Հիմնական

Գործի համար: ԵԿԴ/0138/01/17
Վիճակագրական տողի համար : 10.1

Պատասխանող

Կարեն Ղևոնդյան
Կարեն Ղևոնդյան Սամվելի
Կարեն Ղևոնդյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Մանուշակ Պետրոսյան

Սեվակ Համբարձումյան

Կարինե Ղազարյան

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Մեսրոպ Մակյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Մանուշակ Պետրոսյան

Սեվակ Համբարձումյան

Կարինե Ղազարյան

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Մեսրոպ Մակյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Կարեն Ղևոնդյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2016թ. նոյեմբերի 4-ին գտնվելով Երևան քաղաքի 19ա շենքի 6/1 հասցեում գործող` <<Ռաֆաելյան եղբայրներ>> ՍՊԸ պատկանող <<Ժարա>> կարաոկե ակումբում, ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ, դիտավորյալ կերպով անտեսելով հասարակական վայրերում վարքագծի ընդունված նորմերը ու բացահայտ արհամարհանք ցուցաբերելով մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ու ակնհայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության հանդեպ, քաշելով ակումբում պարող աղջիկների ձեռքերից, անտեսելով նրանց կամքը, փորձել է պարել վերջիններիս հետ, որից հետո մոտենալով տարբեր սեղանների շուրջ նստած հաճախորդներին վիճաբանել է նաև նրանց հետ, ապա շարունակելով խուլիգանական գործողությունները, դրսևորելով անզուսպ եսամոլություն, սեփական անձի <<առավելությունն>> ընդգծելու նպատակով ներքին բավականություն ստանալու մղումներով, սեղանի վրա դրված օղու շշով հարվածել է սեղանի ապակյա ծածկին և կոտրել այն, խաթարելով ակումբի բնականոն աշխատանքը:
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Քրեական վերաքննիչ 2017-09-04 13:30 4 Կայացվել է
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2017-07-04 11:30 2 Կայացել է
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2017-06-13 11:30 2 Կայացել է
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական ԵԿԴ/0138/01/17
շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը
կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Մ.Մակյան

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

04 սեպտեմբերի 2017թ. ք.Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Վ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Կ.ՂԵՎՈՆԴՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Վ.Սիմոնյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2016 թվականի նոյեմբերի 04-ին Երևան քաղաքի բնակիչ Կարեն Ղևոնդյանը ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2016 թվականի նոյեմբերի 03-ին` ժամը 20:30-ից մինչև 2016 թվականի նոյեմբերի 04-ը` ժամը 02:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, անհայտ անձը, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, կոտրել է իր բնակարանի մուտքի դուռը` փականի հատվածում, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Ն.Շենգավիթի ½ շենքի 103ա բնակարան և այնտեղից հափշտակել է զգալի չափերի արժողության իր հեռուստացույցը:
Դեպքի առթիվ 2017 թվականի հունվարի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է քրեական գործ։
2017 թվականի ապրիլի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն բանի համար, որ <<նա 2016 թվականի նոյեմբերի 04-ին ժամը 00։22-ից 02։16-ն ընկած ժամանակահատվածում գտնվելով Երևան քաղաքի Կորյունի 19 ա շենքի 6/1 հասցեում գործող` <<Ռաֆաելյան եղբայրներ>> ՍՊ ընկերությանը պատկանող <<Ժառա>> կարաոկե ակումբում, ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ, դիտավորյալ կերպով, անտեսելով հասարակական վայրերում վարքագծի ընդունված նորմերը ու բացահայտ արհամարհանք ցուցաբերելով մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ու ակնհայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության հանդեպ, քաշելով ակումբում պարող աղջիկների ձեռքերից, անտեսելով նրանց կամքը, փորձել է պարել վերջիններիս հետ, որից հետո մոտենալով տարբեր սեղանների շուրջ նստած հաճախորդներին վիճաբանել է նաև նրանց հետ, ապա շարունակելով խուլիգանական գործողությունները, դրսևորելով անզուսպ եսամոլություն, սեփական անձի <<առավելություններն>> ընդգծելու նպատակով ներքին բավականություն ստանալու մղումներով` սեղանի վրա դրված օղու շշով հարվածել է սեղանի ապակյա ծածկին և կոտրել այն, խաթարելով ակումբի բնականոն աշխատանքը>>։
Նախաքննական մարմնի 05.04.2017 թվականի որոշմամբ` Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Թիվ 11101117 քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 24.05.2017 թվականին:
Դատարանի 2017 թվականի հուլիսի 04-ի դատավճռով Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել է տուգանքի` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրպատիկի` 300.000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վճռվել է` քրեական գործով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված` <<Ռաֆայելյան եղբայրներ>> ՍՊ ընկերությանը պատկանող կոտրված ապակյա սեղանը, որն ի պահ է հանձնված Վազգեն Բաբիկյանին` թողնել հիշյալ կազմակերպության տնօրինությանը։
Դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ փոստին հանձնելու միջոցով 14.07.2017 թվականին վերաքննիչ բողոք է բերել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Վ.Պողոսյանը:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:
Թիվ ԵԿԴ/0138/01/17 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Մ.Պետրոսյանին և կոլեգիալ կազմում ընդգրկված դատավորներին է հանձվել 08.08.2017 թվականին, Վերաքննիչ դատարանի 14.08.2017 թվականի որոշմամբ` վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, նշանակվել է քննության` ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:

2.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկներն ու պահանջը.
Ըստ մեղադրող Վ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքի` Դատարանn ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի պատժի մասով թույլ է տվել դատական սխալ, որն ազդել է գործի ելքի վրա, ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը, չեն պահպանվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածներով սահմանված պահանջները, խախտվել են կատարած արարքի և նշանակված պատժի համաչափության վերաբերյալ նյութական իրավունքի նորմերը, ինչպես նաև խաթարվել են պատժի նպատակները, խախտվել սահմանադրությամբ պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, որպիսի պայմաններում դատական ակտը ենթակա է բեկանման։
Այսպես.
Դատավճռի <<Դատարանի իրակական վերլուծությունները>> բաժնում Դատարանը հաշվի առնելով մի շարք իրավական ակտերում և նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումներ, ամբաստանյալ Կարեն Ղևոնդյանի անձը` նախկինում դատված չլինելը, մեղքն ամբողջությամբ ընդունելը, նախաքննության և դատաքննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներ տալը, ինչպես նաև կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը, գտել է, որ ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի կողմից կատարված արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ տուգանքի ձևով։
Հատկանշական է, որ Դատարանը` որպես դրական բնութագրող հանգամանք է դիտել և հաշվի առել այն, որ ամբաստանյալ Կարեն Ղևոնդյանը ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված չի եղել։
Բողոքաբերը` վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ, 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջները, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 01.11.2012 թվականի թիվ ՍԴ/0109/01/12, 17.02.2009 թվականի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, 01.06.2007 թվականի թիվ ՎԲ-84/07 նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, նշել է, որ թեև ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանը նախկինում դատապարտված չի եղել, սակայն, համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի տվյալների` վերջինս անցնում է ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ հաշվառումներով, մասնավորապես`
1. 20.06.2012թ. վերջնիս վերագրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք, սակայն քրեական գործով վարույթը կարճվել է` ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով,
2. 30.05.2015թ. մեղսագրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք, սակայն քրեական գործով վարույթը կարճվել է` ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով,
3. 09.06.2015թ. մեղսագրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք, սակայն քրեական գործով վարույթը կարճվել է` ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով,
4. 23.07.2015թ. մեղսագրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք, սակայն քրեական գործով վարույթը կարճվել է` ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով,
5. 11.06.2015թ. մեղսագրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք, սակայն քրեական գործով վարույթը կարճվել է` ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով,
6. 12.06.2015թ. մեղսագրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք, սակայն քրեական գործով վարույթը կարճվել է` ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով,
7. 01.12.2015թ. մեղսագրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք, սակայն քրեական գործով վարույթը կարճվել է` ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով,
8. 29.04.2016թ. կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք, սակայն քրեական գործի հարուցումը մերժվել է` ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով,
9. 18.05.2016թ. կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք, սակայն քրեական գործի հարուցումը մերժվել է` ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով,
10. 08.06.2016թ. կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք, սակայն քրեական գործի հարուցումը մերժվել է` ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով,
11. 24.06.2016թ. մեղսագրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք, սակայն քրեական գործով վարույթը կարճվել է` ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով:
Վերոշարադրյալի վերլուծության արդյունքում բողոքաբերը փաստել է, որ ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանը բազմիցս կատարել է հանրորեն վտանգավոր արարքներ, մասնավորապես` շուրջ 11 անգամ կատարել է դիտավորյալ հանցագործություններ, որոնց վերաբերյալ քրեական հետապնդումներ չեն իրականացվել, կամ դադարեցվել են ոչ արդարացնող հիմքով, նրան վերագրված հանցավոր արարքները հանդիսացել են մասնավոր գանգատի գործեր, որոնց պայմաններում տուժողի բողոքի բացակայությունը` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի համաձայն, համարվել է քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, ինչն էլ նպաստող հանգամանք է հանդիսացել Կարեն Ղևոնդյանի կողմից նմանատիպ հանցագործություններ կատարելուն, վերջինս չի բռնել ուղղման ճանապարհը, որի հետևանքով չի վերականգնվել սոցիալական արդարությունը, ինչպես նաև նրա կողմից շարունակվում են նոր հանցագործությունների կատարումը։
Բացի այդ, Դատարանի կողմից հաշվի չի առնվել կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, որը ևս բարձր է` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համար օրենսդիրը նախատեսել է որպես պատիժ տուգանք, կալանք, ինչպես նաև ազատազրկում` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, ու թեև նշված հանցագործությունը դասվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների թվին, սակայն տվյալ դեպքում դրա հասարակական վտանգավորությունը բարձր է, ինչը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ հանցավոր ոտնձգության հետևանքով վնաս է պատճառվել քրեական օրենքի պաշտպանության տակ գտնվող երկու օբյեկտի, այն է՝ հասրարակական կարգը, իսկ որպես լրացուցիչ օբյեկտ` անձի անձեռմխելիությունը, պատիվն ու արժանապատվությունը, առողջությունը, քաղաքացիների ու կազմակերպությունների գույքային շահերը։
Բացի այդ` ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր մի շարք նախադեպային որոշումներով, այդ թվում` Ա.Շահբազյանի վերաբերյալ կայացված որոշմամբ արձանագրել է, որ անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս խիստ կարևոր է կատարված հանցանքի մեղքի ձևը և ընդգծել, որ ուղղակի դիտավորությամբ կատարված թե հանցագործությունների և թե այն կատարած անձի հասարակական վտանգավորության աստիճանը բարձր է, իսկ ամբաստանյալ Կարեն Ղևոնդյանին մեղասգրվող հանցանքը կատարվում է բացառապես մեղքի տվյալ ձևով` ուղղակի դիտավորությամբ։
Ամփոփելով վերոգրյալը` բողոքաբերը գտել է, որ Դատարանն ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, բավարար չափով հաշվի չի առել նրա կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, և վերջինիս նկատմամբ որպես պատիժ նշանակելով տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի չափով, չի եկել ճիշտ եզրահանգման, արդյունքում նշանակել է ոչ արդարացի և կատարած արարքին ոչ համաչափ պատիժ։
Հաշվի առնելով վերոգրյալը` բողոքաբերը գտել է, որ անհրաժեշտ է խստացման առումով Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի նկատմամբ Դատարանի նշանակած պատիժը փոփոխել` պատժի ենթարկված անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։
Ելնելով վերոգրյալից, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 52-րդ, 53-րդ, 376-376'-րդ, 378-379-րդ, 380'-րդ, 381-րդ, 395-րդ, 399-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է.
<<Սույն վերաքննիչ բողոքը ընդունել վարույթ։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԿԴ/0138/01/17 գործով 2017 թվականի հուլիսի 04-ին կայացված դատավճիռը բեկանել մասնակի` նշանակված պատժի մասով, և ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի նկատմամբ նշանակել մեղսագրված հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանին և բնույթին համաչափ, առավել խիստ պատիժ` ազատազրկում 6 ամիս ժամկետով և նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, փոփոխել, արգելանքի վերցնել դատական նիստերի դահլիճից։>>:

3.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը` ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումները, ամբաստանյալի պատասխան առարկությունները, ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ մեղադրող Վ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքում բարձրացված և վերլուծման ենթակա հարցերին անդրադառնալուց առաջ անհրաժեշտ է համարում արձանագրել հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում>>:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
<<Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն այն ճիշտ չի գնահատել>>:
Ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում:
Չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք:
Մեղադրողը` պատճառաբանելով, որ ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանի ուղղվելը հնարավոր չէ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու միջոցով, խնդրել է` վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայի սահմաններում նշանակել պատիժ` ազատազրկում 6 ամիս ժամկետով, նրա նկատմամբ ընտրված ծափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, փոփոխել, և վերջինիս արգելանքի վերցնել դատական նիստերի դահլիճում:
Նկատի առնելով վերոգրյալը` Վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղսագրված հանցանքի հիմնավորվածությունը` քննության առարկա չի դարձնում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
(…)
5) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը.
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
(…)
13) վերացվելու, փոխվելու կամ ընտրվելու է արդյոք խափանման միջոց և ինչպիսի միջոց.
(…)>>:
Նշված իրավադրույթից երևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և արդեն իսկ նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են պատժի հարցերի դատական լուծման գործընթացի ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր:
Այսինքն` դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի` պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև` դրա տեսակը և չափը:
Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր և պատասխանատու բաղադրամասերից է, ուստի օրենսդրի կողմից մեծապես կարևորվում է յուրաքանչյուր դեպքում անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քրեաիրավական նորմերով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի պահպանումը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող <<պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
Շարադրված հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից երևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված` սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Մասնավորապես, նշված հոդվածի այն պահանջից, ըստ որի` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում:
Նշված որոշումներում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն` պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան այլընտրանքային է, այն հնարավորություն է տալիս դատարանին, ելնելով կոնկրետ հանցագործության հանրային վտանգավորության բնույթից և աստիճանից, հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակել արդարացի պատիժ` ընտրելով հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժատեսակներից որևէ մեկը` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից երեքհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանք` մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. <<(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տես Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։
Սույն գործով կայացված դատական ակտի ուսումնասիրությունից երևում է, որ Դատարանն ամբաստանյալ Կարեն Ղևոնդյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` նշել է, որ հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարական հարաբերության սոցիալան նշանակությունը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանը ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված չի եղել, ամբողջությամբ ընդունել է մեղքը, նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, անկեղծորեն զղջացել է կատարած հանցանքի համար, և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք արձանագրելով հանցանքը 1.03մլ աստիճանի ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը, վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայի սահմաններում նշանակել է տուգանքի ձևով պատիժ, սակայն իր իսկ կողմից մատնանշված հանգամանքներն օբյեկտիվ ու բազմակողմանի քննության չի ենթարկել, որի արդյունքում հանգել է այն հետևության, որ հիշյալ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժատեսակներից նվազ խիստ տեսակը` տուգանքը, կարող է ապահովել պատժի նպատակները:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Ղևոնդյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելիս թեև Դատարանը փաստել է, որ հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարած հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, սակայն իր իսկ կողմից մատնանշված վերոգրյալ հանգամանքն օբյեկտիվ ու բազմակողմանի քննության չի ենթարկել և այն գնահատելիս ճիշտ եզրակացության չի հանգել:
Այսպես. Դատարանն ընդհանրապես չի անդրադարձել և քննարկման առարկա չի դարձրել ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանի կողմից կատարած`
1) հանցագործության եղանակը և հանգամանքները` այն, որ
ա. գտնվելով ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ, քաշել է ակումբում պարող աղջիկների ձեռքերից, և անտեսելով նրանց կամքը, փորձել է պարել վերջիններիս հետ,
բ. մոտենալով տարբեր սեղանների շուրջ նստած հաճախորդներին, վիճաբանել է նաև նրանց հետ,
գ. սեղանի վրա դրված օղու շշով հարվածել է սեղանի ապակյա ծածկին և կոտրել այն,
2) նպատակներն ու շարժառիթը` այն, որ ամբաստանյալն ի սկզբանե նախատեսել է իր կողմից կատարած արարքի հանրորեն վտանգավոր հետևանքները, ինչի մասին է վկայում այն փաստը, որ վերջինս, անտեսելով հասարակական վայրերում վարքագծի ընդունված նորմերը, բացահայտ արհամարհանք ցուցաբերելով մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ու ակնհայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության հանդեպ, առանց որևէ առիթի, հայհոյանքներ է տվել ակումբում գտնվող անձանց,
3) կատարված հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները` այն, որ ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանի հանցավոր գործողությունները կրել են շարունակական բնույթ, ինչի հետևանքով վախի, տագնապի և լարվածության զգացողություն է տիրել ակումբում գտնվող անձանց մոտ, ինչպես նաև խաթարվել է ակումբի բնականոն աշխատանքը:
Ինչ վերաբերում է մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի փաստարկին այն մասին, որ ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկման ձևով` հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ վերջինիս նկատմամբ առկա են դատավարական որոշումներ, համաձայն որոնց` ամբաստանյալի նկատմամբ տուժողների բողոքների բացակայության հիմքով տարբեր գործերով կայացվել են քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին 11 որոշումներ, որպիսի պայմաններում էականորեն բարձրանում է ամբաստանյալի անձի վտանգավորության աստիճանը և նա այդ կերպ բնութագրվում է բացասականորեն, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն Ա.Շաքարյանի վերաբերյալ 15.08.2014 թվականի նախադեպային որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. <<(…) մարված կամ հանված դատվածության պայմաններում անձի կողմից նախկինում հանցանք կատարած լինելը որպես նրա անձը բացասաբար բնութագրող հանգամանք հաշվի առնելն անթույլատրելի է: Նախկինում հանցանք կատարած լինելը դիտելով որպես հանցավորի բարոյահոգեբանական և քրեաիրավական բնութագիր՝ դատարանը պարտավոր է այն ուղղակիորեն արտացոլել պատժի և պատասխանատվության անհատականացման ժամանակ: Մինչդեռ, մարված կամ հանված դատվածության պայմաններում անձը քրեական օրենքի իմաստով համարվում է հանցագործություն չկատարած, և նրա նախկին դատվածությունը քրեաիրավական հետևանք առաջացնել չի կարող, այդ թվում՝ չի կարող անդրադառնալ նոր հանցագործության համար նշանակվելիք պատժի վրա:
Ուստի, մարված կամ հանված դատվածության պայմաններում նախկինում հանցանք կատարած լինելը դիտելով որպես հանցավորի անձնավորությունը բացասաբար բնութագրող հանգամանք՝ դատարանը ոչ միայն կիմաստազրկի դատվածությունը հանելու, մարելու քրեաիրավական կառուցակարգերը, այլև կարող է խախտել պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
(…)>>: (տե՛ս Արտաշ Իլյայի Շաքարյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի թիվ ԵԿԴ/0163/01/13 որոշման15-րդ կետը):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերը նշված նախադեպային որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշման համատեքստում քննության առնելով մեղադրողի վերոգրյալ փաստարկը, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ այն անհիմն է` նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանի նկատմամբ տուժողների բողոքների բացակայության հիմքով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին կայացված որոշումներն որևէ քրեաիրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող, դրանք չեն կարող անդրադառնալ նոր հանցագործության համար նշանակվելիք պատժի վրա, հետևաբար, չեն կարող դիտվել որպես ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանի անձը բնութագրող բացասական տվյալ:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ հոդվածների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերը նշված նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Կարեն Ղևոնդյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, հաշվի առնելով վերջինիս կողմից կատարած հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, նպատակներն ու շարժառիթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող Դատարանի կողմից մատնանշված հանգամանքներն իրենց համակցությամբ չեն նվազեցնում ամբաստանյալի կողմից կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, և արձանագրում է, որ սույն գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանի ուղղվելը հնարավոր է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված կալանքի ձևով պատիժ նշանակելու միջոցով, որի պայմաններում հնարավոր է հասնել արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը, այն բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից:
Վերաքննիչ դատարանը` քննության առնելով ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանի նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, նպատակներն ու շարժառիթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, հանգում է այն հետևության, որ վերջինիս նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով, սույն գործով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում ամրագրված պատժի նպատակներին:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն վերացնելու, փոփոխելու կամ նոր խափանման միջոց ընտրելու անհրաժեշտ ու բավարար հիմքեր չկան, հետևաբար` ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է պահպանել` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 4-րդ կետի համաձայն`
<<Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին>>:
Նույն օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով>>:
Քրեական գործի նախորդ փուլում թույլ են տրվել նյութական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ, 399-րդ հոդվածների հիման վրա հիմք է հանդիսանում Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017 թվականի հուլիսի 04-ի դատավճիռը` ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով փոփոխելու համար:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 399-րդ և 402-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017 թվականի հուլիսի 04-ի դատավճիռը` Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, փոփոխել Կ.Ղևոնդյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով:
Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել կալանքի` 2 (երկու) ամիս ժամկետով, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել վերջինիս փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ


ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ


Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Գործ
ԵԿԴ/0138/01/17

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,04,, հուլիսի 2017թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Վ. Պողոսյանի

դռնբաց դատական նիստերում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի` ծնված
02.01.1979թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ,
ՀՀ քաղաքացի, ամուսնալուծված, չի աշխատում,
նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է՝
քաղաք Երևան, Ներքին Շենգավիթ 9-րդ փողոցի 1/2
շենքի 103-րդ բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ
քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,
որպես խափանման միջոց է ընտրված` չհեռանալու
մասին ստորագրությունը։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության.
«Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանը մեղադրվում է այն արարքի համար, որ նա 2016 թվականի նոյեմբերի 04-ին ժամը 00։22-ից 02։16-ն ընկած ժամանակահատվածում գտնվելով Երևան քաղաքի Կորյունի 19 ա շենքի 6/1 հասցեում գործող՝ «Ռաֆաելյան եղբայրներ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող «Ժառա» կարաոկե ակումբում, ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ, դիտավորյալ կերպով, անտեսելով հասարակական վայրերում վարքագծի ընդունված նորմերը ու բացահայտ արհամարհանք ցուցաբերելով մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ու ակնհայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության հանդեպ, քաշելով ակումբում պարող աղջիկների ձեռքերից, անտեսելով նրանց կամքը, փորձել է պարել վերջիններիս հետ, որից հետո մոտենալով տարբեր սեղանների շուրջ նստած հաճախորդներին վիճաբանել է նաև նրանց հետ, ապա շարունակելով խուլիգանական գործողությունները, դրսևորելով անզուսպ եսամոլություն, սեփական անձի «առավելություններն» ընդգծելու նպատակով ներքին բավականություն ստանալու մղումներով՝ սեղանի վրա դրված օղու շշով հարվածել է սեղանի ապակյա ծածկին և կոտրել այն, խաթարելով ակումբի բնականոն աշխատանքը»։

Դեպքի առթիվ 2017 թվականի հունվարի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է քրեական գործ։
10.04.2017թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
Վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 24.05.2017թ.-ին։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Ինչպես նախաքննության ընթացքում, այնպես էլ դատարանում՝ ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանը` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2016թ.-ի նոյեմբերի 3-ի լույս 4-ին ընկերների հետ միասին գնացել է «Ժառա» կարաոկե ակումբ։ Ակումբում գտնվելու ընթացքում պատվիրել են օղի և բնական հյութ, ինքը պարել է ակումբում գտնվող իրեն անծանոթ աղջկա հետ։ Այնուհետև, վերադարձել է իրենց սեղանի մոտ, սակայն, քանի որ գտնվել է ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ, չի հիշում դեպքի հետագա հանգամանքները։ Չի բացառում իր կողմից դրսևորած և գործով վկաների կողմից նշած գործողությունների հավանականությունը։
Հավաստիացրել է, որ զղջում է կատարած արարքի համար, խնդրել է իր նկատմամբ վերաբերվել հնարավորիս մեղմ։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Նարեկ Աթայանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանը հանդիսանում է իր կնոջ եղբոր ընկերը։
Հայտնել է, որ 2016թ.-ի նոյեմբեր ամսին ինքը, Վ.Գասպարյանի և Կ.Ղևոնդյանի հետ միասին զվարճանալու նպատակով գնացել են «Ժառա» կարաոկե ակումբ։ Ակումբում Կ.Ղևորդյանն օգտագործել էր ալկոհոլային խմիչք, և գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ, չի գիտակցել իր գործողություների բնույթը։ Այնուհետև, իրեն անհայտ պատճառներով նա կոտրել է ակումբի սեղանը։ Տեսնելով այդ ամենը, ինքը և Վ.Գասպարյանը փորձել են հանդարտեցնել նրան, որից հետո, նստեցնելով տաքսի ավտոմեքենա, ճանապարհել են տուն։
Ակումբում գտնվել են մոտ 3 ժամ, որի ընթացքում միասին ուրախացել, պարել են։ Մտաբերում է, որ ակումբում գտնվելու ընթացքում կոնֆլիկտ է առաջացել, որի ընթացքում Կ.Ղևոնդյանին արել է նկատողություն՝ կապված նրա ազատորեն իրեն դրսևորելու և պարելու հետ։ Բացի իրենից, ակումբում գտնվող իրեն անծանոթ անձինք և անվտանգության աշխատակիցը ևս նրան դիտողություն են արել։ Կ.Ղևոնդյանն իր «առավելությունները» ակումբի հաճախորդների մոտ չի ցուցադրել։
Դեպքից հետո այլևս Կ.Ղևոնդյանի հետ շփում չի ունեցել։ Պնդել է, որ ակումբում չի տեսել, որ Կ.Ղևոնդյանը պարելու ընթացքում ակումբի աղջիկների ձեռքերից բռնած, քաշած լինի։ Հիշյալ օրն ակումբի ներսում Կ.Ղևոնդյանը հնչեցրել է ընդհանուր հայհոյանքներ, ակումբում ստեղծված կոնֆլիկտի հետևանքով հաճախորդների մի մասը դուրս են եկել ակումբից։

Դատարանն արձանագրելով, որ վկայի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ, որոշում է կայացրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ`
«/.../ Կարենը տեղից վեր է կացել, մոտեցել պարահրապարակում պարող աղջիկներին և, առանց նրանց ճանաչելու, բռնել նրանց ձեռքերը, քաշել, քանի որ ցանկանում էր պարել նրանց հետ։ Այդ անծանոթ աղջիկներն ասել են նրան, որպեսզի բաց թողներ նրանց, հեռու մնար նրանից, նույնիսկ Էդոն ու Գոռը մոտեցան և դիտողություն կատարեցին Կարենին։ Ինքը ճանաչում է Էդոյին, սակայն նրա հետ որևէ հարաբերություն չի ունեցել։ Իմացել է, որ Էդոն ու Գոռը հանդիանում են ակումբի տնօրենի մտերիմները։ Վահեի հետ մոտեցել են Էդոյին ու Գոռին, ներողություն խնդրել նրանցից, ասելով, որ Կարենը խմած է, գտնվում է ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ։ Դրանից հետո Կարենը շարունակել է քաշել պարող աղջիկների ձեռքերից, ներկայացել է որպես «Շենգավիթի խուժանիկ»։ Պարելու ընթացքում նա հրմշտոց է առաջացրել, քաշքշել ուրիշ պարողների»։

Նախաքննական ցումունքի հրապարակումից հետո վկան հայտարարել, է, որ պնդում է այն ամբողջությամբ։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Վահե Գասպարյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանը հանդիսանում է իր ծանոթը, նախկինում միասին աշխատել են։
2016թ.-ի նոյեմբերի 04-ին Ն.Աթայանի և Կ.Ղևոնդյանի հետ գնացել են «Ժառա» կարաոկե ակումբ՝ զվարճանալու նպատակով։ Ակումբում ծագել է միջադեպ, որի հետևանքով ինքը շուտ է գնացել ակումբից։ Մասնավորապես, Կ.Ղևոնդյանը ակումբում գտնվելու ընթացքում մոտեցել է պարահրապարակում գտնվող անծանոթ աղջիկների, քաշել ձեռքերից, հրավիրել պարելու, ինչը նրանց դուրը չի եկել։ Այդ ամենի հետևանքով ինքը շուտ է դուրս եկել ակումբից։ Հետագայում, Ն.Աթայանից տեղեկացել է, որ ակումբում Կ.Ղևոնդյանը կոտրել է սեղան։
Ակումբում մնացել է մոտ 1 ժամ։ Չգիտի, թե որն է հանդիսացել Կ.Ղևոնդյանի՝ սեղան կոտրելու պատճառը։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև`
18.02.2017թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Սուսաննա Արումյանի կողմից որպես վկա տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝
« (...) Աշխատում է Երևան քաղաքի Կորյունի 19 ա հասցեում գործող «ժարա» կարաոկե ակումբում՝ որպես մատուցողուհի։ 2016 թվականի նոյեմբերի 3-ին ժամը 23։30-ի սահմաններում գտնվել է ակումբում, երբ ակումբ են այցելել 4 տղաներ, որոնք նստել են սեղանի շուրջ, պատվիրել օղի և բնական հյութ։ Կարճ ժամանակ անց այդ տղաներից մեկը դուրս է եկել և ինքը այլևս նրան չի տեսել։ Մոտ 2 ժամ անց այդ տղաներից մեկը՝ ում անունը հետագայում է իմացել է, որ Կարեն է, սկսել է իրեն վատ պահել։ Մասնավորապես, նա մի քանի անգամ մոտեցել է պարահրապարակում պարող տղաներին, աղջիկներին, կանգնել նրանց մոտ և ուշադիր նայել նրանց, բռնել է աղջիկների ձեռքից, քաշել դեպի իրեն՝ ցանկանալով առանց ճանաչելու պարել նրանց հետ, իսկ այդ աղջիկները պահանջել, որպեսզի Կարենը թողնի նրանց և չանհանգստացնի։ Նշված ժամանակ ակումբում են գտնվել ակումբի տնօրենի ընկեր Գոռ Մինասյանը և էդգար Ալեքսանյանը, ովքեր մոտեցել են Կարենին և նկարողություն կատարել։ Այդ ժամանակ Կարենի հետ ակումբ գնացած տղաները մոտեցել են Գոռին և Էդգարին, ներողություն խնդրել, բայց Կարենը շարունակել է նույն վարքագիծը։ Մի քանի անգամ Կարենին նկարողություն անելուց հետո, նրա հետ գտնվող տղաներից մեկը խնդրել է սեղանի հաշիվը և հեռացել։ Դրանից հետո Կարենը կրկին շարունակել է իրեն վատ պահել՝ մոտենալ տարբեր սեղանների շուրջ նստած մարդկանց, նրանց ինչ-որ բան ասել, ինչից հաճախորդները վրդովվել են և պահանջել, որ նա հեռանա։ Հերթական սեղանին մոտենալուց և կրկին քաշքշուկ առաջացնելուց հետո Կարենին է մոտեցել Գոռը, հանգստացրել է նրան, վերադարձրել նրա սեղանի շուրջ։ Այդ ժամանակ ինքը լսել է ապակու կոտրվելու ձայն և տեսել, որ կոտրվել է Կարեն Ղևոնդյանի սեղանի վրայի ապակյա ծածկը։ Կարեն Ղևոնդյանի գործողությունների արդյունքում ակումբի հաճախորդները իրենց վատ են զգացել և իրեն ասել, թե ինչու են նման մարդկանց թողնում մտնել ակումբ (...)»։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

23.02.2017թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Էդգար Ալեքսանյանի կողմից որպես վկա տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝

« (...) 2016 թվականի նոյեմբերի 4-ին ընկերոջ՝ Գոռ Մինասյանի, հետ գտնվել են «ժառա» կարաոկե ակումբում։ Ժամը 01։00-ի սահմաններում նկատել է, որ մի տղա ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ, ճոճվելով, մոտեցել է պարահրապարակում պարող աղջիկներին ու տղաներին, կանգնել նրանց մոտ ու ուշադիր նայել նրանց։ Այդ տղան մի քանի անգամ քաշել է պարող տարբեր աղջիկների ձեռքից, ցանկացել է նրանց հետ պարել, իսկ աղջիկները նրան հրել են՝ ասելով, որ նա հեռու մնա նրանցից։ Ինքը այդ ժամանակ չի իմացել, թե այդ տղան ում հետ է եկել ակումբ, նախապես մտածել է, որ նա այն աղջիկների հետ է եկել, որոնց հրավիրում է պարելու։ Հետագայում, սակայն, տեսել է, որ նա մոտենում է գրեթե բոլորին։ Գոռը մոտեցել է այդ տղային, ինքը նույնպես, նրանք ծանոթացել են և այդ տղան ներկայացել է Կարեն անունով, ասելով, որ նա «Շենգավիթցի խուժանիկն» է։ Գոռը այդ տղային հանգիստ տոնով ասել է, որ այդ ակումբը նրա ընկերոջինն է և խնդրել, որ նա իրեն ճիշտ պահի և հաճախորդներին չանհանգստացնի։ Դրանից հետո Կարենը նստել է ակումբի անկյունային հատվածում առկա սեղաններից մեկի մոտ, որտեղ նստած են եղել ևս 2 տղաներ։ Կարենը նորից վեր է կացել ու կրկին սկսել անհանգստացնել հաճախորդներին։ Գոռը և ինքը կրկին մոտեցել են Կարենին և խնդրել, որ նա չանհանգստացնի հաճախորդներին։ Այդ ժամանակ իրենց են մոտեցել Կարենի հետ գտնվող 2 տղաները և Կարենի փոխարեն ներողություն են խնդրել։ Որոշ ժամանակ անց Կարենը շարունակել է իրեն նույն ձևով պահել, նրա հետ գտնվող տղաներից մեկը ակումբից հեռացել է, ինչից հետո Կարենը սկսել է ավելի ագրեսիվ վարքագիծ դրսևորել, այն է՝ մոտեցել է տարբեր սեղանների շուրջ նստած հաճախորդներին ու ինչ-որ բաներ է խոսել, որից հետո հաճախորդները նրա ասածներից վրդովված տեղից կանգնել և Կարենի հետ քաշքշել են միմյանց, պահանջել, որ նա հեռու մնա նրանցից։ Դրանից հետո Գոռը կրկին փորձել է Կարենին հանգստացնել, իսկ ինքը ծանոթ մարդ է տեսել և մտել ակումբի առանձնասենյակներից մեկը, որտեղից դուրս գալուց հետո տեսել է, որ այն սեղանի ապակյա ծածկը, որի շուրջ նստած է եղել Կարենը, կոտրված է։ Հարցրել է Գոռին, թե ինչ է պատահել և տեղեկացել, որ Կարենը սեղանի ապակին կոտրել է (...)»։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

01.03.2017թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Գոռ Մինասյանի կողմից որպես վկա տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝

« (...) 2016 թվականի նոյեմբերի 04-ին գտնվել է ընկերոջը պատկանող «ժառա» կարաոկե ակումբում, որտեղ եկել են 4 տղաներ և նստել անկյունային սեղանի շուրջ։ Այդ տղաները հաց չեն կերել, սակայն ոգելից խմիչք են օգտագործել։ Որոշ ժամանակ անց ակումբ է եկել իր ընկեր Էդգար Ալեքսանյանը։ Ինքը Էդգար Ալեքսանյանի հետ ժամանակ անցկացնելիս է եղել, երբ նկատել է, որ նշված տղաներից մեկը, ճոճվելով, մի քանի անգամ մոտեցել է պարահրապարակում գտնվող տարբեր աղջիկներին, նրանց ձեռքից քաշել, ցանկանալով նրանց հետ պարել։ Հասկանալով, որ դա դուր չի գալիս աղջիկներին, Էդգար Ալեքսանյանի հետ մոտեցել է այդ տղային, վերջինս ներկայացել է Կարեն անունով և ասել, որ ինքը «Շենգավիթցի խուժանիկն» է։ Կարենին դիտողություն է կատարել, պահանջելով ակումբի հաճախորդներին չանհանգստացնել։ Այդ ժամանակ իրեն են մոտեցել Կարենի հետ ակումբում գտնվող 2 տղաները, որոնցից մեկի անունը Նարեկ էր, իսկ մյուսի անունը չի հիշում, ներողություն են խնդրել իրենից և այն անձանցից, ում անհանգստացրել էր Կարենը՝ վերջինիս տանելով դեպի նրանց սեղան։ Կարճ ժամանակ անց Կարենը տեղից վեր է կացել և կրկին մոտենալով աղջիկներին, քաշել է նրանց ձեռքից, անհանգստացնելով նրանց։ Ինքը և Էդգար Ալեքսանյանը մոտեցել են Կարենին, կրկին խնդրել են հաճախորդներին չանհանգստացնել, սակայն Կարեն Ղևոնդյանը շարունակել է իր վարքագիծը։ Այդ ողջ ընթացքում Նարեկը պտտվում էր Կարենի հետևից, ներողություն խնդրում այն հաճախորդներից, ում Կարենը անհանգստացրել էր։ Դրանից հետո Կարենը պարբերաբար մոտեցել է սեղանների շուրջ նստած հաճախորդներին, երկար նայել է նրանց ուղղությամբ, ինչ-որ բաներ ասել, արդյունքում հաճախորդները բորբոքվել են, տեղից կանգնել, քաշքշել են Կարենին և պահանջել, որ նա հեռու մնալ նրանցից։ Ինքը մոտեցել է Կարենին, ուղեկցել է դեպի իր սեղան, դրանից հետո գնացել է մի կողմ և նայել է Կարենի ուղղությամբ ու տեսել, որ Կարենը հարվածել է իր սեղանին և կոտրել դրա ապակյա ծածկը (...)»։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

13.04.2017թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Երվանդ Դավոյանի կողմից որպես վկա տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝

« (...) Աշխատում է «Ռաֆաելյան եղբայրներ» ԱՊ ընկերությանը պատկանող «ժառա» կարաոկե ակումբում՝ որպես բարմեն։ 2016 թվականի նոյեմբերի 03-ին երեկոյան ժամին գտնվել է ակումբում։ Այդ օրն ակումբ են եկել 3 կամ 4 տղաներ, որոնք նստել են սեղանի շուրջ, պատվիրել են օղի և բնական հյութ։ Կարճ ժամանակ անց այդ տղաներից մեկը դուրս է եկել և ինքը այլևս նրան չի տեսել։ Որոշ ժամանակ անց, արդեն 2017 թվականի նոյեմբերի 4-ին ժամը 00։30-ի սահմաններում այդ տղաներից մեկը՝ ում անունը հետագայում է իմացել, որ Կարեն է, սկսել է իրեն վատ պահել։ Մասնավորապես, նա մի քանի անգամ մոտեցել է պարահրապարակում պարող տղաներին, աղջիկներին, կանգնել նրանց մոտ և ուշադիր նայել նրանց, բռնել է աղջիկների ձեռքից, քաշել դեպի նրան՝ ցանկանալով առանց ճանաչելու պարել վերջիններիս հետ, իսկ այդ աղջիկները պահանջում էին, որ Կարենը թողնի նրանց և չանհանգստացնի։ Նշված ժամանակ ակումբում են գտնվել ակումբի տիրոջ ընկեր Գոռ Մինասյանը և Էդգար Ալեքսանյանը, նրանք մոտեցել են Կարենին և նկատողություն արել վերջինիս։ Այդ ժամանակ Կարենի հետ ակումբ գնացած տղաները մոտեցել են Գոռին և Էդգարին, ներողություն խնդրել, բայց Կարենը շարունակել է նույն վարքագիծը։ Մի քանի անգամ Կարենին նկատողություն անելուց հետո, նրա հետ գտնվող տղաներից մեկը խնդրել է բերել իրենց սեղանի հաշիվը և հեռացել է։ Դրանից հետո այդ Կարենը կրկին շարունակել է իրեն վատ պահել՝ մոտենալ տարբեր սեղանների շուրջ նստած մարդկանց, նրանց ինչ-որ բան ասել, այդ մարդիք Կարենի խոսքերից վրդոհվել են, ոտքի կանգնել, քաշքշել Կարենին, ասելով, որ նա հեռանա։ Հերթական սեղանին մոտենալուց և կրկին քաշքշուկ առաջացնելուց հետո Կարենին է մոտեցել Գոռը, հանգստացրել նրան, վերադարձրել նրան սեղանի ծուրջ։ Այդ շամանակ տեսել է, որ կոտրվել է Կարենի սեղանի վրայի ապակյա ծածկը, սակայն չի նկատել, թե ով է այն կոտրել (...)»։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված՝ 2017 թվականի հունվարի 16-ին կատարված «Ժառա» կարաոկե ակումբից վերցված՝ ակումբի տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները պարունակող լազերային սկավառակների զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «զննության ենթարկված սկավառակներում առկա ֆայլերում պատկերված է ակումբի պարահրապարակը, ակումբի մուտքը և ելքը, մուտքի դռնից ներս՝ աջակողմայն հատվածը, ինչպես նաև բարի դիմային հատվածը, որտեղից սպասարկվում են այցելուները։ Տեսագրության ձախակողմյան ստորին անկյունային հատվածում առկա է «KAM 4ե գրառումը, իսկ ձախակողմյան վերին հատվածում առկա է 2016-11-03 23։00։00 գրառումը։ Ակումբում առկա են ընդհանուր թվով 6 այցելուներ, որոնցից համազգետով որևէ անձ չի տարբերվում, որպեսզի առանձնացվի ակումբի աշխատակիցները։ Տեսագրությունում առկա է միայն պատկերը և ձայնային ուղեկցումը բացակայում է, ձայնագրառում առկա չէ։
23։01։22-ին ակումբ մուտք է գործում թվով 3 անձինք, որոնցից առաջինը բաց գույնի երկարաթև բաճկոնով է, հաջորդը սև գույնի բաճկոնով է, իսկ երրորդ անձը նույնպես բաց գույնի կարճաթև բաճկոնով է։ Նրանցից առաջինին է մոտենում իգական սեռի անձնավորություն, ով ուղեկցում է նրանց դեպի աջակողմյան վերջին անկյունային բազմոցները և նրանք նստում են այնտեղ առկա ապակյա սեղանի շուրջ դրված բազմոցներին։ Մինչ նստելը վերջինը ակումբ մտած անձը ձեռքով բարևում է իրենց սեղանի կողքին նստած իգական սեռի մեկ անձի, նրանց միջև կարճ ժամանակով կանգնում են միմյանց դիմաց, կարծես զրուցում, որից հետո այդ անձը նստում է իր հետ եկած մյուս երկու երիտասարդների կողքին։ Մինչ նստելը նրանք հանում են իրենց բաճկոնները և դնում իրենց շուրջ առկա բազմոցին։
Ըստ զննության մասնակից Գ.Մինասյանի բանավոր հայտարարության՝ ակումբ մուտք գործած նշված անձինք այն անձինք էին, որոնցից երկուսի հետ հետագայում ակումբում միջադեպ է տեղի ունեցել, որոնիցից առաջինը մուտք գործած անձը հանդիսանում էր Նարեկը, երկրորդ՝ Կարենն էր, իսկ երրորդը՝ Նարեկի աներձագը, ում անունը չի հիշում։
Նրանք բազմոցներին նստած են և ընթացքում նրանց է մոտենում մեկ այլ անձ, ով ըստ զննության մասնակցի հայտարարության՝ ակումբի աշխատակցուհիներից Սուսաննան է, ով աշխատում է որպես մատուցողահի։
23։06։57-ին ակումբ է մուտք գործում նաև զննության մասնակից Գոռ Մինասյանը, ով կարճ ժամանակ անց հեռանում է դեպի առանձնասենյակներ և հետագայում պարբերաբար շրջում է ակումբում՝ տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտում՝ մուտք ու ելք գործելով ակումբ։
23։12։44-ին նշված երեք անձանց է մոտենում մեկ երիտասարդ, ով բաց գույնի գլխարկով է և ընթացքում պարբերաբար մոտենում է, նստում նրանց հետ և հեռանում է։
Ակումբում պարբերաբար անձինք են պարում, ինչպես միասին այնպես էլ առաձին- առանձին։
Զննվող տեսագրությունները մեծածավալ լինելու պատճառով պարբերաբար զննվում էին արագացված կարգով, քրեական գործով առավել հետաքրքրություն ներկայացնող հատվածները զննելու նպատակով։
23։28։53-ին ակումբ է մուտք գործում սև գույնի բաճկոնով մեկ այլ անձ, ում նախ մոտենում են թվով 2 իգական սեռի անձինք, ինչից հետո նրանց է մոտենում նաև ակումբի այցելուներից Նարեկը, նրանք գրկախառնվում են և նոր մուտք գործած անձը մոտենում և նստում է Նարեկի, վերջինիս աներձագի և Կարենի սեղանի շուրջ։ Ընթացքում ակումբի բոլոր այցելուներն էլ պարբերաբար պարում են, ժամանակ անցկացնում, իսկ 23։52։59-ին նշված սեղանին է մոտենում մեկ իգական սեռի անձ, ով նստում է Նարեկենց սեղանի շուրջ։ Տեսագրության ընթացքում Կարենը, Նարեկը և վերջինիս աներձագը շարունակում են ժամանցը ինչպես միայնակ, այնպես էլ նրանց ընկերակցած իգական և արական սեռի ներկայացուցիչների հետ, սակայն հետաքրքրություն ներկայացնող որևէ հանգամանք նրանց գործողություններում առկա չէ։
00։22։55-ին այցելուներից Կարենը պարում է պարահրապարակում միայնակ, որից հետո մոտենում է իր կողքին, առանձին, իր սեղանի շուրջ պարող իգական սեռի անձի, փորձում է փաթաթվել նրան, ինչին ի պատասխան այդ անձը հետ-հետ է քայլում, թույլ չտալով ամբողջությամբ հպվել իրեն, որից հետո նրան երկու ձեռերով բռնվում են, իսկ դրանից անմիջապես հետո Կարենը առանձնանում և հեռանում է դեպի իրենց սեղանը, իսկ այդ անձը նստում է իր սեղանի շուրջ։ Զննության ընթացքում Նարեկը և նրա աներձագը պարբերաբար պարում են ինչպես առանձին, այնպես էլ իգական սեռի անձանց հետ։
00։44։53-ին Կարենը նորից մոտենում է նախորդ մոտեցած սեղանի շուրջ նստած մեկ այլ իգական սեռի անձի, բռնում է նրա ձեռքից, սակայն այդ անձը նույնպես որևէ կերպ չի պատասխանում նրան։ Կարենի կողմից գործողությունները շարունակելու պայմաններում այդ անձը բարձրանում է նստած տեղից, մոտեցնում իր գլուխը Կարենի գլխին, որից հետո կարծես ինչ-որ բան է ասում նրան, ինչի արդյունքում Կարենը հեռանում է դեպի իր սեղանը։
00։53։49-ին Կարենը, նստած լինելով իր սեղանի շուրջ, բարձրացնում է ձեռքը, որից հետո մոտենում է իր սեղանի հանդիպակաց սեղանի մոտ նստած անձանց, նրանց միջև ինչ-որ խոսակցություն է տեղի ունենամ, սակայն տեսագրությունում հստակ չէ, թե ում է մոտենում Կարենը։ Նրանցից քիչ հեռու իգական սեռի անձի հետ պարում է Նարեկը, ում պարելու ընթացքում մոտենում է զննության սկզբնամասում նրանց մոտեցած բաց գույնի գլխարկով երիտասարդը։ Նրանք միասին հետևում են Կարենի գործողություններին։ 00։54։24-ից 00։54։30-ը նշված գլխարկով անձը մոտենում է Կարենին՝ այն սեղանի շուրջ, որտեղ նա մոտեցել է այդ ընթացքում զրուցում էր, նորից հեռանում և մոտենում է Նարեկին։ Նարեկը ձեռքը պարզում է դեպի Կարենը և նշված գլխարկով անձը նորից մոտենում է Կարենին և քիչ ացն նորից հեռանում։ 00։55։37-ին Կարենը հեռանում է այդ սեղանից և մոտենում այն սեղանին, որտեղ նստած էր ինքը։ Նույն սեղանին են վերադառնում նաև Նարեկը և նրան ընկերակցող իգական սեռի անձը։ 01։00։11-ին պարահրապարակի միջնամասում պարում են զննությամբ նշված գլխարկով երիտասարդը և իգական սեռի անձ։ 01։02։04-ին նրանց է մոտենում Նարեկի աներձագը և նրանք երեքով գրկախառնված պարում են։ 01։02։10-ին Կարենը և նրանց սեղանի շուրջ նրանց ընկերակցած իգական սեռի անձանցից մեկը, Կարենի նախաձեռնությամբ մոտենում են Նարեկի աներձագին և նրա հետ պարող անձանց, ինչից հետո Նարեկի աներձագը թողնում և հեռանում է, սակայն Կարենը փորձում է նրան հետ կանչել և կարծես առաջարկում է պարել իր ուղեկցությամբ եկած իգական սեռի անձի հետ, որից հետո կարծես ինչ-որ միջադեպ է լինում և հետո միայն Նարեկի աներձագը և Կարենի ուղեկցությամբ եկած իգական սեռի անձը սկսում են պարել միասին, իսկ Կարենը հեռանում է դեպի իր սեղանը։ 01։04։22-ին Կարենը իր սեղանի մոտից բարձրանում է, քայլում դեպի պարահրապարակ և սկզբում պարում է միայնակ, որից հետո իր սեղնի կողքին միայնակ նստած իգական սեռի անձին է հրավիրում պարելու և վերջինս բարձրանում է և սկսում պարել Կարենի հետ։ 01։07։22-ին այդ իգական սեռի անձը վերադառնում է դեպի իր սեղանը, Կարենին միայնակ թողնելով պարահրապարակում իսկ Կարենը գնում է նրա հետևից և փորձում է վերադարձնել պարելու, քաշում է նրա ձեռքից, սակայն այդ իգական սեռի անձը ետ ու առաջ անելուց հետո վեր չի կենում իր նստած վայրից, ինչից հետո Կարենը հեռանում է, շարունակում պարել միայնակ մինչ ժամը 01։10։20-ը պարելով մոտենում է դեպի առաձնասենյակներ տանող միջանցքի մուր կանգնած անձի, ով հստակ չի երևում և հետո վերադառնում դեպի իր սեղանը և նորից նստում այնտեղ։ Հետագայում Կարենը նորից դուրս է գալիս պարահրապարակ և սկսում պարել միայնակ, իսկ 01։20։26-ին մոտենում է դեպի բարը և շարունակում պարել՝ ուղղված դեպի բարում նստած իգական սեռի անձինք, որից հետո, ուշադրության չարժանանալով, 01։20։32-ն պարահրապարակում շրջելուց հետո հեռանում է դեպի առանձնասենյակներ, իսկ 01։23։30-ին վերադառնում է պարահրապարակ՝ զննության մասնակից Գոռ Մինասյանի ուղեկցությամբ։ Վերջինիս հայտարարությամբ՝ ինքը ուղեկցում էր Կարենին սանհանգույցի կողմից և ճանապարհին դիտողություն անում այն մասին, որ իրեն ավելի զուսպ պահի և անծանոթներին անտեղի չմոտենա։ Նրանք միասին գնում են դեպի Կարենի սեղանը և նստում են այնտեղ, որից հետո նրանց են մոտենում ևս երկու անձ։ Ըստ զննության մասնակցի հայտարարության՝ սեղանի մոտ նստած լինելու ընթացքում Կարենը ասում է իրեն, որ ինքը Շենգավիթցի է, լավ տղա է և այլ տեղեկություններ էր հայտնում իր մասին, որը իրեն առանձնապես չէր հետաքրքրում։ 01։26։09-ի ուղեկցությամբ, ըստ զննության մասնակցի Գ. Մինասյանի հայտարարության, ինքը Նարեկի հետ հեռանում է դեպի առանձնասենյակներ և ճանապարհին Նարեկը ասում է իրեն, որ ինքը կհսկի Կարենին, ով իրեն այլևս ավելորդություններ թույլ չի տա։
01։39։50-ին Կարենը գալով առանձնասենյակների կողմից, մոտենում է զննությամբ նշված բաց գույնի գլխարկով երիտասարդին, նրանք քիչ մնում են միասին կանգնած և գլխարկով անձը 01։40։03-ին Կարենին մատնացույց է անում նրա նստելու տեղը, իսկ ինքը հեռանում է դեպի ակումբի մուտքի դուռը։ 01։54։01-ին Կարենը նորից մոտենում է պարահրապարակում կանգնած գլխարկով անձին և միասին հեռանում են դեպի առանձնասենյակները տանող միջանցք։ 01։54։42-ին նրանց է մոտենում Նարեկը և Կարենին առանձնացնելով տանում է դեպի իրենց նստելու տեղը, որից հետո Կարենը նստում է իրենց սեղանի շուրջ, իսկ Նարեկը հեռանում է։
01։59։50-ին Կարենը իրենց սեղանի մոտից մոտենում է դեպի պարահրապարակի ձախակողմյան հատվածի վերջնամաս՝ այնտեղ միայնակ պարող իգական սեռի անձին և սկսում հետևել նրա պարին, ձեռքերով շարժումներ է կատարում այդ անձի նկատմամբ, երբ նկատվում է նրա կողմից և շարունակում է այնտեղ միայնակ պարել, փորձելով ընկերակցել այդ միայնակ պարող աղջկան։ Կարենը շարունակում է գործողությունները մինչ այն պահը, երբ այդ իգական սեռի անձին արական սեռի երիտասարդ է մոտենում և նրա հետ հեռանում դեպի առաձնասենյակներ։ Շարունակելով պարել՝ 02։01։08-ին Կարենը բռնում է պարահրապարակում միայնակ պարող մեկ այլ իգական սեռի անձի ձեռքը և քաշում է նրան, սակայն վերջինս դիմադրում է, Կարենը փաթաթվում է նրա վզին ձեռքով և գլուխը մոտեցնում նրա գլխի կողային հատվածին, որից հետո այդ իգական սեռի անձը ձեռքի կտրուկ շարժումով ազատվում է իր ձեռքը Կարենի ձեռքից և յուրաքանչյուրը շարունակում է առանձին պարել։
Միաժամանակ Նարեկի աներձագը 02։00։55-ին մոտենալով ակումբի մուտքի դռանը, քիչ մնում է այնտեղ և 02։01։11-ին հեռանում է ակումբից։ 02։01։24-ին Նարեկը նույնպես դուրս է գալիս ակումբից, իսկ Կարենը շարունակում է պարել ակումբի մուտքի դռանը կից այնտեղ առկա սեղանների մոտ։
02։01։28-ն Կարենը ձեռքը ուղղում է դեպի տեսագրության տեսադաշտից դուրս տարածք, որտեղից դեպի իրեն նույնպես ձեռք է ուղղվում, այդ ձեռքը մեկնած անձը և բռնվում են միմյանցից և կարծես այդպես Կարենը շարունակում է պարել։ 02։01։43-ին Կարենը թողնում է այդ անձի ձեռքը, ով չի երևում տեսագրությունում և շարունակում է միայնակ պարել ուղղված դեպի այդ անձը, ում ձեռքից բռնել էր։
02։01։50-ն Գոռ Մինասյանը դուրս է գալիս ակումբից, իսկ նույն ժամանակ Կարենը մոտենում է այն անձի ուղղությամբ, ում ձեռքից քիչ առաջ բռնած պարում էր, կիսով չափ թեքվում է առաջ և տեսագրությունում երևում է մեկ անձի գլուխ, ում գլխին իր գլուխն է մոտեցնում Կարենը, որից հետո նորից ձեռքով սեղմում են միմյանց ձեռքերը և Կարենը նորից հեռվանում է, միայնակ կայնում պարահրապարակում՝ դեպի նույն սեղանը և որևէ գործողություն չի կատարում, իսկ քիչ անց նորից կտրուկ սկսում է պարել։
02։02։15-ին Կարենը նորից մոտենում է նուն սեղանին, իսկ նույն պահին ակումբ է մտնում Նարեկը և անմիջապես նկատում է Կարենի գործողությունները։ Նա միջամտում է և, Կարենի ուսից բռնելով, հետ է քաշում նրան, ձեռքը թափահարում է նրա դեմքի դիմաց, որից հետո թեքվում է դեպի այն անձը, ում հետ մինչ այդ կարծես ձեռքով բռնվել էր Կարենը, մի որոշ ժամանակ այդպես թեքված է մնում, իսկ Կարենը այդ ամենը անտեսելով շարունակում է պարել նույն սեղանին կիպ։
02։02։54-ին Կարենը փորձում է միջամտել Նարեկի գործողություններին, իսկ Նարեկը, երկու ձեռքերով շարժելով Կարենի դիմաց, կարծես փորձում է հասկանալ, թե ինչ է կատարվել։ Նույն պահին ակումբ է մտնում նաև Գոռ Մինասյանը և, հայացքը ուղղելով դեպի նշված միջադեպը, քայլում է դեպի պարահրապարակ։ Կարենը նույնպես հեռանում է դեպի Նարեկը և փորձում է կարծես քաշել նրա ձեռքից, որի ընթացքում մարմնի կիսով չափով տեսագրության մեջ է հայտնվում նաև այն անձը, ում հետ տեղի էր ունենոմ միջադեպը։ Այդ անձը կարծես բարձրանում է նստած տեղից, իսկ Նարեկը, պարենին հրելով, ազատում է իր ձեռքը։ Վեր բարձրացած երիտասարդը սկսում է հագնել իր բաճկոնը, իսկ նույն ընթացքում մեկ այլ անձ է քիչ առաջ տեսագրությունում հայտնված անձի կողքից նույնպես վեր բարձրանալով իր տեղից հայտնվում է տեսագրության տեսադաշտում։ Այդ չորս անձանց միջև կարծես քաշքշուկ է սկսվում, որին նույն ընթացքում մոտենում է Գոռ Մինասյանը։ Նարեկը և բաճկոնը հագնող երիտասարդը ուղղվում են դեպի ակումբի մուտքի դուռը և այդ ընթացքում նրանց են մոտենում երկու հգական սեռի անձինք։ Նարեկը ձեռքերով բռնում է այդ անձի դեմքից և նրանց միջև կարծես, գլուխները միմյանց մոտեցրած զրույց է ծավալվում, իսկ նույն ընթացքում Կարենը զրուցում է Գոռ Մինասյանի հետ։ Քիչ անց Գոռը հեռանում է, իսկ Կարենը զրուցում է բաճկոնը հագնող անձի հետ եղած մյուս անձի հետ։ Նարեկին է մոտենում նաև ակումբում եղած գլխարկով երիտասարդը, իսկ քիչ անց ևս մեկ խոշոր մարմնակազմությամբ երիտասարդ, ով ըստ զննության մասնակցի հայտարարության իր ընկերներից էդոն է, ում ազգանունը, սակայն չի հիշում, և ժամը 02։03։54 Նարեկը գլխով կտրուկ շարժում է անում դեպի բաճկոնը հագնող երիտասարդը՝ կարծես փորձելով հարվածել նրան, որից հետո այդ անձը քաշում է Նարեկի հագուստներից և ընդհանուր քաշքշուկ է սկսվում, որից միջամտում են Կարենը, Գոռ Մաինասյանը, ոմն Էդոն, գլխարկով երիտասարդը և բաճկոնը հագնող անձի հետ եղած տղան, ով ձեռքը բարձրացնում է, որ հարվածի Նարեկին, սակայն չի հարվածում։ Միջամտության արդյունքում Էդոն, բաճկոնը հագնող անձի հետ առանձնանում են և քայլում դեպի առանձնասենյակները, նրանց հետևից է քայլում Նարեկը, ում կանգնեցնել է փորձում Կարենը, սակայն Նարեկը նրան մի կողմ հրելով, քայլում է նրանց հետևից դեպի առանձնասենյակները։ Նշված բոլոր անձինք միասին քայլում են դեպի առանձնասենյակները՝ ժամը 02։04։18-ին դուրս գալով տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտից։ Ակումբում ընդհանուր խառնաշփոթ է սկսվում և հետաքրքրություն դեպի առանձնասեյակների ուղղությամբ։ 02։05։23-ին մի խումբ իգական սեռի անձինք մեկ երիտասարդ տղայի քաշելով դուրս են բերում դեպի առանձնասենյակներ տանող հատվածից և նստեցնում մուտքի դռանը կից սեղանի մոտ։
02։07։12-ին պարահրապարակի ուղղությամբ վերադառնում են Կարենը և նրա հետ այն երիտասարդը, ով բաճկոնն էր հագում։ Նրանք քայլում են ակումբի այլ այցելուների ուղեկցությամբ դեպի Կարենի սեղանը իրար թև մտած, սեղանին հասնելուց հետո այդ տղան նորից հանում է բաճկոնը և փորձում գնալ դեպի առանձնասենյակներ, սակայն Կարենը բռնում է նրան և քաշում, որից հետո այդ տղան ազատվում է Կարենի ձեռքից և Կարենը վազելով գնում է առանձնասենյակների ուղղությամբ՝ հեռանալով տեսադաշտից, իսկ նրա հետ եղած տղան հանում է բաճկոնը, այն գցում է ակումբի մոււրքի դռան կողքին առկա բազմոցների վրա և նույնպես քայլում դեպի առանձնասենյակները։ ճանապարհին ակումբի այցելուները փորձում են արգելել նրան, սակայն նա դիմադրում է և հեռանում առանձնասենյակների ուղղությամբ։ Այցելուները հավաքվում են դեպի առանձնասենյակներ տանող միջանցքի ուղղությամբ՝ ուղղված դեպի առանձնասենյակներ և ակումբի բնականոն աշխատանքը խաթարվում է։
02։08։26-ին ակումբի այցելու իգական սեռի երկու անձանց ուղեկցությամբ արական սեռի սպիտակ հագուստով մեկ անձի հրելով բերում են դեպի պարահրապարակ, իսկ վերջինս դիմադրում է՝ փորձելով վերադառնալ դեպի առանձնասենյակներ, սակայն նրան ուղեկցելով բերում և նստեցնում են ակումբի մուտքի դռան կողքի բազմոցներին։
02։09։42-ին Կարենը նորից դուրս է գալիս դեպի պարահրապարակ և հետո նորից գնում է առանձնասենյակների ուղղությամբ։ 02։09։59-ին Նարեկը միջանցքից Կարենին հրելով դուրս է գալիս դեպի պարահրապարակ և վերջինիս հրելով գցում է հատակին, մոտենում է նրան և կանգնում գլխավերևում, ինչից հետո նորից հեռանում է դեպի առանձնասենյակներ։ Այդ ընթացքում առանձնասենյակների կողմից դուրս է գալիս նաև զննության մասնակցի Գոռ Մինասյանը, օգնում է Կարենին բարձրանալ հատակից և փորձում է ուղեկցել իր սեղանի մոտ, երբ Կարենը փորձում է ազատվել նրա ձեռքերից և նորից վերադառնալ դեպի առանձնասենյակներ, սակայն Կարենը բռնում է չի թույլ տալիս վերադառնալ դեպի առանձնասենյակներ, բռնում նստեցնում է Կարենի սեղանի շուրջ և, քիչ մնալով նրա մոտ, նորից շրջվում և հեռանում է դեպի առանձնասենյակներ, իսկ Կարենը նրա հեռվանալուց անմիջապես հետո նորից բարձրանում է նստած տեղից և Գոռ Մինասյանի հետևից գնում է դեպի առանձնասենյակներ։
02։11։20-ին Գոռ Մինասյանը, Կարենին հրելով, նորից բերում է դեպի պարահրապարակ, հրում է նրան դեպի իր սեղանը, իսկ Կարենը առաջ է գնում դեպի Գոռ Մինասյանը։ Կարենի սեղանի մոտ Գոռ Մինասյանը և Կարենը կանգնում են միմյանց քիպ, պարբերաբար գլուխներով մոտենալով միմյանց։ Ըստ զննության մասնակից Գոռ Մինասյանի հայտարարության համաձայն՝ ինքը նորից փորձել է ուշքի բերել Կարենին, որ դադարի իր վարքագիծը, որի պատճառով ակումբում վիճաբանություն էր սկսվել, սակայն վերջինս որևէ կերպ չէր հասկանում և այդպես գլուխները միմյանց են մոտեցնում, որ լսեն միմյանց։
02։11։59-ին Կարենը գլխով կտրուկ շարժում է անում դեպի Գոռ Մինասյանի գլուխը, որից հետո Գոռ Մինասյանը ապտակում է Կարենին և վերջինս ընկնում է իրնեց սեղանի շուրջ առկա բազմոցներին։ Դրանից հետո Գ. Մինասյանը բռնում է Կարենի հագուստներից քաշում է նրան ընկած վայրից և գցում է հատակին, ոտքով շարժում է անում դեպի Կարենը, հաճախորդներից մեկ արական սեռի անձ է մոտենում և փորձում միջամտել Կարենի գործողություններին, որից հետո Գ.Մինասյանը ձեռքով ևս մեկ անգամ շարժում է անում դեպի Կարենի գլուխը՝ կարծես ձեռքի ափով հարվածելով Կարենի գլխին, ինչին արձագանքում են նաև ակումբի այլ հաճախորդներին և բռնելով Գ.Մինասյանին, քաշում են նրան բարի ուղղությամբ՝ թույլ չտալով նորից մոտենալ Կարենին։ Այդ նույն ընթացքում վիճաբանությանը առաջինը միջամտած երիտասարդը օգնում է Կարենին վեր բարձրանալ և ուղեկցում է Կարենի սեղանի շուրջ առկա բազմոցներին, իսկ իսկ Գ.Մինասյանը այդ ընթացքում նորից մոտենում է արդեն բազմոցին նստած Կարենին, նորից ձեռքով շարժում է անում Կարենի ուղղությամբ՝ նորից հարվածելով նրան, ինչից հետո արդեն Գ.Մինասյանին վերջնական ուղեկցում են դեպի առանձնասենյակներ։ Այդ նույն ընթացքում կողքի սեղանին նստած արական սեռի ներկայացուցիչներից մեկը կարծես վիճաբանության է բռնվում ակումբում եղած իգական սեռի անձանցից մեկի հետ։ Ըստ զննության մասնակցի հայտարարության՝ այդ իգական սեռի անը ակումբի մատուցողուհի Սուսաննան է, ով միջամտել էր վիճաբանությանը, որի ընթացքում պատահաբար կողքի սեղանին առկա իրերը թափվել էին հատակին։ Այդ անձը պահանջել էր, որ այն անձինք, ովքեր մեղավոր են, որ իր իրերը թավափվել են հատակին մոտենան և դրանք հավաքեն հատակից, այդ պատճառով լեզվակռիվ էր սկսվել Սուսաննայի և ակումբի այդ հաճախորդի միջև։ Մյուս իգական սեռի անձանց հետ նրան հանգստացնում են, հավաքում նրա իրերը և նստեցնում իր տեղում։ Այդ ընթացքում առանձնասենյակների կողմից քայլելով դեպի Կարենն է մոտենում Նարեկը, որից հետո սեղանի շուրջ տեղի է ունենում քաշքշուկ, որի ընթացքում անձանց գործողությունները տեսադաշտի փակ լինելու պատճառով հստակ հնարավոր չեղավ տարանջատել։ Զննությամբ արձանագրված բաց գույնի գլխարկով երիտասարդը տեսագրությանում երևում է, որ բռնում է Նարեկին և հեռվացնում Կարենին, Նարեկը ամեն կերպ փորձում է ազատվել իրեն բռնող անձանցից և գնալ դեպի Կարենը, սակայն նրան թույլ չեն տալիս և վերջինիս հեռացնում են դեպի առանձնասեյակները։ Այդ ընթացքում Կարենի սեղանի շուրջ խառնաշփոթ վիճակ է, սակայն հնարավոր չի լինում հստակ առանձնացնել, թե ինչի հետ է կապված այդ ամենը։ Ըստ զննության մասանկցի հայտարարության՝ այդ ընթացքում Կարենը արդեն կոտրած է լինում իրենց բազմոցի մոտ առկա սեղանի ապակին, սակայն տեսադաշտի փակ լինելու պատճառով այդ գործողությունները հստակ չի լինում տարանջատել։ Այդ ընթացքում Կարենը լինում է բազմոցի վրա և ժամր 02։15։16-ին նորից Կարենի ուղղությամբ ինչ-որ քաշքշուկ է սկսվում, սակայն քաշքշուկին մասնակից անձանց հնարավոր չի տարանջատել, միայն մի պահ նկատվում է, որ առանձնասեյակների մոտից վազելով այնտեղ է գնում նաև Նարեկը։ Այդ ընթացքւմ Էդոն քաշքշող երիտասարդներից մեկին, վզի հատվածում բռնելով, քաշելով, հեռացնում և դուրս է հանում ակումբից, իսկ Նարեկը իր հերթին մոտենում և սկսում է Կարենին քաշելով բարձրացնել բազմոցից և 02։16։10-ին դուրս է հանում ակումբից իր հետևից առանց ակումբ մուտք գործելու ժամանակ Կարենի հագին եղած սև գույնի բաճկոնի՝ ինքն էլ դուրս գալով ակումբից։ Այդ ընթացքում ակումբից հեռանում են նաև մեծ թվով այլ այցելուներ։ Քիչ անց ակումբում լույսերը միացվում են և սկսվում են մաքրման աշխատանքներ, որի ընթացքում երևում է արդեն կոտրված սեղանը։ Ակումբի մաքրման աշխատանքներին մասնակցում են տարբեր անձինք, որի ընթացքում հնարավոր չէ տարանջետել աշխատակիցներին։ Կոտրված սեղանը տարվում է առանձնասենյակների ուղղությամբ և քիչ անց այնտեղից նոր տեղան է բերվում և դրվում կոտրվածի տեղը։ Ըստ զննության մասնակցի հայտարարության դա պահեստային սեղանն է, որը նախատեսված է սեղաններից մեկի կոտրվելու դեպքում փոփոխվելու համար։
02։22։34-ին ակումբ է վերադառնում Նարեկը քայլում առանձնասենյակնրի ուղղությամբ, իսկ 02։22։37-ին ակումբ է վերադառնում Գոռ Մինասյանը, ով մոտենում է ակումբի մուտքի սեղանի ձախ կողքին առկա սեղանների մոտ կանգնած տղաներին և, ըստ վերջինիս հայտարարության դիտողություն է կատարում ակումբում տեղի ունեցած վիճաբանության ընթացքում նրանց ցուցաբերած վարքագծի համար։ 02։23։00-ի սահմաններում ակումբը վերսկսում է բնականոն աշխատանքը։
02։24։32-ի Նարեկը, առանձնասենյակների կողմից գալով, դուրս է գալիս ակումբից, իսկ նրա հետևից ակումբից դուրս են գալիս Էդոն, ակումբում առկա բաց գույնի գլխարկով և ակնոցներով երիտասարդը, իսկ քիչ անց նաև Գ.Մինասյանը։
02։30։59-ին ակումբ է վերադառնում Նարեկը, մոտենում պարահրապարակում պարող աղջիկներից մեկին, որոշ ժամանակ մնում է նրա մոտ, իսկ քիչ անց նորից դուրս է գալիս ակումբից։ 02։33։19-ին Նարեկը նորից վերադառնում է ակումբ, քայլում է դեպի իրենց սեղանը, հագնում է իր բաց գույնի բաճկոնը և 02։33։54-ի սահմաններում, մոտենալով Էդոյին, վերջինիս հետ հեռանում է առանձնասենյակների ուղղությամբ։ Ժամը 03։08։35-ին Նարեկը, առանց Կարենի բաճկոնի, առանձնասենյակից դուրս գալով հեռանում է դեպի պարահարպարակ, իսկ նրա հետևից գնում է նաև Գոռ Մինասյանը։ Ըստ Գ.Մինասյանի հայտարարության իրենք այդ ժամանակ հեռացան, որ Նարեկը գումար վերցնի իր աներձագից և վճարի Գ.Մինասյանին ակումբին պարտք մնացած գումարը, ինչի վերաբերյալ այդ ընթացքում զրուցելով պայմանավորվածություն են ձեռք բերած լինում միմյանց միջև։ Տեսագրությունը շարունակվում է դիտվել արագացված կարգով և ժամը 03։46։21֊ին ակումբ է վերադառնում Գ.Մինասյանը՝ ձեռքում հեռուստացույց։ Ըստ զննության մասնակցի հայտարարության դա այն հեռուստացույց է, որը իրեն է փոխանցել Կարենի հարևան տարեց անձնավորությունը՝ Կարենի տանից՝ ակումբին պարտք մնացած գումարի դիմաց։ Հեռուստացույցը ձեռքին Գ.Մինասյանը քայլում է առանձնասենյակների ուղղությամբ։ 04։05։02-ին միջանցք են մուտք գործում Նարեկը և վերջինիս աներձագը, ովքեր մտնում են դիմային աջակողմյան առանձնասենյակ և նրանց հետևից այնտեղ է գնում նաև Գոռ Մինասյանը, իսկ քիչ անց նաև Էդոն։ 04։53։12-ին Նարեկը և իր աներձագը դուրս են գալիս նշված առանձնասենյակից գալով և հեռանում պարահրապարակի ուղղությամբ՝ առանց վերցնելու Կարենի բաճկոնը»։

/տես` գ.թ. 105-114,
դատական նիստի արձանագրությունը/

Այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված 2017 թվականի հունվարի 17-ին կատարված «ժառա» կարաոկե ակումբից վերցված՝ ակումբի տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները պարունակող լազերային սկավառակների զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «զննության են ենթարկվել այլ տեսախցիկի կողմից կատարված տեսագրությունները, որոնք պատկերում են ակումբի առանձնասենյակների հատվածը՝ միջանցքի տեսքով։ Պատկերի ձախակողմայն ստորին հատվածում առկա է «Kam 1ե գրառումը, իսկ վերջին աջակողմյան հատվածում առկա է 2016-11-04 02։00։00 գրառումը, որը տեսագրության տարեթիվը, ամսաթիվ, օրը, ժամը, րոպեն և վայրկայնն է։ Պատկերում առկա Են թվով 4 մուտքի դռներ դեպի ակումբի առանձնասենյակներ, ինչպես նաև զննության մասնակցի հայտարարությամբ աջակողմյան հատվածում առկա է ևս մեկ առանձնասենյակ, որի մուտքի դուռը չի երևում, տեսախցիկի տեղակայման հատվածի աջակողմյան հատվածում առկա է մուտքը դեպի սանհանգույց, իսկ հետին հատավում անցում է դեպի խոհանոց և բար։ Սանհանգույցի մուտքի դռան դիմաց Նարեկն է, ով զրուցում է իգական սեռի անձի հետ, քիչ անց նրանց մոտով դեպի սանհանգույց է գնում Նարեկի աներձագը։
02։00։21-ին Նարեկը և նրա հետ եղած իգական սեռի անձը հեռանում են տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտից դեպի պարահրապարակ։
02։04։09-ին տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտում են հայտնվում Էդոն և բաճկոնը հագնել փորձող և Նարեկի հետ զրուցող երիտասարդը, ինչից հետո նրանց հետևից սկսում են դեպի առանձնասենյակներ գնալ ակումբի այլ այցելուներ։ Էդոն և նրա հետ եղած երիտասարդը ուղղվում են դեպի առանձասենյակներ տանող հատվածից աջ՝ աջակողմյան երկրոդ առանձնասենյակ։ Այդ ընթացքում սանհանգույցից դուրս է գալիս մեկ իգական սեռի անձ և սանհանգույցի մուտքի դիմաց հետևում է նրանց գործողություններին։ Քիչ անց այնտեղ է գալիս նաև Նարեկը և մոտենում է Էդոյի հետ եկած տղային, ինչից հետո նրանց միջև քաշքշուկ է սկսվում, որը ուղղվում է դեպի նշված սենյակի ձախակողմայն սենյակ։ Քաքշուկից անմիջապես հետո սանհանգույցի մուր եղած իգական սեռի անձը հեռանում է դեպի սանհանգույց, իսկ նեղ միջանցքում հավաքվում են մեծ թվով այցելուներ, այդ թվում նաև Գոռ Մինասյանը, Կարենը և սկսվում է խառը հրմշտոց, որի ընթացքում տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտից դուրս լինելու պատճառով հնարավոր չեղավ արձանագրել յուրաքանչյուր անձի գործողությունները։ 02։04։40-ի սահմաններում քաշքշուկը հանդարտեցվում է և տարբեր անձինք մուտք են գործում մոտակա տարբեր առանձնասենյակներ։ 02։04։42-ի սահմաններում քաշքշուկ է տեղի ունենում նաև Կարենի և միջանցքում մնացած մեկ այլ այցելուի միջև, որը կարճ ժամանակում դադարում է, իսկ այցելուներից մեկը, ով բաց գույնի տաբատով է, քիչ ավելի մուգ կարճաթև շապիկհվ, ձեռքերը վեր պարզած շարժումներ է անում առանձնասենյակների ուղղությամբ, ինչին արձագանքում է Գ.Մինասյանը, մոտենում է նրան և դուրս հանում միջանցքից դեպի պարահրապարակ, իսկ միջանցքում դեպի այդ տղան ուղղված փորձում է մոտենալ Նարեկը, սակայն նրան նույնպես բռնում են և թույլ չեն տալիս մոտենալ այդ սպիտակ տաբատով երիտասարդին։ 02։05։20-ին Կարենը առանձնանում է այն անձից, ում հետ քիչ առաջ քաշքշում էին իրար և գնում դեպի պարահրապարակ, իսկ 02։05։28-ին նորից հետ է վերադառնում, գրկախառնվում է այն անձի հետ, ում հետ քիչ առաջ իրար էին քաշքշում։ Այդ ընթացքում Էդոն բռնում է Նարեկին, իսկ Նարեկը ամեն կերպ փորձում է ազատվել Էդոյի ձեռքերից՝ հրելով նրան։ Քիչ անց միջանցքում նորից հավաքվում են մի քանի այցելուներ, ովքեր հետևում են միջանցքում կատարվող գործողություններին։ 02։06։28-ին Գ.Մրնասյանը, Կարենը և թվով 2 իգական սեռի անձինք Կարենի հետ գրկախառնված երիտսասրդին ուղեկցում են պարահրապարակի ուղղությամբ հանելով տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտից։ Միջանցքում մնում են Էդոն, Նարեկը, Գոռ Մինասյանը և երկու այցելուներ։ 02։07։40-ին Նարեկին է մոտենում Կարենը, իսկ Գ.Մինասյանը հեռանում է դեպի պարահրապարակ ինչից հետո Էդոն, Նարեկը և Կարենը մնում են իրար հետ։ 02։08։37-ն Գ.Մհնասյանը վերադառնում է դեպի առանձնասենյակների մոտի միջացնք, իսկ Կարենը հեռանում է դեպի պարահրապարակ։ Նարեկը փորձում է գնալ դեպի պարահրապարակ, սակայն Էդոն նրան թույլ չի տալի, 02։08։52-ին միջանցք է վերադառնում Կարենը, ով ինչ-որ շարժումներ է անում ուղղված դեպի Գոռ Մինասյանը, որից հետո գնում է Էդոյի և Նարեկի ուղղաթյամբ և, ըստ զննության մասնակից Գ.Մինատանի բանավոր հայտարարության, Կարենը և Նարեկը սկսում են վիճաբանել միմայնց հետ։ Խոսակցության ընթացքում Նարեկը պարբերաբար հրում է Կարենին, ով փորձում է զրուցել Էդոյի հետ, իսկ Նարեկը չի հասկանում, թե ինչ պետք է Կարենը և Էդոն զրուցեն։ Այդ ամենից հետո Նարեկը Կարենին հրելով տանում է դեպի պարահրապարակ և բոլորով դուրս են գաիս միջանցքից։ 02։10։14-ին Էդոն Նարեկին ուղեկցում է դեպի միջանցք, իսկ նրանց հետևից դեպի միջանցք է գալիս սպիտակ բաճկոնով և բաց գույնի գլխարկով մի երիտասարդ։ Նարեկը նորից փորձում է գնալ դեպի պարահրապարակ, գլխարկով տղան թույլ չի տալիս նրան, սակայն նրա հրվելով, քաքշվելով դուրս է գափս այդ տղայի ձեռքերից և հեռանում դեպի պարահրապարակ, իսկ նրանց հետևից այնտեղ է գնում նաև Էդոն։
02։10։39-ին նորից վերադառնում են միջանցք Նարեկը, Էդոն և սպիտակ գլխարկով երիտասարդը, միասին կանգնում են առանձնասենյակների դռների մոտ, իսկ 02։10։53-ին միջանցք է գալիս նաև Գոռ Մինասյանը, 02։10։55-ին Կարենը, և Կարենի գալուց անմիջապես հետո Նարեկը բռնում է կրծքավանդակի հատվածում Կարենի հագուստներից և նրան թափ տալով տանում դեպի պարահրապարակ, նրանց հետևից գնում են նաև Գոռը և Էդոն։ 02։11։22-ին սպիտակ գլխարկով անձը Նարեկին նորից բերում է դեպի առանձնասենյակներ և նրան ուղեկցում են դեպի դիմային աջակողմյան առանձնասենյակ, ուր մտնում են Նարեկը, Էդոն և բաց գույնի գլխարկով երիտասարդը։ Միաժամանակ միջանցքում մաքրման աշխատանքներ է սկսում իրականացնել տարեց մի կին՝ ձեռքում մաքրման պարագաներ։
02։12։41-ին ակումբի այցելուներից իգական սեռի մի անձ ուղեկցում է Գոռ Մինասյանին դեպի միջանցք, որից հետո բացվում է այն առանձնասենյակի դուռը, որտեղ Նարեկը, Էդոն և մյուս երիտասարդն էին։ Էդոն դուրս է գալիս և Գ.Մինասյանի հետ գնում են դեպի պարահարապարակ, իսկ 02։13։09-ին Նարեկը, ազատվելով իրեն պահող երիտասարդի ձեռքերից, նորից վազում է դեպի պարահրապարակ, նրա հետևից նաև նրան պահող տղան և միջանցքը դատարկվում է։ 02։14։30-ին Նարեկին պահող սպիտակ գլխարկով երիտասարդը նորից նրան վերադարձնում է միջանցք։ Նարեկը փորձում է վերադառնալ պարահրապարակ, սակայն այդ տղան նրան թույլ չի տալիս և միասին մտնում են նույն առանձնաեենյակ, որտեղից դուրս էին եկել։ 02։15։02-ին Նարեկը և մյուս երիտասարդը նորից դուրս են գալիս առանձնասենյակից և գնում դեպի պարահրապարակ։
02։17։22-ին կիսաճաղատ մի երիտասարդ կոտրված սեղան է բերում դեպի միջանցք և մտցնում է այդ սեղանը ձախակողմյան երկրորդ առանձնասենյակ։
02։21։34-ին այդ նույն սենյակից մի այլ, չկոտրված, սեղան են վերցնում ակումբում եղած երկու անձինք, ովքեր այդ սեղանը տանում են դեպի պարահրապարակ։
02։22։50-ին Նարեկը և Էդոն նորից վերադառնում են դեպի միջանցք և մտնում դիմային աջակողմյան առանձնասենյակ։
02։24։00-ին Նարեկը դուրս է գալիս այդ առանձնասենյակից, մոտենում է միջանցքում կանգնած այցելուներից մեկին և կիսով դուրս գալիս տեսանակարահանող տեսախցիկի տեսադաշտից, որից հետո նրանց գործողությունները չեն երևում։ Այդ ընթացքում միջանցք է գալիս նաև Գ.Մինսայանը։ Որոշ ժամանակ անց միջանցքում առկա բոլոր անձինք հեռանում են դեպի պարահրապարակ։
02։34։10-ին Նարեկը և էդոն վերադառնում են այն նույն առանձնասենյակ մտնում ներս և փակում դուռը որից հետո մինչև 02։54։17ը ինչպես Նարեկը, Էդոն, Գոռը, այնպես էլ ակումբում եղած այլ անձինք պարբերաբար մուտք և ելք են գործում նշված առանձնասենյակ։ ժամը 02։54։50-ին Նարեկը, ձեռքին սև բաճկոն, որը ըստ զննության մասնակցի հայտարարության Նարեկի հետ եկած Կարենի բաճկոնն է, նորից մտնում է այդ առանձնասենյակ, բաճկոնը դնում է այնտեղ և նրա հետևից այնտեղ են գնում նաև ակումբում եղած այլ անձինք։
03։03։53-ին Նարեկը դուրս է գալիս առանձնասենյակից և քիչ անց մտնում է սանհանգույց, որտեղից դուրս է գալիս 03։06։48-ին և գնում է դեպի նույն առանձնասենյակ։ 03։08։29-ին Նարեկը դուրս է գալիս առանձնասենյակից և հեռանում դեպի պարահրապարակ, որից հետո նրա հետևից է գնում նաև Գ. Մինասյանը և ըստ վերջինիս հայտարարության նրանք միասին գնում են Նարեկի աներձագի մոտից գումար վերցնելու»։

/տես` գ.թ. 115-118,
դատական նիստի արձանագրությունը/

Այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված՝ 04.11.2016 թվականին «Ժարա» կարաոկե ակումբում կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությունն այն մասին, որ «դեպքի վայր է հանդիսանում Երևան քաղաքի Կորյունի 19ա հասցեում գործող «Ժարա» ակումբը և զննության մասնակից Գոռ Մինասյանը մատնացույց է արել ակումբում գտնվող՝ 2016 թվականի նոյեմբերի 4-ին ակումբի հաճախորդ Կարեն Ղևոնդյանի կողմից կոտրված ծածկով սեղանը»։
/տես` գ.թ. 26-27,
դատական նիստի արձանագրությունը/


Այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված՝ լազերային սկավառակները, որոնցում առկա է 2016թ.-ի նոյեմբերի 3-ին ժամը 23։00-ից մինչև 2016թ.-ի նոյեմբերի 4-ին ժամը 05։00-ն ընկած ժամանակահատվածի Երևան քաղաքի Կորյունի 19 ա հասցեում գործող «Ժառա» կարաոկե ակումբում կատարված դեպքի վայրի զննությամբ վերցված, ակումբի տեսանկարահանող սարքերի կողմից կատարված տեսագրություններով։

/տես` գ.թ. 210,
դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 218-ԱՊ-17 եզրակացությունն այն մասին, որ «փորձաքննությանը ներկայացված սեղանի մինչվնասվածքային միջին շուկայական արժեքը 2016 թվականի նոյեմբերի 04-ի դրությամբ գնահատվում է 25.000 ՀՀ դրամ, իսկ այն վնասելու հետևանքով պատճառված նյութական վնասի չափը գնահատվում է 16.000 ՀՀ դրամ»։
/տես` գ.թ. 202-203,
դատական նիստի արձանագրությունը/


Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև Կարեն Ղևոնդյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը, անձի սթափության վիճակի մասին զննության արձանագրությունը։
/տես` գ.թ. 102
դատական նիստի արձանագրությունը/

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Այսպիսով, քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և ուսումնասիրված, սույն դատավճռի նկարագրական մասում բերված ապացույցների ընդհանուր զանգվածում ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորող ապացույցները դատարանին բերում են այնպիսի հիմնավոր եզրահանգման, որ ամբաստանյալը կատարել Է իրեն մեղսագրված հանցանքը։
Այսպես՝

Խուլիգանությունը բնորոշվում է դիտավորությամբ հասարակական կարգի կոպիտ խախտումով, որն արտահայտվում է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով։ Հասարակական կարգը դա մարդկանց ամենօրյա կենսագործունեության` աշխատանքի, կենցաղի, հանգստի ընթացքում նորմալ փոխհարաբերություններն ապահովող հասարակական հարաբերությունների ամբողջությունն է։ Հասարակական կարգը, որպես քրեաիրավական պաշտպանության օբյեկտ, դա հասարակական անդորրը, հասարակական բարոյականությունը, այդ թվում քաղաքացիների կողմից հասարակական վայրերում օրինապահ և կայուն վարքագծի պահպանումը, տրանսպորտի անխափան աշխատանքը, հիմնարկությունների, ձեռնարկությունների, անձանց ֆիզիկական և բարոյական անձեռնմխելիությունն ապահովող հասարակական հարաբերությունների ամբողջությունն է։
Այս և նմանատիպ հասարակական հարաբերությունների դեմ ուղղված հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք արտահայտող և հասարակական կարգը կոպտորեն խախտող գործողությունների կատարումը հանդիսանում է խուլիգանության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը։ Միևնույն ժամանակ, դատարանը, փաստում է, որ հասարակական կարգի կոպիտ խախտումը և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորումն ընդամենը խուլիգանության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի դրսևորումն է` հանցավոր նպատակին հասնելու եղանակ։
Այսպիսով, խուլիգանության հիմնական անմիջական օբյեկտը հասարակական կարգն է։
Լրացուցիչ օբյեկտ են հանդիսանում անձի անձեռնմխելիությունը, պատիվն ու արժանապատվությունը, առողջությունը, քաղաքացիների ու գույքային շահերի պաշտպանությունը։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Շահեն Հախվերդյանի վերաբերյալ նախադեպային որոշմամբ վերլուծելով խուլիգանության հանցակազմի հատկանիշները, այդ մասին տալով պարզաբանումներ, միասնական դատական պրակտիկա ապահովելու նպատակով, նշված՝ թիվ ԱՎԴ0014/01/11 որոշմամբ, իրավական դիրքորոշում է ձևավորել ան մասին, որ`
« (…) 14. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խուլիգանությունը դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելն է, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով (…)։
2. Նույն արարքը, որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով (…)։
3. Սույն հոդվածի երկրորդ մասով նախատեսված արարքը, որը`
1) կատարվել է մի խումբ անձանց կամ կազմակերպված խմբի կողմից,
2) զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին կամ հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող կամ հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալով,
(…)
4) զուգորդվել է անձի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելով,
5) զուգորդվել է բացառիկ ցինիզմով`
(…)։
4. Սույն հոդվածի երկրորդ կամ երրորդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ (…)»։
Մեջբերված հոդվածի վերլուծությունից երևում է, որ խուլիգանությունը հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործություն է, որի հիմնական, անմիջական օբյեկտն այն հասարակական հարաբերություններն են, որոնք կազմում են հասարակական կարգի բովանդակությունը, իսկ պարտադիր լրացուցիչ օբյեկտն անձի անձեռնմխելիության, պատվի և արժանապատվության, առողջության, քաղաքացիների և կազմակերպությունների գույքային շահերի պաշտպանությանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են։
15. Խուլիգանության հիմնական հանցակազմն ունի մեկ, իսկ որակյալ հանցակազմը՝ երկու օբյեկտ։ Մասնավորապես, հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով, ենթակա է որակման որպես հասարակ խուլիգնություն, մինչդեռ նույն արարքը, որը զուգորդվում է անձի առողջությանը, գույքային իրավունքներին և այլին վնաս պատճառելով, ենթակա է որակման խուլիգանության որակյալ հանցակազմով։
Խուլիգանության հիմնական հանցակազմի վերոշարադրյալ վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ նշված հանցակազմի օբյեկտի մեկնաբանման համար էական նշանակություն ունի «հասարակական կարգ» հասկացության պարզաբանումը։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ հասարակական կարգն ընկալվում է երկու իմաստով՝ լայն և նեղ։
Լայն իմաստով հասարակական կարգը հասարակության մեջ առկա սոցիալական կապերի և հարաբերությունների համակցությունն է, որը ձևավորվում է սոցիալական, իրավական և բարոյական նորմերի գործողության արդյունքում, և յուրաքանչյուր հանցագործություն, զանցանք կամ այլ իրավախախտում այս կամ այն չափով հանգեցնում է դրա խախտման։
Խուլիգանության հիմնական հանցակազմի անմիջական օբյեկտն այն հասարակական հարաբերություններն են, որոնք կազմում են նեղ իմաստով հասարակական կարգի բովանդակությունը։
Նեղ իմաստով հասարակական կարգն ընկալվում է որպես հասարակական նշանակության վայրերում, այն է՝
1) տրանսպորտային միջոցների կայանատեղիներում,
2) օդանավակայաններում,
3) շուկաներում,
4) պուրակներում,
5) այգիներում,
6) կինոթատրոններում,
7) ցուցասրահներում,
8) մարզադաշտերում,
9) փողոցներում,
10) հիմնարկ-ձեռնարկություններում,
11) ուսումնական հաստատություններում,
12) հասարակական տրանսպորտում,
13) հասարակական սննդի սպասարկման վայրերում,
14) հասարակական նշանակության այլ վայրերում
այնպիսի իրադրության առկայություն, որի պայմաններում ապահովված է քաղաքացիների արժանավայել վարքագիծը, կազմակերպությունների, հիմնարկների և հասարակական նշանակության այլ օբյեկտների բնականոն աշխատանքը, ինչպես նաև այդ վայրերում գտնվող անձի (անձանց) ֆիզիկական և հոգեկան անձեռնմխելիությունը։
16. Խուլիգանության հիմնական հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է հասարակական նշանակության վայրերում, ինչպես նաև հասարակական նշանակություն չունեցող այլ վայրերում, որտեղ առկա է հանրություն, սահմանված կարգի կոպիտ խախտման մեջ, որն արտահայտվում է այդ վայրերում հասարակության անդամների նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով։ Խուլիգանության որակյալ հանցակազմի պարագայում վերոնշյալ արարքները զուգորդում են բռնությամբ, գույքը վնասելով կամ ոչնչացնելով և այլն։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ արարքը խուլիգանության հանցակազմով որակելու համար անհրաժեշտ է նախևառաջ հիմնավորել խուլիգանության հիմնական հանցակազմի առկայությունը։
17. Խուլիգանության հիմնական և որակյալ հանցակազմերի օբյեկտների և օբյեկտիվ կողմը կազմող արարքների՝ սույն որոշման 15-16-րդ կետերում շարադրված վերլուծությունից Վճռաբեկ դատարանը եզրահանգում է, որ հասարակական կարգի ոչ կոպիտ խախտումը, որը թեև արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով, ենթակա չէ որակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածով։ Նույն կերպ, վկայակոչված հոդվածով ենթակա չէ որակման հասարակական կարգի այն կոպիտ խախտումը, որը չի դրսևորվել հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով։
Ուստի Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ արարքը ենթակա է որակման որպես խուլիգանություն միայն այն դեպքում, երբ գործով ձեռք բերված ապացույցներով կհիմնավորվի հասարակական կարգի խախտման կոպիտ լինելը և միաժամանակ, հասարակության նկատմամբ այդ խախտմամբ արտահայտված անհարգալից վերաբերմունքի բացահայտ լինելը։
18.Կոպիտ խախտումը՝ որպես խուլիգանության հանցակազմի հատկանիշ, բնութագրական է հասարակական կարգի կազմալուծման կամ խախտման գործընթացի արդյունքներին (հետևանքին)։ Այն արտահայտվում է նրանում, որ անձի կատարած գործողությունների հետևանքով հասարակության անդամների մեջ առաջանում է զայրույթ, վրդովմունք, կամ նրանց անհարմարություն կամ լուրջ անհանգստություն է պատճառվում, կամ առաջանում է վախի զգացում իրենց կյանքի, առողջության, գույքի պահպանության կապակցությամբ։ Բացի այդ, կոպիտ խախտումն արտահայտվում է նաև աշխատանքային և այլ գործունեության կամ հասարակական նշանակության արարողության կազմալուծմամբ։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ խախտումը որպես կոպիտ գնահատելիս անհրաժեշտ է ելնել հասարակական կարգի վրա այդ խախտման ունեցած ազդեցությունից։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով կարող է խախտվել ցանկացած արարքի կատարման պարագայում, մինչդեռ խուլիգանության առկայության մասին է վկայում այնպիսի արարքի կատարումը, որը միտված է հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելուն և որպես այդպիսին, հանդիսացել է խուլիգանություն կատարող անձի դիտավորության մեջ ընդգրկված նպատակի իրականացման միջոց։
19. Հիմք ընդունելով սույն որոշման նախորդ կետում շարադրված վերլուծությունը՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ յուրաքանչյուր դեպքում արարքը խուլիգանություն որակելու համար, ի թիվս սույն որոշման մեջ նշված այլ հանգամանքների, անհրաժեշտ է քննության առնել նաև այն, թե արդյոք այդ արարքի հետևանքով հասարակության անդամներին լուրջ անհանգստություն է պատճառվել։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ հասարակության անդամներին լուրջ անհանգստություն պատճառելու հանգամանքի առկայությունը յուրաքանչյուր դեպքում անհրաժեշտ է գնահատել՝ ելնելով նեղ իմաստով հասարակական կարգի նկատմամբ դրա ուղղվածությունից։ Այլ խոսքով՝ հասարակության անդամներին լուրջ անհանգստություն պատճառելու հանգամանքն առկա է, եթե հանցավորի արարքի հետևանքով խախտվում է հասարակական նշանակության վայրերում գտնվող անձի (անձանց) ֆիզիկական և հոգեկան անձեռնմխելիությունը, կամ էականորեն խաթարվում է կազմակերպությունների, հիմնարկների և հասարակական նշանակության այլ օբյեկտների բնականոն աշխատանքը։
20. Խուլիգանության օբյեկտիվ կողմը կազմող արարքի՝ հասարակական կարգի կոպիտ խախտման հարցը քննարկելիս Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասի վերլուծությունից երևում է նաև, որ կոպիտ խախտումը կատարվում է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու նպատակով։
Այլ խոսքով՝ խուլիգանության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է հետևյալ երկու հատկանիշների միաժամանակյա առկայությամբ՝ հասարակական կարգի կոպիտ խախտում և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորում։ Նշված հատկանիշներից որևէ մեկի բացակայության պարագայում արարքը խուլիգանություն որակվել չի կարող։
Վերոգրյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ խուլիգանության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի մեկնաբանման համար էական նշանակություն ունի նաև «բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք» հասկացության պարզաբանումը։
Այսպես` անձի գործողություններում հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորումն արտահայտվում է մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարակական վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց և կոլեկտիվին հակադրվելու ձևով։ Հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորող անձը դիտավորյալ կերպով խախտում է հասարակության նկատմամբ հարգանքի դրսևորման տարրերը (պարկեշտություն, պատշաճ վարքագիծ, բարեկրթություն և այլն)։ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորման եղանակները տարբեր են՝ արարք, խոսք, ժեստ, մարմնաշարժում և այլն։
21. Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ անհարգալից վերաբերմունքը բացահայտ է ոչ թե այն պատճառով, որ կատարվում է հասարակական վայրերում կամ հասարակության անդամների ներկայությամբ, այլ այն պատճառով, որ կատարվում է հենց հասարակության նկատմամբ հանցավորի անհարգալից վերաբերմունքը ցուցադրելու նպատակով։ Այլ խոսքով՝ կոնկրետ դեպքում խուլգանության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը կազմող արարքների՝ հասարակական կարգի կոպիտ խախտման և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորման առկայությունը կամ բացակայությունը գնահատելիս անհրաժեշտ է պարզել խուլիգնության հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի առկայությունը, այն է՝ հասարակական կարգը կոպիտ խախտելու և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու հանցավորի դիտավորությունը, նպատակը։
Վերոգրյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ արարքը, ժեստը, բառը, մարմնաշարժումը և այլն չի կարող գնահատվել որպես հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորում, եթե ուղղված է կոնկրետ անձին և չի հետապնդում հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու նպատակ, թեկուզ հանցավորը հասկանում է, իսկ որոշ դեպքերում պարտավոր է հասկանալ, որ կոնկրետ անձին ուղղված իր արարքը տեսանելի և ընկալելի է հասարակության համար։ Հակառակ դրան` անձի արարքը կարող է գնահատվել որպես հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորում, եթե կոնկրետ անձը, ում դեմ ուղղված է հանցավորի արարքը, ընտրվել է պատահաբար, և այդ անձի դեմ ուղղված արարքի միջոցով հանցավորը ցանկանում է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել հասարակության նկատմամբ։
22. Խուլիգանության հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի վերաբերյալ իրավական դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանը ձևավորել է Ա.Խաչատրյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ արձանագրել է, որ «Խուլիգանությունը կարող է կատարվել միայն ուղղակի դիտավորությամբ»։ Դա նշանակում է, որ մեղավոր անձը ոչ միայն գիտակցում է, որ իր գործողություններով խախտում է հասարակական կարգն ու բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորում հանրության հանդեպ, այլև ցանկանում է կատարել այդ գործողությունները։
Խուլիգանական արարքը կարող է կատարվել միայն խուլիգանական մղումներից ելնելով։ Իսկ արարքը համարվում է խուլիգանական մղումներով կատարված, եթե այն կատարվում է հասարակության և բարոյականության նորմերի նկատմամբ անթաքույց արհամարհանքի հողի վրա, երբ մեղավոր անձի վարքը հանդիսանում է բացահայտ մարտահրավեր` ուղղված հասարակական կարգի դեմ և թելադրված է լինում շրջապատին հակադրվելու, վերջինիս հանդեպ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելու ցանկությամբ։ Հետևաբար, եթե մեղավոր անձի գործողությունները կատարվել են ոչ խուլիգանական մղումներով և չեն զուգորդվել հասարակական կարգի կոպիտ խախտմամբ, դրանք չեն կարող որակվել որպես խուլիգանություն։
Մեղադրյալի կողմից տուժողին վիրավորանքներ, մարմնական վնասվածքներ հասցվելու կամ նման այլ բռնարարքների կատարման դեպքում խուլիգանական մղումները և խուլիգանության հանցակազմը կարող է բացակայել, եթե նշված գործողությունները կատարվել են կենցաղային հողի վրա առաջացած վիճաբանության, քիչ թե շատ երկարատև ժամանակահատվածի ընթացքում ձևավորված հակակրանքի արդյունքում։
Խուլիգանական մղումների առկայությունը գնահատելու համար էական նշանակություն կարող է ունենալ նաև տուժողի վարքագիծը։ (…)» (տե՛ս Արման Մհերի Խաչատրյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2006 թվականի հոկտեմբերի 24-ի թիվ ՎԲ-223/06 որոշումը)։
23. Վերահաստատելով Ա.Խաչատրյանի գործով որոշման մեջ ձևավորված իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ խուլիգանություն կատարող անձը ոչ միայն գիտակցում է, որ իր գործողություններով խախտում է հասարակական կարգն ու բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք է դրսևորում հասարակության նկատմամբ, այլև ցանկանում է դա։ Այլ խոսքով` խուլիգանության օբյեկտիվ կողմը կազմող արարքները կատարող անձը ցանկանում է կոպիտ կերպով խախտել հասարակական կարգը և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել, այլ ոչ թե գիտակցաբար թույլ է տալիս վերոնշյալ հետևանքների՝ հասարակական կարգի խախտման և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորման հնարավորությունը։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ոչ բոլոր դեպքերում է, որ այլ հանցակազմի հատկանիշներ պարունակող արարք կատարելը, որն իրենում բովանդակում է նաև հասարակական կարգի կոպիտ խախտման և հասարակության նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորման տարրեր (օրինակ՝ կենցաղային հողի վրա, անձնական դրդապատճառներով հասարակական վայրերում առաջացած ծեծկռտուքն ու վիճաբանությունը, որոնք արտաքնապես ընկալվում են որպես հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք) կարող է որակվել խուլիգանություն։
24. Սույն որոշման նախորդ կետում և համապատասխանաբար նաև Ա.Խաչատրյանի գործով որոշման մեջ շարադրված դիրքորոշումների հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ արարքը խուլիգանություն որակելու համար էական նշանակություն ունի դրա բնույթն ու կատարման շարժառիթը։
Զարգացնելով Ա.Խաչատրյանի գործով որոշման մեջ ձևավորված իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ խուլիգանությունը կարող է կատարվել խուլիգանական դրդումներով, որը դրսևորվում է հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու ձգտմամբ։ Խուլիգանական դրդումների հիմքում ընկած են նաև անձի անզուսպ եսամոլությունը, սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու միջոցով ներքին բավականություն ստանալու, զվարճանալու ձգտումը։
Խուլիգանություն կատարող անձն ինքնահաստատվում է, ձգտում հակահասարակական վարքագծով ապացուցել իր անկախությունը հասարակության մեջ ընդունված վարքագծի կանոններից, իր անձը հակադրելով հասարակությանը՝ ցույց տալ իր գրակայությունը և այլն։
25. Ինչպես նշվել է սույն որոշման 21-րդ և 23-րդ կետերում, անձը կարող է սույն որոշման 24-րդ կետում նշված նպատակներին հասնել տարբեր արարքներով, որոնք կարող են նույնիսկ համընկնել ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված որոշակի հանցակազմերի օբյեկտիվ կողմը կազմող արարքների հետ, սակայն արարքը խուլիգանություն կամ այլ հանցագործություն որակելու հարցի լուծումը յուրաքանչյուր կոնկրետ դեպքում կախված է արարքի շարժառիթից, ինչպես նաև հանցավորի հետապնդած նպատակից։
26. Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ խուլիգանական դրդումներն անհրաժեշտ է սահմանազատել արարքը կատարելու պահին անձի մոտ առկա հուզական վիճակից, որն անձի մոտ առաջացնում է լարվածություն, էմոցիոնալ բռնկվածություն և այլն։ Մասնավորապես, եթե արարքն սկսվել է կենցաղային հողի վրա առաջացած վեճի կամ տուժողի հակաօրինական կամ հակաբարոյական վարքագծի հետևանքով, ապա անհրաժեշտ է պարզել՝ արդյոք անձի արարքը (հայհոյանքներ տալը կամ այլ վարքագիծը) ստեղծված իրավիճակին համարժեք հուզական դրսևորում է, թե ուղղված է դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելուն, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով։
Վերոգրյանի հիմա վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ այն դեպքում, երբ հանցավորի վարքագիծն ուղղված է կոնկրետ անձի, պայմանավորված է նրա հակաօրինական կամ հակաբարոյական վարքագծով և հանդիսանում է հանցավորի հուզական վիճակի արտահայտություն, խուլիգանության հանցակազմը բացակայում է։
27. Հիմք ընդունելով սույն որոշման 14-26-րդ կետերում ձևավորված իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ արարքը խուլիգանություն կարող է որակվել այն դեպքում, երբ անձի մոտ առկա են խուլիգանական դրդումներ։ Վերոգրյալի հետ մեկտեղ, Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ արարքը խուլիգանություն կարող է որակվել նաև այն դեպքերում, երբ անձի մոտ առկա են հանցանքի կատարման այլ դրդումներ, սակայն հանցանքի կատարման ընթացքում ձևավորվում են խուլիգանական դրդումներ, այլ խոսքով՝ արարքը կվերաճի խուլիգանության՝ հասարակական կարգի կոպիտ խախտման, որը դրսևորվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով։
28. Ինչպես նշվել է սույն որոշման 22-րդ և համապատասխանաբար նաև Ա.Խաչատրյանի գործով որոշման մեջ, խուլիգանության վերաբերյալ գործերով անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև տուժողի վարքագիծը։ Զարգացնելով վերոնշյալ դիրքորոշումը՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ այն դեպքում, երբ խուլիգանական գործողությունները կատարվել են կենցաղային հողի վրա առաջացած վեճի արդյունքում, ապա նախ անհրաժեշտ է պարզել, թե ով է հանդիսացել վեճը նախաձեռնողը։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ արարքը չի կարող որակվել որպես խուլիգանություն, եթե վիճաբանությունն առաջանում է տուժողի ոչ իրավաչափ վարքագծի հետևանքով և, հետևաբար, հանցանք կատարած անձի մոտ բացակայում են խուլիգանական դրդումները։ Նման պարագայում արարքը կարող է խուլիգանություն որակվել միայն այն դեպքում, երբ խուլիգանական դրդումներն առաջանան հետագայում և արարքը վերաճի խուլիգանության (տե՛ս սույն որոշման 27-րդ կետը)։
(...) 30. Վերոգրյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ խուլիգանության վերաբերյալ գործեր քննելիս և լուծելիս ստորադաս դատարանները պետք է հիմք ընդունեն սույն որոշման 14-29-րդ կետերում շարադրված իրավական դիրքորոշումները և յուրաքանչյուր դեպքում, ելնելով գործի փաստական հանգամանքներից, քննության առարկա դարձնեն այն հարցը, թե արդյոք անձի արարքում առկա են խուլիգանության հատկանիշներ
(...) »»։
Գործի քննությամբ դատարանը հաստատված համարեց, որ ամբաստանյալն իր ոչ իրավաչափ գործողություններն իրականացրել է հասարակական վայրում և դրա ընթացքում դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության՝ այդ թվում ակումբում գտնվող հաճախորդների ու աշխատակիցների նկատմամբ, չնչին առիթով, ավելին, կարելի է արձանագրել՝ առանց որևէ առիթի, տվել հայհոյանքներ՝ ակումբում գտնվող ներկաների և մեջ առաջացնելով վախի, տագնապի և լարվածության զգացում, որի հետևանքով էլ վերջիններս դուրս են եկել ակումբից ու հեռացել։
Այլ խոսքով, սույն դատավճռում մեջբերված և վերլուծված փաստական հանգամանքների գնահատմամբ դատարանը հաստատված է համարում այն, որ Կ.Ղևոնդյանի կողմից դրսևորած գործողությունները պարունակում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշներ։
Այսպիսով, քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանը՝ 2016 թվականի նոյեմբերի 04-ին ժամը 00։22-ից 02։16-ն ընկած ժամանակահատվածում, գտնվելով Երևան քաղաքի Կորյունի 19ա շենքի 6/1 հասցեում գործող՝ «Ռաֆաելյան եղբայրներ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող «Ժառա» կարաոկե ակումբում, ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ, դիտավորյալ կերպով անտեսելով հասարակական վայրերում վարքագծի ընդունված նորմերը ու բացահայտ արհամարհանք ցուցաբերելով մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ու ակնհայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության հանդեպ, քաշելով ակումբում պարող աղջիկների ձեռքերից, անտեսելով նրանց կամքը, փորձել է պարել վերջիններիս հետ, որից հետո մոտենալով տարբեր սեղանների շուրջ նստած հաճախորդներին վիճաբանել է նաև նրանց հետ, ապա շարունակելով խուլիգանական գործողությունները, դրսևորելով անզուսպ եսամոլություն, սեփական անձի «առավելությունները» ընդգծելու նպատակով ներքին բավականություն ստանալու մղումներով, սեղանի վրա դրված օղու շշով հարվածել է սեղանի ապակյա ծածկին և կոտրել այն, խաթարելով ակումբի բնականոն աշխատանքը։

Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանը կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ուստի, վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված չի եղել։

/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտում՝ մեղքն ամբողջությամբ ընդունելը, նախաքննության և դատաքննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքները տալը, ինչպես նաև կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը։
Որպես ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետի համաձայն դիտում է հանցանքը՝ 1.03 մլ աստիճանի ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։
/տես` գ-թ 12, դատական նիստի արձանագրությունը
և քրեական գործի նյութերը/

Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ՝ տուգանքի ձևով, որը նա պետք է կրի։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի ընտրության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։
Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Խուլիգանությունը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով՝ պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի առավելագույնը հիսնապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մինչև մեկ ամիս ժամկետով։
2. Նույն արարքը, որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից երեքհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով` մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»։
Դատարանն անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների, ինչպես նաև՝ պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող մեկ հանգամանքի հետ, գտնում է, որ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատիժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Դատարանն անդրադառնալով գործով մեղադրող Վ.Պողոսյանի այն դիրքորոշմանը, որ ամբաստանյալի նկատմամբ անհրաժեշտ է պատիժ նշանակել ազատազրկման ձևով, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ վերջինս նկատմամբ առկա են դատավարական որոշումներ, համաձայն որոնց՝ ամբաստանյալի նկատմամբ տուժողների բողոքների բացակայության կամ նրանց հետ հաշտվելու հիմքով տարբեր գործերով կայացվել են քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշումներ, որպիսի պայմաններում էականորեն բարձրանում է ամբաստանյալի անձի վտանգավորության աստիճանը և նա այդ կերպ բնութագրվում է բացասականորեն, դատարանն ընդգծում է, որ այդ հանգամանքը չի կարող անհերքելիորեն հիմք հանդիսանալ ամբաստանյալի նկատմամբ առավել խիստ պատիժ նշանակելու համար՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ՝
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2014 թվականի օգոստոսի 15-ին թիվ ԵԿԴ/0163/01/13 քրեական գործով հիշյալ հարցի կապակցությամբ արտահայատել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը՝
«Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ դատվածությունն անձի յուրահատուկ իրավական դրությունն է, որն առաջանում է մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից և տևում է մինչև դատվածությունը մարվելու կամ հանվելու պահը։ Դիտավորյալ հանցագործության համար դատվածություն ունեցող անձի կողմից նոր դիտավորյալ հանցագործություն կատարելու դեպքում ծագում են քրեաիրավական բնույթի բացասական հետևանքներ, այդ թվում՝ պատիժ նշանակելիս դատարանը, պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից բացի, ղեկավարվում է նաև հատուկ դրույթներով, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածով։ Հիշատակված քրեաիրավական նորմը նախատեսում է հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու հատուկ կարգ, որով օրենսդիրն արդեն իսկ հաշվի է առել անձի կողմից նախկինում հանցանք կատարած լինելու հանգամանքը և հանցավորի համար նախատեսել է բացասական քրեաիրավական հետևանքներ։
Մյուս կողմից, քրեական օրենքը նախատեսում է դատվածությունը հանելու և մարելու կարգ, որի դեպքում վերացվում են դատվածության հետ կապված իրավական բոլոր հետևանքները։ Օրենքով սահմանված կարգով հանված կամ մարված դատվածությունը ռեցիդիվը գնահատելիս հաշվի չի առնվում, ինչպես նաև չի կարող հաշվի առնվել անձի նկատմամբ նոր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս։ Այսինքն` եթե պատիժը կրելուց հետո անձը դրսևորել է անբասիր վարքագիծ, և նրա դատվածությունը մարվել է կամ դատարանի համապատասխան որոշմամբ հանվել է, ապա նա քրեական օրենքի տեսանկյունից համարվում է նախկինում հանցագործություն չկատարած։
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ մարված կամ հանված դատվածության պայմաններում անձի կողմից նախկինում հանցանք կատարած լինելը որպես նրա անձը բացասաբար բնութագրող հանգամանք հաշվի առնելն անթույլատրելի է։ Նախկինում հանցանք կատարած լինելը դիտելով որպես հանցավորի բարոյահոգեբանական և քրեաիրավական բնութագիր՝ դատարանը պարտավոր է այն ուղղակիորեն արտացոլել պատժի և պատասխանատվության անհատականացման ժամանակ։ Մինչդեռ, մարված կամ հանված դատվածության պայմաններում անձը քրեական օրենքի իմաստով համարվում է հանցագործություն չկատարած, և նրա նախկին դատվածությունը քրեաիրավական հետևանք առաջացնել չի կարող, այդ թվում՝ չի կարող անդրադառնալ նոր հանցագործության համար նշանակվելիք պատժի վրա։
Ուստի, մարված կամ հանված դատվածության պայմաններում նախկինում հանցանք կատարած լինելը դիտելով որպես հանցավորի անձնավորությունը բացասաբար բնութագրող հանգամանք՝ դատարանը ոչ միայն կիմաստազրկի դատվածությունը հանելու, մարելու քրեաիրավական կառուցակարգերը, այլև կարող է խախտել պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները»։
Վերը շարադրված նախադեպային որոշման լույսի վերլուծելով սույն գործի նյութերը, դատարանն արձանագրում է, որ նման պայմաններում իրավաչափ չէ մեղադրող Վ.Պողոսյանի դիրքորոշումն առ այն, որ սույն քրեական գործով որպես Կ.Ղևոնդյանի անձը բացասաբար բնութագրող հանգամանք դատարանի կողմից պետք է հաշվի առնվի այն, որ նախկինում հարուցվել են տարբեր քրեական գործեր, սակայն, մասնավոր մեղադրանքի պայմաններում դատավարական համապատասխան որոշումներով կամ կարճվել են տվյալ քրեական գործերով վարույթները, կամ մերժվել է քրեական գործի հարուցումը։ Հետևաբար, դատարանը փաստում է, որ նույնիսկ այն դեպքում, երբ մարված կամ հանված դատվածության պայմաններում անձի կողմից նախկինում հանցանք կատարած լինելը որպես նրա անձը բացասաբար բնութագրող հանգամանք հաշվի առնելն անթույլատրելի է, խոսք չի կարող գնալ այն հանգամանքի մասին, որ անձի նկատմամբ նախկինում մեղադրական դատական ակտ չկայացվելու պայմաններում, հարուցված կամ հարուցումը մերժված գործերով կայացված որոշումները կարող են հիմք հանդիսանալ անձի բացասական բնութագիրը հաստատված համարելու և դրանով պայմանավորված՝ առավել խիստ պատիժ նշանակելու համար։
Հետևաբար, ամբաստանյալի նկատմամբ տուգանքը որպես պատիժ նշանակելու պայմաններում, անդրադառնալով Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության, հարցին, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ լուծելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, գտնում, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված, «Ռաֆայելյան Եղբայրներ» ՍՊԸ-ին պատկանող կոտրված ապակյա սեղանը, որն ին պահ է հանձնված Վազգեն Բաբիկյանին՝ պետք է թողնել հիշյալ կազմակերպության տնօրինությանը։
4. Եզրափակիչ մաս

Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրպատիկի՝ 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քրեական գործով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ «Ռաֆայելյան եղբայրներ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող կոտրված ապակյա սեղանը, որն ի պահ է հանձնված Վազգեն Բաբիկյանին՝ թողնել հիշյալ կազմակերպության տնօրինությանը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։



Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0138/01/17
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 24-05-2017
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 11101117
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Կարեն Ղևոնդյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2016թ. նոյեմբերի 4-ին գտնվելով Երևան քաղաքի 19ա շենքի 6/1 հասցեում գործող` <<Ռաֆաելյան եղբայրներ>> ՍՊԸ պատկանող <<Ժարա>> կարաոկե ակումբում, ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ, դիտավորյալ կերպով անտեսելով հասարակական վայրերում վարքագծի ընդունված նորմերը ու բացահայտ արհամարհանք ցուցաբերելով մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ու ակնհայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության հանդեպ, քաշելով ակումբում պարող աղջիկների ձեռքերից, անտեսելով նրանց կամքը, փորձել է պարել վերջիններիս հետ, որից հետո մոտենալով տարբեր սեղանների շուրջ նստած հաճախորդներին վիճաբանել է նաև նրանց հետ, ապա շարունակելով խուլիգանական գործողությունները, դրսևորելով անզուսպ եսամոլություն, սեփական անձի <<առավելությունն>> ընդգծելու նպատակով ներքին բավականություն ստանալու մղումներով, սեղանի վրա դրված օղու շշով հարվածել է սեղանի ապակյա ծածկին և կոտրել այն, խաթարելով ակումբի բնականոն աշխատանքը:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Կարեն
Ազգանուն Ղևոնդյան
Հայրանուն Սամվելի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Վիճակագրական տողի համարը 10.1
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 24-05-2017
Նախագահող դատավոր
Անուն Մեսրոպ
Ազգանուն Մակյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 25-05-2017
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 25-05-2017
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 13-06-2017
Դատավարության կողմեր Մեղադրող
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր
Անուն Վ
Ազգանուն Ասատրյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Կարեն
Ազգանուն Ղևոնդյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ժամ 11:30
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 04-07-2017
Ժամ 11:30
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 04-07-2017
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Կարեն
Ազգանուն Ղևոնդյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 04-07-2017
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Հիմնական պատիժ Տուգանք
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը Գործ
ԵԿԴ/0138/01/17

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,04,, հուլիսի 2017թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Վ. Պողոսյանի

դռնբաց դատական նիստերում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի` ծնված
02.01.1979թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ,
ՀՀ քաղաքացի, ամուսնալուծված, չի աշխատում,
նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է՝
քաղաք Երևան, Ներքին Շենգավիթ 9-րդ փողոցի 1/2
շենքի 103-րդ բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ
քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,
որպես խափանման միջոց է ընտրված` չհեռանալու
մասին ստորագրությունը։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության.
«Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանը մեղադրվում է այն արարքի համար, որ նա 2016 թվականի նոյեմբերի 04-ին ժամը 00։22-ից 02։16-ն ընկած ժամանակահատվածում գտնվելով Երևան քաղաքի Կորյունի 19 ա շենքի 6/1 հասցեում գործող՝ «Ռաֆաելյան եղբայրներ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող «Ժառա» կարաոկե ակումբում, ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ, դիտավորյալ կերպով, անտեսելով հասարակական վայրերում վարքագծի ընդունված նորմերը ու բացահայտ արհամարհանք ցուցաբերելով մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ու ակնհայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության հանդեպ, քաշելով ակումբում պարող աղջիկների ձեռքերից, անտեսելով նրանց կամքը, փորձել է պարել վերջիններիս հետ, որից հետո մոտենալով տարբեր սեղանների շուրջ նստած հաճախորդներին վիճաբանել է նաև նրանց հետ, ապա շարունակելով խուլիգանական գործողությունները, դրսևորելով անզուսպ եսամոլություն, սեփական անձի «առավելություններն» ընդգծելու նպատակով ներքին բավականություն ստանալու մղումներով՝ սեղանի վրա դրված օղու շշով հարվածել է սեղանի ապակյա ծածկին և կոտրել այն, խաթարելով ակումբի բնականոն աշխատանքը»։

Դեպքի առթիվ 2017 թվականի հունվարի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է քրեական գործ։
10.04.2017թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
Վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 24.05.2017թ.-ին։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Ինչպես նախաքննության ընթացքում, այնպես էլ դատարանում՝ ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանը` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2016թ.-ի նոյեմբերի 3-ի լույս 4-ին ընկերների հետ միասին գնացել է «Ժառա» կարաոկե ակումբ։ Ակումբում գտնվելու ընթացքում պատվիրել են օղի և բնական հյութ, ինքը պարել է ակումբում գտնվող իրեն անծանոթ աղջկա հետ։ Այնուհետև, վերադարձել է իրենց սեղանի մոտ, սակայն, քանի որ գտնվել է ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ, չի հիշում դեպքի հետագա հանգամանքները։ Չի բացառում իր կողմից դրսևորած և գործով վկաների կողմից նշած գործողությունների հավանականությունը։
Հավաստիացրել է, որ զղջում է կատարած արարքի համար, խնդրել է իր նկատմամբ վերաբերվել հնարավորիս մեղմ։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Նարեկ Աթայանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանը հանդիսանում է իր կնոջ եղբոր ընկերը։
Հայտնել է, որ 2016թ.-ի նոյեմբեր ամսին ինքը, Վ.Գասպարյանի և Կ.Ղևոնդյանի հետ միասին զվարճանալու նպատակով գնացել են «Ժառա» կարաոկե ակումբ։ Ակումբում Կ.Ղևորդյանն օգտագործել էր ալկոհոլային խմիչք, և գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ, չի գիտակցել իր գործողություների բնույթը։ Այնուհետև, իրեն անհայտ պատճառներով նա կոտրել է ակումբի սեղանը։ Տեսնելով այդ ամենը, ինքը և Վ.Գասպարյանը փորձել են հանդարտեցնել նրան, որից հետո, նստեցնելով տաքսի ավտոմեքենա, ճանապարհել են տուն։
Ակումբում գտնվել են մոտ 3 ժամ, որի ընթացքում միասին ուրախացել, պարել են։ Մտաբերում է, որ ակումբում գտնվելու ընթացքում կոնֆլիկտ է առաջացել, որի ընթացքում Կ.Ղևոնդյանին արել է նկատողություն՝ կապված նրա ազատորեն իրեն դրսևորելու և պարելու հետ։ Բացի իրենից, ակումբում գտնվող իրեն անծանոթ անձինք և անվտանգության աշխատակիցը ևս նրան դիտողություն են արել։ Կ.Ղևոնդյանն իր «առավելությունները» ակումբի հաճախորդների մոտ չի ցուցադրել։
Դեպքից հետո այլևս Կ.Ղևոնդյանի հետ շփում չի ունեցել։ Պնդել է, որ ակումբում չի տեսել, որ Կ.Ղևոնդյանը պարելու ընթացքում ակումբի աղջիկների ձեռքերից բռնած, քաշած լինի։ Հիշյալ օրն ակումբի ներսում Կ.Ղևոնդյանը հնչեցրել է ընդհանուր հայհոյանքներ, ակումբում ստեղծված կոնֆլիկտի հետևանքով հաճախորդների մի մասը դուրս են եկել ակումբից։

Դատարանն արձանագրելով, որ վկայի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ, որոշում է կայացրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ`
«/.../ Կարենը տեղից վեր է կացել, մոտեցել պարահրապարակում պարող աղջիկներին և, առանց նրանց ճանաչելու, բռնել նրանց ձեռքերը, քաշել, քանի որ ցանկանում էր պարել նրանց հետ։ Այդ անծանոթ աղջիկներն ասել են նրան, որպեսզի բաց թողներ նրանց, հեռու մնար նրանից, նույնիսկ Էդոն ու Գոռը մոտեցան և դիտողություն կատարեցին Կարենին։ Ինքը ճանաչում է Էդոյին, սակայն նրա հետ որևէ հարաբերություն չի ունեցել։ Իմացել է, որ Էդոն ու Գոռը հանդիանում են ակումբի տնօրենի մտերիմները։ Վահեի հետ մոտեցել են Էդոյին ու Գոռին, ներողություն խնդրել նրանցից, ասելով, որ Կարենը խմած է, գտնվում է ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ։ Դրանից հետո Կարենը շարունակել է քաշել պարող աղջիկների ձեռքերից, ներկայացել է որպես «Շենգավիթի խուժանիկ»։ Պարելու ընթացքում նա հրմշտոց է առաջացրել, քաշքշել ուրիշ պարողների»։

Նախաքննական ցումունքի հրապարակումից հետո վկան հայտարարել, է, որ պնդում է այն ամբողջությամբ։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Վահե Գասպարյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանը հանդիսանում է իր ծանոթը, նախկինում միասին աշխատել են։
2016թ.-ի նոյեմբերի 04-ին Ն.Աթայանի և Կ.Ղևոնդյանի հետ գնացել են «Ժառա» կարաոկե ակումբ՝ զվարճանալու նպատակով։ Ակումբում ծագել է միջադեպ, որի հետևանքով ինքը շուտ է գնացել ակումբից։ Մասնավորապես, Կ.Ղևոնդյանը ակումբում գտնվելու ընթացքում մոտեցել է պարահրապարակում գտնվող անծանոթ աղջիկների, քաշել ձեռքերից, հրավիրել պարելու, ինչը նրանց դուրը չի եկել։ Այդ ամենի հետևանքով ինքը շուտ է դուրս եկել ակումբից։ Հետագայում, Ն.Աթայանից տեղեկացել է, որ ակումբում Կ.Ղևոնդյանը կոտրել է սեղան։
Ակումբում մնացել է մոտ 1 ժամ։ Չգիտի, թե որն է հանդիսացել Կ.Ղևոնդյանի՝ սեղան կոտրելու պատճառը։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև`
18.02.2017թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Սուսաննա Արումյանի կողմից որպես վկա տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝
« (...) Աշխատում է Երևան քաղաքի Կորյունի 19 ա հասցեում գործող «ժարա» կարաոկե ակումբում՝ որպես մատուցողուհի։ 2016 թվականի նոյեմբերի 3-ին ժամը 23։30-ի սահմաններում գտնվել է ակումբում, երբ ակումբ են այցելել 4 տղաներ, որոնք նստել են սեղանի շուրջ, պատվիրել օղի և բնական հյութ։ Կարճ ժամանակ անց այդ տղաներից մեկը դուրս է եկել և ինքը այլևս նրան չի տեսել։ Մոտ 2 ժամ անց այդ տղաներից մեկը՝ ում անունը հետագայում է իմացել է, որ Կարեն է, սկսել է իրեն վատ պահել։ Մասնավորապես, նա մի քանի անգամ մոտեցել է պարահրապարակում պարող տղաներին, աղջիկներին, կանգնել նրանց մոտ և ուշադիր նայել նրանց, բռնել է աղջիկների ձեռքից, քաշել դեպի իրեն՝ ցանկանալով առանց ճանաչելու պարել նրանց հետ, իսկ այդ աղջիկները պահանջել, որպեսզի Կարենը թողնի նրանց և չանհանգստացնի։ Նշված ժամանակ ակումբում են գտնվել ակումբի տնօրենի ընկեր Գոռ Մինասյանը և էդգար Ալեքսանյանը, ովքեր մոտեցել են Կարենին և նկարողություն կատարել։ Այդ ժամանակ Կարենի հետ ակումբ գնացած տղաները մոտեցել են Գոռին և Էդգարին, ներողություն խնդրել, բայց Կարենը շարունակել է նույն վարքագիծը։ Մի քանի անգամ Կարենին նկարողություն անելուց հետո, նրա հետ գտնվող տղաներից մեկը խնդրել է սեղանի հաշիվը և հեռացել։ Դրանից հետո Կարենը կրկին շարունակել է իրեն վատ պահել՝ մոտենալ տարբեր սեղանների շուրջ նստած մարդկանց, նրանց ինչ-որ բան ասել, ինչից հաճախորդները վրդովվել են և պահանջել, որ նա հեռանա։ Հերթական սեղանին մոտենալուց և կրկին քաշքշուկ առաջացնելուց հետո Կարենին է մոտեցել Գոռը, հանգստացրել է նրան, վերադարձրել նրա սեղանի շուրջ։ Այդ ժամանակ ինքը լսել է ապակու կոտրվելու ձայն և տեսել, որ կոտրվել է Կարեն Ղևոնդյանի սեղանի վրայի ապակյա ծածկը։ Կարեն Ղևոնդյանի գործողությունների արդյունքում ակումբի հաճախորդները իրենց վատ են զգացել և իրեն ասել, թե ինչու են նման մարդկանց թողնում մտնել ակումբ (...)»։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

23.02.2017թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Էդգար Ալեքսանյանի կողմից որպես վկա տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝

« (...) 2016 թվականի նոյեմբերի 4-ին ընկերոջ՝ Գոռ Մինասյանի, հետ գտնվել են «ժառա» կարաոկե ակումբում։ Ժամը 01։00-ի սահմաններում նկատել է, որ մի տղա ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ, ճոճվելով, մոտեցել է պարահրապարակում պարող աղջիկներին ու տղաներին, կանգնել նրանց մոտ ու ուշադիր նայել նրանց։ Այդ տղան մի քանի անգամ քաշել է պարող տարբեր աղջիկների ձեռքից, ցանկացել է նրանց հետ պարել, իսկ աղջիկները նրան հրել են՝ ասելով, որ նա հեռու մնա նրանցից։ Ինքը այդ ժամանակ չի իմացել, թե այդ տղան ում հետ է եկել ակումբ, նախապես մտածել է, որ նա այն աղջիկների հետ է եկել, որոնց հրավիրում է պարելու։ Հետագայում, սակայն, տեսել է, որ նա մոտենում է գրեթե բոլորին։ Գոռը մոտեցել է այդ տղային, ինքը նույնպես, նրանք ծանոթացել են և այդ տղան ներկայացել է Կարեն անունով, ասելով, որ նա «Շենգավիթցի խուժանիկն» է։ Գոռը այդ տղային հանգիստ տոնով ասել է, որ այդ ակումբը նրա ընկերոջինն է և խնդրել, որ նա իրեն ճիշտ պահի և հաճախորդներին չանհանգստացնի։ Դրանից հետո Կարենը նստել է ակումբի անկյունային հատվածում առկա սեղաններից մեկի մոտ, որտեղ նստած են եղել ևս 2 տղաներ։ Կարենը նորից վեր է կացել ու կրկին սկսել անհանգստացնել հաճախորդներին։ Գոռը և ինքը կրկին մոտեցել են Կարենին և խնդրել, որ նա չանհանգստացնի հաճախորդներին։ Այդ ժամանակ իրենց են մոտեցել Կարենի հետ գտնվող 2 տղաները և Կարենի փոխարեն ներողություն են խնդրել։ Որոշ ժամանակ անց Կարենը շարունակել է իրեն նույն ձևով պահել, նրա հետ գտնվող տղաներից մեկը ակումբից հեռացել է, ինչից հետո Կարենը սկսել է ավելի ագրեսիվ վարքագիծ դրսևորել, այն է՝ մոտեցել է տարբեր սեղանների շուրջ նստած հաճախորդներին ու ինչ-որ բաներ է խոսել, որից հետո հաճախորդները նրա ասածներից վրդովված տեղից կանգնել և Կարենի հետ քաշքշել են միմյանց, պահանջել, որ նա հեռու մնա նրանցից։ Դրանից հետո Գոռը կրկին փորձել է Կարենին հանգստացնել, իսկ ինքը ծանոթ մարդ է տեսել և մտել ակումբի առանձնասենյակներից մեկը, որտեղից դուրս գալուց հետո տեսել է, որ այն սեղանի ապակյա ծածկը, որի շուրջ նստած է եղել Կարենը, կոտրված է։ Հարցրել է Գոռին, թե ինչ է պատահել և տեղեկացել, որ Կարենը սեղանի ապակին կոտրել է (...)»։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

01.03.2017թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Գոռ Մինասյանի կողմից որպես վկա տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝

« (...) 2016 թվականի նոյեմբերի 04-ին գտնվել է ընկերոջը պատկանող «ժառա» կարաոկե ակումբում, որտեղ եկել են 4 տղաներ և նստել անկյունային սեղանի շուրջ։ Այդ տղաները հաց չեն կերել, սակայն ոգելից խմիչք են օգտագործել։ Որոշ ժամանակ անց ակումբ է եկել իր ընկեր Էդգար Ալեքսանյանը։ Ինքը Էդգար Ալեքսանյանի հետ ժամանակ անցկացնելիս է եղել, երբ նկատել է, որ նշված տղաներից մեկը, ճոճվելով, մի քանի անգամ մոտեցել է պարահրապարակում գտնվող տարբեր աղջիկներին, նրանց ձեռքից քաշել, ցանկանալով նրանց հետ պարել։ Հասկանալով, որ դա դուր չի գալիս աղջիկներին, Էդգար Ալեքսանյանի հետ մոտեցել է այդ տղային, վերջինս ներկայացել է Կարեն անունով և ասել, որ ինքը «Շենգավիթցի խուժանիկն» է։ Կարենին դիտողություն է կատարել, պահանջելով ակումբի հաճախորդներին չանհանգստացնել։ Այդ ժամանակ իրեն են մոտեցել Կարենի հետ ակումբում գտնվող 2 տղաները, որոնցից մեկի անունը Նարեկ էր, իսկ մյուսի անունը չի հիշում, ներողություն են խնդրել իրենից և այն անձանցից, ում անհանգստացրել էր Կարենը՝ վերջինիս տանելով դեպի նրանց սեղան։ Կարճ ժամանակ անց Կարենը տեղից վեր է կացել և կրկին մոտենալով աղջիկներին, քաշել է նրանց ձեռքից, անհանգստացնելով նրանց։ Ինքը և Էդգար Ալեքսանյանը մոտեցել են Կարենին, կրկին խնդրել են հաճախորդներին չանհանգստացնել, սակայն Կարեն Ղևոնդյանը շարունակել է իր վարքագիծը։ Այդ ողջ ընթացքում Նարեկը պտտվում էր Կարենի հետևից, ներողություն խնդրում այն հաճախորդներից, ում Կարենը անհանգստացրել էր։ Դրանից հետո Կարենը պարբերաբար մոտեցել է սեղանների շուրջ նստած հաճախորդներին, երկար նայել է նրանց ուղղությամբ, ինչ-որ բաներ ասել, արդյունքում հաճախորդները բորբոքվել են, տեղից կանգնել, քաշքշել են Կարենին և պահանջել, որ նա հեռու մնալ նրանցից։ Ինքը մոտեցել է Կարենին, ուղեկցել է դեպի իր սեղան, դրանից հետո գնացել է մի կողմ և նայել է Կարենի ուղղությամբ ու տեսել, որ Կարենը հարվածել է իր սեղանին և կոտրել դրա ապակյա ծածկը (...)»։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

13.04.2017թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Երվանդ Դավոյանի կողմից որպես վկա տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝

« (...) Աշխատում է «Ռաֆաելյան եղբայրներ» ԱՊ ընկերությանը պատկանող «ժառա» կարաոկե ակումբում՝ որպես բարմեն։ 2016 թվականի նոյեմբերի 03-ին երեկոյան ժամին գտնվել է ակումբում։ Այդ օրն ակումբ են եկել 3 կամ 4 տղաներ, որոնք նստել են սեղանի շուրջ, պատվիրել են օղի և բնական հյութ։ Կարճ ժամանակ անց այդ տղաներից մեկը դուրս է եկել և ինքը այլևս նրան չի տեսել։ Որոշ ժամանակ անց, արդեն 2017 թվականի նոյեմբերի 4-ին ժամը 00։30-ի սահմաններում այդ տղաներից մեկը՝ ում անունը հետագայում է իմացել, որ Կարեն է, սկսել է իրեն վատ պահել։ Մասնավորապես, նա մի քանի անգամ մոտեցել է պարահրապարակում պարող տղաներին, աղջիկներին, կանգնել նրանց մոտ և ուշադիր նայել նրանց, բռնել է աղջիկների ձեռքից, քաշել դեպի նրան՝ ցանկանալով առանց ճանաչելու պարել վերջիններիս հետ, իսկ այդ աղջիկները պահանջում էին, որ Կարենը թողնի նրանց և չանհանգստացնի։ Նշված ժամանակ ակումբում են գտնվել ակումբի տիրոջ ընկեր Գոռ Մինասյանը և Էդգար Ալեքսանյանը, նրանք մոտեցել են Կարենին և նկատողություն արել վերջինիս։ Այդ ժամանակ Կարենի հետ ակումբ գնացած տղաները մոտեցել են Գոռին և Էդգարին, ներողություն խնդրել, բայց Կարենը շարունակել է նույն վարքագիծը։ Մի քանի անգամ Կարենին նկատողություն անելուց հետո, նրա հետ գտնվող տղաներից մեկը խնդրել է բերել իրենց սեղանի հաշիվը և հեռացել է։ Դրանից հետո այդ Կարենը կրկին շարունակել է իրեն վատ պահել՝ մոտենալ տարբեր սեղանների շուրջ նստած մարդկանց, նրանց ինչ-որ բան ասել, այդ մարդիք Կարենի խոսքերից վրդոհվել են, ոտքի կանգնել, քաշքշել Կարենին, ասելով, որ նա հեռանա։ Հերթական սեղանին մոտենալուց և կրկին քաշքշուկ առաջացնելուց հետո Կարենին է մոտեցել Գոռը, հանգստացրել նրան, վերադարձրել նրան սեղանի ծուրջ։ Այդ շամանակ տեսել է, որ կոտրվել է Կարենի սեղանի վրայի ապակյա ծածկը, սակայն չի նկատել, թե ով է այն կոտրել (...)»։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված՝ 2017 թվականի հունվարի 16-ին կատարված «Ժառա» կարաոկե ակումբից վերցված՝ ակումբի տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները պարունակող լազերային սկավառակների զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «զննության ենթարկված սկավառակներում առկա ֆայլերում պատկերված է ակումբի պարահրապարակը, ակումբի մուտքը և ելքը, մուտքի դռնից ներս՝ աջակողմայն հատվածը, ինչպես նաև բարի դիմային հատվածը, որտեղից սպասարկվում են այցելուները։ Տեսագրության ձախակողմյան ստորին անկյունային հատվածում առկա է «KAM 4ե գրառումը, իսկ ձախակողմյան վերին հատվածում առկա է 2016-11-03 23։00։00 գրառումը։ Ակումբում առկա են ընդհանուր թվով 6 այցելուներ, որոնցից համազգետով որևէ անձ չի տարբերվում, որպեսզի առանձնացվի ակումբի աշխատակիցները։ Տեսագրությունում առկա է միայն պատկերը և ձայնային ուղեկցումը բացակայում է, ձայնագրառում առկա չէ։
23։01։22-ին ակումբ մուտք է գործում թվով 3 անձինք, որոնցից առաջինը բաց գույնի երկարաթև բաճկոնով է, հաջորդը սև գույնի բաճկոնով է, իսկ երրորդ անձը նույնպես բաց գույնի կարճաթև բաճկոնով է։ Նրանցից առաջինին է մոտենում իգական սեռի անձնավորություն, ով ուղեկցում է նրանց դեպի աջակողմյան վերջին անկյունային բազմոցները և նրանք նստում են այնտեղ առկա ապակյա սեղանի շուրջ դրված բազմոցներին։ Մինչ նստելը վերջինը ակումբ մտած անձը ձեռքով բարևում է իրենց սեղանի կողքին նստած իգական սեռի մեկ անձի, նրանց միջև կարճ ժամանակով կանգնում են միմյանց դիմաց, կարծես զրուցում, որից հետո այդ անձը նստում է իր հետ եկած մյուս երկու երիտասարդների կողքին։ Մինչ նստելը նրանք հանում են իրենց բաճկոնները և դնում իրենց շուրջ առկա բազմոցին։
Ըստ զննության մասնակից Գ.Մինասյանի բանավոր հայտարարության՝ ակումբ մուտք գործած նշված անձինք այն անձինք էին, որոնցից երկուսի հետ հետագայում ակումբում միջադեպ է տեղի ունեցել, որոնիցից առաջինը մուտք գործած անձը հանդիսանում էր Նարեկը, երկրորդ՝ Կարենն էր, իսկ երրորդը՝ Նարեկի աներձագը, ում անունը չի հիշում։
Նրանք բազմոցներին նստած են և ընթացքում նրանց է մոտենում մեկ այլ անձ, ով ըստ զննության մասնակցի հայտարարության՝ ակումբի աշխատակցուհիներից Սուսաննան է, ով աշխատում է որպես մատուցողահի։
23։06։57-ին ակումբ է մուտք գործում նաև զննության մասնակից Գոռ Մինասյանը, ով կարճ ժամանակ անց հեռանում է դեպի առանձնասենյակներ և հետագայում պարբերաբար շրջում է ակումբում՝ տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտում՝ մուտք ու ելք գործելով ակումբ։
23։12։44-ին նշված երեք անձանց է մոտենում մեկ երիտասարդ, ով բաց գույնի գլխարկով է և ընթացքում պարբերաբար մոտենում է, նստում նրանց հետ և հեռանում է։
Ակումբում պարբերաբար անձինք են պարում, ինչպես միասին այնպես էլ առաձին- առանձին։
Զննվող տեսագրությունները մեծածավալ լինելու պատճառով պարբերաբար զննվում էին արագացված կարգով, քրեական գործով առավել հետաքրքրություն ներկայացնող հատվածները զննելու նպատակով։
23։28։53-ին ակումբ է մուտք գործում սև գույնի բաճկոնով մեկ այլ անձ, ում նախ մոտենում են թվով 2 իգական սեռի անձինք, ինչից հետո նրանց է մոտենում նաև ակումբի այցելուներից Նարեկը, նրանք գրկախառնվում են և նոր մուտք գործած անձը մոտենում և նստում է Նարեկի, վերջինիս աներձագի և Կարենի սեղանի շուրջ։ Ընթացքում ակումբի բոլոր այցելուներն էլ պարբերաբար պարում են, ժամանակ անցկացնում, իսկ 23։52։59-ին նշված սեղանին է մոտենում մեկ իգական սեռի անձ, ով նստում է Նարեկենց սեղանի շուրջ։ Տեսագրության ընթացքում Կարենը, Նարեկը և վերջինիս աներձագը շարունակում են ժամանցը ինչպես միայնակ, այնպես էլ նրանց ընկերակցած իգական և արական սեռի ներկայացուցիչների հետ, սակայն հետաքրքրություն ներկայացնող որևէ հանգամանք նրանց գործողություններում առկա չէ։
00։22։55-ին այցելուներից Կարենը պարում է պարահրապարակում միայնակ, որից հետո մոտենում է իր կողքին, առանձին, իր սեղանի շուրջ պարող իգական սեռի անձի, փորձում է փաթաթվել նրան, ինչին ի պատասխան այդ անձը հետ-հետ է քայլում, թույլ չտալով ամբողջությամբ հպվել իրեն, որից հետո նրան երկու ձեռերով բռնվում են, իսկ դրանից անմիջապես հետո Կարենը առանձնանում և հեռանում է դեպի իրենց սեղանը, իսկ այդ անձը նստում է իր սեղանի շուրջ։ Զննության ընթացքում Նարեկը և նրա աներձագը պարբերաբար պարում են ինչպես առանձին, այնպես էլ իգական սեռի անձանց հետ։
00։44։53-ին Կարենը նորից մոտենում է նախորդ մոտեցած սեղանի շուրջ նստած մեկ այլ իգական սեռի անձի, բռնում է նրա ձեռքից, սակայն այդ անձը նույնպես որևէ կերպ չի պատասխանում նրան։ Կարենի կողմից գործողությունները շարունակելու պայմաններում այդ անձը բարձրանում է նստած տեղից, մոտեցնում իր գլուխը Կարենի գլխին, որից հետո կարծես ինչ-որ բան է ասում նրան, ինչի արդյունքում Կարենը հեռանում է դեպի իր սեղանը։
00։53։49-ին Կարենը, նստած լինելով իր սեղանի շուրջ, բարձրացնում է ձեռքը, որից հետո մոտենում է իր սեղանի հանդիպակաց սեղանի մոտ նստած անձանց, նրանց միջև ինչ-որ խոսակցություն է տեղի ունենամ, սակայն տեսագրությունում հստակ չէ, թե ում է մոտենում Կարենը։ Նրանցից քիչ հեռու իգական սեռի անձի հետ պարում է Նարեկը, ում պարելու ընթացքում մոտենում է զննության սկզբնամասում նրանց մոտեցած բաց գույնի գլխարկով երիտասարդը։ Նրանք միասին հետևում են Կարենի գործողություններին։ 00։54։24-ից 00։54։30-ը նշված գլխարկով անձը մոտենում է Կարենին՝ այն սեղանի շուրջ, որտեղ նա մոտեցել է այդ ընթացքում զրուցում էր, նորից հեռանում և մոտենում է Նարեկին։ Նարեկը ձեռքը պարզում է դեպի Կարենը և նշված գլխարկով անձը նորից մոտենում է Կարենին և քիչ ացն նորից հեռանում։ 00։55։37-ին Կարենը հեռանում է այդ սեղանից և մոտենում այն սեղանին, որտեղ նստած էր ինքը։ Նույն սեղանին են վերադառնում նաև Նարեկը և նրան ընկերակցող իգական սեռի անձը։ 01։00։11-ին պարահրապարակի միջնամասում պարում են զննությամբ նշված գլխարկով երիտասարդը և իգական սեռի անձ։ 01։02։04-ին նրանց է մոտենում Նարեկի աներձագը և նրանք երեքով գրկախառնված պարում են։ 01։02։10-ին Կարենը և նրանց սեղանի շուրջ նրանց ընկերակցած իգական սեռի անձանցից մեկը, Կարենի նախաձեռնությամբ մոտենում են Նարեկի աներձագին և նրա հետ պարող անձանց, ինչից հետո Նարեկի աներձագը թողնում և հեռանում է, սակայն Կարենը փորձում է նրան հետ կանչել և կարծես առաջարկում է պարել իր ուղեկցությամբ եկած իգական սեռի անձի հետ, որից հետո կարծես ինչ-որ միջադեպ է լինում և հետո միայն Նարեկի աներձագը և Կարենի ուղեկցությամբ եկած իգական սեռի անձը սկսում են պարել միասին, իսկ Կարենը հեռանում է դեպի իր սեղանը։ 01։04։22-ին Կարենը իր սեղանի մոտից բարձրանում է, քայլում դեպի պարահրապարակ և սկզբում պարում է միայնակ, որից հետո իր սեղնի կողքին միայնակ նստած իգական սեռի անձին է հրավիրում պարելու և վերջինս բարձրանում է և սկսում պարել Կարենի հետ։ 01։07։22-ին այդ իգական սեռի անձը վերադառնում է դեպի իր սեղանը, Կարենին միայնակ թողնելով պարահրապարակում իսկ Կարենը գնում է նրա հետևից և փորձում է վերադարձնել պարելու, քաշում է նրա ձեռքից, սակայն այդ իգական սեռի անձը ետ ու առաջ անելուց հետո վեր չի կենում իր նստած վայրից, ինչից հետո Կարենը հեռանում է, շարունակում պարել միայնակ մինչ ժամը 01։10։20-ը պարելով մոտենում է դեպի առաձնասենյակներ տանող միջանցքի մուր կանգնած անձի, ով հստակ չի երևում և հետո վերադառնում դեպի իր սեղանը և նորից նստում այնտեղ։ Հետագայում Կարենը նորից դուրս է գալիս պարահրապարակ և սկսում պարել միայնակ, իսկ 01։20։26-ին մոտենում է դեպի բարը և շարունակում պարել՝ ուղղված դեպի բարում նստած իգական սեռի անձինք, որից հետո, ուշադրության չարժանանալով, 01։20։32-ն պարահրապարակում շրջելուց հետո հեռանում է դեպի առանձնասենյակներ, իսկ 01։23։30-ին վերադառնում է պարահրապարակ՝ զննության մասնակից Գոռ Մինասյանի ուղեկցությամբ։ Վերջինիս հայտարարությամբ՝ ինքը ուղեկցում էր Կարենին սանհանգույցի կողմից և ճանապարհին դիտողություն անում այն մասին, որ իրեն ավելի զուսպ պահի և անծանոթներին անտեղի չմոտենա։ Նրանք միասին գնում են դեպի Կարենի սեղանը և նստում են այնտեղ, որից հետո նրանց են մոտենում ևս երկու անձ։ Ըստ զննության մասնակցի հայտարարության՝ սեղանի մոտ նստած լինելու ընթացքում Կարենը ասում է իրեն, որ ինքը Շենգավիթցի է, լավ տղա է և այլ տեղեկություններ էր հայտնում իր մասին, որը իրեն առանձնապես չէր հետաքրքրում։ 01։26։09-ի ուղեկցությամբ, ըստ զննության մասնակցի Գ. Մինասյանի հայտարարության, ինքը Նարեկի հետ հեռանում է դեպի առանձնասենյակներ և ճանապարհին Նարեկը ասում է իրեն, որ ինքը կհսկի Կարենին, ով իրեն այլևս ավելորդություններ թույլ չի տա։
01։39։50-ին Կարենը գալով առանձնասենյակների կողմից, մոտենում է զննությամբ նշված բաց գույնի գլխարկով երիտասարդին, նրանք քիչ մնում են միասին կանգնած և գլխարկով անձը 01։40։03-ին Կարենին մատնացույց է անում նրա նստելու տեղը, իսկ ինքը հեռանում է դեպի ակումբի մուտքի դուռը։ 01։54։01-ին Կարենը նորից մոտենում է պարահրապարակում կանգնած գլխարկով անձին և միասին հեռանում են դեպի առանձնասենյակները տանող միջանցք։ 01։54։42-ին նրանց է մոտենում Նարեկը և Կարենին առանձնացնելով տանում է դեպի իրենց նստելու տեղը, որից հետո Կարենը նստում է իրենց սեղանի շուրջ, իսկ Նարեկը հեռանում է։
01։59։50-ին Կարենը իրենց սեղանի մոտից մոտենում է դեպի պարահրապարակի ձախակողմյան հատվածի վերջնամաս՝ այնտեղ միայնակ պարող իգական սեռի անձին և սկսում հետևել նրա պարին, ձեռքերով շարժումներ է կատարում այդ անձի նկատմամբ, երբ նկատվում է նրա կողմից և շարունակում է այնտեղ միայնակ պարել, փորձելով ընկերակցել այդ միայնակ պարող աղջկան։ Կարենը շարունակում է գործողությունները մինչ այն պահը, երբ այդ իգական սեռի անձին արական սեռի երիտասարդ է մոտենում և նրա հետ հեռանում դեպի առաձնասենյակներ։ Շարունակելով պարել՝ 02։01։08-ին Կարենը բռնում է պարահրապարակում միայնակ պարող մեկ այլ իգական սեռի անձի ձեռքը և քաշում է նրան, սակայն վերջինս դիմադրում է, Կարենը փաթաթվում է նրա վզին ձեռքով և գլուխը մոտեցնում նրա գլխի կողային հատվածին, որից հետո այդ իգական սեռի անձը ձեռքի կտրուկ շարժումով ազատվում է իր ձեռքը Կարենի ձեռքից և յուրաքանչյուրը շարունակում է առանձին պարել։
Միաժամանակ Նարեկի աներձագը 02։00։55-ին մոտենալով ակումբի մուտքի դռանը, քիչ մնում է այնտեղ և 02։01։11-ին հեռանում է ակումբից։ 02։01։24-ին Նարեկը նույնպես դուրս է գալիս ակումբից, իսկ Կարենը շարունակում է պարել ակումբի մուտքի դռանը կից այնտեղ առկա սեղանների մոտ։
02։01։28-ն Կարենը ձեռքը ուղղում է դեպի տեսագրության տեսադաշտից դուրս տարածք, որտեղից դեպի իրեն նույնպես ձեռք է ուղղվում, այդ ձեռքը մեկնած անձը և բռնվում են միմյանցից և կարծես այդպես Կարենը շարունակում է պարել։ 02։01։43-ին Կարենը թողնում է այդ անձի ձեռքը, ով չի երևում տեսագրությունում և շարունակում է միայնակ պարել ուղղված դեպի այդ անձը, ում ձեռքից բռնել էր։
02։01։50-ն Գոռ Մինասյանը դուրս է գալիս ակումբից, իսկ նույն ժամանակ Կարենը մոտենում է այն անձի ուղղությամբ, ում ձեռքից քիչ առաջ բռնած պարում էր, կիսով չափ թեքվում է առաջ և տեսագրությունում երևում է մեկ անձի գլուխ, ում գլխին իր գլուխն է մոտեցնում Կարենը, որից հետո նորից ձեռքով սեղմում են միմյանց ձեռքերը և Կարենը նորից հեռվանում է, միայնակ կայնում պարահրապարակում՝ դեպի նույն սեղանը և որևէ գործողություն չի կատարում, իսկ քիչ անց նորից կտրուկ սկսում է պարել։
02։02։15-ին Կարենը նորից մոտենում է նուն սեղանին, իսկ նույն պահին ակումբ է մտնում Նարեկը և անմիջապես նկատում է Կարենի գործողությունները։ Նա միջամտում է և, Կարենի ուսից բռնելով, հետ է քաշում նրան, ձեռքը թափահարում է նրա դեմքի դիմաց, որից հետո թեքվում է դեպի այն անձը, ում հետ մինչ այդ կարծես ձեռքով բռնվել էր Կարենը, մի որոշ ժամանակ այդպես թեքված է մնում, իսկ Կարենը այդ ամենը անտեսելով շարունակում է պարել նույն սեղանին կիպ։
02։02։54-ին Կարենը փորձում է միջամտել Նարեկի գործողություններին, իսկ Նարեկը, երկու ձեռքերով շարժելով Կարենի դիմաց, կարծես փորձում է հասկանալ, թե ինչ է կատարվել։ Նույն պահին ակումբ է մտնում նաև Գոռ Մինասյանը և, հայացքը ուղղելով դեպի նշված միջադեպը, քայլում է դեպի պարահրապարակ։ Կարենը նույնպես հեռանում է դեպի Նարեկը և փորձում է կարծես քաշել նրա ձեռքից, որի ընթացքում մարմնի կիսով չափով տեսագրության մեջ է հայտնվում նաև այն անձը, ում հետ տեղի էր ունենոմ միջադեպը։ Այդ անձը կարծես բարձրանում է նստած տեղից, իսկ Նարեկը, պարենին հրելով, ազատում է իր ձեռքը։ Վեր բարձրացած երիտասարդը սկսում է հագնել իր բաճկոնը, իսկ նույն ընթացքում մեկ այլ անձ է քիչ առաջ տեսագրությունում հայտնված անձի կողքից նույնպես վեր բարձրանալով իր տեղից հայտնվում է տեսագրության տեսադաշտում։ Այդ չորս անձանց միջև կարծես քաշքշուկ է սկսվում, որին նույն ընթացքում մոտենում է Գոռ Մինասյանը։ Նարեկը և բաճկոնը հագնող երիտասարդը ուղղվում են դեպի ակումբի մուտքի դուռը և այդ ընթացքում նրանց են մոտենում երկու հգական սեռի անձինք։ Նարեկը ձեռքերով բռնում է այդ անձի դեմքից և նրանց միջև կարծես, գլուխները միմյանց մոտեցրած զրույց է ծավալվում, իսկ նույն ընթացքում Կարենը զրուցում է Գոռ Մինասյանի հետ։ Քիչ անց Գոռը հեռանում է, իսկ Կարենը զրուցում է բաճկոնը հագնող անձի հետ եղած մյուս անձի հետ։ Նարեկին է մոտենում նաև ակումբում եղած գլխարկով երիտասարդը, իսկ քիչ անց ևս մեկ խոշոր մարմնակազմությամբ երիտասարդ, ով ըստ զննության մասնակցի հայտարարության իր ընկերներից էդոն է, ում ազգանունը, սակայն չի հիշում, և ժամը 02։03։54 Նարեկը գլխով կտրուկ շարժում է անում դեպի բաճկոնը հագնող երիտասարդը՝ կարծես փորձելով հարվածել նրան, որից հետո այդ անձը քաշում է Նարեկի հագուստներից և ընդհանուր քաշքշուկ է սկսվում, որից միջամտում են Կարենը, Գոռ Մաինասյանը, ոմն Էդոն, գլխարկով երիտասարդը և բաճկոնը հագնող անձի հետ եղած տղան, ով ձեռքը բարձրացնում է, որ հարվածի Նարեկին, սակայն չի հարվածում։ Միջամտության արդյունքում Էդոն, բաճկոնը հագնող անձի հետ առանձնանում են և քայլում դեպի առանձնասենյակները, նրանց հետևից է քայլում Նարեկը, ում կանգնեցնել է փորձում Կարենը, սակայն Նարեկը նրան մի կողմ հրելով, քայլում է նրանց հետևից դեպի առանձնասենյակները։ Նշված բոլոր անձինք միասին քայլում են դեպի առանձնասենյակները՝ ժամը 02։04։18-ին դուրս գալով տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտից։ Ակումբում ընդհանուր խառնաշփոթ է սկսվում և հետաքրքրություն դեպի առանձնասեյակների ուղղությամբ։ 02։05։23-ին մի խումբ իգական սեռի անձինք մեկ երիտասարդ տղայի քաշելով դուրս են բերում դեպի առանձնասենյակներ տանող հատվածից և նստեցնում մուտքի դռանը կից սեղանի մոտ։
02։07։12-ին պարահրապարակի ուղղությամբ վերադառնում են Կարենը և նրա հետ այն երիտասարդը, ով բաճկոնն էր հագում։ Նրանք քայլում են ակումբի այլ այցելուների ուղեկցությամբ դեպի Կարենի սեղանը իրար թև մտած, սեղանին հասնելուց հետո այդ տղան նորից հանում է բաճկոնը և փորձում գնալ դեպի առանձնասենյակներ, սակայն Կարենը բռնում է նրան և քաշում, որից հետո այդ տղան ազատվում է Կարենի ձեռքից և Կարենը վազելով գնում է առանձնասենյակների ուղղությամբ՝ հեռանալով տեսադաշտից, իսկ նրա հետ եղած տղան հանում է բաճկոնը, այն գցում է ակումբի մոււրքի դռան կողքին առկա բազմոցների վրա և նույնպես քայլում դեպի առանձնասենյակները։ ճանապարհին ակումբի այցելուները փորձում են արգելել նրան, սակայն նա դիմադրում է և հեռանում առանձնասենյակների ուղղությամբ։ Այցելուները հավաքվում են դեպի առանձնասենյակներ տանող միջանցքի ուղղությամբ՝ ուղղված դեպի առանձնասենյակներ և ակումբի բնականոն աշխատանքը խաթարվում է։
02։08։26-ին ակումբի այցելու իգական սեռի երկու անձանց ուղեկցությամբ արական սեռի սպիտակ հագուստով մեկ անձի հրելով բերում են դեպի պարահրապարակ, իսկ վերջինս դիմադրում է՝ փորձելով վերադառնալ դեպի առանձնասենյակներ, սակայն նրան ուղեկցելով բերում և նստեցնում են ակումբի մուտքի դռան կողքի բազմոցներին։
02։09։42-ին Կարենը նորից դուրս է գալիս դեպի պարահրապարակ և հետո նորից գնում է առանձնասենյակների ուղղությամբ։ 02։09։59-ին Նարեկը միջանցքից Կարենին հրելով դուրս է գալիս դեպի պարահրապարակ և վերջինիս հրելով գցում է հատակին, մոտենում է նրան և կանգնում գլխավերևում, ինչից հետո նորից հեռանում է դեպի առանձնասենյակներ։ Այդ ընթացքում առանձնասենյակների կողմից դուրս է գալիս նաև զննության մասնակցի Գոռ Մինասյանը, օգնում է Կարենին բարձրանալ հատակից և փորձում է ուղեկցել իր սեղանի մոտ, երբ Կարենը փորձում է ազատվել նրա ձեռքերից և նորից վերադառնալ դեպի առանձնասենյակներ, սակայն Կարենը բռնում է չի թույլ տալիս վերադառնալ դեպի առանձնասենյակներ, բռնում նստեցնում է Կարենի սեղանի շուրջ և, քիչ մնալով նրա մոտ, նորից շրջվում և հեռանում է դեպի առանձնասենյակներ, իսկ Կարենը նրա հեռվանալուց անմիջապես հետո նորից բարձրանում է նստած տեղից և Գոռ Մինասյանի հետևից գնում է դեպի առանձնասենյակներ։
02։11։20-ին Գոռ Մինասյանը, Կարենին հրելով, նորից բերում է դեպի պարահրապարակ, հրում է նրան դեպի իր սեղանը, իսկ Կարենը առաջ է գնում դեպի Գոռ Մինասյանը։ Կարենի սեղանի մոտ Գոռ Մինասյանը և Կարենը կանգնում են միմյանց քիպ, պարբերաբար գլուխներով մոտենալով միմյանց։ Ըստ զննության մասնակից Գոռ Մինասյանի հայտարարության համաձայն՝ ինքը նորից փորձել է ուշքի բերել Կարենին, որ դադարի իր վարքագիծը, որի պատճառով ակումբում վիճաբանություն էր սկսվել, սակայն վերջինս որևէ կերպ չէր հասկանում և այդպես գլուխները միմյանց են մոտեցնում, որ լսեն միմյանց։
02։11։59-ին Կարենը գլխով կտրուկ շարժում է անում դեպի Գոռ Մինասյանի գլուխը, որից հետո Գոռ Մինասյանը ապտակում է Կարենին և վերջինս ընկնում է իրնեց սեղանի շուրջ առկա բազմոցներին։ Դրանից հետո Գ. Մինասյանը բռնում է Կարենի հագուստներից քաշում է նրան ընկած վայրից և գցում է հատակին, ոտքով շարժում է անում դեպի Կարենը, հաճախորդներից մեկ արական սեռի անձ է մոտենում և փորձում միջամտել Կարենի գործողություններին, որից հետո Գ.Մինասյանը ձեռքով ևս մեկ անգամ շարժում է անում դեպի Կարենի գլուխը՝ կարծես ձեռքի ափով հարվածելով Կարենի գլխին, ինչին արձագանքում են նաև ակումբի այլ հաճախորդներին և բռնելով Գ.Մինասյանին, քաշում են նրան բարի ուղղությամբ՝ թույլ չտալով նորից մոտենալ Կարենին։ Այդ նույն ընթացքում վիճաբանությանը առաջինը միջամտած երիտասարդը օգնում է Կարենին վեր բարձրանալ և ուղեկցում է Կարենի սեղանի շուրջ առկա բազմոցներին, իսկ իսկ Գ.Մինասյանը այդ ընթացքում նորից մոտենում է արդեն բազմոցին նստած Կարենին, նորից ձեռքով շարժում է անում Կարենի ուղղությամբ՝ նորից հարվածելով նրան, ինչից հետո արդեն Գ.Մինասյանին վերջնական ուղեկցում են դեպի առանձնասենյակներ։ Այդ նույն ընթացքում կողքի սեղանին նստած արական սեռի ներկայացուցիչներից մեկը կարծես վիճաբանության է բռնվում ակումբում եղած իգական սեռի անձանցից մեկի հետ։ Ըստ զննության մասնակցի հայտարարության՝ այդ իգական սեռի անը ակումբի մատուցողուհի Սուսաննան է, ով միջամտել էր վիճաբանությանը, որի ընթացքում պատահաբար կողքի սեղանին առկա իրերը թափվել էին հատակին։ Այդ անձը պահանջել էր, որ այն անձինք, ովքեր մեղավոր են, որ իր իրերը թավափվել են հատակին մոտենան և դրանք հավաքեն հատակից, այդ պատճառով լեզվակռիվ էր սկսվել Սուսաննայի և ակումբի այդ հաճախորդի միջև։ Մյուս իգական սեռի անձանց հետ նրան հանգստացնում են, հավաքում նրա իրերը և նստեցնում իր տեղում։ Այդ ընթացքում առանձնասենյակների կողմից քայլելով դեպի Կարենն է մոտենում Նարեկը, որից հետո սեղանի շուրջ տեղի է ունենում քաշքշուկ, որի ընթացքում անձանց գործողությունները տեսադաշտի փակ լինելու պատճառով հստակ հնարավոր չեղավ տարանջատել։ Զննությամբ արձանագրված բաց գույնի գլխարկով երիտասարդը տեսագրությանում երևում է, որ բռնում է Նարեկին և հեռվացնում Կարենին, Նարեկը ամեն կերպ փորձում է ազատվել իրեն բռնող անձանցից և գնալ դեպի Կարենը, սակայն նրան թույլ չեն տալիս և վերջինիս հեռացնում են դեպի առանձնասեյակները։ Այդ ընթացքում Կարենի սեղանի շուրջ խառնաշփոթ վիճակ է, սակայն հնարավոր չի լինում հստակ առանձնացնել, թե ինչի հետ է կապված այդ ամենը։ Ըստ զննության մասանկցի հայտարարության՝ այդ ընթացքում Կարենը արդեն կոտրած է լինում իրենց բազմոցի մոտ առկա սեղանի ապակին, սակայն տեսադաշտի փակ լինելու պատճառով այդ գործողությունները հստակ չի լինում տարանջատել։ Այդ ընթացքում Կարենը լինում է բազմոցի վրա և ժամր 02։15։16-ին նորից Կարենի ուղղությամբ ինչ-որ քաշքշուկ է սկսվում, սակայն քաշքշուկին մասնակից անձանց հնարավոր չի տարանջատել, միայն մի պահ նկատվում է, որ առանձնասեյակների մոտից վազելով այնտեղ է գնում նաև Նարեկը։ Այդ ընթացքւմ Էդոն քաշքշող երիտասարդներից մեկին, վզի հատվածում բռնելով, քաշելով, հեռացնում և դուրս է հանում ակումբից, իսկ Նարեկը իր հերթին մոտենում և սկսում է Կարենին քաշելով բարձրացնել բազմոցից և 02։16։10-ին դուրս է հանում ակումբից իր հետևից առանց ակումբ մուտք գործելու ժամանակ Կարենի հագին եղած սև գույնի բաճկոնի՝ ինքն էլ դուրս գալով ակումբից։ Այդ ընթացքում ակումբից հեռանում են նաև մեծ թվով այլ այցելուներ։ Քիչ անց ակումբում լույսերը միացվում են և սկսվում են մաքրման աշխատանքներ, որի ընթացքում երևում է արդեն կոտրված սեղանը։ Ակումբի մաքրման աշխատանքներին մասնակցում են տարբեր անձինք, որի ընթացքում հնարավոր չէ տարանջետել աշխատակիցներին։ Կոտրված սեղանը տարվում է առանձնասենյակների ուղղությամբ և քիչ անց այնտեղից նոր տեղան է բերվում և դրվում կոտրվածի տեղը։ Ըստ զննության մասնակցի հայտարարության դա պահեստային սեղանն է, որը նախատեսված է սեղաններից մեկի կոտրվելու դեպքում փոփոխվելու համար։
02։22։34-ին ակումբ է վերադառնում Նարեկը քայլում առանձնասենյակնրի ուղղությամբ, իսկ 02։22։37-ին ակումբ է վերադառնում Գոռ Մինասյանը, ով մոտենում է ակումբի մուտքի սեղանի ձախ կողքին առկա սեղանների մոտ կանգնած տղաներին և, ըստ վերջինիս հայտարարության դիտողություն է կատարում ակումբում տեղի ունեցած վիճաբանության ընթացքում նրանց ցուցաբերած վարքագծի համար։ 02։23։00-ի սահմաններում ակումբը վերսկսում է բնականոն աշխատանքը։
02։24։32-ի Նարեկը, առանձնասենյակների կողմից գալով, դուրս է գալիս ակումբից, իսկ նրա հետևից ակումբից դուրս են գալիս Էդոն, ակումբում առկա բաց գույնի գլխարկով և ակնոցներով երիտասարդը, իսկ քիչ անց նաև Գ.Մինասյանը։
02։30։59-ին ակումբ է վերադառնում Նարեկը, մոտենում պարահրապարակում պարող աղջիկներից մեկին, որոշ ժամանակ մնում է նրա մոտ, իսկ քիչ անց նորից դուրս է գալիս ակումբից։ 02։33։19-ին Նարեկը նորից վերադառնում է ակումբ, քայլում է դեպի իրենց սեղանը, հագնում է իր բաց գույնի բաճկոնը և 02։33։54-ի սահմաններում, մոտենալով Էդոյին, վերջինիս հետ հեռանում է առանձնասենյակների ուղղությամբ։ Ժամը 03։08։35-ին Նարեկը, առանց Կարենի բաճկոնի, առանձնասենյակից դուրս գալով հեռանում է դեպի պարահարպարակ, իսկ նրա հետևից գնում է նաև Գոռ Մինասյանը։ Ըստ Գ.Մինասյանի հայտարարության իրենք այդ ժամանակ հեռացան, որ Նարեկը գումար վերցնի իր աներձագից և վճարի Գ.Մինասյանին ակումբին պարտք մնացած գումարը, ինչի վերաբերյալ այդ ընթացքում զրուցելով պայմանավորվածություն են ձեռք բերած լինում միմյանց միջև։ Տեսագրությունը շարունակվում է դիտվել արագացված կարգով և ժամը 03։46։21֊ին ակումբ է վերադառնում Գ.Մինասյանը՝ ձեռքում հեռուստացույց։ Ըստ զննության մասնակցի հայտարարության դա այն հեռուստացույց է, որը իրեն է փոխանցել Կարենի հարևան տարեց անձնավորությունը՝ Կարենի տանից՝ ակումբին պարտք մնացած գումարի դիմաց։ Հեռուստացույցը ձեռքին Գ.Մինասյանը քայլում է առանձնասենյակների ուղղությամբ։ 04։05։02-ին միջանցք են մուտք գործում Նարեկը և վերջինիս աներձագը, ովքեր մտնում են դիմային աջակողմյան առանձնասենյակ և նրանց հետևից այնտեղ է գնում նաև Գոռ Մինասյանը, իսկ քիչ անց նաև Էդոն։ 04։53։12-ին Նարեկը և իր աներձագը դուրս են գալիս նշված առանձնասենյակից գալով և հեռանում պարահրապարակի ուղղությամբ՝ առանց վերցնելու Կարենի բաճկոնը»։

/տես` գ.թ. 105-114,
դատական նիստի արձանագրությունը/

Այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված 2017 թվականի հունվարի 17-ին կատարված «ժառա» կարաոկե ակումբից վերցված՝ ակումբի տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները պարունակող լազերային սկավառակների զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «զննության են ենթարկվել այլ տեսախցիկի կողմից կատարված տեսագրությունները, որոնք պատկերում են ակումբի առանձնասենյակների հատվածը՝ միջանցքի տեսքով։ Պատկերի ձախակողմայն ստորին հատվածում առկա է «Kam 1ե գրառումը, իսկ վերջին աջակողմյան հատվածում առկա է 2016-11-04 02։00։00 գրառումը, որը տեսագրության տարեթիվը, ամսաթիվ, օրը, ժամը, րոպեն և վայրկայնն է։ Պատկերում առկա Են թվով 4 մուտքի դռներ դեպի ակումբի առանձնասենյակներ, ինչպես նաև զննության մասնակցի հայտարարությամբ աջակողմյան հատվածում առկա է ևս մեկ առանձնասենյակ, որի մուտքի դուռը չի երևում, տեսախցիկի տեղակայման հատվածի աջակողմյան հատվածում առկա է մուտքը դեպի սանհանգույց, իսկ հետին հատավում անցում է դեպի խոհանոց և բար։ Սանհանգույցի մուտքի դռան դիմաց Նարեկն է, ով զրուցում է իգական սեռի անձի հետ, քիչ անց նրանց մոտով դեպի սանհանգույց է գնում Նարեկի աներձագը։
02։00։21-ին Նարեկը և նրա հետ եղած իգական սեռի անձը հեռանում են տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտից դեպի պարահրապարակ։
02։04։09-ին տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտում են հայտնվում Էդոն և բաճկոնը հագնել փորձող և Նարեկի հետ զրուցող երիտասարդը, ինչից հետո նրանց հետևից սկսում են դեպի առանձնասենյակներ գնալ ակումբի այլ այցելուներ։ Էդոն և նրա հետ եղած երիտասարդը ուղղվում են դեպի առանձասենյակներ տանող հատվածից աջ՝ աջակողմյան երկրոդ առանձնասենյակ։ Այդ ընթացքում սանհանգույցից դուրս է գալիս մեկ իգական սեռի անձ և սանհանգույցի մուտքի դիմաց հետևում է նրանց գործողություններին։ Քիչ անց այնտեղ է գալիս նաև Նարեկը և մոտենում է Էդոյի հետ եկած տղային, ինչից հետո նրանց միջև քաշքշուկ է սկսվում, որը ուղղվում է դեպի նշված սենյակի ձախակողմայն սենյակ։ Քաքշուկից անմիջապես հետո սանհանգույցի մուր եղած իգական սեռի անձը հեռանում է դեպի սանհանգույց, իսկ նեղ միջանցքում հավաքվում են մեծ թվով այցելուներ, այդ թվում նաև Գոռ Մինասյանը, Կարենը և սկսվում է խառը հրմշտոց, որի ընթացքում տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտից դուրս լինելու պատճառով հնարավոր չեղավ արձանագրել յուրաքանչյուր անձի գործողությունները։ 02։04։40-ի սահմաններում քաշքշուկը հանդարտեցվում է և տարբեր անձինք մուտք են գործում մոտակա տարբեր առանձնասենյակներ։ 02։04։42-ի սահմաններում քաշքշուկ է տեղի ունենում նաև Կարենի և միջանցքում մնացած մեկ այլ այցելուի միջև, որը կարճ ժամանակում դադարում է, իսկ այցելուներից մեկը, ով բաց գույնի տաբատով է, քիչ ավելի մուգ կարճաթև շապիկհվ, ձեռքերը վեր պարզած շարժումներ է անում առանձնասենյակների ուղղությամբ, ինչին արձագանքում է Գ.Մինասյանը, մոտենում է նրան և դուրս հանում միջանցքից դեպի պարահրապարակ, իսկ միջանցքում դեպի այդ տղան ուղղված փորձում է մոտենալ Նարեկը, սակայն նրան նույնպես բռնում են և թույլ չեն տալիս մոտենալ այդ սպիտակ տաբատով երիտասարդին։ 02։05։20-ին Կարենը առանձնանում է այն անձից, ում հետ քիչ առաջ քաշքշում էին իրար և գնում դեպի պարահրապարակ, իսկ 02։05։28-ին նորից հետ է վերադառնում, գրկախառնվում է այն անձի հետ, ում հետ քիչ առաջ իրար էին քաշքշում։ Այդ ընթացքում Էդոն բռնում է Նարեկին, իսկ Նարեկը ամեն կերպ փորձում է ազատվել Էդոյի ձեռքերից՝ հրելով նրան։ Քիչ անց միջանցքում նորից հավաքվում են մի քանի այցելուներ, ովքեր հետևում են միջանցքում կատարվող գործողություններին։ 02։06։28-ին Գ.Մրնասյանը, Կարենը և թվով 2 իգական սեռի անձինք Կարենի հետ գրկախառնված երիտսասրդին ուղեկցում են պարահրապարակի ուղղությամբ հանելով տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտից։ Միջանցքում մնում են Էդոն, Նարեկը, Գոռ Մինասյանը և երկու այցելուներ։ 02։07։40-ին Նարեկին է մոտենում Կարենը, իսկ Գ.Մինասյանը հեռանում է դեպի պարահրապարակ ինչից հետո Էդոն, Նարեկը և Կարենը մնում են իրար հետ։ 02։08։37-ն Գ.Մհնասյանը վերադառնում է դեպի առանձնասենյակների մոտի միջացնք, իսկ Կարենը հեռանում է դեպի պարահրապարակ։ Նարեկը փորձում է գնալ դեպի պարահրապարակ, սակայն Էդոն նրան թույլ չի տալի, 02։08։52-ին միջանցք է վերադառնում Կարենը, ով ինչ-որ շարժումներ է անում ուղղված դեպի Գոռ Մինասյանը, որից հետո գնում է Էդոյի և Նարեկի ուղղաթյամբ և, ըստ զննության մասնակից Գ.Մինատանի բանավոր հայտարարության, Կարենը և Նարեկը սկսում են վիճաբանել միմայնց հետ։ Խոսակցության ընթացքում Նարեկը պարբերաբար հրում է Կարենին, ով փորձում է զրուցել Էդոյի հետ, իսկ Նարեկը չի հասկանում, թե ինչ պետք է Կարենը և Էդոն զրուցեն։ Այդ ամենից հետո Նարեկը Կարենին հրելով տանում է դեպի պարահրապարակ և բոլորով դուրս են գաիս միջանցքից։ 02։10։14-ին Էդոն Նարեկին ուղեկցում է դեպի միջանցք, իսկ նրանց հետևից դեպի միջանցք է գալիս սպիտակ բաճկոնով և բաց գույնի գլխարկով մի երիտասարդ։ Նարեկը նորից փորձում է գնալ դեպի պարահրապարակ, գլխարկով տղան թույլ չի տալիս նրան, սակայն նրա հրվելով, քաքշվելով դուրս է գափս այդ տղայի ձեռքերից և հեռանում դեպի պարահրապարակ, իսկ նրանց հետևից այնտեղ է գնում նաև Էդոն։
02։10։39-ին նորից վերադառնում են միջանցք Նարեկը, Էդոն և սպիտակ գլխարկով երիտասարդը, միասին կանգնում են առանձնասենյակների դռների մոտ, իսկ 02։10։53-ին միջանցք է գալիս նաև Գոռ Մինասյանը, 02։10։55-ին Կարենը, և Կարենի գալուց անմիջապես հետո Նարեկը բռնում է կրծքավանդակի հատվածում Կարենի հագուստներից և նրան թափ տալով տանում դեպի պարահրապարակ, նրանց հետևից գնում են նաև Գոռը և Էդոն։ 02։11։22-ին սպիտակ գլխարկով անձը Նարեկին նորից բերում է դեպի առանձնասենյակներ և նրան ուղեկցում են դեպի դիմային աջակողմյան առանձնասենյակ, ուր մտնում են Նարեկը, Էդոն և բաց գույնի գլխարկով երիտասարդը։ Միաժամանակ միջանցքում մաքրման աշխատանքներ է սկսում իրականացնել տարեց մի կին՝ ձեռքում մաքրման պարագաներ։
02։12։41-ին ակումբի այցելուներից իգական սեռի մի անձ ուղեկցում է Գոռ Մինասյանին դեպի միջանցք, որից հետո բացվում է այն առանձնասենյակի դուռը, որտեղ Նարեկը, Էդոն և մյուս երիտասարդն էին։ Էդոն դուրս է գալիս և Գ.Մինասյանի հետ գնում են դեպի պարահարապարակ, իսկ 02։13։09-ին Նարեկը, ազատվելով իրեն պահող երիտասարդի ձեռքերից, նորից վազում է դեպի պարահրապարակ, նրա հետևից նաև նրան պահող տղան և միջանցքը դատարկվում է։ 02։14։30-ին Նարեկին պահող սպիտակ գլխարկով երիտասարդը նորից նրան վերադարձնում է միջանցք։ Նարեկը փորձում է վերադառնալ պարահրապարակ, սակայն այդ տղան նրան թույլ չի տալիս և միասին մտնում են նույն առանձնաեենյակ, որտեղից դուրս էին եկել։ 02։15։02-ին Նարեկը և մյուս երիտասարդը նորից դուրս են գալիս առանձնասենյակից և գնում դեպի պարահրապարակ։
02։17։22-ին կիսաճաղատ մի երիտասարդ կոտրված սեղան է բերում դեպի միջանցք և մտցնում է այդ սեղանը ձախակողմյան երկրորդ առանձնասենյակ։
02։21։34-ին այդ նույն սենյակից մի այլ, չկոտրված, սեղան են վերցնում ակումբում եղած երկու անձինք, ովքեր այդ սեղանը տանում են դեպի պարահրապարակ։
02։22։50-ին Նարեկը և Էդոն նորից վերադառնում են դեպի միջանցք և մտնում դիմային աջակողմյան առանձնասենյակ։
02։24։00-ին Նարեկը դուրս է գալիս այդ առանձնասենյակից, մոտենում է միջանցքում կանգնած այցելուներից մեկին և կիսով դուրս գալիս տեսանակարահանող տեսախցիկի տեսադաշտից, որից հետո նրանց գործողությունները չեն երևում։ Այդ ընթացքում միջանցք է գալիս նաև Գ.Մինսայանը։ Որոշ ժամանակ անց միջանցքում առկա բոլոր անձինք հեռանում են դեպի պարահրապարակ։
02։34։10-ին Նարեկը և էդոն վերադառնում են այն նույն առանձնասենյակ մտնում ներս և փակում դուռը որից հետո մինչև 02։54։17ը ինչպես Նարեկը, Էդոն, Գոռը, այնպես էլ ակումբում եղած այլ անձինք պարբերաբար մուտք և ելք են գործում նշված առանձնասենյակ։ ժամը 02։54։50-ին Նարեկը, ձեռքին սև բաճկոն, որը ըստ զննության մասնակցի հայտարարության Նարեկի հետ եկած Կարենի բաճկոնն է, նորից մտնում է այդ առանձնասենյակ, բաճկոնը դնում է այնտեղ և նրա հետևից այնտեղ են գնում նաև ակումբում եղած այլ անձինք։
03։03։53-ին Նարեկը դուրս է գալիս առանձնասենյակից և քիչ անց մտնում է սանհանգույց, որտեղից դուրս է գալիս 03։06։48-ին և գնում է դեպի նույն առանձնասենյակ։ 03։08։29-ին Նարեկը դուրս է գալիս առանձնասենյակից և հեռանում դեպի պարահրապարակ, որից հետո նրա հետևից է գնում նաև Գ. Մինասյանը և ըստ վերջինիս հայտարարության նրանք միասին գնում են Նարեկի աներձագի մոտից գումար վերցնելու»։

/տես` գ.թ. 115-118,
դատական նիստի արձանագրությունը/

Այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված՝ 04.11.2016 թվականին «Ժարա» կարաոկե ակումբում կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությունն այն մասին, որ «դեպքի վայր է հանդիսանում Երևան քաղաքի Կորյունի 19ա հասցեում գործող «Ժարա» ակումբը և զննության մասնակից Գոռ Մինասյանը մատնացույց է արել ակումբում գտնվող՝ 2016 թվականի նոյեմբերի 4-ին ակումբի հաճախորդ Կարեն Ղևոնդյանի կողմից կոտրված ծածկով սեղանը»։
/տես` գ.թ. 26-27,
դատական նիստի արձանագրությունը/


Այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված՝ լազերային սկավառակները, որոնցում առկա է 2016թ.-ի նոյեմբերի 3-ին ժամը 23։00-ից մինչև 2016թ.-ի նոյեմբերի 4-ին ժամը 05։00-ն ընկած ժամանակահատվածի Երևան քաղաքի Կորյունի 19 ա հասցեում գործող «Ժառա» կարաոկե ակումբում կատարված դեպքի վայրի զննությամբ վերցված, ակումբի տեսանկարահանող սարքերի կողմից կատարված տեսագրություններով։

/տես` գ.թ. 210,
դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 218-ԱՊ-17 եզրակացությունն այն մասին, որ «փորձաքննությանը ներկայացված սեղանի մինչվնասվածքային միջին շուկայական արժեքը 2016 թվականի նոյեմբերի 04-ի դրությամբ գնահատվում է 25.000 ՀՀ դրամ, իսկ այն վնասելու հետևանքով պատճառված նյութական վնասի չափը գնահատվում է 16.000 ՀՀ դրամ»։
/տես` գ.թ. 202-203,
դատական նիստի արձանագրությունը/


Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև Կարեն Ղևոնդյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը, անձի սթափության վիճակի մասին զննության արձանագրությունը։
/տես` գ.թ. 102
դատական նիստի արձանագրությունը/

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Այսպիսով, քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և ուսումնասիրված, սույն դատավճռի նկարագրական մասում բերված ապացույցների ընդհանուր զանգվածում ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորող ապացույցները դատարանին բերում են այնպիսի հիմնավոր եզրահանգման, որ ամբաստանյալը կատարել Է իրեն մեղսագրված հանցանքը։
Այսպես՝

Խուլիգանությունը բնորոշվում է դիտավորությամբ հասարակական կարգի կոպիտ խախտումով, որն արտահայտվում է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով։ Հասարակական կարգը դա մարդկանց ամենօրյա կենսագործունեության` աշխատանքի, կենցաղի, հանգստի ընթացքում նորմալ փոխհարաբերություններն ապահովող հասարակական հարաբերությունների ամբողջությունն է։ Հասարակական կարգը, որպես քրեաիրավական պաշտպանության օբյեկտ, դա հասարակական անդորրը, հասարակական բարոյականությունը, այդ թվում քաղաքացիների կողմից հասարակական վայրերում օրինապահ և կայուն վարքագծի պահպանումը, տրանսպորտի անխափան աշխատանքը, հիմնարկությունների, ձեռնարկությունների, անձանց ֆիզիկական և բարոյական անձեռնմխելիությունն ապահովող հասարակական հարաբերությունների ամբողջությունն է։
Այս և նմանատիպ հասարակական հարաբերությունների դեմ ուղղված հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք արտահայտող և հասարակական կարգը կոպտորեն խախտող գործողությունների կատարումը հանդիսանում է խուլիգանության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը։ Միևնույն ժամանակ, դատարանը, փաստում է, որ հասարակական կարգի կոպիտ խախտումը և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորումն ընդամենը խուլիգանության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի դրսևորումն է` հանցավոր նպատակին հասնելու եղանակ։
Այսպիսով, խուլիգանության հիմնական անմիջական օբյեկտը հասարակական կարգն է։
Լրացուցիչ օբյեկտ են հանդիսանում անձի անձեռնմխելիությունը, պատիվն ու արժանապատվությունը, առողջությունը, քաղաքացիների ու գույքային շահերի պաշտպանությունը։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Շահեն Հախվերդյանի վերաբերյալ նախադեպային որոշմամբ վերլուծելով խուլիգանության հանցակազմի հատկանիշները, այդ մասին տալով պարզաբանումներ, միասնական դատական պրակտիկա ապահովելու նպատակով, նշված՝ թիվ ԱՎԴ0014/01/11 որոշմամբ, իրավական դիրքորոշում է ձևավորել ան մասին, որ`
« (…) 14. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խուլիգանությունը դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելն է, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով (…)։
2. Նույն արարքը, որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով (…)։
3. Սույն հոդվածի երկրորդ մասով նախատեսված արարքը, որը`
1) կատարվել է մի խումբ անձանց կամ կազմակերպված խմբի կողմից,
2) զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին կամ հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող կամ հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալով,
(…)
4) զուգորդվել է անձի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելով,
5) զուգորդվել է բացառիկ ցինիզմով`
(…)։
4. Սույն հոդվածի երկրորդ կամ երրորդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ (…)»։
Մեջբերված հոդվածի վերլուծությունից երևում է, որ խուլիգանությունը հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործություն է, որի հիմնական, անմիջական օբյեկտն այն հասարակական հարաբերություններն են, որոնք կազմում են հասարակական կարգի բովանդակությունը, իսկ պարտադիր լրացուցիչ օբյեկտն անձի անձեռնմխելիության, պատվի և արժանապատվության, առողջության, քաղաքացիների և կազմակերպությունների գույքային շահերի պաշտպանությանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են։
15. Խուլիգանության հիմնական հանցակազմն ունի մեկ, իսկ որակյալ հանցակազմը՝ երկու օբյեկտ։ Մասնավորապես, հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով, ենթակա է որակման որպես հասարակ խուլիգնություն, մինչդեռ նույն արարքը, որը զուգորդվում է անձի առողջությանը, գույքային իրավունքներին և այլին վնաս պատճառելով, ենթակա է որակման խուլիգանության որակյալ հանցակազմով։
Խուլիգանության հիմնական հանցակազմի վերոշարադրյալ վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ նշված հանցակազմի օբյեկտի մեկնաբանման համար էական նշանակություն ունի «հասարակական կարգ» հասկացության պարզաբանումը։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ հասարակական կարգն ընկալվում է երկու իմաստով՝ լայն և նեղ։
Լայն իմաստով հասարակական կարգը հասարակության մեջ առկա սոցիալական կապերի և հարաբերությունների համակցությունն է, որը ձևավորվում է սոցիալական, իրավական և բարոյական նորմերի գործողության արդյունքում, և յուրաքանչյուր հանցագործություն, զանցանք կամ այլ իրավախախտում այս կամ այն չափով հանգեցնում է դրա խախտման։
Խուլիգանության հիմնական հանցակազմի անմիջական օբյեկտն այն հասարակական հարաբերություններն են, որոնք կազմում են նեղ իմաստով հասարակական կարգի բովանդակությունը։
Նեղ իմաստով հասարակական կարգն ընկալվում է որպես հասարակական նշանակության վայրերում, այն է՝
1) տրանսպորտային միջոցների կայանատեղիներում,
2) օդանավակայաններում,
3) շուկաներում,
4) պուրակներում,
5) այգիներում,
6) կինոթատրոններում,
7) ցուցասրահներում,
8) մարզադաշտերում,
9) փողոցներում,
10) հիմնարկ-ձեռնարկություններում,
11) ուսումնական հաստատություններում,
12) հասարակական տրանսպորտում,
13) հասարակական սննդի սպասարկման վայրերում,
14) հասարակական նշանակության այլ վայրերում
այնպիսի իրադրության առկայություն, որի պայմաններում ապահովված է քաղաքացիների արժանավայել վարքագիծը, կազմակերպությունների, հիմնարկների և հասարակական նշանակության այլ օբյեկտների բնականոն աշխատանքը, ինչպես նաև այդ վայրերում գտնվող անձի (անձանց) ֆիզիկական և հոգեկան անձեռնմխելիությունը։
16. Խուլիգանության հիմնական հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է հասարակական նշանակության վայրերում, ինչպես նաև հասարակական նշանակություն չունեցող այլ վայրերում, որտեղ առկա է հանրություն, սահմանված կարգի կոպիտ խախտման մեջ, որն արտահայտվում է այդ վայրերում հասարակության անդամների նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով։ Խուլիգանության որակյալ հանցակազմի պարագայում վերոնշյալ արարքները զուգորդում են բռնությամբ, գույքը վնասելով կամ ոչնչացնելով և այլն։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ արարքը խուլիգանության հանցակազմով որակելու համար անհրաժեշտ է նախևառաջ հիմնավորել խուլիգանության հիմնական հանցակազմի առկայությունը։
17. Խուլիգանության հիմնական և որակյալ հանցակազմերի օբյեկտների և օբյեկտիվ կողմը կազմող արարքների՝ սույն որոշման 15-16-րդ կետերում շարադրված վերլուծությունից Վճռաբեկ դատարանը եզրահանգում է, որ հասարակական կարգի ոչ կոպիտ խախտումը, որը թեև արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով, ենթակա չէ որակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածով։ Նույն կերպ, վկայակոչված հոդվածով ենթակա չէ որակման հասարակական կարգի այն կոպիտ խախտումը, որը չի դրսևորվել հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով։
Ուստի Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ արարքը ենթակա է որակման որպես խուլիգանություն միայն այն դեպքում, երբ գործով ձեռք բերված ապացույցներով կհիմնավորվի հասարակական կարգի խախտման կոպիտ լինելը և միաժամանակ, հասարակության նկատմամբ այդ խախտմամբ արտահայտված անհարգալից վերաբերմունքի բացահայտ լինելը։
18.Կոպիտ խախտումը՝ որպես խուլիգանության հանցակազմի հատկանիշ, բնութագրական է հասարակական կարգի կազմալուծման կամ խախտման գործընթացի արդյունքներին (հետևանքին)։ Այն արտահայտվում է նրանում, որ անձի կատարած գործողությունների հետևանքով հասարակության անդամների մեջ առաջանում է զայրույթ, վրդովմունք, կամ նրանց անհարմարություն կամ լուրջ անհանգստություն է պատճառվում, կամ առաջանում է վախի զգացում իրենց կյանքի, առողջության, գույքի պահպանության կապակցությամբ։ Բացի այդ, կոպիտ խախտումն արտահայտվում է նաև աշխատանքային և այլ գործունեության կամ հասարակական նշանակության արարողության կազմալուծմամբ։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ խախտումը որպես կոպիտ գնահատելիս անհրաժեշտ է ելնել հասարակական կարգի վրա այդ խախտման ունեցած ազդեցությունից։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով կարող է խախտվել ցանկացած արարքի կատարման պարագայում, մինչդեռ խուլիգանության առկայության մասին է վկայում այնպիսի արարքի կատարումը, որը միտված է հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելուն և որպես այդպիսին, հանդիսացել է խուլիգանություն կատարող անձի դիտավորության մեջ ընդգրկված նպատակի իրականացման միջոց։
19. Հիմք ընդունելով սույն որոշման նախորդ կետում շարադրված վերլուծությունը՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ յուրաքանչյուր դեպքում արարքը խուլիգանություն որակելու համար, ի թիվս սույն որոշման մեջ նշված այլ հանգամանքների, անհրաժեշտ է քննության առնել նաև այն, թե արդյոք այդ արարքի հետևանքով հասարակության անդամներին լուրջ անհանգստություն է պատճառվել։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ հասարակության անդամներին լուրջ անհանգստություն պատճառելու հանգամանքի առկայությունը յուրաքանչյուր դեպքում անհրաժեշտ է գնահատել՝ ելնելով նեղ իմաստով հասարակական կարգի նկատմամբ դրա ուղղվածությունից։ Այլ խոսքով՝ հասարակության անդամներին լուրջ անհանգստություն պատճառելու հանգամանքն առկա է, եթե հանցավորի արարքի հետևանքով խախտվում է հասարակական նշանակության վայրերում գտնվող անձի (անձանց) ֆիզիկական և հոգեկան անձեռնմխելիությունը, կամ էականորեն խաթարվում է կազմակերպությունների, հիմնարկների և հասարակական նշանակության այլ օբյեկտների բնականոն աշխատանքը։
20. Խուլիգանության օբյեկտիվ կողմը կազմող արարքի՝ հասարակական կարգի կոպիտ խախտման հարցը քննարկելիս Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասի վերլուծությունից երևում է նաև, որ կոպիտ խախտումը կատարվում է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու նպատակով։
Այլ խոսքով՝ խուլիգանության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է հետևյալ երկու հատկանիշների միաժամանակյա առկայությամբ՝ հասարակական կարգի կոպիտ խախտում և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորում։ Նշված հատկանիշներից որևէ մեկի բացակայության պարագայում արարքը խուլիգանություն որակվել չի կարող։
Վերոգրյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ խուլիգանության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի մեկնաբանման համար էական նշանակություն ունի նաև «բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք» հասկացության պարզաբանումը։
Այսպես` անձի գործողություններում հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորումն արտահայտվում է մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարակական վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց և կոլեկտիվին հակադրվելու ձևով։ Հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորող անձը դիտավորյալ կերպով խախտում է հասարակության նկատմամբ հարգանքի դրսևորման տարրերը (պարկեշտություն, պատշաճ վարքագիծ, բարեկրթություն և այլն)։ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորման եղանակները տարբեր են՝ արարք, խոսք, ժեստ, մարմնաշարժում և այլն։
21. Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ անհարգալից վերաբերմունքը բացահայտ է ոչ թե այն պատճառով, որ կատարվում է հասարակական վայրերում կամ հասարակության անդամների ներկայությամբ, այլ այն պատճառով, որ կատարվում է հենց հասարակության նկատմամբ հանցավորի անհարգալից վերաբերմունքը ցուցադրելու նպատակով։ Այլ խոսքով՝ կոնկրետ դեպքում խուլգանության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը կազմող արարքների՝ հասարակական կարգի կոպիտ խախտման և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորման առկայությունը կամ բացակայությունը գնահատելիս անհրաժեշտ է պարզել խուլիգնության հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի առկայությունը, այն է՝ հասարակական կարգը կոպիտ խախտելու և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու հանցավորի դիտավորությունը, նպատակը։
Վերոգրյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ արարքը, ժեստը, բառը, մարմնաշարժումը և այլն չի կարող գնահատվել որպես հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորում, եթե ուղղված է կոնկրետ անձին և չի հետապնդում հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու նպատակ, թեկուզ հանցավորը հասկանում է, իսկ որոշ դեպքերում պարտավոր է հասկանալ, որ կոնկրետ անձին ուղղված իր արարքը տեսանելի և ընկալելի է հասարակության համար։ Հակառակ դրան` անձի արարքը կարող է գնահատվել որպես հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորում, եթե կոնկրետ անձը, ում դեմ ուղղված է հանցավորի արարքը, ընտրվել է պատահաբար, և այդ անձի դեմ ուղղված արարքի միջոցով հանցավորը ցանկանում է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել հասարակության նկատմամբ։
22. Խուլիգանության հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի վերաբերյալ իրավական դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանը ձևավորել է Ա.Խաչատրյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ արձանագրել է, որ «Խուլիգանությունը կարող է կատարվել միայն ուղղակի դիտավորությամբ»։ Դա նշանակում է, որ մեղավոր անձը ոչ միայն գիտակցում է, որ իր գործողություններով խախտում է հասարակական կարգն ու բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորում հանրության հանդեպ, այլև ցանկանում է կատարել այդ գործողությունները։
Խուլիգանական արարքը կարող է կատարվել միայն խուլիգանական մղումներից ելնելով։ Իսկ արարքը համարվում է խուլիգանական մղումներով կատարված, եթե այն կատարվում է հասարակության և բարոյականության նորմերի նկատմամբ անթաքույց արհամարհանքի հողի վրա, երբ մեղավոր անձի վարքը հանդիսանում է բացահայտ մարտահրավեր` ուղղված հասարակական կարգի դեմ և թելադրված է լինում շրջապատին հակադրվելու, վերջինիս հանդեպ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելու ցանկությամբ։ Հետևաբար, եթե մեղավոր անձի գործողությունները կատարվել են ոչ խուլիգանական մղումներով և չեն զուգորդվել հասարակական կարգի կոպիտ խախտմամբ, դրանք չեն կարող որակվել որպես խուլիգանություն։
Մեղադրյալի կողմից տուժողին վիրավորանքներ, մարմնական վնասվածքներ հասցվելու կամ նման այլ բռնարարքների կատարման դեպքում խուլիգանական մղումները և խուլիգանության հանցակազմը կարող է բացակայել, եթե նշված գործողությունները կատարվել են կենցաղային հողի վրա առաջացած վիճաբանության, քիչ թե շատ երկարատև ժամանակահատվածի ընթացքում ձևավորված հակակրանքի արդյունքում։
Խուլիգանական մղումների առկայությունը գնահատելու համար էական նշանակություն կարող է ունենալ նաև տուժողի վարքագիծը։ (…)» (տե՛ս Արման Մհերի Խաչատրյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2006 թվականի հոկտեմբերի 24-ի թիվ ՎԲ-223/06 որոշումը)։
23. Վերահաստատելով Ա.Խաչատրյանի գործով որոշման մեջ ձևավորված իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ խուլիգանություն կատարող անձը ոչ միայն գիտակցում է, որ իր գործողություններով խախտում է հասարակական կարգն ու բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք է դրսևորում հասարակության նկատմամբ, այլև ցանկանում է դա։ Այլ խոսքով` խուլիգանության օբյեկտիվ կողմը կազմող արարքները կատարող անձը ցանկանում է կոպիտ կերպով խախտել հասարակական կարգը և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել, այլ ոչ թե գիտակցաբար թույլ է տալիս վերոնշյալ հետևանքների՝ հասարակական կարգի խախտման և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորման հնարավորությունը։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ոչ բոլոր դեպքերում է, որ այլ հանցակազմի հատկանիշներ պարունակող արարք կատարելը, որն իրենում բովանդակում է նաև հասարակական կարգի կոպիտ խախտման և հասարակության նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորման տարրեր (օրինակ՝ կենցաղային հողի վրա, անձնական դրդապատճառներով հասարակական վայրերում առաջացած ծեծկռտուքն ու վիճաբանությունը, որոնք արտաքնապես ընկալվում են որպես հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք) կարող է որակվել խուլիգանություն։
24. Սույն որոշման նախորդ կետում և համապատասխանաբար նաև Ա.Խաչատրյանի գործով որոշման մեջ շարադրված դիրքորոշումների հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ արարքը խուլիգանություն որակելու համար էական նշանակություն ունի դրա բնույթն ու կատարման շարժառիթը։
Զարգացնելով Ա.Խաչատրյանի գործով որոշման մեջ ձևավորված իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ խուլիգանությունը կարող է կատարվել խուլիգանական դրդումներով, որը դրսևորվում է հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու ձգտմամբ։ Խուլիգանական դրդումների հիմքում ընկած են նաև անձի անզուսպ եսամոլությունը, սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու միջոցով ներքին բավականություն ստանալու, զվարճանալու ձգտումը։
Խուլիգանություն կատարող անձն ինքնահաստատվում է, ձգտում հակահասարակական վարքագծով ապացուցել իր անկախությունը հասարակության մեջ ընդունված վարքագծի կանոններից, իր անձը հակադրելով հասարակությանը՝ ցույց տալ իր գրակայությունը և այլն։
25. Ինչպես նշվել է սույն որոշման 21-րդ և 23-րդ կետերում, անձը կարող է սույն որոշման 24-րդ կետում նշված նպատակներին հասնել տարբեր արարքներով, որոնք կարող են նույնիսկ համընկնել ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված որոշակի հանցակազմերի օբյեկտիվ կողմը կազմող արարքների հետ, սակայն արարքը խուլիգանություն կամ այլ հանցագործություն որակելու հարցի լուծումը յուրաքանչյուր կոնկրետ դեպքում կախված է արարքի շարժառիթից, ինչպես նաև հանցավորի հետապնդած նպատակից։
26. Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ խուլիգանական դրդումներն անհրաժեշտ է սահմանազատել արարքը կատարելու պահին անձի մոտ առկա հուզական վիճակից, որն անձի մոտ առաջացնում է լարվածություն, էմոցիոնալ բռնկվածություն և այլն։ Մասնավորապես, եթե արարքն սկսվել է կենցաղային հողի վրա առաջացած վեճի կամ տուժողի հակաօրինական կամ հակաբարոյական վարքագծի հետևանքով, ապա անհրաժեշտ է պարզել՝ արդյոք անձի արարքը (հայհոյանքներ տալը կամ այլ վարքագիծը) ստեղծված իրավիճակին համարժեք հուզական դրսևորում է, թե ուղղված է դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելուն, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով։
Վերոգրյանի հիմա վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ այն դեպքում, երբ հանցավորի վարքագիծն ուղղված է կոնկրետ անձի, պայմանավորված է նրա հակաօրինական կամ հակաբարոյական վարքագծով և հանդիսանում է հանցավորի հուզական վիճակի արտահայտություն, խուլիգանության հանցակազմը բացակայում է։
27. Հիմք ընդունելով սույն որոշման 14-26-րդ կետերում ձևավորված իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ արարքը խուլիգանություն կարող է որակվել այն դեպքում, երբ անձի մոտ առկա են խուլիգանական դրդումներ։ Վերոգրյալի հետ մեկտեղ, Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ արարքը խուլիգանություն կարող է որակվել նաև այն դեպքերում, երբ անձի մոտ առկա են հանցանքի կատարման այլ դրդումներ, սակայն հանցանքի կատարման ընթացքում ձևավորվում են խուլիգանական դրդումներ, այլ խոսքով՝ արարքը կվերաճի խուլիգանության՝ հասարակական կարգի կոպիտ խախտման, որը դրսևորվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով։
28. Ինչպես նշվել է սույն որոշման 22-րդ և համապատասխանաբար նաև Ա.Խաչատրյանի գործով որոշման մեջ, խուլիգանության վերաբերյալ գործերով անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև տուժողի վարքագիծը։ Զարգացնելով վերոնշյալ դիրքորոշումը՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ այն դեպքում, երբ խուլիգանական գործողությունները կատարվել են կենցաղային հողի վրա առաջացած վեճի արդյունքում, ապա նախ անհրաժեշտ է պարզել, թե ով է հանդիսացել վեճը նախաձեռնողը։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ արարքը չի կարող որակվել որպես խուլիգանություն, եթե վիճաբանությունն առաջանում է տուժողի ոչ իրավաչափ վարքագծի հետևանքով և, հետևաբար, հանցանք կատարած անձի մոտ բացակայում են խուլիգանական դրդումները։ Նման պարագայում արարքը կարող է խուլիգանություն որակվել միայն այն դեպքում, երբ խուլիգանական դրդումներն առաջանան հետագայում և արարքը վերաճի խուլիգանության (տե՛ս սույն որոշման 27-րդ կետը)։
(...) 30. Վերոգրյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ խուլիգանության վերաբերյալ գործեր քննելիս և լուծելիս ստորադաս դատարանները պետք է հիմք ընդունեն սույն որոշման 14-29-րդ կետերում շարադրված իրավական դիրքորոշումները և յուրաքանչյուր դեպքում, ելնելով գործի փաստական հանգամանքներից, քննության առարկա դարձնեն այն հարցը, թե արդյոք անձի արարքում առկա են խուլիգանության հատկանիշներ
(...) »»։
Գործի քննությամբ դատարանը հաստատված համարեց, որ ամբաստանյալն իր ոչ իրավաչափ գործողություններն իրականացրել է հասարակական վայրում և դրա ընթացքում դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության՝ այդ թվում ակումբում գտնվող հաճախորդների ու աշխատակիցների նկատմամբ, չնչին առիթով, ավելին, կարելի է արձանագրել՝ առանց որևէ առիթի, տվել հայհոյանքներ՝ ակումբում գտնվող ներկաների և մեջ առաջացնելով վախի, տագնապի և լարվածության զգացում, որի հետևանքով էլ վերջիններս դուրս են եկել ակումբից ու հեռացել։
Այլ խոսքով, սույն դատավճռում մեջբերված և վերլուծված փաստական հանգամանքների գնահատմամբ դատարանը հաստատված է համարում այն, որ Կ.Ղևոնդյանի կողմից դրսևորած գործողությունները պարունակում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշներ։
Այսպիսով, քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանը՝ 2016 թվականի նոյեմբերի 04-ին ժամը 00։22-ից 02։16-ն ընկած ժամանակահատվածում, գտնվելով Երևան քաղաքի Կորյունի 19ա շենքի 6/1 հասցեում գործող՝ «Ռաֆաելյան եղբայրներ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող «Ժառա» կարաոկե ակումբում, ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ, դիտավորյալ կերպով անտեսելով հասարակական վայրերում վարքագծի ընդունված նորմերը ու բացահայտ արհամարհանք ցուցաբերելով մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ու ակնհայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության հանդեպ, քաշելով ակումբում պարող աղջիկների ձեռքերից, անտեսելով նրանց կամքը, փորձել է պարել վերջիններիս հետ, որից հետո մոտենալով տարբեր սեղանների շուրջ նստած հաճախորդներին վիճաբանել է նաև նրանց հետ, ապա շարունակելով խուլիգանական գործողությունները, դրսևորելով անզուսպ եսամոլություն, սեփական անձի «առավելությունները» ընդգծելու նպատակով ներքին բավականություն ստանալու մղումներով, սեղանի վրա դրված օղու շշով հարվածել է սեղանի ապակյա ծածկին և կոտրել այն, խաթարելով ակումբի բնականոն աշխատանքը։

Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանը կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ուստի, վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված չի եղել։

/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտում՝ մեղքն ամբողջությամբ ընդունելը, նախաքննության և դատաքննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքները տալը, ինչպես նաև կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը։
Որպես ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետի համաձայն դիտում է հանցանքը՝ 1.03 մլ աստիճանի ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։
/տես` գ-թ 12, դատական նիստի արձանագրությունը
և քրեական գործի նյութերը/

Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ՝ տուգանքի ձևով, որը նա պետք է կրի։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի ընտրության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։
Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Խուլիգանությունը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով՝ պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի առավելագույնը հիսնապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մինչև մեկ ամիս ժամկետով։
2. Նույն արարքը, որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից երեքհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով` մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»։
Դատարանն անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների, ինչպես նաև՝ պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող մեկ հանգամանքի հետ, գտնում է, որ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատիժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Դատարանն անդրադառնալով գործով մեղադրող Վ.Պողոսյանի այն դիրքորոշմանը, որ ամբաստանյալի նկատմամբ անհրաժեշտ է պատիժ նշանակել ազատազրկման ձևով, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ վերջինս նկատմամբ առկա են դատավարական որոշումներ, համաձայն որոնց՝ ամբաստանյալի նկատմամբ տուժողների բողոքների բացակայության կամ նրանց հետ հաշտվելու հիմքով տարբեր գործերով կայացվել են քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշումներ, որպիսի պայմաններում էականորեն բարձրանում է ամբաստանյալի անձի վտանգավորության աստիճանը և նա այդ կերպ բնութագրվում է բացասականորեն, դատարանն ընդգծում է, որ այդ հանգամանքը չի կարող անհերքելիորեն հիմք հանդիսանալ ամբաստանյալի նկատմամբ առավել խիստ պատիժ նշանակելու համար՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ՝
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2014 թվականի օգոստոսի 15-ին թիվ ԵԿԴ/0163/01/13 քրեական գործով հիշյալ հարցի կապակցությամբ արտահայատել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը՝
«Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ դատվածությունն անձի յուրահատուկ իրավական դրությունն է, որն առաջանում է մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից և տևում է մինչև դատվածությունը մարվելու կամ հանվելու պահը։ Դիտավորյալ հանցագործության համար դատվածություն ունեցող անձի կողմից նոր դիտավորյալ հանցագործություն կատարելու դեպքում ծագում են քրեաիրավական բնույթի բացասական հետևանքներ, այդ թվում՝ պատիժ նշանակելիս դատարանը, պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից բացի, ղեկավարվում է նաև հատուկ դրույթներով, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածով։ Հիշատակված քրեաիրավական նորմը նախատեսում է հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու հատուկ կարգ, որով օրենսդիրն արդեն իսկ հաշվի է առել անձի կողմից նախկինում հանցանք կատարած լինելու հանգամանքը և հանցավորի համար նախատեսել է բացասական քրեաիրավական հետևանքներ։
Մյուս կողմից, քրեական օրենքը նախատեսում է դատվածությունը հանելու և մարելու կարգ, որի դեպքում վերացվում են դատվածության հետ կապված իրավական բոլոր հետևանքները։ Օրենքով սահմանված կարգով հանված կամ մարված դատվածությունը ռեցիդիվը գնահատելիս հաշվի չի առնվում, ինչպես նաև չի կարող հաշվի առնվել անձի նկատմամբ նոր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս։ Այսինքն` եթե պատիժը կրելուց հետո անձը դրսևորել է անբասիր վարքագիծ, և նրա դատվածությունը մարվել է կամ դատարանի համապատասխան որոշմամբ հանվել է, ապա նա քրեական օրենքի տեսանկյունից համարվում է նախկինում հանցագործություն չկատարած։
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ մարված կամ հանված դատվածության պայմաններում անձի կողմից նախկինում հանցանք կատարած լինելը որպես նրա անձը բացասաբար բնութագրող հանգամանք հաշվի առնելն անթույլատրելի է։ Նախկինում հանցանք կատարած լինելը դիտելով որպես հանցավորի բարոյահոգեբանական և քրեաիրավական բնութագիր՝ դատարանը պարտավոր է այն ուղղակիորեն արտացոլել պատժի և պատասխանատվության անհատականացման ժամանակ։ Մինչդեռ, մարված կամ հանված դատվածության պայմաններում անձը քրեական օրենքի իմաստով համարվում է հանցագործություն չկատարած, և նրա նախկին դատվածությունը քրեաիրավական հետևանք առաջացնել չի կարող, այդ թվում՝ չի կարող անդրադառնալ նոր հանցագործության համար նշանակվելիք պատժի վրա։
Ուստի, մարված կամ հանված դատվածության պայմաններում նախկինում հանցանք կատարած լինելը դիտելով որպես հանցավորի անձնավորությունը բացասաբար բնութագրող հանգամանք՝ դատարանը ոչ միայն կիմաստազրկի դատվածությունը հանելու, մարելու քրեաիրավական կառուցակարգերը, այլև կարող է խախտել պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները»։
Վերը շարադրված նախադեպային որոշման լույսի վերլուծելով սույն գործի նյութերը, դատարանն արձանագրում է, որ նման պայմաններում իրավաչափ չէ մեղադրող Վ.Պողոսյանի դիրքորոշումն առ այն, որ սույն քրեական գործով որպես Կ.Ղևոնդյանի անձը բացասաբար բնութագրող հանգամանք դատարանի կողմից պետք է հաշվի առնվի այն, որ նախկինում հարուցվել են տարբեր քրեական գործեր, սակայն, մասնավոր մեղադրանքի պայմաններում դատավարական համապատասխան որոշումներով կամ կարճվել են տվյալ քրեական գործերով վարույթները, կամ մերժվել է քրեական գործի հարուցումը։ Հետևաբար, դատարանը փաստում է, որ նույնիսկ այն դեպքում, երբ մարված կամ հանված դատվածության պայմաններում անձի կողմից նախկինում հանցանք կատարած լինելը որպես նրա անձը բացասաբար բնութագրող հանգամանք հաշվի առնելն անթույլատրելի է, խոսք չի կարող գնալ այն հանգամանքի մասին, որ անձի նկատմամբ նախկինում մեղադրական դատական ակտ չկայացվելու պայմաններում, հարուցված կամ հարուցումը մերժված գործերով կայացված որոշումները կարող են հիմք հանդիսանալ անձի բացասական բնութագիրը հաստատված համարելու և դրանով պայմանավորված՝ առավել խիստ պատիժ նշանակելու համար։
Հետևաբար, ամբաստանյալի նկատմամբ տուգանքը որպես պատիժ նշանակելու պայմաններում, անդրադառնալով Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության, հարցին, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ լուծելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, գտնում, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված, «Ռաֆայելյան Եղբայրներ» ՍՊԸ-ին պատկանող կոտրված ապակյա սեղանը, որն ին պահ է հանձնված Վազգեն Բաբիկյանին՝ պետք է թողնել հիշյալ կազմակերպության տնօրինությանը։
4. Եզրափակիչ մաս

Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրպատիկի՝ 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քրեական գործով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ «Ռաֆայելյան եղբայրներ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող կոտրված ապակյա սեղանը, որն ի պահ է հանձնված Վազգեն Բաբիկյանին՝ թողնել հիշյալ կազմակերպության տնօրինությանը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։



Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն
Դատական ակտի ամսաթիվը 04-07-2017
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 04-08-2017
Էջերի քանակ 271, 101
Բողոքարկվել է
Բողոքարկվել է Ըստ էության լուծող դատական ակտը
Ամսաթիվ 14-07-2017
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 04-08-2017
Էջերի քանակը 271,101
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը 41939
Գործը ստացվել է փոփոխվելուց հետո
Ամսաթիվ 30-10-2017
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 31-10-2017
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 06-11-2017
Էջերի քանակ 271, 101, 47
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 06-11-2017
Էջերի քանակը 271, 101, 47
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0138/01/17
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 14-07-2017
Ամսաթիվ 14-07-2017
Ում կողմից է բերվել բողոքը Մեղադրող
Բողոքը բերող անձը
Անուն Վ
Ազգանուն Պողոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Կարեն Ղևոնդյան Սույն վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել մասնակի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի /ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդ. 2-րդ մասով - տուգանք` 200.000 ՀՀ դրամի չափով /վերաբերյալ 04.07.2017թ. դատավճիռը նշանակված պատժի մասով , և ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի նկատմամբ նշանակել մեղսագրված հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանին և բնույթին համաչափ , առավել խիստ պատիժ`ազատազրկում 6 ամիս ժամկետով և նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` չհեռանալու մասին ստորագրությունը , փոփոխել , արգելանքի վերցնել դատական նիստերի դահլիճից :
Բողոքի ստացման կարգը Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է
Գործի ստացման ամսաթիվ 07-08-2017
Գործը ստացվել է Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Ըստ էության լուծող դատական ակտեր Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական)
Մակագրել
Ամսաթիվ 07-08-2017
Նախագահող դատավոր
Անուն Մանուշակ
Ազգանուն Պետրոսյան
Դատավոր
Անուն Սեվակ
Ազգանուն Համբարձումյան
Դատավոր
Անուն Կարինե
Ազգանուն Ղազարյան
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 14-08-2017
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 04-09-2017
Ժամ 13:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացվել է
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակի
Ամսաթիվ 04-09-2017
Ամսաթիվ 04-09-2017
Ստորադաս դատարանի ակտը բեկանվել է մասնակի Մասնակի փոփոխվել է ստորադաս դատարանի դատական ակտը և պատիժը մասով խստացվել է
Ամբաստանյալ
Անուն Կարեն
Ազգանուն Ղևոնդյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական ԵԿԴ/0138/01/17
շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը
կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Մ.Մակյան

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

04 սեպտեմբերի 2017թ. ք.Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Վ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Կ.ՂԵՎՈՆԴՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Վ.Սիմոնյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2016 թվականի նոյեմբերի 04-ին Երևան քաղաքի բնակիչ Կարեն Ղևոնդյանը ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2016 թվականի նոյեմբերի 03-ին` ժամը 20:30-ից մինչև 2016 թվականի նոյեմբերի 04-ը` ժամը 02:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, անհայտ անձը, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, կոտրել է իր բնակարանի մուտքի դուռը` փականի հատվածում, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Ն.Շենգավիթի ½ շենքի 103ա բնակարան և այնտեղից հափշտակել է զգալի չափերի արժողության իր հեռուստացույցը:
Դեպքի առթիվ 2017 թվականի հունվարի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է քրեական գործ։
2017 թվականի ապրիլի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն բանի համար, որ <<նա 2016 թվականի նոյեմբերի 04-ին ժամը 00։22-ից 02։16-ն ընկած ժամանակահատվածում գտնվելով Երևան քաղաքի Կորյունի 19 ա շենքի 6/1 հասցեում գործող` <<Ռաֆաելյան եղբայրներ>> ՍՊ ընկերությանը պատկանող <<Ժառա>> կարաոկե ակումբում, ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ, դիտավորյալ կերպով, անտեսելով հասարակական վայրերում վարքագծի ընդունված նորմերը ու բացահայտ արհամարհանք ցուցաբերելով մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ու ակնհայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության հանդեպ, քաշելով ակումբում պարող աղջիկների ձեռքերից, անտեսելով նրանց կամքը, փորձել է պարել վերջիններիս հետ, որից հետո մոտենալով տարբեր սեղանների շուրջ նստած հաճախորդներին վիճաբանել է նաև նրանց հետ, ապա շարունակելով խուլիգանական գործողությունները, դրսևորելով անզուսպ եսամոլություն, սեփական անձի <<առավելություններն>> ընդգծելու նպատակով ներքին բավականություն ստանալու մղումներով` սեղանի վրա դրված օղու շշով հարվածել է սեղանի ապակյա ծածկին և կոտրել այն, խաթարելով ակումբի բնականոն աշխատանքը>>։
Նախաքննական մարմնի 05.04.2017 թվականի որոշմամբ` Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Թիվ 11101117 քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 24.05.2017 թվականին:
Դատարանի 2017 թվականի հուլիսի 04-ի դատավճռով Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել է տուգանքի` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրպատիկի` 300.000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վճռվել է` քրեական գործով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված` <<Ռաֆայելյան եղբայրներ>> ՍՊ ընկերությանը պատկանող կոտրված ապակյա սեղանը, որն ի պահ է հանձնված Վազգեն Բաբիկյանին` թողնել հիշյալ կազմակերպության տնօրինությանը։
Դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ փոստին հանձնելու միջոցով 14.07.2017 թվականին վերաքննիչ բողոք է բերել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Վ.Պողոսյանը:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:
Թիվ ԵԿԴ/0138/01/17 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Մ.Պետրոսյանին և կոլեգիալ կազմում ընդգրկված դատավորներին է հանձվել 08.08.2017 թվականին, Վերաքննիչ դատարանի 14.08.2017 թվականի որոշմամբ` վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, նշանակվել է քննության` ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:

2.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկներն ու պահանջը.
Ըստ մեղադրող Վ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքի` Դատարանn ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի պատժի մասով թույլ է տվել դատական սխալ, որն ազդել է գործի ելքի վրա, ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը, չեն պահպանվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածներով սահմանված պահանջները, խախտվել են կատարած արարքի և նշանակված պատժի համաչափության վերաբերյալ նյութական իրավունքի նորմերը, ինչպես նաև խաթարվել են պատժի նպատակները, խախտվել սահմանադրությամբ պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, որպիսի պայմաններում դատական ակտը ենթակա է բեկանման։
Այսպես.
Դատավճռի <<Դատարանի իրակական վերլուծությունները>> բաժնում Դատարանը հաշվի առնելով մի շարք իրավական ակտերում և նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումներ, ամբաստանյալ Կարեն Ղևոնդյանի անձը` նախկինում դատված չլինելը, մեղքն ամբողջությամբ ընդունելը, նախաքննության և դատաքննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներ տալը, ինչպես նաև կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը, գտել է, որ ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի կողմից կատարված արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ տուգանքի ձևով։
Հատկանշական է, որ Դատարանը` որպես դրական բնութագրող հանգամանք է դիտել և հաշվի առել այն, որ ամբաստանյալ Կարեն Ղևոնդյանը ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված չի եղել։
Բողոքաբերը` վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ, 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջները, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 01.11.2012 թվականի թիվ ՍԴ/0109/01/12, 17.02.2009 թվականի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, 01.06.2007 թվականի թիվ ՎԲ-84/07 նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, նշել է, որ թեև ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանը նախկինում դատապարտված չի եղել, սակայն, համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի տվյալների` վերջինս անցնում է ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ հաշվառումներով, մասնավորապես`
1. 20.06.2012թ. վերջնիս վերագրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք, սակայն քրեական գործով վարույթը կարճվել է` ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով,
2. 30.05.2015թ. մեղսագրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք, սակայն քրեական գործով վարույթը կարճվել է` ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով,
3. 09.06.2015թ. մեղսագրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք, սակայն քրեական գործով վարույթը կարճվել է` ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով,
4. 23.07.2015թ. մեղսագրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք, սակայն քրեական գործով վարույթը կարճվել է` ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով,
5. 11.06.2015թ. մեղսագրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք, սակայն քրեական գործով վարույթը կարճվել է` ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով,
6. 12.06.2015թ. մեղսագրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք, սակայն քրեական գործով վարույթը կարճվել է` ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով,
7. 01.12.2015թ. մեղսագրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք, սակայն քրեական գործով վարույթը կարճվել է` ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով,
8. 29.04.2016թ. կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք, սակայն քրեական գործի հարուցումը մերժվել է` ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով,
9. 18.05.2016թ. կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք, սակայն քրեական գործի հարուցումը մերժվել է` ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով,
10. 08.06.2016թ. կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք, սակայն քրեական գործի հարուցումը մերժվել է` ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով,
11. 24.06.2016թ. մեղսագրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք, սակայն քրեական գործով վարույթը կարճվել է` ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով:
Վերոշարադրյալի վերլուծության արդյունքում բողոքաբերը փաստել է, որ ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանը բազմիցս կատարել է հանրորեն վտանգավոր արարքներ, մասնավորապես` շուրջ 11 անգամ կատարել է դիտավորյալ հանցագործություններ, որոնց վերաբերյալ քրեական հետապնդումներ չեն իրականացվել, կամ դադարեցվել են ոչ արդարացնող հիմքով, նրան վերագրված հանցավոր արարքները հանդիսացել են մասնավոր գանգատի գործեր, որոնց պայմաններում տուժողի բողոքի բացակայությունը` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի համաձայն, համարվել է քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, ինչն էլ նպաստող հանգամանք է հանդիսացել Կարեն Ղևոնդյանի կողմից նմանատիպ հանցագործություններ կատարելուն, վերջինս չի բռնել ուղղման ճանապարհը, որի հետևանքով չի վերականգնվել սոցիալական արդարությունը, ինչպես նաև նրա կողմից շարունակվում են նոր հանցագործությունների կատարումը։
Բացի այդ, Դատարանի կողմից հաշվի չի առնվել կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, որը ևս բարձր է` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համար օրենսդիրը նախատեսել է որպես պատիժ տուգանք, կալանք, ինչպես նաև ազատազրկում` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, ու թեև նշված հանցագործությունը դասվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների թվին, սակայն տվյալ դեպքում դրա հասարակական վտանգավորությունը բարձր է, ինչը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ հանցավոր ոտնձգության հետևանքով վնաս է պատճառվել քրեական օրենքի պաշտպանության տակ գտնվող երկու օբյեկտի, այն է՝ հասրարակական կարգը, իսկ որպես լրացուցիչ օբյեկտ` անձի անձեռմխելիությունը, պատիվն ու արժանապատվությունը, առողջությունը, քաղաքացիների ու կազմակերպությունների գույքային շահերը։
Բացի այդ` ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր մի շարք նախադեպային որոշումներով, այդ թվում` Ա.Շահբազյանի վերաբերյալ կայացված որոշմամբ արձանագրել է, որ անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս խիստ կարևոր է կատարված հանցանքի մեղքի ձևը և ընդգծել, որ ուղղակի դիտավորությամբ կատարված թե հանցագործությունների և թե այն կատարած անձի հասարակական վտանգավորության աստիճանը բարձր է, իսկ ամբաստանյալ Կարեն Ղևոնդյանին մեղասգրվող հանցանքը կատարվում է բացառապես մեղքի տվյալ ձևով` ուղղակի դիտավորությամբ։
Ամփոփելով վերոգրյալը` բողոքաբերը գտել է, որ Դատարանն ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, բավարար չափով հաշվի չի առել նրա կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, և վերջինիս նկատմամբ որպես պատիժ նշանակելով տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի չափով, չի եկել ճիշտ եզրահանգման, արդյունքում նշանակել է ոչ արդարացի և կատարած արարքին ոչ համաչափ պատիժ։
Հաշվի առնելով վերոգրյալը` բողոքաբերը գտել է, որ անհրաժեշտ է խստացման առումով Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի նկատմամբ Դատարանի նշանակած պատիժը փոփոխել` պատժի ենթարկված անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։
Ելնելով վերոգրյալից, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 52-րդ, 53-րդ, 376-376'-րդ, 378-379-րդ, 380'-րդ, 381-րդ, 395-րդ, 399-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է.
<<Սույն վերաքննիչ բողոքը ընդունել վարույթ։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԿԴ/0138/01/17 գործով 2017 թվականի հուլիսի 04-ին կայացված դատավճիռը բեկանել մասնակի` նշանակված պատժի մասով, և ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի նկատմամբ նշանակել մեղսագրված հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանին և բնույթին համաչափ, առավել խիստ պատիժ` ազատազրկում 6 ամիս ժամկետով և նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, փոփոխել, արգելանքի վերցնել դատական նիստերի դահլիճից։>>:

3.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը` ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումները, ամբաստանյալի պատասխան առարկությունները, ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ մեղադրող Վ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքում բարձրացված և վերլուծման ենթակա հարցերին անդրադառնալուց առաջ անհրաժեշտ է համարում արձանագրել հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում>>:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
<<Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն այն ճիշտ չի գնահատել>>:
Ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում:
Չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք:
Մեղադրողը` պատճառաբանելով, որ ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանի ուղղվելը հնարավոր չէ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու միջոցով, խնդրել է` վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայի սահմաններում նշանակել պատիժ` ազատազրկում 6 ամիս ժամկետով, նրա նկատմամբ ընտրված ծափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, փոփոխել, և վերջինիս արգելանքի վերցնել դատական նիստերի դահլիճում:
Նկատի առնելով վերոգրյալը` Վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղսագրված հանցանքի հիմնավորվածությունը` քննության առարկա չի դարձնում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
(…)
5) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը.
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
(…)
13) վերացվելու, փոխվելու կամ ընտրվելու է արդյոք խափանման միջոց և ինչպիսի միջոց.
(…)>>:
Նշված իրավադրույթից երևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և արդեն իսկ նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են պատժի հարցերի դատական լուծման գործընթացի ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր:
Այսինքն` դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի` պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև` դրա տեսակը և չափը:
Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր և պատասխանատու բաղադրամասերից է, ուստի օրենսդրի կողմից մեծապես կարևորվում է յուրաքանչյուր դեպքում անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քրեաիրավական նորմերով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի պահպանումը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող <<պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
Շարադրված հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից երևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված` սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Մասնավորապես, նշված հոդվածի այն պահանջից, ըստ որի` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում:
Նշված որոշումներում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն` պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան այլընտրանքային է, այն հնարավորություն է տալիս դատարանին, ելնելով կոնկրետ հանցագործության հանրային վտանգավորության բնույթից և աստիճանից, հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակել արդարացի պատիժ` ընտրելով հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժատեսակներից որևէ մեկը` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից երեքհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանք` մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. <<(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տես Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։
Սույն գործով կայացված դատական ակտի ուսումնասիրությունից երևում է, որ Դատարանն ամբաստանյալ Կարեն Ղևոնդյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` նշել է, որ հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարական հարաբերության սոցիալան նշանակությունը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանը ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված չի եղել, ամբողջությամբ ընդունել է մեղքը, նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, անկեղծորեն զղջացել է կատարած հանցանքի համար, և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք արձանագրելով հանցանքը 1.03մլ աստիճանի ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը, վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայի սահմաններում նշանակել է տուգանքի ձևով պատիժ, սակայն իր իսկ կողմից մատնանշված հանգամանքներն օբյեկտիվ ու բազմակողմանի քննության չի ենթարկել, որի արդյունքում հանգել է այն հետևության, որ հիշյալ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժատեսակներից նվազ խիստ տեսակը` տուգանքը, կարող է ապահովել պատժի նպատակները:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Ղևոնդյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելիս թեև Դատարանը փաստել է, որ հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարած հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, սակայն իր իսկ կողմից մատնանշված վերոգրյալ հանգամանքն օբյեկտիվ ու բազմակողմանի քննության չի ենթարկել և այն գնահատելիս ճիշտ եզրակացության չի հանգել:
Այսպես. Դատարանն ընդհանրապես չի անդրադարձել և քննարկման առարկա չի դարձրել ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանի կողմից կատարած`
1) հանցագործության եղանակը և հանգամանքները` այն, որ
ա. գտնվելով ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ, քաշել է ակումբում պարող աղջիկների ձեռքերից, և անտեսելով նրանց կամքը, փորձել է պարել վերջիններիս հետ,
բ. մոտենալով տարբեր սեղանների շուրջ նստած հաճախորդներին, վիճաբանել է նաև նրանց հետ,
գ. սեղանի վրա դրված օղու շշով հարվածել է սեղանի ապակյա ծածկին և կոտրել այն,
2) նպատակներն ու շարժառիթը` այն, որ ամբաստանյալն ի սկզբանե նախատեսել է իր կողմից կատարած արարքի հանրորեն վտանգավոր հետևանքները, ինչի մասին է վկայում այն փաստը, որ վերջինս, անտեսելով հասարակական վայրերում վարքագծի ընդունված նորմերը, բացահայտ արհամարհանք ցուցաբերելով մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ու ակնհայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության հանդեպ, առանց որևէ առիթի, հայհոյանքներ է տվել ակումբում գտնվող անձանց,
3) կատարված հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները` այն, որ ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանի հանցավոր գործողությունները կրել են շարունակական բնույթ, ինչի հետևանքով վախի, տագնապի և լարվածության զգացողություն է տիրել ակումբում գտնվող անձանց մոտ, ինչպես նաև խաթարվել է ակումբի բնականոն աշխատանքը:
Ինչ վերաբերում է մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի փաստարկին այն մասին, որ ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկման ձևով` հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ վերջինիս նկատմամբ առկա են դատավարական որոշումներ, համաձայն որոնց` ամբաստանյալի նկատմամբ տուժողների բողոքների բացակայության հիմքով տարբեր գործերով կայացվել են քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին 11 որոշումներ, որպիսի պայմաններում էականորեն բարձրանում է ամբաստանյալի անձի վտանգավորության աստիճանը և նա այդ կերպ բնութագրվում է բացասականորեն, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն Ա.Շաքարյանի վերաբերյալ 15.08.2014 թվականի նախադեպային որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. <<(…) մարված կամ հանված դատվածության պայմաններում անձի կողմից նախկինում հանցանք կատարած լինելը որպես նրա անձը բացասաբար բնութագրող հանգամանք հաշվի առնելն անթույլատրելի է: Նախկինում հանցանք կատարած լինելը դիտելով որպես հանցավորի բարոյահոգեբանական և քրեաիրավական բնութագիր՝ դատարանը պարտավոր է այն ուղղակիորեն արտացոլել պատժի և պատասխանատվության անհատականացման ժամանակ: Մինչդեռ, մարված կամ հանված դատվածության պայմաններում անձը քրեական օրենքի իմաստով համարվում է հանցագործություն չկատարած, և նրա նախկին դատվածությունը քրեաիրավական հետևանք առաջացնել չի կարող, այդ թվում՝ չի կարող անդրադառնալ նոր հանցագործության համար նշանակվելիք պատժի վրա:
Ուստի, մարված կամ հանված դատվածության պայմաններում նախկինում հանցանք կատարած լինելը դիտելով որպես հանցավորի անձնավորությունը բացասաբար բնութագրող հանգամանք՝ դատարանը ոչ միայն կիմաստազրկի դատվածությունը հանելու, մարելու քրեաիրավական կառուցակարգերը, այլև կարող է խախտել պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
(…)>>: (տե՛ս Արտաշ Իլյայի Շաքարյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի թիվ ԵԿԴ/0163/01/13 որոշման15-րդ կետը):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերը նշված նախադեպային որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշման համատեքստում քննության առնելով մեղադրողի վերոգրյալ փաստարկը, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ այն անհիմն է` նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանի նկատմամբ տուժողների բողոքների բացակայության հիմքով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին կայացված որոշումներն որևէ քրեաիրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող, դրանք չեն կարող անդրադառնալ նոր հանցագործության համար նշանակվելիք պատժի վրա, հետևաբար, չեն կարող դիտվել որպես ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանի անձը բնութագրող բացասական տվյալ:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ հոդվածների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերը նշված նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Կարեն Ղևոնդյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, հաշվի առնելով վերջինիս կողմից կատարած հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, նպատակներն ու շարժառիթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող Դատարանի կողմից մատնանշված հանգամանքներն իրենց համակցությամբ չեն նվազեցնում ամբաստանյալի կողմից կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, և արձանագրում է, որ սույն գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանի ուղղվելը հնարավոր է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված կալանքի ձևով պատիժ նշանակելու միջոցով, որի պայմաններում հնարավոր է հասնել արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը, այն բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից:
Վերաքննիչ դատարանը` քննության առնելով ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանի նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, նպատակներն ու շարժառիթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, հանգում է այն հետևության, որ վերջինիս նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով, սույն գործով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում ամրագրված պատժի նպատակներին:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն վերացնելու, փոփոխելու կամ նոր խափանման միջոց ընտրելու անհրաժեշտ ու բավարար հիմքեր չկան, հետևաբար` ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է պահպանել` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 4-րդ կետի համաձայն`
<<Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին>>:
Նույն օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով>>:
Քրեական գործի նախորդ փուլում թույլ են տրվել նյութական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ, 399-րդ հոդվածների հիման վրա հիմք է հանդիսանում Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017 թվականի հուլիսի 04-ի դատավճիռը` ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով փոփոխելու համար:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 399-րդ և 402-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017 թվականի հուլիսի 04-ի դատավճիռը` Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, փոփոխել Կ.Ղևոնդյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով:
Կարեն Սամվելի Ղևոնդյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել կալանքի` 2 (երկու) ամիս ժամկետով, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Ամբաստանյալ Կ.Ղևոնդյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել վերջինիս փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ


ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ


Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 04-09-2017
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 25-10-2017
Էջերի քանակը 3 հատոր, 271, 101, 40
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 25-10-2017
Էջերի քանակը 3 հատոր, 271, 101, 40
Ուր Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գրության համարը Ե-31360/17