Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն

27-ը հոկտեմբերի 2009թ. ք.Երևան

Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարանը
/այսուհետª Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
Ա. ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ԱՐՏԵՄՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ռ. ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ. ՇԻՐԻՆՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերաքննիչ վարույթի կանոններով քննության առավ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Արայիկ Էդուարդի Գզոյանիª ծնված 27.04.1953թ. Գորիս քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին երկու անձ, նախկինում չդատված, չի աշխատել, հաշվառած և բնակվում է ք. Երևան, Վ. Փափազյան 22 շենք 37 բնակարանում:
Մեղադրվում է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ կետով:
Որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
Կալանքի տակ է 14.10.2008թ.-ից:

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2008թ. դեկտեմբերի 04-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնում/քննիչ Ա. Հակոբյան/ հարուցվել է թիվ 14800508 քրեական գործը ՀՀ քր. օր.-ի 266հդ.-ի 3-րդ մասի 2-րդ կետի, 266հդ.-ի 4-րդ մասի հատկանիշներով, որը նույն որոշմամբ ընդունվել է քննիչի վարույթ` նախաքննություն կատարելու համար:
2008թ. հուլիսի 12-ին ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու քննչական բաժնում/ավագ քննիչ Ա. Սարգսյան/ հարուցվել է թիվ 12113708 քրեական գործը ՀՀ քր. օր.-ի 266հդ.-ի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերի, 266հդ.-ի 4-րդ մասի, 268հդ.-ի 1-ին, 2-րդ մասերի հատկանիշներով, որը նույն որոշմամբ ընդունվել է քննիչի վարույթ` նախաքննություն կատարելու համար:
15.10.2008թ. Արայիկ Էդուարդի Գզոյանը որպես կասկածյալ, ձերբակալվել է, 17.10.2008թ. նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է




առաջադրվել ՀՀ քր. օր.-ի 266հդ.-ի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 268հդ.-ի 3-րդ մասով նախատեսված հանցանքները կատարելու համար:
ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա. Հակոբյանը 17.10.2008թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարան` Արայիկ Էդուարդի Գզոյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու վերաբերյալ, որը դատարանի նույն օրվա որոշմամբ բավարարվել է և Ա. Գզոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը 2/երկու/ ամիս ժամկետով, կալանքի սկիզբը հաշվելով 2008թ. հոկտեմբերի 15-ից, նույն դատարանի 11.12.2008թ., 09.02.2009թ. որոշումներով Ա. Գզոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարացվել է երկուական ամսով` մինչև 15.03.2009թ., 09.02.2009թ. որոշմամբ պաշտպանի միջնորդությունը գրավ կիրառելու մասին` մերժվել է:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը 10.03.2009թ. որոշմամբ, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, Ա. Գզոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարացրել է մեկ ամսով` մինչև 2009թ. ապրիլի 15-ը` մերժելով պաշտպանի միջնորդությունը գրավ կիրառելու մասին, նույն դատարանը 10.04.2009թ. որոշմամբ ևս երկու ամսով երկարացրել է մեղադրյալ Ա. Գզոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը` մինչև 2009թ. հունիսի 15-ը:
Նախաքննական մարմնի 04.09.2008թ. որոշմամբ թիվ 12113708 քրեական գործով մեղադրյալներ Գարեգին Ղազարյանի, Վահագն Աբրահամյանի, Սամվել Վահանյանի, Խաչատուր Ռևազյանի մասը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան, ոմն Պապաին Պողոսյանի, Արայիկ Գզոյանի, Կարապետ Գրաչյանի և մյուսներին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու ուղղությամբ որոշվել է շարունակել քրեական գործի նախաքննությունը և թիվ 12113708 քրեաակն գործից անջատվել է մաս և շնորհվել նոր` 14800508 համարը:
Նախաքննական մարմնի 06.03.2009թ. որոշումներով Ա. Գզոյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել, լրացվել է, նրան առաջադրվել է նոր մեղադրանք ՀՀ քր. օր.-ի 266հդ.-ի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 266հդ.-ի 4-րդ մասով, որով էլ նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
Նախաքննական մարմնի 22.04.2009թ. որոշմամբ թիվ 14800508 քրեական գործով մեղադրյալ Ա. Գզոյանի վերաբերյալ մասը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան, նույն որոշմամբ որոշվել է Ա. Գզոյանին թմրամիջոց իրացրած անձի և մյուսներին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու ուղղությամբ շարունակել քրեական գործի նախաքննությունը և թիվ 14800508 քրեական գործից մաս անջատել ու շնորհել թիվ 14112809 համարը:
ՀՀ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների դատախազի կողմից 05.05.2009թ. քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արայիկ Էդուարդի Գզոյանի ՀՀ քր. օր.-ի 266հդ.-ի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 266հդ.-ի 4-րդ մասով ուղարկվել է նույն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար:
Երևանի քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. հուլիսի 21-ի դատավճռով ամբաստանյալ Արայիկ Էդուարդի Գզոյանը մեղավոր է ճանաչվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 266հդ.-ի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 2-1 կետերով, 266հդ.-ի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ և դատապարտվել` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 266հդ.-ի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 2-1 կետերով`




ազատազրկման 5/հինգ/ տարի ժամկետով, 266հդ.-ի 4-րդ մասով` տուգանքի` 50.000/հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քր. օր.-ի 66հդ.-ի կանոններով, նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով ամբաստանյալ Ա. Գզոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5/հինգ/ տարի ժամկետով և տուգանք` 50.000/հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Ամբաստանյալ Ա. Գզոյանը ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2008թ. հոկտեմբերի 14-ից, ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնելով անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճռի դեմ միասնական վերաքննիչ բողոք են բերել ամբաստանյալ Ա. Գզոյանը և նրա պաշտպան Գ. Շիրինյանը:
Դատավարության մյուս մասնակիցների կողմից այլ վերաքննիչ բողոք, ներկայացված վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:
Վերաքննիչ բողոքը Վերաքննիչ քրեական դատարանի 10.09.2009թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:
Քրեական գործը Վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է 2009թ. սեպտեմբերի 02-ին:

2.Գործի փաստական հանգամանքները.

Նախաքննական մարմինը Արայիկ Էդուարդի Գզոյանին ՀՀ քր. օր.-ի 266հդ.-ի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 266հդ.-ի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա 2008թ. հուլիսի 18-ին Երևան քաղաքի Հ.Հակոբյան 3 հասցեում գտնվող Մերգելյանի անվան ինստիտուտի դիմաց քննությամբ չպարզված անձից իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերի` 40 գրամ քաշով ափիոն տեսակի թմրամիջոցից և 1 լիտր քացախաթթվի անհիդրիդից 1,36 գրամ հաստատուն քաշով երկուանգամյա օգտագործման համար նախատեսված չափաբաժին և պրեկուրսոր հանդիսացող` 2մլ ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդ, ինչպես նաև զգալի չափերի` 0,3 գրամ քաշով մզվածքային ափիոն տեսակի թմրամիջոց ապօրինի, վաճառելու միջոցով` 1 գրամը 12.000 ՀՀ դրամով, իրացրել է Գարեգին Գագիկի Ղազարյանին:
Բացի այդ, կրկին անգամ, 2008թ. հուլիս ամսին Արայիկ Գզոյանը իր ընկերոջ ոմն Լյովայի խնդրանքով երկու անգամ Երևան քաղաքի Կիևյան և Օրբելի փողոցների խաչմերուկում քննությամբ չպարզված անձից իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերի` 40 գրամ քաշով ափիոն տեսակի թմրամիջոց 2 գրամ քաշով չափաբաժին ապօրինի, վաճառելու միջոցով, իրացրել է Երևան քաղաքի բնակիչներ ոմն Հրաչին և ոմն Արամին` յուրաքանչյուրին 1 գրամը վաճառելով 11.000 ՀՀ դրամով:



3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.


Վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալը և պաշտպանը նշել են, որ քրեական գործում կա մեկ ապացույց, այն է` Գ. Ղազարյանի նախաքննության ընթացքում քննությանը խորթ մեթոդների կիրառմամբ տված ցուցմունքը, իսկ դատարանում նա հայտնել է, որ Ա. Գզոյանը իրեն փոխանցել է ոմն Լյութոյի կողմից ծխախոտի տուփի մեջ դրված թմրանյութը, որի պարունակության մասին չի իմացել: Նման պարագայում` ըստ ամբաստանյալի և պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի` ամբաստանյալ Ա. Գզոյանի արարքը պետք է որակվեր ՀՀ քր. օր.-ի 268հդ.-ի 2-րդ մասով` ՙայսինքն առանց իրացնելու նպատակի` թմրանյութ փոխադրելու կամ առաքելու համար՚:
Վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալը և պաշտպանը նաև նշել են, որ դատավճռով ընդունվել է, որ քննության ընթացքում Ա. Գզոյանի նկատմամբ կատարվել է բռնություն, որի հետևանքով վերջինս կորցրել է ձախ ականջի լսողությունը, սակայն նախաքննության և դատաքննության ընթացքում այդ հանգամանքի վրա ուշադրություն չի դարձվել, որը կարող էր էական նշանակություն ունենալ պատժի նշանակման հարցում:
Վերաքննիչ դատարանից խնդրել են` հաշվի առնելով ամբաստանյալի տարիքը, իր բազմամյա աշխատանքի ընթացքում ղեկավար պաշտոններ զբաղեցրած լինելու, հանգուցյալ հոր` երկար տարիներ իրավապահ մարմիններում աշխատած լինելու հանգամանքները, վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ, բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 21.07.2009թ. դատավճիռը, Արայիկ Էդուարդի Գզոյանի արարքը վերաորակել ՀՀ քր. օր.-ի 268հդ.-ի 2-րդ մասով, նշված հոդվածով սահմանել համաչափ պատիժ, հակառակ դեպքում` վերը նշված դատավճռով նշանակված պատիժը փոփոխել և նրա անձը հաշվի առնելով` պատիժ նշանակել ՀՀ քր. օր.-ի 64հդ.-ի կիրառմամբ:

4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ դատարանում ամբաստանյալ Ա. Գզոյանը և պաշտպան Գ. Շիրինյանը պնդեցին իրենց միասնական վերաքննիչ բողոքի փաստարկները, ամբաստանյալ Ա. Գզոյանը հրաժարվեց նախաքննության ընթացքում իր տված բոլոր ցուցմունքներից, պնդեց միայն քննիչին տված իր ցուցմունքները, ի հավելում հայտնեց, որ ինքը նման իրավիճակում է հայտնվել իրեն անհայտ հանգամանքներում, հանկարծակի իրենց տուն են եկել ՀՀ Ոստիկանության 4-րդ բաժնի աշխատակիցները, իր տանը կատարել են խուզարկություն, իրեն տարել են ոստիկանություն, իր նկատմամբ գործադրել են հոգեբանական և ֆիզիկական ներգործություն, ենթարկել են ծեծի, ստիպել, որ խոստովանի, որ զբաղվել է թմրամիջոցների վաճառքով: Հայտնեց, որ իրեն նաև սպառնացել են, որ իր տղային, որ բժշկական համալսարանի ուսանող է, նույնպես կբերեն բաժին` թմրանյութ գցելով գրպանը: Ոստիկանությունում ծեծի հետևանքով կորցրել է ձախ ականջի լսողությունը, որի կապակցությամբ բժշկական փորձաքննության չի ենթարկվել:
Վերաքննիչ քրեական դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալի կողմից իր և պաշտպանի միասնական վերաքննիչ բողոքի հիմնավորման կապակցությամբ բերված փաստարկները, պաշտպանի դիրքորոշումը, մեղադրողի պատասխանը, ստուգելով ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները, քրեական գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերլուծելով վերաբերելիության, թույլատրելիության քրեադատավարական պահանջների, ապացույցների ողջ համակցությունը` քրեական գործի լուծման համար բավարարության տեսակետից, ներքին համոզմամբ` հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արայիկ Էդուարդի Գզոյանի կողմից բերված պատճառաբանությունների այն մասը, որով նա հերքում է իր կողմից ՀՀ քր. օր.-ի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 2-1-րդ կետերով, 266հդ.-ի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքների կատարումը, մտացածին են, հավաստի չեն, նպատակ են հետապնդում խուսափել ՀՀ քր. օր.-ի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 2-1-րդ կետերով, 266հդ.-ի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքների կատարման համար նախատեսված պատժից, նրա կողմից ՀՀ քր. օր.-ի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 2-1-րդ կետերով, 266հդ.-ի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքները կատարելը և նրա մեղքը հաստատված, իսկ պատճառաբանությունները հերքված են քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով:
Նախաքննության ընթացքում մեղադրյալ Ա. Գզոյանը ՀՀ քր.օր-ի 266 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 266 հոդվածի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքներում իրեն մեղավոր չճանաչելով, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը Գարեգին Ղազարյանի հետ ծանոթացել է 2008թ. հունիս ամսին շինանյութերի առքուվաճառք կատարելու ընթացքում, սակայն հետագայում նրա հետ շփվելուց իմացել է, որ Գ.Ղազարյանը թմրամիջոց է օգտագործում: Այդ ընթացքում իր մոտ գտնվել է ապօրինի ձեռք բերված ափիոն տեսակի թմրամիջոց, որն ինքը պահել է Կիևյան 5 հասցեում և ցանկացել է այն իրացնել: 2008թ. հուլիս ամսին, հանդիպելով Գ.Ղազարյանին, ինքն առաջարկել է թմրամիջոց գնել ու վերջինս չի հրաժարվել: Այդ ժամանակահատվածում` 2008թ. հուլիս ամսին ինքը Գ.Ղազարյանին տարբեր չափաբաժինների` 1 գրամը 12.000 ՀՀ դրամով վաճառել է ափիոն տեսակի թմրամիջոց: Բացի այդ, ձեռք բերված թմրամիջոցից նույն ժամանակահատվածում ինքը վաճառել է նաև ոմն Արամի և Հրաչի, որոնց ինքը չի ճանաչում:
Հետագայում Ա.Գզոյանը հրաժարվել է իր կողմից տրված ցուցմունքներից նշելով, որ դրանք ինքը գրել է ոստիկանության աշխատակիցների ճնշման տակ:
Թիվ 12113708 քրեական գործով ամբաստանյալ և սույն քրեական գործով վկա Գարեգին Գագիկի Ղազարյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունքով հայտնել է, որ Վահագն Աբրահամյանի հետ ծանոթացել է իր ծանոթ Տիգրանի միջոցով և իմացել, որ վերջինս թմրամոլ է: Նրա միջոցով ծանոթացել է Ս.Վահանյանի հետ, որը նույնպես թմրամոլ է եղել: Նրանք մի քանի անգամ իրեն խնդրել են թմրամիջոց բերել: 2008թ. հուլիսի 11-ին Վ.Աբրահամյանը զանգել է իր բջջային հեռախոսահամարին և կրկին խնդրել թմրամիջոց: Պայմանավորվածության համաձայն` իրենք հանդիպել են Մերգելյան ինստիտուտի հարակից տարածքում, որտեղ Վ.Աբրահամյանը և Ս.Վահանյանը եկել են մուգ գույնի ավտոմեքենայով: Վերջիններս իրեն տվել են 44.000 ՀՀ դրամ գումար և պայմանավորվել են սպասել իրեն: Ինքն այդ գումարով իր ծանոթ Արայիկ Գզոյանից գնել է 2 չափաբաժին ափիոն տեսակի թմրամիջոց և այն փոխանցել Վ.Աբրահամյանին և Ս.Վահանյանին: Դրանից հետո Վ.Աբրահամյանը և Ս.Վահանյանը հեռացել են այդ տարածքից, իսկ որոշ ժամանակ անց իրեն տան մոտից բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին: Խուզարկության ընթացքում իր մոտ հայտնաբերել են Ա.Գզոյանից գնած քացախաթթվի անհիդրիդ և թմրամիջոցի հետքերով բամբակե խծուծները, որը պնդել է Ա.Գզոյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ:
Ամբաստանյալ Ա.Գզոյանը առաջին ատյանի դատարանում դատաքննության ընթացքում հարաժարվել է նախաքննության ընթացքում տված իր բոլոր ցուցմունքներից, պնդել է միայն քննիչին տված իր ցուցմունքները և դրանից բխող մնացած ցուցմունքները և դատարանին տված ցուցմունքով հայտնել, որ ինքը իրեն անհայտ հանգամանքներում է հայտնվել նման իրավիճակում, հանկարծակի իրենց տուն են եկել ՀՀ ոստիկանության 4-րդ բաժնի աշխատակիցները, իր տանը կատարել են խուզարկություն, իսկ իրեն տարել են ոստիկանություն և իր նկատմամբ գործադրել հոգեբանական և ֆիզիկական ներգործություն և ծեծի ենթարկելով ստիպել, որ խոստովանի, որ զբաղվել է թմրամիջոցների վաճառքով: Իրեն ենթարկել են ֆիզիկական բռնությունների, որոնց ճնշման տակ ինքը տվել է այնպիսի ցուցմունքներ, ինչպես, որ իրեն թելադրել են, քանի որ իրեն սպառնացել են, որ իր տղային, որը բժշկական համալսարանի ուսանող է, նույնպես կբերեն բաժին թմրանյութ գցելով գրպանը: Բացի այդ ոստիկանությունում ծեծի հետևանքով կորցրել է ձախ ականջի լսողությունը, ինչի կապակցությամբ բժշկական փորձաքննության չի ենթարկվել:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 18հդ.-ի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջաանկներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի:
Քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները գնահատելով Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 18-րդ հոդվածի վերը նշված պահանջների տեսանկյունից, Վերաքննիչ քրեական դատարանը հիմնավոր է համարում առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումը առ այն, որ Արայիկ Գզոյանի մեղքը ՀՀ քր.օր-ի 266 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով ապացուցված չէ, իսկ 266 հոդվածի 4-րդ կետով ապացուցված է:
Մեղադրյալ Ա.Գզոյանը դեռևս նախաքննության փուլում գրավոր հայտնել է իր պաշտպան Ս.Միրզոյանին իր նկատմամբ գործադրած բռնության մասին, որի կապակցությամբ կատարվել է ծառայական քննություն և ըստ էության չի հերքվել Ա.Գզոյանի պնդումները: Բացի այդ գործով վկա Գ.Ղազարյանը իր դատաքննական ցուցմունքներով չի հերքել այն փաստը, որ Ա.Գզոյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ նրա հագուստները եղել են արյունոտ վիճակում:
Սույն քր գործով 40 գրամ ափիոն տեսակի թմրամիջոցի ձեռքբերման հանգամանքը Ա.Գզոյանը միայն իր ցուցմունքում է ընդունել և հետագայում հրաժարվել է այդ ցուցմունքից, պատճառաբանելով, որ իր նկատմամբ գործադրվել է ճնշում, ֆիզիկական բռնության ձևով, ծեծի միջոցով, որի հետևանքով ինքը կորցրել է նաև իր ձախ ականջի լսողությունը:
Գործով որևէ այլ ապացույց ձեռք չի բերվել վերը նշված փաստը` 40 գրամ թմրամիջոցի ձեռքբերումը, մինչդեռ Ա.Գզոյանը թե նախաքննության վերջում և թե դատաքննության ընթացքում պնդեց, որ 40 գրամ ափիոնի ձեռքբերման մասին ինքը ցուցմունք տվել է ֆիզիկական բռնության ազդեցության տակ:
Հիմնավոր է նաև առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումը առ այն, որ Ա. Գզոյանին ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված արարքը ապացուցված չէ և գործով սպառվել են այդ փաստը` 40 գրամ թմրամիջոցը ձեռք բերելը հիմնավորող նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները:
Ամբաստանյալ Ա.Գզոյանի կողմից 40 գրամ ափիոն տեսակի թմրամիջոցի ապօրինի ձեռք բերման հանգամանքը նախաքննական մարմնի` ապացույցներով չհիմնավորված ենթադրությունն է, հետևաբար, այն պետք է դիտել որպես չփարատված կասկած և մեկնաբանել ի օգուտ ամբաստանյալ Ա. Գզոյանի:
Նման պայմաններում առաջին ատյանի դատարանը, իրավացիորեն, հիմնավորված է համարել այն փաստը, որ Ա.Գզոյանը ապօրինի ձեռք է բերել և 44.000 ՀՀ դրամով Գ.Ղազարյանին վաճառել է 1,36 գրամ հաստատուն քաշով երկուանգամյա գործածման համար նախատեսված չափաբաժին և պրեկուսոր հանդիսացող 2 մլ ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդ, ինչպես նաև զգալի չափերի հասնող 0,3 գրամ քաշով մզվածքային ափիոն տեսակի թմրամիջոց: Բացի այդ, կրկին անգամ, 2008թ. հուլիս ամսին Արայիկ Գզոյանը իր ընկերոջ` ոմն Լյովայի խնդրանքով երկու անգամ Երևան քաղաքի Կիևյան և Օրբելի փողոցների խաչմերուկում, քննությամբ չպարզված անձից, իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված ափիոն տեսակի թմրամիջոցը` 2 գրամ քաշով չափաբաժին, ապօրինի, վաճառելու միջոցով, իրացրել է Երևան քաղաքի բնակիչներ ոմն Հրաչին և ոմն Արամին` յուրաքանչյուրին 1 գրամը վաճառելով 11.000 ՀՀ դրամով: Այսինքն նա կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 2.1 կետով` այն է` իրացման նպատակով, ապօրինի, խոշոր չափերով, կրկին անգամ, ձեռք է բերել և իրացրել <<ափիոն>> տեսակի թմրամիջոց և պրեկուսոր հանդիսացող 2 մլ ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդ, այսինքն, կատարել է հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 266հդ.-ի 4-րդ մասով:
Նման պայմաններում պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի պահանջը` ամբաստանյալ Ա. Գզոյանի արարքը ՀՀ քր. օր.-ի 268հդ.-ի 2-րդ մասով վերաորակելու և ՀՀ քր. օր.-ի 64հդ.-ի կիրառմամբ` օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու վերաբերյալ, անհիմն է և չի կարող բավարարվել:
Վերաքննիչ քրեական դատարանը քննության առնելով ամբաստանյալ Ա.Գզոյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի հարցը, գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը, պատիժ նշանակելիս, բավարար չափով հաշվի է առել ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, պահպանել է ՀՀ քր. օր.-ի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, նշանակել է համաչափ պատիժ, այն փոփոխելու հիմքեր չկան:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց


Ամբաստանյալի և նրա պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի հուլիսի 21-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արայիկ Էդուարդի Գզոյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266հդ.-ի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 2.1 կետով, 266հդ.-ի 4-րդ մասով` թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:




ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ