ԵԿԴ/0223/01/17






ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ


«11» փետրվարի 2019թ. ք.Երևան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան)

Նախագահող դատավոր Ա.Մնացականյան
դատավորներ Կ.Մարդանյան
Մ.Արղամանյան

քարտուղարությամբ Մ.Մահտեսյանի

մասնակցությամբ`
տուժողի իրավահաջորդ Տ.Մուրադյանի
տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչ Ն.Մկրտչյանի
պաշտպան Ե.Սարգսյանի
ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի

դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննելով թիվ ԵԿԴ/0223/01/17 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2018 թվականի հոկտեմբերի 9-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Կարեն Հովհաննեսի Չատիկյանի պաշտպան Երեմ Սարգսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2017 թվականի հունվարի 11-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Ասատրյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13100417 քրեական գործը:
2017 թվականի հունվարի 11-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի պետ Վ.Մեսրոպյանի որոշմամբ թիվ 13100417 քրեական գործի նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է քննչական խմբին, որի կազմում ընդգրկվել են ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչներ Վ.Ասատրյանը, Վ.Բադալյանը, Ն.Մովսիսյանը և քննիչ Վ.Բավեյանը, իսկ քննչական խմբի ղեկավար է նշանակվել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Ասատրյանը:
2017 թվականի հունվարի 11-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Ասատրյանի որոշմամբ քննչական խմբին հանձնարարված թիվ 13100417 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2017 թվականի հունվարի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Ասատրյանի որոշմամբ թիվ 13100417 քրեական գործով Կարեն Հովհաննեսի Չատիկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2017 թվականի ապրիլի 28-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Ասատրյանի որոշմամբ թիվ 13100417 քրեական գործով Կարեն Հովհաննեսի Չատիկյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2017 թվականի օգոստոսի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Ասատրյանի որոշմամբ թիվ 13100417 քրեական գործով Կարեն Հովհաննեսի Չատիկյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2017 թվականի օգոստոսի 17-ին Կարեն Հովհաննեսի Չատիկյանի վերաբերյալ թիվ 13100417 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0223/01/17 համարը:
2018 թվականի հոկտեմբերի 9-ին թիվ ԵԿԴ/0223/01/17 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան) դատավճռով.
-Կարեն Հովհաննեսի Չատիկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով Կարեն Հովհաննեսի Չատիկյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 9 (ինը) տարի ժամկետով,
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով Կարեն Հովհաննեսի Չատիկյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով,
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կարգով` նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Կարեն Հովհաննեսի Չատիկյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 10 (տասը) տարի ժամկետով,
-Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2017 թվականի հունվարի 11-ից,
-Կարեն Հովհաննեսի Չատիկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը,
-Տուժողի իրավահաջորդ (քաղաքացիական հայցվոր) Տիգրան Սիրեկանի Մուրադյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայցը բավարարվել է մասնակիորեն՝ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով: Այդ գումարը, որը Երեմ Սարգսյանի անվամբ 2018 թվականի հունիսի 20-ին մուտքագրվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի դեպոզիտային հաշվին` որպես հուղարկավորության հետ կապված ծախսերի փոխհատուցում, վճռվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քաղաքացիական պատասխանող Կարեն Հովհաննեսի Չատիկյանից բռնագանձել հօգուտ Տիգրան Մուրադյանի։ Մնացած մասով քաղաքացիական հայցը թողնվել է առանց քննության՝ տուժողի իրավահաջորդ Տիգրան Մուրադյանին պարզաբանելով այդ պահանջով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու և բավարար հիմնավորման դեպքում Կարեն Չատիկյանից փոխհատուցում ստանալու իրավունքը,
-Լուծվել է իրեղեն ապացույցների ճակատագիրը:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի պատճենն ամբաստանյալ Կարեն Հովհաննեսի Չատիկյանի պաշտպան Երեմ Սարգսյանը ստացել է 2018 թվականի հոկտեմբերի 18-ին:
2018 թվականի նոյեմբերի 21-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Կարեն Հովհաննեսի Չատիկյանի պաշտպան Երեմ Սարգսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը, որը փոստային ծառայությանն է հանձնված եղել 2018 թվականի նոյեմբերի 19-ին:
2018 թվականի նոյեմբերի 29-ին Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալ Կարեն Հովհաննեսի Չատիկյանի պաշտպան Երեմ Սարգսյանի կողմից Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը վերաքննության կարգով բողոքարկելու` օրենքով սահմանված դատական ակտի հրապարակման պահից հաշվարկվող մեկամսյա ժամկետի բացթողումը վերականգնվել է, վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և ստացված քրեական գործը նշանակվել է դատական նիստում քննության:
Վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը.
Կարեն Հովհաննեսի Չատիկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն բանի համար, որ «նա 2017 թվականի հունվարի 11-ին՝ ժամը 14։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 28 շենքի բակում գտնվող բացօթյա տաղավարում տեղի ունեցած վիճաբանության ընթացքում իր մոտ եղած դանակով հարվածել է Ռաֆի Խաչիկի Մարտիրոսյանին և Վահե Տիգրանի Մուրադյանին, ինչի հետևանքով Ռ.Մարտիրոսյանի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել է միջին ծանրության վնաս, իսկ Վ.Մուրադյանին ապօրինաբար դիտավորությամբ զրկել է կյանքից:
Այսպես՝ Երևան քաղաքի բնակիչներ Դավիթ Մանձիկյանը, Ռաֆի Մարտիրոսյանը, Վահե Մուրադյանը, Լիլիթ Կետիկյանը և Հասմիկ Պետրոսյանը 2013-2016 թվականների ընթացքում սովորել են Երևանի Ա.Շահինյանի անվան ֆիզմաթ դպրոցում և ուսումնառության տարիներից սկսած՝ գտնվել են մտերիմ փոխհարաբերությունների մեջ։
Հիշյալ դպրոցն ավարտելուց հետո Հ.Պետրոսյանը և Լ.Կետիկյանն ուսումը շարունակել են Երևանի պետական համալսարանի կիրառական մաթեմատիկայի, Դ.Մանձիկյանը` ռադիոֆիզիկայի ֆակուլտետում, իսկ Ռ.Մարտիրոսյանը և Վ.Մուրադյանը` Երևանի պետական համալսարանի տեղեկատվական անվտանգության ֆակուլտետներում։
2016 թվականի դեկտեմբեր ամսին Ռ.Մարտիրոսյանը մասնակցել է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտին վերաբերող օլիմպիադային և դարձել է մրցանակակիր ու որպես պարգև ստացել է 10.000 ՀՀ դրամի չափով Երևան քաղաքում գործող գրախանութներից գրքեր ձեռք բերելու հավաստագիր։
Հետագայում, երբ Դ.Մանձիկյանը, Վ.Մուրադյանը և Ռ.Մարտիրոսյանը Երևանի պետական համալսարանում հանդիպել են Հ.Պետրոսյանին, Լ.Կետիկյանին ու վերջիններիս համակուրսեցի Լևոն Մուրադյանին, Ռաֆի Մարտիրոսյանը հայտնել է իր մրցանակի մասին, ապա կատակով դիմել է Հ.Պետրոսյանին և հայտնել. «Հավաստագիրը կարող ես տալ քո համակուրսեցի դոդիկներին, թող գիրք վերցնեն, գումարը տան մեզ», ինչին ոչ ոք չի արձագանքել։
Տեղի ունեցած խոսակցության և իր համակուրսեցիներին «դոդիկ» անվանելու մասին Լ.Մուրադյանը հայտնել է իր համակուրսեցիներին, այդ թվում նաև՝ Կարեն Հովհաննեսի Չատիկյանին։
2017 թվականի հունվարի 11-ին՝ առավոտյան, Հ.Պետրոսյանի համակուրսեցի Կարեն Չատիկյանը նրանից փորձել է հավաստիանալ, թե արդյոք Ռ.Մարտիրոսյանի կողմից նման առաջարկ կատարվել է, թե ոչ, սակայն Հ.Պետրոսյանը տվել է խուսափողական պատասխան, միաժամանակ հրաժարվել է տրամադրել Կ.Չատիկյանի կողմից պահանջած` Ռ.Մարտիրոսյանի բջջային հեռախոսահամարը։
Նույն օրը՝ ժամը 13։00-ի սահմաններում, Կ.Չատիկյանը զանգահարել է Վ.Մուրադյանին, որի հետ նախկինում ծանոթացել է Հ.Պետրոսյանի միջոցով, ապա հեռախոսազրույցի ընթացքում հայտնել է, որ ցանկանում է հանդիպել Ռ.Մարտիրոսյանին և պարզաբանում կատարել։
Պայմանավորվածության համաձայն՝ 2017 թվականի հունվարի 11-ին՝ ժամը 14։30-ի սահմաններում, Կ.Չատիկյանն իր հետ վերցնելով «թիթեռնիկ» տեսակի ծալովի դանակ, համակուրսեցիներ Գևորգ Տերտերյանի և Քաջիկ Հակոբյանի [հետ] գնացել է Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 28 շենքի բակում գտնվող բացօթյա տաղավար ու հանդիպել Ռ.Մարտիրոսյանին, Դ.Մանձիկյանին, Վ.Մուրադյանին և վերջինիս ընկերներ Սերգեյ Գրիգորյանին ու Անրի Ալեքսանյանին։ Խոսակցության ընթացքում Կ.Չատիկյանը Ռ.Մարտիրոսյանից պարզաբանում է պահանջել իրեն և համակուրսեցիներին «դոդիկ» անվանելու կապակցությամբ, ինչի պատճառով էլ նրանց միջև վիճաբանություն է տեղի ունեցել, որի ընթացքում Կ.Չատիկյանն իր մոտ եղած դանակով հարվածել է Վ.Մուրադյանին և Ռ.Մարտիրոսյանին, ինչի հետևանքով Ռ.Մարտիրոսյանի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել է ձախ դաստակի 2-րդ, 4-րդ, 5-րդ մատերի, աջ սրունքի շրջանների քերծվածքների (այժմյան էպիթելացված տեղամասերի), ձախ ազդրի վ/3-րդի առաջային և հետին-միջային, ձախ սրունքի շրջանների ծակած-կտրած վերքեր, որն ուղեկցվել է քառագլուխ մկանի վնասվածքով, ազդրային նյարդի հպանցիկ վնասմամբ, զարգացող արյունահավաքով, զարկերակային արյունահոսության ձևով, առողջության տևական քայքայումով միջին ծանրության մարմնական վնասվածք, իսկ Վ.Մուրադյանին պատճառել է կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային մակերեսի շրջանի ծակած-կտրած թափանցող վերք, ուղեկցված` մկանների, առպատային և ընդերային թոքամզերի, ձախ թոքի վերին բլթի, սրտապարկի, սրտի, աորտայի վնասումներով մարմնական վնասվածքներ, ինչպես նաև ձախ ազդրի վերին երրորդականի կողմնային մակերեսի շրջանի ծակած- կտրած, ձախ սրունքի վերին երրորդականի առաջամիջային, ձախ դաստակի և նույն դաստակի 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ մատերի ափային մակերեսների շրջանների կտրած վերքեր, քերծվածք` ձախ սրունքի շրջանում, արյունազեղում` աջ սրունքի շրջանում և վերջինիս ապօրինաբար դիտավորությամբ զրկել է կյանքից, ապա դեպքի վայրից դիմել է փախուստի։
Այսինքն` Կարեն Հովհաննեսի Չատիկյանին Վահե Տիգրանի Մուրադյանին ապօրինաբար դիտավորությամբ կյանքից զրկելու համար մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Կարեն Հովհաննեսի Չատիկյանին Ռաֆի Խաչիկի Մարտիրոսյանի առողջությանը դիտավորությամբ միջին ծանրության վնաս պատճառելու համար մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով»:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում նշված է, մասնավորապես հետևյալը.
«Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատում.
Կարեն Հովհաննեսի Չատիկյանը 2017 թվականի հունվարի 11-ին՝ ժամը 14։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի 28-րդ շենքի բակում գտնվող բացօթյա տաղավարում տեղի ունեցած վիճաբանության ընթացքում իր մոտ եղած դանակով հարվածել է Ռաֆի Խաչիկի Մարտիրոսյանին և Վահե Տիգրանի Մուրադյանին, ինչի հետևանքով Ռ.Մարտիրոսյանի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել է միջին ծանրության վնաս, իսկ Վ.Մուրադյանին ապօրինաբար դիտավորությամբ զրկել է կյանքից, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Այսպես՝ Երևան քաղաքի բնակիչներ Դավիթ Մանձիկյանը, Ռաֆի Մարտիրոսյանը, Վահե Մուրադյանը, Լիլիթ Կետիկյանը և Հասմիկ Պետրոսյանը 2013-2016 թվականների ընթացքում սովորել են Երևանի Ա.Շահինյանի անվան ֆիզմաթ դպրոցում և ուսումնառության տարիներից սկսած գտնվել են մտերիմ փոխհարաբերությունների մեջ։
Հիշյալ դպրոցն ավարտելուց հետո Հ.Պետրոսյանը և Լ.Կետիկյանն ուսումը շարունակել են Երևանի պետական համալսարանի կիրառական մաթեմատիկայի, Դ.Մանձիկյանը` ռադիոֆիզիկայի, իսկ Ռ.Մարտիրոսյանը և Վ.Մուրադյանը` տեղեկատվական անվտանգության ֆակուլտետներում։
2016 թվականի դեկտեմբեր ամսին Ռ.Մարտիրոսյանը մասնակցել է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտին վերաբերող օլիմպիադային, դարձել մրցանակակիր ու որպես պարգև ստացել է 10.000 ՀՀ դրամի չափով Երևան քաղաքում գործող գրախանութներից գրքեր ձեռք բերելու հավաստագիր։
Հետագայում, երբ Դ.Մանձիկյանը, Վ.Մուրադյանը և Ռ.Մարտիրոսյանը Երևանի պետական համալսարանում հանդիպել են Հ.Պետրոսյանին, Լ.Կետիկյանին ու վերջիններիս համակուրսեցի Լևոն Մուրադյանին, Ռաֆի Մարտիրոսյանը հայտնել է իր մրցանակի մասին, ապա կատակով դիմելով Հ.Պետրոսյանին, հայտնել. «Հավաստագիրը կարող ես տալ քո համակուրսեցի դոդիկներին, թող գիրք վերցնեն, գումարը տան մեզ», ինչին ոչ ոք չի արձագանքել։
Տեղի ունեցած խոսակցության և իր համակուրսեցիներին «դոդիկ» անվանելու մասին Լ.Մուրադյանը հայտնել է իր համակուրսեցիներին, այդ թվում՝ Կարեն Չատիկյանին։
2017 թվականի հունվարի 11-ին՝ առավոտյան, Հ.Պետրոսյանի համակուրսեցի Կարեն Չատիկյանը նրանից փորձել է ճշգրտել՝ արդյոք Ռ.Մարտիրոսյանի կողմից նման առաջարկ արվել է, թե ոչ, սակայն Հասմիկ Պետրոսյանը տվել է խուսափողական պատասխան, միաժամանակ հրաժարվել է տրամադրել Կ.Չատիկյանի պահանջած` Ռ.Մարտիրոսյանի բջջային հեռախոսահամարը։
Նույն օրը՝ ժամը 13։00-ի սահմաններում, Կ.Չատիկյանը զանգահարել է Վահե Մուրադյանին, որի հետ նախկինում ծանոթացել էր Հ.Պետրոսյանի միջոցով, հեռախոսազրույցի ընթացքում հայտնել է, որ ցանկանում է հանդիպել Ռ.Մարտիրոսյանին և պարզաբանում ստանալ։
Պայմանավորվածության համաձայն՝ 2017 թվականի հունվարի 11-ին՝ ժամը 14։30-ի սահմաններում, Կ.Չատիկյանն իր հետ վերցնելով «թիթեռնիկ» տեսակի ծալովի դանակ, համակուրսեցիներ Գևորգ Տերտերյանի և Քաջիկ Հակոբյանի [հետ] գնացել է Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի 28-րդ շենքի բակում գտնվող բացօթյա տաղավար ու հանդիպել Ռաֆի Մարտիրոսյանին, Դավիթ Մանձիկյանին, Վահե Մուրադյանին, վերջինիս ընկերներ Սերգեյ Գրիգորյանին ու Անրի Ալեքսանյանին։ Տաղավարի ներսում տեղի ունեցած խոսակցության ընթացքում Կ.Չատիկյանը Ռաֆի Մարտիրոսյանից պարզաբանում է պահանջել նրան և համակուրսեցիներին «դոդիկ» անվանելու կապակցությամբ, ստացել պարզաբանում, որ այդ արտահայտությունն ուղղված չի եղել կոնկրետ անձի, այդ թվում՝ Կ.Չատիկյանի դեմ։ Վերոնշյալ պատասխանը Կ.Չատիկյանին չի բավարարել, նույն թեմայով բանավեճը շարունակվել է ավելի բարձր տոնայնությամբ, որի հետևանքով նրանց միջև վիճաբանություն է ծագել, որի ընթացքում Կ.Չատիկյանն իր մոտ եղած դանակով հարվածել է Վահե Մուրադյանին և Ռաֆի Մարտիրոսյանին, ինչի հետևանքով Ռ.Մարտիրոսյանի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել է համակցությամբ առողջության տևական քայքայմամբ ուղեկցված միջին ծանրության մարմնական վնասվածք՝ ձախ դաստակի 2-րդ, 4-րդ, 5-րդ մատերի, աջ սրունքի շրջանների քերծվածքների (այժմյան էպիթելացված տեղամասերի), ձախ ազդրի վերին երրորդի առաջային և հետին-միջային, ձախ սրունքի շրջանների ծակած-կտրած վերքեր, որն ուղեկցվել է քառագլուխ մկանի վնասվածքով, ազդրային նյարդի հպանցիկ վնասմամբ, զարգացող արյունահավաքով, զարկերակային արյունահոսությամբ, իսկ Վահե Մուրադյանին պատճառել է համակցությամբ կյանքի հետ անհամատեղելի մարմնական վնասվածքներ՝ կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային մակերեսի շրջանի ծակած-կտրած թափանցող վերք՝ ուղեկցված մկանների, առպատային և ընդերային թոքամզերի, ձախ թոքի վերին բլթի, սրտապարկի, սրտի, աորտայի վնասումներով, ինչպես նաև ձախ ազդրի վերին երրորդականի կողմնային մակերեսի շրջանի ծակած-կտրած, ձախ սրունքի վերին երրորդականի առաջամիջային, ձախ դաստակի և նույն դաստակի 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ մատերի ափային մակերեսների շրջանների կտրած վերքեր, ձախ սրունքի շրջանում՝ քերծվածք, աջ սրունքի շրջանում՝ արյունազեղում՝ վերջինիս ապօրինաբար դիտավորությամբ զրկելով կյանքից, որից հետո դեպքի վայրից դիմել է փախուստի։
Այսպիսով, Կարեն Չատիկյանը կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանն իրեն, ըստ էության, մեղավոր չճանաչեց, ընդունեց, որ դանակով բազմաթիվ հարվածներ է հասցրել տուժողներին, սակայն նշեց, որ տաղավար էին գնացել խնդրի շուրջ պարզաբանում ստանալու և ոչ թե վիճաբանելու նպատակով, տուժող Վահե Մուրադյանին սպանելու դիտավորություն չի ունեցել, դանակ գործադրելով՝ տուժողների հարձակումից բացառապես ինքնապաշտպանվել է։ Ընդունեց, որ իր հարվածի պատճառով է Վահե Մուրադյանը մահացել, որի համար զղջում է, սակայն նրան սպանելու դիտավորություն և պատճառ չի ունեցել, դանակով Վ.Մուրադյանի գոտկատեղից ներքև ուղղությամբ անկանոն շարժումներ է արել վերջինիս կողմից ձեռքով սեղմված իր պարանոցն ազատելու և չշնչահեղձվելու նպատակով։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգեց պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների համադրման, ստուգման և գնահատման արդյունքներով.
Դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրման և ստուգման արդյունքներով ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանի՝ արժևորված ցուցմունքներով.
Այսպես, Դատարանում հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանը հայտնեց, որ 2017 թվականի հունվարի 10-ին` ցերեկը, հեռախոսով խոսել է իր համակուրսեցի Լևոն Մուրադյանի հետ, որից տեղեկացել է, որ համալսարանում գտնվելու ժամանակ նրան են մոտեցել իրենց համակուրսեցիներ Լիլիթը և Հասմիկը և հայտնել են, որ իրենց ծանոթ Ռաֆին գիրք գնելու քարտ է շահել և առաջարկել է այդ քարտը վաճառել իրենց կուրսի «դոդիկ», այսինքն՝ «ղզիկ» տղաներին։ Քանի որ Ռաֆին նման կերպ էր արտահայտվել իրենց մասին համակուրսեցի աղջիկների մոտ, ցանկացել է Ռաֆիի հետ խոսել։ Հաջորդ օրը գնացել է համալսարան, Լիլիթից և Հասմիկից ճշտել է, թե Ռաֆին նման բան ասել է, թե՝ ոչ, նրանք էլ ցրողական պատասխան են տվել, ինքն ասել է, որ կճշտի։ Իր մոտ եղել է Ռաֆիին ճանաչող Վահեի հեռախոսահամարը, նրան ճանաչել է Հասմիկի միջոցով, նրա հետ գտնվել են նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ, նախկինում մի քանի անգամ շփվել էին։ Զանգահարել է Վահեին, հարցրել է թե արդյոք նման բան եղել է, թե՝ ոչ, Վահեն պատասխանել է, որ չգիտի, կճշտի և կզանգահարի իրեն։ Մի փոքր անց Վահեն զանգահարել է իրեն և ասել է, որ նման բան եղել է, սակայն Ռաֆին ոչ ոքի նկատի չի ունեցել։ Ինքն ասել է, որ ցանկանում է հանդիպել և խոսել Ռաֆիի հետ։ Վահեն ասել է, որ նրանց շենքը գտնվում է Գնունիի շուկայի մոտ և պայմանավորվել են հանդիպել «Արևիկ» խանութի մոտ։ Քանի որ այդ ժամանակ գտնվում էր համալսարանում, տեսել է Լևոնին, Քաջիկին և Էդուարդին, նրանց ասել է իր ձեռք բերած պայմանավորվածության մասին, նրանք ցանկություն են հայտնել իր հետ գնալ նշված հանդիպմանը։ Այդպես, հինգ հոգով գնացել են «Արևիկ» խանութի դալանի մոտ։ Իրենց դիմավորել է Վահեն, որի հետ եկել էր իրեն անծանոթ մի տղա, հետո է իմացել, որ այդ տղայի անունն Անրի է։ Վահեին հարցրել է, թե Ռաֆին որտեղ է, նա պատասխանել է, որ մի քիչ հետո կգա, ինքը, տեսնելով, որ նրանք երեք հոգով են լինելու, իր հետ եղած երկու տղաներին ասել է, որ իրենց սպասեն դալանի մոտ, որ իրենք ևս երեքով լինեն, քանի որ ինքը վիճաբանելու նպատակով չէր գնացել այդտեղ։ Այդպես, քայլելով շենքերի բակով, գնացել են ավտոտնակների մոտ գտնվող տաղավար, մտել են այնտեղ և նստել են։ Մի փոքր անց իրենց է միացել Ռաֆին։ Իր դիմաց նստած է եղել Ռաֆին, ինքը նրան հարցրել է, թե ինչի համար է նման բան ասել, սակայն նա անընդհատ ցրողական պատասխաններ է տվել, նրա ընկերները, հասկանալով, որ նա չի կարող հստակ պատասխանել, փորձել են խոսակցությանը միջամտել։ Անրին անընդհատ միջամտել է՝ պահանջելով իրենից իջեցնել ձայնի տոնայնությունը, ինքն էլ նրան է ասել, որ կամաց խոսի, այդպես վիճաբանություն և քաշքշուկ է առաջացել։ Վահեն ու Ռաֆին բարձրացել են սեղանի վրա, Վահեն ոտքով հարվածել է իր դեմքին, ինքը դեմքը միանգամից փակել է, որ հարվածներ չստանա, հետո նրանք սեղանի վրայից հավանաբար իջել են, քաշել են իր բաճկոնի մաս կազմող գլխարկը, Վահեն էլ մի ձեռքով իր վիզն էր բռնել ու խեղդել է, ինքը կռացել է և այլևս ոչինչ չի տեսել։ Այդ ընթացքում նրանք իրեն խեղդել են, փորձել է ամեն կերպ ազատվել նրանցից, որ իրեն չխեղդեն։ Սկզբում ձեռքով նրանց հարվածներ հասցնելով՝ փորձել է ազատվել նրանցից, որ իրեն չխեղդեն, սակայն, նկատելով, որ չի կարող նրանցից ազատվել, խեղդվում է՝ ստիպված իր անդրավարտիքի հետևի գրպանից հանել է դանակը և կռացած վիճակում անընդհատ անկանոն հարվածներ է հասցրել նրանց գոտկատեղից ներքևի հատվածներում, որ կարողանա ազատվել, սակայն չի նկատել, թե որևէ մեկին վնասվածք հասցրել է, թե՝ ոչ։ Մի քանի վայրկյան հետո, երբ իրեն թողել են, մտածել է, որ իր հարվածներից որևէ մեկը կպել է, սակայն հետո ինչ-որ մեկն իր ձեռքից բռնել է և փորձել է դանակը խլել, իսկ մյուս ձեռքով փորձել է իրեն խեղդել։ Դրանից ելնելով՝ կրկին սկսել է դանակով հարվածներ հասցնել, սակայն գոտկային հատվածից ներքև, որ նրանց լուրջ վնասվածքներ չպատճառի և կարողանա խեղդվելուց ազատվել։ Դրանից հետո, երբ խեղդող տղան իրեն բաց է թողել, տեսել է, որ դա Վահեն է։ Հետո ինչ-որ մեկն իր հետևից վերնազգեստի վրա առկա գլխարկից է քաշել, որի արդյունքում գլխարկը պոկվել է։ Ինքը տաղավարից դուրս գալուց Քաջիկին չի տեսել, տեսել է միայն Գևորգին, որին ասել է՝ «փախանք»։ Նա էլ, իր հետևից գալով, հարցրել է, թե ինչ է եղել, ինքը պատասխանել է, որ դանակով է հարվածել։ Այդպես նստել է տաքսի և գնացել է, ընթացքում զանգահարել են Լևոնն ու Էդուարդը և հարցրել են, թե ինչ է պատահել, ինքը պատասխանել է, որ վիճաբանել են և դանակով հարվածել է։ Հետո զանգահարել է Գևորգը և հարցրել է, թե ինչ է եղել, արդյոք լուրջ բան չի եղել, ինքը պատասխանել է, որ Վահեի ոտքին է հարվածել, դժվար լուրջ բան եղած լինի։ Էդուարդին ասել է, որ ճշտի, թե նրանք ինչ վիճակում են գտնվում։ Չի իմացել, որ ինչ-որ մեկին լուրջ հարված, առավել ևս մահ է պատճառել։ Ինքն իրենց գյուղում փողոցի վրա է եղել, երբ ոստիկաններն իրեն բռնել են և բերման են ենթարկել։ Ոստիկանությունում է իմացել, որ Վահեն մահացել է, իսկ Ռաֆին ոտքի հատվածում վնասվածք է ստացել։
Նշեց, որ Անրիի հետ տաղավարում ունեցած խոսակցությունը նախաքննության ընթացքում վերագրել էր Վահեին, քանի որ չի ցանկացել, որ գործում այլ անձինք էլ ներքաշվեն։ Դանակը միշտ իր մոտ էր պահում, այդ պատճառով այդ օրն էլ դանակն իր մոտ էր։ Նախաքննության ընթացքում չի հայտնել, որ Վահեն իրեն փորձել է խեղդել, պաշտպանվելու և նրանից ազատվելու համար դանակն անկանոն թափահարելու մասին ևս չի հայտնել, քանի որ չի ցանկացել։
Նաև նշեց, որ Ռաֆիին հարվածելու հանգամանքները չի հիշում, չի հիշում նաև, թե տուժողներից ում ինչ հաջորդականությամբ է վնասվածքներ պատճառել, սկզբից Ռաֆիին, թե Վահեին։ Խեղդվելուց շունչն է բռնվել, մինչև հարվածելը 30 և ավելի վայրկյան տևողությամբ իրեն խեղդել է, հնարավոր չէր դրանից ձերբազատվել, փորձել է ձեռքերով ազատվել, չի ստացվել, ուստի դիմել է դանակի օգնությանը։ Մշտապես դանակը պահել է իր մոտ՝ անդրավարտիքի ետևի գրպանում, փակված վիճակում, մի ձեռքով կարողանում է վերոնշյալ դանակը բացել, դանակը գործածելուց առաջ մի ձեռքով այն հանել և բացել է, սակայն չի ֆիքսել։ Համոզված է եղել, որ դանակով հարվածել է տուժողների ոտքերին, չի զգացել քանի հարված է դիպչել, հետո, երբ «խռթոց» է լսել և Վահեն թողել է իրեն, հասկացել է, որ հավանաբար այդ պահին է դանակը նրան կպել։ Նախքան այդ դանակը թափահարում էր, չգիտի, թե որևէ մեկը տեսել է դա, թե՝ ոչ։ Մինչև պարանոցի բռնվածքը, դանակն իր ձեռքին չի եղել, դանակը հանել է կռացած վիճակում։ Թափահարելուց չգիտի, թե որևէ մեկին դանակը դիպչել է, երբ խեղդում էին, Վահեն մի ձեռքով էր իր պարանոցից բռնել, այդ պահին Ռաֆին էլ իր ձեռքից էր բռնել։
Գնացել է հանդիպման՝ հստակ գիտակցելով, որ ինքը ճիշտ է, իսկ Ռաֆին սխալվել է իրենց կուրսի տղաների հասցեին նման արտահայտություն անելուց, հանդիպման նպատակը պարզելն էր, թե կոնկրետ ում էր նման արտահայտությունն ուղղված, որ ընդուներ սխալը և աղջիկների ներկայությամբ նման արտահայտություն չաներ։ Ռաֆին շեշտել է, որ խոսքն իրենց կուրսի տղաների մասին չէ, սակայն իր հարցադրմանը Ռաֆին ցրողական պատասխան է տվել, որից հետո խոսակցությանը միջամտել է Անրին։ Խեղդողը, ինչպես հետագայում պարզվել է՝ Վահեն, եղել է իր ձախ կողմից, ինքը եղել է կռացած, խեղդել է՝ մեկ արմունկով` իր պարանոցը սեղմելով, դանակը եղել է իր անդրավարտիքի հետևի աջ գրպանում, դանակն աջ ձեռքով հանել և խառը հարվածել է, հարվածել է իր հետ վիճաբանողների գոտկատեղից ներքև, այդ ընթացքում տեսել է միայն ոտքեր, հստակեցրեց, որ իրեն խեղդել է մեկ անձ։
Իր բաճկոնի «կապիշոնը» քաշել են իր գլխին, այդ պահին կռացած էր, չի տեսել, թե ով է իրեն խեղդել, նաև տեսադաշտ չուներ, միայն վերջում է տեսել, որ իրեն խեղդողը Վահեն էր, նրա կրծքավանդակի վնասվածքն առաջացել է այն պահին, երբ իր ձեռքից քաշքշել են, և այդ ձեռքին եղած դանակի հարվածն այլ ուղղությամբ է գնացել։ Մոտավոր գիտեր, թե Վահեի կրծքավանդակը որտեղ է, սակայն այդ հատվածին հարվածելու նպատակ չի ունեցել։ Հարվածել է խառը, աջից ձախ, ուղիղ, սակայն միշտ ներքև, որ գոտկատեղից վերև չվնասի։ Քննվող դեպքի պահին հագին եղել է բաճկոն՝ «կապիշոնով», դեպքի ժամանակ «կապիշոնը» պոկվել և մնացել է բացօթյա տաղավարի մոտ։ Հանդիպման առաջարկն ինքն է արել, սակայն վայրն առաջարկել է Վահեն։ Իր ընկերներից բոլորն էլ գիտեին, որ իր մոտ դանակ կա։ Չի կարող ասել, թե Վահեն ինչի է ցանկացել խեղդել իրեն։ Դանակը թափահարել է մոտ 30 վայրկյան։ Չի հիշում, թե որևէ մեկը ծեծկռտուքին միջամտել է, հնարավոր է, որ ծեծկռտուքը դադարել է շենքի բնակիչների դիտողությամբ։
Ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի վերոնշյալ ցուցմունքները մասամբ անհիմն են և մտացածին, հետապնդում են հնարավոր քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու կամ նշանակվելիք պատիժն արհեստականորեն մեղմելու նպատակ։ Ինքնապաշտպանվելու կամ անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցմամբ տուժող Վ.Մուրադյանի սպանությունը կատարելու, վերջինիս հարվածելու, առավել ևս սպանելու դիտավորություն չունենալու վերաբերյալ նրա առաջ քաշած վարկածը և պատճառաբանությունները հերքվել, իսկ ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանին առաջադրված մեղադրանքը հաստատվել են պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում դատաքննությամբ հետազոտված բավարար ապացույցներով, մասնավորապես՝
տուժող Ռաֆի Մարտիրոսյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ քննվող դեպքից առաջ ամբաստանյալի հետ լարված հարաբերություններ չեն ունեցել, իսկ Վահե Մուրադյանի հետ եղել են համակուրսեցիներ և մտերիմ ընկերներ։ Նրան ճանաչել է շուրջ 5 տարի, միմյանց հանդիպել են գրեթե ամեն օր, տեղյակ չէ, թե ամբաստանյալի հետ Վահե Մուրադյանն ինչ հարաբերությունների մեջ է գտնվել։ Նշեց, որ համադասարանցիների հետ միասին հաճախակի են հանդիպել, քանի որ սովորել են ԵՊՀ միևնույն մասնաշենքում։
Մասնակցել է օլիմպիադայի և որպես մրցանակ ստացել է քարտ, որով հնարավորություն է ունեցել գրախանութից կատարել 10.000 ՀՀ դրամի գնում։ Իր համադասարանցիներ Լիլիթ Կետիկյանի, Հասմիկ Պետրոսյանի, Վահե Պետրոսյանի, Դավիթ Մանձիկյանի, Վահե Մուրադյանի և Լիլիթի ու Հասմիկի համակուրսեցի Լևոն Մուրադյանի հետ հանդիպել է ԵՊՀ կիրառական մաթեմատիկայի մասնաշենքի երկրորդ հարկում և նրանց բոլորի ներկայությամբ ասել է հետևյալը. «Ձեր կուրսի «դոդիկները» կարողա ուզենան քարտը փոխարինել 10.000 ՀՀ դրամ գումարի հետ» և «դոդիկ» ասելով՝ նկատի է ունեցել այն անձանց, ովքեր լավ են սովորում, կտրված են առօրյա կյանքից և իրողություններից։
Դեպքի օրը` ժամը 13։30-ից 14:00-ի սահմաններում, հեռախոսազանգ է ստացել Վահե Մուրադյանից, ով առաջարկել է հանդիպել Երևանի Գնունի փողոցում։ Զանգահարել է Դավիթ Մանձիկյանին, վերջինս էլ իրեն հայտնել է, որ իր կողմից արված «դոդիկ» արտահայտության առնչությամբ ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանն իր համակուրսեցի Հասմիկ Պետրոսյանից հետաքրքրվել է իր հեռախոսահամարով։ Դավիթ Մանձիկյանի հետ հեռախոսազրույցից հետո հասկացել է, որ իր կողմից արված արտահայտությունն ինչ-որ անձանց կողմից սխալ է հասկացվել և պետք է նրանց պարզաբանում տալ։ Համաձայնել է հանդիպել այդ անձանց հետո։ Ժամը 14։00-ի սահմաններում տանից դուրս է եկել՝ Վահե Մուրադյանի հետ պայմանավորված վայրում հանդիպելու նպատակով։ Վերջինիս հագին եղել է կապույտ վերնաշապիկ, ջինսե տաբատ և սև բաճկոն։ Վահե Մուրադյանի հետ հանդիպելուց հետո գնացել են դեպի Նար-Դոս փողոցի շենքերից մեկ բակում գտնվող տաղավար, որտեղ նրանց էին սպասում Անրի Ալեքսանյանը, Դավիթ Մանձիկյանը, Սերգեյ Գրիգորյանը, Կարեն Չատիկյանը, Քաջիկ Հակոբյանը, Գևորգ Տերտերյանը և Լևոն Մուրադյանը։ Իր և Վահեի մոտ դանակ չի եղել։ Տաղավարում գտնվող անծանոթ անձանցից ճանաչել է միայն ֆիզմաթն ավարտած Լևոնին, հավանաբար Վահեն ևս չի ճանաչել այդ անձանց։ Տաղավարի մեջտեղում ամրացված է եղել սեղան, որի շուրջ տաղավարի մուտքից ձախ նստած էին իրեն հանդիպման եկած անձինք` Կարեն Չատիկյանը` անմիջապես իր դիմաց, ապա Գևորգը և Քաջիկը, իսկ աջ կողմում նստել են ինքը, Վահեն և Անրին։
Վահեի հետ մոտենալով նրանց՝ նստել են սեղանի շուրջ և խոսակցությունը սկսել է Կարեն Չատիկյանը՝ իրեն հարց ուղղելով՝ «Ի՞նչ արտահայտություն ես թույլ տվել», ինքն էլ հետաքրքրվել է Կարենից, թե ի՞նչ է ասել, որից հետո Կարենը պատմել է այն, ինչի մասին տեղյակ էր։ Կարեն Չատիկյանին պարզաբանել է, որ իր այդ արտահայտությունն ուղղված չի եղել նշված վայրում ներկա գտնվողներից որևէ մեկին։ Չատիկյանն էլ վատ տոնով ասել է, որ «չպիտի՛ այդպիսի բան ասեիր», ինքն էլ ասել է, որ «նման բան չես կարող ասել» և նմանատիպ այլ արտահայտություններ։ Որոշ ժամանակ տևած վերոնշյալ բովանդակությամբ խոսակցությունից հետո Կարեն Չատիկյանը բռունցքով հարվածել է Անրի Ալեքսանյանի երևի դեմքին, սակայն Անրին նրան պատասխան հարված չի հասցրել։ Անրիին հարվածելու հանգամանքը պայմանավորված էր նրանով, որ ծավալված խոսակցության ժամանակ իրենց կողմից վերջին արտահայտություն արել էր Անրին՝ ասելով, թե ինչու՞ է ձայնը բարձրացնում։ Այդ ժամանակ Կ.Չատիկյանն իրենց հասցեին սեռական բնույթի հայհոյանքներ է հնչեցրել, որին ի պատասխան հայհոյանքներ չեն հնչել։ Բնակիչների ձայները լսելուց հետո նրանք երեքով դիմել են փախուստի, իրենք ևս դուրս են եկել տաղավարից, սակայն Վահեն ընկել է, պարզվել է, որ նա դանակով հարված էր ստացել նաև սրտի հատվածում, վնասված էր նաև նրա հագուստը։ Իրենք փորձել են հաշտվել։
Հարվածից հետո սկսվել է քաշքշուկ, որի ընթացքում Վահե Մուրադյանը բարձրացել է սեղանի վրա։ Վահեին հետևել է նաև ինքը, որ իրար կողքի լինեն, սակայն սեղանի վրա իր ոտքը սայթաքել է և ընկել է, իսկ բարձրանալուց հետո տեսել է Կ.Չատիկյանը, դանակը ձեռքում պարզած, ագրեսիվ շարժումներ է կատարում։ Լուրջ հարվածներ Չատիկյանը չէր ստացել, մի պահ տեսել է, որ նա գլուխը կախել է, Վահեն բռունցքով հարվածել է առջևի նստածներին, սակայն հարվածները կարճ են տևել, գրեթե անմիջապես հաջորդել է Չատիկյանի կողմից դանակի օգտագործումը։ Վահե Մուրադյանը փորձել է պաշտպանվել, ֆիքսել Չատիկյանի ձեռքը, սակայն վերջինս փորձել է դանակով հարվածել Վահեին, նրանք կանգնած էին դեմ-դիմաց, այդ պահին Վահեն կարծես թե իջել էր սեղանի վրայից, բայց Վահե Մուրադյանին դանակով հարվածելու պահը չի տեսել։ Ինքը ևս փորձել է Չատիկյանի ձեռքը ֆիքսել, սակայն չի հաջողվել, քանի որ նա կտրուկ շարժումներ է արել` խոչընդոտելով դրան։ Այդպես էլ չի հաջողվել Չատիկյանի ձեռքը ֆիքսել։ Վահեին փորձել է պաշտպանել, որի ընթացքում Կարեն Չատիկյանի կողմից դանակի հարված է ստացել ձախ ոտքի սրունքի հատվածում, ընդհանուր առմամբ նա իրեն հարվածել է երեք անգամ։ Դանակի հարվածներից ձախ ձեռքի հատվածում ստացել է երկու վնասվածքներ, իսկ Վահեին հասցված վնասվածքների քանակի մասին չգիտի, քանի որ այդ պահն իր մոտ չի տպավորվել, միայն տեսել է Կ.Չատիկյանի կողմից երկու անկանոն հարված Վահեի ուղղությամբ, սակայն չի կարող ասել, թե Վահեն դանակի այդ անկանոն շարժումներից վնասվածք ստացել է, թե՝ ոչ։ Վիճաբանության ժամանակ Կ.Չատիկյանի հետ տաղավար եկած երկու երիտասարդներին չի տեսել, իր կարծիքով այդ ժամանակ նշված երկու երիտասարդները տաղավարի ներսում չէին։ Այնուհետև լսվել է շենքի բնակիչների ձայները և այդ ձայները լսվելուց անմիջապես հետո նրանք՝ Կ.Չատիկյանը, Գևորգը և Քաջիկը դիմել են փախուստի, Չատիկյանն իր հետ տարել է դանակը։ Դժվարանում է ասել, թե կողմերից որ մեկն էր ֆիզիկապես ավելի ուժեղ։ Չատիկյանին ընկած դիրքում կամ գետնի վրա չի տեսել, հստակ չգիտի, թե Չատիկյանն ինչ դիրքում գտնվելիս է իր վնասվածքները պատճառել, հավանաբար, նա գտնվել է տաղավարի աթոռին նստած վիճակում։ Չատիկյանը դանակով շարժումներ է արել` փորձելով ազատել այդ ձեռքը Վահեից և իրենից։ Նշեց նաև, որ Չատիկյանը բռունցքով 1-2 հարված է ստացել, սակայն դրանք ուժգին չեն եղել, առավել ևս դրանցից նա վայր չի ընկել։
Երբ ինքը, Անրին, Սերգեյը, Դավիթը և Վահեն պատրաստվել են դուրս գալ տաղավարից, Վահե Մուրադյանն ընկել է տաղավարի մուտքի մոտ։ Մոտենալով Վահեին՝ հանել են նրա վերնազգեստը և տեսել արյունահոսություն նրա սրտի հատվածում, որը Վահեն ստացել էր դանակի հարվածից, վնասված էր նաև Վահեի հագուստը։ Այնուհետև Վահեին բարձրացրել են` պառկեցնելով տաղավարում գտնվող սեղանի վրա և փորձել են օգնություն ցույց տալ, սակայն Վահե Մուրադյանը կորցրել է գիտակցությունը, որն այլևս չի վերականգնվել։ Պահանջում է ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել օրենքով նախատեսվող հնարավորինս խիստ պատիժ։
Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ լրացուցիչ հարցաքննվելիս տուժող Ռաֆի Մարտիրոսյանը հայտնեց նաև հետևյալը.
Կարեն Չատիկյանը չի հանգստացել և անընդհատ հարվածներ է հասցրել իրեն և Վահե Մուրադյանին, վնասվածները ստացել է ոչ թե իրար հաջորդած հարվածներով, այլ որոշակի ժամանակային դադարներով, վնասվածքներ ստանալիս ինքը եղել է ոտքի կանգնած վիճակում, Չատիկյանը` ևս։
Հրմշտոցին մասնակցել են բոլորը, իրենք, այդ թվում` ինքը և Վահեն պաշտպանվել են և միաժամանակ հարվածել նույն նպատակով, սեղանի վրա բարձրացել է, սակայն գրեթե անմիջապես ընկել է, Վահեն ևս սեղանի վրա էր, այդ պատճառով է ինքը բարձրացել, Վահեն պաշտպանվում էր, չի հիշում, թե Վահեն որևէ անձի հարվածել է, թե՝ ոչ, Չատիկյանը սեղանի վրա չի բարձրացել։ Դանակով հարվածներ է ստացել թե սեղանի վրա, թե տաղավարի ձախ կողմն անցնելուց հետո։ Դեպքի պահին որևէ գլխարկ («կապիշոն») չի նկատել, չի հիշում։ Առաջին անգամ դանակը տեսել է այն պահին, երբ սեղանից սայթաքել և ընկել է, որի ժամանակ Չատիկյանը փորձում էր դանակով հարվածել Վահեին, երկուսն էլ ոտքի վրա էին։ Վահեն և Չատիկյանը միմյանցից գտնվում էին կես մետր հեռավորության վրա, դեմ-դիմաց, Վահեին ուղղված սկզբնական հարվածը չի տեսել, նկատել է, որ նա բռնել էր Չատիկյանի ձեռքը, որի մեջ դանակն էր։ Նրանց մոտենալու ընթացքում ինքը դարձյալ հարվածներ է ստացել, կարողացել է մի պահ բռնել Չատիկյանի այդ ձեռքը, սակայն վերջինիս հաջողվել է ձեռքն ազատել։ Դավիթ Մանձիկյանը չի մոտեցել և Չատիկյանի ձեռքը չի բռնել, նա այդ տեղում չի եղել։ Չատիկյանին կռացնելու և խեղդելու փորձ չի եղել, գլխից կամ հագուստից քաշելու փորձ՝ ևս, նման բան չի տեսել։ Գրկախառնված վիճակը կարող էր տեղի ունենար այն ժամանակ, երբ ինքը մոտեցել է նրանց։ Չատիկյանը սկզբից մինչև վերջ տրամադրված էր դանակով իրենց հարվածել և գործել է դիտավորյալ, այդ թվում` Վահեի կրծքավանդակին հարվածելիս։ Չատիկյանը փախել է տաղավարից մոտակա շենքի բնակիչների ձայներ լսելու արդյունքում։ Նկատել և զգացել է դանակով իրեն ուղղված մեկ հարվածը, որից ցավ է զգացել, դա այն պահին էր, որ փորձում էր մոտենալ Չատիկյանին և նրա ձեռքը ֆիքսել, սակայն մինչև ձեռքը բռնելը և ֆիքսելը ստացել է հարվածը։ Իր կարծիքով չի եղել պահ, որ ինքն ու Վահեն միաժամանակ բռնած լինեն Չատիկյանի ձեռքը, որում դանակն էր։ Հնարավոր է, որ հարված ստացել է նաև սեղանի վրայից ընկնելիս։ Սեղանի վրա ընկնելու ժամանակ տեսել է, որ Չատիկյանի գլուխը կախ է, հավանաբար, այդ ժամանակ է նա դանակը հանել, չի տեսել է, թե Վահեն այդ ժամանակ ինչ էր անում, սակայն լուրջ հարված Չատիկյանը չի ստացել, մինչ այդ պահն էլ չէր ստացել։ Դանակը Չատիկյանի երևի թե աջ ձեռքում էր։ Նշեց նաև, որ չի եղել, որ Չատիկյանը մարմնով մոտ 90 աստիճան անկյան տակ կռացած լինի սեղանի ուղղությամբ։
Տուժողի իրավահաջորդ Տիգրան Մուրադյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամբաստանյալին նախկինում չի ճանաչել։ Դեպքի ժամանակ աշխատանքի վայրում էր, երբ իրեն զանգահարել և հայտնել են, որ իր որդու՝ Վահե Մուրադյանի հետ վատ դեպք է պատահել։ Դեպքին ականատես չի եղել, մանրամասնությունների մասին տեղեկացել է այլ անձանցից։ Նշեց, որ իր որդի Վահե Մուրադյանը բնավորությամբ եղել է շատ հանգիստ, միևնույն ժամանակ` բազմակողմանիորեն զարգացած և ակտիվ երիտասարդ։ Դատարանին խնդրեց ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանի նկատմամբ նշանակել օրենքի շրջանակներում համարժեք պատիժ, որը կհամապատասխանի նրա կատարած արարքին։
Վկա Անրի Ալեքսանյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամբաստանյալին առաջին անգամ տեսել է քննվող դեպքի օրը, տուժող Վահե Մուրադյանն իր մանկության ընկերն էր, իսկ տուժող Ռաֆի Մարտիրոսյանին ճանաչում է Վահե Մուրադյանի միջոցով։
Դեպքի օրը Վահեն զանգահարել էր իրեն և ասել, որ խոսելու բան ունի։ Վահեի հետ հանդիպելուց և զրուցելուց հետո իրեն հայտնի է դարձել, որ Ռաֆիի հետ կապված ինչ-որ մեկը պետք է գա, որ խոսեն, իրեն մանրամասներ է հայտնել, թե խոսակցությունն ինչ թեմայով է լինելու։ Այնուհետև հավաքվելուց հետո ստանալով Կ.Չատիկյանից հեռախոսազանգը, իրենք գնացել են, որ դիմավորեն նրանց` երեք անձի, որոնց մեջ էր ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանը։ Գնացել են և իրենց բակի տաղավարում սպասել են Ռաֆիին, քանի որ նշված խոսակցությունը վերջինիս վերաբերյալ էր։ Մոտ 10 րոպե անց եկել է Ռաֆին, որից հետո ծավալվել է խոսակցություն, որը սկզբում ընթացել է իր և Կարեն Չատիկյանի միջև։ Իրենք նստած են եղել տաղավարի աջ նստարանին, Չատիկյանենք` դիմացի նստարանին, Չատիկյանը՝ իր ուղղությամբ։ Խոսակցությունը սկսել է ինքը, թեև Ռաֆին էր ցանկանում խոսել, դեպքի մանրամասներին ինքն արդեն տեղյակ էր։ Նրանց կողմից խոսել է Կարեն Չատիկյանը, ով հետաքրքրվել է, թե ինչ արտահայտություն են արել, ինքը պատասխանել է, որ այդ խոսակցությունն իրենց չի վերաբերվել։ Նշված բովանդակությամբ խոսակցությունը շարունակվել է, որի ընթացքում Կ.Չատիկյանը բարձրացրել է ձայնի տոնայնությունը, ինքն էլ նկատողություն է արել բարձրաձայն խոսելու համար, քանի որ գտնվում էին շենքի բակում։ Կ.Չատիկյանն ավելացրել է, որ Ռաֆին չպետք է նման արտահայտություն աներ, սխալ բան է արել, որին ի պատասխան՝ ինքը հայտնել է, որ նա է սխալ բաներ ասում։ Այդ արտահայտությունից հետո Կ.Չատիկյանը կանգնել է և փորձել հարվածել իրեն, սակայն հարվածն իրեն չի կպել, քանի որ ինքը հետ-հետ է գնացել։ Այդ ընթացքում վիճաբանությունը կանխելու նպատակով Կ.Չատիկյանին վազելով մոտեցել է Վահեն՝ տաղավարի մուտքի մասով մոտենալով։ Տեսնելով, որ Վահե Մուրադյանը գոտկատեղից վերև բռնել է Չատիկյանին, նրանք գրկախառնված են` Ռաֆին փորձել է մոտենալ և բաժանել նրանց։ Գրկախառնվածությունը տևել է մոտ կես րոպե։ Նրանց կողմից միմյանց ուղղված հարվածներ չի տեսել, նրանցից որևէ մեկի ձեռքին դանակ՝ ևս, թեև նրանք իր տեսադաշտում էին։ Այդ ընթացքում Սերգեյը ևս պահել է Կ.Չատիկյանի մյուս երկու ընկերներին, որ նրանք չմիջամտեն կռվին, քանի որ մինչ այդ նրանք վիճաբանողներին մոտենալու փորձ էին արել։ Ծեծկռտուքը տեղի է ունեցել ձախ նստարանի միջնամասում։ Կարեն Չատիկյանի հետ եկած մյուս անձինք այդ ընթացքում գտնվել են տաղավարից դուրս, որտեղ և ինքը նրանց բռնել էր, որ կանխի ծավալված վիճաբանությանը նրանց մասնակցությունը։ Այնուհետև նկատել է, թե ինչպես է Կարեն Չատիկյանը թողնում Վահեին և վազում տաղավարից դուրս՝ ասելով «փախանք», որից հետո Վահե Մուրադյանն ընկել է։ Դրանից հետո ինքը հեռախոսով շտապօգնություն է կանչել։ Ռաֆին ևս դանակով վնասվածք էր ստացել ոտքի հատվածում, ինչը նկատել է շտապօգնության բրիգադի գալուց հետո։ Նշեց, որ Կարենի ձեռքին դանակ չի տեսել։ Վիճաբանության ընթացքում երկու կին են բղավել, սակայն չի հիշում, թե ինչ են ասել։ Նշեց, որ չի տեսել, որ Ռաֆին մոտենա և փորձի ձեռքից բռնել Կ.Չատիկյանին։ Ենթադրում է, որ Կ.Չատիկյանը Վահեի սրտի հատվածին հարվածել է փախուստի դիմելուց անմիջապես առաջ, կարծում է, որ դրանից անմիջապես հետո է Չատիկյանը դիմել փախուստի։
Վկա Սերգեյ Գրիգորյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ գործով տուժողներ Վահեի և Ռաֆիի հետ ունեցել է ընկերական փոխհարաբերություններ, թեև Ռաֆիին ճանաչել է Վահեի միջոցով։ Վահեի հետ նույն բակից են, իսկ ամբաստանյալին չի ճանաչել։
Դեպքի օրը` 2017 թվականի հունվարի 11-ին, իրեն է զանգահարել Վահեն և հայտնել է, որ տեղ պետք է գնան ինչ-որ բան խոսելու համար, իջել է շենքի բակ և տեսել է այնտեղ կանգնած Վահեին, Անրիին և իրեն անծանոթ երեք տղաներին։ Նրանք կանգնած են եղել բացօթյա տաղավարի մոտ։ Մոտեցել է նրանց և սպասել են Ռաֆիի ժամանելուն։ Մի փոքր անց Վահեին է զանգահարել Ռաֆին, Վահեն գնացել է նրան դիմավորելու։ Ռաֆիի գալուց հետո նրանք մտել են տաղավար, նստել և սկսել են խոսել «դոդիկ» արտահայտության վերաբերյալ։ Իրենք նստել են տաղավարի մուտքից աջ, նրանք` ձախ կողմերում։ Նրանց ասել են, որ այդ արտահայտությունը նրանց ուղղված չի եղել, սակայն Կարեն Չատիկյանը շարունակել է խոսակցությունը և բարձրացնել տոնայնությունը, որի ժամանակ Անրին Կարենին նկատողություն է արել, որ ձայնը ցածրացնի` պատճառաբանելով, որ գտնվում են բակում։ Այդ պահին Կարենը կանգնել է, փորձել Անրիի դեմքին բռունցքով հարվածել, սակայն վերջինս հետ է գնացել և հարվածը նրան չի դիպչել։ Ռաֆին կամ Վահեն գնացել են Կարենի ուղղությամբ, այդ ընթացքում իրենք մի կողմի վրա են եղել։ Այդ տղաներից մեկը մոտեցել է իրեն, կարծես հաղթանդամը՝ փորձելով հարվածել, սակայն նրան մի կողմ են տարել, ինքը ևս փորձել է նրան հարվածել, սակայն համոզված չէ, որ իր հարվածը հասել է նպատակին։ Տեսել է, որ Կարենը և Վահեն իրար գրկախառնված են, միմյանց բռնել են, Վահեն կարծես թևով բռնել էր Կարենի վզից, նրանց տեսել է վերջիններիս թիկունքային կողմից։ Կարենը և Վահեն գրկախառնված վիճակում եղել են մոտ 10 վայրկյան։ Մի քանի րոպե անց Կարենը բղավել է՝ փախանք, որից հետո նրանք արագ հեռացել են։ Տաղավարից դուրս է եկել Վահեն, բարձրացրել է շորը և տեսել է, որ նրա փորն արյունոտ վիճակում է, թեև վնասվածքի տեղն այդ պահին ինքը չի տեսել։ Վահեն բաճկոնն արձակել է ու ընկել գետնին, Ռաֆին ոտքի հատվածում էր վնասվածք ստացել։ Նշեց, որ Կարենի բաճկոնի «կապիշոնը» վիճաբանության ժամանակ նրա գլխին քաշած չի եղել։ Չի նկատել, որ ինչ-որ մեկը Կարենի ձեռքից փորձի դանակը վերցնել, Վահեի կողմից Կարենի վզից բռնած ժամանակ Կարենը փոքր-ինչ կռացած էր։ Իր կարծիքով Ռաֆին մարմնական վնասվածքներ է ստացել Վահեից առաջ, քանի որ դրանից հետո Վահեն և Կարենը գրկախառնվել էին և հավանականությունը քիչ էր, որ դրանից հետո Ռաֆին դանակով մարմնական վնասվածքներ ստանար։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի կարգով էական հակասությունների վերաբերյալ մասով հրապարակվեց և հետազոտվեց վկայի նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ վիճաբանության ժամանակ տաղավարում նստած անձինք կանգնել են և սկսել են սեղանի տարբեր կողմերից իրար ծեծի ենթարկել։ Էական հակասության վերաբերյալ հարցադրմանն ի պատասխան՝ վկան պնդեց դատաքննական ցուցմունքը՝ հայտնելով, որ նախաքննության ընթացքում հարցաքննվելիս եղել է հուզված և միտքն այդպես է շարադրել։
Վկա Դավիթ Մանձիկյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանին անձամբ չի ճանաչում, պարզապես տեսել է համալսարանում, իսկ տուժողներ Ռաֆի Մարտիրոսյանի և Վահե Մուրադյանի հետ համադասարանցիներ էին։
2017 թվականի հունվարի 11-ին քննության է եղել համալսարանում, որի ավարտից հետո իրեն է զանգահարել Հասմիկը, որպեսզի շնորհավորի և միաժամանակ հայտնել է, որ Կարեն Չատիկյանը և Գևորգ Տերտերյանը փորձել են նրանից ու Լիլիթից ճշտել դեկտեմբերի 28-ին տեղի ունեցած խոսակցության ժամանակ հնչած արտահայտության մասին։ Քանի որ, այդտեղ աղմուկը շատ էր, Հասմիկին ասել է, որ կգա իրենց ֆակուլտետ և կշարունակեն խոսակցությունն այդտեղ։ Երբ գնացել է այնտեղ, Հասմիկը պատմել է, որ Կարենը և Գևորգը հետաքրքրվել են, թե իրենց համակուրսեցիներին ով է անվանել «դոդիկ», Հասմիկն էլ նրանց պատասխանել է, եթե նման բան են ասել, ապա հումորով են ասել, Կարենն ու Գևորգն էլ նրանցից հեռախոսահամար են ուզել, որ կապվեն Ռաֆիի հետ, սակայն Հասմիկն ու Լիլիթը նրանց հեռախոսահամարը չեն տվել, Կարենն էլ ասել է, որ ունի Վահեի հեռախոսահամարը և կկապվի նրա միջոցով։
Քննության ընթացքում Վահեն անընդհատ զանգահարել է իրեն, սակայն քննությունից դուրս գալուց հետո, երբ փորձել է կապվել Վահեի հետ, նրա հեռախոսահամարն անհասանելի է եղել։ Լիլիթի և Հասմիկի մոտ գտնվելու ժամանակ Վահեն զանգահարել է Հասմիկին, ինքն էլ վերցրել է Հասմիկի հեռախոսը և Վահեին ասել է, որ տեղեկացել է, թե ինչ է պատահել, Վահեն էլ ասել է, որ պետք է նրանց հետ հանդիպեն, խոսեն ու տվյալ խոսակցությունն անցնի-գնա։ Այդ խոսակցության ընթացքում իմացել է, որ Վահեն Գնունի փողոցում է, ասել է, որ շուտով ինքն էլ այդտեղ կլինի։ Հասմիկի և Լիլիթի հետ դուրս են եկել Երվանդ Քոչար փողոց և հասնելով խաչմերուկ՝ բաժանվել են։ Հետո զանգահարել է Ռաֆիին, որ տեղեկանա, թե որտեղ են նրանք գտնվում, սակայն Ռաֆին չի կարողացել բացատրել իրենց գտնվելու վայրը և երբ ինքը հետաքրքրվել է՝ գունավոր տաղավարում եք գտնվում, Ռաֆին պատասխանել է` այո, և քանի որ այդ տեղը լավ գիտեր, անմիջապես գնացել է այնտեղ։ Երբ այնտեղ է հասել խոսակցությունն արդեն սկսվել էր։ Նրանք` Կարենը և Գևորգը Ռաֆիին և Անրիին հարցնում էին, թե ինչու է նման արտահայտություն արվել, առանց իրենց ճանաչելու, հարցրել են մի քանի անգամ, իրենք էլ պատասխանել են, որ այդ արտահայտությունը կոնկրետ անձի ուղղված չի եղել, պարզապես հումոր է եղել։ Խոսակցության ընթացքում Կարենն ինչ-որ արտահայտություն է արել, որից հետո տղաներից մեկն ասել է, որ սխալ արտահայտություն է անում։ Դրանից հետո Կարենը ձեռքով հարվածել է Անրիի դեմքին, որից քաշքշուկ է սկսել։ Այդ ժամանակ տաղավարի նստատեղից բոլորը ոտքի են կանգնել, կարծելով, թե նրանցից մեկը ցանկանում է իրեն հարվածել, երկու հարված է հասցրել նրա կրծքավանդակին, այդ տղան էլ ժեստերի միջոցով հասկացրել է, որ վիճաբանել չի ցանկանում և ոչ մի կապ չունի տվյալ անձանց հետ։ Այդ պահին Գևորգը մոտեցել և բռնել է իր վերնազգեստից, հավաքել ձեռքերի մեջ, նրան հետ է հրել դեպի տաղավարի միջնամաս, հարվածել է, սակայն Գևորգն իրեն չի հարվածել, ապա շրջվել ու տեսել է, որ տաղավարի մյուս կողմում, վերջնամասում Վահեն ու Ռաֆին փորձում են Կարենի ձեռքից դանակը վերցնել` գտնվելով Կարենի թիկունքային կողմում, Կարենն այդ պահին գտնվում էր կողքով տաղավարի սեղանի ուղղությամբ, սեղանին հենված։ Կարենի դաստակն էին ծալում` փորձելով նրա ձեռքի դանակը ֆիքսել և խլել, սակայն Կարենը փորձում էր դա կանխել` թափահարելով այն, որ ձեռքից չվերցնեն։ Չի տեսել Կարենի կողմից որևէ մեկին հարվածելու կամ վնասվածք հասցնելու պահը։ Շենքի բնակիչներից մի քանի հոգի տաղավարից լսվող աղմուկի պատճառով եկել են և փորձել պարզել աղմուկի պատճառը։ Այդ ժամանակ որքան հիշում է Կարենն ասել է` «թռանք», և նրանք այդտեղից արագ հեռացել են, Կարենը` դանակը ձեռքին։ Երբ Վահեն փորձել է տաղավարից դուրս գալ, ուշագնաց է եղել, Ռաֆին էլ բռնել է նրան, Վահեին պառկեցրել են տաղավարում գտնվող սեղանի վրա։ Իրենք այդտեղ են կանչել տեղի դեղատան աշխատակցին, վերջինս էլ բացելով Վահեի կրծքավանդակի արյունոտ հատվածը՝ ասել է, որ Վահեն սրտի հատվածում վնասվածք է ստացել։ Մինչ շտապօգնության աշխատակիցները ժամանել են մոտ 3-4 րոպե անց, նրանց գալու պահին Վահեն արդեն անգիտակից վիճակում էր, այդպես էլ նրա գիտակցությունը չի վերականգնվել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի կարգով էական հակասությունների վերաբերյալ մասով հրապարակվեցին և հետազոտվեցին վկայի նախաքննական ցուցմունքները, համաձայն որոնց՝ բոլորը ոտքի են կանգնել և սկսել են միմյանց ծեծի ենթարկել։ Վկան պնդեց նախաքննական այդ ցուցմունքը` պատճառաբանելով, որ առաջին հարցաքննությունից հետո բավական ժամանակ անցնելու պատճառով դրա մասին մոռացել էր։ Հրապարակված հերթական ցուցմունքում նշել էր, որ ինքը ևս փորձել է Կարենի ձեռքից վերցնել դանակը, որ նա ոչ ոքի չվնասի։ Վերոնշյալ էական հակասության վերաբերյալ հարցադրմանն ի պատասխան՝ վկան պնդեց դատաքննական ցուցմունքը՝ հայտնելով, որ Կարենի ձեռքից դանակը վերցնելու փորձ չի կատարել, քննիչի մոտ հարցաքննվելիս եղել է հուզված և միտքը սխալ է ձևակերպել։
Վկա Գևորգ Տերտերյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամբաստանյալի հետ գտնվում է ընկերական հարաբերությունների մեջ, իսկ գործով տուժողներին չի ճանաչում։ Դեպքի օրը` 2017 թվականի հունվարի 11-ի առավոտյան, գնացել են համալսարան՝ քննության գնահատականներն իմանալու։ Տեսել է Կարենին, այնուհետև՝ նաև Քաջիկին ու Լևոնին, ովքեր խոսել են միմյանց հետ։ Քննությունների պատասխաններն իմանալուց և դուրս գալուց հետո Կարենից հարցրել է, թե ինչ է պատահել, նա էլ ասել է որ իրենց կուրսի տղաներին ինչ-որ մեկը բան է ասել, սակայն չգիտեր, թե ինչ, որից հետո ասել է, որ կպարզի և կասի։ Կրկին Կարենը մոտեցել է Քաջիկին ու Լևոնին, որ պարզի, թե ինչ է եղել։ Խոսելուց հետո վերադարձել և իրեն հայտնել է, որ ինչ-որ մեկը համակուրսեցիներին «դոդիկ» է անվանել, հետո իմացել է, որ այդ տղան Ռաֆին է։ Նախկինում ինքը Ռաֆիին չի ճանաչել, տեսել էր մեկ անգամ։ Այնուհետև Կարենը փորձել է այդ տղայի հեռախոսահամարն իմանալ, որ պարզի, թե ինչու է նման բան ասել։ Կարենի հետ մոտեցել են Լիլիթին և Հասմիկին, որ այդ տղայի հեռախոսահամարն իմանան, նրանք էլ այդ տղայի հեռախոսահամարը չեն տվել։ Կարենն էլ իրեն ասել է, որ այդ տղայի ընկերոջ՝ Վահեի հեռախոսահամարն ունի, կզանգահարի և նրանից կիմանա Ռաֆիի հեռախոսահամարը։ Կարենը Վահեի հետ պայմանավորվել է, որ հանդիպեն։ Հետո Կարենն իրեն ասել է, որ պայմանավորվել են այդ թեմայի շուրջ Վահեի հետ խոսել նրանց շենքի բակում, սակայն Վահեն այդ տղայի հեռախոսահամարը չէր տվել։ Ինքն ու Կարենը մոտեցել են Լևոնին և Քաջիկին, որ գնան պայմանավորված վայր, այնուհետև իրենց է մոտեցել իրենց համակուրսեցի Էդուարդը և բոլորով գնացել են այնտեղ։ Համալսարանում իր և Լևոնի ներկայությամբ Կարենը հայտնել է, որ նրա մոտ դանակ կա, ինքն էլ խնդրել է, որ այն տա տղերքից մեկի մոտ, քանի որ չի սիրում, որ [իր] հետ գտնվող անձանց մոտ դանակ լինի, որին ի պատասխան` Կարենը ասել է. «Հո չեմ խփելու, ուղղակի մոտս է»։ Կարենը հագել էր «կապիշոնով» կուրտկա, սակայն գույնը չի հիշում։ Գնացել են «Արևիկ» կոչվող խանութի մոտ։ Այնուհետև մի քանի անգամ զանգահարել են իրեն, սակայն ինքը հեռախոսազանգերին չի պատասխանել, հետո ինքը հետ է զանգահարել Կարենին, որից հետո Կարենն ասել է, որ դալանի մոտ են։ Կարենն ասել է, որ նրա հետ ոչ ոք չգնա, սակայն ինքն ասել է, որ կգնա նրա հետ, Քաջիկը ևս միացել է իրեն։ Հետո եկել է Վահեն՝ ինչ-որ մեկի հետ և իրենց առաջարկել է քայլելով գնալ շենքի բակում գտնվող տաղավար, սպասել, մինչև արտահայտությունն անող տղան` Ռաֆին գա։ Այդպես գնացել են, որից հետո նրանք քանակով սկսել են շատանալ։ Նրանք չորս-հինգ հոգի էին, վերջում եկել է «դոդիկ» բառն ասողը։ Մտել են տաղավար, նստել են միմյանց դիմաց, իրենք` տաղավարի մուտքից ձախ կողմի, նրանք` աջ կողմի նստարաններին և սկսել են այդ թեմայով խոսել։ Կարենը հարցրել է, թե ով է արել այդ արտահայտությունը, Ռաֆին նրան պատասխանել է, որ իրենց կուրսից ոչ ոքի չի ճանաչում և այդ արտահայտությունը ոչ ոքի ուղղված չի եղել։ Կարենն ասել է նրան, եթե ոչ ոքի չես ճանաչում, ինչպես ես նման արտահայտություն անում։ Հետո խոսակցության ընթացքում խոսակցության տոնայնությունը սկսել են բարձրացնել, որ յուրաքանչյուրի ասածը լսելի լինի։ Կարենը հարցրել է, թե նրա ասածների կամ արածի մեջ սխալ բան տեսնում են, տղաներից մեկը` Անրին պատասխանել է, որ՝ այո և այդ պահին նրանք կանգնել են և խոսակցությունը շարունակել են կանգնած վիճակում, հետո մոտեցել են միմյանց վիճաբանելու նպատակով, ձեռքերով շարժումներ են արել միմյանց ուղղությամբ։ Տղաներից մեկը` հավանաբար Սերգեյը հարձակվել է իր վրա և ծեծելով դուրս հանել տաղավարից, սակայն քանի որ ինքը փոխադարձաբար նրան չի հարվածել, այդ անձը դադարեցրել է իրեն հարվածել։ Ինքը չի տեսել, թե տաղավարում ինչ է կատարվում, քանի որ թիկունքով էր դեպի տաղավարը, դրանից մոտ 5-ից 6 մետր հեռավորության վրա։ 45 վայրկյան հետո տեսել է, որ Կարենը տաղավարից վազելով դուրս է գալիս և չհասկանալով, թե ինչ է կատարվել՝ ինքը ևս վազել է նրա հետևից, իրեն հետևել է Քաջիկը։ Շենքի բնակիչներից լսել է «գնացեք» կամ նմանատիպ այլ արտահայտություններ։ Մոտենալով Կարենին՝ հարցրել է, թե ինչ է պատահել, նա պատասխանել է. «ոնց որ դանակով եմ խփել», հետո դալանի մոտ իրենց սպասող Լևոնն ու Էդուարդը հարցրել են, թե ինչ է պատահել, ինքը պատասխանել է, որ հստակ ոչինչ չգիտի։ Մի քանի հոգով վազել են Կարենի հետևից, վերջինս վազելով տաքսի է նստել և հեռացել։ Ինքը զանգահարել է Կարենին և հարցրել է, թե նա դանակով որտեղին է հարվածել, վերջինս պատասխանել է՝ ոտքին, հարցրել է՝ հնարավոր է, որ լուրջ վնասվածք պատճառած լինի, նա պատասխանել է՝ ոչ։ Մի քանի րոպե հետո զանգահարել է Հասմիկին, նրանից հարցրել է Վահեի մասին, նա հարցրել է, թե ինչ է պատահել, ոչինչ չի պատասխանել, քանի որ հստակ ոչինչ չգիտեր։ Հետո զանգահարել է Լիլիթին, կրկին հարցրել է Վահեի մասին, նա ևս հարցրել է, թե ինչ է պատահել, ինքը կրկին ոչինչ չի ասել, նա ասել է կփորձի ինչ-որ բան իմանալ Վահեի մասին։ Նշեց նաև, որ Վահեի մահվան մասին իմացել է ոստիկանությունում, այդտեղ է իմացել նաև, որ Կարենը դանակով վնաս է հասցրել նաև Ռաֆիին։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի կարգով էական հակասությունների վերաբերյալ մասով հրապարակվեցին և հետազոտվեցին վկայի նախաքննական ցուցմունքները, համաձայն որոնց՝ հանդիպման գնալու ճանապարհին Կարեն Չատիկյանն իրեն հայտնել է, որ մոտը «բաբոչկա» տեսակի արծաթագույն դանակ ունի, ցույց է տվել այն։ Էական հակասության վերաբերյալ հարցադրմանն ի պատասխան՝ վկան պնդեց նախաքննական ցուցմունքը՝ նշելով, որ սկզբնական հարցաքննությունից տևական ժամանակ անցնելու պատճառով բոլոր մանրամասնությունները չի հիշում, նաև հստակեցրեց, որ Չատիկյանի մոտ դանակը տեսել է քննվող դեպքից մի քանի օր առաջ, իսկ «Բաբոչկա» բառը հուշել է քննիչը, թեև նրա մոտ հարցաքննվելիս Չատիկյանի մոտ տեսած դանակը նկարագրել է։
Հարցադրումներին ի պատասխան՝ նշեց, որ տաղավարում Կարենն ու Անրին նստած էին դեմ-դիմաց, ինքը չի նկատել, որ նրանք կամ որևէ այլ անձ տաղավարի սեղանի վրա բարձրանա կամ սեղանի վրայով անցի։ Իր պտտվելու պահին Կարենը եղել է կռացած, «մեջքն առաջ եկած» վիճակում, հավասարվել էր սեղանին, չի տեսել, որ Վահեն և Ռաֆին նրան հարվածեն, Կարենի ձեռքը բռնել էին և փորձում էին ինչ-որ բան վերցնել։ Չի նկատել, որ Վահեն Կարենի վիզը բռնած լինի։
Վկա Քաջիկ Հակոբյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, իսկ հակասական նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո պնդեց, որ ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանի հետ Աբովյանի շրջանից են և միմյանց միջև առկա է ընկերական փոխհարաբերություն։ Գործով տուժողներ Վահե Մուրադյանին և Ռաֆիկ Մարտիրոսյանին չի ճանաչում, սակայն Ռաֆիին դեմքով ճանաչում է, քանի որ մինչև դեպքը նրան մի քանի անգամ տեսել էր։
2017 թվականի հունվարի 10-ին՝ երեկոյան, Լևոն Մուրադյանից տեղեկացել է, որ իրենց կուրսեցիների վերաբերյալ «դոդիկ» արտահայտություն է հնչել։ Առավոտյան Կարեն Չատիկյանի և Էդուարդ Գոմկցյանի հետ միասին գնացել են համալսարան, որ իմանան իրենց մաթեմատիկայի քննության արդյունքները, երբ ճանապարհին Կարենն ասել է, որ պետք է գնան տղաների տեսնելու և պարզեն, թե ինչու են նման արտահայտություն արել։ Կարենն իրենից շուտ է դուրս եկել։ Իր իմանալով Կ.Չատիկյանը գնացել է, որ Հասմիկից և Լիլիթից պարզի Վահեի հեռախոսահամարը, որի միջոցով կարող էր տեղեկանալ այն անձի մասին, ով արել էր «դոդիկ» արտահայտությունը։ Կարենն է առաջարկել գնալ և տեսնել այդ տղային, նրանից պարզաբանում ստանալ։ Պայմանավորվել են գնալ Գնունիի շուկայի մոտ, ուր գնացել են Կարենը, Էդուարդը, Լևոնը, Գևորգը և ինքը։ Նշված վայր գնալու ընթացքում Էդուարդն ու Գևորգն ինչ-որ խանութի մոտ սպասել են, իրեն, Կարենին և Լևոնին մոտեցել են երկու երիտասարդ, որոնցից մեկը եղել է Վահեն, իսկ մյուս երիտասարդին չի ճանաչել։ Նրանցից մեկն առաջարկել է գնալ տաղավար և զրուցել, եղել է ժամը 13:00-ի սահմաններում։ Տաղավար հասնելուց հետո, նրանք երեքով նստել են տաղավարի կենտրոնում գտնվող սեղանի մի կողմում, իսկ Վահեն, Ռաֆին և անծանոթ այլ անձը` մյուս կողմում։ Ընթացքում տաղավար է եկել ևս մի երիտասարդ, որին չի ճանաչել։ Ծավալվող խոսակցությանն այդքան էլ ուշադիր չի եղել, քանի որ մտածել է, թե երբ է այդ խոսակցությունը վերջանալու, որ հեռանան։ Երբ խոսակցությունը սկսել է, Կարենը հետաքրքրվել է, թե ինչու են նման արտահայտություն արել, խոսակցությունը լարվել է, սկսվել է քաշքշուկ և այդ ընթացքում նստած է եղել տաղավարի մուտքի մոտ, մոտեցել է մի երիտասարդ, որին չի ճանաչել և թեթևակի քաշքշուկ է տեղի ունեցել իր և նրա միջև, որից հետո երկուսով տաղավարից դուրս են եկել։ Անուշադրության հետևանքով չի նկատել, թե ինչ-որ մեկը սեղանի վրա բարձրացել է, թե` ոչ, տաղավարից դուրս գտնվելիս եղել է թիկունքով դեպի տաղավարում գտնվող անձինք։ Տաղավարից դուրս գտնվելիս տեսել է, որ տաղավարից Կարենը և Գևորգը, փախչում են, ինքն էլ հետևել էլ նրանց, սակայն նրանց չի կարողացել հասնել։ Գնալուց հետո տեսել է Լևոնին ու Էդուարդին, որոնց Գևորգն արդեն հայտնած է եղել տեղի ունեցած դեպքի մանրամասները` մասնավորապես, որ տեղի է ունեցել դանակահարություն, Լևոնն ու Էդուարդն էլ տեղեկացրել են իրեն տեղի ունեցածի վերաբերյալ։ Փորձել է զանգահարել Կարենին դեպքի վերաբերյալ մանրամասները ճշտելու համար, սակայն Կարենն իր հեռախոսազանգին չի պատասխանել, որից հետո Լևոնի և Էդուարդի հետ միասին նստել են տաքսի և գնացել են տուն։ Երեկոյան լրատվական միջոցներից տեղեկացել է դեպքի մասին, որից հետո իր հայրիկի հետ ներկայացել է ոստիկանության բաժանմունք։ Նշեց նաև, որ տաղավարում Կարենի հետ միաժամանակ խոսել են երկու անձ՝ Անրին և Ռաֆին։
Վկա Լևոն Մուրադյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանի հետ ընկերական հարաբերությունների մեջ է, իսկ սույն գործով տուժողներին չի ճանաչում։ Դեկտեմբերի 28-ին իր համակուրսեցիներ Լիլիթ Կետիկյանի և Հասմիկ Պետրոսյանի հետ միասին հանձնել են քննությունները, որից հետո միասին դուրս են եկել։ Աստիճաններով իջնելուց հետո, Հասմիկին և Լիլիթին են մոտեցել վերջիններիս ծանոթները` Ռաֆին, Դավիթը, Վահե Մուրադյանը և մյուս Վահեն, որի ազգանունը չգիտի։ Նրանց մոտենալուց հետո խոսակցություն է ծավալվել, որի ընթացքում Ռաֆին առաջարկել է ներկա գտնվողներին գնել իր քարտը, որով հնարավոր է եղել «Բուկինիստ» գրախանութից 10.000 ՀՀ դրամի չափով գնումներ կատարել։ Ռաֆին սկզբում առաջարկել է Լիլիթին, ապա իրեն, որից հետո մերժում ստանալով՝ Հասմիկին ասել է. «Ձեր խմբի դոդիկներին առաջարկի, տես ովքեր են ուզում», Հասմիկն էլ, ի պատասխան, հավելել է, որ կառաջարկի իր համակուրսեցի Քաջիկին։ Դրանից հետո այդտեղից հեռացել են։
2017 թվականի հունվարի 10-ին համակուրսեցիներով որոշել են հունվարի 12-ին գնալ խնջույքի, խնջույքի համար պատրաստվել են գումար հավաքել և իր համակուրսեցիներից մեկն առաջարկել է, որ աղջիկների փոխարեն տղաները ողջ գումարը վճարեն, սակայն Հասմիկի վերոնշյալ արտահայտության պատճառով ինքը չի համաձայնել վճարել աղջիկների փոխարեն, քանի որ Քաջիկի հետ մտերիմ է եղել և այդ մասին պատմել է վերջինիս և Էդուարդին։ Այնուհետև այդ մասին տեղեկացել է Կարեն Չատիկյանը և ֆեյսբուքի միջոցով խնդրել է նրան մանրամասներ հայտնել վերոնշյալ խոսակցության վերաբերյալ, ինքն էլ հայտնել է այն ամենը, ինչի մասին տեղյակ է եղել։ Կարենը սեփական նախաձեռնությամբ պայմանավորվել էր Վահե Մուրադյանի հետ հունվարի 11-ին` քննության պատասխաններն իմանալուց հետո գնալ Գնունի փողոց՝ վերոնշյալ արտահայտության համար պարզաբանումներ ստանալու համար, որի մասին հայտնել է իրեն, Էդուարդին, Քաջիկին և Գևորգին։
2017 թվականի հունվարի 11-ին՝ ժամը 14։00-ից 15։00-ի սահմաններում, Էդուարդի, Կարենի, Գևորգի և Քաջիկի հետ միասին գնացել են և հասնելով «Արևիկ» խանութի մոտ՝ Կարենն ասել է, որ պետք չի բոլորով գնալ նշված վայր, քանի որ գնալու են խոսեն, հաշտվեն ու վերադառնան։ Այդ խոսակցությունից հետո ինքը և Էդուարդը վերջիններիս հետ չեն գնացել և մնացել են վերոնշյալ խանութի մոտ։ Դրանից կես ժամ հետո ինքը զանգահարել է Քաջիկին ու Կարենին, սակայն նրանցից ոչ ոք հեռախոսազանգերին չի պատասխանել։ Էդուարդի հետ միասին փորձել են գնալ և գտնել նշված վայրը, սակայն չեն կարողացել։ Մի փոքր առաջանալուց հետո տեսել են, որ Կարենը, Քաջիկը և Գևորգը վազելով գալիս են, սակայն նրանք տեղի ունեցած դեպքի մանրամասների մասին իրեն չեն հայտնել։ Դրանից հետո Քաջիկի և Էդուարդի հետ այդտեղից հեռացել են։ Նշեց նաև, որ Վահե Մուրադյանի մահվան մասին տեղեկացել է երեկոյան լրատվամիջոցներից։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի կարգով էական հակասությունների վերաբերյալ մասով հրապարակվեց և հետազոտվեց վկայի նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ Կարենը, Քաջիկը և Գևորգը վազելով եկել են ու անցել իր և Էդուարդի մոտով, ինքն էլ նրանց հետևից վազել է՝ փորձելով հասնել։ Այդ ընթացքում Գևորգը Կարենին կանգնեցրել է ու ասել` «Ինչ ես արել, արա», Կարենն էլ պատասխանել է` «դանակով եմ խփել», որից հետո Գևորգն ասել է. «Էս ինչ արեցիր, այ անասուն», սակայն Կարենը չի պատասխանել և շարունակել է վազել։ Ինքը նրանց հետևից այլևս չի վազել, փորձել է տեսնել, թե մյուս տղաները որտեղ են։ Այնուհետև տեսնելով Քաջիկին և Էդուարդին՝ մոտեցել է նրանց և միասին հեռացել են։ Էական հակասության վերաբերյալ հարցադրմանն ի պատասխան՝ վկան պնդեց նախաքննական ցուցմունքը՝ հայտնելով, որ Դատարանում դրա մասին չէր հայտնել մոռացության հետևանքով։
Վկա Էդուարդ Գոմկցյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանի հետ գտնվում է ընկերական փոխհարաբերությունների մեջ, դեպքով պայմանավորված՝ ճանաչում է տուժող Ռաֆի Մարտիրոսյանին և Վահե Մուրադյանին, սակայն նրանց հետ շփումներ չի ունեցել։
Նշեց, որ սովորել է ԵՊՀ-ում, Կարեն Չատիկյանի հետ սովորել են միևնույն խմբում, ընկերացել են սովորելու ընթացքում։ Քննվող դեպքի օրը քննության գնահատականներն իմանալու նպատակով գնացել է համալսարան և իմացել, որ 2016 թվականի դեկտեմբերի վերջին տեղի է ունեցել խոսակցություն, որը պարզաբանելու համար Կ.Չատիկյանը ցանկություն է հայտնել և նախաձեռնել գնալ ու խոսել այդ տղաների հետ։ Կարենն էր հանդիպման պայմանավորվածությունը ձեռք բերել։ Հինգ հոգով գնացել են դեպի Վարդանանց փողոց` փորձելով պարզել, թե ում էր հասցեագրված «դոդիկ» արտահայտությունը։ Կ.Չատիկյանն ասել է, որ կարևոր խոսակցություն չէ, պետք չէ շատով գնալ, ուստի ինքն ու Լևոնը Կարենի առաջարկով սպասել են «Արևիկ» խանութի մոտ, նպատակը` մյուս կողմին չվախեցնելն էր, իսկ նրանք երեքով՝ Կարենը, Գևորգը և Քաջիկը գնացել և մտել են դալանով ներս։ 20-30 րոպե անց իրենք զանգահարել են նրանց, սակայն նրանք չեն պատասխանել, դրանից հետո որոշել են գնալ նրանց մոտ։ Դալանով ներս են մտել և տեսել են, թե ինչպես են Կարենը և մյուս երկու տղաները վազելով մոտենում իրենց, նրանք մի պահ կանգնել են, այդ ընթացքում հասցրել են մի քանի բան խոսել, որի ընթացքում եկող տղաներից մեկը, հավանաբար Գևորգ Տերտերյանը, հայտնել է, որ Կարեն Չատիկյանը դանակով հարվածել է ինչ-որ մի տղայի։ Կարեն Չատիկյանը և Գևորգ Տերտերյանը վազելով գնացել են, իսկ իրենք երեքով նստել են տաքսի և հեռացել են։ Տաքսու մեջ Լևոնը զանգահարել է Կարենին, հետո Լևոնը հեռախոսը փոխանցել է իրեն, Կարենն իրեն խնդրել է պարզել, թե այդ տղային, որի հետ վիճաբանել էր, ինչ է պատահել և այդ մասին հայտնել նրան։ Դրանից հետո համացանցից է տեղեկացել դեպքի մասին։
Վկա Լիլիթ Կետիկյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանի հետ համակուրսեցիներ են, իսկ Ռաֆիի և Վահեի հետ գտնվել են ընկերական փոխհարաբերությունների մեջ, քանի որ միասին սովորել են ֆիզմաթ դպրոցում։ Ընդունվել է ԵՊՀ կիրառական մաթեմատիկայի ֆակուլտետ, որտեղից էլ ճանաչում է ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանին։ Դեպքի ժամանակ սովորում էին 1-ին կուրսում։
2016 թվականի դեկտեմբերի 28-ին եղել են քննության, որից հետո Հասմիկ Պետրոսյանի և Լևոն Մուրադյանի հետ դուրս են եկել քննությունից, որ հանդիպեն իրենց համադասարանցիներ Վահե Մուրադյանին, Ռաֆի Մարտիրոսյանին, Դավիթ Մանձիկյանին և Վահե Պետրոսյանին։ Հանդիպելուց հետո ծավալված խոսակցության ընթացքում տեղեկացել են, որ Ռաֆի Մարտիրոսյանը, ինչ-որ մրցույթի մասնակցելով, նվեր-քարտ է շահել, որով հնարավորություն է ստացել գրախանութից գիրք ձեռք բերել։ Առաջարկություններ են եղել քարտը գումարով փոխանակելու վերաբերյալ, սակայն «դոդիկ» բառ չի լսել։ Այդ ընթացքում իրենց ընկերներին հյուրասիրել է Վահե Մուրադյանի կողմից բերված քաղցրավենիքը։ Վերոնշյալ արտահայտության մասին տեղեկացել է հունվարի 11-ին, երբ Կարեն Չատիկյանը մոտեցել է իրեն ու Հասմիկին և փորձել պարզել, թե իրենց ընկերներից որ մեկն է Չատիկյանի համակուրսեցիներին «դոդիկ» ասել։ Նշված արտահայտության մասին տեղեկանում էր Չատիկյանից, ով իրենից և Հասմիկից պահանջել է, որ նրան հայտնեն այն անձի հեռախոսահամարը, ով արել է վերոնշյալ արտահայտությունը՝ իրենց ասելով, որ նա տեղյակ է, թե ով է ասել, սակայն ցանկացել է, որ իրենք հաստատեն դա։ Ինքը և Հասմիկը Կ.Չատիկյանին ոչ ոքի հեռախոսահամար չեն տվել, վերջինս էլ այդ պահին ասել է, որ ունի Վահե Մուրադյանի հեռախոսահամարը և կփորձի ճշտել նրա միջոցով, այնուհետև Կ.Չատիկյանը, հեռախոսազանգ կատարելով, առանձնացել է։ Վահե Մուրադյանի մահվան մասին տեղեկացել է դեպքի օրը՝ երեկոյան, լրատվական միջոցներից։
Վկա Հասմիկ Պետրոսյանի ցուցմունքով. Դատարանում վկան հայտնեց, որ ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանին ճանաչում է` որպես համակուրսեցի, իսկ տուժողներ Ռաֆի Մարտիրոսյանին և Վահե Մուրադյանին՝ որպես համադասարանցիներ։
2016 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Լիլիթի և Լևոնի հետ միասին քննությունն ավարտելուց հետո համալսարանի միջանցքում նրանց են մոտեցել Մուրադյան Վահեն, Պետրոսյան Վահեն և Ռաֆի Մարտիրոսյանը։ Նրանք միասին զրույցի են բռնվել, որի ընթացքում սկսել են հումոր անել։ Ռաֆին, մրցույթի մասնակցելով, նվեր-քարտ էր շահել, որով կարող էր գրախանութից գրքեր գնել և նշված քարտն առաջարկել է գնել հավաքված անձանց։ Ռաֆին, որպես հումոր, ասել է՝ «կարողա Ձեր կուրսի դոդիկներից քարտն ուզենան»։ Այդ արտահայտությունն անելուց հետո բոլորը սկսել են ծիծաղել, այդ թվում` Լևոնը։ Ինքն էլ շրջվել է դեպի Լևոնը և նրան ասել՝ «Լևոն, նա իմ ու քո հետ չի, այլ Քաջիկի նման լավ սովորողի»։ Լևոնի հետ սկսել են ծիծաղել և ինքն ասել է. «Լևոն, գիտես չէ՝ սա կատակ ա, հանկարծ լուրջ չընդունես», Լևոնն էլ ի պատասխան ասել է՝ «Գիտեմ, որ կատակ ա» և շարունակել են ծիծաղել, այնուհետև, մի փոքր զրուցել են այլ թեմաների շուրջ, որից հետո գնացել են տուն։
2017 թվականի հունվարի 11-ին գնացել են համալսարան՝ քննության գնահատականներն իմանալու։ Այդտեղ իրեն ու Լիլիթին են մոտեցել Չատիկյան Կարենը և Գևորգ Տերտերյանն ու փորձել են իրենցից ճշտել, թե դեկտեմբերի 28-ին ով է իրենց հասցեին վիրավորական արտահայտություն հնչեցրել։ Լիլիթի հետ միասին ասել են, որ դա հումոր է եղել և այլևս ոչինչ նրանց չեն հայտնել։ Իրենից ու Լիլիթից փորձել են ճշտել նաև այդ արտահայտությունը կատարող անձի հեռախոսահամարը, սակայն նրանց ոչինչ չեն հայտնել։ Կարենն էլ ավելացրել է, որ գիտի, թե ով է արել այդ արտահայտությունը, ունի Վահեի հեռախոսահամարը և կկապնվի նրա հետ։ Այնուհետև Կարենը և Գևորգը հեռացել են։ Զանգահարել է Դավիթ Մանձիկյանին, որ շնորհավորի քննությանը ստացած դրական գնահատականի համար և միաժամանակ հայտնել է, որ Կարենը և Գևորգը եկել էին և փորձել են իրենցից ճշտել դեկտեմբերի 28-ին տեղի ունեցած խոսակցության ժամանակ հնչած արտահայտության հանգամանքները, որից հետո, որոշ ժամանակ անց համալսարան է եկել Դավիթը, հանդիպել է իր հետ և զրուցելով դուրս են եկել համալսարանից։ Դեպքի մասին իմացել է նույն օրը՝ երեկոյան, լրատվամիջոցներից։
Առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի արարքների ճիշտ քրեաիրավական որակման և նրա մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգեց վերոնշյալ ցուցմունքները դատաքննությամբ հետազոտված և ստորև ներկայացված ապացույցների հետ համադրելու, ստուգելու և գնահատելու արդյունքներով.
Դիակի դատաբժշկական փորձաքննության 2017 թվականի մարտի 2-ի թիվ 0074 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ գործով տուժող Վահե Մուրադյանի մահը վրա է հասել սուր արյունահոսությունից՝ կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային մակերեսի շրջանի ծակած-կտրած թափանցող վերք ստանալու հետևանքով, որը գտնվում է ուղղակի պատճառական կապի մեջ մահվան անմիջական պատճառի հետ։ Այդ հետևությունը հիմնավորվում է դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ընթացքում հայտնաբերված՝ կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային մակերեսի շրջանի ծակած-կտրած թափանցող վերքի առկայությամբ՝ ուղեկցված մկանների, առպատային և ընդերային թոքամզերի, ձախ թոքի վերին բլթի, սրտապարկի, սրտի և աորտայի վնասումներով, ինչպես նաև ձախ թոքմզային խոռոչում՝ 1.200,0 մլ, սրտապարկում՝ 500,0 մլ հեղուկ արյան մակարդակների և բազմաօրգանային սակավարյունության առկայությամբ, որը պատճառվել է կենդանության օրոք, միակողմանի սայր ունեցող, սուր ծակող-կտրող գործիքով։ Նման մարմնական վնասվածքը կենդանի անձանց մոտ համարվում է առողջությանը ծանր վնաս պատճառող, կյանքին վտանգ սպառնացող և տվյալ դեպքում բերել է մահվան։
Վ.Մուրադյանի դիակի վրա հայտնաբերվել են նաև ձախ ազդրի վերին երրորդականի կողմնային մակերեսի շրջանի ծակած-կտրած, ձախ սրունքի վերին երրորդականի առաջամիջային, ձախ դաստակի և նույն դաստակի 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ մատերի ափային մակերեսների շրջանների կտրած վերքեր, քերծվածք՝ ձախ սրունքի շրջանում, արյունազեղում՝ աջ սրունքի շրջանում, որոնք ևս պատճառվել են կենդանության օրոք, ձախ ազդրի վերին երրորդականի շրջանի կտրած-ծակած վերքը՝ միակողմանի սայր ունեցող, սուր ծակող-կտրող գործիքով, ձախ սրունքի վերին երրորդականի առաջամիջային, ձախ դաստակի և նույն դաստակի 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ մատերի ափային մակերեսների շրջանների կտրած վերքերը՝ սուր կտրող գործիքով(ներով), իսկ ձախ սրունքի շրջանի քերծվածքն և աջ սրունքի շրջանի արյունազեղումը՝ բութ առարկաներով։ Նման մարմնական վնասվածքները կենդանի անձանց մոտ իրենց համակցությամբ համարվում են առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածքներ, որոնցից՝ ձախ ազդրի ծակված-կտրված, ձախ սրունքի և ձախ դաստակի շրջանի կտրած վերքերը, առանձին-առանձին վերցրած, կենդանի անձանց մոտ համարվում են առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածքներ, իսկ ձախ դաստակի 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ մատերի շրջանների կտրած վերքերը, ձախ սրունքի շրջանի քերծվածքն և աջ սրունքի շրջանի արյունազեղումը, առանձին-առանձին վերցրած, համարվում են առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ և չեն գտնվում ուղղակի պատճառական կապի մեջ մահվան անմիջական պատճառի հետ։
Դիակի լրացուցիչ դատաբժշկական փորձաքննության 2017 թվականի հունիսի 29-ի թիվ 28/Լ եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ գործով տուժող Վահե Մուրադյանի մարմնական վնասվածքները՝ կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային մակերեսի շրջանի ծակած-կտրած թափանցող, ձախ ազդրի վերին երրորդականի կողմնային մակերեսի շրջանի ծակած-կտրած, ձախ սրունքի վերին երրորդականի առաջամիջային, ձախ դաստակի և նույն դաստակի 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ մատերի ափային մակերեսների շրջանների կտրած վերքերի ձևով, պատճառվել են սուր ծակող-կտրող գործիքով, չի բացառվում փորձաքննության ներկայացված (իրեղեն ապացույց ճանաչված) դանակով։ Նույն եզրակացության համաձայն՝ դանակն անկանոն կերպով թափահարելու, այն է՝ դանակի ոչ համընթաց, անկանոն շարժումների հետևանքով կարող էր առաջանալ միայն Վ.Մուրադյանի ձախ սրունքի վերին երրորդականի առաջամիջային մակերեսի շրջանի կտրած վերքը։ Մնացած ծակած-կտրած և կտրած վերքերը, ելնելով վերջիններիս բնույթից, կազմաբանական առանձնահատկություններից, անատոմիական տեղակայումներից, միմյանց նկատմամբ փոխդասավորվածությունից և խորաթափանցման մակարդակներից, ինչպես նաև հաշվի առնելով ներկայացված դանակի չափագրական տվյալները, հետևանք են վնասվածք պատճառող գործիքի համընթաց շարժման՝ որոշակի ուժի ազդեցությամբ և հնարավոր չէ գործով ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի հիշատակած հանգամանքներում (վերջինս նշել էր, որ գտնվելով կիսակռացած վիճակում իր մոտ եղած դանակով անկանոն կերպով թափահարել և հարվածներ է հասցրել Վ.Մուրադյանի ոտքերին, ինչպես նաև այն, որ փորձաքննությանը ներկայացված դանակով է հարվածել Վ.Մուրադյանին և Ռ.Մարտիրոսյանին)։
Դատարանը փաստում է, որ վերոնշյալ լրացուցիչ դատաբժշկական փորձաքննությունը նշանակվել է նույն փորձագիտական կենտրոնում, նախքան սկզբնական փորձաքննության եզրակացության կազմումը, ինչը, թերևս, հնարավոր էր իրականացնել նաև սկզբնական փորձաքննությունն իրականացնող փորձագետին մինչ այդ եզրակացության կազմումը լրացուցիչ հարցեր ներկայացնելու տարբերակով, սակայն քրեադատավարական օրենքի տառացի մեկնաբանության համաձայն` այն չէր կարող լրացնել սկզբնական փորձաքննության եզրակացությունը, քանի որ դեռևս ավարտված չէր։ Այնուամենայնիվ, լրացուցիչ փորձագիտական վերոնշյալ եզրակացությունը ևս թույլատրելի ապացույց է, դրա անթույլատրելիության վերաբերյալ պաշտպանական կողմի փաստարկն անհիմն է, քանի որ այդ կերպ, այսինքն` վաղաժամ փորձաքննություն նշանակելն ու եզրակացություն տալը չի դրսևորվել կողմերի, այդ թվում` գործով ամբաստանյալի հիմնական իրավունքների և ազատությունների կամ քրեական դատավարության սկզբունքների խախտմամբ, ընդհակառակը, նպատակաուղղված է եղել լրացուցիչ այդ հարցերին պատասխանող փորձագետներին կեղծ եզրակացություն տալու համար նախազգուշացնելուն, այդ կերպ` հավաստի ապացույց ձեռք բերելը երաշխավորելուն, ինչպես նաև քննվող դեպքի հանգամանքների (դանակով վնասվածքներ պատճառելու մեխանիզմի) վերաբերյալ գործով ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի հայտնած ցուցմունքների և վերջինիս բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված դանակի` քննվող դեպքի ժամանակ օգտագործման վարկածի ստուգմանը։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2017 թվականի հունվարի 26-ի թիվ 0061/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ գործով տուժող Ռաֆի Մարտիրոսյանի մարմնական վնասվածքները՝ ձախ դաստակի 2-րդ, 4-րդ, 5-րդ մատերի, աջ սրունքի շրջանների քերծվածքների (այժմյան էպիթելացված տեղամասերի), ձախ ազդրի վերին երրորդի առաջային և հետին-միջային, ձախ սրունքի շրջանների ծակած-կտրած վերքերի ձևով, որն ուղեկցվել է քառագլուխ մկանի վնասվածքով, ազդրային նյարդի հպանցիկ վնասմամբ, զարգացող արյունահավաքով, զարկերակային արյունահոսությամբ, պատճառվել են` քերծվածքները` բութ առարկաներով, ծակած-կտրած վերքերը` սուր ծակող-կտրող գործիքով(ներով), հնարավոր է քննվող դեպքի ժամանակահատվածում և հանգամանքներում, որոնք համակցությամբ տուժողի առողջությանը պատճառել են միջին ծանրության վնաս՝ ուղեկցված առողջության տևական քայքայմամբ՝ ի նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` 21 օրից ավել։ Քերծվածքներն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, ձախ ազդրի հետին-միջային մակերեսի շրջանի ծակած-կտրած վերքը տուժողի առողջության պատճառել է թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայմամբ` ի նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավել 21 օրից, ձախ ազդրի վերին երրորդականի առաջային մակերեսի, ձախ սրունքի շրջանի ծակած-կտրած վերքերը, որոնք ուղեկցվել են մկանի, ազդրային նյարդի վնասումներով, ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ միասին պատճառել են առողջության միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայմամբ` նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` 21 օրից ավել։
Դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2017 թվականի հունվարի 11-ին կատարված այդ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով պարզվել է հետևյալը. դեպքի վայր է հանդիսացել Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի 28-րդ շենքի բակում գտնվող տաղավարը, որի միջնամասում գտնվող սեղանի վրա հայտնաբերվել է գործով տուժող Վահե Տիգրանի Մուրադյանի դին՝ կրծքավանդակի ձախ կեսի կտրած-ծակած վնասվածքներով։ Զննության ընթացքում և արդյունքներով տաղավարի միջնամասում գտնվող սեղանի ստորին հատվածի ձողի վրա առկա արնանման հետքից (օբյեկտ 1) ձախ նստարանի վրա առկա արնանման հետքից (օբյեկտ 2), տաղավարի մուտքի դիմացից (օբյեկտ 3) վերցվել են արնանման հեղուկի մեկական նմուշներ՝ փաթեթավորվելով, համարակալվելով և կնքվելով։
Դատակենսաբանական փորձաքննության 2017 թվականի փետրվարի 10-ի թիվ 2 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը ներկայացրած տուժող Ռաֆի Խաչիկի Մարտիրոսյանի արյան նմուշն ըստ «ABO» իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է «H» ուղեկցող հակածինով արյան «A» խմբին։
Տուժող Վահե Մուրադյանի դիակից ներկայացրած արյան նմուշը ըստ «ABO» իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է արյան «O» խմբին։
Փորձաքննության ներկայացված երեք բամբակե խծուծներով դեպքի վայրից վերցրած կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և ըստ արյան «ABO» իզոշճաբանական համակարգի առաջացել է՝
ա) օբյեկտներ 1 և 2-ում՝ ուղեկցող «H» հակածինով արյան «A» խումբ ունեցող անձից կամ անձանցից, այդ թվում` կարող էր առաջանալ տուժող Ռաֆի Մարտիրոսյանից,
բ) օբյեկտ 3-ում՝ արյան «Օ» խումբ ունեցող անձից կամ անձանցից, այդ թվում` կարող էր առաջանալ տուժող Վահե Մուրադյանից։
Դեպքի վայրի լրացուցիչ զննության մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2017 թվականի հունվարի 13-ին կատարված այդ քննչական գործողության ընթացքում գործով ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանը կասկածյալի կարգավիճակում մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի 28-րդ շենքի 2-րդ մուտքի դիմացի հատվածում գտնվող երկու ավտոտնակների միջնամասում գտնվող տաղավարը` հայտարարելով, որ 2017 թվականի հունվարի 11-ին, ցերեկվա ժամերին նշված տաղավարում է հանդիպել Վահեին և Ռաֆիին, ինչպես նաև նրանց հետ եղած տղաների հետ՝ զրուցելու նպատակով, որի ժամանակ իր հետ են եղել համակուրսեցիները՝ Քաջիկը և Գևորգը։ Զրույցի ընթացքում ինքը և իր հետ եղած տղաները նստած են եղել տաղավարի ձախ կողմում գտնվող նստարանի վրա, իսկ Վահեն, Ռաֆին և նրանց ընկերները` աջ կողմի նստարանին։ Զրույցի ընթացքում իր և Վահեի միջև վիճաբանություն է սկսվել, ինչը վերաճել է կռվի, որի ժամանակ ինքը հայտնվել է կիսակռացած վիճակում, որի ժամանակ իր մոտ եղած դանակով անկանոն կերպով հարվածներ է հասցրել իրեն ծեծող անձանց ոտքերին։ Դրանից հետո դուրս է եկել տաղավարից և շենքի ձախ կողմով դիմել է փախուստի` ճանապարհին գցելով դանակը։
Ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննության 2017 թվականի փետրվարի 14-ի թիվ 34/17 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ գործով ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանը հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և ներկայումս չի տառապում, հանդիսանում է հոգեպես առողջ անձ։ Որպես առողջ անձ՝ իրեն մեղսագրվող արարքը կատարելու պահին Կ.Չատիկյանը գիտակցել է իր գործողությունների վտանգավորությունը և կարող էր ղեկավարել դրանք, ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ հարկ է ճանաչել մեղսունակ։ Կ.Չատիկյանը կարող էր ճիշտ ընկալել և վերաարտադրել քրեական գործի համար կարևոր նշանակություն ունեցող հանգամանքները, տալ ճշմարիտ ցուցմունքներ։ Կ.Չատիկյանն իր և հասարակության համար վտանգ իր հոգեկան վիճակով չի ներկայացնում, հարկադիր բուժման կարիք չունի։
Բնակարանի խուզարկության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ գործով ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանի բնակության վայրում՝ Կոտայքի մարզի Ակունք գյուղի 7-րդ փողոցի թիվ 22 տանը 2017 թվականի հունվարի 13-ին կատարված այդ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով հիշյալ տան ննջասենյակում գտնվող պահարանից հայտնաբերվել և վերցվել է բացված վիճակում 12 սմ երկարություն, իսկ բռնակի վրա 12 կլոր անցքեր ունեցող մոխրագույն ծալովի դանակ, որը փաթեթավորվել և կնքվել է։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված առարկաների՝ հանցագործության գործիք հանդիսացած «թիթեռնիկ» տեսակի դանակի, ինչպես նաև քննվող դեպքի ժամանակ տուժողներ Վահե Մուրադյանի և Ռաֆի Մարտիրոսյանի կրած` հանցագործության հետքեր պարունակող հագուստների առկայությամբ և Դատարանում դրանք զննելու արդյունքներով (արձանագրությամբ)։ Դատարանում գործով ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանը ճանաչել է զննված դանակը` նշելով, որ դրանով է մարմնական վնասվածքներ պատճառել տուժողներին։
Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ Դատարանում հետազոտվեցին նախաքննական մարմնի կողմից առգրավված և Դատարան ուղարկված՝ գործով ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի բաճկոնը, ինչպես նաև համացանցից ներբեռնված և պաշտպանական կողմի ներկայացրած՝ քննվող դեպքից անմիջապես անց դեպքի վայրի տեսագրությունն ու լուսանկարները, որոնցում տաղավարի դրսի կողմում, գետնին երևում է սև իր, պաշտպանական կողմի մեկնաբանմամբ՝ Չատիկյանի բաճկոնի «կապյուշոնը»։ Անդրադառնալով վերոնշյալ բաճկոնն իրեղեն ապացույց ճանաչելու, իսկ համացանցից ներբեռնված տեսագրությունն ու լուսանկարները պարունակող լազերային սկավառակն ապացույց ճանաչելու վերաբերյալ պաշտպանական կողմի հարուցած և խորհրդակցական սենյակում անդրադառնալու պայմանով լուծումը հետաձգված միջնորդությանը՝ Դատարանը փաստում է, որ ըստ էության բացակայում են այն բավարարելու փաստական հիմքերը, քանի որ՝
-հետազոտված վերոնշյալ բաճկոնը և տեսանյութը բավարար չեն եզրակացնելու, որ նախ՝ սև իրը փաստացի հանդիսանում է «կապյուշոն» և մինչ քննվող դեպքն այն ու ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի կրած բաճկոնն իրականում կազմել են մեկ ամբողջություն,
-նույնիսկ «կապյուշոն» հանդիսանալու և քննվող դեպքի պահին ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի կրած բաճկոնի հետ մեկ ամբողջություն կազմելու պարագայում այն չի հաստատում «կապյուշոնը» հատկապես ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի գլխին քաշված լինելու և այդ ժամանակ պոկելու վարկածը, այն Դատարանի համոզմամբ մտացածին է, քանի որ ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի՝ բացառապես դատաքննական այդ ցուցմունքը չի հաստատվել (ընդհակառակը՝ հերքվել է) դատաքննությամբ հետազոտված որևէ այլ ապացույցով, այդ թվում՝ վիճաբանության վայր Կ.Չատիկյանի հետ այցելած վերջինիս համակուրսեցիների դատաքննական, հետազոտված և հրապարկված նախաքննական ցուցմունքներով, որոնց մի մասը հայտնել են վնասվածքներ պատճառելու տրամագծորեն այլ մեխանիզմի վերաբերյալ փաստական տվյալներ, մյուս մասն առհասարակ դժվարացել են այդ մեխանիզմը նկարագրել,
-ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանը վարույթի որևէ փուլում չի վիճարկել քննվող դեպքի վայրում գտնվելու, վիճաբանությանն ու ծեծկռտուքին մասնակցելու փաստը, հետևաբար՝ այդ հանգամանքները հաստատող մեղադրող կողմի ներկայացրած բավարար ապացուցողական զանգվածի պայմաններում բացակայում են նաև վերոնշյալ բաճկոնը և տեսանյութը համապատասխանաբար իրեղեն և այլ ապացույց ճանաչելու քրեադատավարական անհրաժեշտությունը, հատկապես, այն պայմաններում, երբ նման միջնորդությամբ հանդես է եկել պաշտպանը։
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատարանը հաստատված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանը կատարել է արարքներ, որոնք համապատասխանում են՝
-տուժող Ռաֆի Մարտիրոսյանին մարմնական վնասվածքներ պատճառելու դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ
-տուժող Վահե Մուրադյանին մարմնական վնասվածքներ պատճառելու դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներին,
հետևաբար` [նա] քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա [է] այդ հոդվածների վերոնշյալ մասերով։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևության հանգելիս Դատարանը նախապես քննարկեց այն վիճարկելու վերաբերյալ պաշտպանական ճառով ներկայացված փաստարկները՝ արձանագրելով, որ դրանք անհիմն են, գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները յուրովի գնահատելու հետևանք։
Այսպես, իրավակիրառ պրակտիկայում ընդունված է փոխադարձ կռվի ժամանակ կատարված սպանությունը որակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ընդ որում՝ փոխադարձ կռվի ժամանակ կատարված սպանությունը սուբյեկտիվ կողմից, որպես կանոն, բնութագրվում է անորոշ դիտավորությամբ, որի դեպքում հանցավորը տուժողի մահվան հետ մեկտեղ հավասարապես նախատեսում է նաև այլ հետևանքների առաջացումը, այսինքն՝ չկոնկրետացված դիտավորություն է ցուցաբերում կատարած գործողություններից առաջանալիք հնարավոր հետևանքների նկատմամբ։ Տուժողին հարված հասցնելով՝ հանցավորը նման դեպքերում նախատեսում և ցանկանում է հնարավոր յուրաքանչյուր հետևանքի (այդ թվում՝ տուժողին կյանքից զրկելու) առաջացում։
Դատարանը փաստում է, որ վեճի ընթացքում տուժող Վահե Մուրադյանին կյանքից ապօրինաբար զրկելու անուղղակի դիտավորության առկայության, նրա արարքի ճիշտ քրեաիրավական որակման մասին են վկայում դատաքննությամբ հաստատված հետևյալ հանգամանքների համակցությունը՝
-տուժող Ռաֆի Մարտիրոսյանից պարզաբանում ստանալու նպատակով վերջինիս և տուժող Վահե Մուրադյանի հետ հանդիպմանն ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի կողմից նախաձեռնելն ու քննվող դեպքի վայր դանակով ժամանելը,
-հանցագործության դեպքի հանգամանքները, մասնավորապես՝ ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի կողմից բանավեճը ծեծկռտուքի վերածելու գործողությունը, ծեծկռտուքի կարճատև ընթացքը, բայց և տուժող Վ.Մուրադյանին բազմիցս դանակահարելու, այդ թվում՝ կյանքի հետ անհամատեղելի կտրող-ծակող վնասվածքը պատճառելու փաստը,
-ամբաստանյալի կողմից մարմնական վնասվածք պատճառելու գործիքի՝ դանակի գործադրումը, հարվածի ուղղությունն ու ուժգնությունը (գործով տուժող Վահե Մուրադյանի մահը վրա է հասել սուր արյունահոսությունից՝ կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային մակերեսի շրջանի ծակած-կտրած թափանցող վերք ստանալու հետևանքով, որը գտնվում է ուղղակի պատճառական կապի մեջ մահվան անմիջական պատճառի հետ։ Այդ վնասվածքի ուժգնության մասին է վկայում այն փաստը, որ հարվածն ուղեկցվել է միաժամանակ մկանների, առպատային և ընդերային թոքամզերի, ձախ թոքի վերին բլթի, սրտապարկի, սրտի և աորտայի վնասումներով, ինչպես նաև ձախ թոքմզային խոռոչում՝ 1.200,0 մլ, սրտապարկում՝ 500,0 մլ հեղուկ արյան մակարդակների և բազմաօրգանային սակավարյունության առկայությամբ։ Կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային մակերեսի շրջանի ծակած-կտրած թափանցող, ձախ ազդրի վերին երրորդականի կողմնային մակերեսի շրջանի ծակած-կտրած, ձախ սրունքի վերին երրորդականի առաջամիջային, ձախ դաստակի և նույն դաստակի 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ մատերի ափային մակերեսների շրջանների կտրած վերքերից դանակի անկանոն կերպով թափահարելու, այն է՝ դանակի ոչ համընթաց, անկանոն շարժումների հետևանքով կարող էր առաջանալ միայն Վ.Մուրադյանի ձախ սրունքի վերին երրորդականի առաջամիջային մակերեսի շրջանի կտրած վերքը, մնացած ծակած-կտրած և կտրած վերքերը, ելնելով վերջիններիս բնույթից, կազմաբանական առանձնահատկություններից, անատոմիական տեղակայումներից, միմյանց նկատմամբ փոխդասավորվածությունից և խորաթափանցման մակարդակներից, ինչպես նաև հաշվի առնելով ներկայացված դանակի չափագրական տվյալները, հետևանք են վնասվածք պատճառող գործիքի համընթաց շարժման՝ որոշակի ուժի ազդեցությամբ և հնարավոր չէ ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի հիշատակած հանգամանքներում (վերջինս նշել էր, որ գտնվելով կիսակռացած վիճակում իր մոտ եղած դանակով անկանոն կերպով թափահարել և հարվածներ է հասցրել Վ.Մուրադյանի ոտքերին),
-քննվող դեպքին անմիջապես հաջորդած (հետհանցավոր) ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի վարքագիծը, այն է՝ դանակի հարվածներից տուժած անձանց, այդ թվում՝ Վահե Մուրադյանին թողելն ու դեպքի վայրից հեռանալը (հետևանքը` տուժողի մահվան վրա հասնելը գիտակցաբար թույլ տալը), ստացված վնասվածքների հետևանքով ընդամենը րոպեներ անց տուժող Վ.Մուրադյանի մահանալը։ Դատարանը նաև փաստում է, որ գործով ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանը ծեծկռտուքը նախաձեռնելուց հետո հարվածել է ոչ միայն տուժող Ռ.Մարտիրոսյանին, այսինքն՝ իր մեկնաբանմամբ իր և համակուրսեցիների նկատմամբ «սխալ արտահայտություն» արած անձին, այլև բանավեճի ընթացքում ի աջակցություն նրան հանդես եկած և սատարող անձանց, ինչի մասին է վկայում ի սկզբանե Անրի Ալեքսանյանին բռունցքով հարվածելու փորձը, ապա տուժող Վ.Մուրադյանին դանակով հարվածելը, որպիսի պայմաններում Վ.Մուրադյանի հետ վեճ կամ այլ խնդիր չունենալու վերաբերյալ պաշտպանական կողմի պնդումը Վ.Մուրադյանին սպանելու դիտավորության առկայությունը վիճարկող, առավել ևս բացառող ողջամիտ փաստարկ և հիմնավորում չէ։
Վերոնշյալ հանգամանքների համադրման և գնահատման արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանը գիտակցել է իր գործողությունների հանրության համար վտանգավոր բնույթը, դանակով որոշակի ուժգնությամբ Վ.Մուրադյանի կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային մակերեսի շրջանի ծակած-կտրած թափանցող վերք պատճառելով՝ նախատեսել է դանակի գործադրմամբ տուժող Վ.Մուրադյանին մահ պատճառելու հնարավորությունը, չի ցանկացել այդ հետևանքի առաջացումը, բայցև նման վնասվածք պատճառելով և դեպքի վայրից փախուստի դիմելով՝ գիտակցաբար թույլ է տվել դա, այսինքն՝ գործել է սպանություն կատարելու անուղղակի դիտավորությամբ։
Դատարանը փաստում է, որ անհիմն են նաև ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի կողմից տուժող Վ.Մուրադյանի սպանությունն անհրաժեշտ պաշտպանության սահմաններում կամ անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցմամբ կատարելու վերաբերյալ պաշտպանական կողմի վիճարկումները, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով.
(...)
(...) [Դ]ատարանը փաստում է, որ պարզաբանում ստանալու, այդ նպատակով տուժող Ռաֆի Մարտիրոսյանին և վերջինիս ընկերներին հանդիպելու նախաձեռնությամբ հանդես է եկել գործով ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանը, հանդիպումն ու բանավեճը ծեծկռտուքի են վերածվել ի պաշտպանություն տուժողների և նրանց շահերի հանդես եկող Անրի Ալեքսանյանին ուղղված գործով ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի բռունցքով հարվածի փորձից։ Դրանից հետո է ծագել ծեծկռտուքը, որի պայմաններում որևէ անձ, բացառությամբ Կ.Չատիկյանի, դանակ չի գործադրել, վերջինս, որևէ լուրջ մարմնական վնասվածքներ չստանալով, դանակահարել է երկու անձի՝ նրանցից յուրաքանչյուրին պատճառելով ծակած-կտրած կամ կտրած վերքեր, տուժող Վ.Մուրադյանի դեպքում՝ նաև կյանքի հետ անհամատեղելի մարմնական վնասվածք։
Դատարանը փաստում է, որ բանավեճի և դրան հաջորդած ծեծկռտուքի ժամանակ (մինչև տուժող Վ.Մուրադյանի և ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի գրկախառնվելը) ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի նկատմամբ ոտնձգության առկայության, առավել ևս դրա իրական լինելու մասին խոսելն ավելորդ է, քանի որ բանավեճը սկսել և այն ծեծկռտուքի է վերածել (բռունցքով հարվածի առաջին փորձը կատարել է) գործով ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանը։
Տվյալ պարագայում հատուկ ուշադրության է արժանի տուժող Վ.Մուրադյանի և ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի գրկախառնվելու պահից մինչև դեպքի վայրից Կ.Չատիկյանի փախուստի դիմելու ժամանակահատվածը, արդյոք այդ ժամանակահատվածում ի հայտ է եկել իրական ոտնձգություն Կ.Չատիկյանի նկատմամբ և դրանից անհրաժեշտաբար պաշտպանվելու վիճակ։ Խոսքը վերաբերում է իրավակիրառ պրակտիկայում հանդիպող այն դեպքերին, երբ սկսված վեճի ժամանակ կողմերից մեկի հնարավորությունները զգալիորեն մեծանում են, մասնավորապես՝ զենք գործադրելուն կամ նրա կողմից լրացուցիչ ուժեր ներգրավվելուն, վիճաբանող կողմերի մեկի կողմից վեճը դադարեցնելուն, սակայն մյուսի կողմից հարձակումը շարունակելուն։
Տվյալ հարցի համատեքստում Դատարանը փաստում է, որ Ռ.Մարտիրոսյանի և ի պաշտպանություն նրա հանդես եկած անձանց կազմում որևէ մեկը դանակով կամ այլ առարկայով զինված չի եղել կամ առնվազ այն ողջ ծեծկռտուքի ժամանակ չի գործածել կամ ցուցադրել։ Անդրադառնալով վիճաբանող կողմերի քանակական փոխհարաբերությանը՝ Դատարանը փաստում է, որ երկու կողմում հանդես եկող անձանց թիվն ըստ էության հավասար էր, ավելին` գործով ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանը, ծեծկռտուքը սկսելով, գիտակցել է մյուս կողմից ծեծկռտուքին մասնակցող հնարավոր անձանց քանակը, ի նկատի ունեցել նույնիսկ այդ անձանց բակում գտնվելու հանգամանքը, ինչը չի խոչընդոտել Ա.Ալեքսանյանին բռունցքով հարվածելու փորձ կատարելու և դրա կանխատեսելի հետևանքները գիտակցելուն։
Նախ՝ ստուգման և գնահատման է ենթակա ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի վերոնշյալ ցուցմունքը՝ դատական և մինչդատական վարույթում տված ցուցմունքների համատեքստում։ Դատաքննությամբ հետազոտված այդ ապացույցների համադրման արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ նախաքննության ընթացքում գործով ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանը երբևէ չի հայտնել, որ Վահեն փորձել է իրեն խեղդել, պաշտպանվելու, նրանից ազատվելու համար դանակն անկանոն թափահարելու մասին ևս չի հայտնել, ինչը Դատարանում պատճառաբանեց դատավարության այդ փուլում նման ցուցմունք տալու ցանկություն չունենալու հանգամանքով։ Ավելին` Դատարանում հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանը խոսեց նախ՝ Վ.Մուրադյանի և այլ անձի կողմից խեղդվելու, նույն ցուցմունքի վերջնամասում՝ Վ.Մուրադյանի կողմից խեղդվելու մասին։
Դատարանը փաստում է, որ լռելու հնարավորությունն ինչպես ամբաստանյալի, այնպես էլ կասկածյալի կամ մեղադրյալի կարգավիճակ ունեցող անձի անօտարելի սահմանադրական իրավունքներից է, սակայն տվյալ դեպքում գործով ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանը, այդ իրավունքի մասին գրավոր պարզաբանում ստանալով, դրանից չի օգտվել և մինչդատական վարույթի ընթացքում ևս նկարագրել է քննվող դեպքը և դրա հանգամանքները, այդ թվում՝ իր և իր հետ վիճաբանող անձանց գործողությունները, այսինքն՝ կարելի է ենթադրել, որ լռելու իրավունքից օգտվել է մասնակիորեն։ Ընդունելով պաշտպանական կողմի ցանկացած մարտավարություն որդեգրելու և դրանով առաջնորդվելու հնարավորությունը՝ Դատարանը փաստում է, որ գործի լուծման տեսանկյունով էական ցուցմունքներ տված յուրաքանչյուր անձի հակասական և/կամ իրարամերժ ցուցմունքներն ունեն էական նշանակություն միմյանց և դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրման և ի հաշիվ մեկի մյուսի արժևորման գործընթացում, ուստի՝ տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի դատաքննական ցուցմունքը կարող է սույն դատական ակտով հիմք ընդունվել և ի հաշիվ այլ ապացույցների արժևորվել, եթե այն հաստատվի կամ առնվազն չհերքվի դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցով կամ ապացույցներով, այսինքն՝ տվյալ հանգամանքը հաստատված կամ չհերքված համարելու համար բավարար ապացուցողական զանգվածով։
Այսպես, Դատարանում հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանը հայտնեց, որ Վահեն ու Ռաֆին բարձրացել են սեղանի վրա, Վահեն ոտքով հարվածել է իր դեմքին, ինքը դեմքը միանգամից փակել է, որ հարվածներ չստանա, հետո նրանք սեղանի վրայից հավանաբար իջել են, քաշել են իր բաճկոնի մաս կազմող գլխարկը, Վահեն էլ մի ձեռքով իր վիզն էր բռնել ու խեղդել է, ինքը կռացել է և այլևս ոչինչ չի տեսել։ Այդ ընթացքում նրանք իրեն խեղդել են, փորձել է ամեն կերպ ազատվել նրանցից, որ իրեն չխեղդեն։ Սկզբում ձեռքով նրանց հարվածներ հասցնելով՝ փորձել է ազատվել նրանցից, որ իրեն չխեղդեն, սակայն, նկատելով, որ չի կարող նրանցից ազատվել, խեղդվում է՝ ստիպված իր անդրավարտիքի հետևի գրպանից հանել է դանակը և կռացած վիճակում անընդհատ անկանոն հարվածներ է հասցրել նրանց գոտկատեղից ներքևի հատվածներում, որ կարողանա ազատվել, սակայն չի նկատել, թե որևէ մեկին վնասվածք հասցրել է, թե՝ ոչ։ Մի քանի վայրկյան հետո, երբ իրեն թողել են, մտածել է, որ իր հարվածներից որևէ մեկը կպել է, սակայն հետո ինչ-որ մեկն իր ձեռքից բռնել է և փորձել է դանակը խլել, իսկ մյուս ձեռքով փորձել է իրեն խեղդել։ Դրանից ելնելով՝ կրկին սկսել է դանակով հարվածներ հասցնել, սակայն գոտկային հատվածից ներքև, որ նրանց լուրջ վնասվածքներ չպատճառի և կարողանա խեղդվելուց ազատվել։ Դրանից հետո, երբ խեղդող տղան իրեն բաց է թողել, տեսել է, որ դա Վահեն է։ Հետո ինչ-որ մեկն իր հետևից վերնազգեստի վրա առկա գլխարկից է քաշել, որի արդյունքում գլխարկը պոկվել է։ Ինքը տաղավարից դուրս գալուց Քաջիկին չի տեսել, տեսել է միայն Գևորգին, որին ասել է՝ «փախանք»։ Նա էլ, իր հետևից գալով, հարցրել է, թե ինչ է եղել, ինքը պատասխանել է, որ դանակով է հարվածել։ Չի կարող ասել, թե Վահեն ինչի է ցանկացել խեղդել իրեն։ Դանակը թափահարել է մոտ 30 վայրկյան։
Դատարանը փաստում է, որ խեղդելու հանգամանքի վերաբերյալ որոշակի ցուցմունք է տվել բացառապես վկա Սերգեյ Գրիգորյանը, ով նշել է հետևյալը. երբ Կարենը կանգնել է, փորձել Անրիի դեմքին բռունցքով հարվածել, վերջինս հետ է գնացել և հարվածը նրան չի դիպչել։ Ռաֆին կամ Վահեն մոտեցել է Կարենի ուղղությամբ, այդ ընթացքում իրենք մի կողմի վրա են եղել։ Այդ տղաներից մեկը մոտեցել է իրեն, կարծես հաղթանդամը՝ փորձելով հարվածել, սակայն նրան մի կողմ են տարել, ինքը ևս փորձել է նրան հարվածել, սակայն համոզված չէ, որ իր հարվածը հասել է նպատակին։ Տեսել է, որ Կարենը և Վահեն իրար գրկախառնված են, միմյանց բռնել են, Վահեն կարծես թևով բռնել էր Կարենի վզից, նրանց տեսել է վերջիններիս թիկունքային կողմից։ Կարենը և Վահեն գրկախառնված վիճակում եղել են մոտ 10 վայրկյան։ Մի քանի րոպե անց Կարենը բղավել է՝ փախանք, որից հետո նրանք արագ հեռացել են։ Նշել է նաև, որ Կարենի բաճկոնի «կապիշոնը» վիճաբանության ժամանակ նրա գլխին քաշած չի եղել։ Չի նկատել, որ ինչ-որ մեկը Կարենի ձեռքից փորձի դանակը վերցնել, Վահեի կողմից Կարենի վզից բռնած ժամանակ Կարենը փոքր-ինչ կռացած էր։
Քննվող դեպքին ականատես մյուս անձինք վերոնշյալ հանգամանքի վերաբերյալ տվել են հետևյալ ցուցմունքները։
Այսպես, տուժող Ռ.Մարտիրոսյանը հայտնել է, որ Կարեն Չատիկյանի հարվածից հետո սկսվել է քաշքշուկ, որի ընթացքում Վահե Մուրադյանը բարձրացել է սեղանի վրա։ Վահեին հետևել է նաև ինքը, որ իրար կողքի լինեն, սակայն սեղանի վրա իր ոտքը սայթաքել է և ընկել է, իսկ բարձրանալուց հետո տեսել է Կ.Չատիկյանը, դանակը ձեռքում պարզած, ագրեսիվ շարժումներ է կատարում։ Լուրջ հարվածներ Չատիկյանը չէր ստացել, մի պահ տեսել է, որ նա գլուխը կախել է, հավանաբար դանակը հանելու նպատակով, Վահեն բռունցքով հարվածել է առջևի նստածներին, սակայն հարվածները կարճ են տևել, գրեթե անմիջապես հաջորդել է Չատիկյանի կողմից դանակի օգտագործումը։ Վահե Մուրադյանը փորձել է պաշտպանվել, ֆիքսել Չատիկյանի ձեռքը, սակայն վերջինս փորձել է դանակով հարվածել Վահեին, նրանք կանգնած էին դեմ-դիմաց, այդ պահին Վահեն կարծես թե իջել էր սեղանի վրայից, բայց Վահե Մուրադյանին դանակով հարվածելու պահը չի տեսել։ Ինքը ևս փորձել է Չատիկյանի ձեռքը ֆիքսել, սակայն չի հաջողվել, քանի որ նա կտրուկ շարժումներ է արել` խոչընդոտելով դրան։ Այդպես էլ չի հաջողվել Չատիկյանի ձեռքը ֆիքսել։ Վահեին փորձել է պաշտպանել, որի ընթացքում Կարեն Չատիկյանի կողմից դանակի հարված է ստացել ձախ ոտքի սրունքի հատվածում, ընդհանուր առմամբ նա իրեն հարվածել է երեք անգամ։ Նշեց նաև, որ Չատիկյանը բռունցքով 1-2 հարված է ստացել, սակայն դրանք ուժգին չեն եղել, առավել ևս դրանցից նա վայր չի ընկել։ Նշեց, որ Կ.Չատիկյանը չի հանգստացել և անընդհատ հարվածներ է հասցրել իրեն և Վահե Մուրադյանին, վնասվածները ստացել է ոչ թե իրար հաջորդած հարվածներով, այլ որոշակի ժամանակային դադարներով, վնասվածքներ ստանալիս ինքը եղել է ոտքի կանգնած վիճակում, Չատիկյանը` ևս։ Հրմշտոցին մասնակցել են բոլորը, իրենք, այդ թվում` ինքը և Վահեն պաշտպանվել են և միաժամանակ հարվածել նույն նպատակով, սեղանի վրա բարձրացել է, սակայն գրեթե անմիջապես ընկել է, Վահեն ևս սեղանի վրա էր, այդ պատճառով է ինքը բարձրացել, Վահեն պաշտպանվում էր, չի հիշում, թե Վահեն որևէ անձի հարվածել է, թե՝ ոչ, Չատիկյանը սեղանի վրա չի բարձրացել։ Դանակով հարվածներ է ստացել թե սեղանի վրա, թե տաղավարի ձախ կողմ անցնելուց հետո։ Դեպքի պահին որևէ գլխարկ («կապիշոն») չի նկատել, չի հիշում։ Առաջին անգամ դանակը տեսել է այն պահին, երբ սեղանից սայթաքել և ընկել է, որի ժամանակ Չատիկյանը փորձում էր դանակով հարվածել Վահեին, երկուսն էլ ոտքի վրա էին։ Վահեն և Չատիկյանը միմյանցից գտնվում էին կես մետր հեռավորության վրա, դեմ-դիմաց, Վահեին ուղղված սկզբնական հարվածը չի տեսել, նկատել է, որ նա բռնել էր Չատիկյանի ձեռքը, որի մեջ դանակն էր։ Նրանց մոտենալու ընթացքում ինքը դարձյալ հարվածներ է ստացել, կարողացել է մի պահ բռնել Չատիկյանի այդ ձեռքը, սակայն վերջինիս հաջողվել է ձեռքն ազատել։ Չատիկյանին կռացնելու և խեղդելու փորձ չի եղել, գլխից կամ հագուստից քաշելու փորձ՝ ևս, նման բան չի տեսել։ Գրկախառնված վիճակը կարող էր տեղի ունենար այն ժամանակ, երբ ինքը մոտեցել է նրանց։ Չատիկյանը սկզբից մինչև վերջ տրամադրված էր դանակով իրենց հարվածել և գործել է դիտավորյալ, այդ թվում` Վահեի կրծքավանդակին հարվածելիս։ Նշեց նաև, որ չի եղել, որ Չատիկյանը մարմնով մոտ 90 աստիճան անկյան տակ կռացած լինի սեղանի ուղղությամբ։
Վկա Անրի Ալեքսանյանը Դատարանում հայտնեց, որ Կ.Չատիկյանը կանգնել է և փորձել հարվածել իրեն, սակայն հարվածն իրեն չի կպել, քանի որ ինքը հետ-հետ է գնացել։ Այդ ընթացքում վիճաբանությունը կանխելու նպատակով Վահեն վազելով մոտեցել է Կ.Չատիկյանին՝ տաղավարի մուտքի մասով վերջինիս մոտենալով։ Տեսնելով, որ Վահե Մուրադյանը գոտկատեղից վերև բռնել է Չատիկյանին, նրանք գրկախառնված են` Ռաֆին փորձել է մոտենալ և բաժանել նրանց։ Գրկախառնվածությունը տևել է մոտ կես րոպե։ Նրանց կողմից միմյանց ուղղված հարվածներ չի տեսել, նրանցից որևէ մեկի ձեռքին դանակ՝ ևս, թեև նրանք իր տեսադաշտում էին։ Այդ ընթացքում Սերգեյը ևս պահել է Կ.Չատիկյանի մյուս երկու ընկերներին, որ նրանք չմիջամտեն կռվին, քանի որ մինչ այդ նրանք վիճաբանողներին մոտենալու փորձ էին արել։ Ծեծկռտուքը տեղի է ունեցել ձախ նստարանի միջնամասում։
Վկա Դավիթ Մանձիկյանը Դատարանում հայտնեց, որ Կարենը ձեռքով հարվածել է Անրիի դեմքին, որից քաշքշուկ է սկսել։ Այդ ժամանակ տաղավարի նստատեղից բոլորը ոտքի են կանգնել, կարծելով, թե նրանցից մեկը ցանկանում է իրեն հարվածել, երկու հարված է հասցրել նրա կրծքավանդակին, այդ տղան էլ ժեստերի միջոցով հասկացրել է, որ վիճաբանել չի ցանկանում և ոչ մի կապ չունի տվյալ անձանց հետ։ Այդ պահին Գևորգը մոտեցել և բռնել է իր վերնազգեստից, հավաքել ձեռքերի մեջ, նրան հետ է հրել դեպի տաղավարի միջնամաս, հարվածել է, սակայն Գևորգն իրեն չի հարվածել, ապա շրջվել ու տեսել, որ տաղավարի մյուս կողմում, վերջնամասում Վահեն ու Ռաֆին փորձում են Կարենի ձեռքից դանակը վերցնել` գտնվելով Կարենի թիկունքային կողմում, Կարենն այդ պահին գտնվում էր կողքով տաղավարի սեղանի ուղղությամբ, սեղանին հենված։ Կարենի դաստակն էին ծալում` փորձելով նրա ձեռքի դանակը ֆիքսել և խլել, սակայն Կարենը փորձում էր դա կանխել` թափահարելով այն, որ ձեռքից չվերցնեն։ Չի տեսել Կարենի կողմից որևէ մեկին հարվածելու կամ վնասվածք հասցնելու պահը։
Վկա Գևորգ Տերտերյանը Դատարանում հայտնեց, որ Կարենը հարցրել է, թե նրա ասածների կամ արածի մեջ սխալ բան տեսնում են, տղաներից մեկը` Անրին պատասխանել է, որ այո և այդ պահին նրանք կանգնել են և խոսակցությունը շարունակել են կանգնած վիճակում, հետո մոտեցել են միմյանց վիճաբանելու նպատակով, ձեռքերով շարժումներ են արել միմյանց ուղղությամբ։ Տղաներից մեկը` հավանաբար Սերգեյը, հարձակվել է իր վրա և ծեծելով դուրս հանել տաղավարից, սակայն քանի որ ինքը փոխադարձաբար նրան չի հարվածել, այդ անձը դադարեցրել է իրեն հարվածել։ Ինքը չի տեսել, թե տաղավարում ինչ է կատարվում, քանի որ թիկունքով էր դեպի տաղավարը, դրանից մոտ 5-ից 6 մետր հեռավորության վրա։ 45 վայրկյան հետո տեսել է, որ Կարենը տաղավարից վազելով դուրս է գալիս և չհասկանալով, թե ինչ է կատարվել՝ ինքը ևս վազել է նրա հետևից, իրեն հետևել է Քաջիկը։
Տաղավարում Կարենն ու Անրին նստած էին դեմ-դիմաց, ինքը չի նկատել, որ նրանք կամ որևէ այլ անձ տաղավարի սեղանի վրա բարձրանա կամ սեղանի վրայով անցնի։ Իր պտտվելու պահին Կարենը եղել է կռացած, «մեջքն առաջ եկած» վիճակում, հավասարվել էր սեղանին, չի տեսել, որ Վահեն և Ռաֆին նրան հարվածեն, Կարենի ձեռքը բռնել էին և փորձում էին ինչ-որ բան վերցնել։ Չի նկատել, որ Վահեն Կարենի վիզը բռնած լինի։
Վկա Քաջիկ Հակոբյանը Դատարանում հայտնեց, որ երբ խոսակցությունը սկսել է, Կարենը հետաքրքրվել է, թե ինչու են նման արտահայտություն արել, խոսակցությունը լարվել, սկսվել է քաշքշուկ և այդ ընթացքում նստած է եղել տաղավարի մուտքի մոտ, մոտեցել է մի երիտասարդ, որին չի ճանաչել և թեթևակի քաշքշուկ է տեղի ունեցել իր և նրա միջև, որից հետո երկուսով տաղավարից դուրս են եկել։ Անուշադրության հետևանքով չի նկատել, թե ինչ-որ մեկը սեղանի վրա բարձրացել է, թե` ոչ, տաղավարից դուրս գտնվելիս եղել է թիկունքով դեպի տաղավարում գտնվող անձինք։
Ինչ վերաբերում է տուժող Վ.Մուրադյանի կողմից Կ.Չատիկյանի պարանոցն արմունկով սեղմելուն, նրան խեղդելուն և իբր շնչահեղձ անելուն, որն ըստ Կ.Չատիկյանի նախորդել է դանակ հանելուն և ինքնապաշտպանվելուն, ապա Դատարանը, դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցների գնահատման արդյունքներով չբացառելով գրկախառված վիճակում տուժող Վ.Մուրադյանի կողմից ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի պարանոցն արմունկով սեղմելու հանգամանքը, փաստում է, որ ենթադրյալ այդ ոտնձգությունը նրա կյանքի և առողջության նկատմամբ իրական սպառնալիք չի պարունակել, այդ կապակցությամբ ամբաստանյալի վերոնշյալ ցուցմունքը, որը կառուցվել է նախքան այդ Դատարանում հարցաքննված վկա Սերգեյ Գրիգորյանի ցուցմունքի վրա, չափազանցված է. պարանոցի սեղմումը տևել է հաշվված վայրկյաններ, տեղի է ունեցել տաղավարում, համատարած քաշքշուկի ընթացքում, մեկ և ոչ թե ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի հիշատակած երկու անգամ, ըստ ամբաստանյալի դատաքննական ցուցմունքի՝ իրականացվել է տուժող Վ.Մուրադյանի մեկ ձեռքի արմունկով սեղմելու տարբերակով, դրա հետևանքով ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանն առհասարակ, հատկապես՝ պարանոցի շրջանում որևէ մարմնական վնասվածք չի ստացել, այսինքն՝ ենթադրյալ այդ ոտնձգությունն իրական լինել և Կ.Չատիկյանի առողջությանը, առավել ևս կյանքին վտանգ սպառնալ չէր կարող։
Անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակի բացակայությունն ինքնին բացառում է դրա սահմանների անցման վերաբերյալ վերլուծություններ անելու անհրաժեշտությունը, թեև ակնհայտ է, որ ծեծկռտուքին երկու կողմերից մասնակցել են ըստ էության հավասար քանակով անձինք, տուժող Վահե Մուրադյանի և ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանի ֆիզիկական հնարավորություններն էականորեն չեն տարբերվել, մինչ դանակով մահացու հարված պատճառելը և առհասարակ ողջ ծեծկռտուքի ընթացքում ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանը որևէ լուրջ վնասվածք չի ստացել, սակայն այնուամենայնիվ, դանակ է գործադրել, ծեծկռտուքը տեղի է ունեցել բնակելի շենքերի բակում գտնվող բացօթյա տաղավարում, ժամը 14։30-ի [սահմաններում], բնակիչների տեսադաշտում, որոնց մի մասը դիտողություն են արել վիճաբանողներին՝ պահանջելով ծեծկռտուքը դադարեցնել։
Ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
(...)
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2017 թվականի հունվարի 11-ին կատարված հարցման արդյունքների), երիտասարդ լինելը (ծնվել է 1996 թվականին), ՀՀ զինված ուժերում ծառայելը (ըստ OL սերիայի 00049128 համարի զինվորական գրքույկի), «2016 թվականի ապրիլյան քառօրյա պատերազմին» մասնակցելը (ըստ ՊԲ 38043 զորամասի հրամանատար Կ.Ջալավյանի և նույն զորամասի հրամանատարի ԱՀՏԱ գծով տեղակալ Գ.Պետրոսյանի կողմից տրված շնորհակալական նամակի), բազմիցս պարգևատրվելն ու խրախուսվելը (ըստ Աբովյանի «Զարեհ Սահակյանցի անվան» երաժշտական դպրոցի լրիվ դասընթացն անցնելու թիվ 2382 գերազանցության վկայականի, Հայոց ցեղասպանության 95-րդ տարելիցին նվիրված երաժիշտ կատարողների «Վերածնունդ» միջազգային երկրորդ մրցույթ-փառատոնի կազմկոմիտեի համանախագահներ Լ.Սարգսյանի և Կ.Ավդալյանի կողմից տրված դիպլոմի, ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության կողմից տրված գովասանագրերի, Կոտայքի մարզպետ Կ.Շահգալդյանի կողմից տրված հավաստագրի և դիպլոմների), իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` բնակության և ուսման վայրերում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Կոտայքի մարզի Ակունք համայնքի ղեկավար Հ.Ռուբենյանի և «Ակունքի միջնակարգ դպրոց» ՊՈԱ կազմակերպության տնօրեն Ի.Սարգսյանի հաստատած բնութագրերի), տուժող Վահե Մուրադյանին հուղարկավորության ծախսերը կամովին (Դատարանի համոզմամբ՝ նաև ամբողջությամբ) փոխհատուցելը։
Դատարանն ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանի նկատմամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված է պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով, իսկ 113-րդ հոդվածի 1-րդ մասով` այլընտրանքային պատժատեսակներ` կալանքի կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված պատժատեսակների ընտրության, երկու հոդվածներով նշանակվող պատիժների չափերի, տվյալ հոդվածներով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ կամ պատժաչափ նշանակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով հանցանքների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու, նշանակվող պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հարցերը։
Ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորում, ինչը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57-րդ հոդվածի 1-ին մասի ուժով` խոչընդոտում է նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ավելի մեղմ պատժատեսակի՝ կալանքի նշանակումը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանի անձը, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրան վերագրվող հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը (անձի կյանքի դեմ ուղղված առանձնապես ծանր հանցագործություն է), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-րդ մասով կատարած արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը (անձի կյանքի դեմ ուղղված միջին ծանրության հանցագործություն է), ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների բացակայությունը` Դատարանը փաստում է, որ վերջինիս նկատմամբ պատիժներ, ինչպես նաև վերջնական պատիժ կարող է նշանակվել բացառապես ազատազրկման ձևով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի տվյալ հոդվածներով նախատեսված պատժամասի սահմաններում, իսկ նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, խիստ պատիժ նշանակելու վերաբերյալ տուժող կողմի դիրքորոշումները Դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ և վերջնական պատիժ նշանակելիս և վերջնական պատժի կրման նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն` եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է միջին ծանրության կամ առանձնապես ծանր հանցանքներ, ապա վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով, այսինքն` առանձնապես ծանր և միջին ծանրության հանցագործությունների կատարման մեջ մեղսագրվող ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս կիրառելի է նաև պատիժները լրիվ գումարելու կանոնը։
Վերոնշյալ վերջնական պատիժն ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանը պետք է կրի, այն արդարացի և անհրաժեշտ է սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, ամբաստանյալին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։
Քննարկելով ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այդ խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերը բացակայում են` պայմանավորված նրան իրական պատժի` ազատազրկման դատապարտելու և դատավճռի կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությամբ։ Միաժամանակ անդրադառնալով ամբաստանյալի պատժի կրման սկիզբը հաշվարկելու և անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցելու հարցերին` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանի պատժի կրման սկիզբն անհրաժեշտ է հաշվարկել վերջինիս փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից՝ 2017 թվականի հունվարի 11-ից, որի դեպքում նրան կալանքի տակ պահելու ժամկետը լրացուցիչ հաշվակցելու անհրաժեշտությունը վերանում է, քանի որ հաշվակցման ենթակա ժամկետը, առանց ընդհատման, ընդգրկում և ընդգրկելու է 2017 թվականի հունվարի 11-ից մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ընկած ողջ ժամանակահատվածը»:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ամբաստանյալ Կարեն Հովհաննեսի Չատիկյանի պաշտպան Երեմ Սարգսյանը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանել և Կարեն Չատիկյանին արդարացնել, կամ Կարեն Չատիկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 108-րդ հոդվածի 1-ին մասով կամ 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 14-րդ կետով, կամ Կարեն Չատիկյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները մեղմացնել:
Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում, մասնավորապես նշված է.
Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի էական խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա:
Սույն քրեական գործի նախաքննությունն իրականացվել է քրեադատավարական բազմաթիվ նորմերի էական խախտումներով, որոնց մի մասը ոչ միայն չի վերացվել դատաքննության ընթացքում, այլև Առաջին ատյանի դատարանը շարունակել է այդ խախտումները և հասցրել իրենց տրամաբանական ավարտին:
Քրեական հետապնդման մարմինների և Առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ են տրվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի սկզբունքների և այլ ընդհանուր դրույթների կոպտագույն և էական խախտումներ, մասնավորապես` Կարեն Չատիկյանի արդար դատաքննության, այդ թվում` պաշտպանության իրավունքների, ինչպես նաև օրինականության, անմեղության կանխավարկածի և մրցակցության սկզբունքների խախտումներ, որոնք ազդել են սույն քրեական գործի լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննության վրա, այսինքն` դրանց հետևանքով հնարավոր չի եղել լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի բացահայտել գործի բոլոր էական հանգամանքները: Քանի որ այդ խախտումները չեն վերացվել, իսկ մի մասն էլ չէր կարող վերացվել դատական քննության ընթացքում, ուստի դրանք ազդել են սույն քրեական գործով կայացվելիք վերջնական որոշման վրա:
Քրեական գործի նյութերից ակնհայտ է, որ քննությունը կատարվել է թերի, ոչ օբյեկտիվ և միակողմանի` Կարեն Չատիկյանին մեղսագրվող արարքը հիմնավորելու միակ նպատակով, այդ ընթացքում անտեսելով նրան արդարացնող և նրա անմեղության մասին վկայող ապացույցները: Իր հերթին, Առաջին ատյանի դատարանը, որևէ գնահատական չտալով քրեական հետապնդման մարմինների կողմից թույլ տրված քրեադատավարական նորմերի էական խախտումներին, արձանագրել է, որ ի պաշտպանություն ամբաստանյալի բերված փաստարկները հնարավոր չէ հաստատված համարել դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով, ինչով էլ իր հերթին խախտել է Կարեն Չատիկյանի անմեղության կանխավարկածը, ինչպես նաև օրինականության և մրցակցության սկզբունքները: Բացի այդ, Առաջին ատյանի դատարանը սխալ է վերլուծել և գնահատել գործով ձեռք բերված ապացույցները:
Ի հիմնավորումն իր փաստարկների` բողոքաբերը մեջբերել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի մի շարք դրույթներ, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներ, որոնց լույսի ներքո վերլուծելով գործի փաստական հանգամանքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` գտել է, որ Կարեն Չատիկյանը չէր կարող մեղավոր ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքով, քանի որ նա գտնվել է անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակում, կամ առնվանզ թույլ է տվել անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում, կամ էլ գոնե տուժողին մահ պատճառելու դիտավորություն չի ունեցել:
Սույն քրեական գործը հարուցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, սակայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործ չէր կարող հարուցվել, քանի որ քրեական գործ հարուցելու պահին բացակայել են տուժող Ռաֆի Մարտիրոսյանի առողջությանը հենց ծանր վնաս պատճառելու վերաբերյալ փաստական տվյալները, այդ թվում` դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությունը: Նախաքննության մարմինը նման մոտեցում է ցուցաբերել, որպեսզի կարողանա առանց տուժողի բողոքի առկայության հարուցել քրեական գործ, քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա: Հետևաբար, առանց օրինական կարգով հարուցված քրեական գործի առկայության` Կարեն Չատիկյանին չէր կարող մեղադրանք առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով, հետևաբար նաև նա Առաջին ատյանի դատարանի կողմից չէր կարող մեղավոր ճանաչվել այդ հոդվածով:
Առաջին ատյանի դատարանը դուրս է եկել Կարեն Չատիկյանին առաջադրված մեղադրանքի սահմաններից, հանդես գալով մեղադրանքի կողմում, նոր մեղադրանք է ձևակերպել նրա համար, ինչով ոչ միայն խախտել է արդար դատաքննության իրավունքը, այլև մրցակցության և անմեղության կանխավարկածի սկզբունքները: Մասնավորապես` Առաջին ատյանի դատարանն իր դատավճռում, փորձելով հերքել Կարեն Չատիկյանի կողմից անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակում գտնվելու վերաբերյալ պաշտպանության կողմի փաստարկներն ու հիմնավորումները, նշել է, որ ծեծկռտուքն առաջացել է Կարեն Չատիկյանի կողմից Անրի Ալեքսանյանին բռունցքով հարվածելու փորձից հետո: Այդպիսով Առաջին ատյանի դատարանը, քրեադատավարական օրենքի կոպիտ խախտմամբ, ի վնաս Կարեն Չատիկյանի հաստատված է համարել առերևույթ հանցագործության հատկանիշներ պարունակող այնպիսի արարքի կատարման մասին վկայող փաստական հանգամանքներ, որոնք նույնիսկ մեղադրանքի կողմը հաստատված չի համարել:
Առաջին ատյանի դատարանը ճիշտ չի գնահատել Կարեն Չատիկյանի անձը բնութագրող հանգամանքները, պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող բազմաթիվ հանգամանքների առկայությունը և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, որպես պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք չի դիտարկել նաև այն, որ նրա արարքը պայմանավորված է եղել տուժողների վարքագծի հակաօրինականությամբ և հակաբարոյականությամբ, ուստի այդ առումով Առաջին ատյանի դատարանի նշանակած առանձին պատիժները և վերջնական պատիժը չեն կարող համարվել արդարացի:
Վերաքննիչ դատարանում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Դատական նիստի ժամանակ ամբաստանյալ Կ.Չատիկյանը և նրա պաշտպան Ե.Սարգսյանը պնդեցին ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և խնդրեցին այն բավարարել:
Տուժողի իրավահաջորդ Տ.Մուրադյանը և նրա ներկայացուցիչ Ն.Մկրտչյանն առարկեցին ներկայացված վերաքննիչ բողոքի դեմ և խնդրեցին այն մերժել` Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնելով անփոփոխ:
Դատախազ Հ.Չախոյանը Վերաքննիչ դատարանին հասցեագրված գրությամբ խնդրել է աշխատանքային ծանրաբեռնվածության պատճառով գործը քննել իր բացակայությամբ` միաժամանակ նշելով, որ առարկում է ներկայացված վերաքննիչ բողոքի դեմ և խնդրում է այն մերժել` Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնելով անփոփոխ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով բողոքի վերաբերյալ ստացված քրեական գործը` Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը.
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում Վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում անդրադառնալ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից Կարեն Չատիկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղավոր ճանաչելու իրավաչափության հարցին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«(…)
«3. Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն`
«Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին [1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը; 2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին; 3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը; 4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն] տալիս է հաստատող պատասխաններ»:
Սիրակ Սաքանյանի գործով 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«[Ա]պացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով, այդ պատճառով ՀՀ քրեադատավարական օրենքն օգտագործում է «ապացույցների համակցություն» հասկացությունը: Ակնհայտ է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում»:
Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը (…) վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ՝ փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ՝ վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ՝ բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները:
Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները պետք է հիմնվեն գործում առկա փաստական տվյալների վրա:
(…)
Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի գործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում:
(…)
[Ք]րեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած»:
Վերոգրյալ իրավական նորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման է ենթարկել դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատել վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ինչի արդյունքում իրավաչափ եզրահանգում է կատարել առ այն, որ ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ կատարելու հանգամանքն Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել մեղադրական դատավճռի հիմքում դրված` քրեական գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղադրական դատավճռի հիմքում դրված ապացույցների համակցությունը բացառում է Կարեն Չատիկյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ չկատարելու ողջամիտ հավանականությունը:
Վերաքննիչ դատարանն ընդունելի չի համարում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործ հարուցելու անիրավաչափության վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքի փաստարկները` նկատի ունենալով, որ քրեական գործ հարուցելու պահին վարույթն իրականացնող մարմնի տրամադրության տակ եղել է Ռաֆի Մարտիրոսյանի կողմից ձախ սրունքի առաջնային մակերեսի ծակած-կտրած վերքի ձևով մարմնական վնասվածք ստանալու վերաբերյալ տվյալներ, իսկ այս կամ այն իրավաբանական որակմամբ քրեական գործ հարուցելու անհրաժեշտությունը հիմնավորող փաստերը պարտադիր չէ, որպեսզի բավարարեն այն նույն սանդղակին, որն անհրաժեշտ է այդ նույն իրավաբանական որակմամբ անձին մեղադրանք առաջադրելը կամ դատապարտելը հիմնավորելու համար:
Վերաքննիչ դատարանն ընդունելի չի համարում նաև Առաջին ատյանի դատարանի կողմից Կարեն Չատիկյանին առաջադրված մեղադրանքի սահմաններից դուրս գալու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքի փաստարկները` նկատի ունենալով, որ ծեծկռտուքը Կարեն Չատիկյանի կողմից Անրի Ալեքսանյանին բռունցքով հարվածելու փորձից առաջանալու վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումը կատարվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ և 127-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` գործով ձեռք բերված ապացույցների ստուգման և գնահատման շրջանակներում, իսկ Կարեն Չատիկյանը մեղավոր չի ճանաչվել Անրի Ալեքսանյանին բռունցքով հարվածելու փորձ կատարելու համար:
Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքում նշված մյուս փաստարկներին, ապա Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ դրանք արդեն իսկ քննարկման առարկա են դարձվել Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում, որի պատճառաբանությունները կառուցված են տրամաբանորեն կապված և գործի փաստական հանգամանքներից բխող հստակ, որոշակի և համոզիչ հետևությունների վրա, և որպես այդպիսին ընդունելի են Վերաքննիչ դատարանի համար:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղավոր ճանաչելու անիրավաչափության վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքի փաստարկները հիմնավոր չեն:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում Վերաքննիչ դատարանը պետք է անդրադառնա նաև ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանի նկատմամբ նշանակված պատիժների համաչափության հարցին:
Կարեն Չատիկյանին վերագրվող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան որպես պատիժ նախատեսում է ազատազրկում` ութից տասնհինգ տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան` կալանք՝ մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը՝ ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ԵՇԴ/0143/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից։ Արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների` հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության մեղքի ձև, շարժառիթ, նպատակ, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։
Վերոգրյալ իրավական նորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո անդրադառնալով ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանի նկատմամբ պատիժներ նշանակելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հիմնավորումներին` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանի նկատմամբ պատիժների տեսակը և չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը), ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործությունների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, որպիսի պայմաններում ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է համաչափ ռեալ (իրական) պատիժներ, այդ թվում` հանցանքների համակցությամբ, որոնք բխում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով սահմանված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից (համապատասխանում են կատարված հանցանքների ծանրությանը, դրանք կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին, անհրաժեշտ և բավարար են նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար), ինչպես նաև կարող են ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն գործի փաստական հանգամանքներից չի բխում վերաքննիչ բողոքի փաստարկն առ այն, որ ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտարկվի նաև հանցագործությունը տուժողների հակաօրինական և հակաբարոյական վարքագծով պայմանավորված լինելը: Վերաքննիչ դատարանի նման եզրահանգումը պայմանավորված է նրանով, որ պարզաբանում ստանալու նպատակով տուժող Ռաֆի Մարտիրոսյանին և վերջինի ընկերներին հանդիպելու նախաձեռնությունը եղել է ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանինը, տեղի ունեցած խոսակցության ընթացքում Կարեն Չատիկյանը, Ռաֆի Մարտիրոսյանից պարզաբանում ստանալով, որ «դոդիկ» արտահայտությունն ուղղված չի եղել կոնկրետ անձի, այդ թվում՝ իր (Կարեն Չատիկյանի) դեմ, իր գործողություններով հանդիպումն ու բանավեճը վերածել է ծեծկռտուքի:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել նաև, որ վերաքննիչ բողոքում նշված մյուս հանգամանքներն իրենց համաչափ արտացոլումն են գտել Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանի նկատմամբ նշանակված պատիժներում:
Ամփոփելով վերոգրյալը` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանելու իրավաչափ հիմք չկա, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ չի տրվել այնպիսի դատական սխալ, որն ազդեցություն է ունեցել կամ կարող էր ազդեցություն ունենալ գործի ելքի վրա: Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ ամբաստանյալ Կարեն Չատիկյանի պաշտպան Երեմ Սարգսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը` մերժել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 361.1, 377-րդ, 385-րդ, 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Կարեն Հովհաննեսի Չատիկյանի պաշտպան Երեմ Սարգսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել` թիվ ԵԿԴ/0223/01/17 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2018 թվականի հոկտեմբերի 9-ի դատավճիռը թողնելով անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Կ.ՄԱՐԴԱՆՅԱՆ

Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ