ԵԿԴ/0211/01/17


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
04 սեպտեմբերի 2018թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
դատարանը`

նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Հ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
տուժող Ա.ՍԱՖԱՐՅԱՆԻ
տուժողի ներկ. Ա.ՄՀԵՐՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Ռ.ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆԻ
պաշտպան Պ.ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ

դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Ռոման Ալբերտի Ալեքսանյանի` ծնված 22.12.1993թ. ք.Էջմիածնում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքա-ցի, ամուրի, միջնակարգ կրթությամբ, առողջ, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, բը-նակվում է` ք.Վաղարշապատ, Բաղրամյան փողոց, 24-րդ շենք, բնակարան հ. 24, արգելան-քի տակ է 2017թ. հունիսի 20-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով։
Ամբաստանյալ Ռ.Ալեքսանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2017թ.-ի հունիսի 16-ին աշխատանքի անցնելով «Անդրանիկ Սաֆարյան» Ա/Ձ-ում՝ որպես Երևան քաղաքի Դանիել Վարուժան 28/1 հասցեում գտնվող «Աստղիկ» բժըշ-կական կենտրոնի առաջին հարկում գործող սրճարանի մատուցող, օգտվելով գանձապահ Մհեր Պստեյանի ժամանակավոր բացակայությունից, ժամը 15։30-ին ապօրինի մուտք գոր-ծելով պահեստարան հանդիսացող սրճարանի դրամարկղ՝ գաղտնի հափշտակել է զգալի չա-փերով 260.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար՝ Անդրանիկ Սաֆարյանին պատճառելով զգալի չա-փերով գույքային վնաս։
Այնուհետև, Ռ.Ալեքսանյանը 2017թ.-ի հունիսի 18-ին՝ ժամը 20։30-ի սահմաններում, ա-վազակային հարձակում կատարելու դիտավորությամբ մուտք է գործել Երևան քաղաքի Մաշ-տոցի պողոտայի 15 հասցեում գործող «Նատալի Ֆարմ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող դե-ղատուն« այնուհետև իր մոտ եղած, որպես զենք օգտագործվող ատրճանակի նմանվող ա-ռարկայով հիշյալ դեղատան աշխատակիցներ Նելլի Գրիգորյանի և Արուսյակ Վարդան-յանի վրա հարձակվելով և կյանքի ու առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադ-րելու սպառնալիքով պահանջել է դեղատան դրամարկղում առկա բոլոր դրամական միջոց-ները, որից հետո տեսնելով, որ դրամարկղը գտնվում է բաց վիճակում, վերոնշված սպառնա-լիքների ազդեցության ներքո ճնշելով Ա.Վարդանյանի կամքը և դիմադրությունը՝ դրամարկ-ղից հափշտակել է 150.000 ՀՀ դրամ գումար և դիմել փախուստի»։
Ամբաստանյալ Ռ.Ալեքսանյանը` մինչև դատաքննությունն սկսվելը, միջնորդեց կիրա-ռել արագացված դատական քննության կարգ և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկա-յացնում է կամավոր` իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, առաջադրված մեղադ-րանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները։
Դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի միջնորդությունը բավարարվել է և դատա-կան քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով, նկատի ունենալով նաև, որ մեղադրո-ղը դատարանի առաջարկությամբ փոխեց իր դիրքորոշումն ու չառարկեց դատական քննութ-յան արագացված կարգ կիրառելու դեմ, թեև մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս առարկել էր դրա դեմ, իսկ տուժողի ներկայացուցիչը և տուժողները չեն առարկել ամբաս-տանյալի միջնորդությանը։
Դատարանը, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալի հա-մաձայն լինելու հանգամանքն ու հանգելով եզրակացության, որ մեղադրանքը, որի հետ հա-մաձայնվեց ամբաստանյալը, հիմնավորված է և հաստատվում է քրեական գործով հավաք-ված ապացույցներով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռ.Ալեքսանյանը կատարել է հանցանք-ներ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, որոնցով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկ-վի։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատիժների տեսակն ու չափը որո-շելիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործություննրի բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և հետևանքները, հանցագործություննե-րից հետո նրա դրևսորած վարքագիծը, այնպես էլ արագացված կարգով անցկացված դատա-կան քննության ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատաս-խանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Ռ.Ալեքսանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա համաձայնվեց մեղադրանքի հետ և անկեղծորեն զղջաց կատարած հանցանքների համար։
Որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալ՝ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը« դա կատարելու հանգամանքներին« հանցավորի անձնավորությանը« անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանք-ներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակ-վում է« եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
Մեջբերված իրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբեր-յալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07« ՎԲ-142/07« ՎԲ-192/07« ՎԲ-201/07« ԵՇԴ/0029/01/08« ԵԿԴ/0042/01/11« ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումնե-րում։ Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրա-վունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրա-վական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Պատիժն ար-դարացի է« եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը« ինչպես նաև բավարար պատ-ժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահան-ջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի« իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևա-վորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի« հան-ցավորի անձի« պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահո-վելու անհրաժեշտությունից։
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալները, նկատի ունենալով գործի փաստական հանգամանքները, հանցագործությունների կատարաման եղանակները և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանա-տվության անհատականացման ու պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հետևության, որ կատարած հանցագործությունների համար ամբաստանյալը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետեր պետք է դատապարտվի ազատազրկման և կրի նշանակված պատիժը, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրե-ական օրենսգքրի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ այն պայմանականորեն չկիրառելը կամ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված նվազ խիստ պատիժը անհրաժեշտ ու բավարար չեն կարող համարվել սոցիալական արդարությունը վե-րականգնելու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար, այ-սինքն՝ նրա ուղղվելը հնարավոր է միայն ազատազրկման դատապարտվելու և նշանակված պատիժը կրելու պայմաններում։
Տուժողներն ու տուժողի ներկայացուցիչը քաղաքացիական հայցեր չեն հարուցել։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ թեև նախաքննության ընթացքում ամբաստանյա-լի գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշում է կայացվել, սակայն փաստացի նման գույք չի հայտնաբերվել և կոնկրետ որևէ գույքի վրա կալանք չի դրվել, գտնում է, որ գույքի վրա դրված կալանքի վերացման հարց սույն դատավճռով չի կարող քննարկվել։
Դատարանը, քննության առնելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված դեղնավուն տոպրակը՝ որպես արժեք չներկայացնող իր, պետք է ոչնչացվի։
Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաս-տանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանքը, մինչև դատավճռի օրինա-կան ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնվի անփոփոխ։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 119-րդ, 357-րդ, 359-րդ, 360-րդ և 3753-րդ հոդվածներով՝ դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ռոման Ալբերտի Ալեքսանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նրան դատապարտել ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով, իսկ 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով՝ ազատազրկման 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ 150.000 (մեկ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով գույքի բռնագրավմամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, որպես վերջնական պատիժ՝ նշանակել ազատազրկում 7 (յոթ) տարի ժամկետով՝ 150.000 (մեկ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով գույքի բռնագրավմամբ։
Հիմնական պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2017թ. հունիսի 20-ից։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված դեղնավուն տոպրակը ոչնչացնել։
Ռ.Ալեքսանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ կալանքը, թողնել ան-փոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ