Գործ
ԵԿԴ/0110/01/17

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ


ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


,,09,, հունիսի 2017թ. ք.Երևան


Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի

Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի

Մասնակցությամբ՝

Մեղադրող Վ. Պողոսյանի




դռնբաց դատական նիստերում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Գոռ Սամվելի Աբրահամյանի` ծնված 31.05.1985թ.-ին,
Կոտայքի մարզի Պռոշյան գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ
քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում,
նախկինում չդատված, բնակվում է՝ Կոտայքի մարզ,
գ.Պռոշյան, Չարենցի փողոցի 4-րդ շենքի 2-րդ
բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի
235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որպես խափանման միջոց է
ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը։


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

Ըստ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից դատարան ստացված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության՝

«Գոռ Սամվելի Աբրահամյանը մեղադրվում է այն արարքի համար, որ նա տաբատի աջ գրպանում ապօրինի կերպով կրել է քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենք հանդիսացող՝ սևեռվող շեղբով գործարանային արտադրության ընդհանուր նշանակության որսորդական ծալովի դանակ, որը նրա մոտ հայտնաբերվել է 2017թ.-ի ապրիլի 08-ին ժամը 16։00-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում կատարված անձնական խուզարկության ընթացքում»։

Դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի կողմից 2017 թվականի ապրիլի 18-ին հարուցվել է քրեական գործ։

25.04.2017թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Գոռ Սամվելի Աբրահամյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։

Նույն օրը վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 28.04.2017թ-ին։





2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Ամբաստանյալ Գոռ Սամվելի Աբրահամյանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում, դատարանում, իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ երկկողմանի սահմանափակիչով ծալովի սևեռող շեղբով, գործարանային արտադրության ընդհանուր նշանակության որսորդական ծալովի դանակը գնել է Երևան քաղաքի Մալաթիայի շուկայից, որից հետո գնացել է քրոջ տուն։ Հաջորդ օրը, երբ պատրաստվել է գնալ Պռոշյան գյուղ, իրեն են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին։
Հայտնել է, որ դանակը գնել էր հորը նվիրելու նպատակով, քանի որ վերջինս հողագործ է, մտածել է, որ այն կարող է պետք լինել նրան։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատաքննությամբ հրապարակվել և հետազոտվել են նաև հետևյալ ապացույցները.

Դատատեխնիկական փորձաքննության թիվ 828-17 եզրակացությունը, որի համաձայն՝ «մեղադրյալ Գոռ Սամվելի Աբրահամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված երկկողմանի սահմանափակիչով ծալովի սևեռվող շեղբով դանակը գործարանային արտադրության ընդհանուր նշանակության որսորդական ծալովի դանակ է, հանդիսանում է քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենք»։

/տես` գ.թ. 11-12
դատական նիստի արձանագրությունը/

ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի աշխատակիցների կողմից Գոռ Աբրահամյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «2017թ. ապրիլի 08-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում կատարված անձնական խուզարկության ընթացքում Գոռ Աբրահամյանի տաբատի աջ գրպանում հայտնաբերվել է արծաթագույն ծալովի դանակ»։

/տես` գ.թ. 5
դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հետազոտվել է նաև իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ երկկողմանի սահմանափակիչով ծալովի սևեռվող շեղբով, գործարանային արտադրության ընդհանուր նշանակության որսորդական ծալովի դանակը, որը հանդիսանում է քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենք։ Հետազոտման ժամանակ ամբաստանյալը ճանաչել է այն, հայտարարելով, որ դա այն դանակն է, որը ոստիկանները հայտնաբերել են իր մոտից։

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև Գոռ Սամվելի Աբրահամյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը և վերջինիս վերաբերյալ բնութագիրը։

/տես`գ.թ. 27,դատական նիստի արձանագրությունը/

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Այսպիսով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանն ապացուցված է համարում այն, որ՝

Գոռ Սամվելի Աբրահամյանը տաբատի աջ գրպանում ապօրինի կերպով կրել է քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենք հանդիսացող՝ սևեռվող շեղբով գործարանային արտադրության ընդհանուր նշանակության որսորդական ծալովի դանակ, որը նրա մոտ հայտնաբերվել է 2017թ.-ի ապրիլի 08-ին ժամը 16։00-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում կատարված անձնական խուզարկության ընթացքում։

Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ Գոռ Սամվելի Աբրահամյանը կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, ուստի, վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։

Որպես ամբաստանյալ Գոռ Սամվելի Աբրահամյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։

Բացի այդ, դատարանը որպես Գոռ Սամվելի Աբրահամյանի անձը բնութագրող հանգամանք հաշվի է առնում այն, որ վերջինս Կոտայքի մարզի Պռոշյան համայնքի ղեկավարի կողմից բնութագրվում է դրականորեն։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Գոռ Սամվելի Աբրահամյանի պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտում՝ դատական քննության ընթացքում մեղքն ընդունելը, կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը։

Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Գոռ Սամվելի Աբրահամյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։

Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գոռ Սամվելի Աբրահամյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի տուգանքի ձևով, որը նա պետք է կրի։

Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի ընտրության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.

Ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։

Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.

«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։

Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։

Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։

Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`

«4. Ապօրինի կերպով գազային, սառը կամ նետողական զենք կրելը՝

պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից վեցհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»։

Դատարանն անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Գոռ Սամվելի Աբրահամյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ, գտնում է, որ Գոռ Սամվելի Աբրահամյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատիժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։

Նման պայմաններում անդրադառնալով Գոռ Սամվելի Աբրահամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության, հարցին, դատարանը գտնում է, որ այն պետք թողնվի անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։

Միաժամանակ, լուծելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով` դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ երկկողմանի սահմանափակիչով ծալովի սևեռվող շեղբով, գործարանային արտադրության ընդհանուր նշանակության որսորդական ծալովի դանակը, որը հանդիսանում է քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենք, պետք է ոչնչացնել։


4.Եզրափակիչ մաս

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-359, 360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց


Գոռ Սամվելի Աբրահամյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել` տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։

Գոռ Սամվելի Աբրահամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։

Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ երկկողմանի սահմանափակիչով ծալովի սևեռվող շեղբով, գործարանային արտադրության ընդհանուր նշանակության որսորդական ծալովի դանակը, որը հանդիսանում է քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենք՝ ոչնչացնել։

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։



Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն