Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

քրեական գործ՝ թիվ ԵԿԴ/0063/01/17

Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը,

նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի, քարտուղարությամբ` Ա. Հովհաննիսյանի,
Ա. Գեղամյանի,
Թ.Խաչատրյանի,
մասնակցությամբ` մեղադրող, Հայաստանի Հանրապետության
/այսուհետ՝ նաև ՀՀ/
գլխավոր դատախազության
հատկապես կարևոր գործերի քննության
վարչության դատախազ Տ. Ենոքյանի,


պաշտպաններ Թ. Ալեքսանյանի,
Հ.Բաբայանի

տուժողներ Ա.Ավագյանի,
Վ.Գևորգյանի,

2018թ. հունիսի 1-ին Երևանում,
դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի

Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանի`
ծնված 1991թ. հուլիսի 14-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, հաշվառված է և բնակվել է Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 47 շենքի թիվ 93 բնակարանում, կալանքի տակ է 2016թ. հոկտեմբերի 6-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 7-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։

Գործի դատավարական նախապատմությունը

2015թ. հոկտեմբերի 26-ին, ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 12803315 քրեական գործը՝ 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 23.40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 95/7 հասցեում գտնվող «Տոտո» բուքմեյքերական գրասենյակում, անհայտ անձանց կողմից սպանություն կատարելու դիտավորությամբ, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով Վահագ Հովհաննեսի Գևորգյանին, Արման Վարդանի Սրապիոնյանին, Վլադիմիր Կարենի Գևորգյանին և Արման Հակոբի Ավագյանին հրազենային վնասվածքներ հասցնելու դեպքի առթիվ։
Նախաքննության մարմնի 2015թ. հոկտեմբերի 28-ի որոշումներով Գևորգ Արթուրի Բարսեղյանը, նրա եղբայր Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանը ներգրավվել են որպես մեղադրյալներ՝ նրանց մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ կետերով 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում։
Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ-ի հոկտեմբերի 29-ի որոշմամբ Գևորգ Արթուրի Բարսեղյանի և Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը։
2016թ. հունվարի 15-ին թիվ 12803315 քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի հատկապես կարևոր գործերի քննության /այսուհետ նաև ՀԿԳ/ գլխավոր վարչության ավագ քննիչ Գ.Աղաբաբյանի վարույթ։
2016թ. հունվարի 25-ին Արման Լևոնի Մարջանյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժին և այդ քրեական գործով նույն օրը ձերբակալվել է։
Նախաքննության մարմնի 2016թ հունվարի 27-ի որոշմամբ Արման Լևոնի Մարջանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ՝ նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. հունվարի 27-ի որոշմամբ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։
2016թ սեպտեմբերի 27-ին Արման Լևոնի Մարջանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 7-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածով։
Նախաքննության մարմնի 2016թ սեպտեմբերի 27-ի որոշմամբ Արման Լևոնի Մարջանյանի վերաբերյալ մասն անջատվել է թիվ 12803315 քրեական գործից և անջատված քրեական գործին շնորհվել է թիվ 6910866 համարը։
2015թ. օգոստոսի 18-ին, ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 15145315 քրեական գործը և նույն օրն ընդունվել է նույն բաժնի քննիչի վարույթ։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. մարտի 9-ի որոշմամբ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանը թիվ 15145315 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ՝ նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
2016թ-ի մարտի 11-ի որոշմամբ՝ ՀՀ քննչական կոնմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության ավագ քննիչ Գ. Աղաբաբյանը թիվ 15145315 քրեական գործն ընդունել է վարույթ, թիվ 12803315 քրեական գործը միացել է թիվ 15145315 քրեական գործին՝ նախաքննությունը շարունակելով թիվ 12803315 համարով։
2016թ. հոկտեմբերի 6-ին հետախուզվողներ Հենրիկ և Գևորգ Արթուրի Բարսեղյանները հայտնաբերվել են և տեղափոխվել են ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ։
2016թ հոկտեմբերի 8-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից մեղադրյալներ Գևորգ Արթուրի Բարսեղյանի և Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերահաստատվել է։
2016թ-ի հոկտեմբերի 8-ին Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 7-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
2016թ հոկտեմբերի 17-ին Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 7-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
2017թ-ի մարտի 1-ին նախաքննության մարմնի կողմից որոշում է կայացվել մեղադրյալ Գևորգ Արթուրի Բարսեղյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին։
Նույն օրը Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանին առաջադրված մեղադրանքը կրկին փոփոխվել է և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 7-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
2017թ. մարտի 9-ին նախաքննության մարմնի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 12803315 քրեական գործից Հենրիկ Բարսեղյանի մասն անջատելու, առանձին վարույթում առանձանցնելու և վարույթ ընդունելու մասին՝ անջատված մասին շնորհելով թիվ 69100517 համարը։
2017թ. մարտի 20-ին թիվ 69100517 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, 2017թ. մարտի 21-ին ընդունվել է դատավոր Մ.Մակյանի վարույթ, իսկ 2017թ.ապրիլի 4-ին դատավոր Մ.Մակյանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի դատական քննությունը 2017թ. ապրիլի 13-ին նշանակելու մասին։ Դատավոր Մ.Մակյանի՝ Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան գործուղվելու պատճառով թիվ 69100517 քրեական գործի դատական քննությունը հանձնվել է մեկ այլ դատավորի՝ 2017թ. սեպտեմբերի 29-ին ընդունվել է դատավոր Մ.Մարտիրոսյանի վարույթ, 2017թ հոկտեմբերի 6-ին որոշում է որոշում է կայացվել քրեական գործի դատական քննությունը 2017թ. հոկտեմբերի 16-ին նշանակելու մասին։

Նախաքննության մարմինը քրեական գործով պարզված և հիմնավորված է համարել հետևյալը.

«Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանը 2015թ. օգոստոսի 10-ին՝ ժամը 16-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 22 հասցեում գործող՝ անհատ ձեռնարկատեր Էդուարդ Ասլանյանին պատկանող տնտեսական իրերի խանութից նախապես գնված ծորակը արդեն վնասված վիճակում նույն խանութի վաճառող Մհեր Աբրահամյանի կողմից հետ ընդունելու պահանջը չկատարելուց հետո, խուլիգանական մղումներով, այն է՝ սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու մոլուցքով մղված, գործով չպարզված անձանց հետ՝ խմբի կազմում, մուտք են գործել նշված խանութ, մահակներով հարվածել և կոտրել են խանութի տաղավարի՝ 9.190 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ապակիներն ու տարբեր տեսակի տնտեսական ապրանքներ, կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով մայթով քայլող անցորդների և խանութների հաճախորդների նկատմամբ, շուրջ 2 րոպե տևողությամբ աղմկել և հայհոյել են՝ իրենց դիտավորյալ գործողություններով էականորեն խաթարելով <<Էդուրադ Ասլանյան>> անհատ ձեռնարկատիրության, <<Վալզա>> և <<Սոնա Կահույք>> ՍՊ ընկերությունների բնականոն աշխատանքը։
Բացի այդ, Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանը 2015թ-ի հոկտեմբերի վերջերին Աշտարակի խճուղում գործող <<Կովկաս>> ռեստորանային համալիրում կայացած խնջույքի ժամանակ տեղի ունեցած խոսակցության ընթացքում Վահագ Գևորգյանի կողմից իրեն <<Արա>>-ով դիմելու հետ կապված հարցը պարզաբանելու նպատակով, 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23։10-ի սահմաններում, ընկերոջ՝ Արման Մարջանյանի և քննությամբ չպարզված անձի հետ գնացել են Վահագ Գևորգյանի ընկերոջ՝ Վլադիմիր Գևորգյանի՝ Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում գործող <<Ինտեր Լոտո>> ՍՊԸ-ին պատկանող <<TOTO>> բուքմեյքերական գրասենյակ, որտեղ վերջիններս երկու և ավելի անձանց սպանություն կատարելու միասնական դիտավորությամբ իրենց մոտ ապօրինի պահվող զենքերից կրակոցներ են արձակել և հրազենային մարմնական վնասվածքներ են պատճառել այդ պահին գրասենյակում գտնվող՝ Վահագ Հովհաննեսի Գևորգյանի կրծքավանդակի հետին շրջանին, Վլադիմիր Կարենի Գևորգյանի և Արման Հակոբի Ավագյանի՝ աջ ազդրերի շրջանին և Արման Վարդանի Սրապիոնյանի՝ ձախ ոտնաթաթի շրջանին, որոնցից՝ Վահագ Գևորգյանին պատճառվել է առողջության ծանր վնաս, Վլադիմիր Գևորգյանին և Արամ Ավագյանին՝ առողջության միջին ծանրության վնաս, իսկ Արման Սրապիոնյանին՝ առողջության թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունը ավարտին չեն հասցրել, քանի որ տուժողներ Վահագ Գևորգյանը, Արման Ավագյանը, Արման Սրապիոնյանն ու Վլադիմիր Գևորգյանը գրասենյակի աթոռներով հարվածել են Արման Մարջանյանին, Հենրիկ Բարսեղյանին ու նրանց հետ գրասենյակ մուտք գործած անձանց, որի արդյունքնում վերջիններս դեպքի վայրից դիմել են փախուստի։
Այսպիսով՝ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանը կատարել է հանրորեն վտանգավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 7-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։»։

Վերոհիշյալ արարքը կատարելու համար Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանին առաջադրվել է հետևյալ մեղադրանքը. «Հենրիկ Բարսեղյանը մեղադրվում է այն բանի համար, որ նա խմբի կազմում կատարել է խուլիգանություն և բացի այդ երկու և ավելի անձանց ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ խմբի կազմում իր մոտ ապօրինի պահվող հրազենի գործադրմամբ կատարել է սպանության փորձ, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
2015թ. օգոստոսի 10-ին՝ ժամը 16-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 22 հասցեում գործող՝ անհատ ձեռնարկատեր Էդուարդ Ասլանյանին պատկանող տնտեսական իրերի խանութից նախապես գնված ծորակը արդեն վնասված վիճակում նույն խանութի վաճառող Մհեր Աբրահամյանի կողմից հետ ընդունելու պահանջը չկատարելուց հետո, Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանը խուլիգանական մղումներով, այն է՝ սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու մոլուցքով մղված, գործով չպարզված անձանց հետ՝ խմբի կազմում, մուտք են գործել նշված խանութ, մահակներով հարվածել և կոտրել են խանութի տաղավարի՝ 9.190 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ապակիներն ու տարբեր տեսակի տնտեսական ապրանքներ, կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով մայթով քայլող անցորդների և խանութների հաճախորդների նկատմամբ, շուրջ 2 րոպե տևողությամբ աղմկել և հայհոյել են՝ իրենց դիտավորյալ գործողություններով էականորեն խաթարելով <<Էդուրադ Ասլանյան>> անհատ ձեռնարկատիրության, <<Վալզա>> և <<Սոնա Կահույք>> ՍՊ ընկերությունների բնականոն աշխատանքը։
Այսինքն կատարել է հանրորեն վտանգավոր արարք նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Բացի այդ, 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23։10-ի սահմաններում, Հենրիկ Բարսեղյանն, ընկերոջ՝ Արման Մարջանյանի և քննությամբ չպարզված անձի հետ, իր և Վահագ Գևորգյանի միջև ծագած անբարյացկամ հարաբերությունները պարզաբանելու նպատակով, երկու և ավելի անձանց սպանություն կատարելու միասնական դիտավորությամբ, մուտք են գործել Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում գործող <<Ինտեր Լոտո>> ՍՊԸ-ին պատկանող <<TOTO>> բուքմեյքերական գրասենյակ և իրենց մոտ ապօրինի պահվող զենքերից, կրակոցներ են արձակել և հրազենային մարմնական վնասվածքներ են պատճառել այդ պահին գրասենյակում գտնվող՝ Վահագ Հովհաննեսի Գևորգյանի կրծքավանդակի հետին շրջանին, Վլադիմիր Կարենի Գևորգյանի և Արման Հակոբի Ավագյանի՝ աջ ազդրերի շրջանին և Արման Վարդանի Սրապիոնյանի՝ ձախ ոտնաթաթի շրջանին, որոնցից՝ Վահագ Գևորգյանին պատճառվել է առողջության ծանր վնաս, Վլադիմիր Գևորգյանին և Արամ Ավագյանին՝ առողջության միջին ծանրության վնաս, իսկ Արման Սրապիոնյանին՝ առողջության թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով՝ այն է հանդիպելով տուժողների դիմադրությանը, հանցանքն ավարտին չեն հասցրել և դիմել են փախուստի։
Այսինքն կատարել է հանրորեն վտանգավոր արարք նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 7-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Այսպիսով՝ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանը կատարել է հանրորեն վտանգավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 7-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։»։

Համաձայն մեղադրական եզրակացության՝ «որպես մեղադրյալ ներգրավված, Հենրիկ Բարսեղյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը <<Տոտո>> բուքմեյքերական գրասենյակում վիճաբանությունը կանխելու նպատակով, նշված օրը գտած և իր մոտ եղած <<Մակարով>> տեսակի ատրճանակից 2-3 անգամ կրակել է գետնին։ Դեպքի վայրից հեռանալիս, դեպի մոտակա շենք տանող ճանապարհին գտել է <<ՏՏ>> տեսակի ատրճանակ, որը գետնից վերցրել է և ընթացքում իր մոտ եղած երկու ատրճանակներից յուրաքանչյուրում եղած մոտ 5 փամփուշտները ճանապարհին հատ-հատ դեն է շպրտել։ Հետագայում նշված 2 ատրճանակները վնասել է՝ կտրել է փողերն ու ասեղները, որպեսզի այլ անձ դրանք չօգտագործի, հետո պահել է գերեզմանոցում։ Այդ ամենի մասին էլ պատմել է հորը՝ Արթուր Բարսեղյանին։ Իր ու հոր՝ Արթուր Բարսեղյանի միջև կատարվել է առերես հարցաքննություն այն ամենի վերաբերյալ ինչ որ ինքը պատմել է հորը կատարված դեպքի վերաբերյալ և առերես հարցաքննության ժամանակ Արթուր Բարսեղյանի ներկայացրած հանգամանքները համապատասխանում են իրականությանը։
Իսկ 2015թ. օգոստոսի 10-ին տեղի ունեցած խուլիգանության դեպքի վերաբերյալ Հենրիկ Բարսեղյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ նշված օրը՝ ժամը 16-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 22 հասցեում գործող տնտեսական իրերի խանութից գնել է ջրի ծորակ և որոշ ժամանակ անց նկատել է, որ ծորակը անսարք վիճակում է։ Վերադառնալով նույն խանութ, ցանկացել է ծորակը հետ վերադարձնել, սակայն խանութի վաճառողը այն հետ չի ընդունել, ինչից զայրանալով ցանկացել է ծորակը հարվածել հատակին, որը սակայն կպել է խանութի տաղավարի դիմապակուն և կոտրել այն։ Խանութի վաճառողին ասել է, որ պատճառած վնասը կվերականգնի ու թողել հեռացել է։ Վարդանանց փողոցով քայլելու ընթացքում նկատել է, որ արագ քայլերով իրեն են մոտենում մի քանի անձինք և չկռահելով, թե նշված անձինք ովքեր են, շփոթվել է, արագացրել քայլերը և փորձել է փախչել։ Այդ պահին նկատել է, որ իրեն ընդառաջ եկող անձինք վազել են իր հետևից, կանգնել ու տեսել է, որ նշված անձինք եղել են ոստիկանական համազգեստով, ովքեր իրեն դիտավորությամբ գույք վնասելու կասկածանքով բերման են ենթարկել ոստիկանություն։

/գ.թ. հատոր 7-րդ՝ 52-53, 92, 149, 246, հատոր 8-րդ՝ 226, 280, 351, հատոր 4-րդ՝ 11, 34-36։

Նախաքննական մարմինը գտել է, որ. «մեղադրյալ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանի պատճառաբանությունները հերքվել, իսկ նրան առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.

Տուժող Վահագ Հովհաննեսի Գևորգյանի ցուցմունքով՝ այն մասին, որ 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23-ի սահմաններում, իր ընկերներ՝ Արման Ավագյանի, Արման Սրապիոնյանի և Վլադիմիր Գևորգյանի հետ գտնվել են Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում գործող, Վլադիմի Գևորգյանին պատկանող Տոտո բուքմեյքերական գրասենյակում և թղթախաղով զբաղվելու ընթացքում՝ ժամը 23-ի սահմաններում գրասենյակ անսպասելի մտել են իրեն անծանոթ չորս և ավելի երիտասարդներ, որոնցից մեկը ներս մտնելով իրեն է հարցրել, սակայն չի լսել, թե ինչ է ասել, քանի որ բոլորի համար դա անսպասելի է եղել։ Չի հիշում, թե ինչ է պատախանել, մի քանի բառ են փոխանակել, որի ընթացքում նշված անձը ատրճանակը դրել է գոտկատեղին, լսել է նաև ատրճանակները մարտական դիրքի բերելու ձայներ, սակայն, թե կոնկրետ քանի ատրճանակներ են եղել, չի հիշում։ Այդ ընթացքում նշված անձինք ատրճանակներն հանել ու սկսել են կրակել իրենց վրա։ Այդ պահին Արման Ավագյանը նրանցից մեկի ձեռքը բռնել է, իսկ իրենք էլ անկախ կրակոցներից դիմադրել են, մասնավորապես՝ աթոռներով հարվածել են իրենց ուղղությամբ կրակոցներ արձակող անձանց։ Այդ ամենը շատ արագ է կատարվել, չի կարող ասել, թե այդ անձանցից ով ում վրա է կրակել և իրենցից կոնկրետ ով ում է աթոռով հարվածել։ Պաշտպանվելու շնորհիվ իրենք ողջ են մնացել։ Նշված անձինք կրակոց են արձակել նաև դրսից դեպի ներս՝ գրասենյակի ուղղությամբ, սակայն կոնկրետ քանի կրակոց է եղել և ովքեր են կրակել չի հիշում։

/գ.թ. հատոր 2-րդ՝ 18-19/։

Տուժող Վլադիմիր Կարենի Գևորգյանի ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23-ի սահմաններում, իր ընկերներ՝ Վահագ Գևորգյանի, Արման Սրապիոնյանի և Արման Ավագյանի հետ գտնվել են իր՝ Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում գործող Տոտո բուքմեյքերական գրասենյակում։ Գրասենյակի մուտքից աջ կողմ պատի տակ դրված է եղել բազմոց, փոքր սեղան, աթոռներ, որտեղ և այդ ժամանակ զբաղված են եղել թղթախաղով։ Չի հիշում, թե տղաներից ով ուր է նստած եղել, միայն հիշում է, որ ինքը նստած է եղել աթոռներից մեկի վրա, ստույգ չի հիշում աջ, թե ձախ կողմի աթոռին։ Կարճ ժամանակ անց, խաղը դեռ չավարտած, ինքը տեղից վեր է կացել, որ մի փոքր խաղը ընդմիջեն ու գնացել է գրասենյակի ձախ կողմում գտնվող փայտե պատնեշով ու ապակիներով առանձնացված տեղամաս ու նստել է համակարգչի դիմաց, որ բուքմեյքերական խաղադրույքներին հետևի։ Այդ ընթացքում անսպասելի կրակոցներ է լսել գրասենյակի սրահում ու անմիջապես պառկել է հատակին։ Իր նստած տեղից, մինչ կրակոցների արձակումը, գրասենյակի մուտք դռան կողմ չի նայել և չի նկատել, որ ինչ որ մեկը մտել է գրասենյակ։ Այդ ամենը շատ ակնթարթորեն է տեղի ունեցել, չի հիշում թե քանի կրակոց է հնչել գրասենյակում, չի նկատել, թե ովքեր և ինչպես են հեռացել գրասենյակից։ Կրակոցների դադարից հետո նկատել է, որ աջ ազդրի շրջանում ստացել է հրազենային վնասվածք։ Այդ վնասվածքը ստանալու պահը չի զգացել, չի հիշում, թե ինչ դիրքով է եղել այդ ժամանակ։ Սրահում նկատել է Արման Ավագյանին՝ ում ոտքը նույնպես վնասված է եղել, հետո՝ Վահագին, ով վնասվածք է ստացած եղել թիկունքի շրջանում։ Իրեն ու Արման Ավագյանին տեղափոխել են թիվ 1 հիվանդանոց, իսկ Վահագին՝ Էրեբունի հիվանդանոց։ Հետագայում Արման Սրապիոնյանը նույնպես հայտնաբերել է, որ իր ոտնաթաթի շրջանում վնասվածք է ստացել, որից հետո դիմել թիվ 1 հիվանդանոց։ Որևէ մեկին նկատմամբ նյութական կամ այլ բնույթի պահանջ չունի։
/գ.թ. հատոր 1-ին՝ 140-141, հատոր 6-րդ՝ 10-13, 74/։

Տուժող Արման Հակոբի Ավագյանի ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23-ի սահմաններում, իր ընկերներ՝ Վլադիմիր Գևորգյանի, Արման Սրապիոնյանի և Վահագ Գևորգյանի հետ գտնվել են Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում գործող Վլադիմի Գևորգյանին պատկանող <<Տոտո>> բուքմեյքերական գրասենյակում և զբաղվել են թղթախաղով։ Ինքը նստած է եղել մուտքի դռնից ներս աջ կողմում դրված բազմոցին, բազմոցի դիմաց դրված է եղել սեղան, Վլադիմիրը նստած է եղել աթոռին՝ իր կողքին, Վահագ Գևորգյանը՝ մյուս աթոռին, իսկ Արման Սրապիոնյանը՝ բազմոցի մյուս ծայրին։ Իրենցից բացի այլ անձ չի եղել գրասենյակում։ Այդ ընթացքում գրասենյակ են մտել Մ. Խորենացի 47 շենքում բնակվող Արթուրի տղա Հենդոն, նրա եղբայրը՝ Գևորգը, էլ չի կարող ասել, թե ովքեր և ներս մտնելուց անմիջապես հետո վերջիններս սկսել են կրակել իրենց վրա, սակայն չի կարող ասել, թե ով ում վրա է կրակել։ Ստեղծվել է խառնաշփոթ, քանի որ իրենք անակնկալի են եկել, դիմադրել են, աթոռով հարվածել նշված անձանց։ Այդ ամենը շատ կարճ է տևել ու վերջիններս դիմել են փախուստի։ Կրակոցների ընթացքում պառկել է հատակին և այդ ժամանակ էլ աջ ազդրի շրջանում ստացել է հրազենային վնասվածք, սակայն նշված վնասվածքը ստանալու պահը չի հիշում, չի կարող ասել այդ ժամանակ ինչ դիրքով է եղել։ Հնարավոր է, որ կանգնած դիրքում է եղել վնասվածքը ստանալու պահին, հետո նոր պառկել է հատակին։ Գլխի շրջանում նույնպես ստացել է մարմնական վնասվածք, սակայն թե դա ինչպես և ինչի հետևաքով է ստացել չի հիշում։ 2016թ. հունվարի վերջերին, կոնկրետ օրը և վայրը չի հիշում, պատահական խոսակցություններից, չի հիշում թե ումից լսել է, որ <<Ճանճ>> մականվամբ Արման Մարջանյանը գնացել հանձնվել է և հայտնել, որ <<Տոտո>> գրասենյակում ինքն էլ է կրակոցներ արձակել։ Այլ մանրամասներից տեղյակ չէ։ Որևէ մեկին նկատմամբ նյութական կամ այլ բնույթի պահանջ չունի։

/գ.թ. հատոր 1-ին՝ 135-136, հատոր 2-րդ՝ 95, հատոր 6-րդ՝ 17-19, հատոր 8-րդ՝ 317-318/։

Տուժող Արման Վարդանի Սրապիոնյանի ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23-ի սահմաններում, գտնվել է հորեղբոր փեսայի՝ Վլադիմիր Գևորգյանի Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում գործող <<Տոտո>> բուքմեյքերական գրասենյակում, ուր եղել են նաև Վլադիմիրը՝ ընկերների՝ Վահագ Գևորգյանի և Արման Ավագյանի հետ ու միասին զբաղված են եղել թղթախաղով։ Ինքը նստած է եղել գրասենյակի մուտքի աջ կողմում դրված բազմոցին, իսկ մյուս տղաները, թե ով ուր էր նստած եղել, չի հիշում։ Ընթացքում ինքը նստած տեղից բարձրանալով, մոտեցել է գրասենյակի մուտքի կիսով չափ բացված դռանը ու դռան շեմը չանցնելով, ձեռքին եղած ծխախոտի մնացորդը դուրս է շպրտել, որից հետո շրջվել է ու 2 քայլ առաջացել դեպի բազմոցը և երբ մինչև բազմոց հասնելը մնացած է եղել 1-1.5 քայլ, այդ ժամանակ իր թիկունքի կողմից անսպասելի 3 և ավելի կրակոցներ են հնչել, որից ինքը կքանստել է՝ երկու ձեռքերով գլուխն է բռնել և էլ չի նկատել, թե ինչ է կատարվել, հավանաբար ուշաթափվել է, չգիտեի, թե ինչ պատճառով ու երբ սթափվել է, տեսել է, որ դեմքով հատակին է պառկած։ Այնուհետև նկատել է Արմանին ու Վլադիմիրին, ովքեր ստացած են եղել հրազենային վնասվածքների ազդրերի շրջանում, իսկ Վահագին չի նկատել, հետո է իմացել, որ վերջինս էլ հրազենային վնասվածք է ստացել թիկունքի շրջանում։ Արմանին ու Վլադիմիրին իր ավտոմեքենայով տեղափոխել է թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոց։ Այդ ընթացքում ձախ ոտնաթաթի մրմռոցի պատճառը պարզելու նպատակով ստուգել և տեսել է, որ ինքը նույնպես ստացել է հրազենային մարմնական վնասվածք ու նույն հիվանդանոցում դիմել է բուժ օգնության։ Չի հիշում, թե ձախ ոտնաթաթի վնասվածքը ստանալու պահին ինչ դիրքով է եղել, վնսավածք ստանալու պահը չի զգացել։ Այլ մանրամասներից տեղյակ չէ։ Որևէ մեկին նկատմամբ նյութական կամ այլ բնույթի պահանջ չունի։

/գ.թ. հատոր 1-ին՝ 145-146, հատոր 6-րդ՝ 4-6/։

Ամբաստանյալ Արման Լևոնի Մարջանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23-ի սահմաններում, իրենց շենքի մոտ հանդիպել է իր ընկեր Հենրիկ Բարսեղյանին, հարևան թաղի բնակիչ՝ Արման Դաբաղյանին և 2-3 անծանոթ անձանց։ Հենրիկին առաջարկել է սուրճ խմելու նպատակով ինչ-որ տեղ գնալ, սակայն վերջինս պատասխանել է, որ մի փոքր գործ ունի, ինչ-որ մեկին է տեսնելու, որից հետո նոր կգնան սուրճ խմելու և միասին քայլել են շենքից քիչ հեռու գտնվող <<Տոտո>> բուքմեյքերական գրասենյակի ուղղությամբ։ Ինքը, Հենրիկը, Արմանն ու իրենց հետ եղած 1-2 անծանոթ անձինք՝ ընդհանուրը 4-5 հոգով, մտել են նշված գրասենյակ, ուր տեսել է գրասենյակը աշխատեցնող, իրենց թաղի բնակիչ Վովային և նրա ընկերներ՝ Արմանին ու Վահագին, որոնցից բացի ևս 1-ը կամ 2-ը նույնպես եղել են գրասենյակում։ Ներս մտնելուց հետո ձեռքով բարևել են իրար։ Այդ ժամանակ Արմանի բջջային հեռախոսին զանգել են, վերջինս գրասենյակից դուրս է եկել խոսելու համար, ինքն էլ թեքվել է մուտքի դռան կողմը ու երբ շրջվել է, նկատել է, որ տեղում ինչ որ խոսակցություն է ծավալվել ու ինչ որ աղմուկ է, սակայն քաշքշոց կամ հրմշտոց չի եղել։ Ցանկանալով, որ տեղում վիճաբանություն չլինի, աղմուկը վիճաբանության չվերածվի, չի հիշում գոտկատեղից, թե իր ձեռքի պայուսակից հանել է իր մոտ եղած <<ՏՏ>> տեսակի ատրճանակը և սրահի հատակի ուղղությամբ արձակել է 2-ից ավել կրակոց, կոնկրետ քանակը չի հիշում, որից բոլորը հանդարտվել են ու իրենք դուրս գալով գրասենյակից հեռացել են։ Նախկինում Հենրիկին պաշտպանելու համար է նշել, որ իր մոտ եղել են <<ՏՏ>> և <<Մակարով>> տեսակի ատրճանակներ և որ այդ երկու ատրճանակներից է կրակոցներ արձակել։ Իրականում իր մոտ եղել է միայն <<ՏՏ>> տեսակի ատրճանակ, որից էլ արձակել է կրակոցներ։ Գրասենյակում իր արձակած կրակոցներից բացի լսել է նաև մոտ 2-3 կրակոցներ, սակայն չգիտի թե դրանք ով է արձակել և կոնկրետ որ պահին։ Տեղյակ չէ իր կրակոցներով որևէ մեկին վնասվածք պատճառել է, թե ոչ։ Դեպքի վայրից հեռանալիս ձեռքին եղած <<ՏՏ>> տեսակի ատրճանակը նետել է շենքի բակում գտնվող կարմիր տնակի մոտ և հավանաբար իր հետևից հեռացող Հենրիկ Բարսեղյանն է նշված ատրճանակը վերցրել։
Հետագայում որոշել և 2016թ. հունվարի 25-ին ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանության Էրեբունու բաժին և հայտնել կատարվածի մասին։ Նախաքննության ընթացքում ծանոթացել է համակարգչատեխնիկական փորձաքննության եզրակացությանը ու կից լուսանկարչական հավելվածին, որի <<23։09։05>> թվագրմամբ 51-րդ և 52-րդ լուսանկարներում պատկերված անձը ինքն է, դեպքի վայրից հեռանալիս՝ կապույտ գունի գլխարկով և ձեռքի պայուսակով։ Այդ պահին ձեռքին եղել է <<ՏՏ>> տեսակի ատրճանակը։

/գ.թ. հատոր 3-րդ՝ 36-37, 45, 151-159, հատոր 6-րդ՝ 69-70, 93, 333, հատոր 8-րդ՝ 222-223։ / հատոր 1 գ.թ. 18-23, 63-64/

Վկա Արսեն Սուրենի Թությանի ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ Վահագ Գևորգյանը, Արման Ավագյանն ու Վլադիմիր Գևորգյանը իր մանկական ընկերներն են։ Տեղեկանալով կատարված դեպքի վերաբերյալ, 2015թ. հոկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 20-ի սահմաններում, գնացել է թիվ 1 հիվանդանոց, որտեղ Արման Ավագյանն ու Վլադիմիր Գևորգյանը իրեն պատմել են, որ 25.10.2015թ. նստած են եղել Վլադիմիրի Մ. Խորենացու 95/7 հասցեում գործող <<Տոտո>> բուքմեյքերական գրասենյակում, երբ ժամը 23։00-ի սահմաններում իրենց համար անսպասելի գրասենյակ են մտել եղբայրներ՝ Հենրիկ և Գևորգ Արթուրի Բարսեղյանները, նրանց ընկեր <<Գևսիկ>> մականունով Գևորգը և սկսել են կրակել իրենց վրա։ Կրակոցներից նրանք, այդ թվում Վահագը ստացել են հրազենային մարմնական վնասվածքներ։ Կրակոցները եղել են բազմաթիվ և տվյալ անձինք փախուստի են դիմել միայն այն ժամանակ, երբ իրենք դիմադրել են՝ աթոռներով սկսել են հարվածել նրանց և եթե չդիմադրեին, ապա իրենց բոլորին էլ կսպանեին։
Նախաքննության ընթացքում մասնակցել է Խորենացի 95/7 հասցեում գտնվող <<Ապակիների խանութի>> և դեպքի վայրին հարակից <<Ն. Մոմջյան>> Ա/Ձ-ի տեսախցիկների տեսագրությունների զննությանը, որի ընթացքում պարզվել է, որ հինգ երիտասարդներ ապակիների խանութի առջևի մայթով քայլելով գնացել են Տոտո բուքմեյքերական գրասենյակ։ Առջևից քայլել է <<Կաբել>> մականունով Արթուր Բարսեղյանի որդին՝ Հենրիկ Բարսեղյանը, նրա հետևից քայլող երիտասարդին, ով մեջքով է եղել, ինքը չի ճանաչել, բայց մյուս անձը, ով 3-րդն է եղել՝ դա Արման Մարջանյանն է, նրա հետևից քայլելով գնացել է Հակոբ Դաբաղյանը, հետո՝ Հարութի տղա Սուրենը, իսկ քիչ անց նաև Արման Դաբաղյանը։ Այնուհետև մոտ 1 րոպե անց տեսադաշտում հայտնվել են անձինք, ովքեր մտել են Տոտո գրասենյակ և քիչ անց ինչ-որ տեղում իրարանցում է սկսվել, նշված անձինք դուրս են եկել գրասենյակից և վազելով հեռացել։ Առաջինը վազելով անցել է Հակոբ Դաբաղյանը, ում ձեռքին նույնպես եղել է ատրճանականման առարկա, նրա հետևից վազելով անցել է եղբայրը՝ Արման Դաբաղյանը, հետո՝ Հարութի տղա Սուրոն, Սուրոյի հետևից էլ Չակոյի տղա Վահագը, իսկ նրա հետևից էլ վազելով անցել է Հենրիկ Բարսեղյանը, ում ձեռքին եղել է ատրճանականման առարկա։ <<Ն. Մոմջյան>> Ա/Ձ-ի տեսախցիկների զննությամբ պարզվել է, որ ժամը 23։10-ի սահմաններում տեսախցիկի տեսադաշտում հայտնվել է Գևորգ Բարսեղյանը, ով քայլելով գնացել և մտել է Տոտո բուքմեյքերական գրասենյակ։ Դրանից մի քանի վայրկյան անց տեսագրությունում նշված ժամին՝ 25.10.2015թ. 23։09։05-ին Տոտո գրասենյակից դուրս գալուց հետո մսամթերքի խանութի կողքով վազելով անցել է Արման Մարջանյանը, ում գլխին եղել է կապույտ գույնի կեպի գլխարկ, ձախ ձեռքին <<Կլաչ>> տեսակի պայուսակ, իսկ աջ ձեռքին՝ ատրճանականման առարկա։ Նշված տեսագրությունում Արման Մարջանյանին ճանաչել է դեմքի կառուցվածքից, մազերից, ընդհանուր մարմնակազմությունից, վազելու և ընդհանուր շարժուձևից։ Այնուհետև Վլադիմիր Գևորգյանից իմացել է, որ իրոք փախելու ժամանակ Արման Մարջանյանի ձեռքին եղել է <<Կլաչ>> տեսակի պայուսակ։
Հետագայում, երբ գանցել է Վովայենց տուն նրան տեսակցելու, վերջինս վրդովված պատմել է, որ եթե աթոռով չխփեին նրանց, ապա վերջիններս կսպանեին իրենց։ Բացի այդ նշել է, որ Վահագը, ով դեպքի պահին որովայնի շրջանում վնասվածք է ստացել, դեպքից մեկ օր առաջ Աշտարակի ճանապարհին գտնվող <<Կովկաս>> ռեստորանում ինչ որ խնջույքի ժամանակ բանավեճի ընթացքում դիմելով Հենրիկ Բարսեղյանին ասել է՝ <<Արա ախպերներ ջան ստեղ լրիվ ախպերություն է ու պետք չի վիճաբանալ>>։ Այդ ժամանակ իրենց միջև վեճ է առաջացել <<Արա>>-ով Հենրիկին դիմելու համար, որի արդյունքում քաշքշոց, վիճաբանություն տեղի չի ունեցել և Հենրիկ Բարսեղյանը հենց այդ <<Արա>> բառի համար է եկած եղել Տոտո գրասենյակ և սկսել են կրակել իրենց վրա։

/գ.թ. հատոր 1-ին՝ 201-203, հատոր 2-րդ՝ 118-120, հատոր 3-րդ՝ 256-258, հատոր 6-րդ՝ 295/։

Վկա Դավիթ Համլետի Գևորգյանի ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ Վահագ Գևորգյանն ու Արման Ավագյանը իր ընկերներն են։ Կատարված դեպքի մասին տեղեկանալով լրատվամիջոցներից, 2015թ. հոկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 18-ի սահմաններում, գնացել է թիվ 1 հիվանդանոց ընկերներին տեսակցելու։ Արման Ավագյանի հետ կարճ խոսակցություն է ունեցել, նրան հարցրել է, թե ովքեր են եղել գրասենյակում կրակոցներ արձակողները, վերջինս պատասխանել է, որ <<Էդ հայաթի թուլեքը մեզ խփեցին>>, սակայն անվանական չի շեշտել, այլ բան չեն խոսել, քանի որ հիվանդասենյակ է մտել բուժքույրը և ինքը դուրս է եկել բաց պատշգամբում ծխելու և այդ ընթացքում հավաքված անծանոթ անձանցից մեկը պատմել է, որ տուժողները 4-ով նստած են եղել Տոտոյում, երբ ներս են մտել <<Կաբելի>> տղաներն ու Արմանը, ով բնակվում է նույն բակում՝ դեպքի վայրի մոտակայքում։ Ինչ որ նախորդող պատմություն է եղել կողմերի միջև, որի պատճառով էլ տվյալ անձինք գնացել են գրասենյակ։ Ըստ նշված անձի. ներս է մտել <<Կաբելի>> տղաներից մեկը, մեջքի հետևից հանել է ատրճանակը, զարիժատ է արել և դրել է առջևի մասի գոտկատեղում, այդ պահին ևս 1 կամ 2 անձ զարիժատ են արել ատրճանակները։ Դա տեսնելով Արման Ավագյանը նրանց ասել է, <<Էս ինչ եք անում>>։ Արմանի խոսքին ի պատասխան <<Կաբելի>> տղան դիմելով Վահագին ասել է.<< Ինչ էիր ասում մի քանի օր առաջ>>։ Բացի այդ, երբ ատրճանակները զարիժատ են արել <<Կաբելի>> տղան դիմելով իր հետ եկածներին, ասել է <<Հլը չխփեք>> և այդ խոսքի վրա Արմանը նրանց ասել է, <<Էս ինչ եք անում>>, նա էլ ատրճանակը հանելով ասել է. <<Հեսա կասեմ>>։ Ատրճանակը հանելու պահին Արման Ավագյանը բռնել է նրա ձեռքը, սակայն <<Կաբելի>> տղան և մյուսները սկսել են կրակել Արման Ավագյանի, Վլադիմիր Գևորգյանի, նրանց ըկերներ Արմանի և Վահագի վրա։ Այդ պահին տղաները դիմադրել են, աթոռներով հարվածել նրանց, որի ընթացքում տղաներից մեկը պատահաբար աթոռով հարվածել է Արման Ավագյանի գլխին։ Հանդիպելով դիմադրության նշված անձինք հեռացել են գրասենյակից։ Կրակոցների արդյունքում իր ընկերները ստացել են հրազենային մարմնական վնասվածքներ։

/գ.թ. հատոր 2-րդ՝ 1-2, հատոր 3-րդ՝ 252-253/։

Վկա Արթուր Հենրիկի Բարսեղյանի ցուցմունքներով և մեղադրյալ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանի ու վկա Արթուր Հենրիկի Բարսեղյանի միջև կատարված առերես հարցաքննության արձանագրությամբ՝ այն մասին, որ 2015թ-ի հոկտեմբերի 25-ին Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում գործող Տոտո բուքմեյքերական գրասենյակում տեղի ունեցած միջադեպի վերաբերյալ դեպքից հետո զրուցել է որդու՝ Հենրիկ Բարսեղյանի հետ, ով իրեն հայտնել է հետևյալը, որ նշված դեպքից մի քանի օր առաջ ինչ որ մի ռեստորանում իր ու մի անծանոթ անձի միջև տեղի է ունեցել տղայական խոսակցություն, առանց մանրամասնելու, թե կոնկրետ ինչ խոսակցություն է եղել և ինչ թեմայով, սակայն նշել է, որ այդ խոսակցությունը որևէ հետևանք չի ունեցել։ Դրանից հետո արդեն դեպքի օրը, Հենրիկը՝ խաղադրույք կատարելու նպատակով մտել է իրենց շենքի բակում գործող նշված Տոտոյի գրասենյակ, որը աշխատեցնում է իրենց թաղի բնակիչ Վլադիմիր Գևորգյանը։ Մինչ գրասենյակ մտնելը, շենքի բակում հանդիպել է իր ընկեր Արման Մարջանյանին, ով իրեն առաջարկել է գնալ սուրճ խմելու, Հենրիկն էլ ասել է, որ ցանկանում է մտնել գրասենյակ խաղադրույք կատարելու։ Հնարավոր է, որ Արմանն էլ է մտել գրասենյակ, սակայն Հենրիկը դա չի նկատել։ Գրասենյակում եղել է նաև Հենրիկի հետ մի քանի օր առաջ ռեստորանում խոսակցություն ունեցած անծանոթը և անսպասելի սկսվել է նշված խոսակցության քննարկումը։ Դրա հետևանքով Հենրիկը նույն օրը գտած և իր մոտ պահած <<Մակարով>> տեսակի ատրճանակից դեպի գետին 2-3 կրակոցներ է արձակել։ Հենրիկը իրեն պատմել է նաև, որ այդ ընթացքում գրասենյակում իրենից հետո գրասենյակ մտած անձանցից մեկը՝ չի նշել, թե ով, նույնպես կրակոցներ է արձակել։ Գրասենյակում ներկա գտնված այլ անձանց մասին Հենրիկը իրեն ոչինչ չի հայտնել, իր հարցին պատասխանել է, որ մյուս որդին՝ Գևորգը, գրասենյակում չի եղել։ Դրանից հետո Հենրիկին հարցրել է, որ երբ իրեն կանչել են ոստիկանություն և կատարված դեպքի վերաբերյալ հարցեր են տվել, այնտեղ խոսվել է, որ իբր դեպքին մասնակցել են նաև Արման և Հակոբ Դաբաղյաններ։ Ինքը Հենրիկին հարցրել է, թե դա իրոք այդպես է, թե ոչ, Հենրիկն էլ պատասխանել է, որ մինչև դեպքը շենքի բակում տեսել է նաև Արման Դաբաղյանին, ով դեպքին չի մասնակցել, իսկ Հակոբ Դաբաղյանը իրենց հետ ընդհանրապես չի շփվում, դեպքի օրը տարածքում չի եղել և դեպքին չի մասնակցել։ Դեպքի մասին Հենրիկը այլ մանրամասներ իրեն չի պատմել, շատ կարճ է զրուցել նրա հետ, ժամանակ էլ չի ունեցել, որ մանրամասն հարցեր տա նրան։ Այդ խոսակցությունը իր ու Հենրիկի միջև եղել է դեպքից մոտ 10 օր հետո, այլ անձ ներկա չի գտնվել։
16.02.2017թ-ին <<Նուբարաշեն>> ՔԿՀ-ում տեսակցություն է ունեցել Հենրիկ Բարսեղյանի հետ, զրուցել են և քանի որ մտավախություն է ունեցել, որ Հենրիկի կողմից դեպքի օրը օգտագործած զենքը որևէ մեկ այլ անձի ձեռքը հանկած չընկնի և զենքի տեղը իմանալու հետ կապված Հենրիկը իրեն հայտնել է, որ դեպքից հետո իր կողմից գործադրած <<Մակարով>> տեսակի ատրճանակն ու գրասենյակում դեպքի պահին ինչ որ մեկի կողմից գործադրված <<ՏՏ>> տեսակի ատրճանակը պահել է <<Թոխմախի>> գերեզմանատանը գտնվող իր տատիկի գերեզմանի ուղղանկյունաձև հարթակի վերևի աջ անկյունում՝ հողի մեջ։ Բացի այդ Հենրիկն ավելացրել է, որ այդ զենքերը ինքը վնասել է, որպեսզի դրանցով ինչ որ մեկը այլ հանցագործություն չկատարի։ Այդ ամենը Հենրիկից ճշտելուց հետո որոշել է քննությանը աջակցելու համար, այդ զենքերը ներկայացնել։ Այլ խոսակցություն չի ունեցել Հենրիկի հետ և իրենց զրույցը ավարտելուց հետո գնացել է նշված գերեզմանոց, տատիկի գերեզմանը, որը ուղղանկյունաձև բետոնապատված է, այն ծածկված է եղել ձյան շերտով և Հենրիկի նշած հատվածում՝ վերևի աջ անկյունի հատվածի հողը քանդելուց հետո գտել է պոլիէթիլենային տոպրակով փաթաթված երկու ատրճանակները, տոպրակը էլ չի բացել, շոշափելով զգացել է, որ դրա մեջ կան երկու ատրճանակները։ Քանի որ ուշ ժամ է եղել, որոշել և հաջորդ օրը ներկայացել է ՀՀ քննչական կոմիտե, իր հետ բերելով նշված ատրճանակները։ Զննելով իրեն ներկայացված տեսագրություները նշել է, որ ճանաչել է միայն դեպքի վայրից մայթով վազելու պահին, տեսագրությամբ ֆիքսված ժամին՝ 22։46։31-ին վազելով անցնող անձին, ով իր որդի՝ Հենրիկ Բարսեղյանն է, հստակ չի կարող ասել ձեռքին ինչ որ առարկա կա, թե ոչ, նրանից հետո նույն ուղղությամբ մայթով վազող անձանց չի ճանաչում։ Տեսագրության համաձայն ժամը 23։09։20-ին ինքն իր <<Յագուար>> մակնիշի կապույտ գույնի ավտոմեքենայով կանգնում է դեպի շենքի բակ տանող ճանահարհին, այդ պահին իրեն մոտենում է Արման Դաբաղյանը և հայտնում, որ տարածքում ինչ որ գմփգմփոցներ են լսվել։ Այդ իմանալով ինքն արագ իջել է ավտոմեքենայից ու վազել Արմանի ցույց տված ուղղությամբ և գրասենյակի դիմացի հատվածով մի շրջան կատարելով, իրար հետ վիճաբանող կամ կրակոցներ արձակող որևէ անձի չտեսնելով վերադարձել ու նստել է իր ավտոմեքենան և հեռացել։

/գ.թ. հատոր 2-րդ՝ 12, հատոր 8-րդ ՝ 191-195, հատոր 8-րդ՝ 215-216/։

Վկա Սաթենիկ Հարությունի Մկրտչյանի ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ մոտ 2 տարի է ինչ ինքն ու Հենրիկ Բարսեղյանը ընկերություն են անում, վերջինս մշտապես օգտագործել է 091-38-75-04 բջջային հեռախոսահամարը։ Դեպքի օրը՝ 25.10.2015թ-ին իր՝ 043-70-60-47 հեռախոսահամարով զանգահարել է Հենրիկի՝ 091-38-75-04 հեռախոսահամարին, սակայն չի հիշում, թե ինչ է խոսել վերջինիս հետ։

/գ.թ. հատոր 1-ին՝ 154-155, հատոր 5-րդ՝ 37-39/։

Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2060/հ եզրակացությամբ` այն մասին, որ.
Վահագ Գևորգյանի ստացած մարմնական վնասվածքը՝ կրծքավանդակի և որովայնի համակցված, հրազենային, գնդակային, թափանցող, միջանցիկ վնասվածքի՝ ստոծանու, լյարդի, աջից 10,11-րդ կողերի կողաճառների վնասումով, պատճառվել է գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված կրակոցով, հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին և պատճառվել է առողջությանը ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող։ Վ. Գևորգյանը կրծքավանդակի և որովայնի համակցված, հրազենային, գնդակային, թափանցող, միջանցիկ վնասվածքը ստանալուց հետո, որոշակի ժամանակահատվածում կարող էր կատարել ինքնուրույն գործողություններ /քայլել, շարժվել, խոսել և այլն /։ Մուտքի անցքը տեղակայված է կրծքավանդակի հետին մակերեսին, աջից հարողնաշարային գծով, ելքինը՝ 10-11-րդ կողերի կողճառների շրջանում, հարկրծոսկրային գծով, վերքային խողովակը հետևից՝ առաջ, վերևից՝ ներքև ուղղություն։ Վ. Գևորգյանը կրծքավանդակի և որովայնի համակցված, հրազենային, գնդակային, թափանցող, միջանցիկ վնասվածքը ստանալու պահին կրծքավանդակի հետին մակերեսով ուղղված է եղել վնասվածք պատճառող հրազենի փողի լայնակի կտրվածքը։

/գ.թ. հատոր 2-րդ՝ 56-57/։

Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2057/հ եզրակացությամբ` այն մասին, որ.
Արման Ավագյանի ստացած մարմնական վնասվածքները՝ գլխի կողմնային շրջանի սալջարդ վերքի, աջ ազդրի հրազենային, գնդակային, միջանցիկ վնասվածքի՝ ազդրային մկանների և նստաներվի մասնակի վնասումով, պատճառվել են՝ սալջարդ վերքը՝ բութ առարկայով, իսկ հրազենային, գնդակային, միջանցիկ վնասվածքը՝ գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված կրակոցով, հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին և միասին վերցված պատճառվել է առողջությանը միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով ընդհանուր աշխատունակության 1/3-ից պակաս զգալի կայուն կորուստը։ Գլխի կողմնային շրջանի սալջարդ վերքը առանձին վերցված առաջացրել է առողջությանը թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից։ Աջ աղդրի հրազենային, գնդակային, միջանցիկ վնասվածքը՝ ազդրային մկանների և նստաներվի մասնակի վնասում, առանձին վերցված առաջացրել է առողջությանը միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով ընդհանուր աշխատունակության 1/3-ից պակաս զգալի կայուն կորուստը։ Ա. Ավագյանը աջ ազդրի հրազենային, գնդակային, թափանցող, միջանցիկ վնասվածքը և գլխի շրջանի սալջարդ վերքը ստանալուց հետո, կարող էր կատարել ինքնուրույն գործողություններ /քայլել, շարժվել, խոսել և այլն/։ Մուտքի անցքը տեղակայված է վ/3-ի հետին մակերեսին, ելքինը՝ աջ ազդրի մ/3-ի առաջա-կողմնային մակերեսին, վերքային խողովակը ունի հետևից՝ առաջ, վերևից՝ ներքև ուղղություն։ Ա. Ավագյանը աջ ազդրի հրազենային, գնդակային, միջանցիկ վնասվածքը ստանալու պահին աջ ազդրի հետին մակերեսով ուղղված է եղել վնասվածք պատճառող հրազենի փողի լայնական կտրվածքը, իսկ գլխի շրջանի սալջարդ վերքը ստանալու պահին գլխի կողմնային շրջանով ուղղված է եղել դեպի վնասվածք պատճառող բութ առարկան։

/գ.թ. հատոր 2-րդ՝ 59-60, հատոր 5-րդ՝ 18-19/։

Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2058/հ եզրակացությամբ` այն մասին, որ.
Վլադիմիր Գևորգյանի ստացած մարմնական վնասվածքը՝ աջ ազդրի հրազենային, գնդակային, միջանցիկ վնասվածքի՝ ազդրային մկանների վնասումով, պատճառվել է գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված կրակոցով, հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին և պատճառվել է առողջությանր միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը 21-օրից ավելի։ Վ. Գևորգյանը աջ ազդրի հրազենային, գնդակային, թափանցող, միջանցիկ վնասվածքր ստանալուց հետո, կարող էր կատարել ինքնուրույն գործողություններ/քայլել, շարժվել, խոսել և այլն/։ Մուտքի անցքը տեղակայված է աջ ազդրի մ/3-ի հետին մակերեսին, ելքինը՝ աջ ազդրի ս/3-ի առաջա-կողմնային մակերեսին, վերքային խողովակը ունի հետևից՝ առաջ, վերևից՝ ներքև ուղղություն։ Վ.Գևորգյանը աջ ազդրի հրազենային, գնդակային, միջանցիկ վնասվածքը ստանալու պահին աջ ազդրի հետին մակերեսով ուղղված է եղել վնասցածք պատճառող հրազենի փողի լայնակի կտրվածքը։

/գ.թ. հատոր 2-րդ՝ 62-63, 127/։

Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2056/հ եզրակացությամբ` այն մասին, որ.
Արման Սրապիոնյանի ստացած մարմնական վնասվածքը՝ ձախ ոտնաթաթի հրազենային, գնդակային կույր վիրավորման ձևով, պատճառվել է գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված կրակոցով, հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին և պատճառվել է առողջությանը թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21-օրից։ Ա.Սրապիոնյանը իր ձախ ոտնաթաթի հրազենային, գնդակային կույր վիրավորումը ստանալուց հետո կարող էր կատարել ինքնուրույն գործողություններ/քայլել, շարժվել, խոսել և այլն/։ Մուտքի անցքը տեղակայված է ձախ ոտնաթաթի կողմնա-ներբանային մակերեսին մ/3-ի սահմանում, վերքային խողովակը ունի առջևից՝ հետ, ներքևից՝ վերև ուղղություն։ Ա.Սրապիոնյանը իր ձախ ոտնաթաթի հրազենային, գնդակային կույր վիրա-վորումը ստանալու պահին ձախ ոտնաթաթի կողմնա-ներբանային մակերեսով ուղղված է եղել վնասցածք պատճառող հրազենի փողի լայնակի կտրվածքը։

/գ.թ. հատոր 2-րդ՝ 65-66, 128/։

Դատաձգաբանական փորձաքննության թիվ 3120-15թ. եզրակացությամբ` այն մասին, որ.
Դեպքի վայրից հայտնաբերված և փորձաքննությանր ներկայացված (№1 րնդհանուր փաթեթում գտնվող) ընղհանուր թվով 7 հատ պարկուճներից չորս հատ միատեսակ պարկուճները (դրված աոանձին սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթների մեջ, որոնց վրա առկա են՝ №1, №2, №5 ,№14 համարակալումները) հանդիսանում են գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի (9x18 ՊՄ) ատրճանակային մարտական փամփուշտների (նախատեսված Մակարով, ԱՊԱ տեսակի ատրճանակներից և այլ տեսակի ակոսափող հրազեններից կրակվելու համար) բաղկացուցիչ մասեր՝ կրակված պարկուճներ, և իրենց վրա առկա կրակման հետքերով՝ բնորոշ են գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի Մակարով տեսակի ատրճանակներից կրակված պարկուճների վրա թողնվող կրակման հետքերին։ Դրանցից՝ երեք հատը (№2, №5 ,№14 համարակալումները կրող սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթներից մեկական հանված՝ 539/91 թվերի դրոշմվածքներով) կրակված են միևնույն զենքից, իսկ մեկ հատը ( №1 համարակալումը կրող սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթից հանված, որի դրոշմվածքները բացակայում են)՝ մեկ ուրիշ զենքից։
Ներկայացված ընդհանուր թվով չորս հատ պարկուճների վրա առկա կրակման հետքերը՝ պիտանի են կրակող զենքերի կոնկրետ նույնացման համար։
Դեպքի վայրից հայտնաբերված և փորձաքննությանր ներկայացված (№1 րնդհանուր փաթեթում գտնվող) №3 սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթից հանված՝ մեկ հատ դեֆորմացված գնդակը, ինչպես նաև՝ №7 ,№12 համարակալումներր կրող սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթներից մեկական հանված, րնդհանուր թվով երկու հատ դեֆորմացված-մասնատված մետաղաբեկորներր, հանդիսանում են գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի (9x18 ՊՄ) ատրճանակային մարտական փամփուշտների (նախատեսված Մակարով, ԱՊՍ տեսակի ատրճանակներից և այլ տեսակի ակոսափող հրազեններից կրակվելու համար) բաղկացուցիչ մասեր՝ կրակված գնդակ և գնդակային բեկորներ, որոնցից մեկ հատը՝ կրակված և դեֆորմացված գնդակ է, իսկ մնացած երկու հատը՝ կրակված և դեֆորմացված (մասնատված) գնդակների պատյանների բեկորներ։ Դրանց վրա առկա կրակման հետքերն՝ իրենց ընդհանուր հատկանիշներով, բնորոշ են գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի Մակարով տեսակի ատրճանակների փողից կրակված գնդակների վրա թողնվող կրակման հետքերի րնդհանուր հատկանիշներին։
Դեպքի վայրից հայտնաբերված և փորձաքննությանր ներկայացված (№1 րնդհանուր փաթեթում գտնվող) №3 սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթից հանված գնդակի,
և №7, №12 համարակալումներր կրող սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթներից մեկական հանված՝ ընդհանուր թվով երկու հատ մետաղաբեկորների (գնդակի դեֆորմացված պատյանների) դեֆորմացիան և մասնատվածությունր կարող էր առաջանալ՝ վերջիններիս որևէ կարծր արգելքների (մետաղ, քար և այլն) հետ բախվելու, միջով անցնելու, չի բացառվում նաև՝ հետագայում հետացատկի ենթարկվելու հետևանքով։
№12 համարակալումը կրող սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթից հանված մետաղաբեկորի վրա առկա են՝ սպիտակավուն կավճանման նյութի մնացորդային հետքեր, որոնք կարող էին առաջանալ նշված գնդակը որևէ նմանատիպ նյութ պարունակող արգելքի հետ բախվելու, չի բացառվում նաև՝ հետացատկի ենթարկվելու հետևանքով։
Փորձաքննությանր ներկայացված (№1 րնդհանուր փաթեթում գտնվող) ընդհանուր թվով յոթ հատ պարկուճներից՝ երեք հատը (դրված առանձին սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթների մեջ, որոնց վրա առկա են՝ №6, ,№15 ,№16 համարակալումները՝ ,11/83 գործարանային դրոշմվածքներով) հանդիսանում են գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ մարտական փամփուշտների (նախատեսված՝ համապատասխան տրամաչափի <<ՏՏ>> տեսակի ատրճանակներից, <<ՊՊՇ>>, <<ՊՊԴ>>, <<ՊՊՍ>> տեսակի ատրճանակ-գնդացիրներից և այլ տեսակի մարտական ակոսափող հրազեններից կրակվելու համար) բաղկացուցիչ մասեր՝ կրակված պարկուճներ, իրենց վրա առկա կրակման հետքերով՝ բնորոշ են գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի <<ՏՏ>> տեսակի ատրճանակներից կրակված պարկուճների վրա թողնվող կրակման հետքերին և կրակված են միևնույն զենքից։
Դեպքի վայրից հայտնաբերված և փորձաքննությանր ներկայացված (№1 րնդհանուր փաթեթում գտնվող) №11 սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթից հանված մեկ հատ դեֆորմացված գնդակր, հանդիսանում է 7,62մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ մարտական փամփուշտի (նախատեսված՝ համապատասխան տրամաչափի <<ՏՏ>> տեսակի ատրճանակներից, <<ՊՊՇ>>, <<ՊՊԴ>>, <<ՊՊՍ>> տեսակի ատրճանակ- գնդացիրներից և այլ տեսակի մարտական ակոսափռղ հրազեններից կրակվելու համար) բաղկացուցիչ մաս՝ կրակված-դեֆորմացված գնդակ, և իր վրա առկա կրակման հետքերով՝ բնորոշ է գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի <<ՏՏ>> տեսակի ատրճանակների փողից կրակված գնդակների վրա թողնվող կրակման հետքերին։
Դեպքի վայրից հայտնաբերված և փորձաքննությանր ներկայացված (№1 րնդհանուր փաթեթում գտնվող) №13 սպիտակ թղթյա փաթեթից հանված մեկ հատ դեֆորմացված-մասնատված պղնձագույն մետաղաբեկորր, հավանաբար, հանդիսանում է 7,62մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ մարտական փամփուշտի (նախատեսված՝ համապատասխան տրամաչափի <<ՏՏ>> տեսակի ատրճանակներից, <<ՊՊՇ>>, <<ՊՊԴ>>, <<ՊՊՍ>> տեսակի ատրճանակ-գնդացիրներից և այլ տեսակի մարտական ակոսափող հրազեններից կրակվելու համար) բաղկացուցիչ մաս՝ կրակված և դեֆորմացված (մասնատված) գնդակի ծալված պատյանի բեկոր, որի վրա առկա կրակման հետքերր՝ մետաղաբեկորի տարածական դեֆորմացվածության և մասնատման ենթարկված լինելու պատճառով, հիմնականում աղավաղված են, իրենց ամբողջականության մեջ չեն պարունակում բավարար քանակության րնդհանուր և մասնավոր հատկանիշներ և պիտանի չեն նույնացման համար։
Դեպքի վայրից հայտնաբերված և փորձաքննության ներկայացված երկու հատ փամփուշտներից՝ (№1 ընդհանուր փաթեթում գտնվող №4 և №9 համարակալումները կրող փաթեթներից մեկական հանված)՝ մեկ հատ 11/83 գործարանային դրոշմվածքներով փամփուշտր՝ գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ մարտական փամփուշտ է՝ նախատեսված համապատասխան տրամաչափի <<ՏՏ>> տեսակի ատրճանակներից, <<ՊՊՇ>>, <<ՊՊԴ>>, <<ՊՊՍ>> տեսակի ատրճանակ-գնդացիրներից և այլ տեսակի մարտական ակոսափող հրազեններից կրակվելու համար և մեկ հատ 539/91 գործաբանաւհն դրոշմվածքներով փամփուշտը՝ գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի (9x18 ՊՄ) ատրճանակային մարտական վւամփուշտ է՝ նախատեսված <<Մակարով>>, <<ԱՊՍ>> տեսակի ատրճանակներից և այլ տեսակի ակոսափող հրազեններից կրակվելու համար։
Վերը նշված երկու հատ փամփուշտների գործարանային արտադրության ամբողջականություններր խախտված չեն, պիտանի են կրակվելու համար և հանդիսանամ են ռազմամթերք։
Տուժող Ա. Սրապիոնյանի մարմնից հանված №2 փաթեթում գտնվող փորձաքննությանը ներկայացված մեկ հատ մետաղյա սնկաձև առարկան հանդիսանում է գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի (9x18 ՊՄ) ատրճանակային մարտական փամփուշտի բաղկացուցիչ մաս՝ կրակված և դեֆորմացված-մասնատված գնդակի պողպատյա միջուկ։ Այն՝ արտաքին պատյանային շերտի բացակայության պատճառով, պիտանի չէ նույնացման համար։ Գնդակի պողպատյա միջուկի վրա առկա դեֆորմացիան, հավանաբար, կարող էր առաջանալ՝ վերջինիս որևէ կարծր արգելքի (երկաթ, մետաղ, չի բացառվում նաև՝ մարմնի ոսկրային միացություն) հետ բախվելու հետևանքով։

/ հատոր 2 գ.թ. 67-75/։

Դատաձգաբանական, դատաքիմիական և դատակենսաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 15-3178 եզրակացությամբ` այն մասին, որ.
Փորձաքննության ներկայացված Վահագ Գևորգյանի արյան նմուշը ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբին։
Փորձաքննության ներկայացված Արման Ավագյանի արյան նմուշը ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է B խմբին։
Փորձաքննության ներկայացված Վլադիմիր Գևորգյանի արյան նմուշը ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է Օ խմբին։
Փորձաքննության ներկայացված Արման Սրապիոնյանի արյան նմուշը ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբին։
Փորձաքննության ներկայացված Վահագ Գևորգյանի բաճկոնի, սվիտրի, անթև մայկայի, տաբատի, թիվ 1,2,3,5,6 մարլյայի խծուծների վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի A խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում Վահագ Գևորգյանից , այնպես էլ Արման Սրապիոնյանից։
Փորձաքննության ներկայացված Արման Ավագյանի բաճկոնի, սպորտային վերնազգեստի, տաբատի, կոշիկների թիվ 4 փաթեթի անձեռոցիկի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի B խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում Արման Ավագյանից։
Փորձաքննության ներկայացված Վլադիմիր Գևորգյանի տաբատի, անթև մայկայի, կոշիկների, աջ գուլպայի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի O խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում Վլադիմիր Գևորգյանից։
Փորձաքննության ներկայացված Արման Սրապիոնյանի ձախ կոշիկի, ձախ գուլպայի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի A խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում Արման Սրապիոնյանից։
Փորձաքննությանը ներկայացված Վահագ Գևորգյանի սև բաճկոնի հետևի, / երկարաթև սվիտրի, մայկայի/ առկա վնասվածքները հանդիսանում են հրազենային- գնդակային վնասվածքներ, պատճառվել են պղինձ պարունակող 7.62 -9 մմ տրամագիծ ունեցող փամփուշտի գնդակով, լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս կատարված կրակոցի արդյունքում, ընդ որում սև բաճկոնի հետևում առկա թիվ 1 վնասվածքը / երկարաթև սվիտրի հետևում առկա վնասվածքը, մայկայի հետևում առկա վնասվածքը/ հանդիսանում է մուտքի վնասվածք, իսկ երկարաթև սվիտրի առջևում առկա թիվ 2 վնասվածքը՝ / մայկայի առջևում առկա վնասվածքը/ ելքի անցք։ Կրակոցն ունի հետևից-առաջ, վերևից ներքև ուղղություն։ Ներկայացված Վահագն Գևորգյանի ձախ ոտքի կոշիկի վրա առկա վնասվածքը հանդիսանում է հրազենային-գնդակային վնասվածք, պատճառվել է պղինձ պարունակող <<7.62x25ՏՏ>> տրամագիծ ունեցող փամփուշտի գնդակով, լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս կատարված մեկ կրակոցի արդյունքում։ Ներկայացված Վահագն Գևորգյանի ջինսե սև տաբատի, մեկ զույգ կիսագուլպաների, աջ ոտքի կոշիկի վրա հրազենային բնույթի վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել։
Ներկայացված Վլադիմիր Գևորգյանի տաբատի աջ փողքի հետևում առկա վնասվածքները հանդիսանում են հրազենային-գնդակային վնասվածքներ, պատճառվել են պղինձ պարունակող 7.62 – 9 մմ տրամագիծ ունեցող փամփուշտի գնդակով, լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս կատարված կրակոցի արդյունքում, ընդ որում տաբատի աջ փողքի ետևում, ներքին կողակարի մոտ առկա թիվ 1 վնասվածքը հանդիսանում է մուտքի վնասվածք, իսկ տաբատի աջ փողքի հետևում, արտաքին կողակարի մոտ առկա թիվ 2 վնասվածքը՝ ելքի անցք։ Կրակոցն ունի հետևից-առաջ, վերևից ներքև ուղղություն։ Ներկայացված Վլադիմիր Գևորգյանի զամշե բաճկոնի, շագանակագույն սվիտրի, սպիտակ մայկայի, կիսագուլպաների և կոշիկների վրա հրազենային բնույթի վնասվածքեր չեն հայտնաբերվել։
Ներկայացված Արման Ավագյանի ջինսե տաբատի աջ փողքի վրա առկա վնասվածքները հանդիսանում են հրազենային-գնդակային վնասվածքներ, պատճառվել են պղինձ պարունակող 7.62 – 9 մմ տրամագիծ ունեցող փամփուշտի գնդակով, լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս կատարված կրակոցի արդյունքում, ընդ որում տաբատի աջ փողքի ետևում առկա թիվ 1 վնասվածքը հանդիսանում է մուտքի վնասվածք, իսկ տաբատի աջ փողքի առջևում առկա թիվ 2 վնասվածքը՝ ելքի անցք։ Կրակոցն ունի հետևից-առաջ, վերևից ներքև ուղղություն։ Ներկայացված Արման Ավագյանի մեկ հատ բաճկոնի, մեկ հատ սվիտրի, մեկ հատ մայկայի, մեկ զույգ կիսագուլպաների, մեկ զույգ կոշիկների վրա հրազենային բնույթի վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել։
Ներկայացված Արման Սրապիոնյանի ձախ ոտքի կոշիկի վրա /գուլպայի վրա/ առկա միջանցիկ վնասվածքը, կոշիկի վրա առկա շոշափող վնասվածքը հանդիսանում են հրազենային-բեկորային վնասվածքներ, պատճառվել են պղինձ պարունակող 9 մմ տրամագիծ ունեցող փամփուշտի գնդակով, լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս կատարված կրակոցի արդյունքում։ Ներկայացված Արման Սրապիոնայնի կաշվե բաճկոնի, սև ջինսե տաբատի, սև սվիտրի վրա հրազենային բնույթի վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել։
Փորձաքննությանը ներկայացված << ՀՀ Առողջապահության նախարարության հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից տրված 2056/հ Արման Սրիապիոնյանի, 2057/հ Արման Ավագյանի, 2058/հ Վլադիմիր Գևորգյանի և 2060/հ Վահագն Գևորգյանի վերաբերյալ եզրակացությունների մեջ նկարագրված հրազենային վնասվածքները իրենց տեղակայմամբ և բնույթով հաամապատասխանում են միմյանց։
Փորձաքննությանը ներկայացված <<Առաջին հիվանդանոցային համալիր>>-ից առգրաված Արման Ավագյանի, Վլադիմիր Գևորգյանի և <<էրերունի բժշկական կենտրոն>>-ից վերցված Վահագն Գևորգյանի հագուստների վնասվածքները կարող էին պատճառվել 7.62 – 9 մմ տրամագիծ ունեցող փամփուշտի գնդակիներով, որոնք նախատեսված են <<ՏՏ>>, <<Մակարով>> ատրճանակներից և դրանց մոդիֆիկացիայի և համապատասխան տրամաչափ ունեցող այլ զենքերից կրակելու համար։ Կոնկրետ պատասխանել ներկայացված հագուստներից յուրաքնաչյուրի վրա առկա վնասվածքը ինչ տրամաչափի ատրճանակից արձակված գնդակից է պատճառվել հնարավոր չե հետազոտաական մասում նշված պատճառներով, իսկ Արման Սրապիոնյանի ձախ ոտքի համար նախատեսված կոշիկի հրազենային վնասվածքը պատճառվել է պղինձ պարունակող 9մմ տրամագիծ ունեցող փամփուշտի գնդակով, որոնք նախատեսված են <<Մակարով>> ատրճանակներից կրակելու համար։
Ներկայացված Վահագ Գևորգյանի, Արման Ավագյանի, Վլադիմիր Գևորգյանի, Արման Սրապիոնյանի հագուստների վրա վառոդի այրված, կիսաայրված մասնիկներ, քսայուղեր, կրակոցի արգասիքներ հանդիսացող պղնձի, անտիմոնի մետաղացման հետքեր չեն հայտնաբերվել։

/ հատոր 3-րդ՝ գ.թ 164-197/։

Դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 236 եզրակացությամբ՝ այն մասին, որ.
Փորձաքննությանը տրամադրված դեպքի վայր հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում գտնվող «Ինտեր Լոտո» ՍՊԸ-ին պատկանող, «Տոտո» բուքմեյքերական գրասենյակի գլխավոր մուտքի դռնից դեպի ձախ գտնվող՝ դրսային պատուհանի ապակյա շերտի վրա հայտնաբերված, մեկ հատ վնասվածքը հանդիսանում է մուտքի միջանցիկ հրազենային-գնդակային բնույթի վնասվածք՝ պատճառված լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններում՝ 80սմ և ավել տարածությունից, պղինձ պարունակող գնդակով՝ դրսից ներս ուղղությամբ արձակված մեկ առանձին կրակոցի ներգործության հետևանքով։
Փորձաքննությանը տրամադրված դեպքի վայր հանդիսացող՝ «Ինտեր Լոտո»ՍՊԸ-ին պատկանող Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում տեղակայված, «Տոտո» բուքմեյքերական գրասենյակի մուտքի դռան դիմաց՝ սրահի կամարաձև մուտքով միջանցքի ճակատային մասի վերևի ձախակողմյան մասում առկա, շինարարական նյութի մինուսով արտահայտված մեկ հատ փորվածքատիպ վնասվածքը, հանդիսանում է՝ մուտքի կույր հրազենային-գնդակային բնույթի վնասվածք՝ պատճառված լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից կամ արգելաշերտի միջոցով՝ հետևից առաջ ուղղությամբ արձակված մեկ առանձին կրակոցի ներգործության հետևանքով։
Փորձաքննությանը տրամադրված «Ինտեր Լոտո» ՍՊԸ-ին պատկանող Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում տեղակայված, «Տոտո» բուքմեյքերական գրասենյակի պատի և ապակու վրա արտահայտված վնասվածքների պատճառման կոնկրետ ուղղություն/ներ/ը պարզել, հնարավոր չէ, դրանցից՝ պատի վրա առկա հրազենային-գնդակային վնասվածքի կույր լինելու և համապատասխան ելքային բնույթի կողմնորոշիչ հատկանիշներ չպարունակելու, իսկ ապակու վրա առկա վնասվածքի շրջանում ապակե նյութի կառուցվածքային և ծավալային առանձնահատկություններով պայմանավորված՝ ուղղադիտման համար անհրաժեշտ ելակետային հստակ տվյալների բացակայության, կոնկրետ պատճառներով։ Այսինքն, դեպքի վայրում հայտնաբերված՝ պատի և ապակու վրա առկա հրազենային-գնդակային վնասվածքներով, հնարավոր չէ իրականացնել ուղղադիտում` նշված վնասվածքների առաջացման կրակոցի կամ կրակոցների՝ արձակման կոնկրետ ուղղություն/ներ/ը պարզելու նպատակով։ Վերը նշված երկու վնասվածքները կարող էին պատճառվել՝ ինչպես միմյանց շարունակությունը կազմող մեկ առանձին կրակոցի, այնպես էլ երկու առանձին կրակոցների, ներգործության հետևանքով։ Մեկ առանձին կրակոցի հնարավոր արձակման պարագայում՝ ապակու վրա արտահայտված մուտքի միջանցիկ վնասվածքը և սրահի պատի վրա արտահայտված մուտքի կույր գնդակային վնասվածքը, պետք է գտնվեն մեկ ընդհանուր ուղղության մեջ եթե տարածության մեջ՝ սրահի ներսում, կրակոցի պահին առկա չեն եղել գնդակի թռիչքի հետագա ընթացքին խոչընդոտող կամ գնդակի ուղղությունը շեղող որևէ միջանկյալ արգելքներ, իսկ երկու առանձին կրակոցների հնարավոր արձակման պարագայում՝ դրսային ապակյա շերտից դեպի ներս մուտք գործած գնդակը, մինչ սրահի ներսում որևէ տեղ արտահայտվելը, պետք է դիպչած լինի որևէ միջանկյալ արգելքի, իսկ սրահի դիմային պատի կամարաձև մուտք ունեցող միջանցքով վրա առկա մուտքի կույր վնասվածքը՝ հանդիսանա մեկ այլ հնարավոր երկրորդ կրակոցի հետևանք։ Սակայն՝ ելնելով գրասենյակի դրսային ապակու վրա արտահայտված միջանցիկ գնդակային վնասվածքի, ինչպես նաև նշված ապակու դիմաց գտնվող սրահի պատի վրա առկա՝ մուտքի կույր հրազենային-գնդակային վնասվածքի, ընդհանուր տեղակայման բնույթից, դրանց՝ միմյանց նկատմամբ ունեցած փոխադարձ դիրքերից, կատարած ընդհանուր ուղղադիտման արդյունքներից և այլն, ապա՝ չի բացառվում, որ «Տոտո» բուքմեյքերական գրասենյակի գլխավոր մուտքի դռներից դեպի ներս գտնվող՝ սրահի կամարաձև մուտքով միջանցքի վերևի ձախ մասում արտահայտված, փորվածքատիպ տեսքով մուտքի կույր հրազենային-գնդակային վնասվածքը, հանդիսանա՝ գլխավոր մուտքի դռներից դեպի ձախ գտնվող դրսային պատուհանի ապակյա շերտի վրա արտահայտված, մուտքի միջանցիկ հրազենային-գնդակային վնասվածքի հնարավոր շարունակությունը տվյալ պարագայում, եթե պայմանականորեն հիմք է ընդունվում այն հանգամանքը, որ վերը նշված երկու վնասվածքները պատճառված են մեկ առանձին կրակոցի հետևանքով, ապա տվյալ դեպքում՝ կրակոցի հավանական ուղղությունը, կարող է լինել՝ դրսից ներս, հետևից առաջ, ձախից աջ, ներքևից վերև։
Հետազոտության պահին գրասենյակի սրահի աջակողմյան մասում տեղադրված՝ լամինատե մակերեսով սեղանի արտաքին վերին մակերեսի վրա առկա, վնասվածքը հանդիսանում է՝ մուտքի, իսկ ստորին տակամասային մակերեսի վրա առկա վնասվածքը՝ ելքի, միջանցիկ հրազենային-գնդակային բնույթի վնասվածքներ՝ պատճառված լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից կամ արգելաշերտի միջոցով։ Սեղանի լամինատե եզրակալի տակամասային հատվածի վրա առկա է նաև՝ սեղանի տակամասային հատվածից որոշակի թեքությամբ դուրս եկած գնդակի, քսվածքատիպ տեղամասը։
Հիմք ընդունելով սեղանի այն դիրքը, որը պատկերված է քննիչի կողմից ի լրումն ներկայացված՝ դեպքի վայրի լուսանկարներում առաջամասով՝ լամինատե եզրակալի մասով, սեղանը որոշակի թեքվածությամբ ուղղված դեպի սրահի կամարաձև մուտքով միջանցքը և դրան հարակից աջակողմյան պատը, ապա սեղանի ունեցած նշված դիրքի առկայության պայմաններում, վերջինիս վրա արձակված կրակոցը կարող էր պատճառված լինել՝ հետևից առաջ, վերևից ներքև, ձախից աջ ուղղությամբ արձակված մեկ առանձին կրակոցի ներգործության հետևանքով մոտավորապես՝ գրասենյակի գլխավոր մուտքի մետաղական դռանը հարակից որևէ տեղամասից։ Փորձագետների կողմից տրված՝ վերը նշված եզրահանգումները, պայմանական են և հիմնավորված նրանով, որ սեղանի այն դիրքը, որը պատկերված է դեպքի վայրի համապատասխան լուսանկարներում, կրակոցի պահին և դրանից հետո, չի խախտվել, այսինքն՝ լուսանկարելու պահին սեղանի նախնական դիրքի փոփոխություն կամ տեղաշարժ տեղի չի ունեցել և այն՝ ի սկզբանե, գտնվել է լուսանկարների մեջ պատկերված կոնկրետ տեղում և դիրքում։
Կոնկրետ պարզել, թե դեպքի վայրում հրազենային վնասվածքներ կրող օբյեկտների դրսային ապակյա շերտ, սրահի դիմային պատ, սեղան շրջանում հայտնաբերված վնասվածքներն՝ կոնկրետ ինչ տրամաչափի կամ նմուշի գնդակների ներգործության հետևանքով են պատճառվել, հնարավոր չէ՝ նշված վնասվածքների շրջանում հրազենային վնասվածքները պատճառած գնդակների տրամաչափին վերաբերող հստակ ելակետային-չափային տվյալների բացակայության, կամ՝ այդպիսիք ամբողջական պահպանված չլինելու, այսինքն՝ վնասվածքներն առաջացնող գնդակ/ներ/ի տրամաչափին վերաբերող տվյալների սակավ ինֆորմատիվության, պատճառներով։
Կրակոցների պահին զենք/եր/ի փող/եր/ն՝ իր կամ՝ իրենց դիմային կտրվածներով, հավանաբար, ուղղված է են եղել դեպքի վայրում հայտնաբերված մուտքի կույր և միջանցիկ հրազենային-գնդակային վնասվածքները։
Փորձաքննությանը տրամադրված դեպքի վայր հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում գտնվող Ինտեր Լոտո ՍՊԸ-ին պատկանող, Տոտո բուքմեյքերական գրասենյակի՝ պատուհանի ապակյա շերտի, պատի և սեղանի վրա առկա հրազենային-գնդակային վնասվածքները, կարող էին պատճառվել՝ դեպքի վայրից հայտնաբերված և ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ փորձագետի3120-15թ. եզրակացությանը ներկայացված՝ դեֆորմացված գնդակների կամ դրանց առանձին բեկորների անմիջական ներգործության հետևանքով։ Դեպքի վայրում առկա հրազենային վնասվածքների մեջ՝ կրակված գնդակներ, չեն հայտնաբերվել։ Դեպքի վայրում առկա հրազենային-գնդակային վնասվածքների պատճառման կոնկրետ հաջորդականությունները պարզել, հնարավոր չէ՝ համապատասխան գիտականորեն հիմնավորված մեթոդիկաների և փորձագիտական չափորոշիչների բացակայության պատճառներով։
Դեպքի վայրից վերցված քսուքների մակերեսներին՝ կրակոցի արգասիքներ չեն հայտնաբերվել։
ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ փորձագետի 3120-15թ. եզրակացությանը ներկայացված՝ մեկ հատ կրակված և դեֆորմացված (մասնատված) գնդակի պատյանի բեկորի վրա առկա սպիտակ գույնի նյութը և պատի ծեփամածիկի սպիտակ գույնի շերտը, հավանաբար, ունեն ընդհանուր սեռային պատկա-նե-լիու-թյուն։
Փորձաքննությանն ի լրումն ներկայացված՝ մեկ հատ դեֆորմացված-տափակած գնդակը, հանդիսանում է 7,62մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ մարտական փամփուշտի (նախատեսված՝ համապատասխան տրամաչափի «ՏՏ« տեսակի ատրճանակներից, ՊՊՇ, ՊՊԴ, ՊՊՍ տեսակի ատրճանակ-գնդացիրներից և այլ տեսակի մարտական ակոսափող հրազեններից կրակվելու համար) բաղկացուցիչ մաս՝ կրակված և դեֆորմացված-տափակած գնդակ, և իր վրա առկա կրակման հետքերով՝ բնորոշ է գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի «ՏՏ» տեսակի ատրճանակների փողից կրակված գնդակների վրա թողնվող կրակման հետքերին։ Ներկայացված գնդակը չի հանդիսանում ռազմամթերք։ Գնդակի դեֆորմացված-տափակած տեղամասի վրա առկա են՝ թեք, դինամիկ տեսքի քերծվածքներ, սեղմվածքներ, առանձին պատռվածատիպ տեղամասեր, որոնք կարող էին առաջանալ՝ վերջինիս առաջակողային մակերեսով որևէ կարծր արգելքի (մետաղ, քար, բետոնապատ մակերես և այլն) հետ բախվելու և դրա արդյունքում՝ հնարավոր հետացատկի ենթարկվելու հետևանքով։
Պարզել, թե վերը նշված՝ ի լրումն փորձաքննությանը ներկայացված 7,62մմ տրամաչափի (7,62x25 ՏՏ) մարտական փամփուշտի մեկ հատ դեֆորմացված-տափակած գնդակը, ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ փորձագետի 3120-15թ. եզրակացությանը ներկայացված երեք հատ 7,62մմ տրամաչափի (7,62x25 ՏՏ) պարկուճներից որևէ մեկի հետ նախկինում մեկ ամբողջություն կազմել է, թե՝ ոչ, հնարավոր չէ, վերջիններիս վրա` որպես մեկ ամբողջական փամփուշտ բնորոշող, փոխներգործության հետքերի ոչ պիտանի լինելու պատճառով։
Ներկայացված գնդակի վրա առկա կրակման հետքերը՝ պահպանված չվնասված ակոսադաշտերի տեղամասերով, պիտանի են կրակող զենքի փողի կոնկրետ նույնացման համար։
Փորձաքննությանն ի լրումն ներկայացված՝ մեկ հատ 7,62մմ տրամաչափի (7,62x25 ՏՏ) դեֆորմացված-տափակած գնդակը, ինչպես նաև սույն քրեական գործով ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ փորձագետի 3120-15թ. եզրակացությանը ներկայացված և ՀՀ ոստիկանության ՓՔ վարչության չբացահայտված հանցագործությունների հանրապետական գնդակապարկուճադարանում մինչ օրս հաշվառված՝ մեկ հատ 7,62մմ տրամաչափի (7,62x25 ՏՏ) փամփուշտի դեֆորմացված գնդակը, կրակված են՝ միևնույն գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի «ՏՏ» տեսակի ատրճանակի փողից։
Փորձաքննությանն ի լրումն ներկայացված մեկ հատ՝ 7,62մմ տրամաչափի (7,62x25 ՏՏ) դեֆորմացված-տափակած գնդակի ու ՀՀ տարածքում հրազենով կատարված չբացահայտված հանցագործությունների դեպքի վայրերից առգրավված և ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ հանրապետական գնդակապարկուճադարանում մինչ օրս հաշվառված նույն տրամաչափի և նմուշի այլ գնդակների վրա առկա կրակման հետքերի միջև համընկնումներ չեն հաստատվել, ուստի՝ փորձաքննությանն ի լրումն ներկայացված մեկ հատ 7,62մմ տրամաչափի (7,62x25 ՏՏ) փամփուշտի կրակված և դեֆորմացված գնդակը նույնպես վերցվել է համապատասխան հաշվառման և տեղադրվել ՀՀ ոստիկանության ՓՔ վարչության չբացահայտված հանցագործությունների հանրապետական գնդակապարկուճադարան։

Դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 236 եզրակացության շուրջ հարցաքննված ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ փորձագետ Վլադիմիր Վարդանի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով՝ այն մասին, որ. Փորձաքննությանը տրամադրված դեպքի վայր հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում գտնվող «Ինտեր Լոտո» ՍՊԸ-ին պատկանող, Տոտո բուքմեյքերական գրասենյակի գլխավոր մուտքի դռնից դեպի ձախ գտնվող՝ դրսային պատուհանի ապակյա շերտի վրա հայտնաբերված մեկ հատ վնասվածքը հանդիսանում է մուտքի միջանցիկ հրազենային-գնդակային բնույթի վնասվածք, որի հետազոտության արդյունքում ստացված պատկերը <<Մակարով>> և <<ՏՏ>> տեսակի ատրճանակներից կրակելու դեպքում կարելի է ստանալ լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններում՝ մոտ 80-ից 120սմ հեռավորությունից կատարած կրակոցի ժամանակ պղինձ պարունակող գնդակով։ Այսինքն դատաձգաբանական և դատաքիմիական փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված պատուհանի ապակու վրա առկա վնասվածքը առաջացել է մոտ 80-ից 120սմ հեռավորությունից արձակված կրակոցով։

/գ.թ. հատոր 3-րդ՝ 334/։

Դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 236 եզրակացության շուրջ հարցաքննված <<Փորձաքննությունների ազգային բյուրո>> ՊՈԱԿ-ի ձգաբանական փորձաքննությունների բաժնի պետ Արտաշես Ռոստոմի Բասենցյանի ցուցմունքով՝ այն մասին, որ.
Եզրակացությամբ նշված վնասվածքներից միայն Արման Սրապիոնյանի ձախ ոտքի կոշիկի, գուլպայի և ոտնաթաթի նշված վնասվածքները կարող էին պատճառվել նաև գնդակի անդրադարձ ցատկի արդյունքում թռիչքի ուղղության փոփոխման պարագայում, իսկ մյուս երեք անձանց մարմնական վնասվածքները պատճառվել են անմիջական կրակոցների հետևանքով և դրանք չէին կարող պատճառվեին գնդակների անդրադարձ ցատկի արդյունքում։

/ հատոր 8-րդ՝ գ.թ. 111/։

Դատաձգաբանական փորձաքննության թիվ 390 եզրակացությամբ, այն մասին, որ.
Փորձաքննությանը ներկայացված առանց դրոշմվածքների համարների և արտադրման տարեթվի ատրճանակը հանդիսանում է արհեստագործական ինքնաշեն, ոչ գործարանային եղանակով պատրաստված ատրճանակ պահունակով՝ հարմարեցված 9մմ տրամաչափի (9x18 ՊՄ) ատրճանակային փամփուշտներով կրակելու համար ներկայացված ատրճանակի փողի փամփշտանոցի մեջ հնարավոր է տեղադրել /լիցքավորել/ 9մմ տրամաչափի (9x18 ՊՄ) ատրճանակային փամփուշտ։ Նշված ատրճանակը՝ վերջինիս բաղկացուցիչ մասերը կազմող դետալների մասնավորապես՝ փող, փակաղակ, փամփշտային հենք, հարվածիչմեխանիկական ներգործության հետևանքով կտրված և վնասված լինելու պատճառով, ներկայացված վիճակում պիտանի չէ կրակոցներ կատարելու համար և չի հանդիսանում հրազեն։
Վերը նշված ատրճանակի հետ փորձաքննության ներկայացված մեկ հատ պահունակը կողային մակերեսի վրա՝ 1561-1 թվերի գործարանային բնույթի նշագրումներով` հանդիսանում է 9մմ տրամաչափի «Մակարով» տեսակի ատրճանակների համար նախատեսված գործարանային արտադրության պահունակ 8 հատ փամփուշտի լիցքավորման համար, որը պիտանի է նպատակային օգտագործման համար, սակայն չի հանդիսանում ռազմամթերք։
Փորձաքննությանը ներկայացված ջնջված համարներով և արտադրման տարեթվով փակաղակի վրա ինքնաշեն եղանակով կատարված՝ SPECIAL Mod. MP C..l 7.62m/m դրոշմվածքներով ատրճանակը հանդիսանում է գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի «ՏՏ» տեսակի ատրճանակ պահունակով` նախատեսված 7,62մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ փամփուշտներով կրակելու համար։ Նշված ատրճանակը՝ վերջինիս բաղկացուցիչ մասերը կազմող դետալների մասնավորապես՝ փող, փակաղակ, փամփշտային հենք, հարվածիչ մեխանիկական ներգործության հետևանքով կտրված և վնասված լինելու պատճառով, ներկայացված վիճակում պիտանի չէ կրակոցներ կատարելու համար և չի հանդիսանում հրազեն։
Նշված ատրճանակի փակաղակի այն տեղամասը վերին երկայնական հատվածը, որտեղ պետք է գտնվեն ատրճանակի գործարանային համարները և արտադրման տարեթվի դրոշմվածքները՝ ենթարկված է ռելիեֆային երկայնական ակոսատիպ գլանվածքի, իսկ ատրճանակի բռնակային իրանի ձախակողմյան մակերեսը և փողի այն տեղամասը, որտեղ նույնպես պետք է լինեն ատրճանակի գործարանային համարներն ու արտադրման տարեթվի դրոշմվածքները՝ մեխանիկական խորը տաշման ենթարկելու միջոցով ջնջված են։
Նշված ատրճանակի հետ փորձաքննության ներկայացված մեկ հատ գործարանային արտադրության պահունակը 8 հատ փամփուշտի լիցքավորման համար` նախատեսված 7,62մմ տրամաչափի գործարանային արտադրության «ՏՏ» տեսակի ատրճանակների համար, պիտանի է նպատակային օգտագործման համար, սակայն չի հանդիսանում ռազմամթերք վերջինիս տակամասային հատվածում առկա են՝ 744 թվերի գործարանային բնույթի դրոշմվածքները։
Կոնկրետ պարզել, թե՝ թիվ 12803315 քրեական գործով ՀՀ ոստիկանության ՓՔ վարչության փորձագետի 3120-15թ. և 236-16թ. եզրակացություններին ներկայացված օբյեկտները գնդակ, պարկուճ, գնդակների պատյանների բեկորներ կրակված են արդյոք սույն քրեական գործով փորձաքննությանը ներկայացված ատրճանակներից կամ՝ դրանցից որևէ մեկից, հնարավոր չէ՝ նշված ատրճանակների բաղկացուցիչ մասերը հանդիսացող դետալների կտրված-վնասված համապատասխանաբար նաև դրանց կողմից հետք առաջացնող կամ թողնող հատվածների վնասված լինելու, և նշված զենքերի՝ կրակոցներ կատարելու համար ոչ պիտանի լինելու պատճառով։
Այսինքն, հնարավոր չէ՝ թիվ 12803315 քրեական գործով ՀՀ ոստիկանության ՓՔ վարչության փորձագետի 3120-15թ., 236-16թ. եզրակացություններին ներկայացված և ՀՀ ոստիկանության ՓՔ վարչության չբացահայտված հանցագործությունների հանրապետական գնդակապարկուճադարանում մինչ օրս հաշվառված համապատասխան տրամաչափի և նմուշի օբյեկտները գնդակ, պարկուճ համեմատել նշված զենքերից փորձարարական կրակված գնդակների ու պարկուճների վրա առկա կրակման հետքերի հետ՝ տվյալ զենքերից դրանց նախկինում կրակված լինելու հանգամանքը հաստատելու, կամ՝ հերքելու նպատակով։
Փորձաքննության ներկայացված` արհեստագործական ինքնաշեն, ոչ գործարանային եղանակով պատրաստված ատրճանակի և գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի «ՏՏ» տեսակի ատրճանակի փողերում, հայտնաբերվեցին կրակոցի արգասիքներ։
Փորձաքննության ներկայացված 7,62մմ տրամաչափի «ՏՏ» տեսակի ատրճանակի իրանի վրա՝ գործարանային համարների դաջման տեղամասում, տառերի, կամ թվերի ուրվագծեր և անընթեռնելի սիմվոլներ՝ չեն հայտնաբերվել։

/հատոր 8-րդ՝ գ.թ 242-251/։

Դեպքի վայրին հարակից տարածքում գործող <<Ն. Մոմջյան>> Ա/Ձ-ի և ապակիների խանութի տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունների 27.10.2015թ. կատարված զննության արձանագրությամբ՝ այն մասին, որ Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում գործող ապակիների խանութի տեսախցիկի տեսագրության զննությամբ պարզվել է, որ 25.10.2015թ. ժամը 22։45։00-ին /նշված ժամը 27 րոպե հետ է իրական ժամից/ ապակիների խանութի տեսախցիկի տեսադաշտում են հայտնվում 5 երիտասարդներ, ովքեր քայլելով գնում են դեպքի վայր հանդիսացող <<Տոտո>> բուքմեյքերական գրասենյակի ուղղությամբ։ Ըստ զննության մասնակից Արսեն Թությանի հայտարարության. առջևից քայլելով գնում է Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանը, ում հագին կա բաճկոն, նրա անմիջապես հետևից քայլելով գնում է մի երիտասարդ, ում հագին կա նույնպես բաճկոն՝ գլխարկով, ում չի ճանաչում, վերջինիս ձախ կողքով քայլելով գնում է Արման Մարջանյանը՝ մուգ վերնազգեստով, կեպի գլխարկով, ում աջ կողքով քայլում է Հակոբ Դաբաղյանը, ում հագին կա մոխրագույն բաճկոն, իսկ նրանց հետևից կիսաթև բաճկոնով գնացողը ըստ զննության մասնակցի հայտարարության հնարավոր է, որ Հարութի որդի Սուրենն է։ Բացի այդ Ժամը 22։45։03-ին նկատվում է, թե ինչպես Հակոբ Դաբաղյանը աջ ձեռքը տանում է դեպի տաբատի կողմը՝ գլուխը ներքևը իջեցրած, ինչ որ բան է հանում։ Ժամը 22։45։24-ին տեսախցիկի տեսադաշտում է հայտնվում նաև Արման Դաբաղյանը` <<Մուր>> մականվամբ, ով քայլելով գնում է դեպի դեպքի վայրի ուղղությամբ։ Ժամը 22։46։25-ին տեսախցիկի տեսադաշտում անմիջապես դեպքի վայրի հարակից տարածքում են հայտնվում մի քանի անձինքը, տեսանելի է նրանց ոտքերի հատվածը և քիչ անց տեղում առաջանում է խառնաշփոթ։ 22։46։31-ին կրկին տեսախցիկի տեսադաշտում են հայտնվում վերը թվարկված անձինք, ովքեր վազքով գնում են դեպքի վայրի հակառակ ուղղությամբ, որտեղից, որ եկել էին։ Դեպքի վայրից հեռանալիս 1-ինը անձը հանդիսանում է Հակոբ Դաբաղյանը, ով վազելու ընթացքում նայում է դեպի հետ, նրա աջ ձեռքին երևում է սև գույնի ատրճանականման առարկա, ում կողքից վազելով գնում է եղբայրը՝ <<Մուր>> մականվամբ Արման Դաբաղյանը, նրա հետևից վազելուվ անցնում է Հարութի տղա Սուրոն, հետո՝ Չակոյի տղա Վահագը, նրա հետևից՝ Հենրիկ Բարսեղյանը, ում աջ ձեռքին առկա է սև գույնի ատրճանականման առարկա, ով վազելու ընթացքում նշված ատրճանականման առարկան աջ ձեռքից փոխանցում է ձախ ձեռքին։
<<Ն.Մոմջյան>> Ա/Ձ-ի տեսախցիկների տեսագրության զննությամբ պարզվել է, որ ժամը 23։08։13-ին էկրանի տեսանելի աջ վերին անկյունում երևում են անձանց ոտքեր, ովքեր կանգնած են <<Տոտո>> գրասենյակի մուտքի դռան դիմաց, հետո ներս են մտնում։
Ժամը 23։08։41-ին տեսախցիկի տեսադաշտում հայտնվում է մի անձ, ով ըստ զննության մասնակից Արսեն Թությանի հայտարարության հանդիսանում է Գևորգ Արթուրի Բարսեղյանը, ում աջ ձեռքին ինչ որ առարկա կա, ով քայլելով գնում և մուտք է գործում դեպքի վայր հանդիսացող բուքմեյքերական գրասենյակ։ Մինչև ներս մտնելը երևում է, թե ինչպես նա ձեռքերը առաջ տանելով, ինչ որ գործողություն է կատարում և դեպի աջ թեքվելով մտնում է գրասենյակ։ Այնուհետև գրասենյակի դռների մոտ ինչ-որ շարժ, իրարանցում է նկատվում, սակայն նկատելի են միայն անձանց ոտքերի մասը։ ժամը 23։09։05-ին երևում է, թե ինչպես տեսախցիկի տեսադաշտով վազելով անցնում են 2 երիտասարդներ։ Ժամը 23։09։24-ին տեսախցիկի տեսադաշտում է հայտնվում Արման Ավագյանը, ով աջ ոտքով կաղալով շարժվում է տեսախցիկի ուղղությամբ, շրջվելուց երևում է, որ աջ ոտքի ազդրի հատվածը վնասված է, քանի որ տաբատի շրջանում երևում է արնանման հետք, վերջինս չի կարողանում տեղաշարժվել, հենվում է պատին։ ժամը 23։09։29-ին տեսախցիկի տեսադաշտում ապակիների խանութի հետմանասից՝ բակի կողմից վազելով տեսաախցիկի տեսադաշտում է հայտնվում Արթուր Հենրիկի Բարսեղյանը, ով առանց կանգնելու, շրջանցելով տուժող Արման Ավագյանին վազելով անցնում է նրա կողքով։ <<Ն.Մոմջյան>> Ա/Ձ-ին պատկանող 2-րդ տեսախցիկների տեսագրության զննությամբ պարզվել է, որ ժամը 23։07։36-ին տեսախցիկի տեսադաշտում են հայտնվում 5 անձինք, ովքեր քայլելով գնում են ապակիների խանութ։ Ժամը 23։07։53-ին Արման Դաբաղյանը քայլում է այդ 5 անձանց ուղղությամբ։ Ժամը 23։08։34-ին Գևորգ Բարսեղյանը քայլում է գրասենյակ հակառակ ուղղությամբ։ Ժամը 23։09։10-ին դեպքի վայրից դեպի ձախ վազելով անցնում են 2 անձինք, որոնցից 2-րդը կանգնում է և ինչ որ բան է ասում փողոցով անցնող կապույտ <<Յագուար>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Արթուր Բարսեղյանին, ով կանգնեցնելով ավտոմեքենան իջնում և դուռը բաց թողնելով վազում է դեպքի վայրի ուղղությամբ։ Այդ նույն պահին ապակիների խանութի կողմից վազելով դուրս են գալիս 5 անձինք, որոնցից մեկը փակում է ավտոմեքենայի դուռը, իսկ Արթուրը դեպքի վայրի կողմով պտույտ կատարելով հասնում է իր ավտոմեքենային, նստում և հեռանում է։

/հատոր 1-ին՝ գ.թ. 204-206/։

Արման Լևոնի Մարջանյանի կողմից ինքնակամ ներկայանալու մասին արձանագրությամբ՝ այն մասին, որ. 2016թ. հունվարի 25-ին՝ ժամը 06։30-ին, ոստիկանության Էրեբունու բաժին ինքնակամ ներկայացել է Արման Լևոնի Մարջանյանը և հայտնել, որ 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 24-ի սահմաններում, Մ. Խորենացի 43-րդ շենքի դիմաց հանդիպել է իր ընկեր Գևորգին, ումից հարցրել է նրա եղբոր՝ Հենդոյի գտնվելու վայրը, հետո այլ անձանցից ճշտել է, որ Հենդոն գտնվում է Խորենացի 43-րդ շենքի դիմաց գործող <<Տոտո>> բուքմեյքերական գրասենյակում, գնացել է այնտեղ, որտեղ տեսել է, որ Հենդոն վիճաբանում է մի քանի անձանց հետ, ովքեր փոխադարձաբար գոռգոռացել են, փորձել է հանդարտեցնել նրանց, սակայն վիճաբանության մասնակիցները չեն հանդարտվել և ինքը հանելով իր մոտ եղած <<ՏՏ>> և <<Մակարով>> տեսակի ատրճանակները, յուրաքանչյուր ատրճանակից 3-4 կրակոց է արձակել գետնին, որից հետո վիճաբանությունը հանդարտվել է և ինքը, Հենդոն և գրասենյակում գտնվող անձանցից մի քանիսը դուրս են եկել գրասենյակից, ինքը ատրճանակները դեն է նետել գրասենյակից դեպի աջ՝ փողոցում և հեռացել է նշված վայրից։

/ հատոր 3-րդ՝ գ.թ. 20-21։

Արման Մարջանյանի կողմից դեպքի վայրը մատնացույց անելու և զննության արձանագրությամբ՝ այն մասին, որ.
Արման Մարջանյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Մ/ Խորենացի 95/7 հասցեում գործող <<Տոտո>> բուքմեյքերական գրասենյակին և Խորենացի փողոցին հարակից ապակիների խանութի առջևի մայթը և հայտարարել է, որ 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23։10-ի սահմաններում, նշված մայթով Հենրիկ Բարսեղյանի և Արման Դաբաղյանի հետ քայլել են դեպի <<Տոտո>> բուքմեյքերական գրասենյակ, որից հետո քայլելով մոտեցել է գրասենյակի մուտքի դռանը։ Այնուհետև Արման Մարջանյանը մուտք գործելով գրասենյակ կանգնել է սրահի կենտրոնական մասում՝ մուտքի դռնից 1 մետր հեռավորության վրա և հայտարարել, որ նշված դիրքում բարևել է գրասենյակում գտնվող անձանց, այդ պահին Արման Դաբաղյանը գրասենյակից դուրս է եկել զանգին պատասխանելու համար և այդ նույն դիրքում Հենրիկի և գրասենյակում եղած անձանց միջև առաջացած աղմուկը կանխելու նպատակով, կանգնած վիճակում իր մոտ եղած <<ՏՏ>> և <<Մակարով>> տեսակի ատրճանակներից յուրաքանչյուրից մի քանի անգամ, կոնկրետ քանակը չի հիշում, կրակոցներ է արձակել հատակի ուղղությամբ։ Նշված դիրքից էլ չի առաջացել ու շրջվելով, դուրս է եկել մուտքի դռնից և թեքվելով ձախ կողմ, հեռացել է դեպքի վայրից։ Ա. Մարջանյանը գրասենյակից դուրս գալով մատնացույց է արել նաև դեպի ձախ կողմում գտնվող մսամթերքի խանութը և հայտարարել է, որ դեպքի վայրից նշված ուղղությամբ է հեռացել՝ <<ՏՏ>> տեսակի ատրճանակն էլ աջ ձեռքին, իսկ ձախ թևատակին՝ <<Կլաչ>> տեսակի պայուսակ, ինչպես որ պատկերված է համակարգչատեխնիկական փորձաքննության՝ իր ծանոթացած եզրակացությանը կից լուսանկարում։

/հատոր 6-րդ՝ գ.թ.313-319/։
Այլ փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական գործին կցված Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 95/7 հասցեում գտնվող ապակիների խանութից և դեպքի վայրին կից տարածքում գտնվող <<Ն.Մոմջյան>> Ա/Ձ-ից վերցված արտաքին տեսախցիկների տեսագրությունները պարունակող 2 լազերային տեսասկավառակներով, <<Արմենտել>> ՓԲԸ-ից 08.01.2016թ-ին թիվ 04530/15-И07 գրությամբ և 01.04.2016թ-ին թիվ 01212/16-И07 գրությամբ ստացված հեռախոսահամարների վերծանումներ պարունակող 2 լազերային սկավառակներով, <<Սոնա Կահույք>> ՍՊ ընկերությունից առգրավված տեսախցիկների տեսագրությունները պարունակող 4 լազերային տեսասկավառակներով։

/հատոր 1-ին՝ գ.թ.80, 104, հատոր 2-րդ՝ գ.թ.150-158, հատոր 5-րդ՝ գ.թ.145-146, հատոր 4-րդ՝ գ.թ.95, գ.թ.192/։

Այլ փաստաթուղթ ճանաչված, քրեական գործին կցված <<Արմենտել>> ՓԲԸ-ից 08.01.2016թ-ին թիվ 04530/15-И07 գրությամբ և 01.04.2016թ-ին թիվ 01212/16-И07 գրությամբ ստացված հեռախոսահամարների վերծանումներ պարունակող 2 լազերային սկավառակների զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23։10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 95/7 հասցեում գործող <<Տոտո>> բուքմեյքերական գրասենյակում տեղի ունեցած դեպքի ընթացքում Հենրիկ Բարսեղյանի կողմից օգտագործած 091-38-75-04 բջջային հեռախոսահամարը գործել է ք. Երևան Մ. Խորենացի 112 և Մ. Խորենացի 33 հասցեներում տեղակայված ալեհավաքների սպասարկման գոտում, իսկ 2015թ. օգոստոսի 10-ին՝ ժամը 16-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Վարդանանց 22 հասցեում տեղի ունեցած դեպքի ժամանակ՝ ք. Երևան Քաջազնունի փ. 1 և Վարդանանց փ. 121 հասցեներում տեղակայված ալեհավաքների սպասարկման գոտում։

/ հատոր 6-րդ՝գ.թ 297-301։

Իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ տուժողներ Վլադիմիր Գևորգյանի, Արման Ավագյանի, Արման Սրապիոնյանի և Վահագ Գևորգյանի հագուստներով, դեպքի վայրից վերցված 7 պարկուճներով, 2 փամփուշտներով, 2 գնդակներով, 5 բեկորներով, տուժող Ա. Սրապիոնյանի ձախ ոտնաթաթի վիրահատությամբ հայտնաբերված 1 հատ 9մմ տրամաչափի ատրճանակային մարտական փամփուշտի մասնատված գնդակի դեֆորմացված միջուկով, Վահագ Գևորգյանի ձախ ոտքի համար նախատեսված կոշիկի ներդիրի տակի հատվածում հայտնաբերված դեֆորմացված 7.62մմ տրամաչափի 1 գնդակով, 9մմ տրամաչափի 2 հատ մարտական փամփուշտների դեֆորմացված և մասնատված գնդակների պատյանների բեկորներով, 1 հատ 9մմ տրամաչափի մարտական փամփուշտի դեֆորմացված գնդակով, 1 հատ դեֆորմացված, մասնատված գնդակի ծալված պատյանի բեկորով, 2 հատ գորշավուն դեֆորմացված, մասնատված մետաղաբեկորներով, տուժող Ա. Սրապիոնյանի ձախ ոտնաթաթի վիրահատությամբ հայտնաբերված 1 հատ 9մմ տրամաչափի ատրճանակային մարտական փամփուշտի մասնատված գնդակի դեֆորմացված միջուկով, արհեստագործական եղանակով պատրաստված առանց դրոշմվածքների 9մմ տրամաչափի ատրճանակային փամփուշտներ կրակելու համար հարմարեցված ատրճանակով և ջնջված համարներով ու արտադրման տարեթվով գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ փամփուշտներով կրակելու համար նախատեսված ՏՏ տեսակի փակաղակի վրա ինքնաշեն եղանակով կատարված՝ SPECIAL Mod. MPC..l 7.62m/m դրոշմվածքներով ատրճանակով։

/հատոր 6-րդ՝ գ.թ.96-98, հատոր 8-րդ՝ գ.թ. 284-285/։

Վկա Մհեր Հրաչի Աբրահամյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2015թ. օգոստոսի 10-ին միայնակ գնտվել է Վարդանանց 22 հասցեում գործող Արտոյմ Ասլանյանի սանտեխնիկայի խանութում, ուր աշխատում է որպես վաճառող։ Կեսօրին խանութ են եկել անծանոթ 2 հաճախորդներ և գնել լվացարանի ծորակ։ Հաճախորդներից մեկը եղել է մոտ 50 տարեկան էր, իսկ 2-րդն՝ ավելի երիտասարդ, տարիքը չի կարող հստակ նշել։ Վճարել են 6000 ՀՀ դրամ գումար ու հեռացել։ Մի քանի ժամ անց նույն հաճախորդները վերադարձել են խանութ, հայտնել, որ ցանկանում են ծորակը հետ վերադարձնել։ Նկատել է, որ ծորակը վնասված է եղել, որի մասին հայտնել է նշված անձին, ով զայրացել ու ծորակը հարվածել է գետնին, որը մասերի բաժանվելով կպել է լույսերի տաղավարի ապակուն, կոտրել այն։ Բացի այդ վնասվել է նաև զուգարանակոնքի էմալապատ մի հատվածը և լվացարանի ոտնակը։ Այդ ամենից հետո տվյալ անձը հայտնել է, որ կվերականգնի իր պատճառած վնասը ու խանութից դուրս են եկել։ Գնացել է նշված անձանց հետևից հետագայում հանդիպելու համար ինչ որ տվյալներ ճշտելու նպատակով։ Տվյալ անձանցից մեկը փողոցը անցել է մյուս կողմ, հետևել է նրան ու կանգնել զրուցել են՝ պատճառած վնասը հարթելու հետ կապված։ Այդ ընթացքում նկատել է, որ խանութի դիմաց խառնաշփոթ է ու փողոցը կտրելով հետ է վերադարձել խանութ։ Այդ ժամանակ արդեն ամեն ինչ վերջացած է եղել, ներկաներից ինչ որ մեկը ասել է, որ իր բացակայության ժամանակ երկու երիտասարդներ մահակներով հարվածելով հարևան խանութների դռներին ու ապակիներին մտել են իր խանութ, փայտերով ջարդուփշուր են արել ու դուրս գալով հեռացել են։ Մտել է խանութ, տեսել նույն կոտրված ապակիները, վնասված զուգարանակոնքն ու լվացարանը։ Հետո դեպքի վայր են եկել ոստիկանության աշխատակիցները, իրեն հրավիրել ոստիկանություն, որտեղ էլ կատարվածի վերաբերյալ հայտարարություն է տվել։

/ հատոր 4-րդ՝ գ.թ.6-7, գ.թ. 76-81, 112, հատոր 7-րդ՝ գ.թ.130-131/։

Վկա Գևորգ Սարգսի Կիրակոսյանի ցուցմունքներով և վկա Մհեր Հրաչի Աբրահամյանի հետ կատարված առերես հարցաքննության արձանագրությամբ այն մասին, որ 2011թ-ից աշխատում է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտում որպես ոստիկան, ունի ավագ սերժանտի կոչում։ 2015թ. օգոստոսի 10-ին գտնվել է ծառայության մեջ նույն վաշտի ոստիկան Տիգրան Ումրշատյանի հետ թիվ <<0159>> պարեկային <<Գազել>> մակնիշի ավտոմեքենայով։ Ժամը 16-ի սահմաններում ռադիոկապով տեղեկացրել են, որ շտապ մոտենան Վարդանանց 22 հասցեի մոտ, որտեղ ինչ որ վիճաբանություն է տեղի ունենում։ Անմիջապես մոտեցել են նշված հասցեին, ուր շենքի տակ գործող խանութներից մեկի դիմաց հավաքված են եղել բազմաթիվ մարդիկ, մոտեցել են նրանց։ Ներկաներից Մհեր Աբրահամյանը հայտնել է, որ մտել են իր խանութ ջարդուփշուր են արել ու փախել և ձեռքով ցույց է տվել Վարդանանց փողոցից դեպի Նար-Դոս փողոց տանող ուղղությունը։ Այդ ժամանակ իրենք կապ են հաստատել իրենց հերթափոխ կատարող մյուս երթուղու աշխատակիցների հետ և հայտնել, որ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի, ինչպես նաև Քաջազնունու փողոցի ուղղությամբ վազող քաղաքացի լինելու դեպքում նրան կանգնեցնել, մինչև իրենց մոտենալը։ Դրանից հետո ավտոմեքենայով շարժվել են նշված ուղղությամբ և Վարդանանց 22 շենքի մոտով թեքվելով դեպի Քաջազնունի փողոցի կողմը, քիչ հեռվում նկատել են ոստիկանության երկու ծառայողների, ովքեր ճանապարհին կանգնեցրած են եղել վազող երիտասարդին։ Մոտեցել են, տվյալ երիտասարդը ոչինչ չի հայտել, վերջինս իրենց մոտ կասկած է առաջացրել, քանի նրան բռնել են վազելիս և հողաթափերից մեկը բացակայել է։ Ինքն ու Տիգրան Ումրշատյանը տվյալ անձին բերման են ենթարկել ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք, որտեղ նշված անձը ներկայացել է Հենրիկ Բարսեղյան տվյալներով։ Նախաքննության ընթացքում մասնակցել է <<Սոնա Կահույք>> ՍՊԸ-ի խանութի տեսանկարահանող սարքի՝ 2015թ. օգոստոսի 10-ի տեսագրության զննությանը, որի ժամանակ պարզվել է, որ Վարդանանց 22 շենքի մոտ վիճաբանություն կատարող և դեպքի վայից հեռացվող անձը Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանն է, ում նշված օրը բերման են ենթարկել ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք։ Տեսագրությամբ ֆիքսված ժամին՝ 15։53։06-ին Վարդանանց փողոցի կողմից 1-ինը վազելով դեպի մայթ է մտնում մի երիտասարդ՝ մոխրագույն սպորտային տաբատով, որի կողային հատվածներում առկա են սև գույնի կողային զոլեր և սև կարճաթև մայկայով ու հողաթափերով, ում աջ ձեռքին կա մահակ, ով առաջանում է դեպի նույն հասցեի շենքի տակ գործող սանտեխնիկայի խանութ։ Այդ պահին 15։53։10-ին նշված անձի հետևից վազում է 2-րդ երիտասարդը՝ մոխրագույն սպորտային տաբատով՝ առանց զոլերի և սև կարճաթև մայկայով, աջ ձեռքին մահակ։ 1-ին երիատասարդը մտնելով սանտեխնիկայի խանութ 4 վայրկյան անց դուրս է գալիս, այդ ընթացքում նշված խանութ է մտնում 2-րդ երիտասարդը։ 1-ին երիտասարդը խանութից դուրս գալուց հետո ժամը 15։53։19-ին ձեռքի մահակով և ոտքով 3 անգամ հարվածներ է հասցնում խանութի դռանը, հետո նորից մտնում է խանութ, տեղում հավաքվում են մի խումբ քաղաքացիներ, իսկ հետո ժամը 15։53։58-ին մանուշակագույն մայկայով մի քաղաքացի, ում ձախ ձեռքին կան պայուսակներ, աջ ձեռքով բռնելով 1-ին երիտասարդի ձախ ձեռքից հեռացնում է դեպքի վայրից և մայթով դեպի Քաջազնունու փողոցի ուղղությամբ քայլելու ընթացքում ժամը 15։54։04 պարզ երևում է տվյալ անձի դեմքը և դա հենց այն անձն է ում նույն օրը 16։45-ին իրենք բերման են ենթարկել ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք՝ դա Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանն է՝ ծնված 14.07.1991թ.։ Տեսագրությունում պարզ երևացել է նաև նրա հագին եղած մոխրագույն սպորտային տաբատի կողային սև գույնի 2 զոլերը, բացի այդ հագին եղած սև կտորից կամ կաշվից հողաթափերը, որոնցից մեկը բերման ենթարկելու ժամանակ բացակայել է։ Հենրիկ Բարսեղյանը հենց նույն անձն է, ով ժամը 15։53։06-ին Վարդանանց փողոցի կողմից վազելով 1-ինը մտել է մայթ, մահակն աջ ձեռքին, հետո էլ այդ մահակով ու ոտքով հարվածել է խանութի դռանը։ Դա պարզորոշ է քանի որ այդ պահին և դեպքի վայրից նրան հեռացնելիս պարզ երևացել է նրա սպորտային տաբատի կողային սև զոլերն ու հագին եղած հողաթափերը։

/ հատոր 4-րդ՝ գ.թ.126-127, գ.թ.139, 171-172, հատոր 5-րդ՝ գ.թ.167-169/։

Վկա Տիգրան Խաչիկի Ումրշատյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով և վկա Մհեր Հրաչի Աբրահամյանի հետ կատարված առերես հարցաքննության արձանագրությամբ այն մասին, որ 2015թ. օգոստոսի 10-ին՝ ժամը 16-ի սահմաններում, ռադիոկապով տեղեկանալով Վարդանանց 22 հասցեում տեղի ունեցող վիճաբանության մասին, գործընկերոջ՝ ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի ոստիկան Գևորգ Կիրակոսյանի հետ մեկնել են նշված հասցե, որտեղ սանտեխնիկայի խանութի վաճառող Մհեր Աբրահամյանը տեղեկացրել է, որ մտել են իր խանութ, ջարդուփշուր արել ու փախել, միաժամանակ ցույց է տվել, թե որ ուղղությամբ են տվյալ անձինք փախել։ Իրենք կապ են հաստատել տվյալ ուղղությամբ ծառայություն իրականացնող ոստիկանների հետ, շարժվել նշված ուղղությամբ և Քաջազնունի փողոցում հանդիպել են ոստիկանության աշխատակիցներին ովքեր բռնած են եղել վազող մի երիտասարդի, ում հողաթափերից մեկը բացակայել է և վերջինիս վիճաբանություն կատարելու կասկածանքով բերման են ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք, ուր պարզվել է, որ տվյալ անձը հանդիսանումէ Հենրիկ Բարսեղյանը։ Մասնակցել է նաև <<Սոնա կահույք>> ՍՊԸ-ի խանութի տեսագրող սարքերի զննությանը, որի ընթացքում պարզվել է, որ խանութ մտնող, վիճաբանություն կատարող, ձեռքի փայտով և ոտքով խանութի դռանը խփող անձը հանդիսանում է Հենրիկ Բարսեղյանը, ում է նշված օրը իրենք բերման են ենթարկել ոստիկանություն։

/հատոր 4-րդ՝ գ.թ. 136-138, 169-170, հատոր 5-րդ՝ գ.թ.164-166/։

Վկա Ռուբեն Արմենի Քալաշյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Երևան քաղաքի Վարդանանց 22 շենքի 1-ին հարկում ունեն լույսերի վաճառքի խանութ, որը աշխատեցնում է մայրը՝ Լուսինե Շաքարյանը։ 2015թ. օգոստոսի 10-ին՝ ժամը 16-ի սահմաններում, գտնվել է իրենց խանութում, ուր եղել են չորս անծանոթ հաճախորդներ։ Այդ ընթացքում տեսել է, որ փողոցի կողմից մայթ են մտել 2-3 անձինք ու վազել են շենքի տակի գործող խանութների ուղղությամբ։ Նրանցից 2-ի ձեռքերին եղել են փայտե մահակներ, մոտ 50-60 սմ երկարության։ Այդ անձինք իրենց խանութից առաջ են անցել, մի պահ դուրս է եկել ու տեսել, որ նրանցից մեկը փայտը ձեռքին մտել է հարևանությամբ գործող Մհերենց սանտեխնիկայի խանութ, իսկ 2-րդ անձը փայտը ձեռքին վազել է նրա հետևից։ Նշված անձինք գոռացել են, թե. <<էս չի, էս էլ չի>>։ Անմիջապես մտել է խանութ, ցանկացել է մետաղյա վարագույրը իջացնել, որ հանկարծ իրենց խանութն էլ չվնասեն։ Այդ ժամանակ դրսից լսել է հայհոյանքներ և գոռգոռոցներ։ Այդ պահին մոտեցել է, որ դարակից վերցնի վարագույրները իջացնող վահանակը ու հենց այդ ժամանակ իրենց խանութի ապակուն ուժեղ հարվածի ձայն է լսել, հասկացել է, որ իրենց խանութին են խփում, դուրս է եկել խանութից, որ տեսնի, թե ով է եղել խփողը ու ինչն է վնասվել։ Տեսել է, որ ապակին չի կոտրվել, չի վնասվել, խփողին չի նկատել, միայն տեսել է ծառի մոտ ընկած, կոտրված փայտի կտորը։ Այդ ժամանակ նկատել է, որ Մհերենց խանութի դիմաց խառը իրավաիճակ է, իրարանցում է մարդիկ էին հավաքված, քայլել է այդ ուղղությամբ, մայրը վազել է իր հետևից ու իրեն չի թողել, որ մոտնի Մհերենց խանութ ու պարզի, թե ով է եղել իրենց խանութի ապակուն հարվածողը։ Մայրն իրեն քաշքշելով տարել է իրենց խանութ ու իջեցրել է մետաղյա վարագույրները և խանութի 010-55-14-42 հեռախոսահամարով զանգել է ոստիկանություն, հայտնել կատարվածի մասին։ Դրանից հետո մայրը օգնություն է ցուցաբերել իրենց խանութի անծանոթ հաճախորդներից մեկին, ով հղի է եղել, վերջինիս հանգստացնող դեղահաբ է տվել ու խանութի հետևի դռնով 4 հաճախորդներին էլ ճանապարհել են։ Քիչ հետո եկել են ոստիկանության աշխատակիցները։
/հատոր 5-րդ՝ գ.թ.121-126/։

Վկա Լուսինե Վալերիի Շաքարյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2015թ. օգոստոսի 10-ին՝ ժամը 16-ի սահմաններում, գտնվել է իրենց խանութում, որը տեղակայված է ք. Երևան Վարդանանց փ. 22 շենքի 1-ին հարկում։ Այդ ժամանակ խանութում եղել են որդին՝ Ռոբերտ Քալաշյանն ու 4 անծանոթ հաճախորդներ։ Այդ պահին փողոցից անակնկալ ձևով լսել է հայհոյանքներ և գոռգոռոցներ, իրենց ուշադրությունը շեղվել է փողոցի ուղղությամբ ու նկատել են, որ ինչ որ մարդիկ վազելով անցել են մայթով, որոնցից մեկի ձեռքին մահակ է եղել։ Այդ ընթացքում լսել է ինչ որ ուժեղ հարվածի ձայն իրենց խանութի ապակուն։ Այդ ամբողջ վիճաբանությունը տևել է մոտ 2-3 րոպե, իր և հաճախորդների հանգիստը խանգարվել է, խախտվել է նաև խանութի բնականոն աշխատանքը։ Իրենց խանութի ապակուն հարվածող անձին ցանկացել է պարզել որդին՝ Ռոբերտ Քալաշյանը, սակայն ինքը որդուն ներս է բերել և չի թողել որ վերջինս միջամտի այդ ամենին։ Հետո իջեցրել են պատուհանների մետաղյա շերտավարագույները ու անմիջապես խանութի 010-55-14-42 հեռախոսահամարով զանգահարել է 1-02 և հայտնել կատարվածի մասին։ Կատարվածի պատճառով հաճախորդներից մեկը իրեն վատ է զգացել, նրան հանգստացնող դեղ է տվել և պահեստային դռնով հաճախորդներին ճանապարհել է։

/հատոր 4-րդ՝ գ.թ.12-13, 65-67, հատոր 5-րդ՝ գ.թ.114-117/։

Վկաներ Մարինե Սուրիկի Եդիգարյանի, Հրայր Հմայակի Մխիթարյանի և Արամայիս Սանասարի Բաղոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2015թ. օգոստոսի 10-ին՝ ժամը 16-ի սահմաններում, գտնվել են իրենց խանութներում, որոնք տեղակայված են ք. Երևան Վարդանանց փ. 22 շենքի 1-ին հարկում։ Այդ ժամանակ նկատել են մայթով վազող 2-3 անծանոթ անձանց, որոնց ձեռքերին եղել են փայտե մահակներ, ովքեր հայհոյանքներ տալով ու գոռգոռալով մտել են իրենց հարևանությամբ գործող սանտեխնիկայի խանութ, ուր նույնպես շարունակել են գոռգոռալ և հայհոյել։ Այդ ամենը տևել է մոտ 2-3 րոպե, տեղում հավաքվել են բազմաթիվ մարդիկ։ Քիչ անց նշված անձինք դուրս են եկել սանտեխնիկայի խանութից ու նորից հայհոյանքներ կատարելով հեռացել են։ Հետո նշված վայր են եկել ոստիկանության աշխատակիցները։

/հատոր 4-րդ՝գ.թ 23, 62-63, հատոր 5-րդ՝ գ.թ 127-129, հատոր 7-րդ՝ գ.թ.168-169, հատոր 4-րդ՝ գ.թ.22, 68-70, հատոր 5-րդ՝ գ.թ. 282-283/։


<<Սոնա Կահույք>> ՍՊ ընկերության տեսանկարահանող սարքի տեսագրությունների 29.10.2015թ. կատարված զննության արձանագրությամբ՝ այն մասին, որ տեսագրությամբ նշված ժամին՝ 15։53։11-ին փողոցի կողմից դեպի մայթ է անցնում մի անձ, ում ձեռքին կա փայտե մահակ և վազում է դեպի Վարդանանց 22 հասցեում գործող սանտեխնիկայի խանութի ուղղությամբ, իսկ նրա հետևից նույն ուղղությամբ վազում է 2-րդ անձը, ում ձեռքին նույնպես առկա է փայտե մահակ։ Նշված անձանց հագին կան սև գույնի կարճաթև մայկաներ և մոխրագույն սպորտային տաբատներ։ Նշված անձանց հետևից քայլում են ևս 2 անձինք, որոնց մոտ փայտեր չկան։ Նշված անձանցից մեկը ձեռքին եղած փայտով հարվածում է խանութի դռների և ապակիների հատվածներին, հետո մտնում է խանութ, մի քանի հոգի դուրս են գալիս խանութից, քաշքշում, հարվածում են միմյանց։ Տեսագրությունում նշված ժամին՝ 15։53։59-ին մանուշակագույն մայկայով մի անձ, ում ձախ ձեռքին կան պայուսակներ, աջ ձեռքով բռնած այդ խանութից հեռացնում է սև մայկայով, մոխրագույն սպորտային տաբատով ու հողաթափերով, բարձրահասակ, նիհարավուն մի երիտասարդի։ Զննության մասնակից ոստիկանության աշխատակիցներ Տիգրան Ումրշատյանն ու Գևորգ Կիրակոսյանը հայտարարել են, որ հենց տվյալ անձին են իրենք նշված օրը Քաջազնունի փողոցից բերման ենթարկել ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք, ում մի հողաթափը հագին չի եղել։ Տվյալ անձը հանդիսանում է Հենրիկ Բարսեղյանը, ով հանդիսանում է փայտը ձեռքին խանութի ուղղությամբ վազող առաջինը անձը։

/հատոր 4-րդ՝ գ.թ 173-174/։

Ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 771-ԱՊ-15 եզրակացությամբ, այն մասին, որ փորձաքննությանը տրամադրված ելակետային տվյալներից ելնելով, թվով երկու հատ 36x116սմ չափերով և 10մմ հաստությամբ, առանց գունային երանգավորմամբ, թափանցիկ շերտապակիների ընդհանուր շուկայական արժեքը՝ 2015թ. օգոստոսի 10-ի դրությամբ գնահատվում է 9190 ՀՀ դրամ։

/հատոր 4-րդ՝ գ.թ 162-163/։

<<Էրեբունի>> ԲԿ-ի կրիմինալ մատյանի զննության արձանագրությամբ ( հատոր 1-ին` գ.թ. 2 ), <<Թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոցի>> ընդունարանի մատյանի զննության արձանագրություններով, ( հատոր 1-ին` գ.թ. 85-87 ), հագուստներ ներկայացնելու և վերցնելու մասին արձանագրությամբ ( հատոր 1-ին` գ.թ. 3-4 ), դեպքի վայրի զննության արձանագրություններով ( հատոր 1-ին` գ.թ. 5-78, հատոր 4-րդ՝ գ.թ. 14-19 ), դեպքի վայրի լրացուցիչ զննության արձանագրությամբ ( հատոր 3-րդ` գ.թ. 133-145), տեսախցիկների տեսագրությունները վերցնելու մասին արձանագրություններով ( հատոր 1-ին` գ.թ. 79-80, 102-104 ), հագուստներ առգրավելու մասին արձանագրություններով ( հատոր 1-ին` գ.թ. 89, 91 ), տուժող Ա. Սրապիոնյանի ձախ ոտնաթաթի վիրահատության ժամանակ հայտնաբերված գնդակի միջուկը առգրավելու մասին արձանագրությամբ ( հատոր 1-ին` գ.թ. 96 ), նմուշներ ստանալու մասին արձանագրություններով (հատոր 2-րդ` գ.թ. 82-85 ), համակարգչատեխնիկական փորձաքննության թիվ 59091506 եզրակացությամբ ( հատոր 3-րդ` գ.թ. 85-106 ), 9մմ տրամաչափի ատրճանակային փամփուշտներով կրակելու համար հարմարեցված արհեստագործական եղանակով պատրաստված ատրճանակն ու գործարանային արտադրության 7.62մմ տրամաչափի <<ՏՏ>> տեսակի ատրճանակը առգրավելու մասին արձանագրությամբ ( հատոր 8-րդ` գ.թ. 197-202), տեղանքի զննության արձանագրությամբ ( հատոր 8-րդ` գ.թ. 203-206), Հենրիկ Բարսեղյանին բերման ենթարկելու մասին արձանագրություններով ( հատոր 7-րդ՝ գ.թ. 62, հատոր 4-րդ` գ.թ. 8), ինքնակամ ներկայանալու մասին արձանագրությամբ ( հատոր 4-րդ` գ.թ. 32 ), <<Սոնա կահույք>> ՍՊԸ-ի տեսանկարահանող սարքը առգրավելու մասին արձանագրությամբ ( հատոր 4-րդ` գ.թ. 40-41 ), առերես հարցաքննությունների արձանագրություններով ( հատոր 7-րդ՝ գ.թ. 291, 302 ) և տեսաձայնագրային փորձաքննության թիվ 39811506 եզրակացությամբ ( հատոր 4-րդ` գ.թ. 177-192 )»։


Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատաքննության ժամանակ հետազոտվեցին հետևյալ ապացույցները.

Վկա Մհեր Հրաչի Աբրահամյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանին չի ճանաչում, նրա հետ որևէ ազգակական կապ չունի և որևէ հարաբերության մեջ չի գտնվում։
2015թ. օգոստոսի 10-ին գտնվել է Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 22 հասցեում գործող՝ Էդուարդ Ասլանյանին պատկանող սանտեխնիկայի խանութում, որտեղ աշխատում է որպես վաճառող։ Կեսօրին խանութ է այցելել մի երիտասարդ և ցանկացել է վերադարձնել խանութից նախապես գնված ծորակը։ Նկատելով, որ ծորակի վրա առկա են թերություններ՝ ինքը հրաժարվել է հետ ընդունել այն, ինչից երիտասարդը վրդովվել է և գոռալով՝ ծորակը հարվածել է խանութի հատակին։ Երիտասարդի գործողությունների արդյունքում կոտրվել են խանութի ապակիները, որից հետո խանութ են այցելել ոստիկաններ։ Ինքն ոստիկաններին պատմել է եղելությունը և միաժամանակ հայտնել, որ երիտասարդի նկատմամբ որևէ բողոք և պահանջ չունի, քանի որ վնասված ապակիները գումարը շատ չի եղել և կազմել է մոտ 10.000 ՀՀ դրամ։
Դեպքից այլ մանրամասներ չի հիշում, չի հիշում նաև թե արդյո՞ք տեսել է մահակներով երիտասարդների թե ոչ։

Նախաքննական ցուցմունքի և դատարանում վկայի տված ցուցմունքի միջև էական հակասություններ լինելու պատճառով դատարանում հրապարակվեցին վկայի նախաքննական ցուցմունքները, որոնք համապատասխանում էին մեղադրական եզրակացությունում նշված բովանդակությանը։
Վկան հայտնեց, որ պնդում է դատարանում տված ցուցմունքը, իրականում դեպքերը քննիչի մոտ այլ կերպ է նկարագրել, քան եղել են իրականում։

/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4-րդ՝ գ.թ.6-7, գ.թ. 76-81, 112, հատոր 7-րդ՝ գ.թ.130-131/։

Վկա Արամայիս Սանասարի Բաղոյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի «Գնունի» շուկայի հարևանությամբ գործող «Կալդո» խանութում, ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանին չի ճանաչում, նրա հետ ազգակցական կապ չունի և որևէ հարաբերության մեջ չի գտնվում։
Դեպքի ժամանակ, օրը հստակ չի հիշում, միայնակ գտնվել է խանութում, երբ նկատել է խանութի դիմացի մայթով վազող մի քանի երիտասարդի, ովքեր միաժամանակ նաև աղմկել են և անհասցե հայհոյանքեր հնչեցրել։ Ինքն այդ երիտասարդների ձեռքերին որևէ առարկա չի նկատել, չի իմացել նաև, թե ինչն է հանդիսացել այդ միջադեպի պատճառը։ Դեպքից այլ մանրամասներ չի մտաբերում։
Նախաքննական ցուցմունքի և դատարանում վկայի տված ցուցմունքի միջև էական հակասություններ լինելու պատճառով դատարանում հրապարակվեցին վկայի նախաքննական ցուցմունքները, որոնք համապատասխանում էին մեղադրական եզրակացությունում նշված բովանդակությանը։ Վկան հայտնեց, որ պնդում է նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները, դեպքից բավական երկար ժամանակ անցած լինելու պատճառով այլ մանրամասներ չի մտաբերում։

/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4գ.թ.22,68-70 հատոր 5գ.թ.282-283/

Վկա Լուսինե Վալերիի Շաքարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2015թ. օգոստոսի 10-ին գտնվել է Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 22 հասցեում գտնվող իրենց խանութում։ Ժամը 16.00-ի սահմաններում խանութում են գտնվել իր որդի Ռուբեն Քալաշյանն ու չորս անծանոթ հաճախորդներ։ Այդ պահին փողոցից լսել է բարձր ձայներ և գոռգոռոցներ։ Իրենց ուշադրությունը շեղվել է փողոցի ուղղությամբ և նկատել են, որ ինչ-որ մարդիկ վազելով անցել են մայթով։ Այդ ընթացքում լսել է ուժեղ հարվածի ձայն իրենց խանութի ապակուն, հեռվից լսել է նաև անհասցե հայհոյանքներ։ Հետագայում քննիչից տեղեկացել է, որ խանութի ապակուն մահակով հարվածել են վազող երիտասարդները։ Այդ վիճաբանությունը տևել է մոտ երկու կամ երեք րոպե։ Ինքն իջեցրել է պատուհանների մետաղյա շերտավարագույրները և զանգահարելով ոստիկանություն՝ հայտնել է կատարվածի մասին։ Միջադեպի պատճառով ինքը հաճախորդներին խանութի պահեստային դռնով ճանապարհել է։
Դեպքից այլ մանրամասներ չի մտաբերում, պնդում է նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը։

/Դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4 գ.թ.12-13, 65-67, հատոր 5 գ.թ.114-117/։

Վկա Ռուբեն Արմենի Քալաշյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 22 շենքի առաջին հարկում ունեն լուսավորության սարքերի վաճառքի խանութ, որն աշխատեցնում է մայրը՝ Լուսինե Շաքարյանը։ 2015թ. օգոստոսի 10-ին, ժամը 16.00-ի սահմաններում գտնվել է իրենց խանութում՝ չորս անծանոթ հաճախորդների հետ միասին։ Այդ ընթացքում տեսել է, որ փողոցի կողմից մայթ են մտել երկու կամ երեք անձինք և վազել շենքի տակ գործող խանութների ուղղությամբ։ Անմիջապես մտել է խանութ և ցանկացել է մետաղյա վարագույրը իջեցնել։ Այդ ժամանակ նկատել է, որ փողոցում խառը իրավիճակ է, իրարանցում։ Մայրն իջեցրել է խանութի մետաղյա վարագույրները և զանգահարելով ոստիկանություն՝ հայտնել է կատարվածի մասին։ Դեպքից այլ մանրամասներ չի մտաբերում, չի հիշում նաև, թե վազող երիտասարդների ձեռքերին որևէ առարկա տեսել է թե ոչ։
Նախաքննական ցուցմունքի և դատարանում վկայի տված ցուցմունքի միջև էական հակասություններ լինելու պատճառով դատարանում հրապարակվեցին վկայի նախաքննական ցուցմունքները, որոնք համապատասխանում էին մեղադրական եզրակացությունում նշված բովանդակությանը։ Վկան հայտնեց, որ պնդում է նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները, քանի որ դեպքից բավական երկար ժամանակ անցած լինելու պատճառով այլ մանրամասներ չի մտաբերում։

/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 5 գ.թ. 121-126/։

Վկա Հրայր Հմայակի Մխիթարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանին չի ճանաչում, նրա հետ ազգակցական կապ չունի և որևէ հարաբերության մեջ չի գտնվում։ Դեպքի ժամանակ, օրը հստակ չի հիշում, գտնվել է Երևան քաղաքի «Գնունի» շուկայի մոտակայքում, երբ նկատել է մայթով վազող երկու կամ երեք անծանոթ անձանց, ովքեր անհասցե հայհոյանքներ տալով ու գոռգոռալով՝ մտել են տարածքում գործող սանտեխնիկայի խանութ, որտեղ նույնպես շարունակել են աղմկել և գոռգոռալ։ Այդ ամենը տևել է մոտ երեք րոպե, տեղում հավաքվել են բազմաթիվ մարդիկ։ Հետո նշված վայր են եկել ոստիկանության աշխատակիցները։ Դեպքից այլ մանրամասներ չի մտաբերում, պնդում է նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը։

/Դատական նիստի արձանագրություն,հատոր 7 գ.թ.168-169/

Վկա Գևորգ Սարգսի Կիրակոսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2011թ.-ից աշխատում է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտում որպես ոստիկան, ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանին չի ճանաչում, նրա հետ ազգակցական կապ չունի և որևէ հարաբերության մեջ չի գտնվում։
2015թ. օգոստոսի 10-ին նույն վաշտի ոստիկան Տիգրան Ումրշատյանի հետ միասին գտնվել է ծառայության մեջ։
Կեսօրին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչությունից ահազանգ են ստացել, որ Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 22 հասցեի մոտակայքում ինչ-որ վիճաբանություն է տեղի ունենում։ Անմիջապես մոտեցել են նշված հասցեին և նկատել են, որ այդտեղ գտնվող շենքի տակ գործող խանութներից մեկի դիմաց հավաքված են եղել բազմաթիվ մարդիկ։ Ներկաներից տեղեկացել են, որ մի քանի երիտասարդներ մտել են տարածքի սանտեխնիկայի խանութ, ջարդուփշուր են արել խանութի ապակիները ու փախել։
Ինքն ու Տիգրան Ումրշատյանը հայտնաբերել են տվյալ երիտասարդներից մեկին և բերման ենթարկել ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք, դեպքից այլ մանրասմաներ չի մտաբերում։
Նախաքննական ցուցմունքների և դատարանում վկայի տված ցուցմունքի միջև էական հակասություններ լինելու պատճառով դատարանում հրապարակվեցին վկայի նախաքննական ցուցմունքները, որոնք համապատասխանում էին մեղադրական եզրակացությունում նշված բովանդակությանը։ Վկան հայտնեց, որ պնդում է նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները, քանի որ դեպքից բավական երկար ժամանակ անցած լինելու պատճառով այլ մանրամասներ չի մտաբերում։

/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4 գ.թ.126-127,գ.թ.139 գ.թ.171-172, հատոր 5 գ.թ. 167-169

Վկա Տիգրան Խաչիկի Ումրշատյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտում որպես ջոկի հրամանատար, ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանին չի ճանաչում, նրա հետ ազգակցական կապ չունի և որևէ հարաբերության մեջ չի գտնվում։
2015թ. օգոստոսի 10-ին, ժամը 16.00-ի սահմաններում, ռադիոկապով տեղեկանալով Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 22 հասցեում տեղի ունեցող վիճաբանության մասին, գործընկերոջ՝ ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի երկրորդ վաշտի ոստիկան Գևորգ Կիրակոսյանի հետ մեկնել են նշված հասցե, որտեղ սանտեխնիկայի խանութի վաճառող Մհերը՝ ում ազգանունը չի հիշում, տեղեկացրել է, որ մտել են իր խանութ, ջարդուփշուր արել ու փախել։ Միաժամանակ նա ցույց է տվել, թե որ ուղղությամբ են տվյալ անձինք փախել։ Իրենք կապ են հաստատել տվյալ ուղղությամբ ծառայություն իրականացնող ոստիկանների հետ, շարժվել նշված ուղղությամբ և Քաջազնունի փողոցում հանդիպել են ոստիկանության աշխատակիցներին, ովքեր բռնած են եղել վազող մի երիտասարդի։ Նրա հողաթափերից մեկը բացակայել է։ Վիճաբանություն կատարելու կասկածանքով նրան բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Մարաշի բաժանմունք։Դեպքից այլ մանրամասներ չի մտաբերում, պնդում է նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները։

/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 136-138, 169-170, հատոր 5 գ.թ.164-166/

Տուժող Վլադիմիր Կարենի Գևորգյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանին, վերջինիս հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ, որևէ թշնամանք չունի։
2015թ հոկտեմբերի 15-ին ընկերների՝ Արման Ավագյանի, Վահագ Գևորգյանի և Արման Սրապիոնյանի հետ գտնվել են իր՝ Մ.Խորենացի 95/7 հասցեում գործող «TOTO» բուքմեյքերական գրասենյակում և զբաղվել են թղթախաղով։ Այդ ժամանակ գրասենյակի դուռը բացվել է և հնչել է երկուսից երեք կրակոց, ինչի պատճառով ինքը պառկել է գրասենյակի հատակին։ Կրակոցների հետևանքով ոտքի ետևի հատվածում ստացել է մարմնական վնասվածք և տեղափոխվել է Երևան քաղաքի թիվ մեկ համալսարանական հիվանդանոց։ Հիվանդանոցում տեղեկացել է, որ ընկերները նույնպես կրակոցների հետևանքով վնասվածքներ են ստացել, սակայն թե ինքը և թե ընկերները չեն տեսել, թե ով կամ ովքեր են եղել կրակոցներ արձակողները։ Չգիտի նաև, թե ինչն է առիթ հանդիսացել, որպեսզի այդ անձինք մուտք գործեն գրասենյակ և իրենց վրա կրակեն, քանի որ ինքը դեպքից առաջ որևէ մեկի՝ այդ թվում Հենրիկ Բարսեղյանի հետ, որևէ թշնամություն չի ունեցել։ Բացառում է նաև այն հանգամանքը, որ այդ անձինք մուտք են գործել գրասենյակ իրենց սպանելու նպատակով։ Եթե այդպիսի դիտավորություն նրանք ունենային, ապա կիրագործեին, քանի որ իրենք կրակողներին որևէ դիմադրություն ցույց չեն տվել։ Բացի այդ՝ կրակել են շատ մոտ տարածությունից՝ երեքից չորս մետրից, այսինքն ցանկության դեպքում կարող էին իրենց սպանել։ Եթե որևէ մեկը դիմադրություն ցուցաբերեր, ապա ինքը հաստատ կնկատեր։ Գրասենյակում եղել են մինչև դեպքը կտրված երկու աթոռներ, որոնք պատրաստվել են նետել աղբարկղը։ Եթե այլ գույք է կոտրվել, ապա հնարավոր է, որ միջադեպի ժամանակ իր ընկերներն ընկել են դրանց վրա։ Ամբաստանյալի մեղադրանքի հետ համաձայն չէ, քանի որ եթե նա ցանկանար, հանգիստ կարող էր իրենց սպանել։ Որևէ մեկի չի պատմել, թե դիմադրել են։

/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1 գ.թ.140-141, հատոր 6գ.թ.10-13,74/

Տուժող Արման Հակոբի Ավագյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանին, վերջինիս հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ, որևէ թշնամանք չունի։

2015թ հոկտեմբերի 25-ին ընկերների հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 95/7 հասցեում գործող «Տոտո» բուքմեյքերական գրասենյակում, որտեղ զբաղվել են թղթախաղով։ Այնուհետև լսել է բարձր աղմուկ և ոտքի ցավից ուշագնաց է եղել։ Դեպքից այլ մանրամասներ չի մտաբերում։
Հետագայում իմացել է, որ գրասենյակում հնչել են կրակոցներ, սակայն քանի որ ինքը նստած է եղել մեջքով դեպի դուռը՝ ոչ մեկի չի տեսել։ Պնդում է, որ գրասենյակում գտնվել են միայն ինքը և ընկերները, մինչև դեպքն այլ անձ չի եղել։ Իրենցից ոչ ոք դիմադրություն ցույց չի տվել և որևէ մեկին չի հարվածել, այդ մասին տեղեկացել է նաև ընկերերից։ Չի կարող ասել՝ արդյո՞ք կրակոցներ արձակողը եղել է ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանը՝ թե ոչ, քանի որ ոչ մեկի դեմքը չի տեսել, սակայն եթե կրակոցներ արձակողը դիտավորություն ունենար իրեն կամ ընկերներին սպանելու, ապա կարող էր դա անել, քանի որ բոլոր հնարավորություններն ունեցել է՝ իրենց սպանելու համար։ Մասնավորապես՝ ինքը նստած է եղել մեջքով դեպի դուռը և ոտքի փոխարեն կրակոցը կարող էր ստացվել գլխին։ Բացի այդ իրենք շատ մոտ են գտնվել գրասենյակի դռանը։ Պնդում է, որ վկա Արսեն Թությանը իրեն հիվանդանոցում այլցելության չի եկել և չի կարող պարզաբանել թե ինչու՞ է նա այդ մասին հայտնել իր ցուցմունքներում։

Նախաքննական ցուցմունքների և դատարանում տուժողի տված ցուցմունքների միջև էական հակասություններ լինելու պատճառով դատարանում հրապարակվեցին տուժողի նախաքննական ցուցմունքները, որոնց բովանդակությունը համապատասխանում էր մեղադրական եզրակացությունում նշվածին։ Այդ հակասությունների պարզաբանման վերաբերյալ տուժողը հայտնեց, որ պնդում է դատարանում տրված ցուցմունքը, իսկ հիվանդանոցում տրված ցուցմունքները իրականությանը չեն համապատասխանում,

/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1 գ.թ. 135-136, հատոր 2 գ.թ 95, հատոր 6 գ.թ. 17-19, հատոր 8 գ.թ. 317-318/։


Վկա Սաթենիկ Հարությունի Մկրտչյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ շուրջ չորս տարի է ճանաչում է ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանին, հանդիսանում է վերջինիս ընկերուհին։
Դեպքի օրը՝ 2015թ-ի հոկտեմբերի 25-ին, հեռախոսով զրուցել է ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանի հետ։ Վերջինս իրեն հայտնել է, որ կրակել է ինչ-որ մեկի ուղղությամբ, սակայն տեղյակ չէ՝ արդյո՞ք իր կրակոցից տուժող եղել է, թե ոչ։ Խոսակցությունից այլ մանրամասներ չի հիշում։ Չի հիշում նաև, թե տվյալ ժամանակահատվածում ինքը և Հենրիկ Բարսեղյանը ինչ հեռախոսահամարներ են օգտագործել։
Պնդում է նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները։

/Դատական նիստի արձանագրություն հատոր 1 գ.թ. 154-155, հատոր 5 գ.թ. 37-39/։

Վկա Արթուր Հենրիկի Բարսեղյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ հանդիսանում է ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանի հայրը։
Դեպքի օրը՝ 2015թ-ի հոկտեմբերի 25-ին, աշխատանքից վերադառնալիս նկատել է, որ Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 95/7 հասցեում գտնվող «Տոտո» բուքմեյքերական գրասենյակի տարածքում աղմուկ է և խառնաշփոթ։ Այդ տարածքում նկատել է տղայի ընկերոջը՝ Արմանին, ում ազգանունը չի հիշում։ Վերջինս իրեն հայտնել է, որ գրասենյակում իրարանցում է և խառնաշփոթ իրավիճակ։ Դեպքի մյուս մանրամասները տեղեկացել է ոստիկաններից։
Մոտ տաս օր անց հանդիպել է որդուն՝ Հենրիկ Բարսեղյանին և նրանից տեղեկացել է, որ նշված դեպքից մի քանի օր առաջ ինչ-որ ռեստորանում իր ու մի անծանոթ անձի միջև տեղի է ունեցել տհաճ խոսակցություն, առանց մանրամասնելու, թե կոնկրետ ինչ խոսակցություն է եղել և ինչ թեմայով, սակայն նշել է, որ այդ խոսակցությունը որևէ հետևանք չի ունեցել։ Դրանից հետո, արդեն դեպքի օրը, Հենրիկը՝ խաղադրույք կատարելու նպատակով մտել է իրենց շենքի բակում գործող նշված բուքմեյքերական գրասենյակ, որտեղ եղել է նաև Հենրիկի հետ մի քանի օր առաջ ռեստորանում խոսակցություն ունեցած անծանոթը և անսպասելի սկսվել է նշված խոսակցության քննարկումը։ Իրավիճակը չսրելու համար Հենրիկը գրասենյակի տարածքից գտած ատրճանակից, երկուսից երեք կրակոց է արձակել գետնին, ապա դուրս է եկել գրասենյակից։ Այդտեղից դուրս գալուց գտել է ևս մեկ ատրճանակ, ապա երկու ատրճանակներն էլ փորձել է դարձնել օգտագործման համար ոչ պիտանի և թաքցրել է տատիկի գերեզմանատանը։
Ինքն այդ ամենը տեղեկանալով՝ զենքերը հայտնաբերել է և հանձնել քննիչներին։Հենրիկ Բարսեղյանը իրեն հայտնել է նաև, որ դեպքը պատահականության արդյունք է, նախապես ծրագրված չի եղել և որևէ մեկին սպանելու դիտավորություն չի ունեցել։

/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2 գ.թ 12., հատոր 8գ.թ.191-195, հատոր 8գ.թ.215-216/

Վկա Արսեն Սուրենի Թությանի ցուցմունք տվեց այն մասին, որ մանկուց ճանաչում է ամբաստանյալ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանին, նրա հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ, բարեկամական, ազգակցական կապ չունի։ Ճանաչում է նաև ամբաստանյալ Արման Մարջանյանին, տուժողներ Վահագ Գևորգյանին, Վլադիմիր Գևորգյանին, Արման Ավագյանին և Արման Սրապիոնյանին։ Վերջիններս բնակվում են իրենց թաղամասում և հանդիսանում են իր մանկության ընկերները։
2015թ վերջերին վարձակալական հիմունքերով բնակվել է Երևան քաղաքի Բելինսկու փողոցի թիվ 59/1 տանը։ Հստակ օրը չի հիշում, ժամը 23.00-ի սահմաններում աշխատանքից վերադարձել է տուն և տեղեկացել է, որ իր հայրական տան հարակից տարածքում՝ Մ.Խորենացի փողոցում, կրակոցներ են հնչել, իսկ ընկերներ Արման Ավագյանն ու Վլադիմիր Գևորգյանը գտնվում են հիվանդանոցում։ Հաջորդ օրն այդ մասին տեղեկացել է նաև փողոցի բնակիչներից և իր ընկեր՝ «պինգվին» մականվամբ Դավիթից։ Նույն օրը հեռախոսազանգի միջոցով իրեն հրավիրել են ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժին՝ դեպքի մասին իր իմացած տեղեկությունների վերաբերյալ ցուցմունք տալու։ Ինքը նախ գնացել է ոստիկանական բաժանմունք, ապա քննիչ Զադոյանի մոտ, վերջինիս շատ կարճ պատմել է դեպքի մասին իր ունեցած տվյալները, որից հետո քննիչ Զադոյանն իրեն ցույց է տվել Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի փողոցի թիվ 95/7 հասցեում գտնվող ապակիների խանութի և «Ն.Մոմջյան» Ա/Ձ-ի տեսախցիկների տեսագրությունների լազերային սկավառակները, իսկ ինքը դիտել է սկավառակները և նույնացրել է տեսագրություններում երևացող անձանց։ Նույն օրը երեկոյան գնացել է Երևան քաղաքի Մ.Հերացու անվան թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոց՝ ընկերներին տեսակցելու։ Նրանցից թռուցիկ իմացել է դեպքի մանրամասները։ Վերջիններս պատմել են, որ նախորդ օրը գտնվել են Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 95/7 հասցեում գործող «Տոտո» բուքմեյքերական գրասենյակում։ Դեպքից մի քանի օր առաջ վիճաբանություն է եղել իրենց ընկեր Վահագի և նույն թաղամասի բնակիչներ «Ճանճ» մականունով Արմանի և «Հենդո» մականունով Հենրիկի միջև։ Դա էլ առիթ է հանդիսացել, որ վերջիններս դեպքի օրը մտնեն «Տոտո» բուքմեյքերական գրասենյակ և կրակոցներ արձակեն։ Գրասենյակում խառնաշփոթ իրավիճակ և քաշքշուկ է սկսվել, եղել են նաև աթոռներով հարվածներ։ Բացի Հենրիկից և Արմանից՝ նրանց հետ եղել են նաև այլ երիտասարդներ, ում տուժողները չեն ճանաչել։
Դեպքի մասին նույն տեղեկությունները մեկ անգամ ևս լսել է տուժող Վլադիմիր Գևորգյանից, երբ այցելել է վերջինիս բնակարան՝ նրան տեսակցելու, որից հետո կրկին ցուցմունք է տվել քննիչի մոտ։
Տեսանյութերը դիտելը իրեն նպաստել է առավել մանրամասն ցուցմունքներ տալուն։ Ընդհանուր առմամբ հարցաքննվել է երեքից չորս անգամ։ Յուրաքանչյուր տեսագրությունը վերարտադրվելուց հետո կազմվել է համապատասխան արձանագրություն։
«Ն.Մոմջյան» Ա/Ձ-ի տարածքում տեղադրված տեսախցիկների տեսագրությունների լազերային սկավառակները վերարտադրելիս, տեսանյութում, դեպքից մեկից երկու րոպե անց երևում է նաև իր եղբայր Արման Թությանը, ով ինչ-որ իր է նետում աղբամանի մեջ։ Ինքը քննիչին պատմել է, որ դեպքից հետո եղբայրը հավաքել է թափված ապակիների կտորները և նետել է աղբամանի մեջ, ապա փակել է «Տոտո» բուքմեյքերական գրասենյակի դռները և բանալիները տարել է տուժող Վլադիմիր Գևորգյանի տուն, քանի որ մյուսները խառնված են եղել շտապբուժօգնություն կանչելու և նմանատիպ այլ հարցերով։
Որպես ոստիկանության համակարգի աշխատակից՝ իր վերադասի միջոցով են իրեն հարցաքննության հրավիրել, սակայն ոչ ոք չի ստիպել, որպեսզի ինքը նման բովանդակությամբ ցուցմունքներ տա, միայն հայրն է հետաքրքրվել ցուցմունքների բովանդակությունից։
Իր մատնանշած՝ «Հենդո» մականվամբ Հենրիկը հանդիսանում է ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանը։
Նախաքննական ցուցմունքների և դատարանում վկայի տված ցուցմունքի միջև էական հակասություններ լինելու պատճառով դատարանում հրապարակվեցին վկայի նախաքննական ցուցմունքները և տուժողների հետ կատարված առերես հարցաքննությունների արձանագրությունները, որից հետո վկան հայտնեց, որ նախաքննության ընթացքում իր տված ցուցմունքները ժամանակագրական առումով ճիշտ են, ինքը հարցաքննվել է 3-4 անգամ և յուրաքանչյուր անգամ ցուցմունք տալուց առաջ դիտել է դեպքի հարակից վայրի տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները, այնուհետև ցուցմունք տվել, ինչը նպաստել է, որպեսզի առավել մանրակրկիտ և հանգամանալից ցուցմունք տա։
«Ն.Մոմջյան» Ա/Ձ-ի տեսախցիկների զննության արձանագրության մեջ նշված «կարմիր բաճկոնով» անձը հանդիսանում է իր եղբայր Արման Թությանը, սակայն ինքը քննիչին հարց չի ուղղել, թե ինչու իր եղբորը չեն կանչել և հարցաքննել։ Ցուցմունքներ տալուց հետո այլևս չի տեսել տուժողներին, այդ իսկ պատճառով չի ճշտել, թե ինչու են նրանք առերես հարցաքննությունների ժամանակ հերքել իր տված ցուցմունքները։
Դատական նիստի ժամանակ վերարտադրվեցին Մ. Խորենացի փողոցի թիվ 95/7 հասցեում գտնվող ապակիների խանութի և «Ն.Մոմջյան» Ա/Ձ-ի տեսախցիկների տեսագրությունների լազերային սկավառակները։ Տեսանյութերը դիտելուց հետո վկան հայտնեց, որ տեսանյութում երևացող երիտասարդները հանդիսանում են իր ընկերները և այդ պատճառով նրանց անմիջապես ճանաչել է, իսկ կարմիր վերնազգեստով երիտասարդն իր եղբայր Արման Թությանն է, ինքն այդ մասին ցուցմունք տալիս հայտնել է քննիչին, սակայն չի կարող ասել, թե ինչու է քննիչը միայն արձանագրել «Կարմիր բաճկոնով» անձնավորություն։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1գ.թ 201-203, հատոր 2 գ.թ.118-120, հատոր 3 գ.թ. 256-258, հատոր 6 գ.թ. 295/։

Տվյալ գործի մեղադրանքի հետ առընչվող մեկ այլ՝ թիվ ԵԿԴ/0259/01/16 քրեական գործով ամբաստանյալ Արման Գևորգի Մարջանյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ հանդիսանում է ամբաստանյալ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանի մանկության ընկերը, վերջինիս հետ գտնվում է նորմալ, ընկերական հարաբերությունների մեջ։
Դեպքի օրը հստակ չի հիշում, ընկերներին՝ Հենրիկ Բարսեղյանին և վերջինիս եղբայր Գևորգ Բարսեղյանին հանդիպելու նպատակով գնացել է Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի փողոց, որտեղ բնակվել են նրանք։ Փողոցում հանդիպել է Գևորգ Բարսեղյանին, զրուցել է վերջինիս հետ։ Այնուհետև, քայլելու ընթացքում հանդիպել է նաև Հենրիկ Բարսեղյանին և առաջարկել է միասին գնալ սուրճ խմելու, քանի որ ինքը երկար ժամանկ գտնվել է Ռուսաստանի Դաշնությունում և ցանկացել է զրուցել վերջինիս հետ։
Հենրիկ Բարսեղյանը հայտնել է, որ պետք է գնա տարածքում գտնվող «Տոտո» բուքմեյքերական գրասենյակ, որից հետո կարող են գնալ սուրճ խմելու։ Մի քանի րոպե հետո Հենրիկը մտել է «Տոտո» բուքմեյքերական գրասենյակ։ Չցանկանալով դրսում սպասել Հենրիկին՝ մի քանի րոպե անց ինքը նույնպես մտել է գրասենյակ և նկատել է, որ գրասենյակում իրարանցում է, աղմուկ։ Այն դադարեցնելու համար, իր մոտ եղած «ՏՏ» տեսակի ատրճանակով, երկուսից երեք կրակոց է արձակել գրասենյակի հատակին, որից հետո լսել է«վախ» արտահայտությունը, ինչից ենթադրել է, որ իր կրակոցից տուժողներ են եղել, ապա խուճապի մատնվելով՝ ատրճանակը նետել է գրասենյակի հարակից տարածքում և հեռացել է այդտեղից։
Հետագայում իմացել է, որ այդ ժամանակ գրասենյակում են եղել գործով տուժողները և իր կրակոցների արդյունքում տուժել է Վահագ Գևորգյանը, սակայն կրակոցներ արձակելու ժամանակ ինքը ոչ ոքի չի նկատել։ Բացի այդ՝ նշված անձանց հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ, որևէ թշնամանք չունի, ուստի նրանց սպանելու դիտավորություն չի ունեցել։ Եթե նման դիտավորություն ունենային՝ թե ինքը և թե Հենրիկ Բարսեղյանն այն կիրագործեին, քանի որ բոլոր հնարավորություններն ունեին տուժողներին սպանելու համար, իսկ տուժողների կողմից որևէ դիմադրություն ցույց չի տրվել։ Գրասենյակում եղել են ջարդված աթոռներ, սակայն դրանք ջարդվել են նախքան իրենց կողմից գրասենյակ մտնելը։ Տեղյակ է, որ իր կողմից նետած զենքը գտել է Հենրիկ Բարսեղյանը։

/դատական նիստի արձանագրություն հատոր 7 գ.թ. 52-53, 92, 149, 246, հատոր 8 գ.թ. 226, 280, 351, հատոր 4 գ.թ. 11, 34-36/։

Ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանն առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չճանաչեց՝ պատճառաբանելով, որ որևէ մեկին սպանելու նպատակ չի ունեցել։
Դեպքի օրը գնացել է Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 95/7 հասցեում գործող «Տոտո» բուքմեյքերական գրասենյակ՝ խաղադրույք կատարելու համար։ ճանապարհին պատահաբար հանդիպել է ընկերոջը՝ Արման Մարջանյանին, որին երկար ժամանակ չէր տեսել։ Արման Մարջանյանն իրեն հրավիրել է սուրճ խմելու, ինքն էլ հայտնել է, որ «Տոտո» բուքմեյքերական գրասենյակում խաղադրույք կատարելուց հետո միասին կգնան սուրճ խմելու։
Մտնելով գրասենյակ՝ նկատել է, որ այնտեղ են գտնվում «Գոջի» մականվամբ Արմանը, իրեն անծանոթ մի երիտասարդ և Վահագ Գևորգյանը, ում հետ մի քանի օր առաջ, չի հիշում թե ինչ առիթով՝ թեթև վիճաբանություն է ունեցել։ Գրասենյակում մնալուց մի քանի րոպե հետո անսպասելի խոսակցություն է սկսվել իր և Վահագի միջև։ Այդ պահին կանգնած է եղել մեջքով դեպի դուռը։ Չցանկանալով իրավիճակը էլ ավելի սրել՝ թեքվել է և աջ ձեռքով, իր մոտ գտնվող «Մակարով» տեսակի ատրճանակից, երկուսից երեք կրակոց է արձակել գրասենյակի հատակին։ Այդ պահին Վահագ Գևորգյանը կանգնած է եղել գրասենյակի դռան մոտ՝ աջ անկյունում, իրենից փոքր-ինչ հեռու կանգնած է եղել «գոճի» մականվամբ Արմանը, նրա կողքին կանգնած է եղել իրեն անծանոթ մի տղա, իսկ Վլադիմիր Գևորգյանին այդ պահին չի նկատել։
Ինքը որևէ մեկին վիրավորելու, առավել ևս սպանելու դիտավորություն չի ունեցել, քանի որ թե Արմանի, թե գրասենյակի տեր Վլադիմիրի հետ գտնվել է նորմալ հարաբերությունների մեջ։
Կրակելու պահին մեջքով կանգնած է եղել դեպի Վահագը և հեռու է եղել նրանից, ուստի բացառում է , որ իր կրակոցների արդյունքում Վահագ Գևորգյանը տուժած լինի, իսկ եթե անդրադարձման արդյունքում կրակոցից որևէ մեկը վիրավորվել է, ապա կարող է կրակոցի անդրադարձը դիպել է «Գոջիին» և իրեն անծանոթ երիտասարդին։
Իր արձակած կրակոցներից հետո գրասենյակում կրկին կրակոցի ձայն է լսել։ Շրջվելով՝ դրամարկղի մոտ նկատել է Վլադիմիր Գևորգյանին, ուստի չի բացառվում , որ վերջինս վիրավորված լինի իր կրակոցի արդյունքում, քանի որ իրեն շատ մոտ տարածության վրա է գտնվել։
Կրակոցներից հետո խուճապի մեջ է ընկել և ցանկացել է արագ հեռանալ։ ճանապարհին գտել է «ՏՏ» տեսակի ատրճանակ և վերցրել է այն։ Հետագայում երկու ատրճանակներն էլ փչացրել է, որպեսզի հնարավոր չլինի օգտագործել և թաղել է հոր տատիկի գերեզմանատանը։ Ատրճանակներից յուրաքանչյուրի մեջ եղել են հինգ հատ փամփուշտ, որոնք նետել է գերեզմանատան ճանապարհին։
Պնդում է, որ «Տոտո» բուքմեյքերական գրասենյակում ոչ մի դիմադրություն չի եղել, իրեն ոչինչ չի խանգարել և եթե ցանկանար՝ կսպաներ տուժողներին, քանի որ ատրճանակների մեջ փամփուշտներ են եղել։
Ինչ վերաբերում է խուլիգանության մեղադրանքին՝ դեպքի օրը միայնակ գնացել է սանտեխնիկայի խանութ, որպեսզի վերադարձնի նախապես գնված ծորակը։ Խանութի աշխատակիցն իրեն չի հասկացել և թեթև վիճաբանություն է տեղի ունեցել։ Ինքը վրդովվելով՝ ծորակը խփել է խանութի հատակին, ինչի պատճառով ապակիներ են ջարդվել, սակայն վնասը չնչին է եղել։ Իր ձեռքին որևէ մահակ կամ այլ առարկա չի եղել։

/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 7 գ.թ.52-53, 92, 149, 246, հատոր 8 գ.թ 226, 280, 351, հատոր 4 գ.թ. 11, 34-36/։

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև դատարան չներկայացած վկա Մարինե Սուրիկի Եդիգարյանի նախաքննական ցուցմունքները։

/հատոր 4 գ.թ.23, 62-63 հատոր 5գ.թ. 127-129/

Դատաբժշկական փորձաքննությունների թիվ 2060/հ, 2058/հ, 2056/հ եզրակացությունները։

/դատական նիստի արձանագրություն հատոր 2-րդ՝ գ.թ. 59-60, հատոր 5-րդ գ.թ. 18-19/, հատոր 2-րդ գ.թ. 62-63, գ.թ.127,հատոր 2-րդ գ.թ. 65-66, գ.թ.128/։

Դատաձգաբանական փորձաքննության թիվ 3120-15թ. եզրակացությունը։

/դատական նիստի արձանագրություն հատոր 2 գ.թ. 67-75/։

Դատաձգաբանական, դատաքիմիական և դատակենսաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 15-3178 եզրակացությունը։

/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3-րդ գ.թ 164-197/։

Դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 236 եզրակացությունը։

/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3-րդ գ.թ 320-333/

Դատաձգաբանական փորձաքննության թիվ 390 եզրակացությունը։

/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8 գ.թ. 242-251/։

Դեպքի վայրին հարակից տարածքում գործող <<Ն. Մոմջյան>> Ա/Ձ-ի և Մ. Խորենացի փողոցի թիվ 95/7 հասցեում գործող ապակիների խանութի տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունների՝ 2015թ. հոկտեմբերի 27-ին կատարված զննության արձանագրությունը։

/դատական նիստի արձանագրություն,հատոր 1գ.թ. 204-206/։

Արման Լևոնի Մարջանյանի կողմից ինքնակամ ներկայանալու մասին՝ 2016թ. հունվարի 25-ի արձանագրությունը։

/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3-րդ՝ գ.թ. 20-21/։

Արման Լևոնի Մարջանյանի կողմից դեպքի վայրը մատնացույց անելու և զննության արձանագրությունը։

/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 6 գ.թ.313-319/

Այլ փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական գործին կցված, Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 95/7 հասցեում գտնվող ապակիների խանութից և դեպքի վայրին կից տարածքում գտնվող <<Ն.Մոմջյան>> Ա/Ձ-ից վերցված արտաքին տեսախցիկների տեսագրությունները պարունակող երկու լազերային տեսասկավառակները, <<Արմենտել>> ՓԲԸ-ից 2016թ հունվարի 8-ի թիվ 04530/15-И07 գրությամբ և 2016թ. ապրիլի 1-ի թիվ 01212/16-И07 գրությամբ ստացված հեռախոսահամարների վերծանումներ պարունակող երկու լազերային սկավառակները, <<Սոնա Կահույք>> ՍՊ ընկերությունից առգրավված տեսախցիկների տեսագրությունները պարունակող չորս լազերային տեսասկավառակները։

/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1-ին՝ գ.թ.80, 104, հատոր 2-րդ՝ գ.թ.150-158, հատոր 5-րդ՝ գ.թ.145-146, հատոր 4-րդ՝ գ.թ.95, գ.թ.192/։

Այլ փաստաթուղթ ճանաչված, քրեական գործին կցված, <<Արմենտել>> ՓԲԸ-ից 2016թ-ի հունվարի 8-ի թիվ 04530/15-И07 գրությամբ և 2016թ. ապրիլի 1-ի թիվ 01212/16-И07 գրությամբ ստացված հեռախոսահամարների վերծանումներ պարունակող երկու լազերային սկավառակների զննության արձանագրությունները։

/դատական նիստի արձանագրություն,հատոր 6 գ.թ 297-301։

2016թ օգոստոսի 22-ի և 2017թ-ի մարտի 2-ի որոշումներով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված՝ տուժողներ Վլադիմիր Գևորգյանի, Արման Ավագյանի, Արման Սրապիոնյանի և Վահագ Գևորգյանի հագուստների, դեպքի վայրից վերցված 7 պարկուճների, երկու փամփուշտների, երկու գնդակների, հինգ բեկորների, տուժող Ա. Սրապիոնյանի ձախ ոտնաթաթի վիրահատությամբ հայտնաբերված մեկ հատ 9մմ տրամաչափի ատրճանակային մարտական փամփուշտի մասնատված գնդակի դեֆորմացված միջուկի, Վահագ Գևորգյանի ձախ ոտքի համար նախատեսված կոշիկի ներդիրի տակի հատվածում հայտնաբերված դեֆորմացված 7.62մմ տրամաչափի մեկ գնդակի, 9մմ տրամաչափի 2 հատ մարտական փամփուշտների դեֆորմացված և մասնատված գնդակների պատյանների բեկորների, 1 հատ 9մմ տրամաչափի մարտական փամփուշտի դեֆորմացված գնդակի, 1 հատ դեֆորմացված, մասնատված գնդակի ծալված պատյանի բեկորի, 2 հատ գորշավուն դեֆորմացված, մասնատված մետաղաբեկորների, տուժող Ա. Սրապիոնյանի ձախ ոտնաթաթի վիրահատությամբ հայտնաբերված 1 հատ 9մմ տրամաչափի ատրճանակային մարտական փամփուշտի մասնատված գնդակի դեֆորմացված միջուկի, արհեստագործական եղանակով պատրաստված առանց դրոշմվածքների 9մմ տրամաչափի ատրճանակային փամփուշտներ կրակելու համար հարմարեցված ատրճանակի և ջնջված համարներով ու արտադրման տարեթվով գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ փամփուշտներով կրակելու համար նախատեսված ՏՏ տեսակի փակաղակի վրա ինքնաշեն եղանակով կատարված՝ SPECIAL Mod. MPC..l 7.62m/m դրոշմվածքներով ատրճանակի առկայության և զննության վերաբերյալ փաստաթղթերը։


/դատական նիստի արձանագրություն հատոր 6 գ.թ.96-98, հատոր 8-րդ՝գ.թ. 284-285։
«Սոնա Կահույք» ՍՊ ընկերության տեսանկարահանող սարքի տեսագրությունների՝ 2015թ. հոկտեմբերի 29-ին կատարված զննության արձանագրությունը։

/դատական նիստի արձանագրություն,հատոր 4-րդ՝ գ.թ 173-174/։

Ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 771-ԱՊ-15 եզրակացությունը։

/դատական նիստի արձանագրություն,հատոր 4-րդ՝ գ.թ 162-163/։

«Էրեբունի» բժշկական կենտրոնի կրիմինալ մատյանի զննության արձանագրությունը
(հատոր 1-ին` գ.թ. 2 ), «Թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոցի» ընդունարանի մատյանի զննության արձանագրությունները, ( հատոր 1-ին` գ.թ. 85-87 ), հագուստներ ներկայացնելու և վերցնելու մասին արձանագրությունը (հատոր 1-ին` գ.թ. 3-4 ), դեպքի վայրի զննության արձանագրությունները ( հատոր 1-ին` գ.թ. 5-78, հատոր 4-րդ՝ գ.թ. 14-19 ), դեպքի վայրի լրացուցիչ զննության արձանագրությունը ( հատոր 3-րդ` գ.թ. 133-145), տեսախցիկների տեսագրությունները վերցնելու մասին արձանագրությունը ( հատոր 1-ին` գ.թ. 79-80, 102-104 ), հագուստներ առգրավելու մասին արձանագրությունները( հատոր 1-ին` գ.թ. 89, 91 ), տուժող Ա. Սրապիոնյանի ձախ ոտնաթաթի վիրահատության ժամանակ հայտնաբերված գնդակի միջուկը առգրավելու մասին արձանագրությունը ( հատոր 1-ին` գ.թ. 96 ), նմուշներ ստանալու մասին արձանագրությունները ( հատոր 2-րդ` գ.թ. 82-85 ), համակարգչատեխնիկական փորձաքննության թիվ 59091506 եզրակացությունը ( հատոր 3-րդ` գ.թ. 85-106 ), 9մմ տրամաչափի ատրճանակային փամփուշտներով կրակելու համար հարմարեցված արհեստագործական եղանակով պատրաստված ատրճանակն ու գործարանային արտադրության 7.62մմ տրամաչափի <<ՏՏ>> տեսակի ատրճանակը առգրավելու մասին արձանագրությունը ( հատոր 8-րդ` գ.թ. 197-202), տեղանքի զննության արձանագրությունը ( հատոր 8-րդ` գ.թ. 203-206), Հենրիկ Բարսեղյանին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությունները ( հատոր 7-րդ՝ գ.թ. 62, հատոր 4-րդ` գ.թ. 8), ինքնակամ ներկայանալու մասին արձանագրությունը ( հատոր 4-րդ` գ.թ. 32 ), <<Սոնա կահույք>> ՍՊԸ-ի տեսանկարահանող սարքը առգրավելու մասին արձանագրությունը ( հատոր 4-րդ` գ.թ. 40-41 ), առերես հարցաքննությունների արձանագրությունները ( հատոր 7-րդ՝ գ.թ. 291, 302 ) և տեսաձայնագրային փորձաքննության թիվ 39811506 եզրակացությունը ( հատոր 4-րդ` գ.թ. 177-192 )։

Պարզվեց, որ դատարանում հրապարակված վերոհիշյալ ապացույցների բովանդակությունը համապատասխանում էր մեղադրական եզրակացությունում նշված և սույն դատավճռում արդեն զետեղված բովանդակությանը։


Դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 236 եզրակացության վերաբերյալ հարցաքննված փորձագետ Արտաշես Ռոստոմի Բասենցյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իր տված եզրակացության մեջ նշված վնասվածքներից՝ Արման Սրապիոնյանի ձախ ոտքի կոշիկի, գուլպայի և ոտնաթաթի նշված վնասվածքները կարող էին պատճառվել նաև գնդակի անդրադարձ ցատկի արդյունքում, իսկ մյուս երեք անձանց մարմնական վնասվածքները պատճառվել են անմիջական կրակոցների հետևանքով։ Չի բացառվում, որ կրակոցներ արձակող զենքի փողի ուղղությունը եղել է դեպի ներքև։

/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8 գ.թ. 111/

Նույն եզրակացության վերաբերյալ հարցաքննված, ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ փորձագետ Վլադիմիր Վարդանի Հովհաննիսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ փորձաքննությանը տրամադրված, դեպքի վայր հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի փողոցի թիվ 95/7 հասցեում գտնվող «Ինտեր Լոտո» ՍՊԸ-ին պատկանող, «Տոտո» բուքմեյքերական գրասենյակի գլխավոր մուտքի դռնից դեպի ձախ գտնվող՝ դրսային պատուհանի ապակյա շերտի վրա հայտնաբերված մեկ հատ վնասվածքը հանդիսանում է մուտքի միջանցիկ հրազենային-գնդակային բնույթի վնասվածք, որի հետազոտության արդյունքում ստացված պատկերը <<Մակարով>> և <<ՏՏ>> տեսակի ատրճանակներից կրակելու դեպքում կարելի է ստանալ լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններում՝ մոտ 80-ից 120սմ հեռավորությունից կատարած կրակոցի ժամանակ պղինձ պարունակող գնդակով։ Այսինքն դատաձգաբանական և դատաքիմիական փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված պատուհանի ապակու վրա առկա վնասվածքը առաջացել է մոտ 80-ից 120սմ հեռավորությունից արձակված կրակոցով։

/դատական նիստի արձանագրություն հատոր 3 գ.թ. 334/։






Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդարացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք։»։
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք« երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ« ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք (…)։
2. Յուրաքանչյուր ոք, ով մեղադրվում է քրեական հանցագործության մեջ, անմեղ է համարվում, մինչև որ նրա մեղավորությունը չապացուցվի օրենքին համապատասխան։
(…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն`
«Քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն` այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները։»։
Նույն օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն`
«Հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը (անգործությունը), որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով։»։
Նույն օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Սպանությունը՝ ապօրինաբար մեկ ուրիշին դիտավորությամբ կյանքից զրկելը՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ ութից տասնհինգ տարի ժամկետով։
նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
2. Սպանությունը՝
1) երկու կամ ավելի անձանց
(…)
7) մի խումբ անձանց կամ կազմակերպված խմբի կողմից,
(…)
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ տասներկուսից քսան տարի ժամկետով, կամ ցմահ ազատազրկմամբ։»։
Նույն օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելը կամ առողջությանն այլ ծանր վնաս պատճառելը, որը վտանգավոր է կյանքի համար կամ առաջացրել է տեսողության, խոսքի, լսողության կամ որևէ օրգանի կամ օրգանի ֆունկցիայի կորուստ կամ արտահայտվել է դեմքի անջնջելի այլանդակմամբ, ինչպես նաև կյանքի համար վտանգավոր այլ վնաս է պատճառել առողջությանը կամ առաջացրել է դրա քայքայում՝ զուգորդված ընդհանուր աշխատունակության ոչ պակաս, քան մեկ երրորդի կայուն կորստով կամ հանցավորի համար ակնհայտ մասնագիտական աշխատունակության լրիվ կորստով կամ առաջացրել է հղիության ընդհատում, հոգեկան հիվանդություն, թմրամոլությամբ կամ թունամոլությամբ հիվանդացում՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից յոթ տարի ժամկետով։
նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
2. Նույն արարքը, որը կատարվել է՝
(…)
6) մի խումբ անձանց կամ կազմակերպված խմբի կողմից
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ հինգից տասը տարի ժամկետով։»։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին համաձայն՝
«Դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք կամ առողջությանը որևէ այլ վնաս պատճառելը, որը վտանգավոր չէ կյանքի համար և չի առաջացրել սույն օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքներ, բայց առաջացրել է առողջության տևական քայքայում կամ ընդհանուր աշխատունակության մեկ երրորդից պակաս զգալի կայուն կորուստ՝
պատժվում է կալանքով՝ մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով։

նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
2. Նույն արարքը, որը կատարվել է՝
1) երկու կամ ավելի անձանց նկատմամբ
(…)
3) մի խումբ անձանց կամ կազմակերպված խմբի կողմից
(…)
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով։»։
Նույն օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝
«Դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք կամ առողջությանն այլ վնաս պատճառելը, որն առաջացրել է առողջության կարճատև քայքայում կամ ընդհանուր աշխատունակության աննշան կայուն կորուստ՝

պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկից հարյուրհիսնապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«(...)
3. Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։»։
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։
(...)»։
Նույն օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն`
«Միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով»։
Նույն օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն`
«Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով։»։
Նույն օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ։»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը թիվ ԵԷԴ/0168/01/10 քրեական գործով 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ին կայացրած որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(...) մարդու կյանքի դեմ ուղղված հանցագործություններից հանրային առավել բարձր վտանգավորությամբ առանձնանում է սպանությունը։ Սպանության օբյեկտ են հանդիսանում հասարակական այն հարաբերությունները« որոնք ուղղված են մարդու կյանքի անվտանգության ապահովմանը։ Այլ կերպ ասած` նշված հանցագործության անմիջական օբյեկտը յուրաքանչյուր մարդու կյանքն է« որը ենթակա է քրեաիրավական պաշտպանության նրա ծնվելու պահից մինչև մահ։
Օբյեկտիվ կողմից սպանությունը դրսևորվում է մեկ ուրիշին դիտավորությամբ« ապօրինաբար կյանքից զրկելու մեջ« որը կարող է կատարվել և՛ գործողությամբ« և՛ անգործությամբ։ Գործողությամբ կատարվող սպանությունը կարող է տեղի ունենալ տուժողի վրա ինչպես ֆիզիկական« այնպես էլ հոգեկան ներգործության միջոցով։ Անգործությամբ պատճառված մահվան համար կարող է քրեական պատասխանատվություն առաջանալ միայն այն ժամանակ« երբ հաստատվի« որ անձն անհրաժեշտ գործողություններով չի կանխել վրա հասնող մահը« թեև տվյալ կոնկրետ իրադրությունում ոչ միայն պարտավոր էր« այլև իրական հնարավորություն ուներ դա անելու։
Օբյեկտիվ կողմից սպանությունը բնութագրվում է նաև հանցավոր արարքի և առաջացած հանրորեն վտանգավոր հետևանքների միջև պատճառական կապի պարտադիր առկայությամբ։
Քննարկվող հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է դիտավորությամբ« որը կարող է լինել ինչպես ուղղակի« այնպես էլ անուղղակի։ Ուղղակի դիտավորության դեպքում հանցավորը գիտակցում է« որ ուրիշի կյանքի համար վտանգավոր արարք է կատարում« նախատեսում է մարդուն կյանքից զրկելու հնարավորությունը կամ անխուսափելիությունը և ցանկանում է տուժողին մահ պատճառել։ Անուղղակի դիտավորության դեպքում անձը գիտակցում է« որ ուրիշի կյանքի համար վտանգավոր արարք է կատարում« նախատեսում է մարդուն կյանքից զրկելու հնարավորությունը« չի ցանկանում« բայց գիտակցաբար թույլ է տալիս տուժողի մահվան առաջացումը կամ անտարբերություն է դրսևորում այդ հետևանքի առաջացման նկատմամբ։
15. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է նախատեսում մարդու առողջության դեմ ուղղված հանցագործություններից ամենավտանգավորի` դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու համար։ Նշված հանցագործության անմիջական օբյեկտը մարդու առողջության անվտանգության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են։
Օբյեկտիվ կողմից տվյալ արարքը բնութագրվում է այնպիսի գործողությամբ կամ անգործությամբ« որի արդյունքում մարդու առողջությանը ծանր վնաս է պատճառվում։ Հանցավորի գործողություններն արտահայտվում են տուժողի վրա ֆիզիկական« հոգեկան« մեխանիկական և նմանատիպ այլ ազդեցության գործադրմամբ։ Մարդու առողջությանն անգործությամբ ծանր վնաս պատճառելն առկա է« երբ հանցավորը չի կատարում որոշակի գործողություններ« որոնք նա պարտավոր էր և տվյալ իրադրությունում կարող էր կատարել` սպառնացող վնասի առաջացումը կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի դրույթներից ելնելով` կարելի է եզրահանգել« որ առողջությանը պատճառվող ծանր վնասը կարող է լինել երկու տեսակի` կյանքի համար վտանգավոր և կյանքի համար ոչ վտանգավոր՝ արտահայտված օրենքում հատուկ նշված հետևանքների առաջացմամբ։
Քննարկվող հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է դիտավորությամբ« որը կարող է լինել ինչպես ուղղակի« այնպես էլ անուղղակի։ Բացառություն է կազմում այնպիսի վնասի պատճառումը« որն առաջացրել է հանցավորի համար ակնհայտ տուժողի առողջության քայքայում` զուգորդված նրա մասնագիտական աշխատունակության լրիվ կորստով։ Այս դեպքում« ինչպես հետևում է օրենսդրական ձևակերպումից« դիտավորությունը կարող է լինել միայն ուղղակի։
16. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը (անգործությունը), որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով»։
Օբյեկտիվ կողմից հանցափորձը բնութագրվում է`
1. գործողությամբ (անգործությամբ), որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանքի կատարմանը,
2. հանցագործությունն անձի կամքից անկախ հանգամանքներով ավարտին չհասցնելով։
Հանցափորձն առկա է այն ժամանակ, երբ հանցագործությունը մինչև վերջ չի հասցվում, այլ կերպ` հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի կատարումն սկսվում է, սակայն չի ավարտվում։ Նյութական հանցագործության դեպքում չի առաջանում օրենքով նախատեսված հետևանքը կամ հետևանքն առաջանում է, սակայն ոչ հանցավորի դիտավորությամբ նախատեսվածը (օրինակ` սպանության փորձի ժամանակ տուժողը ոչ թե մահանում է, այլ ստանում է ծանր մարմնական վնասվածք)։ Ուստի, այն դեպքերում, երբ հանցագործության փորձի ժամանակ առաջանում են այնպիսի հետևանքներ, որոնք ոչ թե հանցավորի դիտավորության մեջ ընդգրկված, այլ մեկ ուրիշ ավարտված հանցագործության հատկանիշներ են, ապա դրանք կլանվում են հանցավորի դիտավորությամբ ընդգրկված հանցագործության փորձի մեջ և ինքնուրույն չեն որակվում։
Հանցափորձը բնութագրող հաջորդ հատկանիշն այն է, որ հանցագործությունը մինչև վերջ չի հասցվում հանցավորի կամքից անկախ հանգամանքներում։
Սուբյեկտիվ կողմից հանցափորձը հնարավոր է միայն ուղղակի դիտավորությամբ։
17. Հիմք ընդունելով սույն որոշման նախորդ կետերում շարադրված վերլուծությունը` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է« որ սպանության փորձը դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելուց սահմանազատելու համար առաջնային նշանակություն ունի վնասվածքներ հասցնելու պահին հանցավորի դիտավորության ուղղվածության բացահայտումը։ Մասնավորապես« եթե սպանության փորձի ժամանակ հանցավորի դիտավորությունն ուղղված է տուժողին կյանքից զրկելուն« ապա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելիս դիտավորությունն ուղղված է տուժողի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելուն։
Ս.Հունիկյանի վերաբերյալ որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը նշել է« որ հանցավորի դիտավորության ուղղվածության հարցը լուծելիս անհրաժեշտ է ելնել հանցագործության բոլոր հանգամանքների համակցությունից և հաշվի առնել« մասնավորապես« հանցավոր արարքի կատարման եղանակը« վնասվածքներ հասցնելիս օգտագործվող գործիքները (զենքը)« մարմնական վնասվածքների քանակը« բնույթը և տեղակայումը (օրինակ` մարդու կենսականորեն կարևոր օրգանների վնասումը)« ինչպես նաև հանցավորի և տուժողի վարքագիծը հանցագործությանը նախորդող և հաջորդող պահերին« նրանց փոխհարաբերությունները« հանցավորի կողմից հանցավոր գործողությունների դադարեցման պատճառները և այլն։ Կատարված հանցանքին քրեաիրավական ճիշտ գնահատական տալու համար կարևոր նշանակություն ունի այնպիսի հատկանիշների բացահայտումը« ինչպիսիք են հանցանքի կատարման շարժառիթներն ու նպատակը (տե՛ս Սամվել Գրիգորի Հունիկյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ՎԲ11/08 որոշումը)։
Վերը նշված հանգամանքների համադրման և վերլուծության հիման վրա է հնարավոր միայն բացահայտել դիտավորության ուղղվածությունը և դրա տեսակները« ինչն էլ իր հերթին կհանգեցնի կատարված արարքին քրեաիրավական ճիշտ գնահատական տալուն և տարբեր հանցակազմերը« մասնավորապես՝ սպանության փորձը տուժողի առողջությանը դիտավորությամբ ծանր վնաս պատճառելուց սահմանազատելուն (…)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր մեկ այլ` ԵԿԴ/0168/01/12 քրեական գործով 2013թ. մայիսի 08-ին կայացված որոշման մեջ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(...) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված՝ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում՝կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով։ Այլ խոսքով` հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի։ Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը։ Այս հանգամանքը բազմիցս շեշտադրվել է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի կողմից։ Մասնավորապես, Եվրոպական դատարանը կարևորել է կոնկրետ գործով արդար դատական քննություն կատարված լինելու վերաբերյալ իր համոզմունքի ձևավորումը և նշել է, որ քրեական վարույթի իմաստով արդար դատական քննությունը ներառում է նաև անմեղության կանխավարկածի պահպանումը, ինչը նշանակում է, որ դատավորը չպետք է ելնի այն կանխավարկածից, թե անձը կատարել է իրեն մեղսագրվող հանցանքը, հանցանքի կատարման մեջ անձի մեղավորությունն ապացուցելու պարտականությունը կրում է դատախազությունը և կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի (տե՛ս Թելֆներն ընդդեմ Ավստրիայի (TELFNER v. AUSTRIA) գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2001 թվականի մարտի 20-ի վճիռը, գանգատ թիվ 33501/96, կետ 15, ինչպես նաև Նատունենն ընդդեմ Ֆինլանդիայի (NATUNEN v. FINLAND) գործով 2009 թվականի մարտի 31-ի վճիռը, գանգատ թիվ 21022/04, կետ 53)։ (...)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը թիվ ԵԱՆԴ/0110/01/12 քրեական գործով 2015 թվականի օգոստոսի 28-ին կայացրած որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(...) Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ հանցափորձ են ձևավորում միայն ուղղակի դիտավորությամբ կատարվող այն գործողությունները (անգործությունը), որոնք անմիջականորեն ուղղված են հանցանքի կատարմանը։ «Անմիջականությունը» ենթադրում է, որ հանցավորը ձեռնամուխ է լինում հանցագործության օբյեկտիվ կողմի իրականացմանը, սակայն այն ավարտին չի հասցնում իր կամքից անկախ այնպիսի օբյեկտիվ կամ սուբյեկտիվ հանգամանքներով, որոնք նա չէր նախատեսել կամ չէր կարողացել հաղթահարել։ Այլ կերպ ասած՝ հանցափորձի դեպքում հանցագործությունը չի ավարտվում, քանի որ կա՛մ հանցավոր արարքն ամբողջությամբ չի իրականացվում, կա՛մ արարքն իրականացվում է, սակայն չի առաջանում հանցավորի դիտավորության մեջ ընդգրկված և նրա համար ցանկալի հանրորեն վտանգավոր հետևանքը (նյութական հանցակազմերի դեպքում)։
Վերոշարադրյալից բխում է, որ նյութական հանցակազմերի դեպքում ավարտված հանցագործության և հանցափորձի տարանջատման հիմնական չափանիշն անձի դիտավորության ուղղվածությունն է։ Մասնավորապես, եթե կատարվածի արդյունքում առաջանում են անձի դիտավորության մեջ չընդգրկված, սակայն ավարտված մեկ այլ հանցագործության հատկանիշներ, ապա արարքը պետք է որակել ոչ թե ըստ փաստացի վրա հասած հետևանքի, այլ ըստ անձի սուբյեկտիվ ընկալման` որպես իր դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործության փորձ։ Այսինքն` արարքը փորձ կամ ավարտված հանցագործություն որակելու հարցում էական նշանակություն ունի անձի դիտավորության ուղղվածության բացահայտումը, ինչը հնարավոր է գործի փաստական հանգամանքների համադրման և ամբողջական վերլուծության արդյունքում։
Հարկ է նշել, որ Վճռաբեկ դատարանն իր նախադեպային իրավունքում դիրքորոշում է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի դիտավորության ուղղվածության հարցը լուծելիս անհրաժեշտ է ելնել հանցագործության բոլոր հանգամանքների համակցությունից և հաշվի առնել, մասնավորապես, հանցավոր արարքի կատարման եղանակը, վնասվածքներ հասցնելիս օգտագործվող գործիքները, մարմնական վնասվածքների քանակը, բնույթը և տեղակայումը (օրինակ` մարդու կենսականորեն կարևոր օրգանների վնասումը), ինչպես նաև հանցավորի և տուժողի վարքագիծը հանցագործությանը նախորդող և հաջորդող պահերին, նրանց փոխհարաբերությունները, հանցավորի կողմից հանցավոր գործողությունների դադարեցման պատճառները և այլն (տե՛ս, mutatis mutandis, Ս.Հունիկյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2008 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ՎԲ-11/08 որոշումը)։
16.1. Հանցափորձը, ըստ կատարվող գործողությունների բնույթի և հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանի, բաժանվում է երկու տեսակի` ավարտված և չավարտված։ Հանցափորձի դասակարգումն ավարտվածի և չավարտվածի ունի տեսական ու գործնական կարևոր նշանակություն։ Մասնավորապես, այն հաշվի է առնվում արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը որոշելիս, քրեական պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հարցերը լուծելիս, ինչպես նաև թույլ է տալիս ճիշտ որոշել հանցագործությունից կամովին հրաժարվելու հետ կապված խնդիրները։ Հանցափորձի նշված տեսակներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Կ.Հովհաննիսյանի և մյուսների գործով որոշմամբ` նշելով. «(...) Հանցափորձն ավարտված համարելու համար անհրաժեշտ է, որ հանցավորը կատարի բոլոր այն գործողությունները, որոնք նա անհրաժեշտ է համարում հանցագործությունն ավարտին հասցնելու համար (օրինակ` տուժողի վրա հրազենով կրակում է սպանելու նպատակով, բայց մահը վրա չի հասնում բժշկական միջամտության շնորհիվ, կամ գողին բնակարանում բռնում են և այլն)։ Հանցափորձի այս տեսակի առկայությունը հավաստելու համար վճռորոշ է հանցավորի վստահությունն այն բանում, որ իր կողմից որևէ լրացուցիչ գործողություն չի պահանջվում, և որ արդեն իսկ կատարվածը բավարար է հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու համար։
Մինչդեռ, չավարտված հանցափորձի դեպքում հանցավորը չի կատարում բոլոր այն գործողությունները, որոնք նա անհրաժեշտ է համարում հանցագործությունն ավարտելու համար (օրինակ` ուժը չի բավականացնում տուժողին խեղդելու համար, ցանկանում է կրակել տուժողին, բայց զենքն անսարք է լինում, և կրակոց տեղի չի ունենում և այլն)։ Հանցափորձի այս տեսակը բնորոշվում է գործողությունների անավարտությամբ, օբյեկտիվ կողմի մասնակի կատարմամբ։ Ընդ որում, հանցավորը գիտակցում է, որ հանցագործությունն ավարտելու համար անհրաժեշտ է կատարել ևս ինչ-որ գործողություններ, որոնք կատարել նրան չի հաջողվում (…)» (տե՛ս Կ.Հովհաննիսյանի և մյուսների գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ի թիվ ԵԿԴ/0087/01/12 որոշման 27-րդ կետը)։
II. Սպանության ավարտված հանցափորձի դեպքում հանցակազմի շրջանակներից դուրս գտնվող և հանցագործությունից կամովին հրաժարում չհամարվող անձի հետ հանցավոր դրական վարքագծի իրավական գնահատականը.
17. Ընդհանրացնելով սույն որոշման 16-16.1-րդ կետերում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ սպանության ավարտված հանցափորձը բնութագրվում է հետևյալ օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշներով.
ա) անձը կատարում է անհրաժեշտ բոլոր գործողությունները հանցագործությունը ավարտին հասցնելու համար,
բ) գիտակցում է, որ կատարվածն անհրաժեշտ և բավարար է հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու համար, սակայն հանրորեն վտանգավոր հետևանքը` մահը, վրա չի հասնում հանցավորի կամքից անկախ հանգամանքներով։
Սուբյեկտիվ կողմից սպանության փորձը դրսևորվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ, այսինքն` հանցավորը նախատեսում է մահվան առաջացման անխուսափելիությունը կամ իրական հնարավորությունը և ցանկանում է դրա վրա հասնելը, գիտակցում է, որ եթե համապատասխան հետևանքն առաջանա, ապա այն անմիջականորեն բխելու է իր արարքից, և դրանց միջև առկա կլինի միանշանակ պատճառական կապ։ Մասնավորապես, կոնկրետ դեպքում հանցագործության գործիքը կամ միջոցը, եղանակը, հասցված մարմնական վնասվածքների քանակը, բնույթը և տեղակայումը, ինչպես նաև առկա այլ օբյեկտիվ հանգամանքները կարող են վկայել հանցավորի կողմից մահվան առաջացման անխուսափելիությունը կամ իրական հնարավորությունը նախատեսելու, հետևաբար, վերջինիս մոտ ուղղակի դիտավորության առկայության մասին։
17.1. Այսպիսով, կատարվածը սպանության փորձ որակելու համար անհրաժեշտ է, որ հանցավորն ունենա անձին կյանքից զրկելու պարզ կոնկրետացված (նախապես կամ հանկարծակի առաջացած) դիտավորություն, ինչը հնարավոր է պարզել գործի հանգամանքների համակողմանի վերլուծության արդյունքում` հատկապես ուշադրություն դարձնելով հանցավորի` նախքան հանցագործությունը, հանցանքի ընթացքում և դրանից հետո դրսևորած վարքագծին։
Հանցագործությունն ավարտին հասցնելուն ուղղված անհրաժեշտ բոլոր գործողությունները կատարելուց հետո (ավարտված հանցափորձ) հանցագործությունից կամովին հրաժարում չհամարվող անձի հետհանցավոր դրական վարքագիծը կարևոր նշանակություն ունի վերջինիս դիտավորության ուղղվածությունը ճիշտ որոշելու համար։ Սակայն այն ինքնին, գործի մյուս փաստական հանգամանքներից անջատ, չի կարող արարքի որակման հարցում ունենալ որոշիչ նշանակություն և պետք է գնահատման ենթարկվի նախքան հանցագործությունը և դրա ընթացքում անձի դրսևորած վարքագծի շրջանակներում, որոնք, որպես կանոն, վկայում են հանցանքը կատարելու պահին անձի ունեցած իրական դիտավորության մասին։
Մասնավորապես, եթե գործի փաստական հանգամանքների համակցության վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ հանցանքը կատարելու պահին հանցավորի դիտավորությունն ուղղված է եղել տուժողին կյանքից զրկելուն (օրինակ` դրա մասին կարող են վկայել հանցագործության գործիքները կամ միջոցները` հրազեն, սառը զենք, սուր ծակող-կտրող գործիքներ և այլն, հարվածների քանակն ու ուժգնությունը, պատճառված մարմնական վնասվածքների քանակը, բնույթը և տեղակայումը (օրինակ` մարդու կենսականորեն կարևոր օրգանների վնասումը), հանցագործության եղանակը, մեխանիզմը, նպատակը, շարժառիթը, իրադրությունը և այլ հանգամանքներ), ապա համապատասխան արարքն իրականացնելուց հետո անձի դրսևորած դրական վարքագիծը (օրինակ` հետագա գործողություններ կատարելուց ձեռնպահ մնալը, տուժողին օգնություն ցույց տալը, շտապօգնություն կանչելը և այլն) դուրս է սպանության ավարտված հանցափորձի շրջանակներից, վկայում է ոչ թե սպանելու ուղղակի դիտավորության բացակայության, այլ պարզապես կատարածի համար զղջալու մասին, ինչը դատարանի կողմից կարող է հաշվի առնվել պատիժ նշանակելիս։ Նման գործողությունները չեն կարող ազդեցություն ունենալ և փոխել արարքի քրեաիրավական որակումը։
Միևնույն ժամանակ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ բոլոր այն դեպքերում, երբ հանցավորի` նախքան հանցագործությունը, հանցանքի ընթացքում և դրանից հետո դրսևորած վարքագիծը բնութագրող հանգամանքների համակցությունը վկայում է սպանության ուղղակի դիտավորության բացակայության և, համապատասխանաբար, անուղղակի կամ չկոնկրետացված դիտավորության առկայության մասին (օրինակ` տուժողին ձեռքերով հարվածներ հասցնելը, դրանց ուժգնությունը և տեղակայումը կամ նույնիսկ զենքով կրակելը, սակայն կենսական ոչ կարևոր օրգանների շրջանում և այլն), ապա համապատասխան հանրորեն վտանգավոր հետևանքը` մահը, չառաջանալու դեպքում արարքը չի կարող որակվել որպես սպանության փորձ և պետք է որակվի ըստ փաստացի առաջացած հետևանքի։
(...)»։

Մեղադրանքի կողմն ամբաստանյալ Հ. Բարսեղյանին առաջադրված մեղադրանքը, ի թիվս այլ ապացույցների՝ հիմնավորված է համարել նաև տուժողներ Վահագ Հովհաննեսի Գևորգյանի, Արման Վարդանի Սրապիոնյանի և վկա Դավիթ Համլետի Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքներով։

/հատոր 2 գ.թ. 18-19, հատոր 1 գ.թ. 145-146, հատոր 6 գ.թ.4-6, հատոր 2գ.թ.1-2, հատոր 3 գ.թ.252-253/։

Քննելով ամբաստանյալի հետ առերես չհարցաքննված վկա Դավիթ Համլետի Գևորգյանի, տուժողներ Արման Վարդանի Սրապիոնյանի և Վահագ Հովհաննես Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքների՝ որպես ամբաստանյալի մեղավորությունը հիմնավորող ապացույց թույլատրելիության, դրա արդյունքում՝ արդար դատաքննության իրավունքից ամբաստանյալի զրկված լինելու հարցը՝ դատարանը գտնում է հետևյալը.

ՀՀ Սահմանադրության 67-րդ հոդվածի համաձայն՝
«Հանցագործության համար մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի`
(...)
4) իր դեմ ցուցմունք տվող անձանց հարցման ենթարկելու իրավունք, կամ որ այդ անձինք ենթարկվեն հարցման, ինչպես նաև, որ իր օգտին ցուցմունք տվող անձինք կանչվեն և հարցաքննվեն նույն պայմաններով, ինչ իր դեմ ցուցմունք տված անձինք.
(...)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն.

«1. Քննիչն իրավունք ունի կատարել նախօրոք հարցաքննված երկու այն անձանց առերեսում, որոնց ցուցմունքներում էական հակասություններ կան։ Քննիչը պարտավոր է կատարել առերեսում, եթե էական հակասություններ կան մեղադրյալի և մեկ այլ անձի ցուցմունքներում։ (...)»

Հակընդդեմ հարցման իրավունքի բովանդակությանը ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Հմայակ Սահակյանի վերաբերյալ ԼԴ/0212/01/10 գործով 2011թ. հոկտեմբերի 20-ի որոշման 21-23-րդ կետում` նշելով, որ
«21. Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ հանցագործության բացահայտմանը նպաստող անձանց պաշտպանությունը` ընդհանրապես, և պաշտպանվող անձի ինքնությունը հաստատող տվյալների պաշտպանությունը` մասնավորապես, հետապնդում են իրավաչափ նպատակներ և ինքնին անհամատեղելի չեն մեղադրյալի` արդար դատաքննությունն ապահովող իրավական արժեքների հետ։ Սակայն հանցագործության բացահայտմանը նպաստող անձանց պաշտպանությունը կանոնակարգող քրեադատավարական իրավանորմերը մեկնաբանելիս և դրանցով սահմանված իրավական մեխանիզմները գործադրելիս հարկ է նկատի առնել, որ դրանք չեն կարող հանգեցնել մեղադրյալի` արդար դատաքննության իրավունքի չեզոքացմանը։ Ուստի խնդրո առարկա հարցի կապակցությամբ հանրային և մասնավոր իրավաչափ շահերը պետք է այնպես հավասարակշռվեն, որ մեղադրյալը չզրկվի «զենքերի հավասարության» իրավունքից և արդյունավետ պաշտպանության հնարավորությունից։
Այս առումով Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ առանց պաշտպանության կողմին ծանոթանալու հնարավորություն տալու, առանց դատաքննության ընթացքում հետազոտվելու` որևէ ապացույց չի կարող դրվել մեղադրական դատավճռի հիմքում։ Այլ կերպ` չբացահայտված բովանդակությամբ ապացույցի հիման վրա անձին դատապարտելու արգելքը բացարձակ բնույթ է կրում` անկախ ապացույցների ընդհանուր զանգվածում այդ ապացույցի դերից։ Այդ արգելքը խախտելն ինքնին կազմում է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի իմաստով։
22. Նախորդ կետում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները պարզաբանելու համար Վճռաբեկ դատարանն անհրաժեշտ է համարում իրավական դիրքորոշումներ հայտնել այն դեպքերի կապակցությամբ, երբ անձը դատապարտվում է բացահայտված բովանդակությամբ ապացույցի հիման վրա, որի կապակցությամբ սակայն հնարավորություն չի ստացել իրացնել հակընդդեմ հարցման (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքը («Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3(դ) ենթակետ)։
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը, կիրառելով և մեկնաբանելով «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3(դ) ենթակետը, եկել է այն ընդհանուր հետևության, որ եթե մեղադրյալին դատավարության որևէ փուլում հնարավորություն չի տրվել հարցեր ուղղելու իր դեմ ցուցմունք տված անձին, ապա նա զրկվում է արդար դատաքննության իրավունքից (տե՛ս Ունտերպերտինգերն ընդդեմ Ավստրիայի, գանգատ թիվ 9120/80, 1986 թվականի նոյեմբերի 24-ի վճիռ, 31-33-րդ կետեր)։ Իսկ Սադակը և ուրիշներն ընդդեմ Թուրքիայի (թիվ 1) գործով վճռում Եվրոպական դատարանը զարգացրել է Ունտերպերտինգերի գործով ամրագրված իրավական դիրքորոշումը և սահմանել, որ անձի դատապարտումը չի կարող ամբողջապես կամ վճռական չափով հիմնվել այնպիսի անձի հայտնած տվյալների վրա, որին հարցեր ուղղելու համարժեք հնարավորություն պաշտպանության կողմը չի ունեցել (տե՛ս Սադակը և ուրիշներն ընդդեմ Թուրքիայի (թիվ 1), գանգատներ թիվ 29900/96 և այլն, 2001 թվականի հուլիսի 17-ի վճիռ, 65-րդ կետ)։
(...) Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ հակընդդեմ հարցման (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքով չապահովված ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելը քրեադատավարական օրենքի էական խախտում չի կազմի, եթե այդ ապացույցը վճռական կշիռ չունի անձի մեղքը հաստատող ապացույցների զանգվածում։ Այլ կերպ` առանց հակընդդեմ հարցման` ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելու արգելքը բացարձակ բնույթ չի կրում։ Ուստի այս պարագայում հանրային և մասնավոր իրավաչափ շահերի հավասարակշռությունը հնարավոր է ապահովել հանրային շահերի առավել մեծ ընդգրկմամբ...»։
Հակընդդեմ հարցման իրավունքի բովանդակությանն անդրադրձել է նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը Մանուչարյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով (Գանգատ թիվ 35688/11) 2016թ. նոյեմբերի 24-ի վճռի 46-47-րդ կետում` նշելով, որ
«46. Դատարանն այնուհետեւ վերահաստատում է, որ բոլոր ապացույցները, սովորաբար, պետք է ներկայացվեն հրապարակային լսումների ժամանակ` մեղադրյալի ներկայությամբ՝ մրցակցության սկզբունքով փաստարկներ ներկայացնելու համար։ Այս սկզբունքից առկա են բացառություններ, սակայն դրանք չպետք է խախտեն պաշտպանության կողմի իրավունքները։ Որպես ընդհանուր կանոն, 6-րդ հոդվածի 1-ին կետով եւ 3-րդ կետի «դ» ենթակետով պահանջվում է, որ ամբաստանյալին տրվի վիճարկելու եւ իր դեմ ցուցմունք տվողվ կային հարցաքննելու համարժեք եւ պատշաճ հնարավորություն կա՛մ նրա կողմից ցուցմունք տալու ժամանակ, կա՛մ հետագա փուլերում (տե՛սԽոդորկովսկին եւ Լեբեդեւն ընդդեմ Ռուսաստանի [Khodorkovskiy and Lebedev v.Russia], թիվ 11082/06 եւ թիվ 13772/05, «707, 2013 թվականի հուլիսի 25)։
47. Ալ-Խավաջայի եւ Թահերիի գործով (վերեւում հիշատակված՝ ¢¢ 119-147) Մեծ պալատը հստակեցրել է այն սկզբունքները, որոնք պետք է կիրառվեն, երբ վկան հրապարակային դատաքննությանը չի ներկայանում։ Այդ սկզբունքները կարող են ամփոփ ներկայացվել հետեւյալ կերպ՝
i) Դատարանը նախեւառաջ պետք է ուսումնասիրի այն նախնական հարցը, թե արդյոք առկա է հիմնավոր պատճառ՝ քննությունից բացակայող վկայի տված ցուցմունքը որպես ապացույց ճանաչելու համար՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ վկաները, որպես ընդհանուր կանոն, պետք է ցուցմունք տան դատաքննության ժամանակ, եւ որ ողջամիտ ջանքեր պետք է ներդրվեն՝ նրանց ներկայությունը երաշխավորելու համար.
ii) չներկայանալու պատճառներից հատկանշական են, օրինակ, ինչպես Ալ-Խավաջայի եւ Թահերիի գործում (վերեւում հիշատակված), վկայի բացակայությունը քննությունից մահվան կամ վրեժխնդրության երկյուղի հիմքով։
Այնուամենայնիվ, առկա են նաեւ վկայի կողմից դատաքննությանը չներկայանալու այլ իրավաչափ հիմքեր.
iii) եթե վկան չի հարցաքննվել վարույթի որեւէ նախնական փուլում, ապա վկայի ցուցմունքը դատաքննության ժամանակ կենդանի վկայության փոխարեն թույլատրելը պետք է ծառայի որպես ծայրահեղ միջոց.
iv) քննությունից բացակայող վկաների՝ արդեն իսկ տված ցուցմունքը որպես ապացույց ճանաչելը հնարավոր անբարենպաստ հետեւանքներ է առաջացնում ամբաստանյալի համար, որը, ըստ էության, քրեական դատավարության ընթացքում պետք է արդյունավետ հնարավորություն ունենա վիճարկելու իր դեմ ուղղված ապացույցները։ Մասնավորապես, նա պետք է հնարավորություն ունենա ստուգելու վկայի ցուցմունքների ճշմարտացիությունը եւ հավաստիությունը՝ վկաներին իր ներկայությամբ բանավոր հարցաքննելու միջոցով՝ վկայի կողմից ցուցմունք տալու ժամանակ կամ վարույթի հետագա փուլերում.
v) «միակ կամ որոշիչ կանոնի» համաձայն՝ այն դեպքում, երբ ամբաստանյալի դատապարտումը բացառապես կամ հիմնականում հիմնված է այն վկաների տված ցուցմունքների վրա, որոնց մեղադրյալը չի կարող հարցաքննել վարույթի որեւէ փուլում, նրա պաշտպանության իրավունքներն անհիմն կերպով սահմանափակվում են.
vi) այս համատեքստում «որոշիչե բառը պետք է ընկալվի նեղ իմաստով՝ որպես միայն այնպիսի նշանակության կամ կարեւորության ապացույց, որը կարող է որոշիչ լինել գործի ելքի համար։ Եթե վկայի չստուգված ցուցմունքը հիմնավորվում է այլ հաստատված ապացույցներով, ապա դրա որոշիչ լինելու հանգամանքը գնահատելը կախված է հիմնավորող ապացույցների ապացուցողական ուժից. որքան ծանրակշիռ են մեղավորությունը հաստատող մյուս ապացույցները, այնքան ավելի քիչ հավանական է, որ քննությունից բացակայող վկայի ցուցմունքը համարվի որոշիչ.
vii) այնուամենայնիվ, քանի որ Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ կետը պետք է մեկնաբանվի վարույթի արդարացիության ընդհանուր ուսումնասիրության համատեքստում, միակ կամ որոշիչ կանոնը չպետք է կիրառվի ոչ ճկուն եղանակով.
viii) մասնավորապես, եթե ուրիշի խոսքի վրա հիմնված ցուցմունքն ամբաստանյալի դեմ ուղղված միակ կամ որոշիչ ապացույցն է, ապա այն որպես ապացույց ճանաչելը մեխանիկորեն չի հանգեցնում 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի խախտման։ Միեւնույն ժամանակ, եթե դատապարտման համար միակ կամ որոշիչ հիմք են հանդիսանում քննությունից բացակայող վկաների ցուցմունքները, ապա Դատարանը գործը պետք է առավել մանրազնին քննության ենթարկի։
Այդպիսի ցուցմունքները որպես ապացույց ճանաչելուց բխող վտանգներից ելնելով՝ դա շատ կարեւոր գործոն է հավասարակշռությունն ապահովելու հարցում, եւ դրա համար անհրաժեշտ են բավարար հակակշռող գործոններ, այդ թվում՝ ծանրակշիռ ընթացակարգային երաշխիքների առկայություն։ Յուրաքանչյուր գործում հարցն այն է, թե արդյոք առկա են բավարար հակակշռող գործոններ, այդ թվում՝ այդ ապացույցների հավաստիության արդարացի եւ պատշաճ գնահատումը թույլատրող միջոցներ։ Դա կարող է թույլ տալ դատապարտման հիմքում դնել այդպիսի ապացույցներ միայն այն դեպքում, երբ դրանք բավականաչափ հավաստի են՝ գործի համար դրանց կարեւորությունից ելնելով։»։

Հակընդդեմ հարցման իրավունքի վերաբերյալ ՀՀ վճառաբեկ դատարանը իրավական դիրքորոշում է հայտնել նաև ՎԲ/04/12 քրեական գործով 2017թ. դեկտեմբերի 20-ին կայացված որոշմամբ՝ նշելով հետևյալը.
«(...)
13. Այսպես` Ասատրյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով Եվրոպական դատարանն արձանագրել է Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի և 3-րդ կետի, դե ենթակետի խախտում, քանի որ դիմումատու Ս.Ասատրյանը զրկված է եղել իր դեմ ցուցմունք տված վկաներին հարցաքննելու հնարավորությունից։
13.1. Մասնավորապես՝ Եվրոպական դատարանը քննարկվող գործի շրջանակներում վերահաստատել է Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի առնչությամբ իր նախադեպային իրավունքի շրջանակներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները` փաստելով. «,(…) Արդար դատաքննության հասկացությունը ենթադրում է, inter alia, մրցակցային դատավարության իրավունքը, ինչը քրեական գործի պարագայում նշանակում է, որ և΄ մեղադրանքի, և ΄ պաշտպանության կողմերին պետք է տրվի մյուս կողմի ներկայացրած փաստարկներին ու ապացույցներին ծանոթանալու և դրանք մեկնաբանելու հնարավորություն (…)։ Այս առնչությամբ Դատարանը նշում է, որ հնարավոր է, որ դատավարական այնպիսի իրավիճակը, որի դեպքում մի կողմի համար հակառակ կողմի համեմատ անբարենպաստ պայմաններ չեն ստեղծվում, այնուամենայնիվ հանդիսանա մրցակցային դատավարության իրավունքի խախտում, եթե տվյալ կողմին չի տրվել ներկայացված բոլոր ապացույցներին կամ փաստարկներին ծանոթանալու և դրանք մեկնաբանելու հնարավորություն, ինչը թույլ կտար ազդել դատարանի որոշման վրա (…)։
(…) [Ո]րպես ընդհանուր կանոն, [Կոնվենցիայի] 6-րդ հոդվածի 1-ին կետով և 3-րդ կետի «դե ենթակետով պահանջվում է, որ ամբաստանյալին տրվի վկայի՝ իր դեմ տված ցուցմունքի թույլատրելիությունը վիճարկելու կամ իր դեմ ցուցմունք տված վկային հարցաքննելու համարժեք և պատշաճ հնարավորություն՝ վկայի կողմից ցուցմունք տալու ժամանակ կամ հետագա փուլերում (…) Ոստիկանության կողմից հետաքննության կամ դատական քննության փուլերում ստացված ցուցմունքները որպես ապացույց օգտագործելն ինքնին չի հակասում վերոնշյալ դրույթներին՝ պայմանով, որ դրա արդյունքում պաշտպանության կողմի իրավունքները չեն խախտվել (…)։
Ալ-Խավաջայի և Թահերիի գործում (…) Մեծ պալատը հստակեցրել է այն սկզբունքները, որոնք պետք է կիրառվեն այն դեպքում, երբ վկան դռնբաց դատական քննությանը չի ներկայանում։ Այդ սկզբունքները կարող են ամփոփ ներկայացվել հետևյալ կերպ`
i) դատարանը նախապատրաստական փուլում նախ պետք է քննի այն հարցը, թե արդյոք հիմնավոր պատճառ կա չներկայացած վկայի տված ցուցմունքը որպես ապացույց ճանաչելու համար` հաշվի առնելով, որ վկաները պետք է, որպես ընդհանուր կանոն, ցուցմունք տան դատական քննության ժամանակ, և որ պետք է ձեռնարկվեն բոլոր անհրաժեշտ միջոցները` նրանց ներկայանալն ապահովելու համար.
ii) չներկայանալու ամենահաճախ հանդիպող պատճառներն են, օրինակ, ինչպես Ալ-Խավաջայի և Թահերիի գործում (վերեւում հիշատակված), վկայի մահը կամ վախը վրեժխնդրությունից։ Այնուամենայնիվ, վկան դատական քննությանը կարող է չներկայանալ նաև այլ օրինական պատճառներով.
iii) այն դեպքում, երբ վկան չի հարցաքննվել վարույթի նախորդ որեւէ փուլում, դատական քննության ժամանակ դատարանում ցուցմունք տալու փոխարեն վկայի` նախկինում տված ցուցմունքի գրավոր հաստատումը որպես ապացույց ճանաչելը պետք է ծայրահեղ միջոց լինի.
iv) չներկայացած վկաների` նախկինում տված ցուցմունքը որպես ապացույց ճանաչելն անբարենպաստ հետևանքներ է առաջացնում ամբաստանյալի համար, որը, ըստ էության, քրեական դատավարության ժամանակ պետք է ունենա իր դեմ ներկայացված ապացույցների թույլատրելիությունը վիճարկելու արդյունավետ հնարավորություն։
Մասնավորապես, նա պետք է կարողանա ստուգել վկաների տված ցուցմունքների ճշմարտացիությունը և հավաստիությունը` իր ներկայությամբ վկաներին բանավոր հարցաքննելու միջոցով` վկայի կողմից ցուցմունք տալու ժամանակ կամ վարույթի հետագա փուլերում.
v) «միակ կամ վճռորոշ ապացույցի սկզբունքիե համաձայն` այն դեպքում, երբ ամբաստանյալին դատապարտելու համար հիմք են ծառայում բացառապես կամ հիմնականում այն վկաների տված ցուցմունքները, որոնց մեղադրյալը չի կարող հարցաքննել դատավարության փուլերից որևէ մեկում, նրա պաշտպանության իրավունքներն անհիմն սահմանափակվում են.
vi) այս համատեքստում «վճռորոշե ցուցմունք պետք է նշանակի միայն այնպիսի նշանակության կամ կարևորության ցուցմունք, որը կարող է որոշել գործի ելքը։ Եթե վկայի չստուգված ցուցմունքը հիմնավորվում է այլ հաստատված ապացույցներով, ապա գնահատականն այն մասին` արդյոք այն վճռորոշ է, կախված կլինի հիմնավորող ապացույցների հավաստիությունից. որքան հավաստի են մեղավորությունը հաստատող մյուս ապացույցները, այնքան քիչ հավանական է, որ չներկայացած վկայի ցուցմունքը կհամարվի վճռորոշ.
vii) այնուամենայնիվ, քանի որ Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ կետը պետք է մեկնաբանվի դատաքննության արդարացիության ընդհանուր ուսումնասիրության համատեքստում, միակ կամ վճռորոշ ապացույցի սկզբունքը չպետք է կիրառվի ոչ ճկուն եղանակով.
viii) մասնավորապես, եթե ուրիշի խոսքի վրա հիմնված ցուցմունքը միակ կամ վճռորոշ ապացույցն է ամբաստանյալի դեմ, ապա այն որպես ապացույց ճանաչելն ինքնըստինքյան չի հանգեցնի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի խախտման։ Միևնույն ժամանակ, եթե դատապարտման համար միակ կամ վճռորոշ հիմք են չներկայացած վկաների ցուցմունքները, ապա Դատարանը պետք է դատական քննությունը հանգամանորեն ուսումնասիրի։ Պայմանավորված այն վտանգներով, որոնք կարող են առաջանալ այդ ցուցմունքները որպես ապացույց ճանաչելու հետևանքով, դրանք մեծ ազդեցություն կունենան հավասարակշռության վրա, և անհրաժեշտ կլինեն դրանց հակակշռող բավարար գործոններ, այդ թվում` հուսալի դատավարական երաշխիքներ։ Ամեն դեպքում հարցն այն է, թե արդյոք առկա են բավարար հակակշռող գործոններ, այդ թվում` միջոցներ, որոնք թույլ կտան արդարացի և պատշաճ գնահատել այդ ցուցմունքների հավաստիությունը` դրանք որպես ապացույց ճանաչելու համար։ Սա թույլ կտա, որ դատապարտումը հիմնված լինի այդ ցուցմունքների վրա միայն այն դեպքում, երբ դրանք բավականաչափ հավաստի են` հաշվի առնելով գործի համար դրանց կարևորությունը։
(…) [Եվրոպական դատարանը նշում է, որ] վկայի չներկայանալու համար հիմնավոր պատճառի բացակայությունը չի կարող ինքնին վկայել դատաքննության արդարացի չլինելու մասին, թեև ընդհանուր արդարացիությունը գնահատելիս այն ամեն դեպքում կարևոր գործոն է հավասարակշռությունը որոշելու համար և կարող է որոշիչ դեր ունենալ 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի և 3-րդ կետի «դե ենթակետի խախտում արձանագրելու հարցում։ Ավելին, հաշվի առնելով, որ Դատարանի խնդիրն է պարզել՝ արդյոք դատաքննությունն ընդհանուր առմամբ արդարացի է եղել, այն պետք է ուսումնասիրի բավարար հակակշռող գործոնների առկայությունը ոչ միայն այն գործերում, որոնց դեպքում չներկայացած վկայի ցուցմունքը միակ կամ վճռորոշ հիմքն է եղել դիմումատուին դատապարտելու համար, այլ նաև այն գործերում, որոնց դեպքում այն չի կարողացել հստակ պարզել՝ արդյոք խնդրո առարկա ցուցմունքը միակը և վճռորոշն է եղել, սակայն, այնուհանդերձ, համոզվել է, որ այդ ցուցմունքը կարևոր նշանակություն է ունեցել, և այն որպես ապացույց ճանաչելը, հնարավոր է, սահմանափակել է պաշտպանության կողմի հնարավորությունները։ Հակակշռող գործոնների՝ դատաքննությունն արդար համարելու համար անհրաժեշտ շրջանակը կախված է չներկայացած վկայի ցուցմունքի նշանակությունից։ Որքան կարևոր նշանակություն ունենա այդ ցուցմունքը, այնքան ավելի կարևոր նշանակություն պետք է ունենան հակակշռող գործոնները, որպեսզի դատաքննությունն ընդհանուր առմամբ համարվի արդարացի (…)ե (տե՛ս Ասատրյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով վճռի 52-55-րդ կետերը)։ (…)»։
Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում բավարար միջոցներ են ձեռնարկվել վկա Դավիթ Գևորգյանի, տուժողներ Արման Սրապիոնյանի և Վահագ Գևորգյանի ներկայությունը դատական նիստին ապահովելու համար։ Մասնավորապես՝ վերջիններիս բնակության վայրերի հասցեներով ուղարկվել են համապատասխան ծանուցումներ, կայացվել են բերման ենթարկելու մասին որոշումներ և հարցումներ են կատարվել ՀՀ ոստիկանության քրեական հետախուզության գլխավոր վարչություն, սակայն վերջիններիս դատարան հրավիրել և հարցաքննել չի հաջողվել։
Պաշտպանության կողմն առարկել է այդ ցուցմունքներն որպես ապացույց գնահատելու և մեղադրանքի հիմքում դնելու դեմ՝ պատճառաբանելով, որ այդ անձինք ամբաստանյալի հետ առերես չեն հարցաքննվել և պաշտպանության կողմը զրկվել է նրանց հարցեր տալու հնարավորությունից։
Համաձայն քրեական գործի նյութերի՝ դեռևս նախաքննության ընթացքում էական հակասություններ են առկա եղել մեղադրյալ Հենրիկ Բարսեղյանի և վերոհիշյալ անձանցից յուրաքանչյուրի ցուցմունքներում, ինչպես նաև վերոհիշյալ անձանցից յուրաքանչյուրի և նախօրոք հարցաքննված այլ անձանց ցուցմունքներում, սակայն քննիչն առերեսումներ չի կատարել՝ առանց հաշվի առնելու, որ մեղադրյալի և մեկ այլ անձի ցուցմունքների միջև էական հակասությունների առկայության դեպքում առերեսում կատարելը պարտադիր է։
Հետևաբար ամբաստանյալ Հ. Բարսեղյանի` «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ կետի «դ» ենթակետով երաշխավորված, արդար դատաքննության իրավունքի ապահովման պայման հանդիսացող «զենքերի հավասարության» իրավունքը, «կոնֆրոնտացիայի» իրավունքը և արդյունավետ պաշտպանության հնարավորությունը ապահովելու նպատակով վկա Դ.Գևորգյանի, տուժողներ Ա.Սրապիոնյանի և Վ.Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքները՝ որպես մեղադրանքը հիմնավորող ապացույցներ դատավճռի հիմքում դրվել չեն կարող։
Անդրադառնալով տուժող Արման Ավագյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 2018թ. հունվարի 25-ին կայացված դատավճիռը հաշվի առնելու և սույն քրեական գործի նյութերին կցելու մասին մեղադրողի միջնորդությանը՝ դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝

«(...)2. Քրեական դատավարությունում որպես ապացույցներ թույլատրվում են`
1) կասկածյալի ցուցմունքները.
2) մեղադրյալի ցուցմունքները.
3) տուժողի ցուցմունքները.
4) վկայի ցուցմունքները.
4.1) տվյալ գործի մեղադրանքի հետ առնչվող` մեկ այլ քրեական գործով կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի ցուցմունքները.
5) դատապարտյալի ցուցմունքները.
6) փորձագետի եզրակացությունը
7) իրեղեն ապացույցները.
8) քննչական և դատական գործողությունների արձանագրությունները.
9) այլ փաստաթղթերը։ (...)»։

Հաշվի առնելով, որ մեկ այլ քրեական գործով կայացված դատավճիռը ներառված չէ որպես ապացույց թույլատրվող փաստաթղթերի շարքում՝ դատարանը գտնում է, որ այն, որպես ապացույց հետազոտվել, հաշվի առնվել, գնահատվել և մեղադրանքի հիմքում դրվել չի կարող։

Վերլուծելով մեղադրանքի հիմում դրված՝ տուժողներ Վլադիմիր Գևորգյանի և Արման Ավագյանի նախաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության և թույլատրելիության տեսանկյունից՝ դատարանը գտնում է, որ հիմնավորված և արժանահավատ են նրանց դատաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանն իրենց սպանելու նպատակ չի ունեցել և ցանկության դեպքում զրկված չի եղել դա իրականացնելու հնարավորությունից, տուժողների կողմից Հենրիկ Բարսեղյանին դիմադրություն ցույց չի տրվել և խոչընդոտող այլ հանգամանքներ չեն եղել։

Վերլուծելով վկա Արսեն Թությանի ցուցմունքները՝ դատարանը գտնում է, որ դրանցում ներկայացված տեղեկությունները վկային հայտնի են դարձել դեպքի հաջորդ օրը տարբեր անձանց հետ զրուցելու արդյունքում։ Բացի այդ, յուրաքանչյուր հարցաքննությունից առաջ, ըստ Արսեն Թությանի դատարանում տրված ցուցմունքի՝ քննիչը համակարգչի վրա ցուցադրել է դեպքին առընչվող տեսագրությունները և դրանից հետո է Արսեն Թությանը հարցաքննվել։

Այսպիսով՝ դատարանը գտնում է, որ գործի փաստական հանգամանքները վկայում են ամբաստանյալի մոտ՝ տուժողներին կամ նրանցից որևէ մեկին սպանելու դիտավորության բացակայության մասին, քանի որ Հ. Բարսեղյանը տուժողներին շատ մոտ, նրանց թիկունքի կողմում գտնվելու, նրանց կողմից դիմադրություն ցույց չտալու պարագայում իրատեսական հնարավորություն ունենալով շարունակել կրակոցներ արձակել տուժողների կենսական կարևոր օրգաններին և կյանքից զրկել նրանց, տեսնելով և գիտակցելով, որ իր կատարածը դեռևս անհրաժեշտ և բավարար չէ տուժողներին կյանքից զրկելու համար, առանց կատարելու անհրաժեշտ բոլոր գործողությունները` սպանությունն ավարտին հասցնելու համար, դադարեցրել է տուժողների ուղղությամբ կրակոցներ արձակելը և թողնելով դեպքի վայրը՝ հեռացել է։

Փաստորեն ամբաստանյալը կամովին` չի կատարել սպանությունն ավարտին հասցնելու համար անհրաժեշտ բոլոր գործողությունները, այսինքն սպանության հանցափորձի թե ավարտված և թե չավարտված տեսակներն առկա չեն, առկա է չկոնկրետացված դիտավորություն, որի արդյունքում հանրորեն վտանգավոր հետևանքը՝ մահը, չի առաջացել, ուստի արարքը չի կարող որակվել որպես սպանության փորձ և պետք է որակվի ըստ փաստացի առաջացած հետևանքի։

Դատաքննությամբ, գործի նյութերով դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.

2015թ. օգոստոսի 10-ին, ժամը 16.00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 22 հասցեում գործող՝ անհատ ձեռնարկատեր Էդուարդ Ասլանյանին պատկանող տնտեսական իրերի խանութից նախապես գնված ծորակը արդեն վնասված վիճակում նույն խանութի վաճառող Մհեր Աբրահամյանի կողմից հետ ընդունելու պահանջը չկատարելուց հետո, Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանը խուլիգանություն կատարելու դիտավորությամբ, սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու մոլուցքով մղված, գործով չպարզված անձանց հետ՝ խմբի կազմում, մուտք են գործել նշված խանութ, մահակներով հարվածել և կոտրել են խանութի տաղավարի՝ 9.190 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ապակիներն ու տարբեր տեսակի տնտեսական ապրանքները, կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով մայթով քայլող անցորդների և խանութների հաճախորդների նկատմամբ, շուրջ երկու րոպե տևողությամբ աղմկել և հայհոյել են՝ իրենց դիտավորյալ գործողություններով էականորեն խաթարելով «Էդուարդ Ասլանյան» անհատ ձեռնարկատիրության, «Վալզա» և «Սոնա Կահույք» ՍՊ ընկերությունների բնականոն աշխատանքը։

Բացի այդ, 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 23։10-ի սահմաններում, Հենրիկ Բարսեղյանը և այլ անձինք միասին, Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 95/7 հասցեում գործող, 22 ք.մ. մակերեսով բուքմեյքերական գրասենյակում, իրենց մոտ ապօրինի պահվող երեք հրազեններից, գործով չպարզված պատճառով կրակոցներ են արձակել և հրազենային մարմնական վնասվածքներ են պատճառել այդ պահին գրասենյակում գտնվող Վահագ Հովհաննեսի Գևորգյանի կրծքավանդակի հետին շրջանին, Վլադիմիր Կարենի Գևորգյանի և Արման Հակոբի Ավագյանի աջ ազդրերի շրջանին և Արման Վարդանի Սրապիոնյանի ձախ ոտնաթաթի շրջանին, որոնցից՝ Վահագ Գևորգյանին պատճառվել է առողջության ծանր վնաս, Վլադիմիր Գևորգյանին և Արամ Ավագյանին՝ առողջության միջին ծանրության վնաս, իսկ Արման Սրապիոնյանին՝ առողջության թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով։ Նշված դեպքի ժամանակ ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանը գտնվելով այդ 22 ք.մ. մակերեսով սահմանափակ տարածքում, տուժողներից յուրաքանչյուրին բավարար չափով մոտ՝ կենսական կարևոր օրգանները հրազենից կատարվող կրակոցով խոցելու համար, այդ առումով գտնվելով նաև բարենպաստ դիրքում՝ տուժողների հետևում, այսինքն իրատեսական հնարավորություն ունենալով կյանքից զրկել տուժողներից յուրաքանչյուրին, կրակոցներ արձակելուց հետո գիտակցելով, որ իր կատարածը դեռևս անհրաժեշտ և բավարար չէ տուժողներից յուրաքանչյուրին կյանքից զրկելու համար, առանց կատարելու տուժողներին կամ նրանցից որևէ մեկին սպանելու համար անհրաժեշտ բոլոր գործողությունները՝ դադարեցրել է տուժողների ուղղությամբ կրակոցներ արձակելը և թողնելով դեպքի վայրը՝ հեռացել է։

Վերլուծելով ամբաստանյալ Հ. Բարսեղյանին առաջադրված մեղադրանքները, նրա, տուժողների և վկաների նախաքննական, դատաքննական ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, խմբի կազմում ապօրինաբար երկու և ավելի անձանց դիտավորությամբ կյանքից զրկելու փորձ կատարելն ապացուցված չէ, նրա արարքը ճիշտ չի որակված և չի համապատասխանում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է ամբաստանյալ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, խմբի կազմում, դիտավորությամբ մեկ ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելը, նրա այդ արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Բացի այդ՝ ապացուցված է Հենրիկ Բարսեղյանի կողմից, խմբի կազմում, դիտավորությամբ, երկու անձանց մարմնական վնասվածքներ պատճառելը, որոնք վտանգավոր չեն կյանքի համար և յուրաքանչյուրի պարագայում չեն առաջացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքները, բայց առաջացրել են տուժողներից յուրաքանչյուրի առողջության տևական քայքայում, այն է՝ երկու անձանցից յուրաքանչյուրին պատճառվել է միջին ծանրության վնաս։ Հենրիկ Բարսեղյանի այդ արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև Հենրիկ Բարսեղյանի կողմից մեկ ուրիշի առողջությանը թեթև վնաս պատճառելը, նրա այդ արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանի կողմից ապօրինի կերպով հրազեն պահելը, նրա այդ արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանի կողմից, խմբի կազմում խուլիգանություն կատարելը, որը զուգորդվել է ուրիշի գույքը վնասելով, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները` ամբաստանյալ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանի նկատմամբ, նրա կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալ Հ.Բարսեղյանի անձը` նախկինում դատված չլինելը, կատարված հանցագործությունների հանրային վտանգավորության աստիճանը, հանցագործությունների կատարման եղանակը, հանցագործությունները կատարելուց հետո ամբաստանյալի դրսևորած վարքագիծը` տուժողներին օգնություն չցուցաբերելով` դեպքի վայրից հեռանալը։

Ամբաստանյալ Հ. Բարսեղյանի կողմից կատարված յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելու հարցը քննելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն`
«Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Տիգրանի Հարությունյանի վերաբերյալ ՎԲ-201/07 քրեական գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները` 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ին կայացված որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
«4. (…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից։ Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ (…)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի որոշման մեջ արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…) նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…)։
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։ (…)
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալհոգեբանական, սոցիալժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն։ (…)»։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանի կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հետ` դատարանը գտնում է, որ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետով, 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, քանի որ այդ պատիժն է անհրաժեշտ և բավարար Հ. Բարսեղյանին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով, որի միջոցով, այդ հանցագործության մասով հնարավոր կլինի ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները։
Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժներն ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Հ. Բարսեղյանի կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց՝ կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ ազատազրկման ձևով պատժի դատապարտվելու դեպքում, Հենրիկ Բարսեղյանի` քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց խուսափելու հավանականությունը շարունակում է մնալ բարձր։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, նախաքննության մարմնի 2016թ օգոստոսի 22-ի և 2017թ-ի մարտի 2-ի որոշումներով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված՝ հագուստներն ու այլ իրերը պետք է թողնել թիվ 12803315 քրեական գործով վարույթն իրականացնող մարմնի տնօրինմանը։
Քննելով դատական ծախսերի հարցը դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Դատական ծախսերը բաղկացած են` (…)
3) մասնագետի, փորձագետի, թարգմանչի վարձատրության գումարներից.
(…)»։
Նույն օրենսգրքի 169-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Սույն օրենսգրքի 168 հոդվածի առաջին մասի 1-6-րդ կետերում թվարկված դատական ծախսերը կարող են դատարանի կողմից դրվել դատապարտյալի վրա։
2. Դատարանն իրավունք ունի դատապարտյալին լրիվ կամ մասնակի ազատել որպես պետության եկամուտ գանձվելիք դատական ծախսերը վճարելուց, եթե դատապարտյալն անվճարունակ է, կամ գումարի գանձումը կարող է էապես ազդել դատապարտյալի խնամքի տակ գտնվող անձանց նյութական վիճակի վրա (…)»։
Համաձայն քրեական գործի նյութերի, նախաքննության ընթացքում նշանակված համակարգչատեխնիկական փորձաքննություններից` 2016թ. փետրվարի 2-ի թիվ 59091506 փորձաքննության կատարման արժեքը կազմել է 252.000 /երկու հարյուր հիսուներկու հազար/ ՀՀ դրամ գումար, 2015թ հոկտեմբերի 5-ի թիվ 15-2616 երակացության արժեքը՝ 68.700 / վաթսունութ հազար յոթ հարյուր/ ՀՀ դրամ գումար,
2016թ. փետրվարի 9-ի թիվ 15-3178 ձգաբանական, դատաքիմիական և դատակենսաբանական համալիր փորձաքննության կատարման արժեքը` 443.344/չորս հարյուր քառասուներեք հազար երեք հարյուր քառասունչորս/ ՀՀ դրամ գումար, 2015թ նոյեմբերի 23-ի թիվ 39811506 տեսաձայնագրային փորձաքննության կատարման արժեքը՝ 201.6/երկու հարյուր մեկ հազար վեց/ ՀՀ դրամ գումար, 2016թ-ի հունիսի 14-ի թիվ 16-0420 ձգաբանական, դատաքիմիական և դատաբժշկական համալիր փորձաքննության արժեքը՝ 166.712 /հարյուր վաթսունվեց հազար յոթ հարյուր տասներկու/ ՀՀ դրամ գումար։ Հետևաբար ամբաստանյալ Հ.Բարսեղյանից օգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձման է ենթակա այդ արժեքների հանրագումար հանդիսացող՝ 1.132.356 /մեկ միլիոն հարյուր երեսուներկու հազար երեք հարյուր հիսունվեց / ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-րդ, 360-րդ, 364-րդ, 365-րդ, 369-րդ, 373-րդ հոդվածներով, դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 117-րդ հոդվածով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքերում և դատապարտել՝ 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով՝ ազատազրկման 6/վեց / տարի ժամկետով, 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետով՝ ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով, 117-րդ հոդվածով՝ տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հարյուրհիսնապատիկի՝ 150.000 /հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով, 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով՝ ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված` պատիժների լրիվ և մասնակի գումարման սկզբունքների կիրառմամբ, Հենրիկ Բարսեղյանի նկատմամբ 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նշանակված պատժին՝ մասնակիորեն գումարել 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետով՝ նշանակված պատժից՝ 1/մեկ/ տարի ժամկետով ազատազրկումը, 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված պատժից՝ 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժից՝ 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը, 117-րդ հոդվածով նշանակված տուգանքն ամբողջությամբ և Հենրիկ Բարսեղյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 8/ութ/ տարի ժամկետով և տուգանք 150.000/ հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2016թ. հոկտեմբերի 6-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 1.132356 /մեկ միլիոն հարյուր երեսուներկու հազար երեք հարյուր հիսունվեց / ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Նախաքննության մարմնի՝ 2016թ օգոստոսի 22-ի և 2017թ-ի մարտի 2-ի որոշումներով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված հագուստներն ու այլ իրերը թողնել թիվ 12803315 քրեական գործով վարույթն իրականացնող մարմնի տնօրինմանը։
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ