Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0276/01/17
Վիճակագրական տողի համար :
6.4
Պատասխանող
Գրիգոր Գրիգորյան Սուրենի
Գրիգոր Սուրենի
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սերգեյ Մարաբյան
Սեվակ Համբարձումյան
Տիգրան Սահակյան
Տիգրան Սիմոնյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
Հոդվածներ
Քրեական վերաքննիչ
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգիրք
Հոդված 379-381
Հոդված 361-1
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սերգեյ Մարաբյան
Սեվակ Համբարձումյան
Տիգրան Սահակյան
Տիգրան Սիմոնյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2019-02-28 | 11:30 | 5 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-07-04 | 11:30 | 1 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-06-11 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-05-14 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-05-11 | 11:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-04-04 | 10:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-02-19 | 16:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-12-28 | 09:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-11-20 | 11:00 | 1 | Կայացել է |
ԵԿԴ/0276/01/17
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
04 հուլիսի 2018թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
դատարանը`
նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.ՉԱԽՈՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Գ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
պաշտպան Հ.ԱՆԱՆՅԱՆԻ
դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Գրիգոր Սուրենի Գրիգորյանի` ծնված 01.04.1987թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ա-մուրի, իր հայտարարությամբ` խնամքին 2 անձ և բարձրագույն կրթությամբ, առողջ, չի աշ-խատում, չդատված, բնակվում է` ք.Երևան, Քանաքեռ 1-ին փողոց, տուն հ. 37, արգելանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Ամբաստանյալ Գրիգոր Գրիգորյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «Խաբեությամբ ուրիշի առանձնապես խոշոր չափերով գույքը հափշտակելու դիտավորությամբ 2017թ. հու-լիսին ծանոթացել է Վահագն Ռաֆիկի Դավթյանի հետ, ումից նախօրոք տեղեկանալով ըն-տանիքով ԱՄՆ մեկնելու ցանկության մասին` վստահեցրել է, որ 30.000 ԱՄՆ դոլարի դիմաց կարող է կազմակերպել ԱՄՆ-ում «Գրին Քարտ» ստանալը, այսինքն` կացության կարգավի-ճակի ձևակերպման գործընթացը։ Հանցավոր մտադրությունն իրագործելու հպատակով, 2017թ. օգոստոսին Երևան քաղաքի «Արմենիա-Մարիոթ» հյուրանոցի սրճարանում հանդի-պել է Վահագն Դավթյանի հետ, ստուգումներ կատարելու կեղծ պատրվակով վերցրել է վեր-ջինիս ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը և որոշ ժամանակով դուրս է եկել սրճարանից, ապա վե-րադառնալով` տեղեկացրել է, որ հստակ կարող է ձեռք բերել ԱՄՆ «Գրին Քարտ»` այդ կերպ ավելի ամրապնդելով նախօրոք ձեռք բերած վստահությունը, ինչի արդյունքում սրճարանում Գրիգոր Գրիգորյանը Վահագն Դավթյանից պահանջել և ստացել է 7.173.000 ՀՀ դրամին հա-մարժեք 15.000 ԱՄՆ դոլար` պայմանավորվելով գումարի մյուս մասը վերցնել ԱՄՆ դեսպա-նատանը` 2018թ. մայիսին կայանալիք հարցազրույցից հետո։ Սակայն ԱՄՆ «Գրին քարտ» ձեռք բերելու ուղղությամբ որևէ էական գործողություններ չկատարելով, միաժամանակ այլ անձանց համար այն ձեռք բերելու իրականում որևէ հնարավորություն չունենալով` խարդա-խությամբ հափշտակել է Վահագն Դավթյանին պատկանող առանձնապես խոշոր չափերով հիշյալ գումարը»։
Ամբաստանյալ Գ.Գրիգորյանը` մինչև դատաքննությունն սկսվելը, միջնորդեց կիրա-ռել արագացված դատական քննության կարգ և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկա-յացնում է կամավոր` իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, առաջադրված մեղադ-րանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լի-ովին մեղավոր է ճանաչում և գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անց-կացնելու հետևանքները։
Նկատի ունենալով, որ մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս չի առարկել արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեմ, իսկ տուժողը չի առար-կել ամբաստանյալի միջնորդությանը, դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի միջնորդութ-յունը բավարարվել է և դատական քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով։
Դատարանը, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալի հա-մաձայն լինելու հանգամանքն ու հանգելով եզրակացության, որ մեղադրանքը, որի հետ հա-մաձայնվեց ամբաստանյալը, հիմնավորված է և հաստատվում է քրեական գործով հավաք-ված ապացույցներով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գ.Գրիգորյանը կատարել է հանցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի չափը որոշելիս, դատարա-նը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և հետևանքները, հանցագործությունից հետո նրա դրևսորած վարքագիծը, այնպես էլ արագացված կարգով անցկացված դատական քննության ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Գ.Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա համաձայնվեց մեղադրանքի հետ և անկեղծորեն զղջաց կատարած հանցանքի համար։
Որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալ՝ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա առաջին անգամ է դատապարտվում և բնութագրվում է դրական։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը« դա կատարելու հանգամանքներին« հանցավորի անձնավորությանը« անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանք-ներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակ-վում է« եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
Մեջբերված իրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբեր-յալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07« ՎԲ-142/07« ՎԲ-192/07« ՎԲ-201/07« ԵՇԴ/0029/01/08« ԵԿԴ/0042/01/11« ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումնե-րում։ Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրա-վունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրա-վական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Պատիժն ար-դարացի է« եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը« ինչպես նաև բավարար պատ-ժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահան-ջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի« իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևա-վորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի« հան-ցավորի անձի« պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահո-վելու անհրաժեշտությունից։
38. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտա-կում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պա-տիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծան-րացնող հանգամանքները։ (...)»։
Մեջբերված քրեաիրավական դրույթը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթար-կել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-139/07, ՎԲ-195/07, ՎԲ-01/08, ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09, ՍԴ/0226/01/09, ԳԴ1/0003/01/10, ՍԴ/0085/01/10, ԵԿԴ /0126/01/10, ԵԷԴ/0201/01/11, ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում։
Վերոնշյալ որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված կայուն նախա-դեպային իրավունքի համաձայն՝ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առ-կա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարա-վոր է առանց իրական պատիժ կրելու։ Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ նման հետևության կարելի է հանգել միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականո-րեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանա-փակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը, կոնկրետ գործի հանգամանքների բազմա-կողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման հիման վրա, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ինչ-պես նաև նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մա-սում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը, անձի նկատմամբ նշա-նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պարտավոր է հաշվի առնել՝
ա) հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները,
բ) պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգա-մանքները,
գ) հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույ-թը,
դ) հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոց-ները,
ե) հանցանք կատարած անձի մեղքի ձևը,
զ) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը և այլն։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014 թվականի հոկ-տեմբերի 31-ին կայացրած որոշմամբ արձանագրել է, որ. «Նշանակվող պատժի արդարա-ցիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագոր-ծության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին։
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլ-վում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշ-վել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։
Վկայակոչված հանգամանքները, այլ հանգամանքների հետ համակցությամբ ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության վրա և պետք է իրենց համապատասխան գնահա-տականը ստանան յուրաքանչյուր գործով պատիժ նշանակելիս։
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազ-մում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջու-թյան մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգե-բանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցա-ղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն։
Հանցագործության կատարման մեջ մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը պարտավոր է գործի նյութերում առկա փաստական տվյալների հի-ման վրա պատճառաբանել ինչպես պատժի տեսակի և չափի ընտրության, այնպես էլ ազա-տությունից զրկելու հետ կապված պատիժը կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ իր որո-շումը»։
Այսպիսով, հաշվի առնելով վերոգրյալները և ամբաստանյալի կատարած հանցավոր արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ելնելով դատարա-նի մոտ ձևավորված նրա բարոյահոգեբանական ու քրեաիրավական բնութագրերից և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ ու 61-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության, պա-տասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքնե-րից, դատարանը հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալը կատարած հանցանքի համար պետք է դատապարտվի ազատազրկման, որպիսի պատիժը սակայն ՀՀ քրեական օրենսգքրի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չպետք է կիրառվի, նկատի ունենալով, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց նշված պատիժը կրելու՝ հասարակությունից նրան չմե-կուսացնելու, սակայն նրա վարքագծի նկատմամբ հսկողություն սահմանելու միջոցով, ինչն անհրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։
Տուժողը քաղաքացիական հայց չի հարուցել։
Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաս-տանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությու-նը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնվի անփոփոխ։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 357-րդ, 359-րդ, 360-րդ և 3753-րդ հոդվածներով՝ դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Գրիգոր Սուրենի Գրիգորյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկե-տով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Գ.Գրիգորյանի նկատմամաբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փոր-ձաշրջան 4 (չորս) տարի ժամկետով։
Գ.Գրիգորյանիյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
04 հուլիսի 2018թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
դատարանը`
նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.ՉԱԽՈՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Գ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
պաշտպան Հ.ԱՆԱՆՅԱՆԻ
դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Գրիգոր Սուրենի Գրիգորյանի` ծնված 01.04.1987թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ա-մուրի, իր հայտարարությամբ` խնամքին 2 անձ և բարձրագույն կրթությամբ, առողջ, չի աշ-խատում, չդատված, բնակվում է` ք.Երևան, Քանաքեռ 1-ին փողոց, տուն հ. 37, արգելանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Ամբաստանյալ Գրիգոր Գրիգորյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «Խաբեությամբ ուրիշի առանձնապես խոշոր չափերով գույքը հափշտակելու դիտավորությամբ 2017թ. հու-լիսին ծանոթացել է Վահագն Ռաֆիկի Դավթյանի հետ, ումից նախօրոք տեղեկանալով ըն-տանիքով ԱՄՆ մեկնելու ցանկության մասին` վստահեցրել է, որ 30.000 ԱՄՆ դոլարի դիմաց կարող է կազմակերպել ԱՄՆ-ում «Գրին Քարտ» ստանալը, այսինքն` կացության կարգավի-ճակի ձևակերպման գործընթացը։ Հանցավոր մտադրությունն իրագործելու հպատակով, 2017թ. օգոստոսին Երևան քաղաքի «Արմենիա-Մարիոթ» հյուրանոցի սրճարանում հանդի-պել է Վահագն Դավթյանի հետ, ստուգումներ կատարելու կեղծ պատրվակով վերցրել է վեր-ջինիս ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը և որոշ ժամանակով դուրս է եկել սրճարանից, ապա վե-րադառնալով` տեղեկացրել է, որ հստակ կարող է ձեռք բերել ԱՄՆ «Գրին Քարտ»` այդ կերպ ավելի ամրապնդելով նախօրոք ձեռք բերած վստահությունը, ինչի արդյունքում սրճարանում Գրիգոր Գրիգորյանը Վահագն Դավթյանից պահանջել և ստացել է 7.173.000 ՀՀ դրամին հա-մարժեք 15.000 ԱՄՆ դոլար` պայմանավորվելով գումարի մյուս մասը վերցնել ԱՄՆ դեսպա-նատանը` 2018թ. մայիսին կայանալիք հարցազրույցից հետո։ Սակայն ԱՄՆ «Գրին քարտ» ձեռք բերելու ուղղությամբ որևէ էական գործողություններ չկատարելով, միաժամանակ այլ անձանց համար այն ձեռք բերելու իրականում որևէ հնարավորություն չունենալով` խարդա-խությամբ հափշտակել է Վահագն Դավթյանին պատկանող առանձնապես խոշոր չափերով հիշյալ գումարը»։
Ամբաստանյալ Գ.Գրիգորյանը` մինչև դատաքննությունն սկսվելը, միջնորդեց կիրա-ռել արագացված դատական քննության կարգ և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկա-յացնում է կամավոր` իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, առաջադրված մեղադ-րանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լի-ովին մեղավոր է ճանաչում և գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անց-կացնելու հետևանքները։
Նկատի ունենալով, որ մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս չի առարկել արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեմ, իսկ տուժողը չի առար-կել ամբաստանյալի միջնորդությանը, դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի միջնորդութ-յունը բավարարվել է և դատական քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով։
Դատարանը, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալի հա-մաձայն լինելու հանգամանքն ու հանգելով եզրակացության, որ մեղադրանքը, որի հետ հա-մաձայնվեց ամբաստանյալը, հիմնավորված է և հաստատվում է քրեական գործով հավաք-ված ապացույցներով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գ.Գրիգորյանը կատարել է հանցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի չափը որոշելիս, դատարա-նը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և հետևանքները, հանցագործությունից հետո նրա դրևսորած վարքագիծը, այնպես էլ արագացված կարգով անցկացված դատական քննության ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Գ.Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա համաձայնվեց մեղադրանքի հետ և անկեղծորեն զղջաց կատարած հանցանքի համար։
Որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալ՝ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա առաջին անգամ է դատապարտվում և բնութագրվում է դրական։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը« դա կատարելու հանգամանքներին« հանցավորի անձնավորությանը« անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանք-ներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակ-վում է« եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
Մեջբերված իրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբեր-յալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07« ՎԲ-142/07« ՎԲ-192/07« ՎԲ-201/07« ԵՇԴ/0029/01/08« ԵԿԴ/0042/01/11« ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումնե-րում։ Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրա-վունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրա-վական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Պատիժն ար-դարացի է« եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը« ինչպես նաև բավարար պատ-ժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահան-ջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի« իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևա-վորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի« հան-ցավորի անձի« պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահո-վելու անհրաժեշտությունից։
38. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտա-կում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պա-տիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծան-րացնող հանգամանքները։ (...)»։
Մեջբերված քրեաիրավական դրույթը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթար-կել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-139/07, ՎԲ-195/07, ՎԲ-01/08, ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09, ՍԴ/0226/01/09, ԳԴ1/0003/01/10, ՍԴ/0085/01/10, ԵԿԴ /0126/01/10, ԵԷԴ/0201/01/11, ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում։
Վերոնշյալ որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված կայուն նախա-դեպային իրավունքի համաձայն՝ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առ-կա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարա-վոր է առանց իրական պատիժ կրելու։ Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ նման հետևության կարելի է հանգել միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականո-րեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանա-փակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը, կոնկրետ գործի հանգամանքների բազմա-կողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման հիման վրա, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ինչ-պես նաև նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մա-սում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը, անձի նկատմամբ նշա-նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պարտավոր է հաշվի առնել՝
ա) հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները,
բ) պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգա-մանքները,
գ) հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույ-թը,
դ) հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոց-ները,
ե) հանցանք կատարած անձի մեղքի ձևը,
զ) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը և այլն։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014 թվականի հոկ-տեմբերի 31-ին կայացրած որոշմամբ արձանագրել է, որ. «Նշանակվող պատժի արդարա-ցիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագոր-ծության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին։
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլ-վում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշ-վել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։
Վկայակոչված հանգամանքները, այլ հանգամանքների հետ համակցությամբ ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության վրա և պետք է իրենց համապատասխան գնահա-տականը ստանան յուրաքանչյուր գործով պատիժ նշանակելիս։
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազ-մում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջու-թյան մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգե-բանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցա-ղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն։
Հանցագործության կատարման մեջ մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը պարտավոր է գործի նյութերում առկա փաստական տվյալների հի-ման վրա պատճառաբանել ինչպես պատժի տեսակի և չափի ընտրության, այնպես էլ ազա-տությունից զրկելու հետ կապված պատիժը կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ իր որո-շումը»։
Այսպիսով, հաշվի առնելով վերոգրյալները և ամբաստանյալի կատարած հանցավոր արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ելնելով դատարա-նի մոտ ձևավորված նրա բարոյահոգեբանական ու քրեաիրավական բնութագրերից և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ ու 61-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության, պա-տասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքնե-րից, դատարանը հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալը կատարած հանցանքի համար պետք է դատապարտվի ազատազրկման, որպիսի պատիժը սակայն ՀՀ քրեական օրենսգքրի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չպետք է կիրառվի, նկատի ունենալով, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց նշված պատիժը կրելու՝ հասարակությունից նրան չմե-կուսացնելու, սակայն նրա վարքագծի նկատմամբ հսկողություն սահմանելու միջոցով, ինչն անհրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։
Տուժողը քաղաքացիական հայց չի հարուցել։
Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաս-տանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությու-նը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնվի անփոփոխ։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 357-րդ, 359-րդ, 360-րդ և 3753-րդ հոդվածներով՝ դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Գրիգոր Սուրենի Գրիգորյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկե-տով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Գ.Գրիգորյանի նկատմամաբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փոր-ձաշրջան 4 (չորս) տարի ժամկետով։
Գ.Գրիգորյանիյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0276/01/17
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 23-10-2017 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | ՀՀ Գլխավոր դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 58214417 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Գրիգոր Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա խաբեությամբ ուրիշի առանձնապես խոշոր չափերով գույքը հափշտակելու դիտավորությամբ 2017թ. հուլիսին ծանոթացել է Վահագն Դավթյանի հետմ ումից նախօրոք տեղեկանալով ընտանիքով ԱՄՆ մեկնելու ցանկության մասին` վստահեցրել է, որ 30.000 ԱՄՆ դոլարի դիմաց կարող է կազմակերպել ԱՄՆ-ում <<Գրին Քարտ>> ստանալը,: 2017թ. օգոստոսին Երչևան Երևան քաղաքի <<Արմենիա-Մոթորս>> հյուրանոցի սրճարանում հանդիպել է Վահագն Դավթյանի հետ, ստուգումներ կատարելու կեղծ պատրվակով` վերցրել է վերջինիս ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը և որոշ ժամանակով դուրս եկել սրճարանից ապա վերադառնալով` տեղեկացել է, որ հստակ կարող է ձեռք բերել ԱՄՆ <<Գրին քարտ>>` այդ կերպ ավելի ամրապնդելով նախօրոք ձեռք բերած վստահությունը, ինչի արդյունքում սրճարանում Գրիգոր Գրիգորյանը Վահագն Դավթյանից պահանջել և ստացել է 7.173.000 ՀՀ դրամին համարժեք` 15.000 ԱՄՆ դոլար` պայմանավորվելով գումարի մյուս մասը վերցնել ԱՄՆ դեսպանատանը 2018թ. մայիսին կայանալիք հարցազրույցից հետո: Սակայն ԱՄՆ <<Գրին քարտ>> ձեռք բերելու ուղղությամբ որևէ էական գործողություններչ չկատարելով, միաժամանակ այլ անձանց համար այն ձեռք բերելու իրականում որևէ հնարավորություն չունենալով` խարդախությամբ հափշտակել է Վահագն Դավթյանին պատկանող առանձնապես խոշոր չափերով հիշյալ գումարը: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հայրանուն | Սուրենի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 178 Մաս 3 Կետ 1 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.4 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 23-10-2017 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 25-10-2017 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 20-11-2017 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ա. |
| Ազգանուն | Չախոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահագն |
| Ազգանուն | Դավթյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-12-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 09:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավոր Գ.Պողոսյանի ամենամյա հերթական արձակուրդում գտնվելու պատճառով: |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2018թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-02-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-04-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-05-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-05-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-06-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-07-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 04-07-2018 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Սուրենի |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 04-07-2018 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ/0276/01/17 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 04 հուլիսի 2018թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը` նախագահությամբ` դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ մասնակցությամբ` մեղադրող Ա.ՉԱԽՈՅԱՆԻ ամբաստանյալ Գ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ պաշտպան Հ.ԱՆԱՆՅԱՆԻ դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Գրիգոր Սուրենի Գրիգորյանի` ծնված 01.04.1987թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ա-մուրի, իր հայտարարությամբ` խնամքին 2 անձ և բարձրագույն կրթությամբ, առողջ, չի աշ-խատում, չդատված, բնակվում է` ք.Երևան, Քանաքեռ 1-ին փողոց, տուն հ. 37, արգելանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ Ամբաստանյալ Գրիգոր Գրիգորյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «Խաբեությամբ ուրիշի առանձնապես խոշոր չափերով գույքը հափշտակելու դիտավորությամբ 2017թ. հու-լիսին ծանոթացել է Վահագն Ռաֆիկի Դավթյանի հետ, ումից նախօրոք տեղեկանալով ըն-տանիքով ԱՄՆ մեկնելու ցանկության մասին` վստահեցրել է, որ 30.000 ԱՄՆ դոլարի դիմաց կարող է կազմակերպել ԱՄՆ-ում «Գրին Քարտ» ստանալը, այսինքն` կացության կարգավի-ճակի ձևակերպման գործընթացը։ Հանցավոր մտադրությունն իրագործելու հպատակով, 2017թ. օգոստոսին Երևան քաղաքի «Արմենիա-Մարիոթ» հյուրանոցի սրճարանում հանդի-պել է Վահագն Դավթյանի հետ, ստուգումներ կատարելու կեղծ պատրվակով վերցրել է վեր-ջինիս ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը և որոշ ժամանակով դուրս է եկել սրճարանից, ապա վե-րադառնալով` տեղեկացրել է, որ հստակ կարող է ձեռք բերել ԱՄՆ «Գրին Քարտ»` այդ կերպ ավելի ամրապնդելով նախօրոք ձեռք բերած վստահությունը, ինչի արդյունքում սրճարանում Գրիգոր Գրիգորյանը Վահագն Դավթյանից պահանջել և ստացել է 7.173.000 ՀՀ դրամին հա-մարժեք 15.000 ԱՄՆ դոլար` պայմանավորվելով գումարի մյուս մասը վերցնել ԱՄՆ դեսպա-նատանը` 2018թ. մայիսին կայանալիք հարցազրույցից հետո։ Սակայն ԱՄՆ «Գրին քարտ» ձեռք բերելու ուղղությամբ որևէ էական գործողություններ չկատարելով, միաժամանակ այլ անձանց համար այն ձեռք բերելու իրականում որևէ հնարավորություն չունենալով` խարդա-խությամբ հափշտակել է Վահագն Դավթյանին պատկանող առանձնապես խոշոր չափերով հիշյալ գումարը»։ Ամբաստանյալ Գ.Գրիգորյանը` մինչև դատաքննությունն սկսվելը, միջնորդեց կիրա-ռել արագացված դատական քննության կարգ և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկա-յացնում է կամավոր` իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, առաջադրված մեղադ-րանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լի-ովին մեղավոր է ճանաչում և գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անց-կացնելու հետևանքները։ Նկատի ունենալով, որ մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս չի առարկել արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեմ, իսկ տուժողը չի առար-կել ամբաստանյալի միջնորդությանը, դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի միջնորդութ-յունը բավարարվել է և դատական քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով։ Դատարանը, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալի հա-մաձայն լինելու հանգամանքն ու հանգելով եզրակացության, որ մեղադրանքը, որի հետ հա-մաձայնվեց ամբաստանյալը, հիմնավորված է և հաստատվում է քրեական գործով հավաք-ված ապացույցներով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գ.Գրիգորյանը կատարել է հանցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի չափը որոշելիս, դատարա-նը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և հետևանքները, հանցագործությունից հետո նրա դրևսորած վարքագիծը, այնպես էլ արագացված կարգով անցկացված դատական քննության ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Որպես ամբաստանյալ Գ.Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա համաձայնվեց մեղադրանքի հետ և անկեղծորեն զղջաց կատարած հանցանքի համար։ Որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալ՝ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա առաջին անգամ է դատապարտվում և բնութագրվում է դրական։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը« դա կատարելու հանգամանքներին« հանցավորի անձնավորությանը« անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանք-ներով։ 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակ-վում է« եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։ Մեջբերված իրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբեր-յալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07« ՎԲ-142/07« ՎԲ-192/07« ՎԲ-201/07« ԵՇԴ/0029/01/08« ԵԿԴ/0042/01/11« ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումնե-րում։ Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրա-վունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրա-վական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Պատիժն ար-դարացի է« եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը« ինչպես նաև բավարար պատ-ժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահան-ջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի« իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևա-վորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի« հան-ցավորի անձի« պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահո-վելու անհրաժեշտությունից։ 38. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտա-կում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պա-տիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ 2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծան-րացնող հանգամանքները։ (...)»։ Մեջբերված քրեաիրավական դրույթը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթար-կել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-139/07, ՎԲ-195/07, ՎԲ-01/08, ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09, ՍԴ/0226/01/09, ԳԴ1/0003/01/10, ՍԴ/0085/01/10, ԵԿԴ /0126/01/10, ԵԷԴ/0201/01/11, ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում։ Վերոնշյալ որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված կայուն նախա-դեպային իրավունքի համաձայն՝ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առ-կա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարա-վոր է առանց իրական պատիժ կրելու։ Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ նման հետևության կարելի է հանգել միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականո-րեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանա-փակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը, կոնկրետ գործի հանգամանքների բազմա-կողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման հիման վրա, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ինչ-պես նաև նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մա-սում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը, անձի նկատմամբ նշա-նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պարտավոր է հաշվի առնել՝ ա) հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, բ) պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգա-մանքները, գ) հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույ-թը, դ) հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոց-ները, ե) հանցանք կատարած անձի մեղքի ձևը, զ) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը և այլն։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014 թվականի հոկ-տեմբերի 31-ին կայացրած որոշմամբ արձանագրել է, որ. «Նշանակվող պատժի արդարա-ցիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագոր-ծության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին։ Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլ-վում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշ-վել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։ Վկայակոչված հանգամանքները, այլ հանգամանքների հետ համակցությամբ ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության վրա և պետք է իրենց համապատասխան գնահա-տականը ստանան յուրաքանչյուր գործով պատիժ նշանակելիս։ Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազ-մում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջու-թյան մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգե-բանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցա-ղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն։ Հանցագործության կատարման մեջ մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը պարտավոր է գործի նյութերում առկա փաստական տվյալների հի-ման վրա պատճառաբանել ինչպես պատժի տեսակի և չափի ընտրության, այնպես էլ ազա-տությունից զրկելու հետ կապված պատիժը կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ իր որո-շումը»։ Այսպիսով, հաշվի առնելով վերոգրյալները և ամբաստանյալի կատարած հանցավոր արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ելնելով դատարա-նի մոտ ձևավորված նրա բարոյահոգեբանական ու քրեաիրավական բնութագրերից և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ ու 61-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության, պա-տասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքնե-րից, դատարանը հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալը կատարած հանցանքի համար պետք է դատապարտվի ազատազրկման, որպիսի պատիժը սակայն ՀՀ քրեական օրենսգքրի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չպետք է կիրառվի, նկատի ունենալով, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց նշված պատիժը կրելու՝ հասարակությունից նրան չմե-կուսացնելու, սակայն նրա վարքագծի նկատմամբ հսկողություն սահմանելու միջոցով, ինչն անհրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։ Տուժողը քաղաքացիական հայց չի հարուցել։ Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաս-տանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությու-նը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնվի անփոփոխ։ Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 357-րդ, 359-րդ, 360-րդ և 3753-րդ հոդվածներով՝ դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Գրիգոր Սուրենի Գրիգորյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկե-տով` առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Գ.Գրիգորյանի նկատմամաբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փոր-ձաշրջան 4 (չորս) տարի ժամկետով։ Գ.Գրիգորյանիյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 04-07-2018 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 08-08-2018 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 10-08-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-97, 2-95 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 22-08-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 97, 101 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-154837 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 04-09-2019 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 10-09-2019 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 24-09-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 97, 101, 63 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 25-09-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 97, 101, 63 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0276/01/17
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 13-08-2018 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 09-08-2018 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Հ |
| Ազգանուն | Անանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Գրիգոր Գրիգորյան Բողոքի բաց թողնված ժամկետը համարել հարգելի և այն ընդունել վարույթ : Մասնակիորեն բեկանել , փոփոխել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի /Կենտրոն/` Գրիգոր Սուրենի Գրիգորյանի /ՀՀ քր.օր. 178 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով - ազատազրկում 4 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման , ՀՀ քր.օր. 70 հոդ.` 4 տարի ժամկետով փորձաշրջան / վերաբերյալ 04.07.2018թ. դատավճիռը և Գրիգոր Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակված փորձաշրջանը կրճատել` 4 տարվա փոխարեն նշանակելով 1 տարի ժամանակով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 24-08-2018 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Երևան քաղաքի դատարան |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 24-08-2018 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Ալեքսանդր |
| Ազգանուն | Ազարյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Նարինե |
| Ազգանուն | Հովակիմյան |
Վերաբաշխում
| Ամսաթիվ | 17-09-2018 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Վերաբաշխման հիմքը | Լիազորությունները դադարել են |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 17-09-2018 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Մարաբյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սեվակ |
| Ազգանուն | Համբարձումյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Սահակյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 02-10-2018 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 15-10-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 17-12-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 16-01-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 18-02-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 28-02-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Կիրառվել է համաներում
| Ամսաթիվ | 28-02-2019 |
|---|---|
| Մեղադրյալ/ Դատապարտյալ | |
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Համաներման մասին որոշման ընդունման ամսաթիվ | 01-11-2018 |
| Համաներման մասին որոշման հոդված | 2-րդ հոդված |
| Համաներման մասին որոշման մաս | 1-ին մասի 2-րդ կետ |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0276/01/17 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ «28» փետրվարի 2019թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) Նախագահող դատավոր Ս.Մարաբյան դատավորներ Ս.Համբարձումյան Տ.Սահակյան քարտուղարությամբ՝ Ռ.Դավոյանի մասնակցությամբ` պաշտպան Հ.Անանյանի ամբաստանյալ Գ.Գրիգորյանի դռնբաց դատական նիստում, ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննության առնելով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի (այսուհետ՝ նաև Առաջին ատյանի դատարան) թիվ ԵԿԴ/0276/01/17 գործով 2018 թվականի հուլիսի 4-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Գրիգոր Գրիգորյանի պաշտպան Հ.Անանյանի վերաքննիչ բողոքը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2017 թվականի սեպտեմբերի 27-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 58214417 քրեական գործը: Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 58214417 քրեական գործով Գրիգոր Սուրենի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել ստորագրությունը չհեռանալու մասին: 2017 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Գրիգոր Սուրենի Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով: 2017 թվականի հոկտեմբերի 23-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: Առաջին ատյանի դատարանի 2018 թվականի հուլիսի 4-ի դատավճռով Գրիգոր Սուրենի Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Գ.Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակված ազտազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 4 /չորս/ տարի ժամկետով: Գրիգոր Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Նշված դատավճռի դեմ 09.08..2018 թվականին փոստին հանձնելու միջոցով վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Գրիգոր Գրիգորյանի պաշտպան Հ.Անանյանը: Թիվ ԵԿԴ/0276/01/17 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2018 թվականի օգոստոսի 24-ին և մակագրվել է դատավոր Տ.Սիմոնյանին (նախագահող դատավոր), Ա.Ազարյանին և Ն.Հովակիմյանին։ Հաշվի առնելով, որ 2018 թվականի սեպտեմբերի 6-ին ԲԴԽ-36-Ո-92 որոշմամբ դադարեցվել է նախագահող դատավոր Տ.Սիմոնյանի լիազորությունները, քրեական գործը վերամակագրվել է դատավորներ Ս.Մարաբյանին (նախագահող դատավոր), Ս.Համբարձումյանին և Տ.Սահակյանին: Թիվ ԵԿԴ/0276/01/17 քրեական գործի նյութերը նախագահող դատավորին են հանձնվել 2018 թվականի սեպտեմբերի 19-ին: 2018 թվականի հոկտեմբերի 2-ին որոշում է կայացվել վերաքննիչ բողոքը վարույթ ընդունելու և քրեական գործը վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում քննության նշանակելու մասին: 2. Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը. 2.1. Գրիգոր Սուրենի Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ «նա խաբեությամբ ուրիշի առանձնապես խոշոր չափերով գույքը հափշտակելու դիտավորությամբ 2017թ. հուլիսին ծանոթացել է Վահագն Ռաֆիկի Դավթյանի հետ, ումից նախօրոք տեղեկանալով ընտանիքով ԱՄՆ մեկնելու ցանկության մասի` վստահեցրել է, որ 30.000 ԱՄՆ դոլարի դիմաց կարող է կազմակերպել ԱՄՆ-ում «Գրին Քարտ» ստանալը, այսինքն՝ կացության կարգավիճակի ձևակերպման գործընթացը: Հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, 2017թ. օգոստոսին Երևան քաղաքի «Արմենիա-Մարիոթ» հյուրանոցի սրճարանում հանդիպել է Վահագն Դավթյանի հետ, ստուգումներ կատարելու կեղծ պատրվակով վերցրել է վերջինիս ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը և որոշ ժամանակով դուրս եկել սրճարանից, ապա վերադառնալով` տեղեկացրել է, որ հստակ կարող է ձեռք բերել ԱՄՆ «Գրին Քարտ»` այդ կերպ ավելի ամրապնդելով նախօրոք ձեռք բերված վստահությունը, ինչի արդյունքում սրճարանում Գրիգոր Գրիգորյանը Վահագն Դավթյանից պահանջել և ստացել է 7.173.000 ՀՀ դրամին համարժեք 15.000 ԱՄՆ դոլար` պայմանավորվելով գումարի մյուս մասը վերցնել ԱՄՆ դեսպանատանը 2018թ. մայիսին կայանալիք հարցազրույցից հետո: Սակայն ԱՄՆ «Գրին քարտ» ձեռք բերելու ուղղությամբ որևէ էական գործողություններ չկատարելով, միաժամանակ այլ անձանց համար այն ձեռք բերելու իրականում որևէ հնարավորություն չունենալով` խարդախությամբ հափշտակել է Վահագն Դավթյանին պատկանող առանձնապես խոշոր չափերով հիշյալ գումարը»: 2.2. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի համաձայն՝ «(…) Ամբաստանյալ Գ.Գրիգորյանը` մինչև դատաքննությունն սկսվելը, միջնորդեց կիրառել արագացված դատական քննության կարգ և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր` իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները։ Նկատի ունենալով, որ մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս չի առարկել արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեմ, իսկ տուժողը չի առարկել ամբաստանյալի միջնորդությանը, դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի միջնորդությունը բավարարվել է և դատական քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով։ Դատարանը, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալի համաձայն լինելու հանգամանքն ու հանգելով եզրակացության, որ մեղադրանքը, որի հետ համաձայնվեց ամբաստանյալը, հիմնավորված է և հաստատվում է քրեական գործով հավաքված ապացույցներով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գ.Գրիգորյանը կատարել է հանցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և հետևանքները, հանցագործությունից հետո նրա դրևսորած վարքագիծը, այնպես էլ արագացված կարգով անցկացված դատական քննության ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Որպես ամբաստանյալ Գ.Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա համաձայնվեց մեղադրանքի հետ և անկեղծորեն զղջաց կատարած հանցանքի համար։ Որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալ՝ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա առաջին անգամ է դատապարտվում և բնութագրվում է դրական։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։ (…) Այսպիսով, հաշվի առնելով վերոգրյալները և ամբաստանյալի կատարած հանցավոր արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ելնելով դատարա-նի մոտ ձևավորված նրա բարոյահոգեբանական ու քրեաիրավական բնութագրերից և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ ու 61-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, դատարանը հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալը կատարած հանցանքի համար պետք է դատապարտվի ազատազրկման, որպիսի պատիժը սակայն ՀՀ քրեական օրենսգքրի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չպետք է կիրառվի, նկատի ունենալով, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց նշված պատիժը կրելու՝ հասարակությունից նրան չմեկուսացնելու, սակայն նրա վարքագծի նկատմամբ հսկողություն սահմանելու միջոցով, ինչն անհրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։ Տուժողը քաղաքացիական հայց չի հարուցել։ Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնվի անփոփոխ։ (…)»: 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը և հիմնավորումները և վերաքննիչ բողոքի պատասխանի փաստարկները. Սույն գործը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. Բողոքաբերը ներկայացված բողոքով հայտնել է, որ կայացված դատական ակտով թույլ է տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի էական խախտումներ, ինչը հանգեցրել է դատական սխալի: Այդ խախտումները մեղադրյալի համար կարող են առաջացնել ծանր հետևանքներ: Ըստ բողոքաբերի՝ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 18-րդ, 25-րդ, 127-րդ հոդվածների և այլ դրույթների պահանջների խախտմամբ ճիշտ չգնահատելով ապացույցները և փաստական տվյալները, անտեսելով պաշտպանության կողմի փաստարկները, թեև իրավացիորեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Գ.Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակված 4 տարի ժամկետով պատիժը պայմանականորեն չի կիրառել, սակայն սահմանված փորձաշրջանի մասով ցուցաբերել է չափազանց խիստ և անհամաչափ մոտեցում: Բողոքաբերը նշել է, որ տվյալ դեպքում դատարանը պարտավոր էր դատական ակտում պատճառաբանել նաև, թե ինչու է ամբաստանյալի նկատմամբ օրինակ 1 տարվա փոխարեն սահմանում փորձաշրջան 4 տարի ժամկետով, ինչու հատկապես հենց այդ ժամկետն է անհրաժեշտ, այլ ոչ թե առավել նվազը և կարճը: Ակնհայտ է, որ դատարանը այս հարցում ցուցաբերել է մակերեսային և անհամաչափ մոտեցում: Ըստ բողոքաբերի՝ սույն գործի փաստական հանգամանքների առանձնահատկությունների, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների՝ մասնավորապես՝ Գրիգոր Գրոգորյանը երիտասարդ է, ունի բարձրագույն կրթություն, միջազգայնագետ է, ավարտել է ԵՊՀ դիվանագիտության և քաղաքագիտության ֆակուլտետը, շրջապատի կողմից բնութագրվում է դրական, ունի վաստակ պետության և հասարակության առջև, արժանացել է բազում պարգևատրումների և շնորհակալագրերի, վերագրող արարքին հաջորդող վարքագծի համատեքստում անհրաժեշտ և բավարար էր փորձաշրջանի սահմանումը 1 տարի ժամկետով: Բողոքաբերը նշել է, որ ակնհայտ է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ փորձաշրջանի սահմանումն, ըստ էության, վերջինիս նկատմամբ կիրառվող յուրովի պատիժ է, քանի անձը տևական ժամանակ գտնվելու է պրոբացիայի ծառայության վերահսկողության ներքո, որոշակիորեն սահմանափակվելու է մարդու ազատ տեղաշարժման իրավունքը, իսկ դատվածությունը մարվում է միայն փորձաշրջանի ավարտով: Ելնելով վերոգրյալից բողոքաբերը խնդրել է Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.07.2018 թվականի դատավճիռը մասնակիորեն բեկանել, փոփոխել և Գրիգոր Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակված փորձաշրջանը կրճատել` չորս տարվա փոխարեն նշանակելով 1 տարի ժամանակով: 4. Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում կողմի արտահայտած դիրքորոշումը. 4.1. Պաշտպան Հ.Անանյանը չպնդեց ներկայացված վերաքննիչ բողոքը, հայտնեց, որ համաներման մասին օրենքի կիրառմամբ Գ.Գրիգորյանը ազատվում է նշանակված պատժից, ուստի միջնորդում է նրա նկատմամբ կիրառել համաներման մասին օրենքը: Հ.Անանյանը միևնույն ժամանակ հայտնեց, որ ամբաստանյալը դեռևս նախաքննության փուլում ամբողջովին հատուցել է տուժողին պատճառված վնասը: 4.2. Ամբաստանյալ Գ.Գրիգորյանը միացավ իր պաշտպանի դիրքորոշմանը: 5. Վերաքննիչ դատարանի իրավական վերլուծությունները և պատճառաբանությունները. 5.1. Անդրադառնալով բողոքաբերի փաստարկներին փորձաշրջանի ժամկետը կրճատելու մասին՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է և ենթակա է մերժման, քանի որ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝ <<1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: 2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: 3. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ մեկից հինգ տարի ժամկետով: (…)>>: Վերոգրյալ նորմի վերլուծությունից և համադրումից հետևում է, որ դատարանի հայեցողական լիազորության տիրույթում է ինչպես նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելը, այնպես էլ փորձաշրջանի ժամկետը որոշելը, որը չի կարող լինել պակաս մեկ տարուց և ավել հինգ տարուց: Ընդ որում՝ եթե օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասով սահմանում է, որ պետք է լինի դատարանի համզովածությունը առանց պատիժը փաստացի կրելու ամբաստանյալի ուղղվելու մասին , ապա փորձաշրջանի ժամկետի որոշման հարցում որևէ հստակ չափանիշ կամ պայման չի սահմանել: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ փորձաշրջանի ժամկետի չափը որոշելիս դատարանը պետք է ղեկավարվի այն նույն կանոններով, ինչ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս, որոնք սահմանված են նույն հոդվածի 2-րդ մասում, այն է՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այս դեպքում ևս դատարանը պետք է հիմք ընդունի պատժի նպատակների իրացվելիության հանգամանքը: Սույն գործով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով և չորս տարի ժամկետով փորձաշրջան նշանակելով՝ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել նյութական իրավունքի խախտում և հանգել է ճիշտ հետևության: Դատարանը նման որոշում կայացնելիս հաշվի է առել ինչպես ամբաստանյալի կատարած հանցագործության բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և հետևանքները, հանցագործությունից հետո նրա դրևսորած վարքագիծը, այնպես էլ արագացված կարգով անցկացված դատական քննության ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները: Մասնավորապես՝ դատարանը հաշվի է առել, որ նա համաձայնվել է մեղադրանքի հետ և անկեղծորեն զղջացել է կատարած հանցանքի համար, առաջին անգամ է կատարել հանցագործություն, բնութագրվում է դրական: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ծանր հանցագործության մեջ մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու դեպքում չորս տարի ժամկետով փորձաշրջան սահմանելը՝ համաչափ է կոնկրետ հանցագործության բնույթին, դրա վտանգավորության աստիճանին, ամբաստանյալի անձը բնութագրող հանգամանքներին և բավարար նրան ուղղելու և պատժի այլ նպատակների իրացվելիության տեսանկյունից, հատկապես, որ կատարված հանցագործության համար օրենսդիրը սահմանել է միայն ազատազրկման ձևով պատիժ, ընդ որում՝ նվազագույնը չորս տարի ժամկետով: Փաստացի դատարանը սահմանել է այնքան փորձաշրջան, որքան պատիժ կարող էր նշանակել նվազագույնն ազտազրկման ձևով, ընդ որում՝ դիտավորությամբ կատարված ծանր հանցագործության համար, որը, հաշվի առնելով նաև կոնկրետ դեպքում կատարված հանցագործության հանգամանքները, համաչափ մոտեցում է և բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: 5.2. Քննության առնելով ամբաստանյալ Գ.Գրիգորյանի նկատմամբ համաներման մասին օրենքը կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է բավարարման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից, կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը»: «Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու» մասին ՀՀ օրենքի (այսուհետ նաև՝ Համաներման մասին օրենք) 1-ին հոդվածի համաձայն` «Սույն օրենքը կարգավորում է 2018 թվականի հոկտեմբերի 21-ը ներառյալ հանցագործություն կատարելու մեջ կասկածվող, մեղադրվող կամ հանցագործություն կատարած անձանց նկատմամբ համաներում հայտարարելու հետ կապված հարաբերությունները»։ Համաներման մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն` «Համաներում հայտարարելով՝ պատժից ազատել այն անձանց, որոնց նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, կամ պատժի կրումը հետաձգվել է»: Համաներման մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասում սահմանված են այն դեպքերը, որոնց առկայության պայմաններում օրենսդիրը բացառել է համաներման կիրառումը: Մասնավորապես` Համաներման մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասի 5-րդ կետում թվարկված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի այն գլուխները, հոդվածները և հոդվածների մասերը, որոնցով նախատեսված արարքները կատարած անձանց նկատմամբ համաներումը կիրառելի չէ: Սակայն, հարկ է նկատել, որ թվարկված գլուխների, հոդվածների և հոդվածների մասերի շարքից բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասը, այսինքն` նշված հոդվածի հատկանիշներով արարք կատարած անձանց նկատմամբ համաներման կիրառումը սահմանափակված չէ: Քրեական գործի նյութերի համաձայն՝ Գրիգոր Սուրենի Գրիգորյանը իրեն մեղսագրվող արարքը կատարել է մինչև 2018 թվականի հոկտեմբերի 21-ը: Գրիգոր Սուրենի Գրիգորյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանի Ձև 8 տեղեկանքում առկա չեն տվյալներ այն մասին, որ վերջին տասը տարվա ընթացքում նրա նկատմամբ կիրառվել է ՀՀ ԱԺ կողմից ընդունված համաներման ակտ կամ նրան ՀՀ Նախագահի կողմից ներում է շնորհվել, կամ վերը նշված դատավճռով մեղսագրված արարքը կատարելուց հետո կրկին կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործի նյութերում բացակայում են Համաներման մասին օրենքի մեջ նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ օրենքի կիրառման համար: Հիմք ընդունելով վերը նշվածը` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Համաներման մասին օրենքի կիրառմամբ Գրիգոր Գրիգորյանին պետք է ազատել՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով՝ Առաջին ատյանի դատարանի 2018 թվականի հուլիսի 4-ի դատավճռով նշանակված պատիժից: Դատավճիռը մնացած մասով պետք է թողնել անփոփոխ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 361.1-րդ, օրենսգրքի 379-380-րդ և 381-րդ հոդվածներով և Համաներման մասին օրենքի 4-րդ հոդվածով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Գրիգոր Սուրենի Գրիգորյանի պաշտպան Հ.Անանյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: «Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիմքով Գրիգոր Սուրենի Գրիգորյանին ազատել 04.07.2018 թվականի թիվ ԵԿԴ/0276/01/17 դատավճռով նշանակված պատժից: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ս.ՄԱՐԱԲՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆ |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 02-09-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատորից. 97, 101, 58 թերթերից |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 02-09-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատորից. 97, 101, 58 թերթերից |
| Ուր | Երևան քաղաքի դատարան |
| Գրության համարը | Ե-30494/19 |