Գործ ԵԱՔԴ / 0043/01/09







Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

18. 06.2009թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր
իրավասության առաջին ատյանի դատարանը

Նախագահությամբ դատավոր` Մ.Խաչատրյանի
Քարտուղարությամբ` Հ.Արտաշեսյանի
Մասնակցությամբ
Դատախազ` Ս. Բադալյանի
Պաշտպաններ` Գ.Մարգարյանի
Լ.Օհանյանի
Ա.Բաբայանի
Անչափահաս ամբաստանյալների
օրինական ներկայացուցիչներ` Գ.Վարդանյանի
Վ.Գալստյանի
Տուժող` Ա.Ազատյանի

Տուժողի օրինական ներկայացուցիչ` Հ.Ազատյանի


Դռնբաց դատական նիստում քննության առավ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
1. Զավեն Գրիգորի Վարդանյանի` ծնված 13.11.1993թ. Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, սովորում է Շահինյանի անվան թիվ 1 ֆիզ.մաթ. դպրոցի 10ա դասարանում, նախկինում չդատված, հաշվառված է ք. Էջմիածին Բաղրամյան 20 շենքի 31 բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով նախատեսված հանցանքների համար:
2. Միքայել Վարդանի Գալստյանի` ծնված 15.07.1993թ. քաղաք Երևան, ազգությամբ հայ, սովորում է Շահինյանի անվան թիվ 1 ֆիզ.մաթ. դպրոցի 10ա դասարանում, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված է Նոր-Նորքի 2-րդ զանգվածի 62 շենքի 32 բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման համար:
Դտաքննությամբ դատարանը հիմնավոևված համարեց հետևյալը.
Նախաքննության մարմինը անչափահաս Զավեն Գրիգորի Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար, որ նա ՙ2008թ. հոկտեմբերի 20-ին, ժամը 15.30-ի սահմաններում, Երևանի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում գտնվող ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի մոտ, իր ընկերներ` Բարսեղ Հովհաննիսյանի, Արամ Բաղդասարյանի, Արթուր Ազատյանի և մյուսների հետ միասին վիճաբանել և կռվել է իր դասընկեր` Միքայել Վարդանի Գալստյանի ու նրա ընկերներ` Էդուարդ Առուստամյանի, Էդգար Մուրադյանի և մյուսների հետ, որի ընթացքում շուրջ 15 րոպե տևողությամբ մի խումբ անձանց հետ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել հասարակության նկատմամբ, զուգորդվելով այն անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելու հետ, որի ընթացքում որպես զենք օգտագործվող սուր կտրող-ծակող գործիքով` դանակով հարվածել է իր ընկերոջ` Արթուր Հակոբի Ազատյանի աջ կողային մասին, պատճառելով նրա առողջությանը կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս՚:
Միքայել Վարդանի Գալստյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ. ՙ2008թ. հոկտեմբերի 20-ին, ժամը 15.30-ի սահմաններում, Երևանի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում գտնվող ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի մոտ, իր ընկերներ Էդուարդ Առուստամյանի, Էդգար Մուրադյանի և մյուսների հետ միասին վիճաբանել է իր դասընկեր` Զավեն Վարդանյանի ու նրա ընկերներ` Բարսեղ Հովհաննիսյանի, Արամ Բաղդասարյանի, Արթուր Ազատյանի և մյուսների հետ, որի ընթացքում շուրջ 15 րոպե տևողությամբ մի խումբ անձանց հետ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել հասարակության նկատմամբ, որը զուգորդվել է միմյանց նկատմամբ բռնություն գործադրելով. այն է` վիճաբանությունը վերածվել է կռվի, որի ժամանակ ձեռքերով և ոտքերով հարվածել են միմյանց՚:
Նախաքննության փուլում անչափահաս մեղադրյալ Զավեն Գրիգորի Վարդանյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն և ցուցմունք է տվել, որ 2008թ. հոկտեմբերի 20-ին, առավոտյան ժամը 08.30-ին սովորականի պես գնացել է դասի: Երրորդ դասամիջոցին երբ կատակել է իր զուգահեռ դասարանում սովորող Միքայել Գալստյանի հետ, այն վերածվել է վիճաբանության, որից հետո պայմանավորվել են հանդիպել ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում գտնվող ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի մոտ: Մտածելով, որ Միքայելը մենակ չի գա նշված տեղը, զանգահարել է Էջմիածին քաղաքում բնակվող իր ընկերներին` Արթուր Ազատյանին, Արամ Բաղդասարյանին ու Բարսեղ Հովհաննիսյանին և հայտնել է, որ 14:00-ից 14:30-ը ընկած ժամանակահատվածում գան ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում գտնվող ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի մոտ:
Դասերը վերջացնելուց հետո գնացել է նշված վայր, որտեղ իրեն է միացել ընկերը` Արթուրը : Այնուհետև եկել է Միքայելը` իրեն անծանոթ մոտ 5-6 հոգու հետ: Այդ ընթացքում ինքն ու Միքայելը սկսել են զրուցել, որն էլ վերածվել է վիճաբանության, ապա կռվի, որի ընթացքում սկսել են փոխադարձաբար միմյանց հարվածել ձեռքերով և ոտքերով ու սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալ միմյանց հասցեին: Այդ ժամանակ իրենց է մոտեցել ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու աշխատողներից մեկը և բաժանելով իրենց փորձել է հաշտեցնել: Սակայն նրա գնալուց հետո ինքը կոպիտ է խոսել Միքայելի հետ, որի պատճառով նա ձեռքով հարվածել է իրեն և կրկին իրարանցում է սկսվել: Բոլորով կրկին ձեռքերով ու ոտքերով փոխադարձաբար հարվածել են միմյանց: Այդ ժամանակ նկատել է, որ իրենց են միացել Արամը և Բարսեղը, որոնք էլ փորձել են հաշտեցնել իրենց: Վերջինս վայր է ընկել, որի ընթացքում նրա գրպանից փոքրիկ դանակ է ընկել գետնին: Քանի որ իր հետ կռվողները թվով շատ են եղել և ինքն էլ այլևս չէր կարող դիմադրել, վախեցնելու նպատակով գետնից ձախ ձեռքով վերցրել է նշված դանակը, կտրուկ աջ շրջադարձ է կատարել, որի ընթացքում անմիջապես իր առջևում հայտնվել է ընկերը` Արթուրը, երկու ձեռքերը իրեն մեկնած վիճակում, որի ընթացքում ձեռքին եղած դանակը կպել է նրա որովայնի աջ շրջանին:Այդ պահին ինչ որ մեկը բարձրաձայն բղավել է ՙքաղմասը՚, ՙմիլիցեքը՚ ու բոլորով փախել են տարբեր ուղղություններով: Իր հետ է եղել Ա. Ազատյանը Ճանապարհին կատարվածի մասին պատմել է նրան ու միաժամանակ խնդրել, որ ներողամիտ լինի և ոչ մեկին չպատմի: Զ. Վարդանյանը միաժամանակ նշել է, որ դանակը ունեցել է մոտ 13սմ երկարություն, բռնակը եղել է սև գույնի և 10-11սմ երկարություն, շեղբը` 2սմ երկարություն, դիմացը սրածայր, որն էլ տարել է տուն լվացել, այնուհետև այն թաքցրել է տանը, սակայն կոնկրետ տեղը չի հիշում: Զ.Վարդանյանը նշել է, որ միջադեպը տևել է մոտ 15 րոպե և զղջացել է կատարածի համար: /Գ. Թ. 24-25, 59ա-60, 88-89,189-191, 214-216, 256/:
Նախաքննության փուլում մյուս անչափահաս մեղադրյալ Միքայել Վարդանի Գալստյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել խոստովանական ցուցմունքներ` հայտնելով, որ ՙ2008 թվականի հոկտեմբերի 20-ին, առավոտյան ժամը 08.00-ին սովորականի պես գնացել է դասի: Երրորդ դասամիջոցին երբ կատակել է իր զուգահեռ դասարանում սովորող Զավեն Վարդանյանի հետ, այն վերածվել է վիճաբանության, որից հետո պայմանավորվել են հանդիպել ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում գտնվող ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի մոտ: Դրանից հետո ինքը զանգահարել է ընկերներին, հայտնել պայմանավորվածության մասին և խնդրել է, որ նրանք ամեն պահ պատրաստ լինեն ու երբ զանգահարի նրանց, անմիջապես գան նշված տեղը: Դասերը վերջանալուց հետո իր ընկերոջ` Վարդան Մկրտչյանի հետ գնացել են նշված տեղը, որտեղ էլ հանդիպել են Զավենին ու նրա ընկերներին: Զանգահարել է իր մյուս ընկերներին և խնդրել է, որպեսզի գնան ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի մոտ: Երբ եկել են ընկերները` Էդուարդ Առուստամյանը, Էդգար Մուրադյանը և Գևորգ Միսակյանը , վիճաբանություն ապա կռիվ է սկսվել իրենց և Զավենի ու նրա ընկերների միջև, որի ընթացքում սկսել են փոխադարձաբար միմյանց հարվածել ձեռքերով և ոտքերով ու սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալ միմյանց հասցեին: Այդ ժամանակ իրենց է մոտեցել ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու աշխատակիցներից մեկը, փորձել է հաշտեցնել, այնուհետև հեռացել է: Նրա հեռանալուց հետո կրկին վիճաբանություն է սկսվել իրենց միջև, որն էլ կրկին վերածվել է կռվի: Այդ ընթացքում ինչ որ մեկի հարվածից վայր է ընկել : Ոտքի կանգնելու պահին հավաքվածներից մեկը բարձրաձայն ասել է` ՙմիլիցեքը եկան, փախեք՚ և իրենք բոլորով ցրվել են տարբեր ուղղություններով: Կռիվը տևել է մոտ 15 րոպե: Հետագայում իմացել է, որ կռվի ժամանակ ինչ որ մեկը դանակով հարվածել ու մարմնական վնասվածք է պատճառել Զավենի ընկերներից մեկին:
Միքայել Գալստյանը միաժամանակ նշել է, որ զղջում է կատարած արարքի համար: /Գ. Թ. 120-122, 178-179, 206-207,266/:
Դատաքննության ժամանակ անչափահաս ամբաստանյալ Զավեն Վարդանյանն ըստ էության հաստատեց նախաքննական ցուցմունքները, միաժամանակ հայտնեց, որ գործով տուժող Արթուր Ազատյանն իր ընկերն է, ինքն է նրան հեռախոսով հրավիրել ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և որևէ դրդապատճառ չկար նրան դանակահարելու համար: Ամբաստանյալ Զ.Վարդանյանը նշեց, որ ինքը դանակը վերցրել է գետնից և կռվի ժամանակ չգիտի թե ինչպես է դանակը կպել իր ընկերոջը` Արթուր Ազատյանին, ինքը չի կարող բացատրել:
Ամբաստանյալ Միքայել Գալստյանն առաջադրված մեղադրանքը, ըստ էության հաստատեց նախաքննական ցուցմունքները, զղջալով կատարածի համար և ցուցմունք տվեց, որ ինքը և Զավեն Վարդանյանը սովորել են նույն դպրոցում. 2008 թվականի հոկտեմբերի 20-ին դպրոցում դասամիջոցի ժամանակ շփվել են միմյանց հետ, վիճաբանություն է առաջացել, ինքը ապտակել է Զ.Վարդանյանին, որից հետո վերջինս իրեն ժամը 15-ին հրավիրել է ՙՀաղթանակ զբոսայգի՚ հարաբերություններըպարզելու համար: Ինքը զանգահարել է իր ընկերներին հրավիրել զբոսայգի, իր հերթին էլ զբոսայգի իր ընկերներին հրավիրել է նաև Զավեն Վարդանյանը: Այգում ծեծկռտոց է եղել, իրենց դիտողություն է արել այգու աշխատակիցը, երբ մեկը բղավել է, թե ոստիկաններ են գալիս իրենք դիմել են փախուստի:
Դատական վիճաբանությունների փուլում, գործով մասնակցող դատախազը միջնորդեց Զավեն Վարդանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել, այն է` նրան առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասից վերավորակել նույն օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի 1-ին մասով և այդ մասով դադարեցնել քրեական հետապնդումը:
Վերլուծելով ամբաստանյալների նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, այդպիսիք համադրելով գործով հավաքված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հետ դատարանը արձանագրում է, որ իրոք գործի նյութերով որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել, որ Զավեն Վարդանյանը դիտավորությամբ դանակով հարվածել է իր ընկերոջը` գործով տուժող Արթուր Ազատյանին: Զավեն Գրիգորի Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում չի նշված, թե ինչ դրդապատճառով է Զ.Վարդանյանը դանակով հարվածել իր ընկերոջ Արթուր Ազատյանի աջ կողային մասին:
Նախաքննությամբ և դատաքննությամբ չեն հերքվել և չհերքվեցին Զ.Վարդանյանի պատճառաբանություններն այն մասին, որ ինքը Արթուր Ազատյանին դիտավորյալ չի հարվածել:
Քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի 1-ին մասի հանցակազմի սուբյեկտը կարող է լինել 16 տարին լրացած անձը, ուստի այս մեղադրանքով դատախազի միջնորդությունը քրեական հետապնդումից հրաժարվելու մասին դատարանը խորհրդակցական սենյակում սույն դատավճռի կայացման հետ միասին, առանձին որոշմամբ Զ.Վարդանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի 1-ին մասով դադարեցրել է քրեական հետապնդումը:
Ինչ վերաբերվում է Զավեն Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և Միքայել Գալստյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1ին կետով առաջադրված մեղադրանքներին, ապա այդպիսիք հիմնավորված են գործի հետևյալ հանգամանքներով:
Այն, որ 2008թ. հոկտեմբերի 20-ին, ժամը 15.30-ի սահմաններում, ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի մոտ տեղի ունեցած կռվի ընթացքում տրվել են հայհոյանքներ, մասնակիցները միմյանց հարվածել են, և խուլիգանության ընթացքում Զավեն Վարդանյանի ձեռքին եղել է դանակ, որն էլ անզգուշությամբ կպել է իր ընկերոջը` գործով տուժող Արթուր Ազատյանին, իսկ մյուս մեղադրյալ Միքայել Գալստյանը մի խումբ անձանց հետ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել հասարակության նկատմամբ, որ զուգորդվել է միմյանց նկատմամբ բռնություն գործադրելով, այն է ձեռքերով և ոտքերով հարվածել են միմյանց ապացուցված են բացի վերը նշվածից, նաև հետևյալ ապացույցներով:
Գործով տուժող Արթուր Ազատյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, ըստ որի. 2008թ. հոկտեմբերի 20-ին, առավոտյան սովորականի պես գնացել է դասի և չորրորդ դասաժամի ավարտին իրեն զանգահարել է ընկերը` Զավենը ու հայտնել, որ վիճաբանություն է տեղի ունեցել և որ գնա ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում գտնվող ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի մոտ: Ժամը 14:20-ի սահմաններում գնացել է նշված տեղը, որտեղ տեսել է Զավենին ու իրեն անծանոթ տղաների: Զավենը սկսել է վիճաբանել հավաքված տղաներից մեկի հետ , որի անունը հետագայում իմացել է, որ Միքայել է: Վիճաբանությունը վերածվել է կռվի և տևել է մոտ 5 րոպե: Բոլորով սկսել են հարվածել միմյաց ու սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալ: Այդ ժամանակ մոտեցել է զբոսայգու աշխատակիցներից մեկը, դիտողություն արել իրենց և փորձել է հաշտեցնել Զավենին ու Միքայելին, որից հետո հեռացել է: Դրանից մոտ 10 րոպե անց Զավենի ու հակառակորդ տղաների միջև կրկին վիճաբանություն ու կռիվ է սկսվել: Այնուհետև իրենց են միացել Զավենի իրեն անծանոթ երկու ընկերները, որոնց անունները հետագայում իմացել է, որ Արամ ու Բարսեղ է: Կռվի ժամանակ նկատել է, որ ինչ-որ մեկը հրել է Բարսեղին ու երբ նա ընկնել է գետնին, նրա գրպանից փոքր դանակ է ընկել: Այդ ժամանակ Զավենը վերցնելով այդ դանակը, արագ շրջվել է, սակայն ինքը մտածելով, որ նա կարող է ինչ-որ մեկին վնաս պատճառել, ձեռքերը պարզելով առաջ վազել է նրա կողմը ու հենց այդ պահին էլ աջ կողային մասում թույլ ծակոց է զգացել: Հենց այդ ժամանակ հավաքվածներից ինչ-որ մեկը բարձրաձայն ասել է ՙքաղմասը՚ ու բոլորը խուճապահար փախել են: Այնուհետև Զավենի հետ հասնելով մոտակա ճանապարհի մոտ, ինքը զգացել է սուր ծակոցներ, բարձրացրել է վերնաշապիկը և տեսել, որ մարմնի աջ կողային մասը վնասված է ու արյուն է գալիս: Զավենը տեսնելով այն, իրեն ցույց է տվել փոքրիկ դանակ և ասել է, որ ինքն է այդ դանակով իրեն անզգուշաբար խփել ու խնդրել է որ ներողամիտ լինի և ոչ մեկին այդ մասին չհայտնի: /Գ. Թ.34-37,63,218-220/
Տուժող Ա. Ազատյանը դատարանում ըստ էության պնդեց նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները:
Ամբաստանյալների կողմից խուլիգանություն կատարելու հանգամանքն հիմնավորված է նաև վկաներ Արտուշ Ենգիբարյանի, Վանիկ Թադևոսյանի, Մեսրոպ Վարդանյանի, Ներսես Սրապիոնյանի, Դանիել Աբրահամյանի, Էդուարդ Առուստամյանի, Էդգար Մուրադյանի, Վարդան Մկրտչյանի, Բարսեղ Հովհաննիսյանի, Արամ Բաղդասարյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով:
Մասնավորապես` գործով որպես վկա հարցաքննված անչափահաս Արտուշ Յուրիկի Ենգիբարյանի ցուցմունքով: Նա հայտնել է,որ 2008թ. հոկտեմբերի 20-ին ժամը 08:00-ի սահմաններում սովորականի պես գնացել է դասի: Դասերը ավարտելուց հետո իր դասընկեր Ներսես Սրապիոնյանի հետ տուն գնալիս ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում գտնվող ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի մոտ նկատել են մի խումբ տղաների , որոնցից ճանաչել է միայն Միքայելին: Մոտեցել են նրանց ու տեսել , որ Միքայելը վիճաբանում է իրենց դպրոցում սովորող Զավենի հետ: Մի պահ ետ է գնացել, որպեսզի ձեռքի տոպրակը կախեն մոտակա ծառից, սակայն այդ ընթացքում հավաքվածները սկսել են ձեռքերով և ոտքերով հարվածել միմյանց և սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալ: Դրանից մի քանի վայրկյան անց տեսել է, որ հավաքվածները անսպասելիորեն վազելով հեռանում են այդտեղից: Ինքն էլ չհասկանալով պատճառը, նրանց հետ նույնպես հեռացել է: Հետագայում իմացել է, որ իր դասընկեր Միքայելի և զուգահեռ դասարանում սովորող Զավենի միջև վիճաբանություն, ապա կռիվ է տեղի ունեցել, որի ընթացքում հավաքվածներից մեկը դանակով հարվածել է Զավենի ընկերներից` Արթուրին, որին ինքը չի ճանաչել:
Գործով վկա, անչափահաս` Վանիկ Գալուստի Թադևոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2008թ. հոկտեմբերի 20-ին, ժամը 08:00-ի սահմաններում, սովորականի պես գնացել է դասի: Երկար դասամիջոցի ժամանակ իր դասընկեր Միքայելի հետ զրույցի ժամանակ տեղեկացել է, որ նա վիճաբանել է զուգահեռ դասարանում սովորող Զավենի հետ և պայմանավորվել են դասերից հետո հանդիպել ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում գտնվող ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի մոտ: Դասերից հետո իր դասընկերներ Մեսրոպի և Դանիելի հետ գնացել են նշված տեղը: Մոտեցել են այնտեղ հավաքվածներին, որոնցից ճանաչել է միայն Միքայեին ու Զավենին: Այդ ընթացքում նկատել է, որ Զավենի ու Միքայելի միջև տեղի ունեցած վիճաբանությունը վերածվել է կռվի և հավաքվածները սկսել են ձեռքերով և ոտքերով հարվածել միմյանց, որի ընթացքում ինքը լսել է միմյանց հասցեին հնչող սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Վ.Թադևոսյանը միաժամանակ նշել է, որ այդ ընթացքում իրենք չեն միջամտել կռվին, ոչ մեկին չեն հայհոյել և ոչ ոք իրենց ծեծի չի ենթարկել: Այդ պահին հավաքվածներից ինչ-որ մեկը բարձրաձայն ասել է ՙքաղմասը՚ ու բոլորով խուճապահար հեռացել են տարբեր կողմեր: Դրանից մոտ 4-5 օր հետո դպրոցում Միքայելից իմացել է, որ կռվի ժամանակ հավաքվածներից ինչ-որ մեկը դանակով հարվածել է Զավենի ընկերներից մեկին, վերջինիս պատճառել է մարմնական վնասվածք: /Գ/Թ 125-126/:
Գործով որպես անչափահաս վկա հարցաքննված Վարդան Դավթի Մկրտչյանի ցուցմունքով: Նա հայտնել է,որ 2008թ հոկտեմբերի 20-ին սովորականի պես գնացել է դասի:Երկար դասամիջոցին Միքայելը իրեն ասել է, որ զուգահեռ դասարանից Զավենի հետ փոքր ինչ վիճաբանել է, և Զավենը իրեն ժամադրել է ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում գտնվող ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի մոտ ու միասին պետք է գնան:Ժամը 13:30-ին իրենք նշված տեղում են եղել, որտեղ հանդիպել են Զավենին` ընկերոջ հետ, զրուցել են,հետո հավաքվել են Միքայելի ու Զավենի ընկերները:Այնուհետև Միքայելը Զավենի հետ զրուցելիս Զավենի ընկերներից մեկը ապտակել է Միքայելին,որից կռիվ է սկսվել և բոլորով ձեռքերով ու ոտքերով հարվածել են իրար և սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցրել միմյանց հասցեին:Այնուհետև իրենց է մոտեցել զբոսայգու աշխատակիցը, հաշտեցնելու փորձ է կատարել, սակայն չի հաջողվել, հեռացել է: Հետո Զավենի ընկերներից մեկը, որին չի ճանաչել, բռնել է իր ընկեր Էդուարդի հագուստից, ձգելով պահանջել է, որ առանձնանան և զրուցեն, սակայն վերջինս հրաժարվել է, որից վիճաբանություն է սկսվել, այնուհետև կռիվ և կրկին իրար սեռական բնույթի հայհոյանքներ են հնչեցրել ու ձեռքերով և ոտքերով փոխադարձաբար հարվածել են միմյանց:Այդ ընթացքում հավաքվածներից ինչ-որ մեկը բարձրաձայն ասել է ՙփախեք
մենթերն եկան՚ ու բոլորով տարբեր կողմերով խուճապահար հեռացել են:Վ.Մկրտչյանը միաժամանակ նշել է, որ դեպքից մի քանի օր հետո Միքայելից իմացել է, որ կռվի ժամանակ հավաքվածներից ինչ-որ մեկը դանակով մարմնական վնասվածք է պատճառել Զավենի Էջմիածնի ընկերներից մեկին:
Գործով վկա, անչափահաս Բարսեղ Հակոբի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով: Նա հայտնել է, որ 2008թ. հոկտեմբերի 20-ին , առավոտյան իր ընկեր Արամ Բաղդասարյանի հետ գնացել են ձուկ որսալու, որտեղ մնացել են մոտ երկու ժամ : Իր մոտ է եղել ձկնորսական փոքր դանակ, որը ունեցել է մոտ 13սմ երկարություն, բռնակը եղել է սև գույնի, 10-11սմ երկարություն, շեղբը` 2սմ երկարություն: Այդ ընթացքում իրեն զանգահարել է ընկերը Զավենը և ասել, որ Արամի հետ շուտ գնան Երևանի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում գտնվող ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի մոտ: Ինքն ու Արամը պատահական տաքսի մեքենայով գնացել են նշված տեղը: Հեռվից նկատել են հավաքված տղաների, որոնք վիճաբանել են միմյանց հետ և սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալիս միմյանց հասցեին: Իրենք մոտեցել են հավաքվածներին, որտեղ նկատել են Զավենին, փորձել են բաժանել և հաշտեցնել նրանց, սակայն չի հաջողվել և իրենք էլ են խառնվել կռվին ու սկսել փոխադարձաբար հարվածել և հայհոյել միմյանց: Կռվի ժամանակ ինչ-որ մեկը թիկունքից կտրուկ հրել է իրեն: Ինքը չի կարողացել պահել հավասարակշռությունը և վայր է ընկել գետնին : Հենց այդ պահին ինչ-որ մեկը բարձրաձայն ասել է ՙփախեք մենթերն եկան՚ ու բոլորով տարբեր կողմերով խուճապահար հեռացել են: Ինքն ու Արամը պատահական տաքսով գնացել են Էջմիածին: Նույն օրը ժամը 17:00-ի սահմաններում զանգահարել է Զավենը և հանդիպել են իրենց տան մոտ: Զավենի հետ եղել է նաև իրենց ընկեր Արամը: Տեսնելով, որ Զավենը շփոթված է, իր հարցին թե ինչ է պատահել, Զավենը պատասխանել է, որ կռվի ժամանակ, երբ ինքը վայր է ընկել, այդ պահին իր գրպանից ինչ-որ դանակ է ընկել գետնին, ու նա այդ պահին զայրույթից վերցրել է այդ դանակը ու վախեցնելու նպատակով կտրուկ շրջվել և անսպասելիորեն հարվածել է իր ընկերոջը` Արթուրին: Այդ պահին ինքը հասկացել է, որ դա իր ձկնորսական դանակն է եղել , որը մնացել էր իր գրպանում:
Երևանի Ազատության պողոտա 8 շենքի թիվ 42 բնակարանի բնակիչ` գործով որպես վկա հարցաքննված Վլադիմիր Մարուքի Տոնոյանի նախաքննական ցուցմունքով: Նա հայտնել է, որ շուրջ վեց տարի է ինչ աշխատում է ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում գտնվող ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի մոտ որպես ավտոպահակ /ստայանչիկ/: 2008թ. հոկտեմբերի 20-ին սովորականի պես աշխատանքի է եղել: Ժամը 15:00-ի սահմաններում հանկարծ հուշարձանի կողմից լսել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ և անհասկանալի բղավոցներ: Անմիջապես գնացել է ձայների ուղղությամբ և ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանից մոտ 50 մետր հեռավորության վրա նկատել է վիճաբանող և կռվող մի խումբ տղաների: Ինքը մոտեցել է, դիտողություն արել ու բարկացել է նրանց վրա, ասել է, որ նշված տարածքը համարվում է հասարակական վայր և որ այդտեղ չեն կռվում և չեն հայհոյում: Երբ նրանք դադարեցրել են վիճաբանությունը, ինքը գնացել է իր գործերով, մտածելով ,որ նրանք էլ կհեռանան: /Գ/Թ 253-254/:
Ամբաստանյալներ Զավեն Գրիգորի Վարդանյանի և Միքայել Վարդանի Գալստյանի կատարած արարքները հիմնավորվել են նաև քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Դեպքի վայրի զննության արձանագրությունով և դրան կից լուսանկարներով: /Գ/Թ 26-31/:
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 105/Հ եզրակացությամբ, համաձայն որի Ա.Ազատյանի ստացած մարմնական վնասվածքը կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսի առաջային անոթափոսային գծով 9-րդ կողմ մակարդակի կտրված-ծակված որովային թափանցող վերքի ձևով, որը վնասել է լյարդի աջ բլիթը առաջացնելով ներքին արյունահոսություն, հասցվել է կտրող-ծակող գործիքով, ինչպիսին կարող էր լինել դանակը, հնարավոր է նշված ժամկետում և պատճառվել է առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող: /Գ/Թ. 12-13/:
Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 616 եզրակացությամբ, համաձայն որի տուժող Ա. Ազատյանի արյան նմուշը ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է H հակածինով A խմբին, փորձաքննության ներկայացված` տուժող Ա.Հ.Ազատյանի բաճկոնի /օբ.1.2/ և վերնաշապիկի /օբ.3/ վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի առաջացել է ուղեկցող H հակածինով արյան A խումբ ունեցող անձից, կամ անձանցից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Ա.Հ.Ազատյանից: /Գ/Թ 74-76/:
Հետքաբանական փորձաքննության թիվ 2789 եզրակացությամբ այն մասին, որ թիվ 13148008 քրեական գործով փորձաքննությանը ներկայացված Արթուր Ազատյանի հագուստների` բաճկոնի և երկարաթև շապիկի առջևի աջակողմյան ստորին մակերեսներին հայտնաբերված և հետազոտական մասում նկարագրված մեկական վնասվածքները կտրվածքներ են, տեղակայմամբ համընկնում են միմյանց և առաջացել են ծակող-կտրող մեկ սայրանի` թափանցման հատվածում առավելագույնը 15մմ լայնությամբ շեղբ ունեցող առարկայի /հնարավոր է դանակ/ մեկ ներթափանցման արդյունքում: Գ//Թ 91-93/:
Տուժող Ա.Ազատյանի սև գույնի բաճկոնը և սև գույնի արծաթագույն փշալարերի տեսք ունեցող նախշերով երկարաթև վերնազգեստը զննելու մասին արձանագրությունով , դրանք իրեղեն ապացույց ճանաչելու և գործին կցելու մասին որոշմամբ: /Գ/Թ 12-13, 41,74-76, 91-93, 119/:
Վերոգրյալների հիման վրա դատարանը գտնում է, որ Զավեն Գրիգորի Վարդանյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, ինչպես նաև Միքայել Վարդանի Գալստյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ դատաքննությամբ հիմնավորվեցին:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում կատարված արարքների հասարակության համար վտանգավորության աստիճանը և ամբաստանյալների անձը:
Մասնավորապես` պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք է դիտվում, ամբաստանյալների անչափահաս լինելը, հանցանքը կատարելու պահին Զավեն Վարդանյանը եղել է 14 տարեկան 11 ամսական, իսկ Միքայել Գալստյանը` 15 տարեկան 3 ամսական, նրանք երկուսն էլ սովորում են, բնութագրվում են դրականորեն, պարգևատրվել են գովասանագրերով, մասնավորապես` Զավեն Վարդանյանն արժանացել է լավագույն գրական ստեղծագործություն միջազգային դիպլոմի, ըստ էության ընդունում են կատարած հանցանքները և զղջում են կատարվածի համար:
Գործում բացակայում է նրանց պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող, օրենքով նախատեսված որևէ հանգամանք:
Թվարկված մեղմացնող հանգամանքների ամբողջությունը դատարանը դիտում է բացառիկ հանգամանք և հնարավոր է համարում Զավեն Վարդանյանի ուղղումն առանց հասարակությունից մեկուսացնելու և պայմանականորեն պատիժը չկիրառելու միջոցով:
Ինչ վերաբերվում է Միքայել Գալստյանի նկատմամբ կիրառվող պատժատեսակին, ապա դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքի համար նրան պետք է դատապարտել տուգանքի, քանի որ նրա հայրը` գործով մեղադրյալի օրինական ներկայացուցիչ` Վ.Գալստյանն ունի գույք և կարող է նշանակված տուգանքը վճարել:
Գործով իրեղեն ապացույցները պետք է տնօրինվեն քրեական դատավարության օրենքով սահմանված կարգով: Քաղաքացիական հայց գործով չի ներկայացվել:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-րդ, 360-րդ, 361-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ և 440-րդ հոդվածներով դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Զավեն Գրիգորի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման համար և դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
Միքայել Վարդանի Գալստյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար և դատապարտել տուգանքի ՀՀ-ում նվազագույն աշխատավարձի 200 /երկու հարյուր/ ապատիկի, այն է 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Գործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող սև գույնի բաճկոնը և սև գույնի արծաթագույն փշալարերի տեսք ունեցող նախշերով վերնազգեստը վերադարձնել տուժող Արթուր Ազատյանին:
Անչափահաս ամբաստանյալներ Զավեն Վարդանյանի և Միքայել Գալստյանի նկատմամբ որպես խափանման միջով ընտրված հսկողության հանձնելը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը թողնել անփոփոխ:
Դատավճիռը դատավարության մասնակիցների կողմից 1 /մեկ/ ամսվա ընթացքում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան: