Գործ ԵԿԴ/0121/01/17


ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան) հետևյալ կազմով`

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,

քարտուղարությամբ` Վլադիմիր Շահինյանի,
Դարինա Բեգլարյանի,
Հասմիկ Ջանազյանի,
Արուսյակ Ոսկանյանի և
Զաբել Խաչատրյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Տիգրան Պողոսյանի,
տուժող` Վահան Պողոսյանի,

տուժողի ներկայացուցիչ` Հասմիկ Պետրոսյանի,


պաշտպաններ` Լուսինե Ասլանյանի,
Արթուր Ալիխանյանի,
Անահիտ Բաբայանի,
Ամո Շարոյանի և
Թամարա Բաղդասարյանի,

օրինական ներկայացուցիչներ` Կարինե Հովհաննիսյանի և
Էդիկ Հակոբյանի,


նույն դատարանում` դռնբաց դատական նիստերի կարգով քննեց և 2018թ. հոկտեմբերի 18-ին ավար¬տեց քրեա¬կան գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
Հրայր Վահանի Հունանյանի (ծնված` 1993թ. ապրիլի 4-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, նախ¬կինում դատապարտված` 1. Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դա¬տարանի 2012թ. սեպտեմբերի 3-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով դա¬¬տապարտվել է՝ կարգապահական գումարտակում պահելով 4 ամիս ժամկետով, 2. Երևանի Մալաթիա - Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. մարտի 25-ի դա¬տավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 5-րդ մասով` ազատազրկման 2 տա¬րի 6 ամիս ժամ¬կետով, պատժի կրման սկիզբը հաշվարկվել է 2012թ. նոյեմբերի 6-ից, նույն դատարանի 2013թ. օգոստոսի 6-ի որոշմամբ 2013թ. մարտի 25-ի դատավճիռը վե¬րանայվել է, կատարված արարքը համա¬պա¬տասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագոր¬ծության հատկանիշներին և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 1 տա¬րի 6 ամիս ժամկետով, դատարանի 2013թ. սեպտեմ¬բերի 27-ի որոշմամբ 7 ամիս 9 օր ժամկետով ազատազրկումից պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է, 3. Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավա¬սության դատա¬¬րանի 2014թ. հոկտեմբերի 14-ի դա¬տավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատա¬պարտվել է ազա¬տազրկման՝ 2 տարի ժամկետով, 2015թ. դեկտեմբերի 14-ին պայմա¬նական վա¬ղա¬ժամ¬կետ ազատվել է 10 ամիս ժամ¬կե¬տով պատժի կրումից, փորձաշրջանի ժամկետն ավարտ¬վել է 2016թ. հոկ¬տեմբերին, դատվածութ¬յունները չմարված, բնակվել է Արմավիրի մարզի Ջրարբի գյուղի Ա.Խա¬չատրյան փողոցի 2-րդ նրբանցքի 18-րդ տանը, սույն գործով նրան մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցավոր արարքի կա¬տա¬րում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանա¬վո¬րում, արգելանքի տակ է 2017թ. հունվարի 26-ից),
Իսլամ Հասանի Շաբաբյանի (ծնված` 1993թ. հունվարի 1-ին, Արմավիրի մարզի Երասխահուն գյու¬ղում, ազգությամբ եզդի, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, խնամքին՝ 3-րդ խմբի հաշմանդամ մայրը, նախ¬կի¬նում չդատապարտված, 8-ամյա կրթությամբ, հաշվառված և բնակվում է Արմավիրի մարզի Երասխա¬հուն գյուղի 18-րդ փողոցի 3-րդ տանը, սույն գործով նրան մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տես¬ված հան¬¬ցա¬վոր արարքների կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստո¬րագրութ¬¬յուն),
Պարգև Սամվելի Խաչիկյանի (ծնված` 2000թ. հոկտեմբերի 28-ին, Արմավիրի մարզի Վաղար¬շապատ քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, սովորում է ՀՀ կրթության և գիտության նախարա¬րության «Էջմիածնի Վարդգես Համազասպյանի անվան պետական քոլեջ» ՊՈԱԿ-ի «Բանկային գործ» մասնագիտական բաժնի 1-ին կուրսում, ամուրի, չի աշխատում, ընտանիքն ընդգրկված է «Փարոս» ծրագրում, նախկինում չդատապարտ¬ված, հաշվառված և բնակվում է Արմավիրի մարզի Վաղարշապատ քաղաքի Նոր Եվդոկիա փողոցի 40-րդ տանը, սույն գործով նրան մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցավոր արարքի կա¬տարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել ծնողի հսկողության հանձնելը) և
Աղասի Էդիկի Հակոբյանի (ծնված` 1999թ. դեկտեմբերի 18-ին, Արագածոտնի մարզի Ապարան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, սովորում է Արմավիրի մարզի Ջրարբի գյուղի միջնակարգ դպրոցում, ամուրի, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված և բնակ¬վում է Արմավիրի մարզի Ջրարբի գյուղի Մ.Մեծարենց փողոցի 26-րդ տանը, սույն գործով նրան մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արար¬քի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել ծնողի հսկողության հանձնելը)։

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 15170716 քրեական գործը հարուցվել է 2016թ. դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յան հատկա¬նիշ¬նե¬րով ՀՀ ոս¬տի¬¬¬կանության Կենտրոնական բաժնում` քաղ. Վահան Պողոսյանի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի քննարկ¬ման հիման վրա։
2016թ. դեկտեմբերի 27-ից քրեական գործի նախաքննությունը շարունակվել և ավարտվել է քննչա¬կան կո¬միտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չական շրջան¬ների քննչա¬կան բաժնում։
2017թ. հունվարի 23-ին Պարգև Խաչիկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ծնողի հսկողութ¬յան հանձնելը։
2017թ. հունվարի 26-ին ձերբակալվել է Հրայր Հունանյանը։
2017թ. հունվարի 27-ին Պարգև Խաչիկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեա¬¬կան օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
2017թ. հունվարի 28-ին Հրայր Հունանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեա¬¬կան օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
2017թ. հունվարի 28-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատարանը, քննարկելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, բավարարել է այն և մեղադրյալ Հրայր Հունանյանի նկատմամբ երկու ամիս ժամկետով որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորում, որի ժամկետը հետագայում երկարացվել է։
2017թ. փետրվարի 3-ին Իսլամ Շաբաբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2017թ. փետրվարի 6-ին Աղասի Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ծնո¬ղի հսկողութ¬յան հանձնելը։
2017թ. փետրվարի 8-ին Աղասի Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեա¬¬կան օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով։
2017թ. փետրվարի 8-ին Իսլամ Շաբաբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեա¬¬կան օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով։
2017թ. ապրիլի 12-ին որոշում է կայացվել Պարգև Խաչիկյանին առաջադրված մե¬ղադրանքը փոփոխելու, լրացնելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
2017թ. ապրիլի 13-ին որոշում է կայացվել Իսլամ Շաբաբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին՝ նրա արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով։
2017թ. ապրիլի 14-ին որոշում է կայացվել Իսլամ Շաբաբյանին առաջադրված մե¬ղադրանքը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեա¬¬կան օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2017թ. ապրիլի 14-ին որոշում է կայացվել Հրայր Հունանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին՝ նրա արարքում հանցա¬կազմի բացակայության հիմքով։
2017թ. ապրիլի 14-ին որոշում է կայացվել Հրայր Հունանյանին առաջադրված մե¬ղադրանքը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեա¬¬կան օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
2017թ. ապրիլի 18-ին որոշում է կայացվել Աղասի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին՝ նրա արարքում հանցա¬կազմի բացակայության հիմքով։
2017թ. ապրիլի 18-ին որոշում է կայացվել Աղասի Հակոբյանին առաջադրված մե¬ղադրանքը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեա¬¬կան օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով։
2017թ. մայիսի 3-ին քրեական գործը ըստ մեղադրանքի Հրայր Վահանի Հունանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Իսլամ Հասանի Շաբաբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Պարգև Սամվելի Խաչիկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և Աղասի Էդիկի Հակոբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով հաս¬տատված մեղադ¬րա¬կան եզրա¬կացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հանուր իրա¬վա¬սության (սույն դատական ակտի կայացման պա¬հին` Երևան քաղաքի ընդհա¬նուր իրավասության) դատա¬րան, դատարան մուտքագրվել է 2017թ. մայիսի 5-ին, նախագահողին փաստացի հանձնվել է 2017թ. մայիսի 6-ին, նույն օրն ընդունվել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատական քննության։

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանը հաս¬տատված համարեց այն, որ Հրայր Հունանյանը, նախնական համաձայնության գալով Իսլամ Շաբաբյանի, Պարգև Խաչիկյանի և Աղասի Հակոբյանի հետ, գործով տուժող Վահան Պողոսյանի գույ¬քը խարդախությամբ հափշտակելու դիտավորությամբ 2016թ. դեկտեմբերի 17-ին՝ ժամը 00։30-ի սահ¬մաններում, Երևանի «Սուրբ Սարգիս» եկեղեցու մոտակայքում խմբի կազմում կատարել են խարդա¬խություն, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
2016թ. նոյեմբեր ամսին Հրայր Հունանյանը ծանոթացել է Վահան Պողոսյանի հետ, նրա հետ ունեցել է սեքսուալ բնույթի հարաբերություն, որից հետո նրանց միջև ձևավորվել են վստա¬հելի հա¬րա¬բե¬րություններ։ Ըստ Հր.Հունանյանի ծրագրի և Իսլամ Շաբաբյանի, Պարգև Խաչիկյանի և Աղասի Հակոբյանի հետ ձեռք բերված պայմանավորվածության` 2016թ. դեկտեմբերի 17-ին Հունանյանը պետք է սեռական հարաբերություն ունենալու պատրվակով պայմանավորվեր և Երևանի «Սուրբ Սար¬գիս» եկեղեցու մոտա¬կայքում գտնվող Հրազդանի կիրճում հանդիպեր Վահան Պողոսյանին, որից հետո նրանց էին մոտենալու Իսլամ Շաբաբյանը, Պարգև Խաչիկյանը և Աղասի Հակոբյանը, ովքեր ներկա¬յանալով որ¬պես ոստիկան¬ներ, անձնական խուզարկության էին ենթարկելու Վ.Պողոսյանին և խուզար¬կութ¬յամբ վերց¬¬նեին և այդ կերպ խաբեությամբ հափշտակեին նրա մոտ հայտնաբերված իրերը։
Վերոնշյալ օրը Հր.Հունանյանը Հրազդանի կիրճում հանդիպել է Վահան Պողոսյանին, միմյանց հետ ունեցել են սեքսուալ բնույթի հարաբերություն, որից հետո, նախնական պայմանավոր¬վածության շրջանակներում, նրանց են մոտեցել Պ.Խաչիկյանը, Աղ.Հակոբյանը և Ի.Շաբաբյանը, իրենց հանցավոր մտադրությունը իրականացնելու և Վ.Պողոսյանին մոլորեցնելու համար ներկայացել են որպես ոստի¬կանության աշխատակիցներ, միմյանց դիմել են ազգա¬նուններով, նաև ցուցադրվել է իբր ծառայողական վկա¬յական, որից հետո Վահան Պողոսյանը ու Հրայր Հունանյանը ենթարկվել են անձնական խուզար¬կության, ինչի արդյունքում Վահան Պողոսյանի մոտ հայտնաբերվել է զգալի չափերի, ընդհանուր` 32.300 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ գույք` «Դիգմա» ապրանքանիշի պլանշետ համակարգիչը, դրա լիցքա¬վորման սարքը, մեկ զույգ կաշվե սև ձեռնոցներ, սև գլխարկ և սև գործվածքով վզարկու, Վ.Պողոսյանի 001663459 համարի ՀՀ քաղաքացու նույնականացման քարտը։ Դրանից հետո Աղասի Հակոբյանի հրահանգով անչափահաս Պարգև Խաչիկյանը անձնական խուզարկություն կատարելու պատրվակով ստուգել է Վահան Պողոսյանի գրպանները, գրպաններից հանել է 1.000 ՀՀ դրամ անվանական արժեքով թղթադրամ, երեք հատ 500 և մեկ հատ 200 ՀՀ դրամ անվանական արժեքով մետաղադրամներ։
Իրենց հանցավոր մտադրությունն ավարտին հասցնելու և հափշտակված գույքով հանդերձ փա¬խուստի դիմելու համար որպես ոստիկան ներկայացած անձինք ձևացրել են, թե իբրև Հրայր Հու¬նան¬յանը հետախուզվող է, որ մասին իբր տեղեկանալով` վերջինս հարվածել է Աղասի Հակոբանին ու դիմել փա¬խուստի, ով նրան բռնելու պատրվակով հետապնդել է Հ.Հունանյանին՝ հրահանգելով, որ մյուս եր¬կուսը մնան Վահան Պողոսյանի մոտ՝ խափանելով նաև նրա հնարավոր փախուստը, որից հետո Իսլամ Շաբաբյանը և Պարգև Խաչիկյանը Վ.Պողոսյանին հրահանգել են քայլել նրանց առջևից, 5 մետր հեռա¬վորությամբ, որի ընթացքում Իսլամ Շաբաբյանը, օգտվելով ստեղծված իրավիճակից, վերցրել է Վահան Պողոսյանի հիշյալ իրերը և 001663459 համարի նույնականացման քարտը, ապա աննկատ դիմել է փա¬խուստի` հափշտակելով Վ.Պողոսյանի գույքը, Ի.Շաբաբյանը` նաև Վ.Պո¬ղոս¬յանի անձը հաստատող վերոնշյալ փաս¬տաթուղթը։
Այսպիսով, Հրայր Հունանյանը, Պարգև Խաչիկյանը, Աղասի Հակոբյանը և Իսլամ Շաբաբյանը կատարել են հանցավոր արարք, որը նախա¬տեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Իսլամ Շաբաբյանը նաև հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Առաջադրված մեղադրանքների շուրջ հարցաքննված բոլոր ամբաստանյալները հայտարարեցին, որ իրենց մեղավոր չեն ճանաչում` պատճառաբանելով, որ տուժող Վ.Պողոսյանն իրենց զրպարտում է։ ամբաստանյալների վերոնշյալ պատճառաբանություններն անհիմն են և մտացածին, հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ։ Այդ պատճառաբանութ¬յուն¬ները հերքվել, իսկ ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքների հիմնավորվածությունը (ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 317-րդ հոդվածի վերապահմամբ) հաստատվել է պատշաճ իրավական ընթա¬ցա¬կար¬գերի շրջանակներում դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների համադրման, ստուգ¬ման և գնահատման արդյունքներով.
Տուժող Վահան Պողոսյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ աշխատում է «Երևան Պանդոկ»-ում` որպես մատուցող։ Ամբաստանյալներից ճանաչում է Հրայր Հունայանին։ Վեր¬ջինիս հետ թշնամություն և բարեկամություն չունի։ Մյուս ամբաստանյալներին ճանաչում է դեպքի օրվա¬նից, նրանց հետ ոչ մի տեսակ փոխհարաբերություններ չի ունեցել։ Նախկինում Հրայրի հետ հանդիպել է մեկ անգամ և վերջինիս հետ իր կամքով ունեցել է սեքսուալ հարաբերություն։ Դեպքի օրը Հրայրը զան¬գահարել է իրեն և ասել, որ աշխատանքը վերջացնելուց հետո զանգահարի իրեն։ Ժամեր անց իր պլանշետով, որը օգտագործել է նաև որպես հեռախոս, որի մեջ գրանցված է եղել Հրայրի համարը, զանգահարել է Հրայրին, որ հանդիպեն «Պրոսպեկտ» փողոցի «Փակ շուկայի» մոտ։ Տեղյակ չի եղել, որ հանդիպմանը բացի Հրայրից այլ անձինք էլ են լինելու։ Դեպքը տեղի է ունեցել 2016թ. դեկտեմբեր ամսի կեսերին` ժամը 24։00-ից հետո ինքն ու Հրայր Հունանյանը քայլել են «Սուրբ Սարգիս» եկեղեցու ձորից դեպի եկեղեցու աստիճանների մոտ։ Այդտեղ երեք հոգի` սույն գործով մյուս երեք ամբաստանյալները կանգնեցրել են և մոտեցել են իրենց, Իսլամը ներկայացել է` որպես ՀՀ ոստիկա¬նության Կենտրոնականի բաժնի աշխատակից և ցույց է տվել մի վկայական` ասելով, որ իրենց հետևից քայլեն դեպի ձորի խորքում կայանած ավտոմեքենան, որ ստուգում իրականացնեն։ Այդ պահից իր մոտ կասկած է առաջացել, որ նրանք միգուցե իրեն խաբում են։ Ձորի խորքը հասնելուց հետո Իսլամը ասել է, որ պետք է խուզարկություն իրականացնի, ինքը հանել է իր գրպանի պարունակությունը` պլանշետը, լիցքավորման սարքը, նույնականացման քարտը, ձեռնոցները, «շարֆը» և տեղավորել գլխարկի մեջ։ Պլանշետը եղել է գործարանային արտադրության, որը ՌԴ-ից 7.000 ռուբլիով ձեռք էր բերել 2016թ. օգոստոս կամ սեպտեմբեր ամսին։ Հետո իր գրպաններն են ստուգել, որտեղից Պարգևը հանել է 1.000 ՀՀ դրամ, 500 և 200 ՀՀ դրամ անվանական արժեքով մետաղադրամներ։ Ինքն ասել է, որ իրավունք չունեն պահել նույնականացման քարտը և գումարը, Պարգևն ասել է, որ բոլորը վերադարձնելու են իրեն։ Գլխարկի մեջ դրված իրերը Պարգևը դրել է պատի վրա, որից հետո Իսլամը վերցրել է դրանք։ Հրայրին ևս խուզարկել են, նա նրանց է տվել հեռախոսը և դիմականման մի գլխարկ, որը ծալված վիճակում դրված էր նրա գլխին, Հրայրի իրերը ևս դրել են իր գլխարկի մեջ։ Այնուհետև, նրանք երեքով գնացել են դեպի այդ մեքենան։ Հրայրը, վկայականը տեսնելուց հետո, իրեն ասել է, որ պետք չէ անհանգստանալ։ Իրենք ևս սկսել են գնալ նրանց ետևից, սակայն ինքը ներքուստ զգում էր, որ իրեն խաբում են։ Մի փոքր քայլելուց հետո մտավախություն ունենալով, որ իրեն խաբում են, հրաժարվել է գնալ դեպի նրանց մեքենան։ Այդ անձանցից Աղասին իրեն հայտնել է, որ Հրայրը նախկինում ունեցել է դատվածություն թեև մինչ այդ Հրայրն իրեն ներկայացել էր Նարեկ անունով։ Իրեն հարցրել են արդյոք տեղյակ էր, որ Նարեկը դատվածություն է ունեցել, ինչին պատասխանել է, որ տեղյակ չի եղել։ Այնուհետև, Հրայրին մի քանի հարցեր են տվել, արդյոք աշխատում է, թե` ոչ, պատասխանել է, որ աշխատում է հացի փռում։ Հարցերը Հրայրին տվել է Աղասին։ Հետո իրեն հարցրել են, թե որտեղից են իրար ճանաչում, իսկ Հրայրը պատասխանել է, որ աշխատանքի վայրից։ Հետո իրեն հարցրել են, թե արդյոք գիտեր, որ Հրայրը այժմ հետախուզման մեջ է։ Այդ պահին Աղասիին Հրայրը հրել և փախել է ձորի կողմ, վերջինս էլ վազել է նրա հետևից։ Պարգևը ևս վազել է նրանց հետևից, այդտեղ են մնացել ինքն ու Իսլամը։ Իսլամը իրենից պահանջել է, որ 5 մետր հեռավորության վրա ձեռքերը գլխի հետևում պահած քայլի իր առջևից, կատա¬րել է նրա պահանջը, իսկ նա գնացել է Հրայրի ուղղությամբ։ Այդ պահին եկել է Պարգևը և ինչ-որ ազգանունով դիմել Իսլամին։ Ինքը, քանի որ իր հետևից ձայն չի լսել, շրջվել և տեսել է, որ Իսլամը իր հետևում չէ։ Պարգևը իրեն հարցրել է, թե որտեղ է Իսլամը, ինքն էլ պատասխանել է, որ չգիտի։ Պարգևը փորձել է Հրայրի կողմը գնալ, այդ պահին եկել է Աղասին։ Աղասին ևս ազգանունով դիմելով` հարցրել է, թե որտեղ է Իսլամը, ինքն էլ պատասխանել է, որ չգիտի։ Պարգևը և Աղասին իրեն ասել են, որ պետք է սպասի այդտեղ, որ գնան և իր իրերը բերեն։ Ճանապարհին Պարգևին զանգահարել և ասել են, որ Հրայրին բռնել են և մեքենան գտնվում է «Պրոսպեկտի» մոտ։ Դրանից հետո նրանք սկսել են արագ քայլել, ինքն էլ նրանց ետևից։ Աղասին իրեն ասել է, որ իր գնալը նրանց հետ պետք չէ, քանի որ իրեն իր կամքին հակառակ ևս կտանեն ոստիկանություն։ Աղասին ասել է. «Լավ տղա էս երևում, պետք չի քեզ գցենք քաշքշուկի մեջ, դու մի արի, մենք քո իրերը կբերենք քո մոտ»։ Ինքը նրանց ասել է, որ կգնա նրանց հետ, քանի որ վատ բան չի արել և վախենալու ոչինչ չունի և սկսել է նրանց հետ գնալ։ Հասնելով գետնանցումի մոտ՝ ինքը նկատել է, որ Հրայրը վազելով անցնում է նշված վայրով, նրանք էլ վազել են Հրայրի հետևից։ Ինքն էլ ճանապարհի դիմացի մայթով սկսել է նրանց ետևից վազել, հետո ճանապարհը անցել է դեպի նրանց մայթը։ Այդ ընթացքում Հրայրը, «Արդշինբանկ» ՓԲ ընկերության մոտից հատելով փողոցը, անցել է մայթի հակառակ կողմը։ Ինքը Պարգևին կարողացել է բռնել, որից հետո Հրայրը հետ է եկել և հարվածել է իրեն, որ թողնի փախնեն։ Այդ պահին մի «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենա է կայանել, որի մեջից իջել է մեկ հոգի և հարցրել, թե ինչ է եղել, ինքն էլ պատասխանել է, որ իր մոտից իր իրերն են տարել, և պահանջել է, որ իր իրերը հետ բերեն։ Այդ ժամանակ Հրայրը կրկին փորձում էր իրեն հարվածեր։ Նշված անձն իրեն պաշտպանելու նպատակով Հրայրին հետ է պահել և հարցրել, թե ինչ է անում։ Ինքը պատասխանել է, որ կզանգահարի ոստիկանություն, այդ անձն հարցրել է, թե ինչի հիմա չի զանգահարում, պատասխանել է, որ իր մոտ հեռախոս չկա։ Այդ պահին Պարգևի հեռախոսին կրկին զանգ է եկել, սակայն ուշադրություն չի դարձրել, թե Պարգևը ինչ է հեռախոսով խոսել։ Դրանից հետո Պարգևը զանգահարել է ոստիկանություն, իսկ «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը սպասել է մինչև ոստիկանների գալը։ Հետո գնացել է ոստիկանություն, որտեղ զանգահարում էին Իսլամին, որ նրան կանչեին իրենց մոտ, սակայն տեղյակ չէ, թե ինչու նա այդպես էլ չեկավ այդտեղ, այնուհետև, մի տաքսու վարորդ այդտեղ է բերել իր իրերը։ Քննիչը կանչել է իրեն և հարցրել, թե արդյոք այդ իրերը իրեն են պատկանում, ճանաչել է իր իրերը։ Այնուհետև, նրանք վերադարձրել են իր իրերը, ինքն էլ բողոք չի ներկայացրել և գնացել է այդտեղից։ Իրերից բացակայել է միայն գումարը։ Մի քանի օր անց իրեն զան¬գահարել են ոստիկանությունից և հայտնել, որ նշված դեպքը որակել են որպես հանցախումբ և վե¬րոնշյալ անձինք պատասխանատվության են ենթարկվելու նույնիսկ իր բողոքի բացակայության պայման¬ներում։ Իրեն կանչել են հետաքննչական, այնուհետև՝ քննչական մարմին, պահանջել են ներ¬կայացնել իրերը, որ ուղարկվի փորձաքննության։ Ինքը տվել է իր իրերը, ու թեև նրանք խոստացել էին մոտ 15 օրից դրանք կվերադարձնել, սակայն այդպես էլ չեն վերադարձրել։
Ամբաստանյալ Հրայր Հունանյանի հակասական և իրարամերժ ցուցմունքների ստուգման և արժևորման արդյունքներով ստացված փաստական տվյալներով.
Այսպես, առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հար¬ցաքննվե¬լիս Հր.Հունանյանը հայտնեց, որ դեպքի օրը ինքը, Աղասի Հակոբյանը և Իսլամ Շաբաբյանը որոշել են գնալ ակումբ։ Ակումբ գնալու ճանապարհին զանգահարել են Պարգևին, որ նրան ևս իրենց հետ տանեն, քանի որ նա իրենց ընկերն է։ Պարգևը սկզբում չի ցանկացել միանալ իրենց, սակայն համոզելուց հետո միացել է իրենց։ Երևան գալու ճանապարհին, երբ հասել են Արգավանդ, իրեն է զանգահարել Վահանը և ցանկություն է հայտնել հանդիպել իր հետ, ընկերները հարցրել են, թե ով է զանգահարում, ինքն էլ պատասխանել է, որ իր ծանոթներից է և չի ասել, որ Վահանն է իրեն զանգահարում։ Երբ հասել են «Սուրբ Սարգիս» եկեղեցու մոտ, Վահանը կրկին զանգահարել է իրեն և հայտնել է, որ աշխատանքի վայրից դուրս է եկել և իջնում է «Նաբերեժնու» ձոր և ցանկացել է նշված վայրում հանդիպել իր հետ։ Ընկերներն էլ կրկին հարցրել են, թե ով է գալու հանդիպման, ինքն էլ պատասխանել է, որ իր ծանոթներից է և նրանց խնդրել է մնալ այդտեղ՝ վերևում, մինչև ինքը իջնի, տեսնի իր ծանոթին և վերադառնա։ Երբ ինքը Վահանին տեսնելու համար գնացել է ծառերի կողմը, որտեղ բավականին մութ էր, իր ընկերներ Իսլամը և Աղասին գնացել են իր հետևից՝ մտածելով, թե ում պետք է տեսնի այդ մութ վայրում։ Իջնելով դեպի ներքև՝ ինքը և Վահանը կանգնել են և սկսել են զրուցել, Վահանը իրեն ասել է, որ քույրը պարուհի է, քրոջը պատմել է իր մասին, ցույց է տվել իր նկարը և նա ցանկություն է հայտնել տեսնել իրեն և առաջարկել է գնալ իրենց տուն քրոջ հետ ծանոթանալու նպատակով։ Ինքն ասել է, որ հիմա չի կարող գնալ նրա հետ, քանի որ իր ընկերների հետ ակումբ գնալու պայմանավորվածություն ունի։ Վահանն ասել է, որ եթե չգնա իրենց տուն, կնեղանա իրենից, քանի որ քրոջը խոստացել է, որ իրեն տանելու է տուն քրոջ հետ ծանոթացնելու համար։ Այդ ընթացքում զայրանալով խոսակցության տոնայնությունը բարձրացրել է։ Իսլամն ու Աղասին գտնվում էին իրենցից մոտ 5 մետր հեռավորության վրա և դանդաղ քայլում էին իրենց հետևից։ Այդ նկատելով՝ Վահանը հարցրել է, թե իր հետ են այդ անձինք, ինքն էլ պատասխանել է, որ իր հետ չեն։ Հետո Վահանին զանգահարել է նրա հայրը։ Երբ նա իր հայրիկի հետ խոսելիս է եղել, ինքը շրջվել է և իր ընկերներին ձեռքերով հասկացրել, որ հետ գնան և չգան իրենց հետևից։ Հեռախոսով խոսելը վերջացնելուց հետո Վահանն առաջարկել է սեռական հարաբերություն ունենալ իր հետ։ Այդ խոսակ¬ցությունից զայրանալով՝ ինքը սկսել է նրա հետ հայհոյանքներով խոսել և այդ ընթացքում Իսլամն ու Աղասին մոտեցել են իրենց։ Մոտենալով՝ հարցրել են, թե ինչ է պատահել, ինքը պատասխանել է, որ ոչինչ չի պատահել։ Վահանը հարցրել է, թե ովքեր են այդ տղաները, ինքը ասել է, որ իր ընկերներն են և այդ ժամանակ Վահանը առաջարկել է նրանց հետ միասին գնալ իրենց տուն, նա այդ տղաների հետ կզբաղվի, իսկ ինքը քրոջ հետ կշփվի։ Այդպես սկսել են ծիծաղել և ինքը ասել է, որ իրենք այլ նպատակով են դուրս եկել և կան այլ աղջիկներ, որոնց պետք է վերցնեն և գնան զվարճանալու։ Այնուհետև, Վահանի հետ առանձնացել է մի երկու բառով խոսելու համար և նրան ասել է, որ իր ընկերների հետ զվար¬ճանալուց հետո կգնան իրենց տուն։ Նա տվել է քրոջ հեռախոսահամարը և ասել, որ գալուց զանգահարի նրան, որ իրեն դիմավորի։ Նաև ասել է, որ կարող են այլևս տուն չգնալ, միասին կքայլեն և կծա¬նոթանան։ Ինքն համաձայնել է և նա փոխանցել է քրոջ հեռախոսահամարը։ Ինքը զանգ է թողել այդ հա¬մարին։ Դրանից հետո քայլելով բարձրացել են դեպի եկեղեցու կողմ։ Հասնելով գետնանցումի տակ՝ բաժանվել են, Աղասին ու Իսլամը գնացել են դեպի «պրոսպեկտ», որտեղ կայանված էր իրենց ավտո¬մեքենան, որի մեջ իրենց էին սպասում աղջիկները, որոնց հետ պետք է գնային ակումբ։ Պարգևը մնացել էր իր հետ, որ գնան «Ռասիայից» աղջիկ վերցնեն և գնան ակումբ, որտեղ, նախապես ունեցած պայմա¬նավորվածությամբ, աղջիկների հետ իրենց պետք է սպասեին Աղասին և Իսլամը։ Արդեն ժամը 24։00-ից 1։00-ի սահմաններում, գետնանցումի տակով բարձրանալիս քաղաքապետարանի մյուս մայթում տեսել է մի աղջկա և Պարգևին ասել է, որ սպասի իրեն մինչև ինքը գնա տեսնի, թե ով է այդ աղջիկը և վերա¬դառնա։ Ճանապարհն անցել է, մոտեցել է այդ աղջկան և մոտ 2 րոպե խոսել է նրա հետ։ Այդ ընթացքում լսել է Պարգևի բղավոցը և շրջվելով տեսել է, որ Պարգևին ինչ-որ մեկը գցել է գետնին և հարվածում է։ Այդ տեսնելով, վազելով հատել է փողոցը, մոտենալով նրանց տեսել է, որ Վահանը Պարգևի վզից բռնել և փորձում է խեղդել նրան։ Փորձել է հետ քաշել Վահանին և տեսնելով, որ ամուր բռնել է Պարգևի վզից և վեր¬ջինս էլ կապտել է, հարվածել է Վահանի ճակատին, որ բաց թողնի Պարգևին։ Հետո, երբ հետ է քաշվել, ինքը հարցրել է, թե ինչ ես անում։ Նա պատասխանել է. «ընկերներդ մոտիս եղածը գողացել են ու փախել»։ Հայտնեց, որ իրենց կամքով են ներկայացել ոստիկանության բաժին։ Նշեց, որ Վահանին ասել է, որ իր անունը Նարեկ է, իր բնակության հասցեն ևս ճիշտ չի հայտնել, քանի որ նրան չի ճանաչել։ Քննիչի մոտ Վահանը հայտնել է, որ իր գլխին սարքելու է, քանի որ ինքը չի ծանոթացել նրա քրոջ հետ։ Վահանը իրեն հայտնել է նաև, որ վիճել է քրոջ հետ, ով տանից նրան դուրս է հանել, քանի որ չի ծանոթացրել հետը։
Պնդեց, որ իրենք ոչ մի խարդախություն չեն արել, եթե այդպես լիներ, երբ նա հեռախոս է ուզել, որ զանգահարի ոստիկանություն, իսկ «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը չի տվել հեռախոսը, ինչու պետք է Պարգևը նրան հեռախոս տար, որ նա ոստիկանություն զանգահարի։ Պարգևը նույնիսկ բացել է հեռախոսի կոդը, հավաքել ոստիկանության համարը և տվել Վահանին, որ կարողանա զանգա¬հարել։ Եթե իրենք խարդախության մտադրություն ունենային, կհարվածեին նրան ու կհեռանային։ Նշեց նաև, որ Աղասն ու Իսլամը իրար ազգանունով չեն դիմել, և Աղասը ոչ մի վկայական ցույց չի տվել։ Նշեց, թե իբր իր խնամքին ունի երեք անչափահաս երեխաներ, որոնցից մեկը գտնվում է անկողնային վիճա¬կում և ունի իր խնամքի կարիքը, իսկ նրանցից երկուսը որբ երեխաներ են, որոնց ինքն է պահում։
Նշեց, որ նախաքննության ընթացքում ինքը ցուցմունք է տվել, որը գործի մեջից բացակայում է։ Հայտնեց նաև, որ քննիչն ասել է, որ եթե չընդունեի սույն գործով իր մեղավորությունը, ապա ավելի վա¬տով կգնա։ Գործով մյուս ամբաստանյալներին, որոնք անչափահաս են, քննիչը խաբել և ասել է, որ Հրայրը ամեն ինչ խոստովանել է, և առաջարկել է, որ գրեն, հակառակ դեպքում «ատկազով» կգնան, Նրանք էլ վախեցել են և այդպես արել։ Ինքը տուժողին չի վախեցրել, փախուստի չի դիմել, քննիչի կանչելուց 20 րոպե անց ներկայացել է նրա մոտ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 337-րդ հոդվածի կարգով հրապարակվեցին և հե¬տազոտվեցին մինչդատական վարույթի ընթացքում գործով ամբաստանյալ Հրայր Հունանյանի տված հա¬կա¬սական ցուցմունքները, համաձայն որոնց՝ քննվող դեպքի ժամանակ Աղասն ու Իսլամը իրար ազգանունով են դիմել, Աղասը ցույց է տվել վկայականը։ Այդ ընթացքում Պարգևի հեռախոսահամարին զանգ է եկել և նա հեռացել և որոշ ժամանակ անց վերադարձել է, Իսլամն ու Աղասն էլ նրան դիմել են Խաչիկյան ազգանունով։ Նախաքննության ընթացքում Հ.Հունանյանը նաև հայտնել էր, որ Իսլամ Շա¬բաբ¬յանին չի ճանաչում, Աղասին ցույց է տվել ԵԿՄ վկայական, ձորում գտնվելու ժամանակ իրեն ևս խուզարկել են։
Հրապարակված հակասական ցուցմունքների վերաբերյալ հարցադրումներին ի պատաս¬խան՝ ամբաստանյալ Հ.Հունանյանը հայտնեց, որ նախաքննության ընթացքում մինչև փաստաբանների ներ¬կա¬յանալը քննիչը և ևս մեկ հոգի սպառնացել են իրեն և ասել, որ եթե այս գործում չընդունի իր մեղա¬վորությունը, մեկ այլ գործով «կբրթեն կգնա», այդ պատճառով այդպես է գրել։ Հայտնեց նաև, որ Աղասին ոչ մի վկայական Վահանին ցույց չի տվել և որպես ոստիկան չի ներկայացել։ Նախաքննության ընթացքում այդպես է նշել, քանի որ քննիչ Էդուարդ Հովհաննիսյանն իրեն ասել է. «ոնց կթելադրեմ, այնպես էլ կգրես»։ Քննիչն իրենից «գործը փակելու» համար 700 ԱՄՆ դոլար գումար է ուզել, սակայն ինքը հրաժարվել է տալ՝ ասելով, որ գումար չունի։ Այդ օրն իր ընկերոջից պարտքով գումար պետք է վերցներ, սակայն այդ մասին չի նշել, քանի որ քննիչը իրեն ասել է, որ դա գործի հետ չի առնչվում և անհրաժեշտություն չկա այդ մասին հայտնել։
Միմյանց և դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրելու և գնահատելու արդյունքներով Դատարանն ի հաշիվ դատաքննականի առավել արժևորում է գործով ամբաստանյալ Հր.Հունանյանի նախաքննական ցուցմունքները (որոշակի վերապահումներով)՝ հաշվի առնելով, որ նախ՝ իրենից ցուցմունք կորզելու կամ կաշառք պահանջելու վերաբերյալ ամբաստանյալ Հր.Հունան¬յանի հայտարարությունը ստուգվել և համապատասխան վերջնական որոշման կայացմամբ հերքվել է անկախ և անկողմանակալ մարմնի՝ ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ս.Առաքել¬յանի կողմից (որոշումը կայացվել է 2018թ. մարտի 10-ին), բացի այդ՝ այդ ցուցմունքներն են որո¬շակիորեն հաստատվում գործով տուժող Վ.Պողոսյանի ցուցմունքներով և ստորև ներկայաց¬վող այլ ապացույցներով։
Ամբաստանյալ Իսլամ Շաբաբյանի հակասական և իրարամերժ ցուցմունքների ստուգման և արժևոր¬ման արդյունքներով ստացված փաստական տվյալներով. Այսպես, Դատարանում հար¬ցաքննվե¬¬¬լիս Ի.Շաբաբյանը հայտնեց, որ մյուս ամբաս¬տանյալներին ճանաչում է, իսկ տուժողին առա¬ջին անգամ տեսել է ոստիկանությունում։ Նշեց, որ ընկերներով զվարճանալու համար որոշել էին գալ Երևան` «Ռասիայի» մոտ։ Այդ առա¬ջարկը արել էր Հրայրը՝ ասելով, որ «Ռասիայի» մոտ գտնվող աղջիկների հետ կգնան զվարճա¬նալու։ Այդ ընթացքում Հրայրի հեռախոսահամարին անընդհատ զան¬գա¬հարում էին, երևի Վահանն էր զանգահարում։ Վերջինս Հրայրի հետ պայմանավորվեց հանդիպել Հրազդանի կիրճում։ Հրայրը իրեն հայտնել է, որ պետք է գնան Հրազդանի կիրճ, և բոլորով գնացել են նշված վայր։ Հասնելով այնտեղ՝ սկզբում Հրայրը իջել է դեպի Հրազդանի կիրճ, որից 10 րոպե հետո, անհանգստա¬նալով, իրենք են գնացել Հրայրի հետևից՝ ենթադրելով, որ միգուցե նա կռիվ է անում։ Իջնելով այնտեղ՝ տեսել են, որ Հրայրն այնտեղ չէ։ Հետո, երբ Հրայրը առաջացել է, Վահանի հետ է եղել։ Այդ պահին իր հեռախոսին զանգ է եկել և ինքը պա¬տասխանել է, հետո նկատել է, որ ինչ-որ վիճաբա¬նություն է տեղի ունենում։ Վիճաբանում էին Աղասին և Հրայրը, նրանք միմյանց հետ լեզվակռիվ էին անում, ոչ ավելին։ Վահանի ձեռքին կար գլխարկ, որի մեջ կային իրեր, սակայն թե ինչ իրեր էին, չգիտի։ Վիճաբանության ընթացքում այդ իրերը նրա ձեռքում էին, սակայն հետո նա մի կողմ է դրել այդ իրերը, սակայն չգիտի, թե ինչի համար։ Այդ ժամանակ իր մոտ կար ԵԿՄ վկայական։ Մոտենալով նրանց՝ վկայականը ցույց է տվել, որ վիճաբանությունը չշարունակվի։ ԵԿՄ-ի վկայականը իրենը չի եղել, այլ Աղասի Հակոբյանինն է եղել, պարզապես այդ պահին իր մոտ է եղել, որում փակցված է նրա լու¬սանկարը։ Աղասին դեպքից մի քանի օր առաջ մոռացել էր վկայականն իր մոտ, ինքն էլ վերցրել էր, որ Աղասիին տեսնելիս հանձնի նրան։ Դրանից հետո բոլորը մի կողմ են քաշվել։ Այնուհետև, Հրայրը հրել է Աղասին և փախել, վերջինս էլ վազել է նրա ետևից, իսկ այդ իրերը մնացել են այդտեղ։ Դրանից հետո տղաներից ոչ ոքի չի տեսել և եկել է ավտոմեքենայի մոտ՝ տուն գնալու նպատակով, հետո եկել է Աղա¬սին, ում այդ ժամանակ զանգահարել է վերջինիս հայրը և ասել, որ մայրիկին հիվանդանոցից դուրս են գրել և պահանջել, որ շուտ տուն գնա։ Տուն գնալու ճանապարհին իրեն զանգահարել է Հրայրը, հայտնել իրերի տեղը և ասել, որ դրանք տանեն ոստիկանության բաժին, որ Պարգևին և Հրայրին բաց թողնեն։ Իրենք էլ գնացել են նշված վայր, փնտրել, գտել են այդ իրերը և տաքսիով ճանապարհել ոստիկանութ¬յան բաժին։
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Պարգև Խաչիկյանը Դատա¬րանում օգտվեց լռելու իրավուն¬քից՝ խնդրելով նախաքննության ընթացքում վկայի կարգավիճակում տված ցուց¬մունքը (Դատարանի համոզամբ` իրավացիորեն) հանել ապացույցների շարքից։ Հայտնեց, որ նախաքննական ցուցմունքները տվել է վախի ազդե¬ցության տակ, թեև բոլոր հարցաքննություններին մասնակցել են թե՛ օրինական ներկայացուցիչը և թե՛ պաշտպան։ Իր վախը պայմանավորված էր առաջին անգամ նման իրավիճակում հայտնվելու հանգա¬մանքով, թեև նախաքննության ընթացքում հար¬ցաքննվել է բազմիցս և ոչ թե մեկ անգամ։ Նշեց, որ տուժողի մոտ նույնականացման քարտ չի տեսել, իսկ վկայականը ցույց է տվել Իսլամը։ Հրա¬ժարվեց պատասխանել կողմերի և Դատարանի որևէ հարցի։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 337-րդ հոդվածի կարգով հրա¬պա¬րակվեցին և հետա¬զոտ¬վեցին վերջինիս նախաքննական ցուցմունքները, համաձայն որոնց` Հրայր Հունանյանի, Իսլամ Շաբաբյանի և Աղասի Հակոբյանի հետ ծանոթացել է 2016թ. հոկտեմբեր ամսին՝ Էջմիածին քաղաքում զբոսնելու ընթացքում, և ժամանակի ընթացքում իրենց միջև ձևավորվել են ընկերական հարաբերութ¬յուններ։ 2016թ. դեկտեմբերի 16-ին` ժամը 21։00-ի սահմնաններում եղել է տանը, երբ իրեն է զանգահա¬րել Հրայր Հունանյանը և խնդրել, որ տանից դուրս գա։ Տանից դուրս գալով՝ տեսել է, որ Հրայրը, Աղասը և Իսլամը, վերջինիս ավտոմեքենայով կանգնած են իրենց տան մոտ։ Նստել է ավտոմեքենան, որտեղ Հրայրն իրեն հայտնել է, որ պետք է գնան Երևան ինչ-որ մեկից գումար վերցնելու համար, առաջարկել է նրանց հետ գնալ Երևան։ Հրայրի առաջարկին համաձայնել է, որից հետո Ի.Շաբաբյանի ավտոմե¬քենայով գնացել են Երևան «Սուրբ Սարգիս» եկեղեցու մոտ, որտեղ Հ.Հունանյանը իրենց հայտնել է, որ հանդիպման կգնա մենակ, իսկ իրենք 50 մետր հեռավորությամբ կքայլեն իր հետևից` նշելով, որ իրենց մոտենան զանգահարելուց հետո, իսկ մինչ այդ հանդիպելու դեպքում ձևացնեն, թե իբրև միմյանց չեն ճանաչում։ Դրանից հետո Հ.Հունանյանը իջել է «Սուրբ Սարգիս» եկեղեցու մոտ գտնվող Հրազդանի կիրճը, իսկ իրենք` նրա հետևից։ Մոտ 10 րոպե անց Հրայրը մի տղայի հետ, ում անունը հետագայում իմացել է, որ Վահան է, անցել է իրենց կողքով, սակայն իրենք, պայմանավորվածության համաձայն, ձևացրել են, թե նրանց չեն ճանաչում։ Դրանից մոտ 5 րոպե անց Հրայրը զանգահարել է և հայտնել, որ մոտենան։ Մոտենալով նրանց` Աղասը ցույց է տվել Երկրապահ կամավորականի վկայական, սակայն ներկայացել է որպես ոստիկան, որից հետո խուզարկել է Վահանին, որի արդյունքում նրա մոտ հայտնաբերվել է պլանշետ, շարֆ, գլխարկ և ձեռնոցներ։ Դրանից հետո Աղասը իրեն հրահանգել է, որ վերջնականապես ստուգի Վահանի գրպանները, որից հետո ստուգել և Վահանի գրպաններից հանել է նաև մեկ հատ 1.000 ՀՀ թղթադրամ և մետաղադրամներ։ Այնուհետև, Հրայրը հարվածել է Աղասին և վազել դեպի Հրազդանի կիրճի խորքը, իսկ Աղասը հետապնդել է նրան։ Ինքը Իսլամի և Վահանի հետ սկսել են քայլել նրանց հետևից, որի ընթացքում Վահանի իրերը գտնվել են Իսլամի ձեռքին։ Մոտ 10 մետր քայլելուց հետո շրջվել և նկատել է, որ Իսլամը իրենց հետևում չէ, Վահանի իրերի հետ աննկատ հեռացել է։ Վերոնշյալ նախաքննական ցուցմունքները գործով ամբաստանյալ Պ.Խաչիկյանը պնդել է է տուժող Վ.Պողոսյանին և գործով ամբաստաանյալ Հ.Հունանյանի հետ առերես հարցաքննվելիս։
Դատարանը փաստում է, որ վերոնշյալ նախաքննական ցուցմունքները թույլատրելի ապացույց են, տրվել են հարցաքննված Պ.Խաչիկյանի դատավարական բոլոր իրավունքների երաշխավորմամբ, կարող են դրվել սույն դատական ակտի, առնվազն գործով ամբաստանյալ Հր.Հունանյանի նկատմամբ սույն գործով կայացվելիք մեղադրական դատավճռի հիմքում, քանի որ մինչդատական վա¬րույթի ընթացքում վերջինիս համար ապահովվել է հակընդդեմ հարցում կատարելու իրավունքը։ Դատա¬րանը վերոնշյալ դատողությունների ուժով նաև փաստում է, որ արտասովոր իրավիճակում հայտնվելու պատ¬ճառաբանությամբ նախաքննա¬կան ցուցմունքներից հրաժարվելու գործով ամբաստանյալ Պարգև Խաչիկյանի փաստարկը մտացածին է և անհիմն։ Վերոնշյալ ցուցմունքը որոշակիորեն հաստատում է նաև տուժող Վ.Պողոսյանի ցուցմունքների արժանահավատությունը, միաժամանակ` ամբաստանյալ Հր.Հունանյանի ցուցմունքների մտացածին բնույթը, հետևաբար` այդ և դատաքննութ¬յամբ հետազոտ¬ված այլ ապացույցների հետ համադրությամբ կարող է դրվել նաև գործով մյուս ամբաստանյալների նկատ¬¬մամբ կայացվող մեղադրական դատավճռի հիմքում։
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Աղասի Հակոբ¬յանը օգտվեց լռելու իրավունքից՝ հայտարարելով, որ քննվող դեպքի օրն իր մոտ ոչ մի վկայական չի եղել, Երևան էին եկել գործերով, չորսով, նա¬խապես, պլանավորված ոչ մի բան չի եղել։
Վկա Մհեր Սիմոնյանը Դատարանում հայտնեց, որ ամբաստանյալներից ոչ ոքի չի հիշում, տուժողին՝ ևս, դեպքի ամիս-ամսաթիվը նույնպես չհիշեց։ Եղել է կահույքագործ, իսկ քննվող դեպքի ժա¬մա¬նակահատվածում աշխատել է որպես տաքսու վարորդ։ Դեպքի օրը՝ մոտավորա¬պես գիշերվա 1։00-ից 2։00-ի սահմաններում եղել է Ագաթանգեղոսի և Խորենացի խաչմերուկում կանգնած, երբ իրեն է մոտեցել մուգ գույնի «Վազ 2106» մակնիշի ավտոմեքենա, որից իջել են 2-ից 3 երիտասարդներ, հստակ չկարո¬ղա¬ցավ հիշել։ Նշված անձինք մոտեցել են իրեն և հարցրել են արդյոք տաք¬սին ազատ է, վերջինս էլ պա¬տասխանել է, որ ազատ է։ Նրանց մոտ նկատել է շտապողակա¬նություն։ Նրանք գլխարկ են տվել իրեն, որի մեջ կար մուգ գույնի հեռախոս կամ պլանշետ, ձեռնոցներ և խնդրել են, որ այն փոխանցի այլ անձի։ Սակայն ինքը չի նկատել, որ գլխարկի մեջ լինեն լիցքավորիչ կամ շարֆ։ Իրեն ասել են, որ այդ իրերը իրենից կվերցնեն Կենտրոնի ոստիկանության մոտից։ Ինքը հարցրել է, թե ինչու իրենք չեն տանում, նրանք պատասխանել են, որ շտապ գնում են հիվանդանոց այդ պատճառով չեն կարող տանել։ Այդ ժամանակ նրանք զանգահարել են այն անձին, ում պետք է տաներ տվյալ իրերը և միացրել են բարձրախոսը, որ խոսեն հետը և ինքը լսի, իսկ այդ անձն ասել է, որ բերելուց հետո կիջնի և կվերցնի։ Խոսելիս այդ անձի անունը տվել են, սակայն այն ներկայում չի հիշում։ Այդպես պայմանավորվելուց հետո գումարը տվել են, ինքը գնացել է նշված վայր, զանգահարել է նրանց տված հեռախոսահամարով այն անձին, ով պետք է վերցներ իրերը, սակայն այդ անձը ասել է, որ չի կարող իջնել ու վերցնել, խնդրել է իրեն, որ ինքը տանի այդ իրերը։ Ինքն ասել է, որ չի կարող բարձրացնել, և այդ իրերը տարել և փոխանցել է հերթապահներին, որ նրանք էլ իրենց հերթին փոխանցեն տվյալ անձին։ Նրանք էլ պատասխանել են, որ իրավունք չունեն այդ իրը վերցնեն, և ասել են, որ սպասի, կզանգեն վերևից կգան ու կվերցնեն։ Զանգահարելուց հետո բարձրացել է քննիչի մոտ իրերը տալու, որտեղ իրենից բացատ¬րություն են վերցրել, այնտեղ ներկա է եղել ևս մեկ անձ, ով իր ենթադրությամբ եղել է տոււժող, որը այնտեղ նստած է եղել, երբ ինքը մտել է ներս։ Աշխատակիցը նրան ասել է. «արա էսա ետ քո ապ¬րանքը», նա էլ պատասխանել է, որ՝ այո։ Այնուհետև ինքը հեռացել է այդտեղից։ Դրանից հետո քննիչի կողմից ծանու¬ցագիր է ստացել և գնացել է ցուցմունք տալու։ Չկարողացավ ասել, թե արդյոք այդ իրերը իրեն փո¬խանցող անձինք դատական նիստերի դահլիճում գտնվող ամբաստանյալներն են, թե՝ ոչ՝ պատճառա¬բանելով, որ այն ժամանակ մութ է եղել և դեմքերը չի հիշում։
Դատարանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի կարգով հրապա¬րակ¬վեց վկա Մհեր Սիմոնյանի նախաքննական հակասական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ նա¬խաքննութ¬յան ընթացքում վերջինս թվարկել էր այն իրերը, որոնք առկա էին գլխարկի մեջ և հայտնել, որ անձամբ տեսել է այդ իրերը։ Տվյալ հակասության վերաբերյալ հարցադրմանն ի պատասխան՝ վկան պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքը։
Ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դա¬տա¬րանը հանգեց վերոնշյալ ցուցմունքները դատաքննութամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների հետ համադրելու և գնահա¬տելու արդյունքներով.
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` գործով տուժող Վահան Պողոսյանին պատկանող «DIGMA» ապրանքանիշի պլանշետ համակարգչի, «Nokia» ապրանքանիշի լիցքավորման սարքի, մեկ զույգ «PERFECT CLOTTHES SIZE։10» գրառմամբ կաշվե սև ձեռնոցների, «EVERLAST» գրառ¬մամբ սև գլխարկի և սև վզկապի առկա¬յությամբ և դրանք Դատարանում զննե¬լու արդյունքներով (ար¬ձա¬¬նագրությամբ),
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2017թ. հունվարի 27-ի թիվ 30-ԱՊ-17 եզրակա¬ցությամբ, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը ներկայացված, գործով տուժող Վահան Պողոսյանին պատ¬¬կանող «DIGMA» ապրանքանիշի պլանշետ համակարգչի, դրա «Nokia» ապրանքանիշի լիցքավոր¬ման սարքի, մեկ զույգ «PERFECT CLOTTHES SIZE։10» գրառմամբ կաշվե սև ձեռնոցների, մեկ հատ «EVERLAST» գրառմամբ սև գույնի գլխարկի և մեկ հատ սև գույնի գործվածքե վզկապի միջին շուկա¬յա¬կան արժեքը 2016թ. դեկտեմբերի 17-ի դրությամբ ընդհանուր կազմել է 32.300 ՀՀ դրամ։
Լրացուցիչ դատաապրանքագիտական և համակարգչատեխնիկական համալիր փորձաքննության 2018թ. փետրվարի 26-ի թիվ 17-0611Դ եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը ներկա¬յաց¬ված «DIGMA» ապրանքանիշի «PS8081MG» մոդելի դյուրակիր պլանշետային համակարգչի «IMEI» անհատականացման արժեքներն են՝ «868286028092977» և «868286028292973», իսկ սերիական համարն է՝ «DPS8081MGDB81C1Y08880»։ Դյուրակիր պլանշետային համակարգչի գործավարական համակար¬գում տեղակայված բջջային հավելվածները գտնվում են աշխատունակ վիճակում, մարտկոցը գտնվում է սարքին վիճակում։ Դյուրակիր պլանշետային համակարգիչը ապարատածրագրային թերութ¬յուններ չունի, գտնվում է աշխատունակ վիճակում և պիտանի է նպատակային շահագործման համար։ Դյուրա¬կիր պլանշետային համակարգչի դետալների արտաքին զննությամբ ներկառուցված դետալների փոխա¬րինման հետքեր չեն հայտնաբերվել։ Պլանշետային համակարգչի հնարավոր միջին շուկայական ար¬ժեքը՝ հաշվի առնելով, որ այն օգտագործված է, սարքին, ունի բավարար ֆունկցիոնալ ցուցանիշներ և ամբողջական լրակազմ, 2016թ. դեկտեմբերի 17-ի դրությամբ կազմել է շուրջ 27.000 ՀՀ դրամ։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերի՝ «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից ստացված, տուժող Վահան Պողոսյանի 077-852662, Հրայր Հունանյանի 093-656387 և 098-656387, Պարգև Խաչիկյանի 096-948181, Իսլամ Շաբաբյանի 077-671704 բջջային հեռախոսահամարների վեր¬ծանումները պարունակող լազերային սկավառակի առկա¬յությամբ« այն զննելու արձա¬նագրությամբ, համաձայն որոնց` հիմնավորվել է դեպքի ժամանակահատվածում տուժող Վ.Պողոսյանի և մե¬ղադրյալ¬ներ Հ.Հունանյանի, Պ.Խաչիկյանի, Ի.Շա¬բաբ¬յանի, Ա.Հակոբյանի միջև կայուն հեռախոսակապ պահ¬պա¬¬նելու հանգամանքը, շահագործվող հեռախոսահամարները դեպքի վայրին հարակից` Երևանի Պա¬րոն¬յան 4 հասցեում տեղադրված կապի ծածկույթն սպասարկող ալեհավաքի կողմից սպասարկվելու փաս¬տը։

Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատա¬¬րա¬նը հաս¬տատված համարեց այն, որ ամբաստան¬յալներ Հրայր Հունանյանը, Պարգև Խաչիկյանը, Աղասի Հակոբյանը և Իսլամ Շաբաբյանը մեղավորությամբ կատարել են հանցա¬վոր արարք« որը համա¬պա¬տաս¬¬խանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ ամբաստանյալ Իսլամ Շաբաբյանը սահմանազանցմամբ կատարել է նաև հանցա¬վոր արարք, որը համա¬պա¬տաս¬¬խա¬նում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հան¬ցա¬գործության հատ¬կանիշ¬ներին։ Վեր¬ջին¬ներս քրեա¬¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬¬կա են այդ հոդ¬վածների համապատասխան մասերով և կետերով։
Թեև Աղասի Հակոբյանին մեղադրող կողմը մեղադրանք էր առաջադրել նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 317-րդ հոդ¬վածով, այն է` պաշտոնատար անձի կոչումը կամ իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելու համար, սա¬կայն նրա փաստացի կատարած գործողությունները՝ հասարակական կազմա¬կերպության տրամադրած վկայականը որպես ոստիկանին տրամադրված ծառայողական վկայական ներկայացնելը, կազմում են խարդախության հանցակազմի օբ¬յեկտիվ կողմի բաղ¬կացուցիչ մաս (հանցանքը կատարելու եղանակ է), քանի որ այդ գործողությունն ուղղված էր խմբի անդամների կողմից տուժողին խաբելուն և նրա գույքը փաստացի տիրա¬պետելու, ապա նաև տնօրինելու հնարավո¬րություն ստանալուն, Ա.Հակոբյանի այդ հանցավոր գործողությունները պատժվում են ավելի մեղմ (ըստ տվյալ հոդվածի սանկցիայի), քան խմբի կողմից նախնական համաձայնությամբ խարդախություն կա¬տարելը, տվյալ պարագայում այդ հոդված¬ներով նախատեսված հանցակազմերը միմյանց հետ հարաբե¬րակցվում են որպես մաս և ամբողջ, հետևաբար` Ա.Հակոբյանի արարքը հանցագործությունների հա¬մակ¬¬ցութ¬յամբ, այսինքն` նաև ՀՀ քրեա¬¬կան օրենսգրքի 317-րդ հոդ¬վածով որակելու և նրան մեղադ¬րանք առա¬ջադրելու քրեաիրա¬վական հիմքերն ի սկզբանե բացա¬կայում էին, այդ մասով մե¬ղադրանքն անհիմն է և այդ հոդվածով ամբաս¬տանյալ Ա.Հակոբյանը քրեական պատաս¬խանատվութ¬յան չի կարող ենթարկ¬վել. ամբաստանյալ Ա.Հակոբյանը ենթակա է արդարացման՝ նրա արարքում հան¬ցակազմի բացակա¬յութ¬յան պատճառաբա¬նությամբ։
Տվյալ պարա¬գայում վկայականը ներկայացրած խմբի անդամներից կոնկրետ անձի ինքնության պարզումը և դրա հաստատումը գործով ամբաս¬տանյալների արարքների որակման հարցում էական նշա¬նակություն չունի, քանի որ այդ եղանակով տուժողի գույքի հափշտակությունը մինչ այդ հանցա¬գործության սկիզբն ընդգրկված է եղել բոլոր հանցակիցների նախնական հանցավոր դիտավորության մեջ։
Ամբաստանյալ Ա.Հակոբյանի մեղադրանքում նման փոփոխություն կատարելիս Դատա¬րանը հաշվի է առնում այն, որ այդ փոփոխությամբ նրա վիճակը չի վատթարանում և առաջադրված մեղադ¬րան¬քից պաշտպանվելու իրավունքը չի խախտվում կամ սահմանափակվում։
Դատարանը խարդա¬խության հանցակազմով ամբաստանյալների մեղավարությունը փաստելիս որպես «DIGMA» ապրան¬քանիշի «PS8081MG» մոդելի դյուրակիր պլանշետային համակարգչի արժեք ընդունում է 25.000 ՀՀ դրամը, այսինքն` սկզբնական ապրանքագիատական փորձաքննությամբ պարզ¬ված արժեքը` հաշվի առնելով, որ ի վնաս ամբաստանյալների սեփական նախաձեռնությամբ իրավասու չէ «փոփոխելու մե¬ղադրանքը», առավել ևս, որ մեղադրողի կողմից մեղադրանքը չփոփոխելու (չխստաց¬նելու) պայ¬մաններում պաշտպա¬նական կողմը զրկված է եղել հնարավոր այդ մեղադրանքից արդյու¬նա¬վետորեն պաշտ¬պանվելու հնարավո¬րութ¬յունից։
Դատարանը նաև փաստում է, որ Վահան Պողոսյանի անձը հաստատող 001663459 նույնա¬կա¬նացման քարտի հափշտակությունն ընդգրկված չի եղել նախնական համաձայնությամբ գործող խմբի ան¬դամների հանցավոր դիտավորությամբ, այսինքն՝ Վ.Պողոսյանի «անձնական խուզարկութ¬յամբ» նաև այդ փաստաթղթի հայտ¬նաբեր¬ումն ու դրա հափշտակությունը կատարելիս գործով ամբաստանյալ Իս¬լամ Շաբաբ¬յանը կա¬տա¬րել է սահմանազանցում, որի պայմաններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 40-րդ հոդվածի ուժով վերջինս քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հան¬ցա¬գործություն կատարելու համար և այն վիճարկող պաշտ¬պանական կողմի փաստարկներն անհիմն են և մերժման ենթակա։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ արդա¬րացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալի անմե¬ղությունը՝ այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դա¬տա¬րանը պար¬տավոր է նույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նա¬¬խա¬¬տես¬ված հիմքերից որևէ մեկի առկա¬յութ¬յան դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդա¬րաց¬ման դատավճիռ։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համա¬ձայն` քրեա¬կան հետապնդումն ենթակա է դադարեցման արարքում հանցակազմի բացակայության պա¬րագայում։
Դատարանը վերը նշված վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով առաջադրված մե¬ղադրան¬քում ամբաստանյալ Ա.Հակոբյանի նկատ¬մամբ արդա¬րացման դատական ակտն անհրաժեշտ է կա¬յացնել նրա արարքում այդ հոդվածով նա¬խատեսված հան¬ցակազմի բացակայության պատ¬ճա¬ռա¬բա¬նությամբ։

Նշանակվող պատժի և դատավճռով լուծման ենթակա այլ հարցեր.
Ամբաստանյալներ Հրայր Հունանյանի, Իսլամ Շաբաբյանի, Պարգև Խաչիկյանի և Աղասի Հակոբ¬յա¬նի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որո¬շե¬լիս Դատարանն հաշ¬վի է առնում հետևյա¬լը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչ¬պես նաև կան¬խել հան¬ցագոր¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի հա¬մա¬ձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հան¬ցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կա¬տա¬րելու հանգա¬մանք¬ներին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հան¬ցա¬գործությունները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պա¬տիժ, իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծության՝ հանրության համար վտան¬գա¬վորության աստիճանով և բնույթով, հան¬¬ցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատաս¬խանատվությունը և պատիժը մեղմաց¬նող կամ ծան¬րացնող հանգամանքներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախա¬տեսված պատիժ¬ներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակ¬ները։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հրայր Հունանյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ¬ներ է գնահատում՝ երիտա¬սարդ լինելը (ծնվել է 1993 թվականին)։
Ամբաստանյալ Հր.Հունանյանի պա¬տասխանատ¬վութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հան¬գամանք¬ները բացակայում են։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հրայր Հունանյանի պատասխանատվությունը և պա¬տիժը ծանրաց¬նող հանգամանք է գնահատում հանցանքները կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը` հաշվի առնելով, որ վեր¬ջինս, համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. դեկտեմբերի 29-ին կա¬տար¬¬ված ստուգման արդյունքների և Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. հոկտեմբերի 14-ին կայացված դատավճռի՝ 1. Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դա¬տարանի 2012թ. սեպտեմբերի 3-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով դա¬տապարտվել է՝ կարգապահական գումարտակում պահելով 4 ամիս ժամկետով, 2. Երևանի Մալաթիա - Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. մարտի 25-ի դա¬տավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 5-րդ մասով` ազատազրկման 2 տա¬րի 6 ամիս ժամ¬կետով, պատժի կրման սկիզբը հաշվարկվել է 2012թ. նոյեմբերի 6-ից, նույն դատարանի 2013թ. օգոստոսի 6-ի որոշմամբ 2013թ. մարտի 25-ի դատավճիռը վե¬րանայվել է, կատարված արարքը համա¬պա¬տասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագոր¬ծության հատկանիշներին և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 1 տա¬րի 6 ամիս ժամկետով, ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. սեպտեմ¬բերի 27-ի որոշմամբ 7 ամիս 9 օր ժամկետով ազատազրկումից պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է, 3. Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. հոկտեմբերի 14-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազա¬տազրկման՝ 2 տարի ժամ¬կետով, 2015թ. դեկ¬տեմբերի 14-ին պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է 10 ամիս ժամկետով պատ¬ժի կրումից, վե¬րոնշյալ դատ¬վածութ¬յունները չմա¬րված` դարձյալ կա¬տարել է սույն գործով նրան վե¬րագրված նոր, ըստ բնույթի և վտանգավորության աստի¬ճանի` միջին ծանրության դի¬տա¬վոր¬յալ հան¬¬ցա¬գործութ¬յուն։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հրայր Հունանյանի պատասխանատվությունը և պա¬տիժը ծանրաց¬նող հանգամանք է գնահատում հանցանքը կատարելիս առանձնապես ակտիվ դերը` հաշվի առնելով, որ վերջինս թեև նաև անմիջականորեն է մասնակցել խարդախության կատարմանը` կատա¬րելով դրա օբյեկտիվ կողմի մի մասը կազմող գործողություններ, սակայն անձամբ էր ծրագրա¬վո¬րել և ըստ էության ղեկավարել է խմբի կազմում հանդես եկած մյուս անձանց հանցավոր գործողութ¬յունները։ Տվյալ հետևության հանգելիս Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ խմբի կազմում նախ¬նական համաձայնությամբ հանդես եկած անձանցից նա միակն էր, ով մինչ քննվող դեպքը ճանա¬չում էր տուժողին, նա է տուժողի հետ նախապես պայմանավորվել, հանդիպել և խաբեությամբ ուղեկցել դեպքի վայր, նրա հետ ունեցել սեքսուալ բնույթի գործողություն, որից հետո միայն նրա ահազանգով նրանց են մոտեցել խմբի մյուս անդամները և ավարտի հասցրել տուժողի գույքը խարդախությամբ հափշտակելու սկզբնական հանցավոր դիտավորությունը։
Ամբաստանյալ Հրայր Հունանյանի պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը ծանրաց¬նող վերոնշյալ հան¬գա¬մանք¬ները հաս¬տատված են գոր¬¬ծով ձեռք բերված և դա¬տաքննութ¬յամբ հետա¬զոտ¬ված, թույլատ¬րե¬¬լիութ¬յան ու վերաբերելիության չա¬փա¬¬¬նիշ¬ներին համա¬պա¬տաս¬խանող ապա¬ցույց¬¬ներով և ող¬ջամտո¬րեն բարձ¬րաց¬նում են նրա հանրային վտան¬գավո¬րությունը։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Իսլամ Շաբաբյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ¬ներ է գնահատում՝ նախկինում դա¬տա¬պարտ¬ված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտ¬րոն 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դրութ¬յամբ կա¬տար¬¬¬ված հարց¬ման արդյունքների), երիտասարդ լինելը (ծնվել է 1993 թվականին), իսկ որպես պա¬տասխանատ¬վութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հան¬գամանք¬ներ` խնամքին 3-րդ խմբի հաշմանդամ մոր առկայությունը (ըստ բժշկասոցիալական փորձաքննական թիվ 1288679 որոշման), բնակության վայրում դրա¬կա¬նո¬րեն բնութագրվելը (ըստ Արմավիրի մարզի Երաս¬խահուն համայնքի ղեկավար Արմեն Ավետիսյանի կողմից տրված բնութագրի և «Միդիա-Շանգալ» եզդիների ազգային միավորում ՀԿ խորհրդի նիստի 2017թ. հոկտեմբերի 30-ի որոշման)։
Դատարանը ամբաստանյալ Իսլամ Շաբաբյանի պատասխանատվությունը և պա¬տիժը ծան¬րաց¬նող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Պարգև Խաչիկյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ¬ներ է գնահատում՝ նախկինում դա¬տա¬պարտ¬ված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտ¬րոն 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դրութ¬յամբ կա¬տար¬¬¬ված հարց¬ման արդյունքների), իսկ որպես պա¬տասխա¬նատ¬¬վութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հան¬գա¬մանքներ` հանցանքը կատարելու պահին անչա¬փահաս լինելը (ծնվել է 2000թ. հոկտեմբերի 28-ին), բնա¬կության վայրում դրակա¬նորեն բնութագրվելը (ըստ թաղային լիազոր ներկայացուցիչ Կ.Շահբազ¬յանի և հարևանների կողմից հաստատված բնութագրի պատ¬¬ճենի), ամբաստանյալի ընտանիքի սոցիա¬լական անապահով վի¬ճակը և «Փա¬րոս» ծրագրում ընդգրկված լինելը (համաձայն թիվ 154 տեղեկանքի պատճենի)։
Դատարանը ամբաստանյալ Պարգև Խաչիկյանի պատասխանատվությունը և պա¬տիժը ծան¬րաց¬նող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Աղասի Հակոբյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ¬ներ է գնահատում՝ նախկինում դա¬տա¬պարտ¬ված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտ¬րոն 2018թ. հոկտեմբերի 10-ի դրութ¬յամբ կա¬տար¬¬¬ված հարց¬ման արդյունքների), երիտասարդ լինելը (ծնվել է 1999 թվականին), իսկ որպես պա¬տասխանատ¬վութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հան¬գամանք` հանցանքը կատարելու պահին անչափահաս լինելը։
Դատարանը ամբաստանյալ Աղասի Հակոբյանի պատասխանատվությունը և պա¬տիժը ծան¬րաց¬նող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Հրայր Հունանյանի, Իսլամ Շաբաբյանի, Պարգև Խաչիկյանի և Աղասի Հակոբյանի նկատ¬մամբ պատժի նշանակ¬ման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով սահմանված հանցակազմի պատժամասն այլընտրանքային է, նախատեսում է պատիժ տու¬գանքի կամ որո¬շակի ժամ¬կետով ազատազրկման ձևով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահման¬ված հան¬ցա¬կազմի պատ¬ժամասը՝ տու¬գանքի, կալանքի կամ որո¬շակի ժամ¬կետով ազա¬տազրկման ձևով, հետևա¬բար` սույն գործով քննարկման են¬թակա են՝ պատ¬ժատեսակի ընտ¬րության, պատժաչափի, այդ թվում՝ տվյալ հոդվածով նախա¬տեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի մեղմ պատիժ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), ամբաստանյալ Իսլամ Շաբաբյանի դեպքում նրա նկատմամբ հան¬¬ցագոր¬ծություն¬ների համակ¬¬ցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու, դրա չափի, ազա¬տազրկման կամ կա¬լան¬քի ձևով պատիժ նշանակելու պարա¬գայում՝ այն ռեալ կրե¬լու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հար¬ցե¬րը։ Անչափա¬հաս ամբաստանյալների նկատմամբ պատժատեսակ ընտրելիս Դատարանը հաշվի է առնում նաև նրանց մոտ ինքնուրույն վաստակի կամ այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է տարածվել բռնա¬գանձում։
Հաշվի առնելով ամբաս¬տանյալ Հրայր Հունանյանին վերագրվող հանցագործության բնույթն ու վտանգա¬վորության աստիճանը, չափահաս տարիքում կատարած դիտավորյալ հանցագործութ¬յունների կա¬տարման համար նախկինում երկու անգամ ազատազրկման դատապարտվելու, ազա¬տազրկման ձևով պատիժ կրելու, երկու անգամ պատժից պայմանական վաղաժամկետ ազատվելու, սակայն պատ¬շաճ հետևությունների չհանգելու և չուղղվելու փաստը, հանցանք¬ների վտան¬գավոր ռեցի¬դիվի առկա¬յությունը, ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հանգա¬մանք¬ների բացակա¬յութ¬յունը` Դա¬տա¬րանն արձա¬նագրում է, որ ամբաս¬տան¬յալի նկատմամբ պատիժ կարող է նշանակվել բացառապես ազա¬տազրկման ձևով, որը պայմա¬նա¬¬կանորեն չկի¬րա¬ռելու, ազա¬տազրկման նվա¬զագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬¬ժատեսակ նշա¬նակելու հիմքերը բացա¬կայում են։ Պատժի նպա¬տակներն ապահովելու տես¬անկյու¬¬նով ամբաս¬տանյալ Հր.Հունանյանը նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պա¬տիժը պետք է կրի, այն արդա¬րացի և անհրաժեշտ է նրան ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծությունների կատա¬րումը կան¬խելու և սոցիա¬լական արդարությունը վերա¬¬կանգ¬նելու համար։
Ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս` Դատա¬րանը փաստում է, որ մինչև գործով մեղսագրված դիտավորյալ հանցանքի կատա¬րումը գոր¬ծով ամբաս¬տանյալ Հրայր Հունանյանը նախկի¬նում դա¬տա¬¬պարտվել է ազա¬¬¬տազրկման դի¬տա¬¬վոր¬յալ, ըստ բնույթի և վտանգավորության աստիճանի` ոչ մեծ ծանրության և միջին ծանրության հանցա¬գործութ¬յուն¬ների կատարման հա¬մար, որոնք վերջինս կատարել է չա¬փահաս տարիքում, և դրա համար դատվա¬¬ծությունը մինչև սույն գոր¬ծով նրան մեղսագրվող դիտավորյալ հան¬ցանքի կատա¬րումը չի մարվել կամ հանվել, դրա մարման ժամ¬կե¬տի հոսքը ընդհատվել է նոր, ըստ բնույթի և վտան¬գավորության աստիճանի՝ միջին ծանրության հան¬ցագոր¬ծության կատարմամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի համաձայն` հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների ռեցի¬դիվը վտանգավոր է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախ¬կինում երկու անգամից ոչ պակաս ազատազրկման է դատապարտվել դիտավորյալ հանցա¬գործության համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` անձը դատվածություն ունեցող է հա¬մար¬¬վում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատ¬վա¬ծությունը մարվելու կամ հանվելու պահը, ընդ որում` դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվում է նշա¬նակված պատիժը կրելու ավարտից կամ պատիժը կրելուց ազատ¬վելու պահից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 3-րդ կետի համաձայն՝ դատվածությունը մարվում է՝ ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցագործության համար ազատազրկման դատապարտ¬ված անձանց նկատ¬մամբ՝ պատիժը կրելուց երեք տարի անցնելուց հետո։
Սույն գործով նրան մեղսագրվող արարքն ամբաստանյալ Հրայր Հունանյանը կա¬տա¬րել է 2016թ. դեկտեմբերի 17-ին, այսինքն` 2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդ¬վա¬ծի լրացում կատա¬րելուց հետո, հետևաբար` նրա նկատմամբ պատիժը պետք է նշա¬նակվի 67.1 հոդ¬վա¬ծով սահմանված կանոններով, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդ¬վածի պահանջից։
Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի ուժով` ամբաստանյալ Հրայր Հունանյանի պարագայում առկա է հանցագործությունների վտան¬գավոր ռեցի¬դիվ, քանի որ վերջինս նախորդ քրեական գործերով դիտավորյալ ոչ մեծ ծանրության և միջին ծան¬րության հանցանքներից վերջինը կատա¬րելու համար ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելուց պայմանական վաղաժամկետ (10 ամիս ժամկետով ազատազրկումը չկրած) ազատվել է 2015թ. դեկտեմբերի 14-ին, այսինքն՝ ուներ չմարված կամ չվերացված դատ¬վածություն` նախկինում ոչ մեծ ծանրության և միջին ծանրության հանցագոր¬ծությունների կատար¬ման համար, որի պայ¬մաններում դարձյալ դիտա¬վորությամբ կատարել է նոր, ըստ բնույթի և վտանգավորության աստիճանի՝ միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագործություն։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի համաձայն` հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտան¬¬գա¬վոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս անհրա¬ժեշտ է հաշ¬վի առնել կատարված հանցագործությունների բնույթը, քանակը, և ծան¬րության աստի¬ճանը, այն հան¬գա¬¬մանք¬ները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչ¬պես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ պարբերության համաձայն` հանցագործության վտանգավոր ռեցի¬դիվի համար նշանակված պա¬տիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապա¬տաս¬խան հոդվածի սանկցիա¬յով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից։
Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը փաս¬տում է, որ տվյալ դեպքում հանցա¬գոր¬ծությունների վտանգավոր ռեցիդիվը Դատարանը պետք է հաշվի առնի ոչ միայն որպես ամբաս¬տանյալ Հրայր Հունանյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծան¬րացնող հանգամանք, այլև վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանակելու հա¬տուկ կար¬գի կիրա¬ռումը հիմնավորող փաս¬տարկ։ Ընդ որում, տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Հրայր Հունանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ազատազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը չի կարող պակաս լինել 3 (երեք) տարի 4 (չորս) ամսից։
Ամբաստանյալ Հրայր Հունանյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬¬ը և պատաս¬խանատ¬վությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, կատարած հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յան բնույ¬թն ու վտան¬գա¬¬վո¬¬րութ¬յան աստի¬ճանը (միջին ծան¬րության դիտավորյալ հան¬ցանք է) Դատարանը հաշվի է առնում պատժաչափը որոշելիս։
Դատարանը, հաշվի առ¬նե¬լով ամբաստանյալ Իսլամ Շաբաբյանի անձը բնութագրող տվյալ¬ները, նրա պատասխա¬նատ¬վությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տես¬անկյու¬նով բացառիկ հան¬¬¬¬գա¬մանք¬ների բա¬ցա¬¬կա¬յութ¬յունը, փաստում է, որ ամբաստանյալ Իսլամ Շաբաբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ կարող է նշա¬նակվել բացառապես որոշակի ժամկետով ազա¬տազրկման ձևով։
Ամբաստանյալ Իսլամ Շաբաբյանի կատարած յուրաքանչյուր հանցանքի համար պատիժ« իսկ հան¬¬ցանքների համակցությամբ վերջնական պատիժ սահմանելիս Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն« որ սույն գործով նրան մեղսագրվում է ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգա¬վո¬րութ¬յան աս¬տիճանի միջին և ոչ մեծ ծանրության հան¬ցա¬գոր¬ծությունների կա¬տարում« հետևա¬բար` նրա նկատ¬մամբ պա¬տիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ« որը կիրա¬ռելի է համարում նաև պատիժները լրիվ գումա¬րելու կանոնը։
Դա¬տա¬րանն ամբաստանյալ Իսլամ Շաբաբյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները, պա¬¬տաս¬խա¬նատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մացնող հանգա¬մանքները հաշվի է առնում ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատժի չափը և այն ռեալ կրելու նպատա¬կահար¬մարութ¬յան հար¬ցը որո¬շելիս։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կա¬լանքի, ազա¬տազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշա¬նակելիս հան¬գում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց պա¬տիժը կրելու, ապա կա¬րող է որո¬շում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի հա¬մա¬ձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատա¬րանը հաշվի է առնում հանցա¬վո¬րի անձը բնու¬¬թագրող տվյալները, պատաս¬խա¬նատվութ¬յունը և պատիժը մեղմացնող ու ծան¬րացնող հանգա¬մանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ դրույթների մեկնաբանությունից ակնհայտ է, որ պա¬տիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ինչպես հանցագործությունների տեսակ¬նե¬րի, քա¬նակի, հան¬ցա¬վոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջա¬նա¬կի հետ կապ¬¬ված որևէ հատուկ սահմանափակում օրենսդիրը չի նախատեսել, այսինքն` պատի¬ժը պայ¬մանա¬կա¬նո¬րեն չկիրա¬ռելու հիմք է համարվում դատարանի համոզ¬վածությունն առ այն, որ ամբաս¬տանյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց որոշակի պատժա¬տե¬սակները ռեալ կրե¬լու (Հասմիկ Պետ¬¬րոսյանի վերա¬բերյալ թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատա¬րանի 2009թ. հունիսի 29-ի որոշում)։
Դատարանի այդ համոզվածությունը կարող է կայանալ պատասխանատվությունը և պա¬տի¬ժը մեղմացնող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված (ինչպես նաև չնա¬խա¬տես¬¬¬ված, բայց Դատարանի համոզմամբ այդ¬պիսին դիտարկվող) և 63-րդ հոդվածում սպառիչ թվարկ¬¬ված, պա¬տաս¬խանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների գնա¬հատման արդ¬¬¬¬¬¬¬յունք¬¬¬¬ներով։ Սա¬կայն, դա¬տարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատես¬ված պա¬տիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, տվյալ հարցը քննարկելիս և լու¬ծե¬լիս պարտավոր է հաշվի առնել նաև հանցա¬գոր¬ծության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչը նշա¬նակվող պատժի արդարացիության գրավականն է։
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հան¬ցա¬գոր¬ծության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հան¬ցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստի¬ճանը» (տե՛ս, Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմ¬բերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը)։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի մասին դիրքորոշում Վճռաբեկ դա¬տարանն ար¬տա¬հայտել է Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվա¬կանի փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 գործով որոշման մեջ, որի համաձայն` «Արարքի հան¬րային վտան¬գավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղ¬քի ձևի և տեսակի, հանցագոր¬ծության նպա¬տակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեա¬կան օրենսդրութ¬յամբ պահպանվող հասարա¬կա¬կան հարաբե¬րության` հանցանքի կատարման պա¬հին ունեցած սո¬ցիա¬լական նշանակության վերա¬բեր¬յալ փաստա¬կան տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հան¬ցա¬գործության կա¬տարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հան¬ցակցության դեպ¬քում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակ¬ցության աստիճանը»։
Զարգացնելով վերոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը Վ.Բեգյա¬նի գոր¬ծով որոշման մեջ արձանագրել է, որ «(…) պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռելու հարցի լուծ¬ման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի՝
ա) կատարված հանցագործության նպատակն ու շարժառիթը,
բ) քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կա¬տարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը,
գ) կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը,
դ) հանցագործության կատարման եղանակը,
ե) հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը,
զ) հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մաս¬¬նակցության աստիճանը (…)» (Վանյա Ռաֆիկի Բեգյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2013 թվա¬կանի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13 որոշման 14-րդ կետը)։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Իսլամ Շաբաբյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬¬ները և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես` նախկինում դատապարտված չլինելը, երիտասարդ լինելը, խնամքին 3-րդ խմբի հաշմանդամ մոր առկայությունը, բնակության վայրում դրա¬կա¬նո¬րեն բնութագրվելը, կատարած արարքների բնույթն ու վտանգա¬վորության աստի¬ճանը (միջին և ոչ մեծ ծանրության դիտավորյալ հանցագործութ¬յուններ են), տուժողին հանցագործությամբ պատճառված վնասն ըստ էության վերականգնված լինելու փաստը` Դա¬տա¬¬րա¬նը հանգում է այն համոզվա¬ծութ¬յան« որ ամբաս¬տանյալ Իսլամ Շաբաբյանի ուղղվե¬լը և նոր հան¬ցա¬գործութ¬յունների կանխումը հնա¬րավոր է նրա նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազա¬տազրկում նշա¬նակելու« ինչպես նաև վերջնական պա¬տիժը պայմա¬նա¬կանորեն չկիրա¬ռելու և միաժամանակ ողջա¬միտ« տվյալ դեպքում՝ 2 (երկու) տարի ժամ¬կետով փոր¬ձաշրջան սահմա¬նելու պայ¬ման¬ներում։
Վերագրված հանցանքը կատարելու պահին անչափահաս հանդիսացած ամբաստանյալներ Պարգև Խաչիկյանի և Աղասի Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանը ղեկավարվում է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումներով.
Այսպես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 90-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` անչափահասի նկատ¬մամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում նրա կյանքի և դաստիարակության պայմանները, հոգե¬կանի զարգացման աստիճանը, առողջական վիճակը, անձի այլ առանձնահատկությունները, ինչպես նաև նրա վրա այլ անձանց ազդեցությունը։
«Քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների մասին» միջազգային դաշնագրի 24-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր երեխա, առանց ռասայի, մաշկի գույնի, սեռի, լեզվի, կրոնի, ազգային կամ սոցիալական ծագման, գույքային վիճակի կամ ծննդի հատկանիշով որևէ խտրա¬¬¬կա¬նության, իրավունք ունի իր ընտանիքի, հասարակության և պետության կողմից պաշտ¬պա¬նության այնպիսի միջոցների, որոնք անհրաժեշտ են նրան որպես մանկահասակի»։
«Երեխայի իրավունքների մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի 1-ին պարբերության համաձայն` «Յու¬րաքանչյուր երեխա ունի ֆիզիկական, մտավոր և հոգևոր լիարժեք զարգացման համար անհրա¬ժեշտ կենսապայմանների իրավունք»։
«Անչափահասների նկատմամբ արդարադատություն իրականացնելու վերաբերյալ» ՄԱԿ-ի նվա¬զագույն ստանդարտ կանոնների («Պեկինյան կանոններ») 5-րդ կետի համաձայն` «Անչափահասների վերաբերյալ արդարադատության համակարգը ուղղված է առաջին հերթին անչափահասի բարեկե¬ցութ¬յան ապահովմանը, որպեսզի անչափահաս իրավախախտների վրա ազդեցություն գործող ցան¬կացած միջոց միշտ համաչափ լինի ինչպես իրավախախտի անհատական առանձնահատ¬կութ¬յուններին, այն¬պես էլ իրավախախտման հանգամանքներին»։
«Պեկինյան կանոնների» 17.1-րդ կետի համաձայն` «Ներգործության միջոցների ընտրության ժամանակ իրավասու մարմինը պետք է ղեկավարվի հետևյալ սկզբունքներով.
ա) ներգործության միջոցները միշտ պետք է համարժեք լինեն ոչ միայն իրավախախտման հանգամանքներին և ծանրությանը, այլև անչափահասի դրությանը և պահանջներին, ինչպես նաև հասարակության պահանջներին.
բ) անչափահասի անձնական ազատության սահմանափակման մասին որոշումը պետք է ըն¬դունվի միայն հարցի մանրազնին քննարկումից հետո, և սահմանափակումը հնարավորության սահ¬մաններում պետք է հասցնել նվազագույնի. (…)»։
«Պեկինյան կանոնների» 19.1-րդ կետի համաձայն` «Անչափահասին որևէ ուղղիչ հիմնարկում ներ¬փակելը միշտ պետք է ծայրահեղ միջոց լինի, անհրաժեշտ նվազագույն ժամկետի համար կի¬րառված»։
«Երեխայի իրավունքների մասին» ՄԱԿ-ի կոնվենցիայի 37-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Մասնակից պետությունները ապահովում են, որ. (...)
(բ) ոչ մի երեխա չզրկվի ազատությունից անօրինական կամ կամայական կերպով։ Երեխայի ձեր¬բակալությունը, կալանքը կամ ազատազրկումն իրականացվում են համաձայն օրենքի և գործադրվում են միայն որպես ծայրահեղ միջոց և որքան հնարավոր է՝ կարճ ժամանակամիջոցով, (...)»։
«Ազատազրկված անչափահաս անձանց պաշտպանության վերաբերյալ» ՄԱԿ-ի կանոնների («Հավանայի կանոններ») 2-րդ կետը սահմանում է. «Անչափահասին ազատությունից զրկելը պետք է կիրառվի որպես ներգործության ծայրահեղ միջոց՝ անհրաժեշտ նվազագույն ժամկետով։ Այն պետք է սահմանափակվի բացառիկ դեպքերում։ Պատժի ժամկետը պետք է որոշվի դատական մարմնի կողմից` չբացառելով նրան վաղաժամկետ ազատելու հնարավորությունը»։
«Երեխաների իրավունքների մասին» Նյու-Յորքի 1989թ. նոյեմբերի 20-ի կոնվենցիայի (Հայաս¬տանի Հանրապետության կողմից վավերացվել է 1992թ. հունիսի 1-ին) 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համա¬ձայն` «Երեխաների նկատմամբ բոլոր գործողություններում, անկախ այն բանից, թե դրանք ձեռ¬նարկվում են սոցիալական ապահովության հարցերով զբաղվող պետական կամ մասնավոր հիմնարկ¬ների, դատարանների, վարչական կամ օրենսդրական մարմինների կողմից, առաջնահերթ ուշադրութ¬յուն է դարձվում երեխայի շահերի առավել ապահովմանը։»։
Նույն կոնվենցիայի 40-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Մասնակից պետությունները ճանաչում են մե¬ղադրվող կամ քրեական օրենսդրությունը խախտած համարվող յուրաքանչյուր երեխայի իրա¬վունքը՝ արժանանալու այնպիսի վերաբերմունքի, որը նպաստում է նրա արժանապատվության և նշանա¬կա¬լիության զգացումի զարգացմանը, երեխայի մեջ ամրապնդում է հարգանքը մարդու իրա¬վունքների և ուրիշների հիմնարար ազատությունների նկատմամբ, և որի դեպքում հաշվի է առնվում երեխայի տարիքը և հասարակության մեջ նրա վերաինտեգրացման և հետագա դրական դեր խաղալուն նպաս¬տելու ցանկալիությունը։ (…)
4. Անհրաժեշտ է այնպիսի բազմազան միջոցառումների առկայությունը, ինչպիսիք են խնամքի, խնամակալության և հսկողության մասին հրամանները, խորհրդատվական ծառայությունները, փոր¬ձաշրջանի նշանակումը, դաստիարակությունը, կրթական և մասնագիտական պատրաստության ծրագ¬րերը և առանձին հաստատություններում խնամքի այլընտրանքային այլ ձևեր, որոնք ապահո¬վում են երեխայի նկատմամբ նրա բարեկեցությանը, ինչպես նաև դրությանն ու հանցագոր¬ծության բնույթին համապատասխանող վերաբերմունք։»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, վերլուծելով մեջբերված դրույթները, ԵԱՆԴ/0094/01/13 քրեական գործով 2015թ. օգոստոսի 28-ին կայացված որոշմամբ արձանագրել է, որ. «13. (…) անչափահասները, պայ¬մանավորված իրենց տարիքային և սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկություններով, ունեն հատուկ հոգածության և խնամքի կարիք, ուստի արդարադատություն իրականացնելիս պետք է հաշվի առնել ձեռ¬նարկվող միջոցառումների հնարավոր ազդեցությունը նրանց բարեկեցության վրա։ Մասնավո¬րա¬պես, կիրառվող ներգործության միջոցների ընտրությունը պետք է պայմանավորված լինի ոչ միայն կատարված իրավախախտման ծանրությամբ, այլև անձի անհատական առանձնահատ¬կություններով։ Հասարակությունից մեկուսացնելու հետ կապված պատժատեսակները անչափա¬հաս¬¬ների նկատմամբ պետք է կիրառվեն որպես ծայրահեղ միջոց` հնարավոր նվազագույն ժամկետներով և սահմանափակ ու բացառիկ դեպքերում, քանի որ ի տարբերություն չափահասների` ազատազրկման բացասական հետևանքները նրանց վրա ավելի մեծ ազդեցություն են թողնում։ (…)
Այդ որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«15.1. Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ անչափահասների սոցիալ-հոգեբանական առանձնա¬հատ¬կություններով պայմանավորված` հասարակությունից նրանց երկարատև ժամկետով մեկուսաց¬նելն արդարացված չէ, քանի որ անչափահաս տարիքում անձը հեշտությամբ է ենթարկվում շրջա¬պատի բացասական ազդեցությանը, մեծանում է հանցավոր ենթամշակույթի տարրերը յուրաց¬նելու հավանա¬կանությունը։ Մյուս կողմից նրանք, ի տարբերություն չափահասների, ավելի հեշտ են են¬թարկ¬վում պատ¬ժի ուղղիչ ազդեցությանը։Հետևաբար` դատարանը նախ և առաջ պետք է քննարկի ազատությունից զրկե¬լու հետ չկապված պատժատեսակի նշանակման հնարավորությունը։ Որոշակի ժամկետով ազա¬տազրկումը` որպես անչափահասների նկատմամբ կիրառվող ամենախիստ պատ¬ժատեսակ, պետք է նշանակվի միայն բացառիկ դեպքերում, երբ ներգործության որևէ այլ միջոց չի կարող դրական արդյունք ապահովել։
16. Սույն որոշման նախորդ կետում արտահայտված դիրքորոշումը վերլուծելով սույն որոշման 13-15-րդ կետերում մեջբերված միջազգային և ներպետական իրավական կարգավորումների լույսի ներքո` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ բոլոր այն դեպքերում, երբ անչափահասին մեղ¬սագրվող արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նա¬խատեսվում է միայն ազատազրկում պատժատեսակը, դատարանը պետք է քննարկի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ ավելի մեղմ պատժամիջոց ընտրելու կամ ավելի ցածր պատժաչափ նշանակելու հնարավորությունը` հաշվի առնելով առկա մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, անչափա¬հասի կյանքի և դաստիարակության պայմանները, հոգեկանի զարգացման աստիճանը, առողջության վիճակը, նրա վրա այլոց ազդեցությունը, անձը բնութագրող այլ տվյալները, ինչպես նաև հանցա¬գործության` հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը։ Այս մոտե¬ցումը համահունչ է անչա¬փա¬հասների պաշտպանությանն ուղղված միջազգային-իրավական փաս¬տաթղթերի բովանդակությանը և հետապնդում է վերջիններիս բնականոն զարգացումն ու բարե¬կեցությունն ապահովելու իրավաչափ նպատակ։ (...)»։
Վերոնշյալ իրավական դիրքորոշումների լույսի, հաշվի առնելով նաև անչափահասների նկատ¬մամբ պատիժ նշանակելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 14-րդ գլխով նախատեսված նորմերի առանձնա¬հատկությունները` Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրանքի վերաբերյալ ամբաս¬տանյալներ Պարգև Խաչիկյանի և Աղասի Հակոբյանի դիրքորոշումները (առաջադրված մեղադրանքը չեն ընդունել), նրանց անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ¬ները, պատասխա¬նատ¬վությունն ու պա¬տիժը մեղմացնող վերը թվարկված հանգա¬մանք¬ները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրաց¬նող հանգամանքների բացակայությունը, կատարած արարքի բնույթն ու վտանգա¬վորության աս¬տի¬¬ճանը (միջին ծանրության դի¬տավորյալ հան¬ցագոր¬ծություն է), ինքնուրույն վաստակի և բռնա¬գանձման ենթակա գույքի բացակա¬յությունը, մինչ սույն դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամ¬բաստանյալների չափահաս դառնալու հանգամանքը, հանգում է այն համոզվա¬ծութ¬յան« որ պատժի նպատակներն ապահովելու տես¬անկյունով ամբաս¬տանյալներ Պարգև Խաչիկյանի և Աղասի Հակոբ¬յանի պատշաճ վարքագիծը հնա¬րավոր է ապահովել նրանցից յուրաքանչյուրի նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ազա¬տազրկում նշա¬նակելու և միաժա¬մանակ պա¬տիժը պայմա¬նա¬կանորեն չկի¬րա¬¬ռելու, ողջա¬միտ« տվյալ դեպքում՝ նվազագույն ժամ¬կետով փոր¬ձաշրջան սահմա¬նելու պայ¬ման¬ներում։
Դատա¬րանը փաստում է, որ վերոնշյալ պատիժներն են արդա¬րացի ու միա¬ժա¬¬մանակ անհրա¬ժեշտ ամբաս¬տան¬յալներից յու¬րաքանչյուրին ուղղելու և հնարա¬¬վոր նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յունները կան¬խելու, սոցիա¬լական արդա¬րութ¬յունը վերականգ¬նելու հա¬¬մար։
Քննարկելով ամբաստանյալ Հրայր Հունանյանի նկատ¬մամբ ընտրված խափանման մի¬ջոց կալա¬նա¬վորման հարցը` Դատարանը փաստում է, որ այդ խափանման միջոցը վերացնելու կամ փո¬փո¬խելու հիմքերը բացակայում են` պայմա¬նա¬վորված նրան իրական պատժի` ազա¬¬տազրկման դա¬տա¬¬պարտելու և դա¬տավճռի կա¬տա¬¬րումն ապահովելու անհրաժեշ¬տութ¬յամբ։ Միա¬ժա¬մա¬նակ անդրա¬¬¬դառ¬նալով ամբաս¬տան¬¬յալ Հրայր Հունանյանի պատ¬ժի կրման սկիզբը հաշ¬վարկելու և անազա¬տութ¬յան մեջ գտնվելու ժամկետը վերջնական պատժին հաշվակցելու հար¬ցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ նրա պատ¬ժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշվարկել նրան փաս¬տացի արգելանքի վերց¬նելու պահից` 2017թ. հունվարի 26-ից, որի դեպքում նրան կալանքի տակ պահելու ժամկետը լրացուցիչ հաշ¬վակցե¬լու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վերանում է, քանի որ հաշ¬վակցման ենթակա ժամկետի հոսքը չի ընդհատվել, այն ընդգրկում և ընդգրկելու է 2017թ. հունվարի 26-ից մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ողջ ժամանա¬կա¬¬հատ¬վածը։
Ամբաստանյալ Իսլամ Շաբաբյանի նկատմամբ ընտրված խա¬¬¬փանման միջոցի՝ չհե¬ռա¬նալու մասին ստորագրության հարցը քննարկելիս` Դատա¬րանը փաստում է« որ այն անհրա¬ժեշտ է թող¬նել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելը։
Անդրադառնալով անչափահաս ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Պարգև Խաչիկյանի և Աղասի Հակոբյանի նկատ¬մամբ ընտրված խափանման միջոցը` ծնողի հսկո¬ղութ¬յան հանձնելը պահպանելու խնդրին` Դա¬տարանը, հաշվի առ¬նելով սույն դատական ակտն ուժի մեջ մտնելու պահին ամբաստանյալների չափա¬հաս դառնալու ան¬խու¬սափելիությունը, փաստում է, որ այլևս վերացել են նրանց նկատ¬մամբ ընտրված այդ խափանման միջոցը պահպանելու անհրաժեշտութ¬յունը, դրանք անհրաժեշտ է վերացնել` սույն դատավճիռը հրապա¬րակելու պահից(անհապաղ)։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև դա¬տական ծախ¬սե¬րի, իրեղեն ապացույց¬ների տնօրինման, պատճառված վնասի հատուցման, գույքի նկատմամբ արգելանք կի¬րառելու հար¬ցերին« սակայն Դատարանը« պարզելով« որ ամբաստանյալների գույքերի նկատմամբ ար¬գե¬լանք չի կիրառվել, ամբաստանյալների նկատ¬մամբ նյու¬թա¬իրա¬վական պահանջ չի ներկայացվել (հափշտակ¬ված գույքը սույն դա¬տական ակտով վերադարձվել է տուժողին), սահմա¬նա¬փակվում է այդ փաստերի արձա¬նագրմամբ։
Դատարանն արձանագրում է« որ որպես դատական ծախս` Հրայր Հունանյանից և Իսլամ Շա¬բաբյանից համապար¬տությամբ հօգուտ ՀՀ ֆինանսների նախա¬րա¬րության (ՀՀ պետական բյուջեի) անհրաժեշտ է բռնա¬գան¬ձել 100.800 (հարյուր հազար ութ հարյուր) ՀՀ դրամ գումար (2018թ. փետրվարի 26-ի լրացուցիչ դատաապրանքագիտական և համակարգչատեխնիկական համալիր փորձաքննություն, որը նշանակվել էր պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ)։ Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաս¬տանյալներ Պարգև Խաչիկյանի և Աղասի Հակոբյանի անչափահաս լինելու փաստը` գտնում է, որ նրան¬ցից վերոնշյալ դատական ծախսի բռնագանձումը նպատակահարմար չէ։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցի տնօրինման խնդրին՝ Դատարանը փաստում է, որ որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող գույքը` տուժող Վահան Պողոսյանի «DIGMA» ապրանքանիշի պլանշետ համակարգիչը, «Nokia» ապրանքանիշի լիցքավորման սարքը, մեկ զույգ «PERFECT CLOTTHES SIZE։10» գրառմամբ կաշվե սև ձեռնոցները, «EVERLAST» գրառմամբ սև գլխարկը և սև վզկապն անհրաժեշտ է վերա¬դարձ¬նել տուժողին կամ վերջինիս լիազորած անձին` սույն դա¬տավճիռն օրի¬նա¬կան ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատա¬վա¬¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդված¬ներով, Դատա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց՝

Հրայր Վահանի Հունանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նշա¬նակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով։
Հրայր Հունանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ, նրա պատժի կրման սկիզբը հաշվարկել 2017թ. հունվարի 26-ից։

Իսլամ Հասանի Շաբաբյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գոր¬ծությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վերոնշյալ պատիժները լրիվ գու¬մարելով` Իսլամ Շաբաբյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օերնսգքրի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված վե¬րոնշյալ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 (երկու) տարի ժամ¬կետով։
Իսլամ Շաբաբյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնա¬րարել ՀՀ ԱՆ պրոբա¬ցիայի ծառայության համա¬պատաս¬խան ստո¬րաբա¬ժան¬մանը։
Իսլամ Շաբաբյանի նկատմաբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստո¬րագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելը։

Անչափահաս Պարգև Սամվելի Խաչիկյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬նակել պատիժ` ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված վե¬րոնշյալ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամ¬կետով։
Պարգև Խաչիկյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնա¬րարել ՀՀ ԱՆ պրո¬բացիայի ծառայության համա¬պատաս¬խան ստո¬րաբա¬ժան¬մանը։
Պարգև Խաչիկյանի նկատմամբ որ¬պես խափանման միջոց ընտրված ծնողի հսկո¬ղության հանձ¬նելը անհապաղ վերացնել։

Ճանաչել և հռչակել անչափահաս Աղասի Էդիկի Հակոբյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով նրան վերագրված արարքում հանցա¬կազմի բացա¬կա¬յութ¬յան պատճա¬ռա¬բանությամբ։
Աղասի Հակոբյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬նակել պատիժ` ազա¬տազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված վերոնշյալ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամ¬կետով։
Աղասի Հակոբյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնա¬րարել ՀՀ ԱՆ պրոբա¬ցիայի ծառայության համա¬պատաս¬խան ստո¬րաբա¬ժան¬մանը։
Աղասի Հակոբյանի նկատմամբ որ¬պես խափանման միջոց ընտրված ծնողի հսկո¬ղության հանձ¬նելը անհապաղ վերացնել։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող գույքը` տուժող Վահան Պողոսյանի «DIGMA» ապրանքանիշի պլանշետ համակարգիչը, «Nokia» ապրանքանիշի լիցքավորման սարքը, մեկ զույգ «PERFECT CLOTTHES SIZE։10» գրառմամբ կաշվե սև ձեռնոցները, «EVERLAST» գրառմամբ սև գլխարկը և սև վզկապը վերա¬դարձ¬նել տուժողին կամ վերջինիս լիազորած անձին` սույն դա¬տավճիռն օրի¬նա¬կան ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Տուժողին հանցագործություններով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնաս¬ի հա¬տուցման հար¬ցը համարել լուծված` հափշտակ¬ված գույքը սույն դա¬տական ակտով վերջինիս վերադարձվելու պատ¬ճա¬¬ռաբանությամբ։
Որպես դատական ծախս` Հրայր Վահանի Հունանյանից և Իսլամ Հասանի Շաբաբյանից համապար¬տությամբ հօգուտ ՀՀ ֆինանսների նախարարության բռնագանձել 100.800 (հարյուր հազար ութ հարյուր) ՀՀ դրամ գումար։
Դատավճիռը ստացման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.Ժ.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ