ԵԿԴ/0339/01/17



Ո Ր Ո Շ Ու Մ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ԵՎ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ ՄԻՋՆՈՐԴՈՒԹՅՈՒՆԸ ՔՆՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը
(այսուհետ նաև` Դատարան)

Նախագահությամբ
դատավոր Դ.Հարությունյանի
քարտուղարությամբ Մ.Թովմասյանի
մեղադրող Ա.Մանուկյանի
պաշտպան Մ.Ֆարմանյանի
ամբաստանյալ Ա.Հովհաննիսյանի

2019 թվականի նոյեմբերի 25-ին ք. Երևանում
դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով ամբաստանյալ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի (ծնված 1995 թվականի հունիսի 7-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, հաշվառման վայր չունի, փաստացի բնակվում է ք.Երևան, Սոֆիայի 97Ա տանը) շահերի պաշտպան Մ.Ֆարմանյանի՝ ամբաստանյալ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին միջնորդությունը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց
2017 թվականի հունվարի 19-ին ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ 3-րդ վարչության 1-ին բաժնի օպերլիազոր Ա.Էլոյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 58150317 քրեական գործը, այն փաստի առթիվ, որ. <<Երևան քաղաքի բնակիչ Երեմ Ենովքյանը ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչությունում 2017 թվականի հունվարի 18-ին հաղորդում է տվել, որ <<Ակբա-Կրեդիտ Ագրիկոլ բանկ>> ՓԲԸ կողմից իրեն տրամադրված Visa տեսակի 4355********9464 համարի քարտից անհայտ անձն անհայտ եղանակով ս.թ. հունվարի 7-ից 9-ն ընկած ժամանակահատվածում հափշտակել է 373.400 ՀՀ դրամ և 4.500 ՌԴ ռուբլի՝ փոխանցելով <<Odnoklassniki>>, <<Mail.ru>>, <<Inter Lotto>> կայքերի հավելվածներին>>:
2017 թվականի հունվարի 23-ի որոշմամբ թիվ 59150317 քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ ՔԿ ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Թ.Նալբանդյանի վարույթ:
Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 58150317 քրեական գործով Երեմ Ենովքյանը ճանաչվել է տուժող:
2017 թվականի ապրիլի 12-ի որոշմամբ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2017 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 181-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2017 թվականի հուլիսի 7-ի որոշմամբ թիվ 58150317 քրեական գործով կալանք է դրվել մեղադրյալ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքի վրա:
2017 թվականի հուլիսի 13-ի որոշմամբ թիվ 58150317 քրեական գործով կալանք է դրվել մեղադրյալ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանին պատկանող <<Samsung>> ֆիրմայի, <<GT-S6102 մոդելի>>, 359828044073048 և 359829044073046 նույնականացման (IMEL) համարներով բջջային հեռախոսի վրա:
2017 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ սույն քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող.
. 2017 թվականի հունվարի 18-ին Երեմ Ենովքյանի կողմից ներկայացված, <<Ակբա-Կրեդիտ Ագրիկոլ Բանկ>> ՓԲ ընկերության կողմից տրամադրված քարտային հաշվի թիվ 1409527 քաղվածքը,
.2017 թվականի փետրվարի 22-ին Երեմ Ենովքյանի կողմից ներկայացված, ՌԴ <<Сбербанк России>> անվամբ ընկերության կողմից տրամադրված փաստաթղթերը,
.2017 թվականի փետրվարի 22-ին <<Յուքոմ>> ՍՊ ընկերությունից ստացված՝ Ե.Ենովքյանի անվամբ գրանցված 055-88-22-33 հեռախոսահամարի միջոցով օգտագործված սարքավորումների և դրանց մեջ տեղադրված հեռախոսահամարների հեռախոսազանգերի վերծանումները,
.2017 թվականի փետրվարի 28-ին <<Յուքոմ>> ՍՊ ընկերությունից ստացված՝ համացանցի հասանելիության բաժանորդային տվյալների վերաբերյալ փաստաթուղթը,
.2017 թվականի մարտի 17-ին <<Ինտեր Լոտո>> ՍՊ ընկերությունից ստացված՝ կայքում գրանցված օգտատիրոջ հաշվի վերաբերյալ փաստաթուղթը,
.2017 թվականի հունիսի 6-ին <<Ինտեր Լոտո>> ՍՊ ընկերությունից առգրավված՝ Գեղամ Ասատրյանի տվյալներով գրանցված խաղային հաշվի քաղվածքը,
.2017 թվականի հունիսի 13-ին <<ՄՏՍ-Հայաստան>> ՓԲ ընկերությունից ստացված՝ Ալբերտ Հովհաննիսյանի և Գեղամ Ասատրյանի կողմից օգտագործված հեռախոսահամարների հեռախոսազանգերի վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակը,
2017 թվականի հուլիսի 18-ին <<ՍԱՍ գրուպ>> ՍՊ ընկերությունից ստացված փաստաթուղթը ճանաչվել են ապացույցներ և կցվել քրեական գործին:
2017 թվականի օգոստոսի 4-ի որոշմամբ թիվ 58150317 քրեական գործով կալանք է դրվել <<Ինտեր Լոտո>> ՍՊ ընկերությունում գրանցված, մեղադրյալ Ալբերտ Հովհաննիսյանի կողմից օգտագործված թիվ 123902 և թիվ 121219 նույնականացման համարների խաղային հաշիվներում առկա դրամական միջոցների վրա:
2017 թվականի դեկտեմբերի 13-ի որոշմամբ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի կողմից Ֆլորա Եղիյանի անվամբ գրանցված խաղային հաշվի համալրման նպատակով Բագրատաշենի սահմանային անցակետի հարևանությամբ գործող ավտոլվացման կետում ավտոմեքենայի սրահից հայտնաբերված բանկային քարտի հաշվից համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ զգալի չափերով հափշտակություն կատարելու դրվագով նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել՝ դիմողի բացակայության հիմքով:
2017 թվականի դեկտեմբերի 15-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը, որը նույն թվականի դեկտեմբերի 20-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀՀ ազգային անվտանգության մարմիններում քննվող, թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ կապված և կիբեռհանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Ա.Մանուկյանի կողմից հաստատվել է, ու քրեական գործը` ըստ մեղադրանքի Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 181-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, որը 2017 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ընդունվել է դատավոր Ա.Բեկթաշյանի վարույթ:
Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 181-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այն բանի համար, որ նա <<(...) աշխատելով Երևանի Էրեբունու փողոցի 15/1 հասցեում գտնվող ավտոլվացման կետում որպես ավտոլվացող, 2017 թվականի հունվարի 7-ին նույն ավտոլվացման կետում լվացման նպատակով ժամանակավոր թողնված՝ Երեմ Ենովքյանի կողմից շահագործվող <<Ford Focus>> մակնիշի ավտոմեքենայի սրահից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափերով՝ 63.735 ՀՀ դրամին համարժեք 350 վրացական լարի գումար:
Բացի այդ, Ալբերտ Հովհաննիսյանը, համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նույն օրն ապօրինի տիրացել է հիշյալ ավտոմեքենայի սրահում գտնվող, Երեմ Ենովքյանի՝ <<Ակբա Կրեդիտ Ագրիկոլ Բանկ>> ՓԲ ընկերության <<VISA Barerar>> տեսակի բանկային քարտի տվյալներին և այդ քարտային հաշվի հետ փոխկապակցված 055 88-22-33 համարի բջջային հեռախոսաքարտին: Այնուհետև, 2017 թվականի հունվարի 7-ից 9-ն ընկած ժամանակահատվածում հիշյալ քարտային հաշվից համացանցի միջոցով փոխանցումներ կատարելով և այդ ընթացքում 055 88-22-33 հեռախոսահամարին ստացված՝ գործարքները հաստատող գաղտնաբառերն օգտագործելով, Երեմ Ենովքյանի քարտային հաշվից համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ հափշտակել է զգալի չափերով՝ ընդհանուր 411.250 ՀՀ դրամ գումար, որից 37.850 ՀՀ դրամին համարժեք 4.500 ՌԴ ռուբլին փոխանցել է <<Odnoklassniki.ru>> կայքի <<BANDIT>> պայմանական անվամբ իր անհատական էջի խաղային հավելվածին, իսկ 373.400 ՀՀ դրամը՝ <<Ինտեր Լոտո>> ՍՊ ընկերությունում Գեղամ Ասատրյանի անվամբ գրանցված, սակայն փաստացի իր կողմից օգտագործվող <<GEGAM ASATRYA>> տվյալներով խաղային հաշվին:
Այսպիսով, Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանը զգալի չափերով 63.735 ՀՀ դրամին համարժեք 350 վրացական լարի գումարը գաղտնի հափշտակելով կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարք, իսկ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ զգալի չափերով՝ ընդհանուր 411.250 ՀՀ դրամ գումարը հափշտակելով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարք:>>:
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017 թվականի հուլիսի 25-ի որոշմամբ մեղադրող Ա.Մանուկյանի միջնորդությունը՝ թիվ ԵԿԴ/0339/01/17 /58150317/ քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ամբաստանյալ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնվել է անփոփոխ և նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
Քրեական գործի վարույթը կասեցվել է մինչ ամբաստանյալ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի հայտնաբերումը:
Դատավոր Ա.Բեկթաշյանի՝ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի դատավոր նշանակվելու կապակցությամբ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0339/01/17 քրեական գործը 2019 թվականի սեպտեմբերի 4-ին մակագրվել է դատավոր Դ.Հարությունյանին:
2019 թվականի սեպտեմբերի 5-ին թիվ ԵԿԴ/0339/01/17 /58150317/ քրեական գործը ընդունվել է դատավոր Դ.Հարությունյանի վարույթ և կասեցված վարույթը վերսկսվել:
2019 թվականի նոյեմբերի 20-ին ամբաստանյալ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանը ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժին և նույն օրը ներկայացվել դատարան:
2019 թվականի նոյեմբերի 25-ի դատական նիստի ընթացքում Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի պաշտպան Մ.Ֆարմանյանը՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 181-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և թիվ ԵԿԴ/0339/01/17 քրեական գործի վարույթը կարճելու վերաբերյալ միջնորդություն է ներկայացրել դատարան:
Ամբաստանյալ Ալբերտ Հովհաննիսյանը միացավ ներկայացված միջնորդությանը՝ հավելելով, որ խորհրդակցել է նշված հարցի կապակցությամբ իր պաշտպանի հետ, իրեն բացատրվել է նշված հիմքով հետապնդումը դադարեցնելու հիմքերը և հետևանքները, մասնավորապես` նաև այն, որ նշված հիմքը չի դասվում արդարացնող հիմքերի շարքին:
Մեղադրողը չառարկեց միջնորդության դեմ՝ նշելով, որ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված ձև 8 տեղեկանքի, ինչպես նաև <<DataLex>> տեղեկատվական համակարգում առկա տեղեկությունների համաձայն Ա.Հովհաննիսյանը 2017 թվականի հունվարից հետո միջին, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործության կատարման համար չի դատապարտվել, այսինքն` սույն գործով ամբաստանյալին մեղսագրված հանցանքները կատարելուց հետո վաղեմության ժամկետները չեն ընդհատվել: Անդրադառնալով վաղեմության ժամկետի կասեցման հարցին, ապա այն նույնպես խոչընդոտ չէ, քանի որ վերջինիս նկատմամբ հետախուզում է հայտարարվել 2019թ. հուլիս ամսին, այսինքն` այն ժամանակ, երբ վաղեմության ժամկետներն անցած են եղել:
Քննարկելով միջնորդությունը, լսելով կողմերի դիրքորոշումները` Դատարանը գտավ, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 181-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումն ենթակա է դադարեցման և թիվ ԵԿԴ/0339/01/17 քրեական գործի վարույթը՝ կարճման` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի՝ հանցագործությունները դասակարգվում են՝ ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների:
2. Ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը:
(…)
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) երկու տարի՝ ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
(…)
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը: Տևող հանցագործության դեպքում վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու, իսկ շարունակվող հանցագործության դեպքում` վերջին արարքը կատարելու պահից:
3. Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է, եթե մինչև նշված ժամկետներն անցնելն անձը կատարում է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք: Այս դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված համարելու պահից:
4. Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից: Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղայականով նրա ներկայանալու պահից: Ընդ որում, անձը չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել է տասը տարի, իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից՝ քսան տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (այսուհետ նաև` Օրենսգիրք) 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները:
Օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` սույն հոդվածի առաջին մասի 6-րդ և 13-րդ կետերում նշված հիմքերով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը: Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով:
Վերոհիշյալ իրավանորմերի համալիր վերլուծությունից հետևում է, որ քրեական օրենսդրությամբ, կապված արարքի բնույթից և հանրության համար վտանգավորության աստիճանից, նախատեսված են քրեական պատասխանատվության ենթարկելու տարբեր ժամկետներ, որոնց անցնելու դեպքում կատարված արարքը կորցնում է իր վտանգավորությունը, և անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից:
Վերոգրյալի հիման վրա քրեադատավարական օրենքը վաղեմության ժամկետն անցնելը դիտում է որպես քրեական գործի վարույթը և քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք` սահմանելով, որ քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները:
Միևնույն ժամանակ քրեադատավարական օրենքը վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատելու պարտադիր նախապայման է դիտում մեղադրյալի համաձայնությունը, որի բացակայությունը ենթադրում է վարույթի շարունակում ընդհանուր կարգով (նման իրավական դիրքորոշում է արտահայտել ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԳԴ5/0022/01/10 որոշմամբ):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Գողությունը, որը կատարվել է զգալի չափերով`
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
(…)
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Ուրիշի գույքի հափշտակությունը զգալի չափերով, որը կատարվել է համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից երեքհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով և տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի առավելագույնը հիսնապատիկի չափով կամ առանց դրա:
(…)
Վերոհիշյալ իրավանորմերի համալիր վերլուծությունից կարելի է կատարել հետևյալ եզրահանգումները, մասնավորապես,
ա) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 181-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունները դասվում են ոչ մեծ ծանրության հանցանքների շարքին,
բ) եթե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 181-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունները կատարելու պահից անցել է երկու տարի, ապա քրեական գործով վարույթը ենթակա է կարճման, իսկ քրեական հետապնդումը` դադարեցման, եթե վաղեմության ժամկետն ընդհատված կամ կասեցված չի եղել,
գ) վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով քրեական գործով վարույթը ենթակա չէ կարճման, իսկ քրեական հետապնդումը` դադարեցման, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը (կասկածյալ/ամբաստանյալ):
Դատարանն արձանագրում է, որ չնայած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 181-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքները կատարելուց հետո ամբաստանյալ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի կողմից դատաքննությունից խուսափելու հիմքով վաղեմության ժամկետը կասեցվել է, այդուհանդերձ, Դատարանը փաստում է նաև, որ մինչ այդ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն արդեն իսկ անցած են եղել, քանի որ Ա.Հովհաննիսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 181-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ոչ մեծ ծանրության հանցանքները կատարել է 2017 թվականի հունվարի 7-ից 9-ն ընկած ժամանակահատվածում, մինչդեռ վերջինիս նկատմամբ դատաքննությունից խուսափելու հիմքով հետախուզում է հայտարարվել 2019 թվականի հուլիսի 25-ին, այսինքն 2 տարի 6 ամիս 16 օր անց: Բացի այդ, Դատարանն արձանագրում է նաև, որ վաղեմության ժամկետները կասեցված լինելու ժամանակահատվածում ամբաստանյալ Ալբերտ Հովհաննիսյանը պատիժ է կրել Արցախի Հանրապետության <<Շուշի>> ՔԿ հիմնարկում:
Այսպիսով, Դատարանը հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 181-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այսինքն` վերջինիս մեղսագրվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ, նրան մեղսագրվող ենթադրյալ արարքներն ավարտված համարելու օրվանից` 2017 թվականի հունվարի 9-ից, անցել է երկու տարուց ավելի ժամանակ, նրան առաջադրված մեղադրանքով առկա չէ օրինական ուժի մեջ մտած մեղադրական դատավճիռ, վաղեմության ժամկետը ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված հիմքերով ընդհատված չի եղել (հիմք դատվածության վերաբերյալ տեղեկություններ պարունակող Ձև 8 տեղեկանք), ինչպես նաև այն, որ վերջինս ցանկանում է վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվի և թիվ ԵԿԴ/0339/01/17 քրեական գործի վարույթը կարճվի, Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 181-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումն ենթակա է դադարեցման և թիվ ԵԿԴ/0339/01/17 քրեական գործի վարույթը կարճման` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 294-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` գործով վարույթը կարճելու կամ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին որոշումն ընդգրկում է նախնական քննության փուլում ընտրված խափանման և վնասի հատուցման ապահովման միջոցները, քրեադատավարական հարկադրանքի այլ միջոցները վերացնելու մասին որոշում, ինչպես նաև որոշում է իրեղեն ապացույցների ճակատագիրը:
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, Դատարանը գտնում է, որ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված ստորագրություն չհեռանալու մասին պետք է վերացնել:
Բացի այդ, Դատարանը գտնում է նաև, որ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ <<ՍԷԿՏ>> համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը պետք է վերացնել՝ այդպիսին առկա լինելու դեպքում:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ալբերտ Հովհաննիսյանի գույքի վրա դրված կալանքի հարցին, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի անշարժ և շարժական գույքի վրա, <<Samsung>> ֆիրմայի, <<GT-S6102 մոդելի>> 359828044073048 և 359829044073046 նույնականացման համարներով բջջային հեռախոսի, <<Ինտեր Լոտո>> ՍՊ ընկերությունում գրանցված թիվ 123902 և թիվ 121219 նույնականացման համարների խաղային հաշիվներում առկա դրամական միջոցների վրա դրված կալանքը պետք է վերացնել:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով իրեղեն ապացույցներ առկա չեն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41-րդ, 35-րդ, 294-րդ, 3761-րդ և 379-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի պաշտպան Մ.Ֆարմանյանի միջնորդությունը բավարարել:
Ամբաստանյալ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 181-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնել և թիվ ԵԿԴ/0339/01/17 քրեական գործի վարույթը կարճել` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:
Ամբաստանյալ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված ստորագրություն չհեռանալու մասին վերացնել:
Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ <<ՍԷԿՏ>> համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը վերացնել՝ այդպիսին առկա լինելու դեպքում:
Ամբաստանյալ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի անշարժ և շարժական գույքի վրա, <<Samsung>> ֆիրմայի, <<GT-S6102 մոդելի>> 359828044073048 և 359829044073046 նույնականացման համարներով բջջային հեռախոսի, <<Ինտեր Լոտո>> ՍՊ ընկերությունում գրանցված թիվ 123902 և թիվ 121219 նույնականացման համարների խաղային հաշիվներում առկա դրամական միջոցների վրա դրված կալանքը վերացնել:
Քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Դ.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ