Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0194/01/17
Վիճակագրական տողի համար :
6.10
Պատասխանող
Մեխակ Թադևոսյան Աշոտի
Մեխակ Թադևոսյան
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-10-12 | 14:30 | 4 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-10-06 | 16:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-09-26 | 12:30 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ |
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՎ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ՎԵՐՍԿՍԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
2017թ. սեպտեմբերի 04-ին Երևանում,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ. Մարտիրոսյանս, ուսումնասիրելով ԵԿԴ/0194/01/17 (62225316) քրեական գործի նյութերն ըստ մեղադրանքի Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի
2016թ. նոյեմբերի 18-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /դատավոր Մ. Մակյանի/ վարույթ է ընդունվել թիվ ԵՄԴ/0123/01/16 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արտակ Վոլոդյայի Մանուշակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Սահակ Էդուարդի Աբրահամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Շահում Վոլոդյայի Հայրապետյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-դ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Թևան Գևորգի Հարապետյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Ստեփան Հովհաննեսի Բաբախանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Բախշիկ Նորիկի Սեդրակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Հայկ Նաիրիի Սուքիասյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և Հարություն Ղազարի Ավետիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
2016թ. դեկտեմբերի 05-ին կայացվել է դատական քննության նշանակելու մասին որոշում։
2017թ. հուլիսի 07-ի դատական նիստի վերաբերյալ Մ. Թադևոսյանին ուղարկվել է ծանուցագիր, սակայն նա թե այդ և թե հաջորդող երկու նիստերին չի ներկայացել։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի/ 2017թ. հուլիսի 21-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում` դատից թաքնվելու պատճառով։ Որոշման կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության Կոտայքի մարզային վարչության Կոտայքի բաժնին։
Նույն որոշմամբ, ԵՄԴ/0123/01/16 քրեական գործի վարույթից Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի մասն անջատվել է առանձին վարույթում և դրան շնորհվել է ԵԿԴ/0194/01/17 համարը։
Ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ։
ԵԿԴ/0194/01/17 (62225316) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 2017թ. հուլիսի 28-ին ընդունվել է դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի վարույթ։
Համաձայն քրեական գործի նյութերի` ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանին նախաքնության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքի համար, որ նա` «(...) խմբի կազմում նախնական համաձայնությամբ, խաբեության եղանակով գույքի տիրապետողին պատճառել է խոշոր չափերի վնաս։
2014թ-ի հուլիսի 14-ին Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանը սեփականության իրավունքով գնել է «ԲՄՎ X6» մակնիշի ավտոմեքենան, հաշվառել ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությունում և ստացել 01 RP 021 հաշվառման համարանիշը։ Մեխակ Թադևոսյանը, տեղյակ լինելով, որ եղբորը՝ Էդվին Թադևոսյանին պատկանող «Սիթի տաքսի» ծառայությունում աշխատող Արտակ Վոլոդյայի Մանուշակյանի անվամբ որևէ գույք հաշվառված չէ և նա չունի եկամուտներ, այդ պարագայում անվճարունակությամբ պայմանավորված` պարտադիր վճարման ենթակա գումարները նրանից չեն կարող բռնագանձվել, պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Արտակ Մանուշակյանի հետ, իրեն պատկանող և իր կողմից վարվող «ԲՄՎ X6» մակնիշի, 01 RP 021 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով թույլ տրվելիք ՃԵԿ խախտումի համար նշանակված վճարման ենթակա տուգանքները խաբեությամբ նրան վերագրելու, այդ կերպ վճարումից խուսափելու վերաբերյալ։ Այդ նպատակով, գույքի տիրապետողին` ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությանը, խաբեությամբ խոշոր չափերի վնաս պատճառելու դիտավորությամբ, Մեխակ Թադևոսյանը նախնական համաձայնության է եկել Արտակ Մանուշակյանի հետ և 2014թ.-ի նոյեմբերի 12-ին «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությունում կեղծ տեղեկատվություն պարունակող համատեղ դիմում են ներկայացրել «ԲՄՎ X6» մակնիշի, 01 RP 021 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան այդուհետ իբր Արտակ Մանուշակյանի կողմից վարելու և դրանով կատարվելիք վարչական իրավախախտումներով տույժ նշանակելու վերաբերյալ որոշումները նրա հասցեով ուղարկելու վերաբերյալ։
Ներկայացված դիմումի հիմքով ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրում կատարվել է համապատասխան փոփոխություն և 2014 թվականի նոյեմբերի 12-ից մինչև 2015 թվականի հունիսի 18-ն ընկած ժամանակահատվածում վերը նշված ավտոմեքենայով ճանապարհային երթևեկության կանոնների խախտումների վերաբերյալ կազմված վարչական տույժ նշանակելու մասին ընդհանուր՝ թվով 50 որոշումները կայացվել են Արտակ Մանուշակյանի անվամբ և ուղարկվել նրա հասցեով։ Արտակ Մանուշակյանի անվճարունակ լինելու պատճառով նշված որոշումներով վարչական տույժերը չեն գանձվել, արդյունքում՝ գույքի տիրապետող ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությանը խաբեությամբ պատճառվել է խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 620.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Այսինքն՝ Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարում, այն է` խմբի կազմում խաբեությամբ գույքի տիրապետողին խոշոր չափի վնաս պատճառելը (...)»։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017թ. օգոստոսի 07-ի որոշմամբ` թիվ ԵԿԴ/0194/01/17 քրեական գործով վարույթն ըստ մեղադրանքի Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, կասեցվել է` մինչև ամբաստանյալ Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի հայտնաբերումը։
2017թ. օգոստոսի 24-ին ՀՀ ոստիկանության Կոտայքի մարզային վարչության Կոտայքի բաժնից տեղեկություններ են ստացվել այն մասին, որ հետախուզման մեջ գտնվող Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանը 2017թ. օգոստոսի 24-ին ներկայացվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Աբովյանի քննչական բաժին։
Նկատի ունենալով, որ քրեական գործով վարույթի կասեցման հիմք ծառայած հանգամանքը` ամբաստանյալի թաքնվելը վերացել է և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 5-րդ մասով`
Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի
1. ԵԿԴ/0194/01/17 (62225316) քրեական գործով վարույթն ըստ մեղադրանքի Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, վերսկսել` դրա կասեցման հիմք ծառայած հանգամանքը վերանալու պատճառով։
2. Քրեական գործի դատական քննությունը նշանակել 2017թ. սեպտեմբերի 26-ին, ժամը 12։30-ին, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում, դատական նիստերի թիվ 4 դահլիճում, դռնբաց դատական նիստում, դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի նախագահությամբ, դատական նիստերի քարտուղար Ա. Հովհաննիսյանի քարտուղարությամբ։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՎ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ՎԵՐՍԿՍԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
2017թ. սեպտեմբերի 04-ին Երևանում,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ. Մարտիրոսյանս, ուսումնասիրելով ԵԿԴ/0194/01/17 (62225316) քրեական գործի նյութերն ըստ մեղադրանքի Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի
2016թ. նոյեմբերի 18-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /դատավոր Մ. Մակյանի/ վարույթ է ընդունվել թիվ ԵՄԴ/0123/01/16 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արտակ Վոլոդյայի Մանուշակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Սահակ Էդուարդի Աբրահամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Շահում Վոլոդյայի Հայրապետյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-դ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Թևան Գևորգի Հարապետյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Ստեփան Հովհաննեսի Բաբախանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Բախշիկ Նորիկի Սեդրակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Հայկ Նաիրիի Սուքիասյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և Հարություն Ղազարի Ավետիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
2016թ. դեկտեմբերի 05-ին կայացվել է դատական քննության նշանակելու մասին որոշում։
2017թ. հուլիսի 07-ի դատական նիստի վերաբերյալ Մ. Թադևոսյանին ուղարկվել է ծանուցագիր, սակայն նա թե այդ և թե հաջորդող երկու նիստերին չի ներկայացել։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի/ 2017թ. հուլիսի 21-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում` դատից թաքնվելու պատճառով։ Որոշման կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության Կոտայքի մարզային վարչության Կոտայքի բաժնին։
Նույն որոշմամբ, ԵՄԴ/0123/01/16 քրեական գործի վարույթից Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի մասն անջատվել է առանձին վարույթում և դրան շնորհվել է ԵԿԴ/0194/01/17 համարը։
Ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ։
ԵԿԴ/0194/01/17 (62225316) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 2017թ. հուլիսի 28-ին ընդունվել է դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի վարույթ։
Համաձայն քրեական գործի նյութերի` ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանին նախաքնության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքի համար, որ նա` «(...) խմբի կազմում նախնական համաձայնությամբ, խաբեության եղանակով գույքի տիրապետողին պատճառել է խոշոր չափերի վնաս։
2014թ-ի հուլիսի 14-ին Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանը սեփականության իրավունքով գնել է «ԲՄՎ X6» մակնիշի ավտոմեքենան, հաշվառել ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությունում և ստացել 01 RP 021 հաշվառման համարանիշը։ Մեխակ Թադևոսյանը, տեղյակ լինելով, որ եղբորը՝ Էդվին Թադևոսյանին պատկանող «Սիթի տաքսի» ծառայությունում աշխատող Արտակ Վոլոդյայի Մանուշակյանի անվամբ որևէ գույք հաշվառված չէ և նա չունի եկամուտներ, այդ պարագայում անվճարունակությամբ պայմանավորված` պարտադիր վճարման ենթակա գումարները նրանից չեն կարող բռնագանձվել, պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Արտակ Մանուշակյանի հետ, իրեն պատկանող և իր կողմից վարվող «ԲՄՎ X6» մակնիշի, 01 RP 021 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով թույլ տրվելիք ՃԵԿ խախտումի համար նշանակված վճարման ենթակա տուգանքները խաբեությամբ նրան վերագրելու, այդ կերպ վճարումից խուսափելու վերաբերյալ։ Այդ նպատակով, գույքի տիրապետողին` ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությանը, խաբեությամբ խոշոր չափերի վնաս պատճառելու դիտավորությամբ, Մեխակ Թադևոսյանը նախնական համաձայնության է եկել Արտակ Մանուշակյանի հետ և 2014թ.-ի նոյեմբերի 12-ին «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությունում կեղծ տեղեկատվություն պարունակող համատեղ դիմում են ներկայացրել «ԲՄՎ X6» մակնիշի, 01 RP 021 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան այդուհետ իբր Արտակ Մանուշակյանի կողմից վարելու և դրանով կատարվելիք վարչական իրավախախտումներով տույժ նշանակելու վերաբերյալ որոշումները նրա հասցեով ուղարկելու վերաբերյալ։
Ներկայացված դիմումի հիմքով ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրում կատարվել է համապատասխան փոփոխություն և 2014 թվականի նոյեմբերի 12-ից մինչև 2015 թվականի հունիսի 18-ն ընկած ժամանակահատվածում վերը նշված ավտոմեքենայով ճանապարհային երթևեկության կանոնների խախտումների վերաբերյալ կազմված վարչական տույժ նշանակելու մասին ընդհանուր՝ թվով 50 որոշումները կայացվել են Արտակ Մանուշակյանի անվամբ և ուղարկվել նրա հասցեով։ Արտակ Մանուշակյանի անվճարունակ լինելու պատճառով նշված որոշումներով վարչական տույժերը չեն գանձվել, արդյունքում՝ գույքի տիրապետող ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությանը խաբեությամբ պատճառվել է խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 620.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Այսինքն՝ Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարում, այն է` խմբի կազմում խաբեությամբ գույքի տիրապետողին խոշոր չափի վնաս պատճառելը (...)»։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017թ. օգոստոսի 07-ի որոշմամբ` թիվ ԵԿԴ/0194/01/17 քրեական գործով վարույթն ըստ մեղադրանքի Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, կասեցվել է` մինչև ամբաստանյալ Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի հայտնաբերումը։
2017թ. օգոստոսի 24-ին ՀՀ ոստիկանության Կոտայքի մարզային վարչության Կոտայքի բաժնից տեղեկություններ են ստացվել այն մասին, որ հետախուզման մեջ գտնվող Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանը 2017թ. օգոստոսի 24-ին ներկայացվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Աբովյանի քննչական բաժին։
Նկատի ունենալով, որ քրեական գործով վարույթի կասեցման հիմք ծառայած հանգամանքը` ամբաստանյալի թաքնվելը վերացել է և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 5-րդ մասով`
Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի
1. ԵԿԴ/0194/01/17 (62225316) քրեական գործով վարույթն ըստ մեղադրանքի Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, վերսկսել` դրա կասեցման հիմք ծառայած հանգամանքը վերանալու պատճառով։
2. Քրեական գործի դատական քննությունը նշանակել 2017թ. սեպտեմբերի 26-ին, ժամը 12։30-ին, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում, դատական նիստերի թիվ 4 դահլիճում, դռնբաց դատական նիստում, դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի նախագահությամբ, դատական նիստերի քարտուղար Ա. Հովհաննիսյանի քարտուղարությամբ։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
ԵԿԴ-0194/01/17
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը,
նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի,
քարտուղարությամբ` Ա. Հովհաննիսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
ՀՀ գլխավոր դատախազության
հատկապես կարևոր գործերով
/այսուհետ նաև ՀԿԳ/
վարչության ավագ դատախազ Ա. Շահբազյանի,
պաշտպան Ն. Մկրտչյանի,
2017թ. հոկտեմբերի 12-ին Երևանում,
դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի`
ծնված 1990թ. հունիսի 22-ին Աբովյան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չի աշխատում, ամուրի, նախկինում չդատված, հաշվառված է և բնակվում է` Աբովյան քաղաքի Էլարի փողոցի թիվ 1 Բ տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
ՀՀ քննչական կոմիտեի /այսուհետ նաև ՔԿ/ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՀԿԳ քննիչ Դ. Մարտիրոսյանի 2015թ. փետրվարի 24-ի որոշմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 60101715 քրեական գործը` Տիգրան Հրաչյաի Ավագյանի կողմից կատարված վրաերթի հետևանքով Սուրեն Արամայիսի Բաղեյանին անզգուշությամբ մահ պատճառելու դեպքի առթիվ։
Նույն քննիչի 2015թ. հունիսի 08-ի որոշմամբ, թիվ 60101715 քրեական գործի նյութերով, ՀՀ քրեկան օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է նոր քրեական գործ, որին շնորհվել է 60105615 համարը և ընդունել է վարույթ։
ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների քննության վարչության պետի տեղակալի 2015թ. օգոստոսի 26-ի որոշմամբ թիվ 60105615 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. հունսիսի 09-ի որոշմամբ Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքի համար. «որ նա, խմբի կազմում նախնական համաձայնությամբ խաբեության եղանակով գույքի տիրապետողին պատճառել է խոշոր չափերի վնաս։
Այսպես․
2014թ-ի հուլիսի 14-ին Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանը սեփականության իրավունքով գնել է «ԲՄՎ X6» մակնիշի ավտոմեքենան, հաշվառել ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությունում և ստացել 01 RP 021 հաշվառման համարանիշը։ Մեխակ Թադևոսյանը, տեղյակ լինելով, որ եղբորը՝ Էդվին Թադևոսյանին պատկանող «Սիթի տաքսի» ծառայությունում աշխատող Արտակ Վոլոդյայի Մանուշակյանի անվամբ որևէ գույք հաշվառված չէ և նա չունի եկամուտներ, այդ պարագայում անվճարունակությամբ պայմանավորված` պարտադիր վճարման ենթակա գումարները նրանից չեն կարող բռնագանձվել, պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Արտակ Մանուշակյանի հետ, իրեն պատկանող և իր կողմից վարվող «ԲՄՎ X6» մակնիշի, 01 RP 021 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով թույլ տրվելիք ՃԵԿ խախտումի համար նշանակված վճարման ենթակա տուգանքները խաբեությամբ նրան վերագրելու, այդ կերպ վճարումից խուսափելու վերաբերյալ։ Այդ նպատակով, գույքի տիրապետողին` ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությանը, խաբեությամբ խոշոր չափերի վնաս պատճառելու դիտավորությամբ, Մեխակ Թադևոսյանը նախնական համաձայնության է եկել Արտակ Մանուշակյանի հետ և 2014թ-ի նոյեմբերի 12-ին «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությունում կեղծ տեղեկատվություն պարունակող համատեղ դիմում են ներկայացրել «ԲՄՎ X6» մակնիշի, 01 RP 021 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան այդուհետ իբր Արտակ Մանուշակյանի կողմից վարելու և դրանով կատարվելիք վարչական իրավախախտումներով տույժ նշանակելու վերաբերյալ որոշումները նրա հասցեով ուղարկելու վերաբերյալ։
Ներկայացված դիմումի հիմքով ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրում կատարվել է համապատասխան փոփոխություն և 2014 թվականի նոյեմբերի 12-ից մինչև 2015 թվականի հունիսի 18-ն ընկած ժամանակահատվածում վերը նշված ավտոմեքենայով ճանապարհային երթևեկության կանոնների խախտումների վերաբերյալ կազմված վարչական տույժ նշանակելու մասին ընդհանուր՝ թվով 50 որոշումները կայացվել են Արտակ Մանուշակյանի անվամբ և ուղարկվել նրա հասցեով։ Արտակ Մանուշակյանի անվճարունակ լինելու պատճառով նշված որոշումներով վարչական տույժերը չեն գանձվել, արդյունքում՝ գույքի տիրապետող ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությանը խաբեությամբ պատճառվել է խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 620.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Այսինքն՝ Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարում, այն է` խմբի կազմում խաբեությամբ գույքի տիրապետողին խոշոր չափի վնաս պատճառելը։»։
Նախաքննության մարմնի նույն օրվա այլ որոշմամբ Մ.Թադևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
Նախաքննական մարմնի 2017թ. հոկտեմբերի 07-ի որոշմամբ թիվ 60105675 քրեական գործից մաս է անջատվել, որին շնորհվել է 62225316 համարը։
2016թ. նոյեմբերի 01-ին թիվ 62225316 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, նույն դատարանի դատավոր Ռ. Պապոյանի 2016թ. նոյեմբերի 03-ի որոշմամբ թիվ 62225316 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2016թ. նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ ԵՄԴ/0123/01/16 (62225316) քրեական գործն ըստ ընդդատության ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ նաև Դատարան/։
Դատավոր Մ. Մակյանի 2016թ. նոյեմբերի 18-ի որոշմամբ ԵՄԴ/0123/01/16 (62225316) քրեական գործն ընդունել է վարույթ և նույն թվականի դեկտեմբերի 05-ի որոշում է կայացվել քրեական գործի դատական քննությունը 2016թ. դեկտեմբերի 14-ին նշանակելու մասին։
Դատարանի 2017թ. հուլիսի 21-ի որոշմամբ մեղադրող Ա. Շահբազյանի միջնորդությունը բավարարվել է, ամբաստանյալ Մեխակ Թադևոսյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, թիվ ԵՄԴ/0123/01/16 (62225316) քրեական գործից Մեխակ Թադևոսյանի մասն անջատվել է առանձին վարույթում և դրան շնորհվել է ԵԿԴ/0194/01/17 համարը։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ.Մարտիրոսյանի 2017թ. հուլիսի 28-ի որոշմամբ ԵԿԴ/0194/01/17 (62225316) քրեական գործն ընդունել է վարույթ։
Դատարանի 2017թ. օգոստոսի 07-ի որոշմամբ ԵԿԴ/0194/01/17 (62225316) քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մինչև ամբաստանյալ Մեխակ Թադևոսյանի հայտնաբերումը։
2017թ. օգոստոսի 24-ին Մ.Թադևոսյանը ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳ վարչության էտապավորման խմբի հետ Մոսկվա-Երևան չվերթի ժամանումից հետ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Կոտայքի բաժին։
Դատարանի 2017թ. սեպտեմբերի 04-ի որոշմամբ ԵԿԴ/0194/01/17 (62225316) քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս` մեղադրողը չի առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։
Արագացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունը սկսելն ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանը գրավոր միջնորդել է դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Դատարանում նույնպես նա ներկայացրեց նույն միջնորդությունը և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։
Մեղադրողը չառարկեց դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները` որոշում կայացրեց արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանը նախկինում դատված կամ որևէ կերպ արատավորված չի եղել, հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասն ամբողջությամբ, կամովին հատուցել է։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանի կողմից, խմբի կազմում, նախնական համաձայնությամբ, խաբեության եղանակով, գույքի տիրապետողին խոշոր չափերի վնաս պատճառելն` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Մեխակ Թադևոսյանի կողմից կատարված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար պատիժ նշանակելու հարցը քննելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ (…)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Տիգրանի Հարությունյանի վերաբերյալ ՎԲ-201/07 քրեական գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները` 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ին կայացված որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
«4. (…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից։ Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ (…)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի որոշման մեջ արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…) նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…)։
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։ (…)
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն։ (…)»։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, հաշվի առնելով նրա, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, կատարած հանցագործության համար ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում նաև վերոհիշյալ իրավական ակտերում և նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանի անձը, նախկինում դատված կամ որևէ կերպ արատավորված չլինելը, կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը` 620.000 (վեց հարյուր քսան հազար) ՀՀ դրամ գումարն օրենքով սահմանված խոշոր չափի նվազագույն շեմին` 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամ գումարին մոտ լինելը, որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի առնելով հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի արձանագրում։
Վերոգրյալը հաշվի առնելով` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մեխակ Թադևոսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Քննելով այդ պատիժը նրա կողմից կրելու հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ (…)»
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` ԵՔՐԴ/0571/01/08 քրեական գործով 2009թ. հունիսի 2-ի թիվ որոշմամբ նշել է. «(…) 17. Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն։ Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես՝ տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը։ (…)»
Հաշվի առնելով վերոհիշյալ նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները և այն հանգամանքները, որ ամբաստանյալ Մեխակ Թադևոսյանը նախկինում դատված կամ որևէ կերպ արատավորված չի եղել, Մեխակ Թադևոսյանի կատարած արարքը դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն, որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի առնելով տուժողին հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մեխակ Թադևոսյանի` հանրության համար վտանգավոր լինելու աստիճանը նվազել է և հնարավոր է հանգել հետևության, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել, գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշում չի կայացվել։
Քննելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանի նկատմամբ խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ խափանման միջոցի այդ տեսակի պահանջները նրա կողմից խախտված լինելու վերաբերյալ տեղեկություններ դատարանին չեն ներկայացվել։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ և 3751-3754-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ Մեխակ Թադևոսյանին պարտավորեցնել չփոխել մշտական բնակության վայրը` նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի պետական ծառայության վրա։
Ամբաստանյալ Մեխակ Թադևոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։
Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը,
նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի,
քարտուղարությամբ` Ա. Հովհաննիսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
ՀՀ գլխավոր դատախազության
հատկապես կարևոր գործերով
/այսուհետ նաև ՀԿԳ/
վարչության ավագ դատախազ Ա. Շահբազյանի,
պաշտպան Ն. Մկրտչյանի,
2017թ. հոկտեմբերի 12-ին Երևանում,
դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի`
ծնված 1990թ. հունիսի 22-ին Աբովյան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չի աշխատում, ամուրի, նախկինում չդատված, հաշվառված է և բնակվում է` Աբովյան քաղաքի Էլարի փողոցի թիվ 1 Բ տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
ՀՀ քննչական կոմիտեի /այսուհետ նաև ՔԿ/ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՀԿԳ քննիչ Դ. Մարտիրոսյանի 2015թ. փետրվարի 24-ի որոշմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 60101715 քրեական գործը` Տիգրան Հրաչյաի Ավագյանի կողմից կատարված վրաերթի հետևանքով Սուրեն Արամայիսի Բաղեյանին անզգուշությամբ մահ պատճառելու դեպքի առթիվ։
Նույն քննիչի 2015թ. հունիսի 08-ի որոշմամբ, թիվ 60101715 քրեական գործի նյութերով, ՀՀ քրեկան օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է նոր քրեական գործ, որին շնորհվել է 60105615 համարը և ընդունել է վարույթ։
ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների քննության վարչության պետի տեղակալի 2015թ. օգոստոսի 26-ի որոշմամբ թիվ 60105615 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. հունսիսի 09-ի որոշմամբ Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքի համար. «որ նա, խմբի կազմում նախնական համաձայնությամբ խաբեության եղանակով գույքի տիրապետողին պատճառել է խոշոր չափերի վնաս։
Այսպես․
2014թ-ի հուլիսի 14-ին Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանը սեփականության իրավունքով գնել է «ԲՄՎ X6» մակնիշի ավտոմեքենան, հաշվառել ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությունում և ստացել 01 RP 021 հաշվառման համարանիշը։ Մեխակ Թադևոսյանը, տեղյակ լինելով, որ եղբորը՝ Էդվին Թադևոսյանին պատկանող «Սիթի տաքսի» ծառայությունում աշխատող Արտակ Վոլոդյայի Մանուշակյանի անվամբ որևէ գույք հաշվառված չէ և նա չունի եկամուտներ, այդ պարագայում անվճարունակությամբ պայմանավորված` պարտադիր վճարման ենթակա գումարները նրանից չեն կարող բռնագանձվել, պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Արտակ Մանուշակյանի հետ, իրեն պատկանող և իր կողմից վարվող «ԲՄՎ X6» մակնիշի, 01 RP 021 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով թույլ տրվելիք ՃԵԿ խախտումի համար նշանակված վճարման ենթակա տուգանքները խաբեությամբ նրան վերագրելու, այդ կերպ վճարումից խուսափելու վերաբերյալ։ Այդ նպատակով, գույքի տիրապետողին` ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությանը, խաբեությամբ խոշոր չափերի վնաս պատճառելու դիտավորությամբ, Մեխակ Թադևոսյանը նախնական համաձայնության է եկել Արտակ Մանուշակյանի հետ և 2014թ-ի նոյեմբերի 12-ին «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությունում կեղծ տեղեկատվություն պարունակող համատեղ դիմում են ներկայացրել «ԲՄՎ X6» մակնիշի, 01 RP 021 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան այդուհետ իբր Արտակ Մանուշակյանի կողմից վարելու և դրանով կատարվելիք վարչական իրավախախտումներով տույժ նշանակելու վերաբերյալ որոշումները նրա հասցեով ուղարկելու վերաբերյալ։
Ներկայացված դիմումի հիմքով ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրում կատարվել է համապատասխան փոփոխություն և 2014 թվականի նոյեմբերի 12-ից մինչև 2015 թվականի հունիսի 18-ն ընկած ժամանակահատվածում վերը նշված ավտոմեքենայով ճանապարհային երթևեկության կանոնների խախտումների վերաբերյալ կազմված վարչական տույժ նշանակելու մասին ընդհանուր՝ թվով 50 որոշումները կայացվել են Արտակ Մանուշակյանի անվամբ և ուղարկվել նրա հասցեով։ Արտակ Մանուշակյանի անվճարունակ լինելու պատճառով նշված որոշումներով վարչական տույժերը չեն գանձվել, արդյունքում՝ գույքի տիրապետող ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությանը խաբեությամբ պատճառվել է խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 620.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Այսինքն՝ Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարում, այն է` խմբի կազմում խաբեությամբ գույքի տիրապետողին խոշոր չափի վնաս պատճառելը։»։
Նախաքննության մարմնի նույն օրվա այլ որոշմամբ Մ.Թադևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
Նախաքննական մարմնի 2017թ. հոկտեմբերի 07-ի որոշմամբ թիվ 60105675 քրեական գործից մաս է անջատվել, որին շնորհվել է 62225316 համարը։
2016թ. նոյեմբերի 01-ին թիվ 62225316 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, նույն դատարանի դատավոր Ռ. Պապոյանի 2016թ. նոյեմբերի 03-ի որոշմամբ թիվ 62225316 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2016թ. նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ ԵՄԴ/0123/01/16 (62225316) քրեական գործն ըստ ընդդատության ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ նաև Դատարան/։
Դատավոր Մ. Մակյանի 2016թ. նոյեմբերի 18-ի որոշմամբ ԵՄԴ/0123/01/16 (62225316) քրեական գործն ընդունել է վարույթ և նույն թվականի դեկտեմբերի 05-ի որոշում է կայացվել քրեական գործի դատական քննությունը 2016թ. դեկտեմբերի 14-ին նշանակելու մասին։
Դատարանի 2017թ. հուլիսի 21-ի որոշմամբ մեղադրող Ա. Շահբազյանի միջնորդությունը բավարարվել է, ամբաստանյալ Մեխակ Թադևոսյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, թիվ ԵՄԴ/0123/01/16 (62225316) քրեական գործից Մեխակ Թադևոսյանի մասն անջատվել է առանձին վարույթում և դրան շնորհվել է ԵԿԴ/0194/01/17 համարը։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ.Մարտիրոսյանի 2017թ. հուլիսի 28-ի որոշմամբ ԵԿԴ/0194/01/17 (62225316) քրեական գործն ընդունել է վարույթ։
Դատարանի 2017թ. օգոստոսի 07-ի որոշմամբ ԵԿԴ/0194/01/17 (62225316) քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մինչև ամբաստանյալ Մեխակ Թադևոսյանի հայտնաբերումը։
2017թ. օգոստոսի 24-ին Մ.Թադևոսյանը ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳ վարչության էտապավորման խմբի հետ Մոսկվա-Երևան չվերթի ժամանումից հետ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Կոտայքի բաժին։
Դատարանի 2017թ. սեպտեմբերի 04-ի որոշմամբ ԵԿԴ/0194/01/17 (62225316) քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս` մեղադրողը չի առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։
Արագացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունը սկսելն ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանը գրավոր միջնորդել է դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Դատարանում նույնպես նա ներկայացրեց նույն միջնորդությունը և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։
Մեղադրողը չառարկեց դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները` որոշում կայացրեց արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանը նախկինում դատված կամ որևէ կերպ արատավորված չի եղել, հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասն ամբողջությամբ, կամովին հատուցել է։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանի կողմից, խմբի կազմում, նախնական համաձայնությամբ, խաբեության եղանակով, գույքի տիրապետողին խոշոր չափերի վնաս պատճառելն` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Մեխակ Թադևոսյանի կողմից կատարված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար պատիժ նշանակելու հարցը քննելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ (…)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Տիգրանի Հարությունյանի վերաբերյալ ՎԲ-201/07 քրեական գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները` 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ին կայացված որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
«4. (…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից։ Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ (…)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի որոշման մեջ արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…) նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…)։
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։ (…)
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն։ (…)»։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, հաշվի առնելով նրա, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, կատարած հանցագործության համար ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում նաև վերոհիշյալ իրավական ակտերում և նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանի անձը, նախկինում դատված կամ որևէ կերպ արատավորված չլինելը, կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը` 620.000 (վեց հարյուր քսան հազար) ՀՀ դրամ գումարն օրենքով սահմանված խոշոր չափի նվազագույն շեմին` 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամ գումարին մոտ լինելը, որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի առնելով հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի արձանագրում։
Վերոգրյալը հաշվի առնելով` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մեխակ Թադևոսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Քննելով այդ պատիժը նրա կողմից կրելու հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ (…)»
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` ԵՔՐԴ/0571/01/08 քրեական գործով 2009թ. հունիսի 2-ի թիվ որոշմամբ նշել է. «(…) 17. Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն։ Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես՝ տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը։ (…)»
Հաշվի առնելով վերոհիշյալ նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները և այն հանգամանքները, որ ամբաստանյալ Մեխակ Թադևոսյանը նախկինում դատված կամ որևէ կերպ արատավորված չի եղել, Մեխակ Թադևոսյանի կատարած արարքը դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն, որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի առնելով տուժողին հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մեխակ Թադևոսյանի` հանրության համար վտանգավոր լինելու աստիճանը նվազել է և հնարավոր է հանգել հետևության, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել, գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշում չի կայացվել։
Քննելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանի նկատմամբ խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ խափանման միջոցի այդ տեսակի պահանջները նրա կողմից խախտված լինելու վերաբերյալ տեղեկություններ դատարանին չեն ներկայացվել։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ և 3751-3754-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ Մեխակ Թադևոսյանին պարտավորեցնել չփոխել մշտական բնակության վայրը` նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի պետական ծառայության վրա։
Ամբաստանյալ Մեխակ Թադևոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։
Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0194/01/17
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գործը ստացվել է անջատումից հետո
| Երբ է գործը ստացվել | 21-07-2017 |
|---|---|
| Գործից մասն անջատվել է | Դատաքննության փուլում |
| Գործը որտեղից է ստացվել | ՀՀ Գլխավոր դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 62225316 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակությունը | Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա նախնական համաձայնության գալով հանցավոր խմբի մյուս անդամների հետ,խաբեության եղանակով գույքի տիրապետողին պատճառել է խոշոր չափերի վնաս: |
| Մեղադրյալ, ամբաստանյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Մեխակ |
| Ազգանուն | Թադևոսյան |
| Հայրանուն | Աշոտի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 184 Մաս 2 Կետ 2 |
| Վիճակագրության տողի համարը | 6.10 |
| Մայր գործի համարը | ԵՄԴ/0123/01/16 |
Մակագրել
| Երբ | 24-07-2017 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 28-07-2017 |
|---|
Քրեական գործի վարույթը կասեցվել է
| Կասեցման ամսաթիվը | 07-08-2017 |
|---|---|
| Հիմքը | |
| Հիմքը | |
| Հիմքը | |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0194/01/17 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՎ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՍԵՑՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 2017թ. օգոստոսի 07-ին Երևանում, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը / այսուհետ` Դատարան/, նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի, հետազոտելով ԵԿԴ/0194/01/17 (62225316) քրեական գործի նյութերը` ըստ մեղադրանքի Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2016թ. նոյեմբերի 18-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /դատավոր Մ. Մակյանի/ վարույթ է ընդունվել թիվ ԵՄԴ/0123/01/16 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արտակ Վոլոդյայի Մանուշակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Սահակ Էդուարդի Աբրահամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Շահում Վոլոդյայի Հայրապետյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-դ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Թևան Գևորգի Հարապետյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Ստեփան Հովհաննեսի Բաբախանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Բախշիկ Նորիկի Սեդրակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Հայկ Նաիրիի Սուքիասյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և Հարություն Ղազարի Ավետիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ 2016թ. դեկտեմբերի 05-ին կայացվել է դատական քննության նշանակելու մասին որոշում։ 2017թ.-ի հուլիսի 14-ին Մ. Թադևոսյանին ուղարկվել է ծանուցագիր 2017թ. հուլիսի 21-ի դատական նիստին ներկայանալու վերաբերյալ, սակայն ամբաստանյալը թե՛ վերջին դատական նիստին, թե՛ դրանից առաջ` 2017թ. հուլիսի 14-ի և թե՛ մյուս նախորդող նիստերին չի ներկայացել։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի / նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի/ 2017թ. հուլիսի 21-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում` դատից թաքնվելու պատճառով, ԵՄԴ/0123/01/16 քրեական գործի վարույթից Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի մասն անջատվել է առանձին վարույթում և դրան շնորհվել է ԵԿԴ/0194/01/17 համարը։ Ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ։ ԵԿԴ/0194/01/17 (62225316) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 2017թ. հուլիսի 28-ին ընդունվել է դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի վարույթ։ Համաձայն քրեական գործի նյութերի` ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանին նախաքնության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքի համար, որ նա` « (...) խմբի կազմում նախնական համաձայնությամբ խաբեության եղանակով գույքի տիրապետողին պատճառել է խոշոր չափերի վնաս։ 2014թ-ի հուլիսի 14-ին Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանը սեփականության իրավունքով գնել է «ԲՄՎ X6» մակնիշի ավտոմեքենան, հաշվառել ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությունում և ստացել 01 RP 021 հաշվառման համարանիշը։ Մեխակ Թադևոսյանը, տեղյակ լինելով, որ եղբորը՝ Էդվին Թադևոսյանին պատկանող «Սիթի տաքսի» ծառայությունում աշխատող Արտակ Վոլոդյայի Մանուշակյանի անվամբ որևէ գույք հաշվառված չէ և նա չունի եկամուտներ, այդ պարագայում անվճարունակությամբ պայմանավորված` պարտադիր վճարման ենթակա գումարները նրանից չեն կարող բռնագանձվել, պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Արտակ Մանուշակյանի հետ, իրեն պատկանող և իր կողմից վարվող «ԲՄՎ X6» մակնիշի, 01 RP 021 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով թույլ տրվելիք ՃԵԿ խախտումի համար նշանակված վճարման ենթակա տուգանքները խաբեությամբ նրան վերագրելու, այդ կերպ վճարումից խուսափելու վերաբերյալ։ Այդ նպատակով, գույքի տիրապետողին` ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությանը, խաբեությամբ խոշոր չափերի վնաս պատճառելու դիտավորությամբ, Մեխակ Թադևոսյանը նախնական համաձայնության է եկել Արտակ Մանուշակյանի հետ և 2014թ-ի նոյեմբերի 12-ին «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությունում կեղծ տեղեկատվություն պարունակող համատեղ դիմում են ներկայացրել «ԲՄՎ X6» մակնիշի, 01 RP 021 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան այդուհետ իբր Արտակ Մանուշակյանի կողմից վարելու և դրանով կատարվելիք վարչական իրավախախտումներով տույժ նշանակելու վերաբերյալ որոշումները նրա հասցեով ուղարկելու վերաբերյալ։ Ներկայացված դիմումի հիմքով ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրում կատարվել է համապատասխան փոփոխություն և 2014 թվականի նոյեմբերի 12-ից մինչև 2015 թվականի հունիսի 18-ն ընկած ժամանակահատվածում վերը նշված ավտոմեքենայով ճանապարհային երթևեկության կանոնների խախտումների վերաբերյալ կազմված վարչական տույժ նշանակելու մասին ընդհանուր՝ թվով 50 որոշումները կայացվել են Արտակ Մանուշակյանի անվամբ և ուղարկվել նրա հասցեով։ Արտակ Մանուշակյանի անվճարունակ լինելու պատճառով նշված որոշումներով վարչական տույժերը չեն գանձվել, արդյունքում՝ գույքի տիրապետող ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությանը խաբեությամբ պատճառվել է խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 620.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ Այսինքն՝ Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարում, այն է` խմբի կազմում խաբեությամբ գույքի տիրապետողին խոշոր չափի վնաս պատճառելը (...)»։ Քննարկելով գործը դատական քննության նախապատրաստելիս համապատասխան որոշում կայացնելու հարցը` դատարանը գտնում է, որ քրեական գործի վարույթը ենթակա է կասեցման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն` «Քրեական գործով վարույթը դատախազի, քննիչի կամ դատարանի որոշմամբ ամբողջությամբ կամ համապատասխան մասով կարող է կասեցվել, եթե` մեղադրյալը թաքնվել է քննությունից կամ դատից, կամ նրա գտնվելու վայրն այլ պատճառներով պարզված չէ»։ Նույն օրենսգրքի 292-րդ հոդվածի համաձայն` «Քրեական գործն իր վարույթ ընդունած դատավորը հետազոտում է գործի նյութերը և քրեական գործը վարույթ ընդունելու պահից 15 օրվա ընթացքում կայացնում հետևյալ որոշումներից մեկը` (...) 3. քրեական գործի վարույթը կասեցնելու մասին (...)»։ Նույն օրենսգրքի 295-րդ հոդվածի համաձայն` «Եթե մեղադրյալը թաքնվել է, կամ նրա գտնվելու վայրը հայտնի չէ, կամ հիվանդացել է ծանր հիվանդությամբ, կամ օգտվում է քրեական հետապնդման անձեռնմխելիությունից, կամ գործում է անհաղթահարելի ուժ, որը բացառում է դատական նիստին նրա մասնակցության հնարավորությունը, ինչպես նաև սույն օրենսգրքի 31 հոդվածով նախատեսված այլ դեպքերում դատարանը պատճառաբանված որոշում է կայացնում գործի վարույթը կասեցնելու մասին(...)»։ Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանը թաքնվել է դատից, որի պատճառով նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում` դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով վարույթը ենթակա է կասեցման` մինչև ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանի հայտնաբերվելը։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով, 292-րդ և 295-րդ հոդվածներով` դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ԵԿԴ/0194/01/17 (62225316) քրեական գործով վարույթն ըստ մեղադրանքի Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, կասեցնել` մինչև ամբաստանյալ Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի /ծնված 1990թ. հունիսի 22-ին, հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, համաձայն քրեական գործում առկա տեղեկությունների` հաշվառված և բնակվում է ք. Աբովյան, Էլարի փ., 1բ տանը/ հայտնաբերումը։ Սույն որոշումը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու պահից տասնօրյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
Կասեցումից հանվել է
| Երբ | 04-09-2017 |
|---|---|
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՎ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ՎԵՐՍԿՍԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 2017թ. սեպտեմբերի 04-ին Երևանում, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ. Մարտիրոսյանս, ուսումնասիրելով ԵԿԴ/0194/01/17 (62225316) քրեական գործի նյութերն ըստ մեղադրանքի Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի 2016թ. նոյեմբերի 18-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /դատավոր Մ. Մակյանի/ վարույթ է ընդունվել թիվ ԵՄԴ/0123/01/16 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արտակ Վոլոդյայի Մանուշակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Սահակ Էդուարդի Աբրահամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Շահում Վոլոդյայի Հայրապետյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-դ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Թևան Գևորգի Հարապետյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Ստեփան Հովհաննեսի Բաբախանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Բախշիկ Նորիկի Սեդրակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Հայկ Նաիրիի Սուքիասյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և Հարություն Ղազարի Ավետիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ 2016թ. դեկտեմբերի 05-ին կայացվել է դատական քննության նշանակելու մասին որոշում։ 2017թ. հուլիսի 07-ի դատական նիստի վերաբերյալ Մ. Թադևոսյանին ուղարկվել է ծանուցագիր, սակայն նա թե այդ և թե հաջորդող երկու նիստերին չի ներկայացել։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի/ 2017թ. հուլիսի 21-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում` դատից թաքնվելու պատճառով։ Որոշման կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության Կոտայքի մարզային վարչության Կոտայքի բաժնին։ Նույն որոշմամբ, ԵՄԴ/0123/01/16 քրեական գործի վարույթից Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի մասն անջատվել է առանձին վարույթում և դրան շնորհվել է ԵԿԴ/0194/01/17 համարը։ Ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ։ ԵԿԴ/0194/01/17 (62225316) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 2017թ. հուլիսի 28-ին ընդունվել է դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի վարույթ։ Համաձայն քրեական գործի նյութերի` ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանին նախաքնության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքի համար, որ նա` «(...) խմբի կազմում նախնական համաձայնությամբ, խաբեության եղանակով գույքի տիրապետողին պատճառել է խոշոր չափերի վնաս։ 2014թ-ի հուլիսի 14-ին Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանը սեփականության իրավունքով գնել է «ԲՄՎ X6» մակնիշի ավտոմեքենան, հաշվառել ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությունում և ստացել 01 RP 021 հաշվառման համարանիշը։ Մեխակ Թադևոսյանը, տեղյակ լինելով, որ եղբորը՝ Էդվին Թադևոսյանին պատկանող «Սիթի տաքսի» ծառայությունում աշխատող Արտակ Վոլոդյայի Մանուշակյանի անվամբ որևէ գույք հաշվառված չէ և նա չունի եկամուտներ, այդ պարագայում անվճարունակությամբ պայմանավորված` պարտադիր վճարման ենթակա գումարները նրանից չեն կարող բռնագանձվել, պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Արտակ Մանուշակյանի հետ, իրեն պատկանող և իր կողմից վարվող «ԲՄՎ X6» մակնիշի, 01 RP 021 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով թույլ տրվելիք ՃԵԿ խախտումի համար նշանակված վճարման ենթակա տուգանքները խաբեությամբ նրան վերագրելու, այդ կերպ վճարումից խուսափելու վերաբերյալ։ Այդ նպատակով, գույքի տիրապետողին` ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությանը, խաբեությամբ խոշոր չափերի վնաս պատճառելու դիտավորությամբ, Մեխակ Թադևոսյանը նախնական համաձայնության է եկել Արտակ Մանուշակյանի հետ և 2014թ.-ի նոյեմբերի 12-ին «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությունում կեղծ տեղեկատվություն պարունակող համատեղ դիմում են ներկայացրել «ԲՄՎ X6» մակնիշի, 01 RP 021 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան այդուհետ իբր Արտակ Մանուշակյանի կողմից վարելու և դրանով կատարվելիք վարչական իրավախախտումներով տույժ նշանակելու վերաբերյալ որոշումները նրա հասցեով ուղարկելու վերաբերյալ։ Ներկայացված դիմումի հիմքով ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրում կատարվել է համապատասխան փոփոխություն և 2014 թվականի նոյեմբերի 12-ից մինչև 2015 թվականի հունիսի 18-ն ընկած ժամանակահատվածում վերը նշված ավտոմեքենայով ճանապարհային երթևեկության կանոնների խախտումների վերաբերյալ կազմված վարչական տույժ նշանակելու մասին ընդհանուր՝ թվով 50 որոշումները կայացվել են Արտակ Մանուշակյանի անվամբ և ուղարկվել նրա հասցեով։ Արտակ Մանուշակյանի անվճարունակ լինելու պատճառով նշված որոշումներով վարչական տույժերը չեն գանձվել, արդյունքում՝ գույքի տիրապետող ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությանը խաբեությամբ պատճառվել է խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 620.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ Այսինքն՝ Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարում, այն է` խմբի կազմում խաբեությամբ գույքի տիրապետողին խոշոր չափի վնաս պատճառելը (...)»։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017թ. օգոստոսի 07-ի որոշմամբ` թիվ ԵԿԴ/0194/01/17 քրեական գործով վարույթն ըստ մեղադրանքի Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, կասեցվել է` մինչև ամբաստանյալ Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի հայտնաբերումը։ 2017թ. օգոստոսի 24-ին ՀՀ ոստիկանության Կոտայքի մարզային վարչության Կոտայքի բաժնից տեղեկություններ են ստացվել այն մասին, որ հետախուզման մեջ գտնվող Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանը 2017թ. օգոստոսի 24-ին ներկայացվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Աբովյանի քննչական բաժին։ Նկատի ունենալով, որ քրեական գործով վարույթի կասեցման հիմք ծառայած հանգամանքը` ամբաստանյալի թաքնվելը վերացել է և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 5-րդ մասով` Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի 1. ԵԿԴ/0194/01/17 (62225316) քրեական գործով վարույթն ըստ մեղադրանքի Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, վերսկսել` դրա կասեցման հիմք ծառայած հանգամանքը վերանալու պատճառով։ 2. Քրեական գործի դատական քննությունը նշանակել 2017թ. սեպտեմբերի 26-ին, ժամը 12։30-ին, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում, դատական նիստերի թիվ 4 դահլիճում, դռնբաց դատական նիստում, դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի նախագահությամբ, դատական նիստերի քարտուղար Ա. Հովհաննիսյանի քարտուղարությամբ։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-09-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-10-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 12-10-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 12-10-2017 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Մեխակ |
| Ազգանուն | Թադևոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 12-10-2017 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ-0194/01/17 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը, նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի, քարտուղարությամբ` Ա. Հովհաննիսյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող, ՀՀ գլխավոր դատախազության հատկապես կարևոր գործերով /այսուհետ նաև ՀԿԳ/ վարչության ավագ դատախազ Ա. Շահբազյանի, պաշտպան Ն. Մկրտչյանի, 2017թ. հոկտեմբերի 12-ին Երևանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի` ծնված 1990թ. հունիսի 22-ին Աբովյան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չի աշխատում, ամուրի, նախկինում չդատված, հաշվառված է և բնակվում է` Աբովյան քաղաքի Էլարի փողոցի թիվ 1 Բ տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ Գործի դատավարական նախապատմությունը ՀՀ քննչական կոմիտեի /այսուհետ նաև ՔԿ/ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՀԿԳ քննիչ Դ. Մարտիրոսյանի 2015թ. փետրվարի 24-ի որոշմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 60101715 քրեական գործը` Տիգրան Հրաչյաի Ավագյանի կողմից կատարված վրաերթի հետևանքով Սուրեն Արամայիսի Բաղեյանին անզգուշությամբ մահ պատճառելու դեպքի առթիվ։ Նույն քննիչի 2015թ. հունիսի 08-ի որոշմամբ, թիվ 60101715 քրեական գործի նյութերով, ՀՀ քրեկան օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է նոր քրեական գործ, որին շնորհվել է 60105615 համարը և ընդունել է վարույթ։ ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների քննության վարչության պետի տեղակալի 2015թ. օգոստոսի 26-ի որոշմամբ թիվ 60105615 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ։ Նախաքննության մարմնի 2016թ. հունսիսի 09-ի որոշմամբ Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքի համար. «որ նա, խմբի կազմում նախնական համաձայնությամբ խաբեության եղանակով գույքի տիրապետողին պատճառել է խոշոր չափերի վնաս։ Այսպես․ 2014թ-ի հուլիսի 14-ին Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանը սեփականության իրավունքով գնել է «ԲՄՎ X6» մակնիշի ավտոմեքենան, հաշվառել ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությունում և ստացել 01 RP 021 հաշվառման համարանիշը։ Մեխակ Թադևոսյանը, տեղյակ լինելով, որ եղբորը՝ Էդվին Թադևոսյանին պատկանող «Սիթի տաքսի» ծառայությունում աշխատող Արտակ Վոլոդյայի Մանուշակյանի անվամբ որևէ գույք հաշվառված չէ և նա չունի եկամուտներ, այդ պարագայում անվճարունակությամբ պայմանավորված` պարտադիր վճարման ենթակա գումարները նրանից չեն կարող բռնագանձվել, պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Արտակ Մանուշակյանի հետ, իրեն պատկանող և իր կողմից վարվող «ԲՄՎ X6» մակնիշի, 01 RP 021 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով թույլ տրվելիք ՃԵԿ խախտումի համար նշանակված վճարման ենթակա տուգանքները խաբեությամբ նրան վերագրելու, այդ կերպ վճարումից խուսափելու վերաբերյալ։ Այդ նպատակով, գույքի տիրապետողին` ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությանը, խաբեությամբ խոշոր չափերի վնաս պատճառելու դիտավորությամբ, Մեխակ Թադևոսյանը նախնական համաձայնության է եկել Արտակ Մանուշակյանի հետ և 2014թ-ի նոյեմբերի 12-ին «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությունում կեղծ տեղեկատվություն պարունակող համատեղ դիմում են ներկայացրել «ԲՄՎ X6» մակնիշի, 01 RP 021 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան այդուհետ իբր Արտակ Մանուշակյանի կողմից վարելու և դրանով կատարվելիք վարչական իրավախախտումներով տույժ նշանակելու վերաբերյալ որոշումները նրա հասցեով ուղարկելու վերաբերյալ։ Ներկայացված դիմումի հիմքով ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրում կատարվել է համապատասխան փոփոխություն և 2014 թվականի նոյեմբերի 12-ից մինչև 2015 թվականի հունիսի 18-ն ընկած ժամանակահատվածում վերը նշված ավտոմեքենայով ճանապարհային երթևեկության կանոնների խախտումների վերաբերյալ կազմված վարչական տույժ նշանակելու մասին ընդհանուր՝ թվով 50 որոշումները կայացվել են Արտակ Մանուշակյանի անվամբ և ուղարկվել նրա հասցեով։ Արտակ Մանուշակյանի անվճարունակ լինելու պատճառով նշված որոշումներով վարչական տույժերը չեն գանձվել, արդյունքում՝ գույքի տիրապետող ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությանը խաբեությամբ պատճառվել է խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 620.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ Այսինքն՝ Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարում, այն է` խմբի կազմում խաբեությամբ գույքի տիրապետողին խոշոր չափի վնաս պատճառելը։»։ Նախաքննության մարմնի նույն օրվա այլ որոշմամբ Մ.Թադևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։ Նախաքննական մարմնի 2017թ. հոկտեմբերի 07-ի որոշմամբ թիվ 60105675 քրեական գործից մաս է անջատվել, որին շնորհվել է 62225316 համարը։ 2016թ. նոյեմբերի 01-ին թիվ 62225316 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, նույն դատարանի դատավոր Ռ. Պապոյանի 2016թ. նոյեմբերի 03-ի որոշմամբ թիվ 62225316 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2016թ. նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ ԵՄԴ/0123/01/16 (62225316) քրեական գործն ըստ ընդդատության ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ նաև Դատարան/։ Դատավոր Մ. Մակյանի 2016թ. նոյեմբերի 18-ի որոշմամբ ԵՄԴ/0123/01/16 (62225316) քրեական գործն ընդունել է վարույթ և նույն թվականի դեկտեմբերի 05-ի որոշում է կայացվել քրեական գործի դատական քննությունը 2016թ. դեկտեմբերի 14-ին նշանակելու մասին։ Դատարանի 2017թ. հուլիսի 21-ի որոշմամբ մեղադրող Ա. Շահբազյանի միջնորդությունը բավարարվել է, ամբաստանյալ Մեխակ Թադևոսյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, թիվ ԵՄԴ/0123/01/16 (62225316) քրեական գործից Մեխակ Թադևոսյանի մասն անջատվել է առանձին վարույթում և դրան շնորհվել է ԵԿԴ/0194/01/17 համարը։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ.Մարտիրոսյանի 2017թ. հուլիսի 28-ի որոշմամբ ԵԿԴ/0194/01/17 (62225316) քրեական գործն ընդունել է վարույթ։ Դատարանի 2017թ. օգոստոսի 07-ի որոշմամբ ԵԿԴ/0194/01/17 (62225316) քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մինչև ամբաստանյալ Մեխակ Թադևոսյանի հայտնաբերումը։ 2017թ. օգոստոսի 24-ին Մ.Թադևոսյանը ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳ վարչության էտապավորման խմբի հետ Մոսկվա-Երևան չվերթի ժամանումից հետ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Կոտայքի բաժին։ Դատարանի 2017թ. սեպտեմբերի 04-ի որոշմամբ ԵԿԴ/0194/01/17 (62225316) քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է։ Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս` մեղադրողը չի առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։ Արագացված դատական քննություն Մինչև դատաքննությունը սկսելն ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանը գրավոր միջնորդել է դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Դատարանում նույնպես նա ներկայացրեց նույն միջնորդությունը և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։ Մեղադրողը չառարկեց դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։ Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները` որոշում կայացրեց արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։ Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն։ Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանը նախկինում դատված կամ որևէ կերպ արատավորված չի եղել, հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասն ամբողջությամբ, կամովին հատուցել է։ Դատարանի իրավական վերլուծությունները Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանի կողմից, խմբի կազմում, նախնական համաձայնությամբ, խաբեության եղանակով, գույքի տիրապետողին խոշոր չափերի վնաս պատճառելն` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ Ամբաստանյալ Մեխակ Թադևոսյանի կողմից կատարված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար պատիժ նշանակելու հարցը քննելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ (…)»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Տիգրանի Հարությունյանի վերաբերյալ ՎԲ-201/07 քրեական գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները` 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ին կայացված որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները. «4. (…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից։ Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ (…)»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի որոշման մեջ արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…)։ Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։ (…) Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն։ (…)»։ Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, հաշվի առնելով նրա, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, կատարած հանցագործության համար ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում նաև վերոհիշյալ իրավական ակտերում և նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանի անձը, նախկինում դատված կամ որևէ կերպ արատավորված չլինելը, կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը` 620.000 (վեց հարյուր քսան հազար) ՀՀ դրամ գումարն օրենքով սահմանված խոշոր չափի նվազագույն շեմին` 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամ գումարին մոտ լինելը, որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի առնելով հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի արձանագրում։ Վերոգրյալը հաշվի առնելով` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մեխակ Թադևոսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։ Քննելով այդ պատիժը նրա կողմից կրելու հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ (…)» ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` ԵՔՐԴ/0571/01/08 քրեական գործով 2009թ. հունիսի 2-ի թիվ որոշմամբ նշել է. «(…) 17. Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն։ Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։ Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես՝ տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը։ (…)» Հաշվի առնելով վերոհիշյալ նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները և այն հանգամանքները, որ ամբաստանյալ Մեխակ Թադևոսյանը նախկինում դատված կամ որևէ կերպ արատավորված չի եղել, Մեխակ Թադևոսյանի կատարած արարքը դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն, որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի առնելով տուժողին հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մեխակ Թադևոսյանի` հանրության համար վտանգավոր լինելու աստիճանը նվազել է և հնարավոր է հանգել հետևության, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու։ Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել, գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշում չի կայացվել։ Քննելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մ. Թադևոսյանի նկատմամբ խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ խափանման միջոցի այդ տեսակի պահանջները նրա կողմից խախտված լինելու վերաբերյալ տեղեկություններ դատարանին չեն ներկայացվել։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ և 3751-3754-րդ հոդվածներով` դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Մեխակ Աշոտի Թադևոսյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ Մեխակ Թադևոսյանին պարտավորեցնել չփոխել մշտական բնակության վայրը` նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի պետական ծառայության վրա։ Ամբաստանյալ Մեխակ Թադևոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 12-10-2017 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 14-11-2017 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 15-11-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 158, 171, 129, 139, 91 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 15-11-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 158, 171, 129, 139, 91 |