ԵԱՔԴ/0066/01/09






ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«9» նոյեմբերի 2009թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղար Ռ.Ավետյան
մեղադրող Ա.Աղայան
տուժող Հ.Թաթուլյան
պաշտպան Է.Վարդանյան

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Հասմիկ Հարությունի Թաթուլյանի` ծնված 1977 թվականի հուլիսի 6-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, խնամքին երկու անձ, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված է Երևան քաղաքի Գրիբոյեդովի փողոցի 3-րդ շենքի 15-րդ բնակարանում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով, խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009 թվականի հուլիսի 22-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Գ.Համբարձումյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14121509 քրեական գործը:
2009 թվականի օգոստոսի 25-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Դ.Թովմասյանի որոշմամբ թիվ 14121509 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2009 թվականի սեպտեմբերի 15-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Դ.Թովմասյանի որոշմամբ թիվ 14121509 քրեական գործով Հասմիկ Հարությունի Թաթուլյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով:
2009 թվականի սեպտեմբերի 15-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Դ.Թովմասյանի որոշմամբ թիվ 14121509 քրեական գործի մասը կարճվել է և Հռիփսիկ Գևորգյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել իրադրության փոփոխման հիմքով:
2009 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Հասմիկ Հարությունի Թաթուլյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Հասմիկ Հարությունի Թաթուլյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով այն արաքի համար, որ նա 2009 թվականի հունիսի 3-ին` ժամը 16:00-ի սահամաններում, Երևան քաղաքի Գրիբոյեդովի փողոցի 3-րդ շենքի 15-րդ բնակարանում կենցաղային հարցերի շուրջ ծագած վիճաբանության ընթացքում մոր` Հռիփսիկ Գևորգյանի հետ ձեռքերով և ձեռնափայտով ծեծի է ենթարկել հորը` Հարություն Սարգսի Թաթուլյանին` դիտավորությամբ վերջինի առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ Հասմիկ Թաթուլյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իրենց տան վիճաբանությունները սկսվել են մոտ 6-7 ամիս առաջ: Մի օր հայրը բակից տուն է եկել և ասել, որ իր մայրը սիրեկան ունի և ինքն էլ այդ սիրեկանի աղջիկն է: Նրան այդ մասին ասել է իրենց հարևան Սվետլանա Խինաևան: Դա դարձել է իրենց ընտանիքի վիճաբանությունների պատճառը: Դրանից հետո հայրը սկսել է խանդել իր մորը: Հայրն իրեն վարկաբեկել է և ասել, որ ինքը սիրեկան ունի ու վարքից թույլ է: Մի օր իրենց տուն է եկել թաղային ոստիկանը և հայտնել, որ իր հայրը դիմում է գրել, որ իբր իրենք նրան հաց չեն տալիս: Սակայն ինքը նրան պատասխանել է, որ հորը միշտ էլ կերակուր է տվել, սակայն հայրը չի կերել` ասելով, որ դա թույն է: Դրանից հետո իր հայրը նորից ոստիկանություն դիմում է գրել` հայտնելով, որ իրենք նրա անձնագիրը պահել են, որպեսզի նա չկարողանա մասնակցել ընտրություններին: Մայրը ոստիկաններին հայտնել է, որ նրա անձնագիրը չեն պահել, այլ իրենք ունեն առանձին թղթապանակ, որտեղ պահում են իրենց փաստաթղթերը, այդ թվում Հարություն Թաթուլյանի անձնագիրը: Ոստիկանի պահանջով իր մայրը հոր փաստաթղթերը` զինվորական գրքույկը և անձնագիրը, հանձնել է նրան: Ոստիկանի գնալուց հետո հայրը վերցրել է ձայնագրիչը և փորձել գլխին հարվածելով ինքնավնասել, սակայն ինքը թույլ չի տվել, որի պատճառով նրա դեմքին քերծվածքներ են առաջացել: Նրա վրա եղած վնասվածքները առաջացել են ձայնագրիչը ձեռքից վերցնելու հետևանքով: Այդ պահին իրենց ձեռքից ձայնագրիչը ընկել է գետնին ու փշրվել: Ինքն իր 3-4 ամսեկան երեխային գրկած կանգնել է հոր առջև և խնդրել, որ նա այդ վիճակով տնից դուրս չգա, սակայն նա բղավելով ոտաբոբիկ դուրս է եկել տնից: Մայրը ցանկացել է գնալ նրա ետևից, սակայն ինքը թույլ չի տվել: Ինքը պատուհանից տեսել է, որ իրենց հարևան Լուսիկը իր հորը օգնում է նստել: Դրանից հետո իր հայրը սկսել է ավելի բարձր բղավել` ասելով, որ սպանում են և թույլ չտան, որ Հռիփսիկը մոտենա: Այնուհետև եկել է շտապ օգնություն և բժիշկները, իրենց տնից վերցնելով հոր կոշիկները, նրան տարել են: Իրենք սկզբից գնացել են ոստիկանություն, որպեսզի պարզեն, թե իր հորը ուր են տարել: Դրանից մոտ 1 ժամ հետո իրենք գնացել են հիվանդանոց, սակայն իր հայրն այնտեղ չի եղել: Հիվանդանոցում բժիշկն իրենց ասել է, որ Հարություն Թաթուլյանը անընդհատ բղավել է և ասել, որ ամբողջ մարմինը ցավում է: Նա թույլ չի տվել, որ բժիշկները զննեն, որի պատճառով ստիպված են եղել նրան ռենտգեն անել: Նրան այնտեղ պահելու անհրաժեշտություն չի եղել: Բժիշկներն իր հորից հարցրել են հարազատներից որևէ մեկի հեռախոսահամարը, իսկ նա ասել է իր հորաքրոջ աղջկա հեռախոսահամարը, ով ամուսնու հետ եկել ու տարել է նրան:
Տուժող Հարություն Թաթուլյանը հայտնեց, որ ամբաստանյալի հետ չի ցանկանում հաշտվել և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքն ընտանիքը լավ պահելու համար կյանքը չի խնայել: Սակայն վերջին տարիներին իր կինն ու աղջիկը ցանկացել են ոչնչացնել իրեն: Իր կնոջ պահանջով վաճառել են «Մոնումենտում» գտնվող սեփական տունը և բնակարան գնել Կոմիտասում: Տան վաճառքից ավելացած գումարը կինն ու աղջիկը ծախսել են: Երբ եկել են նոր բնակարան նրանք սկսել են ճնշել իրեն` ասելով, որ նոր բնակարանը ևս պետք է վաճառել, որին ինքը չի համաձայնվել: Որոշ ժամանակ անց` վիճաբանություններից մեկի ժամանակ, աղջիկն իրեն ասել է, որ ինքը նրա հայրը չէ: Ինքը պատասխանել է, որ եթե ինքը նրա հայրը չէ, ուրեմն մայրը սիրեկան ունի, իսկ աղջիկն էլ ասել է, որ մայրը մեկի փոխարեն երկու սիրեկան ունի: Դրանից հետո ինքը խնդրել է իր քրոջ աղջկան` Ագապիին, որպեսզի նա պարզի, թե ինչու իր աղջիկն իրեն որպես հայր չի ճանաչում: Ագապին եկել է իրենց տուն, սակայն կինն ու աղջիկը հարձակվել են նրա վրա ու անվայել խոսքեր ասել: Ագապին լաց լինելով հեռացել է և ասել, որ այլևս այդտեղ ոտք չի դնի: Երբ ինքը կնոջն ասել է, որ աղջիկն իր պատվի հետ է խաղում, կինն ասել է, թե երիտասարդ աղջիկ է, ինչ կուզի կանի, դա իր գործը չէ: 2009 թվականի մայիսի 6-ին կնոջ քույրը զանգահարել է իրեն և խոսակցության ընթացքում հարցրել` Ագապին գալիս է իրենց տուն, թե ոչ: Ինքը նրան պատասխանել է, որ ինչպես կարող է Ագապին գալ իրենց տուն, երբ նրան անպատիվ խոսքեր ասելով դուրս են հանել տնից: Այդ պահին ինքը չի նկատել, որ Հասմիկը իր կողքին կանգնած է եղել և լսելով իր պատասխանը` լիմոնադի շշով հարվածել է իր ճակատին: Հարվածից ինքը մեջքի վրա վայր է ընկել սենյակի մեջտեղում, իսկ Հասմիկը սկսել է ոտքերով հարվածել իրեն: Դրանից հետո 3-4 օր շարունակ կինն ու աղջիկն իրեն անընդհատ ծեծել են: Իրեն ծեծել են տան բանալին վերցնելու և իրեն դուրս շպրտելու նպատակով, ինչպես նաև իր կողմից ոստիկանություն դիմելու համար: Դրանից հետո ինքը ստիպված գնացել է իրենց 2-րդ հարկի հարևանուհու մոտ և խնդրել, որ նա իր անունից ոստիկանությանը դիմում-բողոք գրի: Սկզբում հարևանուհին չի գրել, սակայն հետո համաձայնվել է: Ինքը կանչել է իր հորեղբոր որդուն, որի անունը Հովսեփ է, և խնդրել է, որ նա իրեն տանի ոստիկանություն, քանի որ ինքն այլևս չի կարողացել դիմանալ կնոջ ու աղջկա հարվածներին: Ինքը Հովսեփի օգնությամբ գնացել է ոստիկանություն և դիմում գրել: Սակայն ոստիկանությունից վերադառնալուց հետո կինն ու աղջիկը նորից հարձակվել են իր վրա: Դրանից հետո որոշ ժամանակ ամեն ինչ խաղաղվել է, սակայն նրանք այնպես են արել, որ ինքը սովամահ լինի: Նրանք կերակուրը պատրաստել և գնացել են այգում կերել, իսկ իրեն տվել են մի կտոր չոր հաց ու բորբոսած պանիր, որը ինքը չի կերել և դուրս է եկել բակ: Իր վիճակը տեսնելով` հարևանները բլիթ, պանիր և հաց են տվել, որպեսզի ինքը սովից չմեռնի: 27 օր շարունակ ինքը եղել է սոված: 2009 թվականի հունիսի 3-ին թաղային ոստիկանը եկել է իրենց տուն և կնոջից ու աղջկանից ստորագրություն վերցրել այն մասին, որ նրանք այլևս իրեն ձեռք չեն տա: Սակայն ստորագրությունը տալուց հետո, նրանք մտափոխվել են և ոստիկանից ետ պահանջել ստորագրված գրությունը: Ոստիկանի հեռանալուց հետո, ինքը զգալով, որ իր վրա հարձակվելու են` ցանկացել է դուրս գալ: Սակայն դուռը բացելու պահին ներս է մտել կինը, բռնել իր ձեռքերը, իսկ աղջիկը ճանկռել է իր երեսը: Նրանք ցանկացել են իրեն խեղդել: Հռիփսիկը հարվածել է իր դեմքին, իսկ Հասմիկը` մեջքին: Երբ Հռիփսիկը ձեռքերը թողել է, Հասմիկը իր ձեռքից խլել է ձեռնափայտը, իրեն գցել սենյակի մեջտեղն ու ծեծել: Իրեն երեսնիվայր գցել են գետնին, նստել իր վրա ու սկսել ծեծել: Աղջիկը, չբավարարվելով այդքանով, գնացել է խոհանոց, որպեսզի դանակ բերի և իր կոկորդը կտրի: Ինքը մի կերպ հրել է կնոջը և գնացել դեպի դուռը և բղավելով հարևաններից օգնություն խնդրել: Ինքը մի կերպ դուրս է եկել տնից և չի հիշում, թե աստիճաններն ինչպես է իջել: Դրսում մեծահասակ երկու հարևանուհիներն իրեն օգնել են, թևանցուկ արած տարել և նստեցրել աթոռին: Ինքն ընկել է կողքի, որից հետո բժշկուհին ապտակել է իր երեսին և ասել, որ աչքերը բացի: Բժիշկները գնացել են իրենց տուն, վերցրել իր հողաթափերն ու կոշիկները և իրեն տարել հիվանդանոց: Հիվանդանոցում իրեն ռենտգեն են արել, որպեսզի պարզեն` կոտրվածք կա, թե ոչ, քանի որ իր թևը եղել է ուռած: Ինքը հիվանդանոցում մնացել է մոտ 2 ժամ: Բժիշկն իրեն հարցրել է` բարեկամ ունի, թե ոչ, ինքն էլ քրոջ աղջկա` Ագապիի համարն է տվել և նա ամուսնու հետ եկել է ու իրեն տարել նրանց տուն: Դրանից հետո նրանց տուն եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և արձանագրություն կազմել:
Վկա Ագապի Պողոսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009 թվականի հունիսի 3-ին իրեն զանգահարել են հիվանդանոցից և հայտնել, որ իր մորեղբորը` Հարություն Թաթուլյանին ծեծել են և նա գտնվում է հիվանդանոցում: Զանգահարողը եղել է հիվանդանոցի բուժքույրը, ում իր հեռախոսահամարը տվել էր մորեղբայրը: Ինքն իր ամուսնու և որդիների հետ գնացել է հիվանդանոց ու տեսել, որ իր մորեղբայրը արյունոտ, ամբողջ դեմքը քերծված, հագուստը փոշոտված և լացակումած վիճակում նստած է ընդունարանում: Բժիշկը և քույրը իրեն ասել են, որ իր մորեղբորը տանը ծեծել են և հարևաններն են շտապ օգնություն կանչել ու նրան տեղափոխել հիվանդանոց: Հիվանդանոցում նրան հարցրել են, թե ինչ հարազատներ ունի և նա ասել է, որ ունի քրոջ աղջիկ և տվել է հեռախոսահամարը: Հիվանդանոցում իր մորեղբայրն իրեն խնդրել է, որ նրան տուն չտանի, այլ տանի իր տուն, քանի որ այնտեղ իրեն շատ վատ վիճակի մեջ են գցում, անընդհատ ծեծում են: Ինքն իր մորեղբոր տուն չի գնացել, քանի որ մոտ 7 տարի առաջ, երբ իր մորեղբայրն իրեն ասել է, որ նրան տանը ծեծում են, անընդհատ հալածում, ինքը գնացել է նրանց տուն պարզելու, թե ինչն է պատճառը: Սակայն Հասմիկը հարձակվել է իր վրա և գոռգոռալով դուրս վռնդել: Այդ օրվանից հետո ինքը նրանց տուն ոտք չի դրել, սակայն մորեղբոր հետ հեռախոսով միշտ կապի մեջ է եղել: Նա իրեն միշտ ասել է, որ նրան տանը ծեծի են ենթարկում և հալածում: 2009 թվականի հունիսի 3-ի դեպքից հետո իր մորեղբայրն իրենց տանն է բնակվում: Մորեղբայրը իրեն պատմել է, որ նրան գցել են գետնին, մեկը բռնել է ոտքերից, իսկ մյուսը սկսել է խեղդել: Երկար ժամանակ մորեղբոր ցավերը չեն դադարել, և նա նույնիսկ չի կարողացել հաց կուլ տալ: Մորեղբայրը ասել է նաև, որ նրան 27 օր հաց չեն տվել, տվել են միայն չոր, բորբոսած հաց: Նրանց տան վիճաբանությունները եղել են տան վաճառքի և անվանափոխության հարցերի շուրջ: Նրանք վիճաբանել են նաև այն պատճառով, որ Հարություն Թաթուլյանը` որպես հայր, խոսել է տուն այցելող անծանոթ տղամարդկանց մասին:
Դատական քննության ընթացքում վկա Նորայր Մկրտչյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009 թվականի հունիսի 3-ին զանգահարել են իրեն և հայտնել, որ Հարություն Թաթուլյանը հիվանդանոցում է: Ինքն իր կնոջ` Ագապի Պողոսյանի հետ գնացել է հիվանդանոց և տեսել, որ Հարություն Թաթուլյանը արյունոտ է, քերծված դեմքով և փոշոտ շորերով: Բուժքույրը բացատրել է, որ անհրաժեշտ ամեն ինչ արվել է: Այնուհետև իրենք Հարություն Թաթուլյանին տարել են իրենց տուն: Նա իրենց ասել է, որ ծեծի է ենթարկվել կնոջ և աղջկա կողմից: Նրան գցել են հատակին և ոտքերով ու ձեռնափայտով ծեծել, իսկ աղջկը` նաև ճանկռել դեմքը: Իր ներկայությամբ Հարություն Թաթուլյանը քննիչին հայտնել է, որ նրան է զանգահարել կնոջ քույրը և խոսակցության ընթացքում հարցրել` Ագապին գնում է նրանց տուն, թե ոչ, իսկ նա պատասխանել է, որ Ագապիին այնպես են դուրս հանել տնից, որ նա այլևս չի գալիս: Այդ պատասխանը լսելով` Հասմիկը լիմոնադի շշով հարվածել է Հարություն Թաթուլյանին և գցել հատակին, որի համար նա դիմում է գրել ոստիկանություն: Թաղային ոստիկանը այցելել է նրանց բնակարան և կնոջից ու աղջկանից ստորագրություն վերցրել այն մասին, որ նրանք այլևս չեն հալածի նրան: Ոստիկանի գնալուց հետո նրանք հարձակվել են Հարություն Թաթուլյանի վրա: Նախնական քննության ընթացքում իր կողմից տրված ցուցմունքները ճիշտ են և համապատասխանում են իրականությանը:
Նախնական քննության ընթացքում վկա Նորայր Մկրտչյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Հարություն Թաթուլյանը իր կնոջ մորեղբայրն է: Նա կույր է, առաջին կարգի հաշմանդամ և բնակվել է դստեր` Հասմիկ Թաթուլյանի և կնոջ` Հռիփսիկ Գևորգյանի հետ: 2009 թվականի հունիսի 3-ին` ժամը 18:40-ի սահմաններում իրեն զանգահարել են 8-րդ հիվանդանոցից և հայտնել, որ Հարություն Թաթուլյանը գտնվում է այդ հիվանդանոցում` ծեծված վիճակում: Ինքն իր կնոջ` Ագապի Պողոսյանի հետ գնացել է նշված հիվանդանոց: Այդ ժամանակ Հարություն Թաթուլյանի դեմքին եղել են քերծվածքներ, նա գանագատվել է ձեռքերի, ոտքերի, որովայնի և կոկորդի շրջանի ցավերից: Հարություն Թաթուլյանը իրենց հայտնել է, որ նույն օրը` բնակարանի վաճառքի շուրջ ծագած վիճաբանության ժամանակ, Հասմիկը և Հռիփսիկը ծեծել են նրան: Բուժօգնություն ցույց տալուց հետո իրենք Հարություն Թաթուլյանին տարել են իրենց բնակարան, և այդ օրվանից նա բնակվում է իրենց բնակարանում: Նա չի ցանկանում վերադառնալ սեփական բնակարան, քանի որ պնդում է, որ դուստրը և կինը պարբերաբար ծեծում են նրան:
Դատական քննության ընթացքում վկա Հռիփսիկ Գևորգյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009 թվականի հունիսի 3-ին իրենց ընտանիքում վիճաբանություն չի եղել, ոչ ինքը, ոչ էլ աղջիկը Հարությունին չեն ծեծել, այլ Հարությունը գնացել է հիվանդանոց, քանի որ բժիշկը նրան ասել էր, որ նա պետք է դիմի նևրոպատոլոգին: Այդ օրը Հարությունի անձնագրի հետ կապված հարցով իրենց տուն է այցելել ոստիկանության աշխատակիցը: Հարությունը դիմել էր ոստիկանություն, թե իբր ինքը նրա անձնագիրը չի տալիս: Ոստիկանի ներկայությամբ Հարությունի անձնագիրը վերադարձվել է նրան: Ժամը 16:00-ին Հարությունը ինքնավնասել է և գոռալով դուրս եկել տնից: Իրենք գնացել են բժշկի մոտ, ով իրենց խորհուրդ է տվել Հարությունին տանել հոգեբույժի մոտ, քանի որ նա խանգարված մարդ է:
Նախնական քննության ընթացքում վկա Հռիփսիկ Գևորգյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 1996 թվականից ընտանիքի հետ մասին բնակում է Երևան քաղաքի Գրիբոյեդովի փողոցի 3-րդ շենքի 15-րդ բնակարանում: Իրենց ընտանիքում եղել են նորմալ հարաբերություններ, սակայն վերջին շրջանում իր ամուսին Հարություն Թաթուլյանը իրեն և իր աղջկան` Հասմիկին սկսել է մեղադրել սիրեկաններ ունենալու, քաղցած թողնելու և նման անհեթեթ բաներում: Նա բողոք է ներկայացրել ոստիկանություն, թե իբր ինքն ու Հասմիկը վիճաբանում են նրա հետ: Այդ կապակցությամբ 2009 թվականի հունիսի 3-ին իրենց բնակարան է այցելել տեղամասային տեսուչը և իրենից ու Հասմիկից բացատրություն վերցրել: Ժամը 16:00-ի սահմաններում տեղամասային տեսուչը հեռացել է, որից անմիջապես հետո ինքը Հարությունին հարցրել է, թե ինչու է նա բողոք ներկայացրել: Այդ պահին Հարությունը վերցրել է ձայնագրիչը և հարվածել գլխին, որից հետո գոռալով վազել է բակ և պառկել բակի նստարաններին: Իրենց երկու հարևանները մոտեցել են Հարությունին, որոնց նա խնդրել է շտապ օգնություն կանչել: Շտապ օգնությունն անմիջապես եկել է և նրան տեղափոխել: Իրենք նրա ետևից գնացել են հիվանդանոց, սակայն այնտեղ տեղակացել են, որ ամուսնուն Ագապին տարել է տուն: Ինքը և իր աղջիկը Հարությունին չեն ծեծել: Ինքը Հարությունի երեսին քերծվածքներ է նկատել: Իրենք Հարությունին անուշադրության չեն մատնել և միշտ էլ կերակրել են:
Դատական քննության ընթացքում վկա Խանում Գևորգյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իր անունը անձնագրով Խանում է, սակայն իրեն բոլորը Լուսիկ են անվանում: Մի անգամ ինքը տանը վատ է զգացել և որոշել է դուրս գալ ու նստել բակի նստարանին: Այդ ժամանակ ինքը լսել է Հարությունի ձայնը, ով օգնություն է կանչել: Ինքը մտածել է, որ Հարությունը չի կարողանում աստիճաններից իջնել և գնացել է նրան օգնելու: Ինքը Հարությունին օգնել է իջնել աստիճաններից և դուրս գալ: Հասնելով բակի նստարանի մոտ` Հարությունը պառկել է նստարանին: Այդ պահին եկել է շտապ օգնության մեքենան և Հարությունին տարել: Ինքը չի նկատել` Հարությունի դեմքը քերծված է եղել, թե ոչ և ինչ վիճակում են եղել նրա հագուստները: Մինչ այդ եղել են դեպքեր, երբ ինքը Հարությունի խնդրանքով նրան հաց, սուրճ և ծխախոտ է տվել է:
Նախնական քննության ընթացքում վկա Խանում Գևորգյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամուսնու հետ միասին բնակվում է Երևան քաղաքի Գրիբոյեդովի փողոցի 3-րդ շենքի 2-րդ բնակարանում: Անձնագրով իր անունը Խանում է, սակայն հարազատները, բարեկամները և հարևանները իրեն երիտասարդ տարիներից Լուսիկ են անվանել: 2009 թվականի հունիսի 3-ին` ժամը 17:00-ի սահմաններում, ինքը եղել է իրենց շենքի բակում: Այդ ժամանակ ինքը լսել է իրենց հարևան Հարություն Թաթուլյանի` օգնություն կանչող ձայնը, որի պատճառով մտել է նրանց մուտք և տեսել, որ Հարություն Թաթուլյանը, աստիճանների ճաղերից բռնած, դողդողալով, մի կերպ ոտքի վրա կանգնելով, օգնություն է կանչում: Տեսնելով Հարությունի անօգնական վիճակը` ինքը մոտեցել է նրան, փորձել բռնել նրա ձեռքից և դուրս բերել շենքի մուտքից: Հարությունն ասել է, որ ձեռքն ուժեղ ցավում է և խնդրել է բռնել մյուս ձեռքից: Այնուհետև Հարությունը, իր օգնությամբ, դուրս է եկել բակ, սակայն չկարողանալով ոտքի վրա կանգնել` պառկել է շենքի բակում դրված նստարանին: Հարությունի հագին կոշիկներ չեն եղել, իսկ հագուստները եղել են թափթփված: Նրա երեսը եղել է ճանկռոտված ու արյունոտ, ձեռքերից մեկը ուռած, և նա անընդհատ բողոքել է այդ ձեռքի ցավից: Իրենց հարցին, թե ինչ է պատահել, Հարությունը պատասխանել է, որ ծեծի է ենթարկվել կնոջ և դստեր կողմից: Այդ ժամանակ եկել է շտապ օգնության մեքենան և Հարությունին տեղափոխել հիվանդանոց: Ինքը չէր կարող Հարությունի բնակարանից վիճաբանության ձայներ լսել, քանի որ օգնության կանչերը լսելուց առաջ ինքը գտնվել է շենքից բավականին հեռու:
Նախանական քննության ընթացքում տված ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վկա Խանում Գևորգյանը հայտնեց, որ այն համապատասխանում է իրականությանը և գրված է իր բառերից: Նա միաժամանակ ավելացրեց, որ մինչ շտապ օգնության գալը ինքը Հարությունի երեսին արյուն տեսել է, բայց նա չի կարողացել խոսել, որի պատճառով իրեն ոչինչ չի ասել:
Դատական քննության ընթացքում վկա Սվետլանա Խինաևան ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը Հարություն Թաթուլյանի դիմացի հարևանն է, սակայն նրանց հետ չի շփվում: Նրանց ընտանիքի անդամներից շփվում է միայն Հարությունի հետ: Այդ օրը շենքի մուտք մտնելու պահին ինքն ուժեղ լացի և օգնության ձայն է լսել: Ինքը լսել է նաև Հարությունը ձայնը` «Մարիամ օգնի», ինչպես նաև մի կանացի ձայն` «Խփի»: Այդ ժամանակ ինքը մտել է իր բնակարան և պատուհանից ձայն է տվել հարևաններին, որպեսզի Հարությունին օգնության հասնեն: Այնուհետև տեսել է, որ հարևան Լուսիկը նրան օգնում է և տանում դեպի նստարանը: Ինք շշի մեջ ջուր է լցրել և տարել Հարությունին: Այդ պահին եկել է շտապ օգնության մեքենան: Հարությունը այնպես է գոռացել, որ բժիշկը չի կարողացել ձեռք տալ նրա ձեռքին: Այդ պահին Հարությունը եղել է ոտաբոբիկ, որի պատճառով շտապ օգնության բուժքույրը և վարորդը գնացել են նրա տուն, բերել նրա կոշիկները և տարել նրան: Ինքը հեռվից տեսել է, որ Հարությունի դեմքը ճանկռոտված է: Նրանց տանը տեղի ունեցած այլ վեճերի մասին ինքը տեղյակ չէ: Իր ընկալմամբ նրանց տանը այդ պահին Հռիփսիկի, Հարությունի և Հասմիկի միջև վիճաբանություն և ծեծկռտուք է տեղի ունեցել:
2009 թվականի սեպտեմբերի 10-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Հարություն Թաթուլյանը հայտնել է, որ Հռիփսիկ Գևորգյանը հանդիսանում է իր կինը, ում հետ փաստացի ամուսնալուծված է: 2009 թվականի հունիսի 3-ին` ժամը 16:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գրիբոյեդովի փողոցի 3-րդ շենքի 15-րդ բնակարանում Հռիփսիկ Գևորգյանը իր աղջկա` Հասմիկ Թաթուլյանի հետ միասին իրեն ծեծի է ենթարկել և պատճառել մարմնական վնասվածքներ: Իսկ Հռիփսիկ Գևորգյանը հայտնել է, որ ոչ ինքը և ոչ էլ իր աղջիկը` Հասմիկ Թաթուլյանը, չեն ծեծել Հարություն Թաթուլյանին և որևէ մարմնական վնասվածք չեն պատճառել նրան:
2009 թվականի սեպտեմբերի 10-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Հարություն Թաթուլյանը հայտնել է, որ Հասմիկ Թաթուլյանը իր աղջիկն է: 2009 թվականի հունիսի 3-ին` ժամը 16:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գրիբոյեդովի փողոցի 3-րդ շենքի 15-րդ բնակարանում Հասմիկ Թաթուլյանը իր նախկին կնոջ Հռիփսիկ Գևորգյանի հետ իրեն ծեծի է ենթարկել, պատճառել մարմնական վնասվածքներ և ֆիզիկական ցավ: Իսկ Հասմիկ Թաթուլյանը հայտնել է, որ ոչ ինքը և ոչ էլ Հռիփսիկ Գևորգյանը չեն ծեծել Հարություն Թաթուլյանին և մարմնական վնասվածք չեն պատճառել նրան:
Փորձագետի 2009 թվականի հունիսի 5-ի թիվ 1169 եզրակացության համաձայն` Հարություն Թաթուլյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` ձախ արմկահոդի շրջանի և ողնաշարի կրծքային շրջանի սալջարդի ձևով, հասցվել են բութ առարկայով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում:
Ծննդյան թիվ ԱԱ225778 վկայականի համաձայն` 1999 թվականի դեկտեմբերի 25-ին ծնված Մարիամ Արմենի Թաթուլյանի մայրը Հասմիկ Թաթուլյանն է:
Ծննդյան թիվ ԱԱ282972 վկայականի համաձայն` 2009 թվականի փետրվարի 13-ին ծնված Դայանա Էդուարդի Թաթուլյանի մայրը Հասմիկ Թաթուլյանն է:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Հասմիկ Հարությունի Թաթուլյանը նախկինում դատապարտված չի եղել:
Այսպիսով, Դատարանը, գնահատելով վերոգրյալ ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Հասմիկ Թաթուլյանի և նրա մոր Հռիփսիկ Գևորգյանի ցուցմունքններն այն մասին, որ տուժողն ինքն է իրեն վնասել, մտացածին են, անտրամաբանական և չեն հաստատվում սույն գործով ձեռք բերված որևէ օբյեկտիվ տվյալով:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերոնշյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Հասմիկ Հարությունի Թաթուլյանը 2009 թվականի հունիսի 3-ին` ժամը 16:00-ի սահամաններում, Երևան քաղաքի Գրիբոյեդովի փողոցի 3-րդ շենքի 15-րդ բնակարանում կենցաղային հարցերի շուրջ ծագած վիճաբանության ընթացքում մոր` Հռիփսիկ Գևորգյանի հետ ծեծի է ենթարկել հորը` Հարություն Սարգսի Թաթուլյանին, որի հետևանքով Հարություն Թաթուլյանի առողջությանը պատճառվել է թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ: Այսինքն` Հասմիկ Հարությունի Թաթուլյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Հասմիկ Հարությունի Թաթուլյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ:
Հասմիկ Թաթուլյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է խնամքին 14 տարին չլրացած երկու երեխաների (Մարիամ Արմենի Թաթուլյան` ծնված 1999 թվականի դեկտեմբերի 25-ին և Դայանա Էդուարդի Թաթուլյան` ծնված 2009 փետրվարի 13-ին) առկայությունը:
Հասմիկ Թաթուլյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է նաև նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը (նման իրավական դիրքորոշում է արտահայտել ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ):
Դատարանը, քննարկելով պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների առկայության հարցը, գտնում է, որ գործում առկա է նաև ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք:
Այսպես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի համաձայն` պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է` հանցանքն հանցավորի համար ակնհայտ անօգնական վիճակում գտնվող անձի նկատմամբ կատարելը:
Դատարանը գտնում է, որ Հասմիկ Թաթուլյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք պետք է դիտել այն, որ նա հանցանքը կատարել է ակնհայտ անօգնական վիճակում գտնվող անձի նկատմամբ, քանի որ տուժող Հարություն Թաթուլյանը կույր է:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Հասմիկ Թաթուլյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Դատարանը, հաշվի առնելով Հասմիկ Թաթուլյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով:
Դատարանը գտնում է, որ Հասմիկ Թաթուլյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է այն հարցը, թե դատական ծախսերն ում վրա և ինչ չափով պետք է դրվեն։
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալ Հասմիկ Թաթուլյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ դատական քննության ժամանակ տուժողը հայտնել է, որ ամբաստանյալից որևէ պահանջ չունի: Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերին, ապա դրանք ամբստանյալից նույնպես ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ 4-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին` նման պահանջ Դատարան չի ներկայացվել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ

Հասմիկ Հարությունի Թաթուլյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավաձի ութսունապատիկի չափով:
Հասմիկ Հարությունի Թաթուլյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ