Գործ ԵԿԴ/0130/01/17

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)`

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի

քարտուղարությամբ` Դարինա Բեգլարյանի և
Վլադիմիր Շահինյանի,
մասնակցությամբ`

մեղադրող` Մարտին Նալբանդյանի,

տուժող` Էդգար Հովհաննիսյանի,

պաշտպան` Արթուր Ալիխանյանի,


նույն դատարանում` դռնբաց դատական նիստում քննեց և 2017թ. հոկտեմբերի 9-ին ավար¬տեց քրեա¬կան գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
Արման Վաղինակի Ալեքսանյանի` (ծնված 1984թ. հունվարի 29-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին 9-ամյա դուստրը և 3-րդ խմբի հաշմանդամ հայրը, նախկի¬նում չդատապարտված, հաշվառված է Երևանի Ներքին Շենգավիթ 9-րդ փողոցի 3-րդ շենքի 215-րդ բնակարանում, փաս¬տացի բնակվում է Երևանի Կիլիկիա թաղամասի Բարձրաբերդի 7/1 տանը, սույն գոր¬ծով մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մա¬սով նախա¬տես¬ված հան¬¬ցավոր արարքի կա¬տարում, որպես խա¬փանման միջոց է ընտրվել չհեռանա¬լու մասին ստո¬րագրութ¬յուն)։

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2016թ. հոկտեմբերի 4-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատ¬կանիշներով հարուցվել է թիվ 13815316 քրեական գործը` դեռևս 2016թ. սեպտեմբերի 21-ին ՀՀ ոստիկա¬նութ¬յան Կենտ¬րոնականի բաժին դիմած քաղ. Էդգար Հովհաննիսյանի հաղորդման հիման վրա նախապատ¬րաստված նյութերի քննարկման արդ¬յունք¬ներով։
2017թ. մարտի 29-ին Արման Ալեքսանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառ¬վել չհեռա¬նա¬լու մասին ստորագրություն։
2017թ. մայիսի 4-ին որոշում է կայացվել Էդգար Վահանի Հովհաննիսյանի և Տիգրան Էդգարի Հով¬հան¬նիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չիրակա¬նաց¬¬¬նելու մասին` նրանց արարքներում այդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
2017թ. մայիսի 11-ին քրեական գործն Արման Վաղինակի Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հաստատված մեղադրական եզրա¬կացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դատա¬րան, որը ստացվել է 2017թ. մայիսի 12-ին (նախագահողին մակագրվել է 2017թ. մայիսի 15-ին), 2017թ. մայիսի 15-ին ընդունվել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատական քննության։

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանը հաս¬տատված համարեց հետևյալը.
Արման Ալեքսանյանը 2016թ. սեպտեմբերի 21-ին՝ ժամը 21։30-ի սահմաններում, վարած 87 DQ 008 հաշվառման համարանիշի տաքսի ավտոմեքենայով ուղևոր փոխադրելիս ավտո¬մեքենան կայանել է Երևանի Մոսկովյան-Սպենդիարյան փողոցների խաչմերուկ չհասած երթևեկելի հատվածում՝ խոչընդո¬տելով և խցանելով երթևեկութ¬յունը։ Ա.Ալեքսանյանի ավտոմեքենայի ետնա¬մասում կայանված «Միցուբիշի պաջերո» մակնիշի 90 LL 799 հաշվառման համարանիշի ավտոմե¬քենայի վարորդ Տիգրան Հովհաննիսյանը ճանապարհն ազատելու և երթևեկության խոչընդոտը վերաց¬նելու համար ձայնային ազդանշան է տվել, ինչին, սակայն, Ա.Ալեքսանյանը չի արձագանքել։ Տ.Հովհան¬նիսյանը, ավտոմեքենան վարելով, մուտք է գործել հանդիպակաց գոտի և շրջանցել է տաքսիին՝ անվտանգության նկատա¬ռումներով վերստին ձայնային ազդանշան տալով։ Ա.Ալեքսանյանը զայրացել է, ապա ավտոմեքենան արագ վարելով և ձայնային ազդանշան տալով՝ հետևել է Տ.Հովհաննիսյանին և հիշյալ խաչմերուկից մի քանի մետր հեռավորության վրա հավասարվելով նրան՝ հայհոյել է։ Վերջինս ավտոմեքենան կանգնեցրել է փողոցի եզրային մասում, ապա մոտեցել է իր հետևից նույն հատվածում մեքենան կայանած Մ.Ալեքսանյանին և կատարվածի համար պարզաբանում պահանջել։ Այդ կապակ¬ցությամբ Տ.Հովհաննիսյանի և Ա.Ալեքսանյանի միջև վիճաբանություն է առաջացել, որի ընթացքում վերջինս, կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, որը դրսևորվել է հասարակության նկատ¬մամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով, աղմկել և հայհոյել է, օգտագործելով վիճաբանության համար ստեղծված չնչին շարժառիթը` տեղին արված դիտողություններն ընդունելու փոխարեն, իր անձի առավելությունը ընդգծելու մոլուցքից մղված, հասարակության բարոյական և իրավական նորմերի նկատմամբ դրսևորելով անթաքույց արհամարհանք և շրջապատին հակադրվելու ցանկություն` վիճաբանել է նաև վիճաբանությանը միջամտած Տ.Հովհաննիսյանի հոր` Էդգար Հովհաննիսյանի հետ, որի ընթացքում շարունակելով իր խուլիգանական գործողությունները՝ բռունցքով, ապա նաև ոտքով հարվածներ է հասցրել վերջինիս դեմքին` նրա առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածքներ` փակ գանգուղեղային վնասվածքի, աջից վերին կոպի և միջհոնքային շրջանների փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, զույգ վերին և ստորին կոպերի շրջանների արյունազեղումների ձևով, իր այդ դիտավորյալ գործողություններով շուրջ 5 րոպե տևողությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը և խանգարել քաղաքացիների ան¬դորրը, ինչի արդյունքում նաև տևական ժամանակ խաթարվել է փողոցի երթևեկությունը և անհանգստություն առաջացրել անցորդների շրջանում, որոնք փորձել են միջամտել և հորդորներով դադարեցնել միջադեպը։
Այսպիսով, Արման Ալեքսանյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
Ամբաստանյալ Արման Ալեքսանյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հար¬ցաքննվելիս իրեն մեղավոր չճանաչեց՝ նշելով, որ դեպքի օրն իր անձնական տաքսի մեքենայով «Գրողների միություն» տան մոտից հաճախորդ է վերցրել և ուղևորվել դեպի Բանգլադեշ թաղամասի «Կայզեր» սուպերմարկետ։ Բաղրամյան պողոտայի խաչմերուկից աջ թեքվելով` հասել են Սպանդյար¬յան - Մոսկովյան խաչմերուկ և տեսել «Միցուբիշի պաջերո» մակնիշի ավտոմեքենա, որն առանց լուսա¬թարթիչ¬ները միացնելու կայանել էր ճանապարհին։ Քանի որ իր մեքենայի ետևից երթևեկող մեքենաները ձայնային ազդանշաններ են տվել, ինքը ևս ձայնային ազդանշան է տվել, այնուհետև ցանկանալով ձախից վազանց կատարել՝ մեքենայով հավասարվել է նրանց, մեքենային հաճախորդի կողմի պատու¬հանից դիմել է «Միցուբիշի պաջերո» մակնիշի ավտոմեքենայի երիտասարդ վարորդին՝ ասելով, որ եթե կանգնել է, ապա պետք է միացնի լուսաթարթիչները։ Ի պատասխան դրա՝ վերջինս լկտի պատասխան է տվել՝ ասելով, որ լավ նայի, միացրած է։ Այդ պահին ինքը հայհոյանք է տվել սուտ ասողին։ Դրանից վրդովված՝ «Միցուբիշի պաջերո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի կողքի նստած տարիքով անձը, ինչպես հետագայում է պարզվել՝ վարորդի հայրը դուրս է եկել մեքենայից, նրանից հետո դուրս է եկել նաև վարորդը։ Ինքը ևս դուրս է եկել իր մեքենայից, և այդ տարիքով անձնավորությունը բարկացած հարցրել է, թե ում է հայհոյել, իսկ ինքը նորից կրկնելով հայհոյանքը՝ ասել է, որ ուղղել է այն անձին, ով սուտ է խոսում։ Այդ բառի վրա տարիքով անձը բռնել է իր շորերից, քաշել գլխին, և նրա հետ ընկել են գետնին, իսկ որդին սկսել է ոտքերով իրեն հարվածել։ Ինքը, գետնին ընկած, փորձել է ազատվել, և երբ մարմնի վերևի հագուստը պատռվել է, այդ ժամանակ իրեն հաջողվել է դուրս պրծնել տարիքով անձի ձեռքերից և մերկ վիճակում ոտքի է կանգնել և, նկատելով «Միցուբիշի պաջերո» մակնիշի ավտոմե¬քենայից դուրս եկած երկու կանանց, նստել է իր մեքենան և հեռացել։ Հայտնեց, որ այն ինչ ասել են տուժողը և նրա հարազատները, ովքեր նաև գործով վկաներ են, իրականությանը չի համապա¬տաս¬խանում։ Իր մեքենայի ուղևորը, փորձելով վեճը դադարեցնել, դուրս է եկել մեքենայից և քաշել է «Միցուբիշի պաջերո» մակնիշի մեքենայի երկու ուղևորներին, քանի որ նրանք իրեն հարվածելիս են եղել, երբ ինքը գետնին ընկած է եղել, դրանից հետո հագուստը վերցրել է գետնից, որը ամբողջովին պատռված էր։ Հայտնեց, որ այդ օրն ինքը տոնական հագուստով էր՝ վերնաշապիկով և բարակ բաճկոնով, որոնք դեպքից հետո ամբողջովին պատռվել են։ Այն անձը, ով նստել է իր մեքենան, իրեն անծանոթ էր, ուղղակի պատահական հաճախորդ էր։ Տուժողի աչքին հարվածելու-չհարվածելու հարցադրմանն ի պատասխան՝ հայտնեց, որ գետնին ընկած վիճակում, շորերը գլխին էր, իսկ տե¬սադաշտը` փակ, ձեռքերով ու ոտքերով շարժումներ է արել և չի տեսել, թե իր շարժումները մեկին կպել են, թե՝ ոչ, ընդամենը ցանկացել է ազատվել տուժողի ձեռքերից։ Այլ անձանց կողմից միջամտութ¬յուն չի եղել, լսել է, որ վարորդներից մեկը գոռացել է, որ վեճը դադարեցնեն։ Պնդեց, որ դեպքի օրն ինքը սթափ վիճակում էր, իսկ տուժողին մինչ այդ չէր ճանաչում։ Հայտնեց նաև, որ պատռված և նրանց ոտնահետքերով իր մայկան, վերնաշապիկը, բաճկոնը ներկայացրել է ոստիկանություն՝ որպես ապացույց, սակայն իրենից դրանք չեն վերցրել, ավելին, բանավոր ձևով պահանջել է դեպքի վայրի տեսախցիկների ձայնագրութ¬յունը, սակայն ոստիկանությունում իրեն ասել են, որ ձայնագրությունները չեն պահպանվել։ Դատական քննության ավարտական փուլում, այնուամենայնիվ, կատարածի համար զղջաց, հայցեց տուժողի ներո¬ղամտությունը, նշեց, որ դեպքը տեղի է ունեցել հանգամանքների բերումով։
Քննվող դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ ամբաստանյալի վարկածը մտացածին է, հե¬տապնդում է քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խու¬սա¬փելու նպատակ։ Դատարանը վե¬րոնշյալ վարկածը հերքված, իսկ վերագրված արարքում ամբաս¬տան¬յալի մեղավորությունը հաստատ¬ված է համարում դատաքննությամբ հետազոտ¬ված հետևյալ ապա¬ցույց¬¬ների համադրման և գնահատ¬ման արդյունքներով.
Տուժող Էդգար Հովհաննիսյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ դեպքը տեղի է ունեցել սեպտեմբերի 21-ին, երբ իրենք ամառանոցից վերադառնում էին տուն։ Հայտնեց, որ Բաղ¬րամյան փողոցից ավտոմեքենայով թեքվել են աջ և տեսել են, որ կապույտ տաքսի ավտոմեքենան կայա¬նած է ճանապարհի մեջտեղում, որի վարորդը խոսում է ինչ-որ մեկի հետ։ Իր որդին հետևից ձայնային ազդանշան է տվել, որ մեքենան վարի։ Որոշ ժամանակ սպասել են և տեսնելով, որ այդ մեքենան չի տեղաշարժվում՝ առաջ գնալու համար իրենց մեքենայով շրջանցել են այդ մեքենան։ Այնուհետև այդ ավտոմեքենան երկար ձայնային ազդանշան է տվել իրենց ավտոմեքենայի հետևից։ Այդ մեքենայի սրա¬հից գոռգոռոցներ են լսել, և իր որդին ավտոմեքենան կանգնեցրել և սրահից դուրս է եկել, ինքն էլ է դուրս եկել։ Հասնելով իր որդու մոտ` տեսել է, որ նա և այդ մեքենայի վարորդը, բարձրաձայն գոռգոռա¬լով, խոսում են, փորձել է նրանց միմյանցից հեռացնել։ Հետո այդ մեքե¬նայի վարորդի ուղևորն եկել և գետնին է գցել իր որդուն։ Մոտեցել է, որ տեսնի, թե ինչ է կատարվել, սակայն աչքին հարված է ստացել, ինչից հետո իր աչքերի ակնոցը ընկել է, որից հետո մյուս աչքին են հարվածել։ Ինքը, ի պատաս¬խան, մեկ ան¬գամ հարված է հասցրել նրանց։ Դրանից հետո սկսել են հար¬վածել իր որովայնի և ոտքի շրջաններում։ Հետո իր կինը և հարսը դուրս են եկել իրենց ավտո¬մեքենայից և փորձել են միջամտել։ Այդ ավտոմե¬քենայի վարորդը բազմաթիվ հայհոյանքներ է հնչեցրել։ Այդ վարորդի ուղևորի հորդորով այդ տղաները նստել են նրանց ավտո¬մեքենան և հեռացել են։ Այդ երկրորդ անձը վիճաբանությանը չի մասնակցել, այլ միայն իր որդուն է մի կողմ հրել։ Այդ ավտոմեքենայում գտնվող անձինք գտնվել են ոչ ադեկվատ վիճակում։
Վկա Տիգրան Հովհաննիսյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ դեպքի օրը՝ երեկոյան ժամին, ընտանիքի հետ իրենց մեքենայով Բաղրամյան պողոտայից թեքվելով աջ` Մոսկովյան փողոց, տեսել են, որ ճանապարհի երթևեկելի մասում կանգնած է տաքսի մեքենա, ով խոչընդոտել է երթևեկությանը և ստեղծել խցանում։ Ինքը ձայնային ազդանշան է տվել, որ տաքսին ճանապարհը բացի, սակայն վերջինիս կողմից ոչ մի շարժ չի եղել, և ստիպված դիմացի եկող մեքենաներին ազդանշան տալով՝ շրջանցել է այդ մեքենան և հայելուց նկատել է, որ այդ տաքսին իրենց հետևից շատ արագ գալիս է՝ լուսային և ձայնային ազդանշաններ տալով։ Մեքենան կանգնեցրել է, դուրս եկել, որ պարզի, թե ինչ է պատահել։ Տաքսու վարորդը ևս դուրս է եկել մեքենայից, երբ ինքը հարցրել է տաքսու վարորդին, թե ինչ է պատահել, վերջինս ագրեսիվ, ոչ ադեկվատ վիճակում սկսել է բղավել, ինքն էլ փորձել է նրան հանգստացնել։ Այդ պահին ավտոմեքենայից դուրս է եկել իր հայրիկը՝ տուժող Էդգար Հովհաննիսյանը՝ փորձելով հանգստացնել իրենց։ Ամբաստանյալին տարել է մեքենայի հետևի մաս, տաքսի մեքենայի միջից դուրս եկած անձնավորությունը մոտեցել է և իրեն գցել գետնին` չթողնելով մոտենալ իր հորը։ Ընկնելու ժամանակ նկատել է, որ գործով ամբաստանյալը բռունցքներով հարվածում է իր հորը՝ Էդգար Հով¬հաննիսյանին։ Հարվածները դիպել են նրա ուսին, աչքին։ Այդ ամենը տևել է մոտ 3-5 րոպե։ Կողքից անց¬նող անձինք հորդորել են դադարեցնել։ Երկրորդ մեքենայի անձնավորությունը ևս ամբաստանյալին ասել է, որ դադարեցնի և նրանք հեռացել են։ Հայտնեց, որ վիճաբանությունը տեղի է ունեցել երթևեկելի մասում, Մոսկովյան-Սպենդիարյանի խաչմերուկի մոտ։ Ո՛չ ինքը, ո՛չ էլ հայրը չեն հայհոյել, քանի որ մեքենայի մեջ եղել են իր կինը և մայրը։ Թե ինչն է եղել պատճառը, որ ամբաստանյալն իրեն այդպես ագրեսիվ է պահել, չի կարող ասել։ Ինքը մեքենայից դուրս է եկել, որ պարզի, թե ինչու է տաքսի մեքենայի վարորդը ձայնային և լուսային ազդանշաններ տալիս։ Հայտնեց, որ ամբաստանյալի վերնա¬շապիկին ձեռք չի տվել, չի պատռել և չի կարող ասել, թե իր կինը, գործով վկա Արմինե Թորգոմյանը ինչու է նման ցուցմունք տվել։ Հայհոյանքներն ամբաստանյալն ուղղել է իր և իր ընտանիքի ան¬դամների հասցեին։ Պատահական անցորդները, ինչպես նաև մեքենայից դուրս եկած կինն ու մայրը դիտո¬ղություն են արել իրենց, սակայն ֆիզիկապես չեն միջամտել։ Հայտնեց նաև, որ վիճաբանության վերջում ամբաս¬տանյալը ծեծված չէր։ Սկզբում հայտնեց, որ ամբաստանյալն իր հայրիկին հասցրել է երկու հարված և երկուսն էլ հարվածել է ձեռքով, հետո՝ նշեց, որ առաջին հարվածն եղել է ձեռքով, երկրորդ՝ ոտքով։ Վկան նախ՝ հայտնեց, որ հայրն ընդհանրապես գետնին չի ընկել, հետո նշեց, որ երբ ինքը ընկել է, տեսել է, որ հայրը ընկած է գետնին։ Հայտնեց, որ հարվածներն ուղղված էին իր հայրիկի ուսին, հնարավոր է, որ հարվածը հասել է նաև դեմքին։
Նախաքննական հակասական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո` պնդեց, որ գործով ամ¬բաստանյալը բռունցքով մեկ անգամ հարվածել է հոր դեմքին, իսկ երբ հայրն ու նա վայր են ընկել գետ¬նին, ամբաստանյալին հաջողվել է արագ ոտքի կանգնել, և նա մեկ անգամ էլ ոտքով է հարվածել իր հոր դեմքին։ Նշեց, որ հակասությունը պայմանավորված է քննվող դեպքից տևական ժամանակ անցնե¬լու հետևանքով առաջացած մոռացությամբ։
Վկա Արմինե Թորգոմյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ տուժողը իր ամուսնու հայրն է։ Ամբաստանյալին ճանաչել է միայն դեպքի հետ կապված։ Հայտնեց, որ սեպտեմբեր ամսին` ժամը 21։00-ի սահմաններում ամառանոցից վերադառնալիս նրա ամուսինը Բաղրամ¬յանից Մոսկովյան փողոց թեքվելու ճանապարհին նկատել է, որ երկրորդ գծում ավտոմեքենա է կայանված, նրան փորձել էր ազդանշան տալ, որ շարժվի։ Այդ մեքենան սկսել է բուռն ազդանշան տալ և իրենց ավտոմեքենայի հետևից գալ։ Այդ պահին իր ամուսինը կանգնեցրել է ավտոմեքենան` հասկանալու, թե ինչ է կատարվում և դուրս է եկել ավտոմեքենայից։ Դիմացի մեքենայից դուրս է եկել վարորդը, ով եղել է ոչ ադեկվատ վիճակում, և սկսել է բղավել։ Տիգրանն էլ փորձել է նրան հանգստացնել։ Այդ պահին ավ¬տոմեքենայից դուրս է եկել իր սկեսրայրը, որ վիճաբանողներին հանդարտեցնի։ Վիճաբանող անձի հետ եղել է ևս մի երիտասարդ, ով Տիգրանին քաշել է, վերջինիս հայրն էլ շրջվել է՝ տեսնելու, թե ինչ է կատար¬վում և ընկել է գետնին։ Այնուհետև մեքենայից դուրս է եկել ինքը և նկատել է իր սկեսրոջն արդեն գետնին ընկած վիճակում, ում սկսել են ոտքով հարվածել։ Այդ հարվածող անձը եղել է մեքենայի վարորդը։ Վարորդի ընկերն էլ վարորդին սթափվելու կոչեր է արել, դրանից հետո վարորդը սթափվել է և նրանք նստել են նրանց մեքենան և հեռացել։ Այդ ընթացքում նրանց են մոտեցել քաղաքացիներ՝ փորձելով պարզել, թե ինչ է կատարվում։ Դատարանում հստակեցրեց, որ նշված վայ¬րում գտնվող անձինք վիճա¬բա¬նությանը ֆիզիկապես չեն միջամտել, սակայն հորդորել են դադա¬րեցնել այն։
Վկա Սուսաննա Քեհյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ դեպքը տեղի է ունեցել սեպտեմբերի 21-ի երեկոյան, երբ մեքենայով ընտանիքի հետ վերադառնում էին ամառանոցից։ Հայտնեց, որ Բաղրամյան փողոցից թեքվելով աջ՝ տեսել են փողոցի մեջտեղում կայանած մեքենա, որդին, ով նստած էր ղեկ մոտ, ձայնային ազդանշան է տվել։ Իրենց մեքենայի հետևից կանգնած են եղել շատ մեքենաներ և բազում ձայնային ազդանշաներ են տվել։ Մոտ 2-3 րոպե կանգնելուց հետո, նկատելով, որ դիմացի մեքենան չի շարժվում՝ որդին նորից ձայնային ազդանշան է տվել և տեսնելով, որ ոչ մի բան չի կատարվում՝ փորձել է շրջանցել և ստիպված մտել հանդիպակաց գոտի, քանի որ հնարավոր չէր այլ կերպ անցնել։ Երբ անցել են մոտ 20 մետր, նկատել է, որ այդ մեքենայի վարորդը, իրենց մեքենայի հետևից ձայնային ազդանշան տալով, արագ վարելով, մոտեցել է իրենց մեքենային։ Որդին, ունենալով մտավախություն, որ նա կարող է հարվածել իրենց մեքենային, կանգնել է։ Մեքենայի բոլոր պատուհանները իջեցված էին։ Ինքը նստած է եղել հետևի նստարանին, իր կողքին եղել է հարսը, իսկ ամուսինը նստած էր վարորդի կողքի նստատեղին։ Իրենց հետևող մեքենայի վարորդը բարձր ձայ¬նով սկսել է հայհոյանքներ հնչեցնել, և այդ պահին որդին դուրս է եկել, որ պարզաբանի եղածը։ Դիմացի մեքենայի վարորդը հայհոյանքներով մոտեցել է իր որդուն և ագրեսիվ պահվածք դրսևորել։ Տեսնելով այդ ամենը` իր ամուսինը դուրս է եկել, որ նրան հանգստացնի։ Այդ պահին դիմացի մեքենայից դուրս է եկել մեկ ուրիշ անձ և մոտենալով իր որդուն` հետևից գրկել նրան և գցել գետնին, իսկ ամբաստանյալը հարվածել է իր ամուսնուն դեմքին։ Հարվածից ամուսինը ընկել է գետնին, իսկ ամբաս¬տանյալը շարու¬նակել է ոտքով հարվածել նրան։ Այն մարդը, ով իր որդուն գցել էր գետնին, շարունակել է պինդ պա¬հել նրան, հետո ամբաստանյալին ասել է, որ հերիք է, որից հետո նրանք հեռացել են։ Մինչ այդ իրավիճակն այնքան էր թեժացել, որ հարսը ևս դուրս է եկել մեքենայից, որ միջամտի, հետո ինքն է դուրս եկել մեքենայից։ Երթևեկության ընթացքը փողոցի վրա խաթարվել է, իսկ կողմնակի քաղաքացիները հորդորել են, որ վիճաբանությունը դադարեցվի, սակայն անմիջականորեն ոչ ոք չի միջամտել։ Հայտնեց, որ ամբաստանյալը հայհոյել է ամուսնուն և որդուն, հարվածել է գետնին ընկած ամուսնուն, սակայն վեր¬ջինս նրան չի պատասխանել, քանի որ ակնոցները ընկել և կոտրվել էին։ Որդին ևս պատասխան հարվածներ չի հասցրել և չի հայհոյել։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2016թ. հոկտեմբերի 4-ի թիվ 2986 եզրակացությամբ և ի լրումն դրա փորձագետի 2017թ. հունվարի 9-ի գրությամբ, համաձայն որոնց` գործով տուժող Էդգար Հովհաննիսյանի մարմնական վնասվածքները՝ փակ գանգուղեղային վնասվածքի, զույգ վերին և ստորին կոպերի, աջ վերին կոպի արյունազեղումների ձևով, պատճառվել են բութ առարկայով, հնարավոր է քննվող դեպքի ժամանակահատվածում և հանգամանքներում, որոնք տուժողի առողջությանը պատճա¬ռել են թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայմամբ։
Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ հրավիրվեց և Դատարանում հարցաքննվեց վկա Հայկ Բաղդա¬սար¬յանը. Վերջինս հայտնեց, որ չի հիշում, թե դեպքը որ օրն է եղել։ Այդ օրը, սովորականի նման, զբոսնելիս է եղել Բաղրամյան փողոցով և «Գրողների տան» մոտից նստել է մոտակայքում կայա¬նած տաքսի մեքենա՝ Բանգլադեշ ուղևորվելու համար։ Երբ թեքվել են Բաղ¬րամյան փո¬ղոցից Մոսկովյան փողոց, նկատել են, որ «ջիպի» նման մեքենա է կանգնած իրենց դիմաց՝ ճանա¬պարհի մեջտեղում, որի հետևանքով խցանում է առաջացել։ Տաքսու վարորդը ազդանշան է տվել և տես¬նելով, որ շարժ չկա՝ մի փոքր հետ է տվել մեքենան, որ շրջանցի և հավասարվելով նրանց՝ իջեցրել է իր կողմից պատուհանը և նկատողություն արել ջիպի վարորդին՝ ասելով, որ եթե կանգնել է, պետք է լուսա¬թարթիչները միացնի, որին ի պատասխան՝ ջիպի վարորդը գռեհիկ ձևով ասել է, որ միացրած է, թող տաք¬սու վարորդը լավ նայի։ Տաքսու վարորդը հնչեցրել է հայհոյանք` ուղղված նրան, ով ստում է։ Այդ պահին նշված մեքենայի վարորդը դուրս է եկել մեքենայից, նրան հետևել է նրա կողքին նստած մոտ 50-60 տարեկան տղամարդը, այնուհետև դուրս է եկել նաև տաքսու վարորդը։ Ինքը այդ պահին նստած էր մեքենայի սրահում և տեսել է, թե ինչպես են նրանք հարձակվել տաքսու վարորդի վրա։ Տարիքովը քաշել է տաքսիստին, ինչ-որ պատճառով երկուսն էլ ընկել են գետնին, իսկ երիտասարդը, ով ջիպի վարորդն էր, ոտքերով հարվածներ է հասցրել գետնին ընկած վարորդին։ Տեսնելով այդ ամենը` ինքը դուրս է եկել մեքենայից, մոտեցել երիտասարդին և քաշելով նրան տարել է մի կողմ, որ առանձնացնի և դադարեցնի վեճը։ Կռվի ժամանակ կանանց դուրսը չի տեսել, նրանց նկատել է հետո, երբ արդեն տղամարդիկ առանձ¬¬նացել էին։ Այլ քա¬ղաքացիներ չեն միջամտել, սակայն վիճաբանողներին դիտողություններ արել են՝ հորդորելով, որ նրանք վեճը դադարեցնեն։ Երբ տաքսիստը գետնից բարձրացել է, վերևի շորերը բա¬ցա¬կայել են։ Ինքը գետնից վերցրել է շորերը և տվել նրան, որ նա հագնի, բայց տեսել է, որ շորերը ամբողջությամբ պատռված են։ Տաքսու վարորդը, ով եղել է կիսամերկ վիճակում, ի վերջո իրեն հասցրել է նշված վայր։ Վերջերս նույն տաքսու վարորդին տեսել է նույն վայ¬րում, հիշել նրան մեքենայի մեջ տե¬ղադրված «չծխել» պաստառը, մեքենայի «պադյոմնիկը» և «շիտոկ-պրիբորը»։ Երբ ինքը վարորդին հի¬շեցրել է դեպքի օրը, վարորդը պատ¬մել է իրեն, որ նրա նկատմամբ քրեական գործ է հարուցվել, ինչից հետո խնդրել, որ գա և ցուցմունք տա և պատմի իրականությունը։ Ինքը տվել էր իր հեռախոսահամարը։ Հայտ¬նեց, որ տաքսու վարորդի հետ որևէ բարեկամություն կամ ընկերական հարաբերությունների մեջ չի գտնվում։ Նշեց, որ տուժողի վրա որևէ վնասվածք չի եղել, նրան որևէ մեկը հարված չի հասցրել և իրեն ուղղված հարցադրման բովանդակությունից ծանոթանալով տուժողի ցուցմունքներին՝ կարծիք հայտնեց, որ վերջինս ստում է, դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ ճշմա¬րիտ են իր ցուցմունքները։ Հայտնեց նաև, որ պար¬բերաբար փոխում է բջջային հեռախոսա¬համարները, ուստի դժվարանում է վերհիշել, թե քննվող դեպքի ժամանակ ինչ բջջային հեռախոսահա¬մար/ներ/ է շահագոր¬ծել։
Վկա Հայկ Բաղդասարյանի վերոնշյալ ցուցմունքը /ըստ էության նույնաբովանդակ է գործով ամ¬բաստանյալի ցուցմունքներին/ համադրելով դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույց¬ների հետ, ստուգելով և գնահատելով այն, Դատարանը փաստում է, որ այն արժանահավատ չէ, /այդ թվում՝ հան¬ցա¬գոր¬ծության դեպքի կոնկրետ վայրը շփոթելու առումով/, հակասում է ոչ միայն տուժող Էդգար Հով¬հան¬նիս¬յանի, վկա¬ներ Տիգրան Հովհաննիսյանի, Արմինե Թորգոմյանի, Սուսաննա Քեհյանի ցուցմունք¬ներին/ դեպքի հան¬գամանքների, տաքսիստի ուղևորի և վկա Հ.Բաղդասարյանի տարիքային ան¬համա¬պա¬տաս¬խա¬նության առումով/, այլև տուժող Էդգ.Հովհաննիսյանի վերաբերյալ դատաբժշկա¬կան փոր¬ձաքննութ¬յան 2016թ. հոկտեմբերի 4-ի թիվ 2986 եզրակացությանը և ի լրումն դրա փորձագետի 2017թ. հունվարի 9-ի գրությանը։

Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատա¬¬րա¬նը հաս¬տատ¬ված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Արման Ալեքսանյանը դիտավորությամբ խախտել է հասա¬րակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերա¬բերմունքով և զուգորդվել տուժող Էդգար Հովհաննիսյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով, այ¬սինքն` մեղավորությամբ կատարել է արարք, որը համա¬պա¬տաս¬¬խանում է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬գործության հատ¬¬կանիշ¬ներին։
Ամ¬բաս¬տանյալը քրեա¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬¬կա է վե¬րոնշյալ հոդ¬վածի համապա¬տասխան մասով։

Նշանակվող պատժի և դատավճռով լուծման ենթակա այլ հարցեր.
Ամբաստանյալ Արման Ալեքսանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որո¬շելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հան¬ցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատա¬րած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն ար¬դարացի« համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը« այն կա¬տա¬րելու հանգամանք¬ներին« հանցավորի անձ¬նավորությանը« անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործութունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է« որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մա¬սի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հան¬րության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատաս¬խանատ¬վությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակ¬ները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակ¬տի հիմ¬¬նա¬վո¬րումները« այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները« պարտադիր են դատարանի հա¬մար նույ¬¬¬¬նանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը« Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմ¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով նա¬խա¬տեսված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղ¬մաց¬նող հան¬¬գամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դա¬տա¬րանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առա¬ջին մասում նշված չեն։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արման Ալեքսանյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնա¬հատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2017թ. մարտի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների), երիտասարդ և ամուսնացած լինելը (համաձայն թիվ 007653025 նույնականացման քարտի տվյալների և ԱԲ սերիայի 201423 համարի ամուսնության վկայականի պատճեն¬ի), կատարածի համար դատա¬կան քննության ավարտական փուլում զղջալը և տուժողի ներո¬ղամտութ¬յունը հայցելը, իսկ որպես պա¬տաս¬¬խանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք՝ խնամ¬քին անչափահաս դստեր` 2007թ. օգոստոսի 14-ին ծնված Աննա Արմանի Ալեքսան¬յանի առկա¬յությունը ( համաձայն ԱԲ սերիայի 593912 համարի ծննդյան վկայականի պատճեն¬ի)։
Ամբաստանյալ Ա.Ալեքսանյանի անձը բնու¬թագրող վե¬րոնշյալ տվյալները և պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմացնող հան¬գամանքը հաս¬տատված են գոր¬¬ծով ձեռք բերված և դա¬տաքննութ¬յամբ հետա¬զոտ¬ված, թույլատ¬րե¬¬լիութ¬յան ու վերաբերելիության չա¬փա¬¬¬նիշ¬ներին համա¬պա¬տաս¬խանող ապա¬ցույց¬¬ներով, ող¬ջամտո¬րեն նվազեցնում են նրա անձի հանրային վտան¬գավո¬րությունը։
Դատարանը ամբաստանյալ Արման Ալեքսանյանի պատասխանատվությունը և պա¬տիժը ծան¬րաց¬նող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տան¬յալ¬ Արման Ալեքսանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակի ընտրությանը` Դատա¬րանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահման¬ված հանցակազմը նախա¬տեսում է այլընտ¬րանքային պատժատե¬սակներ` տուգանք, կալանք կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկում, հետևա¬բար` գործով ամբաստանյալ Արման Ալեքսանյանի նկատմամբ պա¬տիժ նշանակելիս քննարկ¬ման ենթա¬կա են` պատ¬ժատե¬սակի ընտրության, պատժաչափի, տվյալ հոդվածով նախա¬տես¬ված պատժի նվազա¬գույն չափից ավելի մեղմ պատիժ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի կիրառում), կալանքի կամ ազա¬տազրկման ձևով պատիժ նշա¬նակելու դեպքում՝ այն կրելու կամ չկրելու հարցերը (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում)։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արման Ալեքսանյանին վերագրված հան¬ցա¬վոր գործողություն¬ների բնույթը, մասնավորապես՝ խուլիգանությունը տուժողի ըն¬տա¬նիքի անդամների, այդ թվում՝ որդու, հարսի և կնոջ ներկայությամբ կատարելը, այդ գործողությունները տոնական օրը Երևան քաղաքի բանուկ հատ¬վածում կատարելը, փաստում է, որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Արման Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված՝ պատժի նվազ խիստ տեսակը նշանակելու կանոնը կիրառելի չէ, ըստ էության պատժի նպատակներին չի ծառայի։ Միաժամանակ հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա.Ալեքսանյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքի առկայությունը, պա¬տասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը՝ Դատարանը փաստում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի կալանքի և ոչ թե ազարազրկման ձևով՝ զու¬գակցված այն պայ¬մանականորեն չկիրառելու և ողջամիտ ժամկետով փորձաշրջան նշանակելու հետ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կա¬լանքի« ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշա¬նակելիս հանգում է հետևության« որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց պա¬տիժը կրելու« ապա կարող է որո¬շում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համա¬ձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատա¬րանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները« պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ դրույթների մեկնաբանությունից ակնհայտ է« որ պա¬տիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ինչպես հանցագործությունների տեսակ¬նե¬րի« հան¬ցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի« այնպես էլ անձանց շրջա¬նակի հետ կապ¬ված որևէ հա¬տուկ սահմանափակում օրենսդիրը չի նախատեսել« այսինքն` պատի¬ժը պայմանա¬կանորեն չկի¬րա¬ռելու հիմք է համարվում դատարանի համոզ¬վածությունն առ այն« որ դատա¬պարտյալի ուղղվելն հնա¬րա¬վոր է առանց որոշակի պատժա¬տեսակները ռեալ կրե¬լու (նման մեկնաբանություն է արել նաև ՀՀ Վճռա¬բեկ դատա¬րանը Հասմիկ Պետրոսյանի վերա¬բերյալ թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08 քրեական գործով 2009թ. հունիսի 29-ին կայացրած որոշմամբ)։
Դատարանի այդ համոզվածությունը կարող է կայանալ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված (ինչպես նաև չնախատեսված, բայց Դատարանի համոզմամբ այդ¬պիսին դիտարկվող) և 63-րդ հոդվածում սպառիչ թվարկված, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների գնահատման արդյունքներով։ Սակայն, դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, տվյալ հարցը քննարկելիս և լու¬ծե¬լիս պարտավոր է հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչը նշա¬նակվող պատժի արդարացիության գրավականն է։
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հան¬ցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը» (տե՛ս, Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմ¬բերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը)։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի մասին դիրքորոշում Վճռաբեկ դա¬տարանն ար¬տա¬հայտել է Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվա¬կանի փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 գործով որոշման մեջ, որի համաձայն` «Արարքի հան¬րային վտան¬գավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղ¬քի ձևի և տեսակի, հանցա¬գործության նպա¬տակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեա¬կան օրենսդրութ¬յամբ պահպանվող հասարա¬կական հարաբե¬րության` հանցանքի կատարման պա¬հին ունեցած սո¬ցիա¬լական նշանակության վերա¬բերյալ փաստա¬կան տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հան¬ցա¬գործության կա¬տար¬ման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հան¬ցակցության դեպ¬քում` հան¬ցա¬վորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակ¬ցության աստիճանը»։
Զարգացնելով վերոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը Վ.Բեգյա¬նի գոր¬ծով որոշման մեջ արձանագրել է, որ «(…) պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռելու հարցի լուծ¬ման ժա¬մանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի՝
ա) կատարված հանցագործության նպատակն ու շարժառիթը,
բ) քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կա¬տարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը,
գ) կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը,
դ) հանցագործության կատարման եղանակը,
ե) հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը,
զ) հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մաս¬¬նակցության աստիճանը (…)» (Վանյա Ռաֆիկի Բեգյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2013 թվա¬կանի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13 որոշման 14-րդ կետը)։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արման Ալեքսանյանի կատարած հանցագործության բնույթն ու վտան¬գավորության աստիճանը /դիտավորությամբ կատարված ոչ մեծ ծանրութ¬յան հանցանք է, որը պատասխանատվություն է նախատեսում նաև տուգանքի ձևով/, անձը դրա¬կանորեն բնու¬թագրող տվյալ¬ների, նրա պատաս¬խա¬նատ¬վութ¬յունը և պա¬տիժը մեղմաց¬նող հան¬գամանք¬ի ամբող¬ջութ¬յունը, մաս¬նավո¬րապես` նախկի¬նում դա¬տա¬պարտ¬ված չլինե¬լը, խնամքին 9-ամյա դստեր առկայությունը, ինչպես նաև պատասխա¬նատ¬վությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` Դատա¬րա¬նը հանգում է այն համոզվածության« որ ամբաստանյալ Արման Ալեքսանյանի ուղղվելը և նոր հանցա¬գործությունների կանխումն հնա¬րավոր է նրա նկատմամբ նշանակվող կալանքը պայմանականորեն չկիրա¬ռելու և միաժամանակ ողջամիտ« տվյալ դեպքում՝ մեկ տարի ժամկետով փորձաշրջան սահմանելու պայ¬ման¬ներում։ Դատարանը փաստում է, որ հատկապես այդ պատիժն է արդարացի ու միաժամանակ անհրաժեշտ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, ամբաստանյալին ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
Դատարանը փաստում է նաև, որ սույն դատավճիռը կայացնելու պահին ամբաստանյալ Արման Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստո¬րագրությունը փո¬փո¬խելու կամ վերացնելու հիմքերը բացակայում են, այն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույցների, դատական ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի քաղաքացիական հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, փաստելով, որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Արման Ալեքսանյանի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, նրա դեմ քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, քրեական գործով իրեղեն ապացույցներ չկան, բավա¬րար¬վում է դրանց արձանագրմամբ։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ղեկավար¬վելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

Արման Վաղինակի Ալեքսանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬նակել պատիժ` կալանք 1 (մեկ) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արման Ալեքսանյանի նկատ¬մամբ կալանքի ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով` նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարելով ՀՀ ԱՆ պրո¬բացիայի պետա¬կան ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը։
Արման Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Տուժողին պարզաբանել հանցագործությամբ նրան անմիջականորեն պատճառված վնասի փոխ¬հատուցման պահանջով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու և փոխհատուցում ստանալու իրավունքը։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Դատավճիռը ստացման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.Ժ.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ