Գործ ԵԿԴ/0221/01/17

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավա¬սության դա¬տարանը (այսուհետ` Դատարան )` հետևյալ կազմով,

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի«

քարտուղարությամբ` Հասմիկ Ջանազյանի,
Դարինա Բեգլարյանի և
Արուսյակ Ոսկանյանի,
մասնակցությամբ`

մեղադրող` Հայկ Պետրոսյանի,
տուժող` Լեռնիկ Ստեփանյանի,

պաշտպան(հանրային)` Մարինե Ֆարմանյանի,


նույն Դատարանում` դռնբաց դատական նիստում« արա¬գաց¬ված դա¬տա¬կան քննության կար¬գով քննեց և 2018թ. մարտի 16-ին ավարտեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
Կարեն Գուրգենի Վարդանյանի` (ծնված 1971թ. հունիսի 4-ին, Երևան քաղաքում, ազգութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, ամուրի, նախկինում դատա¬պարտ¬ված ԵՇԴ/0204/01/15 գործով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհա¬նուր իրավա¬սության դատարանի 2017թ. հուլիսի 26-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 5-րդ կետերով, 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 38-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ` ազատազրկման 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամ¬կետով, հաշվառ¬ված է Երևան քաղաքի Արագածի փողոցի 5-րդ տանը, սույն գործով նրան մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տես¬ված հան¬¬ցա¬վոր արարքի կատարում, որևէ խա¬փանման միջոց չի ընտրվել)։

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 62221617 քրեական գործը ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում 2017թ. հուլիսի 24-ին հարուցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հան¬ցագործության հատկա¬նիշ¬նե¬րով` գործով ամբաստանյալ Կարեն Վարդանյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերի շրջանակում նոր հանցագործության՝ սուտ մատ¬նութ¬յուն կա¬տա¬րելու դեպքի առթիվ։
2017թ. օգոստոսի 4-ին Կարեն Վարդանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
2017թ. օգոստոսի 15-ին քրեական գործը Կարեն Գուրգենի Վարդանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հաստատված մեղադ¬րա¬կան եզրա¬կացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հանուր իրա¬վա¬սության (սույն դատական ակտի կայացման պահին` Երևան քաղաքի ընդհա¬նուր իրավա¬սության) դատա¬րան, դատարան մուտքագրվել է 2017թ. օգոստոսի 17-ին նախագահողին փաստացի հանձնվել է 2017թ. օգոստոսի 18-ին, նույն օրը ընդունվել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատական քննության։

Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը.
Նախաքննական մարմինը գործով ամբաստանյալ Կարեն Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գոր¬ծության հատ¬կանիշ¬ներով մե¬ղադ¬րանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա, «հանդիսանալով Երևան քաղաքի Կենտ¬րոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատա¬րանում քննվող թիվ ԵՇԴ/0204/01/15 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 5-րդ կետերով, 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով որպես ամբաստանյալ, 2017թ. մայիսի 25-ին և 2017թ. հունիսի 26-ին կայացած դա¬տական նիստերի ընթացքում, նախազգուշացված լինելով սուտ մատնություն կատարելու համար նախա¬տեսված քրեական պատասխանատվության մասին, և գիտակցելով, որ իր տրամադրած տե¬ղե¬կատվությունը կեղծ է, հաղորդում է տվել այն մասին, թե, իբր, նույն քրեական գործի նա¬խաքննութ¬յան ընթացքում որպես կասկածյալ հարցաքննությունների, ապա նաև առերեսման ժամա¬նակ դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չի հայտնել, սակայն հար¬ցաքննութ¬յուններն ու առերեսումն իրականացրած քննիչներն իրեն ներկայացրել են նշված քննչական գոր¬ծողությունների վերաբերյալ կազմված արձանագրություններ՝ իր կողմից չհայտնած տեղեկութ¬յունների պարունակությամբ, որոնք ինքն առանց կարդալու ստորագրել է։
Բացի այդ, 2015թ. ապրիլ ամսին ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի բաժին ներկայանալուց հետո նույն բաժնի աշխատակիցներն իր նկատմամբ բռնություն են գործադրել՝ պահանջելով տե¬ղե¬կություններ հայտնել նույն քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 5-րդ կետերով, 38-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ամբաստանյալ, իր հանցակից Բաղդասար Խալաթյանի գտնվելու վայրի վերաբերյալ։
Վերոգրյալ հաղորդմամբ Կարեն Վարդանյանը հայտնել է տեղի չունեցած դեպքերի մասին, միևնույն ժամանակ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչներին հանիրավի մեղադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված ծանր հանցագործության, այն է՝ ծանր հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով ապացույցներ կեղծելու, իսկ ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի բաժնի աշխա¬տակիցներին հանիրավի մեղադրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախա¬տեսված ծանր հանցագործության՝ բռնություն գործադրելով զուգորդված պաշտոնեական լիազո¬րութ¬յուններն անցնելու մեջ»։

Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալ Կարեն Վարդանյանը միջնորդեց գործը քննել դա¬տա¬կան քննության արագացված կարգով` հայտարարելով« որ վերը նշված միջ¬նոր¬¬դութ¬¬յունը ներ¬կա¬յաց¬նում է կամավոր` նախա¬պես խորհրդակցելով իր պաշտպանի հետ« գիտակ¬ցում է արա¬գացված կար¬գով դատաքննութ¬յուն անցկացնելու իրավական հետևանք¬ները։ Ամ¬բաս¬¬¬տան¬յալը նաև հայտարա¬րեց« որ առաջադրված մե¬ղադրանքն իրեն պարզ և հասկանալի է« հա¬¬մա¬ձայն է դրա հետ« ավելին` առա¬¬ջադրված մեղադրան¬ք¬ում իրեն լիովին մեղավոր է ճանա¬չում։
Քննության առնելով ամբաստանյալ Կարեն Վարդանյանի վերոնշյալ միջնոր¬դութ¬յունը« հաշվի առ¬նելով այն, որ մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս գործն արա¬գաց¬ված դա¬տաքննութ¬յան կար¬գով քննե¬լու դեմ չէր առարկել և ըստ էության համաձայնել էր, տու¬ժող Լեռնիկ Ստեփանյանը` ևս, նկատի ունե¬նալով« որ ամ¬բաս¬տան¬յալը չա¬փահաս է« մեղ¬սու¬նակ« արձանագրելով, որ առկա են ՀՀ քրեա¬կան դատա¬վա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդված¬ներով նախա¬տեսված` գործն արա¬գացված դա¬տաքննութ¬յան կար¬գով քննելու հիմ¬քն ու բոլոր պայ¬ման¬ները` Դա¬տա¬¬րա¬նը« հա¬մա¬պա¬տաս¬¬խան որոշ¬ման կայաց¬¬մամբ« գործը քննեց արա¬գաց¬ված դա¬տաքննութ¬յան կար¬գով։

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով Կարեն Վարդանյանին առա¬ջադրված մե¬ղադրանքը Դա¬տարանը հաստատված համարեց հետևյալ ապա¬ցույց¬ներով` գործով ամբաստանյալ Կարեն Վարդանյանի խոստովա¬նական, տուժող Լեռնիկ Հայկի Ստեփանյանի, վկաներ Ռաֆայել Հարությունի Պողոսյանի, Գրիգոր Վահրամի Սամվելյանի, Լևոն Հովհաննեսի Անտանոսյանի և Արարատ Ռազմիկի Մանուկյանի ցուցմունք¬ներով, ինչպես նաև որպես ապացույց ճանաչված փաստաթղթերի` զննված և քրեական գործին կցված, Կարեն Վարդան¬յանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերի պատճեններով և Կարեն Վարդան¬յանի 2017թ. մայիսի 25-ին և 2017թ. հունիսի 26-ին դատարանում կատարած հայտարարությունները պարունակող լազե¬րա¬յին սկավառակների առկայությամբ։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարա¬նը հան¬գում է այն հետևության« որ ամբաստանյալ Կարեն Վարդանյանին առաջադրված մեղադ¬րանքի հիմ¬քում դրված այդ ապա¬ցույցներն ըստ էության հա¬մա¬պա¬տաս¬խանում են ՀՀ քրեա¬կան դա¬տա¬¬վա¬րութ¬¬յան օրենսգրքով սահմանված թույլատրելիության և վերա¬բերե¬լիության« իսկ համակ¬¬ցութ¬¬¬յամբ գործի ճիշտ լուծման տեսանկյու¬նով` բավարա¬րութ¬յան չափա¬նիշ¬ներին։
Դատարանը հաստատված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Կարեն Վարդանյանը նրան մեղ¬սագրվող արարքը կատարել է մե¬ղա¬վորութ¬յամբ, այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով որակված են ճիշտ, վերջինս քրեա¬կան պատաս¬խա¬նատ¬վութ¬յան ու պատժի ենթա¬կա է այդ հոդվածի համապա¬տասխան մասով և կետով։
Ամբաստանյալ Կարեն Վարդանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հան¬ցա¬¬¬գոր¬¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատա¬րած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն ար¬դարացի« համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը« այն կա¬տա¬րելու հան¬գա¬մանք¬ներին« հան¬¬ցավորի անձնա¬¬վորությանը« անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է« որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հան¬րության համար վտան¬¬գա¬վո¬րության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատաս¬խա¬նատ¬վությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակ¬տի հիմ¬¬նա¬վո¬րումները« այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները« պարտադիր են դատարանի հա¬մար նույ¬¬¬նանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը« Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմ¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով նախատեսված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղ¬¬մաց¬նող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դա¬տա¬րանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առա¬ջին մասում նշված չեն։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Կարեն Վարդանյանի որպես պատասխա¬նատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հանգամանք է գնահատում խոստովանական ցուցմունքներ տալը և դեռևս մինչ¬դատական վարույթից անկեղծորեն զղջալը։
Դատարանը ամբաստանյալ Կարեն Վարդանյանի պատասխանատվությունը և պա¬տիժը ծան¬րաց¬նող հանգամանքներ չարձանագրեց՝ հաշվի առնելով նաև այն հանգամանքը, որ սույն գործով նրան վերագրված արարքը կատարելու պահին վերջինս դատվածություն չի ունեցել։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ Կարեն Վարդանյանի նկատ¬¬մամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված է պատիժ բացառապես ազա¬տազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով քննարկ¬ման ենթակա են՝ նշանակվող պատժի չափի, ավելի մեղմ պատժա¬չափ նշա¬նա¬կելու (ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. հուլիսի 26-ին կայացված դատավճռով, սակայն հան¬¬ցագոր¬ծությունների համակցությամբ վերջնա¬կան պատիժ նշանակելու, դրա չափի, ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող վերջ¬նական պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածի կի¬րա¬ռում) հար¬ցերը։
Ամբաստանյալ Կ.Վարդանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս Դատա¬րանը հաշվի է առ¬նում նաև այն, որ վերջինս սույն գործով նրան վերագրվող հանցավոր արարք¬ը կատա¬րել է 2017թ. մայիսի 25-ին և 2017թ. հունիսի 26-ին, այսինքն՝ մինչև ԵՇԴ/0204/01/15 քրեական գործով վերջնական դատական ակտ կայացնելը, այսինքն՝ հանցանքը կատարելիս չուներ դատվածություն։ Դատա¬րանը նաև փաստում է, որ նման պայմաններում ամբաստանյալ Կ.Վարդանյանի նկատմամբ սույն գործով վերջնական պատիժ պետք է նշա¬նակել ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 66-րդ հոդ¬վածի 6-րդ մասի կիրառմամբ, հանցագործութ¬յունների համակցութ¬յամբ` սույն դա¬տավճռով նշանակ¬ված պատժին մասնակիորեն գումարելով նախորդ դատական ակտով` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. հուլիսի 26-ի դատավճռով նշանակված 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամ¬կետով ազատազրկման 5 (հինգ) տարին։ Դատարանն արձանագրում է նաև, որ վերոնշյալ վերջնական պատիժն ամբաստանյալ Կ.Վարդանյանը պետք է կրի։ Այդ պատիժն է արդա¬րացի և անհրաժեշտ նրան ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծութ¬յունների կատա¬րումը կանխելու և սոցիալական արդարությունը վերա¬¬¬կանգ¬նելու համար։
Դատարանն արձանագրում է, որ հաշվի առնելով սույն գործով ամբաստանյալ Կ.Վարդան¬յանի այլ գործով արգելանքի տակ գտնվելու փաստը՝ սույն քրեական գործով նրա նկատմամբ դեռևս մինչդատական վարույթից որևէ խափանման միջոց չի ընտրվել։ Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Վարդանյանի պատժի կրման սկիզբն սույն դատական ակտով անհրաժեշտ է հաշ¬վարկել 2017թ. հուլիսի 26-ին կայաց¬ված դատավճռով սահմանված կարգով՝ 2015թ. ապրիլի 3-ից՝ հաշվի առնելով, որ վերջինս այդ պահից մինչև օրս, առանց ընդհատման, գտնվում է անազա¬տության մեջ։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կա¬յացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների« դա¬տա¬կան ծախ¬սե¬րի« գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի« քաղա¬¬քա¬ցիական հայ¬ցի հար¬ցե¬րին, սակայն Դատարանը« պարզելով« որ ամբաստանյալ Կ.Վարդանյանի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, նրա դեմ քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, սույն քրեա¬կան գործում բացակա¬յում են իրեղեն ապա¬ցույցները, սահմա¬նա¬փակվում է այդ փաստերի ար¬ձանագրմամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-8-րդ կետերով թվարկ¬ված դատական ծախսերը« ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 8-րդ մա¬սի հա¬մա¬¬¬ձայն« ամ¬բաստանյալ Կարեն Վարդանյանից բռնագանձման ենթակա չեն։
Գնահատելով և ամփոփելով մեղադրանքի հիմքում ապացույց¬ները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեա¬կան դա¬տա¬վա¬¬րա¬կան օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ, ինչպես նաև 375.1-375.4-րդ հոդ¬ված¬ներով, Դա¬տա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

Կարեն Գուրգենի Վարդանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատ¬¬մամբ նշա¬նակել պատիժ` ազա¬տազրկում 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ սույն դատավճռով նշա¬նակված պատժին մասնակիորեն գումարելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬ներ¬¬ի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. հուլիսի 26-ի դատավճռով նշանակված պատ¬ժից 5 (հինգ) տարի ժամկետով ազատազրկումը` Կարեն Գուրգենի Վար¬դանյանի նկատմամբ որպես վերջ¬նական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 6 (վեց) տարի ժամկետով։
Կարեն Վարդանյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվարկել 2017թ. հուլիսի 26-ին կայաց¬ված դատավճռով սահմանված կարգով՝ 2015թ. ապրիլի 3-ից։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված` գործն արագացված դատական քննության կար¬գով քննելու պատճառաբանությամբ։
Դատավճիռը ստացման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեա¬կան դա¬տարան` բացառությամբ գործի փաստական հանգամանքների վերաբերյալ Դատա¬րանի հետևությունների։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ