ԵԱՔԴ 0056/01/09





ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

26.06.2009թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով`
նախագահող դատավորª Ս.Ղազարյան
քարտուղարությամբª Հ.Ավագյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրողª Ջ.Ֆարխոյանի
պաշտպան` Ժ.Օհանյանի

Դռնբաց դատական նիստում քննության առավ քր.գործն ըստ մեղադրանքի
Դավիթ Լևոնի Սիլիզյանի, ծնված 11.10.1968թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, աշխատում է ՙՎան-Նայս՚ ՍՊԸ-ում, որպես տնօրեն, բնակվում է ք.Երևան, Մառի նրբ. 8 շենք, 29 բնակարան:

Ամբաստանվում է ՀՀ քր.օր-ի 188 հոդվածի 2-րդ մասով այն բանի համար, որ նա մարդատար տաքսի ավտոմոբիլներով ուղևորափոխադրումների կազմակերպման գործունեություն իրականացնելու նպատակով 2008թ. հուլիսի 14-ին պետական ռեգիստրի գործակալությունում գրանցել է ՙՎան-Նայս՚ ՍՊԸ-ն, սակայն առանց հարկային մարմիններում հաշվառվելու և առանց հատուկ թույլտվության` լիցենզիայի, Երևան քաղաքի Վ.Փափազյան փողոցի 17 հասցեում 2008թ. հուլիսի 01-ից մինչև 2008թ. օգոստոսի 01-ը` թվով ինը, իսկ 2008թ. օգոստոսի 01-ից մինչև 2008թ. դեկտեմբերի 09-ը ընկած ժամանակահատվածում` թվով հինգ մարդատար տաքսի ավտոմոբիլներով կազմակերպել է ուղևորափոխադրումներ: Դավիթ Սիլիզյանի կողմից ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացնելը զուգորդվել է պետությանը խոշոր չափի 1.471.200 դրամի վնաս պատճառելով:
Վերը նշված արարքների համար Դավիթ Սիլիզյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր-ի 188 հոդվածի 2-րդ մասով, որում նա իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2008թ հուլիսի 14-ին տաքսի ծառայության գործունեություն իրականացնելու նպատակով հիմնադրել է ՙՎան Նայս՚ ՍՊԸ-ն, սակայն առանց հարկային մարմիններում հաշվառվելու և առանց հատուկ թույլատվության` լիցենզիայի, Երևան քաղաքի Վ.Փափազյան փողոցի 17 հասցեում 2008թ. հուլիսի 1-ից մինչև 2008թ. օգոստոսի 1-ն ընկած ժամանակահատվածում թվթվ ինը ավտոմեքենաներով իրականացրել է տաքսի ծառայության ուղևորափոխադրումները, իսկ 2008թ. օգոստոսի 1-ից մինչև 2008թ. դեկտեմբերի 9-ն ընկած ժամանակահատվածում` թվով հինգ մարդատար տաքսի ավտոմոբիլներով: 2008թ. հուլիսի 1-ից մինչև 2008թ. օգոստոսի 1-ն ընկած ժամանակահատվածում օրական շրջանառությունը կազմել է մոտ 50.000 ՀՀ դրամ, որից զուտ եկամուտը` 17.000 ՀՀ դրամ, իսկ 2008թ. օգոստոսի 1-ից մինչև 2008թ. դեկտեմբերի 9-ն ընկած ժամանակահատվածում` զուտ եկամուտը կազմել է օրական 12.000 դրամ:
Ամբաստանյալ Դավիթ Սիլիզյանին մեղսագրված արարքը ապացուցվել է ինչպես իր խոստովանական ցուցմունքներով, այնպես էլ գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Գործով վկաներ ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ Խորհրդայինի ՀՏ վերահսկողության բաժնի ավագ հարկային տեսուչներ Սուրեն Գարեգինի Մելքոնյանի, Արմեն Եսայու Գասպարյանի և հարկային տեսուչ Հովհաննես Սամսոնի Կուրղինյանի և քաղ. հայցվորի ներկայացուցիչ ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ Խորհրդայինի հարկային տեսչության իրավաբանական բաժնի առաջատար մասնագետ Արսեն Մովսիսյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 09.12.2008թ. ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ Խորհրդայինի ՀՏ պետի կողմից տրված հ.2303269 հանձնարարագրի հիման վրա ՙՎան Նայս՚ ՍՊԸ-ում կատարվել է ստուգում, առանց պետական գրանցման, առանց համապատասխան լիցեզիայի ձեռնարկատիրական գործունեության: Ստուգմամբ պարզվել է, որ ՙՎան Նայս՚ ՍՊԸ ք.Երևան Փափազյան 17 հասցեում իրականացրել է մարդատար տաքսի ավտոմոբիլներով գործունեություն և չի ունեցել այդ գործունեության համար անհրաժեշտ լիցենզիա, որի արդյունքում իրենց կողմից կազմվել է հ.2303269 ստուգման ակտը, որով Դ.Սիլիզյանին առաջարկվել է պետ. բյուջե վճարել 1.110.000 դրամ տուգանքի գումար:
Գործով վկաներ Անդրանիկ Սարգսյանի, Արթուր Ղասաբյանի, Աշոտ Մուրադյանի, Կարեն Սիլիզյանի, Գագիկ Սուքիասյանի, Թաթուլ Հարությունյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ Երևան քաղաքի Փափազյան 17 հասցեում գործող Դավիթ Սիլիզյանին պատկանող ՙՎան Նայս՚ ՍՊԸ-ում աշխատել են որպես վարորդ:
Գործով վկա Ռուզաննա Խալաթյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Երևան քաղաքի Փափազյան 17 հասցեում գործող Դավիթ Սիլիզյանին պատկանող ՙՎան Նայս՚ ՍՊԸ-ում աշխատել է որպես դիսպետչեր 2008թ. օգոստոսի 1-ից մինչև դեկտեմբերի 9-ը: Այնուհետև, ընկերությունը իր գործունեությունը նշված հասցեում դադարեցրել է: 2009թ. մարտի 1-ից ընկերությունը համապատասխան լիցենզյա ստանալուց հետո գործունեությունը շարունակել է ք.Երևան Հակոբ Հակոբյան 12/11 հասցեում:
Գործով վկա Զինա Մուշկամբարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ք.Երևան Փափազյան 17 հասցեում գտնվող, իրեն պատկանող գրասենյակը 2008թ. հունիսից մինչև 2008թ. դեկտեմբերի 10-ն ընկած ժամանակահատվածում վարձակալական հիմունքներով տրամադրել է Դավիթ Սիլիզյանին, որն էլ այնտեղ կազմակերպել է մարդատար-տաքսի ավտոմոբիլներով ուղևորափոխադրումների գործունեություն:
Լրացուցիչ դատահաշվապահական փորձաքննության թիվ հ.14800909 եզրակացությամբ այն մասին, որ Դավիթ Սիլիզյանի կողմից իրականացված ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեության արդյունքում պետությանը պատճառված վնասի չափը կազմում է 1.471.200 ՀՀ դրամ:
Որպես ապացույց ճանաչված տաքսի ծառայության պատվերների ներքին գրառումների թերթիկները:
Դատաքննության փուլում պաշտպան Ժ.Օհանյանը դատարանին միջնորդեց իր պաշտպանյալի նկատմամբ կիրառել համաներում, քանի որ վերջինս մեղսագրված արարքի համար օրենսդիրը նախատեսել է պատիժ առավելագույնը 2 /երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկում, իսկ համաձայն ՀՀ Ազգային ժողովի 19.06.2009թ. համաներում հայտարարելու մասին որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի պատժից պետք է ազատել առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձանց, ինչպես նաև համաձայն նույն որոշման 8-րդ կետի 7-րդ ենթակետի ՀՀ քր. օր-ի 188 հոդվածի 2-րդ մասով համաներումը կիրառելի է:
Մեղադրող Ջ.Ֆարխոյանը միջնորդեց ամբաստանյալ Դավիթ Սիլիզյանի նկատմամբ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 ՀՀ դրամի չափով և կիրառել ՀՀ Ազգային Ժողովի 19.06.2009թ. համաներում հայտարարելու մասին որոշումը և նրան ազատել պատժի կրումից:
Դատարանը հետազոտելով գործով ձեռքբերված ապացույցները, համադրելով դրանք միմյանց հետ, տալով դրանց քրեաիրավական գնահատական, ղեկավարվելով օրենքով իրավագիտակցությամբ և ներքին համոզմաբ, հանգում է այն հետևության, որ Դավիթ Սիլիզյանի մեղքը ՀՀ քր. օր-ի 188 հոդվածի 2-րդ մասով ապացուցված է, իսկ պատճառված նյութական վնասի մասով պետությանը պատճառված վնասի չափը դատարանում ապացուցվել է մասնակի` 1.171.200 դրամի չափով, քանի որ Դ.Սիլիզյանի ղեկավարած ՍՊԸ-ում աշխատող վարորդների թիվը եղել է 5-ը, իսկ 9-ը վարորդների առկայությունը չի ապացուցվել, որը հիմնավորվել է ինչպես Դ.Սիլիզյանի, այնպես էլ դատարանում հարցաքննված վկաների ցուցմունքներով:
Դ.Սիլիզյանը դատարանում միաժամանակ պատասխանելով մեղադրողի հարցին հայտնել է, որ նախաքննության ընթացքում ինքը իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել թյուրիմացաբար: Իրականում ինքը իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին 1.171.000 դրամ վնասի մասով, քանի որ երբևէ 9 աշխատողներ չի ունեցել, այլ ունեցել է 5 աշխատող վարորդ:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Դ.Սիլիզյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի հարցը` դատարանը գնահատում է ինչպես արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը, պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Անձը բնութագրող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա երիտասարդ է, նախկինում դատված չի եղել, աշխատում է, բնութագրվում է դրական:
Պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է, այն, որ նա զղջում է կատարած արարքի համար:
Պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի գտել:
Վերլուծելով վերը նշվածը դատարանը գտնում է, որ Դ.Սիլիզյանի ուղղումն ու վերադաստիարակումը հնարավոր է առանց հասարակությունից մեկուսացնելու և նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի մեղսագրված արարքի համար սահմանված պատժատեսակ տուգանքի ձևով, որով կվերականգնվի սոցիալական արդարությունը և նշանակված պատիժը կծառայի իր նպատակին:
Դատարանը քննության առնելով Դ.Սիլիզյանի նկատմամբ ՀՀ Ազգային Ժողովի 19.09.2009թ. որոշմամբ համաներում կիրառելու հարցը գտավ, որ համաներումը պետք է կիրառվաի և նա պետք է ազատվի հիմնական պատժի կրումից, քանի որ նշված համաներման 8-րդ կետով սահմանված արգելքները Դ.Սիլիզյանի վրա չի տարածվում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց


Ամբաստանյալ Դավիթ Լևոնի Սիլիզյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 188 հոդվածի 2-րդ մասով և նրան դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 ՀՀ դրամի չափով:
Ամբաստանյալ Դավիթ Լևոնի Սիլիզյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ Ազգային Ժողովի 19.06.2009թ. համաներում հայտարարելու մասին որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել նշանակված պատժի կրումից:
Ընտրված խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին վերացնել:
Դավիթ Լևոնի Սիլիզյանից բռնագանձել պետությանը պատճառված վնասը` 1.171.200 ՀՀ դրամի չափով:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քր. վերաքննիչ դատարան, այն հրապարակելուց հետո մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՂԱԶԱՐՅԱՆ