Գործ հ. ԵԱՔԴ/0002/01/09



Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


13 մայիսի 2009թ. ք. Երևան


ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ. ԱՐՏԵՄՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Վ. ՄԻԼԻՏՈՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Վ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ


Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով ամբաստանյալ Էրիկ Նադիրի Աբգարյանի պաշտպան Վարդան Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը` Էրիկ Նադիրի Աբգարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի մարտի 19-ի դատավճռի դեմ


Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2008 թվականի նոյեմբերի 28-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 60115208 քրեական գործը։
2008 թվականի նոյեմբերի 28-ի վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ Էրիկ Աբգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Դ.Մարտիրոսյանի 2008 թվականի դեկտեմբերի 04-ի որոշմամբ Էրիկ Աբգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացվել է:
2008 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ թիվ 60115208 քրեական գործը վարույթ է ընդունել Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի ավագ քննիչ Լ.Շմավոնյանը:
2008 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Էրիկ Նադիրի Աբգարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նույն օրվա որոշմամբ Էրիկ Աբգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2008 թվականի դեկտեմբերի 29-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան։
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի մարտի 19-ի դատավճռով ամբաստանյալ Էրիկ Նադիրի Աբգարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրման մեկ տարի ժամկետով` տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքի զրկումով մեկ տարի ժամկետով:
Ընտրվել է խափանման միջոց` ստորագրություն չհեռանալու մասին, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է նաև իրեղեն ապացույցները վերադարձնել տուժողի իրավահաջորդին:
Դատավճռի դեմ 2009 թվականի ապրիլի 10-ին ամբաստանյալ ամբաստանյալ Էրիկ Նադիրի Աբգարյանի պաշտպան Վարդան Գրիգորյանը բերել է վերաքննիչ բողոք:
Նախագահող դատավորի 21.04.2009թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել քննության։

2.Գործի փաստական հանգամանքները.

Ամբաստանյալ Էրիկ Նադիրի Աբգարյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ 2008 թվականի նոյեմբերի 22-ին ժամը 1300-ի սահմաններում իր անձնական օգտգործման “Միցուբիշի Պաջերո” մակնիշի 15ՍԼ727 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով “Մուտքն արգելվում է” նշանի առկայության պայմաններում խախտել է “Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին” ՀՀ օրենքի 23-րդ հոդվածի 3-րդ կետի պահանջը, Երևանի Ն.Տիգրանյան փողոցից աջ շրջադարձով մուտք է գործել Ն.Զարյան փողոց և դեպի Հր.Քոչար փողոցի ուղղությամբ ընթանալիս, թիվ 82 տան դիմաց խախտել է նաև ՃԵկ-ի 67-րդ կետի պահանջը, այն է` ունենալով վրաերթը կանխելու տեխնիկական հնարավորություն, չի արգելակել, շարունակել է ընթացքը, որի հետևանքով ստեղծել է վթարային իրավիճակ և վրաերթի ենթարկել հետիոտն Վախթանգ Սմբատի Բարսեղյանին և անզգուշությամբ նրան պատճառել մահ:

3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Ամբաստանյալ Էրիկ Աբգարյանի պաշտպան Վարդան Գրիգորյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատավճիռը կայացվել է նյութական իրավունքի նորմերի խախտումներով.
Դատարանը չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, որը պետք է կիրառեր: Դատարանը հիմնավորված է համարել և ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը և նրա անձը` այն, որ նա երիտասարդ է, բնութագրվում է դրական, նախկինում արատավորված չի եղել և չի դատապարտվել, զղջացել է կատարած արարքի համար, օգնել է վարույթն իրականացնող մարմնին գործով օբյեկտիվ ճշմարտությունը բացահայտելուն, կամովին հարթել է հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասը, որի արդյունքում տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչը դիմում է ներկայացրել դատարանին, որով հրաժարվել է քաղաքացիական հայցից:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգրքն ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցվորի արարքի վտանգավորության աստիճանի, բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն, քանի որ օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու, իսկ դատարանն էլ հաստատված համգամանք է համարել, որ 2008թ. նոյեմբեր ամսին տեղի ունեցած դեպքից հետո Էրիկ Աբգարյանը գտնվելով ազատության մեջ հանցագործություն չի կատարել:
Նման դեպքում հարկավոր է հաշվի առնել պատժի նպատակը, որն ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի` սոցիալական արդարությունը վերականգնելը, պատժի ենթարված անձին ուղղելը, ինչպես նաև հանցագործություններ կանխելն է:
Դատարանը պատիժ նշանակելիս պետք է անդրադառնար նրան, թե կարելի է ուղղել պատժի ենթարկվածին, ինչպես կարելի է սոցիալական արդարությունը վերականգնել և կանխել նոր հանցագործությունները:
Դատարանը հաշվի չի առել այն, որ դեպքից անմիջապես հետո իր պաշտպանյալը տուժողին օգնություն ցույց տալու և անդառնալի հետևանքները կանխելու նպատակով վիրջինիս անմիջապես իր միջոցներով տեղափոխել է “Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ” բժշկական կենտրոն, սակայն Վախթանգ Բարսեղյանը առանց գիտակցության գալու 2008 թվականի նոյեմբերի 28-ին մահացել է վերակենդանացման բաժանմունքում:
Դատարանը գտնելով, որ ամբաստանյալը բնութագրվում է դրական, նախկինում արատավորված չի եղել և չի դատապարտվել, գտնվելով ազատության մեջ` հանցագործություն չի կատարել, դեպքից անմիջապես հետո առանց մի պահ վարանելու տուժողին օգնություն ցույց տալու նպատակով անմիջապես իր միջոցներով տեղափոխել է “Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ” բժշկական կենտրոն, կամովին հարթել է հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասը, որի արդյունքում տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչը դիմում է ներկայացրել դատարանին, որով հրաժարվել է քաղաքացիական հայցից, այնուամենայնիվ գտել է, որ ամբաստանյալը նշանակված պատիժը պետք է կրի, այնինչ նման կերպ մեկնաբանելով դատարանը պետք է գար համոզման, որ ամբաստանյալի ուղղվելը, սոցիալական արդարությունը վերականգնելը հնարավոր է նաև նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով, քանի որ կատարված արարքում իրեն մեղավոր ճանաչելը և վարույթն իրականացնող մարմնին գործով օբյեկտիվ ճշմարտությունը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը ենթադրում է իրենից մեղավոր անձի կողմից կամավոր ուղղվելու միտում, իսկ վրաերթի օրվանից մինչ օրս ազատության մեջ մնալով հանցանք չկատարելը հիմնավորում է, որ Էրիկ Աբգարյանը նոր հանցանք չի կատարի, քանի որ նա նախկինում դատապարտված չի եղել, իսկ տվյալ արարքն էլ կատարել է անզգուշությամբ:
Վերը նշված հանգամանքներից ելնելով դատարանը չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, ըստ որի` եթե դատարանն ազատազրկման ձևով պատիժ նշնակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին` հաշվի առնելով հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
Տվյալ պարագայում հաշվի առնելով Էրիկ Աբգարյանի անձը բնութագրող տվյալները` այն, որ նա իր հարևանների կոմից բնութագրվում է որպես օրինակելի, համեստ, պարկեշտ երիտասարդ, դատարանը պետք է գար համոզման, որ վիջինիս ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու: Այսպիսով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը պատիժ նշանակելիս թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում, պատժի կրման հարցը քննարկելիս չի կիրառել ՀՀ քրեկան օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, որը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի համաձայն` դատավճռի փոփոխման հիմք է հանդիսանում:
Ելնելով վերոգրյալից և հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ, 3801-րդ, 381-րդ, 394-395-րդ հոդվածները, բողոք բերած անձը խնդրել է փոփոխել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԱՔԴ/0002/01/09 քրեական գործով 2009 թվականի մարտի 19-ին կայարած դատավճիռը` իր պաշտպանյալ Էրիկ Նադիրի Աբգարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակելով փորձաշրջան:

4.Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.

Ամբաստանյալ Էրիկ Աբգարյանի շահերի պաշտպան Վարդան Գրիգորյանը պնդելով վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները, խնդրեց այն բավարարել` դատավճիռը պատժի մասով փոփոխել:
Ամբաստանյալ Էրիկ Աբգարյանը միանալով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքին` խնդրեց, հաշվի առնելով պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, իր նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակելով փորձաշրջան։
Վերաքննիչ բողոքի դեմ մեղադրող Վ.Միլիտոնյանը առարկեց` նշելով, որ դատարանի դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված և այն պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ բերված վերաքննիչ բողոքը՝ մերժել։

5.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրանց դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել` դատավճիռը պատժի մասով փոփոխել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` ենթակա է արդյո՞ք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար, ի՞նչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյո՞ք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն:
Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Այսինքն` օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն գործով առկա փաստական տվյալները, հիմք են տալիս համոզվելու, որ Էրիկ Աբգարյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու:
Գործի նյութերից երևում է, որ ամբաստանյալ Էրիկ Աբգարյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար, բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված կամ այլ կերպ արատավորված չի եղել, երիտասարդ է, վրաերթից անմիջապես հետո տուժողին բժշկական օգնություն ցույց տալու նպատակով տեղափոխել է հիվանդանոց, որից հետո աջակցել է քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին դեպքի հանգամանքները վերականգնելու հարցում, կամովին հատուցել է պատճառված նյութական վնասը, տուժողի իրավահոջորդը որևէ պահանջ չունի և ներկայացված նյութական վնասի փոխհատուցման պահաջով քաղաքացիական հայցից հրաժարվել է:
Բացի այդ, տուժողի իրավահաջորդ Վարդան Բարսեղյանը դատարան է ներկայացրել գրավոր դիմում` խնդրելով Էրիկ Աբգարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հիշյալ հանգամանքներն էականորեն նվազեցնում են արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը:
Ամբաստանյալ Էրիկ Աբգարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործով չեն արձանագրվել:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիարառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրադրություններն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես՝ տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը:
Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Էրիկ Աբգարյանի կողմից հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասն հատուցվել է։
Նման պայմաններում վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործի շրջանակներում սոցիալական արդարությունը վերականգնված է։
Ինչ վերաբերում է հանցագործությունից հետո ամբաստանյալ Էրիկ Աբգարյանի դրսևորած վարքագծին, ապա հանցագործությունը կատարելուց հետո ամբաստանյալը չի լքել դեպքի վայրը, տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, նախաքննության և դատաքննության ընթացքում և մինչև օրս գտնվելով ազատության մեջ զերծ է մնացել այլ հանցավոր արարքներ կատարելուց, չի խուսափել և չի խոչընդոտել գործի քննությանը։
Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, տուժողի իրավահաջորդի դիրքորոշումը` գտնում է, որ նշված հանգամանքներն իրենց համակցությամբ հնարավորություն են տալիս հանգելու հետևության, որ ամբաստանյալ Էրիկ Աբգարյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու և վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով տվյալ գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Նշված նկատառումներով հիմնավորված համարելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը, տվյալ դեպքում դրանով կապահովվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Էրիկ Աբգարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի մարտի 19-ի դատավճիռը` նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու մասով պետք է փոփոխել և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ այն պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան:
Ամբաստանյալ Էրիկ Աբգարյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը պետք է հանձնարարել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքին` ըստ բնակության վայրի:
Դատավճիռը մնացած մասով պետք է թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 399-րդ և 402-րդ հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը


Ո Ր Ո Շ Ե Ց


Պաշտպան Վարդան Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի մարտի 19-ի դատավճիռը պատժի մասով փոփոխել:
Էրիկ Նադիրի Աբգարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Ամբաստանյալ Էրիկ Աբգարյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքին` ըստ բնակության վայրի:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ

Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ