Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0082/01/17
Վիճակագրական տողի համար :
11.3
Պատասխանող
Վահագն Հակոբյան
Վահագն Հակոբյան Էդուարդի
Վահագն Հակոբյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արմեն Դանիելյան
Ռուզաննա Բարսեղյան
Մխիթար Պապոյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մեսրոպ Մակյան
Աջափնյակ և Դավթաշեն
Արմեն Խաչատրյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արմեն Դանիելյան
Ռուզաննա Բարսեղյան
Մխիթար Պապոյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մեսրոպ Մակյան
Աջափնյակ և Դավթաշեն
Արմեն Խաչատրյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-09-13 | 11:00 | 1 | Կայացվել է | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-08-18 | 15:30 | 1 | Կայացվել է | ||
| Աջափնյակ և Դավթաշեն | 2017-06-07 | 13:55 | 2 | Կայացել է | ||
| Աջափնյակ և Դավթաշեն | 2017-05-30 | 15:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Աջափնյակ և Դավթաշեն | 2017-05-18 | 10:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Աջափնյակ և Դավթաշեն | 2017-05-02 | 14:00 | 2 | Կայացել է |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ԵԿԴ/0082/01/17
13 սեպտեմբերի 2017թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ
ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ՋՈՒԼՀԱԿՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Գ.ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ՍՏԵՓԱՆՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Վ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով ամբաստանյալ Վ.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը՝ Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 07.06.2016թ. դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2016 թվականի փետրվարի 22-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 10110116 քրեական գործը:
2016 թվականի մարտի 4-ին թիվ 10110116 քրեական գործն ըստ ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչություն:
2016 թվականի մարտի 12-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությունում թիվ 10110116 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն:
2016 թվականի դեկտեմբերի 8-ին որոշում է կայացվել Վահագն Էդուարդի Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2017 թվականի մարտի 24-ին թիվ 10110116 քրեական գործից առանց իրացնելու նպատակի, զգալի չափերով` 3,49 գրամ քաշով, <մարիխուանա> տեսակի թմրամիջոց պահելու և փոխադրելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով անջատվել է նոր քրեական գործ, որին շնորհվել է 58204517 համարը:
2017 թվականի մարտի 29-ին թիվ 58204517 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2017 թվականի ապրիլի 3-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի քրեական գործն ըստ տարածքային ընդդատության ուղարկելու մասին որոշմամբ որոշվել է թիվ ԵԿԴ/0082/01/17 քրեական գործն տարածքային ընդդատության կարգով ուղարկել Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 07.06.2016թ. դատավճռով դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ.
Ամբաստանյալ Վահագն Էդուարդի Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել կալանքի 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով:
Վահագն Հակոբյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է այն փաստացի ի կատար ածելու օրվանից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Վահագն Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է նաև.
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Վահագն Հակոբյանի բաճկոնի ձախ գրպանից 23.02.2016թ. հայտնաբերված իրեղեն ապացույց հանդիսացող 3,49 գրամ քաշով <մարիխուանա> տեսակի թմրամիջոցից մնացած 3.31 գրամ քաշով <մարիխուանա> տեսակի թմրամիջոցը` հանձնել ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությանը թիվ 10110116 քրեական գործին կցելու համար:
Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 07.06.2016թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալը:
Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննական մարմնի կողմից Վահագն Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի կատարման համար, որ <նա առանց իրացնելու նպատակի, անձնական օգտագործման համար, 2016 թվականի հունվար ամսին, ոմն Մարտինից 15.000 ՀՀ դրամով ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափերով` 3,49 գրամ քաշով, <մարիխուանա> տեսակի թմրամիջոց, որից հետո տևական ժամանակ` մինչ 23.02.2016թ., ապօրինի պահել է իր բաճկոնի ծոցագրպանում, որտեղից և անձնական խուզարկության ժամանակ նույն օրն այն հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության Երևանի քաղաքային վարչության քրեական հետախուզության 3-րդ բաժնի աշխատակիցների կողմից:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները, խնդրել է բեկանել Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դնդհանուր իրավասության դատարանի 07.06.2017 թ֊իի ԵԿԴ /0082/01/17 դատավճիռը պատժի մասով՝ իր նկատմամբ նշանակված մեկ ամիս կալանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել։
Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Դատարանը հաշվի չի առել, որ ընդունել է մեղքը, զղջացել է կատարածի համար, նախկին դատվածությունը մարված է եղել, և գտնվելով ազատության մեջ երբեէ չի դրսևորել ոչ պատշաճ վարքագիծ, այլ հակառակը մշտապես ժամանակին ներկայացել է վարույթն իրականացնող մարմնի կանչով թե քննչական վարչություն և թե դատարան։
Գտել է, որ իր նկատմամբ կալանքի ձևով պատիժ նշանակելու դեպքում դատարանը պետք է քննարկեր նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը և կիրառեր այն։
Այսպիսով, գտել է, որ դատարանը իր նկատմամբ կալանքի ձևով պատիժ նշանակելիս պետք է կիրառեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի պահանջները և իր նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառեր, համաձայն վերր նշված փաստարկների և նախադեպային որոշումների։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանի կողմից ներկայացրած վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. < Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին /…/>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ>:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. <Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝մեկից հինգ տարի ժամկետով>:
</…/ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Այլ կերպ՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս դատարանը պատժի չկիրառման յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝սոցիալական արդարության վերականգնման ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. հունիսի 2-ի` Հ.Սահակյանի վերաբերյալ գործով ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշման 17-րդ կետը/:
</…/ Պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: /…/ Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ.նոյեմբերի 30-ի Կ.Հարությունյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-201/07 որոշումը/:
</…/ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն:
Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
Քրեական օրենքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ.հոկտեմբերի 26-ի` Թ.Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-192/07 որոշումը/:
< /…/ Դատարանի լայն հայեցողության շրջանակներում է նաև անձի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման հարցը, քանի որ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի՝պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն նույն հոդվածի առաջին մասում: Այնուհանդերձ, դատարանի այս լիազորությունը բացարձակ չէ, և որպես մեղմացնող հաշվի առնվող հանգամանքները պետք է բավարարեն որոշակի չափանիշների: Դրանք են.
ա/ հանգամանքը պետք է իրական լինի, այսինքն՝ գործով ձեռք բերված ապացույցները պետք է հաստատեն դրա առկայությունը
բ/ այն պետք է ողջամտորեն նվազեցրած լինի անձի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորությունը
գ/ այն հաստատված ճանաչելիս դատարանը պետք է պահպանի ապացուցման ընդհանուր քրեադատավարական կանոնները. հանգամանքի առկայությունը հաստատող ապացույցները պետք է վերաբերելի և թույլատրելի լինեն, դրանք պետք է հետազոտված լինեն դատաքննության ընթացքում, ինչպես նաև պետք է պահպանվեն ապացույցների ստուգման և գնահատման օրենսդրական պահանջները> /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հունիսի 1-ի` Պ.Բայրամյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-84/07 որոշումը/:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը /այսուհետ` դատարան/ ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը:
Որպես ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առել այն, որ ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանը երիտասարդ է, <Հայաստանի Պետական Ջազ Նվագախմբի> ղեկավար Արմեն Հյուսնունցի կողմից բնութագրվում է դրականորեն:
Վերաքննիչ դատարանը որպես ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առնում նաև այն, որ Հայաստանի Պետական Ջազ Նվագախմբի ղեկավորի կողմից տրված բնութագրի համաձայն. ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանի բացառապես դրականորեն բնութագրվելը, ինչպես նաև այն, որ վերջինս ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարածի համար:
Որպիսի պայմաններում, վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում, ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանի նկատմամբ հոդվածի սանկցիայի շրջանակներում նշանակվել է կալանքի ձևով համաչափ պատիժ` կալանք 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքում, ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատժատեսակի և չափի ընտրության հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության, որի պայմաններում, սակայն բավարար չափով չհիմնավորված ու չպատճառաբանված հետևության է հանգել այն մասին, որ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը՝ 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով կալանքն ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանը պետք է կրի:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Վահագն Էդուարդի Հակոբյանի նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը՝ 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով կալանքը /կոնկրետ դեպքում/ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորության հարցը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ քննարկվող պարագայում, ամբաստանյալ Վահագն Էդուարդի Հակոբյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց կալանքի ձևով նշանակված պատիժը ռեալ կրելու և նրա նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Այն բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից:
Վերաքննիչ դատարանը նման հետևության է հանգում հաշվի առնելով ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ ամբաստանյալ Վահագն Էդուարդի Հակոբյանի անձին վերաբերող հանգամանքները:
Օբյեկտիվորեն գոյություն ունեցող վերը թվարկված տվյալները, որոնք բնութագրում են ամբաստանյալի անձը, հաշվի առնելով նաև ամբաստանյալի կողմից կատարված արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ, քննարկվող պարագայում, վկայում են նրա նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Վահագն Էդուարդի Հակոբյանի նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը ռեալ կրելու նպատակահարմարության հարցում, կոնկրետ դեպքում, հանգել է ոչ ճիշտ եզրակացության, ինչը հանգեցրել է նյութական իրավունքի այնպիսի խախտման, որը հիմք է վիճարկվող դատական ակտն այդ մասով փոփոխելու` կալանքի ձևով նշանակված պատիժը` 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով կալանքը պայմանականորեն չկիրառելու և 1 /մեկ/ տարի ժամկետով փորձաշրջան սահմանելու համար:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը.
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Վ.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Վահագն Էդուարդի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 07.06.2016թ. դատավճիռը պատժի կրման մասով փոփոխել:
Վահագն Էդուարդի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 07.06.2016թ. դատավճռով նշանակված պատիժը` 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով կալանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
Ամբաստանյալ Վահագն Էդուարդի Հակոբյանի նկատմամբ վարքագծի հսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայությանը:
Դատավճիռը մնացած մասերով թողնել անփոփոխ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է.
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ԵԿԴ/0082/01/17
13 սեպտեմբերի 2017թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ
ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ՋՈՒԼՀԱԿՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Գ.ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ՍՏԵՓԱՆՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Վ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով ամբաստանյալ Վ.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը՝ Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 07.06.2016թ. դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2016 թվականի փետրվարի 22-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 10110116 քրեական գործը:
2016 թվականի մարտի 4-ին թիվ 10110116 քրեական գործն ըստ ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչություն:
2016 թվականի մարտի 12-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությունում թիվ 10110116 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն:
2016 թվականի դեկտեմբերի 8-ին որոշում է կայացվել Վահագն Էդուարդի Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2017 թվականի մարտի 24-ին թիվ 10110116 քրեական գործից առանց իրացնելու նպատակի, զգալի չափերով` 3,49 գրամ քաշով, <մարիխուանա> տեսակի թմրամիջոց պահելու և փոխադրելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով անջատվել է նոր քրեական գործ, որին շնորհվել է 58204517 համարը:
2017 թվականի մարտի 29-ին թիվ 58204517 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2017 թվականի ապրիլի 3-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի քրեական գործն ըստ տարածքային ընդդատության ուղարկելու մասին որոշմամբ որոշվել է թիվ ԵԿԴ/0082/01/17 քրեական գործն տարածքային ընդդատության կարգով ուղարկել Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 07.06.2016թ. դատավճռով դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ.
Ամբաստանյալ Վահագն Էդուարդի Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել կալանքի 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով:
Վահագն Հակոբյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է այն փաստացի ի կատար ածելու օրվանից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Վահագն Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է նաև.
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Վահագն Հակոբյանի բաճկոնի ձախ գրպանից 23.02.2016թ. հայտնաբերված իրեղեն ապացույց հանդիսացող 3,49 գրամ քաշով <մարիխուանա> տեսակի թմրամիջոցից մնացած 3.31 գրամ քաշով <մարիխուանա> տեսակի թմրամիջոցը` հանձնել ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությանը թիվ 10110116 քրեական գործին կցելու համար:
Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 07.06.2016թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալը:
Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննական մարմնի կողմից Վահագն Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի կատարման համար, որ <նա առանց իրացնելու նպատակի, անձնական օգտագործման համար, 2016 թվականի հունվար ամսին, ոմն Մարտինից 15.000 ՀՀ դրամով ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափերով` 3,49 գրամ քաշով, <մարիխուանա> տեսակի թմրամիջոց, որից հետո տևական ժամանակ` մինչ 23.02.2016թ., ապօրինի պահել է իր բաճկոնի ծոցագրպանում, որտեղից և անձնական խուզարկության ժամանակ նույն օրն այն հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության Երևանի քաղաքային վարչության քրեական հետախուզության 3-րդ բաժնի աշխատակիցների կողմից:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները, խնդրել է բեկանել Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դնդհանուր իրավասության դատարանի 07.06.2017 թ֊իի ԵԿԴ /0082/01/17 դատավճիռը պատժի մասով՝ իր նկատմամբ նշանակված մեկ ամիս կալանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել։
Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Դատարանը հաշվի չի առել, որ ընդունել է մեղքը, զղջացել է կատարածի համար, նախկին դատվածությունը մարված է եղել, և գտնվելով ազատության մեջ երբեէ չի դրսևորել ոչ պատշաճ վարքագիծ, այլ հակառակը մշտապես ժամանակին ներկայացել է վարույթն իրականացնող մարմնի կանչով թե քննչական վարչություն և թե դատարան։
Գտել է, որ իր նկատմամբ կալանքի ձևով պատիժ նշանակելու դեպքում դատարանը պետք է քննարկեր նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը և կիրառեր այն։
Այսպիսով, գտել է, որ դատարանը իր նկատմամբ կալանքի ձևով պատիժ նշանակելիս պետք է կիրառեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի պահանջները և իր նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառեր, համաձայն վերր նշված փաստարկների և նախադեպային որոշումների։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանի կողմից ներկայացրած վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. < Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին /…/>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ>:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. <Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝մեկից հինգ տարի ժամկետով>:
</…/ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Այլ կերպ՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս դատարանը պատժի չկիրառման յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝սոցիալական արդարության վերականգնման ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. հունիսի 2-ի` Հ.Սահակյանի վերաբերյալ գործով ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշման 17-րդ կետը/:
</…/ Պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: /…/ Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ.նոյեմբերի 30-ի Կ.Հարությունյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-201/07 որոշումը/:
</…/ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն:
Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
Քրեական օրենքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ.հոկտեմբերի 26-ի` Թ.Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-192/07 որոշումը/:
< /…/ Դատարանի լայն հայեցողության շրջանակներում է նաև անձի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման հարցը, քանի որ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի՝պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն նույն հոդվածի առաջին մասում: Այնուհանդերձ, դատարանի այս լիազորությունը բացարձակ չէ, և որպես մեղմացնող հաշվի առնվող հանգամանքները պետք է բավարարեն որոշակի չափանիշների: Դրանք են.
ա/ հանգամանքը պետք է իրական լինի, այսինքն՝ գործով ձեռք բերված ապացույցները պետք է հաստատեն դրա առկայությունը
բ/ այն պետք է ողջամտորեն նվազեցրած լինի անձի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորությունը
գ/ այն հաստատված ճանաչելիս դատարանը պետք է պահպանի ապացուցման ընդհանուր քրեադատավարական կանոնները. հանգամանքի առկայությունը հաստատող ապացույցները պետք է վերաբերելի և թույլատրելի լինեն, դրանք պետք է հետազոտված լինեն դատաքննության ընթացքում, ինչպես նաև պետք է պահպանվեն ապացույցների ստուգման և գնահատման օրենսդրական պահանջները> /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հունիսի 1-ի` Պ.Բայրամյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-84/07 որոշումը/:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը /այսուհետ` դատարան/ ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը:
Որպես ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առել այն, որ ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանը երիտասարդ է, <Հայաստանի Պետական Ջազ Նվագախմբի> ղեկավար Արմեն Հյուսնունցի կողմից բնութագրվում է դրականորեն:
Վերաքննիչ դատարանը որպես ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առնում նաև այն, որ Հայաստանի Պետական Ջազ Նվագախմբի ղեկավորի կողմից տրված բնութագրի համաձայն. ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանի բացառապես դրականորեն բնութագրվելը, ինչպես նաև այն, որ վերջինս ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարածի համար:
Որպիսի պայմաններում, վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում, ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանի նկատմամբ հոդվածի սանկցիայի շրջանակներում նշանակվել է կալանքի ձևով համաչափ պատիժ` կալանք 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքում, ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատժատեսակի և չափի ընտրության հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության, որի պայմաններում, սակայն բավարար չափով չհիմնավորված ու չպատճառաբանված հետևության է հանգել այն մասին, որ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը՝ 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով կալանքն ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանը պետք է կրի:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Վահագն Էդուարդի Հակոբյանի նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը՝ 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով կալանքը /կոնկրետ դեպքում/ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորության հարցը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ քննարկվող պարագայում, ամբաստանյալ Վահագն Էդուարդի Հակոբյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց կալանքի ձևով նշանակված պատիժը ռեալ կրելու և նրա նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Այն բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից:
Վերաքննիչ դատարանը նման հետևության է հանգում հաշվի առնելով ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ ամբաստանյալ Վահագն Էդուարդի Հակոբյանի անձին վերաբերող հանգամանքները:
Օբյեկտիվորեն գոյություն ունեցող վերը թվարկված տվյալները, որոնք բնութագրում են ամբաստանյալի անձը, հաշվի առնելով նաև ամբաստանյալի կողմից կատարված արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ, քննարկվող պարագայում, վկայում են նրա նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Վահագն Էդուարդի Հակոբյանի նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը ռեալ կրելու նպատակահարմարության հարցում, կոնկրետ դեպքում, հանգել է ոչ ճիշտ եզրակացության, ինչը հանգեցրել է նյութական իրավունքի այնպիսի խախտման, որը հիմք է վիճարկվող դատական ակտն այդ մասով փոփոխելու` կալանքի ձևով նշանակված պատիժը` 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով կալանքը պայմանականորեն չկիրառելու և 1 /մեկ/ տարի ժամկետով փորձաշրջան սահմանելու համար:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը.
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Վ.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Վահագն Էդուարդի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 07.06.2016թ. դատավճիռը պատժի կրման մասով փոփոխել:
Վահագն Էդուարդի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 07.06.2016թ. դատավճռով նշանակված պատիժը` 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով կալանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
Ամբաստանյալ Վահագն Էդուարդի Հակոբյանի նկատմամբ վարքագծի հսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայությանը:
Դատավճիռը մնացած մասերով թողնել անփոփոխ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է.
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԵԿԴ/0082/01/17
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
07.06.2017թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանըª
նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի,
քարտուղարությամբ` Մարիաննա Սարդարյանի,
մասնակցությամբ մեղադրող` Գարե•ին Մանուկյանի,
պաշտպան` Արաքս Ստեփանյանի,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արա•ացված կար•ով քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի
Վահա•ն Էդուարդի Հակոբյանի` ծնված 06.07.1983թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրա•ույն կրթությամբ, ամուսնացած, աշխատում է ՀՀ պետական ջազ նվա•ախմբում, որպես դաշնակահար, նախկինում դատված` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 13.05.2005թ.-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է 3 տարի ժամկետով ազատազրկման, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 70-րդ հոդվածի կար•ով պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է 2 տարի ժամկետով փորձաշրջան, դատվածությունը մարված, հաշվառված և բնակվում է ք. Երևան, Ավա• Պետրոսյան փողոց, 2-րդ շենք, 23 բնակարան հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորա•րությունը:
Դատարանը պարզեց հետևյալը.
2016 թվականի փետրվարի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 10110116 քրեական •ործը:
2016 թվականի մարտի 4-ին թիվ 10110116 քրեական •ործն ըստ ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչություն:
2016 թվականի մարտի 12-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությունում թիվ 10110116 քրեական •ործն ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն:
2016 թվականի դեկտեմբերի 8-ին Վահա•ն Էդուարդի Հակոբյանը որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա առանց իրացնելու նպատակի, անձնական օ•տա•ործման համար, 2016 թվականի հունվար ամսին, ոմն Մարտինից 15.000 ՀՀ դրամով ապօրինի ձեռք է բերել զ•ալի չափերովª 3,49 •րամ քաշով, ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որից հետո տևական ժամանակª մինչ 23.02.2016թ., ապօրինի պահել է իր բաճկոնի ծոցա•րպանում, որտեղից և անձնական խուզարկության ժամանակ նույն օրն այն հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության Երևանի քաղաքային վարչության քրեական հետախուզության 3-րդ բաժնի աշխատակիցների կողմից՚:
2017 թվականի մարտի 24-ին թիվ 10110116 քրեական •ործից առանց իրացնելու նպատակի, զ•ալի չափերովª 3,49 •րամ քաշով, ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց պահելու և փոխադրելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով անջատվել է նոր քրեական •ործ, որին շնորհվել է 58204517 համարը:
2017 թվականի մարտի 29-ին թիվ 58204517 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար: Դատարանում սույն քրեական •ործին շնորհվել է ԵԿԴ/0082/01/17 համարը:
2017 թվականի ապրիլի 3-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի քրեական •ործն ըստ տարածքային ընդդատության ուղարկելու մասին որոշմամբ որոշվել է թիվ ԵԿԴ/0082/01/17 քրեական •ործն տարածքային ընդդատության կար•ով ուղարկել Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: 2017 թվականի ապրիլի 6-ին սույն քրեական •ործը մուտք է եղել Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Ամբաստանյալ Վահա•ն Հակոբյանը պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 3751-րդ հոդվածով նախատեսված պայմանները, համաձայնվելով իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, հայտնեց, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում, միջնորդեց դատական քննությունն արա•ացված կար•ով անցկացնել, նշելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո և •իտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթն ու հետևանքները:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 3751-րդ և 3753-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները որոշում է կայացրել դատական քննության արա•ացված կար• կիրառելու մասին:
Վերը նկարա•րված հանցանքի կատարման մեջ Վահա•ն Հակոբյանի մեղավորությունը հաստատվել է նախաքննության ընթացքում տված ինչպես ամբաստանյալի խոստովանական, այնպես էլ •ործով վկաներ Տի•րան Սար•սյանի և Արթուր Խաչիբաբյանի ցուցմունքներով, անձին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 23.02.2016թ.-ին կազմված արձանա•րությամբ, դատաքիմիական և դատաբուսաբանական փորձաքննության փորձա•ետի թիվ 71 Ք-16 եզրակացությամբ, իրեղեն ապացույցի առկայությամբ:
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Վահա•ն Հակոբյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայնվել է, այն հաստատվել է •ործով ձեռք բերված ապացույցներով, դատարանը •տնում է, որ Վահա•ն Հակոբյանը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին համապատասխան հանցավոր արարք կատարելու համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցա•ործության բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, ՙՀայաստանի Պետական Ջազ Նվա•ախմբի՚ ղեկավար Արմեն Հյուսնունցի կողմից բնութա•րվում է դրականորեն:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքներ դատարանը չի հայտնաբերել:
Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Վահա•ն Հակոբյանն իր կատարած հանցանքի համար ենթակա է պատժի, որը պետք է կրի, նրան պետք է կարճաժամկետ մեկուսացնել հասարակությունից:
Դատարանը •տնում է, որ Վահա•ն Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացուցների հարցին` դատարանը •տնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Վահա•ն Հակոբյանի բաճկոնի ձախ •րպանից 23.02.2016թ. հայտնաբերված իրեղեն ապացույց հանդիսացող 3,49 •րամ քաշով ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցից մնացած 3.31 •րամ քաշով ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը պետք է հանձնել ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությանը թիվ 10110116 քրեական •ործին կցելու համար:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ, 3753-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Վահա•ն Էդուարդի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել կալանքի 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով:
Վահա•ն Հակոբյանի պատժի սկիզբը հաշվել այն փաստացի ի կատար ածելու օրվանից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Վահա•ն Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Վահա•ն Հակոբյանի բաճկոնի ձախ •րպանից 23.02.2016թ. հայտնաբերված իրեղեն ապացույց հանդիսացող 3,49 •րամ քաշով ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցից մնացած 3.31 •րամ քաշով ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցըª հանձնել ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությանը թիվ 10110116 քրեական •ործին կցելու համար:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի:
դատավոր` ստորա•րություն
Բնա•րի հետ ճիշտ է`
դատավոր` Ա. Խաչատրյան
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
07.06.2017թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանըª
նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի,
քարտուղարությամբ` Մարիաննա Սարդարյանի,
մասնակցությամբ մեղադրող` Գարե•ին Մանուկյանի,
պաշտպան` Արաքս Ստեփանյանի,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արա•ացված կար•ով քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի
Վահա•ն Էդուարդի Հակոբյանի` ծնված 06.07.1983թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրա•ույն կրթությամբ, ամուսնացած, աշխատում է ՀՀ պետական ջազ նվա•ախմբում, որպես դաշնակահար, նախկինում դատված` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 13.05.2005թ.-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է 3 տարի ժամկետով ազատազրկման, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 70-րդ հոդվածի կար•ով պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է 2 տարի ժամկետով փորձաշրջան, դատվածությունը մարված, հաշվառված և բնակվում է ք. Երևան, Ավա• Պետրոսյան փողոց, 2-րդ շենք, 23 բնակարան հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորա•րությունը:
Դատարանը պարզեց հետևյալը.
2016 թվականի փետրվարի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 10110116 քրեական •ործը:
2016 թվականի մարտի 4-ին թիվ 10110116 քրեական •ործն ըստ ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչություն:
2016 թվականի մարտի 12-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությունում թիվ 10110116 քրեական •ործն ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն:
2016 թվականի դեկտեմբերի 8-ին Վահա•ն Էդուարդի Հակոբյանը որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա առանց իրացնելու նպատակի, անձնական օ•տա•ործման համար, 2016 թվականի հունվար ամսին, ոմն Մարտինից 15.000 ՀՀ դրամով ապօրինի ձեռք է բերել զ•ալի չափերովª 3,49 •րամ քաշով, ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որից հետո տևական ժամանակª մինչ 23.02.2016թ., ապօրինի պահել է իր բաճկոնի ծոցա•րպանում, որտեղից և անձնական խուզարկության ժամանակ նույն օրն այն հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության Երևանի քաղաքային վարչության քրեական հետախուզության 3-րդ բաժնի աշխատակիցների կողմից՚:
2017 թվականի մարտի 24-ին թիվ 10110116 քրեական •ործից առանց իրացնելու նպատակի, զ•ալի չափերովª 3,49 •րամ քաշով, ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց պահելու և փոխադրելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով անջատվել է նոր քրեական •ործ, որին շնորհվել է 58204517 համարը:
2017 թվականի մարտի 29-ին թիվ 58204517 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար: Դատարանում սույն քրեական •ործին շնորհվել է ԵԿԴ/0082/01/17 համարը:
2017 թվականի ապրիլի 3-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի քրեական •ործն ըստ տարածքային ընդդատության ուղարկելու մասին որոշմամբ որոշվել է թիվ ԵԿԴ/0082/01/17 քրեական •ործն տարածքային ընդդատության կար•ով ուղարկել Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: 2017 թվականի ապրիլի 6-ին սույն քրեական •ործը մուտք է եղել Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Ամբաստանյալ Վահա•ն Հակոբյանը պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 3751-րդ հոդվածով նախատեսված պայմանները, համաձայնվելով իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, հայտնեց, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում, միջնորդեց դատական քննությունն արա•ացված կար•ով անցկացնել, նշելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո և •իտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթն ու հետևանքները:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 3751-րդ և 3753-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները որոշում է կայացրել դատական քննության արա•ացված կար• կիրառելու մասին:
Վերը նկարա•րված հանցանքի կատարման մեջ Վահա•ն Հակոբյանի մեղավորությունը հաստատվել է նախաքննության ընթացքում տված ինչպես ամբաստանյալի խոստովանական, այնպես էլ •ործով վկաներ Տի•րան Սար•սյանի և Արթուր Խաչիբաբյանի ցուցմունքներով, անձին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 23.02.2016թ.-ին կազմված արձանա•րությամբ, դատաքիմիական և դատաբուսաբանական փորձաքննության փորձա•ետի թիվ 71 Ք-16 եզրակացությամբ, իրեղեն ապացույցի առկայությամբ:
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Վահա•ն Հակոբյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայնվել է, այն հաստատվել է •ործով ձեռք բերված ապացույցներով, դատարանը •տնում է, որ Վահա•ն Հակոբյանը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին համապատասխան հանցավոր արարք կատարելու համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցա•ործության բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, ՙՀայաստանի Պետական Ջազ Նվա•ախմբի՚ ղեկավար Արմեն Հյուսնունցի կողմից բնութա•րվում է դրականորեն:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքներ դատարանը չի հայտնաբերել:
Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Վահա•ն Հակոբյանն իր կատարած հանցանքի համար ենթակա է պատժի, որը պետք է կրի, նրան պետք է կարճաժամկետ մեկուսացնել հասարակությունից:
Դատարանը •տնում է, որ Վահա•ն Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացուցների հարցին` դատարանը •տնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Վահա•ն Հակոբյանի բաճկոնի ձախ •րպանից 23.02.2016թ. հայտնաբերված իրեղեն ապացույց հանդիսացող 3,49 •րամ քաշով ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցից մնացած 3.31 •րամ քաշով ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը պետք է հանձնել ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությանը թիվ 10110116 քրեական •ործին կցելու համար:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ, 3753-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Վահա•ն Էդուարդի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել կալանքի 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով:
Վահա•ն Հակոբյանի պատժի սկիզբը հաշվել այն փաստացի ի կատար ածելու օրվանից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Վահա•ն Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Վահա•ն Հակոբյանի բաճկոնի ձախ •րպանից 23.02.2016թ. հայտնաբերված իրեղեն ապացույց հանդիսացող 3,49 •րամ քաշով ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցից մնացած 3.31 •րամ քաշով ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցըª հանձնել ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությանը թիվ 10110116 քրեական •ործին կցելու համար:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի:
դատավոր` ստորա•րություն
Բնա•րի հետ ճիշտ է`
դատավոր` Ա. Խաչատրյան
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0082/01/17
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 31-03-2017 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | ՀՀ Գլխավոր դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 58204517 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Վահագն Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա առանց իրացնելու նպատակի, անձնական օգտագործման համար 2016թ. հունվարի ամսին, ոմն Մարտինից 15.000 ՀՀ դրամով ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափերով` 3.49 գրամ քաշով, <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, որիվ հետո տևական ժամանակ` մինչև 23.02.2016թ. ապօրինի պահել է իր բաճկոնի ծոցագրպանում, որտեղից և անձնական խուզարկության ժամանակ նույն օրն այն հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության Երևանի քաղաքային վարչության քրեական հետախուզության 3-րդ բաժնի աշխատակիցների կողմից: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Վահագն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հայրանուն | Էդուարդի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 11.3 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 31-03-2017 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մեսրոպ |
| Ազգանուն | Մակյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 03-04-2017 |
|---|---|
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 03-04-2017 |
Քրեական գործն ուղարկվել է ըստ ընդդատության
| Ամսաթիվ | 04-04-2017 |
|---|---|
| Քրեական դատավարության օրենսգրքի հոդված | |
| Դատարան | Աջափնյակ և Դավթաշեն |
| Էջերի քանակ | 79 |
| Գործին կից նյութերը | իրեղեն ապացույցը` 1 փաթեթ |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0082/01/17
Աջափնյակ և Դավթաշեն
Գործը ստացվել է այլ դատարանից ընդդատության կարգով
| Ամսաթիվ | 06-04-2017 |
|---|
Մակագրել
| Երբ | 06-04-2017 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 07-04-2017 |
|---|---|
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 10-04-2017 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 02-05-2017 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահագն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արաքս |
| Ազգանուն | Ստեփանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գ. |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-05-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Դատավոր Ա. Խաչատրյանի արձակուրդում գտնվելու պատճառով սույն դատական նիստը չի կայացվել: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-05-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-06-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-06-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 13:55 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 07-06-2017 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Վահագն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 07-06-2017 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Կալանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ/0082/01/17 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 07.06.2017թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանըª նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի, քարտուղարությամբ` Մարիաննա Սարդարյանի, մասնակցությամբ մեղադրող` Գարե•ին Մանուկյանի, պաշտպան` Արաքս Ստեփանյանի, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արա•ացված կար•ով քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Վահա•ն Էդուարդի Հակոբյանի` ծնված 06.07.1983թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրա•ույն կրթությամբ, ամուսնացած, աշխատում է ՀՀ պետական ջազ նվա•ախմբում, որպես դաշնակահար, նախկինում դատված` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 13.05.2005թ.-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է 3 տարի ժամկետով ազատազրկման, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 70-րդ հոդվածի կար•ով պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է 2 տարի ժամկետով փորձաշրջան, դատվածությունը մարված, հաշվառված և բնակվում է ք. Երևան, Ավա• Պետրոսյան փողոց, 2-րդ շենք, 23 բնակարան հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորա•րությունը: Դատարանը պարզեց հետևյալը. 2016 թվականի փետրվարի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 10110116 քրեական •ործը: 2016 թվականի մարտի 4-ին թիվ 10110116 քրեական •ործն ըստ ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչություն: 2016 թվականի մարտի 12-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությունում թիվ 10110116 քրեական •ործն ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն: 2016 թվականի դեկտեմբերի 8-ին Վահա•ն Էդուարդի Հակոբյանը որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա առանց իրացնելու նպատակի, անձնական օ•տա•ործման համար, 2016 թվականի հունվար ամսին, ոմն Մարտինից 15.000 ՀՀ դրամով ապօրինի ձեռք է բերել զ•ալի չափերովª 3,49 •րամ քաշով, ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որից հետո տևական ժամանակª մինչ 23.02.2016թ., ապօրինի պահել է իր բաճկոնի ծոցա•րպանում, որտեղից և անձնական խուզարկության ժամանակ նույն օրն այն հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության Երևանի քաղաքային վարչության քրեական հետախուզության 3-րդ բաժնի աշխատակիցների կողմից՚: 2017 թվականի մարտի 24-ին թիվ 10110116 քրեական •ործից առանց իրացնելու նպատակի, զ•ալի չափերովª 3,49 •րամ քաշով, ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց պահելու և փոխադրելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով անջատվել է նոր քրեական •ործ, որին շնորհվել է 58204517 համարը: 2017 թվականի մարտի 29-ին թիվ 58204517 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար: Դատարանում սույն քրեական •ործին շնորհվել է ԵԿԴ/0082/01/17 համարը: 2017 թվականի ապրիլի 3-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի քրեական •ործն ըստ տարածքային ընդդատության ուղարկելու մասին որոշմամբ որոշվել է թիվ ԵԿԴ/0082/01/17 քրեական •ործն տարածքային ընդդատության կար•ով ուղարկել Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: 2017 թվականի ապրիլի 6-ին սույն քրեական •ործը մուտք է եղել Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Ամբաստանյալ Վահա•ն Հակոբյանը պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 3751-րդ հոդվածով նախատեսված պայմանները, համաձայնվելով իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, հայտնեց, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում, միջնորդեց դատական քննությունն արա•ացված կար•ով անցկացնել, նշելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո և •իտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթն ու հետևանքները: Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 3751-րդ և 3753-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները որոշում է կայացրել դատական քննության արա•ացված կար• կիրառելու մասին: Վերը նկարա•րված հանցանքի կատարման մեջ Վահա•ն Հակոբյանի մեղավորությունը հաստատվել է նախաքննության ընթացքում տված ինչպես ամբաստանյալի խոստովանական, այնպես էլ •ործով վկաներ Տի•րան Սար•սյանի և Արթուր Խաչիբաբյանի ցուցմունքներով, անձին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 23.02.2016թ.-ին կազմված արձանա•րությամբ, դատաքիմիական և դատաբուսաբանական փորձաքննության փորձա•ետի թիվ 71 Ք-16 եզրակացությամբ, իրեղեն ապացույցի առկայությամբ: Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Վահա•ն Հակոբյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայնվել է, այն հաստատվել է •ործով ձեռք բերված ապացույցներով, դատարանը •տնում է, որ Վահա•ն Հակոբյանը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին համապատասխան հանցավոր արարք կատարելու համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցա•ործության բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, ՙՀայաստանի Պետական Ջազ Նվա•ախմբի՚ ղեկավար Արմեն Հյուսնունցի կողմից բնութա•րվում է դրականորեն: Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքներ դատարանը չի հայտնաբերել: Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Վահա•ն Հակոբյանն իր կատարած հանցանքի համար ենթակա է պատժի, որը պետք է կրի, նրան պետք է կարճաժամկետ մեկուսացնել հասարակությունից: Դատարանը •տնում է, որ Վահա•ն Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Անդրադառնալով իրեղեն ապացուցների հարցին` դատարանը •տնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Վահա•ն Հակոբյանի բաճկոնի ձախ •րպանից 23.02.2016թ. հայտնաբերված իրեղեն ապացույց հանդիսացող 3,49 •րամ քաշով ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցից մնացած 3.31 •րամ քաշով ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը պետք է հանձնել ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությանը թիվ 10110116 քրեական •ործին կցելու համար: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ, 3753-րդ հոդվածներով` դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Վահա•ն Էդուարդի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել կալանքի 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով: Վահա•ն Հակոբյանի պատժի սկիզբը հաշվել այն փաստացի ի կատար ածելու օրվանից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Վահա•ն Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Վահա•ն Հակոբյանի բաճկոնի ձախ •րպանից 23.02.2016թ. հայտնաբերված իրեղեն ապացույց հանդիսացող 3,49 •րամ քաշով ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցից մնացած 3.31 •րամ քաշով ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցըª հանձնել ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությանը թիվ 10110116 քրեական •ործին կցելու համար: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի: դատավոր` ստորա•րություն Բնա•րի հետ ճիշտ է` դատավոր` Ա. Խաչատրյան |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 07-06-2017 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 13-07-2017 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 18-07-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 2 հատոր՝ 1-ին հատոր 79 թերթ, 2-րդ հատոր 122 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 18-07-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատոր՝ 1-ին հատոր 79 թերթ, 2-րդ հատոր 122 |
| Այլ նշումներ | կից 1 փաթեթ |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 20-07-2017 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 26-07-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատոր` 1-ին հատոր` 79 թերթ, 2-րդ հատոր` 125 թերթ |
| Գործին կից նյութերը | կից` 1 փաթեթ |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | ԴԴ-18 Ե-10964 |
Գործը ստացվել է փոփոխվելուց հետո
| Ամսաթիվ | 07-11-2017 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 08-11-2017 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 21-11-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 79 |
| Էջերի քանակ | 125 |
| Էջերի քանակ | 82 |
| Գործին կից նյութերը | Իրեղեն ապացույցը մեկ փաթեթում՝ կցված քրեական գործի 1-ին հատորին: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 21-11-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատոր, 1-ին հատոր` 79 թերթ, 2-րդ ` 125 թերթ, 3-րդ` 82 թերթ |
| Գործին կից նյութերը | Իրեղեն ապացույցը մեկ փաթեթում՝ կցված քրեական գործի 1-ին հատորին: |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0082/01/17
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 20-07-2017 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 19-07-2017 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Ամբաստանյալ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Վահագն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Վահագն Հակոբյան Վերաքննիչ բողոք բերելու ժամկետի բացթողումը համարել հարգելի և սույն վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Վահագն Էդուարդի Հակոբյանի /ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդ. 1-ին մասով - կալանք` 1 ամիս ժամկետով / վերաբերյալ 07.06.2017թ. դատավճիռը`պատժի մասով` իր նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 28-07-2017 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Աջափնյակ և Դավթաշեն |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 28-07-2017 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Ռուզաննա |
| Ազգանուն | Բարսեղյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 07-08-2017 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 18-08-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
| Պատճառը | Մեղադրողի դիմումի, ինչպես նաև պաշտպանի չներկայանալու պատճառով դատական նիստը հետաձգվել է: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 13-09-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 13-09-2017 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Բեկանվել է դատական ակտը և փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Վահագն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԵԿԴ/0082/01/17 13 սեպտեմբերի 2017թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ՋՈՒԼՀԱԿՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Գ.ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ՍՏԵՓԱՆՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Վ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով ամբաստանյալ Վ.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը՝ Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 07.06.2016թ. դատավճռի դեմ. Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2016 թվականի փետրվարի 22-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 10110116 քրեական գործը: 2016 թվականի մարտի 4-ին թիվ 10110116 քրեական գործն ըստ ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչություն: 2016 թվականի մարտի 12-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությունում թիվ 10110116 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն: 2016 թվականի դեկտեմբերի 8-ին որոշում է կայացվել Վահագն Էդուարդի Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: 2017 թվականի մարտի 24-ին թիվ 10110116 քրեական գործից առանց իրացնելու նպատակի, զգալի չափերով` 3,49 գրամ քաշով, <մարիխուանա> տեսակի թմրամիջոց պահելու և փոխադրելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով անջատվել է նոր քրեական գործ, որին շնորհվել է 58204517 համարը: 2017 թվականի մարտի 29-ին թիվ 58204517 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: 2017 թվականի ապրիլի 3-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի քրեական գործն ըստ տարածքային ընդդատության ուղարկելու մասին որոշմամբ որոշվել է թիվ ԵԿԴ/0082/01/17 քրեական գործն տարածքային ընդդատության կարգով ուղարկել Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 07.06.2016թ. դատավճռով դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ. Ամբաստանյալ Վահագն Էդուարդի Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել կալանքի 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով: Վահագն Հակոբյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է այն փաստացի ի կատար ածելու օրվանից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Վահագն Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Վճռվել է նաև. Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Վահագն Հակոբյանի բաճկոնի ձախ գրպանից 23.02.2016թ. հայտնաբերված իրեղեն ապացույց հանդիսացող 3,49 գրամ քաշով <մարիխուանա> տեսակի թմրամիջոցից մնացած 3.31 գրամ քաշով <մարիխուանա> տեսակի թմրամիջոցը` հանձնել ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությանը թիվ 10110116 քրեական գործին կցելու համար: Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 07.06.2016թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալը: Գործի փաստական հանգամանքները. Նախաքննական մարմնի կողմից Վահագն Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի կատարման համար, որ <նա առանց իրացնելու նպատակի, անձնական օգտագործման համար, 2016 թվականի հունվար ամսին, ոմն Մարտինից 15.000 ՀՀ դրամով ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափերով` 3,49 գրամ քաշով, <մարիխուանա> տեսակի թմրամիջոց, որից հետո տևական ժամանակ` մինչ 23.02.2016թ., ապօրինի պահել է իր բաճկոնի ծոցագրպանում, որտեղից և անձնական խուզարկության ժամանակ նույն օրն այն հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության Երևանի քաղաքային վարչության քրեական հետախուզության 3-րդ բաժնի աշխատակիցների կողմից: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները, խնդրել է բեկանել Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դնդհանուր իրավասության դատարանի 07.06.2017 թ֊իի ԵԿԴ /0082/01/17 դատավճիռը պատժի մասով՝ իր նկատմամբ նշանակված մեկ ամիս կալանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել։ Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով. Դատարանը հաշվի չի առել, որ ընդունել է մեղքը, զղջացել է կատարածի համար, նախկին դատվածությունը մարված է եղել, և գտնվելով ազատության մեջ երբեէ չի դրսևորել ոչ պատշաճ վարքագիծ, այլ հակառակը մշտապես ժամանակին ներկայացել է վարույթն իրականացնող մարմնի կանչով թե քննչական վարչություն և թե դատարան։ Գտել է, որ իր նկատմամբ կալանքի ձևով պատիժ նշանակելու դեպքում դատարանը պետք է քննարկեր նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը և կիրառեր այն։ Այսպիսով, գտել է, որ դատարանը իր նկատմամբ կալանքի ձևով պատիժ նշանակելիս պետք է կիրառեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի պահանջները և իր նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառեր, համաձայն վերր նշված փաստարկների և նախադեպային որոշումների։ Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանի կողմից ներկայացրած վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել հետևյալ պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ>: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները: Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. < Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին /…/>: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ>: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. <Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝մեկից հինգ տարի ժամկետով>: </…/ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Այլ կերպ՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս դատարանը պատժի չկիրառման յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝սոցիալական արդարության վերականգնման ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. հունիսի 2-ի` Հ.Սահակյանի վերաբերյալ գործով ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշման 17-րդ կետը/: </…/ Պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: /…/ Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ.նոյեմբերի 30-ի Կ.Հարությունյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-201/07 որոշումը/: </…/ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս: Քրեական օրենքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ.հոկտեմբերի 26-ի` Թ.Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-192/07 որոշումը/: < /…/ Դատարանի լայն հայեցողության շրջանակներում է նաև անձի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման հարցը, քանի որ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի՝պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն նույն հոդվածի առաջին մասում: Այնուհանդերձ, դատարանի այս լիազորությունը բացարձակ չէ, և որպես մեղմացնող հաշվի առնվող հանգամանքները պետք է բավարարեն որոշակի չափանիշների: Դրանք են. ա/ հանգամանքը պետք է իրական լինի, այսինքն՝ գործով ձեռք բերված ապացույցները պետք է հաստատեն դրա առկայությունը բ/ այն պետք է ողջամտորեն նվազեցրած լինի անձի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորությունը գ/ այն հաստատված ճանաչելիս դատարանը պետք է պահպանի ապացուցման ընդհանուր քրեադատավարական կանոնները. հանգամանքի առկայությունը հաստատող ապացույցները պետք է վերաբերելի և թույլատրելի լինեն, դրանք պետք է հետազոտված լինեն դատաքննության ընթացքում, ինչպես նաև պետք է պահպանվեն ապացույցների ստուգման և գնահատման օրենսդրական պահանջները> /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հունիսի 1-ի` Պ.Բայրամյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-84/07 որոշումը/: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը /այսուհետ` դատարան/ ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը: Որպես ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առել այն, որ ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանը երիտասարդ է, <Հայաստանի Պետական Ջազ Նվագախմբի> ղեկավար Արմեն Հյուսնունցի կողմից բնութագրվում է դրականորեն: Վերաքննիչ դատարանը որպես ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առնում նաև այն, որ Հայաստանի Պետական Ջազ Նվագախմբի ղեկավորի կողմից տրված բնութագրի համաձայն. ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանի բացառապես դրականորեն բնութագրվելը, ինչպես նաև այն, որ վերջինս ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարածի համար: Որպիսի պայմաններում, վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում, ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանի նկատմամբ հոդվածի սանկցիայի շրջանակներում նշանակվել է կալանքի ձևով համաչափ պատիժ` կալանք 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքում, ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատժատեսակի և չափի ընտրության հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության, որի պայմաններում, սակայն բավարար չափով չհիմնավորված ու չպատճառաբանված հետևության է հանգել այն մասին, որ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը՝ 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով կալանքն ամբաստանյալ Վահագն Հակոբյանը պետք է կրի: Քննության առնելով ամբաստանյալ Վահագն Էդուարդի Հակոբյանի նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը՝ 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով կալանքը /կոնկրետ դեպքում/ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորության հարցը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ քննարկվող պարագայում, ամբաստանյալ Վահագն Էդուարդի Հակոբյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց կալանքի ձևով նշանակված պատիժը ռեալ կրելու և նրա նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը: Այն բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից: Վերաքննիչ դատարանը նման հետևության է հանգում հաշվի առնելով ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ ամբաստանյալ Վահագն Էդուարդի Հակոբյանի անձին վերաբերող հանգամանքները: Օբյեկտիվորեն գոյություն ունեցող վերը թվարկված տվյալները, որոնք բնութագրում են ամբաստանյալի անձը, հաշվի առնելով նաև ամբաստանյալի կողմից կատարված արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ, քննարկվող պարագայում, վկայում են նրա նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Վահագն Էդուարդի Հակոբյանի նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը ռեալ կրելու նպատակահարմարության հարցում, կոնկրետ դեպքում, հանգել է ոչ ճիշտ եզրակացության, ինչը հանգեցրել է նյութական իրավունքի այնպիսի խախտման, որը հիմք է վիճարկվող դատական ակտն այդ մասով փոփոխելու` կալանքի ձևով նշանակված պատիժը` 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով կալանքը պայմանականորեն չկիրառելու և 1 /մեկ/ տարի ժամկետով փորձաշրջան սահմանելու համար: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը. Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Վ.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել: Վահագն Էդուարդի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 07.06.2016թ. դատավճիռը պատժի կրման մասով փոփոխել: Վահագն Էդուարդի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 07.06.2016թ. դատավճռով նշանակված պատիժը` 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով կալանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով: Ամբաստանյալ Վահագն Էդուարդի Հակոբյանի նկատմամբ վարքագծի հսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայությանը: Դատավճիռը մնացած մասերով թողնել անփոփոխ: Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է. ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 13-09-2017 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 02-11-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատոր, 79, 125, 60 թերթից |
| Գործին կից նյութեր | 1 փաթեթ` կցված քրեական գործի 1-ին հատորին |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 02-11-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատոր, 79, 125, 60 թերթից |
| Գործին կից նյութերը | 1 փաթեթ` կցված քրեական գործի 1-ին հատորին |
| Ուր | Աջափնյակ և Դավթաշեն |
| Գրության համարը | Ե-32190/17 |