Գործ ԵԿԴ/0252/01/17

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)` հետևյալ կազմով,

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,

քարտուղարությամբ` Հասմիկ Ջանազյանի և
Դարինա Բեգլարյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Անդրանիկ Սիմոնյանի,
տուժողի ներկայացուցիչ` Ռոմիկ Չիբուխչյանի,


պաշտպաններ` Դավիթ Մնացականյանի,
Անի Գրիգորյանի և
Արայիկ Պապիկյանի,

օրինական ներկայացուցիչներ` Արմեն Մկրտչյանի և
Արմեն Սողոյանի,

նույն դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, արա¬գաց¬ված դա¬տա¬կան քննության կարգով քննեց և 2018թ. մարտի 7-ին ավար¬տեց քրեա¬կան գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
Հակոբ Տիգրանի Կարկոնցյանի (ծնված` 1999թ. հունվարի 11-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, սովորում է Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանի քոլեջի 3-րդ կուրսի 44-4 խմբում, ամուրի, աշխատում է «Յուքոմ» ՍՊ ընկերությունում` որպես ակտիվ վաճառքի բաժնի մասնագետ, նախկինում չդատապարտված, բնակվում է Երևանի Թաիրով փողոցի 41 տանը, սույն գործով նրան մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կե¬տերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցավոր արարքների կա¬տա¬րում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն),
Ռուբեն Արմենի Մկրտչյանի (ծնված` 2000թ. մարտի 25-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, սովորում է Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանի քոլեջի 3-րդ կուրսի 44-4 խմբում, ամուրի, նախկինում չդատապարտված, բնակվում է Երևանի Եղբայրության 4-րդ շենքի 9-րդ բնակարանում, սույն գործով նրան մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վա¬ծի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 38-34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հան¬¬ցա¬վոր արարքների կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստո¬րագրութ¬¬յուն),
Աշոտ Արմենի Սողոյանի (ծնված` 1999թ. հոկտեմբերի 6-ին, Գեղարքունիքի մարզի Վարդենիս քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, սովորում է Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանի քոլեջի 3-րդ կուրսի 44-2 խմբում, ամուրի, վատառողջ է, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտ¬ված, հաշվառված է Վարդենիս քաղաքի Կոմիտասի փողոցի 2-րդ փակուղու 1-ին տանը, բնակվում է Երևանի Չարենցի փողոցի 113-րդ տանը, սույն գործով նրան մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցավոր արարքի կա¬տարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել ծնողի հսկողության հանձնելը) և
Վահրամ Վահանի Ոսկանյանի (ծնված` 1997թ. հունվարի 1-ին Վրաստանի Հանրապետությու¬նում, ազգությամբ հայ, Վրաստանի քաղաքացի, սովորում է Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկա¬կան համալսարանի քոլեջի 2-րդ կուրսի 54-2 խմբում, ամուրի, նախկինում չդատապարտված, բնակ¬վում է Երևանի Շերամի 111-րդ շենքի, 29-րդ բնակարանում, սույն գործով նրան մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեա¬¬կան օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցավոր արար¬քի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն)։



Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 15163617 քրեական գործը հարուցվել է 2017թ. ապրիլի 22-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յունների հատկա¬նիշ¬նե¬րով ՀՀ ոս¬տի¬¬¬կանության Կենտրոնական բաժնի Մա¬րաշի բաժանմունքում` Արթուր Աղաբաբյանի հաղորդման հիման վրա։
2017թ. ապրիլի 22-ից քրեական գործի նախաքննությունը շարունակվել և ավարտվել է քննչա¬կան կո¬միտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չական շրջան¬ների քննչա¬կան բաժնում։
2017թ. ապրիլի 22-ին Հակոբ Կարկոնցյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2017թ. ապրիլի 23-ին Ռուբեն Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2017թ. ապրիլի 23-ին Վահրամ Ոսկանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2017թ. ապրիլի 25-ին Աշոտ Սողոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ծնողի հսկողութ¬յան հանձնելը։
2017թ. ապրիլի 28-ին Հ.Կարկոնցյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
2017թ. ապրիլի 28-ին Վահրամ Ոսկանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեա¬¬կան օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
2017թ. ապրիլի 29-ին Ռուբեն Մկրտչյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վա¬ծի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 38-34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
2017թ. ապրիլի 29-ին Աշոտ Սողոյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վա¬ծի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։
2017թ. հունիսի 6-ին որոշում է կայացվել Վահրամ Ոսկանյանին առաջադրված մե¬ղադրանքը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
2017թ. հունիսի 7-ին որոշում է կայացվել Հակոբ Կարկոնցյանին առաջադրված մե¬ղադրանքը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
2017թ. հունիսի 7-ին որոշում է կայացվել Ռուբեն Մկրտչյանին առաջադրված մե¬ղադրանքը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 38-34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
2017թ. սեպտեմբերի 26-ին քրեական գործը ըստ մեղադրանքի` Հակոբ Տիգրանի Կարկոնց¬յանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Ռուբեն Արմենի Մկրտչյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Աշոտ Արմենի Սողոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և Վահրամ Վահանի Ոսկանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, հաստատված մեղադ¬րա¬կան եզրա¬կացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հանուր իրա¬վա¬սության (սույն դատական ակտի կայացման պա¬հին` Երևան քաղաքի ընդհա¬նուր իրավասության) դատա¬րան, նախագահողին փաստացի հանձնվել է 2017թ. սեպտեմբերի 27-ին, նույն օրը ընդունվել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատական քննության։

Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը.
Նախաքննական մարմինը գործով ամբաստանյալ Հակոբ Տիգրանի Կարկոնցյանին ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցա¬գոր¬ծությունների հատ¬կանիշ¬ներով մե¬ղադ¬րանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա «ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Աշոտ Արմենի Սողոյանի և Ռուբեն Արմենի Մկրտչյանի հետ, 2017թ. ապրիլի 20-ին, ժամը 1230-ի սահմաններում, դռան փականը կոտրելու միջոցով ապօրինի մուտք են գործել շինություն հանդիսացող Երևանի Տերյան 105 հասցեում գտնվող Մ.Խորենացու անվան համալսարանի 13-րդ հարկի համակարգչային սենյակ, որտեղ Հ.Կարկոնցյանը ապամոնտաժել է հա¬մալսարանին պատկանող երեք հատ համակարգիչ, միջից հանել 150.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ հա¬մակարգչային սարքեր, որոնք Ա.Սողոյանի և Ռ.Մկրտչյանի հետ շենքից դուրս են հանել` տուժողին պատճառելով զգալի չափերի գույքային վնաս։
Բացի այդ, Հակոբ Կարկոնցյանն ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2017թ. ապրիլի 21-ին, ժամը 1630-ի սահմաններում իր ընկերներ` Վահրամ Վահանի Ոսկանյանի և Ռուբեն Արմենի Մկրտչյանի հետ գնացել է վերը նշված համալսարանի շենքի մոտ։ Ռուբեն Մկրտչյանը օժանդակել է նրան` մնացել է շենքի 1-ին հարկում և հսկել պահակային ծառայության աշխատողներին` ապահովելով Հ.Կարկոնցյանի անվտանգությունը։ Վահրամ Ոսկանյանը նույնպես օժանդակել է Հակոբ Կարկոնցյանին` վերջինիս հետ բարձրացել շենքի 13-րդ հարկ, կոտրել վերը նշված համակարգչային սենյակի մուտքի դռան փականը, այնուհետև գնացել միջանցք` հսկելով մարդկանց անցուդարձը։ Հակոբ Կարկոնցյանը ապօրինի մուտք է գործել համակարգչային սենյակ, որտեղից վերցրել է համալսարանին պատկանող երկու հատ համակարգիչ, դրանք տարել նույն հարկում գտնվող զուգարան, ապամոնտաժել և միջից հանել երկու հատ մայրական սալիկներ, երկու հատ օպերատիվ հիշողության սարքեր և երկու հատ կոշտ սկավառակներ, որոնց ընդհանուր արժեքը կազմել է 63.000 ՀՀ դրամ։ Ապամոնտաժված համակարգչային սարքերը Հ.Կարկոնցյանը տեղադրել է իր պայուսակում և փորձել դուրս հանել, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել, քանի որ համալսարանի 12-րդ հարկի միջանցքում, գողոնը ձեռքին բռնվել է համալսարանի աշխատող Ժորա Մանուկյանի կողմից»։
Նախաքննական մարմինը գործով ամբաստանյալ Ռուբեն Արմենի Մկրտչյանին ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 38-34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցա¬գոր¬ծությունների հատ¬կանիշ¬ներով մե¬ղադ¬րանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա «ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ` Հակոբ Տիգրանի Կարկոնցյանի և Աշոտ Արմենի Սողոյանի հետ, 2017թ. ապրիլի 20-ին, ժամը 1230-ի սահմաններում, դռան փականը կոտրելու միջոցով ապօրինի մուտք են գործել շինություն հանդիսացող Երևանի Տերյան 105 հասցեում գտնվող Մ.Խորենացու անվան համալսարանի 13-րդ հարկի համակարգչային սենյակ, որտեղ Հ.Կարկոնցյանը ապամոն¬տա-ժել է համալսարանին պատկանող երեք հատ համակարգիչ, միջից հանել 150.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ համակարգչային սարքեր, որոնք Ա.Սողոյանի և Հ.Կարկոնցյանի հետ շենքից դուրս են հանել` տուժողին պատճառելով զգալի չափերի գույքային վնաս։
Բացի այդ, Ռուբեն Մկրտչյանը, հաստատապես իմանալով իր ընկերոջ` Հակոբ Տիգրանի Կարկոնցյանի ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն կատարելու մտադրության մասին, գողությանը օժանդակելու նպատակով 2017թ. ապրիլի 21-ին, ժամը 1630-ի սահմաններում Հակոբ Կարկոնցյանի և իր ընկերոջ` Վահրամ Վահանի Ոսկանյանի հետ գնացել է Մ.Խորենացու անվան համալսարանի վերը նշված շենքի մոտ։ Ռուբեն Մկրտչյանը մնացել է շենքի 1-ին հարկում և հսկել պահակային ծառայության աշխատողներին` ապահովելով Հ.Կարկոնցյանի անվտանգությունը։ Վահրամ Ոսկանյանը Հակոբ Կարկոնցյանի հետ բարձրացել է շենքի 13-րդ հարկ, կոտրել վերը նշված համակարգչային սենյակի մուտքի դռան փականը, այնուհետև գնացել միջանցք` հսկելով մարդկանց անցուդարձը։ Հակոբ Կարկոնցյանը ապօրինի մուտք է գործել համակարգչային սենյակ, որտեղից վերցրել է համալսարանին պատկանող երկու հատ համակարգիչ, դրանք տարել նույն հարկում գտնվող զուգարան, ապամոնտաժել և միջից հանել երկու հատ մայրական սալիկներ, երկու հատ օպե¬րատիվ հիշողության սարքեր և երկու հատ կոշտ սկավառակներ, որոնց ընդհանուր արժեքը կազմել է 63.000 ՀՀ դրամ։ Ապամոնտաժված համակարգչային սարքերը Հ.Կարկոնցյանը տեղադրել է իր պայուսակում և փորձել դուրս հանել, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործութ¬յունն ավարտին չի հասցրել, քանի որ համալսարանի 12-րդ հարկի միջանցքում, գողոնը ձեռքին բռնվել է համալսարանի աշխատող Ժորա Մանուկյանի կողմից»։
Նախաքննական մարմինը գործով ամբաստանյալ Աշոտ Արմենի Սողոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցա¬գոր¬ծության հատ¬կանիշ¬ներով մե¬ղադ¬րանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա «ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Հակոբ Տիգրանի Կարկոնցյանի և Ռուբեն Արմենի Մկրտչյանի հետ, 2017թ. ապ¬րիլի 20-ին, ժամը 1230-ի սահմաններում, դռան փականը կոտրելու միջոցով ապօրինի մուտք են գործել շինություն հանդիսացող Երևանի Տերյան 105 հասցեում գտնվող Մ.Խորենացու ան¬վան համալսարանի 13-րդ հարկի համակարգչային սենյակ, որտեղ Հ.Կարկոնցյանը ապամոն¬տաժել է համալսարանին պատկանող երեք հատ համակարգիչ, միջից հանել 150.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ համակարգչային սարքեր, որոնք Հ.Կարկոնցյանի և Ռ.Մկրտչյանի հետ շենքից դուրս են հանել` տուժողին պատճառելով զգալի չափերի գույքային վնաս»։
Նախաքննական մարմինը գործով ամբաստանյալ Վահրամ Վահանի Ոսկանյանին ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցա¬գոր¬ծության հատ¬կանիշ¬ներով մե¬ղադ¬րանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա « հաստատապես իմանալով իր ընկերոջ` Հակոբ Տիգրանի Կարկոնցյանի ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն կատարելու մտադրության մասին, գողությանը օժանդակելու նպատակով 2017թ. ապրիլի 21-ին, ժամը 1630-ի սահմաններում Հակոբ Կարկոնցյանի և իր ընկերոջ` Ռուբեն Արմենի Մկրտչյանի հետ գնացել է Երևանի Տերյան 105 հասցեում գտնվող Մ.Խորենացու անվան համալսարանի շենքի մոտ։ Ռուբեն Մկրտչյա¬¬նը մնացել է շենքի 1-ին հարկում և հսկել պահակային ծառայության աշխատողներին` ապա¬հովելով Հ.Կարկոնցյանի անվտանգությունը։ Վահրամ Ոսկանյանը Հակոբ Կարկոնցյանի հետ բարձ¬րացել է շենքի 13-րդ հարկ, կոտրել վերը նշված համակարգչային սենյակի մուտքի դռան փա¬կանը, այնուհետև գնացել միջանցք` հսկելով մարդկանց անցուդարձը։ Հակոբ Կարկոնցյանը ապօրինի մուտք է գործել համակարգչային սենյակ, որտեղից վերցրել է համալսարանին պատկանող երկու հատ հա¬մա¬կարգիչ, դրանք տարել նույն հարկում գտնվող զուգարան, ապամոնտաժել և միջից հանել երկու հատ մայրական սալիկներ, երկու հատ օպերատիվ հիշողության սարքեր և երկու հատ կոշտ սկա¬վա¬ռակներ, որոնց ընդհանուր արժեքը կազմել է 63.000 ՀՀ դրամ։ Ապամոնտաժված համակարգչա¬յին սարքերը Հ.Կարկոնցյանը տեղադրել է իր պայուսակում և փորձել դուրս հանել, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել, քանի որ համալսարանի 12-րդ հարկի միջանցքում, գողոնը ձեռքին բռնվել է համալսարանի աշխատող Ժորա Մանուկյանի կողմից»։

Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալները միջնորդեցին գործը քննել դա¬տա¬կան քննութ¬յան արագացված կարգով` հայտարարելով« որ վերը նշված միջ¬նոր¬¬դութ¬¬յունը ներ¬կա¬յաց¬նում են կա¬մա¬վոր` նախա¬պես խորհրդակցելով իրենց պաշտպանների հետ« գիտակ¬ցում են արա¬գացված կար¬գով դա¬տաքննութ¬յուն անցկացնելու իրավական հետևանք¬ները։ Ամ¬բաս¬¬¬տան¬յալները նաև հայտարա¬րեցին« որ առաջադրված մե¬ղադրանքները նրանց պարզ և հասկանալի են« հա¬¬մա¬ձայն են դրանց հետ« ավելին` առա¬¬ջադրված մեղադրան¬ք¬ում իրենց լիովին մեղավոր են ճանա¬չում։
Քննության առնելով ամբաստանյալների վերոնշյալ միջնոր¬դութ¬յունը« հաշվի առ¬նելով այն, որ մեղադրողը, փոխելով մե¬ղադրա¬կան եզրակացութ¬յունը հաս¬¬տա¬տելիս իր արտա¬հայ¬տած դիրքորոշումը, չառարկեց գործն արա¬գաց¬ված դա¬տաքննութ¬յան կար¬գով քննե¬լու դեմ (առարկել էր այդ հարցով տուժողի ներկայացուցչի դիրքորոշումն հայտնի չլինելու պատճառաբանությամբ), անչա¬փահաս տու¬ժող «Մ.Խորենացու» անվան համալսարանի ներկայացուցիչ Ռոմիկ Չիբուխչյանը` ևս, նկատի ունե¬նալով« որ առկա են ՀՀ քրեա¬կան դատա¬վա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդված¬ներով նախա¬տեսված` գործն արա¬գացված դա¬տաքննութ¬յան կար¬գով քննելու հիմ¬քն ու բոլոր պայ¬ման¬ները` Դա¬տա¬¬րա¬նը« առանձին որոշ¬ման կայաց¬¬մամբ« գործը քննեց և լուծեց արա¬գաց¬ված դա¬տաքննութ¬յան կար¬գով։ Վերոնշյալ որոշման մեջ Դատարանն արձանագրել էր, որ անչափահասների վերա¬բերյալ գործի քննության ժամանակ պարզման են¬թակա հանգամանք¬ները սույն գործի դա¬տական քննության նախա¬¬պատ¬րաստական փուլում բա¬վա¬րար չափով արդեն իսկ պարզված լինելու փաստը ծանրակշիռ փաստարկ է ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի վերոնշյալ նախադեպային որոշմամբ արտահայտված իրավա¬կան դիրքորոշումից որոշակիորեն շեղվելու և անչափահասների վերաբերյալ սույն քրեական գործը դա¬¬տական քննութ¬յան արագացված կարգով քննելու, «Պեկինյան կանոնների» տեսանկյունով` «ան¬չա¬¬¬փա¬հասի ցան¬կացած գործ սկզբից ևեթ արագ վարելու և անհարկի ձգձգումները բացա¬ռելու» համար։

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Ամբաստանյալներին առա¬ջադրված մե¬ղադրանքները Դա¬տարանը հաստատված համարեց հետևյալ ապա¬ցույց¬ներով` ամբաստանյալների խոստովանական ցուցմունքներով, վկաներ Ժորա Մանուկյանի, Արթուր Աղաբաբյանի, Գրիգոր Նազարյանի ցուցմունքներով, դատաապրանքագիտա¬կան փորձաքննության թիվ 331 ԱՊ-17, դատահետքաբանական փորձաքննության թիվ 972-17 և ամ¬բուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 271/17 եզրակացություններով, դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կից Դատարան ուղարկված` հա¬մալ¬սա¬րանի համակարգչային սենյակի մուտքի դռան փականի, գործով ամ¬բաստանյալ Հակոբ Կարկոնց¬յանի սպորտային պայուսակի, հափշտակված համակարգչային սարքերի առկայությամբ։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարա¬նը հան¬գում է այն հետևության« որ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրին առաջադրված մեղադ¬րանքի հիմ¬քում դրված այդ ապա¬ցույցներն ըստ էության հա¬մա¬պա¬տաս¬խանում են ՀՀ քրեա¬կան դա¬տա¬¬վա¬րութ¬¬յան օրենսգրքով սահմանված թույլատրելիության և վերա¬բերե¬լիության« իսկ համակ¬¬ցութ¬¬¬յամբ գործի ճիշտ լուծման տեսանկյու¬նով` բավարա¬րութ¬յան չափա¬նիշ¬ներին։
Դատարանը հաստատված է համարում այն, որ ամբաստանյալները նրանցից յուրաքանչյուրին մեղ¬սագրվող արարքները կատարել են մե¬ղա¬վորութ¬յամբ, այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապա¬տասխան հոդվածներով, մասերով և կետերով որակված են ճիշտ, վերջիններս քրեա¬կան պատաս¬խա¬նատ¬վութ¬յան ու պատժի ենթա¬կա է այդ հոդվածների համապա¬տասխան մասերով և կետերով։
Ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հան¬ցա¬¬¬գոր¬¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատա¬րած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն ար¬դարացի« համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը« այն կա¬տա¬րելու հան¬գա¬մանք¬ներին« հան¬¬ցավորի անձնա¬¬վորությանը« անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է« որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հան¬րության համար վտան¬¬գա¬վո¬րության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատաս¬խա¬նատ¬վությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախա¬տեսված պա¬տիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակ¬ները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակ¬տի հիմ¬¬նա¬վո¬րումները« այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները« պարտադիր են դատարանի հա¬մար նույ¬¬¬նանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը« Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմ¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով նախատեսված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղ¬¬մաց¬նող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դա¬տա¬րանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առա¬ջին մա¬սում նշված չեն։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Հակոբ Կարկոնցյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնա¬¬հատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտ¬րոն 2017թ. ապրիլի 26-ին կատարված հարցման արդյունքների), երիտասարդ և զինապարտ լինելը, իսկ որ¬¬պես պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը մեղմաց¬նող հան¬գա¬մանքներ` անկեղծորեն զղջալը և խոս¬¬տո¬վանական ցուցմունքներ տալը, տուժողին պատճառված վնասը դեռևս մինչդատական վա¬րույ¬թի ընթացքում կամովին և ամբողջությամբ փոխհատուցելը, ուսման, աշխատանքի և բնակության վայ¬րե¬րում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Ե.Չարենցի անվան թիվ 67 հիմնական դպրոցի տնօրեն Ա.Խե¬չումյանի, «Լոնդոն Բուրգեր» ՍՊ տնօրեն Ս.Միքայելյանի 2018թ. մարտի 3-ին, ինչպես նաև Կենտ¬¬րոն վարչական շրջանի թիվ 3 տեղամասի լիազոր ներկայացուցչի 2018թ. մարտի 7-ին տրա¬մադրած բնութագրերի)։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Ռուբեն Մկրտչյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնա¬¬հատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտ¬րոն 2017թ. ապրիլի 26-ին կատարված հարցման արդյունքների), երիտասարդ և զինապարտ լինելը, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` հանցանքը կատարելու պահին անչափահաս լինելը, անկեղծորեն զղջալը և խոստովանական ցուցմունքներ տալը, տուժողին պատ¬ճառված վնասը դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում կամովին և ամբողջությամբ փոխ¬հատուցելը, ուսման վայրերում դրականորեն բնութագրվելը (Երևանի քաղաքապետարանի Վ.Համ¬բար¬ձումյանի անվան թիվ 12 հիմնական դպրոցի տնօրեն Վ.Ստեփանյանի տրամադրած բնութագրի համաձայն` Ռուբեն Մկրտչյանը, ծնված 2000 թվականին, 2014թ. ավարտել է թիվ 12 հիմնական այդ դպրոցի 9-րդ դասարանը։ Ուսման ընթաց¬քում իրեն ցուցաբերել է որպես կարգապահ, դաս¬տիա¬րակ¬ված, գերազանց առաջադիմութ¬յամբ աշակերտ։ Ռուբեն Մկրտչյանը պարբերաբար մասնակ¬ցել է դպրոցական և համայն¬քային օլիմպիադաներին «Մաթեմատիկա» և «Ֆիզիկա» առարկաներից և գրավել է մրցանակային տեղեր։ Նա ակտիվորեն մասնակցել է նաև սպորտային միջոցառում¬ներին, առարկայական վիկտորինաներին։ Ռուբենը վայելել է դասընկերների և ուսուցիչների հարգանքը, Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարան» հիմնադրամի Երևանի քոլեջի փոխտնօրեն Է.Էլբակյանի կողմից 2017թ. մայիսի 19-ին տրված բնութագրի համաձայն` Ռուբեն Մկրտչյանը վե¬րոնշյալ քոլեջ է ընդունվել «Հաշվողական տեխնիկա և ավտոմատացված համակարգերի ծրագրային ապահովում» մասնագիտությամբ 2014թ. հիմնական ընդհանուր կրթությամբ, սովորում է լավ և գերազանց գնահատականներով, դասերին հաճախում է բարեխղճո¬րեն, իրեն դրսևորել է որպես հա¬մեստ, խելացի, բանիմաց և պարտաճանաչ ուսանող, ուսման նկատ¬¬¬¬մամբ ցուցաբերել է գիտակից մո¬տեցում, հայրենասեր է, պատրաստ է ծառայելու հայրե¬նի¬քին, եղել է ակտիվ, ընկերասեր և պա¬տաս¬խա¬նատու ուսանող, վայելել ընկերների և դասա¬խոսների սերն ու հարգանքը, վարքում վնա¬սակար սո¬վորություններ և շեղումներ չեն նկատվել), բազմանդամ ընտանիքի անդամ հանդիսանալը և բնա¬կության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (Երևանի Շենգավիթ վարչական տարածք «ԼԻԼԻԹ» համատիրության նախագահ Լ.Սարգսյանի կողմից տրված տեղեկանքի համաձայն` Ռուբեն Արմենի Մկրտչյանը, ծնված 25.03.2000թ.-ին, բնակվում է Եղբայրության փողոցի 4-րդ շենքի թիվ 9-րդ բնա¬կարանում ընտանիքի հետևյալ կազմով` հայրը` Մկրտչյան Արմեն, ծնված 1961թ., մայրը` Արսենյան Անահիտ, ծնված 1963թ., քույրը` Մկրտչյան Աննա, ծնված 1990թ. և եղբայրը` Մկրտչյան Անդրանիկ, ծնված 1991թ., համաձայն Երևանի Շենգավիթ վարչական տարածք «ԼԻԼԻԹ» համա¬տի¬րութ¬յան նա¬խա¬գահ Լ.Սարգսյանի տրամադրած բնութագրի` Ռուբեն Մկրտչյանը ծնվել է 25.03.2000թ., ք. Երևա¬նում, բնակվում է Եղբայրության 4-րդ շենքի 9-րդ բնակարանում, համեստ, խե¬լացի, բոլորի կողմից սիրված տղա է, ունի օրինակելի վարք և մարդկային բարձր հատկանիշներ, վայելում է շրջա¬պատի սերն ու հարգանքը, ազնվությունը, ճշմարտախո¬սությունը, նվիրված ընկե¬րա¬սիրությունը նրա ամենա¬էական գծերն են, նա պատրաստ է օգնել թե՛ մեծերին, թե՛ փոքրերին)։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Աշոտ Սողոյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնա¬¬հա¬տում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտ¬րոն 2017թ. ապրիլի 26-ին կատարված հարցման արդյունքների), երիտասարդ և վատառողջ լինելը ( ըստ Էրեբունի բժշկական կենտրոնի նյարդաբանության կլինիկայի էպիլեպսիայի հանրա¬պետական կենտրոնի բժիշկ Զ.Խեչումյանի տրամադրած կոնսուլտատիվ եզրակացության` Աշոտ Սողոյանի մոտ ախտորոշվել է Յուվենիլ աբսանսային էպիլեպսիա` աբսանս¬ներով և կոպերի միոկլոնիաներով, բազմիցս գրանցված տիպիկ արտահայտված ԷԷԳ փոփոխութ¬յուններով մշտական հակացնցումային բուժման ֆոնի վրա, իսկ ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննության 2017թ. օգոստոսի 17-ի թիվ 271/17 եզրակացության համաձայն` նրա մոտ հոգեկան խանգարման ախ¬տա¬նիշ¬ներ չեն հայտնաբերվում, նա հանդիսանում է հոգեպես առողջ անձ։ Արարքը կատա¬րելու պա¬հին, այնպես էլ ներկա դրությամբ Ա.Սողոյանը կարող էր և կարող է գիտակցել իր գործո¬ղութ¬յուն¬ների հանրորեն վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք, իրեն մեղսագրվող արար¬քի նկատ¬մամբ նրան հարկ է ճանաչել մեղսունակ։ Ա.Սողոյանը կարող է մասնակցել դատաքննչա¬կան գործողութ¬յուններին), բազմանդամ ընտանիքի անդամ հանդիսանալը (ՀՀ Գեղարքունիքի մարզ Վարդենիս համայնքի ղեկավար Ա.Հարութ¬յունյանի կողմից տրամադրված տեղեկանքի համաձայն` Աշոտ Սողոյանը բնակվում է ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի Վարդենիս համայնքի Կոմիտաս փողոցի 2-րդ փակուղի 1 հասցեում, ըն¬տանիքի հետևյալ կազմով` Սողոյան Աշոտ Բաղիշի (պապը)` ծնված 03/07/1949թ., Սողոյան Արմեն Աշոտի (հայրը)` ծնված 02/05/1970թ., Հակոբյան Սվետլանա Գառնիկի (մայրը)` ծնված 11/02/1973թ., Սողոյան Անի Աշոտի (քույրը)` ծնված 01.01.1982թ., Սողոյան Սյուզաննա Արմենի (քույրը)` ծնված 03/04/1992թ., իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` անկեղծորեն զղջալը և խոս¬տովանական ցուցմունքներ տալը, հանցանքը կատարելու պահին անչափահաս լինելը, տուժողին պատ¬ճառված վնասը դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում կամովին և ամբողջությամբ փոխ¬հատուցելը, ուսման վայ¬րում դրականորեն բնութագրվելը («Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարան» հիմ¬նադրամի Երևանի քոլեջի փոխտնօրեն Է.Էլբակյանի կողմից 2017թ. մայիսի 19-ին տրված բնութագրի համաձայն` Աշոտ Սողոյանը վերոնշյալ քոլեջ է ընդունվել «Հաշվողական տեխ¬նիկա և ավ¬տոմա¬տաց¬ված հա¬մակարգերի ծրագրային ապահովում» մասնագիտությամբ 2014թ. հիմ¬նա¬կան ընդհանուր կրթութ¬¬յամբ, սովորում է լավ և բավարար գնահատականներով, դասերին հաճա¬խում է բարեխղճո¬րեն, ակ¬տի¬վորեն մասնակցում է քոլեջում կազմակերպվող սպորտային միջոցառում¬ներին, հայրե¬նա¬սեր է և ընկերասեր, վարքում վնասակար սովորություններ և շեղումներ չեն նկատվել), բնա¬կության վայրում դրականորեն բնութագրվելը ( ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի Վարդենիսի համայնքի ղեկավար Վ.Խլոյանի տրամադրած 2017թ. հունիսի 21-ի թիվ 91 բնութագրի համաձայն` Աշոտ Սողո¬յանը 2006-2014թթ. ըն¬դունվել և ավարտել է Վարդենիսի թիվ 2 միջնակարգ դպրոցը, 2014թ. ընդունվել է Հայաստանի ազ¬գային պոլի¬տեխնիկական համալսարանը` քոլեջը, ամուսնացած չէ, համարվում է բարեխիղճ, վայելում է համաքաղաքացիների հարգանքը)։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Վահրամ Ոսկանյանի անձը բնութագրող տվյալ¬ներ է գնա¬¬հատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտ¬րոն 2017թ. ապրիլի 26-ին կատարված հարցման արդյունքների), երիտասարդ և զինապարտ լի¬նելը, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` անկեղծորեն զղջալը և խոստովանական ցուցմունքներ տալը, բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի Շերամի փողոցի 111 շենքի լիազորագրային կառա¬վարչի տրամադրած բնութագրի), ուսման վայրում դրականորեն բնութագրվելը ( ըստ «Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարան» հիմնադրամի Երևանի քոլեջի փոխտնօրեն Է.Էլբակյանի կողմից 2017թ. դեկտեմբերի 13-ին տրված բնութագրի), տուժողին պատճառված վնասը դեռևս մինչ¬դատա¬կան վարույթի ընթացքում կամովին և ամբողջությամբ փոխհատուցելը։
Դատարանն ամբաստանյալների պատասխա¬նատ¬վությունը և պա¬տիժը ծան¬րաց¬¬նող հան¬գամանքներ չարձանագրեց։
Պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հան¬գամանքները, ամբաս¬տան¬յալների անձը բնու¬թագրող տվյալները հաս¬տատված են գործով ձեռք բեր¬ված և դա¬տաքննութ¬յամբ հետա¬զոտված, թույլատ¬րե¬¬լիութ¬յան ու վերաբերելիության չափանիշներին համա¬պա¬¬տաս¬խանող ապա¬ցույց¬¬ներով։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալներից յուրաքանչյուրի նկատ¬¬մամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-ին մասով նախատեսված է պա¬տիժ տու¬գանքի կամ որոշակի ժամկետով ազա¬տազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով քննարկ¬¬ման ենթակա են` բոլոր ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվող պատժատեսակի ընտրութ¬¬յան և պատժաչափի, տվյալ հոդվածով նա¬խա¬տես¬ված պատիժների նվազագույն սահմա¬նից ավելի մեղմ պատիժ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի կիրառում), ամբաստանյալներ Հակոբ Կարկոնցյանի և Ռուբեն Մկրտչյանի նկատ¬մամբ հան¬¬¬ցագոր¬ծությունների համակցութ¬յամբ նաև վերջնական պատիժ նշանակելու, բոլոր ամբաս¬տանյալների նկատմամբ նշանակվող պատժի չափի, ազա¬տազրկման ձևով պատիժ կամ վերջնական պատիժ նշանակելու պարագայում` նշա¬նակվող այդ պատիժը (վերջնական պատիժը) կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածի կի¬րա¬ռում) հար¬ցերը։
Դատարանը, հաշվի առ¬նե¬լով ամբաս¬տանյալներ Հակոբ Կարկոնցյանի և Վահրամ Ոսկանյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ¬ները, պատասխա¬նատ¬վությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգա¬մանք¬ները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, կատարած արարքների քանակը, բնույթն ու վտանգա¬վորության աս¬տի¬¬ճանը (միջին ծանրության դի¬տավորյալ հան¬ցագոր¬ծություններ են), ղեկա¬վարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պա¬հանջով, հանգում է համոզման, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախա¬տեսված հիմնական պատ¬ժատեսակ¬ներից ամբաս¬տանյալների նկատ¬մամբ կարող է նշա¬նակ¬վել նաև նվազ խիստ պատ¬ժա¬տեսակը` տուգանքը։ Դատա¬րանը փաստում է, որ տու¬գանք նշանա¬կելը պատժի նպա¬տակներն ապահովելու տես¬անկյու¬¬նով լիովին ար¬դա¬րացի, անհրա¬ժեշտ և բավա¬րար է նրանց ուղղելու, հնարավոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յունները կանխե¬լու և սոցիա¬¬¬լական արդա¬րութ¬յունը վերա¬կանգնելու հա¬մար։ Դատարանը նաև փաս¬տում է, որ ամբաս¬տան¬յալներ Հակոբ Կարկոնցյանի և Վահրամ Ոսկանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի կիրառման հիմքերը բա¬ցակայում են, նրանց նկատ¬մամբ տու¬գանքը կարող է նշանակվել բացառապես տվյալ հոդվածի սանկցիա¬յի սահման¬ներում։
Ամբաստանյալների Հակոբ Կարկոնցյանի և Ռուբեն Մկրտչյանի կատարած յուրաքանչյուր հանցանքի համար պատիժ« իսկ հան¬¬ցանքների համակցությամբ վերջնական պատիժ սահմանելիս Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն« որ սույն գործով նրանցից յուրաքանչյուրին մեղսագրվում է ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգա¬վո¬րության աստիճանի ոչ մեծ ծանրության հան¬ցա¬գոր¬ծությունների կա¬տարում« հետևա¬բար` նրանցից յուրաքանչյուրի նկատ¬մամբ պա¬տիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասով« որը կիրառելի է համարում նաև պատիժները մասնակիորեն գումա¬րելու կանոնը։
Վերագրված հանցանքները կատարելու պահին անչափահաս հանդիսացած ամբաստանյալներ Ռուբեն Մկրտչյանի և Աշոտ Սողոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանը ղեկավարվում է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումներով.
Այսպես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 90-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` անչափահասի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում նրա կյանքի և դաստիարակության պայմանները, հոգեկանի զարգացման աստիճանը, առողջական վիճակը, անձի այլ առանձնահատկությունները, ինչպես նաև նրա վրա այլ անձանց ազդեցությունը։
«Քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների մասին» միջազգային դաշնագրի 24-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր երեխա, առանց ռասայի, մաշկի գույնի, սեռի, լեզվի, կրոնի, ազգային կամ սոցիալական ծագման, գույքային վիճակի կամ ծննդի հատկանիշով որևէ խտրա¬¬¬կա¬նության, իրավունք ունի իր ընտանիքի, հասարակության և պետության կողմից պաշտ¬պա¬նության այնպիսի միջոցների, որոնք անհրաժեշտ են նրան որպես մանկահասակի»։
«Երեխայի իրավունքների մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի 1-ին պարբերության համաձայն` «Յու¬րաքանչյուր երեխա ունի ֆիզիկական, մտավոր և հոգևոր լիարժեք զարգացման համար անհրա¬ժեշտ կենսապայմանների իրավունք»։
«Անչափահասների նկատմամբ արդարադատություն իրականացնելու վերաբերյալ» ՄԱԿ-ի նվա¬զագույն ստանդարտ կանոնների («Պեկինյան կանոններ») 5-րդ կետի համաձայն` «Անչափահասների վերաբերյալ արդարադատության համակարգը ուղղված է առաջին հերթին անչափահասի բարեկե¬ցութ¬յան ապահովմանը, որպեսզի անչափահաս իրավախախտների վրա ազդեցություն գործող ցան¬կացած միջոց միշտ համաչափ լինի ինչպես իրավախախտի անհատական առանձնահատ¬կութ¬յուններին, այն¬պես էլ իրավախախտման հանգամանքներին»։
«Պեկինյան կանոնների» 17.1-րդ կետի համաձայն` «Ներգործության միջոցների ընտրության ժամանակ իրավասու մարմինը պետք է ղեկավարվի հետևյալ սկզբունքներով.
ա) ներգործության միջոցները միշտ պետք է համարժեք լինեն ոչ միայն իրավախախտման հանգամանքներին և ծանրությանը, այլև անչափահասի դրությանը և պահանջներին, ինչպես նաև հասարակության պահանջներին.
բ) անչափահասի անձնական ազատության սահմանափակման մասին որոշումը պետք է ըն¬դունվի միայն հարցի մանրազնին քննարկումից հետո, և սահմանափակումը հնարավորության սահ¬մաններում պետք է հասցնել նվազագույնի. (…)»։
«Պեկինյան կանոնների» 19.1-րդ կետի համաձայն` «Անչափահասին որևէ ուղղիչ հիմնարկում ներ¬փակելը միշտ պետք է ծայրահեղ միջոց լինի, անհրաժեշտ նվազագույն ժամկետի համար կի¬րառված»։
«Երեխայի իրավունքների մասին» ՄԱԿ-ի կոնվենցիայի 37-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Մասնակից պետությունները ապահովում են, որ. (...)
(բ) ոչ մի երեխա չզրկվի ազատությունից անօրինական կամ կամայական կերպով։ Երեխայի ձեր¬բակալությունը, կալանքը կամ ազատազրկումն իրականացվում են համաձայն օրենքի և գործադրվում են միայն որպես ծայրահեղ միջոց և որքան հնարավոր է՝ կարճ ժամանակամիջոցով, (...)»։
«Ազատազրկված անչափահաս անձանց պաշտպանության վերաբերյալ» ՄԱԿ-ի կանոնների («Հավանայի կանոններ») 2-րդ կետը սահմանում է. «Անչափահասին ազատությունից զրկելը պետք է կիրառվի որպես ներգործության ծայրահեղ միջոց՝ անհրաժեշտ նվազագույն ժամկետով։ Այն պետք է սահմանափակվի բացառիկ դեպքերում։ Պատժի ժամկետը պետք է որոշվի դատական մարմնի կողմից` չբացառելով նրան վաղաժամկետ ազատելու հնարավորությունը»։
«Երեխաների իրավունքների մասին» Նյու-Յորքի 1989թ. նոյեմբերի 20-ի կոնվենցիայի (Հայաս¬տանի Հանրապետության կողմից վավերացվել է 1992թ. հունիսի 1-ին) 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համա¬ձայն` «Երեխաների նկատմամբ բոլոր գործողություններում, անկախ այն բանից, թե դրանք ձեռ¬նարկվում են սոցիալական ապահովության հարցերով զբաղվող պետական կամ մասնավոր հիմնարկ¬ների, դատարանների, վարչական կամ օրենսդրական մարմինների կողմից, առաջնահերթ ուշադրութ¬յուն է դարձվում երեխայի շահերի առավել ապահովմանը։»։
Նույն կոնվենցիայի 40-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Մասնակից պետությունները ճանաչում են մե¬ղադրվող կամ քրեական օրենսդրությունը խախտած համարվող յուրաքանչյուր երեխայի իրա¬վունքը՝ արժանանալու այնպիսի վերաբերմունքի, որը նպաստում է նրա արժանապատվության և նշանա¬կա¬լիության զգացումի զարգացմանը, երեխայի մեջ ամրապնդում է հարգանքը մարդու իրա¬վունքների և ուրիշների հիմնարար ազատությունների նկատմամբ, և որի դեպքում հաշվի է առնվում երեխայի տարիքը և հասարակության մեջ նրա վերաինտեգրացման և հետագա դրական դեր խաղալուն նպաս¬տելու ցանկալիությունը։ (…)
4. Անհրաժեշտ է այնպիսի բազմազան միջոցառումների առկայությունը, ինչպիսիք են խնամքի, խնամակալության և հսկողության մասին հրամանները, խորհրդատվական ծառայությունները, փոր¬ձաշրջանի նշանակումը, դաստիարակությունը, կրթական և մասնագիտական պատրաստության ծրագ¬րերը և առանձին հաստատություններում խնամքի այլընտրանքային այլ ձևեր, որոնք ապահո¬վում են երեխայի նկատմամբ նրա բարեկեցությանը, ինչպես նաև դրությանն ու հանցագոր¬ծության բնույթին համապատասխանող վերաբերմունք։»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, վերլուծելով մեջբերված դրույթները, ԵԱՆԴ/0094/01/13 քրեական գործով 2015թ. օգոստոսի 28-ին կայացված որոշմամբ արձանագրել է, որ. «13. (…) անչափահասները, պայ¬մանավորված իրենց տարիքային և սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկություններով, ունեն հատուկ հոգածության և խնամքի կարիք, ուստի արդարադատություն իրականացնելիս պետք է հաշվի առնել ձեռ¬նարկվող միջոցառումների հնարավոր ազդեցությունը նրանց բարեկեցության վրա։ Մասնավորա¬պես, կիրառվող ներգործության միջոցների ընտրությունը պետք է պայմանավորված լինի ոչ միայն կատարված իրավախախտման ծանրությամբ, այլև անձի անհատական առանձնահատ¬կություններով։ Հասարակությունից մեկուսացնելու հետ կապված պատժատեսակները անչափա¬հաս¬¬ների նկատմամբ պետք է կիրառվեն որպես ծայրահեղ միջոց` հնարավոր նվազագույն ժամկետներով և սահմանափակ ու բացառիկ դեպքերում, քանի որ ի տարբերություն չափահասների` ազատազրկման բացասական հետևանքները նրանց վրա ավելի մեծ ազդեցություն են թողնում։ (…)
Այդ որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«15.1. Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ անչափահասների սոցիալ-հոգեբանական առանձնա¬հատ¬կություններով պայմանավորված` հասարակությունից նրանց երկարատև ժամկետով մեկուսաց¬նելն արդարացված չէ, քանի որ անչափահաս տարիքում անձը հեշտությամբ է ենթարկվում շրջա¬պատի բացասական ազդեցությանը, մեծանում է հանցավոր ենթամշակույթի տարրերը յուրաց¬նելու հավանա¬կանությունը։ Մյուս կողմից նրանք, ի տարբերություն չափահասների, ավելի հեշտ են են¬թարկ¬վում պատ¬ժի ուղղիչ ազդեցությանը։Հետևաբար` դատարանը նախ և առաջ պետք է քննարկի ազատությունից զրկե¬լու հետ չկապված պատժատեսակի նշանակման հնարավորությունը։ Որոշակի ժամկետով ազա¬տազրկումը` որպես անչափահասների նկատմամբ կիրառվող ամենախիստ պատ¬ժատեսակ, պետք է նշանակվի միայն բացառիկ դեպքերում, երբ ներգործության որևէ այլ միջոց չի կարող դրական արդյունք ապահովել։
16. Սույն որոշման նախորդ կետում արտահայտված դիրքորոշումը վերլուծելով սույն որոշման 13-15-րդ կետերում մեջբերված միջազգային և ներպետական իրավական կարգավորումների լույսի ներքո` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ բոլոր այն դեպքերում, երբ անչափահասին մեղ¬սագրվող արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նա¬խատեսվում է միայն ազատազրկում պատժատեսակը, դատարանը պետք է քննարկի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ ավելի մեղմ պատժամիջոց ընտրելու կամ ավելի ցածր պատժաչափ նշանակելու հնարավորությունը` հաշվի առնելով առկա մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, անչափա¬հասի կյանքի և դաստիարակության պայմանները, հոգեկանի զարգացման աստիճանը, առողջության վիճակը, նրա վրա այլոց ազդեցությունը, անձը բնութագրող այլ տվյալները, ինչպես նաև հանցա¬գործության` հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը։ Այս մոտե¬ցումը համահունչ է անչա¬փա¬հասների պաշտպանությանն ուղղված միջազգային-իրավական փաս¬տաթղթերի բովանդակությանը և հետապնդում է վերջիններիս բնականոն զարգացումն ու բարե¬կեցությունն ապահովելու իրավաչափ նպատակ։ (...)»։
Վերոնշյալ իրավական դիրքորոշումների լույսի, հաշվի առնելով նաև անչափահասների նկատմամբ պատիժ նշանակելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 14-րդ գլխով նախատեսված նորմերի առանձնահատկությունները` Դատարանը, հաշվի առնելով նաև ամբաս¬տանյալներ Ռուբեն Մկրտչյա¬նի և Աշոտ Սողոյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ¬ները, պատասխա¬նատ¬վությունն ու պա¬տիժը մեղմացնող վերը թվարկված հանգա¬մանք¬ները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրաց¬նող հանգամանքների բացակայությունը, կատարած արարքների քանակը, բնույթն ու վտանգա¬վորության աս¬տի¬¬ճանը (միջին ծանրության դի¬տավորյալ հան¬ցագոր¬ծություններ են), ղեկա¬վարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պա¬հանջով, հանգում է համոզման, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախա¬տեսված հիմնական պատ¬ժատեսակ¬ներից ամբաս¬տանյալների նկատ¬մամբ ևս կարող է նշա¬նակ¬վել բացառապես նվազ խիստ պատ¬ժա¬տեսակը` տուգանքը։ Պատժի այդ տեսակը նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում նաև ինչպես պաշտ¬պանների հետ նախապես խորհրդակցած վերոնշյալ ամբաստանյալների, այնպես էլ նրանց օրինա¬կան ներկայացուցիչների դիրքորոշումը ( ներկայացվել են պաշտպանական ճառերում)։
Դատարանը պատժատեսակի վերաբերյալ վերոնշյալ հետևության հանգելիս նաև հաշվի է առ¬նում այն, որ ազատազրկման ձևով պատիժ նշա¬նակելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու որոշում կայացնելու պայմաններում ոչ միայն կսահ¬մանափակվեր անչափահաս ամբաս¬տանյալների` ազատ տեղաշարժվելու, մասնավո¬րապես` ՀՀ-ից մեկ¬նելու հնարավորությունը, այլև վերջիններս հարկադրված էին լինելու պարբերաբար կտրվելու ու¬սումիս և առօրյա կյանքից` ներկա¬յանալով ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայության հա¬մապա¬տասխան ստորաբաժանում, ինչը, Դատարանի համոզմամբ, պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով աննպատակահարմար է։
Դատա¬րանը փաստում է, որ տու¬գանք նշանա¬կելը պատժի նպա¬տակներն ապահովելու տես¬անկյու¬¬նով լիովին ար¬դա¬րացի, անհրա¬ժեշտ և բավա¬րար է անչափահաս ամբաստանյալներ Ռուբեն Մկրտչյանին և Աշոտ Սողոյանին ուղ¬ղելու, հնարավոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յունները կանխե¬լու և սոցիա¬¬¬լական արդա¬րութ¬յունը վերա¬կանգ¬նելու հա¬մար։ Դատարանը նաև փաս¬տում է, որ ամբաս¬տան¬յալներ Ռուբեն Մկրտչյանին և Աշոտ Սո¬ղոյանին նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի կիրառման հիմքերը բա¬ցակայում են, նրանց նկատ¬մամբ տու¬գանքը կարող է նշանակվել բացառապես տվյալ հոդվածի սանկցիա¬յի սահման¬ներում։
Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հար¬ցին` Դա¬տա¬¬¬րանը փաստում է, որ սույն ամբաստանյալներ Հակոբ Կարկոնցյանի, Վահրամ Ոսկանյանի և Ռուբեն Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստո¬րագրութ¬յունը, իսկ ամբաստանյալ Աշոտ Սողոյանի նկատմամբ` ծնողի հսկո¬ղութ¬յան հանձնելը դա¬տավճիռը կայացնելու պահին փոփո¬խելու կամ վե¬րաց¬¬նելու հիմքերը բացա¬կա¬յում են, դրանք անհրա¬ժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կա¬յացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների« դա¬տա¬կան ծախ¬սե¬րի« գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի« քաղա¬¬քա¬ցիական հայ¬ցի հար¬ցե¬րին։
Դատարանն արձանագրում է« որ ամբաստանյալների կամ նրանց գործողությունների հետևան¬քով նյութական պատասխանատվություն կրող անձանց գույքերի վրա արգելանք չի կիրառվել, նրանց դեմ քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել։
Դատարանը նաև արձանագրում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող գույքը` տուժող «Մ.Խորենացու» անվան համալսարանի համակարգչային սենյակի մուտքի դռան փա¬կանը, այնտեղից հափշտակ¬ված համակարգչային սարքերը, ինչպես նաև Հակոբ Տիգրանի Կար¬կոնցյանի սպորտային պայուսակն անհրաժեշտ է վերա¬դարձնել ըստ պատ¬¬կա¬նե¬լիության` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատարանը փաստում է նաև, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված դռան փականը և հափշտակ¬ված համա¬կարգչային սարքերը սույն դատական ակտով տուժողին վերադարձվելու, հանցա¬գործություն¬ներով տուժողին անմիջականորեն պատճառված գույքային վնաս¬ը դեռևս մինչդատական վարույթից փոխհա¬տուցվելու պայմաններում նրան պատճառված գույքային վնասն ամբողջությամբ հատուցվել է, հետևաբար` այդ հարցը համարում է լուծված։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-8-րդ կետերով թվարկ¬ված դատական ծախսերը« ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 8-րդ մա¬սի հա¬մա¬¬¬ձայն« ամ¬բաստանյալներից բռնագանձման ենթակա չեն հետևաբար` այդ հարցը ևս Դատարանը համարում է լուծված։
Գնահատելով և ամփոփելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույց¬ները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատա¬վա¬¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ, 430-րդ, ինչպես նաև 375.1-375.4-րդ հոդված¬ներով, Դատա¬րանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց՝

Հակոբ Տիգրանի Կարկոնցյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցա¬գործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬նակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` տու¬գանք` նվա¬զագույն աշխատավարձի հինգհարյուրհիսունապատիկի` 550.000 (հինգ հարյուր հիսուն հա¬զար) ՀՀ դրամի չափով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` տու¬գանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրերեսնապատիկի` 530.000 (հինգ հարյուր երեսուն հա¬զար) ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Հակոբ Կարկոնցյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշա¬նակել տու¬գանք` նվազա¬գույն աշխատավարձի վեցհար¬յու¬րա¬պատիկի` 600.000 (վեց հար¬յուր հա¬զար) ՀՀ դրամի չափով։
Վերոնշյալ տուգանքի վճարման համար սահմանել 10 (տաս) ամիս ժամկետ` թույլատրելով Հակոբ Տիգրանի Կարկոնցյանին յուրաքանչյուր ամսվա համար վճարել 60.000 (վաթսուն հազար) ՀՀ դրամ գու¬մար, որի կատարումը հանձնա¬րարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայության համա¬պատաս¬խան ստո¬րաբա¬ժան¬մանը։
Հակոբ Կարկոնցյանի նկատմամբ որ¬պես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել ան¬փոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրի¬նա¬կան ուժի մեջ մտնելը։
Ռուբեն Արմենի Մկրտչյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 38-34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցա¬գործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬նակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` տու¬գանք` նվազա¬գույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 ( հինգ հարյուր հա¬զար) ՀՀ դրամի չափով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` տու¬գանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 (հինգ հարյուր հա¬զար) ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Ռուբեն Մկրտչյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշա¬նակել տու¬գանք` նվազա¬գույն աշխատավարձի հինգհար¬յու¬րութսունա¬պատիկի` 580.000 (հինգ հար¬յուր ութսուն հա¬զար) ՀՀ դրամի չափով։
Վերոնշյալ տուգանքի վճարման համար սահմանել 10 (տաս) ամիս ժամկետ` թույլատրելով Ռուբեն Արմենի Մկրտչյանին յուրաքանչյուր ամսվա համար վճարել 58.000 (վաթսուն հազար) ՀՀ դրամ գու¬մար, որի կատարումը հանձնա¬րարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայության համա¬պատաս¬խան ստո¬րաբա¬ժան¬մանը։
Ռուբեն Մկրտչյանի նկատմամբ որ¬պես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել ան¬փոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրի¬նա¬կան ուժի մեջ մտնելը։
Աշոտ Արմենի Սողոյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬նակել պատիժ` տու¬գանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրհիսունապատիկի` 550.000 (հինգ հարյուր հիսուն հա¬զար) ՀՀ դրամի չափով։
Վերոնշյալ տուգանքի վճարման համար սահմանել 10 (տաս) ամիս ժամկետ` թույլատրելով Աշոտ Արմենի Սողոյանին յուրաքանչյուր ամսվա համար վճարել 55.000 (հիսունհինգ հազար) ՀՀ դրամ գու¬մար, որի կատարումը հանձնա¬րարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայության համա¬պա¬տաս¬խան ստո¬րաբա¬ժան¬մանը։
Աշոտ Սողոյանի նկատմամբ որ¬պես խափանման միջոց ընտրված ծնողի հսկողության հանձնելը թողնել ան¬փոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրի¬նա¬կան ուժի մեջ մտնելը։
Վահրամ Վահանի Ոսկանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬նակել պատիժ` տու¬գանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 (հինգ հարյուր հա¬զար) ՀՀ դրամի չափով։
Վերոնշյալ տուգանքի վճարման համար սահմանել 10 (տաս) ամիս ժամկետ` թույլատրելով Վահրամ Վահանի Ոսկանյանին յուրաքանչյուր ամսվա համար վճարել 50.000 (վաթսուն հազար) ՀՀ դրամ գու¬մար, որի կատարումը հանձնա¬րարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայության համա¬պա¬տաս¬խան ստո¬րաբա¬ժան¬մանը։
Վահրամ Ոսկանյանի նկատմամբ որ¬պես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել ան¬փոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրի¬նա¬կան ուժի մեջ մտնելը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող գույքը` տուժող «Մ.Խորենացու» անվան համալսարանի համակարգչային սենյակի մուտքի դռան փականը, այնտեղից հափշտակ¬ված համա¬կարգչային սարքերը, ինչպես նաև Հակոբ Տիգրանի Կարկոնցյանի սպորտային պայուսակը վերա¬դարձ¬նել ըստ պատ¬¬կա¬նե¬լիության` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Տուժողին հանցագործություններով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնաս¬ի հա¬տուցման հարցը համարել լուծված` դեռևս մինչդատական վարույթից այդ վնասը փոխհատուցվելու և սույն դատական ակտով իրեղեն ապացույց ճանաչված դռան փականը և հափշտակ¬ված համա¬կարգչային սարքերը տուժողին վերադարձվելու պատճառաբանությամբ։
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված` գործն արագացված դատաքննության կար¬գով քննելու պատճառաբանությամբ։
Դատավճիռը ստացման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ գործի փաստական հանգա¬մանք¬ների վերա¬բերյալ Դա¬տա¬րանի հետևությունների։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ