ԵԿԴ/0213/01/1
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

25 դեկտեմբերի 2018թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը` նախագա-հությամբ՝ դատավոր Գ.Պողոսյանի, քարտուղարությամբ` Ն.Թումանյանի, մասնակցությամբ` մե-ղադրող Գ.Սարգսյանի, տուժողի ներկայացուցիչ Գ.Թադևոսյանի, ամբաստանյալ Ռ.Հարութ-յունյանի, պաշտպան Մ.Գրիգորյանի, դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով Ռաֆայել Էդմոնդի Հարությունյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և թիվ ԵԿԴ/0213/01/17 քրեական գոր-ծի վարույթը կարճելու մասին պաշտպանի միջնորդությունը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության քննիչ Կ.Հովհաննիսյանը 04.07.2013թ. որոշոմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 191-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 58206813 քրեական գործը։
ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության պետի 29.07.2013թ. որոշմամբ թիվ 58206813 քրեա-կան գործով կազմվել է քննչական խումբ։
Քննիչի 07.02.2014թ. որոշմամբ որոշմամբ Ռ.Հարությունյանը ներգրավվել է որպես մե-ղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշ-մամբ վերջինիս նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի 07.02.2014թ. որոշմամբ Ռ.Հարությունյանի նկատմամբ` որպես խափանման միջոց, կիրառվել է կալանքը 2 ամիս ժամկետով` կալանքի սկիզբը հաշվելով նրան կալանավորելու պահից։
ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀՀ ԱԱ մարմիններում քննվող և կիբերհանցագործութ-յունների գործերով վարչության պետի տեղակալ Ա.Փանոսյանի 27.05.2014թ. որոշմամբ թիվ 582068313 քրեական գործով մեղադրյալ Ռ.Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը փոփոխվել է և վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
Քննիչի 26.06.2015թ. որոշմամբ թիվ 58206813 քրեական գործի նյութերով հարուցվել է նոր՝ թիվ 58208315 քրեական գործը։
Քննիչի 27.07.2017թ. որոշմամբ Ռ.Հարությունյանին նախկինում առաջադրված մեղադ-րանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2017թ. օգոստոսի 1-ին թիվ 58208315 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ու-ղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա-վասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Ռաֆայել Էդմոնդի Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 1-ին մա-սով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «Հանդիսանալով կահույքի ներ-կրմամբ և վաճառքով զբաղվող «Կահույքի աշխարհ» ՍՊ ընկերության տնօրեն (այսուհետ` Ըն-կերություն)« առևտրային նպատակներով վարկային միջոցներ ստանալու համար դիմել է «Հայ-բիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությանը (այսուհետ` Բանկ), ապա 2006թ. սեպտեմբերի 20-ին Բանկի և Ընկերության միջև կնքվել է վարկային գործառնությունների իրականացման V06-0193 գլխավոր պայմանագիրը, որով տրամադրվող գումարի առավելագույն սահմանաչափ է սահմանվել՝ 1.900.000.000 (մեկ միլիարդ ինը հարյուր միլիոն) ՀՀ դրամը։
Գլխավոր պայմանագրի շրջանակներում, 7 գործող վարկային գծերով, 2007թ. նոյեմբերի 27-ից մինչև 2010թ. ապրիլի 19-ն ընկած ժամանակահատվածում, կահույք ձեռք բերելու համար Բանկից ընդհանուր առմամբ ստացած 2.500.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամի վարկային միջոցներից Ընկերությունը մարել է ընդամենը 430.000 ԱՄՆ դոլար և նրա վարկային պարտա-վորությունը 2010թ. օգոստոսի 5-ի դրությամբ կազմել է՝ 2.070.000 ԱՄՆ դոլար։
Բանկի համապատասխան հանձնաժողովը քննարկելով Ռաֆայել Հարությունյանի 2010թ. օգոստոսի 5-ի դիմումը՝ վարկային գործառնությունների իրականացման V06-0193 գլխա-վոր պայմանագրի ժամկետը մինչև 2015թ. հոկտեմբերի 1-ը երկարաձգելու և Եվրասիական զարգացման բանկի կողմից իրականացվող «ՓՄՁ սուբյեկտների ֆինանսավորում ծրագրի» շըր-ջանակներում, կահույքի ձեռք բերման նպատակով Ընկերությանը տարեկան 14% դրույքա-չափով 1.900.000 ԱՄՆ դոլարի վարկ տրամադրելու վերաբերյալ, 2010թ. օգոստոսի 11-ին եզրա-կացություն է տվել հայտը բավարարելու մասին։
Չնայած Ռաֆայել Հարությունյանը հայտագրել է, որ կահույքի ձեռք բերման նպատա-կով վարկը տրամադրվի տարեկան 14% դրույքաչափով, Բանկի խորհրդի 2010թ. սեպտեմբերի 30-ի որոշմամբ Ընկերությանը 1.900.000 ԱՄՆ դոլարի վարկը երեք փուլով տրամադրվել է 12% դրույքաչափով՝ 60 ամիս մարման ժամկետով՝ կահույքի ձեռք բերման նպատակով։
Մասնավորապես`
-04.10.2010թ. չվերականգնվող վարկային գծի բացման մասին համաձայնագրով «Կա-հույքի» աշխարհ ՍՊԸ համար բացվել է չվերականգնվող վարկային գիծ« որի շրջանակներում ընկերությանը տրամադրվել է 1.000.000 ԱՄՆ դոլար գումարի չափով նպատակային վարկ՝ մինչև 20.09.2015թ. մարման վերջնական ժամկետով՝ կահույքի ձեռք բերման նպատակով« որից 250.000 ԱՄՆ դոլար՝ 2010թ. հոկտեմբերի 4-ին« 300.000 ԱՄՆ դոլար` 2010թ. հոկտեմբերի 8-ին« 250.000 ԱՄՆ դոլար՝ 2010թ. հոկտեմբերի 13-ին« 200.000 ԱՄՆ դոլար՝ 2010թ. հոկտեմբերի 15-ին։ Նշված 1.000.000 ԱՄՆ դոլար գումարի վարկային միջոցները վարկերի տրամադրման օրերին փոխարկվել են ընդհանուր առմամբ 361.537.500 ՀՀ դրամի և կանխիկ ելքագրվել։
-19.10.2010թ. չվերականգնվող վարկային գծի բացման մասին համաձայնագրով «Կա-հույքի» աշխարհ ՍՊԸ համար բացվել է չվերականգնվող վարկային գիծ« որի շրջանակներում ընկերությանը տրամադրվել է 500.000 ԱՄՆ դոլար գումարի չափով նպատակային վարկ մինչև՝ 19.10.2015թ. մարման վերջնական ժամկետով՝ կահույքի ձեռք բերման նպատակով« որից՝ 250.000 ԱՄՆ դոլար՝ 2010թ. հոկտեմբերի 20-ին« 250.000 ԱՄՆ դոլար՝ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին։ 500.000 ԱՄՆ դոլար գումարի վարկային միջոցները նույնպես՝ վարկերի տրամադրման օրերին փոխարկվել են ընդհանուր առմամբ 180.188.000 ՀՀ դրամի և կանխիկ ելքագրվել։
-04.11.2010թ. չվերականգնվող վարկային գծի բացման մասին համաձայնագրով «Կա-հույքի» աշխարհ ՍՊԸ համար բացվել է չվերականգնվող վարկային գիծ« որի շրջանակներում ընկերությանը տրամադրվել է 400.000 ԱՄՆ դոլար գումարի չափով նպատակային վարկ մինչև՝ 19.10.2015թ. մարման վերջնական ժամկետով՝ կահույքի ձեռք բերման նպատակով« որից՝ 150.000 ԱՄՆ դոլար՝ 2010թ. նոյեմբերի 4-ին« 250.000 ԱՄՆ դոլար՝ 2010թ. դեկտեմբերի 2-ին։ 2010թ. նոյեմբերի 4-ին տրամադրված 150.000 ԱՄՆ դոլար վարկային միջոցները փոխարկվել են 54.112.500 ՀՀ դրամի և վարկի տրամադրման օրը կանխիկ ելքագրվել են։ 2010թ. դեկտեմբերի 2-ին տրամադրված 250.000 ԱՄՆ դոլար վարկային միջոցներից 16.000 ԱՄՆ դոլարը նույն օրը փոխանցվել է ռումինական «S.C. ElVILA S.A» ընկերությանը՝ կահույքի ձեռք բերման նպատա-կով, 34.860 ԱՄՆ դոլարը նույն օրը փոխարկվել է 12.514.740 ՀՀ դրամի« ապա՝ 26.125 եվրոյի« որից մինչ այդ կահույքի ձեռքբերումից գոյացած կրեդիտորական պարտավորությունների մար-ման նպատակով 6.500 եվրոն փոխանցվել է ռումինական «AXM PROD»« 7.260 եվրոն՝ «S.C. ALPITEXS S.A»« իսկ 12.365 եվրոն՝ «S.C. SIMEX GRUP SRL» ընկերություններին։
111.000 ԱՄՆ դոլար 2010թ. դեկտեմբերի 2-ին փոխարկվել է 39.876.750 ՀՀ դրամի, իսկ 66.400 ԱՄՆ դոլար 2010թ. դեկտեմբերի 3-ին՝ 23.904.000 ՀՀ դրամի և կանխիկ ելքագրվել են։
21.740 ԱՄՆ դոլար 2010թ. դեկտեմբերի 6-ին փոխարկվել է 7.815.530 ՀՀ դրամի« որից 5.715.000 ՀՀ դրամը կանխիկացվել է« իսկ մնացած 2.100.530 ՀՀ դրամը« 678.670 ՀՀ դրամ սեփա-կան միջոցների հետ փոխակերպվել է 5.760 եվրոյի և կրեդիտորական պարտքի մարման նպա-տակով փոխանցվել է «S.C.SIMEX GRUP SRL» ընկերությանը։
Կանխիկացված վարկային միջոցները նպատակային՝ կահույքի ձեռք բերմանն ուղղվելու ու այդ կապակցությամբ ծախսվելու հանգամանքը հաստատելու համոզմունք ստեղծելու հա-մար« Ընկերության տնօրեն Ռաֆայել Հարությունյանի ցուցումով կազմվել և Բանկ է ներկա-յացվել 01.03.2011թ. ամսաթվով տեղեկանք« ըստ որի՝ 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսից սկսած 1.500.000 ԱՄՆ դոլար վարկը կանխիկացվել է արտաքին շուկայից կահույք ձեռք բերելու նպատակով« մինչդեռ իրականում տվյալ ժամանակահատվածում ընկերության կողմից նշված արժեքով կահույք ձեռք չի բերվել։ 1.900.000 ԱՄՆ դոլար գումարից՝ 40.702 ԱՄՆ դոլարը փո-խանցվել է Ընկերության կրեդիտորական պարտքերի մարման համար« 16.000 ԱՄՆ դոլարը՝ ռումինական «S.C. ElVILA S.A» ընկերությանը՝ կահույքի ձեռք բերման նպատակով« կանխի-կացված 1.843.297 ԱՄՆ դոլարից՝ 1.472.000 ԱՄՆ դոլարով մարվել են Ընկերությանը բանկի սե-փական ռեսուրսներով 2008-2009թթ. ընթացքում տրամադրված 16% դրույքաչափով այլ վար-կերի գումարներն« իսկ մնացած 371.297 ԱՄՆ դոլարը ծախսվել է այլ նպատակներով։
Միջազգային կազմակերպության և միջազգային պայմանագրով նախատեսված ծրագրի կողմից տրամադրված նպատակային վարկի գումարը ստանալուց և դրա զգալի մասն այլ նպատակներով տնօրինելուց հետո, մինչև 2013թ. դեկտեմբերի 4-ն ընկած ժամանակահատ-վածում նշված գումարից մարվել է ընդամենը՝ 340.291 ԱՄՆ դոլար, իսկ մնացած 1.559.709 ԱՄՆ դոլարը չի մարվել, ինչի հետևանքով Բանկին պատճառվել է 1.559.709 ԱՄՆ դոլարին համարժեք՝ 563.250.595 ՀՀ դրամ գումարի խոշոր վնաս« սակայն ապահովման միջոց հանդիսացող գույքերի վաճառքներից առաջացած 1.066.568 ԱՄՆ դոլարը հետագայում մարվել է« այսինքն կատարել է հանցագործություն« նախատեսված՝ ՀՀ քր. օր-ի 191 հոդվածի 1-ին մասով»։

Պաշտպանի միջնորդությունն ու կողմերի կարծիքները.

Դատաքննության փուլում պաշտպան Մ.Գրիգորյանը միջնորդեց ամբաստանյալ Ռ.Հա-րությունյանի հետախուզում հայտարարելու մասին 07.02.2014թ. որոշումը վաղեմության ժամկե-տի ընթացքն ընդհատելու առումով ճանաչել անթույլատրելի, վաղեմության ժամկետներն անց-նելու հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճել, ամբաստանյալ Ռ.Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը և նրա անձնական գույքի վրա դրված արգելանքը վերացնել։
Պաշտպանի միջնորդության համաձայն. «2013 թվականի հուլիսի 04-ին ՀՀ ԱԱԾ քննչա-կան վարչությունում հարուցվել է թիվ 58206813 քրեական գործը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով։
Քրեական գործը հարուցվել է «Էրզրում 97» և «Արման Վլադ եղբայրներ» ՍՊ ընկերու-թյունների պատասխանատու աշխատակիցների կողմից միջազգային պայմանագրով նախա-տեսված ծրագրի կողմից տրամադրված նպատակային վարկը ոչ նպատակային օգտագործելու և հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտներն օրինականացնելու դեպքի առթիվ։
Նշված քրեական գործով 2013 թվականի նոյեմբերի 15-ին և դեկտեմբերի 13-ին Ռաֆայել Հարությունյանը հարցաքննվել է որպես վկա, նախազգուշացվել է ցուցմունք տալուց հրաժար-վելու և սուտ ցուցմունք տալու համար սահմանված քրեական պատասխանատվության մասին։
Ցուցմունք է տվել «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲԸ-ից «Կահույքի աշխարհ» ՍՊԸ-ը 1.900.000 ԱՄՆ դոլար տրված վարկի վերաբերյալ։
Նույն քրեական գործով 2014 թվականի փետրվարի 07-ին որոշում է կայացվել Ռաֆայել Հարությունյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և որպես խափանման միջոց՝ կիրառվել է կալանավորումը։
Նախաքննության մարմինը հետախուզում հայտարարելու մասին որոշումը պատճառա-բանել է, որ Ռաֆայել Հարությունյանը քրեական գործով հարցաքննված լինելով որպես վկա և իմանալով, որ պարտավոր է չմեկնել այլ վայր՝ առանց քրեական հետապնդման մարմնին իր գտնվելու վայրի մասին նախապես տեղեկացնելու, քրեական պատասխանատվությունից խու-սափելու նպատակով 2014 թվականի հունվարի 18-ին Երևանից մեկնել է Վիենա և ներկայումս նրա գտնվելու վայրը հայտնի չէ։
2014 թվականի մայիսի 27-ին ՀՀ գլխավոր դատախազությունում քննարկվելով Ռաֆայել Հարությունյանի որդու դիմումը՝ հոր նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը փոփոխելու վե-րաբերյալ, բավարարվել է և որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն՝ չհեռանալու մասին։
2015 թվականի հունիսի 26-ին թիվ 58206813 քրեական գործով որոշում է կայացվել քրեա-կան գործի նյութերով նոր գործ հարուցելու և այն վարույթ ընդունելու մասին և տրվել թիվ 58208315 համարը, որն էլ քննվել է առանձին վարույթում և ներկա պահին քննվում է այստեղ՝ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանում։
Սույն նոր քրեական գործը հարուցվել է Ռաֆայել Հարությունյանի կողմից միջազգային պայմանագրով նախատեսված ծրագրի կողմից տրամադրված նպատակային վարկը ոչ նպա-տակային օգտագործելու դեպքի առթիվ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով։
Այսպիսով, Ռաֆայել Հարությունյանի նկատմամբ հետախուզում է հայտարարվել և վեր-ջինս մեղադրյալ է ներգրավվել մինչև նրա վերաբերյալ թիվ 58208315 քրեական գործի հարու-ցումը, իսկ Ռաֆայել Հարությունյանին իր հետ կապ չունեցող դեպքով հարուցված քրեական գործի շրջանակներում որպես վկա հարցաքննելը, թեկուզ իր կողմից ստացած վարկի և դրանով կատարած ծախսերի վերաբերյալ տեղեկություններ հաղորդելը, չէր կարող վերջինիս մոտ կար-ծիք ձևավորել իր հնարավոր քրեական պատասխանատվության մասին և քրեական պատաս-խանատվությունից խուսափելու մտադրություն առաջացնել։
Նախաքննության մարմինը հետախուզում հայտարարելիս չի ունեցել ոչ այդ փաստով հարուցված քրեական գործ և ոչ էլ որևէ փաստական տվյալ, որով կարող էր ենթադրվել, որ Ռա-ֆայել Հարությունյանը հնարավոր է, որ խուսափի քրեական պատասխանատվությունից։ Իսկ հետախուզում հայտարարելու պահին նախաքննության մարմնին ընդամենը հայտնի չի եղել Ռաֆայել Հարությունյանի գտնվելու վայրը, ով անձնական խնդիրներով ժամանակավոր գտնվել է Հայատանի Հանրապետության տարածքից դուրս։ Հետևաբար, իր վերաբերյալ քրեական գործ հարուցված չլինելու դեպքում քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու հիմքով Ռա-ֆայել Հարությունյանին հետախուզում հայտարարելը օրինական և հիմնավոր չէ և այդ հանգա-մանքը չի կարող հիմք հանդիսանալ վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված համարելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեա-կան գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն անձն ազատ-վում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարվելու օրվանից անցել է հինգ տարի ։
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է, եթե մինչև նշված ժամկետներն անցնելն անձը կատարում է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք։ Այս դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված համարելու պահից։
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից։ Այս դեպքում վաղեմության ժամկետի ընթաց-քը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղայականով նրա ներկայանալու պահից։
«Հայբիզնեսբանկ» ՓԲԸ-ից 2013 թվականի նոյեմբերի 07-ի թիվ 3965-02 գրության համա-ձայն 19.06.2013թ. դրությամբ «Կահույքի աշխարհ» ՍՊԸ-ի վարկային պարտավորությունների գծով ժամկետանց օրերը գերազանցել են 90 օրը, որից հետո դրանք համարվել են ոչ թե միջազ-գային կազմակերպության կողմից, այլ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲԸ-ի սեփական ռեսուրսների հաշ-վին տրամադրված վարկ։ Սույն գրությունով փաստվում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածով նախատեսված արարքը վերջնանակապես դադարել է 19.06.2013թ-ին և հետևաբար վաղեմության ժամկետի ընթացքը սկսում է հաշվարկվել այդ օրվանից։
Ռաֆայել Հարությունյանին մեղսագրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը միջին ծանրության է, վաղեմության ժամկետի ընթացքն նոր հանցանքի կատարումով չի ընդհատվել և քննությունից կամ դատից խուսափելով չի կասեցվել և հետևաբար վաղեմության ժամկետը հանցանքն ավարտված համարվելու օրվանից հաշվարկ-վում է հինգ տարի։
Ընդունելով, որ միջին ծանրության հանցանքն ավարտվել է 2013 թվականի հունիսի 19-ին և դրանից հաշված հինգ տարի՝ 2018 թվականի հունիսի 19-ից վաղեմության ժամկետներն անցել են և հետևաբար, Ռաֆայել Հարությունյանն ազատվում է քրեական պատասխանատվությու-նից»։
Ամբաստանյալ Ռ.Հարությունյանը միացավ պաշտպանի միջնորդությանը։
Մեղադրողը թեև չառարկեց միջնորդությանը, սակայն վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 19-րդ, 75-րդ և 191-րդ հոդվածների իրավադրույթները, գտավ, որ վաղեմության ժամկետի հաշվարկը պետք է սկսել 2013թ. դեկտեմբերի 4-ից, երբ նշված օրվանից հետո դադարեցվել են վարկի գումարի վճարումներն ու բանկին պատճառվել է 1.559.709 ԱՄՆ դոլարի չափով գույքա-յին վնաս։
Տուժողի ներկայացուցիչը չառարկեց միջնորդությանը։ Միաժամանակ, խնդրեց ընկերու-թյան կողմից ներկայացված հայցը թողնել առանց քննության՝ այն հետագայում քաղաքացի-ական դատավարոթյան կարգով հարուցելու համար։

Դատարանի վերլուծությունը, պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համա-ձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները։
Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` «Դատարանը« հայտնաբերելով քրեական հետա-պնդումը բացառող հանգամանքներ« լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետա-պընդումը դադարեցնելու հարցը»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից« եթե հանցանքն ավարտ-ված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
(...)
2) հինգ տարի՝ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը։ Տևող հանցագործության դեպքում վա-ղեմության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու« իսկ շարունակվող հանցագործու-թյան դեպքում` վերջին արարքը կատարելու պահից»։
3. Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է« եթե մինչև նշված ժամկետներն անց-նելն անձը կատարում է միջին ծանրության« ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք։ Այս դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված համարելու պահից։
4. Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է« եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից։ Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մե-ղայականով նրա ներկայանալու պահից։ Ընդ որում« անձը չի կարող քրեական պատասխա-նատվության ենթարկվել« եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտ-ված համարելու օրվանից անցել է տասը տարի« իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից՝ քսան տարի« և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ։
(...)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Միջին ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները« որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը« ...»։
Դատարանը, արձանագրում է, որ թիվ 58208315 (ԵԿԴ/0213/01/17) քրեական գործով ամ-բաստանյալ Ռ.Հարությունյանը չի հետախուզվել, նկատի ունենալով, որ նշված քրեական գործը հարուցվել է 2015 թվականի հունիսի 26-ին, իսկ նա քննիչի 07.02.2014թ. որոշմամբ հետախուզվել է մեկ այլ քրեական գործով, այսինքն՝ սույն քրեական գործով ամբաստանյալը չի խուսափել քննությունից կամ դատից, հետևաբար՝ թիվ ԵԿԴ/0213/01/17 քրեական գործով վաղեմության ժամկետի ընթացքը չի կասեցվել։
Դատարանը, անդրադառնալով վաղեմության ժամկետի հաշվարկի սկզբի վերաբերյալ հարցին, գտնում է, որ դրա վերաբերյալ պաշտպանի հիմնավորումը չի բխում քրեական գործի նյութերից, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 1-ին մասի դիսպոզի-ցիայով նախատեսված հետևանքի առաջացումը պայմանավորվում է ոչ թե «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության գործողություններով, այլ մեղավոր անձի, ինչից էլ հետևում է, որ վաղեմության ժամկետի հաշվարկի սկիզբը (հանցանքն ավարտված համարելու օր) սկսվում է 2013թ. դեկտեմ-բերի 4-ից, երբ նշված օրվանից հետո դադարեցվել են վարկի գումարի վճարումներն ու «Հայբիզ-նեսբանկ» ՓԲ ընկերությանը պատճառվել է 1.559.709 ԱՄՆ դոլարի չափով գույքային վնաս։
Այսպիսով, քննության առնելով պաշտպանի միջնորդությունը, բացառությամբ վաղեմու-թյան ժամկետի հաշվարկի սկզբի վերաբերյալ հիմնավորման՝ համաձայնվելով միջնորդության պատճառաբանությունների և մյուս հիմնավորումների հետ, հաշվի առնելով կողմերի կարծիք-ները, ղեկավարվելով վերը նշված հոդվածների պահանջներով և նկատի ունենալով, որ ամբաս-տանյալի կողմից դիտավորությամբ կատարված արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումն ու քրեական գործի նյութերի համաձայն՝ վաղեմության ժամկետի ընթացքը չի ընդհատվել և կասեցվել, այսինքն` ամբաստանյալը կատարել է միջին ծանրության հանցագործություն ու նրա կատարած հանցանքի ավարտված լինելու օրվանից անցել է հինգ տարի, դատարանը գտնում է, որ վերը նշված բացառությամբ պաշտպանի միջնորդությունը պետք է բավարարվի և ամբաստանյալ Ռ.Հարությունյանի նկատմամբ պետք է դադարեցվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետա-պնդումն ու կարճվի նրա վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0213/01/17 քրեական գործի վարույթը` վաղե-մության ժամկետն անցած լինելու հիմքով։
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի՝ չհեռանալու մասին ստորագրության հարցը, գտնում է, որ այն պետք է վերացվի։
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալի գույքի վրա դրված կալանքը վերաց-նելու և քաղաքացիական հայցն առանց քննության թողնելու մասին հարցերը, նկատի ունենա-լով, որ տուժողի ներկայացուցիչը, խնդրելով «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության կողմից ներ-կայացված քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության, չմիջնորդեց ամբաստանյա-լի գույքի վրա դրված կալանքը պահպանել նաև քրեական գործով վարույթի ավարտից հետո՝ մեկ ամսվա ընթացքում, և հաշվի առնելով վերը նշված հարցերի լուծման վերաբերյալ թիվ ՇԴ /0008/01/04 և թիվ ԵԿԴ/0200/01/13 գործերով կայացված որոշումներով Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումները, գտնում է, որ ամբաստանյալի գույքի վրա դրված կալանքը պետք է վերացվի, իսկ հարուցված քաղաքացիական հայցը՝ թողնվի առանց քննու-թյան, ինչը «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության չի զրկվում հետագայում քաղաքացիական դա-տավարության կարգով այդպիսի հայց հարուցելու հնարավորությունից։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ և 313-րդ հոդվածներով` դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ռաֆայել Էդմոնդի Հարությունյանի նկատմամբ դադարեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումն ու կարճել նրա վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ /0213/01/17 քրեական գործի վարույթը` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղե-մության ժամկետն անցած լինելու հիմքով։
«Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության ընդդեմ Ռ.Հարությունյանի՝ հանցագործությամբ պատճառված վնասի բռնագանձման պահանջի մասին քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության։
Ռ.Հարությունյանի գույքի` ք.Երևանի Ֆանարջյան փողոցի 27-րդ հասցեի անշարժ գույքի վրա դրված վկալանքը վերացնել։
Ռ.Հարությունյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստո-րագրությունը, վերացնել։
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ