ԵԿԴ/0149/01/17

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

30 օգոստոսի 2017թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան),
նախագահությամբ` դատավոր Վ.Մարգարյանի,
քարտուղարությամբ` Մ.Տերտերյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Մ.Գեղամյանի,
ամբաստանյալ՝ Ա.Սահակյանի

դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Սպարտակի Սահակյանի` (ծնվ. 09.05.1990թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատված, աշխատում է որպես տաքսու վարորդ, հաշվառված է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի Գայի պող. 53-րդ շենքի 9-րդ բնակարանում, բնակվում է Երևան քաղաքի 16-րդ թաղամասի 30-րդ շենքի 129-րդ բնակարանում, խափանման միջոց է ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով.
ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.2017 թվականի մայիսի 29-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում հարուցվել է թիվ 15180017 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ` թիվ 15180017 քրեական գործն ուղարկվել է Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին` նախաքննություն կատարելու համար:
2017 թվականի մայիսի 31-ին թիվ 15180017 քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սիմոնյանի վարույթ:
2017 թվականի հունիսի 2-ին Անդրանիկ Սպարտակի Սահակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2017 թվականի հունիսի 6-ին Անդրանիկ Սպարտակի Սահակյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ մեղադրանքի փաստական կողմի հետևյալ նկարագրությամբ.
[Անդրանիկ Սպարտակի Սահակյանը] 2017 թվականի ապրիլ ամսվա վերջերին Երևան քաղաքի Սարյան և Լեո փողոցների հատման մասում իր կողմից վարվող <<Օպել Աստրա>> մակնիշի ավտոմեքենայի 35 GL 013 հաշվառման համարանիշներին փակցրել է սև գույնի կպչուն թաղանթներ և դրանցում առկա <<G>> տառը ձևափոխելով <<Օ>> տառի, այդ կերպ կեղծել և օգտագործել է հաշվառման համարանիշերը, որոնք 2017թ.-ի մայիսի 8-ին` ժամը 14:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Բագրատունյաց պողոտայում հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության <<Ճանապարհային ոստիկանություն>> ծառայության ավագ տեսուչի կողմից>>:
2017 թվականի հունիսի 8-ին քրեական գործը` հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար: 2017 թվականի հունիսի 12-ին քրեական գործն ընդունվել է նույն դատարանի դատավոր Մ.Մակյանի վարույթ, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ` քրեական գործը տարածքային ընդդատության կարգով ուղարկվել Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: 2017 թվականի հունիսի 15-ին քրեական գործն ընդունվել է նույն դատարանի դատավոր Վ.Մարգարյանի վարույթ, իսկ 2017 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ` գործով նշանակվել է դատական քննություն:

Դատաքննություն.
2.Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Անդրանիկ Սահակյանը նախաքննության և դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, սակայն հրաժարվել է դատարանում ցուցմունք տալուց, ուստի Դատարանը որոշել է հրապարակել ամբաստանյալ Անդրանիկ Սահակյանի նախաքննական ցուցմունքները:
Որպես կասկածյալ Անդրանիկ Սպարտակի Սահակյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի 16-րդ թաղամասի 30-րդ շենքի թիվ 129 բնակարանում` ընտանիքի հետ միասին, մշտական աշխատանք չունի, այդ իսկ պատճառով վարում է տաքսի ավտոմեքենա: Ավարտել է Երևան քաղաքի թիվ 142 միջնակարգ դպրոցը` միջին առաջադիմությամբ: Նախկինում իրեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածով Մաշտոցի քննչական բաժնում ներգրավել են որպես մեղադրյալ և այդ քրեական գործը ներկայումս գտնվում է Վերաքննիչ քրեական դատարանի վարույթում և դեռ դատաքննությունը չի ավարտվել: Քանի որ մշտական աշխատանք չունի և ապրուստի միջոց վաստակելու համար մոտ երեք ամիս է, ինչ օրավարձով Այնթափ գյուղում բնակվող Ապեր անունով մի տղայից, ում հեռախոսահամարն է 094-34-66-02, օրավարձով վերցրել է <<Օպել Աստրա>> մակնիշի 35 GL 013 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենա և այն շահագործել որպես տաքսի ավտոմեքենա: Քանի որ քաղաքում կան բազմաթիվ տեսանկարահանող սարքեր և ինքը նախկինում մի քանի անգամ տուգանվել է խախտումներ կատարելու համար, որոշել է սույն թվականի ապրիլ ամսվա վերջերին, հստակ օրը չի հիշում, հիշատակված ավտոմեքենայի հաշվառման համարանիշների G տառը սև գույնի կպչուն ժապավենի միջոցով փոխարինել Օ տառի, այդ ժամանակ ինքը գտնվել է Երևան քաղաքի Սարյան և Լեո փողոցների հատման մասում: Հաշվառման համարանիշները կեղծել է չտուգանվելու համար: Ավտոմեքենան հաշվառված է Հովհաննես Զարգարյանի անվամբ, սակայն այն ինքն է շահագործել: Հաշվառման համարանիշները կեղծելու համար ոչ ոք ուղղություն ցույց չի տվել, ինքն այն արել է իր որոշմամբ և ոչ ոք այդ ժամանակ իր հետ չի եղել: Կեղծելուց հետո ինքը մեքենան շահագործել է և այդ կերպ խուսափել է ճանապարհային ոստիկանության տեսանկարահանող սարքերի տուգանքներից: Սույն թվականի մայիսի 8-ին, մոտավորապես ժամը 14:00-ի սահմաններում, 3-րդ մասի հրապարակից միայնակ գնալիս է եղել դեպի 1-ին մասի ուղղությամբ, երբ այդ պահին իրեն կանգնեցրել է ճանապարհային ոստիկանության աշխատակիցը, պահանջել փաստաթղթերը և պարզել, որ ավտոմեքենայի դիմացի և հետևի պետհամարանիշները կեղծված են, որից հետո իրեն տեղափոխել են տուգանային հրապարակ: Հստակ չի կարող ասել, թե կոնկրետ քանի անգամ է տուգանվել ճանապարհային երթևեկության կանոնների խախտման համար: Նշել է նաև, որ ինքը դիտավորությամբ ճանապարհային երթևեկության կանոնները կոպիտ կերպով չի խախտել: Իր կողմից վարվող <<Օպել Աստրա>> մակնիշի իրական` 35 GL 013 հաշվառման համարանիշները և դիմացի ու հետևի սև գույնի կպչուն ժապավենի միջոցով փոխարինել է 35 ՕL 013 հաշվառման համարանիշի: Ճանապարհային ոստիկանության աշխատակիցը նկարահանել է կեղծված հաշվառման համարանիշները, մեքենան ներկայումս գտնվում է տուգանային հրապարակում: Հասկանում է իր սխալը, զղջում կատարածի համար և խնդրում մեղմ վերաբերվել:
Որպես մեղադրյալ Անդրանիկ Սահակյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, զղջում է կատարածի համար ու խնդրում մեղմ վերաբերվել: Խնդրել է հիմք ընդունել որպես կասկածյալ տված ցուցմունքը:
Դատարանի հարցին` ամբաստանյալ Սահակյանը հայտնել է, որ իր վերաբերյալ հարուցված քրեական գործը ներկայումս գտնվում է ՀՀ վճռաբեկ դատարանում, և դեռևս օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտ չկա:
(հատոր 1 գ. թ 42-44, 131 և դատական նիստի արձանագրություն)

Անդրանիկ Սահակյանին առաջադրված մեղադրանքը, բացի իր խոստովանական ցուցմունքներից, հիմնավորվել է նաև դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Վկա Հայկ Հրաչիկի Դավթյանի նախաքննության ընթացքում տված և դատաքննության ընթացքում հրապարակված ցուցմունքով, համաձայն որի աշխատում է ՀՀ ոստիկանության <<Ճանապարհային ոստիկանություն>> ծառայությունում` որպես 1-ին սպայական գումարտակի ծառայության ավագ տեսուչ: Ոստիկանությունում աշխատում է 1996 թվականից, իսկ ներկայիս պաշտոնը զբաղեցնում է 2014 թվականից, կոչումով ոստիկանության կապիտան է: 2017 թվականի մայիսի 8-ին ընդգրկվել է վերակարգում և միայնակ <<Տոյոտա-Կորոլլա>> մակնիշի 203 II 02 հաշվառման համարանիշի 1500 կողային համարի ծառայողական ավտոմեքենայով ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի տարբեր վարչական շրջաններում: Նույն օրը` մոտավորապես ժամը 14:00-ի սահմաններում ինքը գտնվել է Երևան քաղաքի Բագրատունյաց պողոտայում և կատարելիս է եղել իր ծառայողական պարտականությունները, երբ իր կողմից երթևեկության մեջ հայտնաբերվել է <<Օպել Աստրա>> մակնիշի 35 0Լ 013 հաշվառման համարանիշի տաքսի ավոմեքենա, որի համարանիշների տառերը իր մոտ կասկած են առաջացրել, որից հետո ինքը կանգնեցրել է հիշյալ ավտոմեքենան և վարորդից պահանջել ավտոմեքենայի տեխանձնագիրը և պարզվել է, որ ավտոմեքնենայի հաշվառման համարանիշները 35 GL 013 է, այսինքն վարորդը մեքենայի G տառը սև գույնի կպչուն ժապավենի միջոցով փոխարինել էր Օ տառի: Ըստ ավտոմեքենայի տեխնիկական անձնագրի` ավտոմեքենան պատկանում էր Արարատի մարզի Այնթափ 13 փողոցի 14 նրբանցքի 5-րդ տնակի բնակիչ Հովհաննես Սամվելի Զարգարյանին, սակայն տաքսի ավտոմեքենան վարում էր Երևան քաղաքի 16-րդ թաղամասի 30-րդ շենքի թիվ 129 բնակարանի բնակիչ` 09.05.1990 թվականին ծնված Անդրանիկ Սպարտակի Սահակյանը: Ինքը հայտնաբերված իրավախախատման վերաբերյալ զեկուցագիր է ներկայացրել ՀՀ ոստիկանության ՃՈ պետին, ինչպես նաև զեկուցագրին կից ներկայացրել է հիշյալ ավտոմեքենայի կեղծված պետհամարանիշների լուսանկարները և ավտոմեքենան տեղափոխվել է ՀՀ ոստիկանության ՃՈ հատուկ պահպանվող տարածք, ինքը տաքսի ավտոմեքենայի վարորդի նկատմամբ ակտ չի կազմել և տեղեկություն չունի, թե տուգանային հրապարակում նա ակտավորվել է, թե` ոչ:
(հատոր 1 գ. թ 35-36)

ՀՀ ոստիկանության <<ճանապարհային ոստիկանություն>> ծառայության հատուկ պահպանվող տարածքում գտնվող <<Օպել Աստրա>> մակնիշի ավտոմեքենայի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` պարզվել է, որ ավտոմեքենայի իրական հաշվառման համարանիշերը 35 GL 013 է, սակայն դրանց վրա փակցված են սև գույնի կպչուն թաղանթներ, որոնց միջոցով ավտոմեքենայի հաշվառման համարանիշերը ձևափոխվել են 35 0Լ 013:
(հատոր 1 գ. թ 124-125)

<<Օպել Աստրա>> մակնիշի ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված և իրեղեն ապացույց ճանաչված` հաշվառման համարանիշներին ամրացված թվով երկու սև գույնի կպչուն թաղանթներով:
(հատոր 1 գ. թ 123-125)

Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ՀՀ ոստիկանության ՃՊԾ բաժնի պետ Ս.Նազարյանի, ՀՀ ոստիկանության ՃՈ ՃՊԾ 1-ին սպայական գումարտակի ծառայության ավագ տեսուչ Հ.Դավթյանի զեկուցագրերով և թվով երկու լուսանկարներով:
(հատոր 1 գ. թ 6-7,9,122)

Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը.
4. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
(…) 3. Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: 4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի: (…):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն`
Միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից: 2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ:
Վերը շարադրվածի լույսի ներքո Անդրանիկ Սպարտակի Սահակյանին առաջադրված մեղադրանքի սահմաններում, ստուգելով և վերլուծելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Սպարտակի Սահակյանը կատարել է իրեն մեղսագրվող արարքը: Այն է՝ Անդրանիկ Սպարտակի Սահակյանը 2017 թվականի ապրիլ ամսվա վերջերին Երևան քաղաքի Սարյան և Լեո փողոցների հատման մասում իր կողմից վարվող <<Օպել Աստրա>> մակնիշի ավտոմեքենայի 35 GL 013 հաշվառման համարանիշներին փակցրել է սև գույնի կպչուն թաղանթներ և դրանցում առկա <<G>> տառը ձևափոխելով <<Օ>> տառի, այդ կերպ կեղծել և օգտագործել է հաշվառման համարանիշերը, որոնք 2017թ.-ի մայիսի 8-ին` ժամը 14:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Բագրատունյաց պողոտայում հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության <<Ճանապարհային ոստիկանություն>> ծառայության ավագ տեսուչի կողմից:
Արդյունքում, Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Անդրանիկ Սպարտակի Սահակյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որակված է ճիշտ:
Դատարանը նաև գտնում է, որ այդ արարքը Անդրանիկ Սպարտակի Սահակյանի կողմից կատարվել է մեղավորությամբ և կատարածի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության ու պատժի:
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Անդրանիկ Սահակյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում վերջինիս հետհանցավոր դրական վարքագիծը, որը դրսևորվել է խոստովանական ցուցմունքներ տալու, մեղքն ընդունելու, կատարած արարքի համար զղջալու համակցությամբ:
Դատարանն ամբաստանյալ Անդրանիկ Սահակյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրում:
5. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն`
Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունը դասվում է կառավարման կարգի դեմ ուղղված, դիտավորությամբ կատարվող ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար նախատեսված են պատժի այլընտրանքային տեսակներ, մասնավորապես` տուգանք նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկում` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որում իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. (…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը (տե°ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
6. Սույն դատավճռի նախորդ կետում շարադրված իրավադրույթների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո գնահատելով ամբաստանյալ Անդրանիկ Սահակյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում` նրա կատարած կոնկրետ արարքը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով սույն դատավճռի 4-րդ կետում արձանագրված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության փաստի հետ` Դատարանը հանգում է հետևության, որ Անդրանիկ Սպարտակի Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված նվազ խիստ պատժատեսակի` տուգանքի, կիրառման միջոցով հնարավոր է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացվելիությունը:
Ընդ որում, Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Սպարտակի Սահակյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ պետք է նշանակել նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով և որ այդ պատժի կիրառումն անհրաժեշտ ու բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացմանը հասնելու համար և ամբաստանյալ Ա.Սահակյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
8. Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-16-րդ կետերով նախատեսված` դատավճիռ կայացնելիս դատարանի լուծմանն ենթակա մյուս հարցերին, արձանագրում է, որ գործով քաղաքացիական հայց ներկայացված չէ, առկա չէ նաև հատուցման ենթակա գույքային այլ վնաս և դրա ապահովման նպատակով արգելադրված որևէ գույք:
Անդրադառնալով նախաքննության մարմնի կողմից իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված թվով երկու սև կպչուն թաղանթների տնօրինման հարցին և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով, Դատարանը գտնում է, որ պետք է ոչնչացնել:
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին` Դատարանը գտնում է, որ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն այն պետք է թողնել անփոփոխ` դատական ակտի հնարավոր բողոքարկման դեպքում ամբաստանյալի դատավարական պարտականությունների պատշաճ կատարումն ապահովելու համար:
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված:
Միաժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ առկա չէ որևէ հիմք` ամբաստանյալի նկատմամբ հարկադիր բուժում կամ խնամակալություն նշանակելու համար, գործով բռնագանձման ենթակա գույք չկա:
Ելնելով վերոգրյալից, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Անդրանիկ Սպարտակի Սահակյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Անդրանիկ Սպարտակի Սահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված թվով երկու սև կպչուն թաղանթները ոչնչացնել:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ Վ.ՄԱՐԳԱՐՅԱՆ