ԵԱՔԴ 0007/01/09





ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

30.06.2009թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով`
նախագահող դատավորª Ս.Ղազարյան
քարտուղարությամբª Հ.Ավագյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրողª Ա.Ամիրզադյանի
պաշտպան` Հ.Ստեփանյանի
թարգման` Վ.Շահինյանի

Դռնփակ դատական նիստում քննության առավ քր.գործն ըստ մեղադրանքի
Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի, ծնված 19.01.1956թ., Ալավերդի քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում ՀՀ քր. օր-ի 84 հոդվածի 8-րդ կետի հիմքով չդատապարտված, չի աշխատում, բնակվում է ք.Երևան, Վրթանես Փափազյան փողոց 7 տուն հասցեում:
Ամբաստանվում է ՀՀ քր.օր-ի 34-306 հոդվածի 1-ին մասով, 325 հոդվածի 1-ին մասով և 144 հոդվածով այն բանի համար, որ նա նախկինում հանդիսանալով ՀՀ Ազգային անվտանգության մարմինների աշխատակից, որին ծառայության բերումով վստահված են եղել ու հայտնի են դարձել պետական գաղտնիք հանդիսացող տեղեկություններ, մասնավորապես անվտանգության մարմինների հետ համագործակցած 40 գաղտնի գործակալների տվյալներ, դրանք համակարգել է, կազմել ցուցակ և հրապարակելու դիտավորությամբ պահել իր մոտ, սակայն հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներով, քանի որ 2008թ. հոկտեմբերի 15-ին այդ փաստաթղթերը հայտնաբերվել են նրա մոտ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից:
Բացի դրանից Վլադիմիր Թուրաբյանը 2008թ. ՀՀ քաղաքացիներ Ռուբեն Օհանյանից, Ռուբեն Շահմուրադյանից, Բորիս Քալաշյանից և Անդրանիկ Ղամբարյանից ստացել է պատվերներ և զբաղվել է ՀՀ քաղաքացիների` Նանա Բենիաշվիլիի, Վահան Մելքոնյանի, Քերոբ Սիմոնյանի և Հոմերոս Մարգարյանի անձնական և ընտանեկան գաղտնիք հանդիսացող տեղեկություններն ապօրինի հավաքելով և պահելով: Վլադիմիր Թուրաբյանը անձնական և ընտանեկան գաղտնիք հանդիսացող տեղեկություններն ապօրինի հավաքել և պահել է օգտագործելով ՙՀՀ փաստաբանների պալատ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների՚ փաստաբանական գրասենյակի չլրացված ձևաթղթերը, այն լրացնելով փաստաբան Մելսիկ Մանուկյանի անունից և կեղծելով վերջինիս ստորագրությունը` ներկայացրել է ՀՀ Արդարադատության նախարարության ՔԿԱԳ գործակալության տարածքային բաժիններ և ՀՀ ԿԱ Անշարժ գույքի կադաստրի պետական կոմիտեի տարածքային բաժիններ ու ստացել պատասխաններ քաղաքացիների վերաբերյալ, այսինքն հանցագործություններում, նախատեսված ՀՀ քր.օր-ի 34-306 հոդվածի 1-ին մասով, 325 հոդվածի 1-ին մասով և 144 հոդվածով:
Վերը նշված արարքների համար Վլադիմիր Թուրաբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր.օր-ի 34-306 հոդվածի 1-ին մասով, 325 հոդվածի 1-ին մասով և 144 հոդվածով, որում նա իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 1981թ. հունվարի 19-ից մինչև 1996թ-ը, վերջին հինգ տարիների ընթացքում զբաղեցրել է մոբիլիզացիոն բաժանմունքի պետի պաշտոնը: 1996թ. դատապարտվել և աշխատանքից հեռացվել է: Իր նկատմամբ քրեական գործ է հարուցվել ՀԽՍՀ քր. օր-ի 268 հոդվածով, քանի որ ինքը չարաշահել էր ծառայողական պարտականությունները: Ազգային անվտանգության համակարգում աշխատելու ժամանակ 1982թ., երբ զբաղեցրել է օպեր լիազորի պաշտոնը 10-րդ բաժանմունքում, իր աշխատանքային տետրը ոչնչացնելու ժամանակ, թերթ առ թերթ նայել է և թերթերից մեկում տեսել, որ իր անձնական գրառումներից կան այնտեղ և այդ թերթը պոկել և տարել է աշխատասենյակ ու այն դրել է իր անձնական փաստաթղթերի մեջ, իսկ տետրը ոչնչացրել է այրելու միջոցով: 1990թ. երբ բոլոր օպերատիվ փաստաթղթերը ուղարկել են Սմոլենսկ քաղաք, իր բոլոր անձնական փաստաթղթերը տարել է տուն, այդ թվում նաև այն թերթերը, որը ինքը պատռել էր աշխատանքային տետրից: Վ.Թուրաբյանը նշել է, որ ինքը մոռացել է, որ թղթի հակառակ կողմում իր աշխատանքային գրառումներն էին` գործակալների վերաբերյալ: Փաստաթղթերը տուն տանելուց հետո ինքը ոչինչ չի արել և դրանք պահել է ծրարի մեջ: 2007թ. երբ իր անձնական փաստաթղթերն է դասավորել` պատահական գտել է այդ թուղթը և կրկին այն պահել իր թղթապանակում: 2008թ. հուլիս ամսին թղթապանակից հանել է այդ թուղթը և առանց հասկանալու պատճենահանել է ու բնօրինակը ոչնչացրել այրելու միջոցով, իսկ պատճենը պահել է իր մոտ և այն որևէ մեկին ցույց չի տվել:
Փաստաբան Մելսիկ Մանուկյանի ձևաթղթերում կատարել է ստորագրություններ և օգտվելով իր իրավունքներից այդ մասին հրաժարվել է ցուցմունք տալուց:
Ամբաստանյալ Վլադիմիր Թուրաբյանին մեղսագրված արարքը ապացուցվել է ինչպես իր խոստովանական ցուցմունքներով, այնպես էլ գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Գործով վկա Մելսիկ Մանուկյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ինքը 1987-1999թթ. աշխատել է ՀՀ արդարադատության նախարարությունում և զբաղեցրել է տարբեր պաշտոններ:
Կոնկրետ չի հիշում 1994 կամ 1995թ. ծանոթացել է Վլադիմիր Թուրաբյանի հետ, որը այդ ժամանակ աշխատել է Ազգային անվտանգության մարմինների մոբիլիզացիոն բաժնում և այդ ժամանակ նա եկել էր նախարարություն, որպեսզի իրենց հաշվառումից հանի և հաշվառի որպես Ազգային անվտանգության պահեստային սպա: Ինքը Վլադիմիրի հետ ոչ մի մտերմություն չի արել և չեն հանդիպել: 2005թ. աշնանը փողոցում պատահաբար հանդիպել է Վլադիմիրին, այդ ժամանակ ինքը Վլադիմիրին չի ճանաչել և նա է հիշեցրել իր մասին, որից հետո մտաբերել է նրան և իրենց միջև խոսակցություն է կայացել ընտանեկան և անձնական հարցերի շուրջ: Այդ ժամանակ երբ հանդիպել են հեռախոսահամարներով չեն փոխանակվել, սակայն 2006թ. հունվար ամսին կրկին պատակական հանդիպել են Կոմիտասի պողոտայում և փոխանակվել են հեռախոսահամարներով և ասել է, որ եթե փաստաբանական գործեր լինեն կարող է օգտակար լինել: Վլադիմիրը իրեն դիմել է, որպեսզի նոտարական լիազորագրով մասնակցի դատական նիստերին, որի նպատակն էր պատկերացում կազմել դատարաններում քննվող քաղաքացիական գործերի մեթոդիկայի մասին: Վլադիմիրը իրեն ասել է, որ ցանկանում է մասնակցել դատարաններում որպես լիազորված անձ, քանի, որ ունի պատվերներ, իսկ համապատասխան փորձ չունի: Եղել են դեպքեր, երբ Վլադիմիրը իր հետ մասնակցել է դատական նիստերին քաղաքացիական գործերով: Անհարաժեշտության դեպքում նա հարցումները տարել է կադաստրին կամ թաղապետարանին հանձնելու համար և հարցման մեջ նշել է, որ խնդրում է պատասխանը փաստաբանական գրասենյակ ներկայացնել Վլադիմիր Թուրաբյանի միջոցով: Վլադիմիրը երբ տեսել էր իր աշխատանքային բլանկները ցանկություն էր հայտնել օգնել իրեն, ձևավորել և նոր բլանկ պատրաստել, որի համար էլ տվել է իր հին բլանկներից մեկ օրինակ, որից հետո Վլադիմիրը մոտ տաս օր անց բերել է պատրաստի երկու բլանկների օրինակներ, որից ինքն ընտրել էր այն, որը սև ու սպիտակ է եղել, արտահայտիչ չի եղել, իսկ երկրորդը, որից ինքը հրաժարվել է, եղել է գունավոր և տեքստը տպագրված է եղել, միայն պետք է եղել հասցեագրել և պահանջել տեղեկատվությունը: Այդ ժամանակ ինքը խնդրել է Վլադիմիրին ոչնչացնել երկրորդ տարբերակը: Վլադիմիր Թուրաբյանի մոտից հայտնաբերված հարցումների պատասխաններից մի քանիսն ինքը անձամբ է կատարել վերջինիս խնդրանքով, քանի որ ասել է, որ նշված անձինք իրեն են դիմել իրավական օգնության համար բայց, որպեսզի պայմանագիր կնքի նրանց հետ, խնդրել է հարցում կատարել: Կոնկրետ ինչ նպատակ է հետապնդել Վլադիմիրն իրականում չի իմասել և միաժամանակ նծել է, որ ինքը այդքան մեծ քանակությամբ հարցումներ չի կատարել և Վլադիմիրի մոտ հայտնաբերված ձևաթղթերը, այն նույն ձևաթղթերն են, որոնք ինքը խնրել էր ոչնչացնել, իսկ ձևաթղթերի վրա առկա ստորագրությունները ինքը անձամբ չի կատարել:
Գործով վկա Արմեն Նիկոլայի Հարությունյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ինքը ծառայում է ՀՀ Ոստիկանության մաշտոցի բաժնում որպես ավագ օպերլիազոր: 2007թ. աշխատանքի բերումով ծանոթացել է Վլադիմիր Թուրաբյանի հետ, որը հանդիսանում էր գործով հետախուզվող Վարուժան Աբգարյանի կողմից` տուժողի ներկայացուցիչը: Ծանոթության ժամանակ Վ.Թուրաբյանը ներկայացել էր որպես ՀՀ ազգային անվտանգության թոշակառու և աջակցություն էր ցուցաբերել հետախուզվողին հայտնաբերելու ուղությամբ: Վլադիմիրը հաճախակի է անցել իր աշխատասենյակ և հետաքրքրվել հետախուզվողով, այցելություններից մեկի ժամանակ ասել է իրեն, որ արդեն ուղիներ է գտել հետախուզվողին հայտնաբերելու համար և շուտով կիմանա նրա գտնվելու վայրը: Այդ ժամանակ Վ.Թուրաբյանը իրեն խնդրել է, որ ստուգի երկու քաղաքացիների նախկինում դատված լինելու կամ հետախուզման մեջ գտնվելու հանգամանքը ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնով: Ինքը ստուգել և Վ.Թուրաբյանին է փոխանցել ստուգված պահանջագրերի պատճենները, իսկ բնօրինակները պահել է իր մոտ:
Գործով վկա Բորիս Լևոնի Քալաշյանի այն մասին, որ ինքը 1973թ-ից մինչև 1992թ. ծառայել է ՀՀ ազգային անվտանգության մարմիններում և այդ ժամանակ ծանոթացել է Վլադիմիր Թուրաբյանի հետ: 2008թ. ամռանը պատահական հանդիպել է նրան: Հանդիպման ժամանակ Վլադիմիրից տեղեկացել է, որ նա աշխատում է, որպես մասնավոր խուզարկու և առաջարկել էր իր ծառայությունները անհրաժեշտության դեպքում: Այդ ժամանակ ինքը Վ.Թուրաբյանին ասել է, որ աշխատում եմ ՙՄԳԱ ՔԼԻԱՐՎՈՐԹ՚ ՍՊԸ-ում, որպես անվտանգության պետ և իրենց ֆիրմայից մի քանի անձինք ջրի սարքավորումներ են վերցրել և գումարները չեն վճարել: Ֆիրմային նրանք կեղծված տվյալներ են ներկայացրել և անհետացել: Թուրաբյանի առաջարկությունը ինքը չի մերժել և դիմել է վերջինիս ծառայություններին: Վ.Թուրաբյանին տրամադրել է այդ անձանց հեռախոսահամարները և ֆիրմայի հետ կնքած պայմանագրերի պատճենները, որից հետո Վլադիմիրը սկսել է աշխատել և իրեն է հերկայացրել ինչ-որ փաստաթղթեր, որոնք նա հավաքել է աշխատելու ժամանակ: Իրեն է ներկայացրել, թե նշված հեռախոսները ում են պատկանում և նեռախոսների վերծանումները: Վ.Թուրաբյանը իրեն ասել էր, որ նշված անձանցից մեկը նախկինում դատապարտված է եղել, թմրանյութերի կամ ուրիշ ինչ-որ բանի համար, այժմ կոնկրետ չի հիշում: Այդ ամենից բացի Վ.Թուրաբյանը իրեն ոչինչ չի ասել և ցույց չի տվել: Վ.Թուրաբյանին պետք է վարձատրեր գործն ավարտելուց հետո, ըստ իրենց պայմանավորվածության համաձայն մոտ 80.000 ՀՀ դրամ:
Գործով վկա Ռուբեն Սուրենի Օհանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ինքը 1976թ. ամուսնացել է Նանա Գեորգիի Բենաշվիլիի հետ, իսկ 1996թ. ամուսնալուծվել են: 2007թ. օգնության կարգով Նանային տվել է 25.000 ԱՄՆ դոլար գումար բնակարան գնելու և վերանորոգելու համար այն պայմանով, որ բնակարանի ժառանգորդները պետք է լինեն իրենց երեխաները: 2008թ. օգոստոս ամսին իմացել է, որ Ն.Բենաշվիլին ամուսնացել է օրինական կարգով ինչ-որ մեկի հետ, որի անունը ինքը չի իմացել և հետաքրքրություն է առաջացել իր մոտ, պարզելու թե ում հետ է ամուսնացել Նանա Բեդաշվիլին: ՙԳինդ՚ շաբաթաթերթում նկատել է հայտարարություն, որի բովանդակությունն էր եղել մասնավոր խուզարկուի ծառայություններ մատուցելու մասին, որտեղ նշված էր եղել հեռախոսահամարներ և անունը` Վլադիմիր: 2008թ. հոկտեմբեր ամսվա առաջին օրերին զանգահարել է հայտարարության մեջ նշված հեռախոսահամարով և հայտնել, որ ցանկանում է օգտվել իրենց ծառայություններից, որից հետո պայմանավորվել են հանդիպել: Հանդիպման ժամանակ Վլադիմիրին հայտնել է, որ իրեն հետաքրքրել է, թե Նանա Բենաշվիլին օրինական կարգով ամուսնացած է ինչ-որ մեկի հետ, թե ոչ և եթե ամուսնացած է կոնկրետ ում հետ և երբվանից: Վլադիմիրը իր պատվերը կատարելու համար պահանջել է 50.000 դրամ իր ծառայության համար: Ինքը Վլադիմիրին այդ ժամանակ տվել է 30.000 ՀՀ դրամ կանխավճար, իսկ մնացած գումարը պետք է տար պատվերը կատարելուց հետո:
Վլադիմիրի հետ հանդիպել է մի քանի անգամ, իսկ առաջին հանդիպման ժամանակ վերջինիս է փոխանցել Նանա Բենաշվիլիի լուսանկարը, ամուսնական վկայականը և անձնագրի պատճենը: Վլադիմիրի հետ հաջորդ հանդիպումների ժամանակ վերջինս իրեն ցույց է տվել Ն.Բենաշվիլիի կողակցի լուսանկարները և ՔԿԱԳ գործակալություններից ստացած տեղեկանքները, ըստ որոնց Ն.Բենաշվիլին օրինական կարգով ամուսնացած չէ, միաժամանակ Վ.Թուրաբյանը իրեն ասել է, որ դեռ ստուգումներ ունի կատարելու, որից հետո կավարտվի իր պատվերը:
Գործով վկա Ռուբեն Կարենի Շախմուրադյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է ՙԿոմֆորտ ՌԵՎ՚ ՍՊԸ-ի հիմնադիր տնօրեն: ՍՊԸ-ն զբաղվում է շինանյութերի ներմուծմամբ, ինչպես նաև մեծածախ և մանրածախ վաճառքով: 2008թ. մարտ ամսին պատվեր են ստացել ՙՎահան և որդիներ՚ ՍՊԸ-ից շինանյութ մատակարարելու համար, որն էլ իրենց կողմից կատարվել է, սակայն ապրանքի գումարները րեն ստացել, որի համար էլ 2008թ. ապրիլ ամսին դիմել է Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքի ոստիկանություն, ապրանքի իրացման գումարները ետ ստանալու համար, որտեղ էլ հարուցվել է քրեական գործ և կատարվել է քննություն: 2008թ. օգոստոս ամսվա վերջին օրերին կամ սեպտեմբեր ամսվա առաջին օրերին ՙԼրատու՚ շաբաթաթերթը կարդալիս նկատել էր` մասնավոր խուզարկուի ծառայություններ մատուցելու մասին հայտարարությունները և որոշել է մասնավոր խուզարկուի միջոցով պարզել իր ապրանքների տեղը, որից հետո զանգահարել և հանդիպել է Վլադիմիր Թուրաբյանի հետ: Հանդիպման ժամանակ Վլադիմիրին ինքն պատմել է, թե ինչ խնդիրներ ունի և ցանկանում է իր ծառայություններից օգտվել: Որից հետո ինքը Վլադիմիրին վճարել է 200.000 դրամ ըստ իրենց բանավոր պայմանավորվածության: Վլադիմիրը այդ ուղղությամբ աշխատելու ժամանակ իր հետ հանդիպել է մի քանի անգամ և հանդիպումների ժամանակ հայտնել է, որ Դավիթ Մելքոնյանը ունեցել է վարձակալված խանութ, որն այժմ չի գործում և վերջինս հաճախակի լինում է 3-րդ մասում գործող շինանյութի խանութում: Հանդիպումներից մեկի ժամանակ Վլադիմիրը իրեն ցույց է տվել լուսանկարներ, որոնք իրեն բացարձակապես չի հետաքրքրել, միաժամանակ տեղեկացրել է, որ Վահան Մելքոնյանը Կոտայքի մարզի Ակունք գյուղում սեփական հողատարածք ունի, որի մասին ինքը տեղյակ չի եղել:
Գործով վկա Անդրանիկ Վոլոդիայի Ղամբարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2004թ. Հոմերոս Մարգարյանից գնել է Նոր Արեշ 11-րդ նրբանցք 15 տունը, սակայն առք ու վաճառքը նոտարական վավերացում չի ստացել, միայն եղել է իրենց կազմած պայմանագիրը: Հոմերոսին վճարել է 11.000 ԱՄՆ դոլլար գումար, սակայն ոչ մի կերպ չի կարողացել բնակարանը ձևակերպել իր անունով հաշվառվել այդ հասցեով: Իր խնդրի մասին տեղյակ է պահել հարազատությանը և 2008թ. սեպտեմբեր ամսին իրեն ծանոթացրել են Վլադիմիր Թուրաբյանի հետ: Վլադիմիրի հանդիպման ժամանակ պատմել է իր խնդիրների մասին և վերջինս էլ ասել է, որ ինքը բնակարանի հետ կապված բոլոր խնդիրները կլուծի, որից հետո բնակարանը իր անունով կձևակերպի: Իրենց հանդիպումից երկու օր անց կրկին հանդիպել է Վլադիմիրի հետ և վերջինս իրեն ցույց է տվել մի պայմանագիր, որի դիմաց պահանջել է 300 ԱՄՆ դոլլար գումար, որն էլ ինքը տվել է նրան: Նույն օրը գումարը տալուց հետո գնացել են Հոմերոսի մոտ և որտեղ Վլադիմիրը ցույց է տվել պայմանագիրը ու բացատրել թե ինչու համար են գնացել վերջինիս մոտ: Պայմանագրի հետ ծանոթանալուց հետո նրա ներկայությամբ ինքը, կինը` Վարդանուշ Հակոբյանը և Հոմերոս Մարգարյանը վավերացրել են պայմանագիրը իրենց ստորագրություններով: Պայմանագիրը ստորագրելուց հետո Վլադիմիրը իրեն ասել էր, որ արդեն զբաղվում է բնակարանի ձևակերրպման հարցերով և նշել էր, որ մի քիչ դժվարություններ են լինելու, քանի որ այդ բնակարանի վրա գրանցված է միայն Հոմերոսի մայրը, որն էլ մահացել է: Վլադիմիրի հետ այդ օրվանից հետո այլևս չեն հանդիպել, քանի որ վերջինս իրեն խոսք էր տվել, որ նորություն լինելու դեպքում ինքը կզանգահարի:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված կեղծ ձևաթղթերով` ՀՀ Արդարադատության նախարարության ՔԿԱԳ գրասենյակներից, ՀՀ ԿԱ ԱԳԿ ՊԿ ստորաբաժանումներից և ՀՀ Արդարադատության նախարարության իրավաբանական անձանց գրանցման պետական ռեգիստրի կողմից տրված տեղեկանքները, բջջային հեռախոսների վերծանումներով, ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնից ստացված տեղեկանքների լուսապատճենները 2008թ. դեկտեմբերի 15-ի որոշմամբ, որպես իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին:
ՀՀ փաստաբանների պալատի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների փաստաբանների գրասենյակի փաստաբան Մ.Մանուկյանի տվյալներով լրացված թվով 10 կեղծ ձևաթղթերի պատճենները 2009թ. փետրվարի 4-ի որոշմամբ որպես իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին:
2008թ. հոկտեմբերի 15-ին Վ.Թուրաբյանի կողմից փաստաթղթեր ներկայացնելու արձանագրությամբ:
2008թ. հոկտեմբերի 15-ին Վ.Թուրաբյանի կողմից ներկայացված և խուզարկությամբ հայտնաբերված իրերի 2008թ. հոկտեմբերի 23-ի և 24-ի զննման արձանագրություններով:
ՀՀ Արդարադատության նախարարության ՔԿԱԳ գրասենյակներից, ՀՀ ԿԱ ԱԳԿ ՊԿ ստորաբաժանումներից և ՀՀ Արդարադատության նախարարության իրավաբանական անձանց գրանցման պետական ռեգիստրի գործակալությունից ստացված ՀՀ փաստաբանների պալատի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների փաստաբանների գրասենյակի փաստաբան Մ.Մանուկյանի տվյալներով լրացված թվով 10 կեղծ ձևաթղթերի պատճենները 2009թ. փետրվարի 4-ի զննման արձանագրություններով:
2008թ. նոյեմբերի 24-ի թիվ 2603 փորձագիտական եզրակացությամբ, ըստ որի փորձաքննության ներկայացված ՙՀՀ փաստաբանների պալատ Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների՚ փաստաբանների գրասենյակի չլրացված ձևաթղթերում եղած ստորագրությունները կատարված չեն Մելսիկ Մանուկյանի կողմից, այլ կատարված են մեկ ուրիշ անձի կողմից:
ՀՀ ԱԱԾ տնօրենի հրամանով ստեղծված տեղեկությունների գաղտնիության աստիճանը որոշելու հանձնաժողովի 2008թ. դեկտեմբերի 23-ի փորձագիտական եզրակացությամբ, ըստ որի Վլադիմիր Թուրաբյանի մոտ հայտնաբերված անվտանգության մարմինների հետ համագործակքցած գործակալների տվյալները հանդիսանում են պետական գաղտնիք:

Դատարանը հետազոտելով գործով ձեռքբերված ապացույցները, համադրելով դրանք միմյանց հետ, տալով դրանց քրեաիրավական գնահատական, ղեկավարվելով օրենքով իրավագիտակցությամբ և ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ Վլադիմիր Թուրաբյանի մեղքը ՀՀ քր.օր-ի 34-306 հոդվածի 1-ին մասով, 325 հոդվածի 1-ին մասով և 144 հոդվածով ապացուցված է:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի հարցը` դատարանը գնահատում է ինչպես արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը, պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Անձը բնութագրող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել այն, որ բնութագրվում է դրականորեն:
Պատասխանատվությունը մեղմացնող ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի գտել:
Վերլուծելով վերը նշվածը դատարանը գտնում է, որ Վ.Թուրաբյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 34-306 հոդվածի 1-ին մասով և 325 հոդվածի 1-ին մասով պատիժ պետք է նշանակվի ազատազրկման ձևով, իսկ ՀՀ քր.օր-ի 144 հոդվածով պատիժ պետք է նշանակվի տուգանքի ձևով:
Դատարանը քննության առնելով ՀՀ Ազգային Ժողովի 19.06.2009թ. համաներում հայտարարելու մասին որոշման կիրառման հարցը գտավ, որ համաներումը ամբաստանյալ Վլադիմիր Թուրաբյանի նկատմամբ կիրառելի է:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր.օր-ի 34-306 հոդվածի 1-ին մասով, 325 հոդվածի 1-ին մասով, 144 հոդվածով:
ՀՀ քր.օր-ի 34-306 հոդվածի 1-ին մասով նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, պետական պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքի զրկումով 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քր.օր-ի 325 հոդվածի 1-ին մասով նրան դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քր.օր-ի 144 հոդվածով և նրան դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քր. օր-ի 66 հոդվածի կանոններով Վլադիմիր Թուրաբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով, 200.000 դրամ տուգանք և պետական պաշտոններ վարելու իրավունքի զրկումով 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ Ազգային Ժողովի 19.06.2009թ. համաներում հայտարարելու մասին որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանին ազատել նշանակված հիմնական պատժի կրումից:
Ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացնել և Վլադիմիր Թուրաբյանին անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քր. վերաքննիչ դատարան, այն հրապարակելուց հետո մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՂԱԶԱՐՅԱՆ