Գործ ԵԿԴ/0298/01/17

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը առաջին ատյանի (այսուհետ` Դատարան)` հետևյալ կազմով,

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի«

քարտուղարությամբ` Զաբել խաչատրյանի,
Հասմիկ Ջանազյանի և
Դարինա Բեգլարյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող` Հայկ Խաչատրյանի,
տուժող` Լեոնորա Առուստամովայի
տուժողի ներկայացուցիչ` Գայանե Գրիգորյանի,

պաշտպաններ` Էրիկ Ալեքսանյանի և
Սարգիս Հովհաննիսյանի,


2018թ. հուլիսի 3-ին նույն դատարանում` դռնբաց դատական նիստում քննեց և ավար¬տեց քրեա¬կան գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
Արմինե Սաշայի Գաբրիելյանի` (ծնված 1976թ. օգոստոսի 21-ին« Տավուշի մարզի Բերդ քա¬ղա¬քում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայուհի« ՀՀ քաղաքացի« բարձրագույն կրթությամբ, խնամքին մինչև 14 տա¬րեկան երկու երե¬¬խաները, նախկի¬նում չդատա¬պարտված, հաշվառված և բնակվում է Երևանի Նոր Նոր¬քի 4-րդ զանգ¬վածի Հովհաննիսյան փողոցի 12-րդ շենքի 7-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬վոր արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստո¬րագրութ¬յուն)։

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Մասնավոր մեղադրանքի վերաբերյալ թիվ 15163217 քրեական գործը հարուցվել է 2017թ. ապրիլի 21-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշ¬նե¬րով ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնա¬կանի բաժնում` գործով տուժող Լեոնորա Առուստամովայի հաղոր¬դման առթիվ։
2017թ. ապրիլի 25-ից քրեական գործի նախաքննությունը շարունակվել և ավարտվել է ՀՀ քննչա¬կան կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬ների քննչական բաժնում։
2017թ. հունիսի 13-ին Արմինե Գաբրիելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռա¬նալու մասին ստորագրություն։
2017թ. հունիսի 21-ին Արմինե Գաբրիելյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով։
2017թ. սեպտեմբերի 28-ին որոշումներ են կայացվել Արմինե Գաբրիելյանի, Լեոնորա Առուստա¬մովայի և Արթուր Առուստամովի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` վերջիններիս արարքներում այդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի բացա¬կայության հիմքով։
2017թ. նոյեմբերի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Նահապետյանը որոշում է կայացրել Արմինե Գաբրիել¬յանի անվամբ սեփականության իրավունքով հաշվառված անշարժ և շարժա¬կան գույ¬քերի վրա կալանք դնելու մասին։
2017թ. նոյեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել Արմինե Գաբրիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացա¬կայության հիմքով։
2017թ. նոյեմբերի 21-ին քրեական գործը Արմինե Սաշայի Գաբրիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով հաստատված մեղադրական եզրա¬կացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության (սույն դատական ակտի կայացման պահին` Երևան քաղաքի ընդ¬հանուր իրավասության) դա¬տա¬րան, դատարան մուտքագրվել է 2017թ. նոյեմբերի 23-ին (նա¬խա¬գահողին փաստացի հանձնվել է 2017թ. նոյեմբերի 24-ին), 2017թ. նոյեմբերի 24-ին ընդունվել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակ¬վել դատական քննության։

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը հաս¬տատված հա¬մա¬րեց հետևյալը.
Արմինե Գաբրիելյանը 2017թ. ապրիլի 10-ին՝ ժամը 09։00-ի սահմաններում« Երևանի Արամի փողոցի 74-րդ շենքի 21-րդ բնակարանում վիճաբանել է ամուսնու քրոջ` նույն հասցեում բնակվող Լեոնորա Առուստամովայի հետ« որի ընթացքում ձեռքերով և ոտքերով հարվածել է Լ.Առուստամովայի դեմքին« աջ և ձախ ձեռքերի արմնկային հատվածներին« աջ ազդրի ներսային հատվածին՝ Լ.Առուստա¬մովային դիտավորությամբ ծեծելով և նրան պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ` աջ ուսահոդի շրջանի հետին մակերեսի« աջ բազկի ստորին երրորդականի հետին մակերեսի« աջ բազկի միջին երրորդականի դրսային մակերեսի« աջ նախաբազկի ստորին երրորդականի թիկնային մակերեսի« ձախ նախաբազկի միջին երրորդականի հետին մակերեսի« ձախ նախաբազկի միջին երրորդականի դրսային մակերեսի« աջ ազդրի վերին երրորդականի ներսային մակերեսի« աջ ազդրի վերին երրորդականի դրսային մակերեսի արյունազեղումների ձևով, այսինքն` Արմինե Գաբրիելյանը կատարել է հան¬ցավոր արարք¬, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով։
Ամբաստանյալ Արմինե Գաբրիելյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հար¬ցաքննվելիս իրեն մեղավոր չճանաչեց, հայտնեց, որ 2017թ. ապրիլի 10-ին՝ ժամը 09։00-ին գտնվել է տանը։ Իր մեծ երեխան հիվանդ է եղել, ում ջերմությունը իջեցնող դեղ էր անհրաժեշտ։ Թուղթը, որի վրա գրված էր դեղի անվանումը, տվել է ամուսնուն` Արթուր Առուստամովին, ով, թուղթը մի կողմ շպրտելով, երեխայի ներկայությամբ թքել է իր երեսին, այնուհետև՝ բռնել է իր մազերը և սկսել հարվածներ հասցնել գլխի հետևի հատվածին։ Դրանից հետո Արթուր Առուստամովը իրեն շպրտել է դեպի պատը, որից հետո նա մյուս երեխայի հետ տնից դուրս է եկել, որ երեխային ուղեկցի մանկապարտեզ։ Երբ նրանք դուրս են եկել, ինքը գնացել է հարևանությամբ բնակվող իր ամուսնու մոր մոտ, որ խոսեն, քանի որ իր և ամուսնու միջև վեճը մշտապես հրահրել է նրա մայրը։ Ամեն ինչ սրվել էր այն ժամանակ, երբ համատեղ մի բնակարանում էին ապրում, դրանից առաջ առանձին էին բնակվում և նման խնդիրներ չեն ունեցել։ Տան մեջ միմյանց միջև հարաբերությունները լարված են եղել։ Երեք ամիս ամուսիններով բնակվել են միասին, սակայն իրար հետ չեն խոսել։
Այդպես նա գնացել է իր ամուսնու մոր մոտ, որ պարզի, թե որն է տանը լարված մթնոլորտ ստեղծելու պատճառը։ Դուռը թակել է, սակայն Լեոնորա Առուստամովան դուռը չի բացել։ Այնուհետև՝ ներս է գնացել իրենց սենյակ, որ տեսնի, թե ինչպես է իր երեխան։ Այդ ժամանակ միջանցքից ձայներ լսելով՝ մտածել է, թե Լեոնորա Առուստամովան սենյակի դուռը բացել է, հետ է գնացել և տեսել, որ Արթուր Առուստամովն արդեն վերադարձել և գտնվում է նախամուտքում, իսկ Լեոնորա Առուստամովան դուռը բացել է։ Ինքն գնացել է, որ ներս մտնի նրանց սենյակ, սակայն Լեոնորա Առուստամովան, դուռը հրելով, փակել և չի բացել, որի արդյունքում իր ձեռքը վնասվել է, որի վերաբերյալ նախաքննության ընթացքում քննիչին ներկայացրել է լուսանկար։ Դռան բացված ճեղքից իր ձեռքը ներս է մտցրել, որի ընթացքում էլ ստացել է իր ձեռքի վնասվածքները։ Այդ ընթացքում Արթուր Առուստամովը հետևից իրեն ծեծի է ենթարկել՝ հարվածներ հասցնելով իր ուսերին, մեջքին և գլխին։ Այդ ամենին ականատես է եղել իր դուստր Մառլենա Առուստամովան, ով սարսափահար բղավել է. «Մամա, ինչ են անում քեզ»։ Ինքը նրան հանգստացրել է` ասելով, որ հիմա ամեն ինչ կհանդարտվի։ Այդ ամենը ավարտվել է նրանով, որ Արթուր Առուստամովը իրեն հետ է քաշել և դուռը փակել։ Ինքն այդպես էլ Լեոնորա Առուստամովային չի տեսել։ Այնուհետև՝ ինքը մտել է իրենց սենյակ, իսկ նրանք գնացել են մանկապարտեզ։ Հայտնեց, որ ոստիկանությունում այդ մասին չի հայտնել, քանի որ առաջնայինն իր համար երեխայի շահերն են եղել։ Երբ ոստիկանները եկել են իրենց տուն և պարզաբանել, որ եթե ինքը հայտնի, որ ունի մարմնական վնասվածք, ապա իրենց հետ պետք է գնա ոստիկանություն, իսկ քանի որ իր երեխան վատառողջ էր, չէր կարող երեխային թողնել և գնալ ոստիկանություն, այդ պատճառով չի հայտնել ոստիկանությանը իր վնասվածքի մասին, այլ գրել է, որ պարզապես վիճաբանություն է տեղի ունեցել։ Հայտնեց, որ Լեոնորա Առուստամովային չի հրել կամ հարվածել։ Դեպքի ավարտից հետո՝ տվյալ օրը, Արթուր Առուստամովի հրավերով իրենց տուն են եկել ոստիկաններ։ Ոստիկանության աշխատակիցների մոտ իր ձեռքով գրել բացատրությունը։ Նշեց, որ քննիչի մոտ հարցաքննվել է մեկ անգամ և երկու անգամ առերեսում է կատարվել քննիչի աշխատասենյակում։ Դեպքի մանրամասներն առաջին անգամ հայտնել է քննիչի մոտ, թե՛ առաջին հարցաքննության և թե՛ առերեսման ժամանակ։
Դատարանը փաստում է, որ ամբաստան¬յալի պատճա¬ռա¬բանությունները` տուժողին ծեծի չեն¬թարկելու վերաբերյալ, անհիմն են, չեն բխում քննվող դեպքի հանգամանքներից, հետապնդում են քրեա¬կան պատաս¬խանատվությունից և հնարավոր պատժից խուսափելու նպատակ։ Ամբաստանյալ Ա.Գրի¬գոր¬յանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել և հաստատվել է նրա ցուցմունքները դա¬¬տաքննութ¬յամբ հետա¬զոտված հետևյալ ապացույց¬ների հետ հա¬մադրելու, ստու¬գելու և գնահատելու արդյունք¬նե¬րով.
Տուժող Լեոնորա Առուստամովայի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամբաս¬տանյալն իր եղբոր նախկին կինն է, նրա հետ թշնամություն չունի, պարզապես իրենց միջև առկա է լարվածություն։ Ամբաստանյալի և իր եղբոր միջև ամուսնությունը գրանցված չի եղել։ Բնակվում է Երևանի Արամի փողոցի 74-րդ շենքի 21-րդ բնակարանում։ Բնակարանը կիսված է երկու մասերի և ունի մեկ ընդհանուր մուտք։ Մի մասում ապրում է ինքը՝ իր մայրիկի հետ, ով 83 տարեկան է, իսկ մյուս մասում՝ իր եղբայրը` կնոջ և երեխայի հետ։ Արմինեն միշտ առավոտյան երեխային տանում է մանկապարտեզ։ Դեպքի օրը բղավոցներ է լսել։ Այդ ժամանակ տանը եղել են իր մայրը, եղբայրը, եղբոր կինը և իրենց երեխան։ Արմինեն, այդ օրը մուտքի ընդհանուր դուռը փակելով, մոտեցել է իրենց դռանը և սկսել հարվածել ու պահանջել, որ դուռը բացեն՝ միաժամանակ ձեռքերով հարվածներ հասցնել իրենց դռանը։ Այդ պահին խուճապի մատնվելով` ցանկացել է զանգահարել իր եղբորը, ով, ձայներ լսելով, երեխայի` Մառլենայի հետ վերադարձել է տուն և, ընդհանուր մուտքի դուռը բացելով, մոտեցել իրենց դռանն ու ասել, որ դուռը բացեն։ Այդ ժամանակ ինքը բացել է դուռը, և Արմինեն, ներս մտնելով, սկսել է հար¬վածներ հասցնել իրեն։ Եղբայրը փորձել է, Արմինեի ուսերից բռնելով, նրան ետ պահել։ Արմինեն ձեռ¬քերով և ոտքերով հարվածներ է հասցրել իր մարմնի տարբեր մասերին, սակայն հստակ չի հիշում, թե բռունցքով է հարվածել, թե ձեռքի ափով։ Իրեն հարվածել է մոտավորապես 2-ից 3 րոպե։ Իր եղբայրը դժվարությամբ պահել է Արմինեին, իսկ ինքը նորից դուռը փակել է, որ Արմինեն իրեն չհարվածի։ Այդ ժամանակ իր մայրը գտնվել է սենյակում` իրենցից բավականին հեռու։ Նա սկզբում կանգնած է եղել, որից հետո նստել է, քանի որ իր մայրը հիվանդ է և չի կարող երկար ժամանակ կանգնած մնալ։ Դուռը փակելուց հետո նա կրկին սկսել է բղավել, սակայն թե դռնից այն կողմ հետո ինչ է տեղի ունեցել, այլևս տեղյակ չէ։ Այդքանով միջադեպը ավարտվել է։ Այդ օրը իր եղբայր Արթուրը դեպքի կապակցությամբ զանգահարել է ոստիկանություն։ Հաջորդ օրը Արթուրի հետ ներկայացել է ոստիկանություն, որտեղից իրեն ուղարկել են դատաբժշկի մոտ։ Կապտուկներ առկա են եղել իր ձախ ձեռքի և աջ ոտքի ազդրի հատվածում։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի կարգով հրապարկվեց տուժող Լ.Առուս¬տամովայի հակասական նախաքննական ցուցմունքը (2017թ. հուլիսի 12-ի առերես հար¬ցաքննութ¬¬յան արձանագրություն), համաձայն որի` տուժողը հայտնել էր, որ իր մայրը վիճաբանության ժամանակ գտնվել է կողքի սենյակում, որի շուրջ հարցադրմանն ի պատասխան` տուժողը հայտնեց, որ իր մայրը գտնվել է այն սենյակում, որտեղ տեղի էր ունեցել վիճաբանությունը։
Վկա Արթուր Առուստամովի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամբաստանյալն իր նախկին կինն է և իր երեխաների մայրը, իսկ տուժողն՝ իր քույրը։ Երեխաներից մեծը 6 տարեկան է, իսկ փոքրը` 4 տարեկան։ Նշեց, որ իրենց բնակարանն ունի մեկ ընդհանուր մուտք, բնակարանը բաժանված է երկու մասերի /ենթաբնակարանների/, որի մի մասում ապրում է ինքն՝ իր կնոջ և երե¬խաների հետ, իսկ մյուս մասում` իր քույրը և մայրը։ Դեպքի օրը՝ առավոտյան ժամը 09։00-ի սահ¬ման¬ներում պատրաստվել է երեխային տանել մանկապարտեզ, սակայն իր կինը սկսել է վիճաբա¬նութ¬յուն հրահրել իր հետ։ Ինքը կոչ է արել, որ հանդարտվի և երեխաների ներկայությամբ ավելոր¬դութ¬յուններ թույլ չտա։ Տանից դուրս գալուց հետո, երբ հասել է աստիճանավանդակների մոտ, լսել է տան մուտքի դռան փակվելու ձայները, որից հետո լսել է իր մոր և քրոջ ենթաբնակարանի դռան ուժգին թակոցները, լսել է նաև բարձրաձայն բղավոցներ՝ ուղեկցվող անպարկեշտ արտահայտություններով։ Դրանք լսելով` զանգահարել է ոստիկանություն։ Դրանից հետո երեխայի հետ վերադարձել և, իր բանա¬լիով բացելով ընդհանուր մուտքի դուռը, տեսել է, որ իր կինը ոտքով և ձեռքերով թակում է իր մոր և քրոջ են¬թաբնակարանի դուռը՝ անվայել արտահայտություններ անելով և պահանջելով, որ դուռը բացեն։ Ինքը, փորձելով հանդարտեցնել ստեղծված իրավիճակը, քրոջը խնդրել է դուռը բացել, ով, լսելով եղբոր խնդրանքը, այն բացել է։ Այդ պահին իր կինը ներխուժել է դռնից ներս և սկսել է անկանոն շարժումներ կա¬տարել իր քրոջ ուղղությամբ։ Նշեց, որ ինքը քրոջը հարվածելու պահը չի տեսել։ Փորձել է կնոջը բռնել և հետ պահել, որը սկզբում իրեն չի հաջողվել, սակայն նրան, ետևից ուսերից բռնելով, հետ է պահել, իսկ իր քույրը սենյակի դուռը փակել է, որ Արմինեն այլևս սենյակ չմտնի։ Այդ ամենը տեղի է ունեցել իր փոքրահասակ երեխայի՝ Մառլենա Առուստամովայի ներկայությամբ։ Այդ ընթացքում իր մայրը գտնվել է ընդհանուր սենյակում։ Դրանից հետո երեխային տարել է մանկապարտեզ։ Որոշ ժամանակ անց եկել են ոստիկանության երկու աշխատակիցներ և իրենից ու իր կնոջից բացատրություններ վերցրել։ Հաջորդ օրը գնացել են ոստիկանություն և վերոնշյալ դեպքի վերաբերյալ հաղորդում տվել։ Դեպքից հետո իր քրոջ մարմնի տարբեր հատվածներում տեսել է բազմաթիվ կապտուկներ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի կարգով հրապարկվեցին վկա Արթուր Առուստամովի նախաքննական հակասական ցուցմունքները, համաձայն որոնց՝ վկան հայտնել էր, որ իր կինը ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ է հասցրել իր քրոջը, որի արդյունքում նա մարմնի տարբեր հատվածներում ստացել է կապտուկներ։ Վկան նաև հայտնել էր, որ այդ ժամանակ իր մայրը պառկած էր անկողնում։ Վերոնշյալ հակասությունների շուրջ հարցադրմանն ի պատասխան` վկան պնդեց առե¬րես հարցաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը, հայտնեց նաև, որ չի հիշում, թե իր մայրը վիճա¬բանության ընթացքում սենյակի որ հատվածում է եղել։
Վկա Կարեն Առուստամովի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ տուժողը իր քույրն է, իսկ ամբաստանյալ Արմինե Գաբրիելյանը` եղբոր նախկին կինն է։ Նշեց, որ 4 տարի անընդմեջ եղել են լարված հարաբերությունների մեջ, նույնիսկ ունեցել են թշնամական հարաբերություններ։ Հայտնեց, որ քննվող դեպքի օրը, երբ գնացել է իր եղբոր բնակարան, տեսել է, որ ընտանիքի բոլոր անդամները ստրեսի մեջ են, մայրը վախեցած, դողալով և արտասվելով հազիվ է խոսել։ Քույրն իրեն հայտնել է, որ Արմինեն փորձել է ներխուժել իրենց մասնաբաժին սենյակը, իսկ քույրը պահել է դուռը, որ նա չկարողանա մտնել ներս, ինչից հետո Արմինեն սկսել է հարվածներ հասցնել դռանը և բարձրաձայն բղավել։ Այդ ժամանակ իր եղբայրը երեխային մանկապարտեզ տանելու նպատակով դրսում է եղել, սակայն, լսելով այդ ձայները, վերադարձել է և իր կնոջը ետ է քաշել, որ իրենց քրոջը չվնասի։ Երբ քույրը դուռը բացել է, Արմինեն անմիջապես սենյակ է մտել և ոտքերով ու ձեռքերով հարվածներ հասցրել իր քրոջը, ինչից հետո իր եղբայրը հետ է քաշել Արմինեին։ Այդ ամենի մասին ինքը տեղեկացել է իր մայ¬րիկի և քրոջ պատմածից։ Իր մայրը հայտնել է նաև, որ Արմինեն նրան ասել է. «այ սև շուն, մի օր քեզ վերացնելու եմ»։ Այնուհետև՝ իր քույրը իրեն ցույց է տվել վնասվածքները, որոնք ստացել է Արմինեի հարվածներից։ Կապտուկների տեսքով վնասվածքերը առկա էին նրա թևերին, որոնք ինքը տեսել է, իսկ կրծքավանդակի և ոտքի վնասվածքները ամաչել է իրեն ցույց տալ։ Նշեց, որ ըստ նրանց պատմածի` իր մայրը վիճաբանության ընթացքում եղել է սենյակում։ Մայրը խնդրել է, որ ինքը այդտեղից չգնա, մնա, պաշտպանի իրենց և տեսնի, թե ինչ է կատարվում։ Այդ օրը շատ լարված են եղել, իսկ հաջորդ օրը գնացել են ՀՀ ոստիկանություն Կենտրոնական բաժին և դեպքի վերաբերյալ հաղորդում տվել։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2017թ. ապրիլի 12-ի թիվ 0779 եզրակացությամբ« համաձայն որի` գործով տուժող Լեոնորա Առուստամովայի մարմնական վնասվածքները՝ աջ ուսահոդի շրջանի հետին մակերեսի« աջ բազկի ստորին երրորդականի հետին մակերեսի« աջ բազկի միջին երրորդականի դրսային մակերեսի« աջ նախաբազկի ստորին երրորդականի թիկնային մակերեսի« ձախ նախաբազկի միջին երրորդականի հետին մակերեսի« ձախ նախաբազկի միջին երրորդականի դրսային մակերեսի« աջ ազդրի վերին երրորդականի ներսային մակերեսի« աջ ազդրի վերին երրորդականի դրսային մակերեսի արյունազեղումների ձևով« հետևանք են բութ« կոշտ առարկաների ներգործության« հնարավոր է քննվող դեպքի ժամանակահատվածում և հանգամանքներում« որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։
Վկա Մառլենա Առուստամովայի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմուն¬քով` այն մասին« որ 2017թ. ապրիլի 10-ին՝ ժամը 09։00-ի սահմաններում« իր հարսը՝ Ա.Գաբրիելյանը« ցան¬¬¬կանալով մտնել ներս« ոտքերով և ձեռքերով հարվածել է իրենց բնակարանի մուտքի դռանը և բղա¬վել« իսկ իր աղջիկը՝ Լ.Առուստամովան« ներսից պահել է դուռը։ Այդ ժամանակ միջանցքից լսվել է որդու՝ Արթուր Առուստամովի ձայնը« ով ասել է« որ ուզում է ներս մտնել։ Այդ լսելով՝ Լ.Առուստամովան բացել է դուռը« որի ընթացքում Արմինե Գաբրիելյանը հարձակվել է Լ.Առուստամովայի վրա և ձեռքերով և ոտքե¬րով հարվածել նրան։
Դատարանը փաստում է, որ զառամյալության և տեղաշարժման խնդրի առկա¬յության պատճա¬ռով Դատարան չհրավիրված վկա Մ.Առուստամյանի նախաքննական ցուց¬մունքի հրա¬պարակումը կա¬րող է դրվել սույն դատական ակտի հիմքում և օգտագործվել, քանի որ այդ ապացույցը ամբաս¬տանյալի մեղավորությունը հաստատող միակ կամ վճռորոշ ապացույցը չէ, ի դեմս վերը թվարկված ապացույց¬ների` առկա են հակակշռող գործոններ« որոնք թույլ են տալիս արդարացի և պատշաճ ձևով գնահատել այդ ցուցմունքի հավաստիությունը՝ այն որպես ապացույց ճանաչելու համար։
Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ Դատարան հրավիրված և օրինական ներկայացուցչի մասնակցությամբ հարցաքննված անչափահաս վկա Մառլենա Առուստամովան Դատարանում հայտ¬նեց, որ առավոտյան իր հայրիկն իրեն տանելիս է եղել մանկապարտեզ։ Իր քույրիկը այդ ժամանակ հիվանդ էր և մայրը դեղերի ցուցակը լուռ տվել է իր հայրիկին, ով թքել է իր մայրիկի դեմքին, ցուցակը վերցրել, մազերը քաշել և հետևից ծեծել։ Հետո հայրիկը գնացել է դրսի պատշգամբ, իսկ ինքը կանգնել է վերելակի առջև։ Երբ վերելակը բացվել է, հայրիկը լսել է մայրիկի ձայնը և հետ գնացել տուն։ Իր հորաքույրը դուռը մի փոքր բացել է, իսկ մայրը ձեռքը մտցրած է եղել ներս, որից հետո իրենք մտել են տուն։ Հայրիկը մայրիկին ծեծել է և մազերից քաշել։ Սենյակի դուռը փակ է եղել։ Երբ հորաքույրը լսել է հայրիկի ձայնը, դուռը մի փոքր բացել է։ Այդ սենյակի ներսում իր տատիկը նստած էր, իսկ հորաքույրը դուռն էր պահում, որ մայրիկը ներս չմտնի։ Հորաքույրը վախենում էր մայրիկից, սակայն մայրիկը նրան ոչինչ չէր արել։ Մայրիկը ցանկանում էր սենյակ մտնել, որ խոսեր տատիկի հետ։ Մայրիկի և հորաքրոջ միջև խոսակցություն չի լսել։ Մայրիկը ոչ ոքի չի հարվածել և իր մայրիկին ևս ոչ ոք չի հարվածել՝ բացի հայրիկից, հորաքրոջը ևս ոչ ոք չի հարվածել։ Եթե հարվածներ լիներ, ինքը կնկատեր, քանի որ ողջ ժամանակահատվածում այդտեղ է եղել։ Դեպքից օրեր առաջ, մայրիկի բացակայության ժամանակ, հորաքույրն իրեն ասել է, որ իր մայրը մարդասպան է։ Մայրիկն ու հայրիկը հաճախակի չեն վիճել, միայն այդ օրն է եղել, չի տեսել, որ մայրիկը հորաքրոջ և տատիկի հետ վիճի։ Դեպքից հետո մայրիկի հետ ապրում է այլ բնակարանում, հայրիկին տեսնում է դասի գնալիս։ Նշեց, որ վերոնշյալ դեպքի հետ կապված տանը մայրիկն իրեն ոչինչ չի պատմել, հորաքույրը և տատիկը բարի չեն։ Երբ մայրը աշխա¬տանքի էր լինում, ինքը մնում էր տատիկի, հորաքրոջ և հայրիկի հետ, այդ ընթացքում նրանք խաղում են իր հետ, խաղալու ընթացքում միշտ հանգիստ են խոսում միմյանց և իր հետ։ Հայրիկն իրեն և քույրիկին երբևէ չի հարվածել, հայրիկին տեսել է միայն մայրիկին հարվածելիս, երբ մայրիկը ցանկացել է տա¬տիկի սենյակի դուռը բացել, ինքը կանգնած էր նրա ետևի մասում։
Գնահատելով անչափահաս վկա Մ.Առուստամովայի վերոնշյալ ցուցմունքը` Դատարանը փաս¬տում է, որ այն ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքը հերքող կամ վի¬ճարկող ապացույց չէ, քանի որ քննվող դեպքին նախորդած միջադեպը` ծնողների միջև վեճի առկայությունը, այդ վեճին առհասարակ չմասնակցած մեկ այլ անձի` տուժողին ծեծի ենթարկած ամբաստանյալ Ա.Գրի¬գոր¬յանի մեղավորությունը կասկածի տակ դնող հիմնավոր և բավա¬րար փաստարկ չէ։ Ինչ վերաբերում է նույն վկայի այլ ցուցմունքներին` Ա.Գրիգորյանի կողմից տուժողին որևէ հարված չպատճառելու, նման հարվածներ լինելու դեպքում դրանք նկատելու անխուսափելիության վերաբերյալ, ապա դրանք հերք¬վում են ոչ միայն դեպքին ականատես, գործի ելքով ենթադրաբար շա¬հագրգռված անձանց` տու¬ժողի, վկաներ Արթուր Առուստամովի և Մառլենա Առուս¬տամովի ուղղակի, վկա Կարեն Առուս¬տամովի անուղ¬ղակի ցուցմունքներով, այլև դատաբժշկական փորձաքննության 2017թ. ապրիլի 12-ի թիվ 0779 եզրա¬կացությամբ« համաձայն որի` գործով տուժող Լեոնորա Առուստամովայի մարմնին հայտ¬նաբերվել են պատճառման ժամկետով և հանգամանքներին համընկնող (վերոնշյալ անձանց ցուցմունք¬ների արժա¬նա¬հավատությունը հաստատող) մարմնական վնասվածքներ։

Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատա¬¬րա¬նը հաս¬տատված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Արմինե Գաբրիելյանը մեղավո¬րութ¬¬¬յամբ կատարել է հան¬ցա¬վոր արարք« որը համա¬պա¬տաս¬¬խանում է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬գործության հատ¬կանիշ¬ներին, հետևաբար` վեր¬ջինս քրեա¬¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬¬կա է այդ հոդվածով։
Դատարանը նաև արձանագրում է, որ տուժողի դիրքորոշման, ամբաստանյալ Ա.Գաբրիելյանի կողմից առաջադրված մեղադրանքը չընդունելու և չզղջալու պայմաններում բա¬ցա¬կայում է նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73-րդ հոդվածի կարգով քրեական պատաս¬խանատվությունից ազա¬տելու հիմքը։

Նշանակվող պատժի և լուծման ենթակա այլ հարցեր.
Ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որո¬շելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հան¬ցա¬¬¬գոր¬¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատա¬րած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն ար¬դարացի« համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը« այն կա¬տա¬րելու հան¬գա¬մանք¬ներին« հան¬¬ցավորի անձնա¬¬վորությանը« անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է« որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հան¬րության համար վտան¬գա¬վո¬րության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատաս¬խա¬նատ¬վությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախա¬տեսված պատիժ¬ներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակ¬ները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակ¬տի հիմ¬նա¬վո¬րումները« այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները« պարտադիր են դատարանի հա¬մար նույ¬¬¬նանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը« Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմ¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով նախատեսված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դա¬տա¬րանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առա¬ջին մասում նշված չեն։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արմինե Գաբրիելյանի անձը բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտրոն 2017թ. դեկտեմբերի 5-ին կատարված հարցման արդյունքների) և սեռը, իսկ որ¬պես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հան¬գամանք` խնամքին մինչև 14 տարեկան երկու երեխաների առկայութ¬յունը (ըստ Դատարանում հարցաքննված անձանց ցուցմունքների և դատավարության կողմերի չվիճարկվող փաս¬տի)։
Դատարանը ամբաստանյալ Արմինե Գաբրիելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծան¬րաց¬նող այլ հան¬գա¬մանք¬ներ չարձանագրեց։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արմինե Գաբրիելյանի նկատ¬¬մամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով սահ¬մանված հանցա¬կազմը նախատեսում է այլ¬ընտրան¬¬¬¬քային պատժատե¬սակներ` տու¬գանք կամ կալանք, ուստի սույն գոր¬ծի շրջանակներում քննարկման ենթակա են ամ¬բաս¬տանյալի նկատմամբ նշանակ¬վող պատժի տեսակի ընտ¬րության, պատ¬ժաչափի, այդ թվում՝ տվյալ հոդվածով նախա¬տեսված պատիժների նվազագույն չափից ավելի մեղմ պատիժ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), իսկ կալանքի ձևով պատիժ նշանակելու դեպքում` այդ պատիժը ռեալ կրե¬լու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հար¬ցե¬րը։
Հաշվի առ¬նե¬լով ամբաստանյալ Ա.Գաբրիելյանի անձը բնու¬թագրող տվյալները, մասնավո¬րա¬պես` նախկինում դատապարտված չլինելը, նրան մեղ¬սագրվող հան¬¬ցավոր արար¬քի բնույթը և վտան¬¬գա¬վորության ցածր աս¬տի¬ճանը (ոչ մեծ ծանրության դիտա¬վորյալ հանցա¬գործություն է), նրա պատասխա¬նատ¬¬վութ¬յունն ու պա¬տիժը ծան¬րացնող հան¬գա¬մանք¬ների բացա¬կայությունը, ինչ¬պես նաև ղեկա¬վար¬վելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պա¬հանջով՝ Դատարանը հանգում է հա¬մոզ¬ման, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի սանկցիայով նա¬խա¬¬տեսված պատժա¬տեսակ¬ներից ամբաստանյալ Արմինե Գաբրիելյանի նկատ¬մամբ կարող է նշանակել նվազ խիստ պատժատե¬սակը` տուգանքը։ Դատարանի համոզմամբ ամբաստանյալ Արմինե Գաբրիելյանի նկատմամբ տուգանքի նվազագույն չափով պատիժ նշանակելն ինք¬նին կապահովի պատժի նպատակները, վերոնշյալ պա¬տիժն է արդա¬րացի ու միա¬ժա¬¬մանակ անհրա¬ժեշտ նրան ուղղելու և հնարավոր նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յունները կան¬խելու, սոցիա¬¬լական արդարությունը վերականգնելու հա¬մար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 51-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վի¬ճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա հա¬մար ժամկետ է սահմանում առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել առավելագույնը մեկ տարվա ընթացքում։ Այդ դեպքում սահմանվում է տուգանքի վճար¬ման ժամանակացույց, և որոշվում է յուրաքանչյուր անգամ վճարման ենթակա գումարի չափը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 431-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` տուգանքի վճա¬րումը կարող է հետաձգվել կամ տարաժամկետվել մինչև մեկ տարի ժամկետով, եթե տուգանքի անհապաղ վճարումը դատապարտյալի կողմից անհնար է։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արմինե Գաբրիելյանի խնամքին երկու փոքրահասակ երեխա¬ների առկայության փաստը, տու¬գանքն անհապաղ և ամբող¬ջութ¬յամբ վճա¬րելու հնարավոր դժվարութ¬յունները՝ Դատարանը փաստում է, որ նշանակված տուգանքի գումարը վերջինս կարող է վճարվել մաս-մաս՝ 10 ամսվա ընթացքում։
Ամբաստանյալ Արմինե Գաբրիելյան նկատմամբ ընտրված խա¬¬¬փանման միջոցի՝ չհե¬ռա¬նալու մասին ստորագրության հարցը քննարկելիս` Դատա¬րանը փաստում է« որ դրանք անհրա¬ժեշտ է թող¬նել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների« դատական ծախ¬սե¬րի« գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի« քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին« սա¬կայն Դատարանը« պարզելով« որ սույն գործով ամբաստանյալ Արմինե Գաբրիելյանի դեմ քաղա¬քացիական հայց չի ներ¬կայացվել, քրեական գործով իրեղեն ապացույց¬ներ չկան, սահ¬մա¬¬նա¬փակվում է այդ փաստերի արձա¬նագրմամբ։
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ որպես դատական ծախս` ամբաստանյալ Արմինե Գաբրիել¬յանից հօգուտ ՀՀ ֆինանսների նախա¬րա¬րության (ՀՀ պետական բյուջեի) անհրաժեշտ է բռնա¬գան¬ձել 8.000 (ութ հազար) ՀՀ դրամ գումար (2017թ. ապրիլի 12-ի դատաբժշկական փորձաքննության ծախսը)։
Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Նահապետյանի 2017թ. նոյեմբերի 14-ին կայաց¬րած որոշմամբ գործով ամբաստանյալ Արմինե Գաբրիելյանի անվամբ սեփականության իրավունքով հաշվառված անշարժ և շարժա¬կան գույ¬քերի վրա դրված հնարավոր արգելանքներն անհրաժեշտ է պահպանել` մինչև 8.000 (ութ հազար) ՀՀ դրամի չափով դա¬տա¬կան ծախսի լրիվ բռնա¬գան¬ձումը կամ կամովին վճարելը։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ղեկավար¬վելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդված¬ներով, Դատա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց՝

Արմինե Սաշայի Գաբրիելյանի ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬նակել պատիժ` տու¬գանք` նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկի` 30.000 (երեսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Վերոնշյալ տուգանքի վճարման համար սահմանել 10 (տաս) ամիս ժամկետ` Արմինե Սաշայի Գաբրիելյանին թույլատրելով յուրաքանչյուր ամսվա համար վճարել 3.000 (երեք հազար) ՀՀ դրամ գու¬¬մար, որի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնա¬րարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայության համա¬պա¬տաս¬¬խան ստո¬րաբա¬ժան¬մանը։
Արմինե Գաբրիելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհե¬ռանալու մա¬սին ստո¬րագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելը։
Որպես դատական ծախս` Արմինե Սաշայի Գաբրիելյանից հօգուտ ՀՀ ֆինանսների նախարա¬րության բռնագանձել 8.000 (ութ հազար) ՀՀ դրամ գումար։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Նահապետյանի 2017թ. նոյեմբերի 14-ին կայացրած որոշմամբ Արմինե Սա¬շայի Գաբրիելյանի անվամբ սեփականության իրավունքով հաշվառված անշարժ և շարժա¬կան գույ¬քերի վրա դրված հնարավոր արգելանքները պահպանել` մինչև 8.000 (ութ հազար) ՀՀ դրամի չափով դա¬տա¬կան ծախսի լրիվ բռնա¬գան¬ձումը։
Դատավճիռը ստացման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ