Գործ N ԵԿԴ/0122/01/17
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ.Լ.Գրիգորյան
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.Սարգսյանի
Ս.Մկրտչյանի
Մասնակցությամբ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ն.Խաչատրյանի,
ՊԱՇՏՊԱՆ` Դ.Ղազարյանի
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ս.Միրզոյանի,

2020 թվականի սեպտեմբերի 02-ին Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում դատական քննության արագացված կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանի` ծնված 12.02.1986թ., ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, ամուսնալուծված, ութամյա կրթությամբ, նախկինում դատված` դատվածությունը չմարված, 2016 թվականի հոկտեմբերի 16-ին թիվ ԵՇԴ/0192/01/15 դատավճռով դատապարտվել է ազատազրկման` 2 /երկու/ տարի ժամկետով: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 2016 թվականի նոյեմբերի 21-ից գտնվում է անազատության մեջ:

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2016 թվականի նոյեմբերի 15-ին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի ավագ հետաքննիչ Մ.Գասպարյանը, ուսումնասիրելով Լիլիթ Սամվելի Պողոսյանի և Լուսիկ Սուրենի Սաքոյանի հաղորդման վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերը, որոշում է կայացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով քրեական գործ հարուցելու մասին:
2016 թվականի նոյեմբերի 16-ին Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Լ. Հարությունյանը, վերանայելով թիվ 15156416 քրեական գործի նյութերը, որոշում է կայացրել թիվ 15156416 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին:
2016 թվականի նոյեմբերի 17-ի որոշումներով թիվ 15156416 քրեական գործով Լուսիկ Սուրենի Սաքոյանը և Լիլիթ Սամվելի Պողոսյանը ճանաչվել են որպես տուժող:
2016 թվականի սեպտեմբերի 29-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Մանուկյանը, ուսումնասիրելով Կարեն Հայկարամի Գևորգյանի հաղորդման վերաբերյալ նախապատրաստած նյութերը, որոշում է կայացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշով թիվ 13812416 քրեական գործ հարուցելու մասին:
2016 թվականի սեպտեմբերի 30-ի որոշմամբ թիվ 13812416 քրեական գործով Կարեն Գևորգյանը ճանաչվել է որպես տուժող:
2016 թվականի նոյեմբերի 23-ին Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Լ.Հարությունյանը, քննարկելով թիվ 13812416 քրեական գործի նյութերը, որոշում է կայացրել թիվ 13812416 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին:
2016 թվականի նոյեմբերի 25-ին քննարկելով թիվ 13812416 քրեական գործի նյութերը, որոշում է կայացրել թիվ 13812416 քրեական գործը միացնել թիվ 15156416 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 15156416 քրեական գործի համարով:
2016 թվականի նոյեմբերի 23-ին Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել:
2016 թվականի նոյեմբերի 23-ին որոշում է կայացվել թիվ 15156416 քրեական գործով Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել «կալանավորումը»:
2016 թվականի նոյեմբերի 25-ին քննարկելով թիվ 13812816 քրեական գործի նյութերը, որոշում է կայացրել թիվ 13812816 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին:
2016 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Գ.Հայրապետյանը, ուսումնասիրելով Հովհաննես Հախվերդյանի հաղորդման վերաբերյալ նախապատրաստած նյութերը, որոշում է կայացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշով թիվ 13812816 քրեական գործ հարուցելու մասին:
2016 թվականի սեպտեմբերի 30-ի որոշմամբ թիվ 13812816 քրեական գործով Հովհաննես Օնիկի Հախվերդյանը ճանաչվել է որպես տուժող:
2016 թվականի նոյեմբերի 02-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Քալաշյանը, քննարկելով թիվ 13812816 քրեական գործի նյութերը, որոշում է կայացրել թիվ 13812816 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին:
2016 թվականի նոյեմբերի 25-ին քննարկելով թիվ 13815616 քրեական գործի նյութերը, որոշում է կայացրել թիվ 13815616 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին:
2016 թվականի նոյեմբերի 25-ին քննարկելով թիվ 13815616 քրեական գործի նյութերը, որոշում է կայացրել թիվ 13815616 քրեական գործը միացնել թիվ 15156416 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 15156416 քրեական գործի համարով:
2016 թվականի հոկտեմբերի 5-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Գ.Հայրապետյանը, ուսումնասիրելով Տիգրան Ավետիսյանի հաղորդման վերաբերյալ նախապատրաստած նյութերը, որոշում է կայացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշով թիվ 13815616 քրեական գործ հարուցելու մասին:
2016 թվականի հոկտեմբերի 5-ի որոշմամբ թիվ 13815616 քրեական գործով Տիգրան Յուրիկի Ավետիսյանը ճանաչվել է որպես տուժող:
2016 թվականի նոյեմբերի 02-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Քալաշյանը, քննարկելով թիվ 13815616 քրեական գործի նյութերը, որոշում է կայացրել թիվ 13815616 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին:
2016 թվականի նոյեմբերի 7-ին որոշում է կայացվել թիվ 13815616 քրեական գործով Տիգրան Ավետիսյանի կողմից ներկայացված, իր պատասխանատու պահպանմանը հանձնած «Սամսունգ» մոդելի բջջային հեռախոսը որպես իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին:
2015 թվականի դեկտեմբերի 25-ին ՀՀ ՔԿ Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Ն.Ստեփանյանը, ուսումնասիրելով Նունե Սարգսյանի հաղորդման վերաբերյալ նախապատրաստած նյութերը, որոշում է կայացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշով թիվ 17810415 քրեական գործ հարուցելու մասին:
2015 թվականի դեկտեմբերի 25-ի որոշմամբ թիվ 17810415 քրեական գործով «Կոնվերս-Բանկ» ՓԲԸ-ն ճանաչվել է որպես տուժող:
2016 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 17810415 քրեական գործով տուժող «Կոնվերս-Բանկ» ՓԲԸ-ի ներկայացուցիչ ճանաչել Գրիգոր Ստեփանյանին:
2016 թվականի փետրվարի 15-ին որոշում է կայացվել ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորքի բաժնից ստացված որպես այլ փաստաթուղթ հանդիսացող «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲԸ-ի սրահում տեղադրված տեսաձայնագրող սարքի տեսաձայնագրության լազերային սկավառակը ապացույց ճանաչելու մասին:
2016 թվականի փետրվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 17810415 քրեական գործը կասեցնելու մասին:
2016 թվականի մարտի 14-ին որոշում է կայացվել թիվ 17810415 քրեական գործի վարույթը կասեցնելու մասին որոշումը վերացնելու մասին որոշումը:
2016 թվականի մարտի 15-ին որոշում է կայացվել թիվ 17810415 քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսելու մասին:
2016 թվականի ապրիլի 12-ին որոշում է կայացրել թիվ 17810415 քրեական գործով վարույթը կասեցնելու մասին` որպես մեղադրյալ ներգրավման ենթակա անձանց անհայտ լինելու պատճառաբանությամբ:
2015 թվականի դեկտեմբերի 25-ին ՀՀ ՔԿ Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Ն.Ստեփանյանը, ուսումնասիրելով Նունե Սարգսյանի հաղորդման վերաբերյալ նախապատրաստած նյութերը, որոշում է կայացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշով թիվ 17810415 քրեական գործ հարուցելու մասին:
2016 թվականի մայիսի 12-ին, որոշում է կայացրել թիվ 17810415 քրեական գործով վարույթը վերսկսելու մասին:
2016 թվականի մայիսի 13-ին որոշում է կայացվել թիվ 17810415 քրեական գործով Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել «ստորագրություն չհեռանալու մասին»:
2016 թվականի մայիսի 20-ին Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել:
2016 թվականի մայիսի 20-ին որոշում է կայացվել թիվ 17810415 քրեական գործով Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել «ստորագրություն չհեռանալու մասին»:
2016 թվականի հունիսի 30-ին քննարկելով թիվ 17810415 քրեական գործի նյութերը, որոշում է կայացրել թիվ 17810415 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին:
2016 թվականի հունիսի 30-ին քննարկելով թիվ 17810415 քրեական գործի նյութերը, որոշում է կայացրել թիվ 17810415 քրեական գործը միացնել թիվ 09103716 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 09103716 քրեական գործի համարով:
2016 թվականի սեպտեմբերի 29-ին ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Հայրապետյանը, քննարկելով թիվ 09103716 քրեական գործի նյութերը, որոշում է կայացրել թիվ 09103716 քրեական գործով, Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` ապացույցների անբավարարության պատճառաբանությամբ, իսկ Սասուն Ղարախանյանին պատկանող «ԼՋ» մոդելի բջջային հեռախոսը գողանալու դեպքով` Սուրեն Միրզոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ:
2016 թվականի սեպտեմբերի 29-ին, որոշում է կայացրել թիվ 09103716 քրեական գործից` 20.05.2016թ. Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի վերաբերյալ նյութերն անջատել մայր գործից` թիվ 09103716 քրեական գործի նյութերի պատճենների և բնօրինակների ձևով և անջատված մասին շնորհել 17810415 համարը և գործը վարույթ ընդունելու մասին:
2016 թվականի հոկտեմբերի 6-ին որոշում է կայացվել թիվ 17810415 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին:
2016 թվականի նոյեմբերի 30-ին քննարկելով թիվ 12144616 քրեական գործի նյութերը, որոշում է կայացրել թիվ 12144616 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին:
2016 թվականի նոյեմբերի 30-ին քննարկելով թիվ 12144616 քրեական գործի նյութերը, որոշում է կայացրել թիվ 12144616 քրեական գործը միացնել թիվ 15156416 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 15156416 քրեական գործի համարով:
2016 թվականի սեպտեմբերի 6-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Կ.Ավագյանը, ուսումնասիրելով Շահեն Համբարձումյանի հաղորդման վերաբերյալ նախապատրաստած նյութերը, որոշում է կայացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշով թիվ 12144616 քրեական գործ հարուցելու և վարույթ ընդունելու մասին:
2016 թվականի սեպտեմբերի 6-ի որոշմամբ թիվ 12144616 քրեական գործով Շահեն Համբարձումյանը ճանաչվել է որպես տուժող:
2016 թվականի նոյեմբերի 21-ին Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել:
2016 թվականի նոյեմբերի 21-ին որոշում է կայացվել թիվ 12144616 քրեական գործով Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել «ստորագրություն չհեռանալու մասին»:
2016 թվականի դեկտեմբերի 23-ին քննարկելով թիվ 09127816քրեական գործի նյութերը, որոշում է կայացրել թիվ 09127816 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին:
2016 թվականի դեկտեմբերի 23-ին քննարկելով թիվ 09127816 քրեական գործի նյութերը, որոշում է կայացրել թիվ 09127816 քրեական գործը միացնել թիվ 15156416 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 15156416 քրեական գործի համարով:
2016 թվականի հոկտեմբերի 7-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հայրապետյանը, ուսումնասիրելով Արտակ Նասիբյանի հաղորդման վերաբերյալ նախապատրաստած նյութերը, որոշում է կայացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշով թիվ 09127816 քրեական գործ հարուցելու մասին:
2016 թվականի հոկտեմբերի 7-ի որոշմամբ թիվ 09127816 քրեական գործով Արտակ Նասիբյանը ճանաչվել է որպես տուժող:
2016 թվականի հոկտեմբերի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 09127816 քրեական գործով Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել «ստորագրություն չհեռանալու մասին»:
2016 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել:
2017 թվականի հունվարի 25-ին որոշում է կայացվել այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումները և կազմված զննության արձանագրությունը ապացույց ճանաչելու մասին:
2017 թվականի հունվարի 25-ին որոշում է կայացվել թիվ 15156416 քրեական գործով տուժող Հովհաննես Օնիկի Հախվերդյանին պատկանող «Ֆիլիպս» մոդելի բջջային հեռախոսը որպես իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին:
2017 թվականի հունվարի 25-ին որոշում է կայացվել թիվ 15156416 քրեական գործով տուժող Արտակ Նասիբյանին պատկանող «Սամսունգ Գալաքսի U 5 սպորտ» մոդելի բջջային հեռախոսը որպես իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին:
2017 թվականի մարտի 29-ին Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանի առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, նույն օրը վերջինս ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2015 թվականի դեկտեմբերի 11-ին ժամը 16:45-ից մինչև 18:15-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների Խուդյակով փողոցի 212/3 հասցեում գործող «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲԸ-ի սրահից գաղտնի հափշտակել է «Կոնվերս-բանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող «Փոստ-Տերմինալը» ընկերությանը պատճառելով զգալի չափերի հասնող, ընդհանուր 308.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Բացի այդ, Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանը 2016 թվականի օգոստոսի 26-ին ժամը 01:15-ի սահմաններում, ուրիշի գույքի զգալի չափերի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, Երևան քաղաքի Էրեբունի թաղամասում գտնվող «Երևան Սիթի» սուպերմարկետի մոտ Շահեն Համբարձումյանին պատկանող «Զազ Սենս» մակնիշի 34 QP 485 հաշվառման համարանիշի տաքսի ավտոմեքենայի սրահից, օգտվելով տաքսու վարորդի անուշադրությունից, գաղտնի հափշտակել է Շահեն Համբարձումյանին պատկանող 150.000 ՀՀ դրամ արժողության «Լենովո Ա7010» մոդելի բջջային հեռախոսը:
Բացի այդ, Սուրեն Միրզոյանը 2016 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ժամը 22:30-ին, որպես ուղևոր, նստելով Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայում կայանված Հովհաննես Օնիկի Հախվերդյանին պատկանող «Օպել» մակնիշի 35 AL 921 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան և օգտվելով Հովհաննես Հախվերդյանի անուշադրությունից, ավտոմեքենայի սրահից գաղտնի հափշտակել է վերջինիս պատկանող 17.000 ՀՀ դրամ արժողության «Ֆիլիպս» մոդելի բջջային հեռախոսը:
Բացի այդ, Սուրեն Միրզոյանը, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի սեպտեմբերի 23-ին, ժամը 02:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ պողոտայում գտնվող «Երևան Սիթի» սուպերմարկետի մոտ, որպես ուղևոր, նստել է Կարեն Հայկարամի Գևորգյանի կողմից վարվող «Օպել» մակնիշի 649 AR 61 հաշվառման համարանիշի տաքսի ավտոմեքենան և օգտվելով Կարեն Գևորգյանի անուշադրությունից սրահից գաղտնի հափշտակել է վերջինիս պատկանող զգալի չափի` 170.000 ՀՀ դրամ արժողության «Հուավեյ» մոդելի բջջային հեռախոսը:
Բացի այդ, Սուրեն Միրզոյանը, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ, նախնական համաձայնության գալով Աննա Մանասարյանի հետ, 2016 թվականի նոյեմբերի 12-ին ժամը 19:30-ի սահմաններում, միասին գնացել են Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 38-րդ հասցեում գործող «Vogue house» կանացի հագուստի խանութ սրահ, որտեղ Աննա Մանասարյանը օժանդակելով Սուրեն Միրզոյանին, զանազան հագուստների վերաբերյալ հարցեր է ուղղել խանութի աշխատակցուհի Լուսիկ Սաքոյանին, ինչով շեղել է վերջինիս ուշադրությունը, իսկ Սուրեն Միրզոյանը այդ ընթացքում, սրահում գտնվող դրամարկղի փեղկի վրայից գաղտնի հափշտակել է Լուսիկ Սաքոյանի` 270.000 ՀՀ դրամ արժողության «Այֆոն -5» մոդելի և Լիլիթ Պողոսյանի` 502.000 ՀՀ դրամ արժողության «Այֆոն-6» մոդելի բջջային հեռախոսները:
Իրենց դիտավորյալ գործողությունների արդյունքում պատճառվել է զգալի չափերի` 772.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
2017 թվականի ապրիլի 12-ին, Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Լ.Հարությունյանը, որոշում է կայացրել թիվ 15156416 քրեական գործով Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանի նկատմամբ Տիգրան Յուրիկի Ավետիսյանին ծեծի ենթարկելու և բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու, Գառնիկ Նասիբյանի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու, Սենեքերիմ Ղազարյանի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու, Սերժիկ Թովմասյանի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու դրվագներով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` տուժողների կողմից մեղադրյալի հետ հաշտվելու պատճառաբանությամբ, իսկ Ռուբեն Հակոբյանին պատկանող «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու դրվագով քրեական հետապնդումը չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2017 թվականի ապրիլի 25-ին Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Լ.Հարությունյանը քննարկելով թիվ 15156416 քրեական գործի նյութերը, որոշում է կայացրել թիվ 15156416 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին:
2017 թվականի ապրիլի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 15156416 քրեական գործով Աննա Ներսեսի Մանասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել «ստորագրություն չհեռանալու մասին»:
2017 թվականի ապրիլի 28-ին Աննա Ներսեսի Մանասարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել և վերջինիս ներկայացուցիչ է ճանաչվել Կենտրոն Վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի առաջատար մասնագետ Լիդա Շահինյանը:
2017 թվականի մայիսի 06-ին թիվ ԵԿԴ/0122/01/17 քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարան:
2019 թվականի հուլիսի 23-ին Աննա Ներսեսի Մանասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:
2019 թվականի օգոստոսի 12-ին թիվ ԵԿԴ/0122/01/17 քրեական գործը վերամակագրվել է Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Վ.Լ.Գրիգորյանին:
2020 թվականի փետրվարի 01-ին Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանի նկատմամբ 4 դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:

Արագացված դատական քննություն.
Մինչ քրեական գործով դատաքննությունը սկսելը, ամբաստանյալ` Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու բնույթը և հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է առաջադրված մեղադրանքի հետ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները (տուժող Շահեն Գուրգենի Համբարձումյանի ցուցմունքները /հատոր 3` գ.թ. 64-65/, տուժող Հովհաննես Օնիկի Հախվերդյանի ցուցմունքները /հատոր 1` գ.թ. 194-195/, տուժող Կարեն Հայկարամի Գևորգյանի ցուցմունքները /հատոր 1` գ.թ. 113-114/, տուժող Լուսիկ Սուրենի Սաքոյանի ցուցմունքները /հատոր 1` գ.թ. 32-34, հատոր 4՝ գ.թ. 102, 104/, տուժող Լիլիթ Սամվելի Պողոսյանի ցուցմունքները /հատոր 1` գ.թ. 41-42/, վկա «Կոնվերս-Բանկ» ՓԲԸ-ի կողմից լիազորված, Գրիգոր Սիմոնի Ստեփանյանի ցուցմունքները /հատոր 2` գ.թ. 58-59/, վկա Դավիթ Գևորգի Թադևոսյանի ցուցմունքները /հատոր 1` գ.թ. 213/, դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 37-ԱՊ-17 եզրակացությունը /հատոր 4` գ.թ. 29-31/, դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 625/16 եզրակացությունը /հատոր 4` գ.թ. 48-53/, ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲԸ-ից ստացված հեռախոսահամարների վերծանումները զննելու մասին կազմված արձանագրությունը /հատոր 4` գ.թ. 33-34/, իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործի նյութերին կցված` տուժող Հ. Հախվերդյանին պատկանող «Ֆիլիպս» մոդելի բջջային հեռախոսը /հատոր 4` գ.թ. 35-36/), գտնում է, որ ամբաստանյալ Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` «1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները, հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան այլընտրանքային է, այն պատիժ է նախատեսում ինչպես տուգանքի, այնպես էլ ազատազրկման ձևով:
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Մեկ այլ` Ս.Թոմոյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ` գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները` վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն:» (տե՛ս Սերյոժա Սարգսի Թոմոյանի վերաբերյալ 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԼԴ2/0019/01/09 որոշումը):
Արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականի խնդրին Վճռաբեկ դատարանը նաև անդրադարձել է Ա.Հովհաննեսյանի գործով կայացված որոշման մեջ և իրավական դիրքորոշում ձևավորալ այն մասին, որ «(…) Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, պատճառված վնասի չափի, մեղքի ձևի և տեսակի, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա: Վերջիններս վկայում են հանցագործության նվազ կամ բարձր հանրային վտանգավորության աստիճանի մասին` դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս և այն կրելու անհրաժեշտության հարցը որոշելիս ապահովելով արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի կենսագործումը:» (տե՛ս Արամայիս Դերենիկի Հովհաննեսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 27-ի թիվ ԳԴ/0014/01/14 որոշման 13-րդ կետը):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են`
(...)
9) մեղայականով ներկայանալը, հանցագործությունը բացահայտելուն, հանցագործության մյուս մասնակիցներին մերկացնելուն, հանցագործությամբ ձեռք բերված գույքը որոնելուն աջակցելը.
(...):
2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն սույն հոդվածի առաջին մասում:
(...)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են`
1) հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, հանցանքը որպես արհեստ կատարելը.
(...)»:
Որպես ամբաստանյալ Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա զղջացել է կատարածի համար, աջակցել է քրեական հետապնդում իրականացնող մարմնին` արարքին ճիշտ քրեաիրավական գնահատական տալու հարցին:
Ամբաստանյալ Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանն արձանագրում է հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը:
Մասնավորապես` Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանը մեկ այլ` թիվ ԵՄԴ/0046/01/14 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու համար 25.06.2014թ-ին դատապարտվել է և դատվածությունը չմարված` 2016 թվականի նոյեմբերի 12-ին կատարել է սույն արարքը:
Ինչ վերաբերվում է թիվ ԵՇԴ/0192/01/15 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու համար 13.10.2016թ. դատավճռին, ապա հարկ է նկատել, որ այդ գործով դատավճիռն օրինական ուժ է ստացել 2016 թվականի նոյեմբերի 15-ին, իսկ սույն գործով արարքը կատարել է 2016 թվականի նոյեմբերի 12-ին, այսինքն մինչ այդ դատավճիռն ուժի մեջ մտնելը, հետևաբար այդ գործով արարքի կատարումը չի կարող դրվել սույն գործով ռեցիդիվը գնահատելու հիմքում:
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, դրանք համադրելով նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների հետ` դատարանը գտնում է, որ Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանի իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` դատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից` ապա առավել մեղմ պատիժը:
Արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականի խնդրին Վճռաբեկ դատարանը նաև անդրադարձել է Ա.Հովհաննեսյանի գործով կայացված որոշման մեջ և իրավական դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ «(…) Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, պատճառված վնասի չափի, մեղքի ձևի և տեսակի, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա: Վերջիններս վկայում են հանցագործության նվազ կամ բարձր հանրային վտանգավորության աստիճանի մասին` դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս և այն կրելու անհրաժեշտության հարցը որոշելիս ապահովելով արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի կենսագործումը:» (տե՛ս Արամայիս Դերենիկի Հովհաննեսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 27-ի թիվ ԳԴ/0014/01/14 որոշման 13-րդ կետը):
Քննարկելով ամբաստանյալ Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանի նկատմամբ նշանակվող պատժաչափի հարցը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանց կատարման եղանակը, նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, արարքը կատարելուց հետո դրսևորած վարքագիծը, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքի համար 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկում նշանակելով` հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված` պատժի նպատակների իրագործմանը:
Դատարանն արձանագրում է, որ թիվ ԵՇԴ/0192/01/15 քրեական գործով 2016 թվականի հոկտեմբերի 13-ին կայացված դատավճռով նշանակված պատիժը Ս.Միրզոյանը փաստացի չի կրել, քանի որ ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկից ստացված գրության համաձայն` Սուրեն Միրզոյանը ՀՀ ԱՆ ՔԿԾ կենտրոնական մարմնի տեղաբաշխման հանձնաժողովի 15.12.2016թ. որոշմամբ տեղաբաշխվել է ՀՀ ԱՆ «Արմավիր» ՔԿՀ և հաշվի առնելով, որ սույն գործն է քննվում, վերջինս չի տեղափոխվել համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկ: Հետևաբար դատարանը գտնում է, որ թիվ ԵՇԴ/0192/01/15 քրեական գործով 2016 թվականի հոկտեմբերի 13-ի դատավճռով նշանակված պատիժը ենթակա է հաշվանցման սույն դատավճռով նշանակվելիք պատժին:
Քննարկելով ամբաստանյալ Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանի նկատմամբ նշանակվող վերջնական պատժաչափի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նշանակված 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկմանը պետք է մասնակի գումարել թիվ ԵՇԴ/0192/01/15 դատավճռով նշանակված ազատազրկում պատժից 1 /մեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետը և ամբողջությամբ գումարել 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց «Կալանավորումը» պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քննարկելով որպես ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲԸ-ից ստացված հեռախոսահամարների վերծանումները զննելու մասին կազմված արձանագրության հարցը, դատարանը գտնում է, որ դրանք պետք է թողնել կցված քրեական գործին:
Քննարկելով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված «Ֆիլիպս» մոդելի բջջային հեռախոսի հարցը, դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է վերադարձման տուժող Հ.Հախվերդյանին՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ, 365-րդ, 375.3-րդ հոդվածներով` դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կարգով սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակի գումարել թիվ ԵՇԴ/0192/01/15 դատավճռով նշանակված ազատազրկում պատժից 1 /մեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետը և ամբողջությամբ գումարել 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Սուրեն Ռաֆայելի Միրզոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` «Կալանավորումը», թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել` 21.11.2016թ.:
Այլ փաստաթուղթ ճանաչված ապացույցները թողնել կցված քրեական գործին:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված «Ֆիլիպս» մոդելի բջջային հեռախոսը, վերադարձնել տուժող Հ.Հախվերդյանին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ.Լ.Գրիգորյան