գործ No ԵԱՔԴ 0045/01/09

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը`

նախագահությամբ դատավոր` Լ.Ավետիսյանի
քարտուղարությամբ` Ե.Կարապետյանի
մասնակցությամբ` մեղադրող` Ա.Շահազիզյանի
ամբաստանյալ` Ա.Միրզոյանի
պաշտպան` Տ.Մուրադյանի
տուժող և տուժողի օրինական ներկայացուցիչ` Ա.Ղարիբյանի
տուժող` Ա.Միրզոյանի

2009թ. նոյեմբերի 13-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արսեն Եղիշի Միրզոյանի, ծնված 05.12.1969թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 36բ շենքի թիվ 2 բնակարանում:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118 հոդվածով, 185 հոդվածի 1-ին մասով և 117 հոդվածով:
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2008թ. սեպտեմբերի 05-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118 հոդվածի և 185 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14135508 քրեական գործը:
2008թ. հոկտեմբերի 30-ին Արսեն Եղիշի Միրզոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118 հոդվածով, 185 հոդվածի 1-ին մասով, 117 հոդվածով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2008թ. դեկտեմբերի 03-ին Արսեն Եղիշի Միրզոյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: 2008թ. դեկտեմբերի 04-ին նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
2008թ. դեկտեմբերի 08-ին Արսեն Միրզոյանը հայտնաբերվել և կալանավորվել է:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2008թ. դեկտեմբերի 19-ի որոշմամբ Արսեն Եղիշի Միրզոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացվել է, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2009թ. մարտի 10-ին նախաքննության մարմնի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 14135508 քրեական գործով Արտակ Միրզոյանի և Արևհատ Ղարիբյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2009թ. ապրիլի 10-ին նախաքննության մարմինը որոշում է կայացրել թիվ 14135508 քրեական գործի նյութերով հարուցել նոր քրեական գործ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314 հոդվածի 1-ին մասով և շնորհվել է թիվ 14111109 համարը:
2009թ. ապրիլի 27-ին թիվ 14135508 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2009թ. ապրիլի 27-ին քրեական գործը վարույթ է ընդունվել և նշանակվել դատաքննության 2009թ. մայիսի 20-ին:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Արսեն Եղիշի Միրզոյանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար.
Արսեն Միրզոյանն իր կնոջ` Արևհատ Յուրիկի Ղարիբյանի հետ գտնվելով լարված փոխհարաբերությունների մեջ, 2008թ. հունիսի 19-ին ժամը 2230-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 36բ շենքի թիվ 2 բնակարանում կենցաղային հարցերի շուրջ վիճաբանել է վերջինիս հետ: Վիճաբանությունը վերածելով կռվի և քաշքշուկի: Արսեն Միրզոյանը մարմնական վնասվածքներ հասցնելու նպատակով, ձեռքերով հարվածել է Արևհատ Ղարիբյանի դեմքին և մարմնին` պատճառելով մարմնական վանսվածքներ, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում: Միաժամանակ Արսեն Միրզոյանը վիճաբանության ժամանակ, գույքային վնաս պատճառելու դիտավորությամբ վերցրել է Արևհատ Ղարիբյանի ՙՄոտորոլա-Ց 350՚ տեսակի բջջային հեռախոսը և հատակին հարվածելով կոտրել է այն` վերջինիս պատճառելով 9 000 դրամի գույքային վնաս:
Բացի այդ, 2008թ. հունիսի 21-ին, Արսեն Միրզոյանը Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 36բ շենքի թիվ 2 բնակարանում Արևհատ Ղարիբյանի հետ ծագած վիճաբանության ընթացքում գույքային վնաս պատճառելու դիտավորությամբ կրկին կոտրել է վերջինիս ՙՆոկիա- 2600՚ տեսակի բջջային հեռախոսը` պատճառելով 10 000 դրամի գույքային վնաս:
Այնուհետև, 2008թ. սեպտեմբերի 20-ին, ժամը 2030-ի սահմաններում, Արսեն Միրզոյանը կրկին վիճաբանության ընթացքում, մարմնական վնասվածքներ հասցնելու նպատակով ձեռքերով և գլխով հարվածել է իր որդուն` Արտակ Արսենի Միրզոյանին և Արևհատ Յուրիկի Ղարիբյանին, Արտակ Միրզոյանի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, իսկ Արևհատ Ղարիբյանին դիտավորությամբ պատճառելով մարմնական վնասվածքներ, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում և արտահայտվել են աջ ազդրի դրսային մակերեսի, աջ բազկի ներսային և հետին մակերեսի, աջ ծնկային ներսային մակերեսի, ձախ ուսագոտու վերին մակերեսի արյունազեղումների ձևերով:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Ամբաստանյալ Արսեն Միրզոյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր նախկին կնոջը` Արևհատ Ղարիբյանին և իր որդուն ծեծի չի ենթարկել, նրանց մարմնական վնասվածքներ չի պատճառել: Արևհատ Ղարիբյանն է սադրանքների հետևանքով ստեղծել տպավորություն, թե իբր ինքը նրանց ծեծել է:
Նա հայտնել է նաև, որ իր նկատմամբ ամբողջը զրպարտություն է, որը կազմակերպվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից, քանի որ նրանք մոտ հարաբերությունների մեջ են գտնվում Արևհատ Ղարիբյանի հետ: Հեռախոսները վնասելու կապակցությամբ Արսեն Միրզոյանը հայտնել է, որ ինքը դրանք դիտավորյալ չի վնասել:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի պատճառաբանություններն անհիմն են, նպատակ են հետապնդում խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից:
Ամբաստանյալի կատարած հանցանքը հիմնավորվել է քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Արևհատ Ղարիբյանի ցուցմունքով և ամբաստանյալ Արսեն Միրզոյանին առերես տրված ցուցմունքներով այն մասին, որ 1991թ. ամուսնացել է Արսեն Միրզոյանի հետ: Իրենց փոխհարաբերությունները մինչև 2005թ. ընթացել են նորմալ, որից հետո իրենց միջև պարբերաբար ծագել են վեճեր: 2008թ. հունիսի 19-ին, ժամը 2200-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 36բ շենքի թիվ 2 բնակարանում իրենց միջև ծագած հերթական վիճաբանության ժամանակ Արսեն Միրզոյանը հարձակվելով իր վրա, ձեռքով հարվածել է ձախ ձեռքին և ականջին: Ինքը ցանկացել է բջջային հեռախոսով զանգահարել ոստիկանություն, սակայն Արսեն Միրզոյանը ձեռքից վերցնելով ՙՄոտորոլա-Ց 350՚ տեսակի բջջային հեռախոսը և հարվածելով հատակին, կոտրել է այն: Դրանից հետո ինքը գնացել է ննջասենյակ և լսել, թե ինչպես Արսեն Միրզոյանը զանգահարելով ոստիկանություն հայտնել է, թե իբր ինքը դանակով սպառնացել է սպանել նրան: Վիճաբանության ժամանակ իր ձեռքում դանակ չի եղել և ինքը Արսեն Միրզոյանին սպանության սպառնալիք չի տվել: 2008թ. հունիսի 21-ին, երբ Արսեն Միրզոյանը տեղեկացել է, որ իր անչափահաս որդին` Արտակ Միրզոյանը ցանկանում է գնալ ոստիկանություն և բացատրություն տալ, կրկին սկսել է վիճել իր և որդու հետ: Ինքը ցանկացել է մյուս բջջային հեռախոսով զանգահարել ոստիկանություն, սակայն Արսեն Միրզոյանը կրկին իր ձեռքից վերցնելով, այս անգամ ՙՆոկիա-2600՚ տեսակի բջջային հեռախոսը, հարվածելով հատակին կոտրել է այն:
Բացի այդ, 2008թ. սեպտեմբերի 20-ին, ժամը 2030-ի սահմաններում ինքը տեսնելով, որ Արսեն Միրզոյանը վիճում է որդու հետ և հարվածում վերջինիս, փորձել է պաշտպանել որդուն և տարել է իր ննջասենյակ: Արսեն Միրզոյանը մտնելով ննջասենյակ սկսել է ձեռքերով և ոտքերով հարվածել նաև իրեն: Վիճաբանության ընթացքում Արսեն Միրզոյանը գլխով երկու անգամ հարվածել է իր անչափահաս որդուն` Արտակ Միրզոյանին, որի հետևանքով պատռվել է նրա հոնքը և սկսել արյուն հոսել: Դրանից հետո իրենք գնացել են ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, որտեղ Արտակ Միրզոյանը կատարվածի մասին հաղորդում է տվել: Ինքը, որպես տուժող և որպես անչափահաս որդու` մյուս տուժող Արտակ Միրզոյանի ներկայացուցիչ, չի ցանկանում հաշտվել Արսեն Միրզոյանի հետ և ցանկանում է, որ վերջինս ենթարկվի քրեական պատասխանատվության:
Անչափահաս տուժող Արտակ Միրզոյանի ցուցմունքով և ամբաստանյալ Արսեն Միրզոյանին առերես տրված ցուցմունքներով այն մասին, որ Արսեն Միրզոյանը հանդիսանում է իր հայրը: 2008թ. հունիսի 19-ին, ժամը 2200-ի սահմաններում ինքը գտնվել է իր ննջասենյակում և լսել, որ ծնողները վիճում են միմյանց հետ: Դուրս գալով ննջասենյակից տեսել է, որ հայրը` Արսեն Միրզոյանը, հարվածում է մորը` Արևհատ Ղարիբյանին: Ցանկացել է հանդարտեցնել նրանց, սակայն իրեն չի հաջողվել, իսկ հայրը շարունակել է հարվածել մորը: Դրանից հետո Արևհատ Ղարիբյանը ցանկացել է բջջային հեռախոսով զանգահարել ոստիկանություն, սակայն հայրը նրա ձեռքից վերցնելով հեռախոսը, հարվածելով հատակին, կոտրել է այն: Վիճաբանության ընթացքում Արևհատ Ղարիբյանի ձեռքում դանակ չի եղել և նա Արսեն Միրզոյանին չի սպառնացել սպանել:
Բացի այդ, 2008թ. հունիսի 21-ին, երբ Արսեն Միրզոյանը տեղեկացել է, որ ինքը մոր` Արևհատ Ղարիբյանի հետ ցանկանում է գնալ ոստիկանություն և բացատրություն տալ, կրկին սկսել է վիճել իրենց հետ: Այդ ժամանակ Արևհատ Ղարիբյանը ցանկացել է մյուս բջջային հեռախոսով զանգահարել ոստիկանություն, սակայն Արսեն Միրզոյանը կրկին նրա ձեռքից վերցնելով հեռախոսը, հատակին հարվածելով կոտրել է այն: 2008թ. սեպտեմբերի 20-ին իր և Արսեն Միրզոյանի միջև կրկին վիճաբանություն է ծագել, որի ժամանակ վերջինս մի քանի անգամ ապտակել է իրեն: Վիճաբանությանը միջամտել է Արևհատ Ղարիբյանը և փորձելով պաշտպանել իրեն, տարել է ննջասենյակ: Արսեն Միրզոյանը մտնելով ննջասենյակ, շարունակել է հարվածել իրեն և Արևհատ Ղարիբյանին: Արսեն Միրզոյանը երկու անգամ գլխով հարվածել է իր գլխին, որի հետևանքով պատռվել է հոնքը և սկսել արյուն հոսել: Ինքը չի հաշտվել Արսեն Միրզոյանի հետ և ցանկանում է, որ վերջինս ենթարկվի քրեական պատասխանատվության:
Վկա Սվետլանա Յավրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր թոռը` Արմեն Յավրյանը հանդիսանում է Արտակ Միրզոյանի ընկերը: 2008թ. սեպտեմբերի 19-ին գնացել է նրանց տուն իր թոռանը կանչելու: Դուռը բացել է Արտակի հայրը` Արսեն Միրզոյանը: Արմենն այնտեղ չի եղել: Ինքը մոտ 5 րոպե նրան է սպասել և զգալով, որ տանը լարված մթնոլորտ է, թոռան գալուց անմիջապես հետո դուրս են եկել: Դրսում գտնվելու ժամանակ Միրզոյանների տանից աղմուկի և վիճաբանության ձայներ է լսել:
Վկա Արմեն Յավրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ շուրջ 3-4 տարի է ընկերություն է անում Արտակ Միրզոյանի հետ: 2008թ. սեպտեմբերի 19-ին Արտակը զանգահարել է իրեն և ասել, որ իր տատը նրանց տանն է և որ ինքը գնա նրա հետևից: Մի քանի րոպե հետո ինքը եղել է Արտակենց տանը և զգալով որ այնտեղ վիճաբանություն է տեղի ունենալու, տատի հետ միասին դուրս են եկել: Մեկ շաբաթ անց հանդիպել է Արտակին, որի հոնքը վնասված է եղել: Վերջինս ասել է, որ վնասվածքը ստացել է հոր հետ կռվի արդյունքում:
Դատաբժշկական փորձաքննության 25.06.2008թ. թիվ 1179 եզրակացությամբ, համաձայն որի Ա.Ղարիբյանը ստացել է մարմնական վնասվածքներ` աջ ճաճանչադաստակային հոդի շրջանի արյունազեղման, ձախ բազկի և աջ նախաբազկի շրջանի քերծվածքների ձևով, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում:
Ապրանքագիտական փորձաքննության 28.06.2008թ. թիվ 735 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննության ներկայացված ՙՄոտորոլա-Ց 350՚ տեսակի բջջային հեռախոսի մինչվնասվածքային միջին շուկայական գինը 2008թ. հունիսի 19-ի դրությամբ կազմում է 9 000 ՀՀ դրամ:
Քրեագիտական փորձաքննության 15.07.2008թ. թիվ 1267 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննության ներկայացված դանակը սառը զենք չի համարվում:
Ապրանքագիտական փորձաքննության 23.07.2008թ. թիվ 748 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննության ներկայացված ՙՆոկիա-2600՚ տեսակի բջջային հեռախոսի մինչվնասվածքային միջին շուկայական գինը 2008թ. հունիսի 21-ի դրությամբ կազմում է 10 000 ՀՀ դրամ:
Դատաբժշկական փորձաքննության 26.09.2008թ. թիվ 2002 եզրակացությամբ այն մասին, որ Արտակ Միրզոյանի ստացած մարմնական վանսվածքները` աջ հոնքաղեղի պրոյեկցիայով` սալջարդ վերքի, պարանոցի աջ կեսի հետին կողմնային մակերեսի արյունազեղման, ձախ բազկի ներսային մակերեսի արյունազեղման ձևով առաջացրել են առողջության թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով:
Դատաբժշկական փորձաքննության 26.09.2008թ. թիվ 2003 եզրակացությամբ այն մասին, որ Արևհատ Ղարիբյանի ստացած մարմնական վանսվածքները` աջ ազդրի դրսային մակերեսի, աջ բազկի ներսային և հետին մակերեսի, աջ ծնկային ներսային մակերեսի, ձախ ուսագոտու վերին մակերեսի արյունազեղումների ձևերով, առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում:
Դատարանը գտնում է, որ գործով անթույլատրելի և ոչ վերաբերելի ապացույցներ չկան:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Եղիշի Միրզոյանին առաջադրված մեղադրանքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118 հոդվածով, 185 հոդվածի 1-ին մասով և 117 հոդվածով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118 հոդվածի, 185 հոդվածի 1-ին մասի և 117 հոդվածի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է:
Ամբաստանյալ Արսեն Միրզոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Նկատի ունենալով, որ տուժող և մյուս տուժող Արտակ Միրզոյանի օրինական ներկայացուցիչ, Արևհատ Ղարիբյանը հարժարվել է իրենց բուժման ծախսերի հատուցման պահանջից և պահանջել է միայն բջջային հեռախոսների մինչվնասվածքային գինը` 19 000 ՀՀ դրամի չափով, դատարանը գտնում է, որ տուժողների բուժման ծախսերի հատուցման հարցը պետք է համարել լուծված, իսկ Արևհատ Ղարիբյանի քաղաքացիական հայցը` 19.000 ՀՀ դրամի չափով, պետք է բավարարել ամբողջությամբ:
Դատարանը գտնում է, որ 17.12.2008թ. որոշմամբ Երևան քաղաքի Հ.Էմինի 52 տան վրա դրված կալանքի և առգրավված` Երևան քաղաքի Հ.Էմինի 52 տան վերաբերյալ սեփականության վկայականի և կադաստրային գործի տնօրինման հարցը պետք է թողնել լուծելու մյուս` թիվ 14111109 քրեական գործով:
Դատարանն անդրադառնալով քրեական գործին կցված առարկաների` ՙՄոտորոլա-Ց 350՚ տեսակի բջջային հեռախոսի, ՙՆոկիա-2600՚ տեսակի բջջային հեռախոսի և խոհանոցային դանակի տնօրինման հարցին, գտնում է, որ դրանք պետք է վերադարձնել տուժող Արևհատ Ղարիբյանին:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արսեն Եղիշի Միրզոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185 հոդվածի 1-ին մասով, 117 հոդվածով, 118 հոդվածով և նրան դատապարտել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185 հոդվածի 1-ին մասով` տուգանքի հարյուր հազար (100 000) ՀՀ դրամ գումարի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով` տուգանքի ութսուն հազար (80 000) ՀՀ դրամ գումարի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118 հոդվածով` տուգանքի վաթսուն հազար (60 000) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածով սահմանված` նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու սկզբունքով, Արսեն Եղիշի Միրզոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք երկու հարյուր հազար (200 000) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
Կիրառել ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ Ազգային ժողովի 2009թ. հունիսի 19-ի որոշման 1-ին կետի 3) ենթակետը, համաձայն որի պատժից պետք է ազատել ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների դատապարտված անձանց և Արսեն Եղիշի Միրզոյանին ազատել պատժի կրումից:
Արսեն Եղիշի Միրզոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Արսեն Եղիշի Միրզոյանից հօգուտ Արևհատ Յուրիկի Ղարիբյանի բռնագանձել տասնինը հազար (19.000) ՀՀ դրամ, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում:
17.12.2008թ. որոշմամբ Երևան քաղաքի Հ.Էմինի 52 տան վրա դրված կալանքի և առգրավված` Երևան քաղաքի Հ.Էմինի 52 տան վերաբերյալ սեփականության վկայականի ու կադաստրային գործի տնօրինման հարցը թողնել լուծելու թիվ 14111109 քրեական գործով:
Քրեական գործին կցված ՙՄոտորոլա-Ց 350՚ տեսակի բջջային հեռախոսը, ՙՆոկիա-2600՚ տեսակի բջջային հեռախոսը և խոհանոցային դանակը վերադարձնել տուժող Արևհատ Ղարիբյանին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ` Լ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

ԵԱՔԴ/0045/01/09



ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Հայաստանի Հանրապետության Հայաստանի Հանրապետության
վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշում
գործ թիվ ԵԱՔԴ/0045/01/09
Նախագահող դատավոր՝ Գ.Մելիք-Սարգսյան
Դատավորներ` Մ.Պետրոսյան, Ս.Համբարձումյան

Հայաստանի Հանրապետության վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան)

նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ

2010 թվականի մայիսի 04-ին ք. Երևանում

դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով Արսեն Եղիշի Միրզոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 117-րդ և 118-րդ հոդվածներով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 8-ի որոշման դեմ տուժող Արտակ Միրզոյանի օրինական ներկայացուցիչ և տուժող Արևհատ Ղարիբյանի վճռաբեկ բողոքը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2008 թվականի սեպտեմբերի 5-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի և 185-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14135508 քրեական գործը:
2. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանի 2008 թվականի սեպտեմբերի 8-ի որոշմամբ Արևհատ Ղարիբյանը թիվ 14135508 քրեական գործով ճանաչվել է տուժող:
3. 2008 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Արսեն Միրզոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ, 118-րդ հոդվածներով, 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
4. 2008 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Արսեն Միրզոյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: 2008 թվականի դեկտեմբերի 4-ին նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
5. 2008 թվականի դեկտեմբերի 8-ին Արսեն Միրզոյանը հայտնաբերվել և կալանավորվել է:
6. Նախաքննության մարմնի 2008 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ Արտակ Միրզոյանը ճանաչվել է տուժող, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Արևհատ Ղազարյանը ճանաչվել է Արտակ Միրզոյանի օրինական ներկայացուցիչ:
7. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2008 թվականի դեկտեմբերի 19-ի որոշմամբ Արսեն Միրզոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին:
8. 2009 թվականի ապրիլի 27-ին թիվ 14135508 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
9. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի նոյեմբերի 13-ի դատավճռով Արսեն Միրզոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 117-րդ, 118-րդ հոդվածներով և դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տուգանքի 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով` տուգանքի 80.000 /ութսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով` տուգանքի 60.000 /վաթսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու սկզբունքով Արսեն Միրզոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել տուգանք 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Կիրառվել է «Համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2009 թվականի հունիսի 19-ի որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը, և Արսեն Միրզոյանն ազատվել է պատժի կրումից:
10. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի նոյեմբերի 13-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Արսեն Միրզոյանը վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել` պահանջելով այն բեկանել, գործի վարույթը կարճել և իրեն արդարացնել:
Ամբաստանյալ Արսեն Միրզոյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2010 թվականի փետրվարի 8-ի որոշմամբ Արսեն Միրզոյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել է և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի կիրառմամբ (դիմողի բողոքի բացակայության հիմքով) բեկանել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի նոյեմբերի 13-ի դատավճիռը, Արսեն Միրզոյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցրել է և գործի վարույթը` կարճել:
11. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 8-ի որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել տուժող Արտակ Միրզոյանի օրինական ներկայացուցիչ և տուժող Արևհատ Ղարիբյանը, ինչպես նաև Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ա.Շահազիզյանը:
Վճռաբեկ դատարանը 2010 թվականի մարտի 30-ի որոշմամբ տուժողի օրինական ներկայացուցիչ և տուժող Արևհատ Ղարիբյանի բողոքը վարույթ է ընդունել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի հիմքով («բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար»):
Վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի մարտի 30-ի մեկ այլ որոշմամբ` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հիմքով Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ա.Շահազիզյանի վճռաբեկ բողոքը թողնվել է առանց քննության:
Ամբաստանյալ Արսեն Միրզոյանի կողմից ներկայացվել է վճռաբեկ բողոքի պատասխան, պատասխանի հիմնավորում և հիմնավորման լրացում:

Վճռաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.

Սույն վճռաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեն հետևյալ փաստական հանգամանքները.
12. Արսեն Միրզոյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ նա իր կնոջ` Արևհատ Յուրիկի Ղարիբյանի հետ գտնվելով լարված փոխհարաբերությունների մեջ, 2008 թվականի հունիսի 19-ին` ժամը 22:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 36բ շենքի թիվ 2 բնակարանում կենցաղային հարցերի շուրջ վիճաբանել է վերջինիս հետ` վիճաբանությունը վերածելով կռվի և քաշքշուկի: Արսեն Միրզոյանը մարմնական վնասվածքներ հասցնելու նպատակով, ձեռքերով հարվածել է Ա.Ղարիբյանի դեմքին և մարմնին` պատճառելով մարմնական վնասվածքներ, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակել: Միաժամանակ Արսեն Միրզոյանը վիճաբանության ժամանակ, գույքային վնաս պատճառելու դիտավորությամբ վերցրել է Ա.Ղարիբյանի «Մոտորոլա-Ց 350» տեսակի բջջային հեռախոսը և հատակին հարվածելով կոտրել է այն` վերջինիս պատճառելով 9.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Բացի այդ, 2008 թվականի հունիսի 21-ին, Արսեն Միրզոյանը Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 36բ շենքի թիվ 2 բնակարանում Ա.Ղարիբյանի հետ ծագած վիճաբանության ընթացքում գույքային վնաս պատճառելու դիտավորությամբ կրկին կոտրել է վերջինիս «Նոկիա-2600» տեսակի բջջային հեռախոսը` պատճառելով 10.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Այնուհետև, 2008 թվականի սեպտեմբերի 20-ին` ժամը 20:30-ի սահմաններում, Արսեն Միրզոյանը կրկին վիճաբանության ընթացքում, մարմնական վնասվածքներ հասցնելու նպատակով, ձեռքերով և գլխով հարվածել է իր որդուն` Արտակ Միրզոյանին և կնոջը` Ա.Ղարիբյանին` Արտակ Միրզոյանի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, իսկ Ա.Ղարիբյանին դիտավորությամբ պատճառելով մարմնական վնասվածքներ, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակել: Նշվածի կապակցությամբ 2008 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Արտակ Միրզոյանը հաղորդում է ներկայացրել ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, և նույն օրը կազմվել է թիվ 011384 արձանագրությունը` հաղորդում ընդունելու մասին (տե՛ս քրեական գործ, հատոր 1-ին, էջ 92):
13. Գործում առկա է տուժող Արևհատ Ղարիբյանի դիմումը` իրեն պատճառված գույքային վնասի և ծեծի համար Արսեն Միրզոյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու մասին (տե՛ս քրեական գործ, հատոր 1-ին, էջ 54):
14. Սույն գործով դատաքննության ընթացքում տուժողները բազմիցս հայտնել են իրենց դիրքորոշումը ամբաստանյալի հետ չհաշտվելու և վերջինիս քրեական պատասխանատվության ենթարկելու պահանջի վերաբերյալ (տե՛ս Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի հունիսի 17-ի դատական նիստի արձանագրության համառոտագրումը՝ քրեական գործ, 2-րդ հատոր, էջ 29, տուժող Արտակ Միրզոյանի դիմումը՝ քրեական գործ, հատոր 2-րդ, 33, 38 էջեր):

Վճռաբեկ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.

Վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
15. Բողոքաբերը փաստարկել է, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը թույլ է տվել առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է ծանր հետևանքներ առաջացնել անչափահաս երեխայի համար` հոգեբանական առումով:
Ըստ բողոքաբերի` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշումը կայացվել է քրեադատավարական նորմերի կոպիտ խախտումներով, մասնավորապես` ստորադաս դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի, 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի, 183-րդ, 372-373-րդ, 385-րդ, 396-րդ, 398-րդ հոդվածների պահանջները:
16. Բողոք բերած անձը նշել է, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը դուրս է եկել վերաքննիչ բողոքի շրջանակներից, քանի որ Արսեն Միրզոյանի կողմից չի վիճարկվել տուժողների բողոքի առկայության հարցը, բացի այդ որոշում կայացնելիս հիմք են ընդունվել բացառապես ամբաստանյալի անհիմն հայտարարությունները:
Ըստ բողոքաբերի` սույն քրեական գործով առկա են ինչպես Արտակ Միրզոյանի կողմից տրված համապատասխան հայտարարությունը` բողոքը, այնպես էլ իր դիմումը, որն ըստ էության բողոք է, բացի այդ և՛ նախաքննության, և՛ դատաքննության ընթացքում ինքը բազմիցս հայտարարել է, որ չի ցանկանում ամբաստանյալի հետ հաշտվել և պահանջել է նրան ենթարկել քրեական պատասխանատվության:
17. Բողոքի հեղինակը փաստարկել է նաև, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը` բողոքաբերը խնդրել է բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 8-ի որոշումը և օրինական ուժ տալ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի նոյեմբերի 13-ի դատավճռին:

Վճռաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

18. Սույն գործով վճռաբեկ դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանն իրավասո՞ւ էր արդյոք Արսեն Միրզոյանի նկատմամբ դադարեցնել քրեական հետապնդումը և կարճել գործի վարույթը հարուցված քրեական գործում տուժողի պատշաճ գրավոր բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ` այն դեպքում, երբ առկա են հանցագործության վերաբերյալ տուժողի հայտարարությունը և տուժողի օրինական ներկայացուցչի դիմումը:
19. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 6-րդ հոդվածի 17-րդ կետի համաձայն` քրեական հետապնդումն այն բոլոր դատավարական գործողություններն են, որոնք իրականացնում են քրեական հետապնդման մարմինները, իսկ սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքը կատարած անձին, վերջինիս մեղավորությունը հանցանքի կատարման մեջ, ինչպես նաև ապահովել այդպիսի անձի նկատմամբ պատժի և հարկադրանքի այլ միջոցներ կիրառելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Կատարված հանցագործության ծանրությունից և բնույթից ելնելով՝ քրեական դատավարությունում հետապնդումն իրականացվում է հանրային և մասնավոր կարգով»:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Մասնավոր հետապնդման գործեր են համարվում սույն օրենսգրքի 183-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածը սահմանում է մասնավոր հետապնդման, այսինքն՝ տուժողի բողոքի հիման վրա հարուցվող քրեական գործերի սպառիչ ցանկը, որոնց մեջ մատնանշված են նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ, 118-րդ հոդվածները և 185-րդ հոդվածի 1-ին մասը:
20. Շարադրված նորմերի կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել Ա.Աբրահամյանի վերաբերյալ որոշման 9-րդ կետում, որի համաձայն՝ «(…) մասնավոր մեղադրանքով գործ հարուցելու և դրանով քրեական հետապնդում իրականացնելու հնարավորությունը լիովին կախված է դիմողի՝ հանցավորին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու միջոցով իր իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանության համար քրեական հետապնդման մարմնին դիմելու ցանկությունից և կամարտահայտությունից» (տե՛ս Արմեն Զախարի Աբրահամյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2006 թվականի դեկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-73/08 որոշումը):
21. Անձի կամահայտնության հիման վրա, այն է՝ մասնավոր մեղադրանքով քրեական գործ հարուցելու հարցի վերաբերյալ իրավական դիրքորոշում է հայտնել նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը Յանկովիչն ընդդեմ Խորվաթիայի գործով (տե՛ս Jankovic v. Croatia, 05.03.2009թ., գանգատ թիվ 38478/05) վճռում: Նշված վճռի մեջ Եվրոպական դատարանն արձանագրել է, որ. «(…) Խորվաթիայի քրեական իրավունքում այն քրեական հանցագործությունները, որոնք պետք է քննվեն Պետական մեղադրողի գրասենյակի կողմից կա՛մ սեփական նախաձեռնությամբ, կա՛մ մասնավոր հայտարարության հիման վրա, տարբերակվում են այն հանցագործություններից, որոնք պետք է քննվեն մասնավոր մեղադրանքի շրջանակներում: (…)» (տե՛ս Յանկովիչի վճռի 48-րդ կետը):
«(…) Նախնական քննություն սկսելու վերաբերյալ իր սկզբնական պահանջում դիմողն արդեն հստակեցրել էր, որ պահանջում է նախնական քննություն, inter alia, 2003թ. հունիսի 6-ի իր հայտարարության հետ կապված, որում նշվել էր, որ երեք անձ հարձակում էին գործել նրա վրա: Նա նշել էր այդ անձանց անունները և հասցեները: Նա պնդել էր, որ բռնության դեպքերը, inter alia, հանդիսանում են հանցագործություններ՝ կապված սպառնալիքի և բռնություն գործադրելու հետ: Ի հիմնավորումն իր պնդումների՝ նա ներկայացրել էր գործին վերաբերող բժշկական փաստաթուղթ» (տե՛ս Յանկովիչի վճռի 53-րդ կետը):
Այնուհետև արձանագրելով նաև այն, որ դիմողի հայտարարությունը ներկայացված չի եղել քրեական վարույթներով Խորվաթիայի Պետական մեղադրողի գրասենյակ ներկայացվող հայտարարությունների համար սահմանված ձևով (տե՛ս Յանկովիչի վճռի 54-րդ կետը)՝ Եվրոպական դատարանը նշել է. «(…) սույն դեպքի վերաբերյալ առկա է եղել ոստիկանության արձանագրություն, որում ևս նկարագրվում է դիմողի նկատմամբ բռնության կիրառման դեպքը և այն, որ [համապատասխան] Տեղական պետական մեղադրողի գրասենյակի կողմից այս դեպքը հաշվառվել է: Ուստի դժվար է ընդունել [համապատասխան] Շրջանային դատարանի դատավորի այն եզրակացությունը, որ նախնական քննություն իրականացնելու վերաբերյալ դիմողի խնդրանքը մերժվել է այն հիմքով, որ այն եղել է անհստակ և ոչ լրիվ: Հակառակ դրան, [Եվրոպական] Դատարանը գտնում է, որ դիմողը հստակ ներկայացրել է, որ խնդրում է նախնական քննություն իրականացնել իր նկատմամբ կիրառված բռնության փաստով: Նա շահագրգռություն է ցուցաբերել իր գործի նկատմամբ և լուրջ նպատակներ է ունեցել մեղադրելու իր վրա հարձակում գործած անձանց: Նրա փաստարկները գործը քննող իրավասու դատավորի համար բավարար են եղել նրա պահանջի հիման վրա վարույթ հարուցելու համար: Այդ փաստարկները պարունակել են [օրենքով] պահանջվող ամբողջ տեղեկությունը (տե՛ս Յանկովիչի վճռի 55-րդ կետը):
22. Սույն գործի նյութերով հաստատված է, որ 2008 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Արտակ Միրզոյանը հաղորդում է ներկայացրել ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին առ այն, որ Արսեն Միրզոյանը վիճաբանության ընթացքում, մարմնական վնասվածքներ հասցնելու նպատակով ձեռքերով և գլխով հարվածել է իրեն՝ առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով: Գործի նյութերում առկա է տուժող Արևհատ Ղարիբյանի դիմումը` իրեն պատճառված գույքային վնասի և ծեծի համար Արսեն Միրզոյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու մասին (տե՛ս սույն որոշման 12-րդ և 13-րդ կետերը):
Բացի այդ, գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ դատաքննության ընթացքում տուժողները հայտնել են իրենց դիրքորոշումը ամբաստանյալի հետ չհաշտվելու և վերջինիս քրեական պատասխանատվության ենթարկելու ցանկության վերաբերյալ (տե՛ս սույն որոշման 14-րդ կետը):
Շարադրված փաստական հանգամանքները վկայում են այն մասին, որ Արսեն Միրզոյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վերաբերյալ տուժողները դրսևորել են հստակ կամարտահայտություն: Այդ կապակցությամբ տուժողները շահագրգռություն են ցուցաբերել և լուրջ նպատակներ են ունեցել մեղադրելու իրենց նկատմամբ բռնություն գործադրած անձին: Տուժողների դիրքորոշման հստակ լինելու մասին է վկայում նաև այն, որ սույն քրեական գործի ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում նրանք բազմիցս հայտարարել են ամբաստանյալի հետ չհաշտվելու մասին:
23. Հիմք ընդունելով սույն որոշման 21-րդ և 22-րդ կետերը՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ և՛ Յանկովիչի գործով, և՛ սույն գործով քննության առարկա հանդիսացող խնդիրը կապված է անձի կողմից մասնավոր մեղադրանքի ներկայացման ձևական պահանջների պահպանման հետ: Այս պայմաններում սույն գործի և Յանկովիչի գործի փաստական հանգամանքների նմանությունը քանակապես և որակապես բավարար է Յանկովիչի գործով վճռի հիմնավորումներում պարունակվող ընդհանրական դրույթները սույն գործի նկատմամբ կիրառելու համար (Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի վճիռների կիրառելիության հարցի մասին տե՛ս Սեյրան Այվազյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի մայիսի 23-ի թիվ ՎԲ-17/08 որոշման 22-28-րդ կետերը):
24. Հիմք ընդունելով վերևում, և հատկապես նախորդ կետում առկա վերլուծությունները` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանն իրավասու չէր Արսեն Միրզոյանի նկատմամբ դադարեցնել քրեական հետապնդումը և կարճել գործի վարույթը հարուցված քրեական գործում տուժողի պատշաճ գրավոր բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ, քանի որ սույն գործով առկա են հանցագործության վերաբերյալ տուժողի հայտարարությունը և տուժողի օրինական ներկայացուցչի դիմումը:
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի նշված որոշումը կայացվել է՝ ելնելով ձևական նկատառումներից, և դրա արդյունքում թույլ է տրվել քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, քանի որ ըստ էության մասնավոր բողոքի առկայության պայմաններում դադարեցվել է քրեական հետապնդումը և կարճվել է գործի վարույթը:
25. Ելնելով վերոգրյալից, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 8-ի որոշումը և օրինական ուժ տալ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի նոյեմբերի 13-ի դատավճռին:
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ մասնավոր հետապնդման գործերով առկա է օրենքի միատեսակ կիրառության ապահովման խնդիր:
Հաշվի առնելով վերը շարադրված հիմնավորումները և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 403-406-րդ, 419-րդ, 422-424-րդ հոդվածներով՝ Վճռաբեկ դատարանը


Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Վճռաբեկ բողոքը բավարարել: Ամբաստանյալ Արսեն Եղիշի Միրզոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 117-րդ և 118-րդ հոդվածներով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 8-ի որոշումը բեկանել և օրինական ուժ տալ նրա վերաբերյալ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի նոյեմբերի 13-ի դատավճռին:
2. Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման:

Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դատավորներ ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ