Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0239/01/17
Վիճակագրական տողի համար :
1.9
Պատասխանող
Արտակ Սահակյան
Արտակ Սահակյան Ռուբիկի
Արտակ Սահակյան
Արտակ Սահակյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Նարինե Հովակիմյան
Ալեքսանդր Ազարյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արշակ Վարդանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Նարինե Հովակիմյան
Ալեքսանդր Ազարյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արշակ Վարդանյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2018-03-30 | 15:30 | 1 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-01-10 | 09:00 | 7 | Կայացել է | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2017-12-21 | 10:00 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2017-11-23 | 10:00 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2017-10-17 | 10:00 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-09-28 | 10:00 | 7 | Կայացել է |
ԵԿԴ/0239/01/17
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ (այսուհետ `
Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ն.ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ա.ԱԶԱՐՅԱՆ
Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ՝ Ա.ՋՈՒԼՀԱԿՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ՝ Ա.ՍԱՀԱԿՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Գ.ՄԵԼԻՔՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ՝ Վ.ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆԻ
2018թ. մարտի 30-ին Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոներով քննության առնելով ամբաստանյալ Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջաին ատյանի դատարանի (Այսուհետ նաև՝ Դատարան) 2018թ. հունվարի 10-ի դատավճռի դեմ պաշտպան Գ.Մելիքյանի վերաքննիչ բողոքը.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2017թ. մայիսի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 13107617 քրեական գործը:
2017թ. մայիսի 04-ին Արտակ Ռուբիկի Սահակյանը ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական պաժին և նույն օրը ձերբակալվել:
2017թ. մայիսի 06-ին նախաքննության մարմնի որոշմամբ Արտակ Ռուբիկի Սահակյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով:
2017թ. մայիսի 06-ին Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով, իսկ պաշտպանի միջնորդությունը՝ կալանավորումը գրավով փոխարինելու վերաբերյալ, մերժվել է:
2017թ. օգոստոսի 25-ին նախաքննության մարմնի որոշմամբ Արտակ Սահակյանին նախինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով:
2017թ. օգոստոսի 31-ին թիվ 13107617 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Դատարանի 2018թ. հունվարի 10-ի դատավճռով վճռվել է.
ՙԱրտակ Ռուբիկի Սահակյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Պատժի նշված ժամկետին հաշվակցելով նախաքննության ընթացքում` 2017թ. մայիսի 4-ից մինչև 2017թ. մայիսի 26-ն անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ Արտակ Սահակյանին թողնել կրելու ազատազրկում 2 (երկու) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 8 (ութ) օր ժամկետով։
Արտակ Սահակյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված գրավը վերացնել և գրավի գումարը` 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամը, որը 2017թ. մայիսի 26-ի թիվ 153 անդորրագրով մուտքագրվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ 900023292015 դեպոզիտային հաշվին, վերադարձնել վճարող Գոռ Գեղամի Ալիխանյանին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Տուժող Սամսոն Օհանյանին հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման հարցը համարել լուծված։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող հագուստները վերադարձնել դրանց սեփականատիրոջը` տուժող Սամսոն Օհանյանին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Որպես դատական ծախս` Արտակ Ռուբիկի Սահակյանից հօգուտ ՀՀ ֆինանսների նախարարության (ՀՀ պետական բյուջեի) բռնագանձել 8.000 (ութ հազար) ՀՀ դրամ գումար։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Հայրապետյանի 2017թ. օգոստոսի 25-ի որոշումներով Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի անվամբ հաշվառված շարժական և անշարժ գույքերի վրա դրված հնարավոր արգելանքները պահպանել մինչև դատական ծախսի բռնագանձումը՚:
Դատարանի վերը նշված դատավճռի դեմ 2018թ. փետրվարի 09-ին վերաքննիչ բողոք է ստացվել ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի պաշտպան Գ.Մելիքյանից:
Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով, Վերաքննիչ դատարան է ստացվել 2018թ. փետրվարի 14-ին:
Վերաքննիչ բողոքի պատասխան չի ստացվել:
Վերաքննիչ դատարանի 2018թ. փետրվարի 16-ի որոշմամբ պաշտպան Գ.Մելիքյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ:
2. Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը.
Նախաքննության մարմնի կողմից Արտակ Ռուբիկի Սահակյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա. ՙ2017թ. մայիսի 3-ին` ժամը 20։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Աբովյան 38 հասցեում գործող ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտակայքում վիճաբանել է Սամսոն Ազատի Օհանյանի հետ, որի ընթացքում սուր ծակող-կտրող գործիքով հարվածել է վերջինիս որովայնի շրջանին՝ Ս.Օհանյանի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով կյանքի համար վտանգավոր ծանր մարմնական վնասվածք՝ ՙորովայնի առաջային պատի կտրած-ծակած որովայնի խոռոչ թափանցող վերքի ձևով, որն ուղեկցվել է լյարդի ձախ բլթի վնասումով, արյունահոսությամբ և հեմոռագիկ շոկով՚։
Այսպես.
Ա.Սահակյանն իր կողմից վարձակալած ՙՕպել՚ մակնիշի 34 FR 119 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով կատարել է մասնավոր ուղևորափոխադրման աշխատանքներ և պատվիրատուներ գտնելու նպատակով հիմնականում կայանել է Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի 38 հասցեում գործող ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտակայքում, որի ընթացքում էլ ծանոթացել է նույն վայրում տաքսի ծառայություններ մատուցող Ս.Օհանյանի և Էդուարդ Նորիկի Ավագյանի հետ։
2017 թվականի մայիսի 03-ին ժամը 20.30-ի սահմաններում Ա.Սահակյանն իր ավտոմեքենայի կայանման վայրում՝ Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի 38 հասցեում գործող ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտակայքում, ավտոմեքենայի դիմացի ձախ դռան վրա առկա պահոցից վերցրել է շարժիչի այրոցի երկու մոմերը և դանակը, ապա՝ մոմերը մաքրել։
Այդ ընթացքում նույն վայրում գտնվող Է.Ավագյանի և Ս.Օհանյանի միջև վիճաբանություն է սկսվել պատվիրատուների սպասարկման հերթը խախտելու հարցի կապակցությամբ, որին միջամտել է Ա.Սահակյանը։
Մ.Օհանյանը վիճաբանել է նաև Ա.Սահակյանի հետ, որի ընթացքում Մ.Սահակյանն իր ձեռքում եղած սուր ծակող-կտրող գործիքով մեկ անգամ հարվածել է Ս.Օհանյանի որովայնի շրջանին և դիտավորությամբ պատճառել ծանր մարմնական վնասվածք՝ ՙորովայնի առաջային պատի կտրած-ծակած որովայնի խոռոչ թափանցող վերքի ձևով, որն ուղեկցվել է լյարդի ձախ բլթի վնասումով, արյունահոսությամբ և հեմոռագիկ շոկով՚՚։
Դատարանն իր դատական ակտի ՙիրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը՚ բաժնում նշել է հետևյալը.
ՙ(…) Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2017թ. մայիսի 4-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ամուսնացած լինելը (համաձայն ամուսնության ԱԱ սերիայի թիվ 015502 վկայականի պատճենի), երիտասարդ լինելը (համաձայն AK սերիայի 0642547 համարի ՀՀ քաղաքացու անձնագրի՝ ծնվել է 1979թ.), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (ըստ ՙԷրեբունի՚ բժշկական կենտրոնից տրված փաստաթղթերի), իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` խնամքին 2003թ. օգոստոսի 7-ին ծնված Էլեն Արտակի Սահակյանի և 2005թ. հունիսի 17-ին ծնված Ռուբեն Արտակի Սահակյանի, 2-րդ խմբի հաշմանդամ հոր` Ռուբիկ Հայկազի Սահակյանի առկայությունը (համաձայն ԱԱ սերիայի 047118 համարի և ԱԱ սերիայի 400095 համարի ծննդյան, հայրության ճանաչման ԱԱ սերիայի 064370 համարի և կենսաթոշակային ապահովագրության թիվ 68506 վկայականների պատճենների), բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն Երևանի Արշակունյաց փողոցի բնակիչների կողմից հաստատված բնութագրի), տուժողին պատճառված գույքային վնասը /բուժման ծախսերը/ մինչդատական և դատական վարույթների ընթացքում կամովին փոխհատուցելը։
Դատարանը ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք չարձանագրեց։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի նկատմամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված է պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափի, տվյալ հոդվածով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատժատեսակ կամ պատժաչափ նշանակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի կիրառում), ազատազրկման կամ կալանքի ձևով պատիժ նշանակվող պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառում) հարցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի անձը, նրան վերագրվող հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը (անձի առողջության դեմ ուղղված ծանր հանցագործություն է), ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների բացակայությունը` Դատարանը փաստում է, որ վերջինիս նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի բացառապես ազատազրկման ձևով և տվյալ հոդվածի պատժամասի սահմաններում։
Ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի կրման նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով ավարտված քրեական գործերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման իրավաչափության վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումը.
Այսպես, Վանյա Բեգյանի վերաբերյալ 2013թ. հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13, ինչպես նաև Գարեգին Մուրադյանի վերաբերյալ 2013թ. նոյեմբերի 28-ի թիվ ՇԴ/0032/01/13 որոշումներով ՀՀ վճռաբեկ Դատարանը այն իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցագործության կատարման եղանակը (...)։
Տվյալ պարագայում ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի անձը դրականորեն բնութագրող հատկանիշները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունն ինքնին որոշակիորեն նվազեցնում են ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի անձի և կատարածի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, և Դատարանը դրանք հաշվի է առնում նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս։ Այնուամենայնիվ, կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, գործադրած գործիքի համադրությամբ Դատարանը նաև փաստում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերը բացակայում են։
Վերոնշյալ պատիժն ամբաստանյալ Ա.Սահակյանը պետք է կրի, այն արդարացի և անհրաժեշտ է սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, ամբաստանյալ Ա.Սահակյանին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։ (…)՚:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Բողոքաբերը՝ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի պաշտպան Գ.Մելիքյանը հայտնել է, որ Դատարանը, ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը անթույլատրելի ճանաչելով, գնահականի չի արժանացրել Սամսոն Օհանյանին հարվածելուց հետո նրա օրինաչափ և տուժողի հակաբարոյական վարքագիծը:
Հաշվի չառնելով ամբաստանյալի կողմից Սամսոն Օհանյանի և Էդուարդ Ավագյանի միջև տեղի ունեցած վեճին մասնակից չլինելը, այն կանխելու համար կողմերին դիտողություն է անելը, դրան ի պատասխան տուժողի դրսևորած հակաբարոյական վարքագիծը, Արտակ Սահակյանի հասցեին վիրավորանք հնչեցնելը և նշված հանգամանքները չգնահատելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի համաձայն որպես բացառիկ, Դատարանը թույլ է տվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5, 10, 48, 61, 64 և 70 հոդվածների պահանջների խախտումներ, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397 հոդվածի իմաստով, քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում է և դատական ակտի բեկանման հիմք։ Բացի այդ, Դատարանը անտեսել է նույնանման փաստական հանգամանքներում օրենքի միատեսակ կիրառելիության վերաբերյալ թիվ ԵԱՆԴ/0074/01/14 դատական գործով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 13.04.2015թ. որոշումը:
Դատարանը կատարել է ապացույցների սխալ համադրություն և անտեսել է մի շարք ապացույցներ, միաժամանակ տուժողի դատաքննական ցուցմունքներին տվել է նախապես հաստատված ապացույցի ուժ, որով խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25 հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները։ Դատարանն արձանագրել է միայն տուժող Ս.Օհանյանի դատաքննական ցուցմունքները՝ անտեսելով նախաքննականը:
Դատարանի թույլ տված դատական սխալը կայանում է նրանում, որ հաշվի չեն առնվել էական նշանակություն ունեցող այնպիսի հանգամանքներ, ինչպիսիք են տուժողի հակաբարոյական վարքագիծը, որը դրսևորվել է վիճաբանությունը դադարեցնելուն ուղղված Արտակ Սահակյանի դիտոդությունը ցավագին ընդունելով և Արտակ Սահակյանի մայրիկի հասցեին սեռական բնույթի հայհոյանք տալով։ Արտակի համար այդ վիրավորանքը ծանր է եղել, քանի որ նրա մայրիկը 2017 թվականի հունվար ամսին մահացել է: Հասցված վիրավորանքի հետևանքով վերջինը ընկնելով հանկարծակի առաջացած աֆեկտիվ վիճակի մեջ այդ պահին իր ձեռքում գտնվող դանակով հավածել է տուժողին։ Այդ հանգամանքները ենթակա էին գնահատման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի կարգով՝ որպես բացառիկ հանգամանքների առկայություն,
Այսպիսով.
1. Արտակ Սահակյանը վիճաբանության մասնակից չի եղել, այլ որպես կողմերին ճանաչող անձ, դիտողություն է արել վիճաբանությունը դադարեցնելու համար։
2. Արտակը որևէ գործողությամբ / բացառությամբ վիճաբանությունը դադարեցնելուն ուղղված դիտողության/ մասնակցություն չի ունեցել վիճաբանությանը:
3. Դիտողությունը ցավագին ընդունելով տուժողը ծանր վիրավորանք է հասցրել Արտակ Սահակյանին, ընդ որում սեռական բնույթի հայհոյանքը հասցեագրված է եղել ոչ թե անձամբ Արտակին, այլ նրա հանգուցյալ մայրիկին։
4. Արտակի մայրիկը մահացել է 2017 թվականի հունվար ամսին։
5. Արտակը մասնակից չլինելով վիճաբանությանը, չէր կարող կանխատեսել և պատրաստ լինել տուժողի հակաբարոյական վարքագծին:
6. Արտակի մոտ առաջացել է ժամանակավոր մթագնում, իր գործողություններին չտիրապետելու իրավիճակ:
7. Դանակը ամբաստանյալի մոտ գտնվել Է նախապես՝ ավտոմեքենայի ՙսվեչաները՚ մաքրելու նպատակով։
8. Արտակի մոտ աֆեկտիվ վիճակի առաջացման բնութագրական հատկանիշներից է նաև այն, որ վերջինի մի ձեռքին գտնվել Է դանակը, իսկ մյուսում ՙսվեչան՚, որը նրա մոտ առաջացած մթագնումից հետո ձեռքից ընկել Է գետնին, ինչը փաստում Է մարմնով անցած սարսուռի, իրեն չտիրապետելու և բացասական զգացմունքների առաջացած պոռթկումից ձերբազատվելու միակ տարբերակը տուժողին վնասելու նպատակը:
Վերը նշված հանգամանքները գնահատելիս Դատարանը պետք է հաշվի առներ Արտակ Սահակյանի ազգությունը, հայ տղամարդ լինելու փաստը, ազգային ոգին, նրա հանգուցյալ մայրիկի հասցեին սեռական բնույթի հայհոյանք տալու փաստը անտեղի վկայակոչելու բացառությունը:
Պաշտպանը նաև նշել է, որ Դատարանը սխալ եզրահանգման է հանգել նշելով, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքները բացակայում են, այն դեպքում, երբ դրանք առկա են և բավարար կյանքի կոչելու նշված իրավանորմի արդարացի կիրառելիությունը, ուստի դա հիմք է վերաքննիչ բողոքը բավարարելու և վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու համար:
Արտակ Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը չկիրառելով, Դատարանը թույլ է տրվել դատարավարական իրավունքի այնպիսի հիմնարար իրավունքի խախտում, որի արդյունքում կայացված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը և չի նպաստում պատժի ենթարկված անձի ուղղվելուն։
Միաժամանակ դատարանը հաշվի չի առել հանցագործություններ կատարելը Ա.Սահակյանին բնորոշ չլինելը, նրա կողմից հանցավոր արարք թույլ տալուն տուժողի հակաբարոյական և հակաիրավական վարքագծի պատճառ հանդիսանալը, հանցավոր արարքր կատարելուց հետո հետհանցավոր դրական վարքագիծը, կամովին ներկայանալը, ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը, հանցագործության և դրա հանգամանքների բացահայտմանը աջակցելը, մեղքը ընդունելը և կատարած արարքի համար անկեղծորեն զղջալը, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, որպիսի պայմաններում Արտակ Սահակյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու։
Ելնելով վերոգրյալից, բողոքաբերը բառացիորեն խնդրել է.
ՙԲեկանել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.01.2018թ. կայացված դատական ակտը և փոփոխել, կայացնել նոր դատական ակտ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների առկայության պայմաններում նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ազատազրկման տեսքով պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, և անկախ պատժի չափից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի հիման վրա նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ նշանակելով փորձաշրջան 5 տարի ժամկետով՚։
4.Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները.
Վերաքննիչ դատարանում պաշտպանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրելով բավարարել այն: Ամբաստանյալը միացավ իր պաշտպանի կողմից բերված բողոքին:
Դատախազը առարկեց բողոքի դեմ, խնդրեց այն մերժել՝ Դատարանի դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Տուժողի ներկայացուցիչ Վ.Նիկողոսյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ չառարկեց:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում քննության առնելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը, ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, լսելով վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ պաշտպանական կողմի հիմնավորումները, մեղադրանքի կողմի առարկությունը, հանգում է հետևության այն մասին, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ վիճարկվող դատավճիռը թողնել անփոփոխ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
ՙՎերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
ՙՎերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում՚:
Անդրադառնալով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի պահանջին՝ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի կիրառման մասին, Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚։
Նույն օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚։
Նույն օրենսգրքի 61 հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն` ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2.Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի համաձայն` ՙ1. Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ։
2. Բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը՚։
Վերը նշված քրեաիրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս վերլուծության է ենթարկել մի շարք գործերով կայացրած որոշումներում (ՎԲ-55/07, ՎԲ-145/07, ՎԲ-185/07, ՎԲ-11/08, ՎԲ-13/08, ՎԲ-25/08, ՎԲ-ԵՔՐԴ/0057/01/08, ՏԴ/0094/01/09, ԱՎԴ2/0057/01/09, ԵԱՔԴ/0164/01/09, ԵԱՔԴ/0195/01/09 և այլն) և կայուն նախադեպային իրավունք ձևավորվել այն մասին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածը կարող է կիրառվել առնվազն հետևյալ երկու պայմանների առկայության պարագայում` գործի բացառիկ հանգամանքների և խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքի բացահայտմանն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում։ Օրենքում օգտագործվող ՙբացառիկ՚ բառը ենթադրում է, որ նշված հոդվածի կիրառման համար հիմք հանդիսացող մեղմացնող հանգամանքը կամ մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը դուրս են սովորականի շրջանակներից և այն աստիճան առանձնահատուկ են, որ վերածվում են բացառության։ Մասնավորապես, դրանք կարող են կապված լինել հանցագործության շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի, ինչպես նաև այլ հանգամանքների հետ։ Ընդ որում, կարևորը ոչ թե պատիժը մեղմացնող տվյալների քանակն է, այլ այն, թե ինչքանով են դրանք էականորեն ազդել արարքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա։
Շարադրված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո անդրադառնալով պաշտպանի կողմից մատնանշված՝ ամբաստանյալի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներին, այն է՝ տուժողի հակաբարոյական վարքագիծը, ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի կողմից արարքը տուժողի նշված վարքագծով պայմանավորված լինելը, ինչպես նաև հանցագործություններ կատարելը Ա.Սահակյանին բնորոշ չլինելը, հանցավոր արարքը կատարելուց հետո հետհանցավոր դրական վարքագիծը, կամովին ներկայանալը, ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը, հանցագործության և դրա հանգամանքների բացահայտմանը աջակցելը, մեղքը ընդունելը և կատարած արարքի համար անկեղծորեն զղջալը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մատնանշված հանգամանքերը ինչպես առանձին վերցրած, այնպես էլ համակցության մեջ բացառիկ գնահատվել չեն կարող, դրանք դուրս չեն սովորականի շրջանակներից և այն աստիճան առանձնահատուկ չեն, որ վերածվեն բացառիկության և հիմք հանդիսանան Ա.Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի կիրառման համար:
Անդրադառնալով պաշտպանի փաստարկներին՝ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման մասին, Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի համաձայն.
ՙ1.Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2.Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (…)՚:
Սույն քրեաիրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանի կողմից բազմիցս վերլուծության են ենթարկվել մի շարք գործերով կայացված նախադեպային որոշումներում, և մշտապես վերահաստատվել է դիրքորոշումն առ այն, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա (հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ, ի թիվս այլ որոշումների, տես Վճռաբեկ դատարանի՝ Գարուշ Մադաթյանի գործով 2009թ. փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, Արմեն Շահբազյանի գործով 2014թ. օգոստոսի 15-ի թիվ ԵՇԴ/0143/01/13, Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումները)` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն (ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ՏԴ/0018/01/13, ԵԷԴ/0132/01/13, ԵԱՆԴ/0060/01/13, ԵԿԴ/0096/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ԵՄԴ/0027/01/14, ԳԴ/0014/01/14, ՍԴ/0204/01/13, ՏԴ/0031/01/14, ՍԴ3/0174/01/14, ԵԱԴԴ/0011/01/14, ԵԱՔԴ/0091/01/14, ԵԿԴ/0039/01/15 և այլն)։
Անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը, ի թիվս այլոց, պետք է հաշվի առնի ինչպես անձին մեղսագրվող հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, այնպես էլ այդ հանցագործության կատարման հանգամանքները։
Ինչ վերաբերում է հանցագործության կատարման հանգամանքներին, ապա դրանք յուրաքանչյուր քրեական գործով պետք է գնահատման ենթարկվեն հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի համատեքստում։ Գնահատման արդյունքում դատարանը պետք է պարզի հանցավոր վարքագծի դրսևորմանը նախորդող և ուղեկցող հանգամանքները, հանցավոր վարքագծի դրսևորման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը և այլն։
Ելնելով վերը շարադրված իրավադրույթների բովանդակային վերլուծությունից, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումներից և սույն գործի կոնկրետ հանգամանքներից, Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով ամրագրված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով հաշվի առնելով նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատիժ, որն արդարացի է ու համաչափ, բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրա ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրագործումը, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձանց, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի կողմից նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս, Դատարանը, եկել է ճիշտ եզրահանգման: Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Ա.Սահակյանի կողմից կատարած հանցավոր արարքի տարածվածությունը և դրա դեմ տարվող պայքարում պետության վարած քաղաքականությունը՝ արդյունքում վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմականորեն չկիրառելու միջով սույն գործով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածով սահմանված պատժի նպատակների իրագործմանը:
Վերը նշված պատճառաբանություններով Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու՝ այն է Ա.Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածը կամ 70 հոդվածը կիրառելու հիմքերը բացակայում են:
Վերաքննիչ դատարանը, սույն որոշման պատճառաբանական մասում շարադրված հիմնավորումներով, գտնում է, որ Դատարանի կողմից նյութական կամ դատավարական նորմերի այնպիսի խախտումներ թույլ չեն տրվել, որոնք ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, հետևաբար բացակայում են վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու կամ փոփոխելու հիմքերը:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Դատարանի 2018թ. հունվարի 10-ի դատավճիռը՝ քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով, պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` սույն որոշման պատճառաբանական մասում շարադրված հիմնավորումներով, մերժել:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394, 402 հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը.
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի պաշտպան Գ.Մելիքյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել՝ անփոփոխ թողնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2018թ. հունվարի 10-ի դատավճիռը՝ քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ն. ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ (այսուհետ `
Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ն.ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ա.ԱԶԱՐՅԱՆ
Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ՝ Ա.ՋՈՒԼՀԱԿՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ՝ Ա.ՍԱՀԱԿՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Գ.ՄԵԼԻՔՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ՝ Վ.ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆԻ
2018թ. մարտի 30-ին Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոներով քննության առնելով ամբաստանյալ Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջաին ատյանի դատարանի (Այսուհետ նաև՝ Դատարան) 2018թ. հունվարի 10-ի դատավճռի դեմ պաշտպան Գ.Մելիքյանի վերաքննիչ բողոքը.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2017թ. մայիսի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 13107617 քրեական գործը:
2017թ. մայիսի 04-ին Արտակ Ռուբիկի Սահակյանը ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական պաժին և նույն օրը ձերբակալվել:
2017թ. մայիսի 06-ին նախաքննության մարմնի որոշմամբ Արտակ Ռուբիկի Սահակյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով:
2017թ. մայիսի 06-ին Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով, իսկ պաշտպանի միջնորդությունը՝ կալանավորումը գրավով փոխարինելու վերաբերյալ, մերժվել է:
2017թ. օգոստոսի 25-ին նախաքննության մարմնի որոշմամբ Արտակ Սահակյանին նախինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով:
2017թ. օգոստոսի 31-ին թիվ 13107617 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Դատարանի 2018թ. հունվարի 10-ի դատավճռով վճռվել է.
ՙԱրտակ Ռուբիկի Սահակյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Պատժի նշված ժամկետին հաշվակցելով նախաքննության ընթացքում` 2017թ. մայիսի 4-ից մինչև 2017թ. մայիսի 26-ն անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ Արտակ Սահակյանին թողնել կրելու ազատազրկում 2 (երկու) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 8 (ութ) օր ժամկետով։
Արտակ Սահակյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված գրավը վերացնել և գրավի գումարը` 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամը, որը 2017թ. մայիսի 26-ի թիվ 153 անդորրագրով մուտքագրվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ 900023292015 դեպոզիտային հաշվին, վերադարձնել վճարող Գոռ Գեղամի Ալիխանյանին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Տուժող Սամսոն Օհանյանին հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման հարցը համարել լուծված։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող հագուստները վերադարձնել դրանց սեփականատիրոջը` տուժող Սամսոն Օհանյանին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Որպես դատական ծախս` Արտակ Ռուբիկի Սահակյանից հօգուտ ՀՀ ֆինանսների նախարարության (ՀՀ պետական բյուջեի) բռնագանձել 8.000 (ութ հազար) ՀՀ դրամ գումար։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Հայրապետյանի 2017թ. օգոստոսի 25-ի որոշումներով Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի անվամբ հաշվառված շարժական և անշարժ գույքերի վրա դրված հնարավոր արգելանքները պահպանել մինչև դատական ծախսի բռնագանձումը՚:
Դատարանի վերը նշված դատավճռի դեմ 2018թ. փետրվարի 09-ին վերաքննիչ բողոք է ստացվել ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի պաշտպան Գ.Մելիքյանից:
Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով, Վերաքննիչ դատարան է ստացվել 2018թ. փետրվարի 14-ին:
Վերաքննիչ բողոքի պատասխան չի ստացվել:
Վերաքննիչ դատարանի 2018թ. փետրվարի 16-ի որոշմամբ պաշտպան Գ.Մելիքյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ:
2. Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը.
Նախաքննության մարմնի կողմից Արտակ Ռուբիկի Սահակյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա. ՙ2017թ. մայիսի 3-ին` ժամը 20։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Աբովյան 38 հասցեում գործող ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտակայքում վիճաբանել է Սամսոն Ազատի Օհանյանի հետ, որի ընթացքում սուր ծակող-կտրող գործիքով հարվածել է վերջինիս որովայնի շրջանին՝ Ս.Օհանյանի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով կյանքի համար վտանգավոր ծանր մարմնական վնասվածք՝ ՙորովայնի առաջային պատի կտրած-ծակած որովայնի խոռոչ թափանցող վերքի ձևով, որն ուղեկցվել է լյարդի ձախ բլթի վնասումով, արյունահոսությամբ և հեմոռագիկ շոկով՚։
Այսպես.
Ա.Սահակյանն իր կողմից վարձակալած ՙՕպել՚ մակնիշի 34 FR 119 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով կատարել է մասնավոր ուղևորափոխադրման աշխատանքներ և պատվիրատուներ գտնելու նպատակով հիմնականում կայանել է Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի 38 հասցեում գործող ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտակայքում, որի ընթացքում էլ ծանոթացել է նույն վայրում տաքսի ծառայություններ մատուցող Ս.Օհանյանի և Էդուարդ Նորիկի Ավագյանի հետ։
2017 թվականի մայիսի 03-ին ժամը 20.30-ի սահմաններում Ա.Սահակյանն իր ավտոմեքենայի կայանման վայրում՝ Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի 38 հասցեում գործող ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտակայքում, ավտոմեքենայի դիմացի ձախ դռան վրա առկա պահոցից վերցրել է շարժիչի այրոցի երկու մոմերը և դանակը, ապա՝ մոմերը մաքրել։
Այդ ընթացքում նույն վայրում գտնվող Է.Ավագյանի և Ս.Օհանյանի միջև վիճաբանություն է սկսվել պատվիրատուների սպասարկման հերթը խախտելու հարցի կապակցությամբ, որին միջամտել է Ա.Սահակյանը։
Մ.Օհանյանը վիճաբանել է նաև Ա.Սահակյանի հետ, որի ընթացքում Մ.Սահակյանն իր ձեռքում եղած սուր ծակող-կտրող գործիքով մեկ անգամ հարվածել է Ս.Օհանյանի որովայնի շրջանին և դիտավորությամբ պատճառել ծանր մարմնական վնասվածք՝ ՙորովայնի առաջային պատի կտրած-ծակած որովայնի խոռոչ թափանցող վերքի ձևով, որն ուղեկցվել է լյարդի ձախ բլթի վնասումով, արյունահոսությամբ և հեմոռագիկ շոկով՚՚։
Դատարանն իր դատական ակտի ՙիրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը՚ բաժնում նշել է հետևյալը.
ՙ(…) Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2017թ. մայիսի 4-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ամուսնացած լինելը (համաձայն ամուսնության ԱԱ սերիայի թիվ 015502 վկայականի պատճենի), երիտասարդ լինելը (համաձայն AK սերիայի 0642547 համարի ՀՀ քաղաքացու անձնագրի՝ ծնվել է 1979թ.), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (ըստ ՙԷրեբունի՚ բժշկական կենտրոնից տրված փաստաթղթերի), իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` խնամքին 2003թ. օգոստոսի 7-ին ծնված Էլեն Արտակի Սահակյանի և 2005թ. հունիսի 17-ին ծնված Ռուբեն Արտակի Սահակյանի, 2-րդ խմբի հաշմանդամ հոր` Ռուբիկ Հայկազի Սահակյանի առկայությունը (համաձայն ԱԱ սերիայի 047118 համարի և ԱԱ սերիայի 400095 համարի ծննդյան, հայրության ճանաչման ԱԱ սերիայի 064370 համարի և կենսաթոշակային ապահովագրության թիվ 68506 վկայականների պատճենների), բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն Երևանի Արշակունյաց փողոցի բնակիչների կողմից հաստատված բնութագրի), տուժողին պատճառված գույքային վնասը /բուժման ծախսերը/ մինչդատական և դատական վարույթների ընթացքում կամովին փոխհատուցելը։
Դատարանը ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք չարձանագրեց։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի նկատմամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված է պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափի, տվյալ հոդվածով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատժատեսակ կամ պատժաչափ նշանակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի կիրառում), ազատազրկման կամ կալանքի ձևով պատիժ նշանակվող պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառում) հարցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի անձը, նրան վերագրվող հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը (անձի առողջության դեմ ուղղված ծանր հանցագործություն է), ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների բացակայությունը` Դատարանը փաստում է, որ վերջինիս նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի բացառապես ազատազրկման ձևով և տվյալ հոդվածի պատժամասի սահմաններում։
Ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի կրման նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով ավարտված քրեական գործերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման իրավաչափության վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումը.
Այսպես, Վանյա Բեգյանի վերաբերյալ 2013թ. հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13, ինչպես նաև Գարեգին Մուրադյանի վերաբերյալ 2013թ. նոյեմբերի 28-ի թիվ ՇԴ/0032/01/13 որոշումներով ՀՀ վճռաբեկ Դատարանը այն իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցագործության կատարման եղանակը (...)։
Տվյալ պարագայում ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի անձը դրականորեն բնութագրող հատկանիշները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունն ինքնին որոշակիորեն նվազեցնում են ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի անձի և կատարածի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, և Դատարանը դրանք հաշվի է առնում նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս։ Այնուամենայնիվ, կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, գործադրած գործիքի համադրությամբ Դատարանը նաև փաստում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերը բացակայում են։
Վերոնշյալ պատիժն ամբաստանյալ Ա.Սահակյանը պետք է կրի, այն արդարացի և անհրաժեշտ է սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, ամբաստանյալ Ա.Սահակյանին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։ (…)՚:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Բողոքաբերը՝ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի պաշտպան Գ.Մելիքյանը հայտնել է, որ Դատարանը, ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը անթույլատրելի ճանաչելով, գնահականի չի արժանացրել Սամսոն Օհանյանին հարվածելուց հետո նրա օրինաչափ և տուժողի հակաբարոյական վարքագիծը:
Հաշվի չառնելով ամբաստանյալի կողմից Սամսոն Օհանյանի և Էդուարդ Ավագյանի միջև տեղի ունեցած վեճին մասնակից չլինելը, այն կանխելու համար կողմերին դիտողություն է անելը, դրան ի պատասխան տուժողի դրսևորած հակաբարոյական վարքագիծը, Արտակ Սահակյանի հասցեին վիրավորանք հնչեցնելը և նշված հանգամանքները չգնահատելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի համաձայն որպես բացառիկ, Դատարանը թույլ է տվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5, 10, 48, 61, 64 և 70 հոդվածների պահանջների խախտումներ, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397 հոդվածի իմաստով, քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում է և դատական ակտի բեկանման հիմք։ Բացի այդ, Դատարանը անտեսել է նույնանման փաստական հանգամանքներում օրենքի միատեսակ կիրառելիության վերաբերյալ թիվ ԵԱՆԴ/0074/01/14 դատական գործով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 13.04.2015թ. որոշումը:
Դատարանը կատարել է ապացույցների սխալ համադրություն և անտեսել է մի շարք ապացույցներ, միաժամանակ տուժողի դատաքննական ցուցմունքներին տվել է նախապես հաստատված ապացույցի ուժ, որով խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25 հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները։ Դատարանն արձանագրել է միայն տուժող Ս.Օհանյանի դատաքննական ցուցմունքները՝ անտեսելով նախաքննականը:
Դատարանի թույլ տված դատական սխալը կայանում է նրանում, որ հաշվի չեն առնվել էական նշանակություն ունեցող այնպիսի հանգամանքներ, ինչպիսիք են տուժողի հակաբարոյական վարքագիծը, որը դրսևորվել է վիճաբանությունը դադարեցնելուն ուղղված Արտակ Սահակյանի դիտոդությունը ցավագին ընդունելով և Արտակ Սահակյանի մայրիկի հասցեին սեռական բնույթի հայհոյանք տալով։ Արտակի համար այդ վիրավորանքը ծանր է եղել, քանի որ նրա մայրիկը 2017 թվականի հունվար ամսին մահացել է: Հասցված վիրավորանքի հետևանքով վերջինը ընկնելով հանկարծակի առաջացած աֆեկտիվ վիճակի մեջ այդ պահին իր ձեռքում գտնվող դանակով հավածել է տուժողին։ Այդ հանգամանքները ենթակա էին գնահատման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի կարգով՝ որպես բացառիկ հանգամանքների առկայություն,
Այսպիսով.
1. Արտակ Սահակյանը վիճաբանության մասնակից չի եղել, այլ որպես կողմերին ճանաչող անձ, դիտողություն է արել վիճաբանությունը դադարեցնելու համար։
2. Արտակը որևէ գործողությամբ / բացառությամբ վիճաբանությունը դադարեցնելուն ուղղված դիտողության/ մասնակցություն չի ունեցել վիճաբանությանը:
3. Դիտողությունը ցավագին ընդունելով տուժողը ծանր վիրավորանք է հասցրել Արտակ Սահակյանին, ընդ որում սեռական բնույթի հայհոյանքը հասցեագրված է եղել ոչ թե անձամբ Արտակին, այլ նրա հանգուցյալ մայրիկին։
4. Արտակի մայրիկը մահացել է 2017 թվականի հունվար ամսին։
5. Արտակը մասնակից չլինելով վիճաբանությանը, չէր կարող կանխատեսել և պատրաստ լինել տուժողի հակաբարոյական վարքագծին:
6. Արտակի մոտ առաջացել է ժամանակավոր մթագնում, իր գործողություններին չտիրապետելու իրավիճակ:
7. Դանակը ամբաստանյալի մոտ գտնվել Է նախապես՝ ավտոմեքենայի ՙսվեչաները՚ մաքրելու նպատակով։
8. Արտակի մոտ աֆեկտիվ վիճակի առաջացման բնութագրական հատկանիշներից է նաև այն, որ վերջինի մի ձեռքին գտնվել Է դանակը, իսկ մյուսում ՙսվեչան՚, որը նրա մոտ առաջացած մթագնումից հետո ձեռքից ընկել Է գետնին, ինչը փաստում Է մարմնով անցած սարսուռի, իրեն չտիրապետելու և բացասական զգացմունքների առաջացած պոռթկումից ձերբազատվելու միակ տարբերակը տուժողին վնասելու նպատակը:
Վերը նշված հանգամանքները գնահատելիս Դատարանը պետք է հաշվի առներ Արտակ Սահակյանի ազգությունը, հայ տղամարդ լինելու փաստը, ազգային ոգին, նրա հանգուցյալ մայրիկի հասցեին սեռական բնույթի հայհոյանք տալու փաստը անտեղի վկայակոչելու բացառությունը:
Պաշտպանը նաև նշել է, որ Դատարանը սխալ եզրահանգման է հանգել նշելով, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքները բացակայում են, այն դեպքում, երբ դրանք առկա են և բավարար կյանքի կոչելու նշված իրավանորմի արդարացի կիրառելիությունը, ուստի դա հիմք է վերաքննիչ բողոքը բավարարելու և վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու համար:
Արտակ Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը չկիրառելով, Դատարանը թույլ է տրվել դատարավարական իրավունքի այնպիսի հիմնարար իրավունքի խախտում, որի արդյունքում կայացված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը և չի նպաստում պատժի ենթարկված անձի ուղղվելուն։
Միաժամանակ դատարանը հաշվի չի առել հանցագործություններ կատարելը Ա.Սահակյանին բնորոշ չլինելը, նրա կողմից հանցավոր արարք թույլ տալուն տուժողի հակաբարոյական և հակաիրավական վարքագծի պատճառ հանդիսանալը, հանցավոր արարքր կատարելուց հետո հետհանցավոր դրական վարքագիծը, կամովին ներկայանալը, ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը, հանցագործության և դրա հանգամանքների բացահայտմանը աջակցելը, մեղքը ընդունելը և կատարած արարքի համար անկեղծորեն զղջալը, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, որպիսի պայմաններում Արտակ Սահակյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու։
Ելնելով վերոգրյալից, բողոքաբերը բառացիորեն խնդրել է.
ՙԲեկանել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.01.2018թ. կայացված դատական ակտը և փոփոխել, կայացնել նոր դատական ակտ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների առկայության պայմաններում նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ազատազրկման տեսքով պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, և անկախ պատժի չափից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի հիման վրա նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ նշանակելով փորձաշրջան 5 տարի ժամկետով՚։
4.Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները.
Վերաքննիչ դատարանում պաշտպանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրելով բավարարել այն: Ամբաստանյալը միացավ իր պաշտպանի կողմից բերված բողոքին:
Դատախազը առարկեց բողոքի դեմ, խնդրեց այն մերժել՝ Դատարանի դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Տուժողի ներկայացուցիչ Վ.Նիկողոսյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ չառարկեց:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում քննության առնելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը, ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, լսելով վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ պաշտպանական կողմի հիմնավորումները, մեղադրանքի կողմի առարկությունը, հանգում է հետևության այն մասին, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ վիճարկվող դատավճիռը թողնել անփոփոխ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
ՙՎերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
ՙՎերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում՚:
Անդրադառնալով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի պահանջին՝ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի կիրառման մասին, Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚։
Նույն օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚։
Նույն օրենսգրքի 61 հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն` ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2.Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի համաձայն` ՙ1. Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ։
2. Բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը՚։
Վերը նշված քրեաիրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս վերլուծության է ենթարկել մի շարք գործերով կայացրած որոշումներում (ՎԲ-55/07, ՎԲ-145/07, ՎԲ-185/07, ՎԲ-11/08, ՎԲ-13/08, ՎԲ-25/08, ՎԲ-ԵՔՐԴ/0057/01/08, ՏԴ/0094/01/09, ԱՎԴ2/0057/01/09, ԵԱՔԴ/0164/01/09, ԵԱՔԴ/0195/01/09 և այլն) և կայուն նախադեպային իրավունք ձևավորվել այն մասին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածը կարող է կիրառվել առնվազն հետևյալ երկու պայմանների առկայության պարագայում` գործի բացառիկ հանգամանքների և խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքի բացահայտմանն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում։ Օրենքում օգտագործվող ՙբացառիկ՚ բառը ենթադրում է, որ նշված հոդվածի կիրառման համար հիմք հանդիսացող մեղմացնող հանգամանքը կամ մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը դուրս են սովորականի շրջանակներից և այն աստիճան առանձնահատուկ են, որ վերածվում են բացառության։ Մասնավորապես, դրանք կարող են կապված լինել հանցագործության շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի, ինչպես նաև այլ հանգամանքների հետ։ Ընդ որում, կարևորը ոչ թե պատիժը մեղմացնող տվյալների քանակն է, այլ այն, թե ինչքանով են դրանք էականորեն ազդել արարքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա։
Շարադրված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո անդրադառնալով պաշտպանի կողմից մատնանշված՝ ամբաստանյալի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներին, այն է՝ տուժողի հակաբարոյական վարքագիծը, ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի կողմից արարքը տուժողի նշված վարքագծով պայմանավորված լինելը, ինչպես նաև հանցագործություններ կատարելը Ա.Սահակյանին բնորոշ չլինելը, հանցավոր արարքը կատարելուց հետո հետհանցավոր դրական վարքագիծը, կամովին ներկայանալը, ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը, հանցագործության և դրա հանգամանքների բացահայտմանը աջակցելը, մեղքը ընդունելը և կատարած արարքի համար անկեղծորեն զղջալը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մատնանշված հանգամանքերը ինչպես առանձին վերցրած, այնպես էլ համակցության մեջ բացառիկ գնահատվել չեն կարող, դրանք դուրս չեն սովորականի շրջանակներից և այն աստիճան առանձնահատուկ չեն, որ վերածվեն բացառիկության և հիմք հանդիսանան Ա.Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի կիրառման համար:
Անդրադառնալով պաշտպանի փաստարկներին՝ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման մասին, Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի համաձայն.
ՙ1.Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2.Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (…)՚:
Սույն քրեաիրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանի կողմից բազմիցս վերլուծության են ենթարկվել մի շարք գործերով կայացված նախադեպային որոշումներում, և մշտապես վերահաստատվել է դիրքորոշումն առ այն, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա (հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ, ի թիվս այլ որոշումների, տես Վճռաբեկ դատարանի՝ Գարուշ Մադաթյանի գործով 2009թ. փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, Արմեն Շահբազյանի գործով 2014թ. օգոստոսի 15-ի թիվ ԵՇԴ/0143/01/13, Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումները)` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն (ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ՏԴ/0018/01/13, ԵԷԴ/0132/01/13, ԵԱՆԴ/0060/01/13, ԵԿԴ/0096/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ԵՄԴ/0027/01/14, ԳԴ/0014/01/14, ՍԴ/0204/01/13, ՏԴ/0031/01/14, ՍԴ3/0174/01/14, ԵԱԴԴ/0011/01/14, ԵԱՔԴ/0091/01/14, ԵԿԴ/0039/01/15 և այլն)։
Անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը, ի թիվս այլոց, պետք է հաշվի առնի ինչպես անձին մեղսագրվող հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, այնպես էլ այդ հանցագործության կատարման հանգամանքները։
Ինչ վերաբերում է հանցագործության կատարման հանգամանքներին, ապա դրանք յուրաքանչյուր քրեական գործով պետք է գնահատման ենթարկվեն հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի համատեքստում։ Գնահատման արդյունքում դատարանը պետք է պարզի հանցավոր վարքագծի դրսևորմանը նախորդող և ուղեկցող հանգամանքները, հանցավոր վարքագծի դրսևորման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը և այլն։
Ելնելով վերը շարադրված իրավադրույթների բովանդակային վերլուծությունից, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումներից և սույն գործի կոնկրետ հանգամանքներից, Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով ամրագրված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով հաշվի առնելով նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատիժ, որն արդարացի է ու համաչափ, բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրա ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրագործումը, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձանց, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի կողմից նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս, Դատարանը, եկել է ճիշտ եզրահանգման: Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Ա.Սահակյանի կողմից կատարած հանցավոր արարքի տարածվածությունը և դրա դեմ տարվող պայքարում պետության վարած քաղաքականությունը՝ արդյունքում վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմականորեն չկիրառելու միջով սույն գործով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածով սահմանված պատժի նպատակների իրագործմանը:
Վերը նշված պատճառաբանություններով Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու՝ այն է Ա.Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածը կամ 70 հոդվածը կիրառելու հիմքերը բացակայում են:
Վերաքննիչ դատարանը, սույն որոշման պատճառաբանական մասում շարադրված հիմնավորումներով, գտնում է, որ Դատարանի կողմից նյութական կամ դատավարական նորմերի այնպիսի խախտումներ թույլ չեն տրվել, որոնք ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, հետևաբար բացակայում են վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու կամ փոփոխելու հիմքերը:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Դատարանի 2018թ. հունվարի 10-ի դատավճիռը՝ քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով, պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` սույն որոշման պատճառաբանական մասում շարադրված հիմնավորումներով, մերժել:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394, 402 հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը.
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի պաշտպան Գ.Մելիքյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել՝ անփոփոխ թողնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2018թ. հունվարի 10-ի դատավճիռը՝ քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ն. ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ
Գործ ԵԿԴ/0239/01/17
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան),
նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Դարինա Բեգլարյանի,
Հասմիկ Ջանազյանի և
Վլադիմիր Շահինյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող՝ Գագիկ Մարգարյանի,
տուժող` Սամսոն Օհանյանի,
տուժողի ներկայացուցիչ` Վարդան Նիկողոսյանի,
պաշտպան` Գեորգի Մելիքյանի,
նույն Դատարանում դռնբաց դատական նիստերի կարգով քննեց և 2018թ. հունվարի 10-ին ավարտեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի` (ծնված 1979թ. մարտի 6-ին« Երևան քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« Հայաստանի Հանրապետության քաղա¬քացի«միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամ¬քին` փոքրահասակ երկու երե¬խաները և 2-րդ խմբի հաշմանդամ հայրը, նախկինում չդատա¬պարտ¬¬¬ված, կատարում է մասնավոր ուղևորափոխադրումներ, հաշ¬վառ¬ված է Երևանի Մանանդյան 13-րդ շենքի 8-րդ բնակարանում, փաստացի բնակվում է Երևանի Արշակունյաց փողոցի 305-րդ տանը, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տեսված հան¬ցա¬վոր արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել գրավ, 2017թ. մա¬յիսի 4-ից մինչև 2017թ. մայիսի 26-ը գտնվել է արգելանքի տակ)։
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 13107617 քրեական գործը հարուցվել է 2017թ. մայիսի 3-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշ¬նե¬րով ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬ների քննչա¬կան բաժ¬նում` գործով տուժող Սամսոն Օհանյանի առողջությանը դիտավորությամբ ծանր վնաս պատճառելու դեպքի առթիվ։
2017թ. մայիսի 4-ին Արտակ Սահակյանը ձերբակալվել է։
2017թ. մայիսի 6-ին Արտակ Սահակյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2017թ. մայիսի 6-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հա¬նուր իրա¬վասության դատարանը, բավա¬րա¬րելով նա¬խաքննական մարմնի միջնորդությունը, մեղադրյալ Արտակ Սահակյանի նկատ¬մամբ երկու ամիս ժամկետով որպես խափանման միջոց է ընտրել կալա¬նավորում։
2017թ. մայիսի 26-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը, բավարարելով պաշտ¬պա¬նական կողմի վերաքննիչ բողոքը, մեղադրյալ Արտակ Սահակյանի նկատմամբ որպես կալա¬նավորման այլընտրանքային խափանման միջոց է ընտրել գրավ` 500.000 ՀՀ դրամի չափով։
2017թ. մայիսի 26-ին մեղադրյալ Արտակ Սահակյանն ազատվել է արգելանքից։
2017թ. օգոստոսի 25-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել Արտակ Սահակ¬յանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և լրացնելու մասին, նրան նոր (վերջ¬նական) մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2017թ. օգոստոսի 31-ին քրեական գործը Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով հաստատ¬ված մեղադրական եզրակա¬ցութ¬յամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬¬ների ընդհանուր իրա¬վա¬սութ¬յան դատա¬րան (նախագահողին փաստացի հանձնվել է 2017թ. սեպտեմբերի 4-ին), 2017թ. սեպ¬տեմբերի 4-ին ընդունվել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատա¬կան քննութ¬յան։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը հաս¬տատված հա¬մա¬րեց այն, որ Արտակ Ռուբիկի Սահակյանը 2017թ. մայիսի 3-ին` ժամը 20։30-ի սահմաններում Երևանի Աբովյան 38 հասցեում գործող «ՍԱՍ» սուպերմարկետի մոտա¬կայ¬քում վիճաբանել է Սամսոն Ազատի Օհանյանի հետ« որի ընթացքում սուր ծակող-կտրող գործիքով հարվածել և Ս.Օհանյանի առողջությանը դիտավո¬րութ¬յամբ պատճառել է կյանքի հա¬մար վտանգավոր ծանր մարմնական վնասվածք, որպիսի գործո¬ղություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Այսպես, Ա.Սահակյանը վարձակալած «Օպել» մակնիշի 34 FR 119 հաշվառման համա¬րանիշի ավտոմեքենայով կատարել է մասնավոր ուղևորափոխադրումներ և հիմնա¬կանում կայա¬նել է Երևանի Աբովյան փողոցի 38 հասցեում գործող «ՍԱՍ» սուպերմարկետի մոտակայքում« որի ընթացքում ծանոթացել է նույն վայրում կայանող և նույն ծառայությունը մատուցող Սամսոն Օհանյանի և Էդուարդ Ավագյանի հետ։
2017թ. մայիսի 3-ին` ժամը 20։30-ի սահմաններում, Ա.Սահակյանն իր ավտոմեքենայի կայանման վերոնշյալ վայրում` «ՍԱՍ» սուպերմարկետի մոտակայքում« ավտոմեքենայի դիմացի ձախ դռան վրա առկա պահոցից վերցրել է շարժիչի այրման մոմերը և դանակը« մաքրել մոմերը։ Այդ ընթացքում նույն վայրում գտնվող Է.Ավագյանի և Ս.Օհանյանի միջև վիճաբանություն է սկսվել վերջինիս կողմից ավտոմեքենան անհաջող կայանելու, հաճախորդների սպասարկման հաջոր¬դա¬կանությունը խախտելու հարցի շուրջ« որին մի¬ջամտել է Ա.Սահակյանը։
Ս.Օհանյանը վիճաբանել է նաև Ա.Սահակյանի հետ« որի ընթացքում Ա.Սահակյանն իր ձեռքում եղած սուր ծակող-կտրող գործիքով մեկ անգամ հարվածել է Ս.Օհանյանի որովայնի շրջանին և դիտավորությամբ պատճառել ծանր մարմնական վնասվածք` որովայնի առաջային պատի կտրած-ծակած որովայնի խոռոչ թափանցող վերքի ձևով« որն ուղեկցվել է լյարդի ձախ բլթի վնասումով« արյունահոսությամբ և հեմոռագիկ շոկով, այսինքն` Արտակ Սահակյանը կատարել է հան¬ցավոր արարք, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հար¬ցաքննվե¬¬լիս իրեն մեղավոր ճանաչեց, թեև ընդունեց, որ ինքն է տուժողին դանակով հարվածել։ Նշեց, որ դեպքի օրը Արտակն և Էդուարդը վիճաբանել են, այն կանխելու նպատակով միջամտել է, սակայն տուժող Արտակը իր և Էդուարդի ծնողների հասցեին հնչեցրել է հայհոյանքներ։ Քանի որ մինչ վիճաբանությանը միջամտելը դանակով «սվեչա» էր մաքրում, դանակը ձեռքին էր, հայհո¬յանքները լսելուց զայրացել և անկախ իր կամքից մեկ անգամ դանակով հարվածել է տուժողին։ Այնուհետև ձեռքից դանակը ընկել է նշված վայրում կայանած ավտոմեքենաների տակ, այդ իսկ պատճառող ներկա գտնվողներն այն չեն նկատել։ Վիճաբանության ընթացքում տուժողը ընդհան¬րապես գետնին չի ընկել։ Լսելով իրենց գոռգոռոցները և հայհոյանքները` մոտեցել են ոստիկա¬նության աշխատակիցներ, որից հետո իրենք այդտեղից տուն են գնացել։ Էդուարդին հայտնել է, որ մեկ անգամ դանակահարել է տուժողին, վերջինս էլ իրեն նախատել է դրա համար։ Այնուհետև Էդուարդի հետ գնացել են ՀՀ ոստի¬կանության Կենտրոնական բաժին և հայտնել դեպքի վերա¬բերյալ։
Ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի պատճառաբանությունները հերքվել, իսկ տվյալ հոդվածով նրան առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է պատշաճ իրա¬վական ընթա¬¬ցա¬կարգերի շրջանակներում դա¬տաքննութ¬յամբ հետա¬զոտված հետևյալ ապացույց¬ների հա¬մադրման և գնահատ¬ման արդյունքներով.
Տուժող Սամսոն Օհանյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամ¬բաստանյալի հետ նախկինում ունեցել է ընկերական հարաբերություն։ Նշեց, որ դեպքից մոտավո¬րապես 3 ամիս առաջ ամբաստանյալ Արտակի հետ վիճաբանել էին, որից հետո իրենց հարաբե¬րությունները լարված էին, սակայն թշնամանքի չեն վերածվել։ Այդ վիճաբանությունից հետո մինչև դանակահարության դեպքը միմյանց հետ ընդհանրապես չեն խոսել, իսկ վկա Էդուարդ Ավագյանի հետ մինչև դանակահարության պահը ունեցել են լավ հարաբերություններ։
Նշեց, որ աշխատում է որպես տաքսու վարորդ և կայանում է «ՍԱՍ» սուպերմարկետի մոտ՝ իրենց տաքսի ծառայությանը հատկացված կայանատեղիում։ Դեպքի օրը հեռախոսազանգ է ստացել, որին պատասխանելու համար իր ավտոմեքենան շտապ կայանել է Էդուարդի ավտո¬մեքենայի մոտ` անհարմար դիրքով, սակայն այդտեղ կայանելով՝ չի խոչընդոտել Էդուարդի ավ¬տոմեքենան մուտք գործելուն, մանավանդ, որ այդ պահին գտնվում էին լավ հարաբերություն¬ների մեջ։ Էդուարդն անմիջապես սկսել է դժգոհություններ հայտնել մեքենան անհարմար դիրքով կայա¬նելու առնչությամբ, որի կապակցությամբ Էդուարդին հայհոյել է, վերջինս էլ պատասխան հայհոյանքներ է տվել։ Մոտեցել է Էդուարդին, բռունցքով հարվածել է նրան, որից հետո սկսել են միմյանց բռունցքներով փոխադարձաբար հարվածել։ Նշեց, որ Արտակին ուղղված ոչ մի արտա¬հայտություն չի արել, սակայն վերջինս, տեսնելով վիճաբանությունը, մոտեցել է իրեն և հայհոյանք հնչեցնելով՝ գրպանից հանել է դանակը և հարվածել։ Ինքն էլ ընկնելով գետնին՝ փորձել է դանակի հարվածներից պաշտպանվել։ Հետո նրանց են մոտեցել երկու քաղաքացիներ, ներկայացել որպես ոստիկան և կանխել վիճաբանության հետագա ընթացքը։ Ոստիկանների մոտենալու ընթացքում գետնից բարձրանալիս գետնին ընկնող առարկայի ձայն է լսել` թյուրիմացաբար կարծելով, թե իր ժամացույցն է ընկել, այն վերցնելու նպատակով կռացել է և տեսել է, որ իրականում դանակ է, որի վրա այդ պահին Էդուարդը դրել էր ոտքը՝ փորձելով թաքցնել։ Դրանից հասկացել է, որ վնասվածք ունի, ինչից հետո իր ինքնազգա¬ցողությունը սկսել է վատանալ։ Ամբաստանյալն ու Էդուարդը, ոստիկանների ուղեկցությամբ նստելով իրենց մեքենաները, հեռացել են, որից հետ ինքը ևս նստել է իր մեքենան և գնացել դեպի հիվանդանոց։
Վկա Էդուարդ Ավագյանի ցուցմունքներով հայտնված փաստական տվյալների արժևորման արդյունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամ¬բաս¬տանյալ Արտակի հետ ունեն ընկերական հարաբերություններ, իսկ տուժող Սամսոնի հետ նախկինում են ընկերներ եղել։ Նշեց, որ 2017թ. մայիսի սկզբին` ժամը 20։00-ից 21։00-ի սահմաններում ամբաստանյալի հետ տաքսի վարելու նպատակով հաճախորդի են սպասել Երևանի Աբովյան փողոցում` «ՍԱՍ» սուպեր¬մարկետի դիմացի ավտոկայանատեղիում։ Ավտոմեքենայով նշված վայր է եկել տուժող Սամսոն Օհանյանը և կայանել իր ավտոմեքենային շատ մոտ, որով խոչընդոտել է իր ավտոմեքենան նստելուն։ Զգուշացրել է, որ ավտոմեքենան տեղափոխի, որ հաճախորդին տեղափոխելու նպա¬տակով կարողանա նստել իր մեքենան, սակայն տուժողը կատարել է «ավելորդ» արտահայ¬տություններ, որից հետո նրա կողմից հնչել են իր ծնողին ուղղված հայհոյանքներ։ Նշեց նաև, որ իր ծնողը մահացել է 2017թ. փետրվարի 2-ին, իսկ Արտակի ծնողը՝ 2017թ. հունվարի սկզբին, տուժողը մասնակցել էր այդ անձանց հուղարկավորությանը։ Այդ ընթացքում Արտակը մոտեցել է, որ հարթի ստեղծված իրավիճակը, սակայն միջամտությունից հետո Արտակի հասցեին տուժողը հնչեցրել է նաև նրա ծնողին ուղղված հայհոյանքներ։ Տուժողը բռունցքով հարվածել է իր դեմքին, որից հետո ինքն է հարվածել նրան, այնուհետև սկսել է պաշտպանվել։ Վիճաբանությունը շարու¬նակվել է իր, տուժողի և ամբաստանյալի միջև։ Այնուհետև եկել են քաղաքացիական հագուստով ոստիկանության աշխատակիցներ և կանխել վիճաբանությունը։ Վիճաբանության ավարտից հետո Արտակի հետ խոսակցությունից տեղեկացել է, որ նա վի¬ճա¬բանության ժամանակ տուժողին դանակահարել է, թեև դանակահարության պահն անձամբ չէր տեսել։
Վկա Վարդան Ստեփանյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամ¬բաս¬տանյալին և տուժողին ճանաչում է աշխատանքի վայրից, նրանց հետ գտնվում է նորմալ փոխ¬հարաբերությունների մեջ։ Նշեց, որ քննվող դեպքի օրը՝ երեկոյան, իր կնոջ հետ միասին գնումներ կատարելու նպատակով այցելել էին «ՍԱՍ» սուպերմարկետ, որտեղ էլ նկատել է Սամսոնի և Էդուարդի մաս¬նակցությամբ տեղի ունեցող վիճաբանությունը։ Մի քանի րոպե անց նրանց է մոտեցել Արտակը և մասնակցել վիճաբանությանը։ Վիճաբանության մասնակիցներից ոչ-ոքի ձեռքին դանակ կամ այլ առարկա չի տեսել։ Վիճաբանողները միմյանց հարվածել են ձեռքերով՝ միմյանց հայհոյանքներ ուղղելով։ Վիճաբանությունը տևել է մոտ երկու րոպե, որի ընթացքում գետ¬նին հայտնված վիճակում ոչ-ոքի չի նկատել։ Վիճաբանությունը կանխելու նպատակով մոտեցել են ոստիկա¬նության աշխատակիցները և դադարեցրել վիճաբանությունը։ Հետագա գործողություն¬ներին ականատես չի եղել, քանի որ իր կնոջ հետ միասին այդտեղից հեռացել են։
Վկա Արտուշ Գևորգյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ աշխատում է «ՍԱՍ» սուպերմարկետում` որպես ավտոհսկիչ, դեպքի պահին ևս եղել է աշխատավայրում։ Սու¬պեր¬¬մարկետի ետնամասից վերադառնալով՝ ականատես է եղել դիմացի ավտոկայանա¬տեղիում` Էդուար¬դի և Սամսոնի միջև ծագած վիճաբանությանը։ Մի քանի րոպե անց վիճաբանութ¬յանը միջամտելու նպատակով նրանց է մոտեցել որոշակի հեռավորության վրա գտնվող Արտակը, որի հասցեին Սամսոնը հնչեցրել է հայհոյանքներ, ենթադրում է, որ վիճաբանության պատճառը եղել է հայհոյանքներ հնչեցնելը։ Վիճաբանության մասնակիցներից ոչ-ոքի ձեռքին դանակ կամ այլ առարկա չի տեսել, գետնին հայտնված անձ՝ ևս։ Այնուհետև նրանց են մոտեցել քաղաքա¬ցիական հագուստով երկու անձ և ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ՝ վիճաբա¬նությունը դադարեցրել են։
Դեպքի վայրի զննության 2017թ. մայիսի 4-ի արձանագրությամբ« համաձայն որի` դեպքի վայր է հանդիսացել Երևանի Աբովյան 38 հասցեում գործող «ՍԱՍ» սուպերմարկետի մոտ գտնվող տաքսիների համար նախատեսված կայանման վայրը։ Զննության ընթացքում զննության մասնակից, գործով ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանը մատնացույց է արել այն վայրերը« որտեղ իր ձեռքում գտնվող դանակով մեկ անգամ հարվածել է գործով տուժող Սամսոն Օհանյանի որո¬վայնին« ապա նետել ձեռքին եղած դանակը։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2017թ. մայիսի 6-ի թիվ 0812/հ եզրակացությամբ« համաձայն որի՝ տուժող Սամսոն Օհանյանի մարմնական վնասվածքը` որովայնի առաջային պատի կտրած-ծակած որովայնի խոռոչ թափանցող վերքի ձևով« որն ուղեկցվել է լյարդի ձախ բլթի վնասմամբ« արյունահոսությամբ և հեմոռագիկ շոկով« պատճառվել է սուր ծակող-կտրող գործիքի ներգործությամբ« հնարավոր է փորձաքննվողի կողմից նշված ժամանակին և հանգամանքներում« որը տուժողի առողջությանը պատճառել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս։
Դատահետքաբանական փորձաքննության 2017թ. օգոստոսի 17-ի թիվ 1065-17 եզրա¬կացությամբ, համաձայն որի` քննվող դեպքի պահին տուժող Ս.Օհանյանի կրած մայկաների վրա առկա կտորի վնասված-անջատված տեղամասերով վնասվածք¬ները պատռվածքներ են, կարող էին առաջանալ մեխանիկական ձգվածության« ուժի ներգոր¬ծության` քաշել-ձգելու հետևանքով։ Ս.Օհանյանի մայկաների վրա առկա միաժամանակ առաջացած հմ.1 և մայկայի վրա առկա հմ.2 վնասվածքները իրենց բնույթով ծակած-կտրած են, կարող էին առաջանալ մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիք/ներ/ի« հնարավոր է դանակ/ներ/ի շեղբի ներգործության արդյունք¬ում։ Տուժող Ս.Օհանյանի միաժամանակ առաջացած հմ.1 մեկական վնասվածքները և վեր¬ջինիս մարմնական վնասվածքների վերաբերյալ դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0812/հ եզրակացության մեջ նկարագրված որովայնի առաջնային պատի կտրած-ծակած վերքը իրենց տեղակայմամբ հիմնականում համընկնում են։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` գործով տուժող Սամսոն Օհան¬յանի` դեպքի պահին կրած հագուստների առկայությամբ և դրանց զննության արդյունք¬ներով /արձանագրությամբ/։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատա¬¬րա¬նը հաս¬տատված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանը մեղավորությամբ կատարել է հան¬ցա¬վոր արարք« որը համա¬պա¬տաս¬¬խանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬գործության հատ¬կանիշ¬ներին, հետևա¬բար` նա քրեա¬¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬¬կա է այդ հոդ¬վածի վերոնշյալ մասով։
Դատարանը փաստում է, որ գործով ամբաստանյալ Ա.Սահակյանը վերոնշյալ մարմ¬նական վնասվածքները տուժողին պատճառելիս գործել է անուղղակի դիտավորությամբ, ինչի մասին են վկայում`
1. տուժող Ս.Օհանյանի դատաքննական ցուցմունքը՝ այն մասին, որ Արտակ Սահակյանը, տեսնելով իր և Էդուարդի միջև ծագած վիճաբանությունը, մոտեցել է իրեն և սեռական բնույթի հայհոյանք հնչեցնելով՝ գրպանից հանել է դանակը և հարվածել իրեն։ Նախքան այդ Ա.Սահակ¬յանին չէր հայհոյել, նա ծեծկռտուքի մեջ ներգրավված չի եղել։
2. Դատաբժշկական փորձաքննության 2017թ. մայիսի 4-ի թիվ 0812/հ եզրակացությունը« համաձայն որի՝ գործով տուժող Սամսոն Օհանյանին պատճառվել է մարմնական վնասվածք որովայնի առաջային պատի կտրած-ծակած որովայնի խոռոչ թափանցող վերքի ձևով« որն ուղեկցվել է լյարդի ձախ բլթի վնասումով« արյունահոսությամբ և հեմոռագիկ շոկով։ Այդ վնաս¬վածքը պատճառվել է սուր ծակող-կտրող գործիքի ներգործությամբ« հարվածը թափանցել է որովայնի խոռոչ, որը տուժողի առողջությանը պատճառել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս։
3. Դատահետքաբանական փորձաքննության 2017թ. օգոստոսի 17-ի թիվ 1065-17 եզրա¬կացությունը, համաձայն որի` Ս.Օհանյանի մայկաների վրա առկա միաժամանակ առաջացած հմ.1 և մայկայի վրա առկա հմ.2 վնասվածքները իրենց բնույթով ծակած-կտրած են, կարող էին առաջանալ մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիք/ներ/ի« հնարավոր է դանակ/ներ/ի շեղբի ներգործության արդյունք¬ում։ Տուժող Ս.Օհանյանի միաժամանակ առաջացած հմ.1 մեկա¬կան վնասվածքները և վերջինիս մարմնական վնասվածքների վերաբերյալ դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0812/հ եզրակացության մեջ նկարագրված որովայնի առաջնային պատի կտրած-ծակած վերքը իրենց տեղակայությամբ հիմնականում համընկնում են։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի պատճառաբանությանը՝ դանակով հարված հասցնելուն նախորդող պահին տուժողի կողմից իրեն ևս հայհոյելու վերաբերյալ, Դա¬տա¬րանը փաստում է, որ այդ պատճառաբանությունը հերքվել է տուժողի դատաքննական ցուց¬մունքով, ընդ որում՝ տուժողը վերոնշյալ դիրքորոշումը պահպանել է նույնիսկ ամբաստանյալի կող¬մից նրան պատ¬ճառած վնասը /բուժման ծախսերը/ Դատարանում ամբողջությամբ փոխհա¬տու¬ցելուց հետո։ Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի վերոնշյալ պատճառա¬բա¬նությունը Դատարանում հաստատած վկա Էդուարդ Ավագյանի ցուցմունքին, ապա վերջինս գործի ելքով հօգուտ ամբաստանյալի շա¬հագրգռված անձ է, որի մասին է վկայում ոչ միայն վերջին¬ներիս միջև առկա մտերմությունը, այլև քննվող դեպքն այդ վկայի և տուժողի միջև ծագելու, ապա տուժողի և ամբաստանյալի միջև տարածվելու փաստը, ճշմարտութ¬յունը հայտնելու առումով վկա Էդ.Ավագ¬յանի վերոնշյալ կաշկանդվածությունը։ Նշված դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը դանակահարության դեպքին նախորդող իրադարձությունների մասով տրված ցուց¬մունքներից, ի հաշիվ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի և այլոց ցուցմունքների, առավել արժևորում է տուժող Ս.Օհան¬յանի ցուցմունքները, որոնք նաև համապատասխանում են դատաբժշկական և այլ փորձաքննությունների եզրակացություն¬ներին։ Նման արժևորումը կատարելիս Դատարանը հաշ¬վի է առնում համադրվող ապա¬ցույցների ոչ թե պարզ քանակական, այլ որակական կողմը։
Վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ ամբաս¬տան¬յալ Ա.Սահակյանը տուժող Ս.Օհանյանին մարմնական վնասվածք է պատճառել դիտավորությամբ, վերջինիս հետ Էդուարդ Ավագյանի հետ ծագած ծեծկռտուքի ընթացքում, այդ գործո¬ղության հետևան¬քով տուժող Ս.Օհանյանին պատ¬ճառել է վերջինիս կյանքի համար վտան¬գավոր ծանր վնաս¬, հետևա¬բար` նրա արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մա¬սով որակված է ճիշտ, այդ կապակցությամբ պաշտ¬պանական ճա¬ռում ներկայացված փաս¬տարկ¬ներն ու վիճարկումներն անհիմն են։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանը գիտակցել է, որ իր հակաօրի¬նական գործո¬ղութ¬յամբ, այն է՝ սուր ծակող-կտրող գործիքով հար¬վա¬ծելով՝ մարմնական վնասվածք է պատ¬ճառում տուժողին, նախատեսել է իր այդ գործողութ¬յան հետևան¬քով տուժողին մարմնական վնասվածք պատճառելու հնարավորությունը, ու թեև ըստ իր, գործով ամբաս¬տանյալի և դեպքին ականատես վկաների ցուցմունքների՝ չի ցան¬կացել հատկապես ծանր մարմնական վնաս¬վածք պատճառել տուժողին (նման փաստական տվյալներ նախաքննությամբ և դա¬տաքննութ¬յամբ ձեռք չեն բերվել և հետազոտվել), սակայն գիտակցաբար թույլ է տվել այդ վնաս¬վածքի առաջացումը, այսինքն՝ տուժող Սամսոն Օհանյանին նրա կյանքի համար վտանգավոր ծանր մարմ¬նական վնաս պատճառելիս գործել է անուղղակի դիտավորութ¬յամբ։
Ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հան¬ցա¬¬գոր¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատա¬րած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն ար¬դարացի« համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը« այն կա¬տա¬րելու հան¬գա¬մանք¬ներին« հան¬¬ցավորի անձնա¬¬վորությանը« անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է« որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հան¬րության համար վտան¬¬գա¬վո¬րության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատաս¬խա¬նատ¬վությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատա¬րա¬նի դատա¬կան ակ¬տի հիմ¬նա¬վո¬րումները« այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները« պարտադիր են դատա¬րանի հա¬մար նույ¬¬նանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը« Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմ¬¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով նախատեսված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը մեղ¬մաց¬¬նող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանա¬կելիս Դա¬տա¬րանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի անձը բնու¬թագրող տվյալներ է գնա¬հա¬տում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտ¬¬րոն 2017թ. մայիսի 4-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ամուսնացած լինելը (համաձայն ամուսնության ԱԱ սերիայի թիվ 015502 վկայականի պատճենի), երիտասարդ լինելը (համաձայն AK սերիայի 0642547 համարի ՀՀ քաղաքացու անձնագրի՝ ծնվել է 1979թ.), ֆիզիկապես վա¬տա¬ռողջ լինելը (ըստ «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնից տրված փաստաթղթերի), իսկ որպես պա¬տաս¬¬խանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հանգամանքներ` խնամ¬քին 2003թ. օգոստոսի 7-ին ծնված Էլեն Արտակի Սահակյանի և 2005թ. հունիսի 17-ին ծնված Ռուբեն Արտակի Սահակյանի, 2-րդ խմբի հաշմանդամ հոր` Ռուբիկ Հայկազի Սահակյանի առկայությունը (համաձայն ԱԱ սերիայի 047118 համարի և ԱԱ սերիայի 400095 համարի ծննդյան, հայրության ճանաչման ԱԱ սերիայի 064370 համարի և կենսաթոշա¬կային ապահովագրության թիվ 68506 վկայականների պատճենների), բնակության վայրում դրա¬կանորեն բնութագրվելը (համաձայն Երևանի Արշա¬կուն¬յաց փողոցի բնակիչների կողմից հաս¬տատված բնութագրի), տուժողին պատճառված գույքային վնասը /բուժման ծախսերը/ մինչդա¬տական և դատական վարույթների ընթացքում կամովին փոխ¬հա¬տուցելը։
Դատարանը ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծան¬րացնող հան¬գա¬մանք¬ չարձանագրեց։
Անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ Արտակ Սահակյանի նկատ¬¬մամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նա¬խա¬տեսված է պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափի, տվյալ հոդվածով նախատես¬վածից ավելի մեղմ պատժատեսակ կամ պատժաչափ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), ազատազրկման կամ կալանքի ձևով պատիժ նշա¬նակվող պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածի կի¬րա¬ռում) հար¬ցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի անձը, նրան վերագրվող հանցա¬գոր¬ծութ¬յան բնույթն ու հասարակական վտանգա¬վորության աստիճանը (անձի առողջության դեմ ուղղված ծանր հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն է), ինչպես նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բա¬ցառիկ հան¬գա¬մանք¬ների բա¬ցա¬¬կայութ¬յունը` Դա¬տա¬րանը փաստում է, որ վեր¬ջինիս նկատ¬մամբ պատիժ պետք է նշանակվի բացառապես ազա¬տազրկման ձևով և տվյալ հոդվածի պատժամասի սահմաններում։
Ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի կրման նպատակահար¬մա¬րութ¬յան հարցը քննարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով ավարտված քրեական գործերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կի¬րառ¬ման իրավաչափության վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի արտա¬հայ¬տած իրավական դիրքորոշումը.
Այսպես, Վանյա Բեգյանի վերաբերյալ 2013թ. հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13, ինչ¬պես նաև Գարեգին Մուրադյանի վերաբերյալ 2013թ. նոյեմբերի 28-ի թիվ ՇԴ/0032/01/13 որոշում¬ներով ՀՀ վճռաբեկ Դատարանը այն իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել, որ պա¬տիժը պայ¬մանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հան¬գամանքների, պետք է հաշվի առնի կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցագործության կատար¬ման եղանակը (...)։
Տվյալ պարագայում ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի անձը դրականորեն բնութագրող հատ¬կանիշ¬ները, պատաս¬խա¬նատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը և պատաս¬խա¬նատ¬վությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք¬ների բացակայությունն ինքնին որոշակիորեն նվազեց¬նում են ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի անձի և կատարածի հանրության համար վտանգա¬վորության աստիճանը, և Դա¬¬տարանը դրանք հաշվի է առնում նրա նկատ¬¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս։ Այնուամենայնիվ, կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստի¬ճանի և բնույթի, գործադրած գործիքի համադրութ¬յամբ Դա¬տա¬րանը նաև փաստում է, որ ամբաստանյալի նկատ¬մամբ նշանակված ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը պայմանակա¬նորեն չկիրառելու հիմքերը բացակայում են։
Վերոնշյալ պատիժն ամբաստանյալ Ա.Սահակյանը պետք է կրի, այն արդարացի և անհրա¬¬ժեշտ է սոցիալական արդարությունը վերա¬կանգնելու, ամբաս¬տանյալ Ա.Սահակյանին ուղ¬ղելու, նրա կողմից նոր հան¬ցագոր¬ծությունների կատարումը կան¬խելու համար։
Անդրադառնալով Արտակ Սահակյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրան¬քային տա¬րատեսակ ընտրված գրավի հարցին՝ Դատարանը փաստում է, որ այն անհրաժեշտ է թողնել ան¬փոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ գրավի գումարը՝ 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամը, որը 2017թ. դեռևս մայիսի 26-ի թիվ 153 անդոր¬րագրով մուտ¬քագրվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ 900023292015 դեպոզի¬տային հաշվին, վերա¬դարձ¬նել վճարող Գոռ Գեղամի Ալիխանյանին` սույն դատավճիռն օրինա¬կան ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
Հաշվի առնելով, որ սույն դատական ակտը կայացնելու պահին գործով ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանը գտնվում է ազատության մեջ, Դատարանը նրան արգելանքի վերցնելը պայմանավորել է կայացրած դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելու փաստով, սակայն ամբաստանյալ Ա.Սահակյանը մինչ այդ տևական ժամանակահատվածում (2017թ. մայիսի 4-ից մինչև 2017թ. մայիսի 26-ը) գտնվել է արգելանքի տակ՝ Դատա¬րանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի պա¬հանջով, նշանակվող պատժի ժամկետին հաշ¬վակցում է կա¬լանքի տակ նրա գտնվելու 22 օրը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների« դա¬տական ծախ¬սե¬րի« գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի« քաղա¬¬քա¬ցիական հայ¬ցի հարցերին։
Անդրադառնալով տուժող Սամսոն Օհանյանին հանցա¬գոր¬ծությամբ պատճառված վնասի (բուժման ծախսերի) փոխ¬հատուցման խնդրին՝ Դատարանն այդ հարցը համարում է լուծված` այն կամովին հատուցվելու և տուժողի կողմից ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի դեմ նյութա¬իրավական պահանջ ներկա¬յացնելուց հրա¬ժարվելու պատճառաբանությամբ։
Անդրադառնալով Դատարանում պահվող իրեղեն ապացույցի տնօրինման խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ քննվող դեպքի պահին տուժող Սամսոն Օհանյանի կրած հա¬գուստ¬ներն անհրաժեշտ է վերադարձնել վերջինիս` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
Անդրադառնալով դատական ծախսերի խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ սույն գործի մինչ¬դատական վարույթի ընթաց¬քում ՀՀ պետական բյուջեի միջոցների հաշվին կատար¬ված դատաբժշկա¬կան փորձաքննության 8.000 ՀՀ դրամ գումարը, որպես դատական ծախս, անհրա¬ժեշտ է բռնագանձել գործով ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանից հօգուտ ՀՀ ֆինանսների նախարարության / ՀՀ պե¬տա¬¬կան բյուջեի/։
Անդրադառնալով գործով ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի անվամբ սեփականության իրավունքով հաշվառված շարժական և ան¬շարժ գույ¬¬քերի վրա ՀՀ քննչական կոմիտեի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Հայրապետյանի 2017թ. օգոստոսի 25-ի որոշումներով դրված հնարավոր արգելանքներին` Դատարանը փաստում է, որ դրանք անհրաժեշտ է պահպանել մինչև դատական ծախսի բռնագանձումը։
Գնահատելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույց¬ները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդված¬ներով, Դատա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝
Արտակ Ռուբիկի Սահակյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬¬նակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Պատժի նշված ժամկետին հաշվակցելով նախաքննության ընթացքում` 2017թ. մայիսի 4-ից մինչև 2017թ. մայիսի 26-ն անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ Արտակ Սա¬հակ¬յա¬նին թողնել կրելու ազատազրկում 2 (երկու) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 8 (ութ) օր ժամ¬կետով։
Արտակ Սահակյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերց¬նելու պահից, նրա նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված գրավը վե¬րաց¬նել և գրա¬վի գումարը` 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամը, որը 2017թ. մայիսի 26-ի թիվ 153 անդոր¬րագրով մուտ¬քագրվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ 900023292015 դեպոզի¬տային հաշվին, վերադարձնել վճարող Գոռ Գեղամի Ալիխանյանին` սույն դատավճիռն օրինա¬կան ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
Տուժող Սամսոն Օհանյանին հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման հարցը համարել լուծված։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող հագուստները վերադարձնել դրանց սեփականատիրոջը` տուժող Սամսոն Օհանյանին` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
Որպես դատական ծախս` Արտակ Ռուբիկի Սահակյանից հօգուտ ՀՀ ֆինանսների նա¬խա¬¬րարության (ՀՀ պետական բյուջեի) բռնագանձել 8.000 (ութ հազար) ՀՀ դրամ գումար։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Հայրապետյանի 2017թ. օգոստոսի 25-ի որոշումներով Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի անվամբ հաշվառված շարժական և անշարժ գույքերի վրա դրված հնարավոր արգե¬լանք¬ները պահպանել մինչև դատական ծախսի բռնագանձումը։
Դատավճիռը ստացման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում բողո¬քարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.Ժ.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան),
նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Դարինա Բեգլարյանի,
Հասմիկ Ջանազյանի և
Վլադիմիր Շահինյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող՝ Գագիկ Մարգարյանի,
տուժող` Սամսոն Օհանյանի,
տուժողի ներկայացուցիչ` Վարդան Նիկողոսյանի,
պաշտպան` Գեորգի Մելիքյանի,
նույն Դատարանում դռնբաց դատական նիստերի կարգով քննեց և 2018թ. հունվարի 10-ին ավարտեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի` (ծնված 1979թ. մարտի 6-ին« Երևան քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« Հայաստանի Հանրապետության քաղա¬քացի«միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամ¬քին` փոքրահասակ երկու երե¬խաները և 2-րդ խմբի հաշմանդամ հայրը, նախկինում չդատա¬պարտ¬¬¬ված, կատարում է մասնավոր ուղևորափոխադրումներ, հաշ¬վառ¬ված է Երևանի Մանանդյան 13-րդ շենքի 8-րդ բնակարանում, փաստացի բնակվում է Երևանի Արշակունյաց փողոցի 305-րդ տանը, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տեսված հան¬ցա¬վոր արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել գրավ, 2017թ. մա¬յիսի 4-ից մինչև 2017թ. մայիսի 26-ը գտնվել է արգելանքի տակ)։
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 13107617 քրեական գործը հարուցվել է 2017թ. մայիսի 3-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշ¬նե¬րով ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬ների քննչա¬կան բաժ¬նում` գործով տուժող Սամսոն Օհանյանի առողջությանը դիտավորությամբ ծանր վնաս պատճառելու դեպքի առթիվ։
2017թ. մայիսի 4-ին Արտակ Սահակյանը ձերբակալվել է։
2017թ. մայիսի 6-ին Արտակ Սահակյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2017թ. մայիսի 6-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հա¬նուր իրա¬վասության դատարանը, բավա¬րա¬րելով նա¬խաքննական մարմնի միջնորդությունը, մեղադրյալ Արտակ Սահակյանի նկատ¬մամբ երկու ամիս ժամկետով որպես խափանման միջոց է ընտրել կալա¬նավորում։
2017թ. մայիսի 26-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը, բավարարելով պաշտ¬պա¬նական կողմի վերաքննիչ բողոքը, մեղադրյալ Արտակ Սահակյանի նկատմամբ որպես կալա¬նավորման այլընտրանքային խափանման միջոց է ընտրել գրավ` 500.000 ՀՀ դրամի չափով։
2017թ. մայիսի 26-ին մեղադրյալ Արտակ Սահակյանն ազատվել է արգելանքից։
2017թ. օգոստոսի 25-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել Արտակ Սահակ¬յանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և լրացնելու մասին, նրան նոր (վերջ¬նական) մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2017թ. օգոստոսի 31-ին քրեական գործը Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով հաստատ¬ված մեղադրական եզրակա¬ցութ¬յամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬¬ների ընդհանուր իրա¬վա¬սութ¬յան դատա¬րան (նախագահողին փաստացի հանձնվել է 2017թ. սեպտեմբերի 4-ին), 2017թ. սեպ¬տեմբերի 4-ին ընդունվել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատա¬կան քննութ¬յան։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը հաս¬տատված հա¬մա¬րեց այն, որ Արտակ Ռուբիկի Սահակյանը 2017թ. մայիսի 3-ին` ժամը 20։30-ի սահմաններում Երևանի Աբովյան 38 հասցեում գործող «ՍԱՍ» սուպերմարկետի մոտա¬կայ¬քում վիճաբանել է Սամսոն Ազատի Օհանյանի հետ« որի ընթացքում սուր ծակող-կտրող գործիքով հարվածել և Ս.Օհանյանի առողջությանը դիտավո¬րութ¬յամբ պատճառել է կյանքի հա¬մար վտանգավոր ծանր մարմնական վնասվածք, որպիսի գործո¬ղություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Այսպես, Ա.Սահակյանը վարձակալած «Օպել» մակնիշի 34 FR 119 հաշվառման համա¬րանիշի ավտոմեքենայով կատարել է մասնավոր ուղևորափոխադրումներ և հիմնա¬կանում կայա¬նել է Երևանի Աբովյան փողոցի 38 հասցեում գործող «ՍԱՍ» սուպերմարկետի մոտակայքում« որի ընթացքում ծանոթացել է նույն վայրում կայանող և նույն ծառայությունը մատուցող Սամսոն Օհանյանի և Էդուարդ Ավագյանի հետ։
2017թ. մայիսի 3-ին` ժամը 20։30-ի սահմաններում, Ա.Սահակյանն իր ավտոմեքենայի կայանման վերոնշյալ վայրում` «ՍԱՍ» սուպերմարկետի մոտակայքում« ավտոմեքենայի դիմացի ձախ դռան վրա առկա պահոցից վերցրել է շարժիչի այրման մոմերը և դանակը« մաքրել մոմերը։ Այդ ընթացքում նույն վայրում գտնվող Է.Ավագյանի և Ս.Օհանյանի միջև վիճաբանություն է սկսվել վերջինիս կողմից ավտոմեքենան անհաջող կայանելու, հաճախորդների սպասարկման հաջոր¬դա¬կանությունը խախտելու հարցի շուրջ« որին մի¬ջամտել է Ա.Սահակյանը։
Ս.Օհանյանը վիճաբանել է նաև Ա.Սահակյանի հետ« որի ընթացքում Ա.Սահակյանն իր ձեռքում եղած սուր ծակող-կտրող գործիքով մեկ անգամ հարվածել է Ս.Օհանյանի որովայնի շրջանին և դիտավորությամբ պատճառել ծանր մարմնական վնասվածք` որովայնի առաջային պատի կտրած-ծակած որովայնի խոռոչ թափանցող վերքի ձևով« որն ուղեկցվել է լյարդի ձախ բլթի վնասումով« արյունահոսությամբ և հեմոռագիկ շոկով, այսինքն` Արտակ Սահակյանը կատարել է հան¬ցավոր արարք, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հար¬ցաքննվե¬¬լիս իրեն մեղավոր ճանաչեց, թեև ընդունեց, որ ինքն է տուժողին դանակով հարվածել։ Նշեց, որ դեպքի օրը Արտակն և Էդուարդը վիճաբանել են, այն կանխելու նպատակով միջամտել է, սակայն տուժող Արտակը իր և Էդուարդի ծնողների հասցեին հնչեցրել է հայհոյանքներ։ Քանի որ մինչ վիճաբանությանը միջամտելը դանակով «սվեչա» էր մաքրում, դանակը ձեռքին էր, հայհո¬յանքները լսելուց զայրացել և անկախ իր կամքից մեկ անգամ դանակով հարվածել է տուժողին։ Այնուհետև ձեռքից դանակը ընկել է նշված վայրում կայանած ավտոմեքենաների տակ, այդ իսկ պատճառող ներկա գտնվողներն այն չեն նկատել։ Վիճաբանության ընթացքում տուժողը ընդհան¬րապես գետնին չի ընկել։ Լսելով իրենց գոռգոռոցները և հայհոյանքները` մոտեցել են ոստիկա¬նության աշխատակիցներ, որից հետո իրենք այդտեղից տուն են գնացել։ Էդուարդին հայտնել է, որ մեկ անգամ դանակահարել է տուժողին, վերջինս էլ իրեն նախատել է դրա համար։ Այնուհետև Էդուարդի հետ գնացել են ՀՀ ոստի¬կանության Կենտրոնական բաժին և հայտնել դեպքի վերա¬բերյալ։
Ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի պատճառաբանությունները հերքվել, իսկ տվյալ հոդվածով նրան առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է պատշաճ իրա¬վական ընթա¬¬ցա¬կարգերի շրջանակներում դա¬տաքննութ¬յամբ հետա¬զոտված հետևյալ ապացույց¬ների հա¬մադրման և գնահատ¬ման արդյունքներով.
Տուժող Սամսոն Օհանյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամ¬բաստանյալի հետ նախկինում ունեցել է ընկերական հարաբերություն։ Նշեց, որ դեպքից մոտավո¬րապես 3 ամիս առաջ ամբաստանյալ Արտակի հետ վիճաբանել էին, որից հետո իրենց հարաբե¬րությունները լարված էին, սակայն թշնամանքի չեն վերածվել։ Այդ վիճաբանությունից հետո մինչև դանակահարության դեպքը միմյանց հետ ընդհանրապես չեն խոսել, իսկ վկա Էդուարդ Ավագյանի հետ մինչև դանակահարության պահը ունեցել են լավ հարաբերություններ։
Նշեց, որ աշխատում է որպես տաքսու վարորդ և կայանում է «ՍԱՍ» սուպերմարկետի մոտ՝ իրենց տաքսի ծառայությանը հատկացված կայանատեղիում։ Դեպքի օրը հեռախոսազանգ է ստացել, որին պատասխանելու համար իր ավտոմեքենան շտապ կայանել է Էդուարդի ավտո¬մեքենայի մոտ` անհարմար դիրքով, սակայն այդտեղ կայանելով՝ չի խոչընդոտել Էդուարդի ավ¬տոմեքենան մուտք գործելուն, մանավանդ, որ այդ պահին գտնվում էին լավ հարաբերություն¬ների մեջ։ Էդուարդն անմիջապես սկսել է դժգոհություններ հայտնել մեքենան անհարմար դիրքով կայա¬նելու առնչությամբ, որի կապակցությամբ Էդուարդին հայհոյել է, վերջինս էլ պատասխան հայհոյանքներ է տվել։ Մոտեցել է Էդուարդին, բռունցքով հարվածել է նրան, որից հետո սկսել են միմյանց բռունցքներով փոխադարձաբար հարվածել։ Նշեց, որ Արտակին ուղղված ոչ մի արտա¬հայտություն չի արել, սակայն վերջինս, տեսնելով վիճաբանությունը, մոտեցել է իրեն և հայհոյանք հնչեցնելով՝ գրպանից հանել է դանակը և հարվածել։ Ինքն էլ ընկնելով գետնին՝ փորձել է դանակի հարվածներից պաշտպանվել։ Հետո նրանց են մոտեցել երկու քաղաքացիներ, ներկայացել որպես ոստիկան և կանխել վիճաբանության հետագա ընթացքը։ Ոստիկանների մոտենալու ընթացքում գետնից բարձրանալիս գետնին ընկնող առարկայի ձայն է լսել` թյուրիմացաբար կարծելով, թե իր ժամացույցն է ընկել, այն վերցնելու նպատակով կռացել է և տեսել է, որ իրականում դանակ է, որի վրա այդ պահին Էդուարդը դրել էր ոտքը՝ փորձելով թաքցնել։ Դրանից հասկացել է, որ վնասվածք ունի, ինչից հետո իր ինքնազգա¬ցողությունը սկսել է վատանալ։ Ամբաստանյալն ու Էդուարդը, ոստիկանների ուղեկցությամբ նստելով իրենց մեքենաները, հեռացել են, որից հետ ինքը ևս նստել է իր մեքենան և գնացել դեպի հիվանդանոց։
Վկա Էդուարդ Ավագյանի ցուցմունքներով հայտնված փաստական տվյալների արժևորման արդյունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամ¬բաս¬տանյալ Արտակի հետ ունեն ընկերական հարաբերություններ, իսկ տուժող Սամսոնի հետ նախկինում են ընկերներ եղել։ Նշեց, որ 2017թ. մայիսի սկզբին` ժամը 20։00-ից 21։00-ի սահմաններում ամբաստանյալի հետ տաքսի վարելու նպատակով հաճախորդի են սպասել Երևանի Աբովյան փողոցում` «ՍԱՍ» սուպեր¬մարկետի դիմացի ավտոկայանատեղիում։ Ավտոմեքենայով նշված վայր է եկել տուժող Սամսոն Օհանյանը և կայանել իր ավտոմեքենային շատ մոտ, որով խոչընդոտել է իր ավտոմեքենան նստելուն։ Զգուշացրել է, որ ավտոմեքենան տեղափոխի, որ հաճախորդին տեղափոխելու նպա¬տակով կարողանա նստել իր մեքենան, սակայն տուժողը կատարել է «ավելորդ» արտահայ¬տություններ, որից հետո նրա կողմից հնչել են իր ծնողին ուղղված հայհոյանքներ։ Նշեց նաև, որ իր ծնողը մահացել է 2017թ. փետրվարի 2-ին, իսկ Արտակի ծնողը՝ 2017թ. հունվարի սկզբին, տուժողը մասնակցել էր այդ անձանց հուղարկավորությանը։ Այդ ընթացքում Արտակը մոտեցել է, որ հարթի ստեղծված իրավիճակը, սակայն միջամտությունից հետո Արտակի հասցեին տուժողը հնչեցրել է նաև նրա ծնողին ուղղված հայհոյանքներ։ Տուժողը բռունցքով հարվածել է իր դեմքին, որից հետո ինքն է հարվածել նրան, այնուհետև սկսել է պաշտպանվել։ Վիճաբանությունը շարու¬նակվել է իր, տուժողի և ամբաստանյալի միջև։ Այնուհետև եկել են քաղաքացիական հագուստով ոստիկանության աշխատակիցներ և կանխել վիճաբանությունը։ Վիճաբանության ավարտից հետո Արտակի հետ խոսակցությունից տեղեկացել է, որ նա վի¬ճա¬բանության ժամանակ տուժողին դանակահարել է, թեև դանակահարության պահն անձամբ չէր տեսել։
Վկա Վարդան Ստեփանյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամ¬բաս¬տանյալին և տուժողին ճանաչում է աշխատանքի վայրից, նրանց հետ գտնվում է նորմալ փոխ¬հարաբերությունների մեջ։ Նշեց, որ քննվող դեպքի օրը՝ երեկոյան, իր կնոջ հետ միասին գնումներ կատարելու նպատակով այցելել էին «ՍԱՍ» սուպերմարկետ, որտեղ էլ նկատել է Սամսոնի և Էդուարդի մաս¬նակցությամբ տեղի ունեցող վիճաբանությունը։ Մի քանի րոպե անց նրանց է մոտեցել Արտակը և մասնակցել վիճաբանությանը։ Վիճաբանության մասնակիցներից ոչ-ոքի ձեռքին դանակ կամ այլ առարկա չի տեսել։ Վիճաբանողները միմյանց հարվածել են ձեռքերով՝ միմյանց հայհոյանքներ ուղղելով։ Վիճաբանությունը տևել է մոտ երկու րոպե, որի ընթացքում գետ¬նին հայտնված վիճակում ոչ-ոքի չի նկատել։ Վիճաբանությունը կանխելու նպատակով մոտեցել են ոստիկա¬նության աշխատակիցները և դադարեցրել վիճաբանությունը։ Հետագա գործողություն¬ներին ականատես չի եղել, քանի որ իր կնոջ հետ միասին այդտեղից հեռացել են։
Վկա Արտուշ Գևորգյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ աշխատում է «ՍԱՍ» սուպերմարկետում` որպես ավտոհսկիչ, դեպքի պահին ևս եղել է աշխատավայրում։ Սու¬պեր¬¬մարկետի ետնամասից վերադառնալով՝ ականատես է եղել դիմացի ավտոկայանա¬տեղիում` Էդուար¬դի և Սամսոնի միջև ծագած վիճաբանությանը։ Մի քանի րոպե անց վիճաբանութ¬յանը միջամտելու նպատակով նրանց է մոտեցել որոշակի հեռավորության վրա գտնվող Արտակը, որի հասցեին Սամսոնը հնչեցրել է հայհոյանքներ, ենթադրում է, որ վիճաբանության պատճառը եղել է հայհոյանքներ հնչեցնելը։ Վիճաբանության մասնակիցներից ոչ-ոքի ձեռքին դանակ կամ այլ առարկա չի տեսել, գետնին հայտնված անձ՝ ևս։ Այնուհետև նրանց են մոտեցել քաղաքա¬ցիական հագուստով երկու անձ և ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ՝ վիճաբա¬նությունը դադարեցրել են։
Դեպքի վայրի զննության 2017թ. մայիսի 4-ի արձանագրությամբ« համաձայն որի` դեպքի վայր է հանդիսացել Երևանի Աբովյան 38 հասցեում գործող «ՍԱՍ» սուպերմարկետի մոտ գտնվող տաքսիների համար նախատեսված կայանման վայրը։ Զննության ընթացքում զննության մասնակից, գործով ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանը մատնացույց է արել այն վայրերը« որտեղ իր ձեռքում գտնվող դանակով մեկ անգամ հարվածել է գործով տուժող Սամսոն Օհանյանի որո¬վայնին« ապա նետել ձեռքին եղած դանակը։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2017թ. մայիսի 6-ի թիվ 0812/հ եզրակացությամբ« համաձայն որի՝ տուժող Սամսոն Օհանյանի մարմնական վնասվածքը` որովայնի առաջային պատի կտրած-ծակած որովայնի խոռոչ թափանցող վերքի ձևով« որն ուղեկցվել է լյարդի ձախ բլթի վնասմամբ« արյունահոսությամբ և հեմոռագիկ շոկով« պատճառվել է սուր ծակող-կտրող գործիքի ներգործությամբ« հնարավոր է փորձաքննվողի կողմից նշված ժամանակին և հանգամանքներում« որը տուժողի առողջությանը պատճառել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս։
Դատահետքաբանական փորձաքննության 2017թ. օգոստոսի 17-ի թիվ 1065-17 եզրա¬կացությամբ, համաձայն որի` քննվող դեպքի պահին տուժող Ս.Օհանյանի կրած մայկաների վրա առկա կտորի վնասված-անջատված տեղամասերով վնասվածք¬ները պատռվածքներ են, կարող էին առաջանալ մեխանիկական ձգվածության« ուժի ներգոր¬ծության` քաշել-ձգելու հետևանքով։ Ս.Օհանյանի մայկաների վրա առկա միաժամանակ առաջացած հմ.1 և մայկայի վրա առկա հմ.2 վնասվածքները իրենց բնույթով ծակած-կտրած են, կարող էին առաջանալ մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիք/ներ/ի« հնարավոր է դանակ/ներ/ի շեղբի ներգործության արդյունք¬ում։ Տուժող Ս.Օհանյանի միաժամանակ առաջացած հմ.1 մեկական վնասվածքները և վեր¬ջինիս մարմնական վնասվածքների վերաբերյալ դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0812/հ եզրակացության մեջ նկարագրված որովայնի առաջնային պատի կտրած-ծակած վերքը իրենց տեղակայմամբ հիմնականում համընկնում են։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` գործով տուժող Սամսոն Օհան¬յանի` դեպքի պահին կրած հագուստների առկայությամբ և դրանց զննության արդյունք¬ներով /արձանագրությամբ/։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատա¬¬րա¬նը հաս¬տատված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանը մեղավորությամբ կատարել է հան¬ցա¬վոր արարք« որը համա¬պա¬տաս¬¬խանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬գործության հատ¬կանիշ¬ներին, հետևա¬բար` նա քրեա¬¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬¬կա է այդ հոդ¬վածի վերոնշյալ մասով։
Դատարանը փաստում է, որ գործով ամբաստանյալ Ա.Սահակյանը վերոնշյալ մարմ¬նական վնասվածքները տուժողին պատճառելիս գործել է անուղղակի դիտավորությամբ, ինչի մասին են վկայում`
1. տուժող Ս.Օհանյանի դատաքննական ցուցմունքը՝ այն մասին, որ Արտակ Սահակյանը, տեսնելով իր և Էդուարդի միջև ծագած վիճաբանությունը, մոտեցել է իրեն և սեռական բնույթի հայհոյանք հնչեցնելով՝ գրպանից հանել է դանակը և հարվածել իրեն։ Նախքան այդ Ա.Սահակ¬յանին չէր հայհոյել, նա ծեծկռտուքի մեջ ներգրավված չի եղել։
2. Դատաբժշկական փորձաքննության 2017թ. մայիսի 4-ի թիվ 0812/հ եզրակացությունը« համաձայն որի՝ գործով տուժող Սամսոն Օհանյանին պատճառվել է մարմնական վնասվածք որովայնի առաջային պատի կտրած-ծակած որովայնի խոռոչ թափանցող վերքի ձևով« որն ուղեկցվել է լյարդի ձախ բլթի վնասումով« արյունահոսությամբ և հեմոռագիկ շոկով։ Այդ վնաս¬վածքը պատճառվել է սուր ծակող-կտրող գործիքի ներգործությամբ« հարվածը թափանցել է որովայնի խոռոչ, որը տուժողի առողջությանը պատճառել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս։
3. Դատահետքաբանական փորձաքննության 2017թ. օգոստոսի 17-ի թիվ 1065-17 եզրա¬կացությունը, համաձայն որի` Ս.Օհանյանի մայկաների վրա առկա միաժամանակ առաջացած հմ.1 և մայկայի վրա առկա հմ.2 վնասվածքները իրենց բնույթով ծակած-կտրած են, կարող էին առաջանալ մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիք/ներ/ի« հնարավոր է դանակ/ներ/ի շեղբի ներգործության արդյունք¬ում։ Տուժող Ս.Օհանյանի միաժամանակ առաջացած հմ.1 մեկա¬կան վնասվածքները և վերջինիս մարմնական վնասվածքների վերաբերյալ դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0812/հ եզրակացության մեջ նկարագրված որովայնի առաջնային պատի կտրած-ծակած վերքը իրենց տեղակայությամբ հիմնականում համընկնում են։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի պատճառաբանությանը՝ դանակով հարված հասցնելուն նախորդող պահին տուժողի կողմից իրեն ևս հայհոյելու վերաբերյալ, Դա¬տա¬րանը փաստում է, որ այդ պատճառաբանությունը հերքվել է տուժողի դատաքննական ցուց¬մունքով, ընդ որում՝ տուժողը վերոնշյալ դիրքորոշումը պահպանել է նույնիսկ ամբաստանյալի կող¬մից նրան պատ¬ճառած վնասը /բուժման ծախսերը/ Դատարանում ամբողջությամբ փոխհա¬տու¬ցելուց հետո։ Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի վերոնշյալ պատճառա¬բա¬նությունը Դատարանում հաստատած վկա Էդուարդ Ավագյանի ցուցմունքին, ապա վերջինս գործի ելքով հօգուտ ամբաստանյալի շա¬հագրգռված անձ է, որի մասին է վկայում ոչ միայն վերջին¬ներիս միջև առկա մտերմությունը, այլև քննվող դեպքն այդ վկայի և տուժողի միջև ծագելու, ապա տուժողի և ամբաստանյալի միջև տարածվելու փաստը, ճշմարտութ¬յունը հայտնելու առումով վկա Էդ.Ավագ¬յանի վերոնշյալ կաշկանդվածությունը։ Նշված դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը դանակահարության դեպքին նախորդող իրադարձությունների մասով տրված ցուց¬մունքներից, ի հաշիվ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի և այլոց ցուցմունքների, առավել արժևորում է տուժող Ս.Օհան¬յանի ցուցմունքները, որոնք նաև համապատասխանում են դատաբժշկական և այլ փորձաքննությունների եզրակացություն¬ներին։ Նման արժևորումը կատարելիս Դատարանը հաշ¬վի է առնում համադրվող ապա¬ցույցների ոչ թե պարզ քանակական, այլ որակական կողմը։
Վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ ամբաս¬տան¬յալ Ա.Սահակյանը տուժող Ս.Օհանյանին մարմնական վնասվածք է պատճառել դիտավորությամբ, վերջինիս հետ Էդուարդ Ավագյանի հետ ծագած ծեծկռտուքի ընթացքում, այդ գործո¬ղության հետևան¬քով տուժող Ս.Օհանյանին պատ¬ճառել է վերջինիս կյանքի համար վտան¬գավոր ծանր վնաս¬, հետևա¬բար` նրա արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մա¬սով որակված է ճիշտ, այդ կապակցությամբ պաշտ¬պանական ճա¬ռում ներկայացված փաս¬տարկ¬ներն ու վիճարկումներն անհիմն են։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանը գիտակցել է, որ իր հակաօրի¬նական գործո¬ղութ¬յամբ, այն է՝ սուր ծակող-կտրող գործիքով հար¬վա¬ծելով՝ մարմնական վնասվածք է պատ¬ճառում տուժողին, նախատեսել է իր այդ գործողութ¬յան հետևան¬քով տուժողին մարմնական վնասվածք պատճառելու հնարավորությունը, ու թեև ըստ իր, գործով ամբաս¬տանյալի և դեպքին ականատես վկաների ցուցմունքների՝ չի ցան¬կացել հատկապես ծանր մարմնական վնաս¬վածք պատճառել տուժողին (նման փաստական տվյալներ նախաքննությամբ և դա¬տաքննութ¬յամբ ձեռք չեն բերվել և հետազոտվել), սակայն գիտակցաբար թույլ է տվել այդ վնաս¬վածքի առաջացումը, այսինքն՝ տուժող Սամսոն Օհանյանին նրա կյանքի համար վտանգավոր ծանր մարմ¬նական վնաս պատճառելիս գործել է անուղղակի դիտավորութ¬յամբ։
Ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հան¬ցա¬¬գոր¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատա¬րած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն ար¬դարացի« համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը« այն կա¬տա¬րելու հան¬գա¬մանք¬ներին« հան¬¬ցավորի անձնա¬¬վորությանը« անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է« որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հան¬րության համար վտան¬¬գա¬վո¬րության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատաս¬խա¬նատ¬վությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատա¬րա¬նի դատա¬կան ակ¬տի հիմ¬նա¬վո¬րումները« այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները« պարտադիր են դատա¬րանի հա¬մար նույ¬¬նանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը« Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմ¬¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով նախատեսված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը մեղ¬մաց¬¬նող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանա¬կելիս Դա¬տա¬րանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի անձը բնու¬թագրող տվյալներ է գնա¬հա¬տում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտ¬¬րոն 2017թ. մայիսի 4-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ամուսնացած լինելը (համաձայն ամուսնության ԱԱ սերիայի թիվ 015502 վկայականի պատճենի), երիտասարդ լինելը (համաձայն AK սերիայի 0642547 համարի ՀՀ քաղաքացու անձնագրի՝ ծնվել է 1979թ.), ֆիզիկապես վա¬տա¬ռողջ լինելը (ըստ «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնից տրված փաստաթղթերի), իսկ որպես պա¬տաս¬¬խանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հանգամանքներ` խնամ¬քին 2003թ. օգոստոսի 7-ին ծնված Էլեն Արտակի Սահակյանի և 2005թ. հունիսի 17-ին ծնված Ռուբեն Արտակի Սահակյանի, 2-րդ խմբի հաշմանդամ հոր` Ռուբիկ Հայկազի Սահակյանի առկայությունը (համաձայն ԱԱ սերիայի 047118 համարի և ԱԱ սերիայի 400095 համարի ծննդյան, հայրության ճանաչման ԱԱ սերիայի 064370 համարի և կենսաթոշա¬կային ապահովագրության թիվ 68506 վկայականների պատճենների), բնակության վայրում դրա¬կանորեն բնութագրվելը (համաձայն Երևանի Արշա¬կուն¬յաց փողոցի բնակիչների կողմից հաս¬տատված բնութագրի), տուժողին պատճառված գույքային վնասը /բուժման ծախսերը/ մինչդա¬տական և դատական վարույթների ընթացքում կամովին փոխ¬հա¬տուցելը։
Դատարանը ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծան¬րացնող հան¬գա¬մանք¬ չարձանագրեց։
Անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ Արտակ Սահակյանի նկատ¬¬մամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նա¬խա¬տեսված է պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափի, տվյալ հոդվածով նախատես¬վածից ավելի մեղմ պատժատեսակ կամ պատժաչափ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), ազատազրկման կամ կալանքի ձևով պատիժ նշա¬նակվող պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածի կի¬րա¬ռում) հար¬ցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի անձը, նրան վերագրվող հանցա¬գոր¬ծութ¬յան բնույթն ու հասարակական վտանգա¬վորության աստիճանը (անձի առողջության դեմ ուղղված ծանր հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն է), ինչպես նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բա¬ցառիկ հան¬գա¬մանք¬ների բա¬ցա¬¬կայութ¬յունը` Դա¬տա¬րանը փաստում է, որ վեր¬ջինիս նկատ¬մամբ պատիժ պետք է նշանակվի բացառապես ազա¬տազրկման ձևով և տվյալ հոդվածի պատժամասի սահմաններում։
Ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի կրման նպատակահար¬մա¬րութ¬յան հարցը քննարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով ավարտված քրեական գործերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կի¬րառ¬ման իրավաչափության վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի արտա¬հայ¬տած իրավական դիրքորոշումը.
Այսպես, Վանյա Բեգյանի վերաբերյալ 2013թ. հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13, ինչ¬պես նաև Գարեգին Մուրադյանի վերաբերյալ 2013թ. նոյեմբերի 28-ի թիվ ՇԴ/0032/01/13 որոշում¬ներով ՀՀ վճռաբեկ Դատարանը այն իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել, որ պա¬տիժը պայ¬մանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հան¬գամանքների, պետք է հաշվի առնի կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցագործության կատար¬ման եղանակը (...)։
Տվյալ պարագայում ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի անձը դրականորեն բնութագրող հատ¬կանիշ¬ները, պատաս¬խա¬նատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը և պատաս¬խա¬նատ¬վությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք¬ների բացակայությունն ինքնին որոշակիորեն նվազեց¬նում են ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի անձի և կատարածի հանրության համար վտանգա¬վորության աստիճանը, և Դա¬¬տարանը դրանք հաշվի է առնում նրա նկատ¬¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս։ Այնուամենայնիվ, կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստի¬ճանի և բնույթի, գործադրած գործիքի համադրութ¬յամբ Դա¬տա¬րանը նաև փաստում է, որ ամբաստանյալի նկատ¬մամբ նշանակված ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը պայմանակա¬նորեն չկիրառելու հիմքերը բացակայում են։
Վերոնշյալ պատիժն ամբաստանյալ Ա.Սահակյանը պետք է կրի, այն արդարացի և անհրա¬¬ժեշտ է սոցիալական արդարությունը վերա¬կանգնելու, ամբաս¬տանյալ Ա.Սահակյանին ուղ¬ղելու, նրա կողմից նոր հան¬ցագոր¬ծությունների կատարումը կան¬խելու համար։
Անդրադառնալով Արտակ Սահակյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրան¬քային տա¬րատեսակ ընտրված գրավի հարցին՝ Դատարանը փաստում է, որ այն անհրաժեշտ է թողնել ան¬փոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ գրավի գումարը՝ 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամը, որը 2017թ. դեռևս մայիսի 26-ի թիվ 153 անդոր¬րագրով մուտ¬քագրվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ 900023292015 դեպոզի¬տային հաշվին, վերա¬դարձ¬նել վճարող Գոռ Գեղամի Ալիխանյանին` սույն դատավճիռն օրինա¬կան ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
Հաշվի առնելով, որ սույն դատական ակտը կայացնելու պահին գործով ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանը գտնվում է ազատության մեջ, Դատարանը նրան արգելանքի վերցնելը պայմանավորել է կայացրած դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելու փաստով, սակայն ամբաստանյալ Ա.Սահակյանը մինչ այդ տևական ժամանակահատվածում (2017թ. մայիսի 4-ից մինչև 2017թ. մայիսի 26-ը) գտնվել է արգելանքի տակ՝ Դատա¬րանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի պա¬հանջով, նշանակվող պատժի ժամկետին հաշ¬վակցում է կա¬լանքի տակ նրա գտնվելու 22 օրը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների« դա¬տական ծախ¬սե¬րի« գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի« քաղա¬¬քա¬ցիական հայ¬ցի հարցերին։
Անդրադառնալով տուժող Սամսոն Օհանյանին հանցա¬գոր¬ծությամբ պատճառված վնասի (բուժման ծախսերի) փոխ¬հատուցման խնդրին՝ Դատարանն այդ հարցը համարում է լուծված` այն կամովին հատուցվելու և տուժողի կողմից ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի դեմ նյութա¬իրավական պահանջ ներկա¬յացնելուց հրա¬ժարվելու պատճառաբանությամբ։
Անդրադառնալով Դատարանում պահվող իրեղեն ապացույցի տնօրինման խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ քննվող դեպքի պահին տուժող Սամսոն Օհանյանի կրած հա¬գուստ¬ներն անհրաժեշտ է վերադարձնել վերջինիս` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
Անդրադառնալով դատական ծախսերի խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ սույն գործի մինչ¬դատական վարույթի ընթաց¬քում ՀՀ պետական բյուջեի միջոցների հաշվին կատար¬ված դատաբժշկա¬կան փորձաքննության 8.000 ՀՀ դրամ գումարը, որպես դատական ծախս, անհրա¬ժեշտ է բռնագանձել գործով ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանից հօգուտ ՀՀ ֆինանսների նախարարության / ՀՀ պե¬տա¬¬կան բյուջեի/։
Անդրադառնալով գործով ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի անվամբ սեփականության իրավունքով հաշվառված շարժական և ան¬շարժ գույ¬¬քերի վրա ՀՀ քննչական կոմիտեի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Հայրապետյանի 2017թ. օգոստոսի 25-ի որոշումներով դրված հնարավոր արգելանքներին` Դատարանը փաստում է, որ դրանք անհրաժեշտ է պահպանել մինչև դատական ծախսի բռնագանձումը։
Գնահատելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույց¬ները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդված¬ներով, Դատա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝
Արտակ Ռուբիկի Սահակյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬¬նակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Պատժի նշված ժամկետին հաշվակցելով նախաքննության ընթացքում` 2017թ. մայիսի 4-ից մինչև 2017թ. մայիսի 26-ն անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ Արտակ Սա¬հակ¬յա¬նին թողնել կրելու ազատազրկում 2 (երկու) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 8 (ութ) օր ժամ¬կետով։
Արտակ Սահակյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերց¬նելու պահից, նրա նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված գրավը վե¬րաց¬նել և գրա¬վի գումարը` 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամը, որը 2017թ. մայիսի 26-ի թիվ 153 անդոր¬րագրով մուտ¬քագրվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ 900023292015 դեպոզի¬տային հաշվին, վերադարձնել վճարող Գոռ Գեղամի Ալիխանյանին` սույն դատավճիռն օրինա¬կան ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
Տուժող Սամսոն Օհանյանին հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման հարցը համարել լուծված։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող հագուստները վերադարձնել դրանց սեփականատիրոջը` տուժող Սամսոն Օհանյանին` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
Որպես դատական ծախս` Արտակ Ռուբիկի Սահակյանից հօգուտ ՀՀ ֆինանսների նա¬խա¬¬րարության (ՀՀ պետական բյուջեի) բռնագանձել 8.000 (ութ հազար) ՀՀ դրամ գումար։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Հայրապետյանի 2017թ. օգոստոսի 25-ի որոշումներով Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի անվամբ հաշվառված շարժական և անշարժ գույքերի վրա դրված հնարավոր արգե¬լանք¬ները պահպանել մինչև դատական ծախսի բռնագանձումը։
Դատավճիռը ստացման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում բողո¬քարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.Ժ.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0239/01/17
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 01-09-2017 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13107617 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արտակ Սահակյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2017թ. մայիսի 3-ին Երևան քաղաքի Աբովյան 38 հասցեում գործող <<ՍԱՍ>> սուպերմարկետի մտակայքում վիճաբանել է Սամսոն Օհանյանի հետ, որի ընթացքում սուր ծակող-կտրող գործիքով հարվածել է վերջինիս որովայնի շրջանին` Ս. օհանյանի առղջությանը դիտավորությամբ պատճառելով կյանքի համար վտանգավոր ծանր մարմնական վնասվածք: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արտակ |
| Ազգանուն | Սահակյան |
| Հայրանուն | Ռուբիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 1.9 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 01-09-2017 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 04-09-2017 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 05-09-2017 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 05-09-2017 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 28-09-2017 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գեորգի |
| Ազգանուն | Մելիքյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սամսոն |
| Ազգանուն | Օհանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-10-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-11-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-12-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-01-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 09:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2018թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 10-01-2018 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արտակ |
| Ազգանուն | Սահակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 10-01-2018 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ ԵԿԴ/0239/01/17 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան), նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի, քարտուղարությամբ` Դարինա Բեգլարյանի, Հասմիկ Ջանազյանի և Վլադիմիր Շահինյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող՝ Գագիկ Մարգարյանի, տուժող` Սամսոն Օհանյանի, տուժողի ներկայացուցիչ` Վարդան Նիկողոսյանի, պաշտպան` Գեորգի Մելիքյանի, նույն Դատարանում դռնբաց դատական նիստերի կարգով քննեց և 2018թ. հունվարի 10-ին ավարտեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի` Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի` (ծնված 1979թ. մարտի 6-ին« Երևան քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« Հայաստանի Հանրապետության քաղա¬քացի«միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամ¬քին` փոքրահասակ երկու երե¬խաները և 2-րդ խմբի հաշմանդամ հայրը, նախկինում չդատա¬պարտ¬¬¬ված, կատարում է մասնավոր ուղևորափոխադրումներ, հաշ¬վառ¬ված է Երևանի Մանանդյան 13-րդ շենքի 8-րդ բնակարանում, փաստացի բնակվում է Երևանի Արշակունյաց փողոցի 305-րդ տանը, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տեսված հան¬ցա¬վոր արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել գրավ, 2017թ. մա¬յիսի 4-ից մինչև 2017թ. մայիսի 26-ը գտնվել է արգելանքի տակ)։ Գործի դատավարական նախապատմությունը. Թիվ 13107617 քրեական գործը հարուցվել է 2017թ. մայիսի 3-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշ¬նե¬րով ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬ների քննչա¬կան բաժ¬նում` գործով տուժող Սամսոն Օհանյանի առողջությանը դիտավորությամբ ծանր վնաս պատճառելու դեպքի առթիվ։ 2017թ. մայիսի 4-ին Արտակ Սահակյանը ձերբակալվել է։ 2017թ. մայիսի 6-ին Արտակ Սահակյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 2017թ. մայիսի 6-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հա¬նուր իրա¬վասության դատարանը, բավա¬րա¬րելով նա¬խաքննական մարմնի միջնորդությունը, մեղադրյալ Արտակ Սահակյանի նկատ¬մամբ երկու ամիս ժամկետով որպես խափանման միջոց է ընտրել կալա¬նավորում։ 2017թ. մայիսի 26-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը, բավարարելով պաշտ¬պա¬նական կողմի վերաքննիչ բողոքը, մեղադրյալ Արտակ Սահակյանի նկատմամբ որպես կալա¬նավորման այլընտրանքային խափանման միջոց է ընտրել գրավ` 500.000 ՀՀ դրամի չափով։ 2017թ. մայիսի 26-ին մեղադրյալ Արտակ Սահակյանն ազատվել է արգելանքից։ 2017թ. օգոստոսի 25-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել Արտակ Սահակ¬յանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և լրացնելու մասին, նրան նոր (վերջ¬նական) մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 2017թ. օգոստոսի 31-ին քրեական գործը Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով հաստատ¬ված մեղադրական եզրակա¬ցութ¬յամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬¬ների ընդհանուր իրա¬վա¬սութ¬յան դատա¬րան (նախագահողին փաստացի հանձնվել է 2017թ. սեպտեմբերի 4-ին), 2017թ. սեպ¬տեմբերի 4-ին ընդունվել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատա¬կան քննութ¬յան։ Ապացույցների հետազոտում և գնահատում. Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը հաս¬տատված հա¬մա¬րեց այն, որ Արտակ Ռուբիկի Սահակյանը 2017թ. մայիսի 3-ին` ժամը 20։30-ի սահմաններում Երևանի Աբովյան 38 հասցեում գործող «ՍԱՍ» սուպերմարկետի մոտա¬կայ¬քում վիճաբանել է Սամսոն Ազատի Օհանյանի հետ« որի ընթացքում սուր ծակող-կտրող գործիքով հարվածել և Ս.Օհանյանի առողջությանը դիտավո¬րութ¬յամբ պատճառել է կյանքի հա¬մար վտանգավոր ծանր մարմնական վնասվածք, որպիսի գործո¬ղություններն արտահայտվել են հետևյալում. Այսպես, Ա.Սահակյանը վարձակալած «Օպել» մակնիշի 34 FR 119 հաշվառման համա¬րանիշի ավտոմեքենայով կատարել է մասնավոր ուղևորափոխադրումներ և հիմնա¬կանում կայա¬նել է Երևանի Աբովյան փողոցի 38 հասցեում գործող «ՍԱՍ» սուպերմարկետի մոտակայքում« որի ընթացքում ծանոթացել է նույն վայրում կայանող և նույն ծառայությունը մատուցող Սամսոն Օհանյանի և Էդուարդ Ավագյանի հետ։ 2017թ. մայիսի 3-ին` ժամը 20։30-ի սահմաններում, Ա.Սահակյանն իր ավտոմեքենայի կայանման վերոնշյալ վայրում` «ՍԱՍ» սուպերմարկետի մոտակայքում« ավտոմեքենայի դիմացի ձախ դռան վրա առկա պահոցից վերցրել է շարժիչի այրման մոմերը և դանակը« մաքրել մոմերը։ Այդ ընթացքում նույն վայրում գտնվող Է.Ավագյանի և Ս.Օհանյանի միջև վիճաբանություն է սկսվել վերջինիս կողմից ավտոմեքենան անհաջող կայանելու, հաճախորդների սպասարկման հաջոր¬դա¬կանությունը խախտելու հարցի շուրջ« որին մի¬ջամտել է Ա.Սահակյանը։ Ս.Օհանյանը վիճաբանել է նաև Ա.Սահակյանի հետ« որի ընթացքում Ա.Սահակյանն իր ձեռքում եղած սուր ծակող-կտրող գործիքով մեկ անգամ հարվածել է Ս.Օհանյանի որովայնի շրջանին և դիտավորությամբ պատճառել ծանր մարմնական վնասվածք` որովայնի առաջային պատի կտրած-ծակած որովայնի խոռոչ թափանցող վերքի ձևով« որն ուղեկցվել է լյարդի ձախ բլթի վնասումով« արյունահոսությամբ և հեմոռագիկ շոկով, այսինքն` Արտակ Սահակյանը կատարել է հան¬ցավոր արարք, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հար¬ցաքննվե¬¬լիս իրեն մեղավոր ճանաչեց, թեև ընդունեց, որ ինքն է տուժողին դանակով հարվածել։ Նշեց, որ դեպքի օրը Արտակն և Էդուարդը վիճաբանել են, այն կանխելու նպատակով միջամտել է, սակայն տուժող Արտակը իր և Էդուարդի ծնողների հասցեին հնչեցրել է հայհոյանքներ։ Քանի որ մինչ վիճաբանությանը միջամտելը դանակով «սվեչա» էր մաքրում, դանակը ձեռքին էր, հայհո¬յանքները լսելուց զայրացել և անկախ իր կամքից մեկ անգամ դանակով հարվածել է տուժողին։ Այնուհետև ձեռքից դանակը ընկել է նշված վայրում կայանած ավտոմեքենաների տակ, այդ իսկ պատճառող ներկա գտնվողներն այն չեն նկատել։ Վիճաբանության ընթացքում տուժողը ընդհան¬րապես գետնին չի ընկել։ Լսելով իրենց գոռգոռոցները և հայհոյանքները` մոտեցել են ոստիկա¬նության աշխատակիցներ, որից հետո իրենք այդտեղից տուն են գնացել։ Էդուարդին հայտնել է, որ մեկ անգամ դանակահարել է տուժողին, վերջինս էլ իրեն նախատել է դրա համար։ Այնուհետև Էդուարդի հետ գնացել են ՀՀ ոստի¬կանության Կենտրոնական բաժին և հայտնել դեպքի վերա¬բերյալ։ Ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի պատճառաբանությունները հերքվել, իսկ տվյալ հոդվածով նրան առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է պատշաճ իրա¬վական ընթա¬¬ցա¬կարգերի շրջանակներում դա¬տաքննութ¬յամբ հետա¬զոտված հետևյալ ապացույց¬ների հա¬մադրման և գնահատ¬ման արդյունքներով. Տուժող Սամսոն Օհանյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամ¬բաստանյալի հետ նախկինում ունեցել է ընկերական հարաբերություն։ Նշեց, որ դեպքից մոտավո¬րապես 3 ամիս առաջ ամբաստանյալ Արտակի հետ վիճաբանել էին, որից հետո իրենց հարաբե¬րությունները լարված էին, սակայն թշնամանքի չեն վերածվել։ Այդ վիճաբանությունից հետո մինչև դանակահարության դեպքը միմյանց հետ ընդհանրապես չեն խոսել, իսկ վկա Էդուարդ Ավագյանի հետ մինչև դանակահարության պահը ունեցել են լավ հարաբերություններ։ Նշեց, որ աշխատում է որպես տաքսու վարորդ և կայանում է «ՍԱՍ» սուպերմարկետի մոտ՝ իրենց տաքսի ծառայությանը հատկացված կայանատեղիում։ Դեպքի օրը հեռախոսազանգ է ստացել, որին պատասխանելու համար իր ավտոմեքենան շտապ կայանել է Էդուարդի ավտո¬մեքենայի մոտ` անհարմար դիրքով, սակայն այդտեղ կայանելով՝ չի խոչընդոտել Էդուարդի ավ¬տոմեքենան մուտք գործելուն, մանավանդ, որ այդ պահին գտնվում էին լավ հարաբերություն¬ների մեջ։ Էդուարդն անմիջապես սկսել է դժգոհություններ հայտնել մեքենան անհարմար դիրքով կայա¬նելու առնչությամբ, որի կապակցությամբ Էդուարդին հայհոյել է, վերջինս էլ պատասխան հայհոյանքներ է տվել։ Մոտեցել է Էդուարդին, բռունցքով հարվածել է նրան, որից հետո սկսել են միմյանց բռունցքներով փոխադարձաբար հարվածել։ Նշեց, որ Արտակին ուղղված ոչ մի արտա¬հայտություն չի արել, սակայն վերջինս, տեսնելով վիճաբանությունը, մոտեցել է իրեն և հայհոյանք հնչեցնելով՝ գրպանից հանել է դանակը և հարվածել։ Ինքն էլ ընկնելով գետնին՝ փորձել է դանակի հարվածներից պաշտպանվել։ Հետո նրանց են մոտեցել երկու քաղաքացիներ, ներկայացել որպես ոստիկան և կանխել վիճաբանության հետագա ընթացքը։ Ոստիկանների մոտենալու ընթացքում գետնից բարձրանալիս գետնին ընկնող առարկայի ձայն է լսել` թյուրիմացաբար կարծելով, թե իր ժամացույցն է ընկել, այն վերցնելու նպատակով կռացել է և տեսել է, որ իրականում դանակ է, որի վրա այդ պահին Էդուարդը դրել էր ոտքը՝ փորձելով թաքցնել։ Դրանից հասկացել է, որ վնասվածք ունի, ինչից հետո իր ինքնազգա¬ցողությունը սկսել է վատանալ։ Ամբաստանյալն ու Էդուարդը, ոստիկանների ուղեկցությամբ նստելով իրենց մեքենաները, հեռացել են, որից հետ ինքը ևս նստել է իր մեքենան և գնացել դեպի հիվանդանոց։ Վկա Էդուարդ Ավագյանի ցուցմունքներով հայտնված փաստական տվյալների արժևորման արդյունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամ¬բաս¬տանյալ Արտակի հետ ունեն ընկերական հարաբերություններ, իսկ տուժող Սամսոնի հետ նախկինում են ընկերներ եղել։ Նշեց, որ 2017թ. մայիսի սկզբին` ժամը 20։00-ից 21։00-ի սահմաններում ամբաստանյալի հետ տաքսի վարելու նպատակով հաճախորդի են սպասել Երևանի Աբովյան փողոցում` «ՍԱՍ» սուպեր¬մարկետի դիմացի ավտոկայանատեղիում։ Ավտոմեքենայով նշված վայր է եկել տուժող Սամսոն Օհանյանը և կայանել իր ավտոմեքենային շատ մոտ, որով խոչընդոտել է իր ավտոմեքենան նստելուն։ Զգուշացրել է, որ ավտոմեքենան տեղափոխի, որ հաճախորդին տեղափոխելու նպա¬տակով կարողանա նստել իր մեքենան, սակայն տուժողը կատարել է «ավելորդ» արտահայ¬տություններ, որից հետո նրա կողմից հնչել են իր ծնողին ուղղված հայհոյանքներ։ Նշեց նաև, որ իր ծնողը մահացել է 2017թ. փետրվարի 2-ին, իսկ Արտակի ծնողը՝ 2017թ. հունվարի սկզբին, տուժողը մասնակցել էր այդ անձանց հուղարկավորությանը։ Այդ ընթացքում Արտակը մոտեցել է, որ հարթի ստեղծված իրավիճակը, սակայն միջամտությունից հետո Արտակի հասցեին տուժողը հնչեցրել է նաև նրա ծնողին ուղղված հայհոյանքներ։ Տուժողը բռունցքով հարվածել է իր դեմքին, որից հետո ինքն է հարվածել նրան, այնուհետև սկսել է պաշտպանվել։ Վիճաբանությունը շարու¬նակվել է իր, տուժողի և ամբաստանյալի միջև։ Այնուհետև եկել են քաղաքացիական հագուստով ոստիկանության աշխատակիցներ և կանխել վիճաբանությունը։ Վիճաբանության ավարտից հետո Արտակի հետ խոսակցությունից տեղեկացել է, որ նա վի¬ճա¬բանության ժամանակ տուժողին դանակահարել է, թեև դանակահարության պահն անձամբ չէր տեսել։ Վկա Վարդան Ստեփանյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամ¬բաս¬տանյալին և տուժողին ճանաչում է աշխատանքի վայրից, նրանց հետ գտնվում է նորմալ փոխ¬հարաբերությունների մեջ։ Նշեց, որ քննվող դեպքի օրը՝ երեկոյան, իր կնոջ հետ միասին գնումներ կատարելու նպատակով այցելել էին «ՍԱՍ» սուպերմարկետ, որտեղ էլ նկատել է Սամսոնի և Էդուարդի մաս¬նակցությամբ տեղի ունեցող վիճաբանությունը։ Մի քանի րոպե անց նրանց է մոտեցել Արտակը և մասնակցել վիճաբանությանը։ Վիճաբանության մասնակիցներից ոչ-ոքի ձեռքին դանակ կամ այլ առարկա չի տեսել։ Վիճաբանողները միմյանց հարվածել են ձեռքերով՝ միմյանց հայհոյանքներ ուղղելով։ Վիճաբանությունը տևել է մոտ երկու րոպե, որի ընթացքում գետ¬նին հայտնված վիճակում ոչ-ոքի չի նկատել։ Վիճաբանությունը կանխելու նպատակով մոտեցել են ոստիկա¬նության աշխատակիցները և դադարեցրել վիճաբանությունը։ Հետագա գործողություն¬ներին ականատես չի եղել, քանի որ իր կնոջ հետ միասին այդտեղից հեռացել են։ Վկա Արտուշ Գևորգյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ աշխատում է «ՍԱՍ» սուպերմարկետում` որպես ավտոհսկիչ, դեպքի պահին ևս եղել է աշխատավայրում։ Սու¬պեր¬¬մարկետի ետնամասից վերադառնալով՝ ականատես է եղել դիմացի ավտոկայանա¬տեղիում` Էդուար¬դի և Սամսոնի միջև ծագած վիճաբանությանը։ Մի քանի րոպե անց վիճաբանութ¬յանը միջամտելու նպատակով նրանց է մոտեցել որոշակի հեռավորության վրա գտնվող Արտակը, որի հասցեին Սամսոնը հնչեցրել է հայհոյանքներ, ենթադրում է, որ վիճաբանության պատճառը եղել է հայհոյանքներ հնչեցնելը։ Վիճաբանության մասնակիցներից ոչ-ոքի ձեռքին դանակ կամ այլ առարկա չի տեսել, գետնին հայտնված անձ՝ ևս։ Այնուհետև նրանց են մոտեցել քաղաքա¬ցիական հագուստով երկու անձ և ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ՝ վիճաբա¬նությունը դադարեցրել են։ Դեպքի վայրի զննության 2017թ. մայիսի 4-ի արձանագրությամբ« համաձայն որի` դեպքի վայր է հանդիսացել Երևանի Աբովյան 38 հասցեում գործող «ՍԱՍ» սուպերմարկետի մոտ գտնվող տաքսիների համար նախատեսված կայանման վայրը։ Զննության ընթացքում զննության մասնակից, գործով ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանը մատնացույց է արել այն վայրերը« որտեղ իր ձեռքում գտնվող դանակով մեկ անգամ հարվածել է գործով տուժող Սամսոն Օհանյանի որո¬վայնին« ապա նետել ձեռքին եղած դանակը։ Դատաբժշկական փորձաքննության 2017թ. մայիսի 6-ի թիվ 0812/հ եզրակացությամբ« համաձայն որի՝ տուժող Սամսոն Օհանյանի մարմնական վնասվածքը` որովայնի առաջային պատի կտրած-ծակած որովայնի խոռոչ թափանցող վերքի ձևով« որն ուղեկցվել է լյարդի ձախ բլթի վնասմամբ« արյունահոսությամբ և հեմոռագիկ շոկով« պատճառվել է սուր ծակող-կտրող գործիքի ներգործությամբ« հնարավոր է փորձաքննվողի կողմից նշված ժամանակին և հանգամանքներում« որը տուժողի առողջությանը պատճառել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս։ Դատահետքաբանական փորձաքննության 2017թ. օգոստոսի 17-ի թիվ 1065-17 եզրա¬կացությամբ, համաձայն որի` քննվող դեպքի պահին տուժող Ս.Օհանյանի կրած մայկաների վրա առկա կտորի վնասված-անջատված տեղամասերով վնասվածք¬ները պատռվածքներ են, կարող էին առաջանալ մեխանիկական ձգվածության« ուժի ներգոր¬ծության` քաշել-ձգելու հետևանքով։ Ս.Օհանյանի մայկաների վրա առկա միաժամանակ առաջացած հմ.1 և մայկայի վրա առկա հմ.2 վնասվածքները իրենց բնույթով ծակած-կտրած են, կարող էին առաջանալ մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիք/ներ/ի« հնարավոր է դանակ/ներ/ի շեղբի ներգործության արդյունք¬ում։ Տուժող Ս.Օհանյանի միաժամանակ առաջացած հմ.1 մեկական վնասվածքները և վեր¬ջինիս մարմնական վնասվածքների վերաբերյալ դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0812/հ եզրակացության մեջ նկարագրված որովայնի առաջնային պատի կտրած-ծակած վերքը իրենց տեղակայմամբ հիմնականում համընկնում են։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` գործով տուժող Սամսոն Օհան¬յանի` դեպքի պահին կրած հագուստների առկայությամբ և դրանց զննության արդյունք¬ներով /արձանագրությամբ/։ Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը. Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատա¬¬րա¬նը հաս¬տատված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանը մեղավորությամբ կատարել է հան¬ցա¬վոր արարք« որը համա¬պա¬տաս¬¬խանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬գործության հատ¬կանիշ¬ներին, հետևա¬բար` նա քրեա¬¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬¬կա է այդ հոդ¬վածի վերոնշյալ մասով։ Դատարանը փաստում է, որ գործով ամբաստանյալ Ա.Սահակյանը վերոնշյալ մարմ¬նական վնասվածքները տուժողին պատճառելիս գործել է անուղղակի դիտավորությամբ, ինչի մասին են վկայում` 1. տուժող Ս.Օհանյանի դատաքննական ցուցմունքը՝ այն մասին, որ Արտակ Սահակյանը, տեսնելով իր և Էդուարդի միջև ծագած վիճաբանությունը, մոտեցել է իրեն և սեռական բնույթի հայհոյանք հնչեցնելով՝ գրպանից հանել է դանակը և հարվածել իրեն։ Նախքան այդ Ա.Սահակ¬յանին չէր հայհոյել, նա ծեծկռտուքի մեջ ներգրավված չի եղել։ 2. Դատաբժշկական փորձաքննության 2017թ. մայիսի 4-ի թիվ 0812/հ եզրակացությունը« համաձայն որի՝ գործով տուժող Սամսոն Օհանյանին պատճառվել է մարմնական վնասվածք որովայնի առաջային պատի կտրած-ծակած որովայնի խոռոչ թափանցող վերքի ձևով« որն ուղեկցվել է լյարդի ձախ բլթի վնասումով« արյունահոսությամբ և հեմոռագիկ շոկով։ Այդ վնաս¬վածքը պատճառվել է սուր ծակող-կտրող գործիքի ներգործությամբ« հարվածը թափանցել է որովայնի խոռոչ, որը տուժողի առողջությանը պատճառել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս։ 3. Դատահետքաբանական փորձաքննության 2017թ. օգոստոսի 17-ի թիվ 1065-17 եզրա¬կացությունը, համաձայն որի` Ս.Օհանյանի մայկաների վրա առկա միաժամանակ առաջացած հմ.1 և մայկայի վրա առկա հմ.2 վնասվածքները իրենց բնույթով ծակած-կտրած են, կարող էին առաջանալ մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիք/ներ/ի« հնարավոր է դանակ/ներ/ի շեղբի ներգործության արդյունք¬ում։ Տուժող Ս.Օհանյանի միաժամանակ առաջացած հմ.1 մեկա¬կան վնասվածքները և վերջինիս մարմնական վնասվածքների վերաբերյալ դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0812/հ եզրակացության մեջ նկարագրված որովայնի առաջնային պատի կտրած-ծակած վերքը իրենց տեղակայությամբ հիմնականում համընկնում են։ Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի պատճառաբանությանը՝ դանակով հարված հասցնելուն նախորդող պահին տուժողի կողմից իրեն ևս հայհոյելու վերաբերյալ, Դա¬տա¬րանը փաստում է, որ այդ պատճառաբանությունը հերքվել է տուժողի դատաքննական ցուց¬մունքով, ընդ որում՝ տուժողը վերոնշյալ դիրքորոշումը պահպանել է նույնիսկ ամբաստանյալի կող¬մից նրան պատ¬ճառած վնասը /բուժման ծախսերը/ Դատարանում ամբողջությամբ փոխհա¬տու¬ցելուց հետո։ Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի վերոնշյալ պատճառա¬բա¬նությունը Դատարանում հաստատած վկա Էդուարդ Ավագյանի ցուցմունքին, ապա վերջինս գործի ելքով հօգուտ ամբաստանյալի շա¬հագրգռված անձ է, որի մասին է վկայում ոչ միայն վերջին¬ներիս միջև առկա մտերմությունը, այլև քննվող դեպքն այդ վկայի և տուժողի միջև ծագելու, ապա տուժողի և ամբաստանյալի միջև տարածվելու փաստը, ճշմարտութ¬յունը հայտնելու առումով վկա Էդ.Ավագ¬յանի վերոնշյալ կաշկանդվածությունը։ Նշված դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը դանակահարության դեպքին նախորդող իրադարձությունների մասով տրված ցուց¬մունքներից, ի հաշիվ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի և այլոց ցուցմունքների, առավել արժևորում է տուժող Ս.Օհան¬յանի ցուցմունքները, որոնք նաև համապատասխանում են դատաբժշկական և այլ փորձաքննությունների եզրակացություն¬ներին։ Նման արժևորումը կատարելիս Դատարանը հաշ¬վի է առնում համադրվող ապա¬ցույցների ոչ թե պարզ քանակական, այլ որակական կողմը։ Վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ ամբաս¬տան¬յալ Ա.Սահակյանը տուժող Ս.Օհանյանին մարմնական վնասվածք է պատճառել դիտավորությամբ, վերջինիս հետ Էդուարդ Ավագյանի հետ ծագած ծեծկռտուքի ընթացքում, այդ գործո¬ղության հետևան¬քով տուժող Ս.Օհանյանին պատ¬ճառել է վերջինիս կյանքի համար վտան¬գավոր ծանր վնաս¬, հետևա¬բար` նրա արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մա¬սով որակված է ճիշտ, այդ կապակցությամբ պաշտ¬պանական ճա¬ռում ներկայացված փաս¬տարկ¬ներն ու վիճարկումներն անհիմն են։ Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանը գիտակցել է, որ իր հակաօրի¬նական գործո¬ղութ¬յամբ, այն է՝ սուր ծակող-կտրող գործիքով հար¬վա¬ծելով՝ մարմնական վնասվածք է պատ¬ճառում տուժողին, նախատեսել է իր այդ գործողութ¬յան հետևան¬քով տուժողին մարմնական վնասվածք պատճառելու հնարավորությունը, ու թեև ըստ իր, գործով ամբաս¬տանյալի և դեպքին ականատես վկաների ցուցմունքների՝ չի ցան¬կացել հատկապես ծանր մարմնական վնաս¬վածք պատճառել տուժողին (նման փաստական տվյալներ նախաքննությամբ և դա¬տաքննութ¬յամբ ձեռք չեն բերվել և հետազոտվել), սակայն գիտակցաբար թույլ է տվել այդ վնաս¬վածքի առաջացումը, այսինքն՝ տուժող Սամսոն Օհանյանին նրա կյանքի համար վտանգավոր ծանր մարմ¬նական վնաս պատճառելիս գործել է անուղղակի դիտավորութ¬յամբ։ Ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հան¬ցա¬¬գոր¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատա¬րած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն ար¬դարացի« համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը« այն կա¬տա¬րելու հան¬գա¬մանք¬ներին« հան¬¬ցավորի անձնա¬¬վորությանը« անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ները կան¬խելու համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է« որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հան¬րության համար վտան¬¬գա¬վո¬րության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատաս¬խա¬նատ¬վությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։ Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատա¬րա¬նի դատա¬կան ակ¬տի հիմ¬նա¬վո¬րումները« այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները« պարտադիր են դատա¬րանի հա¬մար նույ¬¬նանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը« Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմ¬¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով նախատեսված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը մեղ¬մաց¬¬նող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանա¬կելիս Դա¬տա¬րանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։ Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի անձը բնու¬թագրող տվյալներ է գնա¬հա¬տում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտ¬¬րոն 2017թ. մայիսի 4-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ամուսնացած լինելը (համաձայն ամուսնության ԱԱ սերիայի թիվ 015502 վկայականի պատճենի), երիտասարդ լինելը (համաձայն AK սերիայի 0642547 համարի ՀՀ քաղաքացու անձնագրի՝ ծնվել է 1979թ.), ֆիզիկապես վա¬տա¬ռողջ լինելը (ըստ «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնից տրված փաստաթղթերի), իսկ որպես պա¬տաս¬¬խանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հանգամանքներ` խնամ¬քին 2003թ. օգոստոսի 7-ին ծնված Էլեն Արտակի Սահակյանի և 2005թ. հունիսի 17-ին ծնված Ռուբեն Արտակի Սահակյանի, 2-րդ խմբի հաշմանդամ հոր` Ռուբիկ Հայկազի Սահակյանի առկայությունը (համաձայն ԱԱ սերիայի 047118 համարի և ԱԱ սերիայի 400095 համարի ծննդյան, հայրության ճանաչման ԱԱ սերիայի 064370 համարի և կենսաթոշա¬կային ապահովագրության թիվ 68506 վկայականների պատճենների), բնակության վայրում դրա¬կանորեն բնութագրվելը (համաձայն Երևանի Արշա¬կուն¬յաց փողոցի բնակիչների կողմից հաս¬տատված բնութագրի), տուժողին պատճառված գույքային վնասը /բուժման ծախսերը/ մինչդա¬տական և դատական վարույթների ընթացքում կամովին փոխ¬հա¬տուցելը։ Դատարանը ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծան¬րացնող հան¬գա¬մանք¬ չարձանագրեց։ Անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ Արտակ Սահակյանի նկատ¬¬մամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նա¬խա¬տեսված է պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափի, տվյալ հոդվածով նախատես¬վածից ավելի մեղմ պատժատեսակ կամ պատժաչափ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), ազատազրկման կամ կալանքի ձևով պատիժ նշա¬նակվող պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածի կի¬րա¬ռում) հար¬ցերը։ Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի անձը, նրան վերագրվող հանցա¬գոր¬ծութ¬յան բնույթն ու հասարակական վտանգա¬վորության աստիճանը (անձի առողջության դեմ ուղղված ծանր հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն է), ինչպես նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բա¬ցառիկ հան¬գա¬մանք¬ների բա¬ցա¬¬կայութ¬յունը` Դա¬տա¬րանը փաստում է, որ վեր¬ջինիս նկատ¬մամբ պատիժ պետք է նշանակվի բացառապես ազա¬տազրկման ձևով և տվյալ հոդվածի պատժամասի սահմաններում։ Ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի կրման նպատակահար¬մա¬րութ¬յան հարցը քննարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով ավարտված քրեական գործերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կի¬րառ¬ման իրավաչափության վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի արտա¬հայ¬տած իրավական դիրքորոշումը. Այսպես, Վանյա Բեգյանի վերաբերյալ 2013թ. հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13, ինչ¬պես նաև Գարեգին Մուրադյանի վերաբերյալ 2013թ. նոյեմբերի 28-ի թիվ ՇԴ/0032/01/13 որոշում¬ներով ՀՀ վճռաբեկ Դատարանը այն իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել, որ պա¬տիժը պայ¬մանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հան¬գամանքների, պետք է հաշվի առնի կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցագործության կատար¬ման եղանակը (...)։ Տվյալ պարագայում ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի անձը դրականորեն բնութագրող հատ¬կանիշ¬ները, պատաս¬խա¬նատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը և պատաս¬խա¬նատ¬վությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք¬ների բացակայությունն ինքնին որոշակիորեն նվազեց¬նում են ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի անձի և կատարածի հանրության համար վտանգա¬վորության աստիճանը, և Դա¬¬տարանը դրանք հաշվի է առնում նրա նկատ¬¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս։ Այնուամենայնիվ, կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստի¬ճանի և բնույթի, գործադրած գործիքի համադրութ¬յամբ Դա¬տա¬րանը նաև փաստում է, որ ամբաստանյալի նկատ¬մամբ նշանակված ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը պայմանակա¬նորեն չկիրառելու հիմքերը բացակայում են։ Վերոնշյալ պատիժն ամբաստանյալ Ա.Սահակյանը պետք է կրի, այն արդարացի և անհրա¬¬ժեշտ է սոցիալական արդարությունը վերա¬կանգնելու, ամբաս¬տանյալ Ա.Սահակյանին ուղ¬ղելու, նրա կողմից նոր հան¬ցագոր¬ծությունների կատարումը կան¬խելու համար։ Անդրադառնալով Արտակ Սահակյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրան¬քային տա¬րատեսակ ընտրված գրավի հարցին՝ Դատարանը փաստում է, որ այն անհրաժեշտ է թողնել ան¬փոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ գրավի գումարը՝ 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամը, որը 2017թ. դեռևս մայիսի 26-ի թիվ 153 անդոր¬րագրով մուտ¬քագրվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ 900023292015 դեպոզի¬տային հաշվին, վերա¬դարձ¬նել վճարող Գոռ Գեղամի Ալիխանյանին` սույն դատավճիռն օրինա¬կան ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։ Հաշվի առնելով, որ սույն դատական ակտը կայացնելու պահին գործով ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանը գտնվում է ազատության մեջ, Դատարանը նրան արգելանքի վերցնելը պայմանավորել է կայացրած դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելու փաստով, սակայն ամբաստանյալ Ա.Սահակյանը մինչ այդ տևական ժամանակահատվածում (2017թ. մայիսի 4-ից մինչև 2017թ. մայիսի 26-ը) գտնվել է արգելանքի տակ՝ Դատա¬րանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի պա¬հանջով, նշանակվող պատժի ժամկետին հաշ¬վակցում է կա¬լանքի տակ նրա գտնվելու 22 օրը։ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների« դա¬տական ծախ¬սե¬րի« գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի« քաղա¬¬քա¬ցիական հայ¬ցի հարցերին։ Անդրադառնալով տուժող Սամսոն Օհանյանին հանցա¬գոր¬ծությամբ պատճառված վնասի (բուժման ծախսերի) փոխ¬հատուցման խնդրին՝ Դատարանն այդ հարցը համարում է լուծված` այն կամովին հատուցվելու և տուժողի կողմից ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի դեմ նյութա¬իրավական պահանջ ներկա¬յացնելուց հրա¬ժարվելու պատճառաբանությամբ։ Անդրադառնալով Դատարանում պահվող իրեղեն ապացույցի տնօրինման խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ քննվող դեպքի պահին տուժող Սամսոն Օհանյանի կրած հա¬գուստ¬ներն անհրաժեշտ է վերադարձնել վերջինիս` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։ Անդրադառնալով դատական ծախսերի խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ սույն գործի մինչ¬դատական վարույթի ընթաց¬քում ՀՀ պետական բյուջեի միջոցների հաշվին կատար¬ված դատաբժշկա¬կան փորձաքննության 8.000 ՀՀ դրամ գումարը, որպես դատական ծախս, անհրա¬ժեշտ է բռնագանձել գործով ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանից հօգուտ ՀՀ ֆինանսների նախարարության / ՀՀ պե¬տա¬¬կան բյուջեի/։ Անդրադառնալով գործով ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի անվամբ սեփականության իրավունքով հաշվառված շարժական և ան¬շարժ գույ¬¬քերի վրա ՀՀ քննչական կոմիտեի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Հայրապետյանի 2017թ. օգոստոսի 25-ի որոշումներով դրված հնարավոր արգելանքներին` Դատարանը փաստում է, որ դրանք անհրաժեշտ է պահպանել մինչև դատական ծախսի բռնագանձումը։ Գնահատելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույց¬ները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդված¬ներով, Դատա¬րանը Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝ Արտակ Ռուբիկի Սահակյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬¬նակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։ Պատժի նշված ժամկետին հաշվակցելով նախաքննության ընթացքում` 2017թ. մայիսի 4-ից մինչև 2017թ. մայիսի 26-ն անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ Արտակ Սա¬հակ¬յա¬նին թողնել կրելու ազատազրկում 2 (երկու) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 8 (ութ) օր ժամ¬կետով։ Արտակ Սահակյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերց¬նելու պահից, նրա նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված գրավը վե¬րաց¬նել և գրա¬վի գումարը` 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամը, որը 2017թ. մայիսի 26-ի թիվ 153 անդոր¬րագրով մուտ¬քագրվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ 900023292015 դեպոզի¬տային հաշվին, վերադարձնել վճարող Գոռ Գեղամի Ալիխանյանին` սույն դատավճիռն օրինա¬կան ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։ Տուժող Սամսոն Օհանյանին հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման հարցը համարել լուծված։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող հագուստները վերադարձնել դրանց սեփականատիրոջը` տուժող Սամսոն Օհանյանին` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։ Որպես դատական ծախս` Արտակ Ռուբիկի Սահակյանից հօգուտ ՀՀ ֆինանսների նա¬խա¬¬րարության (ՀՀ պետական բյուջեի) բռնագանձել 8.000 (ութ հազար) ՀՀ դրամ գումար։ ՀՀ քննչական կոմիտեի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Հայրապետյանի 2017թ. օգոստոսի 25-ի որոշումներով Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի անվամբ հաշվառված շարժական և անշարժ գույքերի վրա դրված հնարավոր արգե¬լանք¬ները պահպանել մինչև դատական ծախսի բռնագանձումը։ Դատավճիռը ստացման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում բողո¬քարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.Ժ.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 10-01-2018 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 12-02-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-300, 2-74 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 13-02-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-300, 2-74 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-11209 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 31-07-2018 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 02-08-2018 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 21-08-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1հ.՝300, 2հ՝74, 3հ՝122 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 31-08-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1հ.՝300, 2հ՝74, 3հ՝122 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0239/01/17
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 09-02-2018 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 09-02-2018 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Գեորգի |
| Ազգանուն | Մելիքյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արտակ Սահակյան Բեկանել և փոփոխել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի /ՀՀ քր. օր-ի 112 հոդ. 1-ին մասով - ազատազրկում 3 տարի ժամկետով / վերաբերյալ 10.01.2018թ. կայացված դատական ակտը ,կայացնել նոր դատական ակտ` ՀՀ քր.օր. 64 հոդ. նշանակել նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ և ՀՀ քր.օր. 70 հոդվածի հիման վրա նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակելով փորձաշրջան 5 տարի ժամկետով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 14-02-2018 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 14-02-2018 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Նարինե |
| Ազգանուն | Հովակիմյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Ալեքսանդր |
| Ազգանուն | Ազարյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 16-02-2018 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 07-03-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի դատավոր Ն.Հովակիմյանի արձակուրդում լինելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 30-03-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 30-03-2018 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արտակ |
| Ազգանուն | Սահակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԿԴ/0239/01/17 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ (այսուհետ ` Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ն.ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ա.ԱԶԱՐՅԱՆ Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ՝ Ա.ՋՈՒԼՀԱԿՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ՝ Ա.ՍԱՀԱԿՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Գ.ՄԵԼԻՔՅԱՆԻ ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ՝ Վ.ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆԻ 2018թ. մարտի 30-ին Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոներով քննության առնելով ամբաստանյալ Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջաին ատյանի դատարանի (Այսուհետ նաև՝ Դատարան) 2018թ. հունվարի 10-ի դատավճռի դեմ պաշտպան Գ.Մելիքյանի վերաքննիչ բողոքը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2017թ. մայիսի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 13107617 քրեական գործը: 2017թ. մայիսի 04-ին Արտակ Ռուբիկի Սահակյանը ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական պաժին և նույն օրը ձերբակալվել: 2017թ. մայիսի 06-ին նախաքննության մարմնի որոշմամբ Արտակ Ռուբիկի Սահակյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով: 2017թ. մայիսի 06-ին Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով, իսկ պաշտպանի միջնորդությունը՝ կալանավորումը գրավով փոխարինելու վերաբերյալ, մերժվել է: 2017թ. օգոստոսի 25-ին նախաքննության մարմնի որոշմամբ Արտակ Սահակյանին նախինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով: 2017թ. օգոստոսի 31-ին թիվ 13107617 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան: Դատարանի 2018թ. հունվարի 10-ի դատավճռով վճռվել է. ՙԱրտակ Ռուբիկի Սահակյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։ Պատժի նշված ժամկետին հաշվակցելով նախաքննության ընթացքում` 2017թ. մայիսի 4-ից մինչև 2017թ. մայիսի 26-ն անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ Արտակ Սահակյանին թողնել կրելու ազատազրկում 2 (երկու) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 8 (ութ) օր ժամկետով։ Արտակ Սահակյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված գրավը վերացնել և գրավի գումարը` 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամը, որը 2017թ. մայիսի 26-ի թիվ 153 անդորրագրով մուտքագրվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ 900023292015 դեպոզիտային հաշվին, վերադարձնել վճարող Գոռ Գեղամի Ալիխանյանին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Տուժող Սամսոն Օհանյանին հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման հարցը համարել լուծված։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող հագուստները վերադարձնել դրանց սեփականատիրոջը` տուժող Սամսոն Օհանյանին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Որպես դատական ծախս` Արտակ Ռուբիկի Սահակյանից հօգուտ ՀՀ ֆինանսների նախարարության (ՀՀ պետական բյուջեի) բռնագանձել 8.000 (ութ հազար) ՀՀ դրամ գումար։ ՀՀ քննչական կոմիտեի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Հայրապետյանի 2017թ. օգոստոսի 25-ի որոշումներով Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի անվամբ հաշվառված շարժական և անշարժ գույքերի վրա դրված հնարավոր արգելանքները պահպանել մինչև դատական ծախսի բռնագանձումը՚: Դատարանի վերը նշված դատավճռի դեմ 2018թ. փետրվարի 09-ին վերաքննիչ բողոք է ստացվել ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի պաշտպան Գ.Մելիքյանից: Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով, Վերաքննիչ դատարան է ստացվել 2018թ. փետրվարի 14-ին: Վերաքննիչ բողոքի պատասխան չի ստացվել: Վերաքննիչ դատարանի 2018թ. փետրվարի 16-ի որոշմամբ պաշտպան Գ.Մելիքյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ: 2. Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը. Նախաքննության մարմնի կողմից Արտակ Ռուբիկի Սահակյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա. ՙ2017թ. մայիսի 3-ին` ժամը 20։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Աբովյան 38 հասցեում գործող ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտակայքում վիճաբանել է Սամսոն Ազատի Օհանյանի հետ, որի ընթացքում սուր ծակող-կտրող գործիքով հարվածել է վերջինիս որովայնի շրջանին՝ Ս.Օհանյանի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով կյանքի համար վտանգավոր ծանր մարմնական վնասվածք՝ ՙորովայնի առաջային պատի կտրած-ծակած որովայնի խոռոչ թափանցող վերքի ձևով, որն ուղեկցվել է լյարդի ձախ բլթի վնասումով, արյունահոսությամբ և հեմոռագիկ շոկով՚։ Այսպես. Ա.Սահակյանն իր կողմից վարձակալած ՙՕպել՚ մակնիշի 34 FR 119 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով կատարել է մասնավոր ուղևորափոխադրման աշխատանքներ և պատվիրատուներ գտնելու նպատակով հիմնականում կայանել է Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի 38 հասցեում գործող ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտակայքում, որի ընթացքում էլ ծանոթացել է նույն վայրում տաքսի ծառայություններ մատուցող Ս.Օհանյանի և Էդուարդ Նորիկի Ավագյանի հետ։ 2017 թվականի մայիսի 03-ին ժամը 20.30-ի սահմաններում Ա.Սահակյանն իր ավտոմեքենայի կայանման վայրում՝ Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի 38 հասցեում գործող ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտակայքում, ավտոմեքենայի դիմացի ձախ դռան վրա առկա պահոցից վերցրել է շարժիչի այրոցի երկու մոմերը և դանակը, ապա՝ մոմերը մաքրել։ Այդ ընթացքում նույն վայրում գտնվող Է.Ավագյանի և Ս.Օհանյանի միջև վիճաբանություն է սկսվել պատվիրատուների սպասարկման հերթը խախտելու հարցի կապակցությամբ, որին միջամտել է Ա.Սահակյանը։ Մ.Օհանյանը վիճաբանել է նաև Ա.Սահակյանի հետ, որի ընթացքում Մ.Սահակյանն իր ձեռքում եղած սուր ծակող-կտրող գործիքով մեկ անգամ հարվածել է Ս.Օհանյանի որովայնի շրջանին և դիտավորությամբ պատճառել ծանր մարմնական վնասվածք՝ ՙորովայնի առաջային պատի կտրած-ծակած որովայնի խոռոչ թափանցող վերքի ձևով, որն ուղեկցվել է լյարդի ձախ բլթի վնասումով, արյունահոսությամբ և հեմոռագիկ շոկով՚՚։ Դատարանն իր դատական ակտի ՙիրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը՚ բաժնում նշել է հետևյալը. ՙ(…) Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2017թ. մայիսի 4-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ամուսնացած լինելը (համաձայն ամուսնության ԱԱ սերիայի թիվ 015502 վկայականի պատճենի), երիտասարդ լինելը (համաձայն AK սերիայի 0642547 համարի ՀՀ քաղաքացու անձնագրի՝ ծնվել է 1979թ.), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (ըստ ՙԷրեբունի՚ բժշկական կենտրոնից տրված փաստաթղթերի), իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` խնամքին 2003թ. օգոստոսի 7-ին ծնված Էլեն Արտակի Սահակյանի և 2005թ. հունիսի 17-ին ծնված Ռուբեն Արտակի Սահակյանի, 2-րդ խմբի հաշմանդամ հոր` Ռուբիկ Հայկազի Սահակյանի առկայությունը (համաձայն ԱԱ սերիայի 047118 համարի և ԱԱ սերիայի 400095 համարի ծննդյան, հայրության ճանաչման ԱԱ սերիայի 064370 համարի և կենսաթոշակային ապահովագրության թիվ 68506 վկայականների պատճենների), բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն Երևանի Արշակունյաց փողոցի բնակիչների կողմից հաստատված բնութագրի), տուժողին պատճառված գույքային վնասը /բուժման ծախսերը/ մինչդատական և դատական վարույթների ընթացքում կամովին փոխհատուցելը։ Դատարանը ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք չարձանագրեց։ Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի նկատմամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված է պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափի, տվյալ հոդվածով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատժատեսակ կամ պատժաչափ նշանակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի կիրառում), ազատազրկման կամ կալանքի ձևով պատիժ նշանակվող պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառում) հարցերը։ Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի անձը, նրան վերագրվող հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը (անձի առողջության դեմ ուղղված ծանր հանցագործություն է), ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների բացակայությունը` Դատարանը փաստում է, որ վերջինիս նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի բացառապես ազատազրկման ձևով և տվյալ հոդվածի պատժամասի սահմաններում։ Ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի կրման նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով ավարտված քրեական գործերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման իրավաչափության վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումը. Այսպես, Վանյա Բեգյանի վերաբերյալ 2013թ. հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13, ինչպես նաև Գարեգին Մուրադյանի վերաբերյալ 2013թ. նոյեմբերի 28-ի թիվ ՇԴ/0032/01/13 որոշումներով ՀՀ վճռաբեկ Դատարանը այն իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցագործության կատարման եղանակը (...)։ Տվյալ պարագայում ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի անձը դրականորեն բնութագրող հատկանիշները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունն ինքնին որոշակիորեն նվազեցնում են ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի անձի և կատարածի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, և Դատարանը դրանք հաշվի է առնում նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս։ Այնուամենայնիվ, կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, գործադրած գործիքի համադրությամբ Դատարանը նաև փաստում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերը բացակայում են։ Վերոնշյալ պատիժն ամբաստանյալ Ա.Սահակյանը պետք է կրի, այն արդարացի և անհրաժեշտ է սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, ամբաստանյալ Ա.Սահակյանին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։ (…)՚: 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով: Բողոքաբերը՝ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի պաշտպան Գ.Մելիքյանը հայտնել է, որ Դատարանը, ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը անթույլատրելի ճանաչելով, գնահականի չի արժանացրել Սամսոն Օհանյանին հարվածելուց հետո նրա օրինաչափ և տուժողի հակաբարոյական վարքագիծը: Հաշվի չառնելով ամբաստանյալի կողմից Սամսոն Օհանյանի և Էդուարդ Ավագյանի միջև տեղի ունեցած վեճին մասնակից չլինելը, այն կանխելու համար կողմերին դիտողություն է անելը, դրան ի պատասխան տուժողի դրսևորած հակաբարոյական վարքագիծը, Արտակ Սահակյանի հասցեին վիրավորանք հնչեցնելը և նշված հանգամանքները չգնահատելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի համաձայն որպես բացառիկ, Դատարանը թույլ է տվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5, 10, 48, 61, 64 և 70 հոդվածների պահանջների խախտումներ, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397 հոդվածի իմաստով, քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում է և դատական ակտի բեկանման հիմք։ Բացի այդ, Դատարանը անտեսել է նույնանման փաստական հանգամանքներում օրենքի միատեսակ կիրառելիության վերաբերյալ թիվ ԵԱՆԴ/0074/01/14 դատական գործով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 13.04.2015թ. որոշումը: Դատարանը կատարել է ապացույցների սխալ համադրություն և անտեսել է մի շարք ապացույցներ, միաժամանակ տուժողի դատաքննական ցուցմունքներին տվել է նախապես հաստատված ապացույցի ուժ, որով խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25 հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները։ Դատարանն արձանագրել է միայն տուժող Ս.Օհանյանի դատաքննական ցուցմունքները՝ անտեսելով նախաքննականը: Դատարանի թույլ տված դատական սխալը կայանում է նրանում, որ հաշվի չեն առնվել էական նշանակություն ունեցող այնպիսի հանգամանքներ, ինչպիսիք են տուժողի հակաբարոյական վարքագիծը, որը դրսևորվել է վիճաբանությունը դադարեցնելուն ուղղված Արտակ Սահակյանի դիտոդությունը ցավագին ընդունելով և Արտակ Սահակյանի մայրիկի հասցեին սեռական բնույթի հայհոյանք տալով։ Արտակի համար այդ վիրավորանքը ծանր է եղել, քանի որ նրա մայրիկը 2017 թվականի հունվար ամսին մահացել է: Հասցված վիրավորանքի հետևանքով վերջինը ընկնելով հանկարծակի առաջացած աֆեկտիվ վիճակի մեջ այդ պահին իր ձեռքում գտնվող դանակով հավածել է տուժողին։ Այդ հանգամանքները ենթակա էին գնահատման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի կարգով՝ որպես բացառիկ հանգամանքների առկայություն, Այսպիսով. 1. Արտակ Սահակյանը վիճաբանության մասնակից չի եղել, այլ որպես կողմերին ճանաչող անձ, դիտողություն է արել վիճաբանությունը դադարեցնելու համար։ 2. Արտակը որևէ գործողությամբ / բացառությամբ վիճաբանությունը դադարեցնելուն ուղղված դիտողության/ մասնակցություն չի ունեցել վիճաբանությանը: 3. Դիտողությունը ցավագին ընդունելով տուժողը ծանր վիրավորանք է հասցրել Արտակ Սահակյանին, ընդ որում սեռական բնույթի հայհոյանքը հասցեագրված է եղել ոչ թե անձամբ Արտակին, այլ նրա հանգուցյալ մայրիկին։ 4. Արտակի մայրիկը մահացել է 2017 թվականի հունվար ամսին։ 5. Արտակը մասնակից չլինելով վիճաբանությանը, չէր կարող կանխատեսել և պատրաստ լինել տուժողի հակաբարոյական վարքագծին: 6. Արտակի մոտ առաջացել է ժամանակավոր մթագնում, իր գործողություններին չտիրապետելու իրավիճակ: 7. Դանակը ամբաստանյալի մոտ գտնվել Է նախապես՝ ավտոմեքենայի ՙսվեչաները՚ մաքրելու նպատակով։ 8. Արտակի մոտ աֆեկտիվ վիճակի առաջացման բնութագրական հատկանիշներից է նաև այն, որ վերջինի մի ձեռքին գտնվել Է դանակը, իսկ մյուսում ՙսվեչան՚, որը նրա մոտ առաջացած մթագնումից հետո ձեռքից ընկել Է գետնին, ինչը փաստում Է մարմնով անցած սարսուռի, իրեն չտիրապետելու և բացասական զգացմունքների առաջացած պոռթկումից ձերբազատվելու միակ տարբերակը տուժողին վնասելու նպատակը: Վերը նշված հանգամանքները գնահատելիս Դատարանը պետք է հաշվի առներ Արտակ Սահակյանի ազգությունը, հայ տղամարդ լինելու փաստը, ազգային ոգին, նրա հանգուցյալ մայրիկի հասցեին սեռական բնույթի հայհոյանք տալու փաստը անտեղի վկայակոչելու բացառությունը: Պաշտպանը նաև նշել է, որ Դատարանը սխալ եզրահանգման է հանգել նշելով, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքները բացակայում են, այն դեպքում, երբ դրանք առկա են և բավարար կյանքի կոչելու նշված իրավանորմի արդարացի կիրառելիությունը, ուստի դա հիմք է վերաքննիչ բողոքը բավարարելու և վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու համար: Արտակ Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը չկիրառելով, Դատարանը թույլ է տրվել դատարավարական իրավունքի այնպիսի հիմնարար իրավունքի խախտում, որի արդյունքում կայացված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը և չի նպաստում պատժի ենթարկված անձի ուղղվելուն։ Միաժամանակ դատարանը հաշվի չի առել հանցագործություններ կատարելը Ա.Սահակյանին բնորոշ չլինելը, նրա կողմից հանցավոր արարք թույլ տալուն տուժողի հակաբարոյական և հակաիրավական վարքագծի պատճառ հանդիսանալը, հանցավոր արարքր կատարելուց հետո հետհանցավոր դրական վարքագիծը, կամովին ներկայանալը, ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը, հանցագործության և դրա հանգամանքների բացահայտմանը աջակցելը, մեղքը ընդունելը և կատարած արարքի համար անկեղծորեն զղջալը, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, որպիսի պայմաններում Արտակ Սահակյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու։ Ելնելով վերոգրյալից, բողոքաբերը բառացիորեն խնդրել է. ՙԲեկանել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.01.2018թ. կայացված դատական ակտը և փոփոխել, կայացնել նոր դատական ակտ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների առկայության պայմաններում նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ազատազրկման տեսքով պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, և անկախ պատժի չափից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի հիման վրա նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ նշանակելով փորձաշրջան 5 տարի ժամկետով՚։ 4.Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները. Վերաքննիչ դատարանում պաշտպանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրելով բավարարել այն: Ամբաստանյալը միացավ իր պաշտպանի կողմից բերված բողոքին: Դատախազը առարկեց բողոքի դեմ, խնդրեց այն մերժել՝ Դատարանի դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ: Տուժողի ներկայացուցիչ Վ.Նիկողոսյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ չառարկեց: 5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում քննության առնելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը, ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, լսելով վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ պաշտպանական կողմի հիմնավորումները, մեղադրանքի կողմի առարկությունը, հանգում է հետևության այն մասին, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ վիճարկվող դատավճիռը թողնել անփոփոխ` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՎերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում՚: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ՙՎերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում՚: Անդրադառնալով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի պահանջին՝ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի կիրառման մասին, Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚։ Նույն օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚։ Նույն օրենսգրքի 61 հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն` ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ 2.Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի համաձայն` ՙ1. Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ։ 2. Բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը՚։ Վերը նշված քրեաիրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս վերլուծության է ենթարկել մի շարք գործերով կայացրած որոշումներում (ՎԲ-55/07, ՎԲ-145/07, ՎԲ-185/07, ՎԲ-11/08, ՎԲ-13/08, ՎԲ-25/08, ՎԲ-ԵՔՐԴ/0057/01/08, ՏԴ/0094/01/09, ԱՎԴ2/0057/01/09, ԵԱՔԴ/0164/01/09, ԵԱՔԴ/0195/01/09 և այլն) և կայուն նախադեպային իրավունք ձևավորվել այն մասին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածը կարող է կիրառվել առնվազն հետևյալ երկու պայմանների առկայության պարագայում` գործի բացառիկ հանգամանքների և խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքի բացահայտմանն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում։ Օրենքում օգտագործվող ՙբացառիկ՚ բառը ենթադրում է, որ նշված հոդվածի կիրառման համար հիմք հանդիսացող մեղմացնող հանգամանքը կամ մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը դուրս են սովորականի շրջանակներից և այն աստիճան առանձնահատուկ են, որ վերածվում են բացառության։ Մասնավորապես, դրանք կարող են կապված լինել հանցագործության շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի, ինչպես նաև այլ հանգամանքների հետ։ Ընդ որում, կարևորը ոչ թե պատիժը մեղմացնող տվյալների քանակն է, այլ այն, թե ինչքանով են դրանք էականորեն ազդել արարքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա։ Շարադրված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո անդրադառնալով պաշտպանի կողմից մատնանշված՝ ամբաստանյալի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներին, այն է՝ տուժողի հակաբարոյական վարքագիծը, ամբաստանյալ Արտակ Սահակյանի կողմից արարքը տուժողի նշված վարքագծով պայմանավորված լինելը, ինչպես նաև հանցագործություններ կատարելը Ա.Սահակյանին բնորոշ չլինելը, հանցավոր արարքը կատարելուց հետո հետհանցավոր դրական վարքագիծը, կամովին ներկայանալը, ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը, հանցագործության և դրա հանգամանքների բացահայտմանը աջակցելը, մեղքը ընդունելը և կատարած արարքի համար անկեղծորեն զղջալը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մատնանշված հանգամանքերը ինչպես առանձին վերցրած, այնպես էլ համակցության մեջ բացառիկ գնահատվել չեն կարող, դրանք դուրս չեն սովորականի շրջանակներից և այն աստիճան առանձնահատուկ չեն, որ վերածվեն բացառիկության և հիմք հանդիսանան Ա.Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի կիրառման համար: Անդրադառնալով պաշտպանի փաստարկներին՝ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման մասին, Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի համաձայն. ՙ1.Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: 2.Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (…)՚: Սույն քրեաիրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանի կողմից բազմիցս վերլուծության են ենթարկվել մի շարք գործերով կայացված նախադեպային որոշումներում, և մշտապես վերահաստատվել է դիրքորոշումն առ այն, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա (հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ, ի թիվս այլ որոշումների, տես Վճռաբեկ դատարանի՝ Գարուշ Մադաթյանի գործով 2009թ. փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, Արմեն Շահբազյանի գործով 2014թ. օգոստոսի 15-ի թիվ ԵՇԴ/0143/01/13, Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումները)` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն (ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ՏԴ/0018/01/13, ԵԷԴ/0132/01/13, ԵԱՆԴ/0060/01/13, ԵԿԴ/0096/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ԵՄԴ/0027/01/14, ԳԴ/0014/01/14, ՍԴ/0204/01/13, ՏԴ/0031/01/14, ՍԴ3/0174/01/14, ԵԱԴԴ/0011/01/14, ԵԱՔԴ/0091/01/14, ԵԿԴ/0039/01/15 և այլն)։ Անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը, ի թիվս այլոց, պետք է հաշվի առնի ինչպես անձին մեղսագրվող հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, այնպես էլ այդ հանցագործության կատարման հանգամանքները։ Ինչ վերաբերում է հանցագործության կատարման հանգամանքներին, ապա դրանք յուրաքանչյուր քրեական գործով պետք է գնահատման ենթարկվեն հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի համատեքստում։ Գնահատման արդյունքում դատարանը պետք է պարզի հանցավոր վարքագծի դրսևորմանը նախորդող և ուղեկցող հանգամանքները, հանցավոր վարքագծի դրսևորման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը և այլն։ Ելնելով վերը շարադրված իրավադրույթների բովանդակային վերլուծությունից, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումներից և սույն գործի կոնկրետ հանգամանքներից, Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով ամրագրված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով հաշվի առնելով նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատիժ, որն արդարացի է ու համաչափ, բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրա ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրագործումը, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձանց, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի կողմից նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս, Դատարանը, եկել է ճիշտ եզրահանգման: Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Ա.Սահակյանի կողմից կատարած հանցավոր արարքի տարածվածությունը և դրա դեմ տարվող պայքարում պետության վարած քաղաքականությունը՝ արդյունքում վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմականորեն չկիրառելու միջով սույն գործով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածով սահմանված պատժի նպատակների իրագործմանը: Վերը նշված պատճառաբանություններով Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու՝ այն է Ա.Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածը կամ 70 հոդվածը կիրառելու հիմքերը բացակայում են: Վերաքննիչ դատարանը, սույն որոշման պատճառաբանական մասում շարադրված հիմնավորումներով, գտնում է, որ Դատարանի կողմից նյութական կամ դատավարական նորմերի այնպիսի խախտումներ թույլ չեն տրվել, որոնք ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, հետևաբար բացակայում են վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու կամ փոփոխելու հիմքերը: Վերոգրյալի հաշվառմամբ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Դատարանի 2018թ. հունվարի 10-ի դատավճիռը՝ քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով, պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` սույն որոշման պատճառաբանական մասում շարադրված հիմնավորումներով, մերժել: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394, 402 հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը. Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի պաշտպան Գ.Մելիքյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել՝ անփոփոխ թողնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2018թ. հունվարի 10-ի դատավճիռը՝ քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ն. ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 30-03-2018 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 18-05-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատորից. 300, 74, 76 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 18-05-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատորից. 300, 74, 76 |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-16481/18 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0239/01/17
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 18-05-2018 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Գեորգի |
| Ազգանուն | Մելիքյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Արտակ |
| Ազգանուն | Սահակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքը վերադարձվել է սխալները շտկելու համար |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքի վարույթ ընդունումը մերժվել է |
| Որոշման ամսաթիվ | 14-06-2018 |
| Որոշման ամսաթիվ | 17-07-2018 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0239/01/17 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 14 հունիսի 2018 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2018 թվականի մարտի 30-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի պաշտպան Գ.Մելիքյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, պարզեց, որ այն պետք է վերադարձնել հետևյալ պատճառաբանությամբ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն` բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը, գործը քննած դատարան և դատավարության մասնակիցներին (բացառությամբ քննիչի և հետաքննության մարմնի) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը։ Բողոքի և կից փաստաթղթերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ բացակայում են բողոքի պատճենը տուժողի ներկայացուցիչ Վ.Նիկողոսյանին և մեղադրողին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը։ Այսինքն՝ պահպանված չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի պահանջը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ վճռաբեկ դատարանը բողոքը վերադարձնելու մասին որոշմամբ սահմանում է մինչև մեկամսյա ժամկետ՝ ձևական սխալները շտկելու և վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիման վրա բողոք բերած անձին պետք է տրամադրել 5-օրյա ժամկետ՝ սույն որոշմամբ արձանագրված ձևական սխալները շտկելու և վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2018 թվականի մարտի 30-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի պաշտպան Գ.Մելիքյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Վճռաբեկ բողոքի ձևական սխալները շտկելու և այն կրկին ներկայացնելու համար սահմանել 5-օրյա ժամկետ` սույն որոշումը ստանալու պահից։ Սահմանված ժամկետում բողոքը չներկայացնելու դեպքում այն համարվում է չտրված։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ՝ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0239/01/17 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 17 հուլիսի 2018 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2018 թվականի մարտի 30-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի պաշտպան Գ.Մելիքյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2018 թվականի հունվարի 10-ի դատավճռով Արտակ Սահակյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 3 տարի ժամկետով: Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործը՝ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2018 թվականի մարտի 30-ին որոշում է կայացրել բողոքը մերժելու, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2018 թվականի հունվարի 10-ի դատավճիռը` օրինական ուժի մեջ թողնելու մասին: Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի պաշտպան Գ.Մելիքյանը: Վճռաբեկ դատարանը 2018 թվականի հունիսի 14-ի որոշմամբ ներկայացված բողոքը վերադարձրել է` տրամադրելով 5-օրյա ժամկետ` թերությունները վերացնելու, բողոքը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին համապատասխանեցնելու և կրկին ներկայացնելու համար: Վերոգրյալ որոշման դեմ կրկին վճռաբեկ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի պաշտպան Գ.Մելիքյանը՝ խնդրելով բեկանել ստորադաս դատարանների դատական ակտերը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կարգով՝ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի նկատմամբ օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակել ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով՝ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 տարի ժամկետով: Բողոքի հեղինակը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է ընդունվի քննության, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով (մինչև 2018 թվականի ապրիլի 9-ը գործող խմբագրությամբ) սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, և առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Բողոքաբերի պնդմամբ՝ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, քանի որ բողոքարկվող դատական ակտի կապակցությամբ առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր: Բողոք բերած անձը փաստարկել է նաև, որ ստորադաս դատարանները խախտել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 64-րդ, 70-րդ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածների պահանջները: Բողոքի հեղինակի փաստարկների, սույն գործի նյութերի և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ բողոքարկվող դատական ակտի կապակցությամբ առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր: Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով և նույն հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով (մինչև 2018 թվականի ապրիլի 9-ը գործող խմբագրությամբ) նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է նաև, որ բողոքի հեղինակի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ առերևույթ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 406-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական սխալ` նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտում, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով (մինչև 2018 թվականի ապրիլի 9-ը գործող խմբագրությամբ) նախատեսված հիմքը նույնպես հիմնավորված չէ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե բացակայում են նույն օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքերը, ուստի ներկայացված բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Արտակ Ռուբիկի Սահակյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2018 թվականի մարտի 30-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ա.Սահակյանի պաշտպան Գ.Մելիքյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ՝ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
| Սահմանված ժամկետում կրկին ներկայացվել է | 25-06-2018 |
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 20-06-2018 |
Գործը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 22-05-2018 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
Զեկուցող դատավոր
| Ամսաթիվ | 22-05-2018 |
|---|---|
| Զեկուցող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 26-07-2018 |
|---|---|
| Դատարան | Երևան քաղաքի դատարան |
| Այլ նշումներ | 3 հատոր` 300, 74, 114 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0239/01/17
Երևան քաղաքի դատարան
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 31-07-2018 |
|---|