ԵԿԴ/0185/01/17



ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ


26 ապրիլի 2024 թվական ք.Երևան

ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան),

Նախագահությամբ դատավոր` Հ.Մանուկյանի,
քարտուղարությամբ` Ն.Սարգսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող՝ Հ.Խաչատրյանի,
պաշտպան` Գ.Ասատյանի,
ամբաստանյալ՝ Կ.Մանուկյանի,

դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի (ծնված՝ 1968 թվականի հոկտեմբերի 3-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված և բնակվող՝ Երևան քաղաքի Կոնդի փողոցի 142-րդ տուն հասցեում) մեղադրվում է 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1. 16.02.2017թ. որոշմամբ հարուցվել է թիվ 13167317 քրեական գործը՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4․1 մասի 2-րդ կետով և 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
1.2. 16.02.2017թ. Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ Կենտրոնական բաժին:
1.3. 16.02.2017թ. Էդմոնդ Բադալի Բադալյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ Կենտրոնական բաժին:
1.4. 17.02.2017թ. Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանը ձերբակալվել է:
1.5. 16.02.2017թ. Սարգիս Հրանտի Հովհաննիսյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ Կենտրոնական բաժին:
1.6. 16.02.2017թ. Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ Կենտրոնական բաժին:
1.7. 17.02.2017թ. Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանը ձերբակալվել է:
1.8. 18.02.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4․1 մասի 2-րդ կետով:
1.9. 18.02.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4.1 մասի 2-րդ կետով:
1.10. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 18.02.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով 2017 թվականի փետրվարի 16-ից:
1.11. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 18.02.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով 2017 թվականի փետրվարի 16-ից:
1.12. 16.02.2017թ. Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ Կենտրոնական բաժին:
1.13. 23.02.2017թ. որոշմամբ հարուցվել է թիվ 13170017 քրեական գործը՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4․1 մասի 2-րդ կետով և 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
1.14. 24.02.2017թ. որոշմամբ թիվ 13170017 քրեական գործը միացվել է թիվ 13167317 քրեական գործին:
1.15. 16.02.2017թ. Պատվական Գուրգենի Պապիկյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ Կենտրոնական բաժին:
1.16. 16.02.2017թ. Արսեն Զոհրաբի Վարդանյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ Կենտրոնական բաժին:
1.17. 23.02.2017թ. որոշմամբ հարուցվել է թիվ 13170117 քրեական գործը՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4․1 մասի 2-րդ կետով:
1.18. 24.02.2017թ. որոշմամբ թիվ 13170117 քրեական գործը միացվել է թիվ 13167317 քրեական գործին:
1.19. 06.03.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով անհայտ անձի կողմից Էդմոնդ Բադալի Բադալյանին ապօրինի 0,000616 գրամ ընդհանուր քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց իրացնելու դեպքի առթիվ 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է նոր քրեական գործ, որին շնորհվել է թիվ 13104117 համարը և առանձնացվել է առանձին վարույթում։
1.20. 10.03.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով Արսեն Զոհրաբի Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունը չհեռանալու մասին։
1.21. 10.03.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով Արմեն Գառնիկի Շառաֆյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունը չհեռանալու մասին։
1.22. 17.03.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով Արսեն Զոհրաբի Վարդանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
1.23. 17.03.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
1.24. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 11.04.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է երկու ամիս ժամկետով։
1.25. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 11.04.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է երկու ամիս ժամկետով։
1.26. 25.05.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, 2017 թվականի փետրվարի 22-ին և 2017 թվականի մարտի 24-ին «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից ստացված լազերային սկավառակները ճանաչվել են որպես ապացույց։
1.27. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 09.06.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է երկու ամիս ժամկետով։
1.28. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 09.06.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է երկու ամիս ժամկետով։
1.29. 12.06.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Էդուարդ Եղիշյանի անձնական խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված 1,61 գրամ քաշով «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը և պրեկուրսոր հանդիսացող 2,3մլ (0,7մլ+1,6մլ=0,00249կգ) ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը, Արմեն Շարաֆյանի ավտոմեքենայի զննության արդյունքում հայտնաբերված 0,92 գրամ քաշով ափիոն տեսակի թմրամիջոցը և պրեկուրսոր հանդիսացող 1,5մլ (0,7մլ+0,8մլ=0,001389կգ) ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը, Արսեն Վարդանյանի անձնական խուզարկության ընթացքում հայտնաբերված պրեկուրսոր հանդիսացող 1,2մլ (0,0011կգ) ծավալով անգույն քացախաթթվի անհիդրիդը, Կարեն Մանուկյանի կողմից վարվող «Մերսեդես» մակնիշի 35 LD 987 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված պրեկուրսոր հանդիսացող 1,8մլ (1,8մլ=0,001944կգ) ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը և վերջինիս բնակության վայրի՝ Երևան քաղաքի Կոնդ 142 տան խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված «TANITA» մոդելի ոսկերչական կշեռքը:
1.30. 27.06.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
1.31. 28.06.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, այն բանի համար, որ նա «(…) իրացնելու նպատակով, գործով չպարզված հանգամանքներում և անձից, ապօրինի ձեռք է բերել ընդհանուր խոշոր չափի՝ 2,53 գրամ քաշով «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որից 1,61 գրամը ապօրինի իրացրել է Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանին, իսկ 0,92 գրամը՝ Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանին, բացի այդ ինքնությունը չպարզված անձից, գործով չպարզված հանգամանքներում, թմրամիջոց պատրաստելու նպատակով, ապօրինի ձեռք է բերել պրեկուրսոր հանդիսացող ընդհանուր՝ 0,006923կգ քաշով քացախաթթվի անհիդրիդ, որից 0,00249կգ-ը ապօրինի իրացրել է Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանին, 0,001389կգ-ը՝ Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանին, 0,0011կգ-ը՝ Արսեն Զոհրաբի Վարդանյանին, իսկ 0,001944կգ-ը ապօրինի պահել իր կողմից վարվող «Մերսեդես» մակնիշի 35 LD 987 հ/հ-ի ավտոմեքենայի սրահում:
Այսպես.
Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանը գործով չպարզված հանգամանքներում, ինքնությունը չպարզված անձից, իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և իր մոտ պահել ընդհանուր խոշոր չափի՝ 2,53 գրամ քաշով «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և պրեկուրսոր հանդիսացող ընդհանուր՝ 0,006923 կգ քաշով քացախաթթվի անհիդրիդ:
Պայմանավորվածության համաձայն, 59.000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց, 2017 թվականի փետրվարի 16-ին ժամը 15-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կոնդ թաղամասի սկզբնամասում գտնվող մթերային խանութի մոտակայքում, նշված ընդհանուր զանգվածներից 1,61 գրամ քաշով «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը և պրեկուրսուր հանդիսացող 0,00249կգ քաշով քացախաթթվի անհիդրիդը ապօրինի իրացրել է Երևան քաղաքի Հալաբյան 13 շենքի 36 բնակարանի բնակիչ՝ էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանին, սակայն նույն օրը ժամը 17:05-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Հալաբյան փողոցում գտնվող «Մուսալեռ» սուպերմարկետից վերջինս բերման է ենթարկվել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին և նրա անձնական խուզակութււսմբ հայտնաբերվել է հիշյալ թմրամիջոցն ու քացախաթթվի անհիդրիդը:
Բացի այդ, նույն օրը երեկոյան, պայմանավորվածության համաձայն, 20.000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց, Երևան քաղաքի Կոնդ թաղամասում գտնվող մթերային խանութի մոտակայքում, նշված ընդհանուր զանգվածներից 0,92 գրամ քաշով «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և պրեկուրսոր հանդիսացող 0,001389կգ քաշով քացախաթթվի անհիդրիդը ապօրինի իրացրել է Երևան քաղաքի Քաջազնունի 10 շենքի 17 բնակարանի բնակիչ՝ Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանին, որն էլ 2017 թվականի փետրվարի 16-ին ժամը 20:45-ին Երևան քաղաքի Քաջազնունի 10 հասցեի մոտակայքից բերման ենթարկվելուց հետո ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել է վերջինիս անձնական խուզարկությամբ:
Բացի այդ, նույն օրը, պայմանավորվածության համաձայն, գումարի դիմաց, Երևան քաղաքի Կոնդ թաղամասում, պրեկուրսոր հանդիսացող ընդհանուր՝ 0,006923 կգ քաշով քացախաթթվի անհիդրիդից 0,0011կգ-ը ապօրինի իրացրել է Երևան քաղաքի Ղարիբջանյան 40 տուն հասցեի բնակիչ Արսեն Զոհրաբի Վարդանյանին, որն էլ 2017 թվականի փետրվարի 16-ին ժամը 19:50-ին, Երևան քաղաքի Գր.Լուսավորիչ փողոցից բերման ենթարկվելուց հետո ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել է վերջինիս անձնական խուզարկությամբ, իսկ նշված պրեկուրսոր հանդիսացող ընդհանուր՝ 0,006923 կգ քաշով քացախաթթվի անհիդրիդից մնացած՝ 0,001944 կգ-ը ապօրինի պահել է իր կողմից վարվող «Մերսեդես» մակնիշի 35 LD 987 հ/հ-ի ավտոմեքենայի սրահում, որն էլ հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի աշխատակիցների կողմից 2017 թվականի փետրվարի 02-ին նշված ավտոմեքենայում կատարված խուզարկության արդյունքում: (...)»։
1.32. 30.06.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀ բաժնի 3-րդ բաժանմունքի պետ, ոստիկանության փոխգնդապետ Վ․Հակոբյանի կողմից 16.02.2017թ. ներկայացված և վերը նշված զեկուցագրերը, ՀՀ ԱՆ «Նարկոլոգիական հանրապետական կենտրոն» ՓԲ ընկերությունից 03.03.2017թ. և 22.03.2017թ. ստացված գրությունները և դրանց կից փաստաթղթերը, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀ բաժնից ստացված թվով 1N179 էլեկտրոնային սկավառակը և գաղտնազերծված նյութերը՝ 601 թերթ, ինչպես նաև «Հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում» ՕՀ իրականացնելու և ստացված գաղտնալսումները գաղտնազերծելու թույլտվություն ստանալու միջնորդությունները բավարարելու մասին Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշումները ճանաչվել են որպես ապացույց։
1.33. 03.07.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով կալանք է դրվել Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանին սեփականության, համասեփականության իրավունքով պատկանող գույքի վրա:
1.34. 03.07.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել՝ 1998 թվականի հուլիսի 1-ի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով՝ արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով։
1.35. 03.07.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել՝ 1998 թվականի հուլիսի 1-ի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով՝ արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով։
1.36. 03.07.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործից անջատվել է Կ․Մանուկյանին ապօրինի կերպով խոշոր չափի «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ իրացնելու մասը, այն առանձնացվել է մեկ վարույթ, շնորհվել է թիվ 13167317/1 հերթական համարը։
1.37. 03.07.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործի նյութերով անհայտ անձի կողմից Սարգիս Հրանտի Հովհաննիսյանին «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց իրացնելու դեպքի առթիվ 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13110417 քրեական գործը։
1.38. 03.07.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործի նյութերով անհայտ անձի կողմից Արսեն Զոհրաբի Վարդանյանին «Ափիոն» և «Կանաբինոիդ» տեսակի թմրամիջոցներ իրացնելու դեպքի առթիվ 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13110517 քրեական գործը։
1.39. 2017 թվականի հուլիսի 7-ին թիվ 13167317 քրեական գործով կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը, որը ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ․Խաչատրյանի՝ 07.07.2017թ. որոշմամբ հաստատվել է։
1.40. 11.07.2017թ. 13167317 քրեական գործը, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան և նույն դատարանի դատավոր Մ.Մակյանի՝ 12.07.2017թ․ որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:
1.41. 26.09.2017թ. թիվ ԵԿԴ/0185/01/17 քրեական գործն ընդունվել է նույն դատարանի դատավոր Ա.Բեկթաշյանի վարույթ՝ դատավոր Ա.Մակյանի այլ դատարան գործուղվելու հիմքով:
1.42. Մեղադրող Հ.Խաչատրյանի՝ 16.08.2018թ. որոշումներով Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանին և Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանին առաջադրված մեղադրանքները փոփոխվել են և վերջիններիս նոր մեղադրանք է առաջադրվել 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով,
1.43. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի (դատավոր Ա.Բեկթաշյանի)` 25.09.2018թ. որոշմամբ Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված խափանման միջոցը փոխվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցով:
1.44. 12.08.2019թ. թիվ ԵԿԴ/0185/01/17 քրեական գործը մակագրվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Հ.Մանուկյանին և 14.08.2019թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ, իսկ 28.08.2019թ. որոշմամբ նշանակվել է դատական քննության:
1.45. 17.10.2019թ. որոշմամբ Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և Արսեն Զոհրաբի Վարդանյանի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով քրեական հետապնդումները դադարեցվել են` վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով:
1.46. 18.10.2019թ. որոշմամբ պաշտպան Անի Գրիգորյանի՝ ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի խափանման միջոցը գրավով փոխարինելու վերաբերյալ միջնորդությունը, մերժվել է:
1.47. 06.04.2020թ. որոշմամբ պաշտպան Գ.Ասատրյանի՝ ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը գրավով փոխարինելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարվել է․ ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել գրավը` գրավի չափը սահմանելով 10.000.000 (տասը միլիոն) ՀՀ դրամ չափով։
1.46. 17.11.2020թ. որոշմամբ պաշտպան Գագիկ Ասատրյանի՝ ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց գրավի առարկան փոփոխելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարվել է․ ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված՝ 5.000.000 ՀՀ դրամ գրավի առարկան փոխարինվել է և գրավադրվել է Էլեոնորա Մարտիրոսի Մանուկյանին սեփականության իրավունքով պատկանող Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի Կոնդ թաղամասի թիվ 142/2 բնակելի տուն հասցեի անշարժ գույքը:
2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
2.1. Ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանը գործի դատական քննության ընթացքում հայտնել է, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում և զղջում է իր արածի համար։
Դատարանի հարցերին ի պատասխան՝ ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանն ըստ էության հայտնել է, որ ընդունում է առաջադրված մեղադրանքում նկարագրված բոլոր հանգամանքները (ժամանակագրությունը, անձանց և ենթադրյալ թմրամիջոցների վերաբերյալ տեղեկությունները)։
(Տե՛ս 2024 թվականի ապրիլի 25-ի դատական նիստի արձանագրությունը)։
2.2. Գործի դատաքննության ընթացքում Դատարանն արձանագրել է, որ Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանը մահացել է, այսինքն՝ վերջինս դատական նիստից բացակայել է այնպիսի պատճառներով, որոնք բացառել են նրա դատարան ներկայանալու հնարավորությունը (անհնարինություն), ուստի հրապարակվել են Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանի նախաքննական ցուցմունքները:
(Մանրամասն տե՛ս 05․04․2024թ․ դատական նիստի արձանագրությունը)։
Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանը գործի նախաքննության ընթացքում՝ 2017 թվականի փետրվարի 17-ին, կասկածյալի դատավարական կարգավիճակով, ըստ էության ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ քննիչի կողմից իրեն պարզաբանվել է, որ կասկածվում է 2017 թվականի փետրվարի 16-ին՝ ժամը 17-ի սահմաններում խոշոր չափի՝ 1,61 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և պրեկուրսոր հանդիսացող՝ 2,3մլ ծավալի քացախաթթվի անհիդրիդ առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու մեջ, այսինքն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4.1 մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործություններ կատարելու մեջ։ Գտնվում է հոգեպես առողջ վիճակում, սակայն 2016 թվականի ապրիլ ամսից հաշվառված է Ավանի նարկոլոգիական կենտրոնում՝ որպես թմրամոլ, ստանում է «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց ամեն օր, անձամբ գնում և ստանում է, բժշկի ներկայությամբ խմում դեղահաբը, որից հետո վերադառնում է տուն: Ծնվել և մշտապես բնակվել է Երևան քաղաքի Հալաբյան 13 շենքի 36 բնակարանում, սովորել է թիվ 118 դպրոցում, ավարտել է 10-րդ դասարանը, սովորել է դերձակի մասնագիտություն, սակայն չի զորակոչվել բանակ, քանի որ ոտքերի հետ կապված ունի ի ծնե առողջական խնդիրներ, իսկ թե ինչ հիվանդություն է, դեռևս բացահայտված չէ՝ ոտքերի տակը մշտապես վերքեր են լինում: Ապրել է ծնողների՝ Սերյոժա Եղիշյանի և Լաուրա Մարտիրոսյանի, ինչպես նաև քրոջ՝ Նելլի Եղիշյանի և եղբոր՝ Աբրահամ Եղիշյանի հետ միասին, սակայն հայրը 1979 թվականին մահացել է չարորակ ուռուցքից, իսկ եղբայրը նույնպես մահացել է 1985 թվականին՝ ավտովրաերթից: Ներկա պահին նշված հասցեում բնակվում է կնոջ՝ Կարինե Գասպարյանի և երկու երեխաների՝ Լաուրա Գասպարյանի (ով 20 տարեկան է) և որդու՝ Աբրահամ Գասպարյանի (ով 18 տարեկան է) հետ միասին: Մայրն ապրում է քրոջ հետ միասին, ունի առողջական խնդիրներ, կինն ունի առողջական խնդիրներ՝ կրծքի չարորակ ուռուցք, չի աշխատում, դուստրն աշխատում է «Պարմա» սուպերմակետում, իսկ որդին չի աշխատում, պատրաստվում է բանակ զորակոչվել: Ինքն աշխատանք չունի, նախկինում զբաղվել է բանջարեղենի առևտրով, իսկ շուրջ 10 տարի է չի աշխատում, ոչ մի բանով չի զբաղվում, մի կերպ «յոլա» են գնում: Այս ընտանեկան խնդիրներից ելնելով՝ 2016 թվականի գարնանը որոշել է գնալ, ընդունվել նարկոլոգիական կենտրոն և ստանալ թմրամիջոց, ոպեսզի որոշակի չափով կտրվի հոգսերից, քանի որ ինքը ձգտել է դրան, մի տեսակ ուզեցել է անընդհատ փորձել։ Նախկինում մի քանի անգամ օգտագործել է բենզին, այն խառնել է «Սուլպադեին» տեսակի դեղահաբի հետ, որը գնել է դեղատներից (կոնկրետ չի հիշում, թե որ դեղատներից), իսկ բենզինը գնել է ցանկացած բենզակալցակայանից (չի հիշում, թե որ վայրի բենզալցակայաններից), այդ ամենը կատարել է միայնակ, ոչ ոք չի տեսել, այն ինքը կատարել է տանը, երբ որ տանը մարդ չի եղել, այդպես մոտ հինգ անգամ արել է 2016 թվականի գարնանը (կոնկրետ օր և ամիս չի հիշում), հավանաբար մարտ ամիսն է եղել, որից հետո որոշել է ընդունվել Ավանի նարկոլոգիական կենտրոն՝ «Մեթադոնային» բուժման ծրագրում ընգրկվելու համար: Այնտեղ հայտնել է, որ բենզին է ընդունել, ցանկանում է ընդգրկվել, քանի որ կախվածություն ունի, դրա համար էլ իրեն ընդունել են և մինչ այժմ ամեն օր ստանում է «Մեթադոն», իսկ բժիշկը հանդիսանում է Արմինեն (ազգանունը չի հիշում): Դրանից հետո այլ միջոցներով թմրամիջոց ձեռք չի բերել: Շահագործում է 094 98 20 21 բջջային հեռախոսահամարը մոտ վեց ամիս, իսկ դրանից առաջ բջջային հեռախոս չի ունեցել, բացի նշված հեռախոսահամարից այլ հեռախոսահամար չի օգտագործում, իսկ այն տեղադրված է եղել «Ալկատել» մոդելի բջջային հեռախոսի մեջ: Շուրջ 10 օր առաջ իրեն անծանոթ անձանցից, ովքեր խոսել են միմյանց հետ, պատահաբար փողոցում լսել է Կարեն անունով Երևան քաղաքի Կոնդ թաղամասի բնակիչ մի անձի հեռախոսահամար, այն է՝ 091 25 39 55, ինքն այդ խոսակցության ընթացքում լսել է, որ ասել են «այդ անձը թմրամիջոցի ալիք ունի» արտահայտությունը, նաև ասել են, որ այդ անձին «Պարսիկ» են ասում։ Ինքն այդ երկու անձանց, ովքեր խոսել են իրար հետ, չի ճանաչում, չի էլ հիշում նրանց դեմքերը, չի էլ հիշում, թե որ փողոցում են նրանք խոսել։ Դա լսելով՝ ինքը ֆիքսել է այդ հեռախոսահամարը: Դրանից հետո՝ հաջորդ օրը իր 094 98 20 21 բջջային հեռախոսահամարով զանգահարել է այդ՝ 091 25 39 55 հեռախոսահամարին, այն անջատված է եղել, այնուհետև դրա հաջորդ օրը զանգահարել է, այդ ժամանակ պատասխանել է հեռախոսին․ ինքը ներկայացել է էդո անվամբ, ասել է, որ լավ տղա է, ուզում է «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց գնել, նա ասել է, որ դեռ ալիք չունի, ասել է, որ մի երկու-երեք օրից կրկին զանգի։ Ինքը չի ասել, թե որտեղից նրա հեռախոսահամարը, նա էլ չի հարցրել: Երկու օր անց, կրկին զանգահարել է, արդեն իրեն ոստիկանություն բերման ենթակելու օրն է եղել, այսինքն՝ փետրվարի 16-ին, ներկայացել է և ասել, որ խոսք էր տվել իրեն, իսկ գինն էլ չի հարցրել, սակայն լսել է խոսակցությունից, որ մեկ չեքը 20.000 ՀՀ դրամ արժեր: 2017 թվականի փետրվարի 16-ին՝ ժամը 15-ի սահմաններում, զանգահարել է Կարենին, ում ինքը «Պարսիկ» է ասել, իրեն կանչել է Կոնդ թաղամասի մթերային խանութից քիչ վերև (խանութի անունը չի հիշում), գրված է եղել մթերային խանութ: Ինքը գնացել է «Օպել» մակնիշի տաքսի ավտոմեքենայով, որի համարանիշները չի հիշում և չի հիշում, թե տաքսիի վրա տարբերանշան եղել է, թե ոչ, սակայն տաքսիի նշանը վրան է եղել, նստել է իրենց թաղամասից, այն կանգնեցրել է փողոցից պատահաբար, վարորդի անունը չգիտի, նրան չի ճանաչում, կլիներ՝ մոտ 60 տարեկան մարդ, տեսնելուց նրան չի ճանաչի: Հասնելով նշված խանութի մոտ (իսկ մինչ այդ Կարենն իրեն ասել էր, որ գնա հենց Կոնդի սկիզբը՝ առաջին խանութի մոտ)` նա հեռախոսով իրեն ասել է, որ խանութից քիչ վերև գումարը դնի ծխախոտի տուփի մեջ և գցի այն միջին չափսի քարի կողքը, իսկ տաքսին իրեն սպասել է խանութի մոտ, իսկ խանութից Կարենի նկարագրած քարը միմյանցից հեռու են եղել՝ մոտ 20 մետր հեռավորության վրա: Դրանից հետո իրեն ասել է, որ սպասի նրա զանգին, իսկ գումարը քարի մոտ դնելուց հետո նա իրեն ասել է, որ մի քիչ հեռվանա և չի տեսել, թե գումարն ով է վերցրել: Դրանից հետո՝ մոտ 10 րոպե անց, իրեն կրկին զանգահարել է Կարենը և ասել, որ խանութից արդեն իջնի ներքև՝ խանութի մայթի ուղղությամբ մոտ 30 մետր, գետնին «Գառնի» ծխախոտի տուփ կտեսնի, որն էլ վերցնի։ Ինքն այդ ընթացքում խանութի մոտ կանգնած սպասել է, ծխել է, իսկ տաքսիի վարորդը սպասել է ավտոմեքենայի մեջ, նա թերթ էր կարդում: Ինքը «Պարսիկ»-ին չի հարցրել, թե այնտեղ ինչքան չափաբաժին պետք է լինի, իմացել է, որ պետք է լինի «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և քացախաթթու անհիդրիդը, քանի որ «Ափիոն»-ը լուծվում է դրանով։ Ինքը դրա համար իր «Մալբորո» ծխախոտի տուփի մեջ դրել է 59.000 ՀՀ դրամ գումար և նրան նախապես ասել է, որ այդքանի ինչքան գալիս է՝ տրամադրի, որպեսզի մի քիչ շատ լիներ։ Ինքն այն գնել է իր օգտագործման համար և ցանկացել է «Ափիոն» օգտագործել, իսկ նա իրեն տվել է 3 հատ «չեք» և երկու փոքր ներարկիչի մեջ լցված անհիդրիդ: Ինքը նրա բացատրած վայրից գտել է այդ «Գառնի» ծխախոտի տուփը, վերցրել այն, շարժել և զգացել, որ մեջը բան կա, դրել է գրպանը և բարձրացել տաքսու մոտ։ Նստել է տաքսի, իսկ վարորդը չի տեսել, թե ինքն ուր է գնացել, որից հետո տաքսուն ասել է, որ գնան «Չերեմուշկա»։ Չի հիշում և հավանաբար չի կարող մատնացույց կատարել այդ վայրը, որտեղից վերցրել է թմրամիջոցը, քանի որ առաջին անգամ է գնացել: «Նաբերեժնի» ձորով տաքսին գնացել է դեպի «Չերեմուշկա», սակայն ճանապարհին նկատել է ընկերոջ՝ էդմոնդի ավտոմեքենան (ազգանունը չի հիշում): Նրա ավտոմեքենան կանգնած է եղել ձորի ճանապարհին՝ դիմացը դեպի «Չերեմուշկա»-ի կողմը, իջել ավտոմեքենայից, նրան խնդրել է, որ իրեն տուն տանի, որպեսզի նրա հետ գնար և տաքսուն այդքան գումար չտար, իսկ էդմոնդն էլ համաձայնվել է: Էդմոնդը միայնակ է եղել, ինքը չգիտի, թե ինչի է կանգնած եղել այդ վայրում: Տաքսուն ինքը վճարել է 1200 ՀՀ դրամ, որից հետո նստել է էդմոնդի «Պորշ» մակնիշի սպիտակ գույնի ջիպ ավտոմեքենան, համարանիշները՝ 01 կոդով են (մնացածը չի հիշում): Էդմոնդն ապրում է Հալաբյան փողոցում՝ իրենց թաղամասում, նրան ճանաչում է շատ վաղուց, գտնվել է մտերիմ հարաբերությունների մեջ, հստակ չգիտի, թե նա ինչով է զբաղված, ճանաչում է նաև նրա ընտանիքի անդամներին, որդուն՝ Բադալ են ասում, էդմոնդի բնակարանը կոնկրետ չգիտի, թե որ հասցեում է գտնվում, սակայն տան տեղը գիտի: Էդմոնդին խնդրել է, որ իրեն իջեցնի Հալաբյան փողոցում գտնվող «Մուսալեռ» սուպերմարկետի մոտ, ասել է, որ առևտուր անի, դրանից հետո կգնա, նաև հայտնել է իր շնորհակալությունը, նա համաձայնվել է, իսկ մինչ այդ ավտոմեքենայի մեջ խոսել են իրենց որպիսության մասին: Իրեն հարցրել է, թե որտեղից է գալիս, ինքն ասել է, որ գնացել է աղջկա հետ ժամադրության, այդպես հետաքրքրվել է, ինքն էլ խաբել է, չի ասել նրան, թե ուր է գնացել և ինչ է եղել իր մոտ, քանի որ ամաչել է: Ինքն իջել է ավտոմեքենայից, մոտեցել սուպերմարկետի դռան մոտ, այդ պահին իրեն խանութի ներսում մոտեցել են ոստիկանները և բերման ենթարկել ոստիկանություն, որտեղ էլ իր ձեռքի մեջ է պահել «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը, իսկ սուպերմարկետ մտնելուց առաջ ծխախոտի տուփը թափել է և թմրամիջոցը, որը փաթաթված է եղել ցելաֆոնի մեջ, պահել է աջ ձեռքում, իսկ հետո դրել է գրպանը և եկել են ոստիկանություն։ Ինքը չի տեսել, թե Էդմոնդը ուր է գնացել և նրանից լուր չունի: Ինքը մտել է սուպերմակետ, որպեսզի ներարկիչ գնի, որպեսզի այն օգտագործեր ներարկման միջոցով: Ինքն իրեն կարող է ներարկել, աջ ձեռքով է բռնում և ներարկում, ներարկում է ձախ ոտքի աճուկի մոտ գտնվող արտահայտվող երակից, բենզինը նույնպես այդտեղից է ներարկել: Ինքը Կարենին, որին «Պարսիկ» են ասում, անձամբ դեմքով չի տեսել, նրան չի ճանաչում, ոչ մի անգամ նրան չի տեսել, նրա հետ մի քանի անգամ հեռախոսազրույց է ունեցել՝ սկզբում ասել է, որ չունի, իսկ հետո՝ 2016 թվականի փետրվարի 16-ի ցերեկն իրեն ասել է, որ ունի և գնացել է այդ թաղամասից վերցրել է։ Նրան չի տեսել, արդեն ասել է, թե ինչ միջոցով է ձեռք բերել։ Նա ըստ ձայնի կլիներ մոտ 55 տարեկան, քանի որ շատ խրպոտ էր ձայնը, նրա դեմքը չի տեսել: Առաջին անգամ օգտագործել է թմրամիջոց 2016 թվականի մարտ ամսին, այն էլ՝ բենզին, իսկ դրանից առաջ չի օգտագործել։
Ինքը սխալ է ներկայացրել (այն, որ իր բացատրության մեջ նշել է, որ շուրջ 10 օր առաջ ծանոթացել է Կոնդեցի Կարենի հետ, ով վաճառում է «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, իսկ նախկինում երկու անգամ էլ 20.000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց նրանից գնել է «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց), ուղղակի չի հասկացել, ցանկացել է նշել, որ երկու անգամ զանգահարել է, որպեսզի գնի «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, իսկ նա ասել է, որ դեռ ալիք չունի:
Ինքն ուղղակի նկատի է ունեցել, որ խոսել է նրա հետ հեռախոսով և այդպես է ծանոթացել, իսկ «դեղ»-ի գումարի չափը լսել է, որ արժի 20.000 ՀՀ դրամ: Իր տեղեկություններով՝ իր մտերիմ էդմոնդը թմրամիջոց չի գործածում, երբևէ նման խոսակցություն միմյանց հետ չեն ունեցել: Տեղեկություններ չունի, թե էդմոնդը Իսպանիայում, կամ որևէ այլ արտասահմանյան երկրում եղել է, թե ոչ: Առաջին անգամ է լսում և շատ զարմացած է, ինքը չի իմացել այն մասին, որ 2017 թվականի փետրվարի 16-ին, երբ էդմոնդն իրեն ավտոմեքենայով իջեցրել է, դրանից հետո իր ավտոմեքենայով բերման է ենթարկվել ոստիկանություն, որի ժամանակ նրա ավտոմեքենայից հայտնաբերվել է «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց։
Ինքը լավ բան չի անում (իր մոտ թմրամիջոցներ լինելու հանգամանքը), որ բոլորին էլ պատմի, կարծում է էդմոնդն էլ է այդպես մտածել։ Իրականում չգիտի, թե Էդմանոդն ինչով է զբաղված, չի հիշում նրա հեռախոսահամարը: Հավաքել, կուտակել է մեկ ամսում այդ 59.000 ՀՀ դրամ գումարը:
Ինքը երբևէ նման բան չի արել (թմրամիջոց ձեռք բերել վերավաճառելու համար), միայն իր օգտագործման համար է ձեռք բերել:
Իր անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ծալովի դանակը գնել է «Վերնիսաժ»-ից, տունը գցած է եղել, երեկ վերցրել է մոտը, մեկ-մեկ գարեջուր է խմում, որպեսզի կարողանա բացել շիշը:
Իր անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված հեռախոսի մեջ տեղադրված 098 12 36 12 հեռախոսահամարը չի օգտագործում, այդ պատճառով էլ չի հայտնել, ընդամենը տեղադրվել է հեռախոսի մեջ։ Ինքը չգիտի, թե իր երկու հեռախոսահամարներն ում անվամբ են հաշվառված, դրանք նվեր է ստացել:
Ինքը Կարենին դեմքով չի տեսել, նրա հետ խոսել է միայն հեռախոսով, արդեն հայտնել է ամեն ինչ, որն իրականությունն է: Չբռնվելու դեպքում՝ նշված թմրամիջոցները պետք է տանը գործածեր։ Այդ օրը տանը մարդ չի եղել, կինը, ով հիվանդ է, երեխաների հետ ներկա պահին բնակվում են իր քրոջ տանը, որը գտնվում է Շինարարների 27 շենք 41 բնակարանում:
Իրականում 2017 թվակնաի փետրվարի 16-ին ինքն իր օգտագործման համար, տաքսիով գնացել է Կոնդ թաղամաս և Կարենից, որին «Պարսիկ» են ասում, 59․000 ՀՀ դրամի դիմաց գնել է «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և քաղախաթթվի անհիդրիդ, որպեսզի ինքն օգտագործի, սակայն բռնվել է ոստիկանների կողմից։
(Տե՛ս հատոր 1-ին՝ 37-40)։
Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանը գործի նախաքննության ընթացքում՝ 2017 թվականի փետրվարի 18-ին, կասկածյալի դատավարական կարգավիճակով, կասկածյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում, ըստ էության ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ ճանաչում է իր հետ առերեսվողին, անունը Կարեն է, գտնվում է մտերիմ հարաբերությունների մեջ։
Ինքը բռնվելուց երկու օր առաջ զանգահարել է իր 094 98 20 21 հեռախոսահամարով իր հետ առերեսվող Կարենին (նրա հեռախոսահամարը ներկա պահին չի հիշում), նրան հարցրել է, թե «դեղ»-ի ալիք կա, նա ասել է, որ չկա, կարող է լինի, մի երկու օրից զանգի: Դրանից հետո իր բռնվելու օրը՝ փետրվարի 16-ին՝ ժամը 16-ի սահմաններում, իր հիշելով գնացել է Կոնդ, քանի որ կրկին զանգել և պայմանավորվել է Կարենի հետ։ Խանութից քիչ վերև ծխախոտի տուփի մեջ է դրել 59.000 ՀՀ դրամ գումար, գցել քարի մոտ, քանի որ այդպես էին պայմանավորվել Կարենի հետ, դրանից հետո գնացել է տուն, մեկ ժամ անց զանգահարել է Կարենին, ասել, որ հետ գնա քարի մոտից վերցնի թմրամիջոցը կամ փողը, քանի որ նա հաստատ չի իմացել, թե «դեղ»-ը կլինի, թե չէ: Դրանից հետո գնացել է և վերցրել, սակայն հասնելով Հալաբյանի «Մուսալեռ» խանութի մոտ, բռնվել է ոստիկանների կողմից, իսկ ինքը քարի մոտից վերցրել է «Ափիոն» տեսակի թվով 3 հատ «չեք»-ը և քացախաթթվի անհիդրիդը: Ինքը հաստատում է իր հետ առերեսվողի հայտնածը, դա ճիշտ է, իսկ իր հայտնած տեղեկությունը սուտ է:
Իրականում Կարենին պարտքով գումարը տալուց հետո նրանց տանից դուրս գալուց հետո նրանց թաղամասում խանութի մոտ մտել է խանութ, գնել է ծխախոտ, հանդիպել է պարսկահայի, որի անունը չգիտի, նրան հարցրել է, թե «չեռնյաշկա» կա, նա ասել է, որ կա, ինքը նան վճարել է 30.000 ՀՀ դրամ և նա իրեն տվել է 3 հատ «դեղ», քացախաթթուն, որն էլ իր մոտ բռնել են ոստիկանները, իսկ իր հետ առերեսվողը դրա հետ կապ չունի, ինքն այդ պարսիկին չի ճանաչում, նրան տեսնում էր առաջին անգամ, իսկ թմրամիջոցն էլ նրա մոտ էր, որ ինքը գնել է նրանից:
Նման բան չկա (որ իր ցուցմունքով հայտնել էր, որ չի ճանաչում Կոնդ թաղամասի բնակիչ Կարեն Մանուկյանին, նրա դեմքը չի տեսել), ինքն ուղղակի չի իմացել, թե որ Կարենի մասին է խոսքը:
(Տե՛ս հատոր 1-ին՝ 147-148)։
Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանը գործի նախաքննության ընթացքում՝ 2017 թվականի փետրվարի 18-ին, մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակով, ըստ էության հայտնել է, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, զղջում է կատարվածի համար և օգտվելով իր իրավունքից՝ հրաժարվում է ցուցմունքներ տալուց և հարցերին պատասխանելուց։
(Տե՛ս հատոր 1-ին՝ 154)։
Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանը գործի նախաքննության ընթացքում՝ 2017 թվականի մարտի 22-ին, մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակով, ըստ էության հայտնել է, որ ցանկանում է ունենալ պաշտպան, սակայն վճարունակ չէ։
(Տե՛ս հատոր 5-րդ՝ 112)։
Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանը գործի նախաքննության ընթացքում՝ 2017 թվականի փետրվարի 18-ին, մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակով, ըստ էության ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում, մասնավորապես այն հանգամանքում, որ ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և պրեկուրսոր հանդիսացող՝ «Քացախաթթվի անհիդրիդ»։ «Քացախաթթվի անհիդրիդ»-ը ձեռք է բերել Կարեն Մանուկյանից Կոնդ թաղամասում 2017 թվականի փետրվարի 16-ին։ Ինչ վերաբերում է «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցին, ապա այն իրեն տվել է Մարիշ անունով հայերեն խոսող պարսիկ ներկայացած մի անձնավորությունից, ով վարձով բնակվում է Մաշտոցի պողոտայում (կոնկրետ չի կարող ասել), ում հետ ծանոթացել է պատահական՝ Մաշտոցի պողոտայով զբոսնելիս, իր հիշելով՝ նրա հետ ծանոթացել է փետրվարի 14-ին՝ ժամը 14։00-ի սահմաններում, որի ընթացքում հասկացել է, որ նա գտնվում է թմրամիջոցի ազդեցության տակ և նա հաստատել է։ Իր հարցին, թե արդյոք ունի թմրամիջոց, նա դրական պատասխան է տվել և ինքը համաձայնել է, տվել 30․000 դրամ և գնել «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որն էլ հայտնաբերվել է իր մոտ։ Մարիշի վերաբերյալ այլ տեղեկություն չի կարող հայտնել, որովհետև չգիտի։ Պնդում է, որ «Ափիոն»-ը ձեռք է բերել Մարիշից։
Պնդում է, որ իրեն «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը տվել է Մարիշը, իսկ ինչ վերաբերվում է հեռախոսազանգերին, ապա դրանք կապված են «ուտել-խմելու» վերաբերյալ պայմանավորվածություն ձեռք բերելու հետ։
(Տե՛ս հատոր 6-րդ՝ 91-92)։
2.3. Գործի դատաքննության ընթացքում Դատարանն արձանագրել է, որ Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանը դատական նիստից բացակայել է այնպիսի պատճառներով, որոնք բացառել են նրա դատարան ներկայանալու հնարավորությունը (անհնարինություն), ուստի հրապարակվել են Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանի նախաքննական ցուցմունքները:
(Մանրամասն տե՛ս 05․04․2024թ․ դատական նիստի արձանագրությունը)։
Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանը գործի նախաքննության ընթացքում՝ 2017 թվականի մարտի 13-ին, կասկածյալի դատավարական կարգավիճակով, ըստ էության ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ քննիչի կողմից իրեն պարզաբանվել է, որ կասկածվում է ապօրինի խոշոր չափի՝ 0,92 գրամ քաշով «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և պրեկուրսոր հանդիսացող 0,001389կգ չափի «Քաղախաթթվի անհիդրիդ» պահելու մեջ, այսինքն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով: Շահագործում է 091 55 27 45 բջջային հեռախոսահամարը մոտ մեկ տարի, այլ հեռախոսահամար չի շահագործել, սակայն քանի որ վերջերս բերման է ենթարկվել ոստիկանություն, այդ ժամանակ իր խուզարկությամբ վերցվել է իր բջջային հեռախոսը, այդ պատճառով էլ այդ օրվանից շահագործում է մոր՝ Աստղիկ Շարաֆյանի՝ 099 55 27 45 բջջային հեռախոսահամարը, իսկ իրենց տան հեռախոսահամարն է՝ 011 55 27 45, այլ հեռախոսահամարներ չի շահագործում և ոչ էլ շահագործել է: 1997 թվականին ամուսնացել է Երևան բարաքի բնակիչ՝ Քրիստինա Գևորգի Մնացականյանի հետ, միասին բնակվել են համատեղ 13 տարի, որից հետո ամուսնալուծվել են, համատեղ կյանքում ունեցել են երկու երեխա, մեծը՝ Անի Շարաֆյանն է, 18 տարեկան է ներկա պահին, փոքրը՝ Արման Շարաֆյանը, ներկա պահին 13 տարեկան է: Որդին միշտ բնակվել է իր հետ, իսկ դուստրն ապրում է մոր հետ: Իրենք ամուսնացած են եղել, սակայն դա չեն օրինականացրել, իսկ վերջին մեկ ամսում օրինականացրել են իրենց ամուսնությունը, որից հետո օրինական կերպով բաժանվել են, իսկ որդու խնամքը ստանձնել է դատարանի վճռի համաձայն, իսկ աղջկա մասով վճարել է ալիմենտ մինչև նրա չափահաս դառնալը: Ինքն ապրում է որդու և մոր՝ Աստղիկ Շարաֆյանի հետ միասին, մայրն ունի առողջական խնդիրներ՝ շաքարային դիաբեդ ախտորոշումով: Շուրջ 2007 թվականից ունի հիմնած «Միտրաս» ՍՊ ընկերությունը, որի գործունեության հասցեն իր բնակարանն է։ Ինքը հանդիսանում է ընկերության հիմնադիր տնօրենը, ներկա պահին աշխատողներ չունի, ինքը միայնակ է կատարում գործը և հանդիսանում է այսպես ասած՝ մաքսային գործակալ: Իր գործունեության նպատակը կայանում է նրանում, որ պատվիրատուն դիմում է իրեն և հայտնում, թե ինչ ապրանք է ստացել և որ երկրից, ինչպես նաև տրամադրում է դա հիմնավորող փաստաթղթերը և որպեսզի մաքսակետում հերթերին չսպասի և իր գործերով զբաղվի, այդ նպատակով գումարի դիմաց ինքն սպասում և ստանում է պատվիրատուի ապրանքը, որից հետո հանձնում է պատվիրատուին: Վարում է «ԲՄՎ X 5» մակնիշի 34 MQ 916 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենա, որն իր հիշելով ձեռք է բերել 2012 թվականին և որը հաշվառված է հոր՝ Գառնիկ Շարաֆյանի անվամբ, սակայն հայրը 2014 թվականին մահացել է և այդ ավտոմեքենան միայն ինքն է վարում, ինչպես նաև ավտոմեքենան երբեմն վարում է դուստրը՝ Անի Շարաֆյանը, ով սովորում է Երևանի պետական մանկավարժական համալսարանում: Մեկ տարի է, ինչ օգտագործում է թմրամիջոց։ Չի հիշում, թե առաջին անգամ ինչպես և ումից է ձեռք բերել «Ափիոն» տեսակի թմամիջոց։ Այն գործածել է ներարկելու միջոցով, ինքն է իրեն ներարկել, ինքը կարողանում է երկու ձեռքով էլ ներարկել իրեն, ներարկում է բազուկներից՝ մեծ երակից: Ներարկել է միշտ տանը՝ բաղնիքում, որպեսզի մայրը և որդին չտեսնեին, քանի որ նրանք չգիտեն այդ մասին, իսկ ներարկիչն էլ անձամբ տարել և նետել է դրսում։ Դրանից հետո տեսնելով, որ չի կարողանում գտնել թմրամիջոց, որոշել է և գնացել ու հաշվառվել Ավանի նարկոլոգիական կլինիկայում, որպեսզի նաև հետո այլևս չօգտագործի թմրամիջոցը: Ինքը ներկա պահին Ավանի նարկոլոգիական կլինիկայից ստանում է «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց, ամեն օր գնում է և ստանում, սակայն աշխատում է օրը մեջ գնալ և ստանալ, որպեսզի կարողանա այլևս չօգտագործել և դուրս գալ մեթադոնային բուժման ծրագրից: Ավանի նարկոլոգիական կլինիկա այցելելու ընթացքում ծանոթացել է Կոնդ թաղամասի բնակիչ Կարենի հետ, ով կլինի մոտ 55 տարեկան մարդ, ում ավտոմեքենայով չի տեսել: Իր հիշելով՝ այս տարվա ընթացքում՝ 2017 թվականի հունվար ամսին, կանգնած են եղել դրսում՝ Ավանի նարկոլոգիական կլինիկայում և ծխախոտ են ծխել, որի ժամանակ խոսակցության ընթացքում լսել է Կարենից, որ նա «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց ունի և կարող է վաճառել։ Նա ասել է, որ ուրիշ տեղից է այն վերցնում, մեկանգամյա օգտագործման համար «Քացախաթթվի անհիդրիդ»-ն էլ հետը, վաճառում է 20.000 ՀՀ դրամ։ Ինքը հարցրել է, թե կարող է ինքը նույնպես նրանից վեցնել, նա ասել է, որ խնդիր չկա և տրամադրել է իր հեռախոսահամարը, որը ներկա պահին չի հիշում, սակայն այդ հեռախոսահամարի վերջին թվերը վերջացել են 55-ով: Դրանից հետո որոշել և զանգահարել է նրան, ներկայացել է, թե ով է և ասել, թե ինչի համար է զանգել, նա մի քանի անգամ ասել է, որ չունի, իսկ հետո տեղեկանալով, որ ունի, գնացել է և անձամբ վերցրել է նրանից: Նրանից ընդհանուր վերցրել է իր հիշելով 3-ից 4 անգամ (հստակ չի հիշում), առաջին անգամ վերցրել է 2017 թվականի հունվար ամսին (օրը չի հիշում), միշտ վերցրել է երեկոյան ժամերին, ինչպես նաև նրա մատնանշած վայրից: Առաջին անգամ կանչել է Կոնդ թաղամաս, գնացել է Պռոշյան փողոցի վրա, կանգնել է հիվանդանոցի մոտակայքում, նա եկել է ոտքով և տվել իրեն թմամիջոցը։ Նա միշտ գալիս էր այնպիսի հագուստով, որի գլխին գլխարկ էր լինում՝ կապիշոնով էր։ Ինքը սպասում էր ավտոմեքենայի մեջ, իսկ նա բացում էր ավտոմեքենայի դուռը, դնում էր նստատեղին, գումարը վերցնում և հեռանում։ Այլ հարցերով միմյանց հետ չեն շփվել, վերցնում էր գումարը և հեռանում, իսկ ինքը նախապես ասում էր, թե ինչ համարանիշների և ինչ մակնիշի ավտոմեքենայով է կանգնած նրան սպասում։ Նա միշտ գալիս էր ոտքով և միայնակ: Դրանից հետո երկրորդ անգամ վերցրել է կրկին նույն ձևով, նա կանչել է Կոնդ թաղամասում գտնվող մթերային խանութ, որտեղ կրկին եկել է և իրեն տվել «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը, ինչպես նաև «Քացախաթթվի անհիդրիդ»-ը: Նա միշտ եկել և իրեն տվել է թմրամիջոցը միայնակ, նրա հետ այլ անձ չի եղել: Երրորդ անգամ նույնպես նույն եղանակով է վերցրել, վերցնելու վայրերը եղել են Կոնդ թաղամասում, կոնկրետ չի հիշում, թե որը երբ է վերցրել, իսկ վերջին անգամ վերցրել է 2017 թվականի փետրվարի 16-ին երեկոյան ժամերի (հստակ ժամը չի հիշում), գանգահարել է Կարենին իր 091 55 27 45 հեռախոսահամարից, հարցրել, թե գնա, որի ժամանակ պատասխանել, որ գնա: Գնացել է Կոնդ թաղամաս՝ նշված մթերային խանութի մոտ, այն գտնվում է ճանապարհի աջ կողմում, քիչ վերելք է այդ հատվածում ճանապարհը, որի ժամանակ նա եկել է կրկին միայնակ, իրեն 20.000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց տվել է այդ «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը, ինչպես նաև ներարկիչի մեջ լցված «Անհիդիդ»-ը, իսկ «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ է եղել, երկուսը միասին եղել է այդ տոպրակի մեջ։ Ինքը նրան ամեն անգամ վճարել է 20.000 ՀՀ դրամ գումար, սակայն չի հիշում, թե ինչ գումար է տվել, մեկ հատ 20.000 ՀՀ թղթադրամ, թե այլ թղթադրամներ են եղել: Դրանից հետո իր ավտոմեքենան վարել է և տուն է գնացել, իր հետ ոչ ոք չի եղել, ինքը եղել է միայնակ, տուն չի բարձրացել, չի հասցրել, հենց իրենց բակում, իջել է ավտոմեքենայից, բացել ավտոտնակի դարպասը, սակայն չի հասցրել ավտոմեքենան կայանել ավտոտնակում, քանի որ այդ ժամանակ իրեն են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և իր ավտոմեքենայով հանդերձ բերման ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին, որտեղ իր անձնական խուզարկությամբ ոչինչ չի հայտնաբերվել, սակայն իր բացատրությամբ հայտնել է, որ ավտոմեքենայի մեջ առկա է թմրամիջոց, որն էլ ոստիկանների ներկայությամբ ուղեկցել և ցույց է տվել թմրամիջոցը, իր կամքով հանել է «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը և «Քացախաթթվի անհիդրիդ»-ը և ներկայացրել է ոստիկաններին: Ինքն այլևս չի օգտագործել «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որոշել է այլևս չօգտագործել, վերջին անգամ օգտագործել է 2017 թվականի փետրվար ամսի սկգբներին, երբ վերցրել է Կարենից, իսկ ներկա պահին օգտագործում է միայն «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոցը, որն ստանում է Ավանից: Բոլոր անգամներն էլ վերցրել է իր անձնական օգտագործման համար, այն գնել ու օգտագործել է, ոչ մեկի չի տվել և ոչ էլ այդպիսի մտադրություն է ունեցել, իսկ վերջին անգամն էլ չի հասցրել օգտագործել: Ընդհանուր առմամբ ինքը Կարենից վերցրել է չորս անգամ, ամեն անգամ վերցրել է նույն չափով, կոնկրետ չի կշռել, միայն իմացել է, որ վերցրածն ընդամենը մեկանգամյա օգտագործման համար է նախատեսված: Վերցրած թմրամիջոցն ինքը լցրել է շերեփի մեջ, դրանում լցրել է նաև եռացրած ջուր, այն բաղնիքում կրակայրիչով եռացրել է, հետո որ ջուրը քչանում էր, վրան լցնում էր «Անհիդրիդ»-ը, որից հետո չորացնելուց հետո կրկին ջուր էր լցնում, կրկին թեթև եռացնում և բամբակով փաթաթում էր ներարկիչի ասեղի սայրը և քաշում ներարկիչի մեջ, այն մի քանի անգամ ֆիլտրում էր, որպեսզի ամբողջությամբ մաքրվի և պարզանա, որից հետո նոր ներարկում էր, իսկ շերեփը մաքրում էր սոդայով, լվանում էր և դնում ամանների տեղը։ Իր տան անդամները չեն իմացել և չեն կասկածել դրա մասին, ինքն ամեն ինչ այնպես էր անում, որ ոչ ոք չկասկածի: Ինքը Կարենին միշտ զանգահարել է իր նշած հեռախոսահամարով, այլ հեռախոսահամարով չի զանգել, նրա մեկ հեռախոսահամար ունի, որն էլ չի հիշում, նրա հեռախոսահամարն իր հեռախոսի մեջ միշտ հավաքած պահել է, նույնիսկ չի էլ պահպանել և նրա հեռախոսահամարը տեսնելուց հիշում է, վեջում 55 է: Ինքը հրաժարվել է թմրամիջոց գործածելուց, չի էլ ցանկանում, միայն անհրաժեշտության դեպքում հիմա այցելում և ստանում է «Մեթադոն»-ը, ընդամենը չորս անգամ է Կարենից գնել «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը՝ իր «Անհիդրիդ»-ի հետ, այլ անձանցից չի գնել, ոչ մի անգամ թմրամիջոց ձեռք չի բերել, իսկ դրանից առաջ էլ միայն այցելել է Ավան նարկոլոգիական կլինիկա: Գումարը ձեռք է բերել իր աշխատանքի արդյունքով, ոչ մեկից պարտքով գումար չի վերցրել, ինքը հասցրել է իր աշխատած գումարներով ընտանիքին պահել, իսկ իր կողմից թմրամիջոց գործածելու հանգամանքը ոչ ոք չի իմացել։
(Տե՛ս հատոր 2-րդ՝ 211-213)։
Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանը գործի նախաքննության ընթացքում՝ 2017 թվականի մարտի 17-ին, մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակով, ըստ էության ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, իրականում «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը և «Քացախաթթվի անհիդրիդ»-ը ձեռք է բերել Կոնդ թաղամասի բնակիչ Կարեն Մանուկյանից։ Բացի այդ, նախկինում ևս երեք անգամ նույն ձևով «Ափիոն» և «Անհիդրիդ» է վերցրել նրանից։ Լիովին ընդունել է իր մեղավորությունը և խնդրել է հիմք ընդունել որպես կասկածյալ տված ցուցմունքը, քանի որ այնտեղ տվել է մանրամասն ցուցմունք։
(Տե՛ս հատոր 2-րդ՝ 253)։
Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանը գործի նախաքննության ընթացքում՝ 2017 թվականի մայիսի 17-ին, մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակով, մեղադրյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում, ըստ էության ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ իր հետ առերեսվողին չի ճանաչում, դեմքը ծանոթ չէ, նրա հետ որևէ հարաբերության մեջ չի գտնվում:
Օգտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվում է նշված հարցին պատասխանելուց (Նկարագրեք 2017 թվականի փետրվարի 16֊ին Ձեզ հետ տեղի ունեցած միաջդեպը և նշված դեպքի նախապատմությունը) և առհասարակ առերսվելուց: Իր մնացած ցուցմունքն ինքը տվել է նախկինում և ավելացնելու ոչինչ չունի:
Lսեց իր հետ առերես հարցաքննվողի պատասխանը, սակայն որևէ բան դրա վերաբերյալ չի կարող ասել, նույնիսկ նշել, թե այդպիսի բան եղել է, թե ոչ, հնարավոր է եղած լինի, սակայն չհիշի, քանի որ նախկինում եղել է, որ զբաղվի ավտոմեքենայի առուվաճառքով և ինչպես նշեց հրաժարվում է առերեսումը շարունակելուց, քանի որ ավելացնելու ոչինչ չունի:
Ինքը նշվածի (հարցը՝ Դուք Ձեր նախկին ցուցմունքում հայտնել եք, որ 2017 հունվար ամսին, Երևան քաղաքի Ավան նարկոլոգիական կլինիկայում գտնվելու ընթացքում ծանոթացել եք Կարեն անունով անձնավորության հետ, ումից տեղեկացել եք, որ նա ափիոն տեսակի թմրամիջոց ունի և կարող է այն վաճառել 20.000 ՀՀ դրամով: Դրանից հետո 3-4 անգամ զանգահարել եք նրան և գնացել վերջինիս կողմից նշած Կոնդ թաղամաս՝ Պռոշյան փողոցի մոտ, որից հետո Ձեզ էր մոտենում նա ավտոմեքենայի սրահի մեջ դնում թմրամիջոցը և վերցնելով գումարը հեռանում: 2017 թվականի փետրվարի 16-ին երեկոյան ժամին, զանգահարել եք Կարենի 091-55-27-45 հեռախոսահամարին, որից հետո գնացել Կոնդ թաղամաս և 20.000 ՀՀ դրամով գնել ափիոն տեսակի թմրամիջոց, որից հետո գնացել եք տուն, սակայն ճանապարհին մոտեցել են ոստիկանության աշխատակիցներ և ուղեկցփւոստիկանության բաժին: Ինչ կպսեք այդ մասին:) վերաբերյալ որևէ դիրքորոշում չի հայտնում, հրաժարվում է հարցին պատասխանելուց և ավելացնելու ոչինչ չունի։
(Տե՛ս հատոր 5-րդ՝ 196-197)։
Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանը գործի նախաքննության ընթացքում՝ 2017 թվականի հունիսի 8-ին, մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակով, ըստ էության ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ չի կարող հայտնել իր կողմից նշված Կարենի ազգանունը, քանի որ չգիտի։ Իր կողմից փետրվարին Կարենին (ում հեռախոսահամարն այս պահին չի հիշում) կատարվել են զանգեր, որոնք այն հեռախոսազանգերն են, որոնցով ինքը պայմանավորվել է հանդիպել Կարենի հետ և ձեռք բերել «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։
(Տե՛ս հատոր 6-րդ՝ 45)։
2.4. Գործի դատաքննության ընթացքում Արսեն Զոհրաբի Վարդանյանը, օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից (սույն քրեական գործով հանդիսացել է մեղադրյալ), հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, իսկ դատավարության մասնակիցները հայտնել են, որ նրա ցուցմունքների հրապարակման անհրաժեշտությունը բացակայում է, քանի որ ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանին առաջադրված մեղադրանքին վերաբերելի չեն:
(Մանրամասն տե՛ս 12․05․2021թ․ դատական նիստի արձանագրությունը)։
2.5. Գործի դատաքննության ընթացքում վկա Մարտին Կարենի Մանուկյանը, օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից, հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց (հանդիսանում է ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի որդին) և միաժամանակ հայտնել է, որ նախաքննության ընթացքում իրեն չեն ներկայացվել իր իրավունքները, մասնավորապես այն, որ կարող է հրաժարվել իր հոր դեմ ցուցմունք տալուց։
Հրապարակվել են վկա Մարտին Կարենի Մանուկյանի նախաքննական ցուցմունքները:
(Մանրամասն տե՛ս 25․01․2022թ․ դատական նիստի արձանագրությունը)։
Մարտին Կարենի Մանուկյանը գործի նախաքննության ընթացքում՝ 2017 թվականի փետրվարի 24-ին, վկայի դատավարական կարգավիճակով, ըստ էության ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ իրեն պարզաբանվել են վկայի իր իրավունքները և պարտականությունները, դրանք իրեն պարզ են և հասկանալի, խնդրում է ցուցմունքը գրի առնի քննիչը և դեմ չէ, որ այն արձանագրվի համակարգչի միջոցով։ Իրեն պարզաբանվել է նաև, թե ինչ դեպքի առթիվ հարուցված քրեական գործով է հարցաքննվում, պարզաբանվել է նաև փաստաբան ունենալու իր իրավունքը, սակայն դրա կարիքը չունի, իրեն պարզ են լիովին իր իրավունքներն ու պարտականությունները: Դեպքի հանգամանքների շուրջ ոչինչ չի կարող հայտնել, քանի որ ոչինչ չգիտի, հոր՝ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի ձերբակալության մասին տեղեկացել է ոստիկանությունից, տեղեկացել է, որ հայրը ձերբակալվել է թմրամիջոցի իրացման համար, սակայն ինքն այդ հանգամանքների վերաբերյալ ոչինչ չի կարող հայտնել, քանի որ իրեն ոչինչ հայտնի չէ: Տեղյակ է, որ հայրը հաշվառված է «Ավան» նարկոլոգիական կլինիկայում վաղուց և ստանում «Մեթադոն» տեսակի թմամիջոց և ընդգրկված է բուժման ծրագրում: Հայրը բերման է ենթարկվել իրենց պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի 35 LD 987 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և դրանից հետո ձերբակալվել է: Այդ ավտոմեքենան իրենք գնել են մոտ երկու ամիս առաջ, դեռ անվանափոխություն չի կատարվել, քանի որ գումարը դեռ վերջնական մարված չէ, ավտոմեքենայի սեփականատիրոջ անունը չի հիշում, գիտի, որ այն հաշվառված է նրա կնոջ անվամբ, ուստի խնդրում է հնարավորության դեպքում տրամադրել իրեն իրենց ավտոմեքենան, այն գնվել է իրենց ընտանիքի համար և օգտագործվել է իրենց ընտանիքի համար: էդուարդ Եղիշյանին ճանաչում է, նա հանդիսանում է իրենց հեռու ազգականը, շատ վաղուց է ճանաչում նրան, շփումը եղել է ոչ հաճախակի, չի հիշում, թե վերջին անգամ նրան երբ է տեսել, տեղյակ է, որ նա նույնպես «Մեթադոն» է ստանում և հաշվառված է, իրենց տուն երբեմն այցելել է ուղղակի տեսակցության համար: Այն մասին, որ հայրն էդուարդ Եղիշյանին է թմրամիջոց վաճառել, լսում է առաջին անգամ, նման տեղեկություններ չունի: Ինքը չգիտի, թե էդուարդը 2017 թվականի փետրվարի 16-ին այցելել է իրենց տուն, թե ոչ, ինքն աշխատանքի է եղել: Ինքն էդուարդի հեռախոսահամաը չունի, իսկ հոր հեռախոսահամարը չի հիշում: Ինքը շահագործում է 094 38 55 90 հեռախոսահամարը շուրջ 3 տարի, մեկ-մեկ շահագործում է նաև կնոջ՝ Կարապետյան Հերմինեի անվամբ հաշվառված՝ 041 22 77 76 հեռախոսահամարը, որը շահագործում է մոտ մեկ տարուց ավելի, այլ հեռախոսահամար չի շահագործում:
(Տե՛ս հատոր 1-ին՝ 223-224)։
Հրապարակումից հետո Դատարանի հարցերին ի պատասխան վկա Մարտին Կարենի Մանուկյանն ըստ էության հայտնել է, որ երբ մեքենան նրանց մոտ է եղել, իրեն կանչել են և հարցեր են տվել, սակայն չեն ներկայացրել, որ ինքը կարող է հրաժարվել հարցերին պատասխանելուց։ Իրեն տրված հարցերով այդ թուղթը լրացրել են և տվել են, իսկ ինքը ստորագրել է։ Իրեն հարցրել են, թե հարցերի պատասխանները վերջնական են, իսկ ինքը պատասխանել է, որ այո, ինչպես կա, այդպես ասում է։ Նրանք արձանագրել են և ստորագրել են այդ թուղթը, բայց իրեն ոչ ոք չի ներկայացրել, որ ինքը կարող է ընդհանրապես ոչ մի բան չասել և հրաժարվել նրանց հարցերին պատասխանելուց։ Այդքանը հաստատ չի կարդացել, իր ասածով նա գրել է, իրեն հարցրել են, թե ճիշտ է, ինքն ասել է, որ ճիշտ է և առանց կարդալու ստորագրել է։ Ոչ թե քննիչին վստահել է, այլ օրենքի չիմացության հարց է եղել։
Մեղադրողի հարցին ի պատասխան վկա Մարտին Կարենի Մանուկյանն ըստ էության հայտնել է, որ նախաքննական ցուցմունքն իրականությանը համապատասխանում է։
2.6. Գործի դատաքննության ընթացքում վկա Լաուրա Խաչիկի Մարտիրոսյանը, օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից, հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց (հանդիսանում է մեղադրյալ Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանի մայրը) և միաժամանակ հայտնել է, որ ճանաչում է ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանին, ով հանդիսանում է իրենց բարեկամը։ Դատավարության մասնակիցները հայտնել են, որ նրա ցուցմունքների հրապարակման անհրաժեշտությունը բացակայում է, քանի որ ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանին առաջադրված մեղադրանքին վերաբերելի չեն:
(Մանրամասն տե՛ս 12․05․2021թ․ դատական նիստի արձանագրությունը)։
2.7. Գործի դատաքննության ընթացքում Դատարանն արձանագրել է, որ վկա Պատվական Գուրգենի Պապիկյանը դատական նիստից բացակայել է այնպիսի պատճառներով, որոնք բացառել են նրա դատարան ներկայանալու հնարավորությունը (անհնարինություն), ուստի հրապարակվել են վկա Պատվական Գուրգենի Պապիկյանի նախաքննական ցուցմունքները:
(Մանրամասն տե՛ս 05․04․2024թ․ դատական նիստի արձանագրությունը)։
Պատվական Գուրգենի Պապիկյանը գործի նախաքննության ընթացքում՝ 2017 թվականի փետրվարի 28-ին, վկայի դատավարական կարգավիճակով, ըստ էության ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ դեպքի հանգամանքների շուրջ ոչինչ չի կարող հայտնել, քանի որ ոչինչ չգիտի, Կարեն Մանուկյան, Էդուարդ Եղիշյան, ինչպես նաև Արսեն Վարդանյան տվյալներով անձանց ինքը չի ճանաչում։ Ինքը շահագործում է 077 35 90 37 բջջային հեռախոսահամարը շուրջ 10 տարի, այլ հեռախոսահամար չունի: Շուրջ 4 տարի է աշխատում է «էրո պլյուս» տաքսի ծառայությունում որպես վարորդ, այն գտնվում է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 1-ին զանգվածում, իր հիշելով՝ Լվովյան փողոցում, սակայն կոնկրետ հասցեն չգիտի: Արսեն Վարդանյանին չի ճանաչել, 2017 թվականի փետրվարի 16-ին ժամը 17-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Արշակունյաց փողոցում «Սաս ֆուդ» սուպերմարկետի մոտ դեպի կրկեսի խաչմերուկ ընթանալիս իր կողմից վարվող «Ռենո Լոգան» մակնիշի սպիտակ գույնի 33 LS 270 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան կանգնեցրել է պատահական հաճախորդը, ով եղել է միայնակ։ Այդ անձը կլիներ մոտ 35-40 տարեկան, աջ ձեռքին առկա է եղել ձեռնափայտ, նկատվել է, որ նա քայլելու հետ կապված խնդիրներ ուներ: Այդ անձը միայնակ է եղել, երբ կանգնել է, նստել է իր ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստատեղին, պահանջել վարել Կոնդ թաղամաս: Կոնկրետ հասցեն նա չի ասել, սակայն երբ հասել են Պռոշյան փողոց և այդ վայրից հասել են դեպի Կոնդ թաղամաս, հենց առաջին խաչմերուկից նա ցույց է տվել, որ մտնի դեպի ձախ, որից հետո ձախ թեքվելուց անմիջապես աջ կողմում պահանջել է կանգնել: Այդ վայրում կանգնելուց հետո, նա իրեն ասել է, որ սպասի, կվերադառնա։ Երբ նա իջել է ավտոմեքենայից, ինքը նկատել է, որ նա քայլել է դեպի այդ վայրում գտնվող մի փողոցի ուղղությամբ մոտ 10 մետր, իսկ ինքն այդ ընթացքում շրջել է ավտոմեքենան, որպեսզի նա հետ վերադառնար և գնային, ինչպես նաև իր տեսադաշտում լիներ։ Երբ ինքն ավտոմեքենան շրջել է (դա կլիներ ժամը 17-ի սահմաններում, հստակ ժամը չի հիշում), արդեն նա հետ էր գալիս, իսկ նրանից հեռվանում էր մի մարդ, ում չի տեսել, տեսել է միայն հետևից, երբ քայլելով հեռանում էր: Այդ մարդը կլիներ մոտ 40-50 տարեկան, նկատվել է, որ տարեց մարդ է, սակայն նրան դեմքից չի տեսել և չի կարող ճանաչել տեսնելուց, իսկ երբ իր ուղևորը եկել է և նստել ավտոմեքենան, ինքը նրա ձեռքում ոչինչ չի նկատել, նա պահանջել է շարունակել պատվերը դեպի Նորագավիթ: Դրանից հետո արդեն Գրիգոր Լուսավորիչ փողոցում՝ Երևան քաղաքի քաղաքապետարանի խաչմերուկի մոտակայքում, ոստիկանները կանգնեցրել են և իրենց բերման ենթարկել իր ավտոմեքենայով հանդերձ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին: Ոստիկանությունում ինքն արդեն իմացել է, որ իր ուղևորին ոստիկանություն են բերման ենթարկել թմրանյութ պահելու և օգտագործելու կասկածանքով։ Ինքը ոստիկանության բաժնում նույնպես եղել է իր ուղևորի հետ, սակայն նրա անունը չի հիշում, արդեն հիմա է հասկանում, որ այդ անձը եղել է Արսեն Վարդանյանը: Ինքն այդ անձին տեսնում էր առաջին անգամ, նրա հետ որևէ առնչություն չունի և որևէ կապ չի ունեցել: Այդ օրն Արսեն Վարդանյանի հետ Կոնդ թաղամասում կամ մեկ այլ թաղամասում եկեղեցի չեն մտել, եկեղեցու մոտ չեն հասել։ Երբ այդ անձը Կոնդ թաղամասում իջել է ավտոմեքենայից, ընդամենը երկու րոպե անց վերադարձել է, ինքը նրա հեռախոսահամարը չգիտի, այլ վայր նա չի իջել իր ավտոմեքենայից: Իր ավտոմեքենայում եղած ժամանակ Արսեն Վարդանյանը որևէ մեկի հետ հեռախոսով չի խոսել, նա անընդհատ ինչ-որ մեկին է զանգահարել, իսկ այդ անձը (ում զանգահարում էր) չի վերցրել հեռախոսը, նա էլ խոսակցության մեջ ասել է, որ տաքսիստի է զանգահարում, քանի որ կանչել է այդ տաքսիին, իսկ այդ տաքսին էլ վթարի է ենթարկվել, նա որևէ անուն չի տվել իր մոտ, իր հետ նույնպես չի ծանոթացել: Նրա ձեռնափայտը փոքր փայտ է եղել, որը բռնում էր աջ ձեռքով, նրա հագին առկա է եղել սպորտային համազգեստ և բաճկոն: Նա իրեն չի հասցրել վճարել ծառյության համար։ Ինքը չի տեսել, թե նրա մոտ գումար եղել է, թե ոչ: Ինքը որևէ կապ չի ունեցել Արսեն Վարդանյանի հետ, ինքն ընդամենը մատուցել է ծառայություն, իսկ Կոնդ թաղամասում ինքը որևէ բարեկամ կամ ծանոթ չունի:
(Տե՛ս հատոր 2-րդ՝ 105-106)։
2.8. Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2017 թվականի փետրվարի 16-ի արձանագրության համաձայն՝ Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանի անձնական խուզարկության ընթացքում հայտնաբերվել է թվով 3 հատ պոլիէթիլենային տոպրակով փաթեթավորված «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցին նմանվող մուգ շագանակագույն ընդհանուր 1,8 գրամ քաշով զանգված և թվով 2 հատ ներարկիչ, որոնցից մեկի մեջ առկա է եղել 1,5 մլ․, իսկ մյուսի՝ 1մլ․ «Քացախաթթվի անհիդրիդ»-ին նմանվող հեղուկի զանգված, որոնք էլ վերջինիս հայտարարության համաձայն գնել է Կոնդից՝ իրեն ծանոթ Կարենից:
(Տե՛ս հատոր 1-ին՝ գ․թ․ 8)։
2.9. Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2017 թվականի փետրվարի 16-ի արձանագրության համաձայն՝ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի անձնական խուզարկության ընթացքում հայտնաբերվել է թվով մեկ «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոս, որի մեջ տեղադրված է եղել 091-25-39-55 բջջային հեռախոսահամարը:
(Տե՛ս հատոր 1-ին՝ գ․թ․ 47)։
2.10. Խուզարկություն կատարելու մասին 2017 թվականի փետրվարի 17-ի արձանագրության համաձայն՝ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի կողմից վարվող «Մերսեդես» մակնիշի 35 LD 987 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի աջ դռան ներսի պահոցից հայտնաբերվել է 3մլ․-անոց ներարկիչ, որի մեջ առկա է եղել մոտ 1,7մլ «Քացախաթթվի անհիդրիդ»-ին նմանվող հեղուկի զանգված:
(Տե՛ս հատոր 1-ին՝ գ․թ․ 207)։
2.11. Խուզարկություն կատարելու մասին 2017 թվականի փետրվարի 17-ի արձանագրության համաձայն՝ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Կոնդ 142 տուն հասցեում խուզարկություն կատարելու արդյունքում տան ննջարանում գտնվող պահարանի կանացի պայուսակի մեջից հայտնաբերվել և առգրավվել է սև գույնի «TANITA» մոդելի ոսկերչական կշեռք:
(Տե՛ս հատոր 1-ին՝ գ․թ․ 209)։
2.12. Տրանսպորտային միջոց զննելու մասին 2017 թվականի փետրվարի 16-ի արձանագրության համաձայն՝ Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանի կողմից վարվող և իրեն պատկանող «ԲՄՎ ԻՔՍ 5» մակնիշի 34 MQ 916 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զննության արդյունքում հայտնաբերվել է թվով 2 հատ 3մլ-անոց ներարկիչ, որոնցից յուրաքանչյուրի մեջ առկա է եղել 0,5մլ քացախաթթվի անհիդրիդին նմանվող հեղուկի զանգված, ինչպես նաև թվով 2 մուգ շագանակագույն, «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցին նմանվող զանգվածներ:
(Տե՛ս հատոր 1-ին՝ գ․թ․ 236)։
2.13. Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2017 թվականի փետրվարի 16-ի արձանագրության համաձայն՝ Արսեն Զոհրաբի Վարդանյանի անձնական խուզարկության ընթացքում հայտնաբերվել է թվով մեկ ներարկիչ, որի մեջ առկա է եղել 1,2մլ «Քացախաթթվի անհիդրիդ»-ին նմանվող հեղուկի զանգված:
(Տե՛ս հատոր 2-րդ՝ գ․թ․ 13)։
2.14. Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 67 Ք-17 եզրակացության համաձայն՝ Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և փորձաքննության ներկայացված ընդհանուր 1,61 գրամ հաստատուն չոր քաշով, թվով 3 մուգ շագանակագույն նյութերը հանդիսացել են ափիոն տեսակի թմրամիջոց, իսկ ներկայացված թվով 2, մեկանգամյա օգտագործման համար նախատեսված ներարկիչներում առկա ընդհանուր 2,3մլ (0,7մլ + 1,6մլ = 0,00249կգ) ծավալով հեղուկը հանդիսացել է քացախաթթվի անհիդրիդ, որն էլ հանդիսացել է պրեկուրսոր:
(Տե՛ս հատոր 1-ին՝ գ․թ․ 18-21)։
2.15. Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 72 Ք-17 եզրակացության համաձայն՝ Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանի կողմից վարվող և վերջինիս պատկանող «ԲՄՎ ԻՔՍ 5» մակնիշի 34 MQ 916 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զննության արդյունքում հայտնաբերված և փորձաքննության ներկայացված թվով 2 պոլիէթիլենե թաղանթներում առկա ընդհանուր՝ 0,92 գրամ (0,47 + 0,45) հաստատուն քաշով նյութերը հանդիսացել են ափիոն տեսակի թմրամիջոց, իսկ ներկայացված մեկանգամյա օգտագործման համար նախատեսված թվով 2 ներարկիչներում առկա ընդհանուր 1,5մլ (0,7մլ + 0,8մլ) ծավալով անգույն թափանցիկ հեղուկը հանդիսացել է քացախաթթվի անհիդրիդ, որը կշռել է 0,001389կգ և հանդիսացել պրեկուրսոր:
(Տե՛ս հատոր 1-ին՝ գ․թ․ 246-249)։
2.16. Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 71 Ք-17 եզրակացության համաձայն՝ Արսեն Զոհրաբի Վարդանյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և փորձաքննության ներկայացված մեկանգամյա օգտագործման համար նախատեսված ներարկիչում առկա 1,2մլ ծավալով անգույն, թափանցիկ հեդուկը հանդիսացել է քացախաթթվի անհիդրիդ, որը կշռել է 0,0011կգ և հանդիսացել պրեկուրսոր:
(Տե՛ս հատոր 2-րդ՝ գ․թ․ 24-26)։
2.17. Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 91 Ք-17 եզրակացության համաձայն՝ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի կողմից վարվող «Մերսեդես» մակնիշի 35 LD 987 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ հայտնաբերված և փորձաքննության ներկայացված մեկանգամյա օգտագործման համար նախատեսված, թվով 1 ներարկիչում առկա 1,8մլ (1,8մլ = 0,001944կգ) ծավալով հեղուկը հանդիսացել է քացախաթթվի անհիդրիդ, որն էլ հանդիսացել է պրեկուրսոր:
(Տե՛ս հատոր 2-րդ՝ գ․թ․ 160-162)։
2.18. Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության թիվ 0075 եզրակացության համաձայն՝ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են ափիոնի խմբի թմրամիջոցների թմրալկալոիդներ և մեթադոն տեսակի դեղամիջոցի մետաբոլիտներ:
(Տե՛ս հատոր 2-րդ՝ գ․թ․ 114)։
2.19. Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության թիվ 0073 եզրակացության համաձայն՝ Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են ափիոնի խմբի թմրամիջոցների թմրալկալոիդներ և մեթադոն տեսակի դեղամիջոցի մետաբոլիտներ:
(Տե՛ս հատոր 2-րդ՝ գ․թ․ 116)։
2.20. Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության թիվ 0085 եզրակացության համաձայն՝ Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են ափիոնի խմբի թմրամիջոցների թմրալկալոիդներ և մեթադոն տեսակի դեղամիջոցի մետաբոլիտներ:
(Տե՛ս հատոր 2-րդ՝ գ․թ․ 225)։
2.21. Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության թիվ 0084 եզրակացության համաձայն՝ Արսեն Զոհրաբի Վարդանյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են ափիոնի, կանաբինոիդների խմբի թմրամիջոցների թմրալկալոիդներ և մեթադոն տեսակի դեղամիջոցի մետաբոլիտներ:
(Տե՛ս հատոր 2-րդ՝ գ․թ․ 230)։
2.22. Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0388 եզրակացության համաձայն՝ փորձաքննության կատարման ընթացքում Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանի աջ արմնկահոդի, աջ նախաբազկի շրջաններում հայտնաբերվել են կոշտուկներ, իսկ զույգ աճուկային շրջաններում՝ խուղակներ, որոնք պատճառվել են ծակող գործիքով և հանդիսացել են նախկինում եղած բազմաթիվ ներարկումների հետևանք:
(Տե՛ս հատոր 1-ին՝ գ․թ․ 210-211)։
2.23. Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0387 եզրակացության համաձայն՝ փորձաքննության կատարման ընթացքում Կտրեն Ռոբերտի Մանուկյանի ձախ արմնկափոսի և նախաբազկի շրջաններում հայտնաբերվել են կոշտուկներ, իսկ ձախ աճուկային շրջանում՝ խուղակ, որոնք պատճառվել են ծակող գործիքով և հանդիսացել են նախկինում եղած բազմաթիվ ներարկումների հետևանք:
(Տե՛ս հատոր 1-ին՝ գ․թ․ 212-213)։
2.24. Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0578 եզրակացության համաձայն՝ փորձաքննության կատւսրման ընթացքում Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանի աջ և ձախ արմնկափոսերում երակների պրոյեկցիաներով հայտնաբերվել են շագանակագույն կոշտուկանման տեղամասեր, որոնք հանդիսացել են տվյալ շրջանից ներերակային ներարկումների հետևանք:
(Տե՛ս հատոր 2-րդ՝ գ․թ․ 233-243)։
2.25. Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0703 եզրակացության համաձայն՝ փորձաքննության կատարման ընթացքում Արսեն Զոհրաբի Վարդանյանի աջ և ձախ աճուկային շրջաններում հայտնաբերվել են կոշտուկանման տեղամասեր, որոնք հանդիսացել են տվյալ շրջաններից քրոնիկ ներարկումների հետևանք:
(Տե՛ս հատոր 5-րդ՝ գ․թ․ 166-167)։
2.26. Դատանարկոլոգիական փորձաքննության թիվ 27/17 եզրակացության համաձայն՝ Արմեն Գառնիկի Շառաֆյանը տառապում է «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ առաջացած մի քանի թմրանյութերի և այլ հոգեակտիվ նյութերի միաժամանակյա գործածումից: Կախվածության համախտանիշ F19.2» ախտորոշմամբ, ուստի ունի հարկադիր բուժման կարիք, որի համար հակացուցումներ չկան:
(Տե՛ս հատոր 6-րդ՝ գ․թ․ 5-7)։
2.27. Դատանարկոլոգիական փորձաքննության թիվ 25/17 եզրակացության համաձայն՝ Արսեն Զոհրաբի Վարդանյանը տառապում է «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ առաջացած մի քանի թմրանյութերի և այլ հոգեակտիվ նյութերի միաժամանակյա գործածումից: Կախվածության համախտանիշ F19.2» ախտորոշմամբ, ուստի ունի հարկադիր բուժման կարիք, որի համար հակացուցումներ չկան:
(Տե՛ս հատոր 6-րդ՝ գ․թ․ 8-10)։
2.28. Դատանարկոլոգիական փորձաքննության թիվ 23/17 եզրակացության համաձայն՝ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանը տառապում է «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ առաջացած մի քանի թմրանյութերի և այլ հոգեակտիվ նյութերի միաժամանակյա գործածումից (Չերնյաշկա, Մեթադոն): Կախվածության համախտանիշ F19.2» ախտորոշմամբ, ուստի ունի հարկադիր բուժման կարիք, որի համար հակացուցումներ չկան:
(Տե՛ս հատոր 6-րդ՝ գ․թ․ 11-13)։
2.29. Դատանարկոլոգիական փորձաքննության թիվ 24/17 եզրակացության համաձայն՝ Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանը տառապում է «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ առաջացած մի քանի թմրանյութերի և այլ հոգեակտիվ նյութերի միաժամանակյա գործածումից: Կախվածության համախտանիշ F19.2» ախտորոշմամբ, ուստի ունի հարկադիր բուժման կարիք, որի համար հակացուցումներ չկան:
(Տե՛ս հատոր 6-րդ՝ գ․թ․ 14-16)։
2.30. 12.06.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Էդուարդ Եղիշյանի անձնական խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված 1,61 գրամ քաշով «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը և պրեկուրսոր հանդիսացող 2,3մլ (0,7մլ+1,6մլ=0,00249կգ) ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը, Արմեն Շարաֆյանի ավտոմեքենայի զննության արդյունքում հայտնաբերված 0,92 գրամ քաշով ափիոն տեսակի թմրամիջոցը և պրեկուրսոր հանդիսացող 1,5մլ (0,7մլ+0,8մլ=0,001389կգ) ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը, Արսեն Վարդանյանի անձնական խուզարկության ընթացքում հայտնաբերված պրեկուրսոր հանդիսացող 1,2մլ (0,0011կգ) ծավալով անգույն քացախաթթվի անհիդրիդը, Կարեն Մանուկյանի կողմից վարվող «Մերսեդես» մակնիշի 35 LD 987 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված պրեկուրսոր հանդիսացող 1,8մլ (1,8մլ=0,001944կգ) ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը և վերջինիս բնակության վայրի՝ Երևան քաղաքի Կոնդ 142 տան խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված «TANITA» մոդելի ոսկերչական կշեռքը:
(Տե՛ս հատոր 6-րդ՝ գ․թ․ 67-70)։
2.31. Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ներքոհիշյալ փաստաթղթերով՝
- ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀ բաժնի 3-րդ բաժանմունքի պետ, ոստիկանության փոխգնդապետ Վ.Հակոբյանի կողմից 16.02.2017թ.-ին ներկայացված զեկուցագրի համաձայն՝ ստացված օպերատիվ տեղեկություններն իրացնելու արդյունքում, ապօրինի թմրամիջոց պահելու և օգտագործելու կասկածանքով 2017 թվականի փետրվարի 16-ին, ժամը 17:05-ին Երևան քաղաքի Հալաբյան 23 հասցեում գտնվող «Մուսալեռ» սուպերմարկետի մոտակայքից ոստիկանության Կենտրոնական բաժին է բերման ենթարկվել Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանը (ծնվ. 24.05.1971թ., բն. ք.Երևան Հալաբյան 13 շ. բն. 36), ում խուզարկությամբ հայտնաբերվել է թվով 3 հատ մուգ շագանակագույն «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող մոտ 1,8 գրամ քաշով զանգվածներ և թվով 2 ներարկիչ՝ անհիդրիդի նմանվող հեղուկով լցված, ով հայտնել ի, որ հայտնաբերված թմրամիջոցը ձեռք է բերել «Կոնդեցի Կարենից», իսկ ձեռնարկված միջոցառումների արդյունքում էլ պարզվել է, որ «Կոնդեցի Կարեն»-ը հանդիսանում է Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանը (ծնվ. 03.10.1968թ., ք.Երևան Կոնդի փողոց տուն 142):
- ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀ բաժնի 3-րդ բաժանմունքի պետ, ոստիկանության փոխգնդապետ Վ.Հակոբյանի կողմից 16.02.2017թ.-ին ներկայացված զեկուցագրի համաձայն՝ ձեռնարկված օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում պարզվել է, որ 2017 թվականի փետրվարի 16-ին Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանին (ծնվ. 24.05.1971թ., բն. ք.Երևան Հալաբյան 13 շ. բն. 36) մոտ 1,8 գրամ «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը և մոտ 2,5մլ քացախաթթվի անհիդրիդն իրացրել է Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանը (ծնվ. 03.10.1968թ., ք.Երևան Կոնդի փողոց տուն 142):
- ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀ բաժնի 3-րդ բաժանմունքի պետ, ոստիկանության փոխգնդապետ Վ.Հակոբյանի կողմից 16.02.2017թ.-ին ներկայացված զեկուցագրի համաձայն՝ ձեռնարկված օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում պարզվել է, որ 2017 թվականի փետրվարի 16-ին Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանին (ծնվ. 05.05.1967թ., բն. ք.Երևան Քաջազնունի 10շ. բն. 17) թվով 2 հատ մոտ 0,5 գրամ քաշով «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը և մոտ 1 մլ քացախաթթվի անհիդրիդն իրացրել է Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանը (ծնվ. 03.10.1968թ., ք.Երևան Կոնդի փողոց տուն 142):
- ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀ բաժնի 3-րդ բաժանմունքի պետ, ոստիկանության փոխգնդապետ Վ.Հակոբյանի կողմից 16.02.2017թ.-ին ներկայացված զեկուցագրի համաձայն՝ ձեռնարկված օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում պարզվել է, որ 2017 թվականի փետրվարի 16-ին Արսեն Զոհրաբի Վարդանյանին (ծնվ. 11.11.1977թ., բն. ք.Երևան Ղարիբջանյան 40 տուն) 1,2մլ «Քացախաթթվի անհիդրիդ»-ն իրացրել է Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանը (ծնվ. 03.10.1968թ., ք.Երևան Կոնդի փողոց տուն 142):
- ՀՀ ԱՆ «Նարկոլոգիական հանրապետական կենտրոն» ՓԲԸ-ից ստացված գրության համաձայն՝ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանը (ծնվ. 03.10.1968թ.) 11.05.2009թ.-ից հաշվառման մեջ է գտնվում «Նարկոլոգիական հանրապետական կենտրոն» ՓԲԸ-ում՝ «Հոգեկան և վարքագծային խանգարումներ առաջացած մի քւսնի թմրամիջոցների միաժամանակյա օգտագործումից և այլ հոգեակտիվ նյութերի գործածումից, կախվածության համախտանիշ» ախտորոշումով, իսկ Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանը (ծնվ. 24.05.1971թ.) 16.04.2009թ.-ից հաշվառման մեջ է գտնվում ՀՀ ԱՆ «Նարկոլոգիական հանրապետական կենտրոն» ՓԲԸ-ում՝ «Հոգեկան և վարքագծային խանգարումներ առաջացած մի քանի թմրամիջոցների միաժամանակյա օգտագործումից և այլ հոգեակտիվ նյութերի գործածումից, կախվածության համախտանիշ» ախտորոշումով:
- ՀՀ ԱՆ «Նարկոլոգիական հանրապետական կենտրոն» ՓԲԸ-ից ստացված գրությամբ, համաձայն որի Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանը (ծնվ. 05.05.1967թ.) 12.02.2015թ.-ից հաշվառման մեջ է գտնվում ՀՀ ԱՆ «Նարկոլոգիական հանրապետական կենտրոն» ՓԲԸ-ում՝ «Հոգեկան և վարքագծային խանգարումներ առաջացած մի քանի թմրամիջոցների միաժամանակյա օգտագործումից (կանաբիս, սուբոտեքս, ափիոն) և այլ հոգեակտիվ նյութերի գործածումից» ախտորոշումով, իսկ Արսեն Զոհրաբի Վարդանյանը (ծնվ. 11.11.1977թ.) 24.07.2012թ.-ից հաշվառման մեջ է գտնվում ՀՀ ԱՆ «Նարկոլոգիական հանրապետական կենտրոն» ՓԲԸ-ում՝ «Հոգեկան և վարքագծային խանգարումներ առաջացած մի քանի թմրամիջոցների միաժամանակյա օգտագործումից (կանաբիս, ափիոն) և այլ հոգեակտիվ նյութերի գործածումից» ախտորոշումով, բացի այդ Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանը՝ 14.03.2016թ.-ից, իսկ Արսեն Զոհրաբի Վարդանյանը՝ 17.07.2015թ.-ից ընդգրկվել են մեթադոնային փոխարինող բուժման ծրագրի մեջ և ստացել են մեթադոն տեսակի դեղամիջոց:
- ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀ բաժնից ստացված մեղադրյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի կողմից շահագործվող 091-25-39- 55 բջջային հեռախոսահամարի սույն թվականի հունվարի 31-ից մինչև սույն թվականի փետրվարի 16-ն ընկած ժամանակահատվածի հեռախոսազանգերի գաղտնալսումներով՝ թվով 1 N 179 էլեկտրոնային սկավառակով և գաղտնազերծված նյութերով՝ 601 թերթից, ինչպես նաև «Հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում» ՕՀ իրականացնելու և ստացված 14 գաղտնալսումները գաղտնազերծելու թույլտվություն ստանալու միջնորդությունները բավարարելու մասին Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշումներով և դրանց զննությամբ:
- 22.02.2017թ.-ին և 24.03.2017թ.-ին «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից ստացված և Կարեն Մանուկյանի կողմից շահագործվող 091-25-39-55 և Արմեն Շարաֆյանի կողմից շահագործվող 099-55-27-45 և 091-55-27-45 բջջային հեռախոսահամարների վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակով և դրա զննությամբ:
(Տե՛ս հատոր 1-ին՝ գ․թ․ 6, 195, 199-200, 239, հատոր 2-րդ՝ գ․թ․7, 17, 122-143, 181-183, հատոր 3-րդ՝ գ․թ․ 1-250, հատոր 4-րդ՝ գ․թ․ 1-250, հատոր 5-րդ՝ գ․թ․ 1-99, 117-123, 124-127, 198-279, հատոր 6-րդ՝ գ․թ․22-27, 28-29, 103-106)։
3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
3.1. 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն`
«Քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն` այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները։»։
1998 թվականի հուլիսի 1-ի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«(...)
3. Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։
(...)»։
1998 թվականի հուլիսի 1-ի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն`
«Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ։
Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի։ Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան՝ մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում»։
1998 թվականի հուլիսի 1-ի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն`
«Միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով»։
1998 թվականի հուլիսի 1-ի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն`
«Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով»։
1998 թվականի հուլիսի 1-ի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»։
Մեջբերված նորմերը վերլուծության ենթարկելիս Վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, ինչը՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն մի կողմից պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։ Ընդ որում, թեև ապացույցները գնահատվում են ներքին համոզմունքի հիման վրա, այնուամենայնիվ, այն չի կարող կամայական լինել և պետք է բխի գործի հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունից։ Այլ կերպ՝ յուրաքանչյուր գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքները հաստատելիս (հանցագործության դեպքը և հանգամանքները, կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին, անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ և այլն) դատարանը կրում է առկա ապացույցները բարեխիղճ գնահատման ենթարկելու պարտականություն, ինչն էլ իր հերթին պետք է արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների տեսքով (տե՛ս, mutatis mutandis, Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 և Հմայակ Դավթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ՇԴ/0126/01/12 որոշումները)։
Վճռաբեկ դատարանը կրկնում է, որ «ներքին համոզմունքը» սուբյեկտիվ-օբյեկտիվ կատեգորիա է։ Այն ապացույցների գնահատումն իրականացնող սուբյեկտի գիտակցված և ողջամիտ համոզվածությունն է իր իսկ կողմից կայացված որոշման հիմնավորվածության մեջ։ Այդպիսի համոզվածությունը պետք է ձևավորված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննության արդյունքում և հիմնվի թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցությամբ հաստատված փաստերի վրա, որոնք անկողմնակալ դիտորդի մոտ ողջամտորեն կձևավորեն նույն համոզվածությունը։
Ներքին համոզմունքը հիմնվում է ողջամիտ կարծիքի, գիտելիքի վրա, այլ ոչ թե ենթադրությունների, երևակայության, համակրանքի, հակակրանքի կամ կանխակալ կարծիքի վրա։
Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը։ Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում։ Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ՝ բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը։
Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում։ Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները։ Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները պետք է հիմնվեն գործում առկա փաստական տվյալների վրա (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 31-րդ կետը)։
2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի համաձայն՝
 1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը, առաքելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը`
...
2. Նույն արարքները, որոնք կատարվել են`
...
2) խոշոր չափերով,
...
4. Թմրամիջոցներ կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր պատրաստելու նպատակով պրեկուրսորներ ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը, առաքելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը`
(…):
2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը`
...
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
...
3) խոշոր չափերով,
...»։
2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) պատրաստելու նպատակով պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
2. Իրացնելու նպատակով պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը, որը կատարվել է՝
1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ,
2) շահադիտական դրդումներով կամ
3) խոշոր չափերով՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է`
1) հանցավոր կազմակերպության կողմից կամ
2) առանձնապես խոշոր չափերով՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից վեց տարի ժամկետով:
4. Պրեկուրսորների խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանում է Կառավարությունը:
5. Պրեկուրսորները կամովին հանձնած և դրանց ապօրինի շրջանառության հետ կապված հանցագործությանը բացահայտելուն աջակցած անձն ազատվում է կամովին հանձնած առարկաների ապօրինի շրջանառության համար սույն հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից: Եթե նրա փաստացի կատարած արարքն այլ հանցակազմ է պարունակում, ապա անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության այդ հանցագործության համար:»
3.2. Անդրադառնալով Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանին 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքին և այս համատեքստում ուսումնասիրելով հետազոտված ապացույցները՝ հարկ է նշել, որ ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի դատաքննության ընթացքում հայտնածները համադրելով ամբաստանյալներ Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանի, Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանի, վկաներ Մարտին Կարենի Մանուկյանի, Պատվական Գուրգենի Պապիկյանի նախաքննական ցուցմունքների, անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2017 թվականի փետրվարի 16-ի արձանագրությունների, խուզարկություն կատարելու մասին 2017 թվականի փետրվարի 17-ի արձանագրության, տրանսպորտային միջոց զննելու մասին 2017 թվականի փետրվարի 16-ի արձանագրության, դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 67 Ք-17, թիվ 72 Ք-17, թիվ 71 Ք-17, թիվ 91 Ք-17 եզրակացությունների, տոքսիկոքիմիական փորձաքննության թիվ 0075, թիվ 0073, թիվ 0085, թիվ 0084 եզրակացությունների, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0388, թիվ 0387, թիվ 0578, թիվ 0703 եզրակացությունների, դատանարկոլոգիական փորձաքննության թիվ 27/17, թիվ 25/17, թիվ 23/17, թիվ 24/17 եզրակացությունների, 12.06.2017թ. որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Էդուարդ Եղիշյանի անձնական խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված 1,61 գրամ քաշով «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցի և պրեկուրսոր հանդիսացող 2,3մլ (0,7մլ+1,6մլ=0,00249կգ) ծավալով «Քացախաթթվի անհիդրիդ»-ի, Արմեն Շարաֆյանի ավտոմեքենայի զննության արդյունքում հայտնաբերված 0,92 գրամ քաշով ափիոն տեսակի թմրամիջոցի և պրեկուրսոր հանդիսացող 1,5մլ (0,7մլ+0,8մլ=0,001389կգ) ծավալով «Քացախաթթվի անհիդրիդ»-ի, Արսեն Վարդանյանի անձնական խուզարկության ընթացքում հայտնաբերված պրեկուրսոր հանդիսացող 1,2մլ (0,0011կգ) ծավալով անգույն «Քացախաթթվի անհիդրիդ»-ի, Կարեն Մանուկյանի կողմից վարվող «Մերսեդես» մակնիշի 35 LD 987 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված պրեկուրսոր հանդիսացող 1,8մլ (1,8մլ=0,001944կգ) ծավալով «Քացախաթթվի անհիդրիդ»-ի և վերջինիս բնակության վայրի՝ Երևան քաղաքի Կոնդ 142 տան խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված «TANITA» մոդելի ոսկերչական կշեռքի, ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող՝ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀ բաժնի 3-րդ բաժանմունքի պետ, ոստիկանության փոխգնդապետ Վ.Հակոբյանի կողմից 16.02.2017թ.-ին ներկայացված զեկուցագրի, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀ բաժնի 3-րդ բաժանմունքի պետ, ոստիկանության փոխգնդապետ Վ.Հակոբյանի կողմից 16.02.2017թ.-ին ներկայացված զեկուցագրի, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀ բաժնի 3-րդ բաժանմունքի պետ, ոստիկանության փոխգնդապետ Վ.Հակոբյանի կողմից 16.02.2017թ.-ին ներկայացված զեկուցագրի, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀ բաժնի 3-րդ բաժանմունքի պետ, ոստիկանության փոխգնդապետ Վ.Հակոբյանի կողմից 16.02.2017թ.-ին ներկայացված զեկուցագրի, ՀՀ ԱՆ «Նարկոլոգիական հանրապետական կենտրոն» ՓԲԸ-ից ստացված գրության, ՀՀ ԱՆ «Նարկոլոգիական հանրապետական կենտրոն» ՓԲԸ-ից ստացված գրության, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀ բաժնից ստացված մեղադրյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի կողմից շահագործվող 091-25-39-55 բջջային հեռախոսահամարի սույն թվականի հունվարի 31-ից մինչև սույն թվականի փետրվարի 16-ն ընկած ժամանակահատվածի հեռախոսազանգերի գաղտնալսումների, 22.02.2017թ.-ին և 24.03.2017թ.-ին «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից ստացված և Կարեն Մանուկյանի կողմից շահագործվող 091-25-39-55 և Արմեն Շարաֆյանի կողմից շահագործվող 099-55-27-45 և 091-55-27-45 բջջային հեռախոսահամարների վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի և դրա զննության արձանագրության հետ և գնահատելով նշվածը համակցության մեջ՝ Դատարանը գտնում է, առկա է հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշ առ այն, որ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանը իրացնելու նպատակով, գործով չպարզված հանգամանքներում և անձից, ապօրինի ձեռք է բերել ընդհանուր «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որից ապօրինի իրացրել է Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանին և Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանին, բացի այդ ինքնությունը չպարզված անձից, գործով չպարզված հանգամանքներում, թմրամիջոց պատրաստելու նպատակով, ապօրինի ձեռք է բերել պրեկուրսոր հանդիսացող «Քացախաթթվի անհիդրիդ», որից ապօրինի իրացրել է Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանին, Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանին, Արսեն Զոհրաբի Վարդանյանին, ինչպես նաև ապօրինի պահել իր կողմից վարվող «Մերսեդես» մակնիշի 35 LD 987 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի սրահում:
Այսպես. Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանը գործով չպարզված հանգամանքներում, ինքնությունը չպարզված անձից, իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և իր մոտ պահել «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և պրեկուրսոր հանդիսացող «Քացախաթթվի անհիդրիդ»:
Պայմանավորվածության համաձայն, 59.000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց, 2017 թվականի փետրվարի 16-ին ժամը 15-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կոնդ թաղամասի սկզբնամասում գտնվող մթերային խանութի մոտակայքում, նշված ընդհանուր զանգվածներից «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը և պրեկուրսուր հանդիսացող «Քացախաթթվի անհիդրիդ»-ը ապօրինի իրացրել է Երևան քաղաքի Հալաբյան 13 շենքի 36 բնակարանի բնակիչ՝ Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանին, սակայն նույն օրը ժամը 17:05-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Հալաբյան փողոցում գտնվող «Մուսալեռ» սուպերմարկետից վերջինս բերման է ենթարկվել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին և նրա անձնական խուզակութււսմբ հայտնաբերվել է հիշյալ թմրամիջոցն ու «Քացախաթթվի անհիդրիդ»-ը:
Բացի այդ, նույն օրը երեկոյան, պայմանավորվածության համաձայն, 20.000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց, Երևան քաղաքի Կոնդ թաղամասում գտնվող մթերային խանութի մոտակայքում, նշված ընդհանուր զանգվածներից «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և պրեկուրսոր հանդիսացող «Քացախաթթվի անհիդրիդ»-ը ապօրինի իրացրել է Երևան քաղաքի Քաջազնունի 10 շենքի 17 բնակարանի բնակիչ՝ Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանին, որն էլ 2017 թվականի փետրվարի 16-ին ժամը 20:45-ին Երևան քաղաքի Քաջազնունի 10 հասցեի մոտակայքից բերման ենթարկվելուց հետո ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել է վերջինիս անձնական խուզարկությամբ:
Բացի այդ, նույն օրը, պայմանավորվածության համաձայն, գումարի դիմաց, Երևան քաղաքի Կոնդ թաղամասում, պրեկուրսոր հանդիսացող «Քացախաթթվի անհիդրիդ»-ից ապօրինի իրացրել է Երևան քաղաքի Ղարիբջանյան 40 տուն հասցեի բնակիչ Արսեն Զոհրաբի Վարդանյանին, որն էլ 2017 թվականի փետրվարի 16-ին ժամը 19:50-ին, Երևան քաղաքի Գր.Լուսավորիչ փողոցից բերման ենթարկվելուց հետո ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել է վերջինիս անձնական խուզարկությամբ, իսկ նշված պրեկուրսոր հանդիսացող «Քացախաթթվի անհիդրիդ»-ից ապօրինի պահել է իր կողմից վարվող «Մերսեդես» մակնիշի 35 LD 987 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի սրահում, որն էլ հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի աշխատակիցների կողմից 2017 թվականի փետրվարի 2-ին նշված ավտոմեքենայում կատարված խուզարկության արդյունքում:
Անդրադառնալով առաջադրված մեղադրանքով նշված` «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցի խոշոր չափի (ընդհանուր 2,53 գրամ) լինելու հանգամանքին, ապա այս կապակցությամբ հարկ է արձանագրել, որ գործում առկա ապացույցներով հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական շեմի մակարդակով չի հիմնավորվում առաջադրված մեղադրանքում նշված այն հանգամանքը, որ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանը իրացնելու նպատակով, գործով չպարզված հանգամանքներում և անձից, ապօրինի ձեռք է բերել ընդհանուր խոշոր չափի՝ 2,53 գրամ քաշով «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որից 1,61 գրամն ապօրինի իրացրել է Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանին, իսկ 0,92 գրամը՝ Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանին:
Այս կապակցությամբ հարկ է արձանագրել հետևյալը․
Ըստ դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 67 Ք-17 եզրակացության՝ Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և փորձաքննության ներկայացված ընդհանուր 1,61 գրամ հաստատուն չոր քաշով, թվով 3 մուգ շագանակագույն նյութերը հանդիսացել են ափիոն տեսակի թմրամիջոց, իսկ ներկայացված թվով 2, մեկանգամյա օգտագործման համար նախատեսված ներարկիչներում առկա ընդհանուր 2,3մլ (0,7մլ + 1,6մլ = 0,00249կգ) ծավալով հեղուկը հանդիսացել է քացախաթթվի անհիդրիդ, որն էլ հանդիսացել է պրեկուրսոր: Իսկ դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 72 Ք-17 եզրակացության համաձայն՝ Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանի կողմից վարվող և վերջինիս պատկանող «ԲՄՎ ԻՔՍ 5» մակնիշի 34 MQ 916 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զննության արդյունքում հայտնաբերված և փորձաքննության ներկայացված թվով 2 պոլիէթիլենե թաղանթներում առկա ընդհանուր՝ 0,92 գրամ (0,47 + 0,45) հաստատուն քաշով նյութերը հանդիսացել են ափիոն տեսակի թմրամիջոց, իսկ ներկայացված մեկանգամյա օգտագործման համար նախատեսված թվով 2 ներարկիչներում առկա ընդհանուր 1,5մլ (0,7մլ + 0,8մլ) ծավալով անգույն թափանցիկ հեղուկը հանդիսացել է քացախաթթվի անհիդրիդ, որը կշռել է 0,001389կգ և հանդիսացել պրեկուրսոր:
Հարկ է արձանագրել նաև, որ վերը նշված փորձաքննությունների ընթացքում փորձաքննությանը ներկայացված փաթեթների պարունակությունները կշռվել են «ВЛКТ-500» կշեռքի միջոցով։
Մինչդեռ, պաշտպանության կողմից ներկայացվել են «Գոսմետր գիտաարտադրական ձեռնարկություն» ՍՊ ընկերության գլխավոր տնօրեն Վ․Ա․Լոբանովի 2017 թվականի մայիսի 3-ի թիվ No.23 և 2017 թվականի մայիսի 10-ի թիվ No.25 գրությունները (ինչպես նաև հայերեն թարգմանությունները), համաձայն որոնց՝ «ՎԼԿՏ-500» կշեռքի (կշռման առավելագույն սահմանը 500գր, բաժանման արժեքը (կտրվածությունը) 0.01գր, ճշգրտության դասը՝ 4դաս, սանդղակով կշռման սխալմունքը +-10մգ, հարթակի չափը 130մմ, արտաքին կշռաքարերի տրամաչափումը, կշեռքի ծառայության միջին ժամկետը՝ 10 տարի) թողարկումը դադարեցվել է 2001թ.-2002թ.։ Միևնույն ժամանակ հայտնվել է, որ մինչև 2002թ․ «Գոսմետր» Սանկտ Պետերբուրգի գործարանի կողմից թողարկվող «ՎԼԿՏ-500» գ-Մ կշեռքի ծառայության ժամկետը լրանալուց հետո հնարավոր է ներքոնշյալ անսարքությունների առաջացումը, որոնք ազդում են կշեռքի չափաբանական բնութագրերի վրա (կշռման սխալմունքներ, ցուցմունքների թափ և այլն)։
Վերը նշվածի պայմաններում ստացվում է, որ սույն դեպքում 2017 թվականին կատարված դատաքիմիական փորձաքննությունների (թիվ 67 Ք-17 և թիվ 72 Ք-17 եզրակացություններ) ընթացքում օգտագործվել է «ВЛКТ-500» տեսակի կշեռք և թմրամիջոցների չափերը հաշվարկվել են նշված տեսակի կշեռքի միջոցով կշռման արդյունքում։ Մինչդեռ, ըստ վերը նշված գրությունների՝ «ВЛКТ-500» տեսակի կշեռքի ծառայության միջին ժամկետը 10 տարի է, այդ կշեռքի թողարկումը դադարեցվել է 2001թ.-2002թ. և կշեռքի ծառայության ժամկետը լրանալուց հետո հնրավոր է այնպիսի անսարքությունների առաջացումը, որոնք ազդում են կշեռքի չափաբանական բնութագրերի վրա (կշռման սխալմունքներ, ցուցմունքների թափ և այլն)։
Այսպիսով՝ Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ դատաքիմիական փորձաքննությունների թիվ 67 Ք-17 և թիվ 72 Ք-17 եզրակացություններում արձանագրված՝ «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցների չափերի առումով հնարավոր չէ միանշանակ դատողություններ կատարել, քանի որ ըստ այդ եզրակացությունների՝ հայտնաբերված թմրամիջոցները չափվել են «ВЛКТ-500» տեսակի կշեռքով, մինչդեռ, սույն դեպքում այդ կշեռքի չափման ստույգ լինելու վերաբերյալ փաստորեն առաջանում են կասկածներ, որոնք էլ իրենց հերթին այդ առումով առկա ապացույցների մասով առաջացնում են չփարատված կասկածներ, որոնք պետք է մեկնաբանվեն ի օգուտ ամբաստանյալի։ Այսինքն՝ Դատարանը չի կարող արձանագրել Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանին մեղսագրվող արարքում նկարագրված «Ափիոն» թմրամիջոցի հստակ քաշը։
Հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ ներկայացված ապացույցներով հիմնավոր կասկածից վեր մակարդակով չի հիմնավորվում Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանին՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքի խոշոր չափի հանգամանքը։
Այլ կերպ՝ համադրելով սույն քրեական գործով վերը նշված ապացույցները վկայակոչած իրավանորմերի հետ, դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, արժանահավատության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ Դատարանը հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված է համարում, որ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Ինչ վերաբերում է թիվ ԵԿԴ/0185/01/17 քրեական գործով ձեռք բերված թիվ 67 Ք-17, 72 Ք-17 դատաքիմիական փորձաքննության եզրակացություններն անթույլատրելի ապացույց ճանաչելու վերաբերյալ պաշտպան Գագիկ Ասատրյանի միջնորդությանը, ապա Դատարանը գտնում է, որ թեև նշված եզրակացություններում արձանագրված՝ թմրամիջոցների քաշերը սույն դատավճռի հիմքում չեն կարող դրվել, սակայն ինքնին այդ եզրակացությունները չեն կարող ճանաչվել որպես անթույլատրելի ապացույցներ, քանի որ դրանցում բացի թմրամիջոցների քաշերից առկա են նաև փորձաքննությանը ներկայացված նյութերի քիմիական բաղադրությունների (թմրամիջոց և պրեկուրսոր հանդիսանալու) վերաբերյալ արձանագրված տվյալներ, որոնք որևէ կերպով կասկածի տակ առնելու հիմքեր առկա չեն։
Անդրադառնալով սույն գործով ամբաստանյալ Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանի ցուցմունքներում առկա որոշակի հակասություններին, ապա այս առումով նախ հարկ է փաստել, որ ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի կողմից իրեն առաջադրված մեղադրանքում նկարագարված գործողությունները՝ այդ թվում նաև Էդուարդ Եղիշյանի մասով ինքնին չի վիճարկվել և վերջինս այն ընդունել է, բացի դա հարկ է արձանագրել, որ Էդուարդ Եղիշյանի կողմից այն հայտնածները, որոնք վերաբերում են ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի կողմից իրեն թմրամիջոց իրացնելուն, ամբողջությամբ ձեռք են բերվել պատշաճ դատավարական ընթացակարգերով՝ առանց անձի իրավունքների խախտման: Միաժամանակ հարկ է նշել, որ Դատարանը Էդուարդ Եղիշյանի հայտնածները համադրում է գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների հետ և արժանահավատ է դիտարկում վերջինիս կողմից սկզբնական ցուցմունքներով այն հայտնածները, որ ինքը տվյալ թմրամիջոցը փաստացի ձեռք է բերել հենց ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանից: Ավելին՝ այս առումով հարկ է նկատել, որ սույն գործով որպես վկա հարցաքննված ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի որդին՝ Մարտին Կարենի Մանուկյանն իր ցուցմունքներով, ի թիվս այլնի, նշել է, որ իր հայրը Էդուարդ Եղիշյանի հետ մոտ հարաբերությունների մեջ է գտնվել, վերջինս նույնիսկ իրենց տուն է եկել, բացի այդ՝ Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանի մայրը՝ Լաուրա Խաչիկի Մարտիրոսյանը թեև հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, սակայն դատական նիստի ընթացքում հայտնել է, որ ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանը հանդիսանում է իրենց ազգականը: Մինչդեռ, Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանը ցուցմունքներով որոշակի դեպքերում հայտնել է նաև, որ անձնապես չի էլ առնչվել և դեմքով չի ճանաչում ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանին:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի որդի Մարտին Մանուկյանի ցուցմունքներով այն հայտնածին, որ նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ տալիս իրեն չեն պարզաբանվել իր իրավունքները՝ հատկապես իր հոր վերաբերյալ ցուցմունքներ չտալու առումով, ապա այս կապակցությամբ նախ հարկ է արձանագրել, որ վերջինիս հարցաքննության արձանագրության ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ հարցաքննությունը չի իրականացվել այնպիսի էական խախտումներով, որոնց առկայությամբ հնարավոր կլիներ այդ ապացույցն անթույլատրելի ճանաչել՝ մասնավորապես այդ արձանագրության ուսումնասիրությունից հետևում է, որ վկային ամբողջությամբ պարզաբանվել են իր իրավունքները, որոնց մեջ են ներառվում նաև մերձավոր ազգականի վերաբերյալ ցուցմունքներ չտալը: Բացի դա, հարկ է նշել, որ վկան դատաքննությամբ հարցաքննվելիս ըստ էության նշել է, որ նախաքննությամբ ողջ հայտնածն իրականությունն է:
Անդրադառնալով նաև այն հանգամանքին, որ սույն գործով ամբաստանյալներ Էդուարդ Սերյոժայի Եղիշյանը և Արմեն Գառնիկի Շարաֆյանը, վկա Պատվական Գուրգենի Պապիկյանը փաստացի չեն ներկայացել և Դատարանում չեն հարցաքննվել, ապա այս առումով նախ հարկ է փաստել, որ ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանն ինքնին չի ցանկացել առերես հարցաքննվել դատաքննության ժամանակ, բացի այդ հարկ է արձանագրել, որ սույն դատավճռում եզրահանգումներ կատարելիս Դատարանը չի հիմնվում միայն այդ անձանց ցուցմունքների վրա, այլ այդ ցուցմունքներով հայտնածները համադրում և գնահատում է սույն գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ:
Միաժամանակ անդրադառնալով ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանին վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով (որը համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցագործության մասով վերջինի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցին՝ հարկ է արձանագրել հետևյալը.
2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«(…)
4. Թմրամիջոցներ կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր պատրաստելու նպատակով պրեկուրսորներ ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը, առաքելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը`
պատժվում են տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի առավելագույնը չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով` առավելագույնը երեք ամիս ժամկետով
(…)»։
2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) պատրաստելու նպատակով պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
(…)»։
2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«(…)
2. Ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը:
(…)»։
2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) երկու տարի` ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
(…)
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը: Տևող հանցագործության դեպքում վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու, իսկ շարունակվող հանցագործության դեպքում` վերջին արարքը կատարելու պահից:
3. Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է, եթե մինչև նշված ժամկետներն անցնելն անձը կատարում է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք: Այս դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված համարելու պահից:
4. Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից: Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղայականով նրա ներկայանալու պահից: Ընդ որում, անձը չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել է տասը տարի, իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից` քսան տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ:
(…)»:
1998 թվականի հուլիսի 1-ի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ համաձայն՝
«1. Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե`
(…)
6) անցել են վաղեմության ժամկետները.
(…)
5. Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը:
6. Սույն հոդվածի առաջին մասի 6-րդ և 13-րդ կետերում նշված հիմքերով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը: Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով:
(…)»։
Մեջբերված իրավադրույթները Վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթարկել Ա.Սաղաթելյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) քրեական օրենսդրությամբ, կապված արարքի բնույթից և հանրության համար վտանգավորության աստիճանից, նախատեսված են քրեական պատասխանատվության ենթարկելու տարբեր ժամկետներ, որոնց անցնելու դեպքում կատարված արարքը կորցնում է իր վտանգավորությունը, և անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից։ (…)» (տե՛ս Անահիտ Հայկի Սաղաթելյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԳԴ5/0022/01/10 որոշման 24-րդ կետը)։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Սիրաժ Ղամբարյանի գործով 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵՇԴ/0055/01/11 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) Հանցագործության ավարտման պահը, պայմանավորված հանցագործության բնույթով (տևող կամ շարունակվող), որոշվում է տարբեր կերպ։ Մասնավորապես, տևող հանցագործությունները դրսևորվում են հանրորեն վտանգավոր գործողության կամ անգործության` տևական ժամանակահատվածում անընդմեջ իրականացմամբ, զուգորդվում են օրենքով հանցավորի վրա դրված պարտականությունների տևականորեն չկատարմամբ և ավարտված են համարվում արարքի դադարման պահից, որը կարող է պայմանավորված լինել ինչպես հանցավորի գործողություններով (օրինակ` մեղայականով ներկայանալով), այնպես էլ նրանից անկախ հանգամանքներով (օրինակ` իրավապահ մարմինների միջամտությամբ և այլն)։ (…)»
Վերոգրյալի համատեքստում Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանը սույն դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու մեջ (նախատեսված է 2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասով), որի կատարումն ավարտվել է 2017 թվականի փետրվարի 16-ին։ Այսպիսով՝ Դատարանը գտնում է, որ 2024 թվականի ապրիլի 26-ի դրությամբ սույն քրեական գործով Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանին 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքով քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցել են։
Միևնույն ժամանակ ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանը դատվածության վերաբերյալ տեղեկանքից, ինչպես նաև «Դատալեքս» դատական տեղեկատվական համակարգում առկա տվյալների ուսումնասիրությունից հետևում է, որ 2017 թվականի փետրվարի 16-ից մինչ օրս առկա չէ վերջինի վերաբերյալ կայացված և օրինական ուժի մեջ մտած մեղադրական դատական ակտ: Այլ կերպ ասած, վերոգրյալից պարզ է դառնում, որ նշված ժամանակահատվածից սկսած, ըստ դատվածության մասին տեղեկանքի, ինչպես նաև դատական տեղեկատվական համակարգի տվյալների՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված վաղեմության ժամկետները չեն ընդհատվել: Հարկ է նկատել նաև, որ ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի նկատմամբ սույն քրեական գործով հետախուզում հայտարարած չի եղել, այլ կերպ՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետները կասեցված չեն եղել։
Հարկ է արձանագրել նաև, որ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի պաշտպանը ևս միջնորդեց 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով վաեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանին ազատել քրեական պատասխանատվությունից։
Հետևաբար՝ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով։
3.3. Քննարկելով ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:
2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»:
2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»:
2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են`
1) առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք կատարելը.
2) հանցանք կատարելու պահին հանցավորի անչափահաս լինելը.
3) հանցանք կատարելու կամ պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի հղիությունը.
4) պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքի տակ մինչև տասնչորս տարեկան երեխայի առկայությունը.
5) հանցանքը կյանքի ծանր հանգամանքների զուգորդման հետևանքով կամ կարեկցանքի շարժառիթով կատարելը.
6) հանցանքն անհրաժեշտ պաշտպանության, հանցանք կատարած անձին բռնելու, ծայրահեղ անհրաժեշտության, հիմնավորված ռիսկի, հրամանը կամ կարգադրությունը կատարելու իրավաչափության պայմանները խախտելով կատարելը.
7) տուժողի վարքագծի հակաօրինականությունը կամ հակաբարոյականությունը, որով պայմանավորվել է հանցագործությունը.
8) հանցանքը սպառնալիքի կամ հարկադրանքի կամ նյութական, ծառայողական կամ այլ կախվածության ազդեցության տակ կատարելը.
9) մեղայականով ներկայանալը, հանցագործությունը բացահայտելուն, հանցագործության մյուս մասնակիցներին մերկացնելուն, հանցագործությամբ ձեռք բերված գույքը որոնելուն աջակցելը.
9.1) համագործակցության վարույթով մեղադրյալի կողմից իր կատարած այլ հանցագործությունը բացահայտելը.
10) հանցագործությունից անմիջապես հետո տուժողին բժշկական կամ այլ օգնություն ցույց տալը, հանցագործությամբ պատճառված գույքային և բարոյական վնասը կամովին հատուցելը կամ վերացնելը, տուժողին պատճառված վնասը հարթելուն ուղղված այլ գործողությունները:
2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն սույն հոդվածի առաջին մասում:
3. Եթե սույն հոդվածի առաջին մասում նշված որևէ հանգամանք սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված է որպես հանցագործության հատկանիշ, ապա դա չի կարող կրկին հաշվի առնվել որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք:»
2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են`
1) հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, հանցանքը որպես արհեստ կատարելը.
2) հանցագործությամբ ծանր հետևանքներ պատճառելը.
3) հանցանքը մի խումբ անձանց, կազմակերպված խմբի կամ հանցավոր համագործակցության կազմում կատարելը.
4) հանցագործության մեջ առանձնապես ակտիվ դերը.
5) հանցանքը կատարելուն հանցավորի համար ակնհայտ հոգեկան հիվանդագին խանգարումներով տառապող կամ հարբած վիճակում գտնվող, ինչպես նաև քրեական պատասխանատվության համար սահմանված տարիքի չհասած անձանց ներգրավելը.
6) հանցանքն ազգային, ռասայական կամ կրոնական ատելության, կրոնական մոլեռանդության, այլ անձանց իրավաչափ գործողությունների համար վրեժի շարժառիթներով կատարելը.
7) հանցանքն այլ հանցագործությունը թաքցնելու կամ դրա կատարումը հեշտացնելու նպատակով կատարելը.
8) հանցանքը հանցավորի համար ակնհայտ հղի կնոջ, ինչպես նաև մանկահասակի, այլ անպաշտպան կամ անօգնական կամ հանցավորից կախյալ վիճակում գտնվող անձի նկատմամբ կատարելը.
9) հանցանքն այնպիսի անձի կամ նրա ամուսնու, կամ մերձավոր ազգականի նկատմամբ կատարելը, որը կապված է նրա կողմից իր ծառայողական կամ հասարակական պարտքը կատարելու հետ.
10) հանցանքն այնպիսի անձի կողմից կատարելը, ով դրանով խախտել է զինվորական կամ մասնագիտական երդումը.
11) հանցանքն առանձին դաժանությամբ, տուժողին ծաղրուծանակի կամ տանջանքների ենթարկելով կատարելը.
12) հանցանքը հանրության համար վտանգավոր եղանակով կատարելը.
13) հանցանքը ռազմական կամ արտակարգ դրության, տարերային կամ հասարակական այլ աղետի պայմաններում, ինչպես նաև զանգվածային անկարգությունների ժամանակ կատարելը.
14) հանցանքն ալկոհոլի, թմրամիջոցների կամ թմրեցնող այլ նյութերի ազդեցության տակ կատարելը:
2. Դատարանը, ելնելով հանցագործության բնույթից, կարող է ծանրացնող չհամարել սույն հոդվածի առաջին մասի 10-րդ և 14-րդ կետերում մատնանշված հանգամանքները:
3. Պատիժ նշանակելիս դատարանը չի կարող հաշվի առնել սույն հոդվածի առաջին մասով չնախատեսված այլ հանգամանքներ:
4. Եթե սույն հոդվածի առաջին մասում նշված որևէ հանգամանք սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված է որպես հանցագործության հատկանիշ, ապա դա չի կարող կրկին հաշվի առնվել որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք:»
2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝
«(...)
3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով նշանակված պատժին` մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում` մեկ օրը երեք ժամի դիմաց:
(...):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ԵՇԴ/0143/01/13, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից: Արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների` հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության մեղքի ձև և տեսակ, շարժառիթ, նպատակ, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակություն, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճան, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարք և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճան և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: Վերոնշյալ պահանջներից նահանջը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման:
Նարեկ Սարգսյանի գործով թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման շրջանակներում ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է նաև. «(...) [Պ]ատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործությանը քրեաիրավական միջոցներով արձագանքելու պարտադիրությամբ, ինչպես նաև հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար` պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից (…):
(…) [Պ]ատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունն ընդգրկում է դատապարտյալի, տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Ուստի, պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դատարանից պահանջում է ողջամտորեն հաշվի առնել արդարության մասին վերոնշյալ սուբյեկտների կարծիքը, (…) [որը պետք է կիրառվի] պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում» (տե՛ս Նարեկ Սարգսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 16-րդ կետը):
2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասը որպես պատիժ է նախատեսում ազատազրկումը՝ երեքից յոթ տարի ժամկետով, իսկ 2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասը որպես պատիժ է նախատեսում ազատազրկումը՝ երեքից վեց տարի ժամկետով։
Դատարանն արձանագրում է, որ ընդհանուր կանոնի համաձայն՝ ուժը կորցրած նորմատիվ իրավական ակտի կամ դրա մասի գործողությունը տարածվում է մինչև դրա ուժը կորցնելու օրը գործող հարաբերությունների վրա, եթե օրենքով կամ ակտն ուժը կորցրած ճանաչելու մասին նորմատիվ իրավական ակտով այլ բան նախատեսված չէ, իսկ արարքի հանցավորությունը, պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով։ Միևնույն ժամանակ հարկ է արձանագրել, որ վերը նշված ընդհանուր կանոնը կիրառելի չէ, երբ առկա է օրենքին հետադարձ ուժ տալու հարց, իսկ քրեական օրենքին հետադարձ ուժ տրվում է արարքի հանցավորությունը լրիվ կամ մասնակիորեն վերացնող կամ պատիժը մեղմացնող նոր օրենքի ընդունման դեպքում։
Հետևաբար, սույն դեպքում Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (որը համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցագործության կատարման համար որպես պատժաչափ պետք է հիմք ընդունել 2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված՝ երեքից վեց տարի ժամկետով ազատազրկումը, քանի որ այն ավելի մեղմ է 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված՝ երեքից յոթ տարի ժամկետով ազատազրկումից։ Այլ խոսքով, պատժի մասով անհրաժեշտ է 2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասին տալ հետադարձ ուժ։
3.4. Վերոշարադրյալ իրավանորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած իրավական դիրքորոշումների հիման վրա քննարկելով այն հարցը, թե՝ ինչ պատժատեսակ և պատժաչափ պետք է նշանակվի Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի նկատմամբ՝ Դատարանն այդ համատեքստում հաշվի է առնում հետևյալը․
-ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի կատարած հանցավոր արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերությունների` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, ամբաստանյալի հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցավոր արարքի կատարման եղանակը և հանգամանքները,
-ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի անձը բնութագրող հետևյալ հանգամանքները՝ տարիքը (55 տարեկան է), ամուսնացած լինելը, մշտական բնակության վայր ունենալը, որոշակի առողջական խնդիրներ ունենալը,
-ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հետևյալ հանգամանքը․ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելը (սույն հանգամանքը հաշվի է առնվում 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հիմքով),
-ամբաստանյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը։
Վերոգրյալի հիման վրա՝ հաշվի առնելով Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի կատարած հանցանքի բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցանքը կատարելուց հետո նրա դրսևորած դրական վարքագիծը, մասնավորապես այն, որ զերծ է մնացել այլ հանցավոր արարքներ կատարելուց, լինելով ազատության մեջ` չի խուսափել դատից, նրա արարքի սոցիալական հետևանքները, ինչպես նաև հանցանքի անմիջական օբյեկտի՝ բնակչության առողջության դեմ ուղղված ոտնձգության բնույթը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով նրա անձը բնութագրող տվյալների հետ և հաշվի առնելով նաև մեղադրյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոգրյալ հանգամանքը և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանն իր կատարած` 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (որը համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցավոր արարքների կատարման համար ենթակա է ազատազրկման՝ 3 (տարի) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, ինչը համաչափ է կատարված արարքին, ինչպես նաև անհրաժեշտ և բավարար՝ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, ամբաստանյալին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ հարկ է 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանին 2017 թվականի փետրվարի 16-ից մինչև 2020 թվականի դեկտեմբերի 15-ը կալանքի տակ պահվելու ժամկետը՝ 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս 29 (քսանինը) օրը (2017 թվականի փետրվարի 16-ից մինչև 2020 թվականի դեկտեմբերի 15-ը), հաշվակցել սույն դատավճռով վերջինիս նկատմամբ նշանակված 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժին և այն համարել փաստացի կրած։
3.4. 1998 թվականի հուլիսի 1-ի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ի թիվս այլնի, պարտավոր է անդրադառնալ քաղաքացիական հայցի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, իրեղեն ապացույցների, խափանման միջոցի, դատական ծախսերի հարցերին:
3.4.1․ Անդրադառնալով ամբաստանյալի գույքի նկատմամբ կիրառված արգելանքի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ 2017 թվականի հուլիսի 3-ի որոշմամբ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի գույքի վրա դրված կալանքը պետք է վերացնել, սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
3.4.2. Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին և ղեկավարվելով 1998 թվականի հուլիսի 1-ի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով՝ Դատարանը գտնում է, որ հարկ է 2017 թվականի հունիսի 12-ի որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Էդուարդ Եղիշյանի անձնական խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված 1,61 գրամ քաշով «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը և պրեկուրսոր հանդիսացող 2,3մլ (0,7մլ+1,6մլ=0,00249կգ) ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը, Արմեն Շարաֆյանի ավտոմեքենայի զննության արդյունքում հայտնաբերված 0,92 գրամ քաշով ափիոն տեսակի թմրամիջոցը և պրեկուրսոր հանդիսացող 1,5մլ (0,7մլ+0,8մլ=0,001389կգ) ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը, Արսեն Վարդանյանի անձնական խուզարկության ընթացքում հայտնաբերված պրեկուրսոր հանդիսացող 1,2մլ (0,0011կգ) ծավալով անգույն քացախաթթվի անհիդրիդը, Կարեն Մանուկյանի կողմից վարվող «Մերսեդես» մակնիշի 35 LD 987 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված պրեկուրսոր հանդիսացող 1,8մլ (1,8մլ=0,001944կգ) ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը և վերջինիս բնակության վայրի՝ Երևան քաղաքի Կոնդ 142 տան խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված «TANITA» մոդելի ոսկերչական կշեռքը վերադարձնել մեղադրողին՝ թիվ 13167317/1 քրեական գործին կցելու և իրեղեն ապացույցների ճակատագիրը որոշելու նպատակով, սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
3.4.3. Քննարկելով ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ հարկ է Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված գրավը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գրավի առարկա անշարժ գույքի վրա դրված արգելանքը վերացնել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով 1998 թվականի հուլիսի 1-ի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ, 379-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով։
Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանին 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը վերաորակել և վերջինին մեղավոր ճանաչել 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (որը համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկումը՝ 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանին 2017 թվականի փետրվարի 16-ից մինչև 2020 թվականի դեկտեմբերի 15-ը կալանքի տակ պահվելու ժամկետը՝ 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս 29 (քսանինը) օրը, հաշվակցել սույն դատավճռով վերջինիս նկատմամբ նշանակված 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժին և այն համարել փաստացի կրած։
Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված գրավը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գրավի առարկա անշարժ գույքի վրա դրված արգելանքը վերացնել:
2017 թվականի հուլիսի 3-ի որոշմամբ Կարեն Ռոբերտի Մանուկյանի գույքի վրա դրված կալանքը վերացնել, սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
2017 թվականի հունիսի 12-ի որոշմամբ թիվ 13167317 քրեական գործով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Էդուարդ Եղիշյանի անձնական խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված 1,61 գրամ քաշով «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը և պրեկուրսոր հանդիսացող 2,3մլ (0,7մլ+1,6մլ=0,00249կգ) ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը, Արմեն Շարաֆյանի ավտոմեքենայի զննության արդյունքում հայտնաբերված 0,92 գրամ քաշով ափիոն տեսակի թմրամիջոցը և պրեկուրսոր հանդիսացող 1,5մլ (0,7մլ+0,8մլ=0,001389կգ) ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը, Արսեն Վարդանյանի անձնական խուզարկության ընթացքում հայտնաբերված պրեկուրսոր հանդիսացող 1,2մլ (0,0011կգ) ծավալով անգույն քացախաթթվի անհիդրիդը, Կարեն Մանուկյանի կողմից վարվող «Մերսեդես» մակնիշի 35 LD 987 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված պրեկուրսոր հանդիսացող 1,8մլ (1,8մլ=0,001944կգ) ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը և վերջինիս բնակության վայրի՝ Երևան քաղաքի Կոնդ 142 տան խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված «TANITA» մոդելի ոսկերչական կշեռքը վերադարձնել մեղադրողին՝ թիվ 13167317/1 քրեական գործին կցելու և իրեղեն ապացույցների ճակատագիրը որոշելու նպատակով, սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆ ՄԱՆՈՒԿՅԱՆ