Հիմնական

Գործի համար: ԵԱՔԴ/0041/01/09
Վիճակագրական տողի համար : 6.4

Պատասխանող

Սամվել Ստեփանյան
Սամվել Ստեփանյան Բադալի

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Եվա Դարբինյան

Արմեն Դանիելյան

Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն

Սուրեն Ղազարյան

Արթուր Մկրտչյան

Հոդվածներ

Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն

Հոդված ՀՀ քր. օր-ի 178 Մաս 3

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Եվա Դարբինյան

Արմեն Դանիելյան

Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն

Սուրեն Ղազարյան

Արթուր Մկրտչյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Սամվել Ստեփանյան 24.08.05թ. օգտագործելով անվավեր լիազորագիր, առանց կնոջ՝ Լիլիա Ստեփանյանի գիտության, վաճառել է իր և Լիլիա Ստեփանյանի (Ադունց) անվամբ գրանցված համատեղ սեփականություն հանդիսացող ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի ՙԲՙ թաղամասի թիվ 30 բնակելի տունը իր հողամասով, խաբեությամբ տիրանալով Լ.Ստեփանյանի բաժնեմասին։
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Քրեական վերաքննիչ 2009-12-11 14:00 4-րդ
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն 2009-08-05 10:00 5 Դատավճռի հրապարակում
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն 2012-02-01 ԵԱՔԴ/0041/01/09 Ո Ր Ո Շ Ու Մ դատապարտյալի դիմումը քննության առնելու մասին 01.02.2012թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի մասնակցությամբ` դատախազ Դ.Կարապետյանի դատապարտյալ Ս.Ստեփանյանի Դատական նիստում քննելով թիվ ԵԱՔԴ/0041/01/09 քրեական գործով դատապարտյալ Սամվել Ստեփանյանի դիմումը` իր նկատմամբ նշանակված փորձաշրջանի ավարտի ժամկետը հստակեցնելու մասին, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ըստ ներկայացված դիմումի` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 05.08.2009թ. թիվ ԵԱՔԴ/0041/01/09 դատավճռով Սամվել Բադալի Ստեփանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամանակով` առանց գույքի բռնագրավման: Կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 11.12.2009թ. որոշմամբ առաջին ատյանի դատարանի 05.08.2009թ. դատավճիռը թողնվել է օրինական ուժի մեջ: Վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշումը չի բողոքարկվել, գործը առաջին ատյանի դատարան է մուտք եղել 27.01.2010թ., սակայն կատարման է ուղարկվել 10.05.2010թ., ինչն էլ պատճառ է հանդիսացել փորձաշրջանի ավատման ժամկետի երկարացմանը: Նկատի ունենալով վերոգրյալը, Ս.Ստեփանյանը դիմել է Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, խնդրելով հստակեցնել փորձաշրջանն ավարտվելու ժամկետը: Դատական նիստում դատապարտյալ Ս.Ստեփանյանը պնդեց իր դիմումը և խնդրեց բավարարել այն: Դատախազ Դ.Կարապետյանը չառարկեց միջնորդության դեմ: Դատարանի իրավական վերլուծությունները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 427-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` օրինական ուժի մեջ մտած դատական որոշումը կատարման է հանձնվում որոշումը կայացրած դատարանի կողմից ոչ ուշ, քան այն ուժի մեջ մտնելուց կամ վերաքննիչ կամ վճռաբեկ ատյանից գործը վերադարձվելուց 3 օր հետո: Քննելով դիմումը և հետազոտելով ներկայացված նյութերը` դատարանը գտնում է, որ դատապարտյալ Սամվել Ստեփանյանի դիմումը պետք է բավարարել հետևյալ պատճառաբանությամբ. Նկատի ունենալով, որ խախտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 427-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված դատավճիռն ի կատար ածելու եռօրյա ժամկետը և այն կատարման է ուղարկվել 10.05.2010թ., ինչում բացակայում է դատապարտյալի մեղքը, ուստի Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 05.08.2009թ. դատավճռով սահմանված երկու տարի ժամկետով փորձաշրջանը պետք համարել ավարտված 2012թ. հունվարի 30-ին: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 313-րդ, 379-րդ, 427-րդ հոդվածներով` դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Դատապարտյալ Սամվել Բադալի Ստեփանյանի դիմումը բավարարել: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 05.08.2009թ. դատավճռով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ 2 /երկու/ տարի ժամկետով նշանակված փորձաշրջանը 30.01.2012թ.-ից համարել ավարտված: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
ԵԱԴԴ/0041/01/09
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

11 դեկտեմբերի 2009թ. ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ. ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ

ՏՈՒԺՈՂ` Լ.ՍՏԵՓԱՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ԱՐԱԲԱՋՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով տուժողի և վերջինիս ներկայացուցչի վերաքննիչ բողոքը` Սամվել Բադալի Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 05.08.2009թ. դատավճռի դեմ.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը

15.12.2008թ. հարուցված թիվ 58212008 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում.
08.04.2009թ. որոշում է կայացվել Սամվել Բադալի Ստեփանյանին ՀՀ քր.օր-ի 178 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
17.04.2009թ. Սամվել Բադալի Ստեփանյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարան:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 05.08.2009թ. դատավճռով.
Ամբաստանյալ Սամվել Բադալի Ստեփանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քր.օր-ի 178 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել է ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով, առանց գույքի բռնագրավման:
Կիրառվել է ՀՀ քր.օր-ի 70 հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` նշանակվելով փորձաշրջան 2 (երկու) տարի ժամկետով:
Սամվել Ստեփանյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դրվել է նրա բնակության վայրի այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա:
Վճռվել է նաև.
Սամվել Ստեփանյանից հօգուտ Լիլիա Ստեփանյանի բռնագանձել քր.գործով մեղադրանքի ծավալով որոշված գույքի արժեքի 1/2-ը:
Սույն գործով արգելադրված գույքի նկատմամբ դրված արգելանքը պահպանել մինչև Ս.Ստեփանյանի կողմից պարտավորության կատարումը:
Սամվել Ստեփանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 05.08.2009թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք են բերել տուժողը և տուժողի ներկայացուցիչը:


Գործի փաստական հանգամանքները.

Ամբաստանյալ Սամվել Ստեփանյանը 2005թ. օգոստոսի 24-ին օգտագործելով անվավեր լիազորագիր, առանց կնոջ` Լիլիա Ստեփանյանի գիտության, վաճառել է իր և Լիլիա Ստեփանյանի անվամբ գրանցված համատեղ սեփականություն հանդիսացող ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի ՚Բՙ թաղամասի թիվ 30 բնակելի տունը իր հողամասով, խաբեությամբ տիրանալով Լ.Ստեփանյանի բաժնեմասին:
Այսպես, Լիլիա Էդիկի Ստեփանյանը 2004թ. մարտի 27-ին Երևանի ՚Նոր Նորքՙ նոտարական գրասենյակում ձևակերպել է թիվ 1598 լիազորագիրը ամուսնու` Սամվել Ստեփանյանի անվամբ, որում լիազորել է վերջինիս` վաճառել ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղում գտնվող տնամերձ հողամասի իրեն պատկանող բաժինը, իսկ 2005թ. հուլիսի 20-ին նույն նոտարական գրասենյակում ձևակերպել է հայտարարություն լիազորագիրը վերացնելու մասին, սակայն Սամվել Ստեփանյանը արդեն 2005թ. օգոստոսի 24-ին օգտագործելով այդ անվավեր լիազորագիրը, առանց Լիլիա Ստեփանյանի գիտության, Տիգրան Մուշեղի Ենոքյանին 32.000 ԱՄՆ դոլլար գումարով վաճառել է իր և Լիլիա Ստեփանյանի անվամբ գրանցված համատեղ սեփականություն հանդիսացող, 15.050.000 դրամ արժողությամբ ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի ՚Բՙ թաղամասի թիվ 30 բնակելի տունը` նշված հողամասով, խաբեությամբ տիրանալով Լ.Ստեփանյանի բաժնեմասին:

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.

Տուժողը և վերջինիս ներկայացուցիչը վկայակոչելով բողոքում նշված պատճառաբանությունները ամբաստանյալի արարքը թերի որակված լինելու, նախաքննական մարմնի և առաջին ատյանի դատարանի կողմից գործի լուծման համար անհրաժեշտ գործողություններ չկատարելու, գործն լրացուցիչ նախաքննության ուղարկելու անհրաժեշտության, միակողմանի քննված գործի արդյունքում չափազանց մեղմ պատիժ նշանակելու և այլնի վերաբերյալ, խնդրել են բեկանել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԱՔԴ0041/01/09 քր. գործով 05.08.2009թ. դատավճիռն ամբողջությամբ ըստ մեղադրանքի Սամվել Բադալի Ստեփանյանի /ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդ. 3-րդն մասի 1-ին կետով/ և գործն ուղարկել լրացուցիչ նախաքննության, մեղադրանքը լրացնելու կամ, փոփոխելու, գործում եղած հակասությունները պարզելու, հանցակցությունը բացահայտելու, մեղավոր անձանց պատասխանատվության ենթարկելու և քաղաքացիական հայցը ճիշտ գնահատելու համար:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Գործի քննության ընթացքում Սամվել Ստեփանյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2000թ. ամուսնացել է Լիլիա Ստեփանյանի հետ և 2003թ. Ջրվեժ գյուղում ձեռք բերելով 800 քմ տարածքով հողամաս, օգոստոս ամսին այն գրանցել է անշարժ գույքի կադաստրում որպես իր և կնոջ համատեղ սեփականություն: 2004թ. որոշել են, որ կինը պետք է մեկնի հոր մոտ ԱՄՆ մշտական բնակության և 2004թ. մարտի 27-ին ՚Նոր Նորքՙ նոտարական տարածքի գրասենյակում ձևակերպել են թիվ 1598 լիազորագիրը, որում Լիլիա Ստեփանյանը լիազորել է իրեն` վաճառելու ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղում գտնվող տնամերձ հողամասի մասնաբաժինը, սակայն կնոջ մեկնումը չի ստավել և Լիլիա Ստեփանյանը 2005թ. հուլիսի 20-ին, նույն նոտարական գրասենյակում, ձևակերպել է հայտարարություն այդ լիազորագիրը վերացնելու մասին, որի մասին հայտնել է իրեն ու ինքն էլ ստորագրել է այդ հայտարարության մի օրինակում: Քանի որ հողամասի տարածքում կառուցել էին տուն, 2005թ. օգոստոս ամսվա սկզբներին ձևակերպել են այդ տան սեփականության վկայականը, որը նույնպես իր կնոջ համատեղ սեփականությունն էր հանդիսանում: Դրանից հետո կնոջ հետ որոշել են վաճառել այդ տունը հողամասի հետ միասին, որովհետև 7.000 ԱՄՆ դոլլար գումար էին պարտք իր սանիկին` Տիգրան Ենոքյանին ու վերջինս էլ համաձայնվել է գնել տունը` լրացուցիչ վճարելով ևս 25.000 ԱՄՆ դոլար գումար: Պայմանավորվածության համաձայն 2005թ. օգոստոսի 24-ին, ժամը 11-ի սահմաններում, Տիգրան Ենոքյանը եկել է իրենց տուն, տվել 25.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, որը փոխանցել է կնոջը ու Լիլիա Ստեփանյանն էլ իրեն է տվել լիազորագրի մի օրինակը, որի մեջ ինքը չէր ստորագրել: Դրանից հետո Տ.Ենոքյանի հետ գնացել է ՚Արաբկիրՙ նոտարական գրասենյակ և ներկայացնելով այդ լիազորագիրը, ձևակերպել է առուվաճառքի պայմանագիրը: Մինչև 2008թ. մարտ ամիսը շարունակել են բնակվել այդ տանը, քանի որ Տ.Ենոքյանը չէր առարկում, իսկ դրանից հետո Լիլիա Ստեփանյանի հետ ամուսնալուծվել է: Ս.Ստեփանյանը հայտնել է նաև, որ տունը վաճառել են փոխադարձ համաձայնությամբ, ստացված գումարը ծախսել են համատեղ:
Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ` Սամվել Բադալի Ստեփանյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալում ՀՀ քր.օր-ի 178 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված արարքը հիմնավորվում, իսկ վերջինիս վերը բերված պատճառաբանություններն իրենց մեղավոր չճանաչելու վերաբերյալ հերքվում են գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Լիլիա Ստեփանյանի գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ 2000թ. ամուսնացել է Սամվել Ստեփանյանի հետ, որի հետ 2003թ. Ջրվեժ գյուղում ձեռք են բերել մոտ 1.000 քմ տարածքով հողամաս ու օգոստոս ամսին այն գրանցել անշարժ գույքի կադաստրում որպես իր և ամուսնու համատեղ սեփականություն: 2004թ. որոշել են, որ ինքը պետք է մեկնի հոր մոտ ԱՄՆ` մշտական բնակության և 2004թ. մարտի 27-ին ՚Նոր Նորքիՙ նոտարական տարածքի գրասենյակում ձևակերպել են թիվ 1598 լիազորագիրը, որում լիազորել է ամուսնուն` վաճառելու ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղում գտնվող տնամերձ հողամասի իր մասնաբաժինը, սակայն մեկնումը չի ստացվել փաստաթղթերի անճշտության պատճառով և 2005թ. հուլիսի 20-ին, նույն նոտարական գրասենյակում, ձևակերպվել է հայտարարություն այդ լիազորագիրը վերացնելու մասին, որի մասին հայտնել է Սամվել Ստեփանյանին ու վերջինս էլ ստորագրել է այդ հայտարարության մի օրինակում: 2005թ. մայիս ամսից գժտվել է ամուսնու հետ և մինչև դեկտեմբեր ամիսը բնակվել է մոր տանը ու տեղեկություն չի ունեցել տան վաճառքի մասին: Դրանից հետո իրենք հաշտվել են և արդեն 2008թ. հունիս ամսին, տան իրերը դասավորելիս, հայտնաբերել է տան սեփականության իրավունքի վկայականը Տիգրան Ենոքյանի անվամբ: Իր հարցերին ամուսինը պատասխանել է, որ տան վաճառքի ձևական գործարք է կատարել 2005թ. գժտության ընթացքում, չցանկանալով, որպեսզի իրեն տանից և հողամասից մասնաբաժին հասնի տունը ձևակերպել է սանիկի անունով և խոստացել է տունը վերաձևակերպել իրենց անունով: Քանի որ իրենց միջև անըդհատ վեճեր էին լինում, 2008թ. ամռան վերջին դատարանի միջոցով ամուսնալուծվել են:
Վկա` տուժող Լիլիա Ստեփանյանի մոր` Անահիտ Մելքոնյանի գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ դուստրը` Լ.Ստեփանյանը 2000թ. ամուսնացել է Սամվել Ստեփանյանի հետ և Ջրվեժի տունը գնելուց հետո բնակվել են այնտեղ: 2005թ. մայիս ամսից մինչև դեկտեմբեր ամիսը Լիլիա Ստեփանյանը մշտապես բնակվել է իր տանը, քանի որ հեռացել էր ամուսնուց, բացի այդ օգոստոսի 1-ից մինչև սեպտեմբերի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում առավոտյան ժամը 9-ից եղել է աշխատավայրում, ոչ մի անգամ չի բացակայել աշխատանքից, քան որ այդ օրերին շատ մեծ ծանրաբեռնվածություն կար ու միասին էին աշխատում և չէր կարող այդ օրերին մասնակցել ամուսնու հետ համատեղ սեփականություն հանդիսացող Ջրվեժ գյուղի տան վաճառքի հետ կապված գործողություններին, ստանալ գումար, իսկ այդ տան վաճառքի մասին դուստրը և ինքը տեղեկացել են միայն 2008թ. ամռանը:
Վկաներ Սեյրան Զորօղլյանի և Ադրինե Մինասյանի գործի քննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ իրենք աշխատում են ՚Կարեն Դեմիրճյանիՙ անվան մարզահամերգային համալիրում, որտեղ որպես հաշվապահ էր աշխատում նաև Լիլիա Ստեփանյանը: 2005թ. օգոստոս ամսին 1-ից մինչև սեպտեմբերի 26-ն ընկած ժամանակահատվածում, կապված սեփականատիրոջ փոփոխման հետ, համալիրի բոլոր աշխատակիցները, այդ թվում նաև Լիլիա Ստեփանյանը աշխատել են առավոտյան ժամը 9-ից մեծ ծանրաբեռնվածությամբ և վերջինս այդ օրերին չի բացակայել աշխատավայրից:
Վկա Անահիտ Հակոբյանի գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ իր հարևանուհու` Անահիտ Մելքոնյանի դուստրը` Լիլիա Ստեփանյանը 2005թ. մայիս ամսից մինչև տարվա վերջ բնակվել է մոր տանը և Լիլիայի Ջրվեժի տան վաճառքի մասին ինքը տեղեկացել է նրանցից միայն 2008թ-ին:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված Լիլիա Ստեփանյանի կողմից Սամվել Ստեփանյանին 27.03.2004թ. տրված լիազորագրով, որը անվավեր է ճանաչվել 2005թ. հուլիսի 20-ին, սակայն 2005թ. օգոստոսի 24-ին օգտագործվել է Սամվել Ստեփանյանի կողմից ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի ՚Բՙ թաղամասի 30 բնակելի տունը իր հողամասով վաճառելու համար և Լիլիա Ստեփանյանի կողմից 2005թ. հուլիսի 20-ին նոտարական գրասենյակում ձևակերպված հայտարարության քսերոպատճենով, որով վերջինս վերացրել է Սամվել Ստեփանյանին 27.03.2004թ. տրված լիազորագիրը ու որում առկա է Ս.Ստեփանյանի ստորագրությունը:
Զննման արձանագրությամբ:
Վկա Տ.Ենոքյանը գործի քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որ ինքը 32.000 ԱՄՆ դոլարով գնել է Ս.Ստեփանյանի տունը, որը գտնվում է Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի ՚Բՙ թաղամասում և պահանջում է վերացնել այդ տան վրա դրված արգելանքը, պատճառաբանելով, որ տան համար տրված գումարը հանձնել է Սամվելին, նրա կին Լիլիան այդ մասին գիտեր, եղել է տանը և իմացել է առուծախի մասին, տվել է իր համաձայնությունը, սակայն հրաժարվել է նոտար գալ:
Այսպիսով, վերլուծելով գործի փաստական տվյալները, գնահատելով ինչպես յուրաքանչյուր ապացույց, այնպես էլ դրանք իրենց համակցությամբ վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Սամվել Բադալի Ստեփանյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալում ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված արարքը հիմնավորվում է:
Բացի այդ, ՀՀ քր. դատ. օր-ի 309 հոդվածի համաձայն գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաստանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաններում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել:
Տվյալ դեպքում Սամվել Բադալի Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր.օր-ի 178 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով և վերջինիս վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան:
Վերաքննիչ դատարանը պարզաբանում է, որ ՀՀ Սահմանադրական դատարանի 24.07.2007թ. որոշմամբ` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311 հոդվածի 2-րդ կետի դրույթները ճանաչվել են Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 19 հոդվածին /1-ին մաս/ հակասող և անվավեր:
՚Սահմանադրական դատարանի մասինՙ ՀՀ օրենքի 68 հոդվածի 9-րդ մասի հիմքերով ՀՀ Սահմանադրության 19 հոդվածին /1-ին մաս/ հակասող և անվավեր են ճանաչվել նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311 հոդվածի 1-ին կետի, ինչպես նաև 292 հոդվածի 5-րդ կետի, 297 հոդվածի, 363 հոդվածի 2-րդ մասի, 394 հոդվածի 5-րդ մասի, 398 հոդվածի 6-րդ մասի, 421 հոդվածի 3-րդ մասի դրույթները և 419 հոդվածի 2-րդ կետի լրացուցիչ նախաքննություն նախատեսող դրույթը:
ՀՀ Սահմանադրական դատարանը նշված որոշմամբ հանգել է նաև այն հետևության, որ դատարանի որոշմամբ քրեական գործը լրացուցիչ նախաքննության ուղարկելն անհամատեղելի է Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածով երաշխավորված արդար դատաքննության իրավունքի այնպիսի տարրերի հետ, ինչպիսիք են դատաքննությունն անկողմնակալ դատարանի կողմից և այն հավասարության ու մրցակցության սկզբունքների հիման վրա իրականացնելու պահանջները, ինչպես նաև այն, որ բոլոր դեպքերում, եթե գործն ընդունվել է դատարանի վարույթ, ապա այն պետք է հանգուցալուծվի դատական նիստում:
Վերաքննիչ դատարանը պարզաբանում է նաև, որ ՀՀ Սահմանադրական դատարանի 24.07.2007թ. որոշման /նշված որոշմամբ անվավեր են ճանաչվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով ամրագրված լրացուցիչ նախաքննություն նախատեսող դրույթները/ առկայությունը բացառում է քրեական գործը լրացուցիչ նախաքննության վերադարձնելու հնարավորությունը:
Ինչ վերաբերում է տուժողի և վերջինիս ներկայացուցչի վերաքննիչ բողոքում վկայակոչած պատճառաբանություններին մեղադրանքի ծավալի թերի լինելու, ոչ ճիշտ որակման, լրացուցիչ նախաքննության անհրաժեշտության և այլնի վերաբերյալ, ապա վերաքննիչ դատարանը վերստին պարզաբանում է, որ ՀՀ քր. դատ. օր-ի 309 հոդվածի համաձայն գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաստանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաններում, որով մեղադրանք է նրան առաջադրվել, իսկ վերը վկայակոչված որոշման առկայությունը բացառում է քրեական գործը լրացուցիչ նախաքննության վերադարձնելու հնարավորությունը:
Վերաքննիչ դատարանը պարզաբանում է նաև, որ ՀՀ քր. դատ. օր-ի 385 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Նման պայմաններում, անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքին, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ բողոքում վկայակոչած պատճառաբանություններն այն բավարարելու հիմք համարվել չեն կարող:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 393-394 հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց



Սամվել Բադալի Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 05.08.2009թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան հրապարակվելու պահից 1ամսյա ժամկետում:






ՆԱԽԱԳԱՀՈՂԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է.


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

05.08.2009թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով`
նախագահող դատավորª Ս.Ղազարյան
քարտուղարությամբª Հ.Ավագյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրողª Հ.Սարգսյանի
պաշտպան` Ա.Մաթևոսյանի
տուժող` Լ.Ստեփանյանի
տուժողի ներկայացուցիչ` Վ.Վարդանյանի

Դռնբաց դատական նիստում քննության առավ քր.գործն ըստ մեղադրանքի
Սամվել Բադալի Ստեփանյանի, ծնված 01.01.1957թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնալուծված, չի աշխատում, նախկինում չդատված, բնակվում է ք.Երևան, Գյուլիքեխվյան 2-րդ շենք, բն.60 հասցեում:

Ամբաստանվում է ՀՀ քր.օր-ի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա 2005թ. օգոստոսի 24-ին օգտագործելով անվավեր լիազորագիր, առանց կնոջ` Լիլիա Ստեփանյանի գիտության, վաճառել է իր և Լիլիա Ստեփանյանի /Ադոնց/ անվամբ գրանցված համատեղ սեփականություն հանդիսացող ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի ՙԲ՚ թաղամասի թիվ 30 բնակելի տունը իր հողամասով, խաբեությամբ տիրանալով Լ.Ստեփանյանի բաժնեմասին:
Այսպես, Լիլիա Էդիկի Ստեփանյանը 2004թ. մարտի 27-ին Երևանի ՙՆոր Նորք՚ նոտարական գրասենյակում ձևակերպել է թիվ 1598 լիազորագիրը ամուսնու` Սամվել Ստեփանյանի անվամբ, որում լիազորել է վերջինիս` վաճառել ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղում գտնվող տնամերձ հողամասի իրեն պատկանող բաժինը, իսկ 2005թ. հուլիսի 20-ին նույն նոտարական գրասենյակում ձևակերպել է հայտարարություն լիազորագիրը վերացնելու մասին, սակայն Սամվել Ստեփանյանը արդեն 2005թ. օգոստոսի 24-ին օգտագործելով այդ անվավեր լիազորագիրը, առանց Լիլիա Ստեփանյանի գիտության, Տիգրան Մուշեղի Ենոքյանին 32.000 ԱՄՆ դոլլար գումար է վաճառել, իր և Լիլիա Ստեփանյանի /Ադոնցի/ անվամբ գրանցված համատեղ սեփականություն հանդիսացող, 15.050.000 դրամ արժողությամբ ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի ՙԲ՚ թաղամասի թիվ 30 բնակելի տունը` նշված հողամասով, խաբեությամբ տիրանալով Լ.Ստեփանյանի բաժնեմասին, այսինքն մեղադրվում է առանձնապես խոշոր չափերով խարդախություն կատարելու մեջ:
Վերը նշված արարքի համար Սամվել Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր.օր-ի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, որում նա իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2000թ. ամուսնացել է Լիլիա Ստեփանյանի հետ և 2003թ. Ջրվեժ գյուղում ձեռք բերելով 800 քմ տարածքով հողամաս, օգոստոս ամսին այն գրանցել է անշարժ գույքի կադաստրում որպես իր և կնոջ համատեղ սեփականություն: 2004թ. որոշել են, որ կինը պետք է մեկնի հոր մոտ ԱՄՆ մշտական բնակության և 2004թ. մարտի 27-ին ՙՆոր Նորք՚ նոտարական տարածքի գրասենյակում ձևակերպել են թիվ 1598 լիազորագիրը, որում Լիլիա Ստեփանյանը լիազորել է իրեն` վաճառելու ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղում գտնվող տնամերձ հողամասի մասնաբաժինը, սակայն կնոջ մեկնումը չի ստավել և Լիլիա Ստեփանյանը 2005թ. հուլիսի 20-ին, նույն նոտարական գրասենյակում, ձևակերպել է հայտարարություն այդ լիազորագիրը վերացնելու մասին, որի մասին հայտնել է իրեն ու ինքն էլ ստորագրել է այդ հայտարարության մի օրինակում: Քանի որ հողամասի տարածքում կառուցել էին տուն, 2005թ. օգոստոս ամսվա սկզբներին ձևակերպել են այդ տան սեփականության վկայականը, որը նույնպես իր կնոջ համատեղ սեփականությունն էր հանդիսանում: Դրանից հետո կնոջ հետ որոշել են վաճառել այդ տունը հողամասի հետ միասին, որովհետև 7.000 ԱՄՆ դոլլար գումար էին պարտք իր սանիկին` Տիգրան Ենոքյանին ու վերջինս էլ համաձայնվել է գնել տունը` լրացուցիչ վճարելով ևս 25.000 ԱՄՆ դոլար գումար: Պայմանավորվածության համաձայն 2005թ. օգոստոսի 24-ին, ժամը 11-ի սահմաններում, Տիգրան Ենոքյանը եկել է իրենց տուն, տվել 25.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, որը փոխանցել է կնոջը ու Լիլիա Ստեփանյանն էլ իրեն է տվել լիազորագրի մի օրինակը, որի մեջ ինքը չէր ստորագրել: Դրանից հետո Տ.Ենոքյանի հետ գնացել է ՙԱրաբկիր՚ նոտարական գրասենյակ և ներկայացնելով այդ լիազորագիրը, ձևակերպել է առուվաճառքի պայմանագիրը: Մինչև 2008թ. մարտ ամիսը շարունակել են բնակվել այդ տանը, քանի որ Տ.Ենոքյանը չէր առարկում, իսկ դրանից հետո Լիլիա Ստեփանյանի հետ ամուսնալուծվել է: Ս.Ստեփանյանը դատարանում պնդեց իր ցուցմունքները և հայտնեց, որ տունը վաճառել են փոխադարձ համաձայնությամբ, ստացված գումարը ծախսել են համատեղ:
Ամբաստանյալ Սամվել Ստեփանյանին մեղսագրված արարքը ապացուցվել է ինչպես իր ցուցմունքներով, այնպես էլ գործով ձեռքբերված հետևյալ ապացույցներով.
Գործով տուժող Լիլիա Ստեփանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2000թ. ամուսնացել է Սամվել Ստեփանյանի հետ, որի հետ 2003թ. Ջրվեժ գյուղում ձեռք են բերել մոտ 1.000 քմ տարածքով հողամաս ու օգոստոս ամսին այն գրանցել անշարժ գույքի կադաստրում որպես իր և ամուսնու համատեղ սեփականություն: 2004թ. որոշել են, որ ինքը պետք է մեկնի հոր մոտ ԱՄՆ` մշտական բնակության և 2004թ. մարտի 27-ին ՙՆոր Նորքի՚ նոտարական տարածքի գրասենյակում ձևակերպել են թիվ 1598 լիազորագիրը, որում լիազորել է ամուսնուն` վաճառելու ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղում գտնվող տնամերձ հողամասի իր մասնաբաժինը, սակայն մեկնումը չի ստացվել փաստաթղթերի անճշտության պատճառով և 2005թ. հուլիսի 20-ին, նույն նոտարական գրասենյակում, ձևակերպվել է հայտարարություն այդ լիազորագիրը վերացնելու մասին, որի մասին հայտնել է Սամվել Ստեփանյանին ու վերջինս էլ ստորագրել է այդ հայտարարության մի օրինակում: 2005թ. մայիս ամսից գժտվել է ամուսնու հետ և մինչև դեկտեմբեր ամիսը բնակվել է մոր տանը ու տեղեկություն չի ունեցել տան վաճառքի մասին: Դրանից հետո իրենք հաշտվել են և արդեն 2008թ. հունիս ամսին, տան իրերը դասավորելիս, հայտնաբերել է տան սեփականության իրավունքի վկայականը Տիգրան Ենոքյնի անվամբ: Իր հարցերին ամուսինը պատասխանել է, որ տան վաճառքի ձևական գործարք է կատարել 2005թ. գժտության ընթացքում, չցանկանալով, որպեսզի իրեն տանից և հողամասից մասնաբաժին հասնի տունը ձևակերպել է սանիկի անունով և խոստացել է տունը վերաձևակերպել իրենց անունով: Քանի որ իրենց միջև անըդհատ վեճեր էին լինում, 2008թ. ամռան վերջին դատարանի միջոցով ամուսնալուծվել են:
Վկա` տուժող Լիլիա Ստեփանյանի մոր` Անահիտ Մելքոնյանի ցուցմունքով այն մասին, որ դուստրը` Լ.Ստեփանյանը 2000թ. ամուսնացել է Սամվել Ստեփանյանի հետ և Ջրվեժի տունը գնելուց հետո բնակվել են այնտեղ: 2005թ. մայիս ամսից մինչև դեկտեմբեր ամիսը Լիլիա Ստեփանյանը մշտապես բնակվել է իր տանը, քանի որ հեռացել էր ամուսնուց, բացի այդ օգոստոսի 1-ից մինչև սեպտեմբերի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում առավոտյան ժամը 9-ից եղել է աշխատավայրում, ոչ մի անգամ չի բացակայել աշխատանքից, քան որ այդ օրերին շատ մեծ ծանրաբեռնվածություն կար ու միասին էին աշխատում և չէր կարող այդ օրերին մասնակցել ամուսնու հետ համատեղ սեփականություն հանդիսացող Ջրվեժ գյուղի տան վաճառքի հետ կապված գործողություններին, ստանալ գումար, իսկ այդ տան վաճառքի մասին դուստրը և ինքը տեղեկացել են միայն 2008թ. ամռանը:
Վկաներ Սեյրան Զորօղլյանի և Ադրինե Մինասյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ իրենք աշխատում են ՙԿարեն Դեմիրճյանի՚ անվան մարզահամերգային համալիրում, որտեղ որպես հաշվապահ էր աշխատում նաև Լիլիա Ստեփանյանը: 2005թ. օգոստոս ամսին 1-ից մինչև սեպտեմբերի 26-ն ընկած ժամանակահատվածում, կապված սեփականատիրոջ փոփոխման հետ, համալիրի բոլոր աշխատակիցները, այդ թվում նաև Լիլիա Ստեփանյանը աշխատել են առավոտյան ժամը 9-ից մեծ ծանրաբեռնվածությամբ և վերջինս այդ օրերին չի բացակայել աշխատավայրից:
Վկա Անահիտ Հակոբյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր հարևանուհու` Անահիտ Մելքոնյանի դուստրը` Լիլիա Ստեփանյանը 2005թ. մայիս ամսից մինչև տարվա վերջ բնակվել է մոր տանը և Լիլիայի Ջրվեժի տան վաճառքի մասին ինքը տեղեկացել է նրանցից միայն 2008թ-ին:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված Լիլիա Ստեփանյանի կողմից Սամվել Ստեփանյանին 27.03.2004թ. տրված լիազորագրով, որը անվավեր է ճանաչվել 2005թ. հուլիսի 20-ին, սակայն 2005թ. օգոստոսի 24-ին օգտագործվել է Սամվել Ստեփանյանի կողմից ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի ՙԲ՚ թաղամասի 30 բնակելի տունը իր հողամասով վաճառելու համար և Լիլիա Ստեփանյանի կողմից 2005թ. հուլիսի 20-ին նոտարական գրասենյակում ձևակերպված հայտարարության քսերոպատճենով, որով վերջինս վերացրել է Սամվել Ստեփանյանին 27.03.2004թ. տրված լիազորագիրը ու որում առկա է Ս.Ստեփանյանի ստորագրությունը:
Այդ իրերի ապացույցների 06.04.2009թ. զննման արձանագրությունով:
Գործով հարցաքննված վկաներ Արսեն Խեչումյանը, Ալվարդ Ամիրխանյանը, Էդուարդ Աբելյանը նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ցուցմունքներ են տվել, որ իրոք Սամվել և Լիլիա Ստեփանյանները եղել են հաշտ ամուսիններ: 2005թ. օգոստոսի 24-ին հրավիրված են եղել Էդուարդ Աբելյանի 50 ամյակի խնջույքին: Ա.Խաչատրյանը ցուցմունք է տվել, որ այդ օրը ինքը նստած է եղել Սամվելի և Լիլիաի մոտ, խմել են նաև Սամվելենց տան վաճառքի մաղարիչը, իսկ Էդուարդ Աբելյանը ցուցմունք է տվել, որ իր ծնունդին հրավիրելու համար ինքը գնացել է Սամվելենց տուն, այնտեղ տեսել է Սամվելի սանիկ Տիգրանին և սեղանի վրա փողեր: Այդ պահին իմացել է, որ Սամվելը վաճառել է տունը: Լիլիան իրեն հյուրասիրել է սուրճ և իր կարծիքով Լիլիան գիտեր տան վաճառքի մասին: Նրանց տրամադրությունը նորմալ էր: Տան վաճառքի մաղարիչը խմելուց հետո միասին դուրս են եկել տանից, ինքը գնացել է իրենց տուն, իսկ Սամվելը և Տիգրանը գնացել են նոտարիատ: Միաժամանակ նշել է, որ որքան հիշում է Լիլիան նրանց հետ չի գնացել:
Գործով վկա Տ.Ենոքյանը ցուցմունք է տվել, որ ինքը 32.000 ԱՄՆ դոլարով գնել է Ս.Ստեփանյանի տունը, որը գտնվում է Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի ՙԲ՚ թաղամասում և պահանջում է վերացնել այդ տան վրա դրված արգելանքը, պատճառաբանելով, որ տան համար տրված գումարը հանձնել է Սամվելին, նրա կին Լիլիան այդ մասին գիտեր, եղել է տանը և իմացել է առուծախի մասին, տվել է իր համաձայնությունը, սակայն հրաժարվել է նոտար գալ:
Դատարանը նշված ցուցմունքը համարում է ոչ արժանահավատ, ինչը հիմնավորվել է գործի ողջ տվյալներով:
Դատարանը վերլուծելով վկաներ Արսեն Խեչումյանի, Ալվարդ Ամիրխանյանի, Էդուարդ Աբելյանի ցուցմունքները գտնում է, որ նրանց ցուցմունքները չեն հերքում Սամվել Ստեփանյանի մեղքը:
Դատարանը հետազոտելով գործով ձեռքբերված ապացույցները, համադրելով դրանք միմյանց հետ, տալով դրանց քրեաիրավական գնահատական, ղեկավարվելով օրենքով իրավագիտակցությամբ և ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ Սամվել Ստեփանյանի մեղքը ՀՀ քր.օր-ի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ապացուցված է:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Ս.Ստեփանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի հարցը` դատարանը գնահատում է ինչպես արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը, պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Անձը բնութագրող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրական:
Պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել ամբաստանյալի անձը բնութագրող հանգամանքների ամբողջությունը:
Պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի գտել:
Վերլուծելով վերը նշվածը դատարանը գտնում է, որ Ս.Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քր.օր-ի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չպետք է կիրառվի, քանի որ դատարանը դտնում է, որ Սամվել Ստեփանյանի ուղղումն ու վերադաստիարակումը հնարավոր է առանց հասարակությունից մեկուսացնելու, սակայն հսկողության պայմաններում, որով կվերականգնվի սոցիալական արդարությունը և նշանակված պատիժը կծառայի իր նպատակին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Սամվել Բադալի Ստեփանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր.օր-ի 178 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով, առանց գույքի բռնագրավման:
Կիրառել ՀՀ քր.օր-ի 70 հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակելով փորձաշրջան 2 (երկու) տարի ժամկետով:
Սամվել Ստեփանյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել նրա բնակության վայրի այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա:
Սամվել Ստեփանյանից հօգուտ Լիլիա Ստեփանյանի բռնագանձել քր.գործով մեղադրանքի ծավալով որոշված գույքի արժեքի 1/2-ը:
Սույն գործով արգելադրված գույքի նկատմամբ դրված արգելանքը պահպանել մինչև Ս.Ստեփանյանի կողմից պարտավորության կատարումը:
Սամվել Ստեփանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քր. վերաքննիչ դատարան, այն հրապարակելուց հետո մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0041/01/09
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 21-04-2009
Քրեական գործի համարը 0041
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն ՀՀ Գլխավոր դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 58212008
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Սամվել Ստեփանյան 24.08.05թ. օգտագործելով անվավեր լիազորագիր, առանց կնոջ՝ Լիլիա Ստեփանյանի գիտության, վաճառել է իր և Լիլիա Ստեփանյանի (Ադունց) անվամբ գրանցված համատեղ սեփականություն հանդիսացող ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի ՙԲՙ թաղամասի թիվ 30 բնակելի տունը իր հողամասով, խաբեությամբ տիրանալով Լ.Ստեփանյանի բաժնեմասին։
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Սամվել
Ազգանուն Ստեփանյան
Հայրանուն Բադալի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Լրացուցիչ ինֆորմացիա միջն-մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնալուծված, ունի 2 երեխա, չի աշխատում
Հոդված_1
Հոդված 178 Մաս 3 Կետ 1
Վիճակագրական տողի համարը 6.4
Մակագրել
Երբ 21-04-2009
Նախագահող դատավոր
Անուն Սուրեն
Ազգանուն Ղազարյան
Դատավոր
Անուն Սուրեն
Ազգանուն Ղազարյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 23-04-2009
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 23-04-2009
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 23-04-2009
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 15-05-2009
Երբ 21-05-2009
Երբ 05-06-2009
Երբ 19-06-2009
Երբ 24-06-2009
Երբ 08-07-2009
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր
Անուն Սամվել
Ազգանուն Ստեփանյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Լրացուցիչ ինֆորմացիա ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով
Ժամ 16:00
Այլ նշումներ Տուժող` Լիլիա Էդիկի Ստեփանյան, բնակվում է ք.Երևան, Նորքի 2-րդ զանգվ. 29 շենք, բն.3 31
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 10-07-2009
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 22-07-2009
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 03-08-2009
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 05-08-2009
Ժամ 10:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Այլ նշումներ Դատավճռի հրապարակում
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 05-08-2009
Մեղադրական
Ամսաթիվ 05-08-2009
Հոդված
Նշանակվել է պատիժ
Հիմնական Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.)
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

05.08.2009թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով`
նախագահող դատավորª Ս.Ղազարյան
քարտուղարությամբª Հ.Ավագյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրողª Հ.Սարգսյանի
պաշտպան` Ա.Մաթևոսյանի
տուժող` Լ.Ստեփանյանի
տուժողի ներկայացուցիչ` Վ.Վարդանյանի

Դռնբաց դատական նիստում քննության առավ քր.գործն ըստ մեղադրանքի
Սամվել Բադալի Ստեփանյանի, ծնված 01.01.1957թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնալուծված, չի աշխատում, նախկինում չդատված, բնակվում է ք.Երևան, Գյուլիքեխվյան 2-րդ շենք, բն.60 հասցեում:

Ամբաստանվում է ՀՀ քր.օր-ի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա 2005թ. օգոստոսի 24-ին օգտագործելով անվավեր լիազորագիր, առանց կնոջ` Լիլիա Ստեփանյանի գիտության, վաճառել է իր և Լիլիա Ստեփանյանի /Ադոնց/ անվամբ գրանցված համատեղ սեփականություն հանդիսացող ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի ՙԲ՚ թաղամասի թիվ 30 բնակելի տունը իր հողամասով, խաբեությամբ տիրանալով Լ.Ստեփանյանի բաժնեմասին:
Այսպես, Լիլիա Էդիկի Ստեփանյանը 2004թ. մարտի 27-ին Երևանի ՙՆոր Նորք՚ նոտարական գրասենյակում ձևակերպել է թիվ 1598 լիազորագիրը ամուսնու` Սամվել Ստեփանյանի անվամբ, որում լիազորել է վերջինիս` վաճառել ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղում գտնվող տնամերձ հողամասի իրեն պատկանող բաժինը, իսկ 2005թ. հուլիսի 20-ին նույն նոտարական գրասենյակում ձևակերպել է հայտարարություն լիազորագիրը վերացնելու մասին, սակայն Սամվել Ստեփանյանը արդեն 2005թ. օգոստոսի 24-ին օգտագործելով այդ անվավեր լիազորագիրը, առանց Լիլիա Ստեփանյանի գիտության, Տիգրան Մուշեղի Ենոքյանին 32.000 ԱՄՆ դոլլար գումար է վաճառել, իր և Լիլիա Ստեփանյանի /Ադոնցի/ անվամբ գրանցված համատեղ սեփականություն հանդիսացող, 15.050.000 դրամ արժողությամբ ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի ՙԲ՚ թաղամասի թիվ 30 բնակելի տունը` նշված հողամասով, խաբեությամբ տիրանալով Լ.Ստեփանյանի բաժնեմասին, այսինքն մեղադրվում է առանձնապես խոշոր չափերով խարդախություն կատարելու մեջ:
Վերը նշված արարքի համար Սամվել Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր.օր-ի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, որում նա իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2000թ. ամուսնացել է Լիլիա Ստեփանյանի հետ և 2003թ. Ջրվեժ գյուղում ձեռք բերելով 800 քմ տարածքով հողամաս, օգոստոս ամսին այն գրանցել է անշարժ գույքի կադաստրում որպես իր և կնոջ համատեղ սեփականություն: 2004թ. որոշել են, որ կինը պետք է մեկնի հոր մոտ ԱՄՆ մշտական բնակության և 2004թ. մարտի 27-ին ՙՆոր Նորք՚ նոտարական տարածքի գրասենյակում ձևակերպել են թիվ 1598 լիազորագիրը, որում Լիլիա Ստեփանյանը լիազորել է իրեն` վաճառելու ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղում գտնվող տնամերձ հողամասի մասնաբաժինը, սակայն կնոջ մեկնումը չի ստավել և Լիլիա Ստեփանյանը 2005թ. հուլիսի 20-ին, նույն նոտարական գրասենյակում, ձևակերպել է հայտարարություն այդ լիազորագիրը վերացնելու մասին, որի մասին հայտնել է իրեն ու ինքն էլ ստորագրել է այդ հայտարարության մի օրինակում: Քանի որ հողամասի տարածքում կառուցել էին տուն, 2005թ. օգոստոս ամսվա սկզբներին ձևակերպել են այդ տան սեփականության վկայականը, որը նույնպես իր կնոջ համատեղ սեփականությունն էր հանդիսանում: Դրանից հետո կնոջ հետ որոշել են վաճառել այդ տունը հողամասի հետ միասին, որովհետև 7.000 ԱՄՆ դոլլար գումար էին պարտք իր սանիկին` Տիգրան Ենոքյանին ու վերջինս էլ համաձայնվել է գնել տունը` լրացուցիչ վճարելով ևս 25.000 ԱՄՆ դոլար գումար: Պայմանավորվածության համաձայն 2005թ. օգոստոսի 24-ին, ժամը 11-ի սահմաններում, Տիգրան Ենոքյանը եկել է իրենց տուն, տվել 25.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, որը փոխանցել է կնոջը ու Լիլիա Ստեփանյանն էլ իրեն է տվել լիազորագրի մի օրինակը, որի մեջ ինքը չէր ստորագրել: Դրանից հետո Տ.Ենոքյանի հետ գնացել է ՙԱրաբկիր՚ նոտարական գրասենյակ և ներկայացնելով այդ լիազորագիրը, ձևակերպել է առուվաճառքի պայմանագիրը: Մինչև 2008թ. մարտ ամիսը շարունակել են բնակվել այդ տանը, քանի որ Տ.Ենոքյանը չէր առարկում, իսկ դրանից հետո Լիլիա Ստեփանյանի հետ ամուսնալուծվել է: Ս.Ստեփանյանը դատարանում պնդեց իր ցուցմունքները և հայտնեց, որ տունը վաճառել են փոխադարձ համաձայնությամբ, ստացված գումարը ծախսել են համատեղ:
Ամբաստանյալ Սամվել Ստեփանյանին մեղսագրված արարքը ապացուցվել է ինչպես իր ցուցմունքներով, այնպես էլ գործով ձեռքբերված հետևյալ ապացույցներով.
Գործով տուժող Լիլիա Ստեփանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2000թ. ամուսնացել է Սամվել Ստեփանյանի հետ, որի հետ 2003թ. Ջրվեժ գյուղում ձեռք են բերել մոտ 1.000 քմ տարածքով հողամաս ու օգոստոս ամսին այն գրանցել անշարժ գույքի կադաստրում որպես իր և ամուսնու համատեղ սեփականություն: 2004թ. որոշել են, որ ինքը պետք է մեկնի հոր մոտ ԱՄՆ` մշտական բնակության և 2004թ. մարտի 27-ին ՙՆոր Նորքի՚ նոտարական տարածքի գրասենյակում ձևակերպել են թիվ 1598 լիազորագիրը, որում լիազորել է ամուսնուն` վաճառելու ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղում գտնվող տնամերձ հողամասի իր մասնաբաժինը, սակայն մեկնումը չի ստացվել փաստաթղթերի անճշտության պատճառով և 2005թ. հուլիսի 20-ին, նույն նոտարական գրասենյակում, ձևակերպվել է հայտարարություն այդ լիազորագիրը վերացնելու մասին, որի մասին հայտնել է Սամվել Ստեփանյանին ու վերջինս էլ ստորագրել է այդ հայտարարության մի օրինակում: 2005թ. մայիս ամսից գժտվել է ամուսնու հետ և մինչև դեկտեմբեր ամիսը բնակվել է մոր տանը ու տեղեկություն չի ունեցել տան վաճառքի մասին: Դրանից հետո իրենք հաշտվել են և արդեն 2008թ. հունիս ամսին, տան իրերը դասավորելիս, հայտնաբերել է տան սեփականության իրավունքի վկայականը Տիգրան Ենոքյնի անվամբ: Իր հարցերին ամուսինը պատասխանել է, որ տան վաճառքի ձևական գործարք է կատարել 2005թ. գժտության ընթացքում, չցանկանալով, որպեսզի իրեն տանից և հողամասից մասնաբաժին հասնի տունը ձևակերպել է սանիկի անունով և խոստացել է տունը վերաձևակերպել իրենց անունով: Քանի որ իրենց միջև անըդհատ վեճեր էին լինում, 2008թ. ամռան վերջին դատարանի միջոցով ամուսնալուծվել են:
Վկա` տուժող Լիլիա Ստեփանյանի մոր` Անահիտ Մելքոնյանի ցուցմունքով այն մասին, որ դուստրը` Լ.Ստեփանյանը 2000թ. ամուսնացել է Սամվել Ստեփանյանի հետ և Ջրվեժի տունը գնելուց հետո բնակվել են այնտեղ: 2005թ. մայիս ամսից մինչև դեկտեմբեր ամիսը Լիլիա Ստեփանյանը մշտապես բնակվել է իր տանը, քանի որ հեռացել էր ամուսնուց, բացի այդ օգոստոսի 1-ից մինչև սեպտեմբերի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում առավոտյան ժամը 9-ից եղել է աշխատավայրում, ոչ մի անգամ չի բացակայել աշխատանքից, քան որ այդ օրերին շատ մեծ ծանրաբեռնվածություն կար ու միասին էին աշխատում և չէր կարող այդ օրերին մասնակցել ամուսնու հետ համատեղ սեփականություն հանդիսացող Ջրվեժ գյուղի տան վաճառքի հետ կապված գործողություններին, ստանալ գումար, իսկ այդ տան վաճառքի մասին դուստրը և ինքը տեղեկացել են միայն 2008թ. ամռանը:
Վկաներ Սեյրան Զորօղլյանի և Ադրինե Մինասյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ իրենք աշխատում են ՙԿարեն Դեմիրճյանի՚ անվան մարզահամերգային համալիրում, որտեղ որպես հաշվապահ էր աշխատում նաև Լիլիա Ստեփանյանը: 2005թ. օգոստոս ամսին 1-ից մինչև սեպտեմբերի 26-ն ընկած ժամանակահատվածում, կապված սեփականատիրոջ փոփոխման հետ, համալիրի բոլոր աշխատակիցները, այդ թվում նաև Լիլիա Ստեփանյանը աշխատել են առավոտյան ժամը 9-ից մեծ ծանրաբեռնվածությամբ և վերջինս այդ օրերին չի բացակայել աշխատավայրից:
Վկա Անահիտ Հակոբյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր հարևանուհու` Անահիտ Մելքոնյանի դուստրը` Լիլիա Ստեփանյանը 2005թ. մայիս ամսից մինչև տարվա վերջ բնակվել է մոր տանը և Լիլիայի Ջրվեժի տան վաճառքի մասին ինքը տեղեկացել է նրանցից միայն 2008թ-ին:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված Լիլիա Ստեփանյանի կողմից Սամվել Ստեփանյանին 27.03.2004թ. տրված լիազորագրով, որը անվավեր է ճանաչվել 2005թ. հուլիսի 20-ին, սակայն 2005թ. օգոստոսի 24-ին օգտագործվել է Սամվել Ստեփանյանի կողմից ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի ՙԲ՚ թաղամասի 30 բնակելի տունը իր հողամասով վաճառելու համար և Լիլիա Ստեփանյանի կողմից 2005թ. հուլիսի 20-ին նոտարական գրասենյակում ձևակերպված հայտարարության քսերոպատճենով, որով վերջինս վերացրել է Սամվել Ստեփանյանին 27.03.2004թ. տրված լիազորագիրը ու որում առկա է Ս.Ստեփանյանի ստորագրությունը:
Այդ իրերի ապացույցների 06.04.2009թ. զննման արձանագրությունով:
Գործով հարցաքննված վկաներ Արսեն Խեչումյանը, Ալվարդ Ամիրխանյանը, Էդուարդ Աբելյանը նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ցուցմունքներ են տվել, որ իրոք Սամվել և Լիլիա Ստեփանյանները եղել են հաշտ ամուսիններ: 2005թ. օգոստոսի 24-ին հրավիրված են եղել Էդուարդ Աբելյանի 50 ամյակի խնջույքին: Ա.Խաչատրյանը ցուցմունք է տվել, որ այդ օրը ինքը նստած է եղել Սամվելի և Լիլիաի մոտ, խմել են նաև Սամվելենց տան վաճառքի մաղարիչը, իսկ Էդուարդ Աբելյանը ցուցմունք է տվել, որ իր ծնունդին հրավիրելու համար ինքը գնացել է Սամվելենց տուն, այնտեղ տեսել է Սամվելի սանիկ Տիգրանին և սեղանի վրա փողեր: Այդ պահին իմացել է, որ Սամվելը վաճառել է տունը: Լիլիան իրեն հյուրասիրել է սուրճ և իր կարծիքով Լիլիան գիտեր տան վաճառքի մասին: Նրանց տրամադրությունը նորմալ էր: Տան վաճառքի մաղարիչը խմելուց հետո միասին դուրս են եկել տանից, ինքը գնացել է իրենց տուն, իսկ Սամվելը և Տիգրանը գնացել են նոտարիատ: Միաժամանակ նշել է, որ որքան հիշում է Լիլիան նրանց հետ չի գնացել:
Գործով վկա Տ.Ենոքյանը ցուցմունք է տվել, որ ինքը 32.000 ԱՄՆ դոլարով գնել է Ս.Ստեփանյանի տունը, որը գտնվում է Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի ՙԲ՚ թաղամասում և պահանջում է վերացնել այդ տան վրա դրված արգելանքը, պատճառաբանելով, որ տան համար տրված գումարը հանձնել է Սամվելին, նրա կին Լիլիան այդ մասին գիտեր, եղել է տանը և իմացել է առուծախի մասին, տվել է իր համաձայնությունը, սակայն հրաժարվել է նոտար գալ:
Դատարանը նշված ցուցմունքը համարում է ոչ արժանահավատ, ինչը հիմնավորվել է գործի ողջ տվյալներով:
Դատարանը վերլուծելով վկաներ Արսեն Խեչումյանի, Ալվարդ Ամիրխանյանի, Էդուարդ Աբելյանի ցուցմունքները գտնում է, որ նրանց ցուցմունքները չեն հերքում Սամվել Ստեփանյանի մեղքը:
Դատարանը հետազոտելով գործով ձեռքբերված ապացույցները, համադրելով դրանք միմյանց հետ, տալով դրանց քրեաիրավական գնահատական, ղեկավարվելով օրենքով իրավագիտակցությամբ և ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ Սամվել Ստեփանյանի մեղքը ՀՀ քր.օր-ի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ապացուցված է:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Ս.Ստեփանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի հարցը` դատարանը գնահատում է ինչպես արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը, պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Անձը բնութագրող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրական:
Պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել ամբաստանյալի անձը բնութագրող հանգամանքների ամբողջությունը:
Պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի գտել:
Վերլուծելով վերը նշվածը դատարանը գտնում է, որ Ս.Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քր.օր-ի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չպետք է կիրառվի, քանի որ դատարանը դտնում է, որ Սամվել Ստեփանյանի ուղղումն ու վերադաստիարակումը հնարավոր է առանց հասարակությունից մեկուսացնելու, սակայն հսկողության պայմաններում, որով կվերականգնվի սոցիալական արդարությունը և նշանակված պատիժը կծառայի իր նպատակին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Սամվել Բադալի Ստեփանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր.օր-ի 178 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով, առանց գույքի բռնագրավման:
Կիրառել ՀՀ քր.օր-ի 70 հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակելով փորձաշրջան 2 (երկու) տարի ժամկետով:
Սամվել Ստեփանյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել նրա բնակության վայրի այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա:
Սամվել Ստեփանյանից հօգուտ Լիլիա Ստեփանյանի բռնագանձել քր.գործով մեղադրանքի ծավալով որոշված գույքի արժեքի 1/2-ը:
Սույն գործով արգելադրված գույքի նկատմամբ դրված արգելանքը պահպանել մինչև Ս.Ստեփանյանի կողմից պարտավորության կատարումը:
Սամվել Ստեփանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քր. վերաքննիչ դատարան, այն հրապարակելուց հետո մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 05-08-2009
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 12-09-2009
Էջերի քանակ 351
Գործին կից նյութերը Ամբաստանյալի վիճ. քարտը 2 հատոր
Գործն ուղարկվել է 15-09-2009
Ուր ՀՀ վերաքնիչ քրեական դատարան
Գրության համարը Ե-11090/09
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 22-09-2009
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 27-01-2010
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 29-01-2010
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 12-05-2010
Էջերի քանակ 167, 237
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 12-05-2010
Էջերի քանակը 167, 237
Ներկայացվել է դիմում/ միջնորդություն
Ամսաթիվ 19-01-2012
Ներկայացվել է դիմում միջնորդություն Դատական ակտն ի կատար ածելու և ավարտման ժամկետի անհստակությունը վերացնելու մասին
Դատավոր
Անուն Արթուր
Ազգանուն Մկրտչյան
Նշանակվել է դատական նիստ 01-02-2012
Միջնորդության ընթացքը Բավարարվել է
Որոշումը ԵԱՔԴ/0041/01/09

Ո Ր Ո Շ Ու Մ

դատապարտյալի դիմումը քննության առնելու մասին

01.02.2012թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը

նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
դատախազ Դ.Կարապետյանի
դատապարտյալ Ս.Ստեփանյանի

Դատական նիստում քննելով թիվ ԵԱՔԴ/0041/01/09 քրեական գործով դատապարտյալ Սամվել Ստեփանյանի դիմումը` իր նկատմամբ նշանակված փորձաշրջանի ավարտի ժամկետը հստակեցնելու մասին,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Ըստ ներկայացված դիմումի` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 05.08.2009թ. թիվ ԵԱՔԴ/0041/01/09 դատավճռով Սամվել Բադալի Ստեփանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամանակով` առանց գույքի բռնագրավման: Կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 11.12.2009թ. որոշմամբ առաջին ատյանի դատարանի 05.08.2009թ. դատավճիռը թողնվել է օրինական ուժի մեջ:
Վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշումը չի բողոքարկվել, գործը առաջին ատյանի դատարան է մուտք եղել 27.01.2010թ., սակայն կատարման է ուղարկվել 10.05.2010թ., ինչն էլ պատճառ է հանդիսացել փորձաշրջանի ավատման ժամկետի երկարացմանը:
Նկատի ունենալով վերոգրյալը, Ս.Ստեփանյանը դիմել է Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, խնդրելով հստակեցնել փորձաշրջանն ավարտվելու ժամկետը:
Դատական նիստում դատապարտյալ Ս.Ստեփանյանը պնդեց իր դիմումը և խնդրեց բավարարել այն:
Դատախազ Դ.Կարապետյանը չառարկեց միջնորդության դեմ:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 427-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` օրինական ուժի մեջ մտած դատական որոշումը կատարման է հանձնվում որոշումը կայացրած դատարանի կողմից ոչ ուշ, քան այն ուժի մեջ մտնելուց կամ վերաքննիչ կամ վճռաբեկ ատյանից գործը վերադարձվելուց 3 օր հետո:
Քննելով դիմումը և հետազոտելով ներկայացված նյութերը` դատարանը գտնում է, որ դատապարտյալ Սամվել Ստեփանյանի դիմումը պետք է բավարարել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Նկատի ունենալով, որ խախտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 427-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված դատավճիռն ի կատար ածելու եռօրյա ժամկետը և այն կատարման է ուղարկվել 10.05.2010թ., ինչում բացակայում է դատապարտյալի մեղքը, ուստի Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 05.08.2009թ. դատավճռով սահմանված երկու տարի ժամկետով փորձաշրջանը պետք համարել ավարտված 2012թ. հունվարի 30-ին:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 313-րդ, 379-րդ, 427-րդ հոդվածներով` դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Դատապարտյալ Սամվել Բադալի Ստեփանյանի դիմումը բավարարել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 05.08.2009թ. դատավճռով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ 2 /երկու/ տարի ժամկետով նշանակված փորձաշրջանը 30.01.2012թ.-ից համարել ավարտված:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից տասնօրյա ժամկետում:





ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 09-02-2012
Էջերի քանակ 167, 237, 15
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 09-02-2012
Էջերի քանակը 167, 237, 15
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0041/01/09
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 07-09-2009
Ամսաթիվ 07-09-2009
Ում կողմից է բերվել բողոքը Տուժող
Բողոքը բերող անձը
Անուն Վարուժան
Ազգանուն Վարդանյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Բեկանել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` Սամվել Բադալի Ստեփանյանի /ՀՀ քր.օր. 178 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով - 4 տարի ազ.` առանց գույքի բռնագրավման , ՀՀ քր.օր. 70 հոդ. կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով , Ս.Ստեփանյանից հօգուտ տուժող Լիլիա Ստեփանյանի / Ադունցի / բռնագանձվել է քր.գործով մեղադրանքի ծավալով որոշված գույքի արժեքի 1/2-ը / վերաբերյալ 05.08.2009թ. դատավճիռը և գործն ուղարկել լրացուցիչ նախաքննության` մեղադրանքը լրացնելու կամ փոփոխելու , գործում եղած հակասությունները պարզելու մեղավոր անձանց պատասխանատվության ենթարկելու և քաղ.հայցը ճիշտ գնահատելու համար :
Բողոքի ստացման կարգը Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ
Չափահաս Այո
Մակագրել
Ամսաթիվ 09-09-2009
Նախագահող դատավոր
Անուն Եվա
Ազգանուն Դարբինյան
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 22-09-2009
Քրեական գործի մուտքագրում
Ամսաթիվ 17-09-2009
Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց վիճ. քարտ
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 30-09-2009
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Կազմի փոփոխություն
Ամսաթիվ 01-10-2009
Փոփոխության հիմքը Այլ
Դատավոր
Անուն Արմեն
Ազգանուն Դանիելյան
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 08-10-2009
Քրեական գործի մուտքագրում
Ամսաթիվ 17-09-2009
Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց վիճ. քարտ
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 20-10-2009
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 11-11-2009
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4-րդ
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 25-11-2009
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4-րդ
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 30-11-2009
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4-րդ
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 11-12-2009
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4-րդ
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
Անփոփոխ թողնված դատական ակտը Պատճառաբանվել է
Ամսաթիվ 11-12-2009
Ամբաստանյալ
Անուն Սամվել
Ազգանուն Ստեփանյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ ԵԱԴԴ/0041/01/09
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

11 դեկտեմբերի 2009թ. ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ. ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ

ՏՈՒԺՈՂ` Լ.ՍՏԵՓԱՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ԱՐԱԲԱՋՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով տուժողի և վերջինիս ներկայացուցչի վերաքննիչ բողոքը` Սամվել Բադալի Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 05.08.2009թ. դատավճռի դեմ.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը

15.12.2008թ. հարուցված թիվ 58212008 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում.
08.04.2009թ. որոշում է կայացվել Սամվել Բադալի Ստեփանյանին ՀՀ քր.օր-ի 178 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
17.04.2009թ. Սամվել Բադալի Ստեփանյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարան:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 05.08.2009թ. դատավճռով.
Ամբաստանյալ Սամվել Բադալի Ստեփանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քր.օր-ի 178 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել է ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով, առանց գույքի բռնագրավման:
Կիրառվել է ՀՀ քր.օր-ի 70 հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` նշանակվելով փորձաշրջան 2 (երկու) տարի ժամկետով:
Սամվել Ստեփանյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դրվել է նրա բնակության վայրի այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա:
Վճռվել է նաև.
Սամվել Ստեփանյանից հօգուտ Լիլիա Ստեփանյանի բռնագանձել քր.գործով մեղադրանքի ծավալով որոշված գույքի արժեքի 1/2-ը:
Սույն գործով արգելադրված գույքի նկատմամբ դրված արգելանքը պահպանել մինչև Ս.Ստեփանյանի կողմից պարտավորության կատարումը:
Սամվել Ստեփանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 05.08.2009թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք են բերել տուժողը և տուժողի ներկայացուցիչը:


Գործի փաստական հանգամանքները.

Ամբաստանյալ Սամվել Ստեփանյանը 2005թ. օգոստոսի 24-ին օգտագործելով անվավեր լիազորագիր, առանց կնոջ` Լիլիա Ստեփանյանի գիտության, վաճառել է իր և Լիլիա Ստեփանյանի անվամբ գրանցված համատեղ սեփականություն հանդիսացող ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի ՚Բՙ թաղամասի թիվ 30 բնակելի տունը իր հողամասով, խաբեությամբ տիրանալով Լ.Ստեփանյանի բաժնեմասին:
Այսպես, Լիլիա Էդիկի Ստեփանյանը 2004թ. մարտի 27-ին Երևանի ՚Նոր Նորքՙ նոտարական գրասենյակում ձևակերպել է թիվ 1598 լիազորագիրը ամուսնու` Սամվել Ստեփանյանի անվամբ, որում լիազորել է վերջինիս` վաճառել ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղում գտնվող տնամերձ հողամասի իրեն պատկանող բաժինը, իսկ 2005թ. հուլիսի 20-ին նույն նոտարական գրասենյակում ձևակերպել է հայտարարություն լիազորագիրը վերացնելու մասին, սակայն Սամվել Ստեփանյանը արդեն 2005թ. օգոստոսի 24-ին օգտագործելով այդ անվավեր լիազորագիրը, առանց Լիլիա Ստեփանյանի գիտության, Տիգրան Մուշեղի Ենոքյանին 32.000 ԱՄՆ դոլլար գումարով վաճառել է իր և Լիլիա Ստեփանյանի անվամբ գրանցված համատեղ սեփականություն հանդիսացող, 15.050.000 դրամ արժողությամբ ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի ՚Բՙ թաղամասի թիվ 30 բնակելի տունը` նշված հողամասով, խաբեությամբ տիրանալով Լ.Ստեփանյանի բաժնեմասին:

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.

Տուժողը և վերջինիս ներկայացուցիչը վկայակոչելով բողոքում նշված պատճառաբանությունները ամբաստանյալի արարքը թերի որակված լինելու, նախաքննական մարմնի և առաջին ատյանի դատարանի կողմից գործի լուծման համար անհրաժեշտ գործողություններ չկատարելու, գործն լրացուցիչ նախաքննության ուղարկելու անհրաժեշտության, միակողմանի քննված գործի արդյունքում չափազանց մեղմ պատիժ նշանակելու և այլնի վերաբերյալ, խնդրել են բեկանել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԱՔԴ0041/01/09 քր. գործով 05.08.2009թ. դատավճիռն ամբողջությամբ ըստ մեղադրանքի Սամվել Բադալի Ստեփանյանի /ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդ. 3-րդն մասի 1-ին կետով/ և գործն ուղարկել լրացուցիչ նախաքննության, մեղադրանքը լրացնելու կամ, փոփոխելու, գործում եղած հակասությունները պարզելու, հանցակցությունը բացահայտելու, մեղավոր անձանց պատասխանատվության ենթարկելու և քաղաքացիական հայցը ճիշտ գնահատելու համար:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Գործի քննության ընթացքում Սամվել Ստեփանյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2000թ. ամուսնացել է Լիլիա Ստեփանյանի հետ և 2003թ. Ջրվեժ գյուղում ձեռք բերելով 800 քմ տարածքով հողամաս, օգոստոս ամսին այն գրանցել է անշարժ գույքի կադաստրում որպես իր և կնոջ համատեղ սեփականություն: 2004թ. որոշել են, որ կինը պետք է մեկնի հոր մոտ ԱՄՆ մշտական բնակության և 2004թ. մարտի 27-ին ՚Նոր Նորքՙ նոտարական տարածքի գրասենյակում ձևակերպել են թիվ 1598 լիազորագիրը, որում Լիլիա Ստեփանյանը լիազորել է իրեն` վաճառելու ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղում գտնվող տնամերձ հողամասի մասնաբաժինը, սակայն կնոջ մեկնումը չի ստավել և Լիլիա Ստեփանյանը 2005թ. հուլիսի 20-ին, նույն նոտարական գրասենյակում, ձևակերպել է հայտարարություն այդ լիազորագիրը վերացնելու մասին, որի մասին հայտնել է իրեն ու ինքն էլ ստորագրել է այդ հայտարարության մի օրինակում: Քանի որ հողամասի տարածքում կառուցել էին տուն, 2005թ. օգոստոս ամսվա սկզբներին ձևակերպել են այդ տան սեփականության վկայականը, որը նույնպես իր կնոջ համատեղ սեփականությունն էր հանդիսանում: Դրանից հետո կնոջ հետ որոշել են վաճառել այդ տունը հողամասի հետ միասին, որովհետև 7.000 ԱՄՆ դոլլար գումար էին պարտք իր սանիկին` Տիգրան Ենոքյանին ու վերջինս էլ համաձայնվել է գնել տունը` լրացուցիչ վճարելով ևս 25.000 ԱՄՆ դոլար գումար: Պայմանավորվածության համաձայն 2005թ. օգոստոսի 24-ին, ժամը 11-ի սահմաններում, Տիգրան Ենոքյանը եկել է իրենց տուն, տվել 25.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, որը փոխանցել է կնոջը ու Լիլիա Ստեփանյանն էլ իրեն է տվել լիազորագրի մի օրինակը, որի մեջ ինքը չէր ստորագրել: Դրանից հետո Տ.Ենոքյանի հետ գնացել է ՚Արաբկիրՙ նոտարական գրասենյակ և ներկայացնելով այդ լիազորագիրը, ձևակերպել է առուվաճառքի պայմանագիրը: Մինչև 2008թ. մարտ ամիսը շարունակել են բնակվել այդ տանը, քանի որ Տ.Ենոքյանը չէր առարկում, իսկ դրանից հետո Լիլիա Ստեփանյանի հետ ամուսնալուծվել է: Ս.Ստեփանյանը հայտնել է նաև, որ տունը վաճառել են փոխադարձ համաձայնությամբ, ստացված գումարը ծախսել են համատեղ:
Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ` Սամվել Բադալի Ստեփանյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալում ՀՀ քր.օր-ի 178 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված արարքը հիմնավորվում, իսկ վերջինիս վերը բերված պատճառաբանություններն իրենց մեղավոր չճանաչելու վերաբերյալ հերքվում են գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Լիլիա Ստեփանյանի գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ 2000թ. ամուսնացել է Սամվել Ստեփանյանի հետ, որի հետ 2003թ. Ջրվեժ գյուղում ձեռք են բերել մոտ 1.000 քմ տարածքով հողամաս ու օգոստոս ամսին այն գրանցել անշարժ գույքի կադաստրում որպես իր և ամուսնու համատեղ սեփականություն: 2004թ. որոշել են, որ ինքը պետք է մեկնի հոր մոտ ԱՄՆ` մշտական բնակության և 2004թ. մարտի 27-ին ՚Նոր Նորքիՙ նոտարական տարածքի գրասենյակում ձևակերպել են թիվ 1598 լիազորագիրը, որում լիազորել է ամուսնուն` վաճառելու ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղում գտնվող տնամերձ հողամասի իր մասնաբաժինը, սակայն մեկնումը չի ստացվել փաստաթղթերի անճշտության պատճառով և 2005թ. հուլիսի 20-ին, նույն նոտարական գրասենյակում, ձևակերպվել է հայտարարություն այդ լիազորագիրը վերացնելու մասին, որի մասին հայտնել է Սամվել Ստեփանյանին ու վերջինս էլ ստորագրել է այդ հայտարարության մի օրինակում: 2005թ. մայիս ամսից գժտվել է ամուսնու հետ և մինչև դեկտեմբեր ամիսը բնակվել է մոր տանը ու տեղեկություն չի ունեցել տան վաճառքի մասին: Դրանից հետո իրենք հաշտվել են և արդեն 2008թ. հունիս ամսին, տան իրերը դասավորելիս, հայտնաբերել է տան սեփականության իրավունքի վկայականը Տիգրան Ենոքյանի անվամբ: Իր հարցերին ամուսինը պատասխանել է, որ տան վաճառքի ձևական գործարք է կատարել 2005թ. գժտության ընթացքում, չցանկանալով, որպեսզի իրեն տանից և հողամասից մասնաբաժին հասնի տունը ձևակերպել է սանիկի անունով և խոստացել է տունը վերաձևակերպել իրենց անունով: Քանի որ իրենց միջև անըդհատ վեճեր էին լինում, 2008թ. ամռան վերջին դատարանի միջոցով ամուսնալուծվել են:
Վկա` տուժող Լիլիա Ստեփանյանի մոր` Անահիտ Մելքոնյանի գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ դուստրը` Լ.Ստեփանյանը 2000թ. ամուսնացել է Սամվել Ստեփանյանի հետ և Ջրվեժի տունը գնելուց հետո բնակվել են այնտեղ: 2005թ. մայիս ամսից մինչև դեկտեմբեր ամիսը Լիլիա Ստեփանյանը մշտապես բնակվել է իր տանը, քանի որ հեռացել էր ամուսնուց, բացի այդ օգոստոսի 1-ից մինչև սեպտեմբերի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում առավոտյան ժամը 9-ից եղել է աշխատավայրում, ոչ մի անգամ չի բացակայել աշխատանքից, քան որ այդ օրերին շատ մեծ ծանրաբեռնվածություն կար ու միասին էին աշխատում և չէր կարող այդ օրերին մասնակցել ամուսնու հետ համատեղ սեփականություն հանդիսացող Ջրվեժ գյուղի տան վաճառքի հետ կապված գործողություններին, ստանալ գումար, իսկ այդ տան վաճառքի մասին դուստրը և ինքը տեղեկացել են միայն 2008թ. ամռանը:
Վկաներ Սեյրան Զորօղլյանի և Ադրինե Մինասյանի գործի քննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ իրենք աշխատում են ՚Կարեն Դեմիրճյանիՙ անվան մարզահամերգային համալիրում, որտեղ որպես հաշվապահ էր աշխատում նաև Լիլիա Ստեփանյանը: 2005թ. օգոստոս ամսին 1-ից մինչև սեպտեմբերի 26-ն ընկած ժամանակահատվածում, կապված սեփականատիրոջ փոփոխման հետ, համալիրի բոլոր աշխատակիցները, այդ թվում նաև Լիլիա Ստեփանյանը աշխատել են առավոտյան ժամը 9-ից մեծ ծանրաբեռնվածությամբ և վերջինս այդ օրերին չի բացակայել աշխատավայրից:
Վկա Անահիտ Հակոբյանի գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ իր հարևանուհու` Անահիտ Մելքոնյանի դուստրը` Լիլիա Ստեփանյանը 2005թ. մայիս ամսից մինչև տարվա վերջ բնակվել է մոր տանը և Լիլիայի Ջրվեժի տան վաճառքի մասին ինքը տեղեկացել է նրանցից միայն 2008թ-ին:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված Լիլիա Ստեփանյանի կողմից Սամվել Ստեփանյանին 27.03.2004թ. տրված լիազորագրով, որը անվավեր է ճանաչվել 2005թ. հուլիսի 20-ին, սակայն 2005թ. օգոստոսի 24-ին օգտագործվել է Սամվել Ստեփանյանի կողմից ՀՀ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի ՚Բՙ թաղամասի 30 բնակելի տունը իր հողամասով վաճառելու համար և Լիլիա Ստեփանյանի կողմից 2005թ. հուլիսի 20-ին նոտարական գրասենյակում ձևակերպված հայտարարության քսերոպատճենով, որով վերջինս վերացրել է Սամվել Ստեփանյանին 27.03.2004թ. տրված լիազորագիրը ու որում առկա է Ս.Ստեփանյանի ստորագրությունը:
Զննման արձանագրությամբ:
Վկա Տ.Ենոքյանը գործի քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որ ինքը 32.000 ԱՄՆ դոլարով գնել է Ս.Ստեփանյանի տունը, որը գտնվում է Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի ՚Բՙ թաղամասում և պահանջում է վերացնել այդ տան վրա դրված արգելանքը, պատճառաբանելով, որ տան համար տրված գումարը հանձնել է Սամվելին, նրա կին Լիլիան այդ մասին գիտեր, եղել է տանը և իմացել է առուծախի մասին, տվել է իր համաձայնությունը, սակայն հրաժարվել է նոտար գալ:
Այսպիսով, վերլուծելով գործի փաստական տվյալները, գնահատելով ինչպես յուրաքանչյուր ապացույց, այնպես էլ դրանք իրենց համակցությամբ վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Սամվել Բադալի Ստեփանյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալում ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված արարքը հիմնավորվում է:
Բացի այդ, ՀՀ քր. դատ. օր-ի 309 հոդվածի համաձայն գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաստանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաններում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել:
Տվյալ դեպքում Սամվել Բադալի Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր.օր-ի 178 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով և վերջինիս վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան:
Վերաքննիչ դատարանը պարզաբանում է, որ ՀՀ Սահմանադրական դատարանի 24.07.2007թ. որոշմամբ` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311 հոդվածի 2-րդ կետի դրույթները ճանաչվել են Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 19 հոդվածին /1-ին մաս/ հակասող և անվավեր:
՚Սահմանադրական դատարանի մասինՙ ՀՀ օրենքի 68 հոդվածի 9-րդ մասի հիմքերով ՀՀ Սահմանադրության 19 հոդվածին /1-ին մաս/ հակասող և անվավեր են ճանաչվել նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311 հոդվածի 1-ին կետի, ինչպես նաև 292 հոդվածի 5-րդ կետի, 297 հոդվածի, 363 հոդվածի 2-րդ մասի, 394 հոդվածի 5-րդ մասի, 398 հոդվածի 6-րդ մասի, 421 հոդվածի 3-րդ մասի դրույթները և 419 հոդվածի 2-րդ կետի լրացուցիչ նախաքննություն նախատեսող դրույթը:
ՀՀ Սահմանադրական դատարանը նշված որոշմամբ հանգել է նաև այն հետևության, որ դատարանի որոշմամբ քրեական գործը լրացուցիչ նախաքննության ուղարկելն անհամատեղելի է Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածով երաշխավորված արդար դատաքննության իրավունքի այնպիսի տարրերի հետ, ինչպիսիք են դատաքննությունն անկողմնակալ դատարանի կողմից և այն հավասարության ու մրցակցության սկզբունքների հիման վրա իրականացնելու պահանջները, ինչպես նաև այն, որ բոլոր դեպքերում, եթե գործն ընդունվել է դատարանի վարույթ, ապա այն պետք է հանգուցալուծվի դատական նիստում:
Վերաքննիչ դատարանը պարզաբանում է նաև, որ ՀՀ Սահմանադրական դատարանի 24.07.2007թ. որոշման /նշված որոշմամբ անվավեր են ճանաչվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով ամրագրված լրացուցիչ նախաքննություն նախատեսող դրույթները/ առկայությունը բացառում է քրեական գործը լրացուցիչ նախաքննության վերադարձնելու հնարավորությունը:
Ինչ վերաբերում է տուժողի և վերջինիս ներկայացուցչի վերաքննիչ բողոքում վկայակոչած պատճառաբանություններին մեղադրանքի ծավալի թերի լինելու, ոչ ճիշտ որակման, լրացուցիչ նախաքննության անհրաժեշտության և այլնի վերաբերյալ, ապա վերաքննիչ դատարանը վերստին պարզաբանում է, որ ՀՀ քր. դատ. օր-ի 309 հոդվածի համաձայն գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաստանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաններում, որով մեղադրանք է նրան առաջադրվել, իսկ վերը վկայակոչված որոշման առկայությունը բացառում է քրեական գործը լրացուցիչ նախաքննության վերադարձնելու հնարավորությունը:
Վերաքննիչ դատարանը պարզաբանում է նաև, որ ՀՀ քր. դատ. օր-ի 385 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Նման պայմաններում, անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքին, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ բողոքում վկայակոչած պատճառաբանություններն այն բավարարելու հիմք համարվել չեն կարող:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 393-394 հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց



Սամվել Բադալի Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 05.08.2009թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան հրապարակվելու պահից 1ամսյա ժամկետում:






ՆԱԽԱԳԱՀՈՂԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է.


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 11-12-2009
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 18-01-2010
Էջերի քանակը 2 հատոր, 1-ինը` 167 թերթ, 2-րդը` 287 թերթ
Գործին կից նյութեր ամբ. վիճ. քարտը
Այլ նշումներ չկա
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 22-01-2010
Էջերի քանակը 2 հատոր, 1-ինը` 167 թերթ, 2-րդը` 287 թերթ
Գործին կից նյութերը ամբ. վիճ. քարտը
Ուր Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Գրության համարը Ե-325/10
Այլ նշումներ չկա