ԵԿԴ/0078/01/17


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«31» հոկտեմբեր 2022 թվական ք. Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան),
նախագահությամբ՝ դատավոր Վ.Մարգարյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ն.Վարդումյանի,
մասնակցությամբ՝
մեղադրող՝ ՀՀ գլխավոր դատախազության սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Ն. Խաչատրյանի
հանրային պաշտպան Շ.Հարությունյանի,
ամբաստանյալ՝ Ա.Կամանյանի,
տուժողներ Հ.Սաֆարյանի,
Գ.Հայտոյանի,

Դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Անանիա Վարդանի Կամանյանի (ծնված 1991 թվականի մայիսի 12-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, նախկինում դատված՝
1) Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 6-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է ազատազրկման չորս տարի ժամկետով, 2013թ. նոյեմբերի 18-ին կիրառվել է 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի համաներման մասին ակտը, պատժաչափը կրճատվել է և թողնվել է կրելու երեք տարի երեք ամիս տասնչորս օր ժամկետով ազատազրկումը, ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2014թ. օգոստոսի 14-ի որոշմամբ պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի կրումից՝ ունենալով մեկ տարի երեք ամիս վեց օր ժամկետով պատժի չկրած մաս, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2015թ. մարտի 5-ի որոշմամբ պայմանական վաղաժամկետ ազատելը վերացվել է, որից հետո կրելով մեկ տարի երեք ամիս վեց օր ժամկետով պատժի չկրած մասը՝ 2016թ. հուլիսի 8-ին ազատվել է պատժի կրումից,
2) Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2017թ. հոկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱԴԴ/0060/01/17 դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման՝ երկու տարի վեց ամիս ժամկետով՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2017 թվականի մարտի 18-ից, հանցանքը կատարել է 30.11.2016թ-ին.
3) Երևան քաղաքի առաջին ատյանի 2021թ. հունիսի 11-ի թիվ ԵԴ/0951/01/20 դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով՝ չորս դրվագ, 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ մեկ դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 7 (յոթ) տարի ժամկետով, պատժի սկիզբը 25.08.2020թ-ից,/ հանցանքները կատարել է 2020թ-ի հունիս-հուլիս ամիսներին, դատվածությունը չմարված, չի աշխատել, հաշվառված է ք. Երևան Ս. Խանզադյան փողոցի 147 տանը, բնակվել է ք. Երևան Կոմիտասի պողոտա 46 շենքի 25 բնակարանում, սույն քրեական գործով խափանման միջոց է ընտրված եղել կալանքը՝ կալանքի տակ է եղել 18.03.2017թ-ից մինչև 07.03.2020թ՝ 2 տարի 11 ամիս 18 օր ժամկետով, 04.03.2020թ-ին կալանավորումը փոխարինվել է 1.000.000 ՀՀ դրամ գրավով և գրավի գումարը վճարելուց հետո 07.03.2020թ ազատվել է կալանքից) մեղադրվում է 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, որոնք համապատասխանաբար համապատասխանում են 05.05.2021թ. ընդունված և 01.07.2022թ. ուժի մեջ մտած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետին և 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետին.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը .
1. 2016թվ. հոկտեմբերի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում դեպքի առթիվ հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13823216 քրեական գործը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2016թվ. հոկտեմբերի 25-ին Գոռ Հայտոյանը թիվ 13823216 քրեական գործով ճանաչվել է տուժող:
2016թվ. հոկտեմբերի 26-ին Մարինե Հայտոյանը ճանաչվել է անչափահաս տուժող Գոռ Հայտոյանի օրինական ներկայացուցիչ:
2016թվ. դեկտեմբերի 23-ին որոշում է կայացվել Անանիա Վարդանի Կամանյանին թիվ 13823216 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2016թվ. դեկտեմբերի 23-ին որոշում է կայացվել Անանիա Վարդանի Կամանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել ստորագրությունը՝ չհեռանալու մասին:
2016թվ. դեկտեմբերի 23-ին Անանիա Վարդանի Կամանյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
2016թվ. դեկտեմբերի 23-ին որոշում է կայացվել թիվ 13823216 քրեական գործով Էլեն Էդուարդի Սիմոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2016թվ. դեկտեմբերի 23-ին որոշում է կայացվել Էլեն Էդուարդի Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել ստորագրությունը՝ չհեռանալու մասին:
2016թվ. դեկտեմբերի 23-ին Էլեն Էդուարդի Սիմոնյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
2016թվ. դեկտեմբերի 23-ին որոշում է կայացվել թիվ 13823216 քրեական գործի վարույթը կասեցնելու մասին՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով՝ մեղադրյալներ Էլեն Սիմոնյանի և Անանիա Կամանյանի քննությունից թաքնվելու հիմքով:
2017թվ. հունվարի 17-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնում, Անանիա Վարդանի Կամանյանի և Էլեն Էդուարդի Սիմոնյանի կողմից գողություն կատարելու փաստի առթիվ հարուցվել է թիվ 13155817 քրեական գործը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով: Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ՝ թիվ 13155817 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին:
2017թվ. հունվարի 19-ին թիվ 13155817 քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սիմոնյանի վարույթ:
2017թվ. հունվարի 19-ին Հրաչյա Սաֆարյանը թիվ 13155817 քրեական գործով ճանաչվել է տուժող:
2017թվ. փետրվարի 23-ին որոշում է կայացվել թիվ 13823216 քրեական գործի վարույթը վերսկսելու մասին:
2017թվ. փետրվարի 23-ին որոշում է կայացվել թիվ 13823216 քրեական գործը թիվ 13155817 քրեական գործին միացնելու և նախաքննությունը մեկ վարույթում շարունակելու մասին:
2017թվ. փետրվարի 28-ին որոշում է կայացվել թիվ 13155817 քրեական գործով Անանիա Վարդանի Կամանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու, լրացնելու և նրան կրկին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով մեղադրանք առաջադրելու մասին:
2017թվ. փետրվարի 28-ին որոշում է կայացվել թիվ 13155817 քրեական գործով Էլեն Էդուարդի Սիմոնյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու, լրացնելու և նրան կրկին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով մեղադրանք առաջադրելու մասին:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի փետրվարի 28-ի որոշումներով Անանիա Վարդանի Կամանյանի և Էլեն Էդուարդի Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2017թվ. փետրվարի 28-ին որոշում է կայացվել թիվ 13155817 քրեական գործով վարույթը կասեցնելու մասին՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով՝ մեղադրյալներ Էլեն Սիմոնյանի և Անանիա Կամանյանի՝ քննությունից թաքնվելու հիմքով:
2017թվ. մարտի 17-ին Էլեն Էդուարդի Սիմոնյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորքի բաժին:
2017թվ. մարտի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 13155817 քրեական գործի վարույթը վերսկսելու մասին:
2017թվ. մարտի 18-ին Անանիա Վարդանի Կամանյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017թվ. մարտի 19-ի որոշմամբ՝ Էլեն Էդուարդի Սիմոնյանի նկատմամբ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 28.02.2017թ.-ին 2/երկու/ ամիս ժամկետով որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերահաստատվել է:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017թվ. մարտի 20-ի որոշմամբ Անանիա Վարդանի Կամանյանի նկատմամբ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 28.02.2017թ.-ին 2/երկու/ ամիս ժամկետով որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերահաստատվել է:
2017թվ. մարտի 23-ին նախաքննական մարմնի կողմից թիվ 13155817 քրեական գործով կազմվել է մեղադրական եզրակացություն և քրեական գործի հետ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն, որը 2017թվ. մարտի 27-ին հաստատվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ն.Խաչատրյանի կողմից և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Անանիա Վարդանի Կամանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և Էլեն Էդուարդի Սիմոնյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 2017թվ. մարտի 27-ին ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, որտեղ շնորհվել է ԵԿԴ/0078/01/17 համարըև 2017թվ. մարտի 28-ին մակագրվել դատավոր Ա.Բեկթաշյանին:
Դատավոր Ա.Բեկթաշյանի 2017թվ. մարտի 29-ի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0078/01/17 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, 2017թվ. ապրիլի 13-ի որոշմամբ՝ գործով նշանակվել է դատական քննություն, իսկ ամբաստանյալներ Անանիա Կամանյանի և Էլեն Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Բեկթաշյանի 2017թվ. սեպտեմբերի 26-ի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0078/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ Էլեն Էդուարդի Սիմոնյանի պաշտպան Ա.Սողոմոնյանի միջնորդությունը բավարարվել և Էլեն Սիմոնյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառվել է գրավ՝ 500.000/հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Բեկթաշյանի 2019թվ. հուլիսի 22-ի որոշմամբ՝ թիվ ԵԿԴ/0078/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ Էլեն Սիմոնյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ վերջինի մահվան հիմքով:
ՀՀ նախագահի 2019թվ. օգոստոսի 1-ի թիվ ՆՀ-163-Ա հրամանագրով Ա.Բեկթաշյանը նշանակվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի դատավոր՝ դադարեցնելով նրա՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավորի լիազորությունները:
2019թվ. օգոստոսի 26-ին թիվ ԵԿԴ/0078/01/17 քրեական գործը վերամակագրվել և նույն թվականի օգոստոսի 27-ին հանձնվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Վ.Մարգարյանին:
Դատավոր Վ.Մարգարյանի 2019թվ. օգոստոսի 28-ի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0078/01/17 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2019թվ. սեպտեմբերի 10-ի որոշմամբ՝ քրեական գործով նշանակվել է դատական քննություն:
Դատարանի 2020թվ. մարտի 04-ի որոշմամբ՝ ամբաստանյալ Անանիա Կամանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը փոխարինվել է գրավով` գրավի չափ սահմանելով 1.000.000 (մեկ միլիոն) ՀՀ դրամը:
2020թվ. մարտի 07-ին սահմանված գրավի գումարը վճարվել է և ամբաստանյալ Անանիա Կամանյանը ազատվել է կալանքից:
Ամբաստանյալ Անանիա Կամանյանը մեկ այլ քրեական գործի շրջանակներում 2020թվ. օգոստոսի 25-ին կալանավորվել է:

2. Անանիա Վարդանի Կամանյանը մեղադրվում է 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ՝ այն բանի համար, որ (մեջբերում՝ Անանիա Վարդանի Կամանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշումից).
« [Անանիա Վարդանի Կամանյանը], նախնական համաձայնության գալով Էլեն էդուարդի Սիմոնյանի հետ, խմբի կազմում, խարդախությամբ Գոռ Հայտոյանից հափշտակել են զգալի չափի ընդհանուր՝ 180.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա զարդեր և «Լենովո» մոդելի բջջային հեռախոս, որից հետո Անանիա Կամանյանը նախնական համաձայնության գալով էլեն էդուարդի Սիմոնյանի հետ, խմբի կազմում կատարել է ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն։
Այսպես.
2016 թվականի հոկտեմբերի 16-ին, ժամը 10:30-ի սահմաններում Անանիա Վարդանի Կամանյանը նախնական համաձայնության գալով Էլեն էդուարդի Սիմոնյանի հետ, դիտավորությամբ ուրիշի զգալի չափերով գույքը խաբեությամբ հափշտակելու եղանակով, իր «Տոյոտա Կոռոլլա» մակնիշի ավտոմեքենան մաս-մաս վաճառելու նպատակով, Գոռ Հայտոյանից որպես կանխավճար վերցրել է վերջինիս պատկանող «Լենովո» տեսակի, «Տ850» մոդելի 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ բջջային հեռախոսն, ապա Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ 29 հասցեում գտնվող «Ֆաստ Կրեդիտ» ունիվերսալ վարկային կազմակերպությունում էլեն Սիմոնյանի անվամբ գրավադնելով Գոռ Հայտոյանին պատկանող 130.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա զարդերը դիմել է փախուստի՝ Գոռ Հայտոյանին ընդհանուր պատճառելով՝ 180.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Այնուհետև, Անանիա Վարդանի Կամանյանը նախնական համաձայնության գալով էլեն էդուարդի Սիմոնյանի հետ 2017թ.-ի հունվարի 6-ին «էսթայթ.ամ» կայքում զետեղված հայտարարությունից տեղեկանալով, որ Հրաչիկ Սաֆարյանը ցանկանում է Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի 11ա շենքի թիվ 10 բնակարանը վարձակալությամբ հանձնել, նպատակադրվել են հիշյալ բնակարանից հափշտակություն կատարել։ Ա.Կամանյանը և Է.Սիմոնյանն իրենց հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով, Ա.Կամանյանը զանգահարել է Հրաչիկ Սաֆարյանի կողմից շահագործվող բջջային հեռախոսահամարին և ներկայանալով որպես վարձակալ, բնակարանը քրոջ համար վարձակալելու պատրվակով պայմանավորվել է Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցում հանդիպելու և բնակարանը տեսնելու համար, սակայն չի գնացել հանդիպման, որից հետո Հ.Սաֆարյանին է զանգահարել Էլեն Սիմոնյանն և ներկայանալով որպես Ա.Կամանյանի քույրը՝ Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցում հանդիպելով [Հ].Սաֆարյանին բնակարանը տեսնելու նպատակով հ.Սաֆարյանի հետ գնացել է Երևան քաղաքի Թումանյան 11ա շենքի թիվ 10 բնակարան, այնուհետև, բնակարանը վարձակալությամբ վերցնելու պատրվակով [Հ].Սաֆարյանից վերցրել է հիշյալ բնակարանի մուտքի դռան բանալին, որից հետո Ա.Կամանյանի հետ ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Թումանյան 11ա շենքի թիվ 10 բնակարան և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Հ.Սաֆարյանին պատկանող զգալի չափերի հասնող 95.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «TCL» տեսակի հեռուստացույցը:
Այսինքն՝ Անանիա Վարդանի Կամանյանը, Էլեն Էդուարդի Սիմոնյանի հետ խմբի կազմում կատարել է հանցավոր արարքներ՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով:»:

Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները.
3. 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում Անանիա Վարդանի Կամանյանը նախաքննության ընթացքում հրաժարվել է դիրքորոշում հայտնել և ցուցմունքներ տալ, իսկ դատաքննության ընթացքում մասնակի է մեղավոր ճանաչել՝ հայտնելով, որ իրեն վերագրվող խարդախության դրվագն ընդունում է, սակայն միայնակ է այն կատարել, Էլեն Սիմոնյանի հետ նախապես համաձայնություն չի ունեցել, իսկ գողության դրվագով իրեն մեղավոր չի ճանաչել, ապա օգտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ և հարցերին պատասխանել: Անանիա Կամանյանը դատաքննության ընթացքում հայտնել է, որ 098-52-11-30 հեռախոսահամարն ինքն է օգտագործել:

(Հատոր 2, գ.թ. 91 և դատական նիստի ձայնային արձանագրում)

Ամբաստանյալ Անանիա Կամանյանին առաջադրված մեղադրանքը ու նրան մեղավորությունն իրեն մեղսագրված արարքների մեջ հիմնավորվել է, իսկ Անանիա Կամանյանի պատճառաբանությունները հերքվել են՝ քրեական գործով ձեռք բերված և դատական քննությամբ հետազոտված ստորև շարադրված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Գոռ Սմբատի Հայտոյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ դատավարության մասնակիցներին ճանաչում է դեպքի հետ կապված, նրանց հետ թշնամություն կամ բարեկամություն չունի: 2016թ. հոկտեմբերի 15-ին մաս-մաս վճարման տարբերակով ավտոմեքենա գնելու նպատակով հեռախոսազանգի միջոցով ծանոթացել է Արման անունով մի երիտասարդի հետ, ով իրեն հայտնել է, որ ավտոմեքենան վաճառում է 5.000 ԱՄՆ դոլարով և կարող է մաս-մաս վճարելու տարբերակով ավտոմեքենան վաճառել իրեն, միաժամանակ հայտնել է, որ անհրաժեշտ է կատարել 200.000 ՀՀ դրամի կանխավճար, որից հետո ամեն ամիս ավտոմեքենայի գումարից պետք է վճարի 80.000 ՀՀ դրամ գումար: Հեռախոսազրույցի ընթացքում ինքը գտնվել է Վանաձոր քաղաքում: Պայմանավորվածության համաձայն 2016թ. հոկտեմբերի 16-ին Վանաձոր քաղաքից եկել է քաղաք Երևան: Հասնելով Երևան՝ Կիլիկիա թաղամասում գտնվող ավտոկայանում հանդիպել է Արման անունով ներկայացած երիտասարդին, ում հետ հանդիպման է եկել նաև մի աղջիկ՝ Էլեն անունով, ում անունը իմացել է սույն գործի քննության ժամանակ: Քանի որ այդ պահին ինքը չի ունեցել կանխիկ գումար ավտոմեքենայի կանխավճարը կատարելու համար, առաջարկել է որպես կանխավճար թողնել իր մոտ եղած ոսկյա զարդերը և «Լենովո» մոդելի բջջային հեռախոսը, այնուհետև Անանիան իրեն առաջարկել է ոսկյա զարդերը գրավադնել իր հետ եկած աղջկա անվամբ և պայմանավորվածության համաձայն երեքով գնացել են Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցում գտնվող «Ֆաստ Կրեդիտ Կապիտալ» ունիվերսալ վարկային կազմակերպություն, որտեղ այդ աղջկա անվամբ գրավադնելով իրեն պատկանող ոսկյա զարդերը և վերցնելով գումարը ու բջջային հեռախոսը այդ աղջիկը հեռացել է վարկային կազմակերպությունից: Ոսկեղենն իր անունով չի գրավադրվել, քանի որ տվյալ ժամանակ անչափահաս է եղել և անձնագիրը մոտը չի եղել և իր հիշելով Անանիան է առաջարկել գրավադնել Էլենի անվամբ: Հեռախոսը նշված գրավատանը չի գրավադրվել, քանի որ այդ գրավատանը հեռախոս չէին վերցնում և Էլենը գնացել է այլ գրավատուն հեռախոսը գրավադնելու համար, իսկ ինքը և Անանիան գնացել են Կենտրոնի դատարանի մոտ, որտեղ Անանիան նստել է մեքենայի ղեկին, որպեսզի իրեն ցույց տար եղած թերությունը, սակայն մեքենան անակնկալ կերպով վարելով հեռացել է: Ինքը Անանիային և Էլենին ճանաչել է լուսանկարով իրեն ճանաչման ներկայացնելու ժամանակ և առերես նրանց հետ հարցաքննվելիս: Ներկայումս նրանց նկատմամբ բողոք կամ նյութական որևէ պահանջ չունի:

(Դատական նիստի ձայնային արձանագրում)

Տուժող Հրաչիկ Վալերիի Սաֆարյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ «Լիստ.ամ» և «էսթեյթ.ամ» կայքերում հայտարարություններ են տեղադրել այն մասին որ Երևան քաղաքի Թումանյան 11ա շենքի թիվ 10 բնակարանը վարձակալության է հանձնվում, օգտագործում է 077-72-07-77 և 099-96-19-02 հեռախոսահամարները: 2017թ. հունվարի 6-ին ժամը 13:40-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել մի տղա, ում հետաքրքրել է իր հայտարարությունը, միաժամանակ հայտնել է, որ ցանկանում է բնակարանը վարձակալել քրոջ համար, որից հետո իրենք պայմանավորվել են հանդիպել Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցում բնակարանը ցույց տալու և վարձի գինը որոշելու համար: Այնուհետև 20 րոպե անց իրեն է զանգահարել մի աղջիկ, ով ներկայացել է որպես զանգահարող տղայի քույր և հայտնել է, որ ցանկանում է տեսնել բնակարանը: Ինքը և այդ աղջիկը գնացել են հիշյալ բնակարանը տեսնելու համար: Այդ ժամանակ, աղջիկը բնակարանը տեսնելուց հետո իրեն հայտնել է, որ ամուսին էլ պետք է երեկոյան գա և տեսնի բնակարանը ու ամուսնու հավանության դեպքում բնակարանը երկարաժամկետ կվերցնեն վարձակալական հիմունքներով, դրանից հետո ինքը խնդրել է անձնագրի պատճե թողնել, սակայն այդ աղջիկը իրեն հայտնել, որ իր և իր եղբոր հեռախոսահամարները կթողնի, միաժամանակ հայտնել է, որ խնդիր չկա երեկոյան անձնագրի պատճենը կներկայացնի, մինչև այդ ընթացքում կկատարեն սննդի գնումները, որից հետո ինքը այդ աղջկան է թողել բնակարանի մուտքի դռան բանալիի մեկ օրինակը և հեռացել բնակարանից: Ներկայումս տևական ժամանակ է անցել և չի հիշում այդ մեկ օրվա վարձավճարը՝ 15.000 ՀՀ դրամի չափով վճարվել է, թե ոչ և ենթադրում է, որ վճարած լինեին նախաքննության ընթացքում այդ մասին հայտնած կլինի: Նույն օրը ծնվել է իր երեխան և այդ խառնաշփոթի պատճառով այդ օրը այլևս նրանց՝ տան վարձակալաներին չի զանգահարել: Հաջորդ օրը՝ 2017թ հունվարի 7-ին, ինքը զանգահարել է այդ աղջկա կողմից տրված հեռախոսհամարներին, սակայն ոչ ոք չի պատասխանել իր զանգերին: Անհանգստանալով գնացել է վարձակալությամբ հանձնած բնակարան, որտեղ տեսել է, որ բնակարանի մուտքի դուռը գտնվում է փակ վիճակում, այնուհետև իր մոտ եղած մուտքի դռան բանալու մեկ օրինակով բացելով դուռը ներս է մտել և նկատել է, որ բնակարանից բացակայում է իրեն պատկանող «ТСԼ» մոդելի հեռուստացույցը: Դրանից հետո մի քանի անգամ զանգահարելուց հետո, այդ աղջիկը պատասխանել է հեռախոսազանգին և հայտնել, որ ամուսինը գիշերը եկել է և բնակարանը չի հավանել, որի պատճառով հեռացել են, իսկ բանալին թողել բնակարանի դռան կովրիկի տակ, իսկ իր հարցին, որ բնակարանից հեռուստացույցը բացակայում է, ապա այդ աղջիկը ասել է, որ իրեն զրպարտում է, ամեն-ինչ տեղում է եղել և նա տեղյակ չէ հեռուստացույցից, գտնվում են Ծաղկաձորում և խնդրել իրեն չանհանգստացնել: Դրանից հետո, ինքը դիմել է ոստիկանություն և անմիջապես սկսել է համացանցում վաճառվող ապրանքների մեջ փնտրել հեռուստացույցը, և հայտնաբերել է, որ «Լիստ.ամ» կայքում տեղադրված հայտարարությունում իր հեռուստացույցն է վաճառվում, դրա մասին տեղյակ է պահել ոստիկանությանը, զանգահարել է այնվաճառաո ղանձին, հանդիպել նրան և համոզվելով որ այն իր հեռուստացույցն է այդ տղայի հետ գնացել են ոստիկանություն, ինքը ոստիկաներին է տրամադրել նաև իր մոտ եղած հեռուստացույցի փաստաթղթերը: Ներկայումս ամբաստանյալի նկատմամբ որևէ բողոք և պահանջ չունի, քանի որ հեռուստացույցը վերադարձվել է իրեն: Հրաչիկ Սաֆարյանը հայտնել է, որ իրեն զանգահարած աղջկա՝ Էլենի հեռախոսահամարը եղել է 098-40-79-30, որով նաև զանգահարել են հեռուստացույցը գնած տղամարդուն՝ վկա Արտակ Ավետիսյանին և առաջարկել գնել այն: Հրաչիկ Սաֆարյանը հայտնել է, որ իր հիշելով սկզբում իրեն զանգահարած տղամարդը զանգել է 099-91-19-49 համարից:

(Հատոր 1, գ.թ. 193 – 196, 228 – 229 և դատական նիստի ձայնային արձանագրում)

Վկա Արտակ Արմենակի Ավետիսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ զբաղվում է տարբեր տեսակի ապրանքների առուվաճառքով, որի մասին «Լիստ.ամ» կայքում տեղադրել է հայտարարություներ, օգտագործել է 098-40-04-23, 099-40-04-23 հեռախոսահամարները: 2017թ. հունվարի 06-ին 098-40-79-30 բջջային հեռախոսահամարից իրեն է զանգահարել մի տղա և հայտնել, որ հեռուստացույց է վաճառում՝ առաջարկելով այն գնել: Այդ տղան հեռուստացույցը տեսնելու նպատակով առաջարկել է հանդիպել Երևան քաղաքի Նոր-Նորքի 9-րդ զանգվածում: Նույն օրը ժամը 21:00-ի սահմաններում այդ տղան, ով տաքսի մեքենայով է եղել, իրեն դիմավորել է Երևան քաղաքի Նոր-Նորքի 9-րդ զանգվածում և հայտնել, որ հեռուստացույցը տաքսիի մեջ է: Տեսնելով սև գույնի «ТСԼ» մոդելի հեռուստացույցը՝ համաձայնվել է և այն գնել է 48.000 ՀՀ դրամով: Այնուհետև այդ հեռուստացույցը ավելի բարձր գնով վաճառելու նպատակով հայտարարություն է տեղադրել «Լիստ.ամ» կայքում: 2017թ. հունվարի 07-ին իրեն զանգահարել է Հրաչ անունով մի տղա և հայտնել, որ ցանկանում է գնել իր կողմից «Լիստ.ամ» կայքում տեղադրված հեռուստացույցը, որից հետո այդ տղային հրավիրել է իր տուն: Գալով իր տուն՝ Հրաչն իրեն հայտնել է, որ այդ հեռուստացույցը իր հեռուստացույցն է և այն գողացել են իր կողմից վարձակալական հիմունքներով տրված բնակարանից: Այնուհետև ներկայացել են ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին: Դեպքից անցել է երկար ժամանակ շատ բաներ չի հիշում, չի ճանաչում ամբաստանյալ Անանիա Կամանյանին, չի հիշում իրեն հեռուստացույցը վաճառած անձին, չի կարող ասել, թե Անանիա Կամանյանն է իրեն հեռուստացույցը վաճառել, թե ոչ, միաժամանակ հայտնել է, որ տուժողին պատկանող, հափշտակված հեռուստացույցը վերջինի կողմից իրենից հետ վերցնելուց հետո չի զանգահարել այն իրեն վաճառած անձին, չի փորձել որևէ կերպ կապ հաստատել վերջինի հետ և պահանջել հափշտակված հեռուստացույցի դիմաց իր կողմից վճարված գումարը՝ պատճառաբանելով, որ գումարի չափը մեծ չէ:

(Հատոր 1, գ.թ. 202 – 204 և դատական նիստի ձայնային արձանագրում)

Դատարանը միջոցներ է ձեռնարկել ապահովելու վկա Տիգրան Բորիսի Առաքելյանի ներկայությունը դատական նիստերին, սակայն վերջինիս մասնակցությունը հնարավոր չի եղել ապահովել և հաշվի առնելով պաշտպանական կողմի դիրքորոշումը, Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով, հրապարակել է վկա Տիգրան Բորիսի Առաքելյանի՝ նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը:
Նախաքննության ընթացքում 23.11.2016թ-ին վկա Տիգրան Բորիսի Առաքելյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է «Տիգրան Առաքելյան» Ա/Ձ-ում որպես տնօրեն, նշված սահմանափակ պատասխանատվության ընկերությունը զբաղվում է Երևան քաղաքի Սարյան 22 հասցեում գտնվող փոստում հեռախոսների առքուվաճառքով: Ընդհանրապես հեռախոսները գնում է երբ լինում է հեռախոսի տուփը կամ վաճառողն իրեն է տրամադրում իր անձնագրի լուսապատճենը: Անանիկին ինքը ճանաչում է մի քանի տարի, երբ նրա հայրը զբաղվում էր ավտոտեխսպասարկումով, 2016 թվականի հոկտեմբեր ամսի կեսերին կոնկրետ օրը չի հիշում իր 077-47-47-47 բջջային հեռախոսահամարին զանգահարել է Անանիկը և հայտնել, որ ունի «Լենովո» տեսակի հեռախոս և ասել, որ ցանկանում է այն վաճառել և քանի որ ինքը հեռախոսների առքուվաճառքով է զբաղվել, որոշել է հանդիպել նրա հետ ու գնել հեռախոսը: Ինքը նրան հանդիպել է «Գնունու» շուկայի մոտակայքում, նշել է, որ Անանիկի հետ էր նաև իր իմանալով նրա կինը, երբ հանդիպել են նա հիշյալ հեռախոսը իրեն առաջարկել է վաճառել 20.000 ՀՀ դրամով, քանի որ դա լավ գին էր այդ հեռախոսի համար, ինքն էլ որոշել է այն գնել և նրանից պահանջել է նաև անձնագրի պատճենը և հեռախոսի տուփը, սակայն Անանը իրեն հայտնել է, որ տուփը այս պահին իր մոտ չէ և նա այն կներկայացնի մոտ ժամանակներս, որից հետո ինքը վերցրել է հեռախոսը և գնացել իր գործերով: Դրանից հետո մի քանի անգամ զանգահարել է նրա հեռախոսահամարին որպեսզի նա բերեր կամ հեռախոսի տուփը կամ անձնագրի պատճենը, սակայն նրա հեռախոսահամարն արդեն անհասանելի էր, ինքը մտացել է, որ նա հետագայում կբերի տուփը կամ անձնագրի պատճենը: Ինքը տվյալ հեռախոսը փոստում վաճառել է պատահական գնորդի:
Վկա Տ.Առաքելյանի և մեղադրյալ Ա. Կամանյանի, ինչպես նաև մեղադրյալ է.Սիմոնյանի միջև 22.03.2017թ. տեղի է ունեցել առերես հարցաքննություն, սակայն մեղադրյալները հրաժարվել են առերես հարցաքննությունից :

(Հատոր 1, գ.թ. 114–116, հատոր 2, գ.թ. 132–133, 134–135 և դատական նիստի ձայնային արձանագրում)

Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին նախաքննության մարմնի 23.12.2016թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի տուժող Գոռ Հայտոյանը ճանչել է մեղադրյալ Անանիա Կամանյանին և հայտնել է, որ վերջինս հանդիսանում է 2016թ.֊ի հոկտեմբերի 16-ին իր գույքը խարդախությամբ հափշտակած անձնավորությունը:
(Հատոր 1, գ.թ. 131–136 և դատական նիստի ձայնային արձանագրում)

Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին նախաքննության մարմնի 23.12.2016թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի տուժող Գոռ Հայտոյանը ճանաչել է մեղադրյալ էլեն էդուարդի Սիմոնյանին և հայտնել է, որ վերջինս հանդիսանում է այն աղջիկը, ով 2016թ. հոկտեմբերի 16-ին եղել է Ա.Կամանյանի հետ, նրա անունով գրավադրել են իր ոսկյա զարդերը, այդ աղջիկը ստացել է գրավադրման դիմաց գումարը, ինչպես նաև նրան է տվել իր Լենովո մոդելի բբջային հեռախոսը:

(Հատոր 1, գ.թ. 137–145 և դատական նիստի ձայնային արձանագրում)

Լուսանկարով անձին ճանաչման ճանաչման ներկայացնելու մասին 14.02.2017թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի տուժող Հրաչիկ Սաֆարյանը ճանաչել է մեղադրյալ Էլեն Էդուարդի Սիմոնյանին և հայտնել է, որ 2017թ. հունվարի 6֊ին Թումանյան փողոցի 11ա շենքի թիվ 10 բնակարանի մուտքի դռան բանալին հանձնել է Է.Սիմոնյանին:

(Հատոր 1, գ.թ. 222 – 229 և դատական նիստի ձայնային արձանագրում)

Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 24.11.2016թ. թիվ 989-ԱՊ-16 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննությանը տրամադրված «Լենովո» տեսակի «Տ850» մոդելի հեռախոսի միջին շուկայական արժեքը 2016թ. հոկտեմբերի 16-ի դրությամբ առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ գնահատվում է 50.000 ՀՀ դրամ:

(Հատոր 1, գ.թ. 117 – 119 և դատական նիստի ձայնային արձանագրում)

Դատաապրանքագիտակւսն փորձաքննության 30.11.2013թ. թիվ 48871604 եզրակւսցությամբ, համաձայն որի փորձաքննությանը տրամադրված զարդերի միջին շուկայական արժեքը 2016թ. հոկտեմբերի 16֊ի դրությամբ առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ գնահատվում է ընդհանուր 130.000 ՀՀ դրամ:Համաձայն նույն եզրակացության ընդունմանհանձնման ակտի փորձաքննությանգումարը կազմել է 84.000 ՀՀ դրամ:

(Հատոր 1, գ.թ. 122 – 125 և դատական նիստի ձայնային արձանագրում)

Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 17.01.2017թ. թիվ 25-ԱՊ-17 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննությանը տրամադրված «TCL» մոդելի հեռուստացույցի միջին շուկայական արժեքը 2017թ. հունվարի 7-ի դրությամբ առկա ապրանքային վիճակի հաշվռմամբ գնահատվում Է 95.000 ՀՀ դրամ:

(Հատոր 1, գ.թ. 206 – 208 և դատական նիստի ձայնային արձանագրում)

Բջջային հեռախոսահամարների զննության մասին նախաքննության մարմնի 23.12.2016թ. կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի զննության ընթացքում Գ.Հայտոյանը հայտնել է, որ իր կողմից շահագործվող 866021024800590 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում տեղադրված 077-77-91-64 բջջային հեռախոսահամարին Արման անունով ներկայացած անձը զանգահարել Է 098-88-97-17 բջջային հեռախոսահամարով: 16.10.2016թ. ժամը 10:23:32-ից մինչև 16:23:31-ը 077-77-91-64 հեռախոսահամարից մուտքային և ելքային զանգեր են տեղի ունեցել 098-88-97-17 հեռախոսահամարին, իսկ 16.10.2016թ. ժամը 18-13-25-ին հիշյալ հեռախոսում տեղադրվել է 091-21-02-00 հեռախոսահամարը:

(Հատոր 1, գ.թ. 129 – 130 և դատական նիստի ձայնային արձանագրում)

Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված «Ֆաստ Կրեդիտ Կապիտալ» ունիվերսալ վարկային կազմակերպությունից առգրավված պայմանագրով, համաձայն որի 16.10.2016թ, մի կողմից «Ֆաստ Կրեդիտ Կապիտալ» ՈՒՎԿ-ի և մյուս կողմից Էլեն Սիմոնյանի միջև կնքվել է ոսկու գրավադրմամբ վարկային և գրավի պայմանագիր, համաձայն որի գրավադրվել է ոսկյա զարդեր, որոնց արժեքը գնահատվել է 75.000 ՀՀ դրամ: Հիշյալ պայմանագրում որպես Էլեն Սիմոնյանի հեռախոսահամարներ նշված է 010-64-64-18, 091-21-02-00, 098-88-97-17:

(Հատոր 1, գ.թ. 83, հատոր 2, գ.թ. 122 – 123 և դատական նիստի ձայնային արձանագրում)

Նախաքնության մարմնի կողմից 15.02.2017թ. որոշմամբ «TCL» մոդելի հեռուստացույցը իրեղեն ապացույց ճանաչելու և տուժող Հրաչիկ Սաֆարյանի պահպանությանը հանձնելու մասին որոշմամբ, ինչպես նաև 21.03.2017թ. որոշմամբ Գոռ Հայտոյանին պատկանող «Լենովո» մոդելի բջջային հեռախոսը և ոսկեղենը իրեղեն ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին որոշմամբ:

(Հատոր 1, գ.թ. 238 – 239, հատոր 2, գ.թ. 120 – 121 և դատական նիստի ձայնային արձանագրում)

- Դատաքննության ընթացքում մեղադրողի միջնորդության հիման վրա դատարանի 23.09.2020թ. որոշմամբ ստացված Անանիա Կամանյանի, Մարինե Կամանյանի, Էլեն Սիմոնյանի, Արտակ Ավետիսյանի, Հրաչիկ Սաֆարյանի կողմից շահագործված, ինչպես նաև /099/20-12-02, /098/52-11-30, /093/23-48-00, /055/78-00-02, /098/88-97-17, /098/12-30-60, /091/21-02-00, /077/47-47-47, /098/14-98-94, /043/09-69-87, /077/72-07-77, /098/40-04-23, /099/40-04-23, /099/91-19-49, /099/96-19-02 բջջային հեռախոսահամարներից 2016թ. հոկտեմբերի 10-ից մինչև 2017թ. մարտի 18-ն ընկած ժամանակահատվածում կատարված մուտքային, ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները, դրանց բաժանորդային տվյալները, ռադիոծածկույթը սպասարկած կայանները, դրանց տեղակայման հասցեները և սպասարկման տարածքները, պարունակող տեղեկություններով, համաձայն որոնց՝
Մասնավորապես.
Տուժող Հրաչիկ Սաֆարյանն ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում հայտնել է, որ Էլեն Սիմոնյանն իրեն զանգահարել է /098/40-79-30 հեռախոսահամարից, իսկ վերջինիս եղբայր ներկայացած անձը՝ /099/91-19-49 հեռախոսահամարից, մինչդեռ տուժող Հրաչիկ Սաֆարյանի կողմից շահագործված բջջային հեռախոսահամարի՝ /077/720-777, ելքային զանգերի ուսումնասիրությամբ պարզվել է, որ ստացված բջջային հեռախոսահամարների միջև ելքային զանգեր չեն կատարվել /այդ թվում՝ /098/40-79-30 և /099/91-19-49 բջջային հեռախոսահամարների/:
Միաժամանակ, ուսումնասիրությամբ պարզվել է, որ /077/720-777 բջջային հեռախոսահամարին /098/40-79-30 բջջային հեռախոսահամարից կատարվել են հետևյալ մուտքային զանգերը:
1.
28305410132033 Yerevan Yerevan, Tumanyan str. 8 CALL VivaCell 77720777 98407930 06.01.2017 13:51:04 0:17

2.
28305410032871 Yerevan Yerevan, Rigai str #4 CALL VivaCell 77720777 98407930 07.01.2017 14:18:14 3:21

/077/ 720-777 բջջային հեռախոսահամարի և միջնորդությամբ պահանջված ու ՀՀ օպերատորներից ստացված այլ բջջային հեռախոսահամարների միջև մուտքային զանգեր չեն կատարվել /այդ թվում՝ /099/91-19-49:
Այսինքն՝ նման տեղեկությունների առկայության պայմաններում հերքվում է /099/91-19-49 հեռախոսահամարի և տուժողի կողմից շահագործված բջջային հեռախոսահամարի միջև կապը, հետևաբար նաև՝ երկրորդ արական սեռի ներկայացուցչի առկայությունը:
Վկա Արտակ Ավետիսյանի կողմից շահագործված բջջային հեռախոսահամարների, ինչպես նաև վերը թվարկված հեռախոսահամարների /մասնավորապես Ա.Կամանյանի և Է.Սիմոնյանի կողմից քննությանը հետաքրքրող ժամանակահատվածում շահագործված բջջային հեռախոսահամարների/ վերծանումների ուսումնասիրությամբ պարզվել է հետևյալը.
1. /098/400-423 և /098/40-79-30 /Մարինե Կամանյան/ հեռախոսահամարներիի միջև կատարվել են հետևյալ զանգերը.
28305410231112 Yerevan Yerevan, Mher Mkrtchyan 5 CALL VivaCell 98400423 98407930 02.01.2017 16:35:25 7:54
28305410030131 Yerevan Yerevan, Davitashen 1st block, bldg. 20 CALL VivaCell 98400423 98407930 02.01.2017 19:19:08 0:18
28305410230363 Yerevan Yerevan, Tigran Mets ave. 17 CALL VivaCell 98400423 98407930 05.01.2017 13:06:56 1:33
28305410232538 Yerevan Yerevan, Yerevan, Tigran mets str. # 49 CALL VivaCell 98400423 98407930 05.01.2017 21:46:55 1:03
28305410230222 Yerevan Yerevan, Artsakh str.30 CALL VivaCell 98400423 98407930 06.01.2017 14:33:09 1:05
28305410231112 Yerevan Yerevan, Mher Mkrtchyan 5 CALL VivaCell 98400423 98407930 06.01.2017 15:05:46 0:33
28305410231112 Yerevan Yerevan, Mher Mkrtchyan 5 CALL VivaCell 98400423 98407930 06.01.2017 19:25:59 5:40
28305410231112 Yerevan Yerevan, Mher Mkrtchyan 5 CALL VivaCell 98400423 98407930 06.01.2017 19:55:35 2:29
28305410231112 Yerevan Yerevan, Mher Mkrtchyan 5 CALL VivaCell 98400423 98407930 06.01.2017 20:28:17 2:03
28305410230083 Yerevan Yerevan, Masiv 5, Galshoyan 30 CALL VivaCell 98400423 98407930 06.01.2017 20:50:32 4:18

2. /098/400-423 և /098/52-11-30 /Մարինե Կամանյան/ հեռախոսահամարների միջև կատարվել են հետևյալ զանգերը:

28305410231118 Yerevan Yerevan, Mher Mkrtchyan 5 CALL VivaCell 98400423 98521130 11.01.2017 16:43:06 0:15
28305410231118 Yerevan Yerevan, Mher Mkrtchyan 5 CALL VivaCell 98400423 98521130 11.01.2017 16:45:13 0:56
28305410230222 Yerevan Yerevan, Artsakh str.30 CALL VivaCell 98400423 98521130 11.01.2017 19:05:20 1:43
28305410232106 Yerevan Yerevan, Tigran Mets St. Sil Hotel CALL VivaCell 98400423 98521130 19.01.2017 17:28:16 0:01
28305410230363 Yerevan Yerevan, Tigran Mets ave. 17 CALL VivaCell 98400423 98521130 20.01.2017 13:22:15 0:01
28305410131323 Yerevan Yerevan, Avan, Bryusov 65 CALL VivaCell 98400423 98521130 21.01.2017 20:21:14 0:27
28305410230172 Yerevan Yerevan, Khorenatsi str. 112 CALL VivaCell 98400423 98521130 22.01.2017 17:38:48 2:44
28305410230222 Yerevan Yerevan, Artsakh str.30 CALL VivaCell 98400423 98521130 22.01.2017 19:04:55 1:49
28305410231118 Yerevan Yerevan, Mher Mkrtchyan 5 CALL VivaCell 98400423 98521130 23.01.2017 13:54:24 0:48

3. /098/400-423 և /098/88-97-17 /Էլեն Սիմոնյան/ հեռախոսահամարների միջև կատարվել են հետևյալ զանգերը.

28305410231112 Yerevan Yerevan, Mher Mkrtchyan 5 CALL VivaCell 98400423 98889717 05.01.2017 15:16:47 0:01
28305410230228 Yerevan Yerevan, Artsakh str.30 CALL VivaCell 98400423 98889717 05.01.2017 17:44:16 1:40
28305410230228 Yerevan Yerevan, Artsakh str.30 CALL VivaCell 98400423 98889717 05.01.2017 18:12:21 1:00
28305410230222 Yerevan Yerevan, Artsakh str.30 CALL VivaCell 98400423 98889717 05.01.2017 18:14:20 2:24
28305410230222 Yerevan Yerevan, Artsakh str.30 CALL VivaCell 98400423 98889717 05.01.2017 18:17:58 2:53
28305410230222 Yerevan Yerevan, Artsakh str.30 CALL VivaCell 98400423 98889717 05.01.2017 18:29:16 0:41
28305410231118 Yerevan Yerevan, Mher Mkrtchyan 5 CALL VivaCell 98400423 98889717 07.01.2017 14:02:32 0:25
28305410230363 Yerevan Yerevan, Tigran Mets ave. 17 CALL VivaCell 98400423 98889717 07.01.2017 19:09:06 0:28
28305410230363 Yerevan Yerevan, Tigran Mets ave. 17 CALL VivaCell 98400423 98889717 07.01.2017 19:47:16 0:22
28305410231612 Yerevan Yerevan, Charents 85A CALL VivaCell 98400423 98889717 07.01.2017 20:41:32 0:26
4. /098/400-423 և ստացված մյուս հեռախոսահամարների /նաև՝ /099/91-19-49/ հեռախոսակապ չի գրանցվել:
Այսինքն վերոգրյալից պարզ է դառնում, որ Արտակ Ավետիսյանն ինչպես նախքան հափշտակություն կատարվելը, այնպես էլ դրանից հետո ակտիվ հեռախոսակապ է ունեցել Անանիա Կամանյանի հետ, որպիսի տվյալների առկայությամբ, հերքվում է վկա Ա.Ավետիսյանի հայտնած տեղեկություններն առ այն, որ Ա.Կամանյանին չի ճանաչել, ինչպես նաև հափշտակված հեռուստացույցը տուժողին վերադարձնելուց հետո որևէ կերպ կապ չի հաստատել Ա.Կամանյանի հետ:

(Դատական նիստի ձայնային արձանագրում)

Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը.
4. 2022 թվականի հուլիսի 01-ին ուժի մեջ մտած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 483-րդ հոդվածի 7-րդ մասի համաձայն՝
«Այն քրեական գործերը, որոնցով մինչև սույն օրենսգիրքն ուժի մեջ մտնելը դատական քննություն նշանակելու մասին որոշում է կայացվել, քննվում և լուծվում են մինչև 2022 թվականի հուլիսի 1-ը գործող կարգով:»։
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով դատական քննություն նշանակելու մասին որոշում կայացվել է 13.04.2017թ-ին հետևաբար, այն քննվել է 1998թ-ի հուլիսի 1-ին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված կարգով:
1998թ. ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(…) 3. Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի: (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն՝
«Միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում՝
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից: 2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ»:
Բնակարան ապօրինի մուտք գործելով գողության հանցակազմին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ա.Հակոբյանի և Ա.Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով և արտահայտել հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
« 10. Սույն գործով Վճռաբեկ դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է. հիմնավորված և պատճառաբանվա՞ծ է արդյոք Վերաքննիչ դատարանի հետևությունն այն մասին, որ ամբաստանյալներ Արայիկ Հակոբյանի և Արտակ Գրիգորյանի արարքներում բացակայում է գողության` բնակարան ապօրինի մուտք գործելու, ծանրացնող հանգամանքի հատկանիշը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝«Գողությունը, որը կատարվել է՝
(…)
1. 1) բնակարան ապօրինի մուտք գործելով (…)»:
Մեջբերված նորմը պատասխանատվություն է նախատեսում առավել ծանրացնող հանգամանքով կատարված` բնակարան ապօրինի մուտք գործելով գողության համար: Գողության` վերոնշյալ որակյալ հանցակազմը երկօբյեկտ է, որի հիմնական անմիջական օբյեկտը սեփականությունն է, կոնկրետ սեփականատիրոջ՝ իրեն պատկանող գույքի օրինական տիրապետման, օգտագործման և տնօրինման ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունները, իսկ պարտադիր լրացուցիչ օբյեկտը ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված մարդու բնակարանի անձեռնմխելիության իրավունքի ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են: Այլ կերպ` անձի արարքում գողության սույն ծանրացնող հանգամանքը կարող է առկա լինել, եթե կատարվածի արդյունքում, բացի հանցագործության հիմնական անմիջական օբյեկտից, խախտվում են նաև անձի բնակարանի անձեռնմխելիության իրավունքի ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունները։
Հանցակազմն օբյեկտիվ կողմից դրսևորվում է ուրիշի գույքն ապօրինի, անհատույց, շահադիտական նպատակով հանցավորի կողմից վերցնելով, այն հանցավորինը կամ այլ անձինը դարձնելով, որն ուղեկցվում է մարդու կամքին հակառակ նրա բնակարան ապօրինի մուտք գործելով: Հետևաբար, քննարկվող ծանրացնող հանգամանքի առկայության կամ բացակայության հարցը լուծելիս ուղենիշային են համարվում ոչ միայն հափշտակության կատարման վայրը (բնակարանը), գույքը հափշտակելու դիտավորության առաջացման պահը (հափշտակության դիտավորությունը պետք է ծագած լինի նախքան բնակարան մուտք գործելը), այլև հանցագործության եղանակը՝ բնակարան մուտք գործելը, որը պետք է իրականացվի ապօրինի:
11. Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ բնակարան մուտք գործելը կարող է կատարվել հանցավորի կողմից ինչպես ֆիզիկական, այնպես էլ տեխնիկական միջոցներով կամ տարատեսակ սարքերով, գաղտնի կամ բացահայտ եղանակով բնակարան ներթափանցելով: Ինչ վերաբերում է բնակարան մուտք գործելու ապօրինությանը, ապա այն ենթադրում է, որ հանցավորը հայտնվում է ուրիշի բնակարանում առանց համապատասխան իրավական հիմքերի, բնակարանի տիրոջ կամքին հակառակ, մասնավորապես` առանց նրա թույլտվությունը կամ համաձայնությունը ստանալու կամ նրա կամքն ընդհանրապես անտեսելով: Այսպես` ներթափանցումը կարող է իրականացվել ինչպես գաղտնի, այնպես էլ բռնություն գործադրելով, դրա սպառնալիքով կամ խաբեության միջոցով, այն է` հանցավորի կողմից բնակարանի սեփականատիրոջ կամ այլ օրինական տիրապետողի` բնակարան մուտք գործելու թույլտվությունը կամ համաձայնությունը ձեռք բերելը՝ վերջինիս մոլորության մեջ գցելու արդյունքում (օրինակ՝ ներկայանում է որպես իշխանության կամ սպասարկման ծառայության ներկայացուցիչ, էլեկտրաէներգիայի կամ գազի մատակարարման կազմակերպության աշխատակից, վերանորոգող-փականագործ և այլն): Ընդ որում, բնակարան ապօրինի մուտք գործելու վերոնշյալ եղանակներն արարքի քրեաիրավական որակման վրա որևէ կերպ չեն ազդում:
Միևնույն ժամանակ, գողության քննարկվող ծանրացնող հանգամանքը բացակայում է, եթե անձն օրինական հիմքերով է գտնվում բնակարանում (պայմանավորված, օրինակ, ազգակցական կամ ընկերական հարաբերություններով կամ այլ հանգամանքների բերումով), ինչպես նաև այն դեպքում, երբ հափշտակության դիտավորությունը ծագում է բնակարան մուտք գործելուց հետո` այնտեղ գտնվելու ընթացքում: Այնինչ, խնդրո առարկա որակյալ հանցակազմի առկայությունը հավաստելու համար անհրաժեշտ է փաստել, որ հանցավորը մուտք է գործել բնակարան հենց ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակով, այսինքն` հափշտակության դիտավորությունը վերջինիս մոտ ծագել է նախապես` մինչև բնակարան մուտք գործելը:
12. Այսպիսով, ընդհանրացնելով սույն որոշման նախորդ կետերում կատարված վերլուծությունը` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ կատարված գողությունը բնակարան ապօրինի մուտք գործելու ծանրացնող հանգամանքով որակելու համար անհրաժեշտ է հավաստել հետևյալ պայմանների միաժամանակյա առկայությունը` բնակարան մուտք գործելը եղել է ապօրինի և հափշտակության դիտավորությունը ծագել է նախքան այնտեղ ներթափանցելը:
Անդրադառնալով խաբեությամբ բնակարան ապօրինի մուտք գործելու եղանակին` Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ խաբեությունը դիտավորությամբ իրականությունը խեղաթյուրելն է, անձին դիտավորյալ մոլորության մեջ գցելը, որը կարող է իրականացվել կոնկրետ փաստերը խեղաթյուրելով, իրականում գոյություն չունեցող կեղծ տվյալներ հաղորդելով, իրական մտադրության մասին լռելով կամ այլ եղանակներով, ինչի արդյունքում մոլորության մեջ ընկած բնակարանի սեփականատերը կամ այլ տիրապետողը թույլատրում է կամ չի խոչընդոտում հանցավորի մուտքը բնակարան: Այլ կերպ` թեև տվյալ դեպքում հանցավորը ստանում է տուժողի «համաձայնությունը», այնուամենայնիվ դա որևէ նշանակություն չի կարող ունենալ, քանի որ նման «համաձայնությունը» ձեռք է բերվում խաբեությամբ անձի կամքի և գիտակցության վրա ներազդելու, նրան դիտավորությամբ մոլորության մեջ գցելու արդյունքում, հետևաբար ցանկացած պարագայում պետք է դիտարկվի որպես անձի կամքին հակառակ վերջինիս բնակարան ապօրինի մուտք գործել: /Տես` Արայիկ Արամայիսի Հակոբյանի և Արտակ Վարդգեսի Գրիգորյանի վերաբերյալ ԵԱՔԴ/0063/01/17 գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 01.02.2017թ. որոշում/:
2003 թվականի ապրիլի 18-ի ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(...)
3. Գողությունը, որը կատարվել է`
(...)
1.1) բնակարան ապօրինի մուտք գործելով,
(...)
պատժվում է ազատազրկմամբ` չորսից ութ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
(...)»:
2003 թվականի ապրիլի 18-ի ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(...)
2. Խարդախությունը, որը կատարվել է`
1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ,
(...)պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով: (...)»:
2021 թվականի մայիսի 5-ին ընդունված և 2022 թվականի հուլիսի 1-ից ուժի մեջ մտած ՀՀ քրեական նոր օրենսգրքի (այսուհետ՝ նաև Նոր օրենսգիրք) 9-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Արարքի հանցավորությունը լրիվ կամ մասնակիորեն վերացնող կամ պատիժը մեղմացնող օրենսդրությունն ունի հետադարձ ուժ: Նշված դեպքում այն տարածվում է մինչև դրա ուժի մեջ մտնելը հանցանք կամ քրեական օրենսդրությամբ նախատեսված արարք կատարած այն անձանց վրա, որոնց վերաբերյալ դեռևս առկա չէ օրինական ուժի մեջ մտած եզրափակիչ դատավարական ակտ:»:
Նոր օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի համաձայն՝
(...)
3. Գողությունը, որը կատարվել է՝
(...)
2) բնակարան ապօրինի մուտք գործելով,
(...)
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով:»:
Նոր օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(...)
2. Խարդախությունը, որը կատարվել է՝
1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ,
(...)
պատժվում է տուգանքով` քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով: (...)»:
Վերոգրյալի նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ ՀՀ քրեական նախկին օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով նախատեսված է ազատազրկում՝ չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, իսկ 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ ազատազրկում երկուսից հինգ տարի ժամկետով, իսկ այդ արարքներին համապատասխանող Նոր օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքների համար նախատեսված են նույնաչափ առավելագույն պատիժներ, սակայն Նոր օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար նախատեսված են նաև ազատազրկումից և տուգանքից բացի այլ պատժատեսակներ, մասնավորապես՝ հանրային աշխատանքներ՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակում՝ մեկից երեք տարի ժամկետով: Ուստի՝ հաշվի առնելով, որ պատիժը մեղմացնող օրենսդրությունն ունի հետադարձ ուժ, ուստի Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Անանիա Կամանյանի կատարած արարքների իրավական գնահատականը և դրա համար նախատեսված պատիժը պետք է որոշվի Նոր օրենսգրքով:

5. Դատարանը քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները ենթարկելով բազմակողմանի, օբյեկտիվ ստուգման և վերլուծության, դրանք համադրելով միմյանց և գործի փաստական տվյալների հետ, ինչպես նաև յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց օբյետիվ, լրիվ, բազմակողմանի գնահատման վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Անանիա Կամանյանը մեղավորությամբ կատարել է սույն դատավճռի 2-րդ կետում նշված արարքները, դրանք որակված են ճիշտ համապատասխանում է ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներին, որոնք էլ համապատասխանում են 2021 թվականի մայիսի 5-ին ընունված և 2022 թվականին հուլիսի 1-ին ուժի մեջ մտած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներին:
Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալ Անանիա Վարդանի Կամանյանին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, այդ թվում նաև ամբաստանյալ Անանիա Կամանյանի դատաքննության ընթացքում հայտնած դիրքորոշումը և դատաքննության ընթացքում ստացված Անանիա Կամանյանի, Մարինե Կամանյանի, Էլեն Սիմոնյանի, Արտակ Ավետիսյանի, Հրաչիկ Սաֆարյանի կողմից շահագործված բջջային հեռախոսահամարներից կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները, Դատարանը փաստում է, որ Անանիա Վարդանի Կամանյանը դատաքննության ընթացքում 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանում իրեն մասնակի մեղավոր ճանաչելով, իսկ 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով իրեն մեղավոր չճանաչելով նպատակ է հետապնդում խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և առավել խիստ պատժից, իսկ նրա կողմից կատարված արարքները հիմնավորվում են քրեական գործով ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների համադրմամբ:
Դատարանը փաստում է, որ վկա Արտակ Ավետիսյանի կողմից տված ցուցմունքները արժանահատ չեն, քանի որ դատաքննության ընթացքում ստացված վերծանումներով հիմնավորվել է, որ վկա Ա.Ավետիսյանն ինչպես նախքան հափշտակություն կատարվելը՝ 06.01.2017թ, այնպես էլ հեռուստացույցը գնելուց հետո ակտիվ հեռախոսակապ է ունեցել ամբաստանյալ Անանիա Կամանյանի հետ, որպիսի տվյալների առկայությամբ էլ հերքվում է վկա Արտակ Ավետիսյանի կողմից դատաքննության ընթացքում հայտնած տեղեկություններն առ այն, որ Ա.Կամանյանին չի ճանաչել, ինչպես նաև հափշտակված հեռուստացույցը տուժողին վերադարձնելուց հետո որևէ կապ չի հաստատել Ա.Կամանյանի հետ, որպիսի պայմաններում էլ Դատարանը գտնում է, որ վկա Ա. Ավետիսյանը այդ կերպ փորձում է օգնել Ա. Կամանյանին խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից:
Վերոգրյալ հանգամանքը հաստատվում է Ա.Կամանյանի և Է.Սիմոնյանի կողմից շահագործված բջջային հեռախոսահամարների՝ ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերի վերծանումներով, ուստի ամփոփելով վերոգրյալը, Դատարանը փաստում, որ վերը նշված փաստական տվյալներն իրենց համակցությամբ բավարար չափով հիմնավորում են Ա.Կամանյանի կողմից Է.Սիմոնյանի հանցակցությամբ տուժող Հրաչիկ Սաֆարյանին պատկանող հեռուստացույցը՝ վերջինիս բնակարանից հափշտակելու, ապա գործով վկա Արտակ Ավետիսյանին վաճառելու հանգամանքները:
Դատարանը քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները ենթարկելով բազմակողմանի, օբյեկտիվ ստուգման և վերլուծության, դրանք համադրելով միմյանց և գործի փաստական տվյալների հետ, ինչպես նաև յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց օբյետիվ, լրիվ, բազմակողմանի գնահատման վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Անանիա Կամանյանը մեղավորությամբ կատարել է սույն դատավճռի 2-րդ կետում նշված արարքները, որոնք նախատեսված են 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, դրանք որակված են ճիշտ, իսկ այդ արարքները համապատասխանաբար համապատասխանում են 05.05.2021թ. ընդունված և 01.07.2022թ. ուժի մեջ մտած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ Անանիա Վարդանի Կամանյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքները կատարվել են մեղավորությամբ և կատարածի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության ու պատժի:
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Անանիա Վարդանի Կամանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առնում վերջիններիս խնամքին մինչ տասնչորս տարեկան երկու երեխաների՝ 09.10.2017թ-ին ծնված Դավիթ Անանիայի Կամանյանի և 26.06.2011թ-ին ծնված Վերոնիկա Անանիայի Կամանյանի առկայությունը:
Դատարանը Անանիա Վարդանի Կամանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է արձանագրում հանցագործության վտանգավոր ռեցիդիվը:
Դատարանը որպես անձը բնութագրող տվյալ հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ Անանիա Կամանյանը նույնասեռ, նույնաբնույթ և նույն եղանակով կատարած հանցանքների համար դեռևս 18.10.2017թ. և 11.06.2021թ. դատապարտվել է ազատազրկման:
6. 2022 թվականի հուլիսի 1-ին ուժի մեջ մտած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:»:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) [Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) [Պ]ատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։
Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ, ինչի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 39-րդ կետում հայտնել է հետևյալը.
«(…)Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
(…)
Այսպիսով, նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին:
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։
(…) Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն»։
Արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որում իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. «(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը» (տես Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):

7. Սույն դատավճռի 5-րդ կետում շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով ամբաստանյալ Անանիա Վարդանի Կամանյանի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ նրա կատարած կոնկրետ արարքները, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, դրա արդյունքում պատճառված վնասը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, հանցանքը կատարելուց հետո ամբաստանյալի դրսևորած վարքագիծը, դրանք համադրելով նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքի, անձը բնութագրող տվյալի, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի հետ՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Անանիա Վարդանի Կամանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի սանկցիայով պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, սահմանելով ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի սանկցիայով պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, սահմանելով ազատազրկում 3 (երեք) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ՝ հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով՝ Անանիա Վարդանի Կամանյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով, ինչն անհրաժեշտ և բավարար է պատժի նպատակների իրագործումն ապահովելու համար:
Դատարանը միաժամանակ հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Անանիա Վարդանի Կամանյանը Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 18.10.2017թվ. թիվ ԵԱԴԴ/0060/01/17 դատավճռով դատապարտվել է ազատազրկման 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով , իսկ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.06.2021թվ. թիվ ԵԴ/0951/01/20 դատավճռով դատապարտվել է ազատազրկման 7 (յոթ) տարի ժամկետով, ուստի հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Անանիա Կամանյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել հանցանքների համակցության կանոններով, այն է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով սահմանված կարգով սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակի գումարելով նախորդ՝ 18.10.2017թ. թիվ ԵԱԴԴ/0060/01/17 դատավճռով նշանակված պատժից 1 տարի ժամկետով ազատազրկումը, իսկ 11.06.2021թ. թիվ ԵԴ/0951/01/20 դատավճռով նշանակված պատժից՝ 6 տարի ժամկետով ազատազրկումը՝ սահմանելով ազատազրկում 13 տարի ժամկետով : Դատարանը միաժամանակ հաշվի առնելով, որ սույն քրեական գործի քննության ընթացքում ամբաստանյալ Անանիա Կամանյանը 2 տարի 11 ամիս 18 օր գտնվել է նախնական կալանքի տակ, ուստի գտնում է, որ 13 տարի ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին պետք է հաշվակցել անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 2 տարի 11 ամիս 18 օրը և վերջնական պատիժ թողնել կրելու ազատազրկում 10 տարի 12 օր ժամկետով, իսկ պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել թիվ ԵԴ/0951/01/20 դատավճռով սահմանված օրից՝ 25.08.2020թ-ից:
Հաշվի առնելով ինչպես կատարված արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, ինչպես նաև ծանրացնող հանգամանքը և անձը բնութագրող տվյալները, Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Անանիա Վարդանի Կամանյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի հիման վրա պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակներին, ուստի Դատարանը գալիս է այն հետևության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու և փորձաշրջան սահմանելու հիմքեր չկան, քանի որ միայն ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ռեալ կրելու պայմաններում է հնարավոր ապահովել պատժի նպատակները, հետևաբար ամբաստանյալ Անանիա Վարդանի Կամանյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակվող պատիժը:
8. Անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-16-րդ կետերով նախատեսված՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանի լուծմանը ենթակա մյուս հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ գործով քաղաքացիական հայց ներկայացված չէ, առկա չէ նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 164-րդ հոդվածով նախատեսված՝ հանցագործությամբ պատճառված վնասը հատուցելու վերաբերյալ դատարանի նախաձեռնությամբ որոշում կայացնելու որևէ հիմք:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Անանիա Վարդանի Կամանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի՝ գրավի հարցին, Դատարանը հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Ա. Կամանյանը խախտել է իր նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի պայմանները, մասնավորապես նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված լինելով գրավը և գտնվելով ազատության մեջ նա 2020 թվականի հունիս- հուլիս ամիսներին կատարել է նոր հանցագործություններ, որոնց համար մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել ազատազրկման, ուստի Դատարանը գտնում է, որ Անանիա Վարդանի Կամանյանի նկատմամբ սույն քրեական գործով ընտրված խափանման միջոցը՝ գրավը պետք է վերացնել և Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ 900013298014 դեպոզիտ հաշվին 07.03.2020թ. Սուսաննա Կարապետյանի կողմից թիվ 200309014002006 վճարման անդորրագրով վճարված գրավի գումարը՝ 1.000.000 (մեկ միլիոն) ՀՀ դրամը, պետք է դարձնել պետության եկամուտ և դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո փոխանցել ՀՀ պետական բյուջե:
Դատարանը գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված` տուժող Գոռ Հայտոյանին պատկանող բջջային հեռախոսը և ոսկեղենը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերադարձնել տուժող Գոռ Հայտոյանին, իսկ տուժող Հրաչիկ Սաֆարյանին ի պահ հանձնված հեռուստացույցը՝ պետք է թողնել վերջինիս ի տնօրինություն:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ առկա չէ արգելանքի տակ գտնվող գույք, առկա չէ նաև ամբաստանյալի նկատմամբ հարկադիր բուժում կամ խնամակալություն նշանակելու որևէ հիմք:
Անդրադառնալով դատական ծախսերի հարցին, Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 169-րդ հոդվածի 2-րդ մասով գտնում է, որ ամբաստանյալ Անանիա Վարդանի Կամանյանից հօգուտ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել 84.000 ՀՀ դրամ՝ որպես մետաղագիտական, հեմոլոգիական և ապրանքագիտական փորձաքնության թիվ 48871604 եզրակացության գումար:
Ելնելով վերոգրյալից, ղեկավարվելով 1998թ. ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը
ՎՃՌԵՑ

1. Անանիա Վարդանի Կամանյանին մեղավոր ճանաչել 05.05.2021թ. ընդունված և 01.07.2022թ. ուժի մեջ մտած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով /18.04.2003թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետ/ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով /18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետ/ նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել՝
ա/ Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ ազատազրկում 3 (երեք) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով,
բ/ Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով՝ ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ՝ հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով՝ Անանիա Վարդանի Կամանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասի կիրառմամբ ամբաստանյալ Անանիա Վարդանի Կամանյանի նկատմամբ սույն դատավճռով նշանակված 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին մասնակի գումարել Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2017թվ. հոկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱԴԴ/0060/01/17 դատավճռով Անանիա Կամանյանի նկատմամբ նշանակված 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժից 1 (մեկ) տարին, ինչպես նաև Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2021թվ. հունիսի 11-ի թիվ ԵԴ/0951/01/20 դատավճռով Անանիա Վարդանի Կամանյանի նկատմամբ նշանակված 7 (յոթ) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժից 6 (վեց) տարի ազատազրկումը և Անանիա Վարդանի Կամանյանի նկատմամբ պատիժ սահմանել ազատազրկում 13 (տաներեք) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Անանիա Վարդանի Կամանյանի նկատմամբ նշանակված 13 (տասներեք) տարի ժամկետով ազատազրկմանը հաշվակցել սույն քրեական գործով 2017 թվականի մարտի 18-ից մինչև 2020 թվականի մարտի 07-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 2 (երկու) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 18 (տասնութ) օրը և Անանիա Վարդանի Կամանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ թողնել ազատազրկում 10 (տաս) տարի 12 (տասներկու) օր ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2020 թվականի օգոստոսի 25-ից:
Անանիա Վարդանի Կամանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ գրավը վերացնել և Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ 900013298014 դեպոզիտ հաշվին 07.03.2020թ. Սուսաննա Կարապետյանի կողմից թիվ 200309014002006 վճարման անդորրագրով վճարված գրավի գումարը՝ 1.000.000 (մեկ միլիոն) ՀՀ դրամը դարձնել պետության եկամուտ և դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո փոխանցել ՀՀ պետական բյուջե:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված` տուժող Գոռ Հայտոյանին պատկանող բջջային հեռախոսը և ոսկեղենը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերադարձնել տուժող Գոռ Հայտոյանին, իսկ տուժող Հրաչիկ Սաֆարյաին ի պահ հանձնված հեռուստացույցը՝ թողնել վերջինիս ի տնօրինություն:
Ամբաստանյալ Անանիա Կամանյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 84.000 ՀՀ դրամ որպես մետաղագիտական, հեմոլոգիական և ապրանքագիտական փորձաքնության թիվ 48871604 եզրակացության գումար:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակման օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Վ.ՄԱՐԳԱՐՅԱՆ