ԵԿԴ/0209/01/17


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
16 օգոստոսի 2017թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`

նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Մ.ԳԵՂԱՄՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Ա.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
պաշտպան Ա.ԹՈՎՄԱՍՅԱՆԻ

դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Արմեն Լևոնի Սարգսյանի` ծնված 15.11.1968թ. ք.Գյումրիում, ազգությամբ հայ, ՌԴ քաղաքացի, իր հայտարարությամբ՝ ամուսնացած և խնամքին 2 անձ, բարձրագույն կրթությամբ, առողջ, աշ-խատում է «Մնոգոգրաննի» ՍՊ ընկերությունում՝ որպես բժիշկ, չդատված, բնակվում է` ք. Մոսկվա, Սիվաշսկայա փողոց, 6-րդ շենք, 1-ին մասնաշենք, բնակարան հ. 147, ժամանակա-վորապես բնակվում է՝ ք.Երևան, Վ.Փափազյան փողոց, 16-րդ շենք, բնակարան հ. 35, արգե-լանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Ամբաստանյալ Արմեն Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2017թ. մայիսի 2-ին ապօրինի կերպով կրել է քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենք հանդիսացող գործարանային ար-տադրության ընդհանուր նշանակության որսորդական ծալովի սևեռվող շեղբով դանակ« որը նույն օրը՝ ժամը 18։00-ի սահմաններում« հայտնաբերվել է նրա տաբատի դիմացի աջ գրպա-նում ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում անձնական խուզարկության ժամանակ»։
Ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանը` մինչև դատաքննությունն սկսվելը, միջնորդեց կիրառել արագացված դատական քննության կարգ և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայաց-նում է կամավոր` իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մե-ղավոր է ճանաչում և գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնե-լու հետևանքները։
Դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի միջնորդությունը բավարարվել է և դատա-կան քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով, նկատի ունենալով նաև, որ մեղադրո-ղը, դատարանի առաջարկությամբ հայտնելով նոր դիրքորոշում, չառարկեց դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ, թեև մեղադրական եզրակացությունը հաստա-տած դատախազն առարկել էր դրա դեմ։
Դատարանը, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալի հա-մաձայն լինելու հանգամանքն ու հանգելով եզրակացության, որ մեղադրանքը, որի հետ հա-մաձայնվեց ամբաստանյալը, հիմնավորված է և հաստատվում է քրեական գործով հավաք-ված ապացույցներով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Սարգսյանը կատարել է հան-ցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, հանրութ-յան համար վտանգավորության աստիճանը և հետևանքները, այնպես էլ արագացված կար-գով անցկացված դատական քննության ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանք-ները։
Որպես ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա համաձայնվեց մեղադրանքի հետ և անկեղծորեն զղջաց կատարած հանցանքի համար։
Որպես ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանի անձը բնութագրող տվյալ՝ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա առաջին անգամ է դատապարտվում և բնութագրվում է դրական։
Ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը« դա կատարելու հանգամանքներին« հանցավորի անձնավորությանը« անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանք-ներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակ-վում է« եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
Մեջբերված իրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբեր-յալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07« ՎԲ-142/07« ՎԲ-192/07« ՎԲ-201/07« ԵՇԴ/0029/01/08« ԵԿԴ/0042/01/11« ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումնե-րում։ Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրա-վունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավա-կան ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Պատիժն արդա-րացի է« եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը« ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեա-կան օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի« իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետ-ևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավոր-վում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի« հանցա-վորի անձի« պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահո-վելու անհրաժեշտությունից։
Այսպիսով, հաշվի առնելով վերոգրյալները և ամբաստանյալի կատարած հանցավոր արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, նրա պատասխա-նատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները, պա-տասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունն ու ելնելով դատարանի մոտ ձևավորված նրա բարոյահոգեբանական և քրեաիրավական բնութագրերից ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման ու պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունք-ներից, դատարանը հանգում է հետևության, որ նա պետք է դատապարտվի տուգանքի, որպի-սի պատիժն անհրաժեշտ ու բավարար է սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։
Դատարանը, քննության առնելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված դանակը պետք է ոչնչացվի` որպես արժեք չներկայացնող հանցագործության գործիք։
Դատարանը, անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, գտնում է, որ ամբաս-տանյալ Ա.Սարգսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը՝ պետք է թողնվի անփո-փոխ։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 119-րդ, 357-րդ, 359-րդ, 360-րդ և 3753-րդ հոդվածներով՝ դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արմեն Լևոնի Սարգսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդ-վածի 4-րդ մասով և դատապարտել 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքի։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված դանակը ոչնչացնել։
Ա.Սարգսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստո-րագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ