ԵԿԴ/0202/01/17
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

19 մարտի 2018թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը` նախագահությամբ դատավոր Գ.Պողոսյանի, քարտուղարությամբ` Ն.Թումանյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող Ա.Սմբատ-յանի, տուժող Ս.Մնացականյանի, պաշտպան Ք.Բեյբությանի, ամբաստանյալ Ա.Զաքարյանի, դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով Արման Գրիշայի Զաքարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով թիվ ԵԿԴ/0202/01/ 17 քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին պաշտ-պանի միջնորդությունը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Արման Գրիշայի Զաքարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «աշխատելով Երևան քաղաքի Մ. Խորենացու 33 հասցեում գործող «Տաշիր» առևտրի կենտրոնի 6-րդ հարկի 21-րդ տաղավարում գտնվող «Արմենիա ռիելթի» ՍՊ ընկերության համանուն անշարժ գույքի գործակալության գրա-սենյակում ընկերության տնօրեն Շահեն Պետրոսյանի« ինչպես նաև աշխատակից Կարեն Մը-կրտչյանի հետ որպես արհեստ` ամսեկան եկամուտներ ստանալու նպատակով« զբաղվել են վաշխառությամբ« այն է` Անահիտ Սահակյանից ամսեկան երեք տոկոս տոկոսադրույքով վերց-րած 185.000 ԱՄՆ դոլար և 30.000 եվրո գումարից մի շարք քաղաքացիների բնակարանների գրավադրման պայմանով պարտք տված դրամի դիմաց ստացել են ՀՀ Կենտրոնական բանկի սահմանած բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը գերազանցող տոկոսադը-րույքներ։
Այսպես.
Սուսաննա Մնացականյանը« գտնվելով ֆինանսական ծանր կացության մեջ և գումարի կարիք ունենալով« «Գինդ» շաբաթաթերթի հայտարարության միջոցով տեղեկացել է« որ «Տա-շիր» առևտրի կենտրոնում գործող «Արմենիա ռիելթի» անշարժ գույքի գործակալությունում տը-րամադրում են տոկոսով գումար« ուստի 2007թ. հոկտեմբերի 04-ին գնացել է այնտեղ և հանդիպել Կարեն Մկրտչյանին« որի պահանջով մի կողմից Շահեն Պետրոսյանի« մյուս կողմից Սուսաննա Մնացականյանի միջև կնքվել է թիվ 285 վարկային պայմանագիրը« որի համաձայն` Շ.Պետ-րոսյանը« հանդես գալով որպես վարկատու« Ս. Մնացականյանին տրամադրել է 2.000.000 ՀՀ դը-րամ` ամսեկան հինգ տոկոս տոկոսադրույքով« մինչև 2010թ. հոկտեմբերի 04-ը մարման ժամկե-տով« ինչպես նաև ստանձնած պարտավորությունների կատարումն ապահովելու նպատակով Ս. Մնացականյանի Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 49-րդ շենքի թիվ 2 բնակարանը գրավ դնելու պայմանով։
Այնուհետև« նույն օրը նոտարական վավերացմամբ կազմվել է անշարժ գույքի հիպոթեքի /գրավի/ պայմանագիր« որով Ս.Մնացականյանի նշված բնակարանը գրավադրվել է Անահիտ Սահակյանի մոտ։
06.10.2007թ.-ին Կ.Մկրտչյանը Ս.Մնացականյանին է տվել 600.000 ՀՀ դրամ« ապա հա-ջորդ օրը` 1.400.000 ՀՀ դրամ գումար« որից հետո հաջորդող ամիսներին` 06.11.2007թ.-ից մինչև 24.01.2010թ.-ն ընկած ժամանակահատվածում «Տաշիր» առևտրի կենտրոնում Կ.Մկրտչյանը« ապա Ա.Զաքարյանը Ս.Մնացականյանից ստացել են ընդհանուր 2.856.000 ՀՀ դրամ գումար« ո-րից 2.000.000 ՀՀ դրամը` մայր գումարը« իսկ 856.000 ՀՀ դրամը` տոկոսադրույք։
Նույն կերպ վաշխառությամբ ամսեկան կայուն եկամուտներ ստանալու նպատակով 2007թ. ամռանը Կ.Մկրտչյանը նույն գրասենյակում հանդիպել և պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Արմեն Աբրահամյանի հետ վերջինիս պատկանող Երևան քաղաքի Եր. Քոչար 17-րդ շենքի 70-րդ բնակարանի գրավադրման դիմաց ամսեկան հինգ տոկոս տոկոսադրույքով 780.000 ՀՀ դրամ գումար տրամադրելու վերաբերյալ« որը նույն վայրում Կ.Մկրտչյանն առձեռն հանձնել է Ա.Աբրահամյանին։ Դրանից հետո Ա.Աբրահամյանի նշված բնակարանը Շ.Պետրոսյանը գրա-վադրել է Ա.Սահակյանի մոտ։



Այնուհետև« հաջորդող ժամանակահատվածում` մինչև 2011թ. հունվար ամիսը ներառյալ Կ.Մկրտչյանը« ապա Ա.Զաքարյանը Արմեն Աբրահամյանից ստացել են ընդհանուր 2.310.000 ՀՀ դրամ« որից 780.000 ՀՀ դրամը` մայր գումար« իսկ 1.530.000 դրամը՝ որպես տոկոսադրույք։
Նույն կերպ վաշխառությամբ ամսեկան կայուն եկամուտներ ստանալու նպատակով 2007թ. ամռանը Կ.Մկրտչյանը նույն գրասենյակում հանդիպել և պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Անահիտ Թովմասյանի հետ վերջինիս մոր` Լուսիկ Նազարյանին պատկանող Երե-վան քաղաքի Արցախի 10դ շենքի 32-րդ բնակարանի գրավադրման դիմաց երկու տարի ժամկե-տով ամսեկան հինգ տոկոս տոկոսադրույքով 3.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.000.000 ՀՀ դրամ գումար տրամադրելու վերաբերյալ« որը« կարճ ժամանակ անց« նույն վայրում Կ.Մկրտչյանն առ-ձեռն հանձնել է Ա.Թովմասյանին։
Հաջորդող երկու տարվա ընթացքում Ա.Թովմասյանը մի քանի ամիս Կ.Մկրտչյանին« ա-պա Ա.Զաքարյանին յուրաքանչյուր ամիս 100.000 ՀՀ դրամով վճարել է ստացած 1.000.000 ՀՀ դրամ մայր գումարը և հինգ տոկոս ամսեկան տոկոսադրույքները։ Պայմանավորվածության հա-մաձայն` 2009թ. հունիսի 24-ին Լ.Նազարյանի տված լիազորագրի հիման վրա Ա.Զաքարյանը նշված բնակարանը 2009թ. հուլիսի 01-ին գրավադրվել է Ա.Սահակյանի մոտ« որը հետագայում` 11.05.2010թ.« հանվել է արգելանքից։
Նույն կերպ վաշխառությամբ ամսեկան կայուն եկամուտներ ստանալու նպատակով 2008թ. մարտի 27-ին Շահեն Պետրոսյանի և Ռիտա Եղոյանի միջև կնքվել է թիվ 873 վարկային պայմանագիրը« որի համաձայն` Շ.Պետրոսյանը« հանդես գալով որպես վարկատու« Ռ.Եղոյա-նին տրամադրել է 8.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 2.500.000 ՀՀ դրամ վարկ` ամսեկան հինգ տո-կոս տոկոսադրույքով« մինչև 27.03.2010թ. մարման ժամկետով« ինչպես նաև ստանձնած պար-տավորությունների կատարումն ապահովելու նպատակով Երևան քաղաքի Սեբաստիա 82-րդ շենքի թիվ 82 բնակարանը գրավ դնելու պայմանով։
Այնուհետև« նույն օրը` 27.03.2008թ.-ին, Կ.Մկրտչյանի պահանջով նոտարական վավե-րացմամբ տրվել է լիազորագիր վերջինիս անվամբ« հետագայում` 26.06.2009թ. նշված բնակա-րանը գրավադնելու լիազորագիր է տրվել նաև Ա.Զաքարյանին« որով վերջինս 14.05.2010թ. այդ բնակարանը գրավադրել է Անահիտ Սահակյանի մոտ։
27.03.2008թ. «Տաշիր» առևտրի կենտրոնում Կ.Մկրտչյանը Ռ.Եղոյանին է հանձնել 2.500.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Հաջորդող ամիսներին` 28.04.2008թ.-ից մինչև 27.09.2010թ.-ն ընկած ժամանակահատվածում «Տաշիր» առևտրի կենտրոնում Կ.Մկրտչյանը« ապա Ա.Զաքարյանը Ռ. Եղոյանից ստացել են ընդհանուր 3.650.000 ՀՀ դրամ գումար« որից 2.500.000 ՀՀ դրամը` մայր գումարը« իսկ 1.150.000 ՀՀ դրամը` տոկոսադրույք։
Նույն կերպ վաշխառությամբ ամսեկան կայուն եկամուտներ ստանալու նպատակով 2008թ. մայիսի 30-ին Կ.Մկրտչյանը պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Մարգարիտ Շահ-վերդյանի հետ վերջինիս Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 6-րդ շենքի 50-րդ բնակարանի գրա-վադրման դիմաց ամսեկան չորս տոկոս տոկոսադրույքով 5.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.540.000 ՀՀ դրամ ստանալու վերաբերյալ։ Նույն օրը բնակարանը գրավադրելու համար Մ. Շահվերդյանը լիազորագիր է տվել Կ.Մկրտչյանի անունով« իսկ վերջինս նշված բնակարանը գը-րավադրել է Անահիտ Սահակյանի մոտ։
Այնուհետև« 10.06.2008թ. Շահեն Պետրոսյանի ու Մ.Շահվերդյանի միջև կնքել է թիվ 314 վարկային պայմանագիրը« որի համաձայն՝ Շ.Պետրոսյանը« հանդես գալով որպես վարկատու« Մ. Շահվերդյանին տրամադրել է 5.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.540.000 ՀՀ դրամ վարկ` ամսեկան չորս տոկոս տոկոսադրույքով« մինչև 10.06.2009թ. մարման ժամկետով« ինչպես նաև ստանձնած պարտավորությունների կատարումն ապահովելու նպատակով Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 6 շենքի 50-րդ բնակարանը գրավ դնելու պայմանով« որից հետո հաջորդող յու-րաքանչյուր ամիս Մ.Շահվերդյանը վերը նշած անձանց վճարել է վերցրած մայր գումարն ու տոկոսավճարները« ինչի հետ կապված Շ.Պետրոսյանը տվել է գրավոր ստացական։
Նույն կերպ վաշխառությամբ ամսեկան կայուն եկամուտներ ստանալու նպատակով 2009թ. գարնանը Կ.Մկրտչյանը «Տաշիր» առևտրի կենտրոնի վերը նշված գրասենյակում հանդի-պել և պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Ռուզաննա Վարդանյանի հետ վերջինիս պատկա-նող Երևան քաղաքի Դ.Մալյան 22-րդ շենքի 62-րդ բնակարանի գրավադրման դիմաց ամսեկան հինգ տոկոս տոկոսադրույքով 761.950 ՀՀ դրամին համարժեք 2.500 ԱՄՆ դոլար գումար տրա-մադրելու վերաբերյալ։
Մի քանի օր անց Ռ.Վարդանյանը նույն գրասենյակում Կ.Մկրտչյանին է ներկայացրել բնակարանի վերաբերյալ անհրաժեշտ փաստաթղթերը« ինչից հետո վերջինս առձեռն նրան է տվել 2.500 ԱՄն դոլար գումարը։
Այնուհետև« 23.09.2009թ. նոտարական վավերացմամբ կազմվել է անշարժ գույքի հիպո-թեքի /գրավի/ պայմանագիր« որով Ռ.Վարդանյանի նշված բնակարանը վերջինիս կողմից տըր-ված լիազորագրով հանդես եկող Արման Զաքարյանի կողմից գրավադրվել է Անահիտ Սահակ-յանի մոտ« իսկ այդ ընթացքում Կ.Մկրտչյանը« ապա նրան փոխարինած Ա.Զաքարյանը Շ. Պետ-րոսյանի գլխավորությամբ Ռ.Վարդանյանից ստացել են պարտք տված 2.500 ԱՄՆ դոլար մայր գումարն ու դրա համար սահմանված ամսեկան հինգ տոկոս տոկոսադրույքները։
Նույն կերպ վաշխառությամբ ամսեկան կայուն եկամուտներ ստանալու նպատակով 2009թ. աշնանը Շ.Պետրոսյանը« Կ.Մկրտչյանը և Ա.Զաքարյանը «Տաշիր» առևտրի կենտրոնի վերը նշված գրասենյակում հանդիպել են տոկոսով գումար վերցնելու ցանկությամբ այդտեղ այ-ցելած Ֆրունզիկ Մովսիսյանին« որի կողմից իր ցանկությունը ներկայացնելուց հետո գրասենյա-կի ղեկավար ներկայացած Շ.Պետրոսյանի հրահանգով Կ.Պետրոսյանի և Ա.Զաքարյանի հետ գնացել են մեկ այլ աշխատասենյակ« որտեղ պայմանավորվածություն են ձեռք բերել վերջինիս պատկանող Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 11 փողոցի 72-րդ շենքի 28-րդ բնակարանի գրավադըր-ման դիմաց ամսեկան հինգ տոկոս տոկոսադրույքով 457.170 ՀՀ դրամին համարժեք 1.500 ԱՄՆ դոլար գումար տրամադրելու վերաբերյալ« ինչի վերաբերյալ Շ.Պետրոսյանի և Ֆ.Մովսիսյանի միջև կնքվել է պայմանագիր« ինչպես նաև բնակարանի գրավադրման համար լիազորագիր է ստորագրել Կ.Մկրտչյանի անունով։
Մի քանի օր անց Շ.Պետրոսյանը« Կ.Մկրտչյանի ներկայությամբ Ֆ.Մովսիսյանին առձեռն տվել է 1.500 ԱՄՆ դոլար գումար« որից հետո հաջորդող մեկ տարվա ընթացքում Ֆ.Մովսիսյանը Կ.Մկրտչյանին« ապա Ա.Զաքարյանին ամսեկան վճարել է ստացած գումարի հինգ տոկոս տո-կոսադրույքը` 75 ԱՄՆ դոլար« ընդհանուր 315.822 ՀՀ դրամին համարժեք 900 ԱՄՆ դոլար« ինչ-պես նաև վերջին ամսում վճարել է նաև մայր գումարը` 1.500 ԱՄՆ դոլարը»։
Դատական քննության ընթացքում պաշտպան Ք.Բեյբությանը միջնորդեց ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն Արման Զաքար-յանի նկատմամբ դադարեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական հետապնդումը, կարճել թիվ ԵԿԴ/0202/01/17 քրեական գործի վարույթը և անհապաղ վերացնել նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրություն։
Միջնորդության համաձայն.
«Արման Զաքարյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով« այն բանի համար« որ Երևան քաղաքի Մ. Խորենացու 33 հասցեում գործող «Տա-շիր» առևտրի կենտրոնի 6-րդ հարկի 21-րդ տաղավարում գտնվող «Արմենիա Ռիելթի» ՍՊ ըն-կերության համանուն անշարժ գույքի գործակալության գրասենյակում որպես արհեստ՝ ամսե-կան եկամուտներ ստանալու նպատակով« զբաղվել են վաշխառությամբ« այն է Անահիտ Սա-հակյանից ամսեկան երեք տոկոս տոկոսադրույքով վերցրած 185.000 ԱՄՆ դոլարը 30.000 եվրո գումարից 2007 թվականի հոկտեմբեր ամսից մի շարք քաղաքացիների բնակարանների գրավա-դըրման պայմանով պարտք տված դրամի դիմաց ստացել են ՀՀ Կենտրոնական բանկի սահմա-նած բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը գերազանցող տոկոսադրույք-ներ։ 12.05.2015թ. որպես մեղադրյալ ներգրավվելու մասին որոշման և մեղադրական եզրակա-ցության համաձայն արարքը կատարվել է մինչև 2011թ. հունվար ամիսը ներառյալ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համա-ձայն՝ Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել« իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման« եթե` անցել են վաղեմության ժամկետները.
6-րդ մասի համաձայն՝ սույն հոդվածի առաջին մասի 6-րդ և 13-րդ կետերում նշված հիմ-քերով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում« եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը։ Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով։
294-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Սույն օրենսգրքով նախատեսված հիմքերի առկայության դեպքում« երբ դա հնարավոր է առանց դատաքննության« դատարանը պատճառաբանված որո-շում է կայացնում քրեական գործով վարույթը կարճելու կամ քրեական հետապնդումը դադա-րեցնելու մասին։ Եթե քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքները վերաբերում են մեկ մեղադրյալի« քրեական հետապնդումը դադարեցվում է միայն նրա նկատմամբ։
2. Գործով վարույթը կարճելու կամ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին որո-շումն ընդգրկում է նախնական քննության փուլում ընտրված խափանման և վնասի հատուցման ապահովման միջոցները« քրեադատավարական հարկադրանքի այլ միջոցները վերացնելու մա-սին որոշում« ինչպես նաև որոշում է իրեղեն ապացույցների ճակատագրի հարցը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Անձն ազատվում է քրեական պա-տասխանատվությունից« եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
... 2) հինգ տարի՝ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը։ Տևող հանցագործության դեպքում վա-ղեմության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու« իսկ շարունակվող հանցագործության դեպքում` վերջին արարքը կատարելու պահից։
3. Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է« եթե մինչև նշված ժամկետներն անց-նելն անձը կատարում է միջին ծանրության« ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք։ Այս դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված համարելու պահից։
4. Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է« եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից։ Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մե-ղայականով նրա ներկայանալու պահից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայն՝ Վաշխառու-թյունը՝ պարտք տրված դրամի կամ տեսակային հատկանիշով որոշվող գույքի համար Հայաս-տանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի սահմանած բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը գերազանցող չափով տոկոսներ ստանալը« ինչպես նաև անձի հետ նրա համար ծայրահեղ ոչ ձեռնտու պայմաններում այլ գործարք կատարելը« որը կատարվել է որպես արհեստ« պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկից վեց- հարյուրապատիկի չափով« կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը չորս տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Ըստ բնույթի և հանրության հա-մար վտանգավորության աստիճանի՝ հանցագործությունները դասակարգվում են՝ ոչ մեծ ծան-րության« միջին ծանրության« ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների։
... 3. Միջին ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կա-տարված այն արարքները« որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պա-տիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը« ...։
Ա.Զաքարյանին մեղսագրվող արարքը միջին ծանրության հանցագործություն է« որն ավարտվել է 2011թ. հունվար ամսին։ Արարքը կատարելուց հետո անցել է 5 տարի և ավել ժա-մանակ« ուստի անցել են վաղեմության ժամկետները« որի հիմքով էլ անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից։
Հարգելի դատարան« ըստ քրեական գործի նյութերի քրեական գործը հարուցվել է 2013թ.« հանցանքը ավարտվել է 2011թ. փետրվարի մեկին« Արման Զաքարյանը «ՍԷԿՏ» համակարգի տվյալներով երկրից մեկնել է 16.11.2012թ.։
25.07.2013թ. ծանուցագիր է ուղարկվել Արման Զաքարյանի անունով« սակայն այդ ծա-նուցագիրը Արման Զաքարյանը չի ստացել« ծրարը ետ է վերադարձվել տեղափոխված է նշու-մով։ 06.08.2013թ. նորից է ծանուցագիր ուղարկվում Ա.Զաքարյանի անունով« սակայն դա ևս չի ստանում« քանի որ երկրում չի գտնվում։
12.05.2015թ. Արման Զաքարյանը ներգրավվում է որպես մեղադրյալ« նրա նկատմամբ որ-պես խափանման միջոց է ընտրվում ստորագրություն չհեռանալու մասին« և նույն օրն էլ հայ-տարարվում է հետախուզում։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 259-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Քննիչի կող-մից մեղադրյալի հետախուզում կարող է հայտարարվել ինչպես գործով նախաքննության կա-տարման ժամանակ« այնպես էլ քրեական գործով վարույթը կասեցնելու հետ միաժամանակ։
2. Եթե մեղադրյալի գտնվելու վայրը պարզ չէ կամ մեղադրյալը թաքնվում է քննությունից« քննիչը` իր որոշմամբ« հետախուզում կատարելը հանձնարարում է հետաքննության մարմիննե-րին։
Ստացվում է« որ Արման Զաքարյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում« քանի որ վարույթն իրականացնող մարմինը չի կարողացել պարզել նրա գտնվելու վայրը« այլ ոչ թե նրա համար որ խուսափել է պատասխանատվությունից։
Արման Զաքարյանը չի խուսափել պատասխանատվությունից« նա ընդամենը չի իմացել« որ իր նկատմամբ քրեական գործ կա հարուցված« և որ հետախուզում է հայտարարված։ 2017թ. ապրիլին իմանալով այդ մասին վերադարձել է ՀՀ« որպեսզի իմանա ինչ է կատարվում։ Քրեա-կան գործում առկա չէ որևէ ապացույց այն մասին« որ նա իմացել և թաքնվել է վարույթն իրա-կանանցնող մարմնից« կամ խուսափել պատասխանատվությունից։
Եթե նույնիսկ հետախուզսման մեջ գտնվելու փաստով վաղեմության ժամկետը կասեցվծ համարենք և վերսկսենք ներկայանալու օրվա պահից« այդ դեպքում ևս վաղեմության ժամկետը լրացած է լինում։ Այսպես.
2011թ. փետրվարի 1-ի դրությամբ պետք է հաշվարկել վաղեմության ժամկետները« քանի որ ըստ մեղադրական եզրակացության հանցանքը կատարվել է մինչև 2011թ. հունվար ամիսը։
2011թ. փետրվարի մեկից մինչև 2015թ. մայիսի 12ը ստացվում է 51 ամիս 12օր։
2017թ. ապրիլի 4-ին Արման Զաքարյանը ներկայացել է վարույթն իրականացնող մար-մին։ 2017թ. ապրիլի 4-ից մինչև այսօր՝ դեկտեմբերի 25-ը լինում է 8 ամիս 22 օր։
Մինչև հետախուզում հայտարարելու պահի 51 ամիս 12 օրվան գումարում ենք ներկայա-նալու օրվանից մինչ այսօր կազմած 8 ամսի 22 օրը ստացվում է 60 ամիս 3 կամ 4 օր (կախված ամսվա օրերից)։
Քանի որ 5տարին դա նույն 60 ամիսն է« հետևաբար անցել են վաղեմության ժամկետնե-րը»։
Ամբաստանյալ Ա.Զաքարյանը միացավ Պաշտպանի միջնորդությանը, մեղադրողը չա-ռարկեց միջնորդությանը, իսկ տուժող Ս.Մնացականյանը կարծիք չհայտնեց։
Դատարանը, քննության առնելով պաշտպանի միջնորդությունն ու հաշվի առնելով կող-մերի կարծիքները, գտնում է, որ միջնորդությունը պետք է բավարարվի` հետևյալ պատճառա-բանություններով.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համա-ձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները։
Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` «Դատարանը« հայտնաբերելով քրեական հետա-պնդումը բացառող հանգամանքներ« լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետա-պընդումը դադարեցնելու հարցը»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից« եթե հանցանքն ավարտ-ված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
(...)
2) հինգ տարի՝ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից։
(...)
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը։ Տևող հանցագործության դեպքում վա-ղեմության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու« իսկ շարունակվող հանցագործու-թյան դեպքում` վերջին արարքը կատարելու պահից»։
3. Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է« եթե մինչև նշված ժամկետներն անցնելն անձը կատարում է միջին ծանրության« ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք։ Այս դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված հա-մարելու պահից։
4. Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է« եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից։ Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մե-ղայականով նրա ներկայանալու պահից։ Ընդ որում« անձը չի կարող քրեական պատասխա-նատվության ենթարկվել« եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտ-ված համարելու օրվանից անցել է տասը տարի« իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից՝ քսան տարի« և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ։
(...)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Միջին ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները« որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը« ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները« որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում տասը տա-րի ժամկետով ազատազրկումը»։
Այսպիսով, ղեկավարվելով վերը նշված հոդվածների պահանջներով և նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալի կողմից դիտավորությամբ կատարված արարքի համար ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումն ու քրեական գործի նյութերի համաձայն՝ վաղեմության ժամկետի ընթացքը չի ընդհատվել և կասեցվել, այսինքն` ամբաստանյալը կատարել է միջին ծանրության հանցագործություն ու նրա կատարած հանցանքի ավարտված լինելու օրվանից անցել է հինգ տարի, դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի միջնորդությունը հիմնավորված ու պատճառաբանված է, այն պետք է բավարարվի և ամբաստանյալ Ա.Զաքարյանի նկատմամբ պետք է դադարեցվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական հետապնդումն ու կարճվի նրա վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0202/01/17 քրեական գործի վարույթը` վա-ղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով։
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի՝ չհեռանալու մասին ստորագրության հարցը, գտնում է, որ այն պետք է վերացվի։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ և 313-րդ հոդվածներով` դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Արման Գրիշայի Զաքարյանի նկատմամբ դադարեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական հետապնդումն ու կարճել նրա վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ /0202/01/17 քրեական գործի վարույթը` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղե-մության ժամկետն անցած լինելու հիմքով։
Ա.Զաքարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստո-րագրությունը, որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել։
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ