցիալական արդարությունը:
Դատարանը քննության առնելով Արմեն Մարտիրոսյանի նկատմամբ համաներման կիրառման հարցը գտավ, որ ՀՀ ԱԺ 19.06.2009թ-ի համաներում հայտարեարելու մասին որոշումը սույն գործով կիրառելի է:
Դատարանը գտնում է, որ տուժողներ Արմեն Միրզոյանի, Աննա Ղուլիկյանի, Սեյեդ Արդեստանիի, Երվանդ Հարությունյանի, Նաիրա Միրզոյանի, Գագիկ Թաթոսյանի քաղաքացիական հայցերը պետք է բավարարել, իսկ տուժողներ Հասմիկ Գաբրիելյանի, Անահիտ Պետրոսյանի, Համլետ Զաքոյանի, Լյով Հակովյանի վերաբերյալ քաղ հայցի հարցը պետք է համարել լուծված, քաղ. հայց չներկայացնելու պատճառով:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված ձեռնոցները, մեքենայի անվադողերի բանալին, լապտերը, գլխարկը, կողպեքը, պետք է ոչնչացնել:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված հանցագործության գործիք հանդիսացող ՙՖոլց-Վագեն՚ պասատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պ/հ 1998թ-ի արտադրության, AHL343626 շարժիչի համարով, Արաբկիրի ոստիկանության բաժնին ի պահ հանձնված ավտոմեքենան պետք է պետականացնել:
Ամբաստանյալներ Պերճ Մկրտչյանի, Միքայել Բաշխյանի, Արսեն Հակոբյանի մոտից և բնակարաններից հայտնաբերված դրամական միջոցները և զարդերը պետք է պահել քր. գործին կից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, գործով քաղ. հայցի բավարարման, ինչպես նաև գույքի բռնագրավումները ապահովելու համար, բռնագանձումը պետք է տարածել նաև նշված դրամական միջոցների և զարդերի վրա:
Քր. գործում առկա թիվ 1 կնքված ու չբացված փաթեթում գտնվող ՙՆինելա՚ ՍՊԸ-ից առգրավված, իրեղեն ապացույց չհանդիսացող ոսկյա զարդերը պետք է վերադարձնել ՙՆինելա՚ ՍՊԸ-ին ի տնօրինություն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր.օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քր.օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով նրան դատապարտել ազատազրկման 6 /վեց/ տարի ժամկետով, գույքի բռնագրավմամբ` հանցագործություններով պատճառված վնասի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նրան դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քր.օր-ի 66 հոդվածների կանոններով Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի ժամկետով, գույքի բռնագրավմամբ` հանցագործություններով պատճառված վնասի չափով:
Կալանքի սկիզբը հաշվել 03.11.2008թ-ից.,
Ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ամբաստանյալ Արսեն Հովիկի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր.օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, կետով նրան դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով, առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով կետով նրան դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քր.օր-ի 66 հոդվածների կանոններով Արսեն Հովիկի Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, առանց գույքի բռնագրավման:
Ընտրված խափանման միջոց ստորագրությունը չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ամբաստանյալ Միքայել Ստեփանի Բախշյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր.օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նրան դատապարտել ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով, առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով նրան դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քր.օր-ի 66 հոդվածների կանոններով Միքալել Բախշյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Կալանքի սկիզբը հաշվել 03.11.2008թ-ից.,
Ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ամբաստանյալ Արմեն Հրաչի Մարտիրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր.օր-ի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քր.օր-ի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Արմեն Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնել հանցակազմի բացակայության պատճառով:
Արմեն Մարտիրոսյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ Ազգայի Ժողովի 19.06.2009թ-ի համաներում հայտարարելու մասին որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել հիմնական պատժի կրումից:
Ընտրված խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին վերացնել:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված ձեռնոցները, մեքենայի անվադողերի բանալին, լապտերը, գլխարկը, կողպեքը, ոչնչացնել:
Ամբաստանյալներ Պերճ Մկրտչյանի, Արսեն Հակոբյանի, Միքայել Բախշյանի տնտեսություններից համապարտ կարգով հոօուտ տուժողներ`
1. Արմեն Միրզոյանի բռնագանձել 3.140.450 ՀՀ դրամ, որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցում,
2. Աննա Ղուլիկյանի բռնագանձել 656.500 ՀՀ դրամ, որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցում,
3. Սեյեդ Արդեստանիի բռնագանձել 45.000 ՀՀ դրամ, որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցում,
4. Երվանդ Հարությունյանի բռնագանձել 60.000 ՀՀ դրամ, որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցում,
5. Նաիրա Միրզոյանի բռնագանձել 5.304.500 ՀՀ դրամ, որպես նյութական վնասի փոխհատուցում,
6. Գագիկ Թաթոսյանի բռնագանձել 534.200 ՀՀ դրամ, որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցում:
Տուժողներ Հասմիկ Գաբրիելյանի, Անահիտ Պետրոսյանի, Համլետ Զաքոյանի, Լյով Հակովյանի վերաբերյալ քաղ հայցի հարցը համարել լուծված, քաղ. հայց չներկայացնելու պատճառով:
Արմեն Հակոբյանի ներկայացրած քաղ. հայցը թողնել առանց քննության, բավարար ապացույցներ չներկայացնելու պատճառով և նրան իրավունք վերապահել քաղաքացիական դատավարության կարգով դատարան դիմելու համար:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված հանցագործության գործիք հանդիսացող ՙՖոլց-Վագեն՚ պասատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պ/հ 1998թ-ի արտադրության, AHL343626 շարժիչի համարով, Արաբկիրի ոստիկանության բաժնին ի պահ հանձնված ավտոմեքենան պետականացնել:
Ամբաստանյալներ Պերճ Մկրտչյանի, Միքայել Բաշխյանի, Արսեն Հակոբյանի մոտից և բնակարաններից հայտնաբերված դրամական միջոցները և զարդերը պահել քր. գործին կից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, գործով քաղ. հայցի բավարարման, ինչպես նաև գույքի բռնագրավումները ապահովելու համար, բռնագանձումը տարածել նաև նշված դրամական միջոցների և զարդերի վրա:
Քր. գործում առկա թիվ 1 կնքված ու չբացված փաթեթում գտնվող ՙՆինելա՚ ՍՊԸ-ից առգրավված, իրեղեն ապացույց չհանդիսացող ոսկյա զարդերը վերադարձնել ՙՆինելա՚ ՍՊԸ-ին ի տնօրինություն:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան այն հրապարակելուց հետո մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 11-02-2010
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 23-03-2010
Էջերի քանակ 1842
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 23-03-2010
Էջերի քանակը 1938
Գործին կից նյութերը 6 հատոր զին. գրքույկը , Մ.Բախշյանի անձնագիրը 4 վիճակագրական քարտը
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-3357/10
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 25-03-2010
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 22-07-2010
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 23-07-2010
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 03-02-2011
Էջերի քանակ 181,495,218,260,287,309,279,
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 03-02-2011
Էջերի քանակը 181,495,218,260,287,309,279,
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 03-02-2011
Էջերի քանակը 2025
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-1094/11
Այլ նշումներ 7 հատոր
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 07-02-2011
Գործը ստացվել է բեկանումից հետո նոր քննության համար
Ամսաթիվ 12-05-2011
Գործը ստացվել է Գործը ստացվել է բեկանումից հետո նոր քննության համար
Այլ նշումներ 7 հատոր.1-ին հատոր`279 թերթ, 2-րդ հատոր`309 թերթ, 3-րդ հատոր`286 թերթ, 4-րդ հատոր`260 թերթ, 5-րդ հատոր`217 թերթ, 6-րդ հատոր`495 թերթ, 7-րդ հատոր`244 թերթ:
Մակագրել
Երբ 13-05-2011
Նախագահող դատավոր
Անուն Լևոն
Ազգանուն Ավետիսյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 13-05-2011
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 13-05-2011
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 13-05-2011
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 02-06-2011
Դատավարության կողմեր
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 15-06-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 30-06-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 30-06-2011
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Պերճ
Ազգանուն Մկրտչյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 30-06-2011
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը ԵԱՔԴ/0067/01/09

Ո Ր Ո Շ Ու Մ

իրեղեն ապացույցի տնօրինման վերաբերյալ


30.06.2011թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի դատարանը` նախա•ահող դատավոր Լ.Ավետիսյան, քարտուղարությամբ Ե.Կարապետյանի, մասնակցությամբ մեղադրող Ն.Աշրաֆյանի, պաշտպան Կ.Աղաջանյանի, ՙԶար•ացման հայկական բանկ՚ ԲԲԸ-ի ներկայացուցիչ Ա.Ասատրյանի, դռնբաց դատական նիստում քննելով Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և մյուսների վերաբերյալ քրեական •ործով իրեղեն ապացույց ճանաչված ավտոմեքենայի տնօրինման հարցը,

Պ ա ր զ ե ց

Նախաքննական մարմինը թիվ 14144108 քրեական •ործով ՙՖոլկսվա•են Պասատ՚ մակնիշի 11 ՕՍ 638 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, 13.05.2009թ. որոշմամբ ճանաչել է որպես իրեղեն ապացույց և այն ի պահ է հանձնել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնին մինչև քրեական •ործով վերջնական որոշման ընդունումը:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 11-ի դատավճռով` քրեական •ործով ըստ մեղադրանքի Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և մյուսների, վճռվել է նաև իրեղեն ապացույց ճանաչված ՙՖոլց-Վա•են՚ պասատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պ/հ 1998թ-ի արտադրության, AHL343626 շարժիչի համարով ավտոմեքենայի տնօրինման հարցը և այն` ՙՖոլց-Վա•են՚ պասատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պ/հ 1998թ-ի արտադրության, AHL343626 շարժիչի համարով ավտոմեքենան, ճանաչվել է հանցա•ործության •ործիք և պետականացվել է:
Դատավճիռը օրինական ուժ ստանալուց հետո այն իրեղեն ապացույցի մասով ՙԶար•ացման Հայկական Բանկ՚ ԲԲԸ-ի կողմից բողոքարկվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան, սակայն ժամկետանց լինելու պատճառաբանությամբ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 01.02.2011թ. որոշմամբ թողնվել է առանց քննության:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 01-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0067/01/09 քրեական •ործով կայացված 11.02.2010թ. դատավճռի իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը լուծելու մասով ՙԶար•ացման Հայկական Բանկ՚ ԲԲԸ-ի բողոքարկման համար բաց թողնված ժամկետը վերական•նվել է:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 11-ի դատավճռով հանցա•ործության միջոց ճանաչված և պետության սեփականությանը հանձնված ՙՖոլց-Վա•են՚ պասատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պ/հ 1998թ-ի արտադրության, AHL343626 շարժիչի համարով ավտոմեքենան հանդիսացել է Արմեն Հարությունյանի սեփականությունը:

Արմեն Հարությունյանի և ՙԶար•ացման Հայկական Բանկ՚ ԲԲԸ-ի միջև 25.10.2007թ. կնքվել է թիվ 808-Մ/2007 վարկային պայմանա•իրը, որով Ա.Հարությունյանին տրամադրվել է 3 520 000 դրամի չափով վարկ` տարեկան 19 տոկոս տոկոսադրույքով, մինչև 25.10.2010թ. մարման ժամկետով: Ի ապահովումն վարկային պայմանա•րով պատասխանողի ստանձնած պարտավորությունների կատարման նույն օրը կողմերի միջև կնքվել է տրանսպորտային միջոցի կոշտ •րավի թիվ 808-Մ/2007 պայմանա•իրը, որով •րավադրվել է Ա.Հարությունյանին սեփականության իրավունքով պատկանող ՙՖոլց-Վա•են՚ պասատ մակնիշի 11 ՕՍ 638 պետհամարանիշի ավտոմեքենան:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. սեպտեմբերի 15-ի վճռով /որը ստացել է օրինական ուժ/ ՙԶար•ացման Հայկական Բանկ՚ ԲԲԸ-ի հայցն ընդդեմ Արմեն Հարությունյանի բավարարվել է և վճռվել է վերջինից հօ•ուտ ընկերության բռնա•անձել 2359719 ՀՀ դրամ, որից 2166360 դրամը` վարկի մայր •ումարի մնացորդը, 110157 դրամը` տոկոսների •ումարը, 18024 դրամը` ժամկետանց վարկի •ծով առաջացած տույժերի •ոuմարը, 4356 դրամը` ժամկետանց տոկոսի •ծով չվճարված տույժերի •ումարը և 46269 դրամը` բավարարված հայցա•նի 2%-ի չափով հայցվորի կողմից նախապես վճարված պետական տուրքի •ումարը` բռնա•անձումը տարածելով ՙՖոլկսվա•են Պասատ՚ մակնիշի 11 ՕՍ 638 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վրա:
10.11.2009թ. հարուցվել է կատարողական վարույթ, 10.11.2009թ. ար•ելանք է դրվել պարտապան Արմեն Հարությունյանին պատկանող շարժական և անշարժ •ույքի վրա և նույն օրը վերջինիս •ույքի, •ույքային իրավունքների և դրամական միջոցների նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
Կատարողական վարույթը վերսկսվել է 03.12.2010թ. և նույն օրն ավարտվել այն պատճառաբանությամբ, որ ՙկատարողական •ործողությունների ընթացքում պարզվել է, որ ՙԶար•ացման Հայկական Բանկ՚ ԲԲԸ-ում •րավադրված, պարտապանին սեփականության իրավունքով պատկանող ՙՖոլկսվա•են Պասսատ՚ մակնիշի 11 ՕՍ 638 պ/հ-ի ավտոմեքենայի վերաբերյալ 29.09.2010թ. կատարողական վարույթ է հարուցվել նաև ԴԱՀԿ ծառայության դատախազության հարցերով և քրեական •ործերով բաժնում, համաձայն որի ավտոմեքենան ենթակա է բռնա•րավման հօ•ուտ Հայաստանի Հանրապետության՚:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի մարտի 31-ի որոշմամբ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 11-ի դատավճիռն ըստ մեղադրանքի` Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Արսեն Հովիկի Հակոբյանի` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, Միքայել Ստեփանի Բախշյանի` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, և մյուսի բեկանվել է իրեղեն ապացույց ճանաչված ՙՖոլց-Վա•են՚ պասատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի տնօրինման մասով և •ործն ուղարկվել է նույն դատարան` նոր քննության:
Դատական նիստի ժամանակ ՙԶար•ացման հայկական բանկ՚ ԲԲԸ-ի ներկայացուցիչ Արսեն Ասատրյանը հատնեց, որ Արմեն Հարությունյանը մեքենան •նել է բանկի միջոցով և այդ պատճառով այն բանկում •րավադրված է: Հետևաբար այդ մեքենան այլ անձի` Պերճ Մկրտչյանի վերաբերյալ քրեական •ործով բռնա•րավման առարկա հանդիսանալ չի կարող:
Դատապարտյալ Պերճ Մկրտչյանը հայտնեց, որ ավտոմեքենայի սեփականատերը եղել է Արմեն Հարությունյանը: Իր և Արմեն Հարությունյանի միջև առուծախ չի եղել: Իրենց միջև եղել է բանավոր պայմանավորվածություն, համաձայն որի ավտոմեքենայի արժեքի մնացած մասը ինքը պետք է վճարեր հետա•այում: Նկատի ունենալով, որ ավտոմեքենան •րավադրված է եղել բանկում, ինքը պարտավորա•իր է տվել բանկում:
Պ.Մկրտչյանը խնդրեց ավտոմեքենան վերադարձնել բանկին:
Դատարանը •տնում է, որ Արմեն Հարությունյանի սեփականությունը հանդիսացող ավտոմեքենան Պերճ Մկրտչյանի վերաբերյալ քրեական •ործով բռնա•րավման առարկա հանդիսանալ չի կարող:
Բացի այդ, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 11-ի դատավճռով ՙՖոլց-Վա•են՚ պասատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, որը բռնա•անձվել է հօ•ուտ Հայաստանի Հանրապետության, մինչ այդ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի սեպտեմբերի 15-ի վճռով որպես սեփականություն տրվել է ՙԶար•ացման Հայկական Բանկ՚ ԲԲԸ-ին և վճիռն օրինական ուժ ստանալու պահից ավտոմեքենան հանդիսացել է հիշյալ բանկի սեփականությունը:
Նման պայմաններում դատարանը •տնում է, որ Արմեն Հարությունյանի սեփականությունը հանդիսացող և ՙԶար•ացման Հայկական բանկում՚ •րավադրված ՙՖոլց-Վա•են՚ պասսատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պետհամարանիշի ավտոմեքենան պետք է հանձնել նշված բանկի տնօրինությանը:
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 313 հոդվածով, դատարանը


Ո ր ո շ ե ց


Իրեղեն ապացույց ճանաչված ՙՖոլց-Վա•են՚ պասատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պետհամարանիշի ավտոմեքենան թողնել ՙԶար•ացման հայկական բանկ՚ ԲԲԸ-ի տնօրինությանը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարկելու օրվանից տասնօրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 30-06-2011
ՀՀ քրեական օրենսգրքի փոփոխություններին և լրացումներին համապատասխանեցում
Ամսաթիվ 06-07-2011
Ամբաստանյալ/Դատապարտյալ
Անուն Միքայել
Ազգանուն Բախշյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Նշանակվել է դատաքննություն
Ամսաթիվ 03-08-2011
Կայացվել է որոշում
Ամսաթիվ 03-08-2011
Որոշման բովանդակություն ԵԱՔԴ/0067/01/09

Ո Ր Ո Շ Ու Մ

դատական ակտը վերանայելու մասին դիմումը քննելու վերաբերյալ


03.08.2011թ. ք.Երևան


Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի դատարանը` նախա•ահող դատավոր Լ.Ավետիսյան, քարտուղարությամբ Ն.Ղազարյանի, մասնակցությամբ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Կ.Բարսեղյանի, դռնբաց դատական նիստում քննելով ՙԿոշ՚ քրեակատարողական հիմնարկի դատապարտյալ Միքայել Ստեփանի Բախշյանի (ծնված 30.12.1984թ., Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատել, նախկինում չդատված, բնակվել է ք.Երևան, Ն.Շեն•ավիթ 16 փողոցի 5 տանը) դիմումը` դատավճիռը վերանայելու մասին,

Պ ա ր զ ե ց


Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 11-ի թիվ ԵԱՔԴ/0067/01/09 դատավճռով Միքայել Ստեփանի Բախշյանը մեղավոր է ճանաչվել 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է ազատազրկման 5 /հին•/ տարի ժամկետով, առանց •ույքի բռնա•րավման: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66 հոդվածների կանոններով Միքալել Բախշյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 5 /հին•/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 03.11.2008թ-ից:
2010 թվականի հուլիսի 8-ին դատավճիռը մտել է օրինական ուժի մեջ:
2011 թվականի հուլիսի 6-ին դատարան է ստացվել դատապարտյալ Միքայել Ստեփանի Բախշյանի դիմումը, համաձայն որի` նա խնդրել է առանց իր մասնակցության վերանայել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 11-ի թիվ ԵԱՔԴ/0067/01/09 դատավճիռը` նկատի ունենալով ՀՀ Ազ•ային ժողովի կողմից 2011 թվականի մայիսի 23-ին ընդունված ՙՀՀ քրեական օրենս•րքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին՚ ՀՀ օրենքը:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն` տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն:
Դատարանը, քննելով դատապարտյալի դիմումը, •տնում է որ այն ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Նախկինում •ործող ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես պատիժ նախատեսված էր ազատազրկում երկուսից վեց տարի ժամկետով:
ՙՀՀ քրեական օրենս•րքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին՚ 2011 թվականի մայիսի 23-ի ՀՀ օրենքի 16-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես պատիժ նախատեսվել է տու•անք` նվազա•ույն աշխատավարձի հին•հարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկում` երկուսից հին• տարի ժամկետով:
Միքայել Ստեփանի Բախշյանը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման երեք (3) տարի ժամկետով:
Նման պայմաններում դատարանը •տնում է, որ Միքայել Բախշյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը համաչափ է և այն վերանայման ենթակա չէ:
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 379, 438 հոդվածներով, դատարանը


Ո ր ո շ ե ց


Դատապարտյալ Միքայել Ստեփանի Բախշյանի դիմումը` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 11-ի թիվ ԵԱՔԴ/0067/01/09 դատավճիռը վերանայելու վերաբերյալ, մերժել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` տասնօրյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ՀՀ քրեական օրենսգրքի փոփոխություններին և լրացումներին համապատասխանեցում
Ամսաթիվ 05-08-2011
Ամբաստանյալ/Դատապարտյալ
Անուն Պերճ
Ազգանուն Մկրտչյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Գործը հանձնվել է դատավորին
Ամսաթիվ 05-08-2011
Հանձնվել է դատավորին
Անուն Լևոն
Ազգանուն Ավետիսյան
Նշանակվել է դատաքննություն
Ամսաթիվ 17-08-2011
Կայացվել է որոշում
Ամսաթիվ 17-08-2011
Որոշման բովանդակություն ԵԱՔԴ/0067/01/09

Ո Ր Ո Շ Ու Մ

դատական ակտը վերանայելու մասին դիմումը քննելու վերաբերյալ


17.08.2011թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի դատարանը` նախա•ահող դատավոր Լ.Ավետիսյան, քարտուղարությամբ Ե.Կարապետյանի, մասնակցությամբ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Է. Պետրոսյանի, դռնբաց դատական նիստում քննելով ՙՍևան՚ քրեակատարողական հիմնարկի դատապարտյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի (ծնված 30.12.1985թ., Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, նախկինում չդատված, չի աշխատել, բնակվել է Երևան քաղաքի Սեպուհի փողոցի 20 տանը) դիմումը` դատավճիռը վերանայելու մասին,

Պ ա ր զ ե ց


Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 11-ի թիվ ԵԱՔԴ/0067/01/09 դատավճռով Պերճ Հակոբի Մկրտչյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 6 /վեց/ տարի ժամկետով, •ույքի բռնա•րավմամբ` հանցա•ործություններով պատճառված վնասի չափով: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66 հոդվածների կանոններով Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի ժամկետով, •ույքի բռնա•րավումով` հանցա•ործություններով պատճառված վնասի չափով: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 03.11.2008թ-ից:
2010 թվականի հուլիսի 8-ին դատավճիռը մտել է օրինական ուժի մեջ:
2011 թվականի օ•ոստոսի 5-ին դատարան է ստացվել դատապարտյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի դիմումը, համաձայն որի` նա խնդրել է առանց իր մասնակցության վերանայել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 11-ի թիվ ԵԱՔԴ/0067/01/09 դատավճիռը` նկատի ունենալով ՀՀ Ազ•ային ժողովի կողմից 2011 թվականի մայիսի 23-ին ընդունված ՙՀՀ քրեական օրենս•րքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին՚ ՀՀ օրենքը:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն` տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն:
Դատարանը, քննելով դատապարտյալի դիմումը, •տնում է որ այն ենթակա է մերժման, նկատի ունենալով, որ ՙՀՀ քրեական օրենս•րքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին՚ 2011 թվականի մայիսի 23-ի ՀՀ օրենքով ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերում որևէ փոփոխություն չի կատարվել, այսինքն` այդ օրենքը որևէ կերպ չի բարելավել դատապարտյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի վիճակը:
Նման պայմաններում դատարանը •տնում է, որ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի նկատմամբ կայացված դատավճիռը վերանայման ենթակա չէ:
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 379, 438 հոդվածներով, դատարանը


Ո ր ո շ ե ց


Դատապարտյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի դիմումը` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 11-ի թիվ ԵԱՔԴ/0067/01/09 դատավճիռը վերանայելու վերաբերյալ, մերժել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` տասնօրյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 26-08-2011
Էջերի քանակ 7 հատոր
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 26-08-2011
Էջերի քանակը 7 հատոր
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 08-09-2011
Էջերի քանակը 7 հատոր
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-10054/11
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 09-09-2011
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 09-09-2011
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 09-11-2011
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 23-12-2011
Էջերի քանակ 2233
Գործին կից նյութերը Առդիր քրեական գործը 8 հատորից համապատասխանաբար 279, 309, 287, 260, 216, 495, 326 և 61 թերթից:
Այլ նշումներ Դատավճիռն ի կատար է ածվել 23.07.2010թ.
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 23-12-2011
Էջերի քանակը 279, 309, 287, 260, 216, 495, 326, 61
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 23-12-2011
Էջերի քանակը 279, 309, 287, 260, 216, 495, 326, 61
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-16158/11
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 16-12-2011
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 20-02-2012
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 14-06-2012
Էջերի քանակ Առդիր քրեական գործը 8 հատորից համապատասխանաբար 279, 309, 287, 260, 216, 495, 326 և 92 թերթից:
Այլ նշումներ Դատավճիռն ի կատար է ածվել 23.07.2010թ.
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող ոսկյա զարդերը՝
1. Շղթա 2 կախազարդով
2. Թևնոց պոկված թելով կապվածշ
3. Մատանի դեղին քարով
4. Մատանի սպիտակ քարով
5. Ականջօղ 1 զույգ սպիտակ քարով
6. Կոտրված խաչ
7. Մատանի սպիտակ քարով
8. Մատանի սպիտակ քարով
9. Մանկական թևնոց
10. Մանկական թևնոց կախազարդով
11. Խաչ փոքր
12. Մեկ հատ ականջող կանաչ և սպիտակ քարով
13. Ականջող մեկ զույգ սպիտակ քարով
14. Մատանի կապույտ և սպիտակ քարով
15. Մատանի սպիտակ քարով
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 15-06-2012
Էջերի քանակը Առդիր քրեական գործը 8 հատորից համապատասխանաբար 279, 309, 287, 260, 216, 495, 326 և 92 թերթից:
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0067/01/09
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 09-03-2010
Ամսաթիվ 09-03-2010
Ամսաթիվ 10-03-2010
Ում կողմից է բերվել բողոքը Պաշտպան
Ում կողմից է բերվել բողոքը Ամբաստանյալ
Ում կողմից է բերվել բողոքը Պաշտպան
Բողոքը բերող անձը
Անուն Մանվել
Ազգանուն Վարդանյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքը բերող անձը
Անուն Արսեն
Ազգանուն Հակոբյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքը բերող անձը
Անուն Մարետա
Ազգանուն Բաբայան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Փոփոխել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Միքայել Ստեփանի Բախշյանի /ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - 5 տարի 6 ամիս ազ.` առանց գույքի բռնագրավման / վերաբերյալ 11.02.2010թ. դատավճիռը , նրա նկատմամբ սահմանել նվազագույն պատիժ և ՀՀ քր.օր. 70 հոդ. կիրառմամբ այն պայմանականորեն չկիրառել :
Արսեն Հակոբյան մյուսները` Պերճ Մկրտչյան, Միքայել Բախշյան, Արմեն Մարտիրոսյան Պերճ Հակոբի Մկրտչյան, Միքայել Ստեփանի Բախշյան, Արմեն Հրաչի Մարտիրոսյան Բեկանել և փոփոխել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի Արսեն Հովիկի Հակոբյանի /ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - 4 տարի 6 ամիս ազատազրկում` առանց գույքի բռնագրավման/ վերաբերյալ 11.02.2010թ-ի դատավճիռը , ՀՀ ԱԺ <<Համաներում հայտարարելու մասին>> 19.06.2009թ. որոշոման կիրառմամբ 34-177 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով ազատել պատժից , իսկ ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով պատժի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 64 և 70 հոդվածները
Պերճ Մկրտչյան մյուսները` Արսեն Հակոբյան, Միքայել Բախշյան, Արմեն Մարտիրոսյան Արսեն Հովիկի Հակոբյան , Միքայել Ստեփանի Բախշյան, Արմեն Հրաչի Մարտիրոսյան Փոփոխել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի /ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 34-177 հոդ. 3-րդ մասի 2-րդ կետով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - 7 տարի ազ.` գույքի բռնագրավմամբ` հանցագործությունների պատճառված վնասի չափով / վերաբերյալ 11.02.2010թ. դատավճիռը ,Պ.Մկրտչյանի արարքը ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերից վերաորակել ՀՀ քր.օր-ի 188 հոդ. 3-րդ մասի 2-րդ կետով նրան մեղավոր ճանաչելով իր կողմից ընդունած հափշտակությունների 3 էպիզոդով , մնացած էպիզոդներով արդարացնել : ՀՀ քր. օր-ի 34-177 հոդ. 3-րդ մասի 2-րդ կետով նշանակել մինիմում պատիժ:
Բողոքի ստացման կարգը Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Մակագրել
Ամսաթիվ 10-03-2010
Նախագահող դատավոր
Անուն Մանուշակ
Ազգանուն Պետրոսյան
Քրեական գործի մուտքագրում
Ամսաթիվ 25-03-2010
Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց Ամբաստանյալների վիճ.քարտերը
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 30-03-2010
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 30-03-2010
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 09-04-2010
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 21-04-2010
Ժամ 12:30
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 30-04-2010
Ժամ 14:30
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 07-05-2010
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 10-05-2010
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակի
Ամսաթիվ 10-05-2010
Ամսաթիվ 10-05-2010
Ստորադաս դատարանի ակտը բեկանվել է մասնակի Մասնակի բեկանվել է դատական ակտը և բեկանված մասով փոփոխվել
Ամբաստանյալ
Անուն Պերճ,Միքայել,Արմեն և մյուսի
Ազգանուն մկրտչյան,Բախշյան,Մարտիրոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ. ԵԱՔԴ/0067/01/09
10. մայիսի 2010 թվական ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա. ՇԱՀԱԶԻԶՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` Մ. ԲԱԲԱՅԱՆԻ
Մ. ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԻ
Ա. ՋՈՒՎԱՆՈՎԱՅԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ Արսեն Հակոբյանի, ամբաստանյալ Պերճ Մկրտչյանի շահերի պաշտպան Մ. Բաբայանի, ամբաստանյալ Մ. Բաշխյանի և վերջինիս շահերի պաշտպան Մ.Վարդանյանի վերաքննիչ բողոքները` Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Արսեն Հովիկի Հակոբյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, Միքայել Ստեփանի Բախշյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, և մյուսի Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետև դատարանի/ 2010 թվականի փետրվարի 11-ի դատավճռի դեմ:

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և գործի փաստական հանգամանքները.
Ամբաստանյալներ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Արսեն Հովիկի Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Միքայել Ստեփանի Բախշյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանքներ են առաջադրվել և նրանք դատապարտվել են հետևյալ արարքների համար.
Պերճ Հակոբի Մկրտչյանը կազմակերպելով կայուն հանցավոր խումբ Արսեն Հակոբյանի, Միքայել Բախշյանի հետ և Արմեն Մարտիրոսյանի հետ հանցավոր համաձայնությամբ 2008թ-ի մայիս-նոյեմբեր ամիսներին, ինչպես միայնակ, այնպես էլ Արսեն Հակոբյանի և Միքայել Բախշյանի հետ կազմակերպված խմբի կազմում, իսկ մեկ դեպքում էլ Արմեն Մարտիրոսյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, բնակարաններ ապօրինի մուտք գործելով, կրկին անգամ կատարել է գույքի 6 ավարտված գաղտնի հափշտակություններ և գաղտնի հափշտակության 4 փորձեր:
Պ.Մկրտչյանը, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2008թ. մայիսի 22-ի, ժամը 18:00-ից, մինչև մայիսի 23-ը ժամը 11:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, տեխնիկական միջոցի գործածմամբ, բացել է Մամիկոնյանց փողոցի 58ա շենքի թիվ 26 բնակարանի հյուրասենյակի պատուհանը, ապօրինի մուտք է գործել բնակարան և հափշտակել է Նարիա Միրզոյանի 5.219.500 դրամ արժողությամբ ոսկյա, արծաթյա և ոչ թանկարժեք մետաղներից պատրաստված զարդերը, ինչպես նաև 80.000 դրամ գումարը, որով պատճառել է առանձնապես խոշոր չափերի` 5.299.500 դրամի նյութական վնաս:
Այնուհետև, Պ.Մկրտչյանը, բնակարանային գողություններ կատարելու նպատակով Ա.Հակոբյանի հետ, իսկ այնուհետև նաև Մ.Բախշյանի հետ ստեղծել է կայուն մասնագիտացված խումբ, որը նախապես մանրակրկիտ պլանավորել է յուրաքանչյուրի գործողությունները, կատարել դերաբաշխում և կրկին անգամ կատարել գործողություններ:
Պ.Մկրտչյանը Ա.Հակոբյանի հետ հափշտակություն կատարելու նպատակով, 2008թ-ի հուլիսի 24-ից 2008թ-ի օգոստոսի 23-ն ընկած ժամանակահատվածում, գնացել են Երևան քաղաքի Գ.Շերամի փողոց 107 շենքի մոտ, որտեղ ըստ նախապես մշակված պլանի, Ա.Հակոբյանը դրսում հսկել է նրա գործողությունների անվատանգությունը, որպիսի հնարավոր խոչընդոտի դեպքում ահազանգի բջջային հեռախոսով, իսկ ինքը, տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ բացել է նշված շենքի թիվ 58 բնակարանի պատուհանը, ապօրինի մուտք է գործել բնակարան և հափշտակել է Աննա Ղուլիկյանի` 924.500 դրամ ընդհանուր արժողությամբ 14 կտոր ոսկյա զարդերը, կանացի հագուստները, ինչպես նաև կենցաղային տեխնիկա, որով պատճառել է խոշոր չափի նյութական վնաս:
Բացի այդ, Պ.Մկրտչյանը, Ա.Հակոբյանի հետ միասին, կրկին անգամ, գողություն կատարելու նպատակով, 2008թ-ի օգոստոսի 20-ից 26-ն ընկած ժամանակահատվածում, գնացել են Երևան քաղաքի Բաբաջանյան փողոցի 97 շենքի բակ, որտեղ կրկին նույն պլանավորման համաձայն Ա.Հակոբյանը դրսում հսկել է գործողությունների անվտանգությունը, իսկ ինքը, տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ բացել է նշված շենքի թիվ 21 բնակարանի խոհանոցի պատուհանը, ապօրինի մուտք է գործել բնակարան, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով, հանցագործությունը ավարտին չի հասցրել` հափշտակման ենթակա արժեքավոր գույք չհայտնաբերելու պատճառով:
Բացի այդ, Պ.Մկրտչյանը Ա.Հակոբյանի հետ, կրկին անգամ գողություն կատարելու նպատակով, 2008թ-ի ամռանը, գնացել են Երևան քաղաքի Կոմիտասի փող. 7/1 շենքի բակ, որտեղ Ա.Հակոբյանը դրսում հսկել է գողությունների անվտանգությունը, իսկ ինքը, տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ բացել է նշված շենքի թիվ 6 բնակարանի պատշգամբի դուռը, ապօրինի մուտք է գործել բնակարն և հափշտակել է Սեյեդ Այդին Արդեստանիի` 30.000 դրամ արժողությամբ ՙԼակոստե՚ տեսակի օծանելիքը և 15.000 դրամ արժողությամբ ՙՍուիչ՚ կոչվող համակարգչի պահեստամասը, որով ընդհանուր գումարով պատճառել է զգալի չափի` 45.000 դրամի նյութական վնաս:
Բացի այդ, Պ.Մկրտչյանը, Ա.Հակոբյանի հետ միասին, կրկին անգամ, գողություն կատարելու նպատակով, 2008թ-ի սեպտեմբերի 26-ին ժամը 20:00-ից մինչև 2008թ-ի սեպտեմբերի 28-ը ժամը 19:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, գնացել են Երևանի Հ.Հակոբյան փողոցի 4 շենքի բակ, որտեղ, պլանավորման համաձայն, Ա.Հակոբյանը դրսում հսկել է գործողությունների անվտանգությունը, իսկ ինքը, տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ բացել է նշված շենքի թիվ 51 բնակարանի պատշգամբի պատուհանը, ապօրինի մուտք է գործել բնակարան, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով, հանցագործությունը ավարտին չի հասցրել` հափշտակման ենթակա արժեքավոր գույք չհայտնաբերելու պատճառով:
Բացի այդ, Պ.Մկրտչյանը, Ա.Հակոբյանի հետ միասին, կրկին անգամ, գողություն կատարելու նպատակով, Արմեն Հրաչի Մարտիրոսյանի հետ նախնական համաձայնության գալով, 2008թ-ի հոկտեմբերի 9-ի ժամը 19:00-ից մինչև 2008թ-ի հոկտեմբերի 12-ը ժամը 10:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, գնացել են Երևանի Մամիկոնյանց փող. 35 շենքի մոտ, որտեղ, պլանավորման համաձայն Ա.Հակոբյանն ու Ա.Մարտիրոսյանը դրսում հսկել են գործողությունների անվտանգությունը, որպեսզի հնարավոր խոչընդոտի դեպքում ահազանգի բջջային հեռախոսով, իսկ ինքը, տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ բացել է նշված շենքի թիվ 3 բնակարանի պատշգամբի դուռը, ապօրինի մուտք է գործել բնակարան, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով, հանցագործությունը ավարտին չի հասցրել` հափշտակման ենթակա արժեքավոր գույք չհայտնաբերելու պատճառով:
Բացի այդ, Պ.Մկրտչյանը, Ա.Հակոբյանի հետ միասին, կրկին անգամ, գողություն կատարելու նպատակով, 2008թ. հոկտեմբեր ամսվա կեսին, գնացել է Երևան քաղաքի Ա.Խաչատրյան փողոց 29 շենքի բակ, որտեղ Ա.Հակոբյանը դրսում հսկել է գործողությունների անվտանգությունը, իսկ ինքը, տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ բացել է նշված շենքի թիվ 39 բնակարանի ննջասենյակի պատուհանը, ապօրինի մուտք է գործել բնակարան և հափշտակել է Երվանդ Հարությունյանի 60.000 դրամ արժողությամբ ոսկյա շղթան, որով պատճառել է զգալի չափերի նյութական վնաս:
Այնուհետև, կազմակերպված խմբի կազմում Պ.Մկրտչյանը և Ա.Հակոբյանը ընդգրկել են Միքայել Բախշյանին, որից հետո այդ կազմով կատարել են ևս 3 գողություններ:
Պ.Մրտչյանը, կրկին անգամ, Ա.Հակոբյանի և Մ.Բախշյանի հետ, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2008թ. հոկտեմբերի 24-ի ժամը 17:00-ից մինչև 21:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, գնացել է Սիլիկյան թաղամասի 13-րդ փղոց, որտեղ, ըստ նախապես մտածված պլանի Ա.Հակոբյանը հսկել է գործողությունների անվտանգությունը, իսկ ինքը տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ, բացել է նշված փողոցի թիվ 45 առանձնատան խոհանոցի պատուհանը, որից հետո Մ.Բախշյանի հետ միասին ապօրինի մուտք են գործել բնակարան և հափշտակել Արմեն Միրզոյանի` 120.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ՙԲայկալ՚ տեսակի, ՙMP-654K՚ մոդելի օդամղիչ ատրճանակը, 10.000 դրամ արժողությամբ դրամապանակը, 30.000 դրամ գումարը և 3.939.450 դրամ արժողությամբ ոսկյա ու արծաթյա զարդերը, որով ընդհանուր գումարով պատճառել են առանձնապես խոշոր չափի` 4.095.450 դրամի նյութական վնաս:
Բացի այդ, Պ. Մկրտչյանը, Ա.Հակոբյանի և Մ.Բախշյանի հետ միասին, կրկին անգամ, գողություն կատարելու նպատակով, 2008թ. նոյեմբերի 1-ին, ժամը 18:00-ից մինչև ժամը 21:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, գնացել է Գեղարքունիքի մարզ գյուղ Ծակքար, որտեղ ըստ նախապես մշակված պլանի` Ա.Հակոբյանը հսկել է գործողությունների անվտանգությունը, իսկ ինքն ու Մ.Բախշյանը, տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ, բացել են նշված գյուղի բնակիչ Գագիկ Սարգսի Թաթոսյանի առանձնատան խոհանոցի պատուհանը, ապօրինի մուտք են գործել բնակարան և հափշտակել են 255.900 դրամ ընդհանուր արժողությամբ 14 կտոր ոսկյա զարդեր, 9.200 դրամ գումար և 1.300.000 դրամին համարժեք 100.000 ՌԴ ռուբլի գումար, որով, ընդհանուր գումարով պատճառել են խոշոր չափի` 1.565.100 դրամի նյութական վնաս:
Բացի այդ, Պ.Մկրտչյանը, Ա.Հակոբյանի և Մ.Բախշյանի հետ միասին, կրկին անգամ, գողություն կատարելու նպատակով, 2008թ. նոյեմբերի 1-ին, ժամը 22:00-ից հետո ընկած ժամանակահատվածում, գնացել են Գեղարքունիքի մարզի Երանոս գյուղ, որտեղ ըստ նախապես մշակած պլանի Ա.Հակոբյանը հսկել է գործողությունների անվտանգությունը, իսկ ինքն ու Մ.Բախշյանը, տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ, բացել են նշված գյուղի բնակիչ` Լյով Վահրամի Հակոբյանի առանձնատան պատուհանը, ապօրինի մուտք են գործել բնակարան, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունը ավարտին չի հասցրել` հափշտակման ենթակա արժեքավոր գույք չհայտնաբերելու պատճառով:
Գործի դատաքննության ընթացքում գործով մեղադրողը հրաժարվել է ամբաստանյալներ Մ.Բախշյանին, Պ.Մկրտչյանին և Ա.Հակոբյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և Ա. Մարտիրոսյանին ՀՀ քր. օր-ի 235 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներից:
Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 11-ի դատավճռով Պերճ Հակոբի Մկրտչյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենս•րքի ՀՀ քր.օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով ազատազրկման 6 տարի ժամկետով, •ույքի բռնա•րավմամբ` հանցա•ործություններով պատճառված վնասի չափով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով` դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66-րդ հոդվածների կանոններով Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 7 տարի ժամկետով, •ույքի բռնա•րավմամբ` հանցա•ործություններով պատճառված վնասի չափով` կալանքի սկիզբը հաշվելով 03.11.2008թ-ից.:
Ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնվել է անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ամբաստանյալ Արսեն Հովիկի Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 4 տարի ժամկետով, առանց •ույքի բռնա•րավման, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով` ազատազրկման 3 տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66-րդ հոդվածի կանոններով Արսեն Հովիկի Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 4 տարի 6 ամիս ժամկետով, առանց •ույքի բռնա•րավման:
Ընտրված խափանման միջոց ստորա•րությունը չհեռանալու մասին թողնվել է անփոփոխ` մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ամբաստանյալ Միքայել Ստեփանի Բախշյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և դատապարտբվել է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 5 տարի ժամկետով, առանց •ույքի բռնա•րավման, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66-րդ հոդվածի կանոններով Միքալել Բախշյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 5 տարի 6 ամիս ժամկետով` կալանքի սկիզբը հաշվելով 03.11.2008թ-ից.:
Ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված ձեռնոցները, մեքենայի անվադողերի բանալին, լապտերը, •լխարկը, կողպեքը վճռվել է ոչնչացնել:
Ամբաստանյալներ Պերճ Մկրտչյանի, Արսեն Հակոբյանի, Միքայել Բախշյանի տնտեսություններից համապարտ կար•ով վճռվել է բռնա•անձել հոօուտ տուժողներ`
1. Արմեն Միրզոյանի` 3.140.450 ՀՀ դրամ, որպես հանցա•ործությամբ պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցում,
2. Աննա Ղուլիկյանի` 656.500 ՀՀ դրամ, որպես հանցա•ործությամբ պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցում,
3. Սեյեդ Արդեստանիի` 45.000 ՀՀ դրամ, որպես հանցա•ործությամբ պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցում,
4. Երվանդ Հարությունյանի` 60.000 ՀՀ դրամ, որպես հանցա•ործությամբ պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցում,
5. Նաիրա Միրզոյանի` 5.304.500 ՀՀ դրամ, որպես նյութական վնասի փոխհատուցում,
6. Գա•իկ Թաթոսյանի` 534.200 ՀՀ դրամ, որպես հանցա•ործությամբ պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցում:
Տուժողներ Հասմիկ Գաբրիելյանի, Անահիտ Պետրոսյանի, Համլետ Զաքոյանի, Լյով Հակովյանի վերաբերյալ քաղ հայցի հարցը համարվել է լուծված, քաղ. հայց չներկայացնելու պատճառով:
Արմեն Հակոբյանի ներկայացրած քաղ. հայցը թողնվել է առանց քննության, բավարար ապացույցներ չներկայացնելու պատճառով և նրան իրավունք է վերապահվել քաղաքացիական դատավարության կար•ով դատարան դիմելու համար:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված հանցա•ործության •ործիք հանդիսացող ՚Ֆոլց-Վա•ենՙ պասատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պ/հ 1998թ-ի արտադրության, AHL343626 շարժիչի համարով, Արաբկիրի ոստիկանության բաժնին ի պահ հանձնված ավտոմեքենան վճռվել է պետականացնել:
Ամբաստանյալներ Պերճ Մկրտչյանի, Միքայել Բաշխյանի, Արսեն Հակոբյանի մոտից և բնակարաններից հայտնաբերված դրամական միջոցները և զարդերը վճռվել է պահել քր. •ործին կից` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, •ործով քաղ. հայցի բավարարման, ինչպես նաև •ույքի բռնա•րավումները ապահովելու համար, բռնա•անձումը տարածվել է նաև նշված դրամական միջոցների և զարդերի վրա:
Քր. •ործում առկա թիվ 1 կնքված ու չբացված փաթեթում •տնվող ՚Նինելաՙ ՍՊԸ-ից առ•րավված, իրեղեն ապացույց չհանդիսացող ոսկյա զարդերը վճռվել է վերադարձնել ՚Նինելաՙ ՍՊԸ-ին ի տնօրինություն:
Նույն դատավճռով Արմեն Հրաչի Մարտիրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով ազատազրկման 2 տարի 6 ամիս ժամկետով:
Արմեն Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` հանցակազմի բացակայության պատճառով:
Արմեն Մարտիրոսյանի նկատմամբ կիրառվել է ՀՀ Ազ•այի Ժողովի 19.06.2009թ-ի համաներում հայտարարելու մասին որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նա ազատվել է հիմնական պատժի կրումից:
Ընտրված խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին, վերացվել է:
Դատավճիռը Արմեն Հրաչի Մարտիրոսյանի մասով չի բողոքարկվել:
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են ներկայացրել ամբաստանյալ Արսեն Հակոյանը, ամբաստանյալ Պերճ Մկրտչյանի շահերի պաշտպան Մ. Բաբայանը, ամբաստանյալ Մ. Բաշխյանը և վերջինիս շահերի պաշտպան Մ. Վարդանյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ պատճառաբանություններով.
Ամբաստանյալ Պերճ Մրտչյանի շահերի պաշտպան Մ. Բաբայանը հայտել է, որ դատավճիռն իր պաշտպանյալի մասով մասնակի անհիմն է, քանի որ դատարանը չի կատարել բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ դատաքննություն, որի արդյունքում հանգել է սխալ հետևության:
Այսպես`
1.Պերճ Մկրտչյանին մեղադրանք է առաջադրվել վեց ավարտված և չորս անավարտ հափշտակությունների կատարման համար, սակայն իրականում նան կատարել է գողություն երեք դրվագներով:
Տուժող Ն. Միրզոյանի տանից կատարված գողության մեջ իր պաշտպանյալը մասնակցություն չունի և այդ կապակցությամբ ձեռք բերված ապացույցները հիմնավորված չեն:
2.Պերճ Մկրտչյանի կողմից խումբ չի կազմվել և հափշտակությունները կատարվել են պատահական` առանց նախնական համաձայնության և դերաբաշխման` հետևաբար նրա արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետը:
3.Տուժողների կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցերը անհիմն են, քանի որ հայտնաբերված ոսկեղենը ապրանքագետների կողմից գնահատվել է լոմի գնով, որի կապակցությամբ իր կողմից կատարված միջնորդությունը` կրկնակի ապրանքագիտական փորձաքննություն նշանակելու մասին, դատարանը անհիմն մերժել է, իսկ չհայտնաբերված ոսկեղենի քանակի վերաբերյալ տուժողներ Արմեն և Նաիրա Միրզոյանները ապացույցներ չեն ներկայացրել և դրանք գնահատվել են շուկայական արժեքից ավելի բարձր:
4.Պ. Մկրտչյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը խիստ է, քանի որ դատարանը պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել մի շարք հանգամանքներ, մասնավորապես այն, որ Պ. Մկրտչյանը ի սկզբանե ընդունել է մեղքը երեք դրվագով, զղջացել է, դատապարտված չի եղել, ֆիզիկապես վատառողջ է, բնութագրվում է դրական, խնամքին է գտնվում մեկ անչափահաս երեխա, տուժողներին պատճառված վնասները հատուցում է իր տանից առգրավված գույքով:
Խնդրել է բեկանել դատավճիռը, Պ. Մկրտչյանին մեղսագրված արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և նրան մեղավոր ճանաչել միայն հափշտակությունների երեք դրվագով, իսկ մնացած դրվագներով արդարացնել և նշանակել պատիժ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն չափով:
Ամբաստանյալ Արսեն Հակոբյանը վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ իր նկատմամբ սահմանված պատիժը խիստ է, հաշվի չեն առնվել այն հանգամանքները, որ ինքը դեպքի կապակցությամբ տվել է մանրամասն ցուցմունքներ, կատարածի համար խորապես զղջացել է, ֆիզիկապես վատառողջ է` տառապում է հոգեկան հիվանդությամբ, ինչի կապակցությամբ ազատվել է բանակից, բացի այդ, կինգբոքսի մասնագետ է, ամուսնացած է, ունի մանկահասակ երեխաներ, արարքը կատարել է սոցիալական ծանր վիճակից ելնելով:
Խնդրել է նշված հանգամանքները հաշվի առնելով բեկանել և փոփոխել ստորադաս դատարանի ակտը և իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ 3-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 և 70 հոդվածների կիրառմամբ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ՀՀ ԱԺ <<Համաներում հայտարարելու մասին>> 19.06.2009 թվականի որոշմամբ ազատել պատժի կրումից:
Ամբաստանյալ Միքայել Բախշյանը և նրա շահերի պաշտպան Մ. Վարդանյանը վերաքննիչ բողոքով հայտնել են հետևյալը.
1.Ամբաստանյալ Մ. Բախշյանը փաստացի կալանավորվել է 30.10.2008 թվականին, սակայն նրա պատժի սկիզբը հաշվվել է ձերբակալման պահից` 2008 թվականի նոյեմբերի 03-ից:
2.Ամբաստանյալի մոտ բացակայում է հանցակազմի երկու հատկանիշները` սուբյեկտ և սուբյեկտիվ կողմ. Մ. Բախշյանը զուրկ է մտավոր կարողություններից, տառապում է օլիգոֆրենիա, դեբիլություն, տկարամտություն և պսիխոպատիա կոչվող հոգեկան հիվանդություններով, որի պատճառով պիտանի չի ճանաչվել զինվորական ծառայության համար:
3.Մ. Բախշյանի նկատմամբ նշանակվել է չափազանց խիստ պատիժ, որը անհիմն է ու չպատճառաբանված, քանի որ դատարանը պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել, որ նա անբուժելի հիվանդ է և հանցանքները կատարել է հոգեկան հիվանդության պայմաններում:
4.Դատարանը սխալ է լուծել քաղաքացիական հայցի հարցը, որն արտահայտվել է նրանում, որ իր պաշտպանյալը թեև մասնակցել է գողության երկու դրվագի, սակայն դատարանը համապարտության կարգով բռնագանձում է տարածել նաև նրա գույքի վրա իր կողմից չկատարված հափշտակությունների մասով:
Ամբաստանյալների կողմից հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման համար բռնագանձում է տարածվել Մ.Բախշյանի եղբոր փաստական կնոջ` Ա. Օհանյանին պատկանող թվով 8 ոսկյա զարդերի վրա, որոնք հանցագործությամբ ձեռք չեն բերվել և չեն կարող հանդիսանալ իրեղեն ապացույց:
Միջնորդել է բեկանել դատավճիռը և կայացնել նոր դատական ակտ, և հաշվի առնելով իր պաշտպանյալի հոգեկան հիվանդությունները, անկեղծորեն խոստովանելը և զղջալը, դրական բնութագրվելը, Մ. Բախշյանի նկատմամբ սահմանել նվազագույն պատիժ և այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով սահմանված կարգով պայմանականորն չկիրառել:
Մ. Բախշյանին քաղաքացիական հայցի մասով պատասխանող ճանաչել միայն 3.674.650 ՀՀ դրամ գումարի մասով, իսկ մնացած մասով քաղաքացիական հայցը մերժել` անհիմն ու չապացուցված լինելու հիմքով:
Մ. Բախշյանի եղբոր կնոջ` Ա. Օհանյանին պատկանող թվով 8 հատ ոսկյա զարդերը վերադարձնել նրան:
3/. Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները ներկայացված բողոքների կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը բողոքների դեմ, բողոքների հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալներ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Արսեն Հովիկի Հակոբյանի մեղքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, Միքայել Ստեփանի Բախշյանի մեղքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով նախատեսված արարքները կատարելու մեջ հաստատված են, իսկ պաշտպանական կողմից բերված պատճառաբանություններն ու վերաքննիչ բողոքների փաստարկները հերքված են ներքոհիշյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Պ.Մկրտչյանը ՀՀ քր.օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն, ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2008թ-ի հոկտեմբերի 24-ին ժամը 17:00-ից մինչև 21:00-ն ընկած ժամանակահատվածում Սիլիկյան թաղ. 13-րդ փող. թիվ 45 տանից •աղտնի հափշտակություն կատարելու նպատակով, նախնական համաձայնության է եկել Արսեն Հովիկի Հակոբյանի և Միքայել Ստեփանի Բախշյանի հետ ու դերաբաշխել վերջիններից •ործողությունները: Դերաբաշխման համաձայն` Ա.Հակոբյանը դրսում հսկել է տարածքը, իսկ ինքն ու Մ.Բախշյանը ապօրինի մուտք են •ործել տուն և հափշտակել` ոսկյա զարդեր և օդամղիչ զենք: Այնուհետև, 2008թ-ի նոյեմբերի 1-ին, իր ընկերներ` Արսեն Հակոբյանի և Միքայել Բախշյանի ու Ա.Հակոբյանի ընկեր Գուր•են Հարությունյանի հետ եկել են Գեղարքունիքի մարզի Մարտունի քաղաքում բանակային ընկերոջը տեսակցելու նպատակով: Նշված վայրում, Արսենի առաջարկով որոշել են •ողություն կատարել և սկսել են փնտրել հարմար առանձնատներ: Մոտ ժամը 20:20-ի սահմաններում, նշված մարզի •յուղերից մեկում, Ա.Հակոբյանը նկատել է անբնակ առանձնատուն, որտեղից էլ որոշել են •ողություն կատարել: Այդ նպատակով մեքենան կայանել է առանձնատներից շուրջ 20 մետր հեռավորության վրա, որից հետո Ա.Հակոբյանը կան•նել է դրսում` անվտան•ությունը հսկելու համար, իսկ ինքն ու Մ.Բախշյանը ներխուժել են առանձնատան բակ: Իր մոտ եղած անվադողերի բանալիով բացել են տան եվրոարտադրության պատուհանը, այնուհետև Մ.Բախշյանի հետ միասին մտել են բնակարան: Բնակարանի պատուհանի միջից •ողացել են 8 հատ 5.000 դրամանոց թղթադրամ և մի քանի կտոր ոսկյա զարդ, որից հետո միասին հեռացել են:
Արսեն Հակոբյանը ՀՀ քր.օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին 2-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել է խոստովանական ցուցմունքներ այն մասին, որ 2008թ-ի հուլիս ամսին, Երևան քաղաքի Սեպուհի փողոց 20 հասցեում •տնվող ավտոլցման կետում ծանոթացել է նույն հասցեում բնակվող Պերճ Մկրտչյանի հետ: Հարաբերությունները մտերմացել են, որի ընթացքում իմացել է, որ Պ.Մկրտչյանը բնակարանային •ողություն կատարելու ճանապարհով •ումար է հայթայթել: Նույն ժամանակահատվածում, Պ.Մկրտչյանն իրեն առաջարկել է մասնակցել •ողություններին, որպես օժանդակող, որին տվել է իր համաձայնությունը` նյութական խնդիրներ ունենալու պատճառով: Այնուհետև, նախապես համաձայնեցնելով իրենց •ողությունները` 2008թ. հուլիսի 24-ից 2008թ. օ•ոստոսի 23-ն ընկած ժամանակահատվածում, •նացել է Երևանի Գ.Շերամի փողոց 107 շենքի մոտ, որտեղ ըստ նախապես մշակված պլանի, ինքը դրսում հսկել է Պ.Մկրտչյանի •ործողությունների անվտան•ությունը, որպեսզի հնարավոր անցորդների և բնակիչների նկատելու դեպքում, բջջային հեռախոսով ահազան•ի և տեղեկացնի Պ.Մկրտչյանին, իսկ Պ.Մկրտչյանն իր մոտ եղած ` մեքենայի անվադողերի համար նախատեսված բանալիով, բացել է նշված շենքի թիվ 58 բնակարանի պատուհանը, մուտք է •ործել բնակարան և հափշտակել է ոսկյա զարդեր, կանացի հա•ուստներ, ինչպես նաև կենցաղային տեխնիկա, որից հետո միասին և Պ.Մկրտչյանի ՙՖոլցվա•են-Պասատ՚ մակնիշի ավտոմեքենայով հեռացել են: Դրանից հետո, 2008թ-ի օ•ոստոսի 20-ից 26-ն ընկած ժամանակահատվածում, կրկին •ողություն կատարելու նպատակով, Պ.Մկրտչյանի հետ միասին •նացել է Երևան քաղաքի Բաբաջանյան փողոց 97 շենքի բակ, որտեղ ինքը դրսում հսկել է •ործողությունների անվտան•ությունը, իսկ Պ.Մկրտչյանը •ործիքով բացել է նշված շենքի 21 բնակարանի խոհանոցի պատուհանը, մուտք է •ործել բնակարան, որտեղից շուրջ 10 րոպե անց դուրս •ալով հայտնել է, որ •ողանալու ոչինչ չի հայտնաբերել: Այնուհետև, կրկին •ողություն կատարելու նպատակով, 2008թ-ի ամռանը Պ.Մկրտչյանի հետ միասին •նացել են Երևան քաղաքի Կոմիտաս փողոցի 7/1 շենքի բակ, որտեղ դրսում կան•նելով կրկին հսկել է Պ.Մկրտչյանի •ործողությունների անվտան•ությունը, իսկ Պ.մկրտչյանը •ործիքով բացել է նշված շենքի թիվ 6 բնակարանի պատշ•ամբի դուռը, մուտք է •ործել բնակարն և հափշտակել է ՙԼակոստ՚ տեսակի օծանելիք ու համակար•չի պահեստամաս, որից հետո նրա հետ մեքենայով հեռացել է: Գողացված ապրանքները մնացել են Պ.Մկրտչյանի մոտ: Դրանից հետո, կրկին ան•ամ •ողություն կատարելու նպատակով 2008թ. սեպտեմբերի 26-ի ժամը 20:00-ից մինչև 2008թ-ի սեպտամբերի 28-ը ճամը 19:30-ն ընկած ժամանակահատվածում Պ.Մկրտչյանի հետ •նացել են Երևան քաղաքի Հ.Հակոբյան փողոց 4 շենքի բակ, որտեղ կրկին ան•ամ հսկել է Պ.Մկրտչյանի •ործողությունների անվտան•ությունը, իսկ նա •ործիքով բացել է նշված շենքի 51 բնակարանի պատշ•ամբի պատուհանը, մուտք է •ործել բնակարան, սակայն դուրս •ալուց հետո հայտնել է, որ •ողանալու ոչինչ չի •տել:
Հերթական •ողությունը կատարելու ցանկության մասին հայտնել են Պերճ Մկրտչյանի ընկերոջը` Արմեն Մարտիրոսյանին, միաժամանակ առաջարկել են դրա կատարմանը իրենց հետ մասնակցել: Ստանալով Ա.Մարտիրոսյանի համաձայնությունը` 2008թ. հոկտեմբերի 9-ի, ժամը 19:00-ից, մինչև 2008թ. հոկտեմբերի 12-ը ժամը 10:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, վերջինիս և Պ.Մկրտրյանի հետ •նացել են Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց փողոցի 35 շենքի մոտ, որտեղ Պ.Մկրտչյանի կողմից կատարած դերաբաշխման համաձայն, ինքը Ա.Մարտիրոսյանի հետ դրսում հսկել է Պ.Մկրտչյանի •ործողությունների անվտան•ությունը, իսկ Պ.Մկրտչյանը իր մոտ եղած •ործիքով բացել է նշված շենքի 3 բնակարանի պատշ•ամբի դուռը, մուտք է •ործել բնակարան, որտեղից շուրջ 5 րոպե անց դուրս •ալով հայտնել է, որ բնակարանում •ողանալու ոչինչ չի հայտնաբերել: Դրանից հետո, կրկին •ողություն կատարելու նպատակով, Պ.Մկրտչյանի հետ միասին, 2008թ. հոկտեմբեր մասվա կեսերին, •նացել են Երևան քաղաքի Ա.Խաչատրյան փողոց 29 շենքի բակ, որտեղ, ինքը դրսում հսկել է Պ.Մկրտչյանի •ործողությունների անվտան•ությունը, իսկ Պ.Մկրտչյանը •ործիքի միջոցով բացել է նշված շենքի 39 բնակարանի ննջասենյակի պատուհանը, մուտք է •ործել բնակարան և •ողանալով 1 հատ ոսկյա շղթա դուրս է եկել բնակարանից:
Այնուհետև հետա•ա •ործողությունների կատարմանը մասնակցելու համար, ինքն ու Պ.Մկրտչյանը առաջարկություն են արել Միքայել Բախշյանին, ով իր վաղեմի ընկերն է: Մ.Բախշյանի համաձայնությունը ստանալուց հետո, հերթական •ողությունը կատարելու նպատակով, վերջինիս ու Պ.Մկրտչյանի հետ միասին, 2008թ. հոկտեմբերի 24-ի, ժամը 17:00-ից, մինչև 21:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, •նացել են Սիլիկյան թաղամասի 13-րդ փողոց, որտեղ ըստ նախապես մշակված պլանի ինքը դրսում հսկել է Պ.Մկրտչյանի և Մ.Բախշյանի •ործողությունների անվտան•ությունը, իսկ վերջիններս բացել են առանձնապան պատուհանը, մըել են բնակարան և •ողացել ՙԲայկալ՚ տեսակի օդամղիչ ատրճանակ, ոսկյա զարդեր, որից նետո միասին հեռացել են Պ.Մկրտչյանի ավտոմեքենայով:
Այնուհետև, 2008թ. նոյեմբերի 1-ին, Պ.Մկրտչյանի, Մ.Բախշյանի և իր ծանոթ Գուր•են Հարությունյանի հետ, ուղևորվել են Գեղարքունիքի մարզ որտեղ, Գ.Հարությունյանի հետ ունեցած պայմանավորվածության համաձայն, պետք է վաճառեր հա•ուստներ: Գ.Հարությունյանին թողնելով խանութում` Պ.Մկրտչյանի և Մ.Բախշյանի հետ մեքենայով առանձնացրել են և նրանց հետ միասին, հերթական ան•ամ •ողություն կատարելու նպատակով շրջել են հարևանությամբ տեղակայված •յուղերով` հարմար առանձնատուն ընտրելու համար: Շրջելու արդյունքում, Ծակքար •յուղում ընտրել են մի առանձնատուն և 18:00-ից մինչև 21:00-ն ընկած ժամանակահատվածում նշված առանձնատան դիմաց դիրքավորվելով` հսկել է Պ.Մկրտչյանի ու Մ.Բախշյանի •ործողությունների անվտան•ությունը, իսկ վերջիններս բացել են նշված տան խոհանոցի պատուհանը, մուտք են •ործել բնակարան և •ողացել 100.000 ՌԴ ռուբլի ու 14 կտոր ոսկյա զարդեր և դուրս եկել: Դեպքի վայրից հեռանալով` վերադարձել են Գ.Հարությունյանի մոտ, որտեղից միասին ուղևորվել են դեպի •յուղ Երանոս: Նշված •յուղում Գ.Հարությունյանին խնդրել են որպեսզի իրենց մեքենայի մեջ սպասի, պատճառաբանելով, որ անհրաժեշտ հանդիպում ունեն իրենց ծանոթի հետ: Գ.Հարությունյանից առանձնանալով` Պ.Մկրտչյանի, Մ.Բախշյանի հետ շրջակայքում փնտրել են հարմարավետ` անմարդաբնակ առանձնատուն, •ողություն կատարելու համար: Առանձնատունն ընտրելուց հետո, ինքը դրսում հսկել է Պ.Մկրտչյանի և Մ.Բախշյանի •ործողությունների անվտան•ությունը, իսկ վերջիններս բացել են նշված առանձնատան պատուհանը, մուտք են •ործել բնակարան, սակայն որոշ ժամանակ անց դուրս •ալով հայտնել են, որ բնակարանում •ողանալու ոչինչ չեն հայտնաբերել: Դրանից հետո, վերադարձել են Գ.Հարությունյանի մոտ և նրա հետ միասին ուղևորվել են Երևան: Երևանում ընթրելու նպատակով այցելել են Տի•րան Մեծ պողոտայի վրա •տնվող մի ռեստորան, որտեղից •ողություններ կատարելու կասկածանքով բերման են ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից: Գողացված զարդերի մի մասը վաճառել են Մ.Խորենացու փողոցի վրա •տնվող ոսկու տոնավաճառում Մովսես անունով •նորդի, որի հետ ծանոթացել են Պ.Մկրտչյանի բանակային ընկերոջ` Գրի•որի միջոցով:
Միքայել Բախշյանը ՀՀ քր.օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, սակայն ցուցմունքներով ընդունել է մեղսա•րվող արարքը և տվել է ցուցմունքներ այն մասին, որ 2008թ-ի հոկտեմբերի կեսերին, իր` Սիլիկյան թաղամասում •տնվող տուն են եկել վաղեմի ընկեր` Արսեն Հակոբյանը և նրա հետ միասին Պերճ անունով մի տղա: Վերջիններս եկել են ՙՖոլց-Վա•են՚ մակնիշի ավտոմեքենայով: Խոսակցության ընթացքում, Պ.Մկրտչյանը ու Ա.Հակոբյանը հետաքրքրվել են հարևանությամբ տեղակայված մի առանձնատանը բնակվող անձանցից: Հետա•այում երբ հանդիպել է Պ.Մկրտչյանին ու Ա.Հակոբյանին, վերջիննես իրեն հայտնել են, որ նշված առանձնատնից •ողություն են կատարել և միևնույն ժամանակ առաջարկել են, իրենց հետ միասին մասնակցելու հետա•ա •ողությունների կատարմանը: Առաջարկությանը համաձայնվել է և •ողություն կատարելու նպատակով, 2008թ-ի նոյեմբեր ամսին Պ.Մկրտչյանի ու Ա.Հակոբյանի հետ միասին •նացել են Գեղարքունիքի մարզ քաղաք Մարտունի: Նված վայրում, հարմար առանձնատուն ընտրելուց հետո, Պ.Մկրտչյանի ավտոմեքենան կան•նեցրել են քիչ հեռու, որից հետո ինքն ու Ա.Հակոբյանը դրսում հսկել են Պ.Մկրտչյանի •ործողությունների անվտան•ությունը, իսկ Պ.Մկրտչյանը բացելով առանձնատան եվրոարտադրության պատուհանը` մտել է բնակարան և •ողացել 30.000 ՌԴ ռուբլի •ումար ու ոսկյա զարդեր, որից հետո հեռացել են: Այնուհետև, ընտրել են ևս մեկ առանձնատուն, որտեղ Պ.Մկրտչյանի կողմից կատարված դերաբաշխման համաձայն` ինքն ու Ա.Հակոբյանը կրկին դրսում հսկել են Պ.Մկրտչյանի •ործողությունների անվտան•ությունը, իսկ Պ.Մկրտչյանը մտել է բնակարան: Շուրջ 15 րոպե անց Պ.Մկրտչյանը բնակարանից դուրս է եկել և հայտնել է, որ ոչինչ չի •ողացել: Դրանից հետո, վերադարձել են Երևան, որտեղ Պ.Մկրտչյանը այցելել է տարադրամի փոխանակման կետ •ողացված ՌԴ ռուբլին փոխանակելուց հետո իրեն է տվել 40.000 դրամ •ումար:
Գործով մյուս ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանը ՀՀ քր.օր-ի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և 235 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2008թ-ի սեպտեմբեր ամսին ծանոթացել է Պ.Մկրտչյանի հետ, հետա•այում մտերմացել: Պ.Մկրտչյանի միջոցով ծանոթացել է Արսեն Հակոբյանի հետ և հանդիպումների ընթացքում տեղի ունեցած խոսակցություններից իմացել է, որ վերջիններս բնակարանային •ողություններ են կատարում: Պ.Մկրտչյանի և Ա.Հակոբյանի ատաջարկը ստանալով, միաժամանակ նյութական խնդիրներ ունենալու պատճառով, ցանկացել է նրանց հետ միասին մասնակցելու •ողության կատարմանը և այդ նպատակով 2008թ-ի հոկտեմբերի 9-ին ժամը 19:00-ից մինչև 2008թ-ի հոկտեմբերի 12-ը ժամը 10:00-ն ընկած ժամանակահատվածում Պ.Մկրտչյանի և Ա.Հակոբյանի հետ •նացել են Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց փող. 35 շենքի մոտ: Նշված վայրում, նախնական պայմանավորվածության համաձայն ինքը, Ա.Հակոբյանի հետ դրսում հսկել են Պ.Մկրտչյանի •ործողությունների անվտան•ությունը, որպեսզի հնարավոր խոչընդոտի դեպքում ահազան•ի նրա բջջային հեռախոսին, իսկ Պ.Մկրտչյանը բացել է նշված շենքի թիվ 3 բնակարանի պատշ•ամբի դուռը, մուտք է •ործել բնակարան, որտեղից շուրջ 5 րոպե հետո դուրս է եկել և հայտնել, որ բնակարանից ոչինչ չի •ողացել:
2008թ-ին ԱՄՆ մշտական բնակության է մեկնել բարեկամը, ով նրան է նվիրել մի որսորդական հրացան: Հրացանի փողը կարճեցրել է, հետա•այում փայտե բռնակի վրա փորա•րություններ կատարել և հուշանվերի տեսքով պատից կախելու նպատակով: Հրացանը պահել է իր կողմից վարձակալված Երևան քաղաքի Արզումանյան փող. 10 շենքի թիվ 15 բնակարանում:
Ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է նաև գործով ձեռք բերված նորքոհիշյալ հետևյալ ապացույցներով.
Սույն •ործով տուժող Նաիրա Արտաշեսիյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ-ի մայիսի 22-ին, ժամը 18:00-ին, ընտանիքի անդամների հետ միասին տանից դուրս են եկել և •նացել են Նոր-Հաճն: 2008թ-ի մայիսի 23-ին, ժամը 11:30-ի սահմաններում վերադարձել են և հայտնաբերել, որ բնակարանից •ողություն է կատարվել ու հափշտակվել է ոսկյա, արծաթյա և ոչ թանկարժեք մետաղից պատրաստված զարդերը, ինչպես նաև 80.000 դրամ •ումար, որով ընդհանուր առմամբ պատճառվել է 5.333.500 դրամի նյութական վնաս: 2008թ. նոյեմբերի 21-ին ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնում ճանաչման են ներկայացվել զարդեր, որոնց միջից ճանաչել է իր բնակարանից հափշտակված ոչ թանկարժեք մետաղներից պատրաստված զարդերից երեքը:
Տուժող Աննա Նոդարի Ղուլիկյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ. հուլիսի 4-ին, ընտանիքի անդամների հետ միասին մեկնել են Վրաստանի Հանրապետություն, որտեղ բնակվել են մինչև 2008թ. օ•ոստոսի 23-ը: Նշված օրը, վերադառնալով տուն` հայտնաբերել է, որ բնակարանից •ողություն է կատարվել և հափշտակվել են 1.226.500 դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկյա զարդեր, հա•ուստներ, ինչպես նաև կենցաղային տեխնիկա: Կատարվածի մասին հաղորդում է տրվել ոստիկանության Մալաթիայի բաժնում: 2009թ. փետրվարի 12-ին, հրավիրվել է ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժին, որտեղ ճանաչման ներկայացված ապրանքների միջից ճանաչել է իր բնակարանից հափշտակված` ՙՏոշիբա՚ տեսակի համակար•իչը և ՙՔանոն՚ տեսակի տեսախցիկը: Իմացել է, որ իր բնակարանից հափշտակությունը կատարել են Պերճ Մկրտչյանը և Արսեն Հակոբյանը:
Գործով տուժող Հասմիկ Մնացականի •աբրիելյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ-ի օ•ոստոսի 20-ից մինչև օ•ոստոսի 26-ն ընտանիքի անդամներով •տնվել են Գողարքունիքի մարզի Վարդենիկ •յուղում: 2008թ-ի օ•ոստոսի 26-ին երեկոյան ժամի վերադարձել են Երևան և այցելելով բնակարան նկատել են, որ իրերը թափված են հատակին, իսկ խոհանոցի պատուհանը բաց վիճակում է: Կռահել է, որ բնակարանը հանցա•ործներ են ներխուժել և ստու•ել է •ույքի առկայությունը: Ստու•ման արդյունքում որևէ ապրանքի բացակայություն չի հայտնաբերել և կատարվածի մասին իրավապահ մարմիններին հաղորդում չի տվել: 2008թ-ի դեկտեմբերի 20-ին իրեն են այցելել ոստիկանության Մալաթիայի բաժնի աշխատակիցները, որոնք հետաքրքրվել են նշված •ողության փորձի հնարավոր կատարման մասին: Աշխատակիցներից իմացել է, որ հանցա•ործությունը բացահայտվել է և նույն օրը տվել է հաղորդում:
Տուժող Սեյեդ Այդին Արդեստանիի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ-ի ամռան ամիսներին •տնվել է ԻԻՀ` քաղաք Թեհրանում: 2008թ-ի օ•ոստոս ամսվա վերջին վերադարձել է Հայաստան և այցելելով բնակարան հայտնաբերել է, որ •ողություն է կատարվել և հափշտակվել է 30.000 դրամ արժողությամբ ՙԼակոստ՚ տեսակի օծանելիքը ու 15.000 դրամ արժողությամբ ՙՍուիչ՚ կոչվող պահեստամասը: Հետա•այում իմացել է, որ հանցա•ործությունը բացահայտվել է և հաղորդում է տվել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում:
Տուժող Անահիտ Գուր•ենի Պետրոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ իր` Հ.Հակոբյան փողոց թիվ 4 շենքի 51 բնակարանում բնակվել են դուստրը ամուսնու հետ միասին: Վերջիններս, աշխատանքի բերումով վերջին տարիների ընթացքում, անչափահաս երեխայի հետ միասին տեղափոխվել և բնակվել են Արաբական Էմիրություններում: 2008թ. սեպտեմբերի 26-ին, այցելել է բնակարան, որտեղ կատարել է մաքրման աշխատանքներ: 2008թ. սեպտեմբերի 28-ին, հերթական այցելության ժամանակ նկատել է, որ բնակարանի իրերը թափված են հատակին և կռահել է, որ բնակարան •ողեր են ներխուժել: Կատարվածի մասին հաղորդում է տրվել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում, որից հետո զննել է բնակարանի •ույքը և որևէ ապրանքի բացակայություն չի հայտնաբերել:
Տուժող Համլետ Հայկազի Զաքոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ. հոկտեմբերի 9-ին, ժամը 19:00-ի սահմաններում, կնոջ հետ միասին մեկնել է Գավառ: 2008թ-ի հոկտեմբերի 12-ին, ժամը 10:00-ին վերադարձել է Երևան և այցելելով բնակարան հայտնաբերել է, որ բնակարանի •ույքը անկանոն կերպով թափված վիճակում է, իսկ ննջասենյակի պատուհանը բացված է: Կռահելով, որ բնակարան հանցա•ործներ են ներխուժել, ստու•ել է •ույքի առկայությունը, որի արդյունքում որևէ ապրանքի բացակայություն չի հայտնաբերվել: Կատարվածի մասին հաղորդում է տվել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում, հետա•այում իրավապահ մարմիններից իմացել է հանցա•ործների տվյալները:
Տուժող Երվանդ Մուրադի Հարությունյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2008թ. հոկտեմբեր ամսվա կեսերին կինը •տնվել է հայրական տանը` Անիի շրջանի Աղին •յուղում: Այդ ընթացքում իր` Երևան քաղաքի Ա.Խաչատրյան փողոցի 29 շենքի թիվ 39 բնակարանում բնակվել է միայնակ: Մի օր բավականին ուշ ժամի վերադարձել է տուն և նկատել է, որ ննջասենյակի պատուհանը բացված վիճակում է: Ենթադրել է, որ այն անուշադրության հետևանքով ինքն է բաց թողել և որևէ հանցավոր արարքի հետ կապված կասկածներ չի ունեցել: Հետա•այում իր տուն են այցելել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցներ, որոնք հետաքրքրվել են բնակարանից հնարավոր կատարված •ողության մասին: Սկզբից ժխտել է նշված հան•ամանքը, սակայն համոզվելու համար ստու•ել է բնակարանում պահվող արժեքավոր •ույքի առկայությունը և հայտնաբերել է, որ բացակայում է 60.000 դրամ արժողությամբ ձեռքի ոսկյա շղթան: Կատարվածի մասին հաղորդում է տվել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում:
Տուժող Արմեն Սար•սի Միրզոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ-ի հոկտեմբերի 24-ին, ժամը 17:00-ի սահմաններում, կնոջ հետ միասին իր Սիլիկյան թաղամասի 3-րդ փողոցի 45 տանից դուրս •ալով` •նացել է հիվանդանոց ` հորը այցելելու: Նույն օրը ժամը 21:00-ի սահմաններում վերադառնալով մտել է տուն և նկատել է, որ բնակարանի իրերեը անկանոն թափթփված վիճակում են: Կռահել է, որ բնակարանից •ողություն է կատարվել և ստու•ել է •ույքի առկայությունը: Ստու•ման արդյունքում հայտնաբերել է, որ հափշտակվել է 5.058.000 դրամ կազմող ընդհանուր •ումարի` օդամղիչ ատրճանակը, ոսկյա և արծաթյա զարդերը և 30.000 դրամ •ումարը: Կատարվածի համար ահազան•ել է իրավապահ մարմիններին, որից հետո հարևան բնակիչ` Մարատ Սար•սյանից իմացել է, որ իր բացակայության ընթացքում, տան առջևի փողոցով, կասկածելի անցուդարձ է արել երկնա•ույն ՙՖոլց-Վա•են՚ մակնիշի ավտոմեքենա: Հետա•այում, ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնում ճանաչման ներկայացված ապրանքների միջից ճանաչել է իր բնակարանից հափշտակված` ընդհանուր թվով 21 կտոր ոսկյա զարդերը և ՙԲայկալ՚ տեսակի օդմղիչ ատրճանակը: Իմացել է, որ •ողություն կատարած անձանց թվում եղել է իր հարևանությամբ բնակվող Միքայել Բախշյանը:
Տուժող Գա•իկ Սար•սի Թաթոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Գեղարքունիքի մարզի Ծակքար •յուղում ունի առանձնատուն, որտեղ բնակվել է ընտանիքով: 2008թ-ի նոյեմբերի 1-ին, ժամը 18:00-ի սահմաններում, ընտանիքի անդամների հետ միասին •նացել է բարեկամի տուն: Նույն օրը, ժամը 22:00-ի սահմաններում վերադարձել է և նկատել է, որ խոհանոցի պատուհանը բացված վիճակում է: Բնակարան մտնելով` տեսել է, որ պահարանի իրերը խառնված վիճակում են, որց հետո ստու•ել և հայտնաբերել է, որ հափշտակվել է 100.000 ՌԴ ռուբլի, 9.200 ՀՀ դրամ •ումարները, ինչպես նաև ընդհանուր թվով 14 կտոր ոսկյա զարդերը: Կատարված հանցա•ործության մասին հաղորդում է տվել իրավապահ մարմիններին: Հետա•այում ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնում կատարված •ործողության ընթացքում ճանաչել է իր բնակարանից հափշտակված 13 կտոր ոսկյա զարդերը: Իմացել է, որ •ողությունը կատարել են Պերճ Մկրտչյան, Միքայել Բախշյան և Արսեն Հակոբյան տվյալներով իրեն անծանոթ անձինք, որոնց մոտից նույն օրը հայտնաբերվել և առ•րավվել է հափշտակված •ումարից 60.000 ՌԴ ռուբլին:
Տուժող Լյովա Վահրամի Հակոբյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Գեղարքունիքի մարզի Երանոս •յուղում ունի առանձնատուն, որտեղ բնակվում է կնոջ հետ միասին: 2008թ-ի հոկտեմբերի 29-ին կնոջ հետ միասին մեկնել է Երևան, որտեղից վերադարձել է 2008թ-ի նոյեմբերի 3-ին, ժամը 12:00-ի սահմաններում: Առանձնատան բակից նկատել է, որ ավտոտնակի դուռը բաց վիճակում է: Կռահել է, որ բնակարան •ողեր են ներխուժել և ստու•ել •ույքի առկայությունը: Ստու•ման արդյունքում որևէ ապրանքի բացակայություն չի հայտնաբերել: Կատարվածի մասին հաղորդում է տրվել իրավապահ մարմիններին:
Վկա Մարատ Ռազմիկի Սար•սյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվում է Արմեն Միրզոյանի հարևանությամբ` Սիլիկյան թաղամասի 12-րդ փողոցի թիվ 20 տանը: 2008թ. հոկտեմբերի 24-ին, ժամը 19:00-ի սահմաններում իր տան առաջին հարկում •տնվող ավտոտնակում զբաղվել է մեքենայի նորո•մամբ: Նույն ժամանակահատվածում, ավտոտնակի ներսից նկատել է մի երկնա•ույն մեքենա, որը դանդաղ երթևեկելով անցել է փողոցով` դեպի Ա.Միրզոյանի տան ուղղությամբ, կրկին դանդաղ երթևեկելով ընթացել է իր ավտոտնակի առջևով, որի ընթացքում նկատել է, որ այն ՙՖոլց-Վա•են՚ մակնիշի ավտոմեքենա է: Շուրջ 25 րոպե անց, նույն մեքենան, բարձր արա•ությամբ ընթացել է իր ավտոտնակի և Ա.Միրզոյանի տան առջևի ճանապարհով և հեռացել: Դրանից 10 րոպե հետո, ավտոտնակում այցելել է Ա.Միրզոյանը, որը ողջունելուց և առօրյա կենցաղի շուրջ զրուցելուց հետո •նացել է տուն: Մոտ 5 րոպե անց Ա.Միրզոյանը վազքով եկել է իր մոտ և հայտնել, որ բնակարանից •ողություն է կատարվել: Ընդհանուր զրույցի ընթացքում, Ա.Միրզոյանին պատմել է ՙՖոլց-Վա•են՚ մակնիշի մեքենայի մասին, որը կասկածելի անցուդարձ է կատարել իրենց փողոցով: 2009թ-ի ապրիլի 4-ին` երբ հրավիրվել է քննչական բաժին հարցաքննության, ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի բակում նկատել է երկնա•ույն ՙՖոլց-Վա•են-պասատ՚ մակնիշի ավտոմեքենա, որը բավականաչափ նմանեցրել է Ա.Միրզոյանի տանից կատարված դեպքի օրը կասկածելի անցուդարձ կատարող ավտոմեքենային:
Գործով վկա Գուր•են Արմենի Հարությունյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ մանուկ հասակից ճանաչել է Արսեն Հակոբյանին: Որպես Ա.Հակոբյանի ընկեր ճանաչել է Պերճ Մկրտչյանին և Միքայել Բախշյանին, որոնց հետ առանձին շփում չի ունեցել: Զբաղվել է առևտրով` ՀՀ մարզերում վաճառել է հա•ուստներ: 2008թ. ընթացքում իմացել է, որ Ա.Հակոբյանը աշխատանք չունի և նյութական կարիքները չի կարողանում հո•ալ, ինչի պատճառով նրան առաջարկել է հա•ուստի վաճառքի •ործում համա•ործակցելու: 2008թ. նոյեմբերի 1-ին, Ա.Հակոբյանը հայտնել է, որ Մարտունի քաղաքում բնակվող իր ծանոթները հա•ուստի •նման առաջարկ են արել: Հայտնել է նաև, որ իր ընկերների` Պերճի և Միքայելի հետ •ործով մեկնելու է Մարտունի, միաժամանակ առաջարկել է իրենց հետ միասին ուղևորվելու` հա•ուստները վաճառելու նպատակով: Երևան քաղաքի Զեյթուն թաղամասում հանդիպել է Արսենին, ով եղել է Միքայելի ու Պերճի հետ միասին, վերջինիս ՙՖոլց-Վա•են-պասատ՚ մակնիշի ավտոմեքենայով: Հա•ուստները իր մեքենայից տեղափոխել և տեղադրել է Պ.Միքայելյանի ավտոմեքենայի բեռնախցիկը, որից հետո նրանց հետ միասին ուղևորվել է Մարտունի: Ճանապարհին Պ.Մկրտչյանի ավտոմեքենան լիցքավորել է վառելիքով, որի համար վճարել է 20.000 դրամ և ևս 22.000 դրամի ուտելիք է •նել: Պ.Մկրտչյանը խոստացել է, որ վառելիքի և ուտելիքի դիմաց կատարած ծախսը կհատուցի` Մարտունիում բնակվող իր ծանոթից •ումար վերցնելով: Մարտունիում Պ.Մկրտչյանը, Մ.Բախշյանը և Ա.Հակոբյանը իրեն իջեցրել են համապատասխան վաճառակետում և հեռացել` ծանոթին տեսակցելու նպատակով: Շուրջ 1 ժամ անց, վերջիններս վերադարձել են, որից հետո ուղևորվել են Երևան: Ճանապարհին, իրեն անծանոթ •յուղերից մեկով անցնելու ընթացքում, Պ.Մկրտչյանը կան•նեցրել է ավտոմեքենան և հայտնել է, որ ցանկանում է ինչ որ անձի տեսակցել: Շուրջ 20 րոպե մեքենայում մնացել է միայնակ, որից հետո Պերճը, Միքայելը և Արսենը վերադարձրել են: Դրանից հետո շարունակել են ուղևորվել դեպի Երևան: Երևանում` Զեյթուն թաղամասում, Պ.Մկրտչյանը այցելել է տարադրամի փոխանակման կետ, որտեղից վերադառնալով` տվել է 40.000 դրամ •ումար, որը Մարտունի ուղևորվելու ընթացքում ինքը վճարել էր վառելիքի և ուտելիքի դիմաց: Այնուհետև, Պ.Մկրտչյանի, Մ.Բախշյանի և Ա.Հակոբյանի հետ միասին •նացել են ընթրելու Տի•րան Մեծ պողոտայի վրա •տնվող ռեստորաններից մեկում, որտեղից բերման է ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից` •ողության կատարման կասկածանքով:
Վկա Գրի•որ Աշոտի Աբելյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Պ.Մկրտչյանի հետ ծանոթացել է ՀՀ ՊՆ զորքերում պարտադիր զինվորական ծառայությունն անցնելու ընթացքում` 2003-2005թթ.: Զորացրվելուց հետո, շուրջ 2 տարի բնակվել է ՌԴ-ում, որտեղից վերադառնալով` զբաղվել է ոսկերչությամբ Մ.Խորենացի փողոցի վրա •տնվող ՙՈսկու Աշխարհ՚ տոնավաճառի արտադրամասում: 2008թ. օ•ոստոս ամսին, Կիևյան փողոցով պատահական անցնելու ընթացքում, հիշել է բանակային ընկեր Պերճ Մկրտչյանին և որոշել է տեսակցել: Վերջինիս հանդիպել է նրա տանը և փոխանակվել է հեռախոսահամարներով, հետա•այում կապ պաշտպանելու համար: 2008թ. օ•ոստոս ամսին, Պ.Մկրտչյանն այցելել է իր աշխատավայր, իր հետ բերելով շուրջ 5 կտոր ոսկյա զարդեր: Զարդերի վերաբերյալ հայտնել է, որ դրանք պատկանում են իր մորը, ով էլ ցանկանում է դրանք նվիրել իր կնոջը` կայանալիք ծննդյան տարեդարձի տոնին: Միաժամանակ խնդրել է որպեսզի զարդերը փայլեցնի հոտուկ ոսկերչական նյութով` բարվոք տեսքի բերելու համար: Պ.Մկրտչյանի խնդրանքով կատարել է, որից հետո վերջինս •նել է զարդատուփեր ու զարդերը դրա մեջ տեղադրելուց հետո հեռացել է: 2008թ. սեպտեմբեր ամսվա սկզբին, Պ.Մկրտչյանը իր աշխատավայր է եկել մի այլ տղայի հետ, որին ներկայացրել է որպես իր ընկեր, ծանոթացրել, որի արդյունքում իմացել է, որ անունը Արսեն է, ՙՑուլ՚ մականունով: Նույն հանդիպման ընթացքում Պ.Մկրտչյանը հայտնել է, որ նյութական խնդիրներ ունի, ինչի պատճառով ցանկանում է իր տան ոսկյա զարդերը վաճառել և խնդրել է, որպեսզի այդ հարցում իրեն օ•նի: Ինքը, Պ.Մկրտչյանի և Արսենի հետ միասին, արհեստանոցից իջել է վաճառասրահ և վաճառքի ենթակա զարդերը ցույց է տվել Մովսես անունով ոսկու առուվաճառքով զբաղվող իր ծանոթին: Մովսեսը, ոսկին կշռելուց հետո •նել է, դրա դիմաց վճարելով •ումարը, որը Պ.Մկրտչյանը ու Արսենը ստանալով` հեռացել են: 2008թ. սեպտեմբեր ամսվա վերջին իրեն է տեսակցել Արսենը, ով իր հետ բերել է մի քանի կտոր ոսկյա զարդ: Հայտնել է, որ դրանք իր զարդերն են և խնդրել է իրեն օ•նել դրանք վաճառելու համար, քանի որ նյութական խնդիրներ ունի; Արսենի զարդերը կրկին •նել է Մովսեսը` վճարելով համապատասխան •ումարը:
2008թ. հոկտեմբեր ամսվա վերջին, կրկին Պ.Մկրտչյանը մի քանի կտոր ոսկյա զարդերով եկել է իր մոտ, հայտնել է, որ դրանք իրենն են և ցանկանում է վաճառել, քանի որ անհրաժեշտ է մեքենայի ապառիկի դիմաց ամսեկան վճարումը կատարել: Նշված զարդերը, կրկին •նել է Մովսեսը, ով դրանց դիմաց վճարել է շուրջ 800 ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամ: Գումարը վերցնելուց հետո Պ.Մկրտչյանը հեռացել է:
Վկա Մովսես Հակոբի Առաքելյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Մ.Խորենացի փողոցի վրա •տնվող ՙՎաղարշ և որդիներ՚ ՍՊԸ-ի ՙՈսկու Աշխարհ՚ տոնավաճառում զբաղվում է ոսկու ջարդոնների առուվաճառքով: Տոնավաճառում աշխատելու ընթացքում ծանոթացել է Գրի•որ Աբելյանի հետ: Վերջինս, 2008թ. սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսների ընթացքում, երեք ան•ամ այցելել է իրեն, որի ընթացքում իր հետ եղել է մի երիտասարդ: Առաջին այցելության ընթացքում •նել է մի քանի կտորից բաղկացած` խաչ և այլ տեսակի զարդեր, որոնց դիմաց վճարել է շուրջ 150 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ: Հաջորդ այցելության ընթացքում վճարել է շուրջ 130 ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամ` կրկին •նելով մի քանի կտոր ոսկյա զարդեր, իսկ 3-րդ` 2008թ. հոկտեմբերի 30-ի այցելության ժամանակ •նել է ՙԿարդինալ՚ կոչվող •ործվածքի 25-30 •ր. քաշով շղթա, 4 հատ կանացի մատանիներ, մեկ զույ• ականջօղեր և շղթայի կտորներ: Նշված բոլոր զարդերի դիմաց , ընդհանուր •ումարով վճարել է 860 ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամ: Գնած զարդերը վաճառել է պատահական այցելու •նորդների:
Վկա Գայանե Ալեքսանդրի Հովհաննիսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ. հոկտեմբեր ամսին, ծանոթացել է Արմեն Մարտիրոսյանի հետ և նույն ժամանակվանից, նրա հետ վարձակալությամբ բնակվել է Երևանի Արզումանյան փողոցի 10 շենքի թիվ 15 բնակարանում: 2008թ. նոյեմբերի 11-ին մասնակցել է բնակարանում կատարված խուզարկությանը: Խուզարկության ժամանակ հայտնաբերվել է որսորդական հրացանը, որը պատկանել է Արմեն Մարտիրոսյանին, սակայն թե ումից և երբ է նա այն ձեռք բերել, տեղեկություններ չունի:
Բնակարանի խուզարկություններ կատարելու մասին արձանա•րություններով այն մասին, որ`
02.11.2008թ. Պ.Մկրտչյանի բնակության վայրում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված և առ•րավված ինչպես թանկարժեք, այնպես էլ ոչ թանկարժեք մետաղներից պատրաստված զարդեր, օդամղիչ ատրճանակ և ՙՔանոն՚ տեսակի ֆոտոխցիկ:
02.11.2008թ. Ա.Մարտիրոսյանի բնակության վայրում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված և առ•րավված ՙԶԿ՚ մոդելի 202-Դ ողորկափող կարճեցված փողով որսորդական հրացանով:
Ավտոմեքենայի զննություն կատարելու մասին արձանա•րությունով այն մասին, որ`
02.11.2008թ. Պ.Մկրտչյանի ՙՖոլց-Վա•են պասատ՚ մակնիշի ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված և առ•րավված ոսկյա զարդերով, 60.000 ՌԴ ռուբլի •ումարով, լապտերով, բժշկական ռետինե և կտորե ձեռնոցներով, •լխարկով և մեքենայի անվադեղերի համար նախատեսված սև մեկուսիչով փաթաթված բանալիով:
Առ•րավում կատարելու մասին արձանա•րությունով այն մասին, որ`
14.11.2008թ. <<ինելա>> ՍՊԸ-ի •րավատնից առ•րավված Պ.Մկրտչյանի կողմից 10.24.2008թ-ին կնքված թիվ 22936 վարկային պայմանա•ով •րավադրված 11,3 •ր. քաշով շղթան:
Առարկաները ճանաչման ներկայացվելու արձանա•րություններով, որի ընթացում տուժողներ Ա.Միրզոյանի, Ն.Միրզոյանի, Գ.Թաթոսյանի, և Ա.Ղուլիկյանի կողմից ճանաչվել են իրենց բնակարաններից •ողացված ոսկյա և ոչ թանկարժեք մետաղներից պատրաստված զարդերը, Մայկալ ՄՊ-654՚ տեսակի օդամղիչ ատրճանակը, <<Քանոն>> տեսակի ֆոտոխցիկը և ՙԹոշիբա՚ տեսակի համակար•իչը:
Դատաձ•աբանական թիվ 2479, ապրանքա•իտական թիվ 139, թիվ 191, դատաքիմիական և ապրանքա•իտական համալիր թիվ 09-0256, թիվ 09-0258, դատահետքաբանական թիվ116 փորձաքննության եզրակացություններով:
Մեղադրյաների բնակարաններից և նրանց մոտից հայտնավերված և առ•րավված իրերը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումներով:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալներ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Արսեն Հովիկի Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, Միքայել Ստեփանի Բախշյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորված և հաստատված են գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, որոնց համար նրանք պետք է ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով վերաքննիչ բողոքները` ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակված պատիժները մեղմացնելու վերաբերյալ, գտնում է, որ նշված պահանջը նույնպես անհիմն է և ենթակա է մերժման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ բողոքներում մատնանշված չեն ամբաստանյալների պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող այնպիսի նոր հանգամանքներ, որոնք պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել դատարանը:
Քրեական գործի նյութերից երևում է, որ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալների նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով ստուգման և բազմակողմանի գնահատության է ենթարկել նրանց կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալ Պերճ Մկրտչյանը նախկինում դատապարտված չի եղել, երիտասարդ է, ամուսնացած է, ամբաստանյալ Արսեն Հակոբյանը նախկինում դատապարտված չի եղել, երիտասարդ է, վատառողջ է, տառապում է փսիխոպատիա հիվանդությամբ, աջակցել է վարույթն իրականացնող մարմնին` •ործով օբյեկտիվ ճշմարտությունը բացահայտելուն, զղջում է կատարած արարքի համաը, ամբաստանյալ Միքայել Բախշյանը նախկինում դատապարտված չի եղել, երիտասարդ է, վատառողջ է, տառապում է օլի•ոֆրենիա հիվանդությամբ և ամբաստանյալների պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում նրանց նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է հանցանքների ծանրությանը, դրանք կատարելու հանգամանքներին, հանցավորների անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրանց ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Այսպիսով վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալներ Պ.Մկրտչյանի, Ա.Բախշյանի և Ա.Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս չեն խախտվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջները, նշանակված պտիժը արդարացի է, համապատասխանում է կատարած հանցանքների ծանրությանը և ամբաստանյալների անձին: Այսինքն դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս թույլ չի տրվել դատական սխալ, որը հիմք կհանդիսանար վերաքննիչ բողոքները բավարարելու և ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակված պատժաչափը մեղմացնելու կամ նրանց նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ և 70-րդ հոդվածները կիրառելու համար:
Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքներում նշված հիմքերի սահմաններում քննության առնելով քաղաքացիական հայցի հարցը, վերլուծելով գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Մ. Բախշյանի, նրա շահերի պաշտպան Մ. Վարդանյանի և ամբաստանյալ Ա. Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքները այդ մասով ենթակա է բավարարման` հետևյալ պատճառաբանություններով.
ՀՀ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննությունը և լուծումը կանոնակարգված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 156-164-րդ հոդվածներով /գլուխ 20-րդ` քաղաքացիական հայցը քրեական դատավարությունում /:
Օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով: Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ <<Քաղաքացիական դատավարության օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն սույն օրենսգրքով:
Այսինքն` քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննության և լուծման ընթացքում կիրառվում են քրեական դատավարության օրենսգրքի 20-րդ գլուխը, ինչպես նաև տվյալ օրենսգրքի այլ հոդվածներով սահմանված կանոնները, իսկ այլ կանոնները կարող են կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին:
Քաղաքացիական հայցի լուծմանը վերաբերող օրենսդրական պահանջը արտացոլված է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետում, համաձայն որի <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը…
10/ Քաղաքացիական հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով:
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1073-րդ հոդվածով ամրագրված է պատասխանատվությունը համատեղ պատճառված վնասի համար, որի առաջին մասի համաձայն վնասը համատեղ պատճառած անձիք տուժողի առջև կրում են համապարտ պատասխանատվություն:
Վկայակոչված նորմերի բովանդակային վերլուծությունից և սույն դատավճռով քաղաքացիական հայցի հարցի լուծման ուսումնասիրությունից ու վերլուծությունից հետևում է, որ հարուցված քաղաքացիական հայցերի հարցը առաջին ատյանի դատարանի կողմից լուծվել է վերոհիշյալ նորմերի պահանջների խախտմամբ, որն արտահայտվել է նրանում, որ դատարանը հաշվի չառնելով, թե տուժողներից ում օգտին և ինչ չափով է ներկայացվել քաղաքացիական հայցերը, ինչպես նաև հանցագործության կատարման մեջ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի մասնակցության աստիճանը ու դրա հետևանքով տուժողներից յուրաքանչյուրին պատճառված գույքային վնասի չափը` համապարտության կարգով գույքային պատասխանատվությունը դրել է բոլորի վրա:
Ինչ վերաբերվում է պաշտպան Մ.Վարդանյանի վերաքննիչ բողոքի փաստարկին այն մասին, որ իր պաշտպանյալ Մ.Բախշյանի մոտ բացակայում է հանցակազմի երկու հատկանիշները` <<սուբյեկտ և սուբյեկտիվ կողմ>>, Մ. Բախշյանը զուրկ է մտավոր կարողություններից, տառապում է օլիգոֆրենիա, դեբիլություն, տկարամտություն և պսիխոպատիա կոչվող հոգեկան հիվանդություններով, որի պատճառով պիտանի չի ճանաչվել զինվորական ծառայության համար, ապա վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի պատճառաբանությունները և այդ կապակցությամբ բերված բոլոր փաստարկները խիստ հակասական են և կրում են զուտ տեսական ու դեկլարատիվ բնույթ:
Պաշտպանը այդպես էլ չի մատնանշել որևէ ապացույց, առ այն, որ Մ.Բախշյանը չի գիտակցել և չէր էլ կարող գիտակցել իր կատարած հանցանքի ու նրա հետևանքների էությունը: Իսկ ինչ վերաբերվում է այն հանգամաքնին, որ վերջինս զինվորական ծառայության համար ճանաչվել է ոչ պիտանի, ապա նշված հանգամանքը ևս չի վկայում այն մասին, որ Մ.Բախշյանը անմեղսունակ է: Ասվածից հետևում է, որ պաշտպան Մ.Վարդանյանը իր կողմից մատնանշված հանգամանքներում Մ.Բախշյանի անմեղսունակության փաստը հիմնավորելու համար չվկայակոչելով որևէ իրավական նորմ, փորձել է զուտ տեսականոորեն հիմնավորել, որ իր պատպանյալի մոտ բացակայում են հանցակազմի տարրերը:
Դատարանը քննության առնելով ամբաստանյալ Բախշյանի և նրա շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի պահանջը, Մ.Բախշյանի եղբոր կնոջը` Ա.Օհանյանին պատկանող 8 հատ ոսկյա զարդերը նրան վերադարձնելու մասին, հանգում է այն հետևության, որ այն որպես անհիմն պետք է մերժել նկատի ունենալով, որ սույն գործով այդպիսի տվյալ ձեռք չի բերվել:
Դատարանը անդրադառնալով Մ.Բախշյանի և նրա շահերի պաշտպանի պատճառաբանություններին այն մասին, որ ամբաստանյալ Մ. Բախշյանը փաստացի կալանավորվել է 30.10.2008 թվականին, սակայն նրա պատժի սկիզբը հաշվվել է ձերբակալման պահից` 2008 թվականի նոյեմբերի 03-ից և նա շուրջ 3 օր գտնվել է անզատության մեջ, որով խախտվել է վերջինիս իրավունքները, գտնում է, որ այն անհիմն է, քանի որ ըստ գործի նյութերի Մ. Բախշյանը ձերբակալվել է 2008թ. նոյեմբերի 03-ին և նրա ձերբակալումն ու արգելանքի տակ պահելը համապատասխանում է ՀՀ քր. դատ. օր. 128 հոդվածի պահանջներին, այն է` <<ձերբակալումը անձի կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու նպատակով, նրան արգելանքի վերցնելն է, վարույթն իրականացնող մարմին բերելը, համապատասխան արձանագրություն կազմելը և այդ մասին նրան հայտարարելը, օրենքով որոշված վայրերում և պայմաններում, արգելանքի տակ կարճաժամկետ պահելու համար>>:
Նույն օրենսգրքի 129 հոդվածի համաձայն հանցանք կատարելու մեջ կասկածվող անձը կարող է ձերբակալվել քննիչի կողմից, եթե նա բռնվել է օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելիս, կամ այն կատարելուց անմիջապես հետո:
Ձերբակալումը կատարավում է հանցանք կատարելու մեջ անմիջականաորեն ծագած կասկածանքի հիման վրա և քրեական հետապնդման մարմնի որոշման հիման վրա և ՀՀ քր. դատ. օր. 130 հոդվածի համաձայն նշված հիմքով ձերբակալումը չի կարող տևել արգելանքի վերցնելու պահից 72 ժամից ավելի:
Նույն օրենսգրքի 1311 հոդվածի համաձայն հանցանք կատարելու մեջ կասկածվող անձին հետաքննության մարմնի, քննչի կամ դատախազի մոտ բերելուց հետո երեք ժամվա ընթացքում, կազմվում է կասկածյաին ձերբակալելու մասին արձանագրություն, որի պատճենը ստորագրությամբ տրվում է ձերբակալված անձին:
Օրենքի վերոգրյալ պահանջները կատարվել են ամբաստանյալ Մ Բախշյանին ձերբակալելու և արգելանքի տակ պահելու ողջ ընթացքում, ինչը հերքելու և ամբաստանյալին անհիմն անազատության մեջ պահելու վերաբերյալ պաշտպանական կողմը որևէ ապացույց չի ներկայացրել:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալներ Պ.Մկրտչյանին, Մ.Բախշյանին և Ա.Հակոբյանին առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորված և հաստատված են գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, քրեական գործի ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, որոնք գործին մասնակցող անձանց օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող են ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, /բացառությամբ քաղաքացիական հայցի լուծման/ թույլ չեն տրվել և գործի փաստական հանգամանքների մասին դատարանի դատավճռում շարադրված հետևությունները բխում են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից:
Վերոգրյալի պայմաններում վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը պետք է փոփոխել` միայն քաղաքացիական հայցի մասով:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395, 399-րդ, 402-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Պերճ Մկրտչյանի շահերի պաշտպան Մ.Բաբայանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Ամբաստանյալ Մ. Բախշյանի, նրա շահերի պաշտպան Մ.Վարդանյանի և ամբաստանյալ Ա. Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքները բավարարել մասնակիորեն` քաղաքացիական հայցի մասով:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 11-ի դատավիճռն ըստ մեղադրանքի` Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Արսեն Հովիկի Հակոբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, Միքայել Ստեփանի Բախշյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, փոփոխել քաղաքացիական հայցի մասով:
Տուժող, քաղաքացիական հայցվոր Ն. Միրզոյանի քաղաքացիական հայցը բավարարել ամբողջությամբ:
Ամբաստանյալ Պերճ Մկրտչյանից հօգուտ Նաիրա Միրզոյանի բռնագանձել 5.304.500 /հինգ միլիոն երեք հարյուր չորս հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ` որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցում:
Տուժողներ, քաղաքացիական հայցվերներ Աննա Ղուլիկյանի, Սեյեդ Այդեստանի և Երվանդ Հարությունյանի քաղաքացիական հայցերը բավարարել ամբողջությամբ:
Ամբաստանյալներ Պերճ Մկրտչյանից և Արսեն Հակոբյանից համապարտության կարգով հօգուտ տուժող Աննա Ղուլիկյանի բռնագանձել 656.500 /վեց հարյուր հիսունվեց հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ, հօգուտ Սեյեդ Այդեստանի` բռնագանձել 45.000 /քառասունհինգ հազար ՀՀ դրամ, հօգուտ տուժող Երվանդ Հարությունյանի` 60.000 /վաթսուն հազար / ՀՀ դրամ` որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցում:
Տուժողներ, քաղաքացիական հայցվորներ Արմեն Միրզոյանի և Գագիկ Թաթոսյանի քաղաքացիական հայցերը բավարարել ամբողջությամբ:
Ամբաստանյալներ Պ. Մկրտչյանից, Ա. Հակոբյանից և Ա. Բախշյանից համապարտության կարգով հօգուտ տուժողներ Արմեն Միրզոյանի բռնագանձել 3.140.450 /երեք միլիոն հարյուր քառասուն հազար չորս հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ, հօգուտ Գագիկ Թաթոսյանի բռնագանձել 534.200 /հինգ հարյուր երեսունչորս հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ` որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցում:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` հրապարակման պահից մեկ ամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`




ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 10-05-2010
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 07-06-2010
Էջերի քանակը 7/յոթ/ հատոր, 1-ին հատորը` <<279>> թերթ, 2-րդ հատորը` <<309>> թերթ, 3-րդ հատորը` <<286>> թերթ, 4-րդ հատորը` <<260>> թերթ, 5-րդ հատորը` <<216>> թերթ, 6-րդ հատորը` <<488>> թերթ,
Գործին կից նյութեր Պ. Մկրչյանի զին. գրքույկը,Մ. Բախշյանի անձնագիրը և 4 վիճակագրական քարտեր
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 11-06-2010
Էջերի քանակը 279, 309, 286, 260, 216, 488, 119
Գործին կից նյութերը Պ.Մկրտչյանի զին. գրքույկը, Մ. Բախշյանի անձնագիրը և 4 վիճ. քարտերը:
Ուր Վճռաբեկ
Գրության համարը Ե-7008/10
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 14-06-2010
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 26-01-2011
Ամսաթիվ 25-01-2011
Ում կողմից է բերվել բողոքը Տուժող
Բողոքը բերող անձը
Անուն Կ
Ազգանուն Սարգսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Պերճ Մկրտչյան, Արսեն Հակոբյան , Միքայել Բախշյան, Արմեն Մարտիրոսյան Բեկանել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի /ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 34-177 հոդ. 3-րդ մասի 2-րդ կետով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - 7 տարի ազ.` գույքի բռնագրավմամբ` հանցագործությունների պատճառված վնասի չափով / , Արսեն Հովիկի Հակոբյանի /ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - 4 տարի 6 ամիս ազատազրկում` առանց գույքի բռնագրավման/ , Միքայել Ստեփանի Բախշյանի /ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - 5 տարի 6 ամիս ազ.` առանց գույքի բռնագրավման / և Արմեն Հրաչի Մարտիրոսյանի /ՀՀ քր. օր-ի 34-177 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով - 2 տարի 6 ամիս ազ., ՀՀ քր.օր-ի 235 հոդ. 1-ին մասոցվ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` հանցակազմի բացակայության պատճառով , ՀՀ ԱԺ <<Համաներում հայտարարելու մասին>> 19.06.2009թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ ազատվել է հիմնական պատժի կրումից , իրեղեն ապացույց ճանաչված հանցագործության գործիք հանդիղացող <<Ֆոլց-Վագեն>> պասատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ638 պ/հ 1996թ-ի արտադրության, AHL343626 շարժիչի համարով , Արաբկիրի ոստիկանության բաժնին ի պահ հանձնված ավտոմեքենան պետականացնել / վերաբերյալ 11.02.2010թ-ի դատավճիռը` իրեղեն ապացույց ճանաչված հանցագործության գործիք հանդիղացող <<ՖՖոլց-Վագեն>> պասատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ638 պ/հ 1996թ-ի արտադրության, AHL343626 շարժիչի համարով , Արաբկիրի ոստիկանության բաժնին ի պահ հանձնված ավտոմեքենան պետականացնելու մասը` ավտոմեքենան հանձնելով սեփականատիրոջը կամ օրինական տիրապետողին` Բանկին :
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Մակագրել
Ամսաթիվ 31-01-2011
Նախագահող դատավոր
Անուն Մանուշակ
Ազգանուն Պետրոսյան
Բողոքն առանց քննության թողնելու որոշում
Ամսաթիվ 01-02-2011
Որոշման բովանդակությունը ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ


ՈՐՈՇՈՒՄ
Գործ ԵԱՔԴ/0067/01/09
01 փետրվարի 2011թ. ք. Երևան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի /այսուհետև` Վերաքննիչ դատարան/ նախագահող դատավոր Մ. Պետրոսյանս քննարկելով <<Զարգացման Հայկական Բանկ>> ԲԲԸ-ի վարչության նախագահ Կ.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքը Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ Դատարան/ 11.02.2010 թվականի դատավճռի դեմ իրեղեն ապացույցների`մասնավորապես <<Ֆոլց-Վագեն>> պասատ 1.6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պետհամարանիշի 1998 թվականի արտադրության, AHL343626 շարժիչի համարով, Արաբկիրի ոստիկանության բաժնին ի պահ հանձնված ավտոմեքենայի տնօրինման հարցը լուծելու մասով վարույթ ընդունելու հարցը,

ՊԱՐԶԵՑԻ

Դատարանի 11.02.2010 թվականի դատավճռով քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Պերճ հակոբի Մկրտչյանի`ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և մյուսների, իրեղեն ապացույց ճանաչված հանցագործության գործիք հանդիսացող <<Ֆոլց Վագեն>> պասատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պետհամարանիշի 1998 թվականի արտադրության, AHL343626 շարժիչի համարով, Արաբկիրի ոստիկանության բաժնին ի պահ հանձնված ավտոմեքենան պետականացվել է:
Նշված դատավճիռը ամբաստանյալները բողոքարկել են ՀՀ վերաքննիչ և ՀՀ վճռաբեկ դատարան և այն ստացել է օրինական ուժ:
Սույն դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել <<Զարգացման Հայկական բանկ>> ԲԲԸ-ի վարչության նախագահ Կ.Սարգսյանը, խնդրելով հարգելի ճանաչել բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը, իր կողմից ներկայացրած բողոքը ընդունել վարույթ, բեկանել Դատարանի 11.02.2010 թվականի դատավճիռը`իրեղեն ապացույց հանդիսացող <<Ֆոլց-Վագեն>> պասատ 1.6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պ/հ 1998 թվականի արտադրության, AHL343626 շարժիչի համարով, Արաբկիրի ոստիկանության բաժնին ի պահ հանձնված ավտոմեքենան պետականացնելու մասով և ավտոմեքենան հանձնել սեփականատիրոջը կամ օրինական տիրապետողին`բանկին:
Ուսումնասիրելով <<Զարգացման Հայկական բանկ>> ԲԲԸ-ի վարչության նախագահ Կ.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքը, հանգում եմ այն հետևության, որ այն պետք է թողնել առանց քննության` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ հոդվածով սահմանված է վերաքննիչ բողոք բերելու ժամկետը, ըստ որի վերաքննիչ բողոք բերվում են`
1./ առաջին ատյանի դատարանների` գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերը հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն ժամկետանց բողոքները թողնվում են առանց քննության, որի վերաբերյալ դատարանը կայացնում է որոշում:
<<Զարգացման Հայկական բանկ>> ԲԲԸ-ի վարչության նախագահ Կ.Սարգսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը ժամկետանց է, քանի որ սույն գործով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտը կայացվել է 2010 թվականի փետրվարի 11-ին, մինչդեռ վերաքննիչ բողոքը բերվել է 2011 թվականի հունվարի 26-ին, երբ արդեն իսկ ավարտված է բողոքարկման ժամկետը:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում գտնում եմ, որ <<Զարգացման Հայկական բանկ>> ԲԲԸ-ի վարչության նախագահ Կ.Սարգսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը պետք է թողնել առանց քննության:
Միաժամանակ պարզաբանվում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380-րդ հոդվածով ամրագրված է բողոքարկման ժամկետը վերականգնելու կարգը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ, 381-րդ հոդվածներով


ՈՐՈՇԵՑԻ

<<Զարգացման Հայկական բանկ>> ԲԲԸ-ի վարչության նախագահ Կ.Սարգսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.02.2010 թվականի կայացրած դատավճռի դեմ, թողնել առանց քննության:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից 15-օրյա ժամկետում:





ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 21-02-2011
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 09-03-2011
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 18-03-2011
Ժամ 13:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 24-03-2011
Ժամ 13:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 31-03-2011
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է, ստորոդաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է և բեկանված մասով ուղարկվել է ստորադաս դատարան նոր քննության
Ամսաթիվ 31-03-2011
Ամբաստանյալ
Անուն Զարգացման հայկական բանկ
Ազգանուն Զարգացման հայկական բանկ
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Քր.դատ. օր.հոդված
Քր. օր.հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ ԵԱՔԴ/0067/01/09
31 մարտի 2011 թվական ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա. ՇԱՀԱԶԻԶՅԱՆԻ
<<ԶԱՐԳԱՑՄԱՆ ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԲԱՆԿ>> Ա.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
ԲԲԸ-ի ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ

Դռնբաց դատական նիստում քննելով <<Զարգացման հայկական բանկ>> ԲԲԸ-ի վարչության նախագահ Կ.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքը` Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Արսեն Հովիկի Հակոբյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, Միքայել Ստեփանի Բախշյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, և մյուսի Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետև դատարանի/ 2010 թվականի փետրվարի 11-ի դատավճռի դեմ:


Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննական մարմինը 13.05.2009թ.-ի որոշմամբ թիվ 14144108 քրեական գործով <<Ֆոլկսվագեն Պասատ>> մակնիշի 11 ՕՍ 638 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, ճանաչել է որպես իրեղեն ապացույց և այն ի պահ է հանձնել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնին մինչև քրեական գործով վերջնական որոշման ընդունումը:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 11-ի դատավճռով` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, և մյուսների, ի թիվս այլ հարցերի վճռվել է նաև իրեղեն ապացույց ճանաչված հիշյալ ավտոմեքենայի տնօրինման հարցը և այն` <<Ֆոլց-Վագեն>> պասատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պ/հ 1998թ-ի արտադրության, AHL343626 շարժիչի համարով ավտոմեքենան ճանաչվել է հանցագործության գործիք և պետականացվել է:
Դատավճիռը օրինական ուժ ստանալուց հետո այն իրեղեն ապացույցի մասով բողոքարկվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան, սակայն ժամկետանց լինելու պատճառաբանությամբ նշված դատարանի 01.02.2011թ. որոշմամբ թողնվել է առանց քննության:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 01-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0067/01/09 քրեական գործով կայացված 11.02.2010թ. դատավճռի իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը լուծելու մասով <<Զարգացման Հայկական Բանկ>> ԲԲԸ-ի բողոքարկման համար բաց թողնված ժամկետը վերականգնվել է:

2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերոհիշյալ դատավճիռը իրեղեն ապացույց հանդիսացող <<Ֆոլց-Վագեն>> պասատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պ/հ ավտոմեքենայի տնօրինման մասով բողոքարկել է <<Զարգացման հայկական բանկ>> ԲԲԸ-ի վարչության նախագահ Կ.Սարգսյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ պատճառաբանություններով.
Ըստ բողոքաբերի` դատարանի 11.02.2010թ. դատավճռով իրեղեն ապացույց ճանաչված հանցագործության գործիք հանդիսացող <<Ֆոլց-Վագեն>> պասատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պ/հ 1998թ-ի արտադրության, AHL343626 շարժիչի համարով, Արաբկիրի ոստիկանության բաժնին ի պահ հանձնված ավտոմեքենան պետականացվել է, որով խախտվել են բանկի իրավունքները, քանի որ դատարանի կողմից սխալ է տնօրինվել իրեղեն ապացույց հանդիսացող վերոհիշյալ ավտոմեքենան:
Բողոքաբերի կարծիքով ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 1-ին մասի` հանցագործության գործիք են համարվում այն առարկաները, որոնք օգտագործելու միջոցով կատարվում է հանցագործությունը, այսինքն հանցագործության օբյեկտիվ կողմը: Հետևաբար, եթե որևէ առարկա օգտագործվել է հանցագործության կատարման ժամանակ ոչ թե հանցագործության օբյեկտիվ կողմի կատարման համար, ապա այն չի կարող գնահատվել որպես հանցագործության գործիք:
Սույն գործի հանգամանքների վերլուծությունից հետևում է, որ որպես հանցագործության գործիք իրեղեն ապացույց ճանաչված ավտոմեքենան չի օգտագործվել հափշտակությունների օբյեկտիվ կողմը կատարելու համար, այն չէր էլ կարող օգտագործվել որպես բնակարանային գողությունների գործիք: Ավելին, մեղադրանքի փաստական կողմի նկարագրությունից հետևում է, որ յուրաքանչյուր գողության դրվագում որպես հանցագործության գործիք օգտագործվել են ինչ-որ տեխնիկական միջոցներ, սակայն ոչ ավտոմեքենան: Այսինքն, ավտոմեքենան չի ծառայել գողության օբյեկտիվ կողմի կատարմանը, այն ուղղակի հանդիսացել է հանցագործների փոխադրամիջոց` ոչ ավելին, ուստիև չէր կարող ճանաչվել հանցագործության գործիք հանդիսացող իրեղեն ապացույց և ըստ այդմ տնօրինվեր:
Բացի այդ, բողոքաբերը հայտնել է, որ դատարանը դատաքննության ընթացքում չի պարզել ավտոմեքենայի սեփականատիրոջը, որի դեպքում ակնհայտ կդառնար, որ ավտոմեքենայի սեփականատերը ոչ թե Պերճ Մկրտչյանն է, այլ Ա.Հարությունյանը, որը այն գրավադրվել է <<Զարգացման Հայկական Բանկ>> ԲԲԸ-ում և դրա դիմաց ստացել է վարկ:
Հետագայում Ա.հարությունյանի կողմից վարկը չմարելու հետևանքով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.09.2009թ. վճռով <<Զարգացման Հայկական Բանկ>> ԲԲԸ-ի հայցն ընդդեմ Արմեն Հարությունյանի բավարարվել է` Ա.Հարությունյանից հօգուտ ընկերության բռնագանձելով 2 359 719 ՀՀ դրամ` բռնագանձումը տարածելով պատասխանողին սեփականության իրավունքով պատկանող այ դնույն <<Ֆոլց-Վագեն>> պասատ մակնիշի 11 ՕՍ 638 պ/հ ավտոմեքենայի վրա:
Բացի այդ, դատարանը չի պարզել նաև, թե ավտոմեքենան սեփականատիրոջ տիրապետումից ինչ ճանապարհով է դուրս եկել /օրինական, թե անօրինական/:
Բողոքի հեղինակը նշել է, որ հիշյալ ավտոմեքենան պետականացնելով` ստեղծվել է մի իրավիճակ, որով դժվարացել է ավելի վաղ ընդունված դատական ակտի կատարումը, որի արդյունքում խախտվում է ՄԻԵԿ-ի 6-րդ հոդվածով ամրագրված արդարացի դատաքննության իրավունքը, որի անքակտելի տարրերից է օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերի կատարումը` այդ հարցի կապակցությամբ վկայակոչելով Եվրոպական դատարանի դիրքորոշումը` Hornsby v. Greece գործով:
Վերոգրյալի հիման վրա բողոքաբերը գտնելով, որ <<Զարգացման Հայկական Բանկ>> ԲԲԸ-ն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 6-րդ հոդվածի 33-րդ կետի համաձայն հանդես է գալիս որպես դիմող, որի իրավունքները և օրինական շահերը քրեական դատավարության ընթացքում խախտվել են, քանզի դատարանը տնօրինելով վերոնշյալ ավտոմեքենայի ճակատագիրը` հաշվի չի առել ընկերության գույքային իրավունքները, որոնք խախտվել են, խնդրել է բեկանել դատարանի ԵԱՔԴ/0067/01/09 գործով 11.02.2010թ. դատավճիռը` իրեղեն ապացույց հանդիսացող <<Ֆոլց-Վագեն>> պասատ 1.6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պ/հ 1998թ-ի արտադրության, AHL343626 շարժիչի համարով, Արաբկիրի ոստիկանության բաժնին ի պահ հանձնված ավտոմեքենան պետականացնելու մասը` ավտոմեքենան հանձնելով սեփականատիրոջը կամ օրինական տիրապետողին` Բանկին:

3/. Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով <<Զարգացման Հայկական Բանկ>> ԲԲԸ-ի հիմնավորումները ներկայացված բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Քրեական գործի նյութերի, բերված վերաքննիչ բողոքի ու դրան կից փաստաթղթերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է դառնում, որ դատարանի դատավճռով հանցագործության միջոց ճանաչված և պետության սեփականությանը հանձնված <<Ֆոլց-Վագեն>> պասատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պ/հ 1998թ-ի արտադրության, AHL343626 շարժիչի համարով ավտոմեքենան հանդիսացել է Ա.Հարությունյանի սեփականությունը:
Ա.Հարությունյանի և <<Զարգացման Հայկական Բանկ>> ԲԲԸ-ի միջև 25.10.2007թ. կնքվել է թիվ 808-Մ/2007 վարկային պայմանագիրը, որով Ա.Հարությունյանին տրամադրվել է 3 520 000 դրամի չափով վարկ` տարեկան 19 տոկոս տոկոսադրույքով, մինչև 25.10.2010թ. մարման ժամկետով: Ի ապահովումն վարկային պայմանագրով պատասխանողի ստանձնած պարտավորությունների կատարման նույն օրը կողմերի միջև կնքվել է տրանսպորտային միջոցի կոշտ գրավի թիվ 808-Մ/2007 պայմանագիրը, որով գրավադրվել է Ա.Հարությունյանին սեփականության իրավունքով պատկանող <<Ֆոլկսվագեն Պասատ>> մակնիշի 11 ՕՍ 638 պետհամարանիշի ավտոմեքենան:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 15.09.2009թ. վճռով /որը ստացել է օրինական ուժ/ <<Զարգացման Հայկական Բանկ>> ԲԲԸ-ի հայցն ընդդեմ Արմեն Հարությունյանի բավարարվել է և վերջինիցս հօգուտ ընկերության բռնագանձվել է 2359719 ՀՀ դրամ, որից 2166360 դրամը` վարկի մայր գումարի մնացորդը, 110157 դրամը` տոկոսների գումարը, 18024 դրամը` ժամկետանց վարկի գծով առաջացած տույժերի գոuմարը, 4356 դրամը` ժամկետանց տոկոսի գծով չվճարված տույժերի գումարը և 46269 դրամը` բավարարված հայցագնի 2%-ի չափով հայցվորի կողմից նախապես վճարված պետական տուրքի գումարը` բռնագանձումը տարածելով պատասխանիղ սեփականության իրավունքով պատկանող <<Ֆոլկսվագեն Պասատ>> մակնիշի 11 ՕՍ 638 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վրա:
10.11.2009թ. հարուցվել է կատարողական վարույթ, 10.11.2009թ. արգելանք է դրվել պարտապան Արմեն Հարությունյանին պատկանող շարժական և անշարժ գույքի վրա և նույն օրը վերջինիս գույքի, գույքային իրավունքների և դրամական միջոցների նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
Կատարողական վարույթը վերսկսվել է 03.12.2010թ. և նույն օրն ավարտվել այն պատճառաբանությամբ, որ <<Կատարողական գործողությունների ընթացքում պարզվել է, որ <<Զարգացման Հայկական Բանկ>> ԲԲԸ-ում գրավադրված, պարտապանին սեփականության իրավունքով պատկանող <<Ֆոլկսվագեն Պասսատ>> մակնիշի 11 ՕՍ 638 պ/հ-ի ավտոմեքենայի վերաբերյալ 29.09.2010թ.-ին կատարողական վարույթ է հարուցվել նաև ԴԱՀԿ ապահովող ծառայության դատախազության հարցերով և քրեական գործերով բաժնում, համաձայն որի` ավտոմեքենան ենթակա է բռնագրավման հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության>>:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.02.2010թ. դատավճռով վիճելի ավտոմեքենան պետականացվել է:
Վերոգրյալից հետևում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.02.2010թ. դատավճռով վիճելի ավտոմեքենան, որը բռնագանձվել է հօգուտ ՀՀ-ի, մինչ այդ նույն դատարանի 15.09.2009թ. վճռով որպես սեփականություն տրվել է բանկին, և վճիռը օրինական ուժ ստանալու պահից ավտոմեքենան հանդիսացել է հիշյալ բանկի սեփականությունը, ինչը քրեական գործի քննության ընթացքում հայտնի չի եղել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին, այդ թվում նաև դատարանին:
Վերոգրյալ պայմաններում դատարանը գտնում է, որ դատավճիռը իրեղեն ապացույցի մասով պետք է բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան` նոր քննության, պարզելու հետևյալը`
1. <<Ֆոլց-Վագեն>> պասատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պ/հ 1998թ-ի արտադրության, AHL343626 շարժիչի համարով ավտոմեքենան մինչև ամբաստանյալ Պերճ Մկրտչյանի կողմից հանցագործությունների կատարումը ում սեփականությունն է հանդիսացել
2. ինչ պայմաններում է դուրս եկել սեփականատիրոջ տիրապետումից և հայտնվել ամբաստանյալ Պ.Մկրտչյանի մոտ:

3. վերոգրյալի պայմաններում արդյոք խախտվել է ավտոմեքենայի նկատմամբ բանկի սեփականության իրավունքը, թե ոչ:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-396, 402-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

<<Զարգացման հայկական բանկ>> ԲԲԸ-ի վարչության նախագահ Կ.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 11-ի դատավճիռն ըստ մեղադրանքի` Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Արսեն Հովիկի Հակոբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, Միքայել Ստեփանի Բախշյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, և մյուսի բեկանել իրեղեն ապացույց ճանաչված <<Ֆոլց-Վագեն>> պասատ 1,6 սեդան մակնիշի 11 ՕՍ 638 պ/հ-ի ավտոմեքենայի տնօրինման մասով, և գործն ուղարկել նույն դատարան` նոր քննության:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` հրապարակման պահից մեկ ամսյա ժամկետում:




ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ

Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 31-03-2011
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 02-05-2011
Էջերի քանակը 1-ին հատորը`279 թերթից, 2-րդ հատորը` 309 թերթից, 3-րդ հատորը` 286 թերթից, 4-րդ հատորը` 260 թերթից, 5-րդ հատորը` 217 թերթից, 6-րդ հատորը` 495 թերթից, 7-րդ հատորը` 2
Գործին կից նյութեր չկա
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 02-05-2011
Էջերի քանակը 279, 309, 286, 260, 217, 495, 244 թերթից
Գործին կից նյութերը ամբաստանյալների վիճ. քարտերը
Ուր Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Գրության համարը Ե-6185/11
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 02-09-2011
Ամսաթիվ 29-08-2011
Ում կողմից է բերվել բողոքը Դատապարտյալ
Բողոքը բերող անձը
Անուն Պերճ
Ազգանուն Մկրտչյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Վերանայել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` դատապարտյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի վերաբերյալ նույն դատարանի 11.02.2010թ-ի դատավճիռը վերանայելու մասին 17.08.2011թ. որոշումը , կայացնել ողջամիտ որոշում` կրճատելով պատժաչափը :
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Մակագրել
Ամսաթիվ 05-09-2011
Նախագահող դատավոր
Անուն Արարատ
Ազգանուն Պետրոսյան
Քրեական գործի մուտքագրում
Ամսաթիվ 14-09-2011
Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց Չկա
Բողոքն առանց քննության թողնելու որոշում
Ամսաթիվ 19-09-2011
Որոշման բովանդակությունը ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԵԱՔԴ/0067/01/10/

ՈՐՈՇՈՒՄ

19 սեպտեմբերի 2011թ. ք. Երևան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի /այսուհետ նաև` վերաքննիչ դատարան/ նախագահող դատավոր Ա. Պետրոսյանս, քննարկելով Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի ներկայացրած վերաքննիչ բողոքը` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև` առաջին ատյանի դատարան/ 2011 թվականի օգոստոսի 17-ի որոշման դեմ

ՊԱՐԶԵՑԻ

1. Առաջին ատյանի դատարանը, 2011 թվականի օգոստոսի 17-ի որոշմամբ Պերճ Մկրտչյանի դիմումը` դատավճիռը վերանայելու մասին, մերժել է:

2. Պ. Մկրտչյանը 2011 թվականի օգոստոսի 29-ին վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի օգոստոսի 17-ի վերոհիշյալ որոշման դեմ, որը վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2011 թվականի սեպտեմբերի 2-ին:

3. Ուսումնասիրելով ստացված վերաքննիչ բողոքը, հանգում եմ այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է թողնել առանց քննության հետևյալ պատճառաբանությամբ.

4. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ հոդվածի համաձայն. <<1. Վերաքննիչ բողոք բերվում են՝ …3) առաջին ատյանի դատարանի՝ կալանավորման, կալանքի ժամկետի երկարաձգման, բժշկական հաստատությունում անձանց տեղավորման մասին որոշումները՝ հրապարակվելու պահից հնգօրյա ժամկետում, իսկ գործն ըստ էության չլուծող մյուս ակտերը՝ հրապարակվելու պահից տասնօրյա ժամկետում:
2. Ժամկետանց բողոքները թողնվում են առանց քննության, որի վերաբերյալ դատարանը կայացնում է որոշում:>>

5. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380-րդ հոդվածի համաձայն. <<1. Հարգելի պատճառներով բողոքարկման համար սահմանված ժամկետը բաց թողնելու դեպքում բողոք ներկայացնելու իրավունք ունեցող անձինք կարող են դատական ակտը կայացրած դատարանի առաջ միջնորդել` վերականգնելու բաց թողնված ժամկետը: Բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդությունը քննվում է դատական նիստում դատավճիռ կամ որոշում կայացրած դատարանի կողմից, որն իրավունք ունի կանչել միջնորդություն հարուցած անձին` բացատրություններ տալու համար:
2. Բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդությունը մերժելու որոշումը տասնհինգօրյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել վերաքննիչ դատարան, որն իրավունք ունի վերականգնել բաց թողնված ժամկետը և քննել գործը` պահպանելով սույն օրենսգրքի 382 հոդվածում և 383 հոդվածի երկրորդ մասում շարադրված պահանջները:…>>:

6. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Այն դեպքում, երբ վերաքննիչ բողոքը չի համապատասխանում սույն հոդվածով սահմանված պահանջներին, բերել է այն անձը, ով չուներ այդ իրավունքը, կամ բողոքը ժամկետանց է կամ բերվել է այնպիսի դատական ակտի դեմ, որը ենթակա չէ վերաքննիչ բողոքարկման կամ բերվել է 3754 հոդվածի պահանջի խախտմամբ, վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ այն թողնվում է առանց քննության:

7. Ինչպես երևում է վերաքննիչ բողոքից, այն ստորագրվել է Պ. Մկրտչյանի կողմից, 2011 թվականի օգոստոսի 29-ին և վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2011 թվականի սեպտեմբերի 2-ին, իսկ առաջին ատյանի դատարանի վերոհիշյալ որոշումից երևում է, որ այն հրապարակվել է 2011 թվականի օգոստոսի 17-ին, այսինքն բողոք բերած անձի` Պ. Մկրտչյանի կողմից խախտվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի պահանջը:

9. Նշված բողոքը բերելու ժամկետի վերջին օրը 2011 թվականի օգոստոսի 27-ն է, սակայն բողոքը վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2011 թվականի սեպտեմբերի 2-ին, հետևաբար բողոքը ժամկետանց է:

10. Այդպիսով, նկատի առնելով, որ Պ. Մկրտչյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը ժամկետանց է, գտնում եմ, որ այն պետք է թողնել առանց քննության:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380-րդ հոդվածով, 402-րդ և 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով

ՈՐՈՇԵՑԻ

1. Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի ներկայացրած վերաքննիչ բողոքը` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի օգոստոսի 17-ի որոշման դեմ, թողնել առանց քննության:

2. Որոշումը օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից մեկամսյա ժամկետում:

3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու պահից 15-օրյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Բողոքի պատճեն և առանց քննության թողնելու որոշումը հանձնվել է արխիվ
Ամսաթիվ 31-10-2011
Էջերի քանակը 279, 309, 287, 260, 216, 495, 326 և 31 թերթից:
Գործն ուղարկվել է 31-10-2011
Ուր Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Գրության համարը Ե-16471/11
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 31-10-2011
Էջերի քանակը 279, 309, 287, 260, 216, 495, 326 և 31 թերթից:
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 31-10-2011
Էջերի քանակը 279, 309, 287, 260, 216, 495, 326 և 31 թերթից:
Ուր Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Գրության համարը Ե-16471/11
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 16-12-2011
Ամսաթիվ 12-12-2011
Ում կողմից է բերվել բողոքը Դատապարտյալ
Բողոքը բերող անձը
Անուն Պերճ
Ազգանուն Մկրտչյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Պերճ Մկրտչյան Չեղյալ համարաել ՀՀ Ան դատական ակտերի հարկադիր կատարումն ապահովող ծառայության Երևան քաղաքի դատախազության հայցերով և քրեական գործերով բռնագանձումների բաժնի պետի տեղակալ` Վ. Գալումյանի դիմումը կատարողական թերթ պարզաբանելու մասին և Արաբկիր Քանաքեռ- Զեյթուն ընդհանուր իրավասության դատարանի 30.11.2011թ որոշումը, քանի որ հանցագործություններով պատճառված վնասը անբողջովին հարուցված է:
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Մակագրել
Ամսաթիվ 16-12-2011
Նախագահող դատավոր
Անուն Մանուշակ
Ազգանուն Պետրոսյան
Քրեական գործի մուտքագրում
Ամսաթիվ 27-12-2011
Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց չկա
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 28-12-2011
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 11-01-2012
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 13-01-2012
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
Անփոփոխ թողնված դատական ակտը Պատճառաբանվել է
Ամսաթիվ 13-01-2012
Ամբաստանյալ
Անուն Պերճ
Ազգանուն Մկրտչյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
13 հունվարի 2012 թ. ԵԱՔԴ/0067/01/09 . ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում ՀՀ ԱՆ <<Սևան>> ՔԿՀ-ի դատապարտյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական ստուգման ենթարկելով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ` դատարան/ 30.11.2011թ. որոշման օրինականությունը և հիմնավորվածությունը

Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 11-ի դատավճռի համաձայն ամբաստանյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով նա դատապարտվել է ազատազրկման 6 /վեց/ տարի ժամկետով, գույքի բռնագրավմամբ` հանցագործություններով պատճառված վնասի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածների կանոններով Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի ժամկետով, գույքի բռնագրավմամբ` հանցագործություններով պատճառված վնասի չափով:
Նշված դատավճռի հիման վրա տրվել է կատարողական թերթ, որը ներկայացվել է կատարման ՀՀ ԱՆ ԴԱՀԿ ծառայություն:
Դիմելով դատարան` ՀՀ ԱՆ դատական ակտերի հարկադիր կատարումն ապահովող ծառայության Երևան քաղաքի դատախազության հայցերով և քրեական գործերով բռնագանձումների բաժնի պետի տեղակալ Վ.Գալումյանը խնդրել է տալ պարզաբանում, թե որքան է կազմում ամբաստանյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի հանցագործություններով պատճառված վնասի չափը` գույքի բռնագրավումն իրականացնելու համար:
Դատարանի 30.11.2011թ. որոշմամբ վերոհիշյալ դիմումը բավարարվել է և ըստ առաջին ատյանի դատարանի 17.10.2011թ. կատարողական թերթի վերաբերյալ տրված պարզաբանման` դատապարտյալ Պերճ Մկրտչյանի մասով հանցագործություններով պատճառված վնասի չափը կազմում է 9.740.650 ՀՀ դրամ: Հետևաբար, որպես պատիժ` գույքի բռնագրավում, դատապարտյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի հանցագործություններով պատճառված վնասի չափը կազմում է 9.740.650 ՀՀ դրամ /իննը միլիոն յոթ հարյուր քառասուն հազար վեց հարյուր հիսուն/:
Դատարանի 30.11.2011թ. որոշման դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել դատապարտյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանը:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:

2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Բողոքաբերը նշել է, որ դատարանի դատավճռով սահմանված իրենից բռնագանձվելիք գումարը ամբողջությամբ հատուցել է տուժողներին, որի մասին տեղյակ է Վ.Գալումյանը:
11.10.2011թ. ԴԱՀԿԾ Երևանի դատախազության բռնագանձումների բաժնի պետի տեղակալ Վ.Գալումյանը ուսումնասիրելով 23.09.2011թ. վերսկսված թիվ 01/10-472/11 կատարողական վարույթի նյութերը, որի համաձայն` դատարանի կողմից 23.05.2011թ. տրված թիվ ԵԱՔԴ/0067/01/09 կատարողական թերթի համաձայն իրենից հօգուտ Նաիրա Միրզոյանի պետք է բռնագանձվեր 5.304.500 ՀՀ դրամ: 22.09.2011թ. ԴԱՀԿ ծառայության պահանջատեր Նաիրա Միրզոյանը կրկին անգամ ներկայացրել է վերոհիշյալ կատարողական թերթը և խնդրել կատարողական վարույթը կարճել, քանի որ հրաժարվում է կատարողական թերթում նշված բռնագանձվող գումարից, որի հիման վրա վերսկսված կատարողական վարույթը կարճվել է 5.304.500 ՀՀ դրամի չափով:
Տուժողներ Արմեն Միրզոյաին, Աննա Ղուլիկյանին, Օֆելյա Մանուկյանին, Երվանդ Հարությունյանին և Սեյեդ Արդեստանին ամբողջությամբ տվել է գրավոր համաձայնություն նոտարի ներկայությամբ, որ իր հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասի փոխհատուցումը` 3.140.450 ՀՀ դրամ, ամբողջությամբ ստացել է:
19.09.2011թ. մյուս տուժող նույնպես նոտարի ներկայությամբ հայտնել է, որ հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասի փոխհատուցումը` 656.50015.09.2011թ. ևս հայտնել է, որ ստացել է 534.200 ՀՀ դրամը:Նոտարի ներկաւոյթյամբ իրենց գումարները ստացել են նաև տուժողներ:
Վերոնշյալից հետևում է, որ 17.10.2011թ. կատարողական թերթում պետք է, որ արդեն իսկ պատճառաբանված լիներ այն, որ ամբողջապես փոխհատուցված է հանցագործությամբ պատճառված վնասը և Վ.Գալումյանի դիմումը պետք է համարվեր ժամկետանց:
Վերոգրյալի հիման վրա խնդրել է չեղյալ համարել ՀՀ ԱՆ ԴԱՀԿԾ Երևան քաղաքի դատախազության հայցերով և քրեական գործերով բռնագանձումների բաժնի պետի տեղակալ Վ.Գալումյանի դիմումը կատարողական թերթը պարզաբանելու մասին Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 30.11.2011թ. որոշումը, քանի որ հանցագործություններով պատճառված վնասը ամբողջովին հատուցված է: Իր բողոքը չբարարելու դեպքում դիմելու է Մարդու իրավունքների Եվրոպական դատարան:


3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ուսումնասիրելով գործի նյութերը, այդ թվում դատական ակտը և առաջին ատյանի դատարանի որոշումը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերն ու հիմնավորումները, հանգում է այն հետևության, որ դատապարտյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
<<Դատական ակտերի հարկադիր կատարման մասին>> ՀՀ օրենքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն <<Կատարողական թերթում նշված պահանջները պարզ չլինելու դեպքում հարկադիր կատարողն իրավունք ունի դիմել կատարողական թերթ տված դատարան` այն պարզաբանելու համար>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 430-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
Դատավճիռ կամ այլ դատական որոշում կայացրած դատարանն իրավունք ունի լուծել դրա ի կատար ածման ընթացքում ծագած կասկածները և անհստակությունները, մասնավորապես`
1) <<հստակ որոշել հաշվարկվող պատժի չափը, եթե դատարանի դատավճռում այն սահմանված չէ>>
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն <<1. Գույքի բռնագրավումը դատապարտյալի սեփականությունը համարվող գույքը կամ դրա մի մասը հարկադրաբար և անհատույց վերցնելն է` ի սեփականություն պետության:
2. Գույքի բռնագրավման չափը դատարանը որոշում է` նկատի ունենալով հանցագործությամբ հասցված գույքային վնասի, ինչպես նաև հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գույքի չափը: Գույքի բռնագրավման չափը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ հասցված վնասի կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված օգուտի չափը>>:
2010 թվականի փետրվարի 11-ի դատական ակտի և դատարանի 30.11.2011թ. որոշման ուսումնասիրությունից երևում է, որ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 6 /վեց/ տարի ժամկետով, գույքի բռնագրավմամբ` հանցագործություններով պատճառված վնասի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածների կանոններով նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի ժամկետով, գույքի բռնագրավմամբ` հանցագործություններով պատճառված վնասի չափով` առանց մատնանշելու թե որքան է կազմում հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը:
ՀՀ ԱՆ ԴԱՀԿ ծառայության Երևան քաղաքի դատախազության հայցերով և քրեական գործերով բռնագանձումների բաժնի պետի տեղակալ Վ.Գալումյանը դիմել է դատարան` հայտնելով, որ Պ.Մկրտչյանի վերաբերյալ 11.02.2010թ. դատավճռի հիման վրա 17.10.2011թ. տրված թիվ ԵԱՔԴ/0067/01/09 կատարողական թերթի համաձայն Պերճ Մկրտչյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 7 տարի ժամկետով, գույքի բռնագրավմամբ` հանցագործություններով պատճառված վնասի չափով առանց մատնանշելու պատճառված վնասի չափը և խնդրելով պարզաբանել թիվ ԵԱՔԴ/0067/01/09 կատարողական թերթը, այն է` որքան է կազմում ամբաստանյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի կողմից հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, գույքի բռնագրավումն իրականացնելու համար:
Դատարանը նկատի ունենալով, որ թիվ ԵԱՔԴ/0067/01/09 քրեական գործով հաստատված և հիմնավորված է, որ Պ.Մկրտչյանի կողմից հանցագործություններով պատճառված գույքային վնասի չափը կազմում է 9.740.650 ՀՀ դրամ, իրավացիորեն հանգել է այն հետևության, որ դատապարտյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանից հանցագործություններով պատճառված գույքի բռնագրավման չափը կազմում է 9.740.650 /իննը միլիոն յոթ հարյուր քառասուն հազար վեց հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջից:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատապարտյալ Պ.Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն ու հիմնավորումները անհիմն են, քանի որ դրանք վերաբերում են ոչ թե դատարանի դատավճռով վերջինիս նկատմամբ որպես պատիժ նշանակված հանցագործություններով պատճառված գույքի բռնագրավման չափին, այլ նրա կողմից հանցագործություններով տուժողներին պատճառված գույքային վնասի չափին, որը կազմում է 9.740.650 /իննը միլիոն յոթ հարյուր քառասուն հազար վեց հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ առաջին ատյանի դատարանի 11.02.2010թ. դատավճիռը դատապարտյալ Պերճ Մկրտչյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով պարզաբանելու արդյունքում 30.11.2011թ. կայացված որոշումը` ՀՀ ԱՆ ԴԱՀԿԾ Երևան քաղաքի դատախազության հայցերով և քրեական գործերով բռնագանձումների բաժնի պետի տեղակալ Վ.Գալումյանի դիմումը կատարողական թերթը պարզաբանելու մասին, չեղյալ համարելու վերաբերյալ դատապարտյալի վերաքննիչ բողոքը որպես անհիմն պետք է մերժել, իսկ դատարանի որոշումը որպես օրինական ու հիմնավորված` թողնել անփոփոխ:

Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 430-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Դատապարտյալ Պերճ Հակոբի Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 30.11.2011թ. որոշումը` ՀՀ ԱՆ ԴԱՀԿԾ Երևան քաղաքի դատախազության հայցերով և քրեական գործերով բռնագանձումների բաժնի պետի տեղակալ Վ.Գալումյանի դիմումը` կատարողական թերթը պարզաբանելու մասին բավարարելու վերաբերյալ, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու պահից 15-օրյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 13-01-2012
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 14-02-2012
Էջերի քանակը 8 հատորից, համապատասխանաբար 279, 309, 287, 260, 216, 495, 326, 86 թերթերից:
Գործին կից նյութեր չկա
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 14-02-2012
Էջերի քանակը 279, 309, 287, 260, 216, 495, 326, 86 թերթ:
Ուր Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Գրության համարը Ե-2003/12
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0067/01/09
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
Բողոքի ստացման ամսաթիվ 09-06-2010
Բողոք բերող անձինք Ամբաստանյալի պաշտպան
Բողոք բերող անձինք
Անուն Աննա
Ազգանուն Ջուվանովա
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Լրացուցիչ ինֆորմացիա ամբաստանյալ՝ Արսեն Հովիկի Հակոբյան
Բողոք բերող անձինք
Անուն Պերճ
Ազգանուն Մկրտչյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Լրացուցիչ ինֆորմացիա ամբաստանյալ
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
Գործի առաքման ամսաթիվը 08-06-2010
Գրության համարը ե-7008/10
Գործի ստացման ամսաթիվը 14-06-2010
Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ 7 հատոր, 1զին գրքույկ, 1 անձնագիր, 4 վիճ. քարտ
Գործի համարը ԵԱՔԴ/0067/01/09
Գործը ստացվել է Քրեական վերաքննիչ
Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը 2
Մակագրել
Ամսաթիվ 14-06-2010
Նախագահող դատավոր
Անուն Դավիթ
Ազգանուն Ավետիսյան
Դատավոր
Անուն Համլետ
Ազգանուն Ասատրյան
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
Ամսաթիվ 08-07-2010
Որոշման բովանդակությունը ՊԵՐՃ ՀԱԿՈԲԻ ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ ՀՀ ՔՐԵԱԿԱՆ ՕՐ-Ի 177-ՐԴ ՀՈԴՎԱԾԻ 3-ՐԴ ՄԱՍԻ 1-ԻՆ, 2-ՐԴ ԿԵՏԵՐՈՎ, 34-177-ՐԴ ՀՈԴՎԱԾԻ 3-ՐԴ ՄԱՍԻ 2-ՐԴ ԿԵՏՈՎ ԵՎ ԱՐՍԵՆ ՀՈՎԻԿԻ ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ ՀՀ ՔՐԵԱԿԱՆ ՕՐ-Ի 177-ՐԴ ՀՈԴՎԱԾԻ 3-ՐԴ ՄԱՍԻ 1-ԻՆ ԿԵՏՈՎ, 34-177-ՐԴ ՀՈԴՎԱԾԻ 2-ՐԴ ՄԱՍԻ 1-ԻՆ, 3-ՐԴ ԿԵՏԵՐՈՎ ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԻ 2010Թ. ՄԱՅԻՍԻ 10-Ի ՈՐՈՇՄԱՆ ԴԵՄ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Պ.ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ ԵՎ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Ա.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ Ա.ՋՈՒՎԱՆՈՎԱՅԻ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔՆԵՐԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼ:
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
Ամսաթիվ 09-07-2010
Գործի առաքում
Գործի առաքման ամսաթիվ 15-07-2010
Դատարան Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Այլ նշումներ 7 հատոր, 1 զին. գրքույկ, 1 անձնագիր, 4 վիճ. քարտ