ԵԿԴ/0192/01/17


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
28 հունիսի 2018թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
դատարանը`

նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Տ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
տուժողի ներկայացուցիչ Հ.ԾԱՏՈՒՐՅԱՆԻ
ամբաստանյալներ Ա.ԼԵՎՈՆՅԱՆԻ
Վ.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ
պաշտպան Կ.ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ
Ս.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ

դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Աշոտ Բաբկենի Լևոնյանի` ծնված 20.04.1977թ., ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, ութամյա կրթությամբ, առողջ, դատվածություն չունեցող, բնակվում է` ք.Երևան, Նանսենի փողոց, 12-րդ շենք, հ. 5 բնակարան, արգելանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։
2. Վարդան Վիսարյոնի Ղազարյանի` ծնված 24.06.1981թ., ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, փաստացի ամուսնացած և խնամքին 2 անձ, միջնակարգ կրթությամբ, առողջ, իր հայտարարությամբ՝ մասնավոր տաքսու վարորդ, չդատված, բնակվում է` ՀՀ, Արարատի մարզ, Սիսավան համայնք, Պ.Սևակի փողոց, հ. 9 տուն, արգելանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։
Ամբաստանյալ Ա.Լևոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «Խարդախությամբ խոշոր չափի գույք հափշտակելու դիտավորությամբ՝ նախնական համաձայնության գալով Վարդան Վիսարյոնի Ղազարյանի հետ, խաբեությամբ հափշտակել է «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերության խոշոր չափի՝ 765.000 ՀՀ դրամ գումարը։
Այսպես,
Աշոտ Լևոնյանը, 06.06.2016թ.-ին, ժամը 20։30-ի սահմաններում, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում, իր կողմից վարվող, Սենեքերիմ Արմենակյանին պատկանող և «Նաիրի Ինշու-րանս» ԱՍՊ ընեկությունում ապահովագրված «Օպել Աստրա» մակնիշի 34 TQ 452 հաշվառ-ման համարանիշի ավտոմեքենայով ավտովթարի է ենթարկվել Երևան քաղաքի Պարոնյան և Լեո փողոցների հատման խաչմերուկում։ Ա.Լևոնյանը, լինելով ճանապարհատրանսպոր-տային պատահարի մեղավոր կողմ և գիտակցելով, որ ոչ սթափ վիճակում գտնվելու պայման-ներում ապահովագրական ընկերությունը տուժած վարորդներին չի փոխհատուցի իր կողմից պատճառված վնասը, ուստի պատահարից տուժած՝ «Մերսեդես» մակնիշի 60 CC 001 հաշ-վառման համարանիշի և «Տոյոտա» մակնիշի 033 MM 01 հաշվառման համարանիշի ավտո-մեքենաների վարորդներ, համապատասխանաբար Յուրիկ Հայրապետյանին և Արամ Վար-դանյանին փոխհատուցումը իրականացնելու և իրականությունը խեղաթյուրելու նպատակով՝ զանգահարել և պատահարի վայր է հրավիրել իր ընկերոջը՝ Վարդան Ղազարյանին, որտեղ վերջինիս հետ «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից խոշոր չափի գումար խաբեութ-յամբ հափշտակելու նախնական համաձայնության գալով՝ Վ.Ղազարյանը ՃՈ ծառայության և ապահովագրական ընկերության աշխատակիցներին խաբեության եղանակով ներկայացել է որպես «Օպել Աստրա» մակնիշի 34 TQ 452 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վա-րորդ և ճանապարհատրանսպորտային պատահարի մեղավոր կողմ ու տվել համապատաս-խան բացատրութուն։
21.06.2016թ. «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունը կատարել է փոխհատուցում պատահարից տուժած երկու վարորդներին ընդհանուր 765.000 ՀՀ դրամի չափով»։
Ամբաստանյալ Վ.Ղազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «Խարդախութ-յամբ խոշոր չափի գույք հափշտակելու դիտավորությամբ՝ նախնական համաձայնության գալով Աշոտ Բաբկենի Լևոնյանի հետ, խաբեությամբ հափշտակել է «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերության խոշոր չափի՝ 765.000 ՀՀ դրամ գումարը։
Այսպես,
Վարդան Ղազարյանը, 06.06.2016թ.-ին, ժամը 20։30-ի սահմաններում, հեռախոսա-զանգ է ստացել իր ընկեր Աշոտ Լևոնյանից, ով հայտնել է, որ գտնվելով ոչ սթափ վիճակում, նրա կողմից վարվող, Սենեքերիմ Արմենակյանին պատկանող և «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընեկությունում ապահովագրված «Օպել Աստրա» մակնիշի 34 TQ 452 հաշվառման համա-րանիշի ավտոմեքենայով ավտովթարի է ենթարկվել Երևան քաղաքի Պարոնյան և Լեո փո-ղոցների հատման խաչմերուկում։ Ա.Լևոնյանը, լինելով ճանապարհատրանսպորտային պա-տահարի մեղավոր կողմ և գիտակցելով, որ ոչ սթափ վիճակում գտնվելու պայմաններում ապահովագրական ընկերությունը տուժած վարորդներին չի փոխհատուցի իր կողմից պատ-ճառված վնասը, ուստի պատահարից տուժած՝ «Մերսեդես» մակնիշի 60 CC 001 հաշվառ-ման համարանիշի և «Տոյոտա» մակնիշի 033 MM 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքե-նաների վարորդներ, համապատասխանաբար Յուրիկ Հայրապետյանին և Արամ Վարդան-յանին փոխհատուցումը իրականացնելու, իրականությունը խեղաթյուրելու և «Նաիրի Ինշու-րանս» ԱՍՊ ընկերությունից խոշոր չափի գումար խաբեությամբ հափշտակելու նախնական համաձայնություն է ձեռք բերել Վ.Ղազարյանի հոտ, ով ժամանելով պատահարի վայր ՃՈ ծառայության և ապահովագրական ընկերության աշխատակիցներին խաբեության եղանա-կով ներկայացել է որպես «Օպել Աստրա» մակնիշի 34 TQ 452 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդ և ճանապարհատրանսպորտային պատահարի մեղավոր կողմ ու տվել համապատասխան բացատրութուն։
21.06.2016թ. «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունը կատարել է փոխհատուցում պատահարից տուժած երկու վարորդներին ընդհանուր 765.000 ՀՀ դրամի չափով»։
Ամբաստանյալները՝ մինչև դատաքննությունն սկսվելը, միջնորդեցին կիրառել արա-գացված դատական քննության կարգ և հայտարարեցին, որ միջնորդությունները ներկայաց-նում են կամավոր` իրենց պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, առաջադրված մեղադ-րանքն իրենց պարզ է, համաձայն են մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում ի-րենց լիովին մեղավոր են ճանաչում, գիտակցում են արագացված կարգով դատական քննութ-յուն անցկացնելու հետևանքները։
Դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալների միջնորդությունը բավարարվել է և դա-տական քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով, նկատի ունենալով, որ մեղադրողը դատարանի առաջարկությամբ փոխեց իր դիրքորոշումն ու չառարկեց դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ, իսկ տուժողի ներկայացուցիչը չառարկեց դրան։
Դատարանը, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալների համաձայն լինելու հանգամանքն ու հանգելով եզրակացության, որ մեղադրանքը, որի հետ համաձայնվեցին ամբաստանյալները, հիմնավորված է և հաստատվում է քրեական գործով հավաքված ապացույցներով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Լևոնյանն ու Վ.Ղազարյանը կատարել են հանցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, որով և նրանք պետք է պատասխանատվության ենթարկվեն։
Ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատիժների տեսակն ու չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրանց կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ արագացված կարգով անցկացված դատական քննության ընթացքում ուսումնասիրված` նրանց անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանք-ները։
Որպես ամբաստանյալ Ա.Լևոնյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմաց-նող հանգամանք` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա համաձայնվեց մեղադրանքի հետ և անկեղծորեն զղջաց կատարած հանցանքի համար։
Որպես ամբաստանյալ Վ.Ղազարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա համաձայնվեց մեղադրանքի հետ, անկեղծորեն զղջաց կատարած հանցանքի համար և նրա խնամքին է գտնվում մինչև 14 տարեկան երեխան։
Որպես ամբաստանյալ Վ.Ղազարյանի անձը բնութագրող տվյալ, դատարանը հաշվի է առնում, որ նա առաջին անգամ է դատապարտվում։
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք-ներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը« դա կատարելու հանգամանքներին« հանցավորի անձնավորությանը« անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանք-ներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակ-վում է« եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
Մեջբերված իրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբեր-յալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07« ՎԲ-142/07« ՎԲ-192/07« ՎԲ-201/07« ԵՇԴ/0029/01/08« ԵԿԴ/0042/01/11« ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումնե-րում։ Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրա-վունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրա-վական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Պատիժն ար-դարացի է« եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը« ինչպես նաև բավարար պատ-ժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահան-ջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի« իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևա-վորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի« հան-ցավորի անձի« պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահո-վելու անհրաժեշտությունից։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալների անձը, նրանց պատասխանատ-վությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցագործության կատարման մեջ նրան-ցից յուրաքանչյուրի դերը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վար-քագիծը, ելնելով գործի փաստական տվյալների և հանգամանքների վերլուծության հիման վրա դատարանի մոտ ձևավորված նրանց բարոյահոգեբանական ու քրեաիրավական բնու-թագրերից և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ ու 61-րդ հոդվածներով սահմանված՝ ար-դարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհա-նուր սկզբունքներից, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալները պետք է դատապարտ-վեն տուգանքի, ինչն անհրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիալական արդարությունը վերա-կանգնելու և նրանց կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։
Տուժողի ներկայացուցիչը քաղաքացիական հայց չհարուցեց։
Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցների հարցը, գտնում է, որ ամ-բաստանյալների նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագ-րությունը, պետք է թողնվի անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ, 3753-րդ հոդվածներով՝ դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1.Աշոտ Բաբկենի Լևոնյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և դատապարտել 700.000 (յոթ հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքի։
Ա.Լևոնյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստո-րագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2.Վարդան Վիսարյոնի Ղազարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և դատապարտել 500.000 (հինգ հարյուր հա-զար) ՀՀ դրամ տուգանքի։
Վ.Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստո-րագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ