ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ


Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն Քրեական գործ ԵԱՔԴ/0003/01/09
համայնքների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարանի
կազմը նախագահող դատավոր Ս.Արամյան


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


03 հուլիսի 2009 թվական ք.Երևան


ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ
ԴԱՏԱՐԱՆԸ /ԱՅՍՈՒՀԵՏ` ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`


նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
դատավորներ` Ռ.ԱԶԱՐՅԱՆ
Ժ.ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Լ.ՂԱԶԱՐՅԱՆՒ
Ն.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
պաշտպան` Ա.ՔԱՐԱՄՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ և տուժող Գ.Մովսեսյանի պաշտպան Ա.Քարամյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վերաքննության կարգով, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

1. Գայանե Ռազմիկի Մովսեսյանի`
ծնված 1959 թվականի սեպտեմբերի 02-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, խնամքին` 2-րդ խմբի հաշմանդամ ամուսինը, միջնակարգ մասնագիտական կրթությամբ, առողջ, աշխատում է <<Շտապ օգնություն>> ՓԲԸ-ի թիվ 6 ենթակայանում, որպես գծային բուժքույր, նախկինում չդատված, բնակվում է ք.Երևան, Շիրակի փողոց, 4-րդ նրբանցք, 11-րդ շենք, բնակարան 4, որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:

Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման համար:

2. Քնարիկ Գագիկի Գրիգորյանի`
ծնված 1982 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, գտնվում է փաստական ամուսնության մեջ, խնամքին` 7 տարեկան մեկ երեխա, միջնակարգ կրթությամբ, առողջ, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված է ք.Երևան, Քանաքեռ Շրջանցիկ թունել, փաստացի բնակվում է ք.Երևան, Սարյան փողոց, տուն 24, որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:

Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքի կատարման համար, և վերանայելով դատական ակտը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ


1. Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Հ.Սարգսյանի 2008 թվականի նոյեմբերի 17-ի որոշմամբ Քնարիկ Գագիկի Գրիգորյանի կողմից Գայանե Ռազմիկի Մովսեսյանի առողջությանը թեթև վնաս պատճառելու փաստի առթիվ հարուցվել է թիվ 09118708 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի հատկանիշներով:

2. Նախաքննության մարմնի 2008 թվականի նոյեմբերի 18-ի որոշմամբ` վերոհիշյալ թիվ 09118708 քրեական գործով Գայանե Ռազմիկի Մովսեսյանը ճանաչվել է տուժող:

3. Նախաքննության մարմնի 2008 թվականի նոյեմբերի 24-ի որոշմամբ կասկածյալ Քնարիկ Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:

4. Նախաքննության մարմնի 2008 թվականի նոյեմբերի 29-ի որոշմամբ Քնարիկ Գագիկի Գրիգորյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով:

5. Նախաքննության մարմնի 2008 թվականի նոյեմբերի 24-ի որոշմամբ մեղադրյալ Քնարիկ Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:

6. Նախաքննության մարմնի 2009 թվականի հունվարի 14-ի որոշմամբ Գայանե Ռազմիկի Մովսեսյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

7. Նախաքննության մարմնի 2008 թվականի հունվարի 14-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գայանե Մովսեսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:

8. 2009 թվականի հունվարի 23-ին թիվ 09118708 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գայանե Ռազմիկի Մովսեսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Քնարիկ Գագիկի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/:

9. Առաջին ատյանի դատարանի 06.04.2009թ. դատավճռով.
1. Քնարիկ Գագիկի Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով և դատապարտվել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /հարյուր հազար/ դրամի չափով:
2.Գայանե Ռազմիկի Մովսեսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /հարյուր հազար/ դրամի չափով:
Դատավճռով որոշվել է մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը Քնարիկ Գագիկի Գրիգորյանի և Գայանե Ռազմիկի Մովսեսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ:
Դատավճռով Գայանե Մովսեսյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը թողնվել է առանց քննության` նրան իրավունք վերապահելով այն ներկայացնելու քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Դատավճռով որոշվել է նաև իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված կացինը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերադարձնել տիրոջը` Հենրիկ Բաբայանին:

10. Առաջին ատյանի դատարանի 06.04.2009թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Գայանե Մովսեսյանի պաշտպան Ա.Քարամյանը:

11. Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան է ներկայացրել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների դատախազության ավագ դատախազ Ս.Ավետիսյանը:

12. Վերաքննիչ դատարանը 2009 թվականի մայիսի 20-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունել է վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գայանե Ռազմիկի Մովսեսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Քնարիկ Գագիկի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով, նշանակել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության 2009 թվականի հունիսի 01-ին, ժամը` 10.30-ին, Երևան քաղաքում:


ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ


13. Քնարիկ Գագիկի Գրիգորյանը 2008թ. հոկտեմբերի 6-ին ժամը 22:30-ի սահմաններում, Քանաքեռ 1-ին փողոցի 1-ին նրբանցքի 3-րդ տան բակում, կենցաղային հարցերի շուրջ առաջացած վիճաբանության ժամանակ ձեռքերով դիտավորյալ հարվածել է նշված տան բնակչուհի Գայանե Ռազմիկի Մովսեսյանի մարմնի տարբեր մասերին, որից հետո կացնով հարվածել է վերջինի գլխին` Գ.Մովսեսյանի առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով:

14. Գայանե Ռազմիկի Մովսեսյանը 2008թ. հոկտեմբերի 6-ին ժամը 22:30-ի սահմաններում, Քանաքեռ 1-ին փողոցի 1-ին նրբանցքի 3-րդ տան բակում, կենցաղային հարցերի շուրջ առաջացած վիճաբանության ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել Քնարիկ Գագիկի Գրիգորյանի հասցեին` անպարկեշտ ձևով ստորացնելով նրա պատիվն ու արժանապատվությունը:


ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ՊԱՀԱՆՋԸ


Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
15. Պաշտպան Ա.Քարամյանը վերաքննիչ բողոքում մասնավորապես նշել է, որ Գ.Մովսեսյանը ոչ մի անգամ չի վիրավորել Ք.Գրիգորյանին, սեռական բնույթի հայհոյանքներ չի տվել նրա հասցեին, չի ստորացրել նրա պատիվն ու արժանապատվությունը:

16. Ըստ բողոքաբերի` Ք.Գրիգորյանը կռիվ է սարքել Գ.Մովսեսյանի և նրա ամուսնու հետ, իսկ Հ.Բաբայանը դրդել և օժանդակել է Ք.Գրիգորյանին, որպեսզի վերջինս կացնահարի, սպանի Գ.Մովսեսյանին:

17. Պաշտպանը բողոքում նշել է, որ քրեական գործի նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցներով հաստատվել է, որ Քանաքեռ 1-ին փողոցի 1-ին նրբանցքի թիվ 3 տանը գործող խորտկարանի մատուցողուհի Ք.Գրիգորյանը ալկոհոլային խմիչքի ազդեցության տակ 06.10.2008թ., ժամը 22.30-ի սահմաններում անհիմն վիճաբանության մեջ է մտել նույն տանը վարձով բնակվող Գ.Մովսեսյանի հետ և ապտակել նրան: Վիճաբանությունը վեր է ածվել ծեծկռտուքի, որի ընթացքում Ք.Գրիգորյանը ծորակի կողքին գտնվող խորտկարանի պահեստարանից վերցրել է կացինը և սպանելու նպատակով հարձակվել է Գ.Մովսեսյանի վրա: Այդ պահին օգնության է հասել Գ.Մովսեսյանի ամուսինը, որը բռնել է Ք.Գրիգորյանի ձեռքը, սակայն կացինն այնուամենայնիվ կպել է Գ.Մովսեսյանի գլխին և վնասել:
Դրանից հետո Ք.Գրիգորյանը, կոտրելով մի ապակյա շիշ, փորձել է հարձակվել Գ.Մովսեսյանի վրա, սակայն վերջինիս ամուսինը` Ռ.Մխիթարյանը, նրան թույլ չի տվել:

18. Ըստ բողոքաբերի` Ք.Գրիգորյանի այդ արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին, և որ ապացուցված է նրա կողմից այդ արարքը կատարելը, մինչդեռ քրեական գործի քննության և լուծման ընթացքում թույլ է տրվել նյութական իրավունքի խախտում, այսինքն` չի կիրառվել այն օրենքը, որը ենթակա էր կիրառման:

19. Բողոքաբերը նշել է նաև այն մասին, որ վկաներ Հ.Բաբայանը, Ռ.Թումանյանը և Կ.Հովհաննիսյանը կեղծ ցուցմուքներ են տվել և այդ հանգամանքը գնահատականի չի արժանացել դատարանի կողմից:

20. Բողոքի հեղինակը խնդրել է. <<Քնարիկ Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի հատկանիշներով փոփոխել և նրան մեղադրանք առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և գործի վարույթը հանձնել դատախազին, իսկ Գայանե Մովսեսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը կարճել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ>>:

21. Վերաքննիչ բողոքի առթիվ պատասխան է ներկայացրել մեղադրողը, որում ներկայացնելով իր հիմնավորումներն այն մասին, որ առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված և պատճառաբանված, խնդրել է պաշտպանի բողոքը մերժել, իսկ դատարանի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:



ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ՈՒ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ:


Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանի և ամբաստանյալ Գ.Մովսեսյանի ելույթը, դատական ակտը չբողոքարկած կողմի` մեղադրող Ս.Ավետիսյանի, ինչպես նաև` ամբաստանյալ Ք.Գրիգորյանի պատասխանը, ուսումնասիրելով և վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի ապրիլի 06-ի դատավճիռը պետք է բեկանել, <<Համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային Ժողովի 2009 թվականի հունիսի 19-ի որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի կիրառմամբ Գայանե Ռազմիկի Մովսեսյանին դատավճռով նշանակված պատժից` 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ, պետք է ազատել, իսկ վերոհիշյալ համաներման ակտի 5-րդ կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Քնարիկ Գագիկի Գրիգորյանի մասով քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և քրեական հետապնդումը նրա նկատմամբ պետք է դադարեցնել հետևյալ պատճառաբանությամբ.

22. Պաշտպանական կողմն ըստ էության պնդելով վերաքննիչ բողոքն այն մասին, որ Գ.Մովսեսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք չի կատարել, խնդրեց առաջին ատյանի դատավճիռը բեկանել և նրա վերաբերյալ կայացնել արդարացման դատավճիռ:

23. Ամբաստանյալ Ք.Գրիգորյանն ըստ էության առարկեց վերաքննիչ բողոքի դեմ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց և խնդրեց իր նկատմամբ կիրառել վերոհիշյալ համաներման ակտը:

24. Մեղադրողը, առարկելով վերաքննիչ բողոքի դեմ, խնդրեց պաշտպանի բողոքը մերժել, իսկ առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, քանի որ այն օրինական է, հիմնավորված ու պատճառաբանվախ:
Միևնույն ժամանակ մեղադրողը չառարկեց ամբաստանյալների նկատմամբ վերոհիշյալ համաներման ակտը կիրառելու դեմ:

Ա/ Առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը


25. Առաջին ատյանի դատարանը, կատարելով ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտություն և համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջի` յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգել է հետևության, որ Գ.Մովսեսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներով:

26. Ամբաստանյալ Գ.Մովսեսյանը, ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և տվել է ցուցմունքներ այն մասին, որ ինքը և իր ամուսին Ռ. Մխիթարյանը շուրջ մեկ տարի բնակվել են Քանաքեռ 1-ին փողոցի 1-ին նրբանցքի Հենրիկ Բաբայանի եղբորը պատկանող թիվ 3 տանը: Տան մի մասը Հ. Բաբայանն օգտագործում է որպես խորտկարան: 2008 թվականի հունվար ամսից այդ խորտկարանում աշխատել է Ք. Գրիգորյանը: Նշված տան բակում գտնվում է ընդհանուր օգտագործման ջրի ծորակը և զուգարանը: Սկզբանական շրջանում իրենց և Ք. Գրիգորյանի հարաբերությունները եղել են դրական, այնուհետև իրենց միջև ծագել են վիճաբանություններ` ջրի ծորակի և զուգարանի օգտագործման շուրջ: 2008 թվականի հոկտեմբերի 06-ին ժամը 22:30-ի սահմաններում, ինքն ու իր ամուսին Ռ. Մխիթարյանը դուրս են եկել ծորակի մոտ լվացվելու և դույլով ջուր վերցնելու համար: Այդ ժամանակ եկել է նաև Ք. Գրիգորյանը և այն պահին, երբ իր ամուսինը լվացվելիս է եղել, մի քանի կեղտոտ սուրճի բաժակ է գցել լվացարանի մեջ` պնդելով, որպեսզի Ռ. Մխիթարյանը շարունակի լվացվել այդ բաժակների վրա և սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել: Ինքը ամուսնուն խնդրել է չպատասխանել նրան: Այնուհետև իր ամուսինը մտել է զուգարան, իսկ Ք. Գրիգորյանը վերադարձել է խորտկարան, իսկ ինքը դույլի մեջ ջուր է հավաքելիս եղել, երբ խորտկարանից լսել է Հ. Բաբայանի ձայնը, որը հայհոյել է իր հասցեին և Ք. Գրիգորյանին ասել, որպեսզի վերջինս վերադառնա և խփի իրեն: Դրանից հետո Ք.Գրիգորյանը, դուրս գալով խորտկարանից, սկուտեղով կեղտոտ ափսեներ է բերել և լցրել իր դույլի մեջ` ձեռքերով ջուր լցնելով իր երեսին, ապտակելով իրեն և հայհոյելով: Նշվածից հետո Ք. Գրիգորյանը ծորակի կողքին գտնվող պահեստարանից վերցրել է կացինն ու հարձակվել իր վրա: Այդ պահին օգնության է հասել իր ամուսինը, որը բռնել է Ք. Գրիգորյանի ձեռքը, սակայն կացինն այնուամենայնիվ կպել է իր գխին և վնասել: Դրանից հետո Ք. Գրիգորյանը, կոտրելով մի ապակյա շիշ, փորձել է հարձակվել իր վրա, սակայն Ռ. Մխիթարյանը նրան թույլ չի տվել: Կատարվածից հետո ինքը զանգահարել է Ոստիկանություն:

Ամբաստանյալ Գ.Մովսեսյանին առաջադրված մեղադրանքն ապացուցված է, պատճառաբանությունները` հերքված` ամբաստանյալ Ք.Գրիգորյանի, ինչպես նաև գործով վկաներ Հ.Բաբայանի, Ռ.Թումանյանի, Կ.Հովհաննիսյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով:
Այսպես.

27. Ամբաստանալ Ք.Գրիգորյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2008 թվականի փետրվար ամսից մինչև հոկտեմբեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում ինքը աշխատել է Քանաքեռ 1-ին փողոցի 1-ին նրբանցքի թիվ 3 հասցեում գտնվող Հենրիկ Բաբայանին պատկանող խորտկարանում, որպես մատուցողուհի: Այդ ընթացքում ինքը ծանոթացել է Հ. Բաբայանի եղբոր տանը վարձակալական հիմունքներով բնակվող Գայանեին և Ռուբենին, որոնք հանդիսանում են ամուսիններ: Սկզբանական շրջանում իրենց հարաբերությունները եղել են դրական, այնուհետև իր և Գ. Մովսեսյանի միջև ծագել են վիճաբանություններ կենցաղային տարբեր հարցերի շուրջ: Հ. Բաբայանի խորտկարանի և տան ընդհանուր բակում գտնվող ջրի ծորակից օգտվել են ինչպես Գայանեն և Ռուբենը, այնպես էլ ինքը: 2008 թվականի հոկտեմբերի 06-ին ժամը 22:30-ի սահմաններում ինքը խորտկարանի ափսեները լվանալու համար գնացել է ծորակի մոտ և երբ այդ ափսեները դրել է լվացարանի մեջ, իրեն են մոտեցել Գայանեն և Ռուբենը, որը հայտնել է, որ ցանկանում է լվացվել: Ինքը մի կողմ է քաշել ափսեները` վերջինին լվացվելու հնարավորություն ընձեռելով: Ռուբենի լվացվելուց հետո, Գայանեն դույլ է դրել ծորակի տակ, ջուր լցրել և հեռացել, սակայն վերադարձել է և դույլով ջուրը լցրել իր վրա` ասելով, որ իրենք հարամ են և իր վրա նետել լվացարանի մեջի ափսեները: Այնուհետև Գայանեն հայհոյել և անիծել է իրեն, իր երեխային և ծնողներին, իսկ ինքը, չհանդուրժելով վիրավորանքները, բարկացած հրել է Գայանեին: Այդ պահին Ռուբենը քաշել է իր մազերից, իրեն գցել է գետնին և սկսել է ոտքերով հարվածել, իսկ Գայանեն ծորակի մոտ դրված ափսե լվանալու հեղուկը լցրել է իր դեմքին և քաշել մազերը: Բարձրանալով գետնից` ինքը տեսել է ծորակի մոտ գտնվող դարակի վրա դրված կացինը, վերցրել է այն և օդում թափահարելով փորձել է վախեցնել Ռուբենին և Գայանեին: Ռուբենն իր ձեռքից վերցրել է կացինը և իրեն նորից գցել գետնին: Իր օգնության ճիչերին ընդառաջ եկել է Հ. Բաբայանը` Ռուբենից և Գայանեից պահանջելով հանգիստ թողնել իրեն, որից հետո նրանց մի կողմ հրելով, իրեն բարձրացրել է գետնից և տարել խորտկարան: Գայանեն գոռալով ասել է, որ զանգահարելու է Ոստիկանություն և բարձրացել տուն: Դրանից մոտ տասը րոպե անց եկել են Ոստիկանության աշխատակիցները և իրենց տարել Ոստիկանության բաժին: Ինքը կացնով դիտավորյալ չի հարվածել Գ. Մովսեսյանին, սակայն հնարավոր է, որ օդում թափահարելիս այն պատահաբար դիպել է Գ. Մովսեսյանին:

28. Վկա Հենրիկ Բաբայանի ցուցմունքով այն մասին, որ Երևանի Քանաքեռ 1-ին փողոցի 1-ին նրբանցքի 3-րդ տունը պատկանում է իրեն և իր եղբորը: Տունը բաժանված է երկու մասի: Իր եղբորը պատկանող տան մասում շուրջ մեկ տարի վարձակալական հիմունքներով բնակվել են Ռուբենը և Գայանեն: Տան իր մասնաբաժնի առաջին հարկում գտնվում է խորտկարանը, իսկ ընդհանուր բակում առկա է ջրի ծորակ և սան.հանգույց, որից օգտվել են ինչպես Գայանեն և Ռուբենը, այնպես էլ ինքը և խորտկարանի աշխատակիցները: Իր խորտկարանում որպես մատուցողուհի աշխատել է Ք. Գրիգորյանը: 2008 թվականի հոկտեմբերի 06-ին, ժամը 22:30-ի սահմաններում Ք. Գրիգորյանը, վերցնելով կեղտոտ ափսեները, գնացել է ծորակի մոտ դրանք լվանալու համար: Հինգ րոպե անց ինքը լսել է Ք. Գրիգորյանի ճչոցը և դուրս գալով բակ` տեսել է, որ Ռուբենը և Գայանեն ծեծում են նրան և հայհոյում: Ինքը միջամտել է, Ք. Գրիգորյանին բարձրացրել գետնից և տարել խորտկարան, իսկ ամուսինները բարձրացել են տուն: Քիչ անց եկել են ոստիկանները և Ռուբենին, Գայանեին ու Քնարիկին տարել Ոստիկանություն:

29. Վկա Ռոբերտ Թումանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ինքը հանդիսանում է Հ. Բաբայանի հարևանը: Հ. Բաբայանին պատկանող խորտկարանում ծանոթացել է Քնարիկ Գրիգորյանի հետ, որն այնտեղ աշխատել է, որպես մատուցողուհի: Ինքը ճանաչում է նաև Հ. Բաբայանի եղբոր տանը ժամանակավոր բնակվող Ռուբենին և Գայանեին: 2008 թվականի հոկտեմբեր ամսի սկզին, երբ ինքը գտնվել է եղբոր տան դիմաց, հայհոյանքներ է լսել Հ. Բաբայանի տանից: Մոտենալով ցանկացել է բացել տան դարպասի դուռը, սակայն դուռը փակ է եղել: Այդ ժամանակ ինքը լսել է Գ. Մովսեսյանի ձայնը, որը սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել Ք. Գրիգորյանի հասցեին: Քիչ անց եկել են Ոստիկանության աշխատակիցները, ում Գ. Մովսեսյանը հայտնել է, որ Ք. Գրիգորյանը կացնով հարվածել է իր գլխին: Ինքը նկատել է նաև, որ Գ. Մովսեսյանի ականջի հետևի մասում բարակ արյուն է հոսում:

30. Վկա Կառլեն Հովհաննիսյանի ցուցմունքով մասին, որ 2000 թվականից ինքը բնակվում է Քանաքեռ 1-ին փողոցի 1-ին նրաբանցքի թիվ 3 հասցեում և ճանաչում է հարևանությամբ բնակվող Հ. Բաբայանին, որն իր տան առաջին հարկն օգտագործում է որպես խորտկարան: Նշված խորտկարանում աշխատել է Ք. Գրիգորյանը: Տեղյակ է նաև, որ Հ. Բաբայանի տանը կից գտնվում է նրա եղբոր տունը, որտեղ ժամանակավորապես բնակվել են Ռուբենը և Գայանեն: 2008 թվականի հոկտեմբերի սկզին, երեկոյան ժամը 22:30-ի սահմաններում խանութ գնալու ճանապարհին խորտկարանի մոտով անցնելիս, ինքը լսել է բարձր ձայներ, բացել խորտկարանի դուռը և տեսել, որ Հ. Բաբայանը Քնարիկին խորտկարանի հետևի դռնից ուղեկցում է դեպի ներս: Այդ ժամանակ տան բակի կողմից լսել է Գ. Մովսեսյանի ձայնը, որը սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել Քնարիկի և նրա հոր հասցեին: Ինքը տեղյակ չէ, թե ինչ է կատարվել հետագայում:

31. Գործով չկա որևէ ապացույց վերոհիշյալ ցուցմուքները կասկածի տակ դնելու, անարժանահավատ համարելու և չկան նաև ապացույցներ այն մասին, որ նշված վկաները որևէ շահագրգռվածություն ունեն Գ.Մովսեսյանի դեմ կեղծ ցուցմունքներ տալու հարցում:

32. Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված նորմերի պահպանմամբ վերլուծելով ձեռք բերված ապացույցները, գնահատության ենթարկելով դրանք, հանգել է այն ճիշտ հետևության, որ արժանահավատ են վկաներ Հ.Բաբայանի, Ռ.Թումանյանի, Կ.Հովհաննիսյանի, ինչպես նաև Ք.Գրիգորյանի ցուցմունքները` տրված Գ.Մովսեսյանի կատարած հանցանքի կապակցությամբ: Իսկ ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալ Գ.Մովսեսյանի ցուցմունքներին, որ ինքը ոչ մի անգամ չի վիրավորել Ք.Գրիգորյանին, ապա գործում եղած և դատավճռում շարադրված փաստական տվյալների առկայության պայմաններում դրանք հավատ չեն ներշնչում դատարանին, ամբաստանյալ Գ.Մովսեսյանը տալով նման ցուցմունքներ, հետապնդում է քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ:

33. Ինչ վերաբերվում է պաշտպանի այն պատճառաբանությանը, որ Ք.Գրիգորյանը ցանկացել է Գ.Մովսեսյանին սպանել Հ.Բաբայանի դրդմամբ, վերաքննիչ դատարանը գտնում է անհիմն, քանի որ այն չի բխում գործի փաստական հանգամանքներից:
Բացի այդ, քննիչի 2008 թվականի հունվարի 15-ի որոշմամբ Հ.Բաբայանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրա գործողություններում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Քննիչի որոշումը չի բողոքարկվել և չի վերացվել: Այսինքն` Հ.Բաբայանի մասով առկա է հանցակազմի բացակայության հիմքով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին նախաքննական մարմնի վերջնական և ուժի մեջ մտած որոշում:

34. Պաշտպանի պահանջը <<<<Ք.Գրիգորյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի հատկանիշներով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու, նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք առաջադրելու և քրեական գործն այդ մասով դատախազին հանձնելու մասին>> նույնպես անհիմն է, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաստանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաններում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել:
Բացի այդ, ՀՀ Սահմանադրական դատարանի 24.07.2007թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի, որով սահմանված է գործը լրացուցիչ նախաքննության ուղարկելու իրավադրույթները, ճանաչվել է ՀՀ Սահմանադրության 19-րդ հոդվածին հակասող և անվավեր:

35. Վերաքննիչ դատարանը նույնպես հանգում է այն հետևության, որ առաջին ատյանի դատարանում դատաքննության ընթացքում հետազոտված փաստական տվյալներով, որոնք նշված են վերոհիշյալ դատավճռում, ապացուցված է այն արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալ Գ.Մովսեսյանը և այդ արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին, և որ ապացուցված է ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը:
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Գ.Մովսեսյանի մեղավորությունը նշված հանցանքը կատարելու մեջ և այդ հանցանքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

36. Առաջին ատյանի դատարանը Գ.Մովսեսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել նրա կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները:
Դատարանը Գ.Մովսեսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել:
Դատարանը գտել է նաև, որ ամբաստանյալ Գ.Մովսեսյանը ենթակա է պատժի իր կատարած հանցանքի համար և նրա նկատմամբ պետք է նշանակել պատիժ տուգանքի ձևով:
Այնուհետև, Գ.Մովսեսյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակել տուգանք` 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:

37. Վերաքննիչ դատարանը վերլուծության ենթարկելով և գնահատելով առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները հանգում է այն հետևության, որ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, լիարժեք վերլուծության ենթարկելով գործում առկա փաստական հանգամանքները, ՀՀ քրական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված պատժի` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, սահմաններում Գ.Մովսեսյանի նկատմամբ նշանակել է պատիժ` նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 ՀՀ դրամի, չափով, որը համապատասխանում է հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, և վերաքննիչ բողոքում ու գործում չկան հանգամանքներ, որոնք կարող են հիմք դառնալ Գ.Մովսեսյանի վերաբերյալ դատավճիռը բեկանելու և արդարացման դատավճիռ կայացնելու համար: Ուստի վերոհիշյալ դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:

38. Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը համարում է ճիշտ, իսկ վերաքննիչ բողոքում բերված եզրահանգումներն` անհիմն:

Բ/ Համաներման ակտի կիրառումը.

39. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածը սահմանում է. <<…հանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից, կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը:>>:

40. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածը համաներման ակտի ընդունումը դիտում է որպես քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք: Նշված հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետի համաձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե ընդունվել է համաներման ակտ:

41. <<Համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2009 թվականի հունիսի 19-ի որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը սահմանում է. <<պատժի ազատել ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների դատապարտված անձանց>>:
Սույն գործով Գ.Մովսեսյանը մեղադրվում է մինչև 2009 թվականի հունիսի 01-ը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար և այդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված է պատիժ տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով:

42. <<Համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2009 թվականի հունիսի 19-ի որոշման 5-րդ կետը սահմանում է. <<Նյութերով քրեական հետապնդում չհարուցել և քրեական հետապնդում չիրականացնել, ինչպես նաև կարճել այն անձանց կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ հետաքննության մարմինների, նախաքննության մարմինների կամ դատարանի վարույթում գտնվող ` մինչև 2009 թվականի հունիսի 1-ը կատարած հանցագործություններով քրեական գործերը, որոնցով`
1)անձինք կարող են մեղադրվել կամ մեղադրվում են այնպիսի հանցագործություններ կատարելու մեջ, որոնց համար նախատեսված է պատիժ` ոչ ավելի, քան երեք տարի ժամկետով ազատազրկում….>>:

43. Սույն գործով Ք.Գրիգորյանը մեղադրվում է մինչև 2009 թվականի հունիսի 01-ը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելու համար և այդ հոդվածով նախատեսված է պատիժ տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկից հարյուրհիսնապատիկի չափով, կամ կալանք` առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, և որ Ք.Գրիգորյանը խնդրել է իր նկատմամբ կիրառել վերոհիշյալ համաներման ակտը:

44. Համաներման որոշման 8-րդ կետում շարադրված են այն դեպքերը, որոնց առկայության պայմաններում օրենսդիրը բացառել է համաներման կիրառումը:
Գործի նյութերում բացակայում են համաներման որոշման 8-րդ կետում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող էին արգելք հանդիսանալ Գ.Մովսեսյանի և Ք.Գրիգորյանի նկատմամբ համաներման ակտի կիրառման համար:

45. Վերաքննիչ դատարանը, հիմք ընդունելով վերոգրյալները, հանգում է այն հետևության, որ վերոհիշյալ համաներման ակտի կիրառմամբ Գ.Մովսեսյանին դատավճռով նշանակված պատժից պետք է ազատել, իսկ Ք.Գրիգորյանի մասով քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և նրա նկատմամբ պետք է դադարեցնել քրեական հետապնդումը:

46. Ամբաստանյալների նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է վերացնել:

47. Առաջին ատյանի դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետով, դատավճռով ճիշտ է լուծել գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված կացնի տնօրինման հարցը և որոշել է այն վերադարձնել Հ.Բաբայանին:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետով, 393-րդ, 394-րդ հոդվածներով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաքննիչ դատարանը


ՈՐՈՇԵՑ

1. Վերաքննիչ բողոքը մերժել:

2. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի ապրիլի 06-ի դատավճիռը Գայանե Ռազմիկի Մովսեսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
<<Համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2009 թվականի հունիսի 19-ի որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի կիրառմամբ Գայանե Ռազմիկի Մովսեսյանին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի ապրիլի 06-ի դատավճով նշանակված պատժից` տուգանք 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ, ազատել:
Գ.Մովսեսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել:

3. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի ապրիլի 06-ի դատավճիռը Քնարիկ Գագիկի Գրիգորյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով, բեկանել:
<<Համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2009 թվականի հունիսի 19-ի որոշման 5-րդ կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ քրեական գործի վարույթը Քնարիկ Գագրիկի Գրիգորյանի մասով կարճել և նրա նկատմամբ դադարեցնել քրեական հետապնդումը:
Ք.Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել:

4. Գայանե Մովսեսյանի կողմից ներկայացված քաղ.հայցը թողնել առանց քննության:

5. Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված կացինը վերադարձնել Հենրիկ Բաբայանին:


6. Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

7. Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:




ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ժ.ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ

Ռ.ԱԶԱՐՅԱՆ