Գործ ԵԱՔԴ / 0055/01/09







Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

26. 06.2009թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր
իրավասության առաջին ատյանի դատարանը

Նախագահությամբ դատավոր` Մ.Խաչատրյանի
Քարտուղարությամբ` Հ.Արտաշեսյանի
Մասնակցությամբ
Մեղադրողներ` Հ.Բաբայանի
Ս. Բադալյանի
Տուժող` Ա.Նավասարդյանի



Դռնբաց դատական նիստում քննության առավ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Արթուր Հենրիկի Աբրահամյանի ծնված 17.11.1981թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, ֆիզիկապես առողջ, նախկինում դատված, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 18.07.2007 թվականի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, դատապարտվել է 50.000 /հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքի, դատվածությունը չմարված, հաշվառված է ք.Երևան Վան-Ռայնիսի 3 շենքի 38 բնակարանում, կալանքի տակ է 17.12.2008 թվականից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքների կատարման համար:
Դատաքննությամբ դատարանը հիմնավորված համարեց հետևյալը.
Նախաքննության մարմինը Արթուր Հենրիկի Աբրահամյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքների համար մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքների համար, որ նա ՙ2007թ. յգոստոսի 27-ին ժամը 00:30-ի սահմաններում, Դ.Անհաղթ փողոցում գտնվող ՙԱլադին՚ խորտկարանի դիմաց կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, առանց հիմնավոր պատճառի վիճաբանել է Աբել Գագիկի Նավասարդյանի հետ, ինչի հետևանքով դադարեցվել է ՙԱլադին՚ խորտկարանի բնականոն աշխատանքը, որի ընթացքում էլ որպես զենք օգտագործվող սուր կտրող-ծակող գործիքով հարվածներ է հասցրել վերջինիս որովայնի և կրծքավանդակի ձախ կեսերին` պատճառելով առողջության ծանր վնաս, կայնքին վտանգ սպառնացող՚:
Նախաքննության փուլում Արթուր Աբրահամյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի: Դատարանում, ամբաստանյալ Արթուր Աբրահամյանը նորից իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի` նշելով, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում խուլիգանություն կատարելու համար, քանզի տվել է հայհոյանքներ: Իսկ ինչ վերաբերվում է դանակահարությանը, ինքը որևէ կապ չունի դրա հետ: Նա նշեց նաև, որ դանակահարության մասին իմացել է առավոտյան:
Դատական վիճաբանությունների փուլում, գործով մեադրող դատախազը նկատի ունենալով, որ դատաքննությամբ Արթուր Հենրիկի Աբրահամյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը չհիմնավորվեց, հրաժարվեց նշված մեղադրանքից և միջնորդեց, նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը վերավորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որպես մի խումբ անձանց կողմից և նախկինում խուլիգանություն կատարած անձի կողմից կատարված խուլիգանություն:
Դատարանը առանձին որոշմամբ անդրադաձել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքին և այդ մասով քրեական հետապնդումը դադարեցրել է:
Ինչ վերաբերվում է Ա.Աբրահամյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի վերավորակման խնդրին, ապա դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի միջնորդությունը հիմնավոր է և Ա.Աբրահամյանը քրեական պատասխանատվություն պետք է կրի միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Նախ Ա.Աբրահամյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը սերտորեն կապված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի հետ: Քանի որ մեղադրողը հրաժարվեց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի պաշտպանությունից, հետևաբար նրան առաջադրված մեղադրանքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, արդեն իսկ դադարում է գոյություն ունենալ, քանզի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով արարքը որոկվել էր հենց խուլիգանության ընթացքում դանակի գործադրման հատկանիշով:
Դատարանը նաև արձանագրում է, որ ոչ նախաքննությամբ ոչ էլ դատաքննությամբ չի ապացուցվել և չապացուցվեց, որ Ա.Աբրահամյանի ձեռքին խուլիգանության ընթացքում եղել է դանակ:
Դատաքննության ժամանակ տուժող Ա.Նավասարդյանը նշեց, որ ինքը չի տեսել թե իրեն ով է դանակահարել:
Ականատես վկա Համլետ Սիրունյանը նախաքննության ընթացքում նշել է, որ ՙդանակ տեսել է միայն ղեկին գտնվող տղայի ձեռքին և իր հետևից լարվող տղայի ձեռքին՚: /Գ/Թ 31/:
Նույն վկան պնդեց նաև դատարանում նշելով, որ այդ նշված երկուսից ոչ մեկը չի հանդիսացել գործով ամբաստանյալը:
Ինչ վերաբերվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով արարքի հիմնավորվածությանը, ապա այն ապացուցված է գործի մի շարք հանգամանքներով:
Այն, որ վերը նշված ժամանակ ՙԱլադին՚ խորտկարանի մոտ տեղի է ունեցել խուլիգանություն, որին էլ մասնակցել են մի շարք անձինք, հիմնավորված է նաև դատարանում հարցաքննված վկաներ Վոլոդյա Սահակյանի, Համլետ Սիրունյանի, Տիգրան Պողոսյանի, Արա Վարդանյանի, ինչպես նաև նախաքննությամբ հարցաքննված վկաներ Սերոբ Պետրոսյանի, Արտյոմ Գևորգյանի, Լիլիթ Ավետիսյանի և Ֆելիքս Գրիգորյանի ցուցմունքներով:
Նշված վկաների ցուցմունքներից երևում է, որ իրոք 2007 թվականի օգոստոսի 27-ին ժամը 00:30-ի սահմաններում Դ.Անհաղթ փողոցում գտնվող ՙԱլադին՚ խորտկարանի դիմաց տեղի է ունեցել խմբակային խուլիգանություն, որին մասնակցել է նաև ամբաստանյալ Արթուր Աբրահամյանը: Ըստ վերջինիս ցուցմունքների ինքը եղել է ալկոհոլ օգտագործած վիճակում:
Բացի այդ ամբաստանյալը նախկինում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով եղել է դատապարտված և 2007 թվականի օգոստոսի 27-ի դրությամբ դատվածությունը մարված չի եղել:
Դատաբժշկական փորձագետի եզրակացությամբ հիմնավորվեց, որ տուժող Աբել Նավասարդյանը բացի թափանցող ծակված-կտրված վեքերից ստացել է նաև դեմքի շրջանի արյունազեղումներ, ծոծրակային շրջանում սալջարդ վեքեր: /Գ/Թ 78/: Գործի նյութերով ապացուցված է, որ այդ վնասվածքները հասցվել են դեպքի օրը ՙԱլադին՚ խորտկարանի մոտ կատարված խուլիգանության ընթացքում:
Արթուր Աբրահամյանի լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, ըստ որի վկա Լիլիթ Ավետիսյանը ճանաչել է Ա.Աբրահամյանին և հայտարարել, որ վերջինս եղել է խորտկարանի առանձնասենյակում նստած և խորտկարանի դիմաց մասնակցել է վեճին: /Գ/Թ 172/:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված Աբել Նավասարդյանին պատկանող հագուստների զննության արձանագրությամբ: Գ/Թ 65-66/:
Վերոգրյալի հիման վրա դատարանը գտնում է, որ Արթուր Աբրահամյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության մեջ, դատաքննությամբ ապացուցվեց:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի վտանգավորության աստիճանը:
Որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտվում արարքը ալկոհոլ օգտագործած վիճակում կատարելը: Գործում բացակայում են օրենքով նախատեսված պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-362-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով դատարանը


ՎՃՌԵՑ

Արթուր Հենրիկի Աբրահամյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով, պատժի կրման սկիզբը հաշվել 17.12.2008 թվականից: Խափանման միջոց ընտրված կալանքը մինչև դատավճռի ուժի մեջ մտնելը թողնել անփոփոխ:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿ համապատասխան հիմնարկությունում:
Դատավճիռը դատավարության մասնակիցների կողմից 1 /մեկ/ ամսվա ընթացքում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան: