Գործ No ԵԿԴ/0200/01/17

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

<<24>> դեկտեմբերի 2018 թվական քաղաք Երևան

Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը,

նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Գայանե Շահբազյանի
Արուսյակ Ոսկանյանի
Միլենա Սարգսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Արթուր Մանուկյանի
պաշտպաններ Կարեն Քալանթարյանի
Հայկ Սարգսյանի
Տանյա Հակոբյանի

Կենտրոն նստավայրում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Սմբատ Վահրամի Հարությունյանի /ծնված 1960 թվականի մարտի 23-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, դատվածություն չունեցող, ամուսնացած, հաշվառված` քաղաք Երևան, Հալաբյան փողոց, 24-րդ շենք, 3-րդ բնակարան/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,

Հարություն Յուրիկի Քոչարյանի /ծնված 1976 թվականի ապրիլի 04-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, դատվածություն չունեցող, ամուսնացած, հաշվառված և բնակվող` քաղաք Երևան, Նոր Արեշ, 8-րդ փողոց, տուն 64/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,

Արմեն Սերյոժայի Դարմոյանի /ծնված 1975 թվականի դեկտեմբերի 05-ին` Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատված, ամուսնացած, հաշվառված և բնակվող` Արմավիրի մարզ, գյուղ Բաղրամյան, Շինարարների փողոց, 49-րդ տուն/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-329.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը

2015 թվականի նոյեմբերի 12-ին ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 58216115 քրեական գործը:
2015 թվականի նոյեմբերի 27-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մաով հարուցվել է թիվ 58216915 քրեական գործը:
2016 թվականի հունվարի 19-ին Սմբատ Քոչարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և որպես խափանման միջոց կիրառվել կալանավորումը:
2016 թվականի փետրվարի 25-ին Սմբատ Հարությունյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին:
2016 թվականի փետրվարի 26-ին Սմբատ Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերահաստատվել է:
2016 թվականի հունիսի 14-ին Հարություն Քոչարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2016 թվականի հուլիսի 25-ին թիվ 58216115 և 58216915 քրեական գործերը միացվել են մեկ վարույթում և նախաքննությունը շարունակվել է 58216115 համարով:
2017 թվականի հունվարի 25-ին Սմբատ Հարությունյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել գրավը և նույն օրը Սմբատ Հարությունյանն ազատվել է կալանքից:
2017 թվականի ապրիլի 21-ին Արմեն Դարմոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2017 թվականի հուլիսի 06-ին Սմբատ Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2017 թվականի հուլիսի 06-ին թիվ 58216115 քրեական գործից անջատվել է թիվ 58210317 քրեական գործը:
2017 թվականի հուլիսի 27-ին թիվ 58210317 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2017 թվականի օգոստոսի 11-ին քրեական գործն ըստ ընդդատության ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:

Գործի փաստական հանգամանքները

Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Սմբատ Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա, հանդիսանալով Երևան քաղաքի թիվ 156 հիմնական դպրոցի տարածքում գործող <<Էրզրում>> մանկապատանեկան պարային համույթի գեղարվեստական ղեկավարը և 2015 թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին նախնական համաձայնության գալով Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիայի տնօրենի խորհրդական Հարություն Յուրիկի Քոչարյանի և տնօրենի տեղակալ Ռուբեն Կառլենի Սարգսյանի, ինչպես նաև Իսպանիայի Թագավորության Ալիկանտե քաղաքում տարիներ շարունակ բնակվող Սամվել Լուկաշի Մկրտչյանի հետ, որպես պատրվակ օգտագործելով հիշյալ պարային համույթին Սամվել Մկրտչյանի աջակցությամբ տրամադրված հրավերքը` Իսպանիայի Թագավորության Ալիկանտե քաղաքում կայանալիք պարի փառատոնին մասնակցելու վերաբերյալ, շահադիտական նպատակով` յուրաքանչյուր անձի մեկնման գործընթացը կազմակերպելու համար տարբեր չափերի գումարների, հիմնականում` 2.500-ական եվրոյի դիմաց` ճանապարհածախսի արժեքը ներառյալ, ստացված ընդհանուր գումարը վերոնշյալ չորս անձանց միջև հավասարաչափ բաշխելու պայմանով, համույթի մասնակիցների ցուցակում 2015 թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին ընդգրկել է դրա գործունեության հետ որևէ առնչություն չունեցող ՀՀ 18 քաղաքացիների`
1. Արթուր Աշոտի Ավոյանին, ծնված 03.04.1986թ., անձնագիր` թիվ BA 2086041,
2. նրա կնոջը` Լիլիթ Սամվելի Հարությունյանին, ծնված 08.05.1993թ., անձնագիր` թիվ AK 0303877,
3. Ա. Ավոյանի հորեղբոր որդուն` Վանիկ Հրաչիկի Ավոյանին, ծնված 26.12.1983թ., անձնագիր` թիվ AM 0227043,
4. վերջինիս կնոջը` Նաիրա Նշանի Հովագիմյանին, ծնված 30.05.1987թ., անձնագիր` թիվ BA 2461750,
5. Վ. Ավոյանի և Ն. Հովագիմյանի անչափահաս որդուն` Հրաչ Վանիկի Ավոյանին, ծնված 09.03.2011թ., անձնագիր` թիվ AP 0383251,
6. Սևակ Վրույրի Շահվերդյանին, ծնված 24.04.1983թ., անձնագիր` թիվ BA 2151552,
7. նրա կնոջը` Աննա Գևորգի Մինասյանին, ծնված 07.08.1993թ., անձնագիր` թիվ AK 0387115,
8. անչափահաս Մավրիկ Աղասու Հայրապետյանին, ծնված 23.07.1998թ., անձնագիր` թիվ AN 0790666,
9. Արմեն Սերյոժայի Դարմոյանի անչափահաս որդի Սամվել Արմենի Դարմոյանին, ծնված 30.06.1999թ., անձնագիր` թիվ AP 0443333,
10. Վարդուշ Գրիգորի Ֆարիշյանին, ծնված 27.10.1963թ., անձնագիր` թիվ AN 0543983,
11. վերջինիս դստերը` Արմինե Աշոտի Ղազարյանին, ծնված 27.11.1986թ., անձնագիր` թիվ AN 0614193,
12. Գարեգին Արզումանի Խաչատրյանին, ծնված 27.01.1991թ., անձնագիր` թիվ AH 0692796,
13. վերջինիս ընկերուհուն` Ռուզաննա Ներսեսի Վարդանյանին, ծնված 22.03.1995թ., անձնագիր` թիվ AM 0774171,
14. Սոֆյա Հենրիկի Արշակյանին, ծնված 24.12.1972թ., անձնագիր` թիվ AN 0409776,
15. վերջինիս անչափահաս դստերը` Սոնա Սարգսի Թովմասյանին, ծնված 23.07.2007թ., անձնագիր` թիվ AP 0262671,
16. Էդգար Հովիկի Կիրակոսյանին, ծնված 02.12.1983թ., անձնագիր` թիվ AN 0473195,
17. վերջինիս կնոջը` Ռուզաննա Աշոտի Նավասարդյանին, ծնված 15.06.1987թ., անձնագիր` թիվ AM 0787345,
18. Ստեփան Հրաչի Հակոբյանին, ծնված 01.07.1991թ., անձնագիր` թիվ BA 2146376:
Ընդ որում, հիշյալ 18 անձանցից Սոֆյա Հենրիկի Արշակյանը, Սոնա Սարգսի Թովմասյանը, Վարդուշ Գրիգորի Ֆարիշյանը, Արմինե Աշոտի Ղազարյանը, Գարեգին Արզումանի Խաչատրյանը և Ռուզաննա Ներսեսի Վարդանյանն ընդգրկվել են համույթի ցուցակում Ռուբեն Սարգսյանի միջոցով, Էդգար Հովիկի Կիրակոսյանը, Ռուզաննա Աշոտի Նավասարդյանը և Ստեփան Հրաչի Հակոբյանը` Սմբատ Հարությունյանի միջոցով, իսկ մնացած 9 անձանց, որոնցից բոլորը եղել են Արմավիրի մարզի բնակիչներ, համույթի` Իսպանիայի Թագավորություն մեկնողների ցուցակում ձևականորեն ընդգրկելու հարցում Սմբատ Հարությունյանին, Հարություն Քոչարյանին, Ռուբեն Սարգսյանին ու Սամվել Մկրտչյանին օժանդակել է ՀՀ քաղաքացի, Արմավիրի մարզի բնակիչ Արմեն Սերյոժայի Դարմոյանը, ում միջոցով <<Էրզրում>> համույթի` վերը նշված փառատոնի մասնակիցների ցուցակում դրա գործունեության հետ որևէ առնչություն չունեցող 18 անձանց թվում 2015 թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին, 2.500-ական գումարի դիմաց, ընդգրկվել են նրա հարազատները և ծանոթները` ՀՀ 8 քաղաքացիներ`
1. զարմիկ Արթուր Աշոտի Ավոյանը,
2. վերջինիս կինը` Լիլիթ Սամվելի Հարությունյանը,
3. Ա. Ավոյանի հորեղբոր որդին` Վանիկ Հրաչիկի Ավոյանը,
4. վերջինիս կինը` Նաիրա Նշանի Հովագիմյանը,
5. Վ. Ավոյանի և Ն. Հովագիմյանի անչափահաս որդին` Հրաչ Վանիկի Ավոյանը,
6. նրա ծանոթ Սևակ Վրույրի Շահվերդյանը,
7. վերջինիս կինը` Աննա Գևորգի Մինասյանը,
8. նրա ծանոթ, այն ժամանակ անչափահաս Մավրիկ Աղասու Հայրապետյանը:
Բացի այդ, <<Էրզրում>> պարային համույթի ցուցակում, սակայն 910 եվրո գումար տալու պայմանով, Ա. Դարմոյանի միջոցով նույն եղանակով ձևականորեն ընդգրկվել է նրա` այն ժամանակ անչափահաս որդին` Սամվել Արմենի Դարմոյանը:
Այնուհետև, ի կատարումն հանցավոր մտադրության, <<Էրզրում>> մանկապատանեկան պարային համույթի կեղծ ցուցակը, որը բաղկացած է եղել 37 անձի տվյալներից, ներառյալ հիշյալ ՀՀ 18 քաղաքացիների, Հարություն Քոչարյանի և Սմբատ Հարությունյանի նախաձեռնությամբ ներկայացվել է թիվ 156 հիմնական դպրոցի տնօրեն Անժելա Սուրենի Խաչատրյանի վավերացմանը, որից հետո Հ. Քոչարյանը և Ս. Հարությունյանն այն ստորագրված և կնիքված վիճակում, հիմք հանդիսացող այլ փաստաթղթերի թվում, 2015 թվականի հոկտեմբեր ամսին, Երևան քաղաքի Սախարովի հրապարակի մոտակայքում գործող <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>-ի միջոցով, ներկայացրել են ՀՀ-ում Լիտվայի Հանրապետության դեսպանություն, իսկ ցուցակի և Իսպանիայի Թագավորությունից ստացված հրավերքի մեկական օրինակներ, Անժելա Խաչատրյանի կողմից ստորագրված` 2015 թվականի հոկտեմբերի 13-ի թիվ 81 ուղեկցական գրությամբ հանձնվել են ՀՀ մշակույթի նախարարությանը, որտեղից էլ, Հ. Քոչարյանի միջնորդմամբ, նախարարի տեղակալ Ա. Պողոսյանի կողմից ստորագրված` 2015 թվականի հոկտեմբերի 23-ի թիվ 05/4.7/5592-15 գրությամբ դրանք ևս ուղարկվել են ՀՀ-ում Լիտվայի Հանրապետության դեսպանություն: Ընդ որում, ՀՀ մշակույթի նախարարության նշված գրությամբ հայցվել է բարյացակամ աջակցություն ցուցաբերել <<Էրզրում>> համույթի անդամներին <<Շենգենյան համաձայնության>> պետությունների մուտքի արտոնագրերը տրամադրելու հարցում:
2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ին ցուցակում նշված բոլոր անձանց վերադարձվել են նրանց ՀՀ քաղաքացիների անձնագրերը` դրանցում առկա` <<Շենգենյան համաձայնության>> պետությունների մուտքի կարճաժամկետ արտոնագրերով` նախատեսված հոկտեմբերի 29-ից մինչև նոյեմբերի 4-ն այցի համար, սակայն համույթի մասնակից չհանդիսացող ՀՀ քաղաքացիներին չի հաջողվել մեկնել` ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից ձեռնարկված միջոցառումների արդյունքում՚:

Ամբաստանյալ Հարություն Քոչարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել, որ <<նա, հանդիսանալով Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիայի տնօրենի խորհրդական և 2015 թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին նախնական համաձայնության գալով Երևան քաղաքի թիվ 156 հիմնական դպրոցի տարածքում գործող <<Էրզրում>> մանկապատանեկան պարային համույթի գեղարվեստական ղեկավար Սմբատ Վահրամի Հարությունյանի, Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիայի տնօրենի տեղակալ Ռուբեն Կառլենի Սարգսյանի և Իսպանիայի Թագավորության Ալիկանտե քաղաքում տարիներ շարունակ բնակվող Սամվել Լուկաշի Մկրտչյանի հետ, որպես պատրվակ օգտագործելով հիշյալ պարային համույթին Սամվել Մկրտչյանի աջակցությամբ տրամադրված հրավերքը` Իսպանիայի Թագավորության Ալիկանտե քաղաքում կայանալիք պարի փառատոնին մասնակցելու վերաբերյալ, շահադիտական նպատակով` յուրաքանչյուր անձի մեկնման գործընթացը կազմակերպելու համար տարբեր չափերի գումարների, հիմնականում` 2.500-ական եվրոյի դիմաց` ճանապարհածախսի արժեքը ներառյալ, ստացված ընդհանուր գումարը վերոնշյալ չորս անձանց միջև հավասարաչափ բաշխելու պայմանով, համույթի մասնակիցների ցուցակում 2015 թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին ընդգրկել է դրա գործունեության հետ որևէ առնչություն չունեցող ՀՀ 18 քաղաքացիների`
1. Արթուր Աշոտի Ավոյանին, ծնված 03.04.1986թ., անձնագիր` թիվ BA 2086041,
2. նրա կնոջը` Լիլիթ Սամվելի Հարությունյանին, ծնված 08.05.1993թ., անձնագիր` թիվ AK 0303877,
3. Ա. Ավոյանի հորեղբոր որդուն` Վանիկ Հրաչիկի Ավոյանին, ծնված 26.12.1983թ., անձնագիր` թիվ AM 0227043,
4. վերջինիս կնոջը` Նաիրա Նշանի Հովագիմյանին, ծնված 30.05.1987թ., անձնագիր` թիվ BA 2461750,
5. Վ. Ավոյանի և Ն. Հովագիմյանի անչափահաս որդուն` Հրաչ Վանիկի Ավոյանին, ծնված 09.03.2011թ., անձնագիր` թիվ AP 0383251,
6. Սևակ Վրույրի Շահվերդյանին, ծնված 24.04.1983թ., անձնագիր` թիվ BA 2151552,
7. նրա կնոջը` Աննա Գևորգի Մինասյանին, ծնված 07.08.1993թ., անձնագիր` թիվ AK 0387115,
8. անչափահաս Մավրիկ Աղասու Հայրապետյանին, ծնված 23.07.1998թ., անձնագիր` թիվ AN 0790666,
9. Արմեն Սերյոժայի Դարմոյանի անչափահաս որդի Սամվել Արմենի Դարմոյանին, ծնված 30.06.1999թ., անձնագիր` թիվ AP 0443333,
10. Վարդուշ Գրիգորի Ֆարիշյանին, ծնված 27.10.1963թ., անձնագիր` թիվ AN 0543983,
11. վերջինիս դստերը` Արմինե Աշոտի Ղազարյանին, ծնված 27.11.1986թ., անձնագիր` թիվ AN 0614193,
12. Գարեգին Արզումանի Խաչատրյանին, ծնված 27.01.1991թ., անձնագիր` թիվ AH 0692796,
13. վերջինիս ընկերուհուն` Ռուզաննա Ներսեսի Վարդանյանին, ծնված 22.03.1995թ., անձնագիր` թիվ AM 0774171,
14. Սոֆյա Հենրիկի Արշակյանին, ծնված 24.12.1972թ., անձնագիր` թիվ AN 0409776,
15. վերջինիս անչափահաս դստերը` Սոնա Սարգսի Թովմասյանին, ծնված 23.07.2007թ., անձնագիր` թիվ AP 0262671,
16. Էդգար Հովիկի Կիրակոսյանին, ծնված 02.12.1983թ., անձնագիր` թիվ AN 0473195,
17. վերջինիս կնոջը` Ռուզաննա Աշոտի Նավասարդյանին, ծնված 15.06.1987թ., անձնագիր` թիվ AM 0787345,
18. Ստեփան Հրաչի Հակոբյանին, ծնված 01.07.1991թ., անձնագիր` թիվ BA 2146376:
Ընդ որում, հիշյալ 18 անձանցից Սոֆյա Հենրիկի Արշակյանը, Սոնա Սարգսի Թովմասյանը, Վարդուշ Գրիգորի Ֆարիշյանը, Արմինե Աշոտի Ղազարյանը, Գարեգին Արզումանի Խաչատրյանը և Ռուզաննա Ներսեսի Վարդանյանն ընդգրկվել են համույթի ցուցակում Ռուբեն Սարգսյանի միջոցով, Էդգար Հովիկի Կիրակոսյանը, Ռուզաննա Աշոտի Նավասարդյանը և Ստեփան Հրաչի Հակոբյանը` Սմբատ Հարությունյանի միջոցով, իսկ մնացած 9 անձանց, որոնցից բոլորը եղել են Արմավիրի մարզի բնակիչներ, համույթի` Իսպանիայի Թագավորություն մեկնողների ցուցակում ձևականորեն ընդգրկելու հարցում Սմբատ Հարությունյանին, Հարություն Քոչարյանին, Ռուբեն Սարգսյանին ու Սամվել Մկրտչյանին օժանդակել է ՀՀ քաղաքացի, Արմավիրի մարզի բնակիչ Արմեն Սերյոժայի Դարմոյանը, ում միջոցով <<Էրզրում>> համույթի` վերը նշված փառատոնի մասնակիցների ցուցակում դրա գործունեության հետ որևէ առնչություն չունեցող 18 անձանց թվում 2015 թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին, 2.500-ական գումարի դիմաց, ընդգրկվել են նրա հարազատները և ծանոթները` ՀՀ 8 քաղաքացիներ`
1. զարմիկ Արթուր Աշոտի Ավոյանը,
2. վերջինիս կինը` Լիլիթ Սամվելի Հարությունյանը,
3. Ա. Ավոյանի հորեղբոր որդին` Վանիկ Հրաչիկի Ավոյանը,
4. վերջինիս կինը` Նաիրա Նշանի Հովագիմյանը,
5. Վ. Ավոյանի և Ն. Հովագիմյանի անչափահաս որդին` Հրաչ Վանիկի Ավոյանը,
6. նրա ծանոթ Սևակ Վրույրի Շահվերդյանը,
7. վերջինիս կինը` Աննա Գևորգի Մինասյանը,
8. նրա ծանոթ, այն ժամանակ անչափահաս Մավրիկ Աղասու Հայրապետյանը:
Բացի այդ, <<Էրզրում>> պարային համույթի ցուցակում, սակայն 910 եվրո գումար տալու պայմանով, Ա. Դարմոյանի միջոցով նույն եղանակով ձևականորեն ընդգրկվել է նրա` այն ժամանակ անչափահաս որդին` Սամվել Արմենի Դարմոյանը:
Այնուհետև, ի կատարումն հանցավոր մտադրության, <<Էրզրում>> մանկապատանեկան պարային համույթի կեղծ ցուցակը, որը բաղկացած է եղել 37 անձի տվյալներից, ներառյալ հիշյալ ՀՀ 18 քաղաքացիների, Հարություն Քոչարյանի և Սմբատ Հարությունյանի նախաձեռնությամբ ներկայացվել է թիվ 156 հիմնական դպրոցի տնօրեն Անժելա Սուրենի Խաչատրյանի վավերացմանը, որից հետո Հ. Քոչարյանը և Ս. Հարությունյանն այն ստորագրված և կնիքված վիճակում, հիմք հանդիսացող այլ փաստաթղթերի թվում, 2015 թվականի հոկտեմբեր ամսին, Երևան քաղաքի Սախարովի հրապարակի մոտակայքում գործող <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>-ի միջոցով, ներկայացրել են ՀՀ-ում Լիտվայի Հանրապետության դեսպանություն, իսկ ցուցակի և Իսպանիայի Թագավորությունից ստացված հրավերքի մեկական օրինակներ, Անժելա Խաչատրյանի կողմից ստորագրված` 2015 թվականի հոկտեմբերի 13-ի թիվ 81 ուղեկցական գրությամբ հանձնվել են ՀՀ մշակույթի նախարարությանը, որտեղից էլ, Հ. Քոչարյանի միջնորդմամբ, նախարարի տեղակալ Ա. Պողոսյանի կողմից ստորագրված` 2015 թվականի հոկտեմբերի 23-ի թիվ 05/4.7/5592-15 գրությամբ դրանք ևս ուղարկվել են ՀՀ-ում Լիտվայի Հանրապետության դեսպանություն: Ընդ որում, ՀՀ մշակույթի նախարարության նշված գրությամբ հայցվել է բարյացակամ աջակցություն ցուցաբերել <<Էրզրում>> համույթի անդամներին <<Շենգենյան համաձայնության>> պետությունների մուտքի արտոնագրերը տրամադրելու հարցում:
2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ին ցուցակում նշված բոլոր անձանց վերադարձվել են նրանց ՀՀ քաղաքացիների անձնագրերը` դրանցում առկա` <<Շենգենյան համաձայնության>> պետությունների մուտքի կարճաժամկետ արտոնագրերով` նախատեսված հոկտեմբերի 29-ից մինչև նոյեմբերի 4-ն այցի համար, սակայն համույթի մասնակից չհանդիսացող ՀՀ քաղաքացիներին չի հաջողվել մեկնել` ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից ձեռնարկված միջոցառումների արդյունքում:>>:

Ամբաստանյալ Արմեն Դարմոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-329.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել, որ <<նա 2015 թվականի ընթացքում շահադիտական նպատակով 1 դեպքով կազմակերպել է Հայաստանի Հանրապետության 2 քաղաքացիների անօրինական միգրացիան` մուտքը <<Շենգենյան համաձայնության>> պետություններ, ինչպես նաև 1 դեպքով օժանդակել է Հայաստանի Հանրապետության 9 քաղաքացիների անօրինական միգրացիան` մուտքը <<Շենգենյան համաձայնության>> պետություններ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ շահադիտական նպատակով կազմակերպելուն: Այսպես.
Դրվագ 1-ին.
Արմեն Սերյոժայի Դարմոյանը, նախապես պայմանավորվածություն ձեռք բերելով ՀՀ քաղաքացի Նաիրա Սեդրակի Զաքարյանի հետ` վերջինիս և նրա հաշմանդամ որդու` 1987թ. ծնված Գարեգին Վահանի Զաքարյանի, միգրացիան` մշտական բնակություն հաստատելու և այնտեղ որդու բուժումն ապահովելու նպատակով մուտքը <<Շենգենյան համաձայնության>> պետություններ շահադիտական նպատակով` 4.000-ական, ընդհանուր առմամբ` 8.000 եվրո գումարի դիմաց կազմակերպելու վերաբերյալ, կարգավորել է Նաիրա Զաքարյանի թիվ BA2324806 և Գարեգին Զաքարյանի թիվ AN0490725 ՀՀ քաղաքացիների անձնագրերում` համապատասխանաբար թիվ 009893884 և 009893885 <<Շենգենյան համաձայնության>> պետությունների մուտքի կեղծված արտոնագրերի փակցման գործընթացը, որից հետո Նաիրա և Գարեգին Զաքարյանները, Արմեն Դարմոյանի ուղեկցությամբ, Երևան-Աթենք-Պրահա տարանցիկ չվերթով 2015 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ՀՀ-ից մեկնել են Հունաստանի Հանրապետություն և ժամանել Աթենք քաղաքի օդանավակայան, որտեղի միգրացիոն ծառայության աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել է, որ ՀՀ քաղաքացիների նրանց անձնագրերում փակցված` <<Շենգենյան համաձայնության>> պետությունների մուտքի արտոնագրերը կեղծ են, ինչի կապակցությամբ մայրը և հաշմանդամ որդին 2015 թվականի նոյեմբերի 5-ին վտարվել են Հայաստանի Հանրապետություն:
Դրվագ 2-րդ.
Արմեն Դարմոյանը, նախապես տեղյակ լինելով Իսպանիայի Թագավորության Ալիկանտե քաղաքում կայանալիք պարի փառատոնին Երևան քաղաքի թիվ 156 հիմնական դպրոցի տարածքում գործող <<Էրզրում>> մանկապատանեկան պարային համույթի մասնակցության մասին, անօրինական միգրացիայի կազմակերպման շուրջ մինչ այդ միմյանց հետ նախնական համաձայնության եկած` հիշյալ պարային համույթի գեղարվեստական ղեկավար Սմբատ Վահրամի Հարությունյանի, Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիայի տնօրենի խորհրդական Հարություն Յուրիկի Քոչարյանի և տնօրենի տեղակալ Ռուբեն Կառլենի Սարգսյանի, ինչպես նաև Իսպանիայի Թագավորությունում բնակվող Սամվել Լուկաշի Մկրտչյանի հետ եկել է հանցավոր համաձայնության, որի արդյունքում, 2.500-ական եվրո գումար տալու պայմանով /ճանապարհածախսի արժեքը ներառյալ/, համույթի` վերը նշված փառատոնի մասնակիցների ցուցակում դրա գործունեության հետ որևէ առնչություն չունեցող 18 անձանց թվում 2015 թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին ընդգրկվել են նրա հարազատները և ծանոթները` ՀՀ 8 քաղաքացիները`
1. զարմիկ Արթուր Աշոտի Ավոյանը, ծնված 03.04.1986թ., անձնագիր` թիվ BA 2086041;
2. վերջինիս կինը` Լիլիթ Սամվելի Հարությունյանը, ծնված 08.05.1993թ., անձնագիր` թիվ AK 0303877;
3. Ա. Ավոյանի հորեղբոր որդին` Վանիկ Հրաչիկի Ավոյանը, ծնված 26.12.1983թ., անձնագիր` թիվ AM 0227043;
4. վերջինիս կինը` Նաիրա Նշանի Հովագիմյան, ծնված 30.05.1987թ., անձնագիր` թիվ BA 2461750;
5. Վ. Ավոյանի և Ն. Հովագիմյանի անչափահաս որդին` Հրաչ Վանիկի Ավոյանը, ծնված 09.03.2011թ., անձնագիր` թիվ AP 0383251;
6. նրա ծանոթ Սևակ Վրույրի Շահվերդյանը, ծնված 24.04.1983թ., անձնագիր` թիվ BA 2151552;
7. վերջինիս կինը` Աննա Գևորգի Մինասյանը, ծնված 07.08.1993թ., անձնագիր` թիվ AK 0387115;
8. նրա ծանոթ, այն ժամանակ անչափահաս Մավրիկ Աղասու Հայրապետյանը, ծնված 23.07.1998թ., անձնագիր` թիվ AN 0790666:
Բացի այդ, <<Էրզրում>> պարային համույթի ցուցակում, սակայն 910 եվրո գումար տալու պայմանով, Ա. Դարմոյանի միջոցով ձևականորեն նույն եղանակով ընդգրկվել է նրա` այն ժամանակ անչափահաս որդին` Սամվել Արմենի Դարմոյանը, ծնված 30.06.1999թ., անձնագիր` թիվ AP 0443333:
Այնուհետև, ի կատարումն հանցավոր մտադրության, <<Էրզրում>> մանկապատանեկան պարային համույթի կեղծ ցուցակը, որը բաղկացած է եղել 37 անձի տվյալներից, ներառյալ հիշյալ ՀՀ 18 քաղաքացիների, Հարություն Քոչարյանի և Սմբատ Հարությունյանի նախաձեռնությամբ ներկայացվել է թիվ 156 հիմնական դպրոցի տնօրեն Անժելա Սուրենի Խաչատրյանի վավերացմանը, որից հետո Հ. Քոչարյանը և Ս. Հարությունյանն այն ստորագրված և կնիքված վիճակում, հիմք հանդիսացող այլ փաստաթղթերի թվում, 2015 թվականի հոկտեմբեր ամսին, Երևան քաղաքի Սախարովի հրապարակի մոտակայքում գործող <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>-ի միջոցով, ներկայացրել են ՀՀ-ում Լիտվայի Հանրապետության դեսպանություն, իսկ ցուցակի և Իսպանիայի Թագավորությունից ստացված հրավերքի մեկական օրինակներ, Անժելա Խաչատրյանի կողմից ստորագրված` 2015 թվականի հոկտեմբերի 13-ի թիվ 81 ուղեկցական գրությամբ հանձնվել են ՀՀ մշակույթի նախարարությանը, որտեղից էլ, Հ. Քոչարյանի միջնորդմամբ, նախարարի տեղակալ Ա. Պողոսյանի կողմից ստորագրված` 2015 թվականի հոկտեմբերի 23-ի թիվ 05/4.7/5592-15 գրությամբ դրանք ևս ուղարկվել են ՀՀ-ում Լիտվայի Հանրապետության դեսպանություն: Ընդ որում, ՀՀ մշակույթի նախարարության նշված գրությամբ հայցվել է բարյացակամ աջակցություն ցուցաբերել <<Էրզրում>> համույթի անդամներին <<Շենգենյան համաձայնության>> պետությունների մուտքի արտոնագրերը տրամադրելու հարցում:
2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ին ցուցակում նշված բոլոր անձանց, այդ թվում նաև` Արմեն Դարմոյանի 9 հարազատներին և ծանոթներին, վերադարձվել են ՀՀ քաղաքացիների նրանց անձնագրերը` դրանցում առկա` <<Շենգենյան համաձայնության>> պետությունների մուտքի կարճաժամկետ արտոնագրերով` նախատեսված հոկտեմբերի 29-ից մինչև նոյեմբերի 4-ն այցի համար, սակայն համույթի մասնակից չհանդիսացող ՀՀ քաղաքացիներին չի հաջողվել մեկնել` ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից ձեռնարկված միջոցառումների արդյունքում:>>:

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սմբատ Հարությունյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել և դատաքննության փուլում պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքն այն մասին, որ 1985 թվականին հիմնել է <<Էրզրում>> մանկապատանեկան պարային համույթը, որը գործել է Երևան քաղաքի տարբեր մշակութային կենտրոններում, թատրոններում, իսկ 2012 թվականից մշտապես գործել է Երևան քաղաքի թիվ 156 հիմնական դպրոցի տարածքում: Հանդիսացել է համույթի գեղարվեստական ղեկավարը, կինը` Լիանա Գասպարյանը, եղել է պարուսույցը, իսկ այլ անձինք համույթում չեն աշխատել: Ընդ որում, Լիանան գրանցված է եղել մանկական ֆիլհարմոնիայում որպես <<Էրզրում>> պարային համույթի պարուսույց, և իրենք աշխատավարձերը ստացել են <<Զարգացման հայկական բանկ>>-ից: Թիվ 156 դպրոցի տնօրեն Անժելա Խաչատրյանի հետ ունեցած ներքին պայմանավորվածության համաձայն, վարձակալել է դպրոցի մարզադահլիճը` պարապմունքներն անցկացնելու համար: Անժելային ամսական անձամբ վճարել է 30.000 ՀՀ դրամ, սակայն որևէ պայմանագիր կնքված չի եղել, և գումարների վճարման փաստը չի արձանագրվել: Պարային համույթ հիմնականում հաճախել են 6-13 տարեկան երեխաներ` թվով 20 հոգի, ինչպես նաև մոտավորապես 6-7 հոգի նույն հասակի երեխաներ, ովքեր հաճախել են սիրողական կարգով: Յուրաքանչյուր երեխայի համար ամսական վարձը կազմել է 6.000 ՀՀ դրամ, սակայն նույն ընտանիքից երկու երեխաների հաճախելու դեպքում վարձը գանձվել է միայն մեկի համար: <<Էրզրում>> համույթի մասնակիցների տվյալները կամ նրանց քանակը որևէ ձևակերպում չեն ստացել, այդ թվում` թիվ 156 դպրոցում, և տնօրեն Անժելա Խաչատրյանը չի իմացել համույթի մասնակիցների տվյալները և քանակը: 2015 թվականի հուլիսին պարային համույթի հետ մեկնել է Իսպանիայի Բլանես քաղաք` փառատոնի մասնակցելու համար: Այնտեղ մեկնել են անձնական միջոցներով, բացառապես <<Էրզրում>> համույթի և երեխաների ծնողների կազմով, կողմնակի որևէ անձ չի եղել և համույթի ցուցակում չի ներառվել: Յուրաքանչյուր երեխայի համար գումարները վճարել են ծնողները: Փառատոնի ընթացքում իրեն մոտեցել են Իսպանիայի Ալիկանտե քաղաքապետարանին կից <<Նիվել>> մշակութային կազմակերպության նախագահ Էնրիկեն, ում ազգանունը չի հիշել, ինչպես նաև Սամվել Լուկաշի Մկրտչյանը, ում ճանաչել է վաղուց, դեռևս Երևանից, և, իր իմանալով, Սամվելը մշտապես բնակվել է Ալիկանտե քաղաքում: Էնրիկեն հայտնել է, որ հավանել է համույթը և որ 2015 թվականի հոկտեմբերի վերջից մինչև նոյեմբերի սկիզբն Ալիկանտեում նույնպես տեղի է ունենալու պարային փառատոն` <<Աշնանային ծաղիկներ 2015>> խորագրով: Նա նաև հետաքրքրվել է, թե համույթին հրավերք ուղարկելու դեպքում արդյոք համույթը կարողանալու է մասնակցել այդ փառատոնին, թե` ոչ: Էնրիկեին հարցրել է մասնակցության պայմանների մասին, ինչին նա պատասխանել է, որ ինքնաթիռի տոմսերը, հյուրանոցային ծախսերը, ինչպես նաև փառատոնին մասնակցելու համար օրենքով նախատեսված գումարը` յուրաքանչյուր անձի համար 9 եվրոն, հոգալու է մասնակիցը: Հայտնել է Էնրիկեին, որ Երևան վերադառնալուց հետո Սամվելի միջոցով հայտնելու է նրան փառատոնին համույթի մասնակցության մասին: Նշված խոսակցության ընթացքում Սամվելը ներկա է եղել ամբողջությամբ և կատարել է թարգմանչի դեր: Մի քանի օր անց բոլոր մեկնածներով վերադարձել են Երևան, և ինքն անմիջապես սկսել է փնտրել ուղիներ` համույթի մասնակցությունը Ալիկանտեի փառատոնին ֆինանսավորելու համար: Մասնավորապես, դիմել է բանկերի, կազմակերպությունների, սակայն մերժվել է: 2015 թվականի օգոստոսի վերջին այցելել է <<Առնո Բաբաջանյան>> համերգասրահի փոխտնօրեն Ռուբեն կամ Ռոբերտ Հեբոյանին և խնդրել պարային համույթին օրինական կարգով ընդգրկել համերգասրահի կազմում, քանի որ այդ դեպքում ինքն ու կինը ստանալու էին աշխատավարձ որպես համերգասրահի աշխատակիցներ, իսկ համույթն ունենալու էր պետական գրանցում: Հայտնել է նաև, որ ֆինանսավորման դեպքում ստանալու են հրավերք` Իսպանիայի Ալիկանտե քաղաքում կայանալիք փառատոնին մասնակցելու համար: Մանկական ֆիլհարմոնիայի կազմում հանդես գալը ձեռնատու չի եղել, քանի որ պարապմունքների համար վճարված ընդհանուր գումարից ֆիլհարմոնիային մնացել է 63 տոկոսը: Հեբոյանը տեղեկացրել է, որ սեպտեմբերի սկզբին արձակուրդից վերադառնալու է համերգասրահի տնօրեն Գագիկ Մանասյանը, և այդ հարցը քննարկվելու է նրա հետ: Մի քանի օր անց իր 098-80-07-70 հեռախոսահամարին 093-40-40-80 հեռախոսահամարից զանգահարել է <<Առնո Բաբաջանյան>> համերգասրահի մյուս փոխտնօրեն Ռուբեն Սարգսյանը և առաջարկել է հանդիպել: Օգոստոսի վերջին կամ սեպտեմբերի սկզբին հանդիպել է Ռուբեն Սարգսյանին <<Մոսկվա>> կինոթատրոնին հարակից <<Մոս կաֆե>> սրճարանում: Հանդիպմանը ներկա են եղել ինքը, Ռուբենը և Հարություն Քոչարյանը, ում հետ ծանոթացել է այդ օրը, Ռուբենի միջոցով: Ռուբենի ներկայացնելով, Հարությունը հանդիսացել է Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիայի տնօրենի խորհրդականը: Ռուբենը հայտնել է, որ տեղյակ է եղել համույթի հետ փառատոնին մասնակցելու համար Իսպանիա մեկնելու իր նպատակի, ինչպես նաև այն իրագործելու համար անհրաժեշտ միջոցներ չունենալու մասին: Նա առաջարկել է գումարի դիմաց համույթի ցուցակում ընդգրկել դրա հետ կապ չունեցող անձանց` նրա <<հաճախորդներին>>, ովքեր համույթի հետ ստանալու են <<Շենգենյան արտոնագրեր>> և մեկնելու են Իսպանիա` Եվրոպայում մշտապես բնակվելու համար: Ըստ Ռուբենի, նա ունեցել է շուրջ 12 հոգի այդպիսի հաճախորդներ, որոնցից յուրաքանչյուրը պատրաստ է եղել վճարել 2.500-3.000 եվրո գումար` վերը նշված եղանակով Եվրոպա մեկնելու համար: Բացի այդ, Ռուբենը նշել է, որ Հարություն Քոչարյանը կարգավորելու է փաստաթղթերի հետ կապված բոլոր հարցերը և կազմակերպելու է համույթի վերաբերյալ երաշխավորական նամակների ուղարկումը Հայաստանում Լիտվայի դեսպանություն, քանի որ Իսպանիայի մուտքի արտոնագրերը Հայաստանում տրամադրել է Լիտվայի դեսպանությունը: Այնուհետև, երեքին էլ ձեռնատու լինելու տեսանկյունից միասին հաշվարկել են, որ համույթի հետ ապօրինի մեկնող յուրաքանչյուր անձից վերցնելու են 2.500 եվրո գումար: Ռուբենին ու Հարությունին տեղեկացրել է, որ փառատոնի կազմակերպչի ընկերը գտնվել է Հայաստանում, և առաջարկել է երեքով հանդիպել նրան ու վերջնական պայմանավորվել, ինչին համաձայնել են: Սամվել Մկրտչյանն այդ ժամանակ գտնվել է Հայաստանում, քանի որ նրա հոր առողջական վիճակը ծանր է եղել: Մեկ կամ երկու օր անց կազմակերպել է իր, Ռուբենի, Հարությունի և Սամվելի հանդիպումը Հանրապետության հրապարակին կից սրճարաններից մեկում: Նույն խոսակցությունը տեղի է ունեցել նաև այդ հանդիպմանը, որի արդյունքում որոշել են, որ ապօրինի մեկնող անձանցից ստացված ընդհանուր գումարը հավասարաչափ բաժանելու են իրենց չորսի միջև: Ընդ որում, Սամվելի ասելով, նրան հասանելիք գումարի կեսը տալու է Էնրիկեին: Բացի այդ, Սամվելը նշել է, որ քանի որ <<Էրզրում>> համույթի հետ Իսպանիա են մեկնելու դրա հետ կապ չունեցող անձինք, ուստի փառատոնին մասնակցելու հրավերքը տրվելու է գումարի դիմաց: Հետագայում իմացել է, որ Էնրիկեն իրականում տեղեկացված է եղել, որ ցուցակում ընդգրկված են եղել համույթի հետ կապ չունեցող մարդիկ, ովքեր բնակվելու են Եվրոպայում, և դրա դիմաց նրան նույնպես գումար էր տրվելու: Ի սկզբանե Սամվելը ցանկացել է անօրինական միգրացիայից ստացվելիք գումարը բաժանել 5 մասի և Էնրիկեին նույնպես տալ առանձին հավասար մասնաբաժին, սակայն հետագայում համաձայնել է Էնրիկեի գումարը տալ նրա մասնաբաժնից: Քանի որ Էնրիկեն ու Սամվելը գումարային շահ են ունեցել համույթի` Իսպանիա մեկնելու հարցում, ապա, բնականաբար, նրանք չէին հայտնելու տեղի իշխանություններին` համույթի հետ կապ չունեցող անձանց կողմից Իսպանիա ժամանելու մասին: Բոլոր դեպքերում, այն փաստը, որ Սամվելը և Էնրիկեն տեղեկացված են եղել համույթի հետ կապ չունեցող անձանց` Իսպանիա ժամանելու մասին և գումար էին ստանալու, ինքնին երաշխիք է եղել, որ նրանք ոչինչ չեն հայտնելու Իսպանիայի իշխանություններին: Սամվելը գաղտնի է պահել այն հանգամանքը, որ Էնրիկեն խոսել է ռուսերեն, այդ մասին նա իրեն առանձին հայտնել է, երբ արդեն իսկ ստացված է եղել հրավերքը, և դիմել են` արտոնագրերի ստացման համար: Ավելին, ըստ Սամվելի, Էնրիկեն ազգությամբ վրացի է եղել: Դրանից հետո ինքն ու Սամվելը հեռախոսով ռուսերեն խոսել են Էնրիկեի հետ: Իր համոզմամբ, Սամվելը գաղտնի է պահել Էնրիկեի` ռուսերեն լեզվին տիրապետելու հանգամանքը` մտավախություն ունենալով, որ ինքը, Հարութը և Ռուբենը Սամվելին բացարձակ անտեսելու էին գումարային առումով և գործ էին ունենալու միայն Էնրիկեի հետ, առանց նրա միջնորդության: Հրավերքի և ամրագրումների բոլոր հարցերով զբաղվել են բացառապես Հարութը և Սամվելը, քանի որ ի սկզբանե նրանք են ստանձնել կարգավորել փաստաթղթերի հետ կապված բոլոր հարցերը: Տեղյակ է եղել, որ Իսպանիայից ինչ-որ փաստաթղթեր են ուղարկվել Հարութի և Սամվելի էլեկտրոնային փոստի հասցեներին, որոնք չի իմացել: Անտեղյակ է եղել, թե հրավերքը և ամրագրումներն ինչ եղանակով են ստացվել: Այնուամենայնիվ, 2015 թվականի հոկտեմբերի կեսին թե΄ Սամվելը և թե΄ Հարութը տեղեկացրել են իրեն, որ հրավերքը ստացել են: Ընդ որում, բոլոր փաստաթղթային հարցերը լուծվել են Հարութի գլխավորությամբ: Ինքը կամ կինը երբևէ չեն ունեցել էլեկտրոնային փոստի հասցե: Համույթի հետ ապօրինի մեկնողներից իրեն հասանելիք գումարը նախատեսել է օգտագործել բացառապես համույթի ծախսերը նշված փառատոնին մասնակցելու հետ կապված հոգալու համար: Թե Հարութը, Ռուբենը և Սամվելն ինչպես էին տնօրինելու գումարի նրանց չափաբաժինները, անտեղյակ է եղել, սակայն նրանք որևէ գումար չէին ծախսելու և չեն ծախսել համույթի համար: Մոտավորապես մեկ կամ երկու շաբաթ անց Ռուբենի նախաձեռնությամբ չորսով կրկին հանդիպել են, և հանդիպման ընթացքում Ռուբենը տեղեկացրել է, որ կարող է ապահովել ընդամենը 6 հոգի, ովքեր իրենց կողմից արդեն իսկ որոշված եղանակով համույթի հետ մեկնելու են Իսպանիա: Չորսով պայմանավորվել են սպասել մոտավորապես երկու շաբաթ, և նոր հաճախորդներ չգտնվելու դեպքում Սամվելը կապվելու էր Էնրիկեի հետ ու ասելու էր չուղարկել հրավերքը, քանի որ համույթի մասնակցությունն անհնարին է: Այդ զրույցից մի քանի օր անց թիվ 156 դպրոց է այցելել Էջմիածին քաղաքի բնակիչ Արմեն Դարմոյանը, ում որդին` Սամվելը, սիրողական կարգով հաճախել է պարի: Արմենը տեղեկացված է եղել, որ համույթն առաջիկայում մեկնելու է Իսպանիա մրցույթի, և հետաքրքրվել է իրենից, թե երբ են մեկնելու, ինչին նրան պատասխանել է, որ ֆինանսական խնդիրների պատճառով չեն կարողանալու մեկնել: Արմենը հայտնել է նրա 8 ծանոթների մասին, ովքեր ցանկացել են մեկնել Եվրոպա մշտական բնակության, և առաջարկել է գումարի դիմաց այդ անձանց ընդգրկել համույթի ցուցակում` համույթի հետ արտոնագրերը ստանալու, Իսպանիա մեկնելու ու Եվրոպայում մնալու համար: Արմենին հայտնել է գործընկերներ ունենալու մասին, որոնց հետ խորհրդակցելու է և տեղեկացնելու է նրան, սակայն չի նշել գործընկերների անուննները: Այդ օրվա դրությամբ Արմենը չի ճանաչել Հարութին, Ռուբենին կամ Սամվելին: Արմենը հարցրել է, թե որքան գումարի դիմաց են նրա ծանոթներն ընդգրկվելու համույթի ցուցակում, ինչին պատասխանել է, որ յուրաքանչյուր անձը` 2.500 եվրոյի դիմաց: Արմենի հետ տեղի ունեցած այդ զրույցից հետո զանգահարել է Հարութին և հայտնել Արմենի առաջարկի մասին: Հարութը տվել է հավանություն և խնդրել է հանդիպում կազմակերպել Արմենի հետ` վերջնական պայմանավորվածություն ձեռք բերելու համար: Հաջորդ օրը կամ երկու օր անց հանդիպել է Հարութի և Արմենի հետ, որի արդյունքում վերջնական պայմանավորվածություն են ձեռք բերել այն մասին, որ Արմենի թվով 8 ծանոթները նույնպես ընդգրկվելու են համույթի ցուցակում, յուրաքանչյուրը 2.500 եվրոյի դիմաց: Դրանից մի քանի օր անց Արմենը խնդրել է որդուն` Սամվելին, նույնպես համույթի հետ տանել Իսպանիա և հետ բերել: Ընդառաջել է Արմենի խնդրանքին, սակայն նրա համար Արմենից պահանջել է միայն տոմսերի և հյուրանոցի գումարը: Այդ անշահախնդիր քայլին գնացել է զուտ ընկերական հարաբերություններից ելնելով: Ցուցակում ձևականորեն ընդգրկվածներից Ռուզաննա Նավասարդյանը հանդիսացել է իր ազգականը, նրան ու ամուսնուն` Էդգար Կիրակոսյանին, նույնպես ընդգրկել է ցուցակում, սակայն նրանցից վերցրել է միայն տոմսերի և հյուրանոցի գումարը: Ամուսինները պատրաստվել են մեկնել Իսպանիա` բժշկական հետազոտություն անցնելու համար և վերադառնալու էին Հայաստան: Ստեփան Հակոբյանի մասին իմացել է Էդգարի միջոցով, սակայն նրա հետ պայմանավորվել է կազմակերպել Իսպանիա մեկնելու գործընթացը նույնպես 2.500 եվրոյի դիմաց: Արթուր Ավոյանը, Լիլիթ Հարությունյանը, Վանիկ Ավոյանը, Նաիրա Հովագիմյանը, Հրաչ Ավոյանը, Աննա Մինասյանը, Սևակ Շահվերդյանը, Սամվել Դարմոյանը և Մավրիկ Հայրապետյանն ընդգրկվել են <<Էրզրում>> համույթի ցուցակում Արմեն Դարմոյանի միջոցով, որի դիմաց նրանցից յուրաքանչյուրը, բացի Սամվելից, վճարելու էր 2.500 եվրո գումար: 2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ին` արտոնագրերի ստացումից հետո, այդ անձանց համար Արմեն Դարմոյանն իրեն տվել է 13.000 եվրո գումար: Սոֆյա Արշակյանը, Սոնա Թովմասյանը, Վարդուշ Ֆարիշյանը, Արմինե Ղազարյանը, Գարեգին Խաչատրյանը և Ռուզաննա Վարդանյանը հանդիսացել են Ռուբեն Սարգսյանի հաճախորդները և ընդգրկվել են համույթի ցուցակում նրա միջոցով: Այսպիսով, համույթի կազմում գումարի դիմաց ապօրինի մեկնողների թիվը կազմել է 15 հոգի, ովքեր պատրաստվել են մեկնել Եվրոպա` մշտական բնակության, ու ևս 3 հոգի, ովքեր մեկնելու էին` վճարելով միայն տոմսերի և հյուրանոցի արժեքը և վերադառնալու էին Հայաստան: Հիշյալ 18 հոգին ընդգրկվել են համույթի ցուցակում, ստացել են <<Շենգենյան արտոնագրերը>> և մեկնելու էին համույթի հետ Իսպանիա: Հարութը տեղեկացրել է իրեն, Սամվելին ու Ռուբենին, որ արտոնագրերը ստանալու համար անհրաժեշտ է կազմել <<Էրզրում>> պարային համույթի մասնակիցների ցուցակ, որում նշվելու է յուրաքանչյուր մասնակցի անունը, ազգանունը, ծննդյան օրը, ամսաթիվը և տարեթիվը, անձնագրային տվյալները, ինչպես նաև համույթի կազմում նրա զբաղեցրած պաշտոնը: Ինքը հայտնել է այդպիսի ցուցակ իր կողմից ներկայացնելու անհնարինության մասին, քանի որ <<Էրզրում>> պարային համույթը չի ունեցել որևէ իրավական կարգավիճակ, իսկ որպես գեղարվեստական ղեկավար ինքը չի ունեցել այդպիսի ցուցակ կազմելու որևէ իրավական հիմք: Այդ խնդիրը Հարութը խոստացել է լուծել անձամբ` ասելով, որ դա նրա գործն է, և իրենից խնդրել է միայն <<Էրզրում>> համույթի հետ իրականում կապ ունեցողների անձնագրերի պատճենները, իսկ Արմենից` նրա ծանոթների անձնագրերի պատճենները: Կատարել է Հարութի պահանջը և տվել է նրան իր, կնոջ, թիվ 156 դպրոցի տնօրեն Անժելա Խաչատրյանի, ընկերոջ որդու` Էրիկ Մանուկյանի, ինչպես նաև փառատոնի իրական մասնակից թվով 12 երեխաների անձնագրերի լուսապատճենները, իսկ Արմենն իր ներկայությամբ տվել է 9 ծանոթների անձնագրերի պատճենները: Այն մասին, որ հիշյալ ցուցակը կազմվել է թիվ 156 դպրոցի տնօրեն Անժելա Խաչատրյանի անունից, իմացել է ուշ, հենց Անժելայից, ով հայտնել է, որ ստորագրել և կնիքել է նշված ցուցակը Հարություն Քոչարյանի խնդրանքով: Տեղյակ է եղել, որ Անժելան ու Հարութը վաղեմի ծանոթներ են և գտնվել են ջերմ հարաբերությունների մեջ: Անժելայից տեղեկացել է նաև, որ արդեն իսկ կազմված ցուցակը Հարութն անձամբ ներկայացրել է նրա ստորագրմանը և կնիքմանը` նշելով, որ այն անհրաժեշտ է եղել արտոնագրերի ստացման և մեկնման համար: Անժելայի կողմից այդ ցուցակի ստորագրումը Հարութը պատճառաբանել է նրանով, որ <<Էրզրում>> համույթը չի հանդիսացել ինքնուրույն իրավաբանական անձ և գործել է թիվ 156 դպրոցի տարածքում, ուստի համույթին վերաբերող բոլոր փաստաթղթերը ներկայացվելու են այն հիմնարկի կողմից, որտեղ գործել է համույթը, այսինքն թիվ 156 դպրոցի անունից: Իր հիշելով, <<Էրզրում>> համույթի մասնակիցների ցուցակը կազմվել է մոտավորապես 2015 թվականի հոկտեմբերի 8-ից մինչև 15-ն ընկած ժամանակահատվածում, մինչև վերը նշված 18 անձանց թիվ 156 դպրոցում հավաքելը: Անժելա Խաչատրյանը որևէ շահագրգռվածություն չի ունեցել համույթի ցուցակը ստորագրելու հարցում: Ամեն դեպքում, ինքը նրան ոչինչ չի խոստացել ու ոչինչ չի պատրաստվել տալ: Բացի այդ, Հարություն Քոչարյանը ներկայացրել է Անժելային, որ բոլոր ընդգրկվածներն իբրև թե խմբի անդամներ են եղել, իսկ ինքը համաձայնություն է հայտնել Հարութի հետ, ուստի Անժելան, հավատալով իրենց, վավերացրել է համույթի ցուցակը, սակայն չի իմացել, որ դրանում ընդգրկված են եղել անձինք, ովքեր կապ չեն ունեցել համույթի հետ և իրականում պատրաստվել են մեկնել` Եվրոպայում բնակություն հաստատելու համար: Հիշյալ ցուցակում ընդգրկված են եղել 37 հոգի, սակայն նրանցից միայն 34-ն էին մեկնելու Իսպանիա: Այդ երեք հոգուց մեկը` Վիկտորիան, եղել է Արմենի ծանոթը, ցուցակում ընդգրկվել է նրա իսկ խնդրանքով, սակայն հետագայում Արմենը հայտնել է, որ ընտանեկան խնդիրների պատճառով Վիկտորիան չի կարողանալու մեկնել: Մյուսն իր ընկերոջ` Մարտին Մանուկյանի, որդի Էրիկն է եղել, ում ընդգրկել է այդ ցուցակում սեփական նախաձեռնությամբ, քանի որ ցանկացել է լավություն անել ընկերոջը և նրա որդուն տանել զբոսաշրջության Իսպանիա, սակայն նրանք հնարավորություն չեն ունեցել հոգալու ճանապարհածախսը և հյուրանոցում մնալը: Մեկնելու դեպքում Էրիկը վերադառնալու էր իր հետ Հայաստան: Ինչ վերաբերել է երրորդ անձին` Սարգսյան Էդիկին, ապա այդպիսի անձ իրականում չի եղել, պարզապես տեղի է ունեցել տպագրական սխալ, և նույն անունն ու ազգանունը կրկնվել է ցուցակում, քանի որ պարող երեխաներից մեկի անունը Սարգսյան Էդիկ է եղել: Հարութը ցուցակում ընդգրկել է նաև ինքն իրեն` որպես համույթի պրոդյուսերի: Այնուհետև, Հարութի, Ռուբենի և Սամվելի հետ միասին որոշել են <<Էրզրում>> համույթի հետ մեկնող, սակայն դրա հետ իրականում որևէ կապ չունեցող բոլոր անձանց հավաքել թիվ 156 դպրոցում և նրանց պարզաբանել, թե ինչպես պահել արտոնագրերի ստացման ընթացքում, որպեսզի դեսպանության աշխատակիցները չհասկանային, որ նրանք պարողներ չեն եղել: 2015 թվականի հոկտեմբերի 18-ին` կիրակի օրը, Ռուբենի, Հարութի և Արմեն Դարմոյանի միջոցով <<Էրզրում>> համույթի ցուցակում ձևականորեն ընդգրկված բոլոր անձինք այցելել են թիվ 156 դպրոց, և ինքը նրանց հյուրընկալել է մարզադահլիճում: Ամսաթիվը հիշել է հստակ, քանի որ համույթի պարապմունքներն անցկացվել են միայն կիրակի օրերին, և նշված բոլոր անձանց ընդունել է այդ օրվա պարապմունքից հետո: Հանդիպմանը մարզադահլիճում ներկա են եղել համույթի հետ մեկնող 18 անձինք, Հարութը, Ռուբենը, Սամվելը, ինքն ու կինը` Լիանա Գասպարյանը: Մարզադահլիճում Լիանայի ներկայությունը պայմանավորված է եղել այն բանով, որ պարապմունքը նոր է ավարտված եղել: Բոլոր ներկաներին ներկայացել է որպես <<Էրզրում>> պարային համույթի գեղարվեստական ղեկավար և հայտնել, որ համույթի հետ մեկնող 18 անձանց կողմից ֆինանսավորվելու է համույթի մասնակցությունն Իսպանիայում կայանալիք պարային փառատոնին, իսկ դրա դիմաց նրանք ընդգրկվելու են համույթի ցուցակում որպես պարողներ կամ այլ մասնակիցներ, այդ հիմքով համույթի հետ ստանալու են <<Շենգենյան արտոնագրերը>> և կմեկնելու են Իսպանիա: Բացի այդ, նշել է, որ արտոնագրերի ստացման ժամանակ Իսպանիա մեկնելու նպատակի մասին դեսպանության աշխատակիցների կողմից նրանց հարցեր ուղղվելու դեպքում պատասխանելու են, որ պարողներ են, մեկնելու են Իսպանիա` փառատոնի մասնակցելու համար, որից հետո վերադառնալու են Հայաստան: Այնուհետև, այդ բոլոր 18 քաղաքացիներին ասել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 22-ին բոլորով ներկայանալ <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>, ուստի խնդրել է լինել կոկիկ կեցվածքով: Արտոնագրերի ստացման հայտ ներկայացնելու օրվա համար <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>-ում նախապես հերթագրված է եղել Հարությունը: Այդ նպատակով կենտրոնում նա ցույց է տվել պարային համույթի ցուցակը, Իսպանիայից ստացված հրավերքը, ինչպես նաև Ալիկանտե քաղաքի հյուրանոցի ամրագրման կտրոնները, և այդ հանգամանքի մասին ինքն իմացել է անձամբ Հարութից: Տեղյակ է եղել, որ հրավերքը և հյուրանոցի ամրագրման կտրոնները, Սամվելի միջոցով, Իսպանիայից ստացել է Հարութը, սակայն թե կոնկրետ ինչ եղանակով, չի իմացել: Իրենից հետո ելույթ է ունեցել Հարութը և հետաքրքրվել է բոլոր մեկնողներից նրանց անձնագրերում <<Շենգենյան արտոնագրերի>> ստացումը մերժելու մասին կնիքների առկայության մասին, ինչին բոլորը տվել են բացասական պատասխան: Այնուհետև հանդիպումն ավարտվել է: 2015 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Հարութի հետ երկուսով այցելել են Երևանի Պարոնյան փողոցում գործող <<Համար 1>> տուրիստական գործակալություն և բոլոր 34 հոգի մեկնողների համար ամրագրել են Թբիլիսի-Ստամբուլ-Բարսելոնա և հետադարձ` Բարսելոնա-Ստամբուլ-Թբիլիսի չվերթների տոմսերը: Տվյալ գործակալությունն ընտրել են բոլորովին պատահական: 2015 թվականի հոկտեմբերի 22-ին համույթի ցուցակում ընդգրկված բոլոր 34 մեկնողները, Ռուբենը, Հարութը, ինչպես նաև համույթի իրական անդամ հանդիսացող երեխաների ծնողները ներկայացել են Երևանի Սախարովի հրապարակում գործող <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>, որտեղ յուրաքանչյուր մեկնողը մոտեցել է կենտրոնի պատուհանին և աշխատակցին հանձնել է նրան վերաբերող փաստաթղթերը` անձնագրի, ամուսնության վկայականի, ընտանիքի կազմի, իր անվամբ գրանցված շարժական կամ անշարժ գույքի, բանկային հաշվեհամարին գումար ունենալու վերաբերյալ փաստաթղթերի լուսապատճենները, դրանց անգլերեն կամ իսպաներեն թարգմանությունները, ինչպես նաև ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը: Այդ փաստաթղթերի ներկայացման անհրաժեշտության մասին Արմենը և Ռուբենը տեղեկացրել են նրանց ծանոթներին, իսկ ինքն այդ հարցով խոսել է միայն Ստեփան Հակոբյանի, Էդգար Կիրակոսյանի և Ռուզաննա Նավասարդյանի հետ: Հոկտեմբերի 22-ին կենտրոնում Հարութն անձամբ ներկայացրել է նաև պարային համույթի ցուցակը, Իսպանիայից ստացված հրավերքը, մեկնման և հետադարձ չվերթների տոմսերի ու Ալիկանտե քաղաքի հյուրանոցի ամրագրման կտրոնները: Դրանից հետո բոլոր մեկնողները տվել են մատնահետքերը և հեռացել են կենտրոնից: Փաստաթղթերը ներկայացնելուց հետո Հարութի հետ <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>-ի աշխատակիցներից բազմիցս հետաքրքրվել են արտոնագրերի ստացման ընթացքից, իսկ Հարութը, նրա ասելով, հետաքրքրվել է նաև Հայաստանում Լիտվայի դեսպանությունից, որի կողմից տրվելու էին արտոնագրերը: 2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ի առավոտյան Լիտվայի դեսպանությունից զանգահարել են իրեն ու հայտնել, որ այդ օրը <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>-ից կարող են ստանալ անձնագրերը: Այդ մասին հեռախոսազանգով անմիջապես տեղեկացրել է Հարութին և Արմենին` անձնագրերը ստանալու նպատակով նրանց ծանոթների` <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>> ներկայանալն ապահովելու համար: Ռուբենն այդ ժամանակ Հայաստանում չի գտնվել, ուստի նրա <<հաճախորդների>> հետ կապը պաշտպանել է Հարութը: Մի քանի ժամ անց բոլոր մեկնողները ներկայացել են նշված կենտրոն, որտեղից յուրաքանչյուրը ստացել է անձնագիրը` դրանում արդեն իսկ առկա <<Շենգենյան արտոնագրով>>: Բոլոր դիմողներին տրամադրվել են արտոնագրերը, ոչ ոք չի մերժվել: Այնուհետև բոլորից հավաքել է անձնագրերը` չվերթների տոմսերը գնելու համար, որից հետո Արմեն Դարմոյանի կանչով այցելել է կենտրոնի շենքի տակ գործող արաբական սրճարան, որտեղ էլ հանդիպել է նրան: Սրճարանում, առանց այլ ներկաների, Արմենն իրեն կանխիկ տվել է 13.000 եվրո գումար` նշելով, որ մեկնման համար վճարվելիք մնացած գումարը` 4.500 եվրոն, տալու է նույն օրը երեկոյան: Արմենի որդին մեկնելու էր համույթի հետ Իսպանիա` վճարելով միայն ճանապարհածախսը և հյուրանոցի գումարը` 920 եվրո գումարի չափով: Այդ 920 եվրոն, ըստ իր ու Արմենի պայմանավորվածության, վերջինս վճարելու էր մեկնելուց անմիջապես առաջ: 13.000 եվրոն ստանալուց հետո, Հարութի խնդրանքով, նրան այդ գումարից տվել է 1.600 եվրո և 5.525 եվրոյով գնել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 29-ի Թբիլիսի-Ստամբուլ-Բարսելոնա ու հետադարձ` նոյեմբերի 3-ի Բարսելոնա-Ստամբուլ-Թբիլիսի չվերթների տոմսերը: Բացի այդ, նույն օրը շուրջ 2.500 եվրո տվել է Սամվելին: Այդ գումարից 400 եվրոն տվել է նրա հոր բուժման համար, զուտ անշահախնդիր ու ընկերական, մնացած 2.100 եվրոն կապված է եղել համույթի ծախսերի հետ, մասնավորապես` 190-ական եվրո գումար տվել է իր, կնոջ, Հարութի, Անժելայի. Սամվել Դարմոյանի, Էդգար Կիրակոսյանի, Ռուզաննա Նավասարդյանի և Ստեփան Հակոբյանի հյուրանոցային ծախսերի համար, ընդհանուր առմամբ` 1.520 եվրո: Բացի այդ, տվել է 9-ական եվրո 34 մեկնողների համար որպես փառատոնի մասնակցության գումար, այսինքն ևս 306 եվրո, ինչպես նաև 19-ական եվրո <<Էրզրում>> համույթի 12 հոգի իրական պարող երեխաների հյուրանոցի համար, ընդհանուր առմամբ` 228 եվրո: Այսպիսով, ստացվել է 2.054 եվրո, ուստի կլորացված տվել է 2.100 եվրո: Չնայած, որ Ստեփան Հակոբյանը պատրաստվել է մնալ Եվրոպայում, նա սպասելու էր մի քանի օր մինչև, իր հիշելով, Չեխիայից նրա հարազատները գային նրա հետևից, ուստի նա նույնպես մնալու էր հյուրանոցում: Ստացված 13.000 եվրոյից շուրջ 1.200 եվրո վճարել է պարտքերը, որոնք վերցրել է մեկնողների ապահովագրության, նրանց արտոնագրերի ստացման հարցաթերթիկների լրացման գործընթացի համար: Մնացած 2.200 եվրո գումարից 200 եվրոն եղել է իր մոտ, այն ներկայացրել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցներին, իսկ մնացած 2.000 եվրոն պահել է տանը և 2015 թվականի հոկտեմբերի 29-ին տվել է Արմեն Դարմոյանին, ով իրենից հետ է պահանջել տված գումարը: Յուրաքանչյուր մեկնողի համար շուրջ 920-ական եվրո կազմած գումարի մեջ ներառվել է 400 եվրո` Թբիլիսի-Ստամբուլ-Բարսելոնա ու հետադարձ Բարսելոնա-Ստամբուլ-Թբիլիսի ուղղություններով ավիաչվերթների համար, 50 եվրո Բարսելոնա-Ալիկանտե ու ևս 50 եվրո հետադարձ Ալիկանտե-Բարսելոնա ուղղություններով գնացքի համար, օրական 38 եվրո, 5 օրը` 190 եվրո` հյուրանոցի գումար, 70-ական եվրո` 5 օրվա ընթացքում սննդի ծախս, Երևան-Թբիլիսի, Թբիլիսի-Երևան ուղղություններով ավտոբուսի ճանապարհածախս` 50 եվրո, Թբիլիսիում, Ստամբուլում ու Բարսելոնայում և հետադարձ ճանապարհին սնվելու գումար` 100 եվրո: Իր կողմից վերը նշված ծախսերի ընդհանուր գումարը կազմել է 910 եվրո, որը վճարվելու էր իր, կնոջ, Հարութի, Անժելայի. Սամվել Դարմոյանի, Էդգար Կիրակոսյանի, Ռուզաննա Նավասարդյանի և Ստեփան Հակոբյանի համար: Ինչ վերաբերել է անօրինական միգրացիայի կազմակերպումից ստացված գումարին, ապա ցուցակում ձևականորեն ընդգրկված 18 անձանցից միայն 3 հոգի` Սամվել Դարմոյանը, Էդգար Կիրակոսյանը և Ռուզաննա Նավասարդյանը, վճարելու էին 910-ական եվրո գումար, այսինքն հոգալու էին զուտ ծախսերը: Մնացած 15 անձից ստացված 2.500-ական եվրոյից, համաձայն ընդհանուր պայմանավորվածության, հանվելու էր ավիտոմսերի գումարը` 400-ական եվրոն, իսկ մնացորդ 2.100-ական եվրոն` հավասարաչափ բաշխվելու էր իր, Հարութի, Ռուբենի և Սամվելի միջև: Այսպիսով, այդ չորս հոգու միջև հավասարաչափ բաշխվելու էր 31.500 եվրոն (2.100 x 15), ուստի իրենցից յուրաքանչյուրին տրվելու էր 7.875 եվրո (31.500 / 4): Իրեն հասանելիք 7.875 եվրոյից 12 երեխայի համար վճարելու էր 400-ական եվրո` Թբիլիսի-Ստամբուլ-Բարսելոնա ու հետադարձ ուղղություններով ավիատոմսերի համար, 50-ական եվրո Բարսելոնա-Ալիկանտե ու ևս 50-ական եվրո հետադարձ ուղղություններով գնացքի համար, 19-ական եվրո` 5 օրվա հյուրանոցի համար, 70-ական եվրո` 5 օրվա ընտացքում սննդի ծախս, 50-ական եվրո Երևան-Թբիլիսի ու հետադարձ ուղղություններով ավտոբուսի ճանապարհածախս, ինչպես նաև 100 եվրո` Թբիլիսիում, Ստամբուլում ու Բարսելոնայում և հետադարձ ճանապարհին սնվելու համար: Այսպիսով, յուրաքանչյուր երեխայի համար ծախսվելու էր 739 եվրո, ընդհանուր առմամբ` 8.868 եվրո գումար: Հարութը, Ռուբենը, Սամվելը և նույնիսկ Արմենը քաջատեղյակ են եղել այն մասին, որ իրեն հասանելիք գումարը ծախսվելու էր բացարձակապես համույթի` Իսպանիա մեկնելու նպատակով, ուստի Արմենը խոստացել է հոգալ 2 երեխայի ծախս, այսինքն 12 երեխաների համար ծախսվելիք 8.868 եվրոյից 1.478 եվրոն տալու էր Արմենը, իսկ իրեն հասանելիք 7.875 եվրոյից ինքը վճարելու էր 10 երեխայի ծախսերը` 7.390 եվրոյի չափով, և իր մոտ մնալու էր 485 եվրո: Բացի այդ, իր և կնոջ հետ կապված ծախսերը` 910-ական եվրոյի չափով, այսինքն 1.820 եվրո, հոգալու էր Սամվելը, իսկ Հարութը` իր և Անժելա Խաչատրյանի ծախսերը` նույնպես 1.820 եվրոյի չափով: Հարութը և Սամվելն իմացել են, որ գումարի իր չափաբաժինը չի բավականացրել բոլոր ծախսերի համար, ուստի ի սկզբանե հենց նրանք են առաջարկել 1.820-ական եվրո վճարել նրանց մասնաբաժնից: Ընդ որում, Սամվելի ասելով, այդ գումարը վճարելուց հետո գոյացած մնացորդն էր նա կիսելու Էնրիկեի հետ: Ինչ վերաբերել է Արմենին, ապա երբ նա իմացել է, որ իր մասնաբաժինը ծախսելու է համույթի վրա, զուտ մարդկային դաշտում առաջարկել է ֆինանսավորել 2 երեխաների ծախսերը: Քանի որ Էնրիկեն տեղյակ է եղել, որ Ալիկանտե են հասնելու 34 մեկնողներից միայն 20-ը, այսինքն 12 երախաները ու ինքը, Լիանան, Հարութը, Անժելան, Սամվել Դարմոյանը, Էդգար Կիրակոսյանը, Ռուզաննա Նավասարդյանը և Ստեփան Հակոբյանը, ուստի նա ամրագրել է 34 հոգու համար հյուրանոցը և ամրագրումներն ուղարկել է Հարութին ու Սամվելին, իսկ հաջորդ օրն անվճար հանել է ամրագրումները և կրկին ամրագրել է հյուրանոցը` իրականում ժամանող 20 անձանց համար: Այդ մասին տեղեկացել է Սամվելից: Ինչ վերաբերել է փառատոնին մասնակցության համար 306 եվրոյին, ապա այդ գումարը տալու էին Հարութը կամ Ռուբենը, կոնկրետ չի իմացել, քանի որ դա նրանց ներքին գործն է եղել: Նշված 306 եվրոյի հետ կապված Սամվելն իրեն բացատրել է, որ այդ գումարը վճարվել է ի սկզբանե, ենթադրաբար, Էնրիկեի կողմից, և համույթի ցուցակը նույնպես ներկայացվել է պատկան մարմիններին, ուստի անհնարին է եղել տվյալ գումարի վճարումը չեղարկել ու կրկին վճարել միայն 16 հոգի իրական մասնակիցների համար հասանելիք 9-ական եվրոն, ընդամենը` 144 եվրո: Բացի այդ, իր անձնական միջոցներից շուրջ 160.000 ՀՀ դրամ ծախսել է հարցաթերթիկների լրացման, փաստաթղթերի թարգմանության և բժշկական ապահովագրության համար: Հետագայում <<Վիզաների կենտրոն>>-ում արտոնագրերի համար վճարված գումարի մի մասը` 320.000 ՀՀ դրամի չափով, իրենց վերադարձրել են` ՀՀ մշակույթի նախարարությունից Հարութի բերած գրության շնորհիվ: Այդ գումարը Հարութի հետ կիսել են, և դրանով հատուցել է հարցաթերթիկների լրացման, փաստաթղթերի թարգմանության և բժշկական ապահովագրության համար իր ծախսած գումարը: Տոմսերի ձեռք բերումից մի քանի ժամ անց` 2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ին, կանչվել է ԱԱԾ` Իսպանիա մեկնելու հանգամանքների շուրջ բացատրություն տալու: Իրեն ներկայացված` Ռուբեն Կառլենի Սարգսյանի անվամբ թիվ BA1285739 ՀՀ քաղաքացու անձնագրային տվյալներով փաստաթղթում պատկերված անձը հանդիսացել է ցուցմունքներում նշված Ռուբենը:
Լսել է իրեն ներկայացված, իր 098-80-07-70 հեռախոսահամարով կայացած հեռախոսային խոսակցությունների` օրենքով սահմանված կարգով, դատարանի որոշմամբ իրականացված գաղտնալսման ձայնագրությունները և հաստատել, որ 2015 թվականի հոկտեմբերի 26-ից 28-ն ընկած ժամանակահատվածում խոսել է ինքը, տարբեր անձանց` մասնավորապես` Հարություն Քոչարյանի, մշակույթի նախարարի տեղակալ Արթուր Պողոսյանի, Արմեն Դարմոյանի հետ:
Ամբաստանյալը միաժամանակ նշել է, որ պարային համույթի մեկնումը ձախողվել է, քանի որ տոմսերի ձեռքբերման հաջորդ օրը հրավիրվել են Ազգային անվտանգության ծառայություն` Իսպանիա մեկնելու հանգամանքների շուրջ բացատրություն տալու համար:

Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Հարություն Քոչարյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2013-2014թթ.-ից զբաղեցրել է Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիայի տնօրենի խորհրդականի պաշտոնը: 2015 թվականի օգոստոս ամսին <<Առնո Բաբաջանյան>> համերգասրահում պատահաբար հանդիպել է <<Էրզրում>> պարային համույթի ղեկավար Սմբատ Հարությունյանին, ով եղել է Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիայի տնօրենի տեղակալ Ռուբեն Հեբոյանի հետ: Վերջինս իրեն ներկայացնելով Սմբատին` հայտնել է, որ <<Էրզրում>> պարային համույթը հրավերքի անհրաժեշտություն ունի, և խնդրել է հնարավորինս աջակցել ինչ-որ պարի փառատոնի նշված համույթի համար մասնակցության հրավերք ստանալու հարցում: Մի քանի տարի Սմբատի հետ ճանաչել են միմյանց դեմքով, սակայն առանձնակի շփում չի եղել: Մոտ 15-20 օրվա ընթացքում ՀՀ մշակույթի նախարարությունից հետաքրքրվել է <<Էրզրում>> համույթի համար հրավերքներ ստանալու հարցով, սակայն բացասական պատասխան է ստացել: Օրեր անց Սմբատը հերթական անգամ այցելել է իրեն, և ինքը տեղեկացրել է, որ չի հաջողվել համույթի համար հրավերք ճարել: Սմբատը տեղեկացրել է, որ արդեն իսկ ունի հրավերք` Իսպանիայի Ալիկանտե քաղաքում 2015 թվականի նոյեմբեր ամսին կայանալիք փառատոնին մասնակցության վերաբերյալ, սակայն չունի իրավական կարգավիճակ, քանի որ համույթն իրավաբանական անձ չի հանդիսացել: Իրենից խնդրել է հետաքրքրվել, թե այդ դեպքում ինչպիսին է եղել մասնակցության կարգը` նշելով, որ մի քանի ամիս առաջ ինչ-որ կազմակերպության օգնությամբ մեկնել է Իսպանիայի Բլանես քաղաք և մասնակցել փառատոնի, իսկ տվյալ դեպքում որևէ կազմակերպությունից աջակցություն չի ունեցել: Բացի այդ, նա առաջարկել է իրեն նույնպես ընդգրկել խմբի կազմում` որպես պրոդյուսեր` Իսպանիա մեկնելու համար: Նույնիսկ առաջարկել է իր երեխաներին ընդգրկել համույթի կազմում, որպեսզի նրանք էլ այցելեն Իսպանիան: Բացի վերը նշվածից, ինքն այլ շահագրգռվածություն չի ունեցել Սմբատին օգնելու հարցում, նա իրեն որևէ այլ բան չի խոստացել: Ինքը խոստացել է նախարարությունից հետաքրքրվել և հայտնել: Սմբատի խնդրանքը կատարելու համար ընդունելության է գնացել մշակույթի փոխնախարար Արթուր Պողոսյանի մոտ: Զրույցի սկզբում փոխնախարարը հարցրել է, թե ինչու է հետաքրքրված եղել ինչ-որ համույթի փառատոնին մասնակցության հարցով, ինքն էլ պատասխանել է, որ ցանկացել է երկու որդիների հետ համույթի կազմում մեկնել Իսպանիայի Ալիկանտե քաղաք: Փոխնախարարը հայտնել է, որ պարային համույթը կարող է հանդես գալ որպես կազմակերպություն, ինչին ինքը պատասխանել է, որ համույթն իրավաբանական անձ չի հանդիսացել, գործել է ինչ-որ դպրոցի տարածքում, ինչին Ա. Պողոսյանն ակնարկել է, որ անհրաժեշտ է ճշտել, թե արդյոք դպրոցի տնօրենը համաձայնվելու է համույթը ներկայացնել դպրոցի անունից և համապատասխան գրություն ուղարկել մշակույթի նախարարություն` դրան կցելով հրավերքը, խմբի մասնակիցների անունները և խմբի պատմությունը հավաստիացնող փաստաթղթեր ու նյութեր: Պողոսյանն իրեն խորհուրդ է տվել անձամբ համոզվել խմբի գոյության և որակի մեջ ու հայտնել է, որ բոլոր փաստաթղթերը պատրաստ լինելուց հետո դրանք անհրաժեշտ է ուղարկել նախարարություն, որտեղ հարցը քննարկվելու է և դիրքորոշում է հայտնվելու: Զրույցից հետո կապ է հաստատել Սմբատի հետ, հետաքրքրվել, թե որ դպրոցում է գործել համույթը, իմացել է, որ թիվ 156-ում: Ճանաչել է այդ դպրոցի տնօրեն Անժելա Խաչատրյանին, քանի որ իրենց մայրերը վաղեմի ընկերուհիներ են եղել: Հետաքրքրվել է Սմբատից, թե որ օրերին են անցկացվել պարապմունքերը, և այդ օրերից մեկին այցելել է դպրոց, մտել մարզադահլիճ, անձամբ համոզվել, որ պարային համույթն իսկապես գործել է: Համույթի պարապմունքներն անցկացրել են Սմբատն ու նրա կին Լիանան: Պարի խումբը կազմված է եղել երեխաներից ու պատանիներից, ընդհանուր առմամբ մոտավորապես 15 հոգի: Ելույթը կարճ նայելուց հետո այցելել է տնօրեն Անժելա Խաչատրյանին, տեղեկացրել նրան, որ Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիայի տնօրենի խորհրդականի պաշտոնն է զբաղեցրել ու պատրաստվել է դառնալ համույթի պրոդյուսերը` Ալիկանտեում կայանալիք փառատոնում: Անժելան գովասանքով է խոսել խմբի ու Սմբատի մասին, տեղեկացրել է, որ մի քանի ամիս առաջ խումբը մասնակցել է Իսպանիայի Բլանես և Վրաստանի Բաթումի քաղաքներում կայացած փառատոններին: Ինքը հայտնել է Անժելային, որ Ալիկանտեի փառատոնին մասնակցելու համար պետք է համապատասխան փաստաթղթեր ներկայացնել մշակույթի նախարարություն, հետաքրքրվել է, թե արդյոք Անժելան համաձայնվելու է գրություն ուղարկել` պետական մարմնին ներկայացնելով խումբը: Անժելան համաձայնվել է, որից հետո ինքը խնդրել է էլեկտրոնային տարբերակով իրեն ուղարկել խմբի կենսագրությունը, անցած ճանապարհը, այդ տեղեկությունները հաստատող նյութեր, պատվոգրեր ու մամուլի հոդվածների պատճեններ: Դրանից հետո Սմբատն իրեն տվել է խմբի կենսագրությունը, որի հիման վրա ինքը գրություն է պատրաստել` ուղղված մշակույթի նախարարին և կազմված Անժելա Խաչատրյանի անունից: Գրությամբ հայցվել է նախարարի թույլտվությունը` ՀՀ ազգային պարարվեստն Իսպանիայի Ալիկանտե քաղաքում ներկայացնելու համար, ինչպես նաև աջակցությունը` մուտքի արտոնագրեր ստանալու հարցում: Նշված գրությունը նախ ներկայացրել է Անժելա Խաչատրյանին, ով ծանոթացել է, աննշան շտկումներ արել, հետո տեքստն արտատպել են դպրոցի ձևաթղթի վրա, Անժելան ստորագրել է, կնիքել ու հանձնել իրեն: Իրեն ներկայացված` 13.10.2015թ. թիվ 81 գրության լուսապատճենը հենց վերոնշյալ գրության օրինակն է եղել: Հաջորդ օրը Սմբատն իրեն բերել է մշակույթի նախարարություն ներկայացվելիք փաստաթղթերը, ինքը տվել է գրությունը և հետագայում տեղեկացել է, որ ամբողջ փաթեթը մուտք է եղել նախարարություն: Նշված բոլոր իրադարձությունները տեղի են ունեցել 2015 թվականի հոկտեմբերի առաջին կեսին: Նույն ժամանակահատվածում Իսպանիայից ժամանել է Սամվել Մկրտչյանը, ում հետ իրեն ծանոթացրել է Սմբատը: Սամվելն իր հետ բերել է բոլոր մեկնողների հյուրանոցի ամրագրման կտրոնները, ինչպես նաև դահլիճի պայմանագիրը, արարողակարգը, փառատոնի ժամանակացույցը և հրավերքի բնօրինակն ու հրավիրվածների ցուցակը: Նշված փաստաթղթերի պատճեններն ուղարկվել են մշակույթի նախարարություն, ևս մեկ օրինակ` <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>: Դրանից մի քանի օր անց` հոկտեմբերի 20-ին, բոլոր մեկնողները ներկայացել են <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>, յուրաքանչյուրն անձամբ ներկայացրել է նրա փաստաթղթերը: Մի քանի օր անց, տեսնելով, որ մշակույթի նախարարությունը չի արձագանքում գրությանը, զանգահարել է Պողոսյանին և իմացել, որ նա մի քանի օրով բացակայել է, հետո զանգել է նրա բջջային հեռախոսահամարին և տեղեկացել, որ նա մոտ օրերը վերադառնալու է աշխատանքի և ուսումնասիրելու է հարցն, որից հետո տալու է պատասխան: Արտոնագրերի տրամադրումից նույնպես նորություն չի եղել, ուստի անձամբ զանգահարել է Լիտվայի դեսպանություն, քանի որ <<Վիզաների աջակցման կենտրոնից>> տեղեկացված է եղել, որ այդ դեսպանատունն է տրամադրում արտոնագրերը: Այնտեղից ասել են, որ նորության դեպքում հայտնելու են Սմբատին: Նույն օրը դեսպանությունից տեղեկացել են, որ անհրաժեշտ է ներկայացնել մեկնողների ցուցակը` Անժելա Խաչատրյանի ստորագրությամբ: Այդ հարցով զբաղվել է Սմբատը, ինքը չի միջամտել: Իրեն զանգել է Անժելան և ասել, որ ներկայացված ցուցակից ոմանց չի ճանաչել, ինքն էլ պատասխանել է, որ նա պետք է որոշի` ստորագրել, թե` ոչ: Որոշ ժամանակ հետո զանգել է Սմբատը, ասել, որ ցուցակը ստորագրվել է, և առաջարկել է այն միասին տանել դեսպանություն: Այդ պահին գործի բերումով գտնվել է Հաղթանակ զբոսայգու մոտ և համաձայնվել է: Ցուցակը դեսպանություն ներկայացնելուց այն ուշադիր չի նայել և չի իմացել, թե դրանում ներկայացված անձինք և Սամվելի բերած ցուցակում նշված անձանց տվյալներն արդյոք լրիվությամբ համապատասխանել են միմյանց, թե` ոչ: Արտոնագրերը ստանալուց 1-2 օր առաջ մշակույթի նախարարությունից տեղեկացել է, որ նախարարությունը հավանության է արժանացրել համույթի մասնակցությունը փառատոնին, և գրությունն ուղարկվել է Լիտվայի դեսպանություն: Հոկտեմբերի 27-ին Սմբատին զանգել են դեսպանությունից և ասել, որ ամսի 28-ին ամբողջ կազմը ներկայանա <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>` անձնագրերը ստանալու համար: Հաջորդ օրը բոլոր մեկնողները գնացել ու ստացել են նրանց անձնագրերը: Ինքը նույնպես ստացել է իր անձնագիրը: Բոլորին տրամադրվել են հոկտեմբերի 29-ից մինչև նոյեմբերի 4-ը ժամանակով նախատեսված շենգենյան արտոնագրեր: Սմբատը հավաքել է բոլոր անձնագրերը, որից հետո գնացել են Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցում գտնվող <<Թիվ 1>> անվանումով գրասենյակ` գնելու նախապես ամրագրված տոմսերը: Տոմսերը գնելուց եղել է միայն Սմբատը, ինքը սպասել է դրսում: Դրանից որոշ ժամանակ անց իրենց մոտեցել են ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցները և հրավիրել բացատրություն տալու: Ըստ ձեռք բերված տոմսերի, ամբողջ խումբը պետք է ավտոբուսով մեկներ Թբիլիսի, որտեղից էլ ինքաթիռով` Ստամբուլ, ապա Բարսելոնա, իսկ այնտեղից փառատոնի կազմակերպիչները նրանց ավտոբուսով պետք է տանեին Ալիկանտե: Այն մասին, որ <<Էրզրում>> պարային համույթի ցուցակում ընդգրկված են եղել համույթի հետ կապ չունեցող անձինք, իմացել է միայն ԱԱԾ աշխատակիցներից: Արմեն Դարմոյանին ճանաչել է որպես պարող սանի ծնող, Սմբատի միջոցով, ճանաչել է Ռուբեն Կառլենի Սարգսյանին` Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիայի տնօրենի տեղակալին, սակայն չի իմացել, որ ինչ-որ մարդիկ ձևականորեն ընդգրկվել են <<Էրզրում>> համույթի կազմում` Իսպանիա մեկնելու համար, և դրա դիմաց Ռուբենը պետք է գումար ստանար: Բացի իր ու որդիների` Իսպանիա մեկնելուց, այլ շահագրգռվածություն չի ունեցել, որևէ գումար չի ստացել, ավելին, իր որդիներին այդպես էլ չեն ընդգրկել ցուցակում, քանի որ Սմբատն ասել է, որ հովանավորի հետ ինչ-որ խնդիրներ են առաջացել: Հովանավորի մասին միայն իմացել է, որ նա ապարանցի է եղել: Հոկտեմբերի 27-ին և 28-ին ինքը, Սմբատը և Սամվելը զանգել են մեկնող անձանց, որպեսզի նրանք ներկայանան <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>, սակայն չի իմացել, թե մեկնողներից կոնկրետ ում է զանգահարել: Ռուբեն Սարգսյանն օգտագործել է 055-40-40-80 և 093-40-40-80 հեռախոսահամարները: Քանի որ ինքն ու Ռուբեն Սարգսյանն աշխատել են նույն կառույցում, հաճախ միասին սրճել են հարևան սրճարանում, ուստի համույթի համար հրավերքի հայթայթման հարցով Սմբատի այցելություններից ոմանց ժամանակ ներկա է եղել նաև Ռուբենը: Այդ հանդիպումների ընթացքում երբևիցե խոսք չի եղել պարային խմբի հետ կապ չունեցող մարդկանց Իսպանիա տանելու և դրա միջոցով գումար աշխատելու մասին: Մշակույթի նախարարությունից ինքը հետաքրքրվել է հրավերքների մասին, իրեն ասել են, որ հրավերքները եղել են միայն ԱՊՀ տարածքից, և խմբերը մեկնել են սեփական միջոցներով: Ռուբենին խնդրել է ճշտել Սմբատի տվյալները և նրան տեղեկացնել` իր հետ կապ հաստատելու անհրաժեշտության մասին: Ռուբենը ճշտել է, զանգել է Սմբատին ու կանչել նրան: 2015 թվականի օգոստոսին կայացած հանդիպման ժամանակ Սմբատին տեղեկացրել է, որ հրավերքները միայն ԱՊՀ-ից են եղել, ինչին Սմբատը պատասխանել է, որ հրավերքի կարիք չկա, քանի որ ընկերն Իսպանիայից մոտակա օրերին բերելու է, ֆինանսավորում նույնպես պետք չէ, քանի որ ունեցել է ինչ-որ ապարանցի հովանավոր: Սմբատը նշել է, որ անհրաժեշտ է միայն նախարարության թույլտվությունը: Ինքն այդ ընթացքում Իսպանիայում բնակվող ընկերոջը` Սուրենին, հայտնել է, որ որդիների հետ գալու է Իսպանիա, իսկ վերջինս հաճախ զանգել և հետաքրքրվել է իր գալու մասին նորություններից: Ինքն էլ տեղեկացրել է ընկերոջը, որ պատճառը հրավերքի ուշացումն է եղել, որից հետո Սուրենը տրամադրել է մի քանի կայքի հասցե, որտեղից հնարավոր է եղել շատ լավ պայմաններով հրավերք ձեռք բերել: Սուրենի միջոցով գտած հրավերքներից մի քանիսն ինքը ցույց է տվել Սմբատին, դրանց արժեքը տատանվել է 4-6 օրվա համար 50-100 եվրոյի սահմաններում: Սմբատը ցուցմունքում ասել է, որ յուրաքանչյուր անձի Եվրոպա տանելու համար պետք է ծախսվեր 920 եվրո, որից մոտ 500 եվրոն ճանապարհածախսն է եղել, ուստի մնացածը եղել է հրավերքի արժեքը: Սմբատը չի համաձայնվել իր առաջարկած հրավերքով գնալ, պնդել է, որ նրա ընկեր Սամվելի հրավերքով է պետք գնալ, չնայած այն ավելի թանկ է եղել: Ինքը չի պնդել, քանի որ ո΄չ գումար պետք է ծախսեր, ո΄չ էլ աշխատեր: Ծախսերը հոգալու էր Սմբատի ապարանցի հովանավորը, ուստի ֆինանսական մասն իրեն առհասարակ հետաքրքիր չի եղել: Քանի որ ոչ մի ֆինանսական շահագրգռվածություն չի ունեցել, չի միջամտել այդ հարցին, իսկ հրավերքներն առաջարկել է` մեկնումը պարզապես արագացնելու համար: Սմբատը ցուցմունքում նաև նշել է, որ ինքն ու Ռուբեն Սարգսյանն են նրան առաջարկել պարի խումբ տանել Իսպանիա, դրանում ընդգրկել նաև այլ մարդկանց ու այդպես գումար աշխատել: Եթե Սմբատ Հարությունյանն արդեն ունեցել է հրավերք, ապա ինչ միջոցներով է նա պատրաստվել խումբը տանել մինչև իր և Ռուբենի առաջարկը: Բացի այդ, ինքը մշակույթի ոլորտում շատ ծանոթներ ու կապեր է ունեցել, շատ պարային համույթների ղեկավարների հետ գտնվել է մտերիմ հարաբերությունների մեջ, և նման մտադրություն ունենալու դեպքում նրանց հետ կաներ նման գործ, այլ ոչ թե Սմբատի հետ, ում այդքան էլ լավ չի ճանաչել: Ինքը համույթի հետ կապ չունեցող որևէ անձի չի ներգրավել խմբում, եթե այդպիսի պայմանավորվածություն ունենար Սմբատի հետ, ապա նման մարդկանց անձամբ կբերեր: Սմբատի հետ որևէ պայմանավորվածություն չի եղել, գումար աշխատելու նպատակ չի ունեցել: Ինչ վերաբերել է Սամվելին, ապա բացի նրա կողմից հրավերք բերելը, այլ բան չի իմացել, նրա ու Սմբատի միջև որևէ այլ պայմանավորվածության մասին տեղյակ չի եղել: Սմբատն իրեն հայտնել է, որ Սամվելը բերելու է հրավերքը` խումբը փառատոնին տանելու համար: Ինչ վերաբերել է այն հանգամանքին, որ Սամվելին մասնաբաժին էր տրվելու, որպեսզի Իսպանիայում համապատասխան մարմիններին հայտնի չդառնար խմբի հետ կապ չունեցող անձանց խմբում ներգրավվելու մասին, ապա այդ մարդիկ Իսպանիայում պատրաստվել են գտնվել ապօրինի, իրավապահների կողմից նրանց առաջին իսկ ստուգման դեպքում այդ փաստը հայտնաբերվելու էր, և նրանց, հավանաբար, արտաքսելու էին: Եթե համույթը և դրանում ձևականորեն ընդգրկված անձինք մեկնեին ոչ Սամվելի հրավերքով, ու այդ մարդիկ օդանավակայանից հեռանային, ապա նրանց վերաբերյալ համապատասխան մարմիններին հայտնող չէր լինելու, և նրանց արտաքսման հարցն առաջանալու էր միայն համապատասխան մարմինների կողմից նրանց ստուգման ենթարկելու ժամանակ: Այսինքն, իրավապահ մարմիններին Սամվելի հայտնելու կամ չհայտնելու հանգամանքն էական նշանակություն չի ունեցել:
Լսել է իրեն ներկայացված` 2015 թվականի հոկտեմբերի 26-ից 28-ի հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսման ձայնագրությունները և հաստատել, որ դրանց ընթացքում խոսել են ինքն ու Սմբատ Հարությունյանը:
Ամբաստանյալը միաժամանակ նշել է, որ պարային համույթի մեկնումը ձախողվել է, քանի որ տոմսերի ձեռքբերման հաջորդ օրը հրավիրվել են Ազգային անվտանգության ծառայություն` Իսպանիա մեկնելու հանգամանքների շուրջ բացատրություն տալու համար:

Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արմեն Դարմոյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ տուրիստական գործունեությամբ կամ միգրացիայի կազմակերպմամբ չի զբաղվել: 2015 թվականի ամռանը, ստույգ ամիսը չի հիշել, 094-43-01-01 իր հեռախոսահամարին զանգահարել է Նաիրա Զաքարյանը, հայտնել է, որ իր հեռախոսահամարը տվել են Գերմանիայից և տեղեկացրել են, որ ինքն իր հետ հիվանդ մարդ է տարել Գերմանիա: Նաիրան տեղեկացրել է, որ ունի հաշմանդամ որդի, ում հետ նպատակադրվել է մեկնել Գերմանիա: Նա հարցրել է նաև, թե արդյոք ինքը կարող է օգնել այդ հարցում, ու խնդրել է հանդիպել: Քանի որ այդ ժամանակ միմյանցից հեռու չեն գտնվել, պայմանավորվել ու հանդիպել են Երևան քաղաքի <<Տաշիր>> առևտրի կենտրոնի մոտակայքում: Հանդիպմանը եղել են երկուսով, որի ընթացքում Նաիրան պատմել է որդու հիվանդության մասին, և որ Հայաստանում բուժումն անհնարին է եղել` միաժամանակ տեղեկացնելով, որ ինքնուրույն դիմել են դեսպանություն` արտոնագիր ստանալու համար, սակայն մերժվել են: Նաիրան խնդրել է օգնել ու հարցրել է, թե ինչպես հնարավոր կլինի նրա ու որդու համար ստանալ շենգենյան վիզաներ ու մեկնել Գերմանիա` բուժման: Խոստացել է հետաքրքրվել և նրան տեղյակ պահել: Տուրիստական գործունեությամբ զբաղվող իր ընկերներից հետաքրքրվել է Նաիրայի ու նրա հաշմանդամ որդու համար Գերմանիայի մուտքի արտոնագրեր ստանալու հարցով, իրեն տեղեկացրել են, որ չեն կարող օգնել, ինչի մասին իր հերթին հեռախոսով հայտնել է Նաիրային: Որոշ ժամանակ անց` 2015 թվականի սեպտեմբեր կամ հոկտեմբեր ամիսներին, Նաիրայի խնդրանքով կրկին հանդիպել են միմյանց, հանդիպմանը Նաիրան հետաքրքրվել է նորություններից ու տեղեկացրել է, որ որդու վիճակն էլ ավելի բարդացել է: Հանդիպման ժամանակ Նաիրային հայտնել է, որ Իսպանիայի մուտքի իր երկարաժամկետ արտոնագիրը ստացել է ՌԴ Մոսկվա քաղաքում գործող մի տուրիստական գրասենյակի միջոցով, և Նաիրայի ցանկության դեպքում կարող է դիմել տվյալ գրասենյակի ղեկավար Բոգդանին ու հարցնել նրա ու որդու համար վիզաներ ստանալու համար: Բոգդանի հետ ծանոթացել է հետևյալ կերպ. մոտավորապես 2014 թվականի կեսին համացանցով փնտրել է, թե ինչպես է հնարավոր Մոսկվա քաղաքում ստանալ արտոնագիր, և փնտրման արդյունքում գտել է Բոգդանի հեռախոսահամարը: Զանգահարել և խոսել է նրա հետ, որից հետո նա գումարի դիմաց կարգավորել է իր համար երկարաժամկետ վիզայի ստացման գործընթացը: Նաիրան խնդրել է նույն պահին զանգահարել Բոգդանին: Նաիրայի ներկայությամբ զանգահարել է Բոգդանի +7-967-096-45-10 հեռախոսահամարին, հետաքրքրվել է վիզաների հարցով, ինչին Բոգդանը պատասխանել է, որ 2.500-ական կամ 2.700-ական եվրոյի դիմաց կարող է ստանալ յուրաքանչյուր վիզան: Ավարտելով Բոգդանի հետ զրույցը` վերջինիս պայմանները փոխանցել է Նաիրային, որից հետո երկուսով հաշվարկել են վիզաների արժեքը և ճանապարհածախսը, որը Նաիրայի ու Գարեգինի համար ընդհանուր առմամբ կազմել է շուրջ 8.000 եվրո, որի մեջ ներառվել են 1.300-1.400 եվրո` տոմսերի արժեքը հետադարձով, 250 եվրո` հյուրանոցի ծախսերը, 1.100-1.300 եվրո` Չեխիայի Պրահա քաղաքից մեքենա վարձելու և Նաիրային ու նրա որդուն Գերմանիայի Դյուսելդորֆ քաղաք տեղափոխելու ծախսերը: Նաիրան համաձայնել է և նույն օրն իրեն տվել է 3.500 եվրո գումար, ինչպես նաև նրա ու որդու անձնագրերն ու լուսանկարները, որը պատահական ուղևորի հետ ուղարկել է Բոգդանին: Բացի անձնագրերից ու լուսանկարներից, որևէ այլ փաստաթղթեր Մոսկվա չի ուղարկել, չնայած, որ Նաիրան մինչ այդ իրեն տվել է գույքի նկատմամբ սեփականության իրավունքի գրանցման, ամուսնության և որդու ծննդյան վկայականների պատճենները, որոնք մինչև արտոնագրերի ստացումը վերադարձրել է Նաիրային: Ըստ իր ու Նաիրայի պայմանավորվածության, մնացորդ 4.500 եվրո նա իրեն տալու էր արտոնագրերի ստացումից հետո: Շուրջ 2 շաբաթ անց Բոգդանը պատահական ուղևորի միջոցով Երևան է ուղարկել Նաիրայի և նրա որդու անձնագրերը` վիզաներով: Բոգդանը որպես երկրորդ հեռախոսահամար իրեն հայտնել է նաև քրոջ` Նատալիայի, +7-967-096-45-11 հեռախոսահամարը: Անձնագրերը հանձնել է Նաիրային, ով իրեն տվել է գումարի մնացորդը, որից հետո միասին գնացել ու գնել են 2015 թվականի հոկտեմբերի 29-ի Երևան-Աթենք-Պրահա ու հետադարձ ուղղությամբ տոմսերը: Նշված օրը հանդիպել են օդանավակայանում, Նաիրան եղել է որդու, ամուսնու ու ևս մեկ անծանոթ տղամարդու հետ: Նաիրան ու որդին իրենից առաջ են հաշվառվել, չեն հաշվառել ուղեբեռը, և ինքն այն իր անվամբ է հաշվառել: Այնուհետև առանձին-առանձին անցել են անձնագրային ստուգումը, որից հետո Նաիրայից տեղեկացել է, որ նրա ու որդու անձնագրերը սահմանապահ հսկիչը տարել է ինչ-որ տեղ, հետ է բերել ու վերադարձրել է նրանց: Ժամանելով Աթենք` դուրս է եկել օդանավից ու մնացած ուղևորների հետ անցել է անձնագրային ստուգումը, որից հետո սպասել է Նաիրային ու որդուն: Քանի որ Նաիրայի որդին հաշմանդամ է եղել, նրանց սպասարկումը կատարվել է այլ կերպ: Նրանց սպասելուց ու չհանդիպելուց հետո կարծել է, որ արդեն ուղեկցել են Պրահա մեկնողների սրահ, սակայն այնտեղ նրանց չի գտել: Այնուհետև հարցուփորձ է արել ու օդանավակայանի աշխատակիցներից իմացել է, որ Նաիրան և որդին խնդիրներ են ունեցել սահմանապահների հետ ու գտնվել են ոստիկանների մոտ: Չշարունակելով ճանապարհը, դուրս է եկել Աթենք քաղաք, գտել է փաստաբան, ով կապ է հաստատել ոստիկանների հետ ու պարզել է, որ նրանք կասկածել են, որ Նաիրայի ու նրա որդու վիզաները կեղծ են եղել: Հաջորդ օրն իր նախաձեռնությամբ փաստաբանը կրկին կապվել է ոստիկանների հետ, ովքեր հաստատել են Նաիրայենց վիզաների կեղծ լինելու հանգամանքը` միաժամանակ տեղեկացնելով, որ նրանց ուղարկելու են Հայաստան: Դեռևս Աթենքում փորձել է կապ հաստատել Նաիրայի հետ, սակայն չի կարողացել: Աթենքից կապվել է նաև Բոգդանի հետ, ով հավաստիացրել է. որ վիզաների հետ կապված խնդիրներ չեն կարող առաջանալ, դրանք օրինական են եղել: Հայաստան վերադառնալուց հետո կապվել է Նաիրայի ամուսնու հետ ու կարճ ժամկետում նրան ամբողջությամբ վերադարձրել է 8.000 եվրոն: Նաիրայենց վերադարձից հետո գնացել է նրանց տեսակցության, իսկ իր անվամբ հաշվառված Նաիրայի ուղեբեռը ստանալուց հետո նույնպես այն վերադարձրել է ամուսնուն:
Որդին` Սամվել Արմենի Դարմոյանը, մոտավորապես 2013-2014թթ.-ից հաճախել է Երևան քաղաքի թիվ 156 դպրոցում գործող <<Էրզրում>> պարային համույթ սիրողական պարի: Այդ համույթի մասին ժամանակին պատահաբար տեղեկացել են այնտեղ պարող երեխաներից մեկի հարազատներից: Որդու` պարի համույթ հաճախելու ընթացքում ծանոթացել է դրա ղեկավար Սմբատ Հարությունյանի հետ, ում հետ հարաբերությունները դարձել են ընկերական: Ճանաչում է նաև Սմբատի կնոջը` Լիանային, որպես պարուսույցի, սակայն նրա հետ գրեթե շփումներ չի ունեցել: 2015 թվականի սեպտեմբեր կամ հոկտեմբեր ամսին, ստույգ օրը չի հիշել, որդին տեղեկացրել է, որ համույթը շուտով մեկնելու է Իսպանիայի Ալիկանտե քաղաք` պարի փառատոնի մասնակցելու, և ցանկություն է հայտնել նույնպես մեկնել համույթի հետ Իսպանիա, անցկացնել մի քանի օր, որից հետո համույթի հետ վերադառնալ: Սամվելի` Իսպանիա մեկնելու հարցով այցելել է թիվ 156 դպրոց և զրուցել է Սմբատի հետ: Զրույցի ընթացքում Սմբատը տեղեկացրել է, որ որդուն հնարավոր կլինի համույթի հետ մի քանի օրով տանել Իսպանիա և հետ բերել Հայաստան, ինչը կազմելու է, իր հիշելով, մոտավորապես 900 եվրո գումար, որն իրենից ներկայացրել է զուտ տոմսերի, հյուրանոցի և սնվելու ծախսերը: 2015 սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին Սմբատ Հարությունյանը զանգահարել է իրեն և ասել, որ <<Էրզրում>> համույթը շուտով մեկնելու է Իսպանիայի Ալիկանտե քաղաք` փառատոնի մասնակցելու համար: Նա հայտնել է, որ համույթում եղել են ազատ տեղեր և եթե իր ծանոթների թվից կլինեն համույթի հետ Եվրոպա փառատոնին մեկնել ցանկացողներ, ապա դիմեն նրան, ու միաժամանակ լուծվելու է համույթի` փառատոնին մեկնելու ծախսերի մի մասի հարցը: Նա նշել է նաև, որ մեկ անձի արժեքը կազմելու է 2.500 եվրո գումար: Այդ ժամանակ առանձնակի նշանակություն չի տվել Սմբատի խոսքերին, ուստի որևէ մեկին նրա առաջարկի մասին չի ասել: Երբ երկրորդ անգամ նույն առաջարկով Սմբատը զանգահարել է իրեն, գտնվել է հարազատ քրոջ տանը և Սմբատի հետ հեռախոսազրույցն ավարտելուց հետո խոսքի մեջ քրոջ ընտանիքին պատմել է Սմբատի առաջարկի մասին: Այնտեղ ներկա քրոջ որդին` Արթուր Ավոյանը, հետաքրքրվել է առաջարկով: Արթուրից այդ առաջարկի մասին իմացել է նրա հորեղբոր որդի Վանիկ Ավոյանը: Ինչ վերաբերել է Սևակ Շահվերդյանին և Մավրիկ Հայրապետյանին, ապա նրանք այդ առաջարկի մասին իմացել են համապատասխանաբար` եղբորից և փեսայից, ովքեր երկուսն էլ իր ընկերներն են եղել, իսկ վերջիններս իմացել են իրենից: Սմբատի երկրորդ զանգից մի քանի օր անց, երբ Արթուրը և Վանիկը այցելել են իրեն, քանի որ հետաքրքրված են եղել Սմբատի առաջարկով, նրանց ներկայությամբ զանգել է Սմբատին, ով վերահաստատել է, որ համույթի կազմում կարող է մարդ տանել Եվրոպա, մեկ անձը` 2.500 եվրոյով: Այդ նույն ժամանակահատվածում տվյալ հարցով իր հետ առանձին-առանձին կապվել է ընկերոջ եղբայր Սևակ Շահվերդյանը և մյուս ընկերոջ աներորդի Մավրիկ Հայրապետյանը, ովքեր նույնպես հետաքրքրված են եղել Սմբատի առաջարկով: Սևակից իմացել է, որ Սմբատի առաջարկն ընդունելու դեպքում նա մեկնելու է Եվրոպա կնոջ հետ: Այդ բոլոր ցանկացողների մասին զանգով տեղեկացրել է Սմբատին, ով նշանակել է օր և ժամ` թիվ 156 դպրոցում այդ անձանց հանդիպելու և ծանոթանալու համար: Կոնկրետ օրը չի մտաբերել, սակայն, իր հիշելով, դեպքը եղել է 2015 թվականի հոկտեմբերի սկզբին: Սմբատի նշանակած օրը և ժամը, ինչպես նաև թիվ 156 դպրոցի տեղը հայտնել է Արթուր Ավոյանին, Մավրիկ Հայրապետյանին և Սևակ Շահվերդյանին: Տվյալ օրն Արթուրը, Վանիկը և Սևակը` կանանց հետ, Մավրիկը, ինչպես նաև ինքն ու որդին ժամանել են թիվ 156 դպրոց, որտեղ իրենց դիմավորել է Սմբատը: Տեղում ծանոթացրել է հիշյալ չորս տղամարդկանց Սմբատի հետ, նշել է, որ նա հանդիսացել է <<Էրզրում>> համույթի ղեկավարը, որից հետո նրանք բոլորով` կանանց հետ, և որդին մտել են դպրոցի մարզադահլիճ, որտեղ տեղի են ունեցել համույթի պարապմունքները, իսկ ինքը սպասել է դրսում: Թե այդ ժամանակ ովքեր են գտնվել մարզադահլիճում, անտեղյակ է եղել: Երբ որդին դուրս է եկել դպրոցից, նրա հետ հեռացել է: Որդուց իմացել է, որ Սմբատը, առանց Սամվելի ներկայության, առանձին խոսել է Վանիկի, Արթուրի, Սևակի և Մավրկի հետ: Մինչև դպրոցում հանդիպելն առանձին հանդիպել է Սմբատին և տեղեկացրել է նրան, թե իր մտերիմներից ովքեր են ցանկացել մեկնել նրա համույթի հետ Եվրոպա: Տեղեկացրել է նաև, որ Արթուրի և Վանիկի ընտանիքների գումարը վերջիններս նրան վճարելու են արտոնագրերը ստանալուց անմիջապես հետո, նույն ժամանակ ինքը վճարելու է որդու մեկնման համար անհրաժեշտ 900 եվրոն, իսկ Սևակը, նրա կինը և Մավրիկը` Իսպանիա հասնելուն պես, քանի որ հնարավորություն չեն ունեցել: Սմբատը համաձայնել է այդ պայմաններին: Դպրոցում տեղի ունեցած հանդիպումից որոշ ժամանակ անց Սմբատի կանչով հանդիպել է նրան, և նա իրեն ծանոթացրել է Հարությունի հետ, ում ներկայացրել է որպես համույթի պրոդյուսերի: Այդ հանդիպմանը Սմբատին և Հարութին ասել է, որ Արթուրը, Վանիկը և Սևակը, նրանց կանայք ու Մավրիկն իր հարազատներն են, և խնդրել է նրանց նորմալ հասցնել Եվրոպա, իսկ Սամվելին` որդուն, ուշադիր լինել, քանի որ նա ամբողջ ընթացքում լինելու է համույթի հետ և վերադառնալու է Հայաստան: Թե΄ Հարութը, թե΄ Սմբատը խոստացել են, որ ամեն ինչ կարգին է լինելու: Այդքանով նշված հանդիպումն ավարտվել է: Մի որոշ ժամանակ անց Սմբատն իրեն հրավիրել է սուրճ խմելու: Հանդիպել են, բացի իրենցից, ներկա է եղել Սամվելը, ում մասին Սմբատն այդ ժամանակ ասել է, որ Իսպանիայի Ալիկանտե քաղաքում Սամվելն է զբաղվելու համույթին տեղավորելու հարցերով, ինչպես նաև նա է դասավորել փառատոնի մասնակցության հրավերքը: Այդ ամենը Սմբատն իրեն ասել է Սամվելի ներկայությամբ, իսկ վերջինս հաստատել է: Սմբատն իրեն ներկայացրել է Սամվելին որպես Սամվել Դարմոյանի հայր: Նշված հանդիպմանը Սամվելին խնդրել է հարազատներին նորմալ դիմավորել Իսպանիայում, իսկ որդուն հատկապես ուշադիր լինել, քանի որ նա համույթի հետ ամբողջ ընթացքում լինելու է Ալիկանտեում: Սամվելը խոստացել է ամեն ինչ նորմալ անել, իսկ որդուն նույնիսկ ծանոթացնել նրա որդու հետ: Թիվ 156 դպրոցում տեղի ունեցած հանդիպմանը Սամվելը նույնպես եղել է դպրոցի բակում, և երբ որդու հետ հեռանալուց է եղել, նա շարունակել է մնալ բակում, սակայն այդ ժամանակ չեն ճանաչել միմյանց: Իր, Սամվելի և Սմբատի հանդիպումից հետո մի քանի անգամ հանդիպել է Սմբատին` մտերիմների վերաբերյալ անհրաժեշտ փաստաթղթերը և դրանց թարգմանությունները նրան փոխանցելու համար: Այդ փաստաթղթերը ներկայացվելու էին արտոնագրերի ստացման համար: Անհրաժեշտ փաստաթղթերի ցանկի մասին բոլորին հայտնել է Սմբատը, ինքը պարզապես փոխանցել է փաստաթղթերը հարազատների խնդրանքով և տեղյակ չի եղել դրանց բովանդակությունից: Այնուամենայնիվ, իմացել է, որ հիմնական փաստաթղթերը եղել են ծննդյան և ամուսնության վկայականներ, զինվորական գրքույկներ, աշխատանքի վայրից և բանկում գումար ունենալու վերաբերյալ տեղեկանքներ: Մոտավորապես հոկտեմբերի կեսին Սմբատը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ իրենց անհրաժեշտ է եղել վիզաների ստացման հարցով դիմելու համար <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>> մուծվող գումարը` յուրաքանչյուր անձի համար, իր հիշելով, 35-50 եվրո, ուստի խնդրել է 9 հոգի իր հարազատներին տեղյակ պահել այդ գումարը բերելու անհրաժեշտության մասին: Քանի որ այդ ժամանակ իր մոտ գումար է եղել, առանց հիշյալ 9 անձանց անհանգստացնելու, մեկնել է Սմբատի հետ հանդիպման, որին ներկա են եղել նաև Հարութը և Սամվելը: Նրանց ներկայությամբ Սմբատին անձնական միջոցներից տվել է 9 հոգի իր հարազատների համար <<Վիզաների կենտրոն>> մուծվելիք գումարը` հետագայում գումարը հետ ստանալով հարազատներից: Նույն ժամանակ Սմբատը տեղեկացրել է արտոնագրերի համար <<Վիզաների կենտրոն>> համույթի դիմելու օրը և ժամը, որի մասին իր հերթին զանգով հայտնել է հարազատներին: Պայմանավորված օրն ինքը, որդին և վերը նշված 8 հոգի իր մտերիմներն այցելել են <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>, որը գտնվել է Երևան քաղաքի Սախարովի հրապարակում: Բացի իրենցից, ներկա են եղել Սմբատը, նրա կին Լիանան, Սամվելը, Հարութը, Ռուբենը, ում այդ ժամանակ չի ճանաչել, ինչպես նաև շուրջ 10 հոգի անձինք, որոնց չի ճանաչել ու չի իմացել, թե ովքեր են նրանք եղել: Այդ անծանոթ անձանց մի մասը Սմբատի կողքին է եղել, իսկ մյուս մասի հետ զրուցել է Ռուբենը: Սամվելը նույնպես կանգնած է եղել Սմբատի կողքին, իսկ Հարութն անընդհատ գնացել-եկել է` փաստաթղթերը ձեռքին: Իր կողմից նշված բոլոր անձինք միասին մտել են <<Վիզաների կենտրոն>>-ի շենք, բացառությամբ իրեն, քանի որ սպասել է մոտակայքում, ինչպես նաև Ռուբենի և Սամվելի, որոնց գտնվելու վայրն այդ պահին իր մոտ չի տպավորվել: Մի քանի ժամ անց համույթի կազմում բոլոր դիմողները դուրս են եկել շենքից: Բացարձակ անտեղյակ է եղել, թե կոնկրետ ինչ փաստաթղթեր են ներկայացվել` արտոնագրերի ստացման համար, երբևէ չի տեսել համույթի` Իսպանիա մեկնողների ցուցակը, չի իմացել, թե ով է այն կազմել կամ ներկայացրել <<Վիզաների կենտրոն>>: Կենտրոն այցելության օրերին Սմբատից տեղեկացել է, որ արտոնագրերը ստանալու դեպքում ավտոբուսով մեկնելու են Վրաստանի Թբիլիսի քաղաք, որտեղից էլ` Թբիլիսի-Ստամբուլ-Բարսելոնա չվերթով: Հեռախոսով կապվել է Սմբատի հետ` նրանից հստակ իմանալու համար, թե երբ են ժամանելու Բարսելոնա` բացի որդուց, իր հարազատների կողմից եվրոպական այլ պետություններ մեկնելու տոմսերն ամրագրելու համար: Իրականում ամրագրել է այդ տոմսերը հարազատների խնդրանքով, ովքեր իրեն հայտնել են, թե Բարսելոնայից որտեղ են ցանկացել մեկնել: Որքանով հիշել է, տոմսերն ամրագրված են եղել Գերմանիա և Ֆրանսիա, սակայն թե կոնկրետ ում տոմսը որ երկիր, չի հիշել: Երբ համույթն ամբողջ կազմով դիմել է արտոնագրերի ստացման համար, ու դեռևս սպասել են պատասխանի, որդու դպրոց են այցելել ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցները և հետաքրքրվել են նրանով, մասնավորապես, այն հարցով, թե նա պարել է, թե` ոչ, և արդյոք իր` Արմեն Դարմոյանի, որդին է, թե` ոչ: Իմանալով այդ մասին` շտապ զանգահարել է Սմբատին, որից հետո հանդիպել է նրա և Հարութի հետ: Իր մտավախություններին ի պատասխան Սմբատը և Հարութը վստահեցրել են, որ որևէ խնդիր չկա, ամեն ինչ օրինական է: Նույնիսկ Հարութն իբրև զանգահարել է ինչ-որ անձի, առանձին խոսել նրա հետ, որից հետո հավաստիացրել է, որ ամեն ինչ կարգին է: Արտոնագրերի համար դիմելուց մոտավորապես 5-7 օր անց բոլորովին նույն անձանցով, բացի Սամվելից, ում ներկայությունն այդ օրը հստակ չի հիշել, հավաքվել են <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>-ի մոտ: Բոլոր դիմողները մտել են կենտրոն, հետ են ստացել անձնագրերը` արդեն փակցված վիզաներով: Կենտրոնի շենքից դուրս գալուց հետո Սմբատը միայնակ մոտեցել է իրեն ու խնդրել է տալ որդու 900 եվրոն, իսկ Արթուրը և Վանիկը` նրանց ընտանիքների գումարը: Սմբատի հետ իջել են <<Վիզաների կենտրոն>>-ի հարակից արաբական սրճարանը, որտեղից զանգահարել է Արթուր Ավոյանին և խնդրել է Վանիկից վերցնել նրա ընտանիքի համար գումարը և նրա գումարի հետ իջեցնել սրճարան: Մի քանի րոպե անց Արթուրը բերել է 10.000-11.000 եվրոյի չափով գումարը և հաշվելու համար տվել է իրեն կամ դրել է սեղանին, ստույգ չի հիշել: Վերցրել է գումարը, հաշվել այն, որից հետո ավելացրել է որդու համար 900 եվրո և Արթուրի գումարից պակասող 1.000-ից 2.000 եվրո գումար, որի ընդհանուր չափը կազմել է 13.000 եվրո: Այդ գումարն ամբողջությամբ տեղում տվել է Սմբատին: Նույն ժամանակահատվածում Արթուրը հեռացել է: Նույն օրը մի քանի ժամ անց որդուն` Սամվելին, ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցները կանչել են բացատրություն տալու, որի ժամանակ տեղեկացել է, որ Սմբատենք բռնվել են: Այդ դեպքից օրեր անց փորձել է գտնել Սմբատին, չի հաջողվել, զանգահարել է Սամվելին, ում հեռախոսահամարն ունեցել է, քանի որ մինչ այդ մի քանի անգամ խոսել են, չի հիշել, թե ինչ հարցով: Հարութի և Ռուբենի հեռախոսահամարներն այդ ժամանակ չի իմացել: Սամվելից պահանջել է վերադարձնել հարազատների գումարը, ինչին Սամվելը մտավախություն է հայտնել, որ հեռախոսով իրենց կարող են լսել, այդ գումարները նա չի վերցրել, որ նա էլ հետ տա, որից հետո պահանջել է չզանգել այդ հարցով և հեռախոսն անջատված է պահել: Մոտավորապես մեկ ամիս անց հանդիպել է Սմբատին և պահանջել հետ վերադարձնել հարազատների գումարները: Սմբատն ակնարկել է, որ գործում մենակ չի եղել, ուստի առաջարկել է մի քանի օրից բոլորով հավաքվել: Որքանով հիշել է, այդ նույն հանդիպման ժամանակ Սմբատն իրեն վերադարձրել է 2.000 եվրո գումար` նշելով, որ հարազատների գումարներից նրա մոտ մնացած գումարն է եղել: Ի սկզբանե, իրեն համար ակնհայտ է եղել, որ Սմբատը, Հարութը, Ռուբենը և Սամվելը միասին են զբաղվել փառատոնին մեկնելու և վիզաները ստանալու հարցով: Բացի այդ, չորսն էլ, առնվազն, տեսել են Վանիկի կնոջը, ով վիզաները ստանալու ժամանակահատվածում շուրջ 6 ամսական հղի է եղել: Բացի այդ, Հարութը և Սմբատը հաստատ նախապես իմացել են, որ քրոջ որդին` Արթուր Ավոյանը, ոստիկանության աշխատակից է եղել: Բնականաբար, իր մտերիմներից որևէ մեկը բացարձակ որևէ կապ չի ունեցել <<Էրզրում>> համույթի հետ: Սմբատին հանդիպելուց մի քանի օր անց նա կապվել է իր հետ, հայտնել է, որ Ռուբենի ու Հարութի հետ ցանկացել են իրեն հանդիպել: Չորսով հավաքվել են սրճարանում, որի ընթացքում Սմբատը հարցրել է Հարութին և Ռուբենին, թե արդյոք միայն նա պետք է տա իր հարազատների գումարը: Ռուբենն ակնարկել է, որ անձամբ այդ գումարից ոչինչ չի ստացել, իսկ Հարութն ավելի մեղմ նշել է, որ չեն թողնելու, որ Սմբատը միայնակ վերադարձնի գումարը: Արդյունքում, Ռուբենը, Սմբատը և Հարութն իրեն խոստացել են, որ փորձելու են ճարել գումարը և վերադարձնել մնացորդ 11.000 եվրոն: Այդ հանդիպման ժամանակ Հարութը և Ռուբենն ընդունել են, որ տեղյակ են եղել, որ Սմբատին գումար է տված եղել վիզաները ստանալու օրը: Ամեն դեպքում, 11.000 եվրոն նրանք չեն վերադարձրել: <<Վիզաների կենտրոն>> այցելությունների ժամանակ Սմբատն իրեն ծանոթացրել է Ռուբենի հետ, սակայն միմյանց չի ներկայացրել: 9 հոգի իր հարազատների և մտերիմների` Եվրոպա մեկնելու հարցում բացարձակ որևէ շահ չի հետապնդել ու չի ունեցել: Նույնիսկ հանդիպումների ժամանակ Սմբատը հայտնել է իրեն, որ նրա մոտ եղած գումարը չի բավարարել` համույթում պարող և կայանալիք փառատոնին հանդես եկող երեխաներից երկու հոգու ծախսերը հոգալու համար, և ինքը խոստացել է, որ ցանկացած պահին անձնական միջոցներից պատրաստ է տալ այդ երկու երեխաների գումարը: Այդ քայլին գնացել է` զուտ Սմբատին հարգելով ու ցանկանալով, որ բոլոր պարող երեխաները մասնակցեն փառատոնին: Այնուամենայնիվ, քանի որ Իսպանիա մեկնումը ձախողվել է, Սմբատին այդ երեխաների գումարը չի տվել: Ըստ Սմբատի, իր հարազատներից ստացվելիք 2.500-ական եվրո գումարներով նա ցանկացել է ֆինանսավորել պարող երեխաների մասնակցությունն Ալիկանտեի փառատոնին, քանի որ չի ցանկացել, որ երեխաների ծնողները գումար ծախսեն, սակայն գումարների տնօրինման այլ մանրամասներից տեղյակ չի եղել: Իրեն ներկայացված` Ռուբեն Կառլենի Սարգսյանի անվամբ թիվ BA1285739, Սմբատ Վահրամի Հարությունյանի անվամբ թիվ AK 0492792, Հարություն Յուրիկի Քոչարյանի անվամբ թիվ AM 0249860 և Սամվել Լուկաշի Մկրտչյանի անվամբ թիվ BA2382831 ՀՀ քաղաքացիների անձնագրային տվյալների վերաբերյալ փաստաթղթերում պատկերված անձինք հանդիսացել են ցուցմունքում նշված Ռուբենը, Սմբատը, Հարութը և Իսպանիայում բնակվող Սամվելը:
Լսել է իրեն ներկայացված, իր 094-43-01-01 և Սմբատ Հարությունյանի 098-80-07-70 հեռախոսահամարներով կայացած հեռախոսային խոսակցությունների` օրենքով սահմանված կարգով, դատարանի որոշմամբ իրականացված գաղտնալսման ձայնագրությունները և հաստատել, որ 2015 թվականի հոկտեմբերի 26-ից 28-ի բոլոր զրույցների ժամանակ խոսել են ինքն ու Սմբատ Հարությունյանը:

Թիվ 58216115 քրեական գործով մեղադրյալ Սամվել Մկրտչյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 1999 թվականից հիմնականում բնակվել և աշխատել է Իսպանիայի Թագավորության Ալիկանտե քաղաքում, մասնագիտությամբ շինարար-ինժեներ է և աշխատել է տարբեր շինարարական հիմնարկներում: Էնրիկեին, ում ազգանունը չի իմացել, ճանաչել է վաղուց, նա Ալիկանտեում կազմակերպել է զանազան մշակութային ու սպորտային միջոցառումներ: Էնրիկեն տիրապետել է ռուսերեն լեզվի: 2015 թվականի գարնանն Իսպանիայի Բարսելոնա քաղաքի մոտ գտնվող Բլանես քաղաքից իրեն զանգահարել է Սմբատ Հարությունյանը` իր նախկին հարևանը, և հայտնել է, որ պարային համույթի հետ համերգներով գտնվել է Բլանեսում, ու ցանկություն է հայտնել հանդիպելու: Պատասխանել է, որ Ալիկանտեն ու Բլանեսը միմյանցից գտնվում են մեծ հեռավորության վրա: Բացի այդ, զբաղված է և չի կարող այցելել նրան: 2015 թվականի ամռանը Սմբատը կրկին զանգահարել է իրեն Երևանից: Զրույցի ժամանակ խնդրել է օգնել նրա պարային համույթին Ալիկանտեում համերգներով ելույթ ունենալու հարցում, ինչին պատասխանել է, որ չի կարող օգնել, սակայն ճանաչում է նման միջոցառումների կազմակերպմամբ զբաղվող անձի և խոստացել է հարցնել նրան: Հաջորդ օրը խոսել է Էնրիկեի հետ, ով տվել է դրական պատասխան: Դրանից հետո Սմբատը զանգահարել է, և ինքը փոխանցել է Էնրիկեի պատասխանը: Մի քանի օր անց Սմբատը հեռախոսով կրկին կապվել է իր հետ և հարցրել է համույթի մասնակիցների թույլատրելի քանակի մասին: Ինքը նորից հանդիպել է Էնրիկեին ու փոխանցել Սմբատի հարցը, իսկ Էնրիկեն տեղեկացրել է, որ էականը ոչ թե քանակն է եղել, այլ գեղեցիկ բեմադրությունը: Նա նշել է նաև, որ Սմբատն էլեկտրոնային փոստի միջոցով ուղարկի համույթի մասնակիցների ցուցակն ըստ անձնագրային տվյալների և մասնագիտությունների, իսկ նա այն ստանալուց հետո Սմբատին կուղարկի հրավերքը, հյուրանոցի և համերգասրահի ամրագրումները: Սմբատին փոխանցելու և նրա հետ անմիջական կապի մեջ գտնվելու նպատակով Էնրիկեն իրեն տվել է այցեքարտը, որում նշված են եղել նրա հեռախոսահամարը և էլեկտրոնային փոստի հասցեն: Էնրիկեի այդ տվյալները հայտնել է Սմբատին` նշելով, որ նա խոսում է նաև ռուսերեն: Հոր առողջական վիճակի վատթարացման պատճառով 2015 թվականի օգոստոս ամսին ժամանել է Հայաստան: Մինչև Հայաստան մեկնելը պատահաբար հանդիպել է Էնրիկեին, պատմել է հոր ու Երևան մեկնելու մտադրության մասին: Այդ ժամանակ Էնրիկեն իրեն տվել է համույթի մասնակիցների լրացման նմուշ, որը, իր հիշելով, վերաբերել է մինի-ֆուտբոլի, և խնդրել է Հայաստանում հանդիպել Սմբատին ու այն փոխանցել նրան: Էնրիկեն նշել է նաև, որ անձամբ կհայտնի Սմբատին նմուշի լրացման ձևը: Այդ հանդիպումից մի քանի օր անց ժամանել է Հայաստան, որից մոտավորապես մեկ շաբաթ հետո հանդիպել է Սմբատին Հանրապետության հրապարակին հարակից սրճարաններից մեկում: Սմբատի հետ միասին եղել են Հարություն Քոչարյանը և Ռուբենը, ում ազգանունը չի իմացել: Սմբատն իրեն ծանոթացրել է նրանց հետ, որից հետո զրուցել են Իսպանիայի, Ալիկանտեի, Էնրիկեի մասին: Հասկացել է, որ Հարութը և Ռուբենը տեղյակ են եղել Սմբատի և նրա համույթի` Իսպանիա մեկնելու մասին ու օգնել են նրան, սակայն թե կոնկրետ ինչ հարցերով, անտեղյակ է եղել: Հանդիպումից հետո, երբ Սմբատը մենակով իրեն ճանապարհել է, հանկարծ հիշել է լրացման նմուշի մասին ու տվել այն Սմբատին` տեղեկացնելով, որ դրա լրացման ձևը կասի Էնրիկեն: Բացի այդ նմուշից, ոչինչ, այդ թվում նաև հրավերք Սմբատին չի փոխանցել: Նույնիսկ չէր էլ կարող հրավերքը բերել, քանի որ, որքանով հասկացել է, Սմբատը պետք է լրացներ նմուշը, էլեկտրոնային փոստի միջոցով այն ուղարկեր Էնրիկեին, որի հիման վրա էլ վերջինս նոր միայն պետք է պատրաստեր հրավերքը և նույն եղանակով ուղարկեր Սմբատին: Առաջին հանդիպումից հետո ժամանակ առ ժամանակ կրկին հանդիպել է Սմբատին, և զրուցել են կենցաղային հարցերի շուրջ և գործերի ընթացքից` ելնելով զուտ հետաքրքրասիրությունից: Զրույցների ընթացքում Սմբատից հարցրել է, թե ովքեր են Հարությունը և Ռուբենը, ինչին նա պատասխանել է, որ նրանք ՀՀ մշակույթի նախարարության բարձրաստիճան պաշտոնյաներ են: Հանդիպումներից մեկի ժամանակ Սմբատն իրեն հայտնել է, որ ծանոթացել է տուրիստական գործակալության տնօրենի հետ, ով կօգնի փաստաթղթերի հավաքման և ներկայացման հարցում: Այնուհետև իրենց մոտեցել է Արմեն անունով երիտասարդ տղամարդ: Սմբատը ծանոթացրել է իրեն Արմենի հետ և հայտնել է, որ ինքը ժամանել է Իսպանիայից: Երբ ցանկացել է անձնական գործերով լքել Սմբատին և Արմենին, վերջինս իրենից խնդրել է իր հեռախոսահամարը` անհրաժեշտության դեպքում Իսպանիայի մասին տեղեկություններ ստանալու համար: Հայտնել է Արմենին իր հեռախոսահամարը և հեռացել է: Արմենին տեսել է նաև Հարութի և Սմբատի հետ թիվ 156 դպրոցի մոտակայքում: Այդ ժամանակ պատահաբար անցնելիս է եղել դպրոցի մոտով և տեսել է այդ երեքին մի խումբ անձանց հետ միասին: Մոտեցել է նրանց ու հետաքրքրվել, թե արդյոք համերգ է լինելու, ինչին պատասխանել են, որ Սմբատը համույթի երեխաների ծնողների ժողով է հրավիրել: Դրանից մի քանի րոպե անց շարունակել է իր ճանապարհը: Որոշ ժամանակ անց Էնրիկեն զանգահարել է իրեն ու տեղեկացրել, որ հրավերքը, հյուրանոցի և համերգասրահի ամրագրումներն ուղարկել է Սմբատին, սակայն վերջինս չի ուղարկել ամրագրման գումարները, և նրա հետ չի հաջողվել կապ հաստատել, ուստի խնդրել է իրեն պարզել, թե գումարներն ինչու չեն ուղարկվել: Նշված հարցով խոսել է Հարութի և, գուցե, նաև Արմենի հետ, սակայն, իր հիշելով, նրանք որևէ ստույգ տեղեկություններ չեն հայտնել: Ի վերջո, կապվել է Սմբատի հետ, ով հավաստիացրել է, որ ուղարկել է Էնրիկեի նշած գումարները, սակայն ինքը խորհուրդ է տվել ամեն դեպքում քննարկել այդ հարցն Էնրիկեի հետ: Ընթացքում Սմբատից տեղեկացել է, որ Էնրիկեի հրավերքով Իսպանիա համերգի մեկնելու նպատակով ամբողջ համույթով դիմել են ՀՀ-ում Լիտվայի դեսպանություն` Իսպանիայի մուտքի արտոնագրեր ստանալու համար: Հետագայում Սմբատից իմացել է, որ համույթի բոլոր անդամներին տրվել են արտոնագրեր: Պարային համույթի` Իսպանիա մեկնելու հետ որևէ առնչություն չի ունեցել, չի իմացել, որ դրա կազմում պատրաստվել են մեկնել պարի հետ կապ չունեցող անձինք: Որևէ երաշխիքներ չի տվել, որ այդ անձանց չեն արտաքսելու Իսպանիայից, և նրանց մեկնման հարցում որևիցե շահ չի հետապնդել: Անտեղյակ է եղել, թե ինչ միջոցների հաշվին է Սմբատը պատրաստվել համույթի հետ մեկնել Իսպանիա: 2015 թվականին Հայաստան ժամանելուց հետո Սմբատին հանդիպել և նրա հետ հեռախոսակապ է պաշտպանել բավականին հաճախ, քանի որ վաղեմի հարևաններ են եղել: Հարություն Քոչարյանին տեսել է ու նրա հետ հեռախոսով խոսել է մի քանի անգամ: Արմենին հանդիպել է երկու անգամ ու մեկ կամ երկու անգամ նրա հետ խոսել է հեռախոսով, իսկ Ռուբենին տեսել է մեկ անգամ և նրա հետ հեռախոսակապ չի ունեցել: Իր հիշելով, նշված ժամանակահատվածում օգտագործել է 055-39-43-24 հեռախոսահամարը: Սմբատի, Հարութի և Արմենի հետ խոսել է հիմնականում համույթի և Իսպանիա մեկնելու հարցերով, այն էլ ոչ հաճախակի: Չի կարողացել բացատրել իր և Հարություն Քոչարյանի միջև փոխադարձ հեռախոսակապի բարձր հաճախականությունը, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ նրա հետ հեռախոսով խոսել է անհամեմատ ավելի հաճախ, քան թե իր վաղեմի ծանոթ Սմբատ Հարությունյանի հետ:
Լսել է իրեն ներկայացված, Սմբատ Հարությունյանի 098-80-07-70 և իր 055-39-43-24 հեռախոսահամարների միջև 27.10.2015թ. ժամը 10:35-ին և 14:34-ին կայացած հեռախոսային խոսակցությունների` օրենքով սահմանված կարգով, դատարանի որոշմամբ իրականացված գաղտնալսման ձայնագրությունները: Այդ հեռախոսազրույցների ընթացքում, իր կարծիքով, խոսել են ինքը և Սմբատ Հարությունյանը: Չի կարողացել մտաբերել այդ զրույցների ընդհանուր համատեքստը, սակայն, իր պատկերացմամբ, զուտ հետաքրքրասիրությունից ելնելով, հարցրել է Սմբատի գործերից` ցուցադրելով, որ իբրև մտահոգված է եղել դրանց հաջող ընթացքով: Չի կարողացել մտաբերել, թե իրեն ներկայացված` 27.10.2015թ. ժամը 10:35-ի հեռախոսազրույցի ժամանակ ինչին է վերաբերել Սմբատ Հարությունյանի արտահայտությունը /մեջբերում/. <<...բացի Ստյոպից, էրեկ էլ ասի, չէ, սաղ մարդ ու կին են... մարդ ու կնիկ, կնգա քուր, մեր ու էրեխա: Բնական բան ա, եթե մեկին բան արին, էն էլ չի գալու>>: Նույն զրույցի ժամանակ արծարծված` Արմենի հայթայթած գումարով տոմսերի ձեռք բերման հարցը վերաբերել է, իր հիշելով, այն բանին, որ Արմենն ունեցել է որոշակի ֆինանսական խնդիրներ, ուստի հարցի տակ է եղել իր և որդու` համույթի հետ Իսպանիա մեկնելու հանգամանքը: Այն հանգամանքը, որ իրեն ներկայացված հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսման ձայնագրություններից հստակ երևում է, որ մեծ անհանգստություն է ցուցաբերել <<Էրզրում>> համույթի` Իսպանիա մեկնելու հարցով, իսկ 27.10.2015թ., ժամը 14:34-ի զրույցի ժամանակ ասել է /մեջբերում/. <<կես մարդ դառա>>, թելադրված է եղել այն բանով, որ պարզապես սրտացավություն է արտահայտել Սմբատի գործերի համար:
Իր ցուցմունքը Սամվել Մկրտչյանը պնդել է Սմբատ Հարությունյանի, Հարություն Քոչարյանի և Արմեն Դարմոյանի հետ առերես հարցաքննությունների ժամանակ:

Հատոր 4, գ.թ. 191-192, 215-219, 220-224,
հատոր 5, գ.թ. 20-23, 24-29, 232-233,
հատոր 6, գ.թ. 67-68

Վկա Անժելա Սուրենի Խաչատրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2010-2011 թթ.-ից աշխատել է Երևան քաղաքի թիվ 156 հիմնական դպրոցում որպես տնօրեն: 2014 թվականի վերջից կամ 2015 թվականի սկզբից դպրոցում գործել է «Էրզրում» մանկապատանեկան պարային համույթը: Նշված համույթի գեղարվեստական ղեկավար Սմբատը և նրա կինը` պարուսույց Լիանան, իրեն դիմել են տարածք հատկացնելու խնդրանքով` դպրոցում պարային խումբ ձևավորելու համար: Ըստ նախնական պայմանավորվածության, վարձակալության համար Սմբատի կողմից ժամանակ առ ժամանակ վճարվելու էր 20.000 ՀՀ դրամ` վերանորոգման համար: Արդյունքում, դպրոցում Սմբատի հաշվին վերանորոգվել է մարզադահլիճի դուռը: Բացի նշված ծախսից, Սմբատը որևէ գումար չի տվել, փոխարենը նշված պարային համույթում անվճար պարապել են իր երկու երեխաները և եղբորորդին: Այն հանգամանքը, որ դպրոցում պարային համույթ է գործել, որևէ փաստաթղթային ձևակերպում չի ստացել: Խմբակը բաղկացած է եղել շուրջ 12 երեխաներից, յուրաքանչյուր երեխայի վարձը` 5-6 հազար դրամ: Իր կողմից վճարվել են խմբակի պարապմունքների համար անհրաժեշտ էլեկտրաէներգիայի և ջեռուցման ծախսերը, այսինքն կոմունալ ծախսերի համար Սմբատից գումար չի վերցրել: 2015 թվականի մայիս ամսին համույթը մասնակցել է Վրաստանի Բաթումի և Իսպանիայի Բլանես քաղաքներում կայացած պարային փառատոններին: Որպես ծնող երեխաների հետ մեկնել է Իսպանիա և փառատոնի ավարտից հետո վերադարձել: 2015 թվականի հոկտեմբերի սկզբին Սմբատն իրեն ասել է, որ նոյեմբերին Իսպանիայի Ալիկանտե քաղաքում կայանալու է «Աշնան ծաղիկներ 2015» խորագրով փառատոնը, որին կարող է մասնակցել նաև իրենց համույթը: Սմբատը տեղեկացրել է նաև, որ այդ մասին խոսել է Հայաստանի պետական Ֆիլհարմոնիայի փոխտնօրեն Հարություն Քոչարյանի հետ, ով խոստացել է «Էրզրում» համույթին ընդգրկել փառատոնի մասնակիցների ցանկում և ապահովել հովանավոր: Սմբատը նշել է նաև, որ առաջիկայում Հարութն անձամբ այցելելու է դպրոց և իրեն տեղեկացնելու է այդ մասին: Նույն զրույցի ընթացքում Սմբատը հայտնել է, որ այդ փառատոնին, բացի երեխաներից, մեկնելու է նաև մեծահասակների սիրողական խումբ և խնդրել է թույլ տալ` այդ խմբի պարապմունքները նույնպես անցկացնել դպրոցում: Լսելով Սմբատից Հարութի անունը` հասկացել է, որ վերջինիս հետ ճանաչել են միմյանց, քանի որ իրենց մայրիկները վաղեմի ընկերուհիներ են եղել: Մի քանի որ անց` հոկտեմբերի առաջին կեսին, Սմբատն ու Հարությունն այցելել են դպրոց: Հանդիպման ընթացքում խոսել է հիմնականում Հարութը, ով ցույց է տվել Իսպանիայից եկած հրավերքը, որի բովանդակությունն ինքը չի նայել և չի հիշել: Հարութն ասել է, որ քանի որ Սմբատը գովեստով է խոսել համույթի մասին, ուստի որոշել է, որ հենց «Էրզրում» պարային համույթին է ուղարկելու Իսպանիա: Նա նշել է, որ մասնակցությունը լինելու է անվճար, քանի որ բոլոր ծախսերը հոգալու է հովանավորը: Հարութը մանրամասնել է, որ հովանավորը հոգալու է դեսպանության, սննդի, ճանապարհի, հյուրանոցի ծախսերը: Նա նաև նշել է, որ հովանավորն Իսպանիայից է եղել, սակայն այլ մանրամասներ չի հայտնել: Հարութն իրեն ասել է, որ ինքը որպես դպրոցի տնօրեն նույնպես ընդգրկվելու է մեկնողների ցուցակում և հայտնել է, որ դեսպանությունից մուտքի արտոնագրեր ստանալու համար դպրոցից տեղեկանք է անհրաժեշտ լինելու այն մասին, որ «Էրզրում» պարային համույթը` թե երեխաները, թե մեծահասակների սիրողական խումբը, պարապել են դպրոցում: Տեղեկանքում նշվելու են խմբի անդամների քանակը և տվյալները: Զրույցն ավարտվել է այն բանով, որ ինքը որպես ծնող գովել է պարային խումբը, որից հետո Հարութն ու Սմբատը հեռացել են: 2015 թվականի հոկտեմբերի կեսին, կոնկրետ օրը չի հիշել, Հարութը եկել է իր աշխատասենյակ և ներկայացրել մի գրություն, որը կազմված է եղել թիվ 156 դպրոցի տվյալներով և ՀՀ զինանշանով ու իր անունից ուղղված է եղել ՀՀ մշակույթի նախարար Հասմիկ Պողոսյանին: Հարութը տեղեկացրել է, որ վաղուց է ներգրավված եղել մշակութային գործերում և իմացել է կարգը, ուստի խնդրել է ստորագրել այդ գրությունը: Հարցրել է, թե ինչու է հենց ինքը ստորագրելու, Հարութը պատասխանել է, որ քանի որ համույթը գործել է իր դպրոցում, ինքն էլ հանդիսացել է իրավաբանական անձի տնօրեն, ուստի հենց ինքն է ստորագրելու և կնիքելու հիշյալ գրությունը: Գրության անհրաժեշտությունը Հարութը պայմանավորել է նրանով, որ մշակույթի նախարարությունը պարտադիր տեղյակ է լինելու խմբի` Իսպանիա մեկնելու մասին: Նայելով գրությունը և տեսնելով, որ այնտեղ նկարագրված է եղել «Էրզրում» համույթի անցած ուղին` ստորագրել ու կնքել է այն, առանց մանրամասն կարդալու: Գրությունը վավերացրել է` զուտ վստահելով Հարութին և հաշվի առնելով նրա պաշտոնը: Գրությունը վավերացնելուց հետո Հարութն այն վերցրել ու անմիջապես հեռացել է: Իրեն ներկայացված գրության և թիվ 156 դպրոցի ձևաթղթերը չեն համապատասխանել միմյանց: Բացի այդ, այն պահին, երբ Հարութը ներկայացրել է գրությունն իր վավերացմանը, այն թվագրված չի եղել, գրության համարը նույնպես բացակայել է, այնինչ ներկայացված գրության վրա առկա է 81 համարը, և այն թվագրված է 2015 թվականի հոկտեմբերի 13-ով: Նշված գրությունը դպրոցի գրությունների մատյանում հաստատապես չի գրանցվել ու նրան համար շնորհելու մասին չի իմացել: Այն մասին, որ գրությանը կից ներկայացվել են փաստաթղթեր և փառատոնի մասնակիցների ցուցակը, տեղյակ չի եղել, նույնիսկ չի տեսել, որ կից փաստաթղթերի մասին գրության մեջ նշում է եղել: Չի բացառել, որ այդ նշումը կատարվել է նշված գրությունն իր կողմից վավերացվելուց հետո: 2015 թվականի հոկտեմբերի 20-ի սահմաններում գնացել են <<Վիզաների կենտրոն>> և ներկայացրել փաստաթղթերը` անձնագրերը, ծննդյան վկայականները և այլն: Անձամբ ինքը կամ որևէ ծնող դեսպանությունում մուծում չի կատարել, բոլոր հարցերը լուծել են Հարութն ու Սմբատը: Դեսպանություն դիմելուց մի քանի օր անց իր աշխատասենյակ է այցելել Սմբատ Հարությունյանը և ներկայացրել մեկնողների ցուցակը, որը բաղկացած է եղել 37 անձի տվյալներից` անուն-ազգանունից, ծննդյան տարեթվից, անձնագրային տվյալներից և պաշտոնից: Սմբատը խնդրել է ստորագրել այդ ցուցակը` պատճառաբանելով, որ համույթը գործել է իր ղեկավարած դպրոցի տարածքում, ինչին պատասխանել է, որ անձամբ իմացել է միայն իր սաներին և միայն այդ մասն է ստորագրելու, սակայն Սմբատը հայտնել է, որ մյուսները հանդիսացել են սիրողական խմբի անդամները: Ինքը միևնույն է հրաժարվել է ստորագրել: Այդ ժամանակ Սմբատը զանգահարել է Հարութին, հայտնել է, որ ինքը հրաժարվել է ցուցակը վավերացնելուց, որից հետո հեռախոսը փոխանցել իրեն: Խոսել է Հարութի հետ, ով ասել է, որ 37 անձի տվյալներից բաղկացած այդ ցուցակի հետ կապված խնդիրներ չեն լինելու, այն պարտադիր ստորագրվելու է, քանի որ այդ մասին խնդրել է հովանավորը, և առանց այդ ցուցակի չեն ամրագրվելու ո΄չ տոմսերը, ո΄չ հյուրանոցի համարները: Հարութին նույնպես ասել է, որ ցուցակում նշված անձանցից շատերին չի ճանաչել, ինչին նա նեղացած հարցրել է, թե արդյոք նրան նույնպես չի ճանաչել` առաջարկելով իր անունն ու ազգանունը նույնպես ջնջել ցուցակից: Ի վերջո, ստորագրել ու կնիքել է ցուցակը, Սմբատն այն վերցրել ու հեռացել է: Ցուցակը վավերացնելու հարցում որևէ շահագրգռվածություն չի ունեցել: Սմբատին ու Հարութին չվստահելու և վերջինիս պաշտոնը հաշվի չառնելու դեպքում ինքը չէր ստորագրելու ցուցակը: Ցուցակը վավերացնելուց որոշ ժամանակ անց Սմբատի կանչով երկու երեխաների հետ ներկայացել է <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>, որտեղի աշխատակցին հանձնել է իրենց վերաբերող փաստաթղթերն ու անձնագրերը, տվել են մատնահետքերը և հեռացել: Մոտավորապես մեկ շաբաթ անց կրկին Սմբատի կանչով ներկայացել են կենտրոն, հետ են ստացել իրենց անձնագրերը` դրանցում առկա վիզաներով: Այնուհետև իր ու երեխաների անձնագրերը հանձնել է Սմբատին` տոմսերը գնելու համար: Նույն օրը, մի քանի ժամ անց տեղեկացել է, որ Սմբատը բռնվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից, և իրեն հրավիրել են բացատրություն տալու: Այդպես էլ չի իմացել, թե որ չվերթներով են մեկնելու Ալիկանտե քաղաք: Արտոնագրերը ստանալու օրերին Սմբատը կամ Հարութը, ստույգ չի հիշել, կապվել են իր հետ ու տեղեկացրել, որ քանի որ համույթը ժամանելու է Բարսելոնա ու մինչև Ալիկանտե մեկնելը մի քանի ժամ անցկացնելու է այնտեղ, ուստի դեսպանությունից պահանջվել է գրավոր բացատրություն այն մասին, թե Բարսելոնայում ինչով է զբաղվելու համույթը մի քանի ժամվա ընթացքում: Համաձայնել է ստորագրել գրությունը, որից մի քանի ժամ անց իրեն այցելել է Սմբատն ու ներկայացրել է արդեն իսկ պատրաստ գրությունը, որի համաձայն մի քանի ժամվա ընթացքում համույթն այցելելու էր Բարսելոնայի մի քանի տեսարժան վայրեր, որոնք չի հիշել: Նախկին փորձից ելնելով` տարօրինակ չի համարել դեսպանության պահանջը, Սմբատից հավաստիացել է, որ գրության մեջ նշված տեղեկությունները համապատասխանել են ծրագրված գրաֆիկին, որից հետո վավերացրել է գրությունը, և Սմբատը հեռացել է:

Վկա Լիանա Գասպարյանը, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժարվել է դատաքննության փուլում ցուցմունք տալուց:
Նախաքննության փուլում վկա Լիանա Գասպարյանը ցուցմունք է տվել, որ հիմնադրման պահից` 1985 թվականից, աշխատել է <<Էրզրում>> մանկապատանեկան պարային համույթում որպես պարուսույց, իսկ համույթի գեղարվեստական ղեկավարը հանդիսացել է Սմբատ Հարությունյանը: 1999 թվականին Սմբատի հետ ամուսնացել են, և իրենց համատեղ կյանքում ունեցել են մեկ երեխա` Սոնա Վահրամի Հարությունյանին, ծնված 2002թ.: 2015 թվականի աշնան սկզբին ամուսնուց տեղեկացել է, որ հոկտեմբերի վերջին համույթի հետ մեկնելու են Իսպանիայի Թագավորության Ալիկանտե քաղաք` այնտեղ կայանալիք փառատոնին մասնակցելու համար: Համույթ հաճախող շուրջ 30 հոգի երեխաների թվից ինքն ու Սմբատն ընտրել են 12 երեխա, ովքեր իրենց ուղեկցությամբ մեկնելու էին Իսպանիայի Ալիկանտե քաղաք ու ներկայացնելու էին համույթը փառատոնին: Սմբատն իրեն հայտնել է նաև, որ գտել է մարդկանց, ովքեր համաձայնել են ֆինանսավորել մեկնումը և համույթի հետ մեկնելու են Իսպանիա, փառատոնի օրերին լինելու են իրենց հետ, որից հետո բոլորով վերադառնալու են Հայաստան: Որոշ ժամանակ անց թիվ 156 դպրոցում, որտեղ գործել է համույթը, Սմբատը կազմակերպել է հանդիպում, որին ներկա են եղել իրենք երկուսով, Հարություն Քոչարյանը, Ռուբեն Սարգսյանը և համույթի հիշյալ ուղևորության հովանավորները, որոնց ստույգ քանակը չի հիշել, սակայն նրանք եղել են 10-ից ավելին: Որքանով իմացել է ամուսնուց, Հարությունը և Ռուբենը բարձր պաշտոններ են զբաղեցրել Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիայում և օգնել են նրան Իսպանիա մեկնելու կազմակերպչական հարցերով, սակայն ստույգ մանրամասները չի իմացել: Այդ հանդիպումից որոշ ժամանակ անց ինքը, Սմբատը, Հարությունը, համույթի 12 երեխաները, թիվ 156 դպրոցի տնօրեն Անժելա Խաչատրյանը, ինչպես նաև բոլոր հովանավորները դիմել են <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>` Իսպանիայի մուտքի արտոնագրեր ստանալու համար: Դրանից մոտավորապես մեկ շաբաթ անց` 2015 թվականի հոկտեմբերի վերջին, ստույգ ամսաթիվը չի հիշել, նույն կենտրոնից հետ են ստացել իրենց անձնագրերը` Իսպանիայի մուտքի արտոնագրերով: Բոլորով մեկնելու էին վիզաները ստանալու հաջորդ օրը, սակայն ամուսինը բռնվել է անօրինական միգրացիայի կազմակերպման կապակցությամբ: Արտոնագրերի ստացման համար դիմելուց մշտապես եղել է ամուսնու կողքին ու հնարավորինս փորձել է նրան օգնել: Հովանավորների թվում եղել է մի երիտասարդ հղի կին, ում անունը չի իմացել, ու որպեսզի <<Վիզաների կենտրոն>>-ի աշխատակիցների մոտ չստեղծվի սխալ կարծիք, որ իբրև նա մեկնելու է Իսպանիա` ծննդաբերելու նպատակով, խորհուրդ է տվել այդ կնոջը լայն հագուստ հագնել` նրա հղիության փաստը շատ նկատելի չլինելու համար: Այդ նկատողությունն արել է` մտավախություն ունենալով, որ կենտրոնի աշխատակիցների սխալ կարծիքի պատճառով կարող է խափանվել ամբողջ համույթի մեկնումը: Հարություն Քոչարյանը նույնպես մեկնելու էր համույթի հետ որպես պրոդյուսեր, իսկ մինչ այդ համույթը պրոդյուսեր չի ունեցել:
Հատոր 4, գ.թ. 225-227

Վկա Արթուր Ավոյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականին ամուսնացել է Լիլիթ Հարությունյանի հետ, համատեղ կյանքի ընթացքում որոշել են մեկնել Եվրոպա ու այնտեղ հավանելու դեպքում բնակություն հաստատել: Հատկապես ցանկացել է այցելել Գերմանիա, քանի որ իր ծննդավայրն է: 2015 թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին քեռորդուց` Սամվել Դարմոյանից, պատահաբար տեղեկացել է, որ նա ինչ-որ պարի խմբի հետ պատրաստվել է մեկնել Իսպանիայի Ալիկանտե քաղաք: Հետաքրքրվել է` արդյոք կարող են ինքն ու կինն էլ միանալ այդ խմբին, ինչին քեռու որդին առաջարկել է այդ հարցով դիմել հորը: Դրանից հետո ինքն ու հորեղբոր որդի Վանիկ Ավոյանը գնացել են քեռու` Արմեն Դարմոյանի, մոտ: Վանիկը նույնպես ցանկացել է մեկնել Եվրոպա կնոջ` Նաիրայի, և որդու` անչափահաս Հրաչի, հետ: Պարային խմբով գնալու տարբերակի մասին Վանիկն իմացել է իրենից: Քեռու հետ խոսել է Եվրոպա մեկնելու հնարավորության մասին,հայտնել է, որ իր ու Վանիկի ընտանիքները ցանկացել են համույթի հետ մեկնել Եվրոպա: Քեռին տեղեկացրել է, որ պարի խմբի ղեկավարն ինքը չի եղել, իրենց ներկայությամբ զանգել է ղեկավարին, ում դիմել է Սմբատ անունով: Արմեն Դարմոյանը հեռախոսով Սմբատի հետ պայմանավորվել է օրվա ու ժամի մասին, որպեսզի ինքը գնա հանդիպի և խոսի Եվրոպա մեկնելու այդ տարբերակի մասին: Պայմանավորվել են հանդիպել Երևանի թիվ 156 դպրոցում: Նշանակված օրն ու ժամին ինքն ու Վանիկը կանանց հետ գնացել են այդ դպրոց: Ինքը, Վանիկն ու Սմբատն առանձնացել են, Վանիկը պատմել է Եվրոպա մեկնելու իրենց ցանկության մասին, Սմբատն ասել է, որ այդ գործընթացն իր ընտանիքի համար կարժենա 5.000 եվրո, իսկ Վանիկի ընտանիքի համար` 5500 եվրո, քանի որ նրանց հետ երեխա է եղել: Այդ գումարը ներառել է արտոնագրի գումարը, տոմսերի և հյուրանոցի արժեքը, ինչպես նաև Սմբատի մատուցած ծառայությունների արժեքը: Ինքն ու Վանիկը համաձայնվել են, որից հետո Սմբատն ասել է, որ շենգենյան արտոնագրերը ստանալուց հետո ինքը պետք է տա 4000, իսկ Վանիկը` 4500 եվրո: Մնացած գումարը պետք է տրվեր Իսպանիա ժամանելուց հետո: Այնուհետև Սմբատը բոլորին հավաքել է թիվ 156 դպրոցի մարզադահլիճում, որտեղ ներկա են եղել իրենք չորսով, Սմբատը, նրա կինը` Լիանան, ով պարուսույց է եղել, Հարություն Քոչարյանը, ով ներկայացել է որպես ՀՀ մշակույթի նախարարության աշխատակից, ինչպես նաև այլ 10 կամ ավելի անձինք, ովքեր, ինչպես հետագայում իմացել է, իրենց պես հաճախորդներ են եղել: Նշված հանդիպմանը մասնակցող անձանցից ճանաչել է միայն Սամվել Դարմոյանին, իսկ Արմեն Դարմոյանը սպասել է դրսում: Սմբատը բոլորին հայտնել է, որ հարցեր առաջանալու դեպքում պետք է ասեն, որ <<Էրզրում>> պարային համույթի պարողներ են և մեկնում են Իսպանիա` փառատոնի մասնակցելու նպատակով, որից հետո վերադառնալու են ՀՀ: Նա տեղեկացրել է նաև, որ իրականում իրենք հովանավորում են համույթի իրական մասնակից երեխաների մեկնման ծախսերը` նշելով, որ դա երկկողմ շահավետ գործարք է, այդ գումարով իրենք, ընդգրկվելով համույթի ցուցակում, ստանալու են շենգենյան արտոնագրեր, որից հետո մեկնելու են Իսպանիա: Նույն խոսքերն ասել է նաև Հարություն Քոչարյանը` ներկաներին կոչ անելով պահել գաղտնապահություն և ոչ ոքի չասել իրենց ծրագրերի մասին: Հարութը հետաքրքրվել է նաև, թե բոլորի անձնագրերն արդյոք մաքուր են, թե` ոչ` նկատի ունենալով, թե արդյոք անձնագրերում առկա են եղել վիզա տրամադրելու մերժման մասին նշումներ, ինչին ինքը պատասխանել է, որ իր անձնագիրը մաքուր է եղել: Դրանից հետո Հարութը նշել է, որ յուրաքանչյուրը պետք է ներկայացնի անձնագրի, ամուսնության վկայականի, երեխայի ծննդյան վկայականի, զինվորական գրքույկի, նրա անվամբ գրանցված գույքի սեփականության վկայականի ու աշխատանքի վայրից տեղեկանքի պատճենները: Հանդիպման վերջում Սմբատը խոստացել է կապվել իրենց հետ և հրաժեշտ է տվել: Վերադառնալով Էջմիածին` ինքն ու կինը հավաքել են բոլոր անհրաժեշտ փաստաթղթերը: Դրանք բոլորը եղել են իսկական, առանց կեղծիքների: Մոտ 10 օր անց Սմբատը զանգահարել է իրեն իր 098-45-01-01, 093-40-44-43, 091-33-73-70, 095-22-00-10 հեռախոսահամարներից մեկին և խնդրել է բերել փաստաթղթերը, կամ էլ փաստաթղթերի ներկայացման անհրաժեշտության մասին տեղեկացել է քեռու միջոցով, ստույգ չի հիշել: Մի քանի օր անց Սմբատի կանչով կրկին չորսով այցելել են Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցում գտնվող <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>: Իրենցից յուրաքանչյուրը ստացել է փաստաթղթերի փաթեթ` թղթապանակով: Հանդիպմանը ներկա են եղել առաջին հանդիպման մասնակիցները: Ինքը, Վանիկն ու իրենց կանայք մոտեցել են աշխատակիցներից մեկին, հանձնել փաստաթղթերի փաթեթները և անձնագրերը, տվել են նաև իրենց մատնահետքերն ու հեռացել: Տեղյակ չի եղել, թե, բացի իրենց ներկայացրած փաստաթղթերից, Սմբատն ինչ փաստաթղթեր է ներկայացրել` վիզաներ ստանալու համար: 2015 թվականին հոկտեմբերի 28-ին Սմբատի զանգով չորսով կրկին եկել են <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>, որտեղից ստացել են իրենց անձնագրերը: Բացելով իր անձնագիրը` տեսել է, որ դրանում առկա է եղել շենգենյան վիզա` 29.10.2015թ.-ից մինչև 04.11.2015թ. ժամկետով: Կինը, Վանիկը և նրա կինն ու երեխան նույնպես ստացել են վիզաներ: Այնուհետև իրեն զանգահարել է քեռի Արմեն Դարմոյանը և հայտնել, որ Սմբատին անհրաժեշտ է գումարը, և որ նրանք երկուսով վիզաների կենտրոնի շենքի տակի սրճարանում են գտնվել: Նույն պահին Վանիկից վերցրել է 4.500 եվրոն, ավելացրել իր մոտ եղած 4.000 եվրոն և իջնելով նշված սրճարանը` Սմբատին առձեռն տվել է 8.500 եվրո: Սրճարանում ներկա են եղել ինքը, Սմբատը և քեռին: Իր ներկայությամբ Արմեն Դարմոյանը նույնպես գումար է տվել Սմբատին, սակայն դրա չափը չի իմացել: Սմբատը տեղում հայտնել է, որ մեկնելու են հոկտեմբերի 29-ին, ավտոբուսով Թբիլիսի, որտեղից էլ` Թբիլիսի-Ստամբուլ-Բարսելոնա չվերթով Իսպանիա: Սրճարանից դուրս գալուց հետո պատահաբար հանդիպել է Հարություն Քոչարյանին, ով փնտրել է Սմբատին: Նա նույնպես հայտնել է իրեն մեկնման օրվա ու երթուղու մասին: Քիչ անց իրեն զանգահարել է քեռին` Արմեն Դարմոյանը, և հարցրել է, թե արդյոք հնարավոր կլինի Հարություն Քոչարյանի համար իր և կնոջ անվամբ ապառիկով բջջային հեռախոսներ գնել, մասնավորապես` երկու հեռախոս իր անվամբ ու երկու հատ` կնոջ: Մերժել է, որից հետո Արմեն Դարմոյանը խնդրել է մոտենալ նույն սրճարանին: Գնացել է քեռու նշած վայր ու հանդիպել վերջինիս, Սմբատին ու Հարութին: Քեռին նրանց ներկայությամբ կրկնել է խնդրանքը, սակայն ինքը նորից մերժել է, որից հետո Հարութն ակնարկել է, որ միևնույն է ինքն ու կինը մեկնելու են Հայաստանից ու պարտավորվել է բարեխղճորեն մուծել ապառիկի գումարը, սակայն ինքը մերժել է` ասելով, որ ապառիկով հեռախոս գնելու դեպքում դա կաներ իր ու կնոջ համար, և, բացի այդ, մի օր կարող են վերադառնալ: Նույն օրը, ավելի ուշ քեռուց տեղեկացել է, որ իր և Վանիկի ընտանիքների մեկնման տոմսերը նրա մոտ են եղել, սակայն թե որ ուղղություններով են դրանք եղել, չի հարցրել: Իրեն ներկայացված` թիվ AK 0492792 և թիվ AM 0249860 անձնագրերում պատկերված անձինք, համապատասխանաբար, հանդիսացել են Սմբատը և Հարություն Քոչարյանը: Իրենց ծանոթության սկզբում թե΄ Սմբատը, թե Հարութն իրենից տեղեկացել են, որ ՀՀ ոստիկանության աշխատակից է եղել:

Վկա Լիլիթ Հարությունյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականին ամուսնացել է Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաքի բնակիչ Արթուր Ավոյանի հետ: Իրենց համատեղ կյանքի ընթացքում նպատակադրվել են մեկնել Հայաստանից և մշտական բնակություն հաստատել Եվրոպայում: 2015 թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին, ստույգ օրը չի հիշում, ամուսինը տեղեկացրել է, որ գտել է մեկնելու հնարավոր տարբերակ, առաջիկայում հանդիպելու են այդ գործընթացի կազմակերպչի հետ: Մի քանի օր անց, ինքը, Արթուրը, նրա հորեղբոր որդի Վանիկ Ավոյանը և վերջինիս կին Նաիրա Հովագիմյանը միասին մեկնել են Երևան քաղաք ու հանդիպել կազմակերպչի հետ, ում անունը եղել է Սմբատ Հարությունյան: Վանիկը և Նաիրան նույնպես նպատակ են ունեցել բնակություն հաստատելու Եվրոպայում, և մեկնման տվյալ տարբերակի մասին Վանիկը տեղեկացել է ամուսնուց: Չորսով հանդիպել են Սմբատ Հարությունյանին Երևանի թիվ 156 դպրոցի մարզադահլիճում: Հանդիպմանը ներկա են եղել նաև Սմբատի կին Լիանան, Հարություն Քոչարյանը, ով ներկայացել է որպես ՀՀ մշակույթի նախարարության ներկայացուցիչ, ինչպես նաև շուրջ 10 հոգի կանայք ու տղամարդիկ, որոնցից ոչ ոքի չի ճանաչել, սակայն ընդհանուր խոսակցությունից հասկացել է, որ նրանք իրենց պես հաճախորդներ են եղել: Սմբատը բոլորին տեղեկացրել է, որ հանդիսանում է <<Էրզրում>> պարային համույթի ղեկավարը և որ համույթն առաջիկայում մեկնելու է Իսպանիա` փառատոնի մասնակցելու համար: Նա նշել է նաև, որ չի ունեցել Իսպանիա մեկնելու և այնտեղ հյուրընկալվելու համար անհրաժեշտ գումար, առաջարկել է փոխշահավետ գործարք, որը կայացել է այն բանում, որ նա ձևականորեն ընդգրկելու էր իրենց համույթի կազմում, իբրև համույթի մասնակից ստանալու էին <<Շենգենյան արտոնագիրը>> և համույթի հետ մեկնելու էին Իսպանիա: Սմբատը տեղեկացրել է, որ իրենց կողմից նրան տրված գումարներն օգտագործվելու են փառատոնի ընթացքում համույթի ծախսերը հոգալու համար: Ըստ Սմբատի, այդ գործարքի շնորհիվ նա լուծելու էր իր համույթի հարցերը, իսկ իրենցից յուրաքանչյուրը բարեհաջող հասնելու էր Իսպանիա և փորձելու էր լուծել այնտեղ բնակվելու հարցը, քանի որ նա տեղյակ է եղել, որ մեկնելու են Իսպանիա` այնտեղ բնակվելու համար: Սմբատը հայտնել է նաև, որ դեսպանությունում հարցեր տալու դեպքում պատասխանեն, որ <<Էրզրում>> համույթում պարում են շուրջ 5-6 տարի, մասնագիտացված են ազգագրական պարերում, Իսպանիայում մնալու են 3 օր և վերադառնալու են Հայաստան: Դրանից հետո Հարություն Քոչարյանը բոլորից հետաքրքրվել է, թե արդյոք իրենց անձնագրերը <<մաքուր>> են եղել` պարզաբանելով, թե արդյոք դրանցում եղել են վիզայի մերժման վերաբերյալ նշումներ, ինչին հաճախորդները, այդ թվում ինքը, պատասխանել են, որ նման նշումներ չեն եղել: Խոսակցության վերջում Սմբատը տեղեկացրել է, որ նրան անհրաժեշտ է հանձնել իրենցից յուրաքանչյուրի անձնագրերի, ամուսնության վկայականների, տղամարդկանց դեպքում` նաև զինվորական գրքույկների, երեխաների ծննդյան վկայականների, աշխատանքի վայրից տեղեկանքների, ինչպես նաև գույքի նկատմամբ գրանցված սեփականության իրավունքի վերաբերյալ փաստաթղթերի լուսապատճենները: Նա նշել է նաև, որ հաջորդ հանդիպման մասին տեղյակ է պահելու լրացուցիչ, որի հետո հեռացել են: Ամուսնու հետ հավաքել է բոլոր անհրաժեշտ փաստաթղթերը, որոնք եղել են իսկական ու կեղծիքներ չեն պարունակել: Դպրոցում տեղի ունեցած հանդիպումից մոտավորապես երկու շաբաթ անց կրկին չորսով Սմբատի կանչով ներկայացել են <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>, որտեղ նրանից ստացել են իրենց հավաքված փաստաթղթերով և դրանց թարգմանություններով փաթեթը: Կենտրոնում ներկա են եղել բոլոր այն անձինք, ովքեր եղել են առաջին հանդիպմանը: Յուրաքանչյուրն իր փաթեթն ու անձնագիրը ներկայացրել է կենտրոնի աշխատակցին, որից հետո տեղեկացել են, որ դրանք ուղարկվելու են ՀՀ-ում Լիտվայի Հանրապետության դեսպանություն` արտոնագրերի տրման հարցը քննարկելու համար: Անտեղյակ է եղել, թե բացի իր և Արթուրի հավաքած փաստաթղթերից, Սմբատն այլ փաստաթղթեր կենտրոնում ներկայացրել է, թե` ոչ: 2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ին ամուսնու ասելով չորսով նորից այցելել են <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>, որտեղից յուրաքանչյուրը ստացել է իր անձնագիրը: Տեսել է իր անձնագրում առկա <<Շենգենյան արտոնագիրը>>, տեղեկացել է, որ Արթուրին, Վանիկին և Նաիրային այն նույնպես տրվել է, որից հետո անձնագրերը հանձնել են Սմբատին` ավիատոմսերը գնելու նպատակով: Չի իմացել, թե ինչպես են մեկնելու Իսպանիա, սակայն մի քանի ժամ անց տեղեկացել է Սմբատի բռնվելու մասին: <<Էրզրում>> պարային համույթի հետ իրականում որևէ կապ չի ունեցել, իսկ Սմբատի կողմից իրենց ծառայություններ մատուցելը կատարվել է գումարի դիմաց, որի չափը չի իմացել, քանի որ այդ հարցով զբաղվել է ամուսինը: Իր իմանալով, Արթուրը Սմբատի մասին իմացել է քեռորդուց` Սամվել Դարմոյանից, ով, որքանով տեղյակ է եղել, պարել է համույթում: Հիշյալ հանդիպումների ժամանակ Սամվելը նույնպես ներկա է եղել հոր` Արմեն Դարմոյանի, հետ: Իրեն ներկայացված` Սմբատ Վահրամի Հարությունյանի անվամբ թիվ AK 0492792 ՀՀ քաղաքացու անձնագրում պատկերված անձը հանդիսացել է <<Էրզրում>> պարային համույթի ղեկավար Սմբատ Հարությունյանը, իսկ Հարություն Յուրիկի Քոչարյանի անվամբ թիվ AM 0249860 ՀՀ քաղաքացու անձնագրում պատկերված է ՀՀ մշակույթի նախարարության ներկայացուցիչ Հարություն Քոչարյանը:

Վկա Վանիկ Ավոյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2010 թվականին ամուսնացել է Արմավիրի մարզի Արագած գյուղի բնակչուհի Նաիրա Նշանի Հովագիմյանի հետ, իրենց համատեղ կյանքում ունեցել են երկու երեխա` 09.03.2011թ. ծնված Հրաչ Վանիկի Ավոյանին և 29.01.2016թ. ծնված Հայկ Վանիկի Ավոյանին: Ամուսնության ընթացքում կնոջ հետ որոշել են մեկնել Եվրոպա և հավանելու դեպքում բնակություն հաստատել այնտեղ: ՀՀ-ում հավատարմագրված` որևէ եվրոպական պետության դիվանագիտական ներկայացուցչություն արտոնագրի ստացման հարցով չի դիմել` կարծելով, որ մերժվելու է: Եվրոպա մեկնելու վերաբերյալ նույն մտադրությունը եղել է նաև հորեղբոր որդու` Արթուր Ավոյանի, մոտ: 2015 թվականի մոտավորապես հոկտեմբերի սկզբին Արթուր Ավոյանից տեղեկացել է, որ նրա քեռորդին` Սամվել Դարմոյանը, պարային խմբի հետ պատրաստվել է մեկնել Եվրոպա: Արթուրն առաջարկել է այցելել Սամվելի հորը` Արմեն Դարմոյանին, և հետաքրքրվել նրանից, թե արդյոք իրենք նույնպես կարող են մեկնել պարային խմբի հետ Եվրոպա: Արթուրի հետ հանդիպել են Արմեն Դարմոյանին ու հետաքրքրվել իրենց հուզող հարցով: Արմենն իրենց ներկայությամբ զանգահարել է խմբի ղեկավարին և նրան դիմելով Սմբատ անունով` հարցրել է, թե նրա քրոջ որդին և վերջինիս եղբայրն արդյոք կարող են խմբի հետ մեկնել Եվրոպա: Սմբատը նշանակել է Երևան քաղաքի թիվ 156 դպրոցում հանդիպման օր ու ժամ: 2015 թվականի հոկտեմբերի սկզբին Արմեն Դարմոյանի հետ ինքը, Արթուրը և իրենց կանայք մեկնել են նշված դպրոց և Արմենի միջոցով ծանոթացել են Սմբատի հետ: Ինքը և Արթուրն առանձնացել են Սմբատի հետ և խնդրել են իրենց ընդգրկել համույթի ցուցակում: Եկել են համաձայնության այն մասին, որ Սմբատը ընդգրկելու է իրեն, Արթուրին, իրենց կանանց և իր որդի Հրաչին պարային համույթի մասնակիցների ցուցակում, այդպես ստանալու են Իսպանիայի մուտքի վիզաները և համույթի հետ մեկնելու են Իսպանիա: Այնտեղից ինքն և Արթուրը որոշելու էին, թե ուր մեկնեն կամ ինչ անեն: Նշված գործընթացի, ներառյալ Սմբատի ծառայությունները, արժեքն իր ընտանիքի համար կազմել է 5.500 եվրո գումար, իսկ Արթուրի ընտանիքի համար` 5.000 եվրո, որից, համապատասխանաբար` 4.500 և 4.000 եվրոները պետք է վճարվեին վիզաները ստանալուց հետո, իսկ մնացած 1.000-ական եվրոները` Իսպանիա հասնելուց հետո: Հնարավոր է, որ Եվրոպա մեկնելու դիմաց գումարային պայմանավորվածությունները ձեռք է բերել ոչ թե Սմբատի, այլ Արմեն Դարմոյանի հետ, ստույգ չի մտաբերել: Սմբատը պահանջել է նրան տրամադրել իրենց բոլորի անձնագրերի, ամուսնության վկայականների, իրենց անվամբ գրանցված գույքի սեփականության վկայականների, աշխատանքի վայրից տեղեկանքների, ինչպես նաև իր և Արթուրի զինվորական գրքույկների լուսապատճենները: Զրույցից հետո իրենց երկուսին և կանանց Սմբատը հրավիրել է դպրոցի մարզադահլիճ, որտեղ, բացի իրենցից, ներկա են եղել Սմբատի կինը` պարուսույց Լիանան, Հարություն Քոչարյանը, ով ներկայացել է որպես ՀՀ մշակույթի նախարարության ներկայացուցիչ, ինչպես նաև շուրջ 10 հոգի անձինք, ովքեր, ինչպես հասկացել է Սմբատի խոսքերից, հանդիսացել են իրենց պես հաճախորդներ: Այդ ժամանակ Արմեն Դարմոյանը գտնվել է դպրոցի մոտակայքում: Սմբատը տեղեկացրել է, որ իրենք իբրև թե հանդիսացել են <<Էրզրում>> պարային համույթի պարողներ և հարցեր առաջանալու դեպքում պետք է պատասխանեն, որ պատրաստվել են մեկնել Իսպանիա` պարային փառատոնի մասնակցելու համար, որից հետո վերադառնալու են Հայաստան: Բացի այդ, Սմբատը պարզաբանել է, որ իրենք իրականում ֆինանսավորել են պարային համույթի մասնակցությունը փառատոնին, ինչի դիմաց համույթի հետ որպես դրա անդամներ` իբրև պարողներ կամ այլ մասնակիցներ, մեկնելու են Իսպանիա: Բացի Սմբատից, կազմակերպչական հարցերով զբաղվել է նաև Հարություն Քոչարյանը, ով նույնպես իմացել է, որ իրենք իրականում կապ չեն ունեցել համույթի հետ, քանի որ նա բոլորին բացատրել է, թե ինչ պետք է պատասխանեն, եթե իրենց հարցնեն Իսպանիա մեկնելու նպատակի մասին: Խոսակցության ընթացքում Հարություն Քոչարյանը բոլորից հետաքրքրվել է, թե արդյոք իրենց անձնագրերը մաքուր են` նկատի ունենալով, թե արդյոք անձնագրերում եղել են վիզաների ստացման հարցում մերժելու մասին կնիքներ կամ նշումներ, ինչին տրվել է բացասական պատասխան, որից հետո նա խորհուրդ է տվել լինել գաղտնապահ և կողմնակի անձանց չհայտնել մեկնման մասին: Ավարտելով հանդիպումը` Սմբատը խոստացել է բոլորի հետ կապվել: Այդ հանդիպումից հետո կնոջ հետ հավաքել են Սմբատի պահանջած փաստաթղթերը, որոնք եղել են իսկական, որևէ կեղծիքներ կամ կեղծ տեղեկություններ չեն պարունակել: Մոտավորապես 10 օր անց Արթուրից տեղեկացել է, որ Սմբատին անհրաժեշտ են եղել հավաքված փաստաթղթերը, որոնք իր ընտանիքի մասով տվել է Արթուրի քեռուն` Արմեն Դարմոյանին: 2015 թվականի մոտավորապես հոկտեմբերի 20-ին Արթուրից տեղեկացել է, որ հաջորդ օրը բոլորով պետք է անձնագրերով ներկայանան Երևան քաղաքի Սախարովի հրապարակում գործող <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>: Հաջորդ օրն ինքը, Արթուրը, կանայք և որդին այցելել են <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>, որտեղ հանդիպել են Սմբատին և բոլոր այն անձանց, ում տեսել են առաջին հանդիպմանը մարզադահլիճում: Այդ անձանց թվից ճանաչել է միայն Սամվել Դարմոյանին: Այդ ընթացքում կինը հղի է եղել, և մինչև <<Վիզաների կենտրոն>> մուտք գործելը Հարութը Սմբատի ներկայությամբ նույնիսկ խնդրել է իրեն, որ նա շատ աչքի չընկնի, որպեսզի <<Վիզաների կենտրոնում>> չնկատվի նրա հղիության հանգամանքը: Ավելի վաղ Նաիրայի հղիության վրա իր ուշադրությունն առաջինը հրավիրել է Լիանան, ով ասել է, որ նա լայն հագուստ հագնի և պայուսակը պահի փորի մոտ, իսկ ինքը լինի կողքին և օգնի թաքցնել հղիությունը: Դրանից հետո նույն բանն ինձ ասել է նաև Սմբատը: Կենտրոն մտնելուց առաջ Սմբատն իրենցից յուրաքանչյուրին տվել է փաստաթղթերի փաթեթ, որում, նրա ասելով, եղել են իրենց կողմից հավաքված փաստաթղթերը և դրանց թարգմանությունները: Փաթեթների պարունակությունը չեն նայել: Իրենցից յուրաքանչյուրն անձնագրով և փաթեթով մոտեցել է պատուհանին և հանձնել է դրանք կենտրոնի աշխատակցին, որից հետո մոտեցել են այլ պատուհանի և տվել իրենց մատնահետքերը: Անտեղյակ է եղել, թե բացի իրենց ներկայացրած փաստաթղթերից, արտոնագրի ստացման համար այլ փաստաթղթեր ներկայացվել են, թե` ոչ: 2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Սմբատի կանչով կրկին այցելել են <<Վիզաների կենտրոն>>, համույթի մնացած անդամների հետ միասին ստացել են անձնագրերը, որոնցում առկա են եղել շենգենյան վիզաները` հոկտեմբերի 29-ից մինչև նոյեմբերի 4-ը ժամկետով: Այնուհետև անձնագրերը հանձնել են Սմբատին` տոմսերը գնելու համար: Ըստ Սմբատից ստացված նախնական տվյալների, հոկտեմբերի 29-ին բոլորով մեկնելու էին Վրաստանի Թբիլիսի քաղաք, որտեղից էլ Թբիլիսի-Ստամբուլ-Բարսելոնա չվերթով` Իսպանիա: Վիզաները ստանալուց հետո Արթուրից տեղեկացել է, որ նրան զանգահարել է քեռին` Արմենը, ու խնդրել է բերել գումարը: Տեղում Արթուրին տվել է 4.500 եվրո գումար, նա ավելացրել է նրա մասը` 4.000 եվրոն, որից հետո հեռացել է: Մի քանի րոպե անց Արթուրը վերադարձել է ու հայտնել, որ տվել է գումարը, սակայն հստակ չի նշել, թե կոնկրետ ում և ինչ հանգամանքներում: Ինքն ու Արթուրն ընտանիքներով վերադարձել են տուն և պատրաստվել են հաջորդ օրը մեկնելու, սակայն մի քանի ժամ անց տեղեկացել են, որ Սմբատը բռնվել է և մեկնումը ձախողվել է: <<Վիզաների կենտրոն>> կամ համույթի պարապմունքների մարզադահլիճ այցելելու անհրաժեշտության մասին իմացել է Արթուրից, իսկ թե նրան ով է տեղեկացրել, չի իմացել: Ինքը, Արթուրը կամ նրանց կանայք իրականում որևէ առնչություն չեն ունեցել <<Էրզրում>> համույթի հետ: Իրեն ներկայացված` թիվ AK 0492792 և թիվ AM 0249860 անձնագրերի լուսապատճեններում պատկերված անձինք, համապատասխանաբար, հանդիսացել են Սմբատը և Հարություն Քոչարյանը:

Վկա Նաիրա Հովագիմյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2010 թվականին ամուսնացել է Վանիկ Ավոյանի հետ, բնակվում են Արմավիրի մարզի Մեծամոր քաղաքում: Համատեղ կյանքի ընթացքում որոշել են մեկնել Եվրոպա հիմնական բնակության: Նման մտադրություն ունեցել են նաև ամուսնու հորեղբոր որդի Արթուր Ավոյանը և նրա կինը` Լիլիթ Հարությունյանը: 2015 թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին ամուսնուց տեղեկացել է, որ նա Արթուրի միջոցով իմացել է Եվրոպա մեկնելու տարբերակի մասին: Վանիկը հայտնել է նաև, որ առաջիկայում չորսով հանդիպելու են իրենց մեկնումը Եվրոպա կազմակերպող անձի հետ: Մի քանի օր անց չորսով մեկնել են Երևան և թիվ 156 դպրոցում հանդիպել են Սմբատին և նրա կնոջը` Լիանային: Հանդիպմանը ներկա են եղել նաև շուրջ 10 հոգի իրենց պես հաճախորդներ, ինչպես նաև Հարություն Քոչարյանը, ով աշխատել է ՀՀ մշակույթի նախարարությունում: Սմբատը ներկայացրել է, որ <<Էրզրում>> պարային համույթի ղեկավարն է, իսկ կինը` պարուսույցը: Նշել է նաև, որ համույթը մեկնելու է Իսպանիա` փառատոնի մասնակցելու, և առաջարկել է գումարի դիմաց իրենց նույնպես ընդգրկել համույթի կազմում, իսկ գումարն ուղղելու է համույթի` փառատոնի հետ կապված կարիքների լուծմանը: Սմբատը տեղյակ է եղել, որ իրենք բնակություն հաստատելու նպատակով են մեկնելու Եվրոպա: Նա զգուշացրել է դեսպանությունում իրենց հարցեր տալու հավանականության մասին, որոնց պատասխանեն, որ մոտավորապես 6 տարի է, ինչ <<Էրզրում>> համույթում պարում են ազգագրական պարեր, մեկնելու են պարելու, որից հետո վերադառնալու են: Սմբատն ուզել է իրենց անձնագրերի, ամուսնության վկայականների, գույքի նկատմամբ գրանցված սեփականության իրավունքի վերաբերյալ փաստաթղթերի լուսապատճենները` հայտնելով, որ դրանք ներկայացնելու է դեսպանություն, որտեղ իրենց ներկայության կարիքն առաջանալու դեպքում լրացուցիչ տեղեկացնելու է: Մի քանի օրից Սմբատը տեղեկացրել է <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>> ներկայանալու անհրաժեշտության մասին: Այցելության ժամանակ Սմբատը յուրաքանչյուրին տվել է իրենց հավաքած փաստաթղթերի և դրանց թարգմանությունների փաթեթը, որը ներկայացրել են կենտրոն: Տեղյակ չի եղել, թե բացի իրենց հավաքած փաստաթղթերից, Սմբատն այլ փաստաթղթեր կենտրոնում ներկայացրել, թե` ոչ: 2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ին բոլորով ներկայացել են <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>` անձնագրերը հետ ստանալու համար: Ստանալուց հետո իմացել են, որ բոլորին տրամադրվել են <<Շենգենյան արտոնագրեր>>, այնուհետև անձնագրերը տվել են Սմբատին` տոմսերի գնման հարցերը լուծելու համար: Մի քանի ժամ անց ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցներից տեղեկացել են, որ Սմբատը բռնվել է: Տեղյակ է եղել, որ Սմբատի կողմից իրենց Եվրոպա տանելու գործընթացը կատարվելու էր գումարի դիմաց, սակայն գումարի չափը չի իմացել, քանի որ այդ հարցերով զբաղվել է Վանիկը: Իրենց որդին` 2011թ. ծնված Հրաչ Ավոյանը, բնականաբար, մեկնելու էր ծնողների հետ, նրա անձնագիրը նույնպես հանձնվել է Սմբատին: Որքանով տեղյակ է եղել, Սմբատի մասին Արթուրն իմացել է քեռու` Արմեն Դարմոյանի, միջոցով: Արմեն Դարմոյանը և նրա որդին` Սամվելը, նույնպես ներկա են եղել Սմբատի հետ իրենց հանդիպումներին, քանի որ Սամվելը նույնպես մեկնելու էր Իսպանիա, սակայն, իր իմանալով, վերադառնալու էր: Չի իմացել, թե Սամվելը համույթի անդամ հանդիսացել է, թե` ոչ: Ինքը և ամուսինը <<Էրզրում>> համույթի հետ առնչություն չեն ունեցել, Սմբատի միջոցով ընդգրկվել են դրա կազմում` Եվրոպա մեկնելու և բնակություն հաստատելու համար, ինչի մասին տեղյակ է եղել Սմբատը: Սահմանված կարգով արտոնագրերի համար ինքն ու Վանիկը չեն դիմել, քանի որ վստահ են եղել, որ մերժվելու են:

Վկա Սևակ Շահվերդյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015 թվականին ամուսնացել է Արմավիրի մարզի Գայ գյուղի բնակչուհի Աննա Գևորգի Մինասյանի հետ: Իրենց համատեղ կյանքի ընթացքում, ելնելով ծանր սոցիալական վիճակից, որոշել են մեկնել Եվրոպա` հիմնական բնակություն հաստատելու նպատակով: Մեկնելու հարցով բազմիցս հետաքրքրվել է տարբեր ծանոթներից, և նրանցից Արմեն Դարմոյանից տեղեկացել է, որ հնարավոր է մեկնել Իսպանիա, ինչ-որ պարային համույթի հետ: Արմենին ճանաչել է շուրջ երկու տարի, սակայն նրա հետ առանձնակի շփումներ չի ունեցել, նրա հեռախոսահամարն է` 094-43-01-01: Նրան պատահաբար հանդիպել է Էջմիածին քաղաքում և հետաքրքրվել է, թե արդյոք նա կարող է իրեն ու կնոջն օգնել Եվրոպա մեկնելու հարցում: Հայտնել է Արմենին, որ ներկա պահին գումար չի ունեցել, իսկ Արմենը նշել է, որ պետք է հոգա տոմսերի ծախսերը, իսկ մնացած գումարը վճարելու է Եվրոպա հասնելուց և այնտեղ բնակություն հաստատելուց հետո, ինչին համաձայնել է: Այդ ժամանակ Արմենը որևէ գումարի չափ չի նշել, որի դիմաց կազմակերպելու էր իր և կնոջ մեկնումը Եվրոպա, ինքն էլ չի հարցրել, քանի որ, ըստ Արմենի, նա որևէ շահ չի ունեցել այդ հարցում, և բոլոր գումարները վճարվելու էին համույթի ղեկավարին: Ամեն դեպքում, տեղյակ չի եղել, թե իրականում Արմենը որևէ շահ ունեցել է, թե` ոչ: Հիշյալ հանդիպումը տեղի է ունեցել 2015 թվականի սեպտեմբերի վերջին կամ հոկտեմբերի սկզբին: Մի քանի օր անց Արմենը հայտնել է, որ պետք է մեկնեն Երևան` այդ համույթի` <<Էրզրում>> պարային համույթի, ղեկավարի հետ հանդիպելու համար: Նշված համույթի մասին նախկինում չի լսել, դրա մասին իմացել է Արմեն Դարմոյանից, և, բնականաբար, ո΄չ ինքը, ո΄չ էլ կինը <<Էրզրում>> համույթի հետ որևէ կապ չեն ունեցել: Ինքը, Աննան, Արմենը և վերջինիս որդին միասին մեկնել են Երևան քաղաքի թիվ 156 դպրոց, որտեղ գործել է պարային համույթը: Որքանով հասկացել է, Արմենի որդին պարել է այդ համույթում և նույնպես պատրաստվել է մեկնել Իսպանիա: Նշված դպրոցի տարածքում Արմենն իրեն ներկայացրել է համույթի ղեկավարին` Սմբատ Հարությունյանին, ում հայտնել է, որ նրա մտերիմն է եղել: Այնուհետև Սմբատի հրավերքով մտել են դպրոցի մարզադահլիճ, որտեղ, բացի իրենից ու Աննայից, եղել են 15 կամ մի փոքր ավելին մարդիկ, որոնցից ոչ ոքի չի ճանաչել: Մարզադահլիճում Սմբատը բոլորին հայտնել է, որ հանդիսացել է <<Էրզրում>> պարային համույթի ղեկավարը: Նշել է, որ բոլորը ներառվելու են պարային համույթի ցուցակում և համույթի հետ միասին մեկնելու են Իսպանիա: Սմբատը տեղեկացրել է, որ եթե արտոնագիր տրամադրելիս դեսպանությունում հարցնեն մեկնման նպատակի մասին, ապա պետք է հայտնեն, որ պարողներ են, մեկնում են Իսպանիայի Ալիկանտե քաղաք` պարային փառատոնին մասնակցելու համար, որից հետո վերադառնալու են Հայաստան: Այդ հանդիպումից տպավորվել է այդքանը, այն հիշել է բավականին աղոտ: Դրանից մի քանի օր անց Արմենն անձամբ հանդիպել է իրեն և տեղեկացրել է, որ առաջիկայում պետք է դիմեն արտոնագրերի ստացման հարցով, որի համար անհրաժեշտ են իր և կնոջ անձնագրերի, ամուսնության վկայականի, բանկում հաշիվ ունենալու վերաբերյալ տեղեկանքի լուսապատճենները և դրանց անգլերեն թարգմանությունները: Փաստաթղթերի ամբողջական ցանկը չի հիշել, սակայն վերը թվարկված փաստաթղթերը հաստատ եղել են ցանկում: Մոտավորապես մեկ շաբաթվա ընթացքում կնոջ հետ հավաքել են բոլոր անհրաժեշտ փաստաթղթերը և <<ՎՏԲ-Հայաստան>> բանկում նույնիսկ հաշիվ են բացել, որին մուտքագրել են, իր հիշելով, 2.000.000 ՀՀ դրամ: Իր և Աննայի կողմից արտոնագրի ստացման համար հավաքված բոլոր փաստաթղթերը եղել են իսկական, որևէ կեղծիքներ չեն պարունակել: Երբ արդեն իսկ հավաքել և թարգմանել են բոլոր փաստաթղթերը, Արմենից տեղեկացել է, որ պետք է մեկնեն Երևանի Սախարովի հրապարակի մոտակայքում գործող <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>, որտեղ էլ պետք է ներկայացնեն այդ փաստաթղթերը և հանձնեն անձնագրերը: Այդ նույն կամ հաջորդ օրը, մոտավորապես հոկտեմբերի կեսին, ինքը, կինը, Արմենը և նրա որդին Արմենի մեքենայով մեկնել են Երևան ու այցելել են <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>, որտեղ իրենց դիմավորել է Սմբատը: Կնոջ հետ անձամբ մոտեցել են այդ կենտրոնի պատուհաններից մեկին և այնտեղի աշխատակցին հանձնել են ՀՀ քաղաքացիների անձնագրերը և արդեն իսկ հավաքված փաստաթղթերն ու դրանց անգլերեն թարգմանությունները: Անտեղյակ է եղել, թե բացի իրենց ներկայացրած փաստաթղթերից, արտոնագրի ստացման համար այլ փաստաթղթեր ներկայացվել են, թե` ոչ: Դրանից հետո Աննայի հետ մոտեցել են մեկ այլ պատուհանի, որտեղ տվել են մատնահետքերը: Այդ ամբողջ գործընթացն ավարտելուց հետո կնոջ հետ վերադարձել է Էջմիածին: Նշված դեպքից մոտավորապես 5-6 օր անց Արմենի կանչով Աննայի հետ երկուսով գնացել են Երևան և <<Վիզաների աջակցման կենտրոնի>> մոտ հանդիպել են Արմենին: Ինքն ու կինը կենտրոնից հետ են ստացել անձնագրերը և տեսել են, որ դրանցում առկա են շենգենյան արտոնագրերը, որից հետո անձնագրերն Արմենի միջոցով տվել են Սմբատին` մեկնման տոմսերը գնելու համար: Արմենը տեղեկացրել է իրեն, որ հաջորդ օրը ավտոբուսով մեկնելու են Վրաստանի Թբիլիսի քաղաք, իսկ այնտեղից էլ ինքնաթիռով` Բարսելոնա: Այդ նույն ժամանակ նա հայտնել է, որ Սմբատը պահանջել է տոմսերի գումարը, որն իր ու կնոջ համար կազմել է 500.000 ՀՀ դրամ: Պատասխանել է, որ գումարը տանն է գտնվել: Ինքը, կինը, Արմենը և նրա որդին վերադարձել են Էջմիածին, և անձամբ, առանց ներկաների, Արմենին կանխիկ տվել է նրա կողմից նշված տոմսերի գումարը` 500.000 ՀՀ դրամը` այն Սմբատին փոխանցելու համար, սակայն փոխանցել է, թե` ոչ, չի իմացել: Այդ դեպքից մի քանի ժամ անց իրեն զանգահարել են ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցները և հրավիրել են բացատրություն տալու: Բացատրության մեջ նշված` իր ընկեր Վարդգես Հովսեփյան անձ իրականում չի եղել, նրա մասին նշել է` չցանկանալով խնդիր ստեղծել Արմեն Դարմոյանի համար: Իր ու Աննայի` Եվրոպա մեկնելու հարցով բոլոր պայմանավորվածությունները ձեռք է բերել Արմեն Դարմոյանի հետ, որոնց համաձայն, տոմսերի գումարը տալու էր մեկնելուց առաջ, իսկ Եվրոպա հասնելուց և բնակություն հաստատելուց հետո վճարելու էր մնացած գումարը, որի չափն Արմենը չի հայտնել և նշել է, որ գումարի չափը որոշելու է Սմբատը, սակայն վերջինիս հետ, բացի ծանոթանալուց, ընդհանրապես որևէ շփումներ չի ունեցել, նրա հետ իր փոխարեն խոսել է Արմենը: Դեռևս որևէ պայմանավորվածություն չի եղել այն մասին, թե կոնկրետ ում պետք է տրվեր գումարի մնացորդը: Բացի հիշյալ 500.000 ՀՀ դրամից, միայն <<Վիզաների աջակցման կենտրոնում>> վճարել է շուրջ 60.000 ՀՀ դրամ` որպես իր ու կնոջ արտոնագրերի արժեք: Աննայի հետ չեն դիմել ՀՀ-ում որևէ պետության դեսպանություն և այդ եղանակով ստացել շենգենյան արտոնագրերը, քանի որ կարծել է, որ <<Էրզրում>> պարային համույթի ցուցակում ընդգրկվելու եղանակով մեկնելն ավելի հեշտ և ապահով է լինելու: Կինը` Աննա Մինասյանը, չի իմացել այն մասին, թե Արմեն Դարմոյանն ինչ կապ է ունեցել իրենց մեկնման գործընթացի հետ: Իրեն ներկայացված` թիվ AK 0492792 անձնագրի պատճենում պատկերված անձը հանդիսացել է <<Էրզրում>> համույթի ղեկավար Սմբատը, իսկ թիվ AM 0249860 անձնագրում պատկերված անձն իրեն անծանոթ է եղել:

Վկա Աննա Մինասյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 կամ 2015 թվականին ամուսնացել է Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաքի բնակիչ Սևակ Վրույրի Շահվերդյանի հետ: Համատեղ կյանքի ընթացքում որոշել են մեկնել Եվրոպա` ավելի լավ պայմաններում այնտեղ բնակվելու համար: Ի սկզբանե, Սևակն իրեն հայտնել է, որ մեկնելու են որպես զբոսաշրջիկներ ու Եվրոպա հավանելու դեպքում մնալու են այնտեղ: Մեկնելու բոլոր հարցերով զբաղվել է ամուսինը և, արդյունքում, 2015 թվականի սեպտեմբերի վերջին կամ հոկտեմբերի սկզբին իրեն տեղեկացրել է, որ կարող են մեկնել Իսպանիա` ընդգրկվելով <<Էրզրում>> պարային համույթի կազմում, որի մասին մինչ այդ երբևէ չի լսել, դրա գործունեության հետ ո΄չ ինքը, ո΄չ էլ ամուսինը որևէ կապ չեն ունեցել: Մոտավորապես մեկ շաբաթ անց Սևակը տեղեկացրել է, որ պետք է մեկնեն Երևան ու հանդիպեն <<Էրզրում>> պարային համույթի ղեկավարին: Սևակի և նրա ծանոթի հետ, ում չի ճանաչել և անունը չի իմացել, վերջինիս մեքենայով մեկնել է Երևան քաղաքի թիվ 156 դպրոց, որի տարածքում էլ գործել է <<Էրզրում>> համույթը: Չի մտաբերել, թե իրենց երեքի հետ այլ անձինք Երևանի թիվ 156 դպրոց մեկնել են, թե` ոչ: Այդ օրը գտնվել է բավականին լարված վիճակում` կապված հոր վատառողջ լինելու հետ, ուստի, հնարավոր է, չի հիշել բոլոր իրադարձությունները և անուշադիր է եղել: Հասնելով դպրոց` սպասել է բակում, իսկ ամուսինը և նրա ծանոթը մոտեցել են ինչ-որ տղամարդու, մոտավորապես 10-15 րոպե նրա հետ զրուցել են, որից հետո բոլորով, այդ թվում` ինքը, մտել են դպրոցի տարածք: Այդ հանդիպման վերջում ամուսնուց տեղեկացել է, որ <<Էրզրում>> պարային համույթի հետ մեկնելու են Իսպանիայի Ալիկանտե քաղաք, որտեղ համույթը մասնակցելու է պարի փառատոնի, իսկ համույթի ղեկավարի անունը Սմբատ է եղել, սակայն ազգանունը չի հիշել: Այլևս ոչինչ այդ հանդիպումից չի մտաբերել: Նշված դեպքից մոտ մեկ շաբաթ անց Սևակը հայտնել է, որ պետք է հավաքեն իրենց անձնագրերի, ամուսնության վկայականի, բանկում հաշիվ ունենալու վերաբերյալ տեղեկանքի լուսապատճենները և դրանց անգլերեն թարգմանությունները, որից հետո ամբողջ փաթեթը հանձնեն Սմբատին: Չի բացառել, որ այլ փաստաթղթեր նույնպես պահանջված են եղել, սակայն թե կոնկրետ ինչ փաստաթղթեր, չի հիշել, քանի որ երկար ժամանակ է անցել: Մոտավորապես մեկ շաբաթվա ընթացքում հավաքել են բոլոր անհրաժեշտ փաստաթղթերը և <<ՎՏԲ-Հայաստան>> բանկում իր անվամբ հաշիվ են բացել, որին մուտքագրել են 1.000.000 ՀՀ դրամ: Նույն բանկում Սևակն արդեն իսկ ունեցել է հաշիվ, որին նույնպես մուտքագրվել է 1.000.000 ՀՀ դրամից պակաս գումար, ստույգ չափը չի մտաբերել: Իրենց կողմից արտոնագրի ստացման համար հավաքված բոլոր փաստաթղթերը եղել են իսկական, որևէ կեղծիքներ չեն պարունակել: Հավաքված բոլոր փաստաթղթերը տվել է ամուսնուն, ով, իր իմանալով, դրանք տվել է թարգմանության, որից հետո թարգմանություններով հանդերձ տվել է Սմբատին: Իր հիշելով, հոկտեմբերի 21-ին կամ 22-ին ամուսինը հայտնել է, որ պետք է մեկնեն Երևան և Սախարովի հրապարակի մոտակայքում գործող <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>-ում ներկայացնեն հավաքած փաստաթղթերը և անձնագրերը: Նույն կամ հաջորդ օրը Սևակի և նրա նույն ծանոթի հետ մեկնել են Երևան ու այցելել են <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>, որտեղ իրենց դիմավորել է Սմբատը: Կենտրոնում Սևակը վճարել է 60.000 ՀՀ դրամ` որպես իրենց երկուսի արտոնագրերի գումար, որից հետո նրա հետ մոտեցել է կենտրոնի պատուհաններից մեկին, և այնտեղ նստած աշխատակցին իրենցից յուրաքանչյուրն անձամբ հանձնել է իր հետ բերած` ՀՀ քաղաքացու իր անձնագիրը և արդեն իսկ հավաքված փաստաթղթերն ու դրանց անգլերեն թարգմանությունները, որոնք մեկական փաթեթով ստացել են Սմբատից: Թե բացի իր ու ամուսնու ներկայացրած փաստաթղթերից, արտոնագրի ստացման համար այլ փաստաթղթեր ներկայացվել են, թե` ոչ, անտեղյակ է եղել: Այնուհետև մոտեցել են մեկ այլ պատուհանի, տվել են մատնահետքերը և վերադարձել Էջմիածին: <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>> կատարված այդ այցելությունից մոտավորապես մեկ շաբաթ անց Սևակը տեղեկացրել է ևս մեկ անգամ կենտրոն այցելելու անհրաժեշտության մասին: 2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ին, այս անգամ արդեն երկուսով գնացել են Երևան և այցելել <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>, որտեղից ստացել են անձնագրերը և տեսել, որ դրանցում առկա են եղել <<Շենգենյան համաձայնության>> պետությունների մուտքի արտոնագրերը: Դրանից հետո ամուսինը վերցրել է երկուսի անձնագրերը և, իր ասելով, դրանք տվել է Սմբատին` վերջինիս կողմից մեկնման տոմսերը գնելու նպատակով: Քիչ անց Սևակը տեղեկացրել է իրեն, որ հաջորդ օրն ավտոբուսով մեկնելու են Վրաստանի Թբիլիսի քաղաք, իսկ այնտեղից էլ ինքնաթիռով` Բարսելոնա, սակայն մեկնման այդ ուղին դեռևս վերջնական չի եղել: Բացի ամուսնուց և Սմբատից, թիվ 156 դպրոցում և <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>-ում եղած անձանցից ոչ ոքի չի ճանաչել: Վերադարձել են Էջմիածին և Սմբատից սպասել են լուրերի: Նույն օրը, ավելի ուշ ամուսնուց իմացել, որ տոմսերի համար նա վճարել է 500.000 ՀՀ դրամ գումար, սակայն թե կոնկրետ ում և ինչ հանգամանքներում, տեղյակ չի եղել: Հոկտեմբերի 28-ի երեկոյան Սևակին զանգահարել են ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցները և իրենց երկուսին հրավիրել են բացատրություն տալու: Արմեն Դարմոյան տվյալներով անձի չի ճանաչել, անտեղյակ է եղել, թե ամուսինը որտեղից է իմացել <<Էրզրում>> համույթի մասին, և ում միջոցով են ընդգրկվել այդ համույթի կազմում: Եվրոպա մեկնելու բոլոր հարցերով զբաղվել է Սևակը, ուստի բոլոր հանգամանքների մասին նա է տեղեկացված եղել: Իրեն ներկայացված` Սմբատ Վահրամի Հարությունյանի անվամբ թիվ AK 0492792 ՀՀ քաղաքացու անձնագրի լուսապատճենում պատկերված անձը հանդիսացել է <<Էրզրում>> պարային համույթի ղեկավար Սմբատը:
Հատոր 2 գ.թ. 92-95

Վկա Մավրիկ Հայրապետյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականին ավարտել է Արմավիրի մարզի Գրիբոյեդով գյուղի դպրոցը, որից հետո փորձել է ընդունվել Ֆիզիկական կուլտուրայի պետական ինստիտուտ, սակայն ձախողվել է: Մանուկ հասակից պարապել է <<մարտեր առանց կանոնների>> և մասնակցել է մրցումների, այդ թվում` Վրաստանում և Իրանի Իսլամական Հանրապետությունում: ԲՈւՀ ընդունվելը ձախողելուց հետո իր մոտ ցանկություն է առաջացել մեկնել Եվրոպա զբոսաշրջության և հավանելու դեպքում բնակություն հաստատել այնտեղ: Այդ մտադրության կապակցությամբ խորհրդակցել է ծնողների հետ ու ստացել է նրանց համաձայնությունը: Եվրոպա մեկնելու համար արտոնագիր ստանալու հարցով որևէ դեսպանություն չի դիմել` համոզված լինելով, որ մերժվելու է անչափահաս լինելու հիմքով: 2015 թվականի կեսին իր ծանոթներից մեկի, չի հիշում` կոնկրետ ում, տանը հյուրընկալվելիս ծանոթացել է Արմավիրի մարզի բնակիչ Արմեն Դարմոյանի հետ և զրույցի ընթացքում պատմել է Եվրոպա մեկնելու և հավանելու դեպքում այնտեղ բնակվելու իր ցանկության մասին: Նշել է նաև, որ ստացել է ծնողների համաձայնությունը, սակայն չգիտի, թե ինչպես ստանալ արտոնագիրը և մեկնել Հայաստանից: Արմենը տեղեկացրել է, որ գիտի Եվրոպա մեկնելու հնարավորություն և կարող է օգնել, ինչին համաձայնել է, սակայն այդ հանդիպմանը ոչինչ չի ճշտել և իր հետ կապ հաստատելու համար` Արմենին տվել է իր 077-26-65-63 և 093-26-65-63 հեռախոսահամարները: Հաջորդ անգամ Արմենին տեսել է 2015 թվականի հոկտեմբերի սկզբին, Երևան քաղաքի Աջափնյակ վարչական շրջանի դպրոցներից մեկում, համարը չի մտաբերել, ուր այցելել է Արմենի զանգով: Արմենի հեռախոսահամարն իր մոտ չի պահպանվել, այն չի հիշել: Դպրոցի բակում հանդիպել է Արմենին և նրա ասելով մտել է դպրոցի մարզադահլիճ, որտեղ հավաքված են եղել 10-ից ավելի անձինք, որոնց չի ճանաչել: Միջին հասակի մի տղամարդ հրավիրել է բոլորի ուշադրությունը և ներկայացել է որպես <<Էրզրում>> պարային համույթի ղեկավար Սմբատ, ազգանունը չի հիշել: Այդ հանդիպումը հիշողության մեջ տպավորվել է աղոտ, միայն հիշել է, որ Սմբատը նշել է, որ ներկաները ձևակերպվելու են որպես պարողներ և հարցեր առաջանալու դեպքում պետք է պատասխանեն, որ մեկնելու են Իսպանիայի Ալիկանտե քաղաք` պարի փառատոնի մասնակցելու համար, որից հետո վերադառնալու են Հայաստան: Հանդիպման վերջում Սմբատը տեղեկացրել է որոշակի փաստաթղթեր հավաքելու անհրաժեշտության մասին, որոնցից հիշել է ծննդյան վկայականը, ընտանիքի կազմի մասին տեղեկանքը և անձնագիրը: Հավաքը տևել է բավականին երկար, ելույթ են ունեցել նաև այլ անձինք, սակայն իր մոտ տպավորվել է այդքանը: Մարզադահլիճից դուրս գալուց հետո հանդիպել է Արմենին, ով տեղեկացրել է, որ պարային համույթի կազմում Իսպանիա մեկնելու գործընթացն արժենալու է 2.000 եվրո, որն ինքը վճարելու է Իսպանիա ժամանելուց հետո: Արմենին տվել է իր վերջնական համաձայնությունը: Մի քանի օրվա ընթացքում հավաքել է Սմբատի պահանջած փաստաթղթերը և հանձնել է դրանք Արմենին: Դրանից մոտավորապես մեկ շաբաթ անց Ա. Դարմոյանը զանգահարել է իրեն ու հայտնել է` անձնագրով հանդերձ ներկայանալ Երևանի Սախարովի հրապարակի մոտակայքում գործող <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>: Նշանակված օրը և ժամին այցելել է կենտրոնի մոտակայք, որտեղ հանդիպել է Արմեն Դարմոյանին ու մարզադահլիճում եղած անձանց, այդ թվում` նաև Սմբատին, ում ուղեկցությամբ մտել են կենտրոն, որտեղ էլ նրանից ստացել է փաստաթղթերով փակ ծրար ու այն անձնագրի հետ հանձնել է կենտրոնի աշխատակցին: Երբ բոլորը հանձնել են իրենց փաստաթղթերը, Սմբատը տեղեկացրել է, որ հաջորդ այցելության մասին հայտնվելու է լրացուցիչ: Այդ դեպքից մոտավորապես մեկ շաբաթ անց իր հետ կապ է հաստատել Արմեն Դարմոյանը և տեղեկացրել է <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>> կրկին այցելելու անհրաժեշտության մասին: Կենտրոն կատարած երկրորդ այցելության ժամանակ բոլորովին նույն անձանցով մուտք են գործել ներս ու հետ են ստացել իրենց անձնագրերը: Իր անձնագրում տեսել է դրանում առկա <<Շենգենյան արտոնագիրը>>: Սմբատը վերցրել է անձնագիրը` նրա ասելով, տոմսերի գնման համար, որից հետո Արմենն իրեն ասել է պատրաստվել մեկնման, որի օրվա և ժամի մասին հայտնելու է լրացուցիչ: Տանը պատրաստվել է մեկնման, սակայն մի քանի ժամ անց ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցները հրավիրել են բացատրություն տալու: <<Էրզրում>> պարային համույթի հետ ընդհանրապես որևէ կապ չի ունեցել, Արմեն Դարմոյանի միջոցով դրանում ձևակերպվել է որպես պարող` համույթի կազմում այդ եղանակով Իսպանիա հասնելու համար, որի դիմաց Արմենին տալու էր 2.000 եվրո գումար:

Վկա Սամվել Դարմոյանը, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժարվել է դատաքննության փուլում ցուցմունք տալուց:
Նախաքննության փուլում վկա Սամվել Դարմոյանը ցուցմունք է տվել, որ ընդհատումներով հաճախել է <<Էրզրում>> պարային համույթ` սիրողական պարելու համար: Մոտավորապես 2015 թվականի աշնանը, պարապմունքի ժամանակ տեղեկացել է, որ հիմնական խումբն առաջիկայում մեկնելու է Իսպանիայի Ալիկանտե քաղաք` պարային փառատոնի մասնակցելու համար: Քանի որ ցանկություն է ունեցել նույնպես մեկնել Իսպանիա և ինչ-որ մասնակցություն ունենալ փառատոնին, այդ մասին հայտնել է հորը` Արմեն Դարմոյանին, որպեսզի զրուցի համույթի ղեկավար Սմբատ Հարությունյանի հետ և քննարկի իր` Իսպանիա մեկնելու հարցը: Սմբատը համաձայնել է իրեն համույթի հետ տանել Իսպանիա, իսկ հայրը հոգալու էր իր ճանապարհորդության և հյուրանոցի համարի ծախսը` շուրջ 700 եվրոյի չափով, որը, իր իմանալով, նա տվել է Սմբատին: Իսպանիա էին մեկնելու 2015 թվականի հոկտեմբերի 29-ին, և դրանից մոտավորապես մեկ շաբաթ առաջ բոլոր մեկնողները, այդ թվում` ինքը, արտոնագրերի ստացման համար դիմել են Երևան քաղաքի Սախարովի հրապարակում գործող <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>: Իրենցից յուրաքանչյուրը կենտրոն է ներկայացրել իրեն վերաբերող փաստաթղթերն ու անձնագիրը և տվել է մատնահետքերը: Իր կողմից ներկայացված փաստաթղթերի ցանկը և կենտրոն կատարված այցեկությունների հանգամանքները հիշել է աղոտ, քանի որ հայրը եղել է իր հետ և կարգավորել է բոլոր հարցերը: Իսպանիա մեկնողներից ճանաչել է միայն Սմբատին, նրա կնոջը` Լիանային, իր հորաքրոջ որդուն` Արթուր Ավոյանին, նրա կնոջը` Լիլիթին, Արթուրի հորեղբոր որդի Վանիկ Ավոյանին, վերջինիս կնոջը` Նաիրային, նրանց որդի Հրաչին, ինչպես նաև Սևակին, նրա կին Աննային և Մավրիկին: Այդ բոլոր անձինք, բացի Սմբատից ու Լիանայից, Արմավիրի մարզի բնակիչներ են եղել, սակայն անտեղյակ է եղել, թե նրանք արդյոք պարել են համույթում, թե` ոչ, և ինչ կապ են ունեցել դրա հետ: Չի իմացել նաև, թե նրանք ինչ նպատակով էին մեկնելու Իսպանիա: Մեկնելուց մեկ օր առաջ` 2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ին, հոր հետ այցելել է <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>> և ստացել է անձնագիրը, որում առկա է եղել <<Շենգենյան արտոնագիր>>: Նույն օրը հորից տեղեկացել է, որ Սմբատին բռնել են, և Իսպանիա մեկնելու հանգամանքների վերաբերյալ տվել է բացատրություն: Իրեն ներկայացված` թիվ AK 0492792 անձնագրի լուսապատճենում պատկերված անձը հանդիսացել է <<Էրզրում>> համույթի ղեկավար Սմբատ Հարությունյանը:
Հատոր 4, գ.թ. 20-21

Վկա Գարեգին Խաչատրյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ընկերուհու` Ռուզաննա Ներսեսի Վարդանյանի, հետ մտադրություն են ունեցել սովորելու հարսանեկան պարը, որի կապակցությամբ համացանցից իմացել են <<Էրզրում>> պարային համույթի մասին, սակայն թե կոնկրետ որ կայքից, չի հիշում: Կայքում նշված տեղեկատվության համաձայն, <<Էրզրում>> պարային համույթը գործել է Երևան քաղաքի թիվ 156 դպրոցում և ունեցել է նաև սիրողական խմբակ: Հարսանեկան պարը սովորելու համար Ռուզաննայի հետ որոշել են այցելել <<Էրզրում>> պարային համույթ: 2015 թվականի սեպտեմբեր կամ հոկտեմբեր ամսին երկուսով գնացել են թիվ 156 դպրոց և հանդիպել համույթի գեղարվեստական ղեկավար Սմբատ Հարությունյանին: Հայտնել են նրան հարսանեկան պարը սովորելու իրենց ցանկության մասին, ինչին նա պատասխանել է, որ 30.000 ՀՀ դրամի դիմաց կարող է սովորեցնել մեկ ամսվա ընթացքում: Համաձայնվել են Սմբատի առաջարկին, որից հետո, հետագա պարապմունքների համար պայմանավորվելու նպատակով, նրանից վերցրել է նրա հեռախոսահամարը, որը չի հիշել: Երկու անգամ պարապմունքների հաճախելու ընթացքում լսել է Սմբատի և պարուսույց Լիանայի խոսակցությունն այն մասին, որ նրանց համույթը առաջիկայում մեկնելու է մրցույթի Իսպանիայի Ալիկանտե քաղաք: Պարապմունքից հետո մոտեցել է Սմբատին և հարցրել, թե ինքն ու Ռուզաննան արդյոք կարող են մեկնել Իսպանիա համույթի հետ: Հայտնել է նաև, որ իրենց մեկնման նպատակը հարսանեկան շրջագայությունն է եղել, որը որոշել են անցկացնել Իսպանիայի Ալիկանտե քաղաքում, 5 օր ժամանակով, քանի որ պարային համույթը պատրաստվել է մեկնել այդ քաղաք: Այցելության ժամկետը նույնպես կախված է եղել համույթից: Սմբատը պատասխանել է, որ կարող են մեկնել համույթի հետ, մեկնման արժեքը մեկ անձի համար կազմել է 1.500 եվրո գումար, ինչպես նաև նրան պետք է հանձնվեին որոշակի փաստաթղթեր: Այդ խոսակցությունը պատմել եմ ծնողներին, ովքեր տվել են համաձայնություն: Դրանից հետո կապվել է Սմբատի հետ և պայմանավորվել հանդիպման մասին, որի ընթացքում Ռուզաննայի հետ նրան տեղեկացրել են, որ համաձայն են եղել նրա պայմաններին: Սմբատը նշել է, որ կարող են մեկնել Իսպանիա հինգ օրով, որից հետո պարտադիր պետք է վերադառնան, և այդ պայմանին նույնպես համաձայնվել են: Բացի այդ, Սմբատը տեղեկացրել է, որ նրան պետք է հանձնեն անձնագրերի, բանկում գումար ունենալու մասին տեղեկանքների, ծննդյան վկայականների և իր զինվորական գրքույկի պատճենները` շենգենյան արտոնագրերը ստանալու համար: Մի քանի օրվա ընթացքում Ռուզաննայի հետ հավաքել են Սմբատի պահանջած փաստաթղթերը, <<Կոնվերս բանկ>>-ում բացել են հաշվեհամարներ և մուտքագրել են շուրջ 1.500-ական ԱՄՆ դոլար գումարներ: Բոլոր փաստաթղթերը պատրաստ լինելուց հետո զանգահարել է Սմբատին, ով խնդրել է դրանք բերել դպրոց: Միայնակ այցելել է թիվ 156 դպրոց և հանձնել է Սմբատին բոլոր փաստաթղթերը: Այդ հանդիպմանը Սմբատը տեղեկացրել է, որ Իսպանիա մեկնելու նպատակի մասին իրեն ու Ռուզաննային դեսպանությունում հարցնելու դեպքում պետք է պատասխանեն, որ պարողներ են եղել, և մրցույթին մասնակցելուց հետո վերադառնալու են Հայաստան: Սմբատի այդ խոսքերը փոխանցել է նաև ընկերուհուն: <<Էրզրում>> պարային համույթի գործունեության հետ ինքը կամ Ռուզաննա Վարդանյանը որևէ առնչություն չեն ունեցել: Այդ համույթում չեն պարել կամ այլ կերպ դրա գործունեությանը մասնակցություն չեն ունեցել: Մի քանի շաբաթ անց` մոտավորապես հոկտեմբերի կեսին, Սմբատը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ հաջորդ օրն անձնագրերով Ռուզաննայի հետ պետք է ներկայանան Նալբանդյան փողոցում գործող <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>: Սմբատի ասելով ընկերուհու հետ հաջորդ օրն այցելել են նշված կենտրոն ու հանդիպել են Սմբատին, ում հետ, իր հիշելով, ներկա է եղել նաև պարուսույց Լիանան, սակայն հստակ չի մտաբերել: Սմբատի հետ այլ անձինք չեն եղել: Սմբատն իրենց տվել է մեկական ծրար` նշելով, որ դրանցում եղել են իրենց կողմից ներկայացված փաստաթղթերը, և որ իրենցից յուրաքանչյուրն իր ծրարը և անձնագիրը պետք է անձամբ հանձնի <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>-ի աշխատակցին: Այդպես էլ արել են, Ռուզաննայի հետ մոտեցել են Սմբատի կողմից մատնացույց արված` կենտրոնի պատուհաններից մեկին և այնտեղի աշխատակցին հանձնել են Սմբատի տված ծրարները և իրենց անձնագրերը: Այնուհետև երկուսով մոտեցել են մեկ այլ պատուհանի և տվել են մատնահետքերը: Իրեն ու Ռուզաննային Սմբատի կողմից հանձնված ծրարների պարունակությունը չեն ուսումնասիրել: Դրանից հետո Սմբատը հայտնել է, որ արտոնագրի ստացման մասին լրացուցիչ զանգահարելու է, որից հետո հրաժեշտ են տվել: 2015 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Սմբատը զանգահարել է իրեն և տեղեկացրել, որ հաջորդ օրը, ժամը 12:00-ի սահմաններում Ռուզաննայի հետ ներկայանա <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>` անձնագրերը ստանալու համար: Սմբատի նշած ժամին գնացել են կենտրոն և ստացել են անձնագրերը, որոնք ուսումնասիրելով` տեսել են դրանցում առկա, 5 օրյա ժամկետով վավեր շենգենյան արտոնագիրը: Այնուհետև անձնագրերը վերադարձրել են Սմբատին` իրենց մեկնման տոմսերը գնելու համար, սակայն այդ նույն օրը հրավիրվել են ՀՀ ԱԱԾ` բացատրություն տալու: Պայմանավորված գումարը` 3.000 եվրոն, Սմբատին տալու էր մեկնելուց առաջ, սակայն այդպես էլ նրան որևէ գումար չի տվել: Մեկնման ուղիի մասին ստույգ տվյալներ չի ունեցել: Սմբատի հետ կապ է հաստատել իր 093-96-64-58 հեռախոսահամարով: Իր կողմից բացատրության մեջ նշված` իր ընկեր Հարութի միջոցով Սմբատի հետ ծանոթանալու հանգամանքը չի համապատասխանել իրականությանը, իսկ Հարութի անունը նշել է սխալմամբ: Հարսանեկան շրջագայության մեկնելու նպատակով տուրիստական գործակալություններ չեն դիմել` կարծելով, որ դրանց միջոցով դիմելու դեպքում մերժվելու են արտոնագրերի ստանալու հարցում, այդ իսկ պատճառով չեն փորձել մեկնել օրինական եղանակով: Իրեն ներկայացված` թիվ AK 0492792 անձնագրում պատկերված անձը հանդիսացել է <<Էրզրում>> համույթի ղեկավար Սմբատը, իսկ թիվ AM 0249860 անձնագրում պատկերված անձին չի ճանաչել, նրան երբևէ չի տեսել, նրա հետ երբեք կապ չի ունեցել:
Հատոր 1, գ.թ. 211-215

Վկա Ռուզաննա Վարդանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ընկերոջ` Գարեգին Խաչատրյանի, հետ 2015 թվականի հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին որոշել են ամուսնանալ, ինչի կապակցությամբ էլ սովորելու էին հարսանեկան պարը: Այդ նպատակով www.youtube.com կայքում հարսանեկան պարերի տեսագրություններ դիտելիս տեսել է բջջային հեռախոսահամար և, կարծելով, որ այն պարուսույցի հեռախոսահամար է, փոխանցել է այն ընկերոջը` զանգահարելու և պարը սովորելու հարցով հետաքրքրվելու համար: Այդ հեռախոսահամարը չի հիշում: Հետագայում Գարեգինից տեղեկացել է, որ նա խոսել է այդ համարով, որն իրոք պարային դպրոցի համար է եղել, և գնալու են Երևան քաղաքի թիվ 156 դպրոց` պարուսույցին հանդիպելու նպատակով: 2015 թվականի մոտավորապես սեպտեմբեր ամսվա վերջին ընկերոջ հետ գնացել է նշված դպրոց և հանդիպել պարուսույց Սմբատին, ով, նրա ասելով, հանդիսացել է <<Էրզրում>> պարային համույթի գեղարվեստական ղեկավարը: Հարսանեկան պար սովորելու իրենց ցանկության մասին հայտնել են Սմբատին, ով նշել է, որ մոտավորապես մեկ ամսվա ընթացքում սովորեցնելու է իրենց: Թե Սմբատը որքան գումարի դիմաց էր սովորեցնելու պարը, անտեղյակ է եղել, այդ հարցով զբաղվել է ընկերը: Մեկ կամ երկու պարապմունքների հաճախելու ժամանակ պատահաբար լսել են Սմբատի և մյուս պարուսույց Լիանայի խոսակցությունը, որից հասկացել են, որ <<Էրզրում>> համույթն առաջիկայում մեկնելու է փառատոնի Իսպանիայի Ալիկանտե քաղաք: Լսելով այդ մասին` Գարեգինը խոսել է Սմբատի հետ` համույթի կազմում հարսանեկան շրջագայության Իսպանիա մեկնելու հնարավորության մասին: Այդ զրույցին ներկա չի եղել, սակայն Գարեգինից իմացել է, որ Սմբատը համաձայնել է համույթի կազմում իրենց տանել Իսպանիա, յուրաքանչյուրի համար 1.500 եվրո գումարի դիմաց: Այդ նպատակով Սմբատին հանձնելու էին որոշակի փաստաթղթեր, մասնավորապես` անձնագրերի, ծննդյան վկայականների, բանկային հաշվի մնացորդի վերաբերյալ տեղեկանքների և Գարեգինի զինվորական գրքույկի պատճենները: Բացի այդ, ընկերոջից տեղեկացել է, որ, ըստ Սմբատի, կարող են մեկնել Իսպանիա միայն հինգ օրով, քանի որ համույթը հենց այդքան ժամանակով էր հյուրընկալվելու այդ երկրում, որից հետո էլ համույթի հետ վերադառնալու են Հայաստան: Խորհրդակցելով ծնողների հետ Իսպանիա մեկնելու հարցով և ստանալով նրանց համաձայնությունը` որոշել են մեկնել հարսանեկան շրջագայության Սմբատի առաջարկած եղանակով: Տեղյակ է եղել, որ համույթի կազմում Իսպանիա մեկնելու հարցով Գարեգինը կրկին հանդիպել է Սմբատին և վերջնականորեն պայմանավորվել է նրա հետ: Որոշ ժամանակ անց ընկերոջից տեղեկացել է Սմբատի կողմից նշված, վերը թվարկված փաստաթղթերը հավաքելու անհրաժեշտության մասին, ինչն էլ կատարել են մի քանի օրվա ընթացքում: Այդ նպատակով Գարեգինի հետ իրենց անվամբ բացել են երկու բանկային հաշիվ <<Կոնվերս բանկ>>-ի գլխամասում և մոտավորապես 1.500-ական ԱՄՆ դոլար գումար են մուտքագրել: Այնուհետև բոլոր փաստաթղթերը Գարեգինը հանձնել է Սմբատին, ինչի մասին իմացել է Գարեգինից: Մոտավորապես հոկտեմբերի կեսին, Սմբատի կանչով, ՀՀ քաղաքացիների իրենց անձնագրերով ինքն ու Գարեգինը ներկայացել են Սախարովի հրապարակի մոտ գործող <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>, որտեղ հանդիպել են Սմբատին: Նա հայտնել է, որ այցելության նպատակը եղել է <<Շենգենյան արտոնագիր>> ստանալու համար փաստաթղթերը հանձնելը: Սմբատը նշել է նաև, որ Իսպանիա մեկնելու նպատակի մասին իրենց հարցեր տալու դեպքում ասեն, որ պարողներ են և փառատոնին մասնակցելուց հետո վերադառնալու են Հայաստան: Այնուհետև յուրաքանչյուրին տվել է մեկական փաթեթ` հայտնելով, որ դրանցում իրենց կողմից նրան տրված փաստաթղթերն են և թարգմանությունները: Ինքը և Գարեգինն անձնագրով և փաթեթով անձամբ մոտեցել են կենտրոնի պատուհաններից մեկին, որը նշել է Սմբատը, և հանձնել են անձնագրերն ու փաթեթները կենտրոնի աշխատակցին: Դրանից հետո երկուսով մոտեցել են մեկ այլ պատուհանի, տվել են մատնահետքերը և հեռացել: Մոտավորապես երկու շաբաթ անց Սմբատի կանչով Գարեգինի հետ կրկին գնացել է <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>, որտեղ անձամբ հետ է ստացել իր անձնագիրը: Գարեգինի հետ ուսումնասիրել են իրենց անձնագրերը և տեսել են, որ դրանցում առկա է եղել 5 օրով վավեր <<Շենգենյան արտոնագիր>>, որից հետո անձնագրերը տվել են Սմբատին` չվերթների տոմսերը գնելու համար: Նրանից իմացել են նաև, որ Հայաստանից ավտոբուսով մեկնելու են Վրաստանի Թբիլիսի քաղաք, այնտեղից` ինքնաթիռով Թուրքիա, իսկ Թուրքիայից` Բարսելոնա, որտեղից էլ հասնելու են Ալիկանտե: Իրենց չի հաջողվել մեկնել, քանի որ այդ նույն օրն իրեն և Գարեգինին հրավիրել են ՀՀ ԱԱԾ` բացատրություն տալու, ինչից հասկացել է, որ Սմբատը բռնվել է: Սմբատի հետ կապ չի պաշտպանել, նրա հետ միշտ կապվել է Գարեգինը: Որևէ տեղեկություն չի ունեցել այն մասին, թե պայմանավորված 3.000 եվրոյից Գարեգինը Սմբատին որևէ գումար տվել է, թե` ոչ: <<Էրզրում>> պարային համույթի հետ ինքը կամ ընկերը որևէ առնչություն չեն ունեցել, չեն պարել կամ այլ կերպ դրա գործունեությանը մասնակցություն չեն ունեցել: Իրեն ներկայացված` Սմբատ Վահրամի Հարությունյանի անվամբ թիվ AK 0492792 ՀՀ քաղաքացու անձնագրում պատկերված անձը հանդիսացել է <<Էրզրում>> պարային համույթի ղեկավար Սմբատը, իսկ Հարություն Յուրիկի Քոչարյանի անվամբ թիվ AM 0249860 ՀՀ քաղաքացու անձնագրում պատկերված անձին չի ճանաչել, նրան երբևէ չի տեսել:
Հատոր 1, գ.թ. 216-220

Վկա Վարդուշ Ֆարիշյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<Էրզրում>> պարային համույթի ղեկավար Սմբատի հետ ծանոթացել է 2015 թվականի հոկտեմբեր ամսին: Իրենց հարևանի` Արզումանի որդի Գարեգինի, ազգական Ռուբենից իմացել է <<Էրզրում>> պարային համույթի մասին, որտեղ սովորեցրել են սիրողական պարեր: Քանի որ դուստրը` Արմինե Ղազարյանը, ունեցել է պարեր սովորելու ցանկություն, Ռուբենից տեղեկացել է, որ համույթը գործել է Երևան քաղաքի Աջափնյակ վարչական շրջանի դպրոցներից մեկում, որից հետո դստեր հետ այցելել է դպրոց: Իրենց հետ եղել են նաև Գարեգինը և նրա նշանած Ռուզաննան, ովքեր ցանկացել են սովորել հարսանեկան պար: Մուտք են գործել դպրոցի մարզադահլիճ, որտեղ համույթն անցկացրել է պարապմունքները, ու տեսել են համույթի` Իսպանիա մեկնելու հարցով զրուցող անձանց: Երբ դստեր հետ լսել են քննարկվող թեման, իրենց մոտ ցանկություն է առաջացել մեկնել համույթի հետ Իսպանիա ու տեսնել երկիրը, իսկ Գարեգինն ու Ռուզաննան տեղում որոշել են համույթի հետ մեկնել շրջագայության: Առանց որևէ բան ասելու, չորսով լքել են դպրոցը: Դրսում Գարեգինին հայտնել է Արմինեի հետ համույթի կազմում Իսպանիա մեկնելու ցանկության մասին և այդ հարցը լուծելու նպատակով նրանից վերցրել է Ռուբենի հեռախոսահամարը, որն իր մոտ չի պահպանվել և այն չի հիշել: Հետագայում կապ է հաստատել Ռուբենի հետ, սակայն չի հիշել, թե իր որ հեռախոսահամարից է նրան զանգահարել, ու դստեր հետ հեռախոսով խնդրել են նրան լուծել համութի կազմում իրենց` Իսպանիա մեկնելու հարցը: Ռուբենն ասել է մոտենալ Սմբատին: Չի հիշել, թե ինչ հանգամանքներում է ձեռք բերվել գումարի վերաբերյալ համաձայնությունը, սակայն իր և դստեր մեկնման համար վճարելու էին 1.500-ական, ընդհանուր առմամբ` 3.000 եվրո գումար: Հիշողության մեջ չի տպավորվել, թե մեկնելու արժեքն իմացել է Ռուբենից, թե` Սմբատից: Դպրոցի դահլիճում հետագայում տեղի ունեցած հանդիպմանը Սմբատից տեղեկացել են, որ համույթի` Իսպանիա մեկնողների ցուցակում ինքը ձևականորեն ընդգրկվել է որպես հանդերձապահ, իսկ Արմինեն` որպես պարող: Նույն հավաքի ժամանակ Սմբատը տեղեկացրել է, որ փաստաթղթերով հանդերձ առաջիկայում ներկայանալու են <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>` արտոնագրերի համար դիմելու նպատակով: Այդ հանդիպմանը ներկա գտնված անձանց չի հիշել: Որոշ ժամանակ անց դստեր հետ ներկայացել են Երևանի Սախարովի հրապարակի մոտակայքում գործող <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>> ու այնտեղ հանձնել են իրենց փաստաթղթերը և ՀՀ քաղաքացիների անձնագրերը: Մի քանի օր անց կրկին այցելել են կենտրոն ու հետ են ստացել անձնագրերը, որոնցից յուրաքանչյուրում առկա է եղել <<Շենգենյան արտոնագիրը>>: Հաջորդ օրը մեկնելու էին, սակայն անձնագրերը հետ ստանալուց մի քանի ժամ հետո իմացել են Սմբատի բռնվելու մասին: Չի հիշել, թե երկու դեպքերում ումից ու ինչ եղանակով է տեղեկացել <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>> ներկայանալու անհրաժեշտության մասին: Իսպանիա մեկնելու հանգամանքների հետ կապված այլ մանրամասներ չի հիշել: Իրեն ներկայացված` Ռուբեն Կառլենի Սարգսյանի անվամբ թիվ BA1285739 ՀՀ քաղաքացու անձնագրային տվյալներով փաստաթղթում պատկերված անձը հանդիսացել է Գարեգինի ազգական Ռուբենը:

Վկա Արմինե Ղազարյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<Էրզրում>> պարային համույթի ղեկավար Սմբատի հետ ծանոթացել է 2015 թվականի սեպտեմբերի վերջին կամ հոկտեմբերի սկզբին, երբ այցելել է Երևան քաղաքի Աջափնյակ վարչական շրջանի դպրոցներից մեկը, որտեղ գործել է համույթը: Դպրոցի համարը չի մտաբերել: Այցելության նպատակը եղել է պար սովորելը, այնտեղ գնացել է մոր` Վարդուշ Ֆարիշյանի, հարևան Գարեգինի և նրա նշանած Ռուզաննայի հետ: Գարիկն ու Ռուզաննան նպատակ են ունեցել հարսանեկան պար սովորելու: Նրանք իմացել են այդ համույթի մասին Գարեգինի ազգական Ռուբիկի միջոցով, ում մասին այլ տվյալներ չի իմացել: Մինչև այցելությունն ինքն ու մայրը նույնպես հանդիպել են Ռուբիկին ու խնդրել են միջնորդել, որպեսզի ինքը նույնպես պարել սովորի, ինչին Ռուբիկը համաձայնել է ու խոստացել է օգնել: Դա եղել է միակ դեպքը. երբ տեսել է Ռուբիկին: Երբ այցելել են դպրոցի մարզադահլիճ, որտեղ համույթն անցկացրել է պարապմունքները, այնտեղ պատահաբար իմացել են, որ համույթը շուտով մեկնելու է Իսպանիայի Ալիկանտե քաղաք` պարի փառատոնի մասնակցելու համար, և իր մոտ Իսպանիա մեկնելու և այդ երկիրը տեսնելու մեծ ցանկություն է առաջացել, ինչի մասին տեղում հայտնել է մորը: Այդ ժամանակ առաջին անգամ տեսել է Սմբատին, նրան ողջունել են, որից հետո լքել են դահլիճը: Մայրը խոստացել է, որ իրենք նույնպես փորձելու են մեկնել համույթի հետ Իսպանիա, և մի քանի օր անց նրանից տեղեկացել է, որ գնալու են դպրոց` մեկնման համար անհրաժեշտ փաստաթղթերի ցանկն իմանալու նպատակով: Կրկին չորսով գնացել են դպրոցի մարզադահլիճ, այնտեղ հանդիպել են Սմբատին և այլ անձանց, որոնց տեսել է առաջին անգամ: Սմբատը բոլորին պարզաբանել է, թե ինչ փաստաթղթեր է անհրաժեշտ հավաքել` Իսպանիայի մուտքի վիզա ստանալու և մեկնելու համար: Այդ հանդիպումից հիշել է այդքանը: Այնուհետև մոր հետ հավաքել են Սմբատի կողմից նշված փաստաթղթերը, և, որքանով հիշել է, ինքը, մայրը, Գարեգինը և Ռուզաննան իրենց վերաբերյալ փաստաթղթերը միասին տարել են դպրոց ու հանձնել են Սմբատին: Դրանից մոտավորապես մեկ շաբաթ անց մորից տեղեկացել է, որ անձնագրերով այցելելու են Երևանի Սախարովի հրապարակին հարակից <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>, որից հետո կրկին չորսով մեկնել են այնտեղ և հանդիպել են Սմբատին ու նախորդ հանդիպմանը մարզադահլիճում եղած անձանց: Միասին մտել են <<Վիզաների կենտրոն>> և հանձնել են փաստաթղթերն ու անձնագրերը: Դրանից մոտավորապես հինգ օր անց մայրը հայտնել է, որ կրկին գնալու են <<Վիզաների կենտրոն>>` պատասխանն իմանալու համար: Նորից չորսով այցելել են կենտրոն, ստացել են անձնագրերը, որոնցից յուրաքանչյուրում առկա է եղել Իսպանիայի մուտքի վիզան: Նույն օրը, մի քանի ժամ անց տեղեկացել են, որ Սմբատը բռնվել է և մեկնումը չի հաջողվել: Անտեղյակ է եղել, թե երբ, ինչպես ու ինչ երթուղիով էին մեկնելու Իսպանիա: Բացի այդ, չի իմացել պայմանավորվածությունների մանրամասները, դրանք ձեռք է բերել մայրը, չգիտի, թե ում հետ: Մեկնելու համար անհրաժեշտ գումարից և դրա չափից նույնպես անտեղյակ է եղել, այդ մասին իմացել է մայրը: Տեղյակ է եղել, որ համույթի ցուցակում ընդգրկվել է որպես պարող, իսկ մայրը` հանդերձապահ, սակայն դա չի համապատասխանել իրականությանը:
Հատոր 2, գ.թ. 51-52,
հատոր 4, գ.թ. 109-111

Վկա Սոֆյա Արշակյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 1992 թվականին ամուսնացել է Արագածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի բնակիչ Սարգիս Սահակի Թովմասյանի հետ, ունեն 2 դուստր: 2013-2014 թվականներին ամուսինը երկու անգամ ինֆարկտ է տարել, նրան վիրահատել են, սիրտը ստենտավորել, սակայն առողջական խնդիրները չեն վերացել, նա տառապում է մեծացած լյարդից և շաքարային դիաբետից: Տարբեր ծանոթներից հետաքրքրվել և իմացել են, որ Գերմանիայում մատուցվում է անվճար և որակյալ բուժում, ուստի որոշվել է, որ ամուսինը մեկնելու է Գերմանիա, հատկապես, որ Հայաստանում նրա բուժման համար ահռելի գումարներ են պահանջել: 2014 թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին ամուսնու հետ այցելել են Երևան քաղաքում գործող տուրիստական գործակալություններ ու հետաքրքրվել Գերմանիա մեկնելու հարցով: Դիմել են նաև Երևանի Խորենացու փողոցում` ոսկու շուկայի հարևանությամբ, գտնվող «Էլվիրա» տուրիստական գործակալություն և ծանոթացել նրա ղեկավարի հետ, ով ներկայացել է Էլյա անունով, նրա հեռախոսահամարն է` 099-56-62-12: Էլյան խոստացել է օգնել ամուսնուն Գերմանիա մեկնելու հարցում և պահանջել է ՀՀ-ում Լիտվայի Հանրապետության դեսպանություն ներկայացնել իրենց ընտանիքի 4 անդամների ծննդյան վկայականները, անձնագրերը, ամուսնության վկայականը, ինչպես նաև ամուսնու բանկային հաշվին 3.000 եվրո ունենալու վերաբերյալ տեղեկանք: Հավաքել են պահանջված բոլոր փաստաթղթերը, ամուսինն Աշտարակի «Ակբա կրեդիտ ագրիկոլ» բանկում հաշվեհամար է բացել, հաշվին մուտքագրել 3.000 եվրո գումար, վերցրել այդ մասին տեղեկանք: Բոլոր փաստաթղթերը հանձնել են Էլյային` թարգմանության տալու համար: Այնուհետև Էլյան կանչել է ամուսնուն, ով այցելել է Լիտվայի Հանրապետության դեսպանություն և անձամբ ներկայացրել է փաստաթղթերի փաթեթը: Մի քանի օր անց ամուսինը ստացել է <<Շենգենյան արտոնագիր>>, որի օգտագործմամբ 2014 թվականի նոյեմբերի 7-ին կամ 8-ին «Զվարթնոց» օդանավակայանից մեկնել է Լեհաստանի Վարշավա քաղաք, իսկ այնտեղից էլ` Գերմանիա, որտեղ բնակվում է որպես փախստական: Ամուսնու մեկնումը կազմակերպելու համար Էլյան նախապես պահանջել և մեկնումից հետո ստացել է 2.800 կամ 2.900 եվրո: Գերմանիայում ամուսինը երրորդ ինֆարկտն է ստացել, սրտի բաց վիրահատության անհրաժեշտություն է առաջացել, որի անվճար իրականացման համար կացության կարգավիճակ է հարկավոր եղել, հակառակ դեպքում վիրահատության արժեքը շատ մեծ էր լինելու: Ամուսնու հետ քննարկելով իրավիճակը` որոշել են, որ ինքն ու կրտսեր դուստրը` Սոնան, մեկնելու են նրա մոտ: Ավագ դուստրն այդ ժամանակ արդեն ամուսնացած է եղել: Թե΄ ինքը, թե΄ ամուսինը Գերմանիայում կամ եվրոպական այլ երկրում մշտական բնակվելու մտադրություն ի սկզբանե չեն ունեցել, և իրենց մեկնելու պատճառը եղել է ամուսնու համար որակյալ բուժման ապահովումը: Իր ու դստեր մեկնելու հարցով 2015 թվականի օգոստոս-սեպտեմբեր ամիսներին կրկին դիմել են Էլյային: Նա ասել է, որ տվյալ գործընթացն արժենալու է 3500-ական եվրո, ընդհանուր առմամբ` 7000 եվրո: Փորձել է սակարկել, սակայն Էլյան հայտարարել է, որ գինը վերջնական է: Էլյան հայտնել է, որ իրեն ու դստերը կարող է ուղարկել Իսպանիա` ընդգրկելով «Էրզրում» պարային համույթի կազմում: Համույթի մասին առաջին հանդիպման ժամանակ Էլյան չի ասել, այդ թեմայով խոսել են հետագա հանդիպումների ընթացքում: Էլյան ասել է նաև, որ դուստրը գրանցվելու է համույթում որպես պարող, իսկ ինքը` որպես նրա ծնող: Բացի այդ, Էլյան պահանջել է ընտանիքի անդամների անձնագրերը, ծննդյան վկայականները: «Ինեկոբանկ»-ում ինքը հաշվեհամար է բացել` մուտքագրելով 2.200.000 ՀՀ դրամ, ինչի մասին տեղեկանքը նույնպես տվել է Էլյային: Որոշ ժամանակ անց նրա ցուցումով դստեր հետ գնացել է թիվ 156 դպրոց, մտել մարզադահլիճ, որտեղ հավաքված են եղել մոտ 20 հոգի, որոնցից ոչ ոքի չի ճանաչել: Մարզադահլիճում Սմբատը հերթով կարդացել է մեկնողների անունները, այդ թվում` իրենն ու Սոնայինը, ինչին իրենք արձագանքել են: Հանդիպումն աղոտ է հիշել, մտաբերել է, որ Սմբատը ներկայացել է որպես համույթի ղեկավար: Հետո իրար հրաժեշտ են տվել, մոտ 10 օր հետո Էլյան զանգահարել և ասել է այցելել <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>` փաստաթղթերը ներկայացնելու: Էլյայի նշած օրն ու ժամին Սոնայի հետ գնացել է Երևանի Սախարովի հրապարակի մոտակայքում գործող <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>> և հանդիպել Էլյային: Նա իրենց է հանձնել հավաքված փաստաթղթերը, թարգմանություններն ու հայկական անձնագրերը: Հետո Սմբատի ուղեկցությամբ, մնացած մեկնողների հետ բարձրացել է կենտրոն, հանձնել իր և դստեր փաստաթղթերը, տվել մատնահետքերը և դուրս եկել: Դուստրը` Սոնան, կենտրոն չի բարձրացել ու մատնահետք չի տվել, քանի որ իրեն կենտրոնում նախապես հայտնել են, որ մատնահետք են տալու 12 և ավելի տարեկան անձինք: Սոնան ու Էլյան իրեն սպասել են դրսում: Տեղյակ չի եղել, թե իր ներկայացրած փաստաթղթերից բացի, ուրիշ ինչ փաստաթուղթ է ներկայացվել կենտրոն` վիզա ստանալու համար: 2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Էլյան զանգահարել ու ասել է նույն օրը կեսօրին կրկին այցելել կենտրոն` անձնագրերը ստանալու: Կենտրոնից ստացել է իր և դստեր անձնագրերը, համոզվել է, որ դրանցում առկա են եղել հոկտեմբերի 29-ից մինչև նոյեմբերի 4-ը ժամկետով <<Շենգենյան վիզաներ>>: Տոմսերի գնման նպատակով անձնագրերը հանձնել է Սմբատի կնոջը` պարուսույց Լիանային, ով ներկա է եղել վերը նշված 3 հանդիպումների ժամանակ: Լիանայից հետաքրքրվել է մեկնման ժամանակի մասին, ինչին նա ասել է գնալ տուն ու պատրաստվել, քանի որ, հավանաբար, մեկնելու են հաջորդ օրը` հոկտեմբերի 29-ին: Երևանից գնալու էին Վրաստանի Թբիլիսի քաղաք, այնտեղից` Ստամբուլ, որտեղից էլ` Իսպանիայի Բարսելոնա քաղաք, սակայն ավելի ստույգ իրենց լրացուցիչ հայտնելու են: Մտադրություն է ունեցել Իսպանիայից մեկնել Գերմանիա` ամուսնու մոտ, ուստի Բարսելոնայում ինքն ու Սոնան բաժանվելու էին խմբի մյուս անդամներից: Այն մասին, որ «Էրզրում» համույթը մեկնելու էր Իսպանիայի Ալիկանտե քաղաք` մասնակցելու փառատոնի, իմացել է Էլյայից: Ի սկզբանե գործ է ունեցել միայն նրա հետ, բոլոր պայմանավորվածությունները նույնպես ձեռք է բերել նրա հետ: Սմբատի, Լիանայի կամ այլ անձի հետ որևէ գործնական շփում չի ունեցել: Էլյայի պահանջած 7.000 եվրոյից որևէ գումար չի տվել, մեկնման հետ կապված որևէ ծախս չի կատարել: Էլյայի հետ կապ է պաշտպանել 099-46-86-56 հեռախոսահամարով: Սմբատն ու Լիանան որևէ կերպ ի ցույց չեն դրել Էլյային ճանաչելու կամ իր ու դստեր մեկնելու հարցում նրա դերակատարության մասին իմանալու հանգամանքը: Սմբատն ու Լիանան ասել են, որ մեկնելու օրվա մասին հայտնելու է իր ծանոթը, բայց նրա անունը չեն նշել: Էլյան այդպես էլ չի զանգել, փոխարենը իրեն հրավիրել են ՀՀ ԱԱԾ բացատրություն տալու: Տեղեկություն չի ունեցել, թե Էլյան որտեղից է իմացել «Էրզրում» համույթի մասին, կամ ում միջոցով է իրեն ու դստերն ընդգրկել այդ ցուցակում: Դուստրը` Սոնան, ընդամենը 8 տարեկան է եղել և այդ գործընթացից ոչինչ չի հասկացել, իսկ քանի որ Աշտարակ քաղաքում նա հաճախել է պարի, իրականությունը նրան պատմելու անհրաժեշտությունն ամբողջությամբ վերացել է: «Էրզրում» համույթի հետ իրենք իրականում որևէ կապ չեն ունեցել: Էլյան /Էլվիրա/ եղել է մոտավորապես 55 տարեկան, միջին կազմվածքի և հասակի, դեղին ներկված մազերով ու մուգ գույնի աչքերով կին: Իրեն ներկայացված` Էլվիրա Վլադիմիրի Եղիազարյանի անվամբ թիվ AN0633711 ՀՀ քաղաքացու անցնագրային, թիվ 000901280 ՀՀ քաղաքացու նույնականացման քարտի և թիվ 53 0445459 ՌԴ քաղաքացու անձնագրային տվյալներով փաստաթղթերում պատկերված անձը հանդիսացել է ցուցմունքներում նշված Էլյան /Էլվիրան/:

Վկա Էդգար Կիրակոսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2011 թվականին ամուսնացել է Ռուզաննա Աշոտի Նավասարդյանի հետ: Քանի որ 4 տարվա համատեղ կյանքում չեն ունեցել երեխա, որոշել են բժշկական հետազոտություն անցնել եվրոպական զարգացած երկրներից մեկում: Ընկերը` Արթուր Աճառյանը, շուրջ 15 տարի է, ինչ բնակվում է Իսպանիայում և հանդիսանում է այդ երկրի քաղաքացի, ուստի կնոջ հետ որոշել են բուժումն անցնել Իսպանիայում, իսկ Արթուրը նախապես խոստացել է կազմակերպել բուժման գործընթացը: 2015 թվականի սեպտեմբերի վերջին կնոջ միջոցով տեղեկացել է, որ <<Էրզրում>> պարային համույթը գեղարվեստական ղեկավար Սմբատ Հարությունյանի գլխավորությամբ մեկնելու է Իսպանիա` փառատոնի մասնակցելու համար: Դեռևս դպրոցական տարիքում Ռուզաննան պարել է նշված համույթում, իսկ ամուսնությունից հետո, մոտավորապես ամիսը մեկ անգամ որպես սիրողական պարող հաճախել է համույթ, որը գործել է Երևան քաղաքի թիվ 156 դպրոցում: Իմանալով համույթի` Իսպանիա մեկնելու լուրը, կնոջ հետ որոշել են օգտագործել այդ հնարավորությունը և համույթի կազմում մեկնել Իսպանիա` բժշկական հետազոտություն անցնելու համար: Այդ հարցը կազմակերպելու նպատակով իր 094-46-00-27 հեռախոսահամարից զանգահարել է Սմբատ Հարությունյանի 098-80-07-70 հեռախոսահամարին և պայմանավորվել դպրոցում հանդիպման մասին: Հանդիպմանը Սմբատին հայտնել է համույթի հետ Իսպանիա մեկնելու իր և կնոջ ցանկության մասին, սակայն հետազոտություն անցնելու նպատակի մասին չի պատմել: Սմբատը համաձայնել է գումարի դիմաց իրենց ընդգրկել համույթի կազմում` նշելով, որ համույթի հետ 5 օր մնալուց հետո պարտադիր վերադառնալու են Հայաստան: Քանի որ իր հաշվարկով Ռուզաննային հետ հասցնելու էին անցնել բժշակական հետազոտությունը, խոստացել է Սմբատին, որ անպայման վերադառնալու են համույթի հետ Հայաստան: Սմբատը նշել է, որ իրենցից յուրաքանչյուրի համար ամբողջ գործընթացն իրենց համար արժենալու է 737 եվրո, որը ներառել է 57 եվրո` վիզայի արժեքը, 490 եվրո` երկու ուղղություններով տոմսերը և 190 եվրո` հյուրանոցային համարի արժեքը: Նա ավելացրել է. որ այդ գործընթացն իրենց համար արժենալու է այդքան էժան, քանի որ Ռուզաննան նրա աշակերտուհին է եղել: Համաձայնել է Սմբատի առաջարկին, որից հետո նա տեղեկացրել է, որ նրան հանձնեն իրենց անձնագրերի, ամուսնության վկայականի, աշխատանքի վայրից տեղեկանքների, ինչպես նաև իր զինվորական գրքույկի լուսապատճենները: Կնոջ հետ հավաքել է Սմբատի պահանջած փաստաթղթերը, որոնք ամբողջությամբ եղել են իսկական, կեղծիքներ կամ կեղծ տվյալներ չեն պարունակել: Հաջորդ անգամ Սմբատի հետ կրկին հանդիպել է միայնակ ու Երևանի Մաշտոցի պողոտայի <<Երևան սիթի>> խանութի մոտ նրան տվել է իր և Ռուզաննայի հավաքած փաստաթղթերը և 1360 եվրո գումար: Այդ հանդիպումից մի քանի օր անց Սմբատը զանգահարել է իրեն և տեղեկացրել, որ հաջորդ օրը կոնկրետ ժամի, անձնագրերով և վիզաների համար անհրաժեշտ 114 եվրոյով հանդերձ, ներկայանան Երևանի Սախարովի հրապարակում գործող <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>: Սմբատի նշանակած օրը Ռուզաննայի հետ այցելել է կենտրոն ու հանդիպել նրան: Սմբատն իրենցից յուրաքանչյուրին հանձնել է փաստաթղթերով ծրար` նշելով, որ դրանում եղել են իրենց հավաքած փաստաթղթերը և թարգմանությունները: Ծրարների պարունակությունը չեն նայել` վստահելով Սմբատին, և անտեղյակ են եղել, թե, բացի իրենց տված փաստաթղթերից, արտոնագրերի ստացման համար Սմբատը որևէ այլ փաստաթղթեր ներկայացրել է, թե` ոչ: Ռուզաննայի հետ անձամբ մոտեցել են Լիտվայի դեսպանության պատուհանին և այնտեղի աշխատակցին հանձնել են ծրարները, անձնագրերը և մուծել 57-ական եվրո գումար: Այնուհետև ուրիշ պատուհանի մոտ տվել են մատնահետքերը և հեռացել: Բացի իրենցից, Սմբատի հետ կենտրոնում եղել են նաև այլ անձինք, որոնցից ոչ ոքի չի ճանաչել: 2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Սմբատի կանչով ինքն ու կինը ներկայացել են կենտրոն ու հետ են ստացել իրենց անձնագրերը, որոնցում առկա են եղել հոկտեմբերի 29-ից մինչև նոյեմբերի 4-ը ժամկետով <<Շենգենյան արտոնագրեր>>: Տոմսերը գնելու նպատակով անձնագրերը հանձնել են Սմբատին, սակայն նույն օրը տեղեկացել են նրա բռնվելու մասին: Իրեն ներկայացված` Սմբատ Վահրամի Հարությունյանի անվամբ թիվ AK 0492792 ՀՀ քաղաքացու անձնագրում պատկերված անձը հանդիսացել է <<Էրզրում>> պարային համույթի ղեկավար Սմբատը: Ինչ վերաբերել է Ստեփան Հակոբյանին, ապա նրա հետ ծանոթացել է 2015 թվականի ամռանը, ընդհանուր ծանոթների միջոցով: Խոսակցության ընթացքում պատմել է, որ պարային խմբի կազմում կնոջ հետ առաջիկայում մեկնելու է Իսպանիա, քանի որ նա սիրողական պարող է և մասնակցելու է մրցույթի: Լսելով այդ մասին` Ստեփանը հետաքրքրվել է, թե արդյոք նա նույնպես կարող է ընդգրկվել համույթի կազմում ու մեկնել Իսպանիա: Ստեփանին ասել է, որ չի կարող պատասխանել նրա հարցին և որ ինքը մեկնելու է Իսպանիա խմբի կազմում միայն այն բանի շնորհիվ, որ կինը պարուհի է: Ստեփանին հայտնել է, որ նրան հետաքրքրող հարցով կարող է անձամբ դիմել <<Էրզրում>> համույթի գեղարվեստական ղեկավար Սմբատ Հարությունյանին, որի հեռախոսահամարը կարող է տալ: Ստեփանի խնդրանքով նրան տվել է Սմբատի 098-80-07-70 հեռախոսահամարը: Չի իմացել, թե Ստեփանը Սմբատի հետ կապվել է, կամ մեկնման վերաբերյալ պայմանավորվածություններ ձեռք բերել է, թե` ոչ: Ստեփանին տվել է Սմբատի հեռախոսահամարը զուտ այն պատճառով, որ չի կարողացել մերժել, սակայն չի հավատացել, որ Սմբատը կարող է օգնել Ստեփանին:
Հատոր 1, գ.թ. 110-112, 157

Վկա Ռուզաննա Նավասարդյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ դպրոցական տարիքից հաճախել և պարել է <<Էրզրում>> պարային համույթում: Նրա պարուսույցները եղել են Սմբատ Հարությունյանը և նրա կինը` Լիանա Գասպարյանը: 2011 թվականին ամուսնացել է Էդգար Հովիկի Կիրակոսյանի հետ և ամուսնությունից հետո հազվադեպ է հաճախել համույթ, սիրողական կարգով: Համույթը գործել է Երևան քաղաքի թիվ 156 դպրոցի տարածքում: Մոտավորապես 2015 թվականի սեպտեմբեր ամսին հերթական այցելության ժամանակ համույթի գեղարվեստական ղեկավար Սմբատ Հարությունյանից տեղեկացել է, որ առաջիկա ամիսներին համույթը հրավերքով մեկնելու է Իսպանիայի Ալիկանտե քաղաք` փառատոնի մասնակցելու համար: Նա նշել է նաև, որ նույնպես կարող է մեկնել համույթի հետ, սակայն տոնսերի և հյուրանոցի ծախսը հոգալու է իր միջոցներից: Գումարի կոնկրետ չափը Սմբատը չի նշել, ինքն էլ չի հարցրել, քանի որ մեկնման հարցով նախ խորհրդակցելու էր ամուսնու հետ: Էդգարին պատմել է Իսպանիա մեկնելու հնարավորության մասին: Քանի որ իրենց համատեղ կյանքի ընթացքում դեռևս չեն ունեցել երեխա, իսկ Էգդարն Իսպանիայում բնակվող Արթուր անունով ընկեր է ունեցել, ուստի որոշել են մեկնել Իսպանիա` փառատոնի մասնակցելու համար և զուգահեռաբար բժշկական հետազոտություն անցնել, որի հետ կապված հարցերը լուծելու էր Արթուրը: Ճանապարհորդության ընթացքում իր ու Էդգարի կողմից ծախսվելիք գումարի չափը պարզելու համար ամուսինը հանդիպել է Սմբատին, և հետագայում Էդգարից տեղեկացել է, որ Սմբատը համաձայնել է նրան նույնպես ընդգրկել համույթի ցուցակում, իսկ մեկնման ամբողջ գործընթացը յուրաքանչյուրի համար արժենալու է 737 եվրո, որը ներառել է 57 եվրո` վիզայի, 490 եվրո` երկու ուղղություններով տոմսերի և 190 եվրո` հյուրանոցի համարների արժեքը: Սմբատին վճարելու էին ընդհանուր առմամբ 1474 եվրո: Արդյունքում, որոշել են համույթի հետ մեկնել Իսպանիա: Որոշ ժամանակ անց ամուսնուց տեղեկացել է, որ Սմբատը խնդրել է տրամադրել անձնագրերի, ամուսնության վկայականի, աշխատանքի վայրերից տեղեկանքների ու Էդգարի զինվորական գրքույկների լուսապատճենները: Հավաքել են Սմբատի պահանջած փաստաթղթերը, որոնք եղել են իսկական, որևէ կեղծիքներ չեն պարունակել, որից հետո Էդգարը դրանք տվել է Սմբատին: Մոտավորապես 5-10 օր անց Սմբատի կանչով ինքն ու Էդգարն անձնագրերով ներկայացել են Երևան քաղաքի Սախարովի հրապարակում գործող <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>, որտեղ հանդիպել են Սմբատին, և նա իրենց տվել է փաստաթղթերի մեկական փաթեթ` տեղեկացնելով, որ դրանում եղել են իրենց տված փաստաթղթերը և դրանց թարգմանությունները ու որ իրենցից յուրաքանչյուրն իրեն վերաբերող փաթեթը և անձնագիրն անձամբ հանձնելու է կենտրոնի աշխատակցին: Առանց փաթեթների պարունակությունը նայելու կատարել են Սմբատի ասածը, որից հետո մոտեցել են մեկ այլ պատուհանի, տվել են մատնահետքերը և հեռացել: Կենտրոնում տեղեկացել է, որ իրենց բոլոր փաստաթղթերն ուղարկվելու են ՀՀ-ում Լիտվայի դեսպանություն: Չի իմացել, թե, բացի իրենց տված փաստաթղթերից, արտոնագրերի ստացման համար Սմբատը որևէ այլ փաստաթղթեր ներկայացրել է, թե` ոչ: 2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Սմբատի կանչով ամուսնու հետ գնացել են կենտրոն, որտեղից ստացել են ՀՀ քաղաքացիների իրենց անձնագրերը: Դրանցում եղել են <<Շենգենյան արտոնագրեր>>` հոկտեմբերի 29-ից մինչև նոյեմբերի 4-ը ժամկետով: Հանձնել են անձնագրերը Սմբատին` տոմսերը ձեռք բերելու համար: Որքանով տեղյակ է եղել, ավտոբուսով մեկնելու էին Վրաստան, այնտեղից էլ` ինքնաթիռով Ստամբուլ և Իսպանիա, սակայն մեկնումը ձախողվել է, քանի որ Սմբատը բռնվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից: Իսպանիա մեկնելու դեպքում Էդգարի հետ պարտադիր վերադառնալու էին Հայաստան, քանի որ իրականում մեկնելու էին` փառատոնին իր մասնակցության և ամուսիններով բժշկական հետազոտություն անցնելու համար: Էդգարից իմացել է, որ Սմբատի կողմից պահանջված 1474 եվրոն ամբողջությամբ տվել է նրան: Ուշադրություն չի դարձրել, թե <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>> կատարված երկու այցելությունների ժամանակ, բացի իրենից ու ամուսնուց, Սմբատի հետ այլ անձինք եղել են, թե` ոչ: Իրեն ներկայացված` Սմբատ Վահրամի Հարությունյանի անվամբ թիվ AK 0492792 ՀՀ քաղաքացու անձնագրում պատկերված անձը հանդիսացել է <<Էրզրում>> պարային համույթի ղեկավար Սմբատը, իսկ Հարություն Յուրիկի Քոչարյանի անվամբ թիվ AM 0249860 ՀՀ քաղաքացու անձնագրում պատկերված անձին չի ճանաչել, նրան երբևէ չի տեսել:

Վկա Ստեփան Հակոբյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ հարազատ քույրը` Հասմիկ Հակոբյանը, շուրջ 10 տարի է բնակվում է Չեխիայի Հանրապետության Բռնո քաղաքում: Քանի որ Հայաստանում չի ունեցել աշխատանք, որոշել է մեկնել քրոջ մոտ մշտական բնակության: 2015 թվականի հուլիս-օգոստոս ամիսներին արտոնագրի ստացման հարցով դիմել է ՀՀ-ում Լեհաստանի դեսպանություն, սակայն մերժվել է, ուստի ստիպված է եղել փնտրել այլ ուղիներ` Եվրոպա մեկնելու, այնտեղ բնակվելու և աշխատանքի հնարավորություն ստանալու համար: Այդ նպատակով շրջապատից հետաքրքրվել է, թե որ ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը կարող է իրեն օգնել <<Շենգենյան արտոնագիր>> ստանալու հարցում: Մոտավորապես 2015 թվականի օգոստոս ամսին ընկերոջից` Էդգարից, իմացել է պարային խմբի մասին, որն առաջիկա ամիսներին մեկնելու է մրցույթի Իսպանիայի Ալիկանտե քաղաք: Էդգարը նշել է, որ համույթի հետ Իսպանիա մեկնելու հարցով ինքը կարող է խոսել գեղարվեստական ղեկավար Սմբատ Հարությունյանի հետ, և տվել է նրա 098-80-07-70 հեռախոսահամարը: Էդգարը ֆուտբոլիստ է, իսկ նրա կինը` Ռուզաննան, պարել է այդ համույթում, որը կոչվել է <<Էրզրում>>: Նրանք նույնպես մեկնելու էին համույթի հետ, քանի որ, ըստ Էդգարի, նրա կինը մասնակցելու էր մրցույթին, բացի այդ, Իսպանիայում ամուսիններով անցնելու էին բժշկական հետազոտություն, որից հետո վերադառնալու էին Հայաստան: Էդգարն օգտագործել է 094-46-00-27 հեռախոսահամարը: Այնուամենայնիվ, Էդգարը տեղյակ չի եղել, թե արդյոք հետագայում կապվել է Սմբատի հետ, թե` ոչ: Որոշ ժամանակ անց իր 094-57-31-31 հեռախոսահամարից զանգահարել է Սմբատին, հայտնել է, որ նրա հեռախոսահամարն իրեն տվել է Էդգարը, որից հետո պայմանավորվել են հանդիպել Երևան քաղաքի թիվ 156 դպրոցում: Հանդիպմանը Սմբատին տեղեկացրել է քրոջ մոտ Չեխիա հիմնական բնակության մեկնելու իր մտադրության մասին ու հետաքրքրվել է, թէ արդյոք կարող է մեկնել Եվրոպա Սմբատի համույթի հետ: Սմբատը պատասխանել է, որ 2.000 եվրոյի դիմաց կարող է իրեն ընդգրկել համույթի ցուցակում և տանել Իսպանիա: Նա նշել է, որ այդ գումարից 700 եվրոն տալու է նախապես, իսկ մնացած 1.300 եվրոն` արտոնագիրը ստանալուց հետո: Բացի այդ, պահանջել է տրամադրել իր ծննդյան և ծնողների ամուսնության վկայականների, անձնագրի, զինվորական գրքույկի և աշխատանքի վայրից տեղեկանքների լուսապատճենները: Համաձայնել է Սմբատի առաջարկին, պայմանավորվել են հանդիպել պահանջված փաստաթղթերը հավաքելուց հետո: Մի քանի օրվա ընթացքում հավաքել է Սմբատի կողմից նշված փաստաթղթերը, բացի աշխատանքի վայրից տեղեկանքից, քանի որ չի ունեցել աշխատանք: Իր կողմից հավաքված բոլոր փաստաթղթերը եղել են իսկական ու որևէ կեղծիքներ չեն պարունակել: Սմբատին կրկին հանդիպել է թիվ 156 դպրոցում և տվել է հավաքված փաստաթղթերն ու 500 եվրո գումար: Տեղեկացրել է Սմբատին, որ աշխատանք չունենալու պատճառով չի կարողացել նրան ներկայացնել աշխատանքի վայրից տեղեկանք, ինչին նա պատասխանել է, որ կկարգավորի այդ հարցը: Մի քանի օր անց Սմբատը զանգահարել է իրեն, խնդրել է մոտենալ դպրոց և հանդիպել նրան: Կատարել է Սմբատի խնդրանքը, հանդիպման ժամանակ նա իրեն տվել է իր իսկ հավաքած փաստաթղթերը` խնդրելով դրանք տալ թարգմանության և թարգմանություններով հանդերձ վերադարձնել: Սմբատը տեղեկացրել է, որ դպրոցի մոտակայքում եղել է թարգմանչական գրասենյակ, բացատրել է տեղը: Փաստաթղթերը թարգմանության հանձնելիս նկատել է, որ դրանցում, բացի իր հավաքածներից, եղել է նաև մեկ տեղեկանք, որի համաձայն, իբրև թե աշխատել է <<Արմեն Դարմոյան>> ընկերությունում, իր հիշելով, ապրանքագետի պաշտոնում: Այդ ընկերությունում իրականում երբևէ չի աշխատել, Արմեն Դարմոյան տվյալներով անձի մասին երբևէ չի լսել ու չի ճանաչել: Մի քանի ժամից բոլոր փաստաթղթերը և դրանց անգլերեն թարգմանությունները վերցրել է գրասենյակից ու հանձնել է Սմբատին` միաժամանակ նրան տալով 200 եվրոյի չափով կանխավճարի մնացորդը, որը, նրա ասելով, եղել է հյուրանոցի ամրագրման գումարը: Աշխատանքի վայրից տեղեկանքի մասին Սմբատին ոչինչ չի հարցրել` մտավախություն ունենալով, որ այդ պատճառով նա կարող է մերժել իր մեկնումը կազմակերպելու հարցում: Սմբատը նույնպես ոչինչ չի հայտնել այդ տեղեկանքի մասին: Մոտավորապես 7-10 օր անց Սմբատի կանչով կրկին գնացել է թիվ 156 դպրոց, նա իրեն հրավիրել է մարզադահլիճ, որտեղ եղել են 12-13 հոգի: Սմբատը հայտարարել է, որ մեկնելու են Իսպանիա <<Էրզրում>> պարային համույթի հետ, իսկ դեսպանությունում հարցեր առաջանալու դեպքում պետք է պատասխանեն, որ պարողներ են և պարային փառատոնի ավարտից հետո վերադառնալու են Հայաստան: Որքանով հասկացել է, ներկաների մեծամասնությունը նույնպես հաճախորդներ են եղել, իսկ մնացած 2-3 հոգին` Սմբատի գործընկերները: Բացի Սմբատից, ներկաներից ոչ ոքի չի ճանաչել, իսկ Էդգարը և նրա կինն այդ հանդիպմանը ներկա չեն գտնվել: Այդ հանդիպումից այլ մանրամասներ չի հիշում: Շուրջ մեկ շաբաթ անց, մոտավորապես հոկտեմբերի կեսին Սմբատը զանգահարել է իրեն և խնդրել է հաջորդ օրը ներկայանալ Երևանի Սախարովի հրապարակում գործող <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>>: Նշանակված ժամին այցելել է կենտրոն, հանդիպել է Սմբատին, ով իրեն տվել է ծրար և տեղեկացրել, որ դրանում եղել են իր փաստաթղթերը և թարգմանությունները: Առանց ծրարի պարունակությունը նայելու, այն և ՀՀ քաղաքացու իր անձնագիրը հանձնել է պատուհանի հետևում նստած կենտրոնի աշխատակցին, որից հետո մոտեցել է մեկ այլ պատուհանի և տվել է մատնահետքերը: Այդ այցելության ժամանակ տեսել է այն բոլոր անձանց, ովքեր ներկա են եղել մարզադահլիճում տեղի ունեցած հանդիպմանը, և որպես արտոնագրի արժեք կենտրոնում վճարել է 57 եվրո գումար, որը նույնպես ներառված է եղել Սմբատի հետ պայմանավորված 2.000 եվրոյի մեջ: Սմբատի զանգով 2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ին նորից այցելել է կենտրոն, ստացել է անձնագիրը, որում առկա է եղել հոկտեմբերի 29-ից մինչև նոյեմբերի 4-ը ժամկետով <<Շենգենյան արտոնագիր>>: Այնուհետև անձնագիրը տվել է Սմբատին` տոմսերի ձեռք բերման համար: Ըստ Սմբատի, հոկտեմբերի 29-ին բոլորով մեկնելու էին Վրաստանի Թբիլիսի քաղաք և Թբիլիսի-Ստամբուլ-Բարսելոնա չվերթով ժամանելու էին Իսպանիա, սակայն մեկնումը չի հաջողվել, նույն օրն իմացել է, որ Սմբատին բռնել են ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցները: Մնացորդ 1250 եվրոն Սմբատին տալու էր հոկտեմբերի 29-ին: <<Էրզրում>> համույթի հետ իրականում որևէ առնչություն չի ունեցել: Իրեն ներկայացված` Սմբատ Վահրամի Հարությունյանի անվամբ թիվ AK 0492792 ՀՀ քաղաքացու անձնագրում պատկերված անձը հանդիսացել է <<Էրզրում>> պարային համույթի ղեկավար Սմբատը, իսկ Հարություն Յուրիկի Քոչարյանի անվամբ թիվ AM 0249860 ՀՀ քաղաքացու անձնագրում պատկերված անձին անձամբ չի ճանաչել, սակայն <<Վիզաների աջակցման կենտրոն>> կատարված երկու այցելությունների ժամանակ նրան տեսել է Սմբատի հետ: Չի իմացել, թե այդ անձն իրենց մեկնման գործում որևէ դերակատարություն ունեցել է, թե` ոչ, չի հիշել նաև, թե մարզադահլիճում տեղի ունեցած հանդիպմանը նա արդյոք ներկա է եղել:
Հատոր 1, գ.թ. 152-156

Վկա Նաիրա Զաքարյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ամուսնացած է, ունի երեք զավակ` 1 դուստր և երկու որդի: Դուստրը` Արաքսյա Վահանի Զաքարյանը, ծնված 1986թ., ամուսնացած է և մոտավորապես 2012 թվականից բնակվում է Նիդերլանդներում: Ավագ որդին` Գարեգին Զաքարյանը, ծնված 1987թ., մանկուց հաշմանդամ է եղել, ստացել է 1-ին կարգի հաշմանդամության կարգ և ունեցել է պարալիզային հիվանդություն: Երեխան դեո մանուկ է եղել, երբ ինքը մտադրված է եղել նրան տանել Եվրոպա, հատկապես Գերմանիա` այնտեղ նրա բուժումր կազմակերպելու և բնակվելու համար: Իր ու որդու` Եվրոպա մեկնելու հարցը կազմակերպելու համար ծանոթների շրջանում հարցուփորձ է արել, թե ով կարող է օգնել շենգենյան արտոնագիր ստանալու հարցում, և 2014 թվականի աշնանն իրեն տվել են Արմեն Դարմոյանի տվյալներ և 094-43-01-01 հեռախոսահամարը, ասել են, որ նա կազմակերպում է հիվանդ անձանց համար շենգենյան արտոնագրերի ձեռքբերումը: 2015 թվականին, իր հիշելով, ապրիլ ամսին, Արմենին զանգահարել և նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Գումի շուկայի տարածքում, ուր նա եկել է միայնակ: Ներկայացրել է, որ ունի հիվանդ երեխա, որ ցանկացել են մեկնել Եվրոպա` այնտեղ որդուն բուժելու և այնուհետև բնակվելու համար: Մասնավորապես, Արմենին ասել է, որ դուստրը բնակվում է Նիդերլանդներում: Արմենն ասել է, որ իր և որդու համար ձեռք է բերելու շենգենյան արտոնագրեր և տանելու է Եվրոպա, ինչի դիմաց պահանջել է 4.000-ական եվրո գումար, ընդհանուր` 8.000 եվրո: Նա նշել է նաև, որ դեսպանություն են գնալու, սակայն թե որ դեսպանություն, չի իմացել, կարծել է, որ Արմենը <<գործ անողն>> է եղել և ավելի լավ է իմացել, թե որ դեսպանության միջոցով կազմակերպել: Արմենին տեղեկացրել է, որ նախկինում մերժում է ստացել: Արմենը հայտնել է, որ նրան պետք է տան իր և որդու անձնագրերը և արտոնագրերը պատրաստ են լինելու 1 ամսվա րնթացքում: Ակզբից պայմանավորվել են, որ գումարր վերջում է տրվելու: Այդ ժամանակ Արմենին տվել է իր ու որդու անձնագրերը: Այնուհետհ, խոստացված ժամկետը ձգձգվել է: Արմենը պատճառաբանել է, որ ձգձգման պատճառը որդու հաշմանդամ լինելն է եղել: Անձնագրերը տալուց շուրջ 1 ամիս անց Արմենը խնդրել է նրան տալ գումարի մի մասը, և ինքը տվել է 3.500 եվրո: Նա այդպես էլ իրենց դեսպանություն չի տարել և 2015 թվականի հոկտեմբեր ամսին այցելել է իրենց բնակարան և ցույց է տվել իր ու որդու անձնագրերը, որոնցում փակցված են եղել շենգենյան վիզաներ: Այդ ժամանակ նրան տվել է գումարի մնացած մասը` 4.500 եվրոն, սակայն անձնագրերը չի վերադարձրել և պահել նրա մոտ: Արմենն ասել է, որ արտոնագրերը ձեռք է բերել Մոսկվա քաղաքում: Միասին գնացել են Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայում գտնվող տոմսարկղ, Արմենն այնտեղ թողել է անձնագրերը` տոմսերը ձևակերպելու համար: Արմենը նրա համար նույնպես տոմս է գնել: Մեկնելուց մի քանի օր առաջ Արմենը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ 2015 թվականի հոկտեմբերի 29-ին մեկնելու են Երևան-Աթենք-Պրահա չվերթով: Հոկտեմբերի 28-ի լույս 29-ի գիշերը ամուսնու, որդու և հարևան Վարդան Գեորգիի Մկրտչյանի հետ գնացել են Երևանի <<Զվարթնոց>> օդանավակայան, որտեղ արդեն սպասել է Արմենը: Նա նախապես իրենց մեկ այլ հեռախոսահամար է տվել` օդանավակայան հասնելուն պես դրանով նրան զանգահարելու համար, սակայն այդ համարը չի հիշել: Նախապես ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, Արմենն իրենց անձամբ ուղեկցելու էր Եվրոպա: Մեկնելու էին Դյուսելդորֆ, որտեղ իրենց դիմավորելու էր դուստրը: <<Զվարթնոց>> օդանավակայանում որդու հետ մոտեցել են սահմանային գոտուն, որտեղ իրենց անձնագրերը զննող սահմանապահը, ինչ-որ բան կասկածելով փաստաղթղերում, վերցրել է դրանք և դուրս եկել խցիկից, իսկ քիչ անց վերադարձել է և հետ տվել իրենց: Արմենն իրենցից անկախ նույն չվերթով մեկնել է Աթենք: Միայն օդանավում հանդիպել են նրա հետ: Հասել են Աթենք, այնտեղի սահմանապահներն ուսումնասիրել են իր ու որդու անձնագրերում փակցված վիզաները և անմիջապես ասել, որ դրանք կեղծ են, որից հետո իրենց տարել են առանձին սենյակ: Արմենն ընդհանրապես չի մոտեցել իրենց ու չի հետաքրքրվել խնդրով: Այդ ժամանակ հասկացել է, որ վիզաները կեղծ են, մինչ այդ վիզաների կեղծ լինելու մասին չի իմացել: Արմենի տված երկրորդ հեոախոսահամարն իր բջջային հեռախոսից այդ պահին ջնջել է` մտավախություն ունենալով, որ այն կարող է հայտնի դառնալ տեղի իրավապահ մարմիններին, իսկ քանի որ Արմենը հայ է, չի ուզել նրան վատություն անել, որ նրան չբռնեն կեղծիքի համար: Ինչևէ, սահմանապահներն իրենց տեղեկացրել են, որ անձնագրերում առկա արտոնագրերը կեղծ են, և արգելել են իրենց հետագա թռիչքը: Անձնագրերն իրենցից վերցրել են և հետագայում չեն վերադարձրել: 2015 թվականի նոյեմբերի 4-ին իրենց արտաքսել են ՀՀ: Աթենքում իրենց բռնվելուց հետո դուստրը հեռախոսազրույց է ունեցել Արմենի հետ, ով վերցված 8.000 եվրո գումարը վերադարձրել է ամուսնուն Երևանում: Աթենքում բնակվել են օդանավակայանի ոստիկանության բաժնում: Բռնվելու պահին և Աթենքում գտնվելու ամբողջ ընթացքում Արմենն իրեն չի զանգահարել և չի խոսել, թեև ունեցել է իր բջջային հեռախոսահամարը, որը ռոումինգի շնորհիվ հասանելի է եղել: Հայաստան վերադառնալուց հետո Արմենն իրեն բազմիցս զանգահարել է, սակայն չի պատասխանել, այդ ժամանակ արդեն գումարը վերադարձված է եղել ամուսնուն: Ավելի ուշ Արմենը եկել է իրենց տուն և արդարացել է, թե իբր չի իմացել, որ արտոնագրերը կեղծ են եղել: Եվրոպա մեկնելիս իր ճամպրուկը հաշվառված է եղել Արմենի անվամբ, և իրենց արտաքսելուց շուրջ մեկ ամիս հետո ամուսինը նրանից վերցրել է այդ ճամպրուկը: Արտոնագրերի ձեռք բերման համար Արմենն իրենից վերցրել է միայն իր ու որդու անձնագրերը և լուսանկարները, այլ փաստաթղթեր չի պահանջել: Տեղյակ չի եղել, թե Արմենը կոնկրետ ում միջոցով և ինչ եղանակով է ձեռք բերել արտոնագրերը: Ի սկզբանե, Արմենի հետ պայմանավորվել են, որ նա հետագայում Եվրոպա է ուղարկելու նաև ամուսնուն և կրտսեր որդուն:
Հատոր 3, գ.թ. 31-34

Ինչ վերաբերում է վկա Նաիրա Զաքարյանի նախաքննական ցուցմունքն անթույլատրելի ապացույց ճանաչելու և ապացույցների շարքից հանելու մասին պաշտպանական կողմի միջնորդությանը այն պատճառաբանությամբ, որ խախտվել է Արմեն Դարմոյանի հակընդդեմ հարցման իրավունքը, ապա դատարանը փաստում է, որ վկա Նաիրա Զաքարյանի նախաքննության փուլի ցուցմունքը ձեռք է բերվել օրենքով սահմանված քրեադատավարական կարգի պահպանմամբ, չի հակասում դատաքննությամբ հետազոտված մյուս ապացույցներին, այն միակ և վճռորոշ ապացույցը չէ, քանի որ Արմեն Դարմոյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է նաև վկա Վահան Զաքարյանի ցուցմունքով, Հունաստանի Հանրապետության ոստիկանության անվտանգության վարչության Աթենք քաղաքի միջազգային օդանավակայանի հսկիչ անցագրային կետից ստացված գրություններով, նստեցման կտրոններով, Ա.Դարմոյանի և Ն.Զաքարյանի հեռախոսազանգերի վերծանումներով, Արմեն Սերյոժայի Դարմոյանի, Նաիրա Սեդրակի Զաքարյանի և Գարեգին Վահանի Զաքարյանի սահմանահատումների վերաբերյալ` սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական համակարգում եղած պատմությամբ, Ն.Զաքարյանի և Գ.Զաքարյանի <<Շենգենյան համաձայնության>> պետություններ մուտք գործելու կեղծ արտոնագրերով, դատափաստաթղթաբանական փորձագետի եզրակացությամբ:

Վկա Վահան Զաքարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ որդին` Գարեգին Զաքարյանը, տառապում է մանկական ուղեղային կաթվածով: Երկար տարիներ Հայաստանում նրան փորձել են բուժել, սակայն որևէ դրական արդյունք չի եղել: Կինը` Նաիրա Զաքարյանը, վաղուց որոշել է մեկնել, մասնավորապես, Գերմանիա` այնտեղ բնակություն հաստատելու և բուժումն ապահովելու համար: Ի սկզբանե, դեմ է եղել Նաիրայի այդ նախաձեռնությանը և նախընտրել է ընտանիքով շարունակել բնակվել Հայաստանում: Այնուամենայնիվ, սեփական նախաձեռնությամբ Նաիրան դիմել է Արմեն անունով մի անձի` Նաիրայի և որդու համար <<Շենգենյան համաձայնության>> երկրների մուտքի արտոնագրեր ստանալու և նրանց անձամբ Գերմանիա ուղեկցելու նպատակով: Նաիրան է իրեն ասել այդ մասին, սակայն բավականին ուշ, երբ վիզաների ստացման գործն արդեն ընթացքում է եղել: Այդ հանգամանքի մասին իմացել է մոտավորապես 2015 թվականի սեպտեմբեր ամսին: Քանի որ Եվրոպա մեկնելու հարցում ինքն ու կինը սկզբունքորեն տարակարծիք են եղել, ուստի նա իրեն շատ քիչ է պատմել այդ գործընթացի կազմակերպման մասին: Նաիրայից իմացել է նաև, որ իր և Գարեգինի մեկնման ամբողջ գործընթացն արժենալու է 8.000 եվրո, յուրաքանչյուրի համար` 4.000 եվրո: Գումարի առումով օգնել է Նաիրային, բացի այդ, Նիդերլանդներում բնակվող իրենց դուստրը` Արաքսյան, ինչպես նաև Գերմանիայում բնակվող Նաիրայի քույրը` Արմինեն, նույնպես գումարով օգնել են կնոջը` 8.000 եվրոն հավաքելու համար: Անձամբ Արմենին տեսել է մի քանի անգամ: Առաջին անգամ Արմենին տեսել է, երբ Նաիրայի հետ հանդիպել են նրան Երևանի Տիգրան Մեծ պողոտայում: Այդ ժամանակ Արմենը տեղեկացրել է, որ վիզաների ստացումն ընթացքում է եղել, ամեն ինչ կարգին է լինելու: Տվյալ հանդիպումից այլ մանրամասներ չի հիշել: 2015 թվականի հոկտեմբերին կինը տեղեկացրել է, որ Արմենը ստացել է նրա և Գարեգինի համար շենգենյան վիզաները և առաջիկայում Արմենի հետ մեկնելու են Երևան-Աթենք-Պրահա չվերթով, արդեն ձեռք են բերել տոմսերը: Որևէ դերակատարություն կամ մասնակցություն չի ունեցել ո΄չ տոմսերի գնման, ո΄չ էլ Արմենի հետ որևէ պայմանավորվածության ձեռք բերման հարցում: Արմենի հետ բոլոր պայմանավորվածությունները Նաիրան ձեռք է բերել անձամբ, այն էլ իր կամքին հակառակ, առանց իր կարծիքը հաշվի առնելու: Ավելին, բացարձակապես անտեղյակ է եղել, թե Նաիրան ինչպես կամ ումից է իմացել Արմենի մասին, ինչպես ու որտեղից է Արմենը ստացել Նաիրայի և Գարեգինի շենգենյան վիզաները և արդյոք այլ անձինք, բացի Արմենից, այդ գործընթացում ներգրավված եղել են, թե` ոչ: Հաջորդ անգամ Արմենին տեսել է արդեն 2015 թվականի հոկտեմբերի վերջին, ստույգ ամսաթիվը չի հիշել, մեկնման օրը: Դեպքը եղել է <<Զվարթնոց>> օդանավակայանում, ուր մեկնել է Նաիրայի և Գարեգինի հետ` նրանց ճանապարհելու համար: Չի մտաբերել, թե, բացի իրենից, այլ մարդիկ կնոջն ու որդուն ճանապարհելու համար օդանավակայան եկել են, թե` ոչ: Օդանավակայանում հանդիպել են Արմենին: Նա Նաիրայից ու Գարեգինից առանձին մտել է ավիացիոն գոտի, որից հետո կին ու որդին իրեն հրաժեշտ են տվել ու նույնպես գնացել են անհրաժեշտ ստուգումներն անցնելու: Մեկնելուց հետո մոտավորապես մեկ շաբաթ անորոշ վիճակ է եղել, քանի որ որևէ լուրեր չի ունեցել Նաիրայից ու Գարեգինից, նրանց հաջորդ անգամ տեսել է, երբ Հունաստանից արտաքսել են Հայաստան: Արտաքսման պատճառի մասին Նաիրան պատմել է, որ, հավանաբար, նրանց շենգենյան վիզաները կեղծ են եղել: Ամեն դեպքում, այլ խնդիր չէր կարող լինել: Արտաքսումից հետո Արմենը կապվել է Նաիրայի հետ և խնդրել է ներողամիտ լինել` միաժամանակ խոստանալով, որ շուտով վերադարձնելու է գումարը: Որոշ ժամանակ անց Արմենն իրականում իրեն վերադարձրել է 8.000 եվրոն ամբողջությամբ: Գումարի հետևից գնացել է ինքը, քանի որ Նաիրան խնամել է Գարեգինին: Արմենին տեսնելու դեպքում կճանաչի: 2016 թվականի փետրվարի վերջին Նաիրան ու Գարեգինը մեկնել են Եվրոպա: Իր իմանալով, նրանք գտնվել են Գերմանիայում` փախստականների ճամբարում: Նրանց այս մեկնման և վիզաների ստացման մասին ոչինչ չի իմացել, սակայն Արմենն այլևս կապ չի ունեցել: Պարզապես ճանապարհել է Նաիրային ու Գարեգինին օդանավակայանից: Որքանով հիշել է, նրանք մեկնել են Չեխիա: Իրեն ներկայացված` Արմեն Սերյոժայի Դարմոյանի անվամբ թիվ BA1360007 ՀՀ քաղաքացու անձնագրային տվյալներով փաստաթղթում պատկերված անձը հանդիսացել է ցուցմունքում նշված Արմենը, ով 2015 թվականին ստացել է կնոջ ու որդու համար շենգենյան վիզաները և ուղեկցել է նրանց Եվրոպա: Նաիրա և Գարեգին Զաքարյանների համար <<Շենգենյան համաձայնության>> երկրների մուտքի արտոնագրերի ստացման հետ ՌԴ Մոսկվա քաղաքի տուրիստական գործակալություններից մեկի աշխատակից կամ սեփականատեր Բոգդան անունով անձի կամ նրա քույր Նատալիայի հնարավոր առնչության մասին ոչինչ չի իմացել, կնոջ ու որդու` Եվրոպա մեկնելու կապակցությամբ Բոգդան կամ Նատալիա անուններ երբևէ չի լսել: Որպես Նաիրայի ու Գարեգինի համար վիզաների ստացման գործընթացով զբաղվող և նրանց Եվրոպա ուղեկցող անձի ճանաչել է միայն Արմենին:

Ամբաստանյալներին վերագրվող արարքները հիմնավորվել են նաև դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.

Իրեղեն ապացույց ճանաչված` Նաիրա Սեդրակի Զաքարյանի թիվ BA2324806 ՀՀ քաղաքացու անձնագրով, դրա 14-րդ էջում առկա` <<Շենգենյան համաձայնության>> պետություններ մուտք գործելու թիվ 009893884 կեղծ արտոնագրով, ինչպես նաև Գարեգին Վահանի Զաքարյանի թիվ AN0490725 ՀՀ քաղաքացու անձնագրով և դրա 9-րդ էջում առկա` <<Շենգենյան համաձայնության>> պետություններ մուտք գործելու թիվ 009893885 կեղծ արտոնագրով:
Հատոր 5, գ.թ. 40-41

Իրեղեն ապացույց ճանաչված` <<Էրզրում>> մանկապատանեկան պարային համույթի մասնակիցների ցուցակում ձևականորեն ընդգրկված, դրա գործունեության հետ իրականում որևէ առնչություն չունեցող ՀՀ ներքոհիշյալ 18 քաղաքացիների անձնագրերով և դրանցում փակցված` 2015 թվականի հոկտեմբերի 29-ից մինչև նոյեմբերի 4-ը վավեր <<Շենգենյան համաձայնության>> պետություններ մուտք գործելու արտոնագրերով, որոնք տրվել են ՀՀ-ում Լիտվայի Հանրապետության դեսպանության կողմից, կեղծ տեղեկություններ պարունակող կեղծ փաստաթղթերի ներկայացման արդյունքում.

- Արթուր Աշոտի Ավոյանի թիվ BA 2086041 անձնագրով,

- Լիլիթ Սամվելի Հարությունյանի թիվ AK 0303877 անձնագրով,

- Վանիկ Հրաչիկի Ավոյանի թիվ AM 0227043 անձնագրով,

- Նաիրա Նշանի Հովագիմյանի թիվ BA 2461750 անձնագրով,

- Հրաչ Վանիկի Ավոյանի թիվ AP 0383251 անձնագրով,

- Սևակ Վրույրի Շահվերդյանի թիվ BA 2151552 անձնագրով,

- Աննա Գևորգի Մինասյանի թիվ AK 0387115 անձնագրով,

- Մավրիկ Աղասու Հայրապետյանի թիվ AN 0790666 անձնագրով,

- Սամվել Արմենի Դարմոյանի թիվ AP 0443333 անձնագրով,

- Վարդուշ Գրիգորի Ֆարիշյանի թիվ AN 0543983 անձնագրով,

- Արմինե Աշոտի Ղազարյանի թիվ AN 0614193 անձնագրով,

- Գարեգին Արզումանի Խաչատրյանի թիվ AH 0692796 անձնագրով,

- Ռուզաննա Ներսեսի Վարդանյանի թիվ AM 0774171 անձնագրով,

- Սոֆյա Հենրիկի Արշակյանի թիվ AN 0409776 անձնագրով,

- Սոնա Սարգսի Թովմասյանի թիվ AP 0262671 անձնագրով,

- Էդգար Հովիկի Կիրակոսյանի թիվ AN 0473195 անձնագրով,

- Ռուզաննա Աշոտի Նավասարդյանի թիվ AM 0787345 անձնագրով,

- Ստեփան Հրաչի Հակոբյանի թիվ BA 2146376 անձնագրով:

Հատոր 5, գ.թ. 40-41

Ապացույց ճանաչված` ՀՀ մշակույթի նախարարությունից ստացված` Երևան քաղաքի թիվ 156 դպրոցի տնօրեն Անժելա Սուրենի Խաչատրյանի ստորագրությամբ ու կնիքով վավերացված, ՀՀ մշակույթի նախարարին ուղղված 13.10.2015թ. թիվ 81 գրության օրինակով, որով ներկայացվել է <<Էրզրում>> պարային համույթի, հայտնվել է Իսպանիայի Թագավորության Ալիկանտե քաղաքում 2015 թվականի հոկտեմբերի 30-ից մինչև նոյեմբերի 4-ը կայանալիք փառատոնին մասնակցելու վերաբերյալ հրավերք ստանալու մասին, ինչպես նաև խնդրվել է նախարարության աջակցությունը և միջնորդությունը` Իսպանիայի Թագավորության մուտքի թույլտվություն ստանալու համար: Ըստ բովանդակության, գրությանը կից ներկայացվել են անհրաժեշտ փաստաթղթերը, փառատոնի մասնակիցների ցուցակը:
Հատոր 1, գ.թ. 48-49

Ապացույց ճանաչված` ՀՀ մշակույթի նախարարությունից ստացված` Երևան քաղաքի թիվ 156 դպրոցի տվյալներով կազմված ձևաթղթով` 37 անձի տվյալներից բաղկացած ցուցակի օրինակով, որում ներառվել են նաև համույթի հետ կապ չունեցող ՀՀ 18 քաղաքացիների տվյալները`

- Արթուր Աշոտի Ավոյանը, ծնված 03.04.1986թ., անձնագիր` թիվ BA 2086041,
- նրա կինը` Լիլիթ Սամվելի Հարությունյանը, ծնված 08.05.1993թ., անձնագիր` թիվ AK 0303877,
- Վանիկ Հրաչիկի Ավոյանը, ծնված 26.12.1983թ., անձնագիր` թիվ AM 0227043,
- վերջինիս կինը` Նաիրա Նշանի Հովագիմյանը, ծնված 30.05.1987թ., անձնագիր` թիվ BA 2461750,
- Վ. Ավոյանի և Ն. Հովագիմյանի անչափահաս որդին` Հրաչ Վանիկի Ավոյանը, ծնված 09.03.2011թ., անձնագիր` թիվ AP 0383251,
- Սևակ Վրույրի Շահվերդյանը, ծնված 24.04.1983թ., անձնագիր` թիվ BA 2151552,
- վերջինիս կինը` Աննա Գևորգի Մինասյանը, ծնված 07.08.1993թ., անձնագիր` թիվ AK 0387115,
- անչափահաս Սամվել Արմենի Դարմոյանը, ծնված 30.06.1999թ., անձնագիր` թիվ AP 0443333,
- անչափահաս Մավրիկ Աղասու Հայրապետյանը, ծնված 23.07.1998թ., անձնագիր` թիվ AN 0790666:
- Էդգար Հովիկի Կիրակոսյանը, ծնված 02.12.1983թ., անձնագիր` թիվ AN 0473195,
- վերջինիս կինը` Ռուզաննա Աշոտի Նավասարդյանը, ծնված 15.06.1987թ., անձնագիր` թիվ AM 0787345,
- Ստեփան Հրաչի Հակոբյանը, ծնված 01.07.1991թ., անձնագիր` թիվ BA 2146376,
- Սոֆյա Հենրիկի Արշակյանը, ծնված 24.12.1972թ., անձնագիր` թիվ AN 0409776,
- վերջինիս անչափահաս դուստրը` Սոնա Սարգսի Թովմասյանը, ծնված 23.07.2007թ., անձնագիր` թիվ AP 0262671,
- Վարդուշ Գրիգորի Ֆարիշյանը, ծնված 27.10.1963թ., անձնագիր` թիվ AN 0543983,
- վերջինիս դուստրը` Արմինե Աշոտի Ղազարյանը, ծնված 27.11.1986թ., անձնագիր` թիվ AN 0614193,
- Գարեգին Արզումանի Խաչատրյանը, ծնված 27.01.1991թ., անձնագիր` թիվ AH 0692796,
- Ռուզաննա Ներսեսի Վարդանյանը, ծնված 22.03.1995թ., անձնագիր` թիվ AM 0774171:
Ընդ որում, հիշյալ անձանցից Վարդուշ Ֆարիշյանը նշված է եղել որպես հանդերձապահ, Սոֆյա Արշակյանը` որպես ուղեկցող, իսկ մնացած 16 հոգին` որպես պարողներ: Ցուցակը կազմված է թիվ 156 դպրոցի տնօրեն Ա. Խաչատրյանի անվամբ, կնիքով ու ստորագրությամբ հաստատված է <<Նիվել>> ասոցիացիայի նախագահ Է.Տ. Պերտայիի անունից:
Հատոր 1, գ.թ. 50-51

Ապացույց ճանաչված` ՀՀ մշակույթի նախարարությունից ստացված` <<Նիվել>> ասոցիացիայի նախագահ Պերտայիի կնիքով ու ստորագրությամբ կազմված, 10.10.2015թ. թվագրված ու թիվ 156 դպրոցի տնօրեն Անժելա Խաչատրյանին և <<Էրզրում>> պարային համույթի գեղարվեստական ղեկավար Սմբատ Հարությունյանին ուղղված նամակի օրինակով, որով հայտնվել է, որ քանի որ համույթի նախագծերի իրականացման ֆոնդերն ինքնաֆինանսավորմամբ են գոյանում, ինչպես նաև 2015 թվականի հուլիսի 5-ից 10-ը Իսպանիայի Բլանես քաղաքում տեղի ունեցած փառատոնի շրջանակներում համույթի գերազանց կատարումների կապակցությամբ ու համույթի պատմությանը ծանոթանալուց հետո փառատոնի կազմկոմիտեն որոշել է 18 տոկոս զեղչ անել համույթի համար: Նամակին կից, ըստ բովանդակության, ուղարկվել են փառատոնի մասնակցության փաստաթղթերը:
Հատոր 1, գ.թ. 52

Ապացույց ճանաչված` ՀՀ մշակույթի նախարարությունից ստացված` <<Նիվել>> ասոցիացիայի նախագահ Պերտայիի կնիքով ու ստորագրությամբ կազմված, 13.10.2015թ. թվագրված ու <<Էրզրում>> պարային համույթի տնօրեն Սմբատ Հարությունյանին ուղղված հրավերքի օրինակով, որով համույթի 37 մասնակիցները հրավիրվել են Իսպանիայի Ալիկանտե քաղաքում 2015 թվականի հոկտեմբերի 30-ից մինչև նոյեմբերի 4-ը կայանալիք <<Աշնանային ծաղիկներ>> խորագրով պարային փառատոնին: Հրավերքի համաձայն, դրան կից ուղարկվել է <<Էրզրում>> պարային համույթի մասնակիցների ճշտված ցանկը:
Հատոր 1, գ.թ. 53

Ապացույց ճանաչված` ՀՀ մշակույթի նախարարությունից ստացված` նախարարի տեղակալ Ա. Պողոսյանի կողմից ստորագրված` 2015 թվականի հոկտեմբերի 23-ի թիվ 05/4.7/5592-15 գրության օրինակով` ուղղված ՀՀ-ում Լիտվայի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպանին: Գրությամբ հայցվել է բարյացակամ աջակցություն ցուցաբերել <<Էրզրում>> համույթի 37 անդամներին` <<Շենգենյան համաձայնության>> պետությունների մուտքի արտոնագրեր տրամադրելու հարցում:
Հատոր 1, գ.թ. 54

Ապացույց ճանաչված` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` 2015 թվականի հոկտեմբերի 26-ի որոշման հիման վրա <<Էրզրում>> պարային համույթի գեղարվեստական ղեկավար Սմբատ Հարությունյանի նկատմամբ իրականացված` <<հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում>> օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման արդյունքում ստացված գաղտնալսման ձայնագրություններով` լազերային 1 սկավառակով, որոնց մի մասը վերաբերել է <<Էրզրում>> պարային համույթի իրական մասնակիցների և դրանում ձևականորեն ընդգրկված անձանց Իսպանիայի Թագավորություն մեկնելուն, իսկ մի մասը կենցաղային բնույթի է եղել: Ձայնագրություններով ամրագրվել է Սմբատ Հարությունյանի հեռախոսակապը Հարություն Քոչարյանի, Սամվել Մկրտչյանի և Արմեն Դարմոյանի հետ` հիմնականում համույթի` Իսպանիա մեկնելու առնչությամբ: Միաժամանակ, առկա գաղտնալսման ձայնագրություններից հստակ երևում է, որ <<Էրզրում>> մանկապատանեկան պարային համույթի` Իսպանիա մեկնող մասնակիցների ցուցակում ձևականորեն ընդգրկված անձանցից գաղտնալսվող ժամանակաշրջանում Սմբատ Հարությունյանը հեռախոսակապ է ունեցել միայն Էդգար Կիրակոսյանի և Ստեփան Հակոբյանի հետ:
Հատոր 1, գ.թ. 76

Նշված ապացույցի 14.02.2017թ.-18.05.2017թ. զննման արձանագրությամբ:
Հատոր 5, գ.թ. 151-211

Ապացույց ճանաչված` Սմբատ Հարությունյանի կողմից ներկայացված` <<Համար մեկ տուրիստական գործակալություն>> ՍՊ ընկերության դրամարկղային մուտքի օրդերի` 2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ի թիվ 13 անդորրագրով, որով ամրագրվել է, որ որպես ավիատոմսի վաճառքի գումար Սմբատ Հարությունյանից ստացվել է 2.995.875 ՀՀ դրամ գումար:
Քրեական գործին կից թիվ 1 ծրար

Ապացույց ճանաչված` Սմբատ Հարությունյանի կողմից ներկայացված` X03707297651 համարի, 200 եվրո արժեքով մեկ թղթադրամով, որը անօրինական միգրացիայի կազմակերպման համար Արմեն Դարմոյանից ստացված 13.000 եվրո գումարից է:
Քրեական գործին կից թիվ 1 ծրար

Ապացույց ճանաչված` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` 2016 թվականի հունիսի 16-ի որոշման հիման վրա <<ԱրմենՏել>> ՓԲ ընկերությունից ստացված` Էլվիրա Վլադիմիրի Եղիազարյանի կողմից օգտագործված 099-56-62-12 բջջային հեռախոսահամարով` 2015 թվականի օգոստոսի 1-ից մինչև հոկտեմբերի 28-ը ներառյալ ժամանակահատվածում կայացած մուտքային ու ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներով` լազերային 1 սկավառակով, որոնցով ամրագրվել է Էլվիրա Եղիազարյանի հեռախոսակապը Ռուբեն Սարգսյանի և Սոֆյա Արշակյանի հետ:
Հատոր 2, գ.թ. 153

Նշված ապացույցի 14.02.2017թ.-18.05.2017թ. զննման արձանագրությամբ:
Հատոր 5, գ.թ. 151-211

Ապացույց ճանաչված` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` 2017 թվականի հունվարի 11-ի որոշման հիման վրա <<Ղ-Տելեկոմ>> և <<ԱրմենՏել>> փակ բաժնետիրական, ինչպես նաև <<ՅուՔոմ>> սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերություններից ստացված` Սմբատ Հարությունյանի կողմից օգտագործված 098-80-07-70 և 098-98-98-60, Հարություն Քոչարյանի կողմից օգտագործված 077-42-87-34 և 091-42-87-34, Արմեն Դարմոյանի կողմից օգտագործված 094-43-01-01, ինչպես նաև Ռուբեն Սարգսյանի կողմից օգտագործված 055-40-40-80 և 093-40-40-80 հեռախոսահամարներով` 2015 թվականի օգոստոսի 1-ից մինչև հոկտեմբերի 28-ը ներառյալ ժամանակահատվածում կայացած մուտքային ու ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներով` լազերային 3 սկավառակներով, որոնցում արտացոլվել է Սմբատ Հարությունյանի, Հարություն Քոչարյանի, Սամվել Մկրտչյանի, Ռուբեն Սարգսյանի և Արմեն Դարմոյանի առկա հեռախոսակապը միմյանց միջև, ինչպես նաև թիվ 156 դպրոցի տնօրեն Անժելա Խաչատրյանի, իսպանական հեռախոսահամարների և <<Էրզրում>> համույթի ցուցակում ձևականորեն ընդգրկված անձանց հետ:
Հատոր 5, գ.թ. 165, 167, 169

Նշված ապացույցի 14.02.2017թ.-18.05.2017թ. զննման արձանագրությամբ:
Հատոր 5, գ.թ. 151-211

Ապացույց ճանաչված` Հունաստանի Հանրապետության ոստիկանության անվտանգության վարչության Աթենք քաղաքի միջազգային օդանավակայանի հսկիչ անցագրային կետից ստացված` թիվ 586-A/29-10-2015 գրության օրինակով, որով հայտնվել է, որ որպես Նաիրա Զաքարյան /ծնված 23.07.1961թ. ՀՀ-ում, ՀՀ քաղաքացի/ ներկայացած անձը 2015 թվականի հոկտեմբերի 29-ի Երևան-Աթենք թիվ A3 933 չվերթով ժամանել է Աթենք քաղաքի միջազգային օդանավակայան, նրա անձնագրում փակցված է եղել նրա կողմից ներկայացված` մուտքի թիվ 009893884 կեղծ արտոնագիրը: Ուղևորին մերժել են մուտք գործել Հունաստան, և փոխադրողը հրահանգավորվել է նրան հեռացնել Հունաստանի տարածքից թիվ A3 932 չվերթով, իսկ վերոհիշյալ փաստաթուղթը որպես ապացույց առգրավվել է:
Հատոր 3, գ.թ. 4

Ապացույց ճանաչված` Հունաստանի Հանրապետության քաղաքացու պաշտպանության նախարարության Հունաստանի ոստիկանության գլխավոր շտաբի Աթենք քաղաքի միջազգային օդանավակայանի ոստիկանության վարչության անվտանգության բաժնի` սահմանի վրա երկիր մուտք գործելու թիվ 586ա/29.10.2015 արգելանքի օրինակով, որով ամրագրվել է, որ Նաիրա Զաքարյանը /ծնված 23.07.1961թ. ՀՀ-ում, ՀՀ քաղաքացի, անձնագիր` թիվ BA2324806/, 2015 թվականի հոկտեմբերի 29-ի Երևան-Աթենք թիվ A3 933 չվերթով ժամանելով Աթենք քաղաքի միջազգային օդանավակայան, տեղեկացվել է այն մասին, որ կայացվել է անձի` երկիր մուտք գործելու արգելանքի վերաբերյալ որոշում այն պատճառով, որ անձնագրային ստուգման ժամանակ պարզվել է, որ նա ունեցել և օգտագործել է նրա անձնագրի 14-րդ էջում փակցված` մուտքի թիվ 009893884 կեղծ արտոնագիրը, որի կեղծ լինելը կայացել է դրա սկզբնական պատրաստման մեջ: Ըստ բովանդակության, արգելանքի վերաբերյալ որոշում կայացնելու համար մեջբերված հիմքերից ընտրված է` <<Դ` ներկայացրել է կեղծ, կեղծված մուտքի արտոնագիր>> հիմքը:
Հատոր 3, գ.թ. 8-9

Ապացույց ճանաչված` Հունաստանի Հանրապետության ոստիկանության անվտանգության վարչության Աթենք քաղաքի միջազգային օդանավակայանի հսկիչ անցագրային կետից ստացված` թիվ 586-B/29-10-2015 գրության օրինակով, որով հայտնվել է, որ որպես Գարեգին Զաքարյան /ծնված 30.04.1987թ. ՀՀ-ում, ՀՀ քաղաքացի, անձնագիր` թիվ AN0490725/ ներկայացած անձը 2015 թվականի հոկտեմբերի 29-ի Երևան-Աթենք թիվ A3 933 չվերթով ժամանել է Աթենք քաղաքի միջազգային օդանավակայան, նրա անձնագրում փակցված է եղել նրա կողմից ներկայացված` մուտքի թիվ 009893885 կեղծ արտոնագիրը: Ուղևորին մերժել են մուտք գործել Հունաստան, և փոխադրողը հրահանգավորվել է նրան հեռացնել Հունաստանի տարածքից թիվ A3 932 չվերթով, իսկ վերոհիշյալ փաստաթուղթը որպես ապացույց առգրավվել է:
Հատոր 3, գ.թ. 5

Ապացույց ճանաչված` Հունաստանի Հանրապետության քաղաքացու պաշտպանության նախարարության Հունաստանի ոստիկանության գլխավոր շտաբի Աթենք քաղաքի միջազգային օդանավակայանի ոստիկանության վարչության անվտանգության բաժնի` սահմանի վրա երկիր մուտք գործելու թիվ 586բ/29.10.2015 արգելանքի օրինակով, որով ամրագրվել է, որ Գարեգին Զաքարյանը /ծնված 30.04.1987թ. ՀՀ-ում, ՀՀ քաղաքացի, անձնագիր` թիվ AN0490725/, 2015 թվականի հոկտեմբերի 29-ի Երևան-Աթենք թիվ A3 933 չվերթով ժամանելով Աթենք քաղաքի միջազգային օդանավակայան, տեղեկացվել է այն մասին, որ կայացվել է անձի` երկիր մուտք գործելու արգելանքի վերաբերյալ որոշում այն պատճառով, որ անձնագրային ստուգման ժամանակ պարզվել է, որ նա ունեցել և օգտագործել է նրա անձնագրի 9-րդ էջում փակցված` մուտքի թիվ 009893885 կեղծ արտոնագիրը, որի կեղծ լինելը կայացել է դրա սկզբնական պատրաստման մեջ: Ըստ բովանդակության, արգելանքի վերաբերյալ որոշում կայացնելու համար մեջբերված հիմքերից ընտրված է` <<Դ` ներկայացրել է կեղծ, կեղծված մուտքի արտոնագիր>> հիմքը:
Հատոր 3, գ.թ. 6-7

Ապացույց ճանաչված` Նաիրա և Գարեգին Զաքարյանների նստեցման կտրոններով, ըստ որոնց, 2015 թվականի հոկտեմբերի 29-ի Երևան-Աթենք թիվ A3 933 չվերթն իրականացնող ինքնաթիռում նրանց հատկացված են եղել` համապատասխանաբար թիվ 14B և 14A նստատեղերը, իսկ նույն օրվա Աթենք-Պրահա թիվ A3 864 չվերթն իրականացնող ինքնաթիռում` թիվ 26F և 26E նստատեղերը: Հատկանշական է, որ Երևան-Աթենք թիվ A3 933 չվերթի նստեցման կտրոններն օգտագործված են:
Հատոր 3, գ.թ. 25

- Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` 2016 թվականի հունվարի 18-ի որոշման հիման վրա Արմեն Դարմոյանի բնակության վայրում` Արմավիրի մարզ, գ. Բաղրամյան, Շինարարների փողոց, տուն 49 հասցեում, 2016 թվականի հունվարի 21-ին կատարված խուզարկությամբ և դրա արդյունքում հայտնաբերված, ապացույց ճանաչված`
- ուղևոր Արթուր Ավոյանի անվամբ 2015 թվականի հոկտեմբերի 31-ի Բարսելոնա-Դյուսելդորֆ թիվ AB 8943 չվերթի տոմսի` 2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ի թիվ 5BTXJ8 հաստատված ամրագրումով,
- ուղևորներ Լիլիթ Հարությունյանի և Մավրիկ Հայրապետյանի անվամբ 2015 թվականի հոկտեմբերի 31-ի Բարսելոնա-Դյուսելդորֆ թիվ AB 8943 չվերթի տոմսերի` 2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ի թիվ 5BTXGI հաստատված ամրագրումներով,
- ուղևորներ Աննա Մինասյանի և Սևակ Շահվերդյանի անվամբ 2015 թվականի հոկտեմբերի 31-ի Բարսելոնա-Դյուսելդորֆ թիվ AB 8943 չվերթի տոմսերի` 2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ի թիվ 5BTT6B հաստատված ամրագրումներով,
- ուղևորներ Վանիկ Ավոյանի, Հրաչ Ավոյանի և Նաիրա Հովագիմյանի անվամբ 2015 թվականի հոկտեմբերի 30-ի Բարսելոնա-Փարիզ թիվ U2 3916 չվերթի տոմսերի` 2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ի թիվ 5BTWWR հաստատված ամրագրումներով:
Հատոր 3, գ.թ. 52-54, քրեական գործին կից թիվ 2 ծրար

Նշված ապացույցի 14.02.2017թ.-18.05.2017թ. զննման արձանագրությամբ:
Հատոր 5, գ.թ. 151-211

Ապացույց ճանաչված` Հունաստանի Հանրապետության ոստիկանության Աթենք քաղաքի միջազգային օդանավակայանի ոստիկանության բաժնի անձնագրային ստուգման գրասենյակի կողմից թիվ 4000/2/113/2641-i գործով 2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ուղարկված գրության օրինակով, որով ամրագրվել է, որ լաբորատոր հետազոտության արդյոնքում պարզվել է, որ թիվ AN0490725 ՀՀ քաղաքացու անձնագրում փակցված թիվ 009893885, ինչպես նաև թիվ BA2324806 ՀՀ քաղաքացու անձնագրում փակցված թիվ 009893884 Շենգենյան վավերացումները կեղծ են, ուստի անձնագրերն էլ, որոնցում փակցված են մուտքի կեղծ արտոնագրերը, համարվել են կեղծ: Նաիրա և Գարեգին Զաքարյանները 2015 թվականի հոկտեմբերի 29-ին թիվ A3 933 չվերթով ՀՀ-ից ժամանել են Հունաստանի Հանրապետություն և ներկայացրել են վերը նշված անձնագրերը: Տվյալ քաղաքացիները բնութագրվել են անցանկալի օտարերկրյա քաղաքացիներ և պարտադրվել են հեռանալ երկրից: Գրությանը կից ուղարկվել են թիվ AN0490725 ու թիվ BA2324806 ՀՀ քաղաքացիների անձնագրերը:
Հատոր 3, գ.թ. 62

Ապացույց ճանաչված` Արմեն Սերյոժայի Դարմոյանի, Նաիրա Սեդրակի Զաքարյանի և Գարեգին Վահանի Զաքարյանի սահմանահատումների վերաբերյալ` սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական համակարգում եղած պատմությամբ, համաձայն որի, նրանց ելքը ՀՀ-ից ձևակերպվել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 29-ին, ժամը 04:11-ին, թիվ A3 933 չվերթով: Ըստ նույն տվյալների, 2015 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Արմեն Դարմոյանը վերադարձել է ՀՀ Մոսկվա-Երևան թիվ SU 1864 չվերթով, իսկ Նաիրա և Գարեգին Զաքարյանների կողմից հիշյալ ժամանակահատվածում ՀՀ մուտք գործելու վերաբերյալ տվյալներ չկան:

Հատոր 4, գ.թ. 43-51, հատոր 5, գ.թ. 141-144, 145-147

Ապացույց ճանաչված` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` 2016 թվականի հունվարի 18-ի որոշման հիման վրա <<Ղ-Տելեկոմ>> և <<ԱրմենՏել>> փակ բաժնետիրական, ինչպես նաև <<ՅուՔոմ>> սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերություններից ստացված` Արմեն Դարմոյանի կողմից օգտագործված 094-43-01-01 և 094-22-52-22, ինչպես նաև Նաիրա Զաքարյանի կողմից օգտագործված 055-61-36-55, 099-61-36-55 և 077-60-51-10 հեռախոսահամարներով կայացած մուտքային ու ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներով` լազերային 3 սկավառակներով, որոնցով ամրագրվել է Արմեն Դարմոյանի փոխադարձ հեռախոսակապը Նաիրա Զաքարյանի, նրա ամուսնու` Վահան Զաքարյանի, ինչպես նաև Բոգդան Ռոյի հետ:
Հատոր 3, գ.թ. 71, 150, 199

Նշված ապացույցի 14.02.2017թ.-18.05.2017թ. զննման արձանագրությամբ:
Հատոր 5, գ.թ. 151-211

Դատափաստաթղթաբանական փորձագետի` 2016 թվականի մարտի 1-ի թիվ 16-0198 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված` Նաիրա Սեդրակի Զաքարյանի թիվ BA2324806 ՀՀ քաղաքացու անձնագրի 14-րդ էջում առկա 009893884 համարի և Գարեգին Վահանի Զաքարյանի թիվ AN0490725 ՀՀ քաղաքացու անձնագրի 9-րդ էջում առկա 009893885 համարի Շենգենյան համաձայնության երկրներ մուտք գործելու արտոնագրերի վերին միջնահատվածում <<VISADO>> գրառումը և հոլոգրամայի եզրահատվածներում առկա նախշապատկերները կատարված են տպարանային խորը տպագրական եղանակով, ինչն իր կատարման եղանակով համապատասխանում է ստանդարտ թողարկման Շենգենյան երկրներ մուտք գործելու արտոնագրի կատարման եղանակին, իսկ արտոնագրերի մնացած գրառումները և նախշապատկերները կատարված են համակարգչային գունավոր շիթային տպիչով և իրենց կատարման եղանակով և պաշտպանական հատկանիշների բացակայությամբ չեն համապատասխանում ստանդարտ թողարկման Շենգենյան երկրներ մուտք գործելու արտոնագրի կատարման եղանակին և պաշտպանական հատկանիշներին:
Արտոնագրերի վերին միջնահատվածում <<VISADO>> գրառումը և հոլոգրաման կտրված են այլ ստանդարտ թողարկման Շենգենյան երկրներ մուտք գործելու արտոնագրերից և փակցվել են 009893884 և 009893885 համարների արտոնագրերի վրա:
Հատոր 3, գ.թ. 207-209

Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Դատարանը, գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալներ Սմբատ Հարությունյանի, Հարություն Քոչարյանի մեղավորությունը` Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված կարգը խախտելով խմբի կողմից նախնական համաձայնությամբ, կեղծ փաստաթղթեր ներկայացնելով երկու և ավելի անձանց անօրինական միգրացիան կազմակերպելու մեջ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, և Արմեն Դարմոյանի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործություններ կատարելու մեջ, ապացուցված է:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե’ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:

Ամբաստանյալ Հարություն Քոչարյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ամուսնացած է: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա վատառողջ է` ունի շաքարային դիաբետ տիպ 2, նրա խնամքի տակ են գտնվում 2003 և 2014 թվականներին ծնված անչափահաս երկու երեխան, չաշխատող կինը, կենսաթոշակառու մայրը, ընտանիքի միակ կերակրողն է:
Ամբաստանյալ Սմբատ Հարությունյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ամուսնացած է, պարգևատրել է մի շարք պատվոգրերով: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարած արարքի համար, դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ:
Ամբաստանյալ Արմեն Դարմոյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ, ամուսնացած է: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նրա խնամքի տակ են գտնվում 2010 և 2014 թվականին ծնված երկու մանկահասակ երեխան:
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորել է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունըե (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալների կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանց կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունները կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Սմբատ Հարությունյանը և Հարություն Քոչարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Արմեն Դարմոյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման համար ենթակա են պատժի ազատազրկման ձևով: Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ նրանց նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում, չպետք է նշանակել, քանի որ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 1-ին մասի` գույքի բռնագրավումը դատապարտյալի սեփականությունը համարվող գույքը կամ դրա մի մասը հարկադրաբար և անհատույց վերցնելն է` ի սեփականություն պետության, իսկ տվյալ դեպքում հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պետությանը պատճառված գույքային վնաս առկա չէ: Դատարանը գտնում է նաև, ամբաստանյալներին որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու անհրաժեշտություն չկա, ուստի նրանց նկատմամբ նշված լրացուցիչ պատիժը նույնպես չպետք է նշանակել:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Սմբատ Հարությունյանի նկատմամբ նշանակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու նպատակահարմարության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանն ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 12.06.2007թ. ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ ՙվկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել՚: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ ՙՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ ՙպատիժը պայմանականորեն չկիարառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածում սահմանված իրադրություններն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը՚: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ ՙսոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել նաև մի շարք այլ որոշումներում: Մասնավորապես, Հ.Բաղդասարյանի վերաբերյալ գործով որոշմամբ արձանագրել է, որ ՙ/.../ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց իրական պատիժ նշանակելու ամբաստանյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին /…/՚:
Վերը նշված օրենսդրական կարգավորումներից և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումներից հետևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար անհրաժեշտ է դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատժատեսակն իրական կրելու: Ընդ որում, այդ համոզվածությունը պետք է հիմնված լինի գործի օբյեկտիվ տվյալների վրա, և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Այսպիսով, դատարանը, քննության առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը, վերուծելով և գնահատելով գործի վերոհիշյալ փաստական հանգամանքները, հաշվի առնելով Սմբատ Հարությունյանին վերագրվող արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև` պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, որոնք էականորեն ազդում են հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա, հանգում է հետևության, որ Սմբատ Հարությունյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու, և նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով կատարած հանցանքի համար ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներն իրագործելու հնարավորությունը: Տվյալ դեպքում` դրանով կապահովվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Դատարանն արձանագրում է, որ Սմբատ Հարությունյանը 2016 թվականի փետրվարի 25-ից մինչև 2017 թվականի հունվարի 25-ը գտնվել է նախնական կալանքի տակ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ժամկետները հաշվարկվում են ամիսներով և տարիներով: Հանրային աշխատանքների ժամկետը հաշվարկվում է ժամերով: Կալանքի ժամկետը հաշվվում է օրերով և ամիսներով:
2. Սույն հոդվածի առաջին մասում նշված պատիժները փոխարինելիս կամ գումարելիս, ինչպես նաև պատիժը հաշվակցելիս ժամկետները կարող են հաշվարկվել օրերով:
3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով նշանակված պատժին՝ մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ մեկ օրը երեք ժամի դիմաց:
4. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու կամ այլ պետությունում կատարած հանցանքի համար դատարանի դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու ժամանակ սույն օրենսգրքի 16-րդ հոդվածի հիման վրա անձին հանձնելու դեպքում մեկ օրը հաշվարկվում է մեկ օրվա դիմաց:
/.../>>:
Հետևաբար, Սմբատ Հարությունյանի նկատմամբ նշանակված պատժին պետք է հաշվակցել նախնական կալանքի տակ գտնվելու 11 /տասնմեկ/ ամիսը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետի համաձայն`
ՙՔրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե ընդունվել է համաներման ակտ:՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն`
<<Սույն հոդվածի առաջին մասի 6-րդ և 13-րդ կետերում նշված հիմքերով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը: Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով:
Սույն հոդվածի առաջին մասի 13-րդ կետում նշված հիմքով գործի հարուցման մերժում, վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե չի հատուցվել կամ այլ կերպ չի հարթվել պատճառված վնասը, կամ առկա է վեճ հատուցման ենթակա վնասի կապակցությամբ: Այս դեպքում ևս գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից, կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը:>>:
ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է.
<<1. Համաներում հայտարարելով` պատժից ազատել`
1) առավելագույնը չորս տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատժի դատապարտված անձանց.
2) այն անձանց, որոնց նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, կամ պատժի կրումը հետաձգվել է.
3) /.../>>:
Նույն օրենքի 4-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` <<Հանցագործությունների և դատավճիռների համակցության դեպքերում համաներումը կիրառվում է վերջնական պատժի նկատմամբ` հանցագործությունների կամ դատավճիռների համակցության կանոններով այն սահմանելուց հետո։ Սույն օրենքի 2-րդ հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված կանոնները հանցագործությունների համակցության նկատմամբ կիրառվում են, եթե սույն օրենքի 2-րդ հոդվածի 5-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված դեպքերում մեղսագրվող արարքների համար նախատեսված առավելագույն պատիժների հանրագումարը չի գերազանցում չորս տարի ժամկետով ազատազրկումը, սույն օրենքի 2-րդ հոդվածի 5-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված դեպքերում` վեց տարի ժամկետով ազատազրկումը, իսկ սույն օրենքի 2-րդ հոդվածի 5-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված դեպքերում` վեց տարի ժամկետով ազատազրկումը:>>:
Դատարանը գտնում է, որ Հարություն Քոչարյանի և Արմեն Դարմոյանի նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը, Սմբատ Հարությունյանի նկատմամբ` նույն օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետը, և նրանց ազատել պատժից:
Դատարանը միաժամանակ փաստում է, որ օրենքով նախատեսված` համաներումը չկիրառելու սահմանափակումներ առկա չեն:
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, դատարանը գտնում է, որ Սմբատ Հարությունյանի որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված գրավը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 900013298014 հաշվեհամարին որպես գրավ մուծված 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամը վերադարձնել գրավատու Կարեն Քալանթարյանին: Հարություն Քոչարյանի և Արմեն Դարմոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին դատարանը, գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված ՀՀ քաղաքացիների 18 անձնագրերը և դրանցում փակցված` 2015 թվականի հոկտեմբերի 29-ից մինչև նոյեմբերի 4-ը վավեր <<Շենգենյան համաձայնության>> պետություններ մուտք գործելու արտոնագրերը պետք է հանձնել ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական դեպարտամենտ` թիվ 58216115 քրեական գործի հետ ընթացքը լուծելու համար: Իսկ Նաիրա Սեդրակի Զաքարյանի թիվ BA2324806 ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը, դրա 14-րդ էջում առկա` <<Շենգենյան համաձայնության>> պետություններ մուտք գործելու թիվ 009893884 կեղծ արտոնագիրը, ինչպես նաև Գարեգին Վահանի Զաքարյանի թիվ AN0490725 ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը և դրա 9-րդ էջում առկա` <<Շենգենյան համաձայնության>> պետություններ մուտք գործելու թիվ 009893885 կեղծ արտոնագիրը պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին:
Դատարանը քաղաքացիական հայցի և դատական ծախսերի հարցը համարում է լուծված` դրանց բացակայության հիմքով:
Անդրադառնալով Արմեն Դարմոյանի և Հարություն Քոչարյանի գույքի վրա դրված կալանքին, դատարանը փաստում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 232-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
ՙԳույքի վրա կալանք դնելը կիրառվում է քաղաքացիական հայցը, գույքի հնարավոր բռնագրավումը, բռնագանձումը և դատական ծախսերն ապահովելու համար՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 238-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Գույքը, քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ, ազատվում է կալանքից, եթե քաղաքացիական հայցը հետ վերցվելու, կասկածյալին կամ մեղադրյալին վերագրվող արարքի որակումը փոխվելու հետևանքով կամ այլ պատճառներով վերացել է գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը:
2. Քաղաքացիական հայցվորի կամ այլ շահագրգիռ անձանց միջնորդությամբ դատարանն իրավունք ունի գույքի վրա դրված կալանքը պահպանել նաև քրեական գործով վարույթի ավարտից հետո` մեկ ամսվա ընթացքում՚:
Հաշվի առնելով, որ քրեական գործով առկա չէ քաղաքացիական հայց, ինչպես նաև որպես լրացուցիչ պատիժ Արմեն Դարմոյանի և Հարություն Քոչարյանի նկատմամբ չի նշանակվել գույքի բռնագրավում, ուստի դատարանը գտնում է, որ Արմեն Սերյոժայի Դարմոյանի և Հարություն Յուրիկի Քոչարյանի անշարժ և շարժական գույքի գույքի վրա ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության քննիչ Կ.Եսայանի որոշումներով դրված կալանքը, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, պետք է վերացնել:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետով, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-374-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`

ՎՃՌԵՑ

Սմբատ Վահրամի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և առանց որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանոններով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին հաշվակցել նախնական կալանքի տակ գտնվելու 11 /տասնմեկ/ ամիսը և Սմբատ Վահրամի Հարությունյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 /երկու/ տարի 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և առանց որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Սմբատ Հարությունյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետը և Սմբատ Վահրամի Հարությունյանին ազատել պատժից:
Սմբատ Վահրամի Հարությունյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված գրավը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 900013298014 հաշվեհամարին որպես գրավ մուծված 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամը վերադարձնել գրավատու Կարեն Քալանթարյանին:

Հարություն Յուրիկի Քոչարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և առանց որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու:
Կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը և Հարություն Յուրիկի Քոչարյանին ազատել պատժից:
Հարություն Յուրիկի Քոչարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Արմեն Սերյոժայի Դարմոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և առանց որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և զրկելու որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից առանց:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Արմեն Սերյոժայի Դարմոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և առանց զրկելու որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից:
Կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը և Արմեն Սերյոժայի Դարմոյանին ազատել պատժից:
Արմեն Սերյոժայի Դարմոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված ՀՀ քաղաքացիների 18 անձնագրերը և դրանցում փակցված` 2015 թվականի հոկտեմբերի 29-ից մինչև նոյեմբերի 4-ը վավեր <<Շենգենյան համաձայնության>> պետություններ մուտք գործելու արտոնագրերը հանձնել ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական դեպարտամենտ` թիվ 58216115 քրեական գործի հետ ընթացքը լուծելու համար:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված Նաիրա Սեդրակի Զաքարյանի թիվ BA2324806 ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը, դրա 14-րդ էջում առկա` <<Շենգենյան համաձայնության>> պետություններ մուտք գործելու թիվ 009893884 կեղծ արտոնագիրը, ինչպես նաև Գարեգին Վահանի Զաքարյանի թիվ AN0490725 ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը և դրա 9-րդ էջում առկա` <<Շենգենյան համաձայնության>> պետություններ մուտք գործելու թիվ 009893885 կեղծ արտոնագիրը պահել քրեական գործի հետ միասին:
Արմեն Սերյոժայի Դարմոյանի անշարժ և շարժական գույքի գույքի վրա ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության քննիչ Կ.Եսայանի 2017 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ դրված կալանքը, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, վերացնել:
Հարություն Յուրիկի Քոչարյանի անշարժ և շարժական գույքի գույքի վրա ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության քննիչ Կ.Եսայանի 2017 թվականի փետրվարի 21-ի որոշմամբ դրված կալանքը, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, վերացնել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ