Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0030/01/09
Վիճակագրական տողի համար :
6.2
Պատասխանող
Կարեն Հարությունյան
Կարեն Հարությունյան
Կարեն Հարությունյան Աշոտ
Կարեն Հարությունյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Եվա Դարբինյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
Վճռաբեկ
Համլետ Ասատրյան
Ելիզավետա Դանիելյան
Հոդվածներ
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Հոդված 176 Մաս 2
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Եվա Դարբինյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
Վճռաբեկ
Համլետ Ասատրյան
Ելիզավետա Դանիելյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2009-08-27 | 12:30 | 2 |
ԳՈՐԾ- ԵԱՔԴ /0030/01/09
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
27 օգոստոսի 2009թ. ք. Երևան
ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանը /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/
հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ն.ԱՇՐԱՖՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Հ.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում, վերաքննության կարգով, քննության առնելով ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը ԿԱՐԵՆ ԱՇՈՏԻ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հուլիսի 10-ի դատավճռի դեմ,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
01.10.2007թ. որոշմամբ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում հարուցվել և վարույթ է ընդունվել քրեական գործը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով:
30.11.2007թ. որոշմամբ Կարեն Աշոտի Հարությունյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
30.11.2007թ. որոշումներով Կարեն Հարությունյանին հայտարարվել է հետախուզում և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
13.03.2009թ. Կարեն Աշոտի Հարությունյանը ձերբակալվել է:
27.03.2009թ. որոշմամբ Կարեն Աշոտի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է և առաջադրված մեղադրանքի մասը վերացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով:
03.04.2009թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հուլիսի 10-ի դատավճռով Կարեն Աշոտի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի 6 ամիս ժամկետովն: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2009թ. մարտի 19-ից: Ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Կարեն Հարությունյանից հօգուտ տուժող Ա.Սարգսյանի բռնագանձվել է 200.000 ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով նրան պատճառված վնասի հատուցում: Տուժող Ա.Գրիգորյանի քաղ.հայցի հարցը համարվել է լուծված:
Ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը Վերաքննիչ դատարանի 18.08.2009թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել է քննության:
Գործի փաստական հանգամանքները.
Կարեն Հարությունյանը 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին` ժամը 1030-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 61 հասցեում գտնվող վարսավիրանոցում խաբեությամբ վերցրել է Ալբերտ Սարգսյանին պատկանող 200.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան և բացահայտ հափշտակել այն:
Բացի այդ, Կարեն Հարությունյանը 2007թ. սեպտեմբերի 9-ին` ժամը 20:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցի վրա գտնվող շենքերից մեկի բակում բջջային հեռախոսով զանգահարելու պատրվակով Արամ Գրիգորյանից վերցրել է 12.000 դրամ արժողությա <Նոկիա 1600> մոդելի բջջային հեռախոսը և բացահայտ հափշտակել այն:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ամբաստանյալ Գ.Թաշչյանը վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը սխալ է որակել իր արարքը, ինքը կողոպուտ չի արել այալ խաբեություն:
Ամբաստանյալ Կ.Հովհաննիսյանն իր վերաքննիչ բողոքով խնդրում է վերանայել ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը և գործն ուղարկել նոր քննության:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան է ներկայացվել.
Արաբկի և Քանաքեռ- Զեյթուն համայնքների դատախազությունը պատասխան է ներկայացրել բողոքի առթիվ խնդրելով ընդանուր իրավաասության դատարանի դատավճիռը թողնել անփոփոխ` օրինական և հիմնավորված լինելու պատճառաբանությամբ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով նաև բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալի և նրա շահերի պաշտպանի ելույթը, մեղադրողի պատասխանը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով և վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Կարեն Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը, կատարելով ապացույցների հետազոտություն և համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջի` յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգել է այն հետևության, որ Կ.Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է և հիմնավորված դատաքննության ժամանակ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Կարեն Հովհաննիսյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2007թ. սեպտեմբերին` ժամը 10:00-ի սահմաններում, գնացել է վարսավիրանոց և ավարտելուց հետո, Ալբերտ Սարգսյանից վերցնելով ոսկյա շղթան նստել է տաքսի ավտոմեքենա և հեռացել: Ոսկյա շղթան վաճառել է 110.000 դրամով <Վերնիսաժ> տոնավաճառում: Վնասը հատուցելուց չի հրաժարվում: Ամբաստանյալն ընդունել է նաև Արամ Գրիգորյանից բջջային հեռախոսը հափշտակելու դրվագը և հայտնել, որ զղջում է իր կատարած արարքների համար:
Ամբաստանյալի կատարած հանցանքը հիմնավորվել է նաև գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Ալբերտ Սարգսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ շուրջ 3 տարի աշխատել է Կոմիտաս 61 հասցեում գտնվող <Ալբերտ-Կամո> ՍՊԸ-ում` որպես վարսահարդար: 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին` ժամը 10:00-ից 10:30-ն ընկած ժամանակահատվածում նշված վարսավիրանոց է եկել Կարենը: Նախկինում Կարենը ևս 3 անգամ նույն վարսավիրանոցում կտրել է մազերը: Մոտ 10 րոպե վարսավիրանոցում նստելուց հետո Կարենն իրեն խնդրել է, որ պարանոցի ոսկյա շղթան տա նրան` ուսումնասիրելու համար, քանի որ նա ցանկացել է նույն շղթայից պատվիրել: Ինքը շղթան խաչի հետ միասին տվել է Կարենին: Շղթան և խաչը միասին եղել են 28 գրամ և արժեցել 200.000 դրամ: Կարենը վերցրել է շղթան ու խաչը և պատճառաբանելով, որ ներսում լավ չի երևում դուրս է եկել և դիմել փախուստի, նստել է տաքսի ավտոմեքենա և արագ հեռացել: Ինքը նույնպես նստել է տաքսի ավտոմեքենա և գնացել նրա հետևից: Հասնելով Պ.Սևակ և Ռուբինյանց փողոցների խաչմերուկ, Կարենն իջել է ավտոմեքենայից և վազելով հեռացել, որից հետո ինքը Կարենին այլևս չի տեսել:
Տուժող Արամ Գրիգորյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ինքը մոտ 4 տարի աշխատել է <Ռալի> տաքսի ծառայությունում` որպես վարորդ: 2007թ. սեպտեմբերի 9-ին` ժամը 20:10-ի սահմաններում, <Դրախտ> ռեստորանի մոտակայքում իր ավտոմեքենային է մոտեցել 25-26 տարեկան մի երիտասարդ, որին նախկինում ինքը չի ճանաչել: Նրա խնդրանքով իր բջջային հեռախոսը տվել է զանգահարելու համար: Դրանից հետո նույն երիտասարդը խնդրել է իրեն տանել Կոմիտասի պողոտայի վրա գտնվող վարսավիրանոց: Ավտոմեքենայի մեջ խոսակցության ընթացքում ինքն իմացել է, որ երիտասարդի անունը Կարեն է: Հասնելով Կոմիտասի պողոտայի 61 շենքի մոտ Կարենն ասել է, որ վարսավիրանոցը փակ է և խնդրել է իրեն տանել Զեյթուն և այնտեղից ընկերուհուն վերցնելուց հետո, տանել քաղաք: Հասնելով Զեյթուն, մտել են Ռուբինյանց փողոցի վրա գտնվող շենքերից մեկի բակը, Կարենը կրկին խնդրել է իր բջջային հեռախոսը` զանգահարելու համար: Ինքը Կարենին ասել է, որ իր հեռախոսաքարտի մեջ գումար չկա: Կարենն իր հեռախոսի մեջ տեղադրել է իր մոտ եղած հեռախոսաքարտը և իջնելով ավտոմեքենայից ասել, որ զանգահարում է ընկերուհուն: Կարենը մտել է շենքի մուտք, իսկ ինքը գնացել է նրա հետևից: Մտնելով շենքի մուտք` ինքը տեսել է, որ մուտքը երկկողմանի է և հասկացել է, որ Կարենն իր<Նոկիա-1600> մոդելի բջջային հեռախոսը հափշտակել է և դիմել փախուստի: Միաժամանակ նշել է, որ որևէ պահանջ չունի, քանի որ իր հեռախոսը հայտնաբերվել և վերադարձվել է իրեն:
Վկա Կամո Սարգսյանի ցուցմունքով այն մասի, որ 1997թ. աշխատում է <Ալբերտ-Կամո> ՍՊԸ-ում որպես տնօրեն և վարսահարդար: 2007թ. սեպտեմբերի սկզբին վարսավիրանոց է եկել մի երիտասարդ, որը սափրվելուց հետո հեռացել է: Դրանից հետո 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին` ժամը 9:30-ի սահմաններում, վարսավիրանոց է եկել նույն երիտասարդը, իսկ ինքը նույն ժամանակ վարսավիրանոցից դուս է եկել: Վարսավիրանոց է վերադարձել ժամը 11:00-ի սահմաններում և կանացի վարսահարդարներ Մերի Ասատրյանն ու Փիրուզ Հարությունյանն իրեն հայտնել են, որ Ալբերտի ոսկյա շղթան հափշտակել են: Ինքը զանգահարել է Ալբերտին և տեղեկացել, որ շղթան հափշտակել է վերը նշված երիտասարդը:
Վկաներ Մերի Ասատրյանի և Փիրուզա Հարությունյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում են <Ալբերտ-Կամո> ՍՊԸ-ում` որպես վարսահարդար: 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին` ժամը 9:30-ի սահմաննում, գտնվել են իրենց աշխատասենյակում: Ժամը 10:00-ի սահմաններում Կամո Սարգսյանն ասել է, որ գնում է ավտոմեքենան գազով լիցքավորելու և դուրս է եկել վարսավիրանոցից: Դրանից հետո ժամը 11:30-ի սահմաններում իր աշխատասենյակ է մտել Ալբերտը և ասել, որ նրա ոսկյա շղթան խաչի հետ միասին հափշտակել են:
Վկա Գարիկ Արտաշեսի Պետրոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2004թ. աշխատում է <Օլիվեստա>ՍՊԸ-ում, որպես հերթափոխի պետ: 2007թ. սեպտեմբերի 9-ին` ժամը 21:30-ի սահմաններում. աշխատանքի վայր է եկել իրեն անծանոթ մի երիտասարդ և ասել, որ շտապ գումար է հարկավոր, այդ պատճառով վաճառում է իրեն պատկանող <Նոկիա 1600> մոդելի բջջային հեռախոսը 15.000 դրամով: Ինքը հեռախոսի դիմաց առաջարկել է 10.000 դրամ: Նշված երիտասարդը համաձայնվել է և հեռախոսը 10.000 դրամով վաճառել է իրեն` ասելով, որ հեռախոսի տուփն ու մյուս պարագաները առավոտյան կբերի և կտա, որից հետո այդ երիտասարդին այլևս չի տեսել:
Բջջային հեռախոսը ներկայացնելու, տուժողներ Ա.Սարգսյանին և Ա.Գրիգորյանին լուսանկարով անձի ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրություններով:
Ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 1028 ապ եզրակացությամբ` այն մասին, որ <Նոկիա 1600> մոդելի բջջային հեռախոսի շուկայական գինը 2007թ. սեպտեմբերի 9-ի դրությամբ գնահատվում է 12.000 դրամ:
<Նոկիա 1600> մոդելի բջջային հեռախոսն իրեղեն ապացույց ճանաչելու և տուժող Ա.Գրիգորյանին ի պահ հանձնելու որոշմամբ և արձանագրությամբ:
Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալի փաստարկներին` այն մասին, որ իր դիտավորությունն ուղղված է եղել տուժողի գույքի հափշտակությանը` խաբեյությամբ, որ թե կողոպուտի եղանակով, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ կողոպուտը /ՀՀ քր. օր.-ի 176 հոդ./ բնութագրվում է որպես ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն և բացահայտությունը կողոպուտի օբյեկտիվ կողմի առանձնահատկությունն է, որով տարբերվում է հափշտակության մյուս եղանակներից:
Այսպիսով. Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի դիտավորությունն ուղղված է եղել հափշտակությունն կողոպուտի եղանակով, այլ ոչ թե խաբեության եղանակով կատարելուն: Դատարանի այդ հետևությունն հիմնավորված է հետազոտված ապացույցների, գործի կոնկրետ հանգամանքների գնահատման և վերլուծության վրա:
Քրեական գործի փաստական հանգամանքներով որևէ կերպ չեն հիմնավորվել և չեն հաստատվել ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները, և Վերաքննիչ դատարանը, գործով հավաքված ապացույցներն ենթարկելով բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույցի վերլուծության, դրանք այլ ապացույցների հետ համադրելու և ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով, գտնում է, որ հանցանք գործելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը հաստատվել է գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, և նրան մեղսագրված արարքների քրեաիրավական գնահատականը ճիշտ է տրվել, իսկ ամբաստանյալի արարքը վերաորակելու հիմքերը բացակայում են, դատավճիռն այդ մասով օրինական և հիմնավորված է:
Այսպիսով. Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ բողոքն անհիմն լինելու պատճառով պետք է մերժել, իսկ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հուլիսի 10-ի դատավճռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ և 402-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հուլիսի 10-ի դատավճռն ըստ մեղադրանքի Կարեն Աշոտի Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Գ.ՄԵԼԻՔ- ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
27 օգոստոսի 2009թ. ք. Երևան
ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանը /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/
հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ն.ԱՇՐԱՖՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Հ.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում, վերաքննության կարգով, քննության առնելով ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը ԿԱՐԵՆ ԱՇՈՏԻ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հուլիսի 10-ի դատավճռի դեմ,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
01.10.2007թ. որոշմամբ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում հարուցվել և վարույթ է ընդունվել քրեական գործը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով:
30.11.2007թ. որոշմամբ Կարեն Աշոտի Հարությունյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
30.11.2007թ. որոշումներով Կարեն Հարությունյանին հայտարարվել է հետախուզում և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
13.03.2009թ. Կարեն Աշոտի Հարությունյանը ձերբակալվել է:
27.03.2009թ. որոշմամբ Կարեն Աշոտի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է և առաջադրված մեղադրանքի մասը վերացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով:
03.04.2009թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հուլիսի 10-ի դատավճռով Կարեն Աշոտի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի 6 ամիս ժամկետովն: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2009թ. մարտի 19-ից: Ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Կարեն Հարությունյանից հօգուտ տուժող Ա.Սարգսյանի բռնագանձվել է 200.000 ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով նրան պատճառված վնասի հատուցում: Տուժող Ա.Գրիգորյանի քաղ.հայցի հարցը համարվել է լուծված:
Ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը Վերաքննիչ դատարանի 18.08.2009թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել է քննության:
Գործի փաստական հանգամանքները.
Կարեն Հարությունյանը 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին` ժամը 1030-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 61 հասցեում գտնվող վարսավիրանոցում խաբեությամբ վերցրել է Ալբերտ Սարգսյանին պատկանող 200.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան և բացահայտ հափշտակել այն:
Բացի այդ, Կարեն Հարությունյանը 2007թ. սեպտեմբերի 9-ին` ժամը 20:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցի վրա գտնվող շենքերից մեկի բակում բջջային հեռախոսով զանգահարելու պատրվակով Արամ Գրիգորյանից վերցրել է 12.000 դրամ արժողությա <Նոկիա 1600> մոդելի բջջային հեռախոսը և բացահայտ հափշտակել այն:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ամբաստանյալ Գ.Թաշչյանը վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը սխալ է որակել իր արարքը, ինքը կողոպուտ չի արել այալ խաբեություն:
Ամբաստանյալ Կ.Հովհաննիսյանն իր վերաքննիչ բողոքով խնդրում է վերանայել ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը և գործն ուղարկել նոր քննության:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան է ներկայացվել.
Արաբկի և Քանաքեռ- Զեյթուն համայնքների դատախազությունը պատասխան է ներկայացրել բողոքի առթիվ խնդրելով ընդանուր իրավաասության դատարանի դատավճիռը թողնել անփոփոխ` օրինական և հիմնավորված լինելու պատճառաբանությամբ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով նաև բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալի և նրա շահերի պաշտպանի ելույթը, մեղադրողի պատասխանը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով և վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Կարեն Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը, կատարելով ապացույցների հետազոտություն և համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջի` յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգել է այն հետևության, որ Կ.Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է և հիմնավորված դատաքննության ժամանակ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Կարեն Հովհաննիսյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2007թ. սեպտեմբերին` ժամը 10:00-ի սահմաններում, գնացել է վարսավիրանոց և ավարտելուց հետո, Ալբերտ Սարգսյանից վերցնելով ոսկյա շղթան նստել է տաքսի ավտոմեքենա և հեռացել: Ոսկյա շղթան վաճառել է 110.000 դրամով <Վերնիսաժ> տոնավաճառում: Վնասը հատուցելուց չի հրաժարվում: Ամբաստանյալն ընդունել է նաև Արամ Գրիգորյանից բջջային հեռախոսը հափշտակելու դրվագը և հայտնել, որ զղջում է իր կատարած արարքների համար:
Ամբաստանյալի կատարած հանցանքը հիմնավորվել է նաև գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Ալբերտ Սարգսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ շուրջ 3 տարի աշխատել է Կոմիտաս 61 հասցեում գտնվող <Ալբերտ-Կամո> ՍՊԸ-ում` որպես վարսահարդար: 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին` ժամը 10:00-ից 10:30-ն ընկած ժամանակահատվածում նշված վարսավիրանոց է եկել Կարենը: Նախկինում Կարենը ևս 3 անգամ նույն վարսավիրանոցում կտրել է մազերը: Մոտ 10 րոպե վարսավիրանոցում նստելուց հետո Կարենն իրեն խնդրել է, որ պարանոցի ոսկյա շղթան տա նրան` ուսումնասիրելու համար, քանի որ նա ցանկացել է նույն շղթայից պատվիրել: Ինքը շղթան խաչի հետ միասին տվել է Կարենին: Շղթան և խաչը միասին եղել են 28 գրամ և արժեցել 200.000 դրամ: Կարենը վերցրել է շղթան ու խաչը և պատճառաբանելով, որ ներսում լավ չի երևում դուրս է եկել և դիմել փախուստի, նստել է տաքսի ավտոմեքենա և արագ հեռացել: Ինքը նույնպես նստել է տաքսի ավտոմեքենա և գնացել նրա հետևից: Հասնելով Պ.Սևակ և Ռուբինյանց փողոցների խաչմերուկ, Կարենն իջել է ավտոմեքենայից և վազելով հեռացել, որից հետո ինքը Կարենին այլևս չի տեսել:
Տուժող Արամ Գրիգորյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ինքը մոտ 4 տարի աշխատել է <Ռալի> տաքսի ծառայությունում` որպես վարորդ: 2007թ. սեպտեմբերի 9-ին` ժամը 20:10-ի սահմաններում, <Դրախտ> ռեստորանի մոտակայքում իր ավտոմեքենային է մոտեցել 25-26 տարեկան մի երիտասարդ, որին նախկինում ինքը չի ճանաչել: Նրա խնդրանքով իր բջջային հեռախոսը տվել է զանգահարելու համար: Դրանից հետո նույն երիտասարդը խնդրել է իրեն տանել Կոմիտասի պողոտայի վրա գտնվող վարսավիրանոց: Ավտոմեքենայի մեջ խոսակցության ընթացքում ինքն իմացել է, որ երիտասարդի անունը Կարեն է: Հասնելով Կոմիտասի պողոտայի 61 շենքի մոտ Կարենն ասել է, որ վարսավիրանոցը փակ է և խնդրել է իրեն տանել Զեյթուն և այնտեղից ընկերուհուն վերցնելուց հետո, տանել քաղաք: Հասնելով Զեյթուն, մտել են Ռուբինյանց փողոցի վրա գտնվող շենքերից մեկի բակը, Կարենը կրկին խնդրել է իր բջջային հեռախոսը` զանգահարելու համար: Ինքը Կարենին ասել է, որ իր հեռախոսաքարտի մեջ գումար չկա: Կարենն իր հեռախոսի մեջ տեղադրել է իր մոտ եղած հեռախոսաքարտը և իջնելով ավտոմեքենայից ասել, որ զանգահարում է ընկերուհուն: Կարենը մտել է շենքի մուտք, իսկ ինքը գնացել է նրա հետևից: Մտնելով շենքի մուտք` ինքը տեսել է, որ մուտքը երկկողմանի է և հասկացել է, որ Կարենն իր<Նոկիա-1600> մոդելի բջջային հեռախոսը հափշտակել է և դիմել փախուստի: Միաժամանակ նշել է, որ որևէ պահանջ չունի, քանի որ իր հեռախոսը հայտնաբերվել և վերադարձվել է իրեն:
Վկա Կամո Սարգսյանի ցուցմունքով այն մասի, որ 1997թ. աշխատում է <Ալբերտ-Կամո> ՍՊԸ-ում որպես տնօրեն և վարսահարդար: 2007թ. սեպտեմբերի սկզբին վարսավիրանոց է եկել մի երիտասարդ, որը սափրվելուց հետո հեռացել է: Դրանից հետո 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին` ժամը 9:30-ի սահմաններում, վարսավիրանոց է եկել նույն երիտասարդը, իսկ ինքը նույն ժամանակ վարսավիրանոցից դուս է եկել: Վարսավիրանոց է վերադարձել ժամը 11:00-ի սահմաններում և կանացի վարսահարդարներ Մերի Ասատրյանն ու Փիրուզ Հարությունյանն իրեն հայտնել են, որ Ալբերտի ոսկյա շղթան հափշտակել են: Ինքը զանգահարել է Ալբերտին և տեղեկացել, որ շղթան հափշտակել է վերը նշված երիտասարդը:
Վկաներ Մերի Ասատրյանի և Փիրուզա Հարությունյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում են <Ալբերտ-Կամո> ՍՊԸ-ում` որպես վարսահարդար: 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին` ժամը 9:30-ի սահմաննում, գտնվել են իրենց աշխատասենյակում: Ժամը 10:00-ի սահմաններում Կամո Սարգսյանն ասել է, որ գնում է ավտոմեքենան գազով լիցքավորելու և դուրս է եկել վարսավիրանոցից: Դրանից հետո ժամը 11:30-ի սահմաններում իր աշխատասենյակ է մտել Ալբերտը և ասել, որ նրա ոսկյա շղթան խաչի հետ միասին հափշտակել են:
Վկա Գարիկ Արտաշեսի Պետրոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2004թ. աշխատում է <Օլիվեստա>ՍՊԸ-ում, որպես հերթափոխի պետ: 2007թ. սեպտեմբերի 9-ին` ժամը 21:30-ի սահմաններում. աշխատանքի վայր է եկել իրեն անծանոթ մի երիտասարդ և ասել, որ շտապ գումար է հարկավոր, այդ պատճառով վաճառում է իրեն պատկանող <Նոկիա 1600> մոդելի բջջային հեռախոսը 15.000 դրամով: Ինքը հեռախոսի դիմաց առաջարկել է 10.000 դրամ: Նշված երիտասարդը համաձայնվել է և հեռախոսը 10.000 դրամով վաճառել է իրեն` ասելով, որ հեռախոսի տուփն ու մյուս պարագաները առավոտյան կբերի և կտա, որից հետո այդ երիտասարդին այլևս չի տեսել:
Բջջային հեռախոսը ներկայացնելու, տուժողներ Ա.Սարգսյանին և Ա.Գրիգորյանին լուսանկարով անձի ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրություններով:
Ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 1028 ապ եզրակացությամբ` այն մասին, որ <Նոկիա 1600> մոդելի բջջային հեռախոսի շուկայական գինը 2007թ. սեպտեմբերի 9-ի դրությամբ գնահատվում է 12.000 դրամ:
<Նոկիա 1600> մոդելի բջջային հեռախոսն իրեղեն ապացույց ճանաչելու և տուժող Ա.Գրիգորյանին ի պահ հանձնելու որոշմամբ և արձանագրությամբ:
Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալի փաստարկներին` այն մասին, որ իր դիտավորությունն ուղղված է եղել տուժողի գույքի հափշտակությանը` խաբեյությամբ, որ թե կողոպուտի եղանակով, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ կողոպուտը /ՀՀ քր. օր.-ի 176 հոդ./ բնութագրվում է որպես ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն և բացահայտությունը կողոպուտի օբյեկտիվ կողմի առանձնահատկությունն է, որով տարբերվում է հափշտակության մյուս եղանակներից:
Այսպիսով. Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի դիտավորությունն ուղղված է եղել հափշտակությունն կողոպուտի եղանակով, այլ ոչ թե խաբեության եղանակով կատարելուն: Դատարանի այդ հետևությունն հիմնավորված է հետազոտված ապացույցների, գործի կոնկրետ հանգամանքների գնահատման և վերլուծության վրա:
Քրեական գործի փաստական հանգամանքներով որևէ կերպ չեն հիմնավորվել և չեն հաստատվել ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները, և Վերաքննիչ դատարանը, գործով հավաքված ապացույցներն ենթարկելով բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույցի վերլուծության, դրանք այլ ապացույցների հետ համադրելու և ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով, գտնում է, որ հանցանք գործելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը հաստատվել է գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, և նրան մեղսագրված արարքների քրեաիրավական գնահատականը ճիշտ է տրվել, իսկ ամբաստանյալի արարքը վերաորակելու հիմքերը բացակայում են, դատավճիռն այդ մասով օրինական և հիմնավորված է:
Այսպիսով. Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ բողոքն անհիմն լինելու պատճառով պետք է մերժել, իսկ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հուլիսի 10-ի դատավճռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ և 402-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հուլիսի 10-ի դատավճռն ըստ մեղադրանքի Կարեն Աշոտի Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Գ.ՄԵԼԻՔ- ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`
նախագահությամբ դատավոր` Լ.Ավետիսյանի
քարտուղարությամբ` Ե.Կարապետյանի
մասնակցությամբ`
դատախազ` Ա. Ավետիսյանի
ամբաստանյալ` Կ. Հարությունյանի
պաշտպան` Հ.Բաղդասարյանի
տուժողներ` Ա.Սարգսյանի, Ա.Գրիգորյանի
2009թ. հուլիսի 10-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարեն Աշոտի Հարությունյանի, ծնված 11.04.1976թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ֆիզիկապես առողջ, գտնվում է փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատել, նախկինում դատված` ՀՀ գերագույն դատարանի 25.03.1997թ. դատավճռով` ՀՀ նախկին քր. օր-ի 88 հոդվածի 2-րդ մասով, 89 հոդվածի 3-րդ մասով, 254 հոդվածի ՙգ՚ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 10 տարի ժամանակով, արարքը վերաորակվել է ՀՀ քր. օր-ի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 178 հոդվածի 2-րդ մասով, 361 հոդվածի 4-րդ մասով և 66 հոդվածի հիման վրա նշանակվել է պատիժ 5 տարի 2 ամիս ժամկետով ազատազրկում, պատժի կրումից ազատվել է 15.08.2003թ., դատվածությունը մարված չէ, հաշվառման և մշտական բնակության վայր չունի:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով:
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
01.10.2007թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14119207 քրեական գործը:
30.11.2007թ. Կարեն Աշոտի Հարությունյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
19.03.2009թ.Կարեն Աշոտի Հարությունյանը հայտնաբերվել և կալանավորվել է:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
30.11.2007թ. Կարեն Աշոտի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել, իսկ 27.03.2009թ. առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով այն արարքների համար, որ նա 25.03.1997թ. ՀՀ գերագույն դատարանի կողմից դատապարտվել է 10 տարի ժամկետով ազատազրկման, ավազակային հարձակում և խարդախություն կատարելու համար, 15.08.2003թ. պայմանական վաղաժամկետ ազատվելուց հետո, դատվածությունը դեռևս չմարված, կրկին անգամ կատարել է գույքի նոր հափշտակություններ:
Այսպես` Կարեն Հարությունյանը 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին, ժամը 1030-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 61 հասցեում գտնվող վարսավիրանոցում խաբեությամբ վերցրել է Ալբերտ Սարգսյանին պատկանող 200.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան և բացահայտ հափշտակել այն:
Բացի այդ, Կարեն Հարությունյանը 2007թ. սեպտեմբերի 9-ին, ժամը 2040-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցի վրա գտնվող շենքերից մեկի բակում բջջային հեռախոսով զանգահարելու պատրվակով Արամ Գրիգորյանից վերցրել է 12.000 դրամ արժողության ՙՆոկիա 1600՚ մոդելի բջջային հեռախոսը և բացահայտ հափշտակել այն:
07.04.2009 թվականին թիվ 14119207 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Քրեական գործը նշանակվել է դատաքննության 2009 թվականի մայիսի 12-ին:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Ամբաստանյալ Կարեն Հարությունյանը նախաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց: Դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2007թ. սեպտեմբերին ժամը 1000-ի սահմաններում գնացել է վարսավիրանոց և ավարտելուց հետո, Ալբերտ Սարգսյանից վերցնելով ոսկյա շղթան նստել է տաքսի ավտոմեքենա և հեռացել: Ոսկյա շղթան վաճառել է 110.000 դրամով ՙՎերնիսաժ՚ տոնավաճառում: Վնասը հատուցելուց չի հրաժարվում:
Դատական վիճաբանությունների ընթացքում, իր ներկայացրած պաշտպանական ճառում ամբաստանյալ Հարությունյանն ընդունել է նաև Արամ Գրիգորյանից բջջային հեռախոսը հափշտակելու դրվագը և հայտնել, որ զղջում է իր կատարած արարքների համար:
Ամբաստանյալի կատարած հանցանքը հիմնավորվել է գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Գործով տուժող Ալբերտ Կամոյի Սարգսյանը պնդել է իր նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը, համաձայն որի ինքը շուրջ 3 տարի աշխատել է Կոմիտաս 61 հասցեում գտնվող ՙԱլբերտ-Կամո՚ ՍՊԸ-ում որպես վարսահարդար: 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին ժամը 1000-ից 1030-ն ընկած ժամանակահատվածում նշված վարսավիրանոց է եկել Կարենը: Նախկինում Կարենը ևս 3 անգամ նույն վարսավիրանոցում կտրել է մազերը: Մոտ 10 րոպե վարսավիրանոցում նստելուց հետո Կարենն իրեն խնդրել է, որ պարանոցի ոսկյա շղթան տա նրան` ուսումնասիրելու համար, քանի որ նա ցանկացել է նույն շղթայից պատվիրել: Ինքը շղթան խաչի հետ միասին տվել է Կարենին: Շղթան և խաչը միասին եղել են 28 գրամ և արժեցել 200.000 դրամ: Կարենը վերցրել է շղթան ու խաչը և պատճառաբանելով, որ ներսում լավ չի երևում դուրս է եկել և դիմել փախուստի, նստել է տաքսի ավտոմեքենա և արագ հեռացել: Ինքը նույնպես նստել է տաքսի ավտոմեքենա և գնացել նրա հետևից: Հասնելով Պ.Սևակ և Ռուբինյանց փողոցների խաչմերուկ, Կարենն իջել է ավտոմեքենայից և վազելով հեռացել, որից հետո ինքը Կարենին այլևս չի տեսել:
Գործով տուժող Արամ Աշոտի Գրիգորյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ինքը մոտ 4 տարի աշխատել է ՙՌալի՚ տաքսի ծառայությունում, որպես վարորդ: 2007թ. սեպտեմբերի 9-ին ժամը 2010-ի սահմաններում ՙԴրախտ՚ ռեստորանի մոտակայքում իր ավտոմեքենային է մոտեցել 25-26 տարեկան մի երիտասարդ, որին նախկինում ինքը չի ճանաչել: Նրա խնդրանքով իր բջջային հեռախոսը տվել է զանգահարելու համար: Դրանից հետո նույն երիտասարդը խնդրել է իրեն տանել Կոմիտասի պողոտայի վրա գտնվող վարսավիրանոց: Ավտոմեքենայի մեջ խոսակցության ընթացքում ինքն իմացել է, որ երիտասարդի անունը Կարեն է: Հասնելով Կոմիտասի պողոտայի 61 շենքի մոտ Կարենն ասել է, որ վարսավիրանոցը փակ է և խնդրել է իրեն տանել Զեյթուն և այնտեղից ընկերուհուն վերցնելուց հետո, տանել քաղաք: Հասնելով Զեյթուն, մտել են Ռուբինյանց փողոցի վրա գտնվող շենքերից մեկի բակը, Կարենը կրկին խնդրել է իր բջջային հեռախոսը` զանգահարելու համար: Ինքը Կարենին ասել է, որ իր հեռախոսաքարտի մեջ գումար չկա: Կարենն իր հեռախոսի մեջ տեղադրել է իր մոտ եղած հեռախոսաքարտը և իջնելով ավտոմեքենայից ասել, որ զանգահարում է ընկերուհուն: Կարենը մտել է շենքի մուտք, իսկ ինքը գնացել է նրա հետևից: Մտնելով շենքի մուտք, ինքը տեսել է, որ մուտքը երկկողմանի է և հասկացել է, որ Կարենն իր ՙՆոկիա-1600՚ մոդելի բջջային հեռախոսը հափշտակել է և դիմել փախուստի: Միաժամանակ նշել է, որ որևէ պահանջ չունի, քանի որ իր հեռախոսը հայտնաբերվել և վերադարձվել է իրեն:
Գործով վկա Կամո Ալբերտի Սարգսյանի ցուցմունքով այն մասի, որ 1997թ. աշխատում է ՙԱլբերտ-Կամո՚ ՍՊԸ-ում որպես տնօրեն և վարսահարդար: 2007թ. սեպտեմբերի սկզբին վարսավիրանոց է եկել մի երիտասարդ, որը սափրվելուց հետո հեռացել է: Դրանից հետո 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին ժամը 930-ի սահմաններում վարսավիրանոց է եկել նույն երիտասարդը, իսկ ինքը նույն ժամանակ վարսավիրանոցից դուս է եկել: Վարսավիրանոց է վերադարձել ժամը 1100-ի սահմաններում և կանացի վարսահարդարներ Մերի Ասատրյանն ու Փիրուզ Հարությունյանն իրեն հայտնել են, որ Ալբերտի ոսկյա շղթան հափշտակել են: Ինքը զանգահարել է Ալբերտին և տեղեկացել, որ շղթան հափշտակել է վերը նշված երիտասարդը:
Գործով վկա Մերի Կարենի Ասատրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2007թ. հուլիս մասից աշխատում է ՙԱլբերտ-Կամո՚ ՍՊԸ-ում, որպես վարսահարդար: 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին ժամը 930-ի սահմաննում ինքը գնացել է աշխատանքի և գտնվել է իր աշխատասենյակում: Ժամը 1000-ի սահմաններում Կամո Սարգսյանն ասել է, որ գնում է ավտոմեքենան գազով լիցքավորելու և դուրս է եկել վարսավիրանոցից: Դրանից հետո ժամը 1130-ի սահմաններում իր աշխատասենյակ է մտել Ալբերտը և ասել, որ նրա ոսկյա շղթան խաչի հետ միասին հափշտակել են:
Գործով վկա Փիրուզա Վանիկի Հարությունյանի ցուցմունքով այն մասի, որ 2007թ. օգոստոսի 1-ից աշխատում է ՙԱլբերտ-Կամո՚ ՍՊԸ-ում, որպես վարսահարդար: 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին ժամը 1000-ի սահմաններում ինքը գնացել է աշխատանքի և մտնելով վարսավիրանոց տեսել է, որ Ալբերտն իրեն անծանոթ մի երիտասարդի հետ նստած է, որից հետո ինքը գնացել է իր աշխատասենյակ: Ժամը 1000-ի սահմաններում Կամո Սարգսյանը ասել է, որ գնում է ավտոմեքենան գազով լիցքավորելու և դուրս է եկել վարսավիրանոցից: Դրանից հետո ժամը 1130-ի սահմաններում իր աշխատասենյակ է մտել Ալբերտը և ասել, որ նրա ոսկյա շղթան խաչի հետ միասին հափշտակել են:
Գործով վկա Գարիկ Արտաշեսի Պետրոսյանի նախաքննության ընթացքում տրված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2004թ. աշխատում է ՙՕլիվեստա՚ ՍՊԸ-ում, որպես հերթափոխի պետ: 2007թ. սեպտեմբերի 9-ին ժամը 2130-ի սահմաններում աշխատանքի վայր է եկել իրեն անծանոթ մի երիտասարդ և ասել, որ շտապ գումար է հարկավոր, այդ պատճառով վաճառում է իրեն պատկանող ՙՆոկիա 1600՚ մոդելի բջջային հեռախոսը 15.000 դրամով: Ինքը հեռախոսի դիմաց առաջարկել է 10.000 դրամ: Նշված երիտասարդը համաձայնվել է և հեռախոսը 10.000 դրամով վաճառել է իրեն` ասելով, որ հեռախոսի տուփն ու մյուս պարագաները առավոտյան կբերի և կտա, որից հետո այդ երիտասարդին այլևս չի տեսել:
Բջջային հեռախոսը ներկայացնելու արձանագրությամբ:
Ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 1028 ապ եզրակացությամբ այն մասին, որ ՙՆոկիա 1600՚ մոդելի բջջային հեռախոսի շուկայական գինը 2007թ. սեպտեմբերի 9-ի դրությամբ գնահատվում է 12.000 դրամ:
ՙՆոկիա 1600՚ մոդելի բջջային հեռախոսն իրեղեն ապացույց ճանաչելու և տուժող Ա.Գրիգորյանին ի պահ հանձնելու որոշմամբ և արձանագրությամբ:
Տուժողներ Ա.Սարգսյանին և Ա.Գրիգորյանին լուսանկարով անձի ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրություններով:
Դատարանը գտնում է, որ գործով անթույլատրելի և ոչ վերաբերելի ապացույցներ չկան:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Աշոտի Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է:
Ամբաստանյալ Կարեն Աշոտի Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Կարեն Աշոտի Հարությունյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանը քննության առնելով տուժող Ալբերտ Սարգսյանի քաղաքացիական հայցը` 200 000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով, գտնվում է, որ այն հիմնավոր է և ենթակա բավարարման ամբողջությամբ:
Նկատի ունենալով, որ տուժող Արամ Գրիգորյանի բջջային հեռախոսը վերադարձվել է և նա հրաժարվել է քաղաքացիական հայցի պահանջից, դատարանն այդ հարցը համարում է լուծված:
Դատարանը գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված ՙՆոկիա 1600՚ մոդելի բջջային հեռախոսը, որն ի պահ է հանձնվել տուժող Արամ Գրիգորյանին պետք է թողնել նրա տնօրինությանը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Կարեն Աշոտի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման չորս (4) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2009 թվականի մարտի 19-ից:
Կարեն Աշոտի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Կարեն Աշոտի Հարությունյանից հօգուտ տուժող Ալբերտ Կամոյի Սարգսյանի բռնագանձել 200 000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամ գումար, որպես հանցագործության հետևանքով նրան պատճառված վնասի հատուցում:
Տուժող Արամ Աշոտի Գրիգորյանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Արամ Աշոտի Գրիգորյանին ի պահ հանձնված ՙՆոկիա 1600՚ մոդելի բջջային հեռախոսը հանձնել նրա տնօրինությանը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Լ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`
նախագահությամբ դատավոր` Լ.Ավետիսյանի
քարտուղարությամբ` Ե.Կարապետյանի
մասնակցությամբ`
դատախազ` Ա. Ավետիսյանի
ամբաստանյալ` Կ. Հարությունյանի
պաշտպան` Հ.Բաղդասարյանի
տուժողներ` Ա.Սարգսյանի, Ա.Գրիգորյանի
2009թ. հուլիսի 10-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարեն Աշոտի Հարությունյանի, ծնված 11.04.1976թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ֆիզիկապես առողջ, գտնվում է փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատել, նախկինում դատված` ՀՀ գերագույն դատարանի 25.03.1997թ. դատավճռով` ՀՀ նախկին քր. օր-ի 88 հոդվածի 2-րդ մասով, 89 հոդվածի 3-րդ մասով, 254 հոդվածի ՙգ՚ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 10 տարի ժամանակով, արարքը վերաորակվել է ՀՀ քր. օր-ի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 178 հոդվածի 2-րդ մասով, 361 հոդվածի 4-րդ մասով և 66 հոդվածի հիման վրա նշանակվել է պատիժ 5 տարի 2 ամիս ժամկետով ազատազրկում, պատժի կրումից ազատվել է 15.08.2003թ., դատվածությունը մարված չէ, հաշվառման և մշտական բնակության վայր չունի:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով:
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
01.10.2007թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14119207 քրեական գործը:
30.11.2007թ. Կարեն Աշոտի Հարությունյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
19.03.2009թ.Կարեն Աշոտի Հարությունյանը հայտնաբերվել և կալանավորվել է:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
30.11.2007թ. Կարեն Աշոտի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել, իսկ 27.03.2009թ. առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով այն արարքների համար, որ նա 25.03.1997թ. ՀՀ գերագույն դատարանի կողմից դատապարտվել է 10 տարի ժամկետով ազատազրկման, ավազակային հարձակում և խարդախություն կատարելու համար, 15.08.2003թ. պայմանական վաղաժամկետ ազատվելուց հետո, դատվածությունը դեռևս չմարված, կրկին անգամ կատարել է գույքի նոր հափշտակություններ:
Այսպես` Կարեն Հարությունյանը 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին, ժամը 1030-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 61 հասցեում գտնվող վարսավիրանոցում խաբեությամբ վերցրել է Ալբերտ Սարգսյանին պատկանող 200.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան և բացահայտ հափշտակել այն:
Բացի այդ, Կարեն Հարությունյանը 2007թ. սեպտեմբերի 9-ին, ժամը 2040-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցի վրա գտնվող շենքերից մեկի բակում բջջային հեռախոսով զանգահարելու պատրվակով Արամ Գրիգորյանից վերցրել է 12.000 դրամ արժողության ՙՆոկիա 1600՚ մոդելի բջջային հեռախոսը և բացահայտ հափշտակել այն:
07.04.2009 թվականին թիվ 14119207 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Քրեական գործը նշանակվել է դատաքննության 2009 թվականի մայիսի 12-ին:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Ամբաստանյալ Կարեն Հարությունյանը նախաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց: Դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2007թ. սեպտեմբերին ժամը 1000-ի սահմաններում գնացել է վարսավիրանոց և ավարտելուց հետո, Ալբերտ Սարգսյանից վերցնելով ոսկյա շղթան նստել է տաքսի ավտոմեքենա և հեռացել: Ոսկյա շղթան վաճառել է 110.000 դրամով ՙՎերնիսաժ՚ տոնավաճառում: Վնասը հատուցելուց չի հրաժարվում:
Դատական վիճաբանությունների ընթացքում, իր ներկայացրած պաշտպանական ճառում ամբաստանյալ Հարությունյանն ընդունել է նաև Արամ Գրիգորյանից բջջային հեռախոսը հափշտակելու դրվագը և հայտնել, որ զղջում է իր կատարած արարքների համար:
Ամբաստանյալի կատարած հանցանքը հիմնավորվել է գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Գործով տուժող Ալբերտ Կամոյի Սարգսյանը պնդել է իր նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը, համաձայն որի ինքը շուրջ 3 տարի աշխատել է Կոմիտաս 61 հասցեում գտնվող ՙԱլբերտ-Կամո՚ ՍՊԸ-ում որպես վարսահարդար: 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին ժամը 1000-ից 1030-ն ընկած ժամանակահատվածում նշված վարսավիրանոց է եկել Կարենը: Նախկինում Կարենը ևս 3 անգամ նույն վարսավիրանոցում կտրել է մազերը: Մոտ 10 րոպե վարսավիրանոցում նստելուց հետո Կարենն իրեն խնդրել է, որ պարանոցի ոսկյա շղթան տա նրան` ուսումնասիրելու համար, քանի որ նա ցանկացել է նույն շղթայից պատվիրել: Ինքը շղթան խաչի հետ միասին տվել է Կարենին: Շղթան և խաչը միասին եղել են 28 գրամ և արժեցել 200.000 դրամ: Կարենը վերցրել է շղթան ու խաչը և պատճառաբանելով, որ ներսում լավ չի երևում դուրս է եկել և դիմել փախուստի, նստել է տաքսի ավտոմեքենա և արագ հեռացել: Ինքը նույնպես նստել է տաքսի ավտոմեքենա և գնացել նրա հետևից: Հասնելով Պ.Սևակ և Ռուբինյանց փողոցների խաչմերուկ, Կարենն իջել է ավտոմեքենայից և վազելով հեռացել, որից հետո ինքը Կարենին այլևս չի տեսել:
Գործով տուժող Արամ Աշոտի Գրիգորյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ինքը մոտ 4 տարի աշխատել է ՙՌալի՚ տաքսի ծառայությունում, որպես վարորդ: 2007թ. սեպտեմբերի 9-ին ժամը 2010-ի սահմաններում ՙԴրախտ՚ ռեստորանի մոտակայքում իր ավտոմեքենային է մոտեցել 25-26 տարեկան մի երիտասարդ, որին նախկինում ինքը չի ճանաչել: Նրա խնդրանքով իր բջջային հեռախոսը տվել է զանգահարելու համար: Դրանից հետո նույն երիտասարդը խնդրել է իրեն տանել Կոմիտասի պողոտայի վրա գտնվող վարսավիրանոց: Ավտոմեքենայի մեջ խոսակցության ընթացքում ինքն իմացել է, որ երիտասարդի անունը Կարեն է: Հասնելով Կոմիտասի պողոտայի 61 շենքի մոտ Կարենն ասել է, որ վարսավիրանոցը փակ է և խնդրել է իրեն տանել Զեյթուն և այնտեղից ընկերուհուն վերցնելուց հետո, տանել քաղաք: Հասնելով Զեյթուն, մտել են Ռուբինյանց փողոցի վրա գտնվող շենքերից մեկի բակը, Կարենը կրկին խնդրել է իր բջջային հեռախոսը` զանգահարելու համար: Ինքը Կարենին ասել է, որ իր հեռախոսաքարտի մեջ գումար չկա: Կարենն իր հեռախոսի մեջ տեղադրել է իր մոտ եղած հեռախոսաքարտը և իջնելով ավտոմեքենայից ասել, որ զանգահարում է ընկերուհուն: Կարենը մտել է շենքի մուտք, իսկ ինքը գնացել է նրա հետևից: Մտնելով շենքի մուտք, ինքը տեսել է, որ մուտքը երկկողմանի է և հասկացել է, որ Կարենն իր ՙՆոկիա-1600՚ մոդելի բջջային հեռախոսը հափշտակել է և դիմել փախուստի: Միաժամանակ նշել է, որ որևէ պահանջ չունի, քանի որ իր հեռախոսը հայտնաբերվել և վերադարձվել է իրեն:
Գործով վկա Կամո Ալբերտի Սարգսյանի ցուցմունքով այն մասի, որ 1997թ. աշխատում է ՙԱլբերտ-Կամո՚ ՍՊԸ-ում որպես տնօրեն և վարսահարդար: 2007թ. սեպտեմբերի սկզբին վարսավիրանոց է եկել մի երիտասարդ, որը սափրվելուց հետո հեռացել է: Դրանից հետո 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին ժամը 930-ի սահմաններում վարսավիրանոց է եկել նույն երիտասարդը, իսկ ինքը նույն ժամանակ վարսավիրանոցից դուս է եկել: Վարսավիրանոց է վերադարձել ժամը 1100-ի սահմաններում և կանացի վարսահարդարներ Մերի Ասատրյանն ու Փիրուզ Հարությունյանն իրեն հայտնել են, որ Ալբերտի ոսկյա շղթան հափշտակել են: Ինքը զանգահարել է Ալբերտին և տեղեկացել, որ շղթան հափշտակել է վերը նշված երիտասարդը:
Գործով վկա Մերի Կարենի Ասատրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2007թ. հուլիս մասից աշխատում է ՙԱլբերտ-Կամո՚ ՍՊԸ-ում, որպես վարսահարդար: 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին ժամը 930-ի սահմաննում ինքը գնացել է աշխատանքի և գտնվել է իր աշխատասենյակում: Ժամը 1000-ի սահմաններում Կամո Սարգսյանն ասել է, որ գնում է ավտոմեքենան գազով լիցքավորելու և դուրս է եկել վարսավիրանոցից: Դրանից հետո ժամը 1130-ի սահմաններում իր աշխատասենյակ է մտել Ալբերտը և ասել, որ նրա ոսկյա շղթան խաչի հետ միասին հափշտակել են:
Գործով վկա Փիրուզա Վանիկի Հարությունյանի ցուցմունքով այն մասի, որ 2007թ. օգոստոսի 1-ից աշխատում է ՙԱլբերտ-Կամո՚ ՍՊԸ-ում, որպես վարսահարդար: 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին ժամը 1000-ի սահմաններում ինքը գնացել է աշխատանքի և մտնելով վարսավիրանոց տեսել է, որ Ալբերտն իրեն անծանոթ մի երիտասարդի հետ նստած է, որից հետո ինքը գնացել է իր աշխատասենյակ: Ժամը 1000-ի սահմաններում Կամո Սարգսյանը ասել է, որ գնում է ավտոմեքենան գազով լիցքավորելու և դուրս է եկել վարսավիրանոցից: Դրանից հետո ժամը 1130-ի սահմաններում իր աշխատասենյակ է մտել Ալբերտը և ասել, որ նրա ոսկյա շղթան խաչի հետ միասին հափշտակել են:
Գործով վկա Գարիկ Արտաշեսի Պետրոսյանի նախաքննության ընթացքում տրված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2004թ. աշխատում է ՙՕլիվեստա՚ ՍՊԸ-ում, որպես հերթափոխի պետ: 2007թ. սեպտեմբերի 9-ին ժամը 2130-ի սահմաններում աշխատանքի վայր է եկել իրեն անծանոթ մի երիտասարդ և ասել, որ շտապ գումար է հարկավոր, այդ պատճառով վաճառում է իրեն պատկանող ՙՆոկիա 1600՚ մոդելի բջջային հեռախոսը 15.000 դրամով: Ինքը հեռախոսի դիմաց առաջարկել է 10.000 դրամ: Նշված երիտասարդը համաձայնվել է և հեռախոսը 10.000 դրամով վաճառել է իրեն` ասելով, որ հեռախոսի տուփն ու մյուս պարագաները առավոտյան կբերի և կտա, որից հետո այդ երիտասարդին այլևս չի տեսել:
Բջջային հեռախոսը ներկայացնելու արձանագրությամբ:
Ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 1028 ապ եզրակացությամբ այն մասին, որ ՙՆոկիա 1600՚ մոդելի բջջային հեռախոսի շուկայական գինը 2007թ. սեպտեմբերի 9-ի դրությամբ գնահատվում է 12.000 դրամ:
ՙՆոկիա 1600՚ մոդելի բջջային հեռախոսն իրեղեն ապացույց ճանաչելու և տուժող Ա.Գրիգորյանին ի պահ հանձնելու որոշմամբ և արձանագրությամբ:
Տուժողներ Ա.Սարգսյանին և Ա.Գրիգորյանին լուսանկարով անձի ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրություններով:
Դատարանը գտնում է, որ գործով անթույլատրելի և ոչ վերաբերելի ապացույցներ չկան:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Աշոտի Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է:
Ամբաստանյալ Կարեն Աշոտի Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Կարեն Աշոտի Հարությունյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանը քննության առնելով տուժող Ալբերտ Սարգսյանի քաղաքացիական հայցը` 200 000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով, գտնվում է, որ այն հիմնավոր է և ենթակա բավարարման ամբողջությամբ:
Նկատի ունենալով, որ տուժող Արամ Գրիգորյանի բջջային հեռախոսը վերադարձվել է և նա հրաժարվել է քաղաքացիական հայցի պահանջից, դատարանն այդ հարցը համարում է լուծված:
Դատարանը գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված ՙՆոկիա 1600՚ մոդելի բջջային հեռախոսը, որն ի պահ է հանձնվել տուժող Արամ Գրիգորյանին պետք է թողնել նրա տնօրինությանը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Կարեն Աշոտի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման չորս (4) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2009 թվականի մարտի 19-ից:
Կարեն Աշոտի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Կարեն Աշոտի Հարությունյանից հօգուտ տուժող Ալբերտ Կամոյի Սարգսյանի բռնագանձել 200 000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամ գումար, որպես հանցագործության հետևանքով նրան պատճառված վնասի հատուցում:
Տուժող Արամ Աշոտի Գրիգորյանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Արամ Աշոտի Գրիգորյանին ի պահ հանձնված ՙՆոկիա 1600՚ մոդելի բջջային հեռախոսը հանձնել նրա տնօրինությանը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Լ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0030/01/09
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 07-04-2009 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0030 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 14119207 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Կարեն Հարությունյանը 12.09.07թ. խաբեությամբ վերցրել է Ա.Սարգսյանին պատկանող ոսկյա շղթան և բացահայտ հափշտակել այն։ 09.09.07թ. բջջային հեռախոսով զանգելու պատրվակով Ա.Գրիգորյանից վերցրել է բջջային հեռախոսը և բացահայտ հափշտակել այն։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հայրանուն | Աշոտ |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 176 Մաս 2 Կետ 5 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.2 |
Մակագրել
| Երբ | 07-04-2009 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 07-04-2009 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 07-04-2009 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 07-04-2009 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 12-05-2009 |
|---|---|
| Երբ | 29-05-2009 |
| Երբ | 18-06-2009 |
| Երբ | 01-07-2009 |
| Երբ | 10-07-2009 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Ժամ | 14:00 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 10-07-2009 |
|---|
Մեղադրական
| Ամսաթիվ | 10-07-2009 |
|---|---|
| Հոդված |
Նշանակվել է պատիժ
| Հիմնական | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
|---|
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը` նախագահությամբ դատավոր` Լ.Ավետիսյանի քարտուղարությամբ` Ե.Կարապետյանի մասնակցությամբ` դատախազ` Ա. Ավետիսյանի ամբաստանյալ` Կ. Հարությունյանի պաշտպան` Հ.Բաղդասարյանի տուժողներ` Ա.Սարգսյանի, Ա.Գրիգորյանի 2009թ. հուլիսի 10-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարեն Աշոտի Հարությունյանի, ծնված 11.04.1976թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ֆիզիկապես առողջ, գտնվում է փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատել, նախկինում դատված` ՀՀ գերագույն դատարանի 25.03.1997թ. դատավճռով` ՀՀ նախկին քր. օր-ի 88 հոդվածի 2-րդ մասով, 89 հոդվածի 3-րդ մասով, 254 հոդվածի ՙգ՚ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 10 տարի ժամանակով, արարքը վերաորակվել է ՀՀ քր. օր-ի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 178 հոդվածի 2-րդ մասով, 361 հոդվածի 4-րդ մասով և 66 հոդվածի հիման վրա նշանակվել է պատիժ 5 տարի 2 ամիս ժամկետով ազատազրկում, պատժի կրումից ազատվել է 15.08.2003թ., դատվածությունը մարված չէ, հաշվառման և մշտական բնակության վայր չունի: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով: Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 01.10.2007թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14119207 քրեական գործը: 30.11.2007թ. Կարեն Աշոտի Հարությունյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: 19.03.2009թ.Կարեն Աշոտի Հարությունյանը հայտնաբերվել և կալանավորվել է: 2.Գործի փաստական հանգամանքները. 30.11.2007թ. Կարեն Աշոտի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել, իսկ 27.03.2009թ. առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով այն արարքների համար, որ նա 25.03.1997թ. ՀՀ գերագույն դատարանի կողմից դատապարտվել է 10 տարի ժամկետով ազատազրկման, ավազակային հարձակում և խարդախություն կատարելու համար, 15.08.2003թ. պայմանական վաղաժամկետ ազատվելուց հետո, դատվածությունը դեռևս չմարված, կրկին անգամ կատարել է գույքի նոր հափշտակություններ: Այսպես` Կարեն Հարությունյանը 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին, ժամը 1030-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 61 հասցեում գտնվող վարսավիրանոցում խաբեությամբ վերցրել է Ալբերտ Սարգսյանին պատկանող 200.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան և բացահայտ հափշտակել այն: Բացի այդ, Կարեն Հարությունյանը 2007թ. սեպտեմբերի 9-ին, ժամը 2040-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցի վրա գտնվող շենքերից մեկի բակում բջջային հեռախոսով զանգահարելու պատրվակով Արամ Գրիգորյանից վերցրել է 12.000 դրամ արժողության ՙՆոկիա 1600՚ մոդելի բջջային հեռախոսը և բացահայտ հափշտակել այն: 07.04.2009 թվականին թիվ 14119207 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: Քրեական գործը նշանակվել է դատաքննության 2009 թվականի մայիսի 12-ին: 3.Ապացույցների հետազոտում. Ամբաստանյալ Կարեն Հարությունյանը նախաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց: Դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2007թ. սեպտեմբերին ժամը 1000-ի սահմաններում գնացել է վարսավիրանոց և ավարտելուց հետո, Ալբերտ Սարգսյանից վերցնելով ոսկյա շղթան նստել է տաքսի ավտոմեքենա և հեռացել: Ոսկյա շղթան վաճառել է 110.000 դրամով ՙՎերնիսաժ՚ տոնավաճառում: Վնասը հատուցելուց չի հրաժարվում: Դատական վիճաբանությունների ընթացքում, իր ներկայացրած պաշտպանական ճառում ամբաստանյալ Հարությունյանն ընդունել է նաև Արամ Գրիգորյանից բջջային հեռախոսը հափշտակելու դրվագը և հայտնել, որ զղջում է իր կատարած արարքների համար: Ամբաստանյալի կատարած հանցանքը հիմնավորվել է գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով. Գործով տուժող Ալբերտ Կամոյի Սարգսյանը պնդել է իր նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը, համաձայն որի ինքը շուրջ 3 տարի աշխատել է Կոմիտաս 61 հասցեում գտնվող ՙԱլբերտ-Կամո՚ ՍՊԸ-ում որպես վարսահարդար: 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին ժամը 1000-ից 1030-ն ընկած ժամանակահատվածում նշված վարսավիրանոց է եկել Կարենը: Նախկինում Կարենը ևս 3 անգամ նույն վարսավիրանոցում կտրել է մազերը: Մոտ 10 րոպե վարսավիրանոցում նստելուց հետո Կարենն իրեն խնդրել է, որ պարանոցի ոսկյա շղթան տա նրան` ուսումնասիրելու համար, քանի որ նա ցանկացել է նույն շղթայից պատվիրել: Ինքը շղթան խաչի հետ միասին տվել է Կարենին: Շղթան և խաչը միասին եղել են 28 գրամ և արժեցել 200.000 դրամ: Կարենը վերցրել է շղթան ու խաչը և պատճառաբանելով, որ ներսում լավ չի երևում դուրս է եկել և դիմել փախուստի, նստել է տաքսի ավտոմեքենա և արագ հեռացել: Ինքը նույնպես նստել է տաքսի ավտոմեքենա և գնացել նրա հետևից: Հասնելով Պ.Սևակ և Ռուբինյանց փողոցների խաչմերուկ, Կարենն իջել է ավտոմեքենայից և վազելով հեռացել, որից հետո ինքը Կարենին այլևս չի տեսել: Գործով տուժող Արամ Աշոտի Գրիգորյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ինքը մոտ 4 տարի աշխատել է ՙՌալի՚ տաքսի ծառայությունում, որպես վարորդ: 2007թ. սեպտեմբերի 9-ին ժամը 2010-ի սահմաններում ՙԴրախտ՚ ռեստորանի մոտակայքում իր ավտոմեքենային է մոտեցել 25-26 տարեկան մի երիտասարդ, որին նախկինում ինքը չի ճանաչել: Նրա խնդրանքով իր բջջային հեռախոսը տվել է զանգահարելու համար: Դրանից հետո նույն երիտասարդը խնդրել է իրեն տանել Կոմիտասի պողոտայի վրա գտնվող վարսավիրանոց: Ավտոմեքենայի մեջ խոսակցության ընթացքում ինքն իմացել է, որ երիտասարդի անունը Կարեն է: Հասնելով Կոմիտասի պողոտայի 61 շենքի մոտ Կարենն ասել է, որ վարսավիրանոցը փակ է և խնդրել է իրեն տանել Զեյթուն և այնտեղից ընկերուհուն վերցնելուց հետո, տանել քաղաք: Հասնելով Զեյթուն, մտել են Ռուբինյանց փողոցի վրա գտնվող շենքերից մեկի բակը, Կարենը կրկին խնդրել է իր բջջային հեռախոսը` զանգահարելու համար: Ինքը Կարենին ասել է, որ իր հեռախոսաքարտի մեջ գումար չկա: Կարենն իր հեռախոսի մեջ տեղադրել է իր մոտ եղած հեռախոսաքարտը և իջնելով ավտոմեքենայից ասել, որ զանգահարում է ընկերուհուն: Կարենը մտել է շենքի մուտք, իսկ ինքը գնացել է նրա հետևից: Մտնելով շենքի մուտք, ինքը տեսել է, որ մուտքը երկկողմանի է և հասկացել է, որ Կարենն իր ՙՆոկիա-1600՚ մոդելի բջջային հեռախոսը հափշտակել է և դիմել փախուստի: Միաժամանակ նշել է, որ որևէ պահանջ չունի, քանի որ իր հեռախոսը հայտնաբերվել և վերադարձվել է իրեն: Գործով վկա Կամո Ալբերտի Սարգսյանի ցուցմունքով այն մասի, որ 1997թ. աշխատում է ՙԱլբերտ-Կամո՚ ՍՊԸ-ում որպես տնօրեն և վարսահարդար: 2007թ. սեպտեմբերի սկզբին վարսավիրանոց է եկել մի երիտասարդ, որը սափրվելուց հետո հեռացել է: Դրանից հետո 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին ժամը 930-ի սահմաններում վարսավիրանոց է եկել նույն երիտասարդը, իսկ ինքը նույն ժամանակ վարսավիրանոցից դուս է եկել: Վարսավիրանոց է վերադարձել ժամը 1100-ի սահմաններում և կանացի վարսահարդարներ Մերի Ասատրյանն ու Փիրուզ Հարությունյանն իրեն հայտնել են, որ Ալբերտի ոսկյա շղթան հափշտակել են: Ինքը զանգահարել է Ալբերտին և տեղեկացել, որ շղթան հափշտակել է վերը նշված երիտասարդը: Գործով վկա Մերի Կարենի Ասատրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2007թ. հուլիս մասից աշխատում է ՙԱլբերտ-Կամո՚ ՍՊԸ-ում, որպես վարսահարդար: 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին ժամը 930-ի սահմաննում ինքը գնացել է աշխատանքի և գտնվել է իր աշխատասենյակում: Ժամը 1000-ի սահմաններում Կամո Սարգսյանն ասել է, որ գնում է ավտոմեքենան գազով լիցքավորելու և դուրս է եկել վարսավիրանոցից: Դրանից հետո ժամը 1130-ի սահմաններում իր աշխատասենյակ է մտել Ալբերտը և ասել, որ նրա ոսկյա շղթան խաչի հետ միասին հափշտակել են: Գործով վկա Փիրուզա Վանիկի Հարությունյանի ցուցմունքով այն մասի, որ 2007թ. օգոստոսի 1-ից աշխատում է ՙԱլբերտ-Կամո՚ ՍՊԸ-ում, որպես վարսահարդար: 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին ժամը 1000-ի սահմաններում ինքը գնացել է աշխատանքի և մտնելով վարսավիրանոց տեսել է, որ Ալբերտն իրեն անծանոթ մի երիտասարդի հետ նստած է, որից հետո ինքը գնացել է իր աշխատասենյակ: Ժամը 1000-ի սահմաններում Կամո Սարգսյանը ասել է, որ գնում է ավտոմեքենան գազով լիցքավորելու և դուրս է եկել վարսավիրանոցից: Դրանից հետո ժամը 1130-ի սահմաններում իր աշխատասենյակ է մտել Ալբերտը և ասել, որ նրա ոսկյա շղթան խաչի հետ միասին հափշտակել են: Գործով վկա Գարիկ Արտաշեսի Պետրոսյանի նախաքննության ընթացքում տրված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2004թ. աշխատում է ՙՕլիվեստա՚ ՍՊԸ-ում, որպես հերթափոխի պետ: 2007թ. սեպտեմբերի 9-ին ժամը 2130-ի սահմաններում աշխատանքի վայր է եկել իրեն անծանոթ մի երիտասարդ և ասել, որ շտապ գումար է հարկավոր, այդ պատճառով վաճառում է իրեն պատկանող ՙՆոկիա 1600՚ մոդելի բջջային հեռախոսը 15.000 դրամով: Ինքը հեռախոսի դիմաց առաջարկել է 10.000 դրամ: Նշված երիտասարդը համաձայնվել է և հեռախոսը 10.000 դրամով վաճառել է իրեն` ասելով, որ հեռախոսի տուփն ու մյուս պարագաները առավոտյան կբերի և կտա, որից հետո այդ երիտասարդին այլևս չի տեսել: Բջջային հեռախոսը ներկայացնելու արձանագրությամբ: Ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 1028 ապ եզրակացությամբ այն մասին, որ ՙՆոկիա 1600՚ մոդելի բջջային հեռախոսի շուկայական գինը 2007թ. սեպտեմբերի 9-ի դրությամբ գնահատվում է 12.000 դրամ: ՙՆոկիա 1600՚ մոդելի բջջային հեռախոսն իրեղեն ապացույց ճանաչելու և տուժող Ա.Գրիգորյանին ի պահ հանձնելու որոշմամբ և արձանագրությամբ: Տուժողներ Ա.Սարգսյանին և Ա.Գրիգորյանին լուսանկարով անձի ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրություններով: Դատարանը գտնում է, որ գործով անթույլատրելի և ոչ վերաբերելի ապացույցներ չկան: 4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Աշոտի Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է: Ամբաստանյալ Կարեն Աշոտի Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը: Որպես ամբաստանյալ Կարեն Աշոտի Հարությունյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Դատարանը քննության առնելով տուժող Ալբերտ Սարգսյանի քաղաքացիական հայցը` 200 000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով, գտնվում է, որ այն հիմնավոր է և ենթակա բավարարման ամբողջությամբ: Նկատի ունենալով, որ տուժող Արամ Գրիգորյանի բջջային հեռախոսը վերադարձվել է և նա հրաժարվել է քաղաքացիական հայցի պահանջից, դատարանն այդ հարցը համարում է լուծված: Դատարանը գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված ՙՆոկիա 1600՚ մոդելի բջջային հեռախոսը, որն ի պահ է հանձնվել տուժող Արամ Գրիգորյանին պետք է թողնել նրա տնօրինությանը: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Կարեն Աշոտի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման չորս (4) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Պատժի սկիզբը հաշվել 2009 թվականի մարտի 19-ից: Կարեն Աշոտի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Կարեն Աշոտի Հարությունյանից հօգուտ տուժող Ալբերտ Կամոյի Սարգսյանի բռնագանձել 200 000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամ գումար, որպես հանցագործության հետևանքով նրան պատճառված վնասի հատուցում: Տուժող Արամ Աշոտի Գրիգորյանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված: Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Արամ Աշոտի Գրիգորյանին ի պահ հանձնված ՙՆոկիա 1600՚ մոդելի բջջային հեռախոսը հանձնել նրա տնօրինությանը: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` Լ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 10-07-2009 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 11-08-2009 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 254 |
| Գործն ուղարկվել է | 11-08-2009 |
| Ուր | ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան |
| Գրության համարը | Ե-9429/09 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 12-08-2009 |
|---|
Գործը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 12-11-2009 |
|---|
Դատավճռի (որոշման) կատարում
| Ամսաթիվ | 13-11-2009 |
|---|
Գործի արխիվացում
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 17-11-2009 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 256 |
| Ուր | արխիվ |
Գործն ուղարկվել է քր.օր. փոփոխ. եվ լրաց. համապ. համար
| Ամսաթիվ | 21-06-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | * |
| Դատարան | Կոտայքի մարզ |
| Ելքի համար | ** |
| Այլ նշումներ | ուղարկվել է քր. գործի էլեկտրոնային քարտը |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0030/01/09
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 10-08-2009 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 06-08-2009 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Ամբաստանյալ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Փոփոխել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Կարեն Աշոտի Հարությունյանի /ՀՀ քր.օր. 176 հոդ. 2-րդ մասի 5-րդ կետով - 4 տարի 6 ամիս ազ./ վերաբերյալ 10.07.2009թ. դատավճիռը և նշանակել մեղմ պատիժ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 11-08-2009 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Եվա |
| Ազգանուն | Դարբինյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 18-08-2009 |
|---|
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 14-08-2009 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | ամբաստ.վիճ.քարտ |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-08-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 27-08-2009 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԳՈՐԾ- ԵԱՔԴ /0030/01/09 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 27 օգոստոսի 2009թ. ք. Երևան ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանը /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ն.ԱՇՐԱՖՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Հ.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում, վերաքննության կարգով, քննության առնելով ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը ԿԱՐԵՆ ԱՇՈՏԻ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հուլիսի 10-ի դատավճռի դեմ, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 01.10.2007թ. որոշմամբ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում հարուցվել և վարույթ է ընդունվել քրեական գործը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով: 30.11.2007թ. որոշմամբ Կարեն Աշոտի Հարությունյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ: 30.11.2007թ. որոշումներով Կարեն Հարությունյանին հայտարարվել է հետախուզում և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը: 13.03.2009թ. Կարեն Աշոտի Հարությունյանը ձերբակալվել է: 27.03.2009թ. որոշմամբ Կարեն Աշոտի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է և առաջադրված մեղադրանքի մասը վերացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով: 03.04.2009թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան: Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հուլիսի 10-ի դատավճռով Կարեն Աշոտի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի 6 ամիս ժամկետովն: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2009թ. մարտի 19-ից: Ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Կարեն Հարությունյանից հօգուտ տուժող Ա.Սարգսյանի բռնագանձվել է 200.000 ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով նրան պատճառված վնասի հատուցում: Տուժող Ա.Գրիգորյանի քաղ.հայցի հարցը համարվել է լուծված: Ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը Վերաքննիչ դատարանի 18.08.2009թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել է քննության: Գործի փաստական հանգամանքները. Կարեն Հարությունյանը 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին` ժամը 1030-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 61 հասցեում գտնվող վարսավիրանոցում խաբեությամբ վերցրել է Ալբերտ Սարգսյանին պատկանող 200.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան և բացահայտ հափշտակել այն: Բացի այդ, Կարեն Հարությունյանը 2007թ. սեպտեմբերի 9-ին` ժամը 20:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցի վրա գտնվող շենքերից մեկի բակում բջջային հեռախոսով զանգահարելու պատրվակով Արամ Գրիգորյանից վերցրել է 12.000 դրամ արժողությա <Նոկիա 1600> մոդելի բջջային հեռախոսը և բացահայտ հափշտակել այն: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Ամբաստանյալ Գ.Թաշչյանը վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը սխալ է որակել իր արարքը, ինքը կողոպուտ չի արել այալ խաբեություն: Ամբաստանյալ Կ.Հովհաննիսյանն իր վերաքննիչ բողոքով խնդրում է վերանայել ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը և գործն ուղարկել նոր քննության: Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան է ներկայացվել. Արաբկի և Քանաքեռ- Զեյթուն համայնքների դատախազությունը պատասխան է ներկայացրել բողոքի առթիվ խնդրելով ընդանուր իրավաասության դատարանի դատավճիռը թողնել անփոփոխ` օրինական և հիմնավորված լինելու պատճառաբանությամբ: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով նաև բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալի և նրա շահերի պաշտպանի ելույթը, մեղադրողի պատասխանը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով և վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Կարեն Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը, կատարելով ապացույցների հետազոտություն և համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջի` յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգել է այն հետևության, որ Կ.Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է և հիմնավորված դատաքննության ժամանակ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով. Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Կարեն Հովհաննիսյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2007թ. սեպտեմբերին` ժամը 10:00-ի սահմաններում, գնացել է վարսավիրանոց և ավարտելուց հետո, Ալբերտ Սարգսյանից վերցնելով ոսկյա շղթան նստել է տաքսի ավտոմեքենա և հեռացել: Ոսկյա շղթան վաճառել է 110.000 դրամով <Վերնիսաժ> տոնավաճառում: Վնասը հատուցելուց չի հրաժարվում: Ամբաստանյալն ընդունել է նաև Արամ Գրիգորյանից բջջային հեռախոսը հափշտակելու դրվագը և հայտնել, որ զղջում է իր կատարած արարքների համար: Ամբաստանյալի կատարած հանցանքը հիմնավորվել է նաև գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով. Տուժող Ալբերտ Սարգսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ շուրջ 3 տարի աշխատել է Կոմիտաս 61 հասցեում գտնվող <Ալբերտ-Կամո> ՍՊԸ-ում` որպես վարսահարդար: 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին` ժամը 10:00-ից 10:30-ն ընկած ժամանակահատվածում նշված վարսավիրանոց է եկել Կարենը: Նախկինում Կարենը ևս 3 անգամ նույն վարսավիրանոցում կտրել է մազերը: Մոտ 10 րոպե վարսավիրանոցում նստելուց հետո Կարենն իրեն խնդրել է, որ պարանոցի ոսկյա շղթան տա նրան` ուսումնասիրելու համար, քանի որ նա ցանկացել է նույն շղթայից պատվիրել: Ինքը շղթան խաչի հետ միասին տվել է Կարենին: Շղթան և խաչը միասին եղել են 28 գրամ և արժեցել 200.000 դրամ: Կարենը վերցրել է շղթան ու խաչը և պատճառաբանելով, որ ներսում լավ չի երևում դուրս է եկել և դիմել փախուստի, նստել է տաքսի ավտոմեքենա և արագ հեռացել: Ինքը նույնպես նստել է տաքսի ավտոմեքենա և գնացել նրա հետևից: Հասնելով Պ.Սևակ և Ռուբինյանց փողոցների խաչմերուկ, Կարենն իջել է ավտոմեքենայից և վազելով հեռացել, որից հետո ինքը Կարենին այլևս չի տեսել: Տուժող Արամ Գրիգորյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ինքը մոտ 4 տարի աշխատել է <Ռալի> տաքսի ծառայությունում` որպես վարորդ: 2007թ. սեպտեմբերի 9-ին` ժամը 20:10-ի սահմաններում, <Դրախտ> ռեստորանի մոտակայքում իր ավտոմեքենային է մոտեցել 25-26 տարեկան մի երիտասարդ, որին նախկինում ինքը չի ճանաչել: Նրա խնդրանքով իր բջջային հեռախոսը տվել է զանգահարելու համար: Դրանից հետո նույն երիտասարդը խնդրել է իրեն տանել Կոմիտասի պողոտայի վրա գտնվող վարսավիրանոց: Ավտոմեքենայի մեջ խոսակցության ընթացքում ինքն իմացել է, որ երիտասարդի անունը Կարեն է: Հասնելով Կոմիտասի պողոտայի 61 շենքի մոտ Կարենն ասել է, որ վարսավիրանոցը փակ է և խնդրել է իրեն տանել Զեյթուն և այնտեղից ընկերուհուն վերցնելուց հետո, տանել քաղաք: Հասնելով Զեյթուն, մտել են Ռուբինյանց փողոցի վրա գտնվող շենքերից մեկի բակը, Կարենը կրկին խնդրել է իր բջջային հեռախոսը` զանգահարելու համար: Ինքը Կարենին ասել է, որ իր հեռախոսաքարտի մեջ գումար չկա: Կարենն իր հեռախոսի մեջ տեղադրել է իր մոտ եղած հեռախոսաքարտը և իջնելով ավտոմեքենայից ասել, որ զանգահարում է ընկերուհուն: Կարենը մտել է շենքի մուտք, իսկ ինքը գնացել է նրա հետևից: Մտնելով շենքի մուտք` ինքը տեսել է, որ մուտքը երկկողմանի է և հասկացել է, որ Կարենն իր<Նոկիա-1600> մոդելի բջջային հեռախոսը հափշտակել է և դիմել փախուստի: Միաժամանակ նշել է, որ որևէ պահանջ չունի, քանի որ իր հեռախոսը հայտնաբերվել և վերադարձվել է իրեն: Վկա Կամո Սարգսյանի ցուցմունքով այն մասի, որ 1997թ. աշխատում է <Ալբերտ-Կամո> ՍՊԸ-ում որպես տնօրեն և վարսահարդար: 2007թ. սեպտեմբերի սկզբին վարսավիրանոց է եկել մի երիտասարդ, որը սափրվելուց հետո հեռացել է: Դրանից հետո 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին` ժամը 9:30-ի սահմաններում, վարսավիրանոց է եկել նույն երիտասարդը, իսկ ինքը նույն ժամանակ վարսավիրանոցից դուս է եկել: Վարսավիրանոց է վերադարձել ժամը 11:00-ի սահմաններում և կանացի վարսահարդարներ Մերի Ասատրյանն ու Փիրուզ Հարությունյանն իրեն հայտնել են, որ Ալբերտի ոսկյա շղթան հափշտակել են: Ինքը զանգահարել է Ալբերտին և տեղեկացել, որ շղթան հափշտակել է վերը նշված երիտասարդը: Վկաներ Մերի Ասատրյանի և Փիրուզա Հարությունյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում են <Ալբերտ-Կամո> ՍՊԸ-ում` որպես վարսահարդար: 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին` ժամը 9:30-ի սահմաննում, գտնվել են իրենց աշխատասենյակում: Ժամը 10:00-ի սահմաններում Կամո Սարգսյանն ասել է, որ գնում է ավտոմեքենան գազով լիցքավորելու և դուրս է եկել վարսավիրանոցից: Դրանից հետո ժամը 11:30-ի սահմաններում իր աշխատասենյակ է մտել Ալբերտը և ասել, որ նրա ոսկյա շղթան խաչի հետ միասին հափշտակել են: Վկա Գարիկ Արտաշեսի Պետրոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2004թ. աշխատում է <Օլիվեստա>ՍՊԸ-ում, որպես հերթափոխի պետ: 2007թ. սեպտեմբերի 9-ին` ժամը 21:30-ի սահմաններում. աշխատանքի վայր է եկել իրեն անծանոթ մի երիտասարդ և ասել, որ շտապ գումար է հարկավոր, այդ պատճառով վաճառում է իրեն պատկանող <Նոկիա 1600> մոդելի բջջային հեռախոսը 15.000 դրամով: Ինքը հեռախոսի դիմաց առաջարկել է 10.000 դրամ: Նշված երիտասարդը համաձայնվել է և հեռախոսը 10.000 դրամով վաճառել է իրեն` ասելով, որ հեռախոսի տուփն ու մյուս պարագաները առավոտյան կբերի և կտա, որից հետո այդ երիտասարդին այլևս չի տեսել: Բջջային հեռախոսը ներկայացնելու, տուժողներ Ա.Սարգսյանին և Ա.Գրիգորյանին լուսանկարով անձի ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրություններով: Ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 1028 ապ եզրակացությամբ` այն մասին, որ <Նոկիա 1600> մոդելի բջջային հեռախոսի շուկայական գինը 2007թ. սեպտեմբերի 9-ի դրությամբ գնահատվում է 12.000 դրամ: <Նոկիա 1600> մոդելի բջջային հեռախոսն իրեղեն ապացույց ճանաչելու և տուժող Ա.Գրիգորյանին ի պահ հանձնելու որոշմամբ և արձանագրությամբ: Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալի փաստարկներին` այն մասին, որ իր դիտավորությունն ուղղված է եղել տուժողի գույքի հափշտակությանը` խաբեյությամբ, որ թե կողոպուտի եղանակով, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ կողոպուտը /ՀՀ քր. օր.-ի 176 հոդ./ բնութագրվում է որպես ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն և բացահայտությունը կողոպուտի օբյեկտիվ կողմի առանձնահատկությունն է, որով տարբերվում է հափշտակության մյուս եղանակներից: Այսպիսով. Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի դիտավորությունն ուղղված է եղել հափշտակությունն կողոպուտի եղանակով, այլ ոչ թե խաբեության եղանակով կատարելուն: Դատարանի այդ հետևությունն հիմնավորված է հետազոտված ապացույցների, գործի կոնկրետ հանգամանքների գնահատման և վերլուծության վրա: Քրեական գործի փաստական հանգամանքներով որևէ կերպ չեն հիմնավորվել և չեն հաստատվել ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները, և Վերաքննիչ դատարանը, գործով հավաքված ապացույցներն ենթարկելով բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույցի վերլուծության, դրանք այլ ապացույցների հետ համադրելու և ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով, գտնում է, որ հանցանք գործելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը հաստատվել է գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, և նրան մեղսագրված արարքների քրեաիրավական գնահատականը ճիշտ է տրվել, իսկ ամբաստանյալի արարքը վերաորակելու հիմքերը բացակայում են, դատավճիռն այդ մասով օրինական և հիմնավորված է: Այսպիսով. Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ բողոքն անհիմն լինելու պատճառով պետք է մերժել, իսկ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հուլիսի 10-ի դատավճռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ և 402-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հուլիսի 10-ի դատավճռն ըստ մեղադրանքի Կարեն Աշոտի Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ Գ.ՄԵԼԻՔ- ՍԱՐԳՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 27-08-2009 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 25-09-2009 |
|---|---|
| Գործն ուղարկվել է | 25-09-2009 |
| Էջերի քանակը | 254 թերթ |
| Գործին կից նյութերը | վիճ. քարտը: |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-9661/09 |
| Այլ նշումներ | չկա |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 05-11-2009 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0030/01/09
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 25-09-2009 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Դատապարտյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Հենրիկ |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 25-09-2009 |
|---|---|
| Գրության համարը | ԴԴ-8-Ե-8661/09 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 29-09-2009 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 1 հատոր, 1 վիճ. քարտ |
| Գործի համարը | ԵԱՔԴ/0030/01/09 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 29-09-2009 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Համլետ |
| Ազգանուն | Ասատրյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Ելիզավետա |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 26-10-2009 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | Կարեն Աշոտի Հարությունյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2009 թվականի օգոստոսի 27-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Կ.Հարությունյանի պաշտպան Հ.Բաղդասարյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել: |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 02-11-2009 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 05-11-2009 |
|---|---|
| Դատարան | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Այլ նշումներ | 1 հատոր՝ 291 թերթ, 1 վիճակագրական քարտ: |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0030/01/09
Աբովյան
Գործը ստացվել է քր.օր. փոփոխ. եվ լրաց. համապ. համար
| Ամսաթիվ | 15-06-2011 |
|---|
ՀՀ քրեական օրենսգրքի փոփոխություններին և լրացումներին համապատասխանեցում
| Ամսաթիվ | 16-06-2011 |
|---|---|
| Ամբաստանյալ/Դատապարտյալ | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Միջնորդություն ներկայացնող | Դատապարտյալ |
Գործը հանձնվել է դատավորին
| Ամսաթիվ | 16-06-2011 |
|---|---|
| Դատարան | Աբովյան |
| Հանձնվել է դատավորին | |
| Անուն | Հրայր |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
Նշանակվել է դատաքննություն
| Ամսաթիվ | 23-06-2011 |
|---|
Կայացվել է որոշում
| Ամսաթիվ | 23-06-2011 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակություն | .Գործ թիվ ԵԱՔԴ/ 0030/ 01/ 09 ԴԱՏ ԱՎՃ Ի ՈՐՈՇՈՒՄ ՈԸ ՎԵՐԱՆԱՅԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 23.06. 2011թ. ԿՈՏԱՅՔԻ ՄԱՐԶԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ ՄԵՂԱԴՐՈՂ ք. Աբոփւսն ԱՈԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ԿԱԶՄՈՎ Հրայր Մարզպան, Գայանե Ավեւոիսյանի, Մեսրոպ Մանրիկյանի դռնբաց դատական նիստում քննարկելով ՀՀ ԱՆ «Սևան» քրեակատարողական հիմնարկի դատապարտյալ Կարեն Աշոտի Հարությունյանի՝ ծնված. 11.04.1976թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ,գտնվում է փաստւսկան ամուսնական հարաբերությունների մեջ, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատել, հւսշվառված և մշտական բնակության վայր չունի, նախկինում 2 անգամ դւստվւսծ՝ 1/ ՀՀ Գերագույն դատարանի 25.03.1997թ. դատւսվճռով՝ նախկին ՀՀ քր. օր-ի 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 89-րդ հոդ՛. 3-րդ մասով, 254-րդ հոդ. «գ» կետով դատապարտվել է ագատագրկման10 տարի ժամկետով, արարքը վերաորակվել է ՀՀ քր. օր-ի 175-րդ հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 178-րդ հոդ. 2-րդ մասով, 236-րդ հոդ. 4-րդ մասով և 66-րդ հոդվածի կարգով նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում 5 տարի 2 ամիս ժամկետով. 2/ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից՝ ՀՀ քր. օր-ի 176-րդ հոդ. 2-րդ մասի 5-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի 6 ամիս ժամկետով,, պատժի կրման սկիզբը՝ 19.03.2009թ., պատժից կրել է 2 տարի 3 ամիս 4 օր. դիմումը՝ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 10.07.2009թ. դատավճիռը վերանայելու և ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունված՝ «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքին համապատասխանեցնելու վերաբերյալ, ՊԱՐԶԵՑ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանւսքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 10.07.2009թ. դատավճռով Կարեն Աշոտի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապւսրտվել է ազատազրկման 4 տարի 6 ամիս ժամկետով։ Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2009թ. մարտի 19-ից։ Կարեն Աշոտի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել այն բանի համար, որ նա 25.03.1997թ. ՀՀ Գերագույն դատարանի կողմից դատապարտվել է 10 տարի ժամկետով ազատազրկման, ավազակային հարձակում և խարդախություն կատարելու համար, 15.08.2003թ. պայմանական վաղաժամկետ ազատվելուց հետո, դատավածությունը դեռևս չմարված, կր՛կին անգամ կատարել է նոր հափշտակությունններ։ Այսպես՝ Կարեն Աշոտի Հարությունյանը 2007թ. սեպտեմբերի 12-ին, ժամը 10.30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 61 հասցեում գտնվող վարսավիրանոցում խաբեությամբ վերցրել է Ալբերտ Աարգսյանին պատկանող 200.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան և բացահայտ հափշտակել այն։ Բացի այդ, Կարեն Աշոտի Հարությունյանը 2007թ. սեպւոեմբերի 9-ին, ժամը 20.40-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցի վրա գտնվող շենքերից մեկի բակում բջջային հեռախոսով զանգահարելու պատրվակով Արամ Գրիգորյանից վերցրել է 12.000 դրամ արժողության «Նոկիա 1600» մոդելի բջջային հեռախոսը և բացահայտ հափշտակել այն։ Դատապարտյալ Կարեն Աշոտի Հարությունյանը խնդրել է դիմումը քննության առնել իր բացակայությամբ, վերանայել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 10.07.2009թ դատավճիռը՝ հիմք ընդունելով ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունված «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքը։ Քննարկելով դատապւսրտյալ Կարեն Աշոտի Հարությունյանի դիմումը, ուսումնասիրելով դիմումին կից ներկայացված նյութերը, լսելով դատախազի կարծիքը, դատարանը հանգում է այն հետևության, որ դիմումը ենթակա է բավարարման՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ. Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին Հայաստանի Հանրապետության 2011թ. մայիսի 23-ի թիվ ՀՕ-143-Ն օրենքի 15-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, որն ուժի մեջ է մտել 25.05.2011թ., ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2– րդ մասի 5-րդ կետն ուժը կորցրած ե ճանւսչվել։ Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի՝ «Արարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով։»։ ՀՀ Սահմանադրության 22-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ արարքի պատժելիությունը վերացնող կամ մեղմացնող օրենքն ունի հետադարձ ուժ։ Նմանատիպ նորմ նախատեսված է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասում, ըստ որի՝ «Արարքի հանցավորությունը վերացնող, ւցատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն՝ ւոարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում՝ այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն»։ Վերոգրյալի հիման վրա, դսւտարանր գտնում է, որ Կարեն Աշոտի Հարությունյանի կողմից կատարված արարքը ներկայումս համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասի, այն է՝ «Կողոպուտը՝ ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակությունը 25.05.2011թ. ուժի մեջ մտած խմբագրությամբ/ նախատեսված հանցագործության հատկանիշին։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունված «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքի 15-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 313-րդ հոդվածով, դատարանը ՈՐՈՇԵՑ Դատապարտյալ Կարեն Աշոտի Հարությունյանի դիմումը բավարարել։ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 10.07.2009թ դատւսվճռով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով Կարեն Աշոտի Հարությունյանի արարքը համապատասխանեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասին և նրա նկատմամբ պատիժ սահմանել ազատազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով։ Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ հրապարակվելու օրվանից տասնօրյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Հ. ՍԱՐԳՍՅԱՆ |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 01-07-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 12 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0030/01/09
Կոտայքի մարզ
Գործը ստացվել է քր.օր. փոփոխ. եվ լրաց. համապ. համար
| Ամսաթիվ | 21-06-2011 |
|---|
Գործն ուղարկվել է (նստավայր/մարզկենտրոն)
| Ամսաթիվ | 21-06-2011 |
|---|---|
| Ուր | Աբովյան |