Հիմնական

Գործի համար: ԵԿԴ/0109/01/17
Վիճակագրական տողի համար : 7.3

Պատասխանող

Րաֆֆի Օշականյան Կարապետի
Րաֆֆի Օշականյան

Դատավոր

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Գագիկ Պողոսյան

Դատավոր

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Գագիկ Պողոսյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Րաֆֆի Օշականյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 1999թ. բնակվելով Հայաստանում, 2016թ. հունվարի 1-ից մինչև հոկտեմբերի 6-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևանի Վ. Սարգսյան 26ա հասցեում վարձակալված տարածքում տեղադրել է իրանական բանկային համակարգից ձեռք բերած թվով 2 <<պոս տերմինալներ>>, որոնք ինտերնետային ցանցով համակցել է նույն բանկերում առկա իր հաշվեհամարներին: Այնուհետև Ր. Օշականյանը Իրանից ժամանած գործարարների և զբոսաշրջիկների` բացառապես Իրանում օգտագործելու համար նախատեսված բանկային քարտերի վրա եղած գումարները` ընդհանուր 150.768.734 ՀՀ դրամին համարժեք ԻԻՀ ռիալի չափով, <<պոս տերմինալների>> միջոցով, նրանց հաշվեհամարներից փոխանցել է իր հաշվեհամարներին և դրա դիմաց, գումարի 5 տոկս պահելով, իրականացրել է առանց համապատասխան լիցենզիայի արտարժույթի առուվաճառք` ԻԻՀ ռիալի դիմաց կանխիկ վճարելով համարժեք ՀՀ դրամ կամ ԱՄՆ դոլար:
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2017-08-04 09:30 1 Կայացել է
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2017-06-29 12:00 1 Նշանակվել է դատական նիստ
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2017-05-29 12:00 1 Կայացել է
ԵԿԴ/0109/01/17


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
04 օգոստոսի 2017թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`

նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Ր.ՕՇԱԿԱՆՅԱՆԻ
պաշտպան Գ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ

դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Րաֆֆի Կարապետի Օշականյանի` ծնված 05.10.1955թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ և ԻԻՀ քաղաքացի, իր հայտարարությամբ` չի աշխատում, ամուսնացած, խնամքին 1 անձ և թերի բարձրագույն կրթությամբ, առողջ, չդատված, բնակվում է` Արմավիրի մարզ, ք.Էջմիածին, Պիոներական փողոց, տուն հ. 35բ, արգելանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 188.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Ամբաստանյալ Րաֆֆի Օշականյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «1999 թվականից բնակվելով Հայաստանում« 2016 թվականի հունվարի 01-ից մինչև հոկտեմբերի 06-ն ընկած ժամանակա-հատվածում Երևանի Վազգեն Սարգսյան 26ա հասցեում վարձակալված տարածքում տե-ղադրել է իրանական բանկային համակարգից ձեռք բերված թվով 2 «պոս տերմինալներ», որոնք ինտերնետային ցանցով համակցել է նույն բանկերում առկա իր հաշվեհամարներին։ Այնուհետև, Ր.Օշականյանը Իրանից ժամանած գործարարների և զբոսաշրջիկների` բացա-ռապես Իրանում օգտագործելու համար նախատեսված բանկային քարտերի վրա եղած գու-մարները՝ ընդհանուր 150.768.734 ՀՀ դրամին համարժեք ԻԻՀ ռիալի չափով« «պոս տերմի-նալների» միջոցով« նրանց հաշվեհամարներից փոխանցել է իր հաշվեհամարներին և, դրա դիմաց գումարի 5 տոկոս պահելով« իրականացրել է առանց համապատասխան լիցենզիայի արտարժույթի առուվաճառք՝ ԻԻՀ ռիալի դիմաց կանխիկ վճարելով համարժեք ՀՀ դրամ կամ ԱՄՆ դոլար»։
Ամբաստանյալ Ր.Օշականյանը` մինչև դատաքննությունն սկսվելը, միջնորդեց կիրա-ռել արագացված դատական քննության կարգ և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկա-յացնում է կամավոր` իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, առաջադրված մեղադ-րանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները։
Դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի միջնորդությունը բավարարվել է և դատա-կան քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով, նկատի ունենալով նաև, որ մեղադրո-ղը դատարանի առաջարկությամբ փոխեց իր դիրքորոշումն ու չառարկեց դատական քննութ-յան արագացված կարգ կիրառելու դեմ, թեև մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս առարկել էր դրա դեմ։
Դատարանը, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալի հա-մաձայն լինելու հանգամանքն ու հանգելով եզրակացության, որ մեղադրանքը, որի հետ հա-մաձայնվեց ամբաստանյալը, հիմնավորված է և հաստատվում է քրեական գործով հավաք-ված ապացույցներով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Րաֆֆի Օշականյանը կատարել է հան-ցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, հանրութ-յան համար վտանգավորության աստիճանը և հետևանքները, այնպես էլ արագացված կար-գով անցկացված դատական քննության ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանք-ները։
Որպես ամբաստանյալ Ր.Օշականյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա համաձայնվեց մեղադրանքի հետ և անկեղծորեն զղջաց կատարած հանցանքի համար։
Որպես ամբաստանյալ Ր.Օշականյանի անձը բնութագրող տվյալ՝ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա առաջին անգամ է դատապարտվում։
Ամբաստանյալ Ր.Օշականյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը« դա կատարելու հանգամանքներին« հանցավորի անձնավորությանը« անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանք-ներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակ-վում է« եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
Մեջբերված իրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբեր-յալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07« ՎԲ-142/07« ՎԲ-192/07« ՎԲ-201/07« ԵՇԴ/0029/01/08« ԵԿԴ/0042/01/11« ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումնե-րում։ Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրա-վունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավա-կան ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Պատիժն արդա-րացի է« եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը« ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեա-կան օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի« իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետ-ևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավոր-վում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի« հանցա-վորի անձի« պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահո-վելու անհրաժեշտությունից։
Այսպիսով, հաշվի առնելով վերոգրյալները և ամբաստանյալի կատարած հանցավոր արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, նրա պատասխա-նատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները, պա-տասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունն ու ելնելով դատարանի մոտ ձևավորված նրա բարոյահոգեբանական և քրեաիրավական բնութագրերից ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման ու պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունք-ներից, դատարանը հանգում է հետևության, որ նա պետք է դատապարտվի տուգանքի, որպի-սի պատիժն անհրաժեշտ ու բավարար է սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։
Դատարանը, քննության առնելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված «PAX S 800» և «Bitel» մոդելի POS տերմինալները՝ որպես հանցագործության գործիքներ, պետք է բռնագրավվեն և հանձնվեն ՀՀ կենտրոնական բանկի տնօրինմանը։
Դատարանը, անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, գտնում է, որ ամբաս-տանյալ Ր.Օշականյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը՝ պետք է թողնվի անփո-փոխ։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 119-րդ, 357-րդ, 359-րդ, 360-րդ և 3753-րդ հոդվածներով՝ դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Րաֆֆի Կարապետի Օշականյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տու-գանքի։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված «PAX S 800» և «Bitel» մոդելի POS տերմինալները հանձնել ՀՀ կենտրոնական բանկի տնօրինմանը։
Ր.Օշականյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0109/01/17
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 28-04-2017
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն ՀՀ Գլխավոր դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 58203917
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Րաֆֆի Օշականյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 1999թ. բնակվելով Հայաստանում, 2016թ. հունվարի 1-ից մինչև հոկտեմբերի 6-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևանի Վ. Սարգսյան 26ա հասցեում վարձակալված տարածքում տեղադրել է իրանական բանկային համակարգից ձեռք բերած թվով 2 <<պոս տերմինալներ>>, որոնք ինտերնետային ցանցով համակցել է նույն բանկերում առկա իր հաշվեհամարներին: Այնուհետև Ր. Օշականյանը Իրանից ժամանած գործարարների և զբոսաշրջիկների` բացառապես Իրանում օգտագործելու համար նախատեսված բանկային քարտերի վրա եղած գումարները` ընդհանուր 150.768.734 ՀՀ դրամին համարժեք ԻԻՀ ռիալի չափով, <<պոս տերմինալների>> միջոցով, նրանց հաշվեհամարներից փոխանցել է իր հաշվեհամարներին և դրա դիմաց, գումարի 5 տոկս պահելով, իրականացրել է առանց համապատասխան լիցենզիայի արտարժույթի առուվաճառք` ԻԻՀ ռիալի դիմաց կանխիկ վճարելով համարժեք ՀՀ դրամ կամ ԱՄՆ դոլար:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Րաֆֆի
Ազգանուն Օշականյան
Հայրանուն Կարապետի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Վիճակագրական տողի համարը 7.3
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 28-04-2017
Նախագահող դատավոր
Անուն Գագիկ
Ազգանուն Պողոսյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 03-05-2017
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 04-05-2017
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 04-05-2017
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 29-05-2017
Դատավարության կողմեր Մեղադրող
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր
Անուն Ա.
Ազգանուն Մանուկյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Գեղամ
Ազգանուն Հակոբյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 29-06-2017
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 04-08-2017
Ժամ 09:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 04-08-2017
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Րաֆֆի
Ազգանուն Օշականյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 04-08-2017
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Օրենսգիրք Քրեական դատավարության օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Տուգանք
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը ԵԿԴ/0109/01/17


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
04 օգոստոսի 2017թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`

նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Ր.ՕՇԱԿԱՆՅԱՆԻ
պաշտպան Գ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ

դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Րաֆֆի Կարապետի Օշականյանի` ծնված 05.10.1955թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ և ԻԻՀ քաղաքացի, իր հայտարարությամբ` չի աշխատում, ամուսնացած, խնամքին 1 անձ և թերի բարձրագույն կրթությամբ, առողջ, չդատված, բնակվում է` Արմավիրի մարզ, ք.Էջմիածին, Պիոներական փողոց, տուն հ. 35բ, արգելանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 188.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Ամբաստանյալ Րաֆֆի Օշականյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «1999 թվականից բնակվելով Հայաստանում« 2016 թվականի հունվարի 01-ից մինչև հոկտեմբերի 06-ն ընկած ժամանակա-հատվածում Երևանի Վազգեն Սարգսյան 26ա հասցեում վարձակալված տարածքում տե-ղադրել է իրանական բանկային համակարգից ձեռք բերված թվով 2 «պոս տերմինալներ», որոնք ինտերնետային ցանցով համակցել է նույն բանկերում առկա իր հաշվեհամարներին։ Այնուհետև, Ր.Օշականյանը Իրանից ժամանած գործարարների և զբոսաշրջիկների` բացա-ռապես Իրանում օգտագործելու համար նախատեսված բանկային քարտերի վրա եղած գու-մարները՝ ընդհանուր 150.768.734 ՀՀ դրամին համարժեք ԻԻՀ ռիալի չափով« «պոս տերմի-նալների» միջոցով« նրանց հաշվեհամարներից փոխանցել է իր հաշվեհամարներին և, դրա դիմաց գումարի 5 տոկոս պահելով« իրականացրել է առանց համապատասխան լիցենզիայի արտարժույթի առուվաճառք՝ ԻԻՀ ռիալի դիմաց կանխիկ վճարելով համարժեք ՀՀ դրամ կամ ԱՄՆ դոլար»։
Ամբաստանյալ Ր.Օշականյանը` մինչև դատաքննությունն սկսվելը, միջնորդեց կիրա-ռել արագացված դատական քննության կարգ և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկա-յացնում է կամավոր` իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, առաջադրված մեղադ-րանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները։
Դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի միջնորդությունը բավարարվել է և դատա-կան քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով, նկատի ունենալով նաև, որ մեղադրո-ղը դատարանի առաջարկությամբ փոխեց իր դիրքորոշումն ու չառարկեց դատական քննութ-յան արագացված կարգ կիրառելու դեմ, թեև մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս առարկել էր դրա դեմ։
Դատարանը, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալի հա-մաձայն լինելու հանգամանքն ու հանգելով եզրակացության, որ մեղադրանքը, որի հետ հա-մաձայնվեց ամբաստանյալը, հիմնավորված է և հաստատվում է քրեական գործով հավաք-ված ապացույցներով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Րաֆֆի Օշականյանը կատարել է հան-ցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, հանրութ-յան համար վտանգավորության աստիճանը և հետևանքները, այնպես էլ արագացված կար-գով անցկացված դատական քննության ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանք-ները։
Որպես ամբաստանյալ Ր.Օշականյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա համաձայնվեց մեղադրանքի հետ և անկեղծորեն զղջաց կատարած հանցանքի համար։
Որպես ամբաստանյալ Ր.Օշականյանի անձը բնութագրող տվյալ՝ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա առաջին անգամ է դատապարտվում։
Ամբաստանյալ Ր.Օշականյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը« դա կատարելու հանգամանքներին« հանցավորի անձնավորությանը« անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանք-ներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակ-վում է« եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
Մեջբերված իրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբեր-յալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07« ՎԲ-142/07« ՎԲ-192/07« ՎԲ-201/07« ԵՇԴ/0029/01/08« ԵԿԴ/0042/01/11« ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումնե-րում։ Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրա-վունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավա-կան ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Պատիժն արդա-րացի է« եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը« ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեա-կան օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի« իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետ-ևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավոր-վում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի« հանցա-վորի անձի« պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահո-վելու անհրաժեշտությունից։
Այսպիսով, հաշվի առնելով վերոգրյալները և ամբաստանյալի կատարած հանցավոր արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, նրա պատասխա-նատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները, պա-տասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունն ու ելնելով դատարանի մոտ ձևավորված նրա բարոյահոգեբանական և քրեաիրավական բնութագրերից ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման ու պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունք-ներից, դատարանը հանգում է հետևության, որ նա պետք է դատապարտվի տուգանքի, որպի-սի պատիժն անհրաժեշտ ու բավարար է սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։
Դատարանը, քննության առնելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված «PAX S 800» և «Bitel» մոդելի POS տերմինալները՝ որպես հանցագործության գործիքներ, պետք է բռնագրավվեն և հանձնվեն ՀՀ կենտրոնական բանկի տնօրինմանը։
Դատարանը, անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, գտնում է, որ ամբաս-տանյալ Ր.Օշականյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը՝ պետք է թողնվի անփո-փոխ։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 119-րդ, 357-րդ, 359-րդ, 360-րդ և 3753-րդ հոդվածներով՝ դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Րաֆֆի Կարապետի Օշականյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տու-գանքի։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված «PAX S 800» և «Bitel» մոդելի POS տերմինալները հանձնել ՀՀ կենտրոնական բանկի տնօրինմանը։
Ր.Օշականյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 04-08-2017
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 06-09-2017
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 11-09-2017
Էջերի քանակ 228, 225
Գործին կից նյութերը կից 2 պոս-տերմինալները` 1 փաթեթում (արկղում):
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 11-09-2017
Էջերի քանակը 228, 225
Գործին կից նյութերը կից 2 պոս-տերմինալները` 1 փաթեթում (արկղում):
Այլ նշումներ կից 2 պոս-տերմինալները` 1 փաթեթում (արկղում)հանձնվել է ՀՀ կենտրոնական բանկին