ԵԱՔԴ 0016/01/09



ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
26.08.2009թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով`
նախագահող դատավորª Ս.Ղազարյան
քարտուղարությամբª Հ.Ավագյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրողª Ա.Շահազիզյանի պաշտպան` Վ.Բաղդագյուլյանի
տուժող` Ս.Հարությունյանի
տուժողի ներկայացուցիչ` Վ.Խաչատրյանի
ամբաստանյալի օրինական
ներկայացուցիչ` Ա.Գևորգյանի
Դռնբաց դատական նիստում քննության առավ քր.գործն ըստ մեղադրանքի
Հայաստան Վալոդյայի Մարգարյանի, ծնված 27.11.1960թ. ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատված, ամուսնացած խնամքին 2 անչափահաս երեխաներ, բնակվում է ք.Երևան Բաբաջանյան փող. 133 շենքի 51 բնակարանում:
Անչափահաս Գևորգ Արմենակի Գևորգյանի, ծնված 15.09.1991թ. ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, նախկինում չդատված, չամուսնացած, բնակվում է ք.Երևան Բաբաջանյան փող. 133 շենքի 51 բնակարանում:

Հայաստան Մարգարյանը ամբաստանվում է ՀՀ քր.օր-ի 179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, այն բանի համար, որ նա Երևան քաղաքի Թավրիզյան փողոց թիվ 37 տանը, անհատույց, ժամանակավոր բնակվելու ընթացքում, ընդհանուր, խոշոր չափերի հափշտակություն կատարելու միասնական դիտավորությամբ, շարունակաբար, 2008թ. օգոստոսի 21-ից մինչև 2008թ. հոկտեմբերի 9-ն ընկած ժամանակահատվածում յուրացրել և վատնել է բնակարանատիրոջ` Սանասար Ռոբերտի Հարությունյանի կողմից իրեն վստահված 39.000 ԱՄՆ դոլլար գումարից, ընդհանուր 7.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 2.145.570 դրամ գումար, որով Ս.Հարությունյանին պատճառել են խոշոր չափերի նյութական վնաս:
Անչափահաս Գրիգոր Գևորգյանը ամբաստանվում է ՀՀ քր.օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, այն բանի համար, որ նա 2008թ. հոկտեմբերի 9-ին, իր ընտանիքի անդամներով, Սանասար Հարությունյանի կողմից անհատույց տրված ժամանակավոր բնակության վայրը` Երևան քաղաքի Թավրիզյան փողոց թիվ 37 տունը ազատելու ընթացքում, ժամը 16:00-ի սահմաններում ապօրինի մուտք է գործել բնակարանատիրոջ ննջասենյակ, որտեղից գաղտնի հափշտակել է 7.938.609 դրամ գումարին համարժեք 25.900 ԱՄՆ դոլար` Սանասար Հարությունյանին պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերի նյութական վնաս:
Դատաքննության ընթացքում մեղադրողը կատարեց մեղադրանքի ծավալի փոփոխություն և հրաժարվեց ապօրինի բնակարան մուտք գործելու հանգամանքից:
Վերը նշված արարքի համար Հայաստան Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր.օր-ի 179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, որում նա իրեն մեղավոր չի ճանաչել և նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2007թ. վերջերից ընտանիքով համատեղ բնակվել են հանգուցյալ ընկերուհու որդու` Սանասար Հարությունյանի Երևանի Թավրիզյան փողոց 37 տանը: Ինքը Ս.Հարությունյանին վերաբերվել է հարազատ որդու նման: 2008թ. օգոստոսին նախապես Նատալիա Շամամյանի հետ պայմանավորվածություն ունենալով Դուբայից ավտոմեքենաներ ներմուծել, վաճառել, իրենք 40.000 ԱՄՆ դոլարով վաճառել են Ս.Հարությունյանին պատկանող Երևանի Սեբաստիա 141/2 շենքի 4-րդ բնակարանը: Նշված գումարից 1.000 ԱՄՆ դոլարը տվել են բրոկերին, իսկ մնացած գումարը Ս.Հարությունյանի խնդրանքով պահել է իր ննջասենյակի պահարանում: Հետագայում, ավտոմեքենաների բիզնեսի համար, 2008թ. օգոստոսից մինչև 2008թ. հոկտեմբերի 9-ն ընկած ժամանակահատվածում մաս-մաս 5.700 ԱՄՆ դոլար է տվել Նատալյա Շամամյանին: Ն.Շամամյանի կողմից Ս.Հարությունյանի ընկերուհուն կատարված հեռախոսազանգի պատճառով, առանց որևէ զգուշացման 2008թ. հոկտեմբերի 9-ին Ս.Հարությունյանը օգտվելով իր, զավակների բացակայությունից, իր հիվանդ ամուսնու` Արմենակ Գևորգյանի ներկայությամբ իր ննջասենյակի պահարանից գաղտնի վերցրել է իրեն վստահված 26.000 ԱՄՆ դոլարը: Նշված գումարը ննջասենյակի համակարգչի սեղանի վրա թողնելով Ս.Հարությունյանը հեռացել է տանից: Ռոման Նազարյանի ավտոմեքենայով տուն վերադառնալով` իրենք տոպրակը գտել են սեղանի վրա: Այնուհետև Ս.Հարությունյանը տուն վերադառնալով պահանջել է ազատել տունը: Այդ պատճառով որդին` Գևորգ Գևորգյանը, իր պայուսակով հարվածել է Ս.Հարությունյանի դեմքին, իսկ վիճաբանությունը դադարել է Ռ.Նազարյանի միջամտությամբ: Վերջինս մինչև իրենց կողմից բնակարան գնելը առաջարկել է մի քանի օրով բնակվել նրա տանը: Զանգահարելով այնտեղ է եկել Ն.Շամամյանը, որի դրդմամբ հեռանալու ժամանակ իր որդին` Գևորգ Գևորգյանը, վերցրել է 25.900 ԱՄՆ դոլար գումարը, քանի որ որոշել են իրականացնել իրենց պայմանավորված գործարքը: Գևորգ Գևորգյանը գողություն չի կատարել, նրա հեռանալու ժամանակ Ս.Հարությունյանին ասել է այդ մասին: Նույն օրը Ն.Շամամյանը իրեն, Գ.Գևորգյանին կանչել է իր տուն, որտեղ առաջարկել է գումարը թողնել նրա մոտ: Մերժելով իրենք հեռացել և բնակվել են Ռ.Նազարյանի տանը: 2008թ. հոկտեմբերի 10-ին Ռ.Նազարյանի կնոջ Անժելա Բարսեղյանի ծննդյան օրը վախենալով նրանց տանը գումար թողել, ոչինչ չասելով գումարի պարունակության մասին, Ռ.Նազարյանի հետ այն տարել և թողել են վերջինիս կնոջ պապու` Սերգեյ Գևորգյանի տանը: Ս.Հարությունյանի հետ ունեցած պայմանավորվածության համաձայն, Ռ.Նազարյանի Ն.Շամամյանից մոտ 2 ամիս առաջ պարտավորագրով վերցրած ՙՄերսեդես-Բենց E 55 AMG՚ մակնիշի ավտոմեքենան թանկ գնով վաճառելու, շահույթ ստանալու համար նրան է տվել 20.000 ԱՄՆ դոլարը: Վերջինս վճարելով Ն.Շամամյանին ավտոմեքենայի արժեքը նոտարական կարգով ձևակերպել է առուվաճառքը: Հետագայում այն մտադրվել են թանկ վաճառել, իսկ շահույթից բաժին հանել նաև Ս.Հարությունյանին: Հաջորդ օրը իրենց Ռ.Նազարյանի բնակարանից բերման են ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին: Ս.Հարությունյանի ոստիկանությունում հաղորդում տալուն դրդել է Ն.Շամամյանը: Այնտեղ ինքը և որդին` Գևորգ Գևորգյանը ոստիկանների անօրինական գործողությունների ազդեցությամբ խոստովանել են իրականում տեղի չունեցած հանգամանքները: Իր որդուց բացատրություն վերցնելուց առաջ ոստկանության աշխատակիցները ապտակել են նրան, սպառնացել մորը նստեցնել, որից նա զրպարտել է իրեն, որ կատարել է գողություն: Իրենց բացատրություններում չի նշվել Ս.Հարությունյանի հետ պայմանավորվածությամբ գումարը գործարքի համար վերցնելու հանգամանքը, քանի որ արգելել են այդ մասին նշել: Քննիչի մոտ տրված ցուցմունքներում կրկին չի նշվել Ս.Հարությունյանի հետ պայմանավորվածությամբ գումարը գործարքի համար վերցնելու հանգամանքը, քանի որ քննիչը խաբեությամբ չի թույլատրել այդ մասին գրել:
Վերը նշված արարքի համար անչափահաս Գևորգ Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր.օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, որում նա իրեն մեղավոր չի ճանաչել և նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2007թ. վերջերից ընտանիքով համատեղ բնակվել են իր մոր ընկերուհու որդու` Սանասար Հարությունյանի Երևանի Թավրիզյան փողոց 37 տանը: 2008թ. օգոստոսին, նախապես Նատալիա Շամամյանի հետ պայմանավորվածություն ունենալով Դուբայից ավտոմեքենաներ ներմուծել, վաճառել, մայրը` Հ.Մարգարյանն ու Ս.Հարությունյանը 40.000 ԱՄՆ դոլարով վաճառել են վերջինիս պատկանող բնակարանը: Գոյացած գումարը Ս.Հարությունյանի խնդրանքով մայրը պահել է իր ննջասենյակի պահարանում: Հետագայում, ավտոմեքենաների բիզնեսի համար 2008թ. օդոստոսից մինչև 2008թ. հոկտեմբերի 9-ն ընկած ժամանակահատվածում մաս-մաս 5.700 ԱՄՆ դոլար է տվել Նատալիա Շամամյանին: 2008թ. հոկտեմբերի 9-ին Ս.Հարությունյանը օգտվելով իրենց բացակայությունից, մոր ննջասենյակի պահարանից գաղտնի վերցրել է նրան վստահված 26.000 ԱՄՆ դոլարը: Նշված գումարը ննջասենյակի համակարգչի սեղանի վրա Ս.Հարությունյանը հեռացել է տանից: Ռոման Նազարյանի ավտոմեքենայով իրենք տուն վերադառնալով տոպրակը գտել են սեղանի վրա: Ինքն այն չի վերցրել Ս.Հարությունյանի թաքստոցից: Այնուհետև, Ս.Հարությունյանը տուն վերադառնալով պահանջել է ազատել տունը: Ինքը բարկանալով նրա վրա մոր պայուսակով հարվածել է Ս.Հարությունյանի դեմքին, իսկ վիճաբանությունը դադարել է Ռ.Նազարյանի միջամտությամբ: Վերջինս մինչև իրենց կողմից բնակարան գտնելը առաջարկել է մի քանի օրով բնակվել նրա տանը: Դրանից հետո այնտեղ է եկել Ն.Շամամյանը, որի դրդմամբ տանից հեռանալու ժամանակ ինքը վերցրել է 25.900 ԱՄՆ դոլար գումարը, քանի որ մտածել է, որ այն այնտեղ մնալով հնարավոր է հափշտակվի Ս.Հարությունյանի տանը հաճախակի ելումուտ անող անձանց կողմից: Բացի այդ, գումարը տարել է, քանի որ այն վստահված է եղել մորը: Գումարն ինքը չի գողացել, հեռանալու ժամանակ Ս.Հարությունյանին ասել է այդ մասին: Նույն օրը Ն.Շամամյանը իրեն, մորը կանչել է իր տուն, որտեղ առաջարկել է գումարը թողնել նրա մոտ: Նրան մերժելով իրենք հեռացել և բնակվել են Ռ.Նազարյանի տանը: 2008թ. հոկտեմբերի 10-ին Ռ.Նազարյանի կնոջ` Անժելիկա Բարսեղյանի ծննդյան օրը, վախենալով նրանց տանը գումար թողնել, ոչինչ չասելով գումարի պատկանելիության մասին, Ռ.Նազարյանի հետ ունեցած պայմանավորվածության համաձայն, Ռ.Նազարյանի, Ն.Շամամյանից մոտ երկու ամիս առաջ պարտավորագրով վերցրած ՙՄերսեդես-Բենց E55 AMG՚ մակնիշի ավտոմեքենան թանկ գնով վաճառելու, շահույթ ստանալու համար նրան են տվել 20.000 ԱՄՆ դոլարը: Վերջինս վճարելով Ն.Շամամյանին ավտոմեքենայի արժեքը նոտարական կարգով ձևակերպել է առուվաճառքը: Հետագայում այն մտադրվել են թանկ վաճառել, իսկ շահույթից բաժին հանել նաև Ս.Հարությունյանին: Հաջորդ օրը իրենց Ռ.Նազարյանի բնակարանից բերման են ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին: Ս.Հարությունյանի ոստիկանությունում հաղորդում տալուն դրդել է Ն.Շամամյանը: Այնտեղ ինքն ու մայրը ոստիկանների անօրինական գործողությունների ազդեցությամբ խոստովանել են իրականում գոյություն չունեցած հանցանքները: Իրեն ապտակել է ոստիկանության աշխատակիցը, սպառնացել մորը նստեցնել, որից հետո իր բացատրությունում զրպարտել է իրեն, որ կատարել է գողություն: Իրենց բացատրություններում չի նշվել Ս.Հարությունյանի հետ պայմանավորվածությամբ գումարը գործարքի համար վերցնելու հանգամանքը, քանի որ արգելել են այդ մասին նշել: Քննիչի մոտ տրված ցուցմունքներում կրկին չի նշվել Ս.Հարությունյանի հետ պայմանավորվածությամբ գումարը գործարքի համար վերցնելու հանգամանքը:
Ամբաստանյալներ Հայաստան Մարգարյանին և Գևորգ Գևորգյանին մեղսագրված արարքը ապացուցվել է ինչպես իրենց տված ցուցմունքներով, այնպես էլ գործով ձեռքբերված հետևյալ ապացույցներով.
Անչափահաս Գևորգ Գևորգյանի օրինական ներկայացուցիչ, սույն գործով վկա Արմեն Գևորգյանը ցուցմունքներով այն մասին, որ Ս.Հարությունյանի խնդրանքով 2007թ. փետրվարից ընտանիքով բնակություն են հաստատել Երևանի Թավրիզյան փողոց 37 տանը անհատույց հիմունքներով: Ինքը հիվանդության պատճառով լիովին հոգեմետ դեղամիջոցների ազդեցության տակ, շատ հանգամանքներից տեղյակ չի: Տեղյակ է, որ Ս.Հարությունյանի կտակով ստացված բնակարանի վաճառքից հետո մտադրվել են Ն.Շմավոնյանի հետ զբաղվել ավտոմեքենաների ներկրմամբ և վաճառքով: Այդ գործարքի կապակցությամբ գումարային հարցերից տեղյակ չի: 2008թ. հոկտեմբերի 9-ին, ժամը 11-ի սահմաններում Ս.Հարությունյանը կնոջ ննջասենյակի պահարանի դուռը բացելով այնտեղից վերցրել է 1 հատ սև գույնի տոպրակ: Նա ոչինչ չի ասել, որ այնտեղից վերցրել է բնակարանի վաճառքից գոյացած գումարը: Այնուհետև, ժամը 16-ի սահմաններում տուն վերադառնալուց հետո կնոջը` Հ.Մարգարյանին հայտնել է այդ մասին: Ս.Հարությունյանը տուն վերադառնալով իրենցից պահանջել է հեռանալ տանից: Այդ ժամանակ նրա և որդու` Գևորգ Գևորգյանի միջև վիճաբանություն է սկսվել: Նրանց հանգստացրել է Ռ.Նազարյանը: Այնտեղ է գտնվել Ն.Շամամյանը: Այլ հարցերի չի խառնվել, քանի որ վատ վիճակում գտնվել է դրսում:
Տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Սանասար Հարությունյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ծնողների մահից հետո դառնալով Երևանի Թավրիզյան 37 տան միանձնյա սեփականատերը, ժառանգել է նաև հանգուցյալ հորաքրոջ` Այրեպինա Հարությունյանի Երևանի Սեբաստիա 141/2 շենքի 4-րդ բնակարանը: Քրոջ մահից հետո ինքն է խնամում վերջինիս 10-ամյա դստերը: Մոր ընկերուհուն` Հայաստան Մարգարյանին, նրա ընտանիքի անդամներին մշտական բնակության վայր չունենալու պատճառով, 2007թ. վերջին հրավիրել է ժամանակավորապես, անհատույց բնակվել իր Երևանի Թավրիզյան փողոց 37 տանը: Միասին վարել են ընդհանուր տնտեսություն: Նատալիա Շամամյանի հետ Դուբայից բերված ավտոմեքենաների առևտրով զբաղվելու համար, 2008թ. օգոստոսի կեսերին, Հ.Մարգարյանի հետ 40.000 ԱՄՆ դոլարով վաճառել են Երևանի Սեբաստիա 141/2 շենքի 4-րդ բնակարանը: 1.000 ԱՄՆ դոլարը բրոկերին վճարելով, մնացած գումարը վստահել է Հ.Մարգարյանին: Վերջինս այն պահել է իր ննջասենյակի պահարանում: Այնուհետև, նշված գումարից ևս 3.000 ԱՄՆ դոլարը ծախսել է իր անձնական կարիքների համար, իսկ ևս 3.000 ԱՄՆ դոլար իր թույլատվությամբ նրանք ծախսել են իրենց անձնական, ընդհանուր կենցաղային կարիքների համար: Այնուհետև, ցանկանալով ամուսնանալ, առանձին բնակվել, որոշել է իր գումարը որպես ավանդ ներդնել բանկում: 2008թ. հոկտեմբերի 9-ին ժամը 11-ի սահմաններում, օգտվելով Հ.Մարգարյանի և նրա զավակների բացակայությունից, Արմենակ Գևորգյանի ներկայությամբ Հ.Մարգարյանի պահարանից է պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ դրված գումարը: Այն կազմել է 26.000 ԱՄՆ դոլար: Նշված գումարից 100. ԱՄՆ դոլար վերցնելով ծախսի համար, մնացած գումարը թաքցրել է իր ննջասենյակի պահարանում, որից հետո հեռացել է տանից: Իր բացակայության ժամանակ նրանք տուն վերադառնալով Հ.Մարգարյանից և նրա ընտանիքի անդամներից պահանջել է անմիջապես տեղափոխվել իր տանից: Դրանից հետո Գևորգ Գևորգյանը հայհոյելով հարվածել է իրեն, մոր պայուսակով, վիճաբանել իր հետ: Վիճաբանությունը դադարել է Ռ.Նազարյանի միջամտությունից հետո: Քիչ անց իր տուն է եկել Ն.Շամամյանը: Ռ.Նազարյանը առաջարկել է Հ.Մարգարյանին և նրա հարազատներին մի քանի օրով բնակվել նրա բնակարանում մինչև վարձով բնակարան գտնելը: Կատարվածից շոկի մեջ գտնվելով չի տեսել թե ինչպես է Գևորգ Գևորգյանը առանց իր թույլատվության և գիտության 25.900 ԱՄՆ դոլար գումարը տարել իր տնից: Նրանց հեռանալուց հետո տունը ստուգելով տեսել է, որ թաքստոցից գումարը գողացել են: Նույն օրը երեկոյան կատարված գողության մասին պատմել է իրեն տեսության եկած ընկերոջը` Նահապետ Նաջարյանին: Ժամը 23-ից 24-ի սահմաններում իր տուն է եկել Ն.Շամամյանը, որը տեղյակ է եղել իր բնակարանից կատարված գողության մասին: Վերջինս խոստացել է օգնել իրեն ետ ստանալ գումարը, չի թույլատրել անմիջապես ոստիկանություն դիմել: Հետագայում ինքը զանգահարել է Հ.Մարգարյանին, պահանջել գումարը, սակայն վերջինս հրաժարվել է գումարը նրանց կողմից վերցնելու հանգամանքից, առաջարկել է լավ փնտրել տանը` գումարի այնտեղ լինելու պատճառաբանությամբ: Ինքը կրկին փնտրել է բնակարանը, սակայն գումարը չի գտել: Հետագայում, 2008թ. հոկտեմբերի 14-ին Ն.Շամամյանը ստանալով իր ՙՄերսեդես-Բենց E55 AMG՚ մակնիշի 15 ՍՏ 928 պ/հ ավտոմեքենայի արժեքը` 20.000 ԱՄՆ դոլարը Ռ.Նազարյանից, հաջորդ օրը կազմակերպել է տվել ոստիկանության աշխատակիցների միջոցով Հ.Մարգարյանին, Գ.Գևորգյանին բռնելու գործընթացը: Ինքը դրանից հետո նրա առաջարկով գնացել և հաղորդում է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում: Հետագայում քննիչից ստացականով ստացել է իրենից գողացված, քննության ընթացքում հայտնաբերված 5.000 ԱՄՆ դոլարը, ինչպես նաև գումարի փոխարեն իր անունով ձևակերպել են ՙՄերսեդես-Բենց E55 AMG՚ մակնիշի 15 ՍՏ 928 պ/հ ավտոմեքենան: Ինքը ավտոմեքենայի արժեզրկմամբ հսկայական վնասներ է կրել: Հ.Մարգարյանի ասածով տեղյակ է, որ նա մաս-մաս 5.700 ԱՄՆ դոլար է տվել Ն.Շամամյանին ավտոմեքենաներ ներկրելու համար, սակայն ոչ մի անգամ նշված գումարներն իր ներկայությամբ չեն տվել, ոչ ստացական, ոչ էլ պարտավորագիր չի կազմվել: Բացի այդ, Ն.Շամամյանից տեղեկացել է, որ նա 5.700 ԱՄՆ դոլար չի վերցրել Հ.Մարգարյանից: Նա ընդունել է միայն 2.000 ԱՄՆ դոլար ստանալու հանգամանքը, ինչը հետագայում ևս ժխտել է: Ոչ մի անգամ համաձայնություն չի տվել տեղի շուկայից ավտոմեքենաներ գնել և վաճառել: Մինչև գողությունը ևս չի թույլատրել նաև գնել Ռ.Նազարյանի կողմից վարվող ՙՄերսեդես-Բենց E55 AMG՚ մակնիշի 15 ՍՏ 928 պ/հ ավտոմեքենան:
Գործով վկա Նատալյա Շամամյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է Ս.Հարությունյանի հեռավոր ազգականը: Իրեն հայտնի է, որ 2007թ. վերջերից նրա հրավերքով Երևանի Թավրիզյան փողոցի 37 տանը ժամանակավորապես, անհատույց բնակություն են հաստատել Հայաստան Մարգարյանն ընտանիքով: Ոչ մի պայմանավորվածություն չի ունեցել Հ.Մարգարյանի, Ս.Հարությունյանի հետ համատեղ զբաղվել Դուբայից ավտոմեքենաների առևտրով: 2008թ. օգոստոսի կեսերին Հ.Մարգարյանը վաճառել է Ս.Հարությունյանին պատկանող Երևանի Սեբաստիա 141/2 շենքի 4-րդ բնակարանը, քանի որ ցանկացել է տիրանալ նրա գումարներին: Նշված գումարից իրեն պարտքով կամ այլ նպատակով գումար չի տվել: 2008թ. հոկտեմբերի 9-ին, իրեն է զանգահարել Հ.Մարգարյանը և խնդրել է գնալ Թավրիզյան փողոց 37 տուն, քանի որ Ս.Հարությունյանը նրանցից պահանջել էր հեռանալ: Դրանից Հ.Մարգարյանը գտնվել է հիտերիայի մեջ: Անմիջապես այնտեղ գնալով տեսել է Ս.Հարությունյանին ընկճված վիճակում բազկաթոռին նստած: Տեղեկացել է, որ Գևորգ Գևորգյանը մինչև այդ ծեծել է Ս.Հարությունյանին: Ինքը տեսնելով իրավիճակը, Հ.Մարգարյանին առաջարկել է ազատել Ս.Հարությունյանի բնակարանը, որն այլևս չի ցանկացել նրանց հետ բնակվել: Այնտեղ ներկա գտնվող Ռոման Նազարյանը մինչև վարձով բնակարան գտնելը նրանց առաջարկել է մի քանի օր բնակվել նրա տանը: Տանից դուրս գալուց հետո տեղեկացել է, որ Գևորգ Գևորգյանը գողացել է Ս.Հարությունյանին պատկանող գումարը: Այդ ժամանակ Գ.Գևորգյանը Ս.Հարությունյանին ոչինչ չի ասել գումարը իր հետ տանելու մասին: Գողացված գումարները ետ վերադարձնելու, Ս.Հարությունյանին վերադարձնելու նպատակով իր տուն է կանչել Հ.Մարգարյանին, նրա որդուն` Գևորգ Գևորգյանին, առաջարկել է գումարը վերադարձնել Ս.Հարությունյանին, սակայն Հ.Մարգարյանի ազդեցությամբ Գ.Գևորգյանը չի համաձայնել տոպրակի մեջ եղած գումարը վերադարձնել նրան: Նույն օրը երեկոյան Նահապետ Նաջարյանից տեղեկանալով, որ Ս.Հարությունյանը գտնվում է ընկճված վիճակում, ինքնասպանության եզրին, գնացել է նրա տուն, խոստացել է օգնել ետ ստանալ գումարները: Դրանից հետո գումարները ետ վերադարձնելու մեծ փորձերը օգուտ չեն տվել: Ս.Հարությունյանի ներկայությամբ զանգահարելով Հ.Մարգարյանին պահանջել է վերադարձնել գողացված գումարը, սակայն վերջինս հրաժարվել է գումարը վերադարձնել: Դրանից հետո Ս.Հարությունյանը համաձայնել է դիմել ոստիկանություն: 2008թ. հոկտեմբերի 14-ին Ռ.Նազարյանը ՀՀ դրամով վճարել է իրենից 2 ամիս առաջ պարտավորագրով վերցրած ՙՄերսեդես-Բենց E55 AMG՚ մակնիշի 15 ՍՏ 928 պ/հ ավտոմեքենայի գինը: Ինքը գումարը ստացել է ոչինչ չիմանալով իրեն տված գումարի գողացած լինելու մասին: Այնուհետև, 2008թ. հոկտեմբերի 15-ին Ս.Հարությունյանը ներկայացել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժին և հաղորդում տվել կատարված գողության մասին: Նույն օրը Հ.Մարգարյանին, Գ.Գևորգյանին ոստիկանության աշխատակիցները բերման են ենթարել բաժին:
Գործով վկա Նահապետ Նաջարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսացել է Սանասար Հարությունյանի ընկերը: Նրա տանը համատեղ բնակվել են Հ.Մարգարյանը ընտանիքով: 2008թ. հոկտեմբերի 9-ին տեղեկացել է, որ Ս.Հարությունյանի պահանջով վերջիններս ազատել են նրա տունը: Այդ ժամանակ Ս.Հարությունյանի բնակարանից կատարված գողության մասին տեղեկացել է նույն օրը ժամը 23-ի սահմաններում Ս.Հարությունյանից նրա տանը, որտեղ գնացել է իր եղբոր` Անդրանիկ Նաջարյանի հետ: Ս.Հարությունյանի պատմածով տեղեկացել է, որ նա Հ.Մարգարյանի և նրա որդիների բացակայության ժամանակ, նրա բնակարաններից մեկի վաճառքից գոյացած գումարը Հ.Մարգարյանի ննջասենյակի պահարանից վերցնելով գումարը թաքցրել է իր սենյակում, քանի որ մտադիր է եղել նրանցից պահանջել հեռանալ: Տեղյակ է նաև, որ Ս.Հարությունյանը հաշվել է տոպրակի մեջ եղած փողը, որը կազմել է 26.000 ԱՄՆ դոլար, դրանից վերցրել է 100 ԱՄՆ դոլար, իսկ տոպրակը թաքցրել է իր ննջասենյակի պահարանում: Հ.Մարգարյանը կամ նրա ընտանիքի անդամները փնտրել և գտել են այդ գումարը և տանից հեռացել տարել: Ս.Հարությունյանը պատմել է, որ այդ գումարը գողացել են նրանից: Ս.Հարությունյանից հետաքրքրվել է, թե արդյոք նա լավ է փնտրել, միգուցե գումարը չեն գողացել, իսկ նա պատասխանել է, որ ամբողջությամբ գումարը գողացել են: Ս.Հարությունյանը գտնվել է ընկճված վիճակում, հայտարարել է, որ ցանկացել է ինքնասպան լինել: Ինքը զանգահարել. կանչել է Նատալիա Շամամյանին: Վերջինս ժամը 23-ից 24-ի սահմաններում այտեղ գալով խոսել է Ս.Հարությունյանի հետ, որից հետո միասին գնացել են, իսկ ինքն ու եղբայրը` Արայիկ Նաջարյանը մնացել են տանը, խնամել Ս.Հարությունյանի քրոջ աղջկան: Ս.Հարությունյանը մոտ 1 ժամ հետո վերադարձել է և իրենք գնացել են տուն: Հետագա օրերին ինքն օգնել է Ս.Հարությունյանին նյութապես և հոգեպես: Նրա պատմածով տեղյակ է, որ նա հեռախոսով խոսել է Հ.Մարգարյանի հետ, որը նրան ասել է, որ գումար չի վերցրել, թող լավ փնտրի տանը: Ս.Հարությունյանի պատմածով տեղյակ է, որ նրա ներկայությամբ Ն.Շամամյանը զանգահարել է Հ.Մարգարյանին, որն ընդունելով գումարը հափշտակելու փաստը հանգամանքը, հրաժարվել է այն վերադարձնել: Դրանից հետո Ս.Հարությունյանը դիմել է ոստիկանություն: Իր ներկայությամբ Ս.Հարությունյանի, Գարի Գևորգյանի և Ն.Շամամյանի միջև վերջինիս տանը խոսակցություն է տեղի ունեցել, որի ժամանակ Ն.Շամամյանին խնդրել են քննությանը հայտնել իբրև 5.700 ԱՄՆ դոլար նրա կողմից վերադարձնելու մասին: Ն.շամամյանը հետաքրքրվել է, թե արդյոք նման բան գրելուց հետո նրանից չեն պահանջի այդ գումարը, իսկ Ս.Հարությունյանը խոստացել է այդ գումարը չպահանջել:
Գործով վկա Անդրանիկ Նաջարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Նահապետ Նաջարյանի քեռորդին: Նրա միջոցով ծանոթացել է Սանասար Հարությունյանի հետ: 2008թ. հոկտեմբերի 9-ին Ն.Նաջարյանի հետ ժամը 23-ից 24-ի սահմաններում մոտ 1 ժամով գնացել է Ս.Հարությունյանին պատկանող Երևանի Թավրիզյան փողոցի 37 տուն: Ս.Հարությունյանը եղել է խուճապի մատնված վիճակում, հայտարարել է, որ բոլոր փողերը տանից գողացել են, նույնիսկ հացի գումար չեն թողել: Նա ասել է, որ այդ վիճակում կարող է ինքնասպան լինել Դավիթաշեն կամուրջիս ցած նետվելով: Ն.Նաջարյանը նրան հանգստացնելով գնացել է խանութ հաց, գարեջուր, ծխախոտ է գնել նրա համար: Խմիչքն ու ծխախոտը բերել է Ս.Հարությունյանի խնդրանքով: Նրա վերադառնալուց րոպեներ անց եկել է Նատալիա Շամամյանը: Ն.Նաջարյանի պատմածով տեղյակ է, որ վերջինս եկել է նրա զանգից հետո: Ս.Հարությունյանը նրա հետ գնացել և վերադարձել է մոտ 30 րոպե անց: իրենք այնտեղ են մնացել Ս.Հարությունյանի խնդրանքով նրա քրոջ մանկահասակ երեխային պահելու համար: Ս.Հարությունյանի վերադառնալուց հետո գնացել են տուն:
Գործով վկա Ռոման Նազարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Սանասար Հարությունյանի տանը բնակվել են Հայաստան Մարգարյանը ընտանիքով: Նչանց միջոցով ծանոթացել է Նատալիա Շամամյանի հետ, որից ամիսներ առաջ պարտավորագրով վերցրել է ՙՄերսեդես-Բենց E55 AMG՚ մակնիշի 15 ՍՏ 928 պ/հ ավտոմեքենան, որի արժեքը` 19.500 ԱՄՆ դոլար գումարը պարտավորվել է վճարել 2 ամսվա ընթացքում: Այն մտադիր է եղել վճարել իր բնակարանի վաճառքից հետո: 2008թ. հոկտեմբերի 9-ին Հ.Մարգարյանի խնդրանքով նրան և որդուն` Գ.Գևորգյանին տարել է Հանրապետական հիվանդանոց, որտեղից էլ տարել է Թավրիզյան փողոց 37 տուն: Այնուհետև, տուն է վերադարձել Ս.Հարությունյանը, որը դժգոհ դեմքով Հ.Մարգարյանից պահանջել է անհապաղ ազատել իր բնակարանը: Դրանից հետո խոսակցությունը Ս.Հարությունյանի և Գ.Գևորգյանի միջև վերաճել է վեճի, նրանց հանգստացրել է ինքը: Այդ ընթացքում հեռախոսազանգից հետո այնտեղ է գնացել նաև Ն.Շամամյանը: Վերջինս առաջարկել է կատարել Ս.Հարությունյանի պահանջը, որից հետո իր առաջարկով Հ.Մարգարյանը և նրա ընտանիքի անդամները վերցնելով ինչ-որ իրեր, մի քանի օրով տեղափոխվել են իր բնակարան: Այնուհետև, Ն.Շամամյանի հրավերքով Հ.Մարգարյանը գնացել է նրա բնակարան, իսկ հեռախոսազանգից հետո ինքն այնտեղ է տարել նաև Գ.Գևորգյանին: Իր ներկայությամբ ոչ մի խոսակցություն չի եղել Ս.Հարությունյանի բնակարանից գումար վերցնելու մասին: Հ.Մարգարյանը իրեն հայտնել է, որ ընկերուհուն պատկանող 25.000 ԱՄՆ դոլար գումար ունի, խնդրել է իր կնոջ ծննդյան արարողությունը իր բնակարանում նշելուց առաջ այն տեղափոխել և պահել ապահով տեղում: Իր առաջարկությամբ այդ գումարը տարել է Գ.Գևորգյանի հետ թողել են կնոջ պապի Սերգեյ Գևորգյանի տանը: Վերջինս ևս ոչինչ չի իմացել այդ գումարի գողացված լինելու մասին: Այնուհետև, 2008թ. հոկտեմբերի 13-ին Հ.Մարգարյանի առաջարկով, Ն.Շամամյանին պատկանող ավտոմեքենայի ձեռքբերման նպատակով, գումարի պահելատեղից Գ.Գևորգյանի հետ վերցրել են 20.000 ԱՄՆ դոլարը, այն փոխանակել դրամով և հաջորդ օրը նոտարական ձևակերպմամբ գնել է ՙՄերսեդես-Բենց E55 AMG՚ մակնիշի 15 ՍՏ 928 պ/հ ավտոմեքենան: Այդ պարտքը խոստացել է մարել իր բնակարանի վաճառքից հետո, ինչպես նաև Գ.Գևորգյանը մտադիր է եղել այն վաճառել ինչ, որ գնորդի թանկ գնով: 2008թ. հոկտեմբերի 15-ին իր բնակարանից Հ.Մարգարյանին, նրա որդուն` Գ.Գևորգյանին ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկելուց հետո տեղեկացել է նշված գումարի գողացված լինելու մասին: Հետագայում, ՙՄերսեդես-Բենց E55 AMG՚ մակնիշի 15 ՍՏ 928 պ/հ ավտոմեքենան ձևակերպել է Ս.Հարությունյանի անունով:
Գործով վկա Սերգեյ Գևորգյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ. հոկտեմբերի 10-ին ժամը 22-ի սահմաններում իր տուն է եկել Ռոման Նազարյանը իրեն անծանոթ Գևորգ Գևորգյանի հետ: Նա խնդրել է իրեն իր տանը պահել 25.000 ԱՄՆ դոլար, որը դրված է եղել սև տոպրակի մեջ: Նրանք խոստացել են գումարը տանել մի քանի օրից: Ինքը համաձայնել է, որից հետո 2 կամ 3 օր անց կրկին նրանք եկել են, տարել գումարի մի մասը, իսկ հաջորդ օրը արձանագրությամբ մնացած գումարը առգրավել են ոստիկանության աշխատակիցները: Խոսակցություններից հասկացել է, որ այդ գումարը պատկանել է Գևորգին: Ինքն ոչինչ չի իմացել այդ գումարի գողացված լինելու մասին: Հետագայում ոստիկանության աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ այդ գումարը գողացվել է Գևորգ Գևորգյանի կողմից:
Գումարը ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ:
Հեռախոսային խոսակցությունների վերծանումներով:
5.000 ԱՄՆ դոլարը իրեղեն ապացույց ճանաչելու, տուժող Սանասար Հարությունյանին ի տնօրինություն հանձնելու մասին որոշմամբ, գումարը ստանալու ստացականով:
ՙՄերսեդես-Բենց E55 AMG՚ մակնիշի 15 ՍՏ 928 պ/հ ավտոմեքենան Ռ.Նազարյանին վաճառելու, նշված ավտոմեքենան Ս.Հարությունյանին նվիրատվության պայմանագրով հանձնելու մասին պայմանագրերը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ, նշված պայմանագրերի առկայությամբ:
Դատարանը հետազոտելով գործով ձեռքբերված ապացույցները, համադրելով դրանք միմյանց հետ, տալով դրանց քրեաիրավական գնահատական, ղեկավարվելով օրենքով, իրավագիտակցությամբ և ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ Հայաստան Մարգարյանի մեղքը ՀՀ քր.օր-ի 179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, իսկ Գևորգ Գևորգյանի մեղքը ՀՀ քր.օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ապացուցված է: Իսկ Հ.Մարգարյանի կողմից ներկայացրած ձեռագիր պայմանագիրը իր և տուժողի միջև, դատարանը գտնում է, որ այդ փաստափուղթը գրվել է հանցագործության բացահայտումից հետո:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Հայաստան Վալոդյայի Մարգարյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի հարցը` դատարանը գնահատում է ինչպես արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը, պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Անձը բնութագրող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա կին է, բնութագրվում է դրական նախկինում դատապարտված չի եղել:
Պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանք դատարանը դատարանը չի գտել:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Գևորգ Արմենակի Գևորգյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի հարցը` դատարանը գնահատում է ինչպես արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրանց անձը, պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Անձը բնութագրող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա հանցանքը կատարելիս անչափահաս է եղել, նախկինում դատապարտված չի եղել, վատառողջ է, տառապում է ՙէպիլեպսիա՚ հիվանդությամբ:
Պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի գտել:
Վերլուծելով վերը նշվածը դատարանը գտնում է, որ Հայաստան Վալոդյայի Մարգարյանի ուղղումն ու վերադասիարակումը հնարավոր է տուգանքի ձևով պատիժ կրելով և նշանակված պատիժը նա պետք է կրի, որով կվերականգնվի նաև սոցիալական արդարությունը, նշանակված պատիժը կծառայի իր նպատակին:
Դատարանը քննության առնելով ՀՀ Ազգային Ժողովի 19.06.2009թ. համաներում հայտարարելու մասին որոշման կիրառման հարցը գտավ, որ համաներում հայտարարելու մասին 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը ամբաստանյալ Հայաստան Մարգարյանի նկատմամբ կիրառելի է:
Վերլուծելով վերը նշվածը դատարանը գտնում է, որ Գևորգ Արմենակի Գևորգյանի ուղղումն ու վերադաստիարակումը հնարավոր է առանց հասարակությունից մեկուսացնելու, սակայն հսկողության պայմաններում և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չպետք է կիրառել, սահմանելով փորձաշրջան, որով և կվերականգնվի նաև սոցիալական արդարությունը, իսկ նշանակված պատիժը կծառայի իր նպատակին:
Քաղ. հայցի հարցը թողնել առանց քննության տուժողի ներկայացուցչի կողմից քաղ. հայցի պահանջ չներկայացնելու պատճառով:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Հայաստան Վալոդյայի Մարգարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր.օր-ի 179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և նրան դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի յոթհարյուրապատիկի, /700.000/ ՀՀ դրամի չափով:
Կիրառել ՀՀ Ազգային Ժողովի 19.06.2009թ. համաներում հայտարարելու մասին որոշման 1-ին կետի 3-դ ենթակետը և Հայաստան Վոլոդյայի Մարգարյանին ազատել նշանակված հիմնական պատժի կրումից:
Ընտրված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ամբաստանյալ Գևորգ Արմենակի Գևորգյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր.օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը և Գևրորգ Գևորգյանի նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, նշանակելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
Գրորգ Գևորգյանի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնել նրա բնակության վայրի այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա:
Ընտրված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան, այն հրապարակելուց հետո մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՂԱԶԱՐՅԱՆ