Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0053/01/17
Վիճակագրական տողի համար :
6.3
Պատասխանող
Արթուր Հարությունյան
Արթուր Հարությունյան Ալավերդու
Ժորա Սարգսյան Մնացականի
Ժորա Սարգսյան
Արթուր Հարությունյան
Ժորա Սարգսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սերգեյ Չիչոյան
Մխիթար Պապոյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
Հոդվածներ
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 177 Մաս 2
Հոդված 177 Մաս 2
Հոդված 177 Մաս 2
Հոդված 177 Մաս 1
Հոդված 38-177 Մաս 2
Հոդված 38-34-177 Մաս 1
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 177 Մաս 2
Հոդված 38-177 Մաս 2
Հոդված 177 Մաս 2
Հոդված 38-177 Մաս 1
Հոդված 177 Մաս 2
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սերգեյ Չիչոյան
Մխիթար Պապոյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2022-11-11 | 14:00 | 3 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2022-10-07 | 17:00 | 3 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2022-09-09 | 17:00 | 3 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2022-03-17 | 17:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2022-02-16 | 16:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2022-01-05 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2021-11-22 | 17:15 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2021-11-10 | 11:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2021-10-19 | 09:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2021-09-29 | 13:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2021-09-15 | 14:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2021-07-09 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2021-05-14 | 11:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2021-04-14 | 11:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2021-03-05 | 15:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2021-01-11 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2020-11-06 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2020-09-23 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2020-07-29 | 16:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2020-07-08 | 10:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2020-05-27 | 11:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2020-05-04 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2020-03-17 | 14:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2020-03-10 | 12:00 | 6 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2020-02-21 | 13:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2020-02-06 | 09:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2020-01-13 | 13:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-12-19 | 13:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-11-21 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-10-10 | 16:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-08-02 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-07-03 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-06-07 | 13:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-05-31 | 13:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-05-27 | 13:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-05-02 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-04-02 | 14:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-03-18 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-02-26 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-01-29 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-01-24 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-01-08 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-12-06 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-11-28 | 13:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-11-14 | 14:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-11-07 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-10-03 | 13:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-08-29 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-07-04 | 13:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-05-31 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-04-17 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-03-06 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-01-25 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-12-07 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-10-25 | 13:30 | 1 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-09-27 | 12:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-09-07 | 16:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-07-04 | 14:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-06-02 | 13:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-05-20 | 14:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-05-04 | 14:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-04-13 | 14:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ |
ԵԿԴ/0053/01/17
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
<<10>> մարտի 2020թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան)
նախագահությամբ` դատավոր Մ.Հարությունյանի,
քարտուղարությամբ` Ա.Մարտիրոսյանի,
մասնակցությամբ`
տուժողների ներկայացուցիչ` Ռ.Մխիթարյանի,
դռնբաց դատական նիստում, թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Ստեփան Հովսեփյանի և Երեմ Ավագյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական ստուգման ենթարկելով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան)՝ 2019 թվականի դեկտեմբերի 19-ի (բողոքարկման ժամկետը հարգելի համարելու վերաբերյալ միջնորդության քննության արդյունքում կայացված) որոշման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը.
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը
1. 2019 թվականի հունիսի 07-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով <<Միջնորդությունը բավարարելու մասին>> որոշմամբ` ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանին կալանքից գրավով ազատելը ճանաչվել է թույլատրելի և նրա նկատմամբ կիրառվել է գրավ, որպես գրավի չափ սահմանվել է 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամ:
2019 թվականի հուլիսի 15-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Ստեփան Հովսեփյանի և Երեմ Ավագյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի վերաքննիչ բողոքը` Առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հունիսի 07-ի վերը նշված որոշման դեմ:
2019 թվականի օգոստոսի 01-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի <<Վերաքննիչ բողոքն առանց քննության թողնելու մասին>> որոշմամբ` տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Երեմ Ավագյանի և Ստեփան Հովսեփյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը թողնվել է առանց քննության /բողոքարկման ժամկետը բաց թողնված լինելու հիմքով/:
2019 թվականի օգոստոսի 12-ին Առաջին ատյանի դատարանում ստացվել է թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Ստեփան Հովսեփյանի և Երեմ Ավագյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի միջնորդությունը բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը հարգելի համարելու վերաբերյալ:
2019 թվականի դեկտեմբերի 19-ի Առաջին ատյանի դատարանի իր վարույթում քննվող թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով արձանագրային որոշմամբ` թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Ստեփան Հովսեփյանի և Երեմ Ավագյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի վերը նշված միջնորդությունը մերժվել է:
2020 թվականի հունվարի 09-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Ստեփան Հովսեփյանի և Երեմ Ավագյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի վերաքննիչ բողոքը` Առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի դեկտեմբերի 19-ի վերը նշված որոշման դեմ, իսկ վերաքննիչ բողոքի վերաբերյալ նյութերը ստացվել են 2020 թվականի հունվարի 23-ին: Դատական գործը դատավոր Մ.Հարությունյանի աշխատակազմին է հանձնվել 2020 թվականի հունվարի 24-ին:
2020 թվականի հունվարի 27-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի <<Վերաքննիչ բողոքը վարույթ ընդունելու և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի դատական նիստում քննության նշանակելու մասին>> որոշմամբ` թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողների ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի վերաքննիչ բողոքը` համապատասխան ժամկետները հարգելի համարելու մասով, ընդունվել է վարույթ և նշանակվել է Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության:
Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
2. Առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի դեկտեմբերի 19-ի թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով կայացված վերը նշված արձանագրային որոշմամբ` Առաջին ատյանի դատարանը դատական նիստում մասնավորապես արձանագրել է. <<(…) Դատարանը քննության առնելով միջնորդությունը, հաշվի առնելով կողմերի կարծիքը, հետազոտելով դրա վերաբերյալ համապատասխան նյութերը որոշում է մերժել միջնոդրությունը` որպես անհիմն միջնորդություն: Նկատի ունենալով, որ ներկայացուցչի դիմումի համաձայն` նրան տրամադրվել է խափանման միջոց գրավ Արթուր Հովհաննիսյանի նկատմամբ կիրառելու մասին դատարանի որոշման պատճենը, ինչպես նաև համապատասխան կրիչը, ինչի մասին հունիսի 19-ին գրառում է կատարել ներկայացուցիչը` ստացա դատարանի որոշման պատճենը և ինձ անհրաժեշտ լազերային կրիչը: 19-ից հետո մինչև Վերաքննիչ դատարան բողոքարկելու վերաբերյալ պատճառի հարգելի լինելու մասին որևէ նշում ինչպես գրավոր միջնորդությամբ այնպես էլ բանավոր, ներկայացուցիչը չներկայացրեց դատարանին, որ հարգելի պատճառ է եղել: Ի դեպ նշված հիմքով վերաքննիչ դատարանը նույնպես մեժել է խնդրանքը:(…)>>:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
3. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Իր վերաքննիչ բողոքում թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Ստեփան Հովսեփյանի և Երեմ Ավագյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանը մասնավորապես նշել է. <<(…) 11.07.2019թ. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին բողոք եմ ներկայացրել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից 07.06.2019թ. թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի կալանավորումը գրավով փոխարինելը թույլատրելի ճանաչելու որոշման դեմ:
Միաժամանակ ներկայացրել եմ միջնորդություն, որով խնդրել եմ բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը հաշվարկել 2019 հուլիսի 3-ից, քանի որ դեռևս 12.06.2019թ. դատարանից խնդրել էի տրամադրել դատական այն նիստերի արձանագրության կրիչները և փաստաթղթերի պատճենները, որոնք ինձ անհրաժեշտ էին բողոք ներկայացնելու համար, սակայն պահանջած կրիչներն տրամադրվել է միայն 21 օր հետո՝ հուլիսի 3-ին: Բաց թողնված ժամկետը հուլիսի 3-ից հաշվարկելու միջնորդությունը ներկայացրել եմ վստահաբար, համոզված լինելով, որ այն կհամարվի հարգելի, քանի որ ժամկետը բաց է թողնվել ոչ իմ մեղքով, իմ կամքից անկախ, այլ դատարանի մեղքով, հետևաբար դատարանի մեղքի համար ես չէ, որ պետք է խնդրեի:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 01.08.2019թ. որոշմամբ բողոքը թողել է առանց քննության ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 2-րդ մասի խախամամբ ներկայացված լինելու հիմքով:
Որոշման մեջ միաժամանակ հղում է կատարել ՀՀ քր. դատ. օր-ի 380 հոդվածի 1-ին մասին, համաձայն որի, նշված հարցը կարող է քննարկվել միայն վերոհիշյալ դատական ակտը կայացրած դատարանի կողմից:
Գտնում եմ, որ դատարանի որոշումն անհիմն է և ենթակա է բեկանման հետևյալ հիմնավորումներով և պատճառաբանությամբ:
Հարգելի դատարան.
Թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի կալանավորումը գրավով փոխարինելը թույլատրելի համարելու, դատարանի 07.06.2019թ. որոշման դեմ բողոք բերելու բաց թողնված ժամկետը հարգելի համարելու վերաբերյալ իմ կողմից ներկայացված միջնորդությունը ստորադաս դատարանը 19.12.2019թ. մերժեց:
Սիջնեորդությունը ներկայցված էր դեռևս 08.08.2019թ.:
Սակայն այն քննարկվեց միայն մոտ 5 ամիս հետո, 2019թ. դեկտեմբերի 19-ին: Ինչպես որ ենթադրում էի միջնորդությունը մերժվեց անհիմն լինելու պատճառաբանությամբ:
Դատարանը որոշում կայացնելու համար խորհրդակցական սենյակ չգնաց և մերժման վեաբերյալ որոշում չտվեց: Պատճառաբանեց, որ 19.12.2019թ. միջնորդությունը դատարանի կողմից մերժվել է դատական նիստում արձանագրային որոշմամբ:
ՀՀ քր. դատ. օր-ի 29 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ Դատավարական գործողությունների ընթացքը և արդյունքները արտացոլվում են արձանագրությունում, որը կազմվել է դատավարական գործողության ընթացքում կամ դրա ավարտից անմիջապես հետո:
Այն` պետք է տրվեր նույն օրը, սակայն` ստացա 25.12.2019թ.:
Հուսամ, որ սա ևս բողոքն առանց քննության թողնելու առիթ չի հանդիսանա:
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն իր որոշմամբ սահմանափակեց իմ վստահորդներ` տուժողներ և քաղ. հայցվորներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Ստեփան Հովսեփյանի և Երեմ Ավագյանի <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 6.1-րդ հոդվածով նախատեսված դատարանի մատչելիության իրավունքը:
Դատարանն այդ հարցը չի քննել ողջամիտ ժամկետում, որով խախտել է նաև ՀՀ քր. դատ. օր-ի 17 հոդվածի 1-ին մասը:
(…)
Բողոքարկման ժամկետն իմ կողմից բաց է թողնվել միայն այն պատճառով, որ դատարանից, ժամանակին, չեմ կարողացել ստանալ բողոքարկման համար ինձ անհրաժեշտ կրիչները և փաստաթղթերի պատճեները, դրանք ստանալու համար ստիպված եմ եղել 3 անգամ դիմել դատարանին:
Առաջին անգամ դատարանին դիմել եմ 12.06.2019թ.:
Երկրորդ անգամ՝ 24.06.2019թ.:
Երրորդ անգամ՝ 27.06.2019թ.:
1-ին անգամ, սխալմամբ, տրամադրել է գործով մյուս ամբաստանյալ Ժորա Սարգսյանի մասով կրիչը:
2-րդ անգամ նորից տրամադրել է չպահանջած կրիչները:
3-րդ անգամ եմ դիմել դատարանին խնդրանքով տրամադրել դատավոր Գ.Պողոսյանի կողմից վարած բոլոր դատական նիստերի արձանագրությունների համակարգչային կրիչների օրինակները, որպեսզի դրանց մեջ գտնեմ ինձ անհրաժեշտ այն դատական նիստի կրիչի օրինակը և դրա համառոտագրումը որի ժամանակ ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանը հայհոյում և սպառնում է պետական ծառայություն իրականացնող անձ՝ իր գործով մասնակցող դատախազին: /կից ներկայացնում եմ դիմումները/:
Հարգելի դատարան, եթե պահանջած կրիչները դատարանից ես ստացել եմ դիմելուց միայն 21 օր հետո, ես ինչպես կարող էի պաշտպանել բողոքարկման 10-օրյա ժամկետը:
Դատարանը հաշվի չառնելով այդ հանգամանքն, անհիմն համարեց բողոքարկման ժամկետը հարգելի համարելու իմ կողմից ներկայացված միջնորդությունը և մերժեց:(…)>>:
Վերոգրյալի հիման վրա բողոքի հեղինակը խնդրել է բեկանել ստորադաս դատարանի կողմից 19.12.2019թ. կայացրած բողոքարկման ժամկետը վերականգնելու վերաբերյալ մերժման որոշումը: Վարույթ ընդունել 11.07.2019թ. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին ներկայացրած վերաքննիչ բողոքը Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից 07.06.2019թ. թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի կալանավորումը գրավով փոխարինելը թույլատրելի ճանաչելու որոշման դեմ ներկայացված բողոքը և բեկանել այն:
Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում արձանագրված դիրքորոշումները.
4. Թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Ստեփան Հովսեփյանի և Երեմ Ավագյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանը դատական նիստում պնդել է իր կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և խնդրել է այն բավարարել:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
5. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
<<Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշման 3-րդ կետում շարադրված վերաքննիչ բողոքի հիմքերն ու հիմնավորումները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով պետք է պատասխանել այն հարցին, թե Առաջին ատյանի դատարանը համապատասխան դատական ակտի դեմ վերաքննիչ բողոք բերելու բաց թողնված ժամկետը հարգելի համարելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժելու մասին որոշում կայացնելիս արդյոք թույլ է տվել այնպիսի դատական սխալ, որը հանգեցրել է անհիմն և չպատճառաբանված դատական ակտ կայացնելուն:
Այսպես.
6. ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդարացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք>>:
<<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք>>:
Արդար դատաքննության իրավունքի բաղկացուցիչ մասը կազմող դատական մատչելիության իրավունքի վերաբերյալ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
- դատական մատչելիության իրավունքը բացարձակ չէ, և պետությունները կարող են այն իրացնելու հնարավորությունը պայմանավորել որոշակի պահանջներով և չափանիշներով,
- պետությունը դատարան դիմելու իրավունքից օգտվելու համար կարող է սահմանել որոշակի պայմաններ, պարզապես պետության կողմից կիրառված սահմանափակումները չպետք է այն կերպ կամ այն աստիճանի սահմանափակեն անձի՝ դատարանի մատչելիության իրավունքը, որ վնաս հասցվի այդ իրավունքի բուն էությանը,
- դատական մատչելիության իրավունքի սահմանափակումը 6-րդ հոդվածի 1-ին մասին չի համապատասխանի, եթե այն իրավաչափ նպատակ չի հետապնդում, և եթե կիրառված միջոցների և հետապնդվող նպատակի միջև չկա համաչափության ողջամիտ հարաբերակցություն,
- ներպետական դատական ատյանները դատավարական կանոնները կիրառելիս պետք է ձեռնպահ մնան դրանց չափազանցված ձևականացումից, որն իր ազդեցությունը կունենա դատավարության արդարացիության վրա: Դատական մատչելիության իրավունքը խախտվում է, երբ սահմանված կարգավորումները դադարում են ծառայել իրավական որոշակիության և արդարադատության պատշաճ կազմակերպման նպատակներին և վերածվում են իրավասու դատարանի կողմից գործն ըստ էության քննության առնելու խոչընդոտի: (Տե՛ս Luordo v. Italy գործով 2003 թվականի հոկտեմբերի 17-ի վճիռը, գանգատ թիվ 32190/96, 85-րդ կետ, Staroszczyk v. Poland գործով 2007 թվականի հուլիսի 9-ի վճիռը, գանգատ թիվ 59519/00, 124-րդ կետ, Stanev v. Bulgaria գործով 2012 թվականի հունվարի 17-ի վճիռը, գանգատ թիվ 36760/06, 230-րդ կետ: Khalfaoui v. France գործով 1999 թվականի դեկտեմբերի 14-ի վճիռը, գանգատ թիվ 34791/97, 36-րդ կետ, Hirschhorn v. Romania գործով 2007 թվականի հուլիսի 26-ի վճիռը, գանգատ թիվ 29294/02, 50-րդ կետ: Walchli v. France գործով 2007 թվականի հուլիսի 26-ի վճիռը, գանգատ թիվ 35787/03, 29-րդ կետ: Efstathiou and others v. Greece գործով 2006 թվականի հուլիսի 27-ի վճիռը, գանգատ թիվ 36998/02, 24-րդ կետ):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ հոդվածի համաձայն. <<1. Վերաքննիչ բողոք բերվում են՝ (…) 3) առաջին ատյանի դատարանի՝ կալանավորման, կալանքի ժամկետի երկարաձգման, բժշկական հաստատությունում անձանց տեղավորման մասին որոշումները՝ հրապարակվելու պահից հնգօրյա ժամկետում, իսկ գործն ըստ էության չլուծող մյուս ակտերը՝ հրապարակվելու պահից տասնօրյա ժամկետում: (…) 2. Ժամկետանց բողոքները թողնվում են առանց քննության, որի վերաբերյալ դատարանը կայացնում է որոշում>>:
Վերը նշված իրավակարգավորումից բխում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից բողոքի քննարկման արդյունքում կայացված դատական ակտի բողոքարկման դեպքում նախատեսվում է բողոքարկման տասնօրյա ժամկետ` որպես գործն ըստ էության չլուծող այլ դատական ակտ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 2.1-րդ մասի համաձայն` << Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքը թողնում է առանց քննության, եթե՝ (…) 2) վերաքննիչ բողոքը բերվել է սահմանված ժամկետը լրանալուց հետո, և բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդությունը բացակայում է կամ մերժվել է. (…)>>:
(…) 6. Վերաքննիչ դատարանը ստորադաս դատարանի դատական ակտի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքը վարույթ ընդունելը կարող է մերժել միայն այն դեպքում, երբ չեն պահպանվել վերաքննիչ բողոքին առաջադրվող պահանջները (…) >>:
Սահմանադրական դատարանը, 2018 թվականի հունիսի 19-ի թիվ ՍԴՈ-1420 որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. <<(…) Այսպիսով, եթե վերաքննիչ բողոք ներկայացրել է այն անձը, ով չուներ այդ իրավունքը, կամ բողոքը ժամկետանց է (բացակայում է այն վերականգնելու հիմնավոր որևէ պատճառ), կամ այն բերվել է այնպիսի դատական ակտի դեմ, որը ենթակա չէ վերաքննիչ բողոքարկման և նման այլ այնպիսի հիմքերի առկայությամբ, երբ անձը վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ փաստի ուժով, իրավական տեսանկյունից օբյեկտիվորեն անկարող է իրացնել դատական բողոքարկման իր իրավունքը, ապա վերջինիս իրացման արգելքը, ինչը նախատեսված է [ՀՀ քրեական դատավարության] [օ]րենսգրքի 381-րդ հոդվածի 2-րդ մասում, իրավական պատշաճ գործընթացի արդյունքում կարող է գնահատվել իրավաչափ>> (Այս կապակցությամբ ուշադրության է արժանի նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2018 թվականի հուլիսի 20-ի թիվ ՍԴ/0088/01/12 որոշումը):
ՀՀ Սահմանադրական դատարանը, անդրադառնալով այն դեպքերին, երբ բողոքարկվող դատական ակտը շահագրգիռ անձին օրենքով սահմանված ժամկետում հասանելի չի դառնում վերջինիս կամքից անկախ պատճառներով, արձանագրել է.
-« (…) որպես ընդհանուր կանոն, այն պարագայում, երբ վճռաբեկ բողոքը բերվել է օրենքով սահմանված ժամկետը լրանալուց հետո, ապա բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդությունն օբյեկտիվորեն առկա իրավական անհրաժեշտություն է, հետապնդում է իրավաչափ նպատակ, այն է` հնարավորություն տալ իրավասու մարմնին քննության առարկա դարձնել միջնորդության մեջ ներառված խնդրանքը։ Միևնույն ժամանակ, որպես հատուկ կանոն, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ որոշակի դեպքերում դատական ակտը բողոքարկելու համար օրենսդրությամբ սահմանված ժամկետը բաց թողնելը պայմանավորված չէ անձի կամքով, առաջացել է անձից անկախ պատճառներով, սահմանադրական դատարանն արձանագրում է, որ նշյալ դեպքերում ներկայացված միջնորդությունը բավարարելը համապատասխան դատական ատյանի պարտականությունն է հանդիսանում (տե՛ս ՀՀ Սահմանադրական դատարանի` 2015 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ՍԴՈ-1249 որոշման 8-րդ կետը)։
ՀՀ Սահմանադրական դատարանն իր 2017 թվականի դեկտեմբերի 8-ի թիվ ՍԴՈ-1394 որոշմամբ, ելնելով մարդու իրավունքների արդյունավետ իրականացման համար անհրաժեշտ ընթացակարգերի ապահովման ու իրավակիրառական պրակտիկայում առկա հակասական մոտեցումների հաղթահարման անհրաժեշտությունից, արձանագրել է, որ.
« ա/ բոլոր այն դեպքերում, երբ դատական ակտը դատարանի մեղքով օրենքով սահմանված ժամկետում հասանելի չի դարձել կամ չի հանձնվել իրավասու սուբյեկտին, ապա վերադաս դատական ատյան բողոք բերելու համար հիմք պետք է ընդունել օրենքով նախատեսված ժամկետն ամբողջությամբ` առանց դատական ակտի պատճենը կողմին ցանկացած եղանակով /այդ թվում՝ էլեկտրոնային/ հասանելի դարձնելու համար սահմանված ժամկետի հաշվառման,
բ/ Երբ բողոքաբերի կողմից հստակ փաստարկված ու հիմնավորված է, որ դատական ակտը դատարանի թերացման արդյունքում օրենքով սահմանված ժամկետում հասանելի չի դարձել կամ չի հանձնվել իրավասու սուբյեկտին, ապա բաց թողնված ժամկետն իրավունքի ուժով (ex jure) պետք է համարվի հարգելի` առանց միջնորդության ձևական պահանջի ու դրա հայեցողական քննարկումների (…)» (տե՛ս ՀՀ Սահմանադրական դատարանի` 2017 թվականի դեկտեմբերի 8-ի թիվ ՍԴՈ-1394 որոշման 12-րդ կետը)։
Վերոնշյալ իրավական դիրքորոշումների հաշվառմամբ Վճռաբեկ դատարանը, զարգացնելով Տիգրան Հովհաննիսյանի, Նավասարդ Ալավերդյանի և այլ գործերով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները, Վերգինե Բեգանյանի գործով որոշմամբ փաստել է, որ.
- « (…) առաջին ատյանի դատարանի գործն ըստ էության չլուծող դատական ակտը շահագրգիռ անձի կամքից անկախ պատճառներով նրան հասանելի չդարձվելու (…) դեպքում պարտադիր չէ բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու համար օրենսդրությամբ սահմանված միջնորդություն ներկայացնել, այլ բավարար են բողոքաբերի կողմից բերված անհրաժեշտ ապացույցներ, այն մասին, որ վերջինս դատարանի թերացման (...) արդյունքում է ուշ ստացել դատական ակտը կամ այդ փաստը (դատական ակտն ավելի ուշ ստանալու) հաստատված համարվի գործում առկա նյութերով։ Տվյալ իրավիճակներից որևէ մեկի առկայությունը դատարանին փաստացի հիմք է տալիս դատական ակտը բողոքարկելու բաց թողնված ժամկետն իրավունքի ուժով /ex jure/ վերականգնելու՝ առանց միջնորդության ձևական պահանջի։
-« (…) առաջին ատյանի դատարանի` գործն ըստ էության չլուծող դատական ակտերը բողոքարկելու համար բաց թողնված ժամկետի վերականգնման վերաբերյալ ներկայացված դիրքորոշումները չեն կարող անսահմանափակ բնույթ կրել և այն վերաբերում է միայն շահագրգիռ անձի կամքից անկախ պատճառներով դատական ակտը նրան հասանելի չլինելու դեպքերին (մասնավորապես, երբ դատական ակտը դատարանի թերացման կամ առաքման այլ պատճառներով չի հանձնվել կամ ուշ է հանձնվել շահագրգիռ անձին), իսկ այն պարագայում, երբ դատական ակտի բողոքարկման ժամկետի բացթողումը կապված է անձի հիվանդության, անհաղթահարելի ուժի և այլ դեպքերի հետ, ապա տվյալ պարագայում պահանջվում է, որ բողոքաբերի կողմից ներկայացվի հիմնավորված միջնորդություն՝ կից ապացույցներով, որոնք հնարավորություն կընձեռեն դատարաններին ըստ հավուր պատշաճի, մանրամասն հետազոտելու բողոքարկման ժամկետների բաց թողնման պատճառները և համապատասխան եզրահանգման գալու։ (տե՛ս Վերգինե Բեգանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2018 թվականի մարտի 20-ի թիվ ԱՐԴ1/0012/11/16 որոշման 15-րդ կետը)։
Վերոնշյալ իրավական դիրքորոշումների հաշվառմամբ Վճռաբեկ դատարանը ևս մեկ անգամ արձանագրում է, որ օրենքով սահմանված ժամկետների պահպանմամբ բողոք ներկայացնելու անձի իրավունքին ուղիղ համեմատական է լիարժեք դատական պաշտպանության հնարավորություն ապահովելու վարույթն իրականացնող մարմնի պարտականությունը։ Ուստիև արդար դատաքննության իրավունքի մասնավոր տարրը համարվող դատարանի մատչելության իրավունքի ապահովման տեսանկյունից կարևորվում է, որ օրենքով սահմանված ժամկետների խախտման դեպքերում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380-րդ հոդվածով նախատեսված՝ բողոքարկման ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդություն ներկայացնելու պահանջը չպայմանավորվի այն դեպքերով, երբ բողոք բերելու համար օրենքով սահմանված ժամկետները բաց են թողնվում շահագրգիռ անձի կամքից անկախ հանգամանքներով։ Այսպես` այն դեպքերում, երբ անձն օբյեկտիվորեն հնարավորություն չի ունեցել ծանոթանալու բողոքարկվող դատական ակտին, ինչը, սակայն, պայմանավորված չի եղել իր պարտականությունների թերացման կամ իրավունքների չարաշահման հետ, այլ եղել է վարույթն իրականացնող մարմնի գործողության կամ անգործության արդյունք, ապա տվյալ դեպքերում բողոքարկման ժամկետի բացթողումը պետք է իրավունքի ուժով (ex jure) համարվի հարգելի, և նման դեպքերում չպետք է դատական պաշտպանություն հայցող անձի վրա դրվեն ձևական պահանջների կատարման պարտականություններ։ (տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի` 2018 թվականի ապրիլի 18-ի թիվ ԿԴ/0089/12/17 որոշումը)։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380-րդ հոդվածի համաձայն. <<1. Հարգելի պատճառներով բողոքարկման համար սահմանված ժամկետը բաց թողնելու դեպքում բողոք ներկայացնելու իրավունք ունեցող անձինք կարող են դատական ակտը կայացրած դատարանի առաջ միջնորդել` վերականգնելու բաց թողնված ժամկետը: Բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդությունը քննվում է դատական նիստում դատավճիռ կամ որոշում կայացրած դատարանի կողմից, որն իրավունք ունի կանչել միջնորդություն հարուցած անձին` բացատրություններ տալու համար:
2. Բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդությունը մերժելու որոշումը տասնհինգօրյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել վերաքննիչ դատարան, որն իրավունք ունի վերականգնել բաց թողնված ժամկետը և քննել գործը` պահպանելով սույն օրենսգրքի 382 հոդվածում և 383 հոդվածի երկրորդ մասում շարադրված պահանջները: Վերաքննիչ դատարանը բողոք ներկայացրած անձի միջնորդության հիման վրա բաց թողնված ժամկետն իրավունքի ուժով համարում է հարգելի, եթե բողոք ներկայացրած անձը հիմնավորում է, որ դատական ակտն ստանալու պահից չեն լրացել բողոքարկման ժամկետները։
3. Բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու դեպքում դատական ակտի կատարումը կարող է կասեցվել>>:
Վերոգրյալ իրավակարգավորումներից բխում է նաև այն, որ եթե բողոքարկվող դատական ակտը համապատասխան անձին վարույթն իրականացնող մարմնի մեղքով ուշ է հասանելի եղել ապա իրավունքի ուժով ժամկետը պետք է համարվի վերականգնված և բողոքարկման ժամկետը սկսում է հոսել համապատասխան սուբյեկտին բողոքարկվող դատական ակտի ամբողջ տեքստը հասանելի լինելու ժամանակից: Մյուս դեպքերում բողոքարկման ժամկետի բաց թողնված լինելու հանգամանքի առկայության պարագայում կիրառելի է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380-րդ հոդվածով սահմանված մեխանիզմները:
7. Սույն որոշման նախորդ կետում նշված իրավակարգավորումների և իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո անդրադառնալով սույն որոշման 1-3-րդ կետերում նշված փաստական տվյալներին և սույն վարույթի նյութերին, Վերաքննիչ դատարանն իր համաձայնությունն է հայտնում Առաջին ատյանի դատարանի կողմից համապատասխան որոշմամբ տրված լուծումներին և գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքում նշված փաստարկները բավարար չեն վերաքննիչ բողոքարկման համար սահմանված բաց թողնված ժամկետը հարգելի համարելու և համապատասխան բողոքը քննելու համար:
Մասնավորապես ինչպես երևում է սույն գործի վերաբերելի նյութերից տուժողների ներկայացուցիչը 2019 թվականի հունիսի 07-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով <<Միջնորդությունը բավարարելու մասին>> որոշման դեմ ներկայացրել է վերաքննիչ բողոք, դատական ակտը ստանալուց հետո բողոքարկման ժամկետը անցած լինելու պարագայում, պատճառաբանելով, որ համապատասխան դատական նիստի արձանագրությունն իրեն ավելի ուշ է տրամադրվել և այդ փաստական տվյալների տրամադրումից հետո սկսել է հաշվել բողոքարկման ժամկետը (բաց թողնված ժամկետը հարգելի համարելու վերաբերյալ միջնորդություն է ներկայացվել նախկինում Վերաքննիչ դատարանին): 2019 թվականի օգոստոսի 01-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի <<Վերաքննիչ բողոքն առանց քննության թողնելու մասին>> որոշմամբ` տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Երեմ Ավագյանի և Ստեփան Հովսեփյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը թողնվել է առանց քննության /բողոքարկման ժամկետը բաց թողնված լինելու հիմքով/:
Այնուհետև բողոքարկման ժամկետը հարգելի համարելու միջնորդություն է ներկայացվել Առաջին ատյանի դատարան, որը մերժվել է և դրա դեմ ներկայացվել է վերաքննիչ բողոք:
Ինչպես վերաքննիչ բողոքում, այնպես էլ Վերաքննիչ դատարանին տրամադրված նյութերում բավարար փաստական տվյալներ առ այն, որ Առաջին ատյանի դատարանը տուժողի ներկայացուցիչի պահանջված նյութերը ուշ է տրամադրել և այդ փաստական տվյալների չունենալը զրկել է տուժող կողմից կայացված դատական ակտը բողոքարկելու հնարավորությունից, տվյալ դեպքում առկա չէ: Մասնավորապես, համապատասխան դատական նիստի ձայնային արձանագրությունը, որին մասնակցել է նաև տուժողների ներկայացուցիչը, չունենալը, ինքնին, առանց այլ փաստական հանգամանքների և տվյալների համակցության, բավարար չէ փաստելու, որ բողոքարկման ենթակա դատական ակտի ամբողջ տեքստի առկայության պարագայում տուժողների ներկայացուցիչը զրկվել է վերաքննիչ բողոք ներկայացնելու բավարար հնարավորությունից:
Բացի այդ, եթե նույնիսկ Վերաքննիչ դատարանն այդ հանգամանքը դիտի որպես վերաքննիչ բողոք ներկայացնելու հնարավորության սահմանափակում, ապա դա ենթադրում է, որ համապատասխան սուբյեկտը իրավունքի ուժով պետք է ունենա վերաքննիչ բողոք բերելու հնարավորություն և բողոքարկման ժամկետը պետք է հոսի համապատասխան փաստական տվյալները ստանալու պահից, այսինքն այդ դեպքում կիրառելի չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380-րդ հոդվածով սահմանված մեխանիզմը: Սակայն, այս դեպքում էլ ուշադրության է արժանի այն հանգամանքը, որ տուժողների ներկայացուցչի կողմից այդ փաստարկն էության մեջ արդեն իսկ նախկինում ներկայացվել է Վերաքննիչ դատարանին, իսկ Վերաքննիչ դատարանն իրավունքի ուժով բողոքարկման ժամկետը հարգելի համարելու իրավաչափ հիմքեր չի արձանագրել և վերը նշված որոշմամբ արդեն իսկ վերաքննիչ բողոքը թողել է առանց քննության: Ի դեպ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 01.08.2019 թվականի վերը նշված որոշումը չի բողոքարկվել:
Ամփոփելով վերոգրյալը Վերաքննիչ դատրանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում վերաքննիչ բողոք բերելու ժամկետի բաց թողնելը հարգելի համարելու համար բավարար հիմքեր չկան և վերաքննիչ բողոք ներկայացնելու ժամկետը բաց թողնելու փաստի ուժով, իրավական տեսանկյունից տուժողների ներկայացուցիչը օբյեկտիվորեն անկարող է իրացնել դատական ակտի բողոքարկման իր իրավունքը: Ուստի Առաջին ատյանի դատարանի կողմից 19.12.2019թ. կայացրած բողոքարկման ժամկետը վերականգնելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժելու մասին որոշումը բեկանելու, 11.07.2019թ. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին ներկայացրած վերաքննիչ բողոքը (Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից 07.06.2019թ. թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի կալանավորումը գրավով փոխարինելը թույլատրելի ճանաչելու որոշման դեմ) վարույթ ընդունելու և գործը քննելու վերաբերյալ ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել:
Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքից բխող մյուս փաստարկներին ու դատողություններին (մանրամասն տե'ս սույն որոշման 3-րդ կետը), ապա հարկ է արձանագրել, որ սույն որոշմամբ վերը շարադրված իրավական դիրքորոշումները, վերլուծություններն ու դատողություններն իրենց համակցության մեջ արդեն իսկ ամբողջությամբ ներառում են դրանց վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանի մոտեցումներն ու բարձրացված հարցերի պատասխանները, ուստի լրացուցիչ առանձին-առանձին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է: Ընդ որում, այդ կապակցությամբ հարկ է նաև փաստել, որ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ թեև <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետը դատարանին պարտավորեցնում է պատճառաբանել իր որոշումները, սակայն այն չի կարող մեկնաբանվել որպես կողմի ներկայացրած յուրաքանչյուր փաստարկին դատարանի կողմից մանրամասն պատասխան տալու պահանջ: (Տե'ս, ի թիվս այլնի, Ռուիզ Տորեխան ընդդեմ Իսպանիայի (RUIZ TORIJA v. SPAIN) գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 1994 թվականի դեկտեմբերի 9-ի վճիռը, գանգատ թիվ 18390/91, կետ 29, Վան դե Հուրքն ընդդեմ Նիդեռլանդների (VAN DE HURK v. THE NETHERLANDS) գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 1994 թվականի ապրիլի 19-ի վճիռը, գանգատ թիվ 16034/90, կետ 61):
8. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի դեկտեմբերի 19-ի (բողոքարկման ժամկետը հարգելի համարելու վերաբերյալ միջնորդության քննության արդյունքում կայացված) որոշումը թողնել օրինական ուժի մեջ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու պահից 15-օրյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
<<10>> մարտի 2020թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան)
նախագահությամբ` դատավոր Մ.Հարությունյանի,
քարտուղարությամբ` Ա.Մարտիրոսյանի,
մասնակցությամբ`
տուժողների ներկայացուցիչ` Ռ.Մխիթարյանի,
դռնբաց դատական նիստում, թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Ստեփան Հովսեփյանի և Երեմ Ավագյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական ստուգման ենթարկելով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան)՝ 2019 թվականի դեկտեմբերի 19-ի (բողոքարկման ժամկետը հարգելի համարելու վերաբերյալ միջնորդության քննության արդյունքում կայացված) որոշման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը.
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը
1. 2019 թվականի հունիսի 07-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով <<Միջնորդությունը բավարարելու մասին>> որոշմամբ` ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանին կալանքից գրավով ազատելը ճանաչվել է թույլատրելի և նրա նկատմամբ կիրառվել է գրավ, որպես գրավի չափ սահմանվել է 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամ:
2019 թվականի հուլիսի 15-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Ստեփան Հովսեփյանի և Երեմ Ավագյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի վերաքննիչ բողոքը` Առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հունիսի 07-ի վերը նշված որոշման դեմ:
2019 թվականի օգոստոսի 01-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի <<Վերաքննիչ բողոքն առանց քննության թողնելու մասին>> որոշմամբ` տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Երեմ Ավագյանի և Ստեփան Հովսեփյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը թողնվել է առանց քննության /բողոքարկման ժամկետը բաց թողնված լինելու հիմքով/:
2019 թվականի օգոստոսի 12-ին Առաջին ատյանի դատարանում ստացվել է թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Ստեփան Հովսեփյանի և Երեմ Ավագյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի միջնորդությունը բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը հարգելի համարելու վերաբերյալ:
2019 թվականի դեկտեմբերի 19-ի Առաջին ատյանի դատարանի իր վարույթում քննվող թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով արձանագրային որոշմամբ` թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Ստեփան Հովսեփյանի և Երեմ Ավագյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի վերը նշված միջնորդությունը մերժվել է:
2020 թվականի հունվարի 09-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Ստեփան Հովսեփյանի և Երեմ Ավագյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի վերաքննիչ բողոքը` Առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի դեկտեմբերի 19-ի վերը նշված որոշման դեմ, իսկ վերաքննիչ բողոքի վերաբերյալ նյութերը ստացվել են 2020 թվականի հունվարի 23-ին: Դատական գործը դատավոր Մ.Հարությունյանի աշխատակազմին է հանձնվել 2020 թվականի հունվարի 24-ին:
2020 թվականի հունվարի 27-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի <<Վերաքննիչ բողոքը վարույթ ընդունելու և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի դատական նիստում քննության նշանակելու մասին>> որոշմամբ` թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողների ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի վերաքննիչ բողոքը` համապատասխան ժամկետները հարգելի համարելու մասով, ընդունվել է վարույթ և նշանակվել է Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության:
Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
2. Առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի դեկտեմբերի 19-ի թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով կայացված վերը նշված արձանագրային որոշմամբ` Առաջին ատյանի դատարանը դատական նիստում մասնավորապես արձանագրել է. <<(…) Դատարանը քննության առնելով միջնորդությունը, հաշվի առնելով կողմերի կարծիքը, հետազոտելով դրա վերաբերյալ համապատասխան նյութերը որոշում է մերժել միջնոդրությունը` որպես անհիմն միջնորդություն: Նկատի ունենալով, որ ներկայացուցչի դիմումի համաձայն` նրան տրամադրվել է խափանման միջոց գրավ Արթուր Հովհաննիսյանի նկատմամբ կիրառելու մասին դատարանի որոշման պատճենը, ինչպես նաև համապատասխան կրիչը, ինչի մասին հունիսի 19-ին գրառում է կատարել ներկայացուցիչը` ստացա դատարանի որոշման պատճենը և ինձ անհրաժեշտ լազերային կրիչը: 19-ից հետո մինչև Վերաքննիչ դատարան բողոքարկելու վերաբերյալ պատճառի հարգելի լինելու մասին որևէ նշում ինչպես գրավոր միջնորդությամբ այնպես էլ բանավոր, ներկայացուցիչը չներկայացրեց դատարանին, որ հարգելի պատճառ է եղել: Ի դեպ նշված հիմքով վերաքննիչ դատարանը նույնպես մեժել է խնդրանքը:(…)>>:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
3. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Իր վերաքննիչ բողոքում թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Ստեփան Հովսեփյանի և Երեմ Ավագյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանը մասնավորապես նշել է. <<(…) 11.07.2019թ. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին բողոք եմ ներկայացրել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից 07.06.2019թ. թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի կալանավորումը գրավով փոխարինելը թույլատրելի ճանաչելու որոշման դեմ:
Միաժամանակ ներկայացրել եմ միջնորդություն, որով խնդրել եմ բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը հաշվարկել 2019 հուլիսի 3-ից, քանի որ դեռևս 12.06.2019թ. դատարանից խնդրել էի տրամադրել դատական այն նիստերի արձանագրության կրիչները և փաստաթղթերի պատճենները, որոնք ինձ անհրաժեշտ էին բողոք ներկայացնելու համար, սակայն պահանջած կրիչներն տրամադրվել է միայն 21 օր հետո՝ հուլիսի 3-ին: Բաց թողնված ժամկետը հուլիսի 3-ից հաշվարկելու միջնորդությունը ներկայացրել եմ վստահաբար, համոզված լինելով, որ այն կհամարվի հարգելի, քանի որ ժամկետը բաց է թողնվել ոչ իմ մեղքով, իմ կամքից անկախ, այլ դատարանի մեղքով, հետևաբար դատարանի մեղքի համար ես չէ, որ պետք է խնդրեի:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 01.08.2019թ. որոշմամբ բողոքը թողել է առանց քննության ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 2-րդ մասի խախամամբ ներկայացված լինելու հիմքով:
Որոշման մեջ միաժամանակ հղում է կատարել ՀՀ քր. դատ. օր-ի 380 հոդվածի 1-ին մասին, համաձայն որի, նշված հարցը կարող է քննարկվել միայն վերոհիշյալ դատական ակտը կայացրած դատարանի կողմից:
Գտնում եմ, որ դատարանի որոշումն անհիմն է և ենթակա է բեկանման հետևյալ հիմնավորումներով և պատճառաբանությամբ:
Հարգելի դատարան.
Թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի կալանավորումը գրավով փոխարինելը թույլատրելի համարելու, դատարանի 07.06.2019թ. որոշման դեմ բողոք բերելու բաց թողնված ժամկետը հարգելի համարելու վերաբերյալ իմ կողմից ներկայացված միջնորդությունը ստորադաս դատարանը 19.12.2019թ. մերժեց:
Սիջնեորդությունը ներկայցված էր դեռևս 08.08.2019թ.:
Սակայն այն քննարկվեց միայն մոտ 5 ամիս հետո, 2019թ. դեկտեմբերի 19-ին: Ինչպես որ ենթադրում էի միջնորդությունը մերժվեց անհիմն լինելու պատճառաբանությամբ:
Դատարանը որոշում կայացնելու համար խորհրդակցական սենյակ չգնաց և մերժման վեաբերյալ որոշում չտվեց: Պատճառաբանեց, որ 19.12.2019թ. միջնորդությունը դատարանի կողմից մերժվել է դատական նիստում արձանագրային որոշմամբ:
ՀՀ քր. դատ. օր-ի 29 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ Դատավարական գործողությունների ընթացքը և արդյունքները արտացոլվում են արձանագրությունում, որը կազմվել է դատավարական գործողության ընթացքում կամ դրա ավարտից անմիջապես հետո:
Այն` պետք է տրվեր նույն օրը, սակայն` ստացա 25.12.2019թ.:
Հուսամ, որ սա ևս բողոքն առանց քննության թողնելու առիթ չի հանդիսանա:
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն իր որոշմամբ սահմանափակեց իմ վստահորդներ` տուժողներ և քաղ. հայցվորներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Ստեփան Հովսեփյանի և Երեմ Ավագյանի <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 6.1-րդ հոդվածով նախատեսված դատարանի մատչելիության իրավունքը:
Դատարանն այդ հարցը չի քննել ողջամիտ ժամկետում, որով խախտել է նաև ՀՀ քր. դատ. օր-ի 17 հոդվածի 1-ին մասը:
(…)
Բողոքարկման ժամկետն իմ կողմից բաց է թողնվել միայն այն պատճառով, որ դատարանից, ժամանակին, չեմ կարողացել ստանալ բողոքարկման համար ինձ անհրաժեշտ կրիչները և փաստաթղթերի պատճեները, դրանք ստանալու համար ստիպված եմ եղել 3 անգամ դիմել դատարանին:
Առաջին անգամ դատարանին դիմել եմ 12.06.2019թ.:
Երկրորդ անգամ՝ 24.06.2019թ.:
Երրորդ անգամ՝ 27.06.2019թ.:
1-ին անգամ, սխալմամբ, տրամադրել է գործով մյուս ամբաստանյալ Ժորա Սարգսյանի մասով կրիչը:
2-րդ անգամ նորից տրամադրել է չպահանջած կրիչները:
3-րդ անգամ եմ դիմել դատարանին խնդրանքով տրամադրել դատավոր Գ.Պողոսյանի կողմից վարած բոլոր դատական նիստերի արձանագրությունների համակարգչային կրիչների օրինակները, որպեսզի դրանց մեջ գտնեմ ինձ անհրաժեշտ այն դատական նիստի կրիչի օրինակը և դրա համառոտագրումը որի ժամանակ ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանը հայհոյում և սպառնում է պետական ծառայություն իրականացնող անձ՝ իր գործով մասնակցող դատախազին: /կից ներկայացնում եմ դիմումները/:
Հարգելի դատարան, եթե պահանջած կրիչները դատարանից ես ստացել եմ դիմելուց միայն 21 օր հետո, ես ինչպես կարող էի պաշտպանել բողոքարկման 10-օրյա ժամկետը:
Դատարանը հաշվի չառնելով այդ հանգամանքն, անհիմն համարեց բողոքարկման ժամկետը հարգելի համարելու իմ կողմից ներկայացված միջնորդությունը և մերժեց:(…)>>:
Վերոգրյալի հիման վրա բողոքի հեղինակը խնդրել է բեկանել ստորադաս դատարանի կողմից 19.12.2019թ. կայացրած բողոքարկման ժամկետը վերականգնելու վերաբերյալ մերժման որոշումը: Վարույթ ընդունել 11.07.2019թ. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին ներկայացրած վերաքննիչ բողոքը Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից 07.06.2019թ. թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի կալանավորումը գրավով փոխարինելը թույլատրելի ճանաչելու որոշման դեմ ներկայացված բողոքը և բեկանել այն:
Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում արձանագրված դիրքորոշումները.
4. Թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Ստեփան Հովսեփյանի և Երեմ Ավագյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանը դատական նիստում պնդել է իր կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և խնդրել է այն բավարարել:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
5. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
<<Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշման 3-րդ կետում շարադրված վերաքննիչ բողոքի հիմքերն ու հիմնավորումները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով պետք է պատասխանել այն հարցին, թե Առաջին ատյանի դատարանը համապատասխան դատական ակտի դեմ վերաքննիչ բողոք բերելու բաց թողնված ժամկետը հարգելի համարելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժելու մասին որոշում կայացնելիս արդյոք թույլ է տվել այնպիսի դատական սխալ, որը հանգեցրել է անհիմն և չպատճառաբանված դատական ակտ կայացնելուն:
Այսպես.
6. ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդարացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք>>:
<<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք>>:
Արդար դատաքննության իրավունքի բաղկացուցիչ մասը կազմող դատական մատչելիության իրավունքի վերաբերյալ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
- դատական մատչելիության իրավունքը բացարձակ չէ, և պետությունները կարող են այն իրացնելու հնարավորությունը պայմանավորել որոշակի պահանջներով և չափանիշներով,
- պետությունը դատարան դիմելու իրավունքից օգտվելու համար կարող է սահմանել որոշակի պայմաններ, պարզապես պետության կողմից կիրառված սահմանափակումները չպետք է այն կերպ կամ այն աստիճանի սահմանափակեն անձի՝ դատարանի մատչելիության իրավունքը, որ վնաս հասցվի այդ իրավունքի բուն էությանը,
- դատական մատչելիության իրավունքի սահմանափակումը 6-րդ հոդվածի 1-ին մասին չի համապատասխանի, եթե այն իրավաչափ նպատակ չի հետապնդում, և եթե կիրառված միջոցների և հետապնդվող նպատակի միջև չկա համաչափության ողջամիտ հարաբերակցություն,
- ներպետական դատական ատյանները դատավարական կանոնները կիրառելիս պետք է ձեռնպահ մնան դրանց չափազանցված ձևականացումից, որն իր ազդեցությունը կունենա դատավարության արդարացիության վրա: Դատական մատչելիության իրավունքը խախտվում է, երբ սահմանված կարգավորումները դադարում են ծառայել իրավական որոշակիության և արդարադատության պատշաճ կազմակերպման նպատակներին և վերածվում են իրավասու դատարանի կողմից գործն ըստ էության քննության առնելու խոչընդոտի: (Տե՛ս Luordo v. Italy գործով 2003 թվականի հոկտեմբերի 17-ի վճիռը, գանգատ թիվ 32190/96, 85-րդ կետ, Staroszczyk v. Poland գործով 2007 թվականի հուլիսի 9-ի վճիռը, գանգատ թիվ 59519/00, 124-րդ կետ, Stanev v. Bulgaria գործով 2012 թվականի հունվարի 17-ի վճիռը, գանգատ թիվ 36760/06, 230-րդ կետ: Khalfaoui v. France գործով 1999 թվականի դեկտեմբերի 14-ի վճիռը, գանգատ թիվ 34791/97, 36-րդ կետ, Hirschhorn v. Romania գործով 2007 թվականի հուլիսի 26-ի վճիռը, գանգատ թիվ 29294/02, 50-րդ կետ: Walchli v. France գործով 2007 թվականի հուլիսի 26-ի վճիռը, գանգատ թիվ 35787/03, 29-րդ կետ: Efstathiou and others v. Greece գործով 2006 թվականի հուլիսի 27-ի վճիռը, գանգատ թիվ 36998/02, 24-րդ կետ):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ հոդվածի համաձայն. <<1. Վերաքննիչ բողոք բերվում են՝ (…) 3) առաջին ատյանի դատարանի՝ կալանավորման, կալանքի ժամկետի երկարաձգման, բժշկական հաստատությունում անձանց տեղավորման մասին որոշումները՝ հրապարակվելու պահից հնգօրյա ժամկետում, իսկ գործն ըստ էության չլուծող մյուս ակտերը՝ հրապարակվելու պահից տասնօրյա ժամկետում: (…) 2. Ժամկետանց բողոքները թողնվում են առանց քննության, որի վերաբերյալ դատարանը կայացնում է որոշում>>:
Վերը նշված իրավակարգավորումից բխում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից բողոքի քննարկման արդյունքում կայացված դատական ակտի բողոքարկման դեպքում նախատեսվում է բողոքարկման տասնօրյա ժամկետ` որպես գործն ըստ էության չլուծող այլ դատական ակտ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 2.1-րդ մասի համաձայն` << Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքը թողնում է առանց քննության, եթե՝ (…) 2) վերաքննիչ բողոքը բերվել է սահմանված ժամկետը լրանալուց հետո, և բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդությունը բացակայում է կամ մերժվել է. (…)>>:
(…) 6. Վերաքննիչ դատարանը ստորադաս դատարանի դատական ակտի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքը վարույթ ընդունելը կարող է մերժել միայն այն դեպքում, երբ չեն պահպանվել վերաքննիչ բողոքին առաջադրվող պահանջները (…) >>:
Սահմանադրական դատարանը, 2018 թվականի հունիսի 19-ի թիվ ՍԴՈ-1420 որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. <<(…) Այսպիսով, եթե վերաքննիչ բողոք ներկայացրել է այն անձը, ով չուներ այդ իրավունքը, կամ բողոքը ժամկետանց է (բացակայում է այն վերականգնելու հիմնավոր որևէ պատճառ), կամ այն բերվել է այնպիսի դատական ակտի դեմ, որը ենթակա չէ վերաքննիչ բողոքարկման և նման այլ այնպիսի հիմքերի առկայությամբ, երբ անձը վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ փաստի ուժով, իրավական տեսանկյունից օբյեկտիվորեն անկարող է իրացնել դատական բողոքարկման իր իրավունքը, ապա վերջինիս իրացման արգելքը, ինչը նախատեսված է [ՀՀ քրեական դատավարության] [օ]րենսգրքի 381-րդ հոդվածի 2-րդ մասում, իրավական պատշաճ գործընթացի արդյունքում կարող է գնահատվել իրավաչափ>> (Այս կապակցությամբ ուշադրության է արժանի նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2018 թվականի հուլիսի 20-ի թիվ ՍԴ/0088/01/12 որոշումը):
ՀՀ Սահմանադրական դատարանը, անդրադառնալով այն դեպքերին, երբ բողոքարկվող դատական ակտը շահագրգիռ անձին օրենքով սահմանված ժամկետում հասանելի չի դառնում վերջինիս կամքից անկախ պատճառներով, արձանագրել է.
-« (…) որպես ընդհանուր կանոն, այն պարագայում, երբ վճռաբեկ բողոքը բերվել է օրենքով սահմանված ժամկետը լրանալուց հետո, ապա բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդությունն օբյեկտիվորեն առկա իրավական անհրաժեշտություն է, հետապնդում է իրավաչափ նպատակ, այն է` հնարավորություն տալ իրավասու մարմնին քննության առարկա դարձնել միջնորդության մեջ ներառված խնդրանքը։ Միևնույն ժամանակ, որպես հատուկ կանոն, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ որոշակի դեպքերում դատական ակտը բողոքարկելու համար օրենսդրությամբ սահմանված ժամկետը բաց թողնելը պայմանավորված չէ անձի կամքով, առաջացել է անձից անկախ պատճառներով, սահմանադրական դատարանն արձանագրում է, որ նշյալ դեպքերում ներկայացված միջնորդությունը բավարարելը համապատասխան դատական ատյանի պարտականությունն է հանդիսանում (տե՛ս ՀՀ Սահմանադրական դատարանի` 2015 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ՍԴՈ-1249 որոշման 8-րդ կետը)։
ՀՀ Սահմանադրական դատարանն իր 2017 թվականի դեկտեմբերի 8-ի թիվ ՍԴՈ-1394 որոշմամբ, ելնելով մարդու իրավունքների արդյունավետ իրականացման համար անհրաժեշտ ընթացակարգերի ապահովման ու իրավակիրառական պրակտիկայում առկա հակասական մոտեցումների հաղթահարման անհրաժեշտությունից, արձանագրել է, որ.
« ա/ բոլոր այն դեպքերում, երբ դատական ակտը դատարանի մեղքով օրենքով սահմանված ժամկետում հասանելի չի դարձել կամ չի հանձնվել իրավասու սուբյեկտին, ապա վերադաս դատական ատյան բողոք բերելու համար հիմք պետք է ընդունել օրենքով նախատեսված ժամկետն ամբողջությամբ` առանց դատական ակտի պատճենը կողմին ցանկացած եղանակով /այդ թվում՝ էլեկտրոնային/ հասանելի դարձնելու համար սահմանված ժամկետի հաշվառման,
բ/ Երբ բողոքաբերի կողմից հստակ փաստարկված ու հիմնավորված է, որ դատական ակտը դատարանի թերացման արդյունքում օրենքով սահմանված ժամկետում հասանելի չի դարձել կամ չի հանձնվել իրավասու սուբյեկտին, ապա բաց թողնված ժամկետն իրավունքի ուժով (ex jure) պետք է համարվի հարգելի` առանց միջնորդության ձևական պահանջի ու դրա հայեցողական քննարկումների (…)» (տե՛ս ՀՀ Սահմանադրական դատարանի` 2017 թվականի դեկտեմբերի 8-ի թիվ ՍԴՈ-1394 որոշման 12-րդ կետը)։
Վերոնշյալ իրավական դիրքորոշումների հաշվառմամբ Վճռաբեկ դատարանը, զարգացնելով Տիգրան Հովհաննիսյանի, Նավասարդ Ալավերդյանի և այլ գործերով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները, Վերգինե Բեգանյանի գործով որոշմամբ փաստել է, որ.
- « (…) առաջին ատյանի դատարանի գործն ըստ էության չլուծող դատական ակտը շահագրգիռ անձի կամքից անկախ պատճառներով նրան հասանելի չդարձվելու (…) դեպքում պարտադիր չէ բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու համար օրենսդրությամբ սահմանված միջնորդություն ներկայացնել, այլ բավարար են բողոքաբերի կողմից բերված անհրաժեշտ ապացույցներ, այն մասին, որ վերջինս դատարանի թերացման (...) արդյունքում է ուշ ստացել դատական ակտը կամ այդ փաստը (դատական ակտն ավելի ուշ ստանալու) հաստատված համարվի գործում առկա նյութերով։ Տվյալ իրավիճակներից որևէ մեկի առկայությունը դատարանին փաստացի հիմք է տալիս դատական ակտը բողոքարկելու բաց թողնված ժամկետն իրավունքի ուժով /ex jure/ վերականգնելու՝ առանց միջնորդության ձևական պահանջի։
-« (…) առաջին ատյանի դատարանի` գործն ըստ էության չլուծող դատական ակտերը բողոքարկելու համար բաց թողնված ժամկետի վերականգնման վերաբերյալ ներկայացված դիրքորոշումները չեն կարող անսահմանափակ բնույթ կրել և այն վերաբերում է միայն շահագրգիռ անձի կամքից անկախ պատճառներով դատական ակտը նրան հասանելի չլինելու դեպքերին (մասնավորապես, երբ դատական ակտը դատարանի թերացման կամ առաքման այլ պատճառներով չի հանձնվել կամ ուշ է հանձնվել շահագրգիռ անձին), իսկ այն պարագայում, երբ դատական ակտի բողոքարկման ժամկետի բացթողումը կապված է անձի հիվանդության, անհաղթահարելի ուժի և այլ դեպքերի հետ, ապա տվյալ պարագայում պահանջվում է, որ բողոքաբերի կողմից ներկայացվի հիմնավորված միջնորդություն՝ կից ապացույցներով, որոնք հնարավորություն կընձեռեն դատարաններին ըստ հավուր պատշաճի, մանրամասն հետազոտելու բողոքարկման ժամկետների բաց թողնման պատճառները և համապատասխան եզրահանգման գալու։ (տե՛ս Վերգինե Բեգանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2018 թվականի մարտի 20-ի թիվ ԱՐԴ1/0012/11/16 որոշման 15-րդ կետը)։
Վերոնշյալ իրավական դիրքորոշումների հաշվառմամբ Վճռաբեկ դատարանը ևս մեկ անգամ արձանագրում է, որ օրենքով սահմանված ժամկետների պահպանմամբ բողոք ներկայացնելու անձի իրավունքին ուղիղ համեմատական է լիարժեք դատական պաշտպանության հնարավորություն ապահովելու վարույթն իրականացնող մարմնի պարտականությունը։ Ուստիև արդար դատաքննության իրավունքի մասնավոր տարրը համարվող դատարանի մատչելության իրավունքի ապահովման տեսանկյունից կարևորվում է, որ օրենքով սահմանված ժամկետների խախտման դեպքերում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380-րդ հոդվածով նախատեսված՝ բողոքարկման ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդություն ներկայացնելու պահանջը չպայմանավորվի այն դեպքերով, երբ բողոք բերելու համար օրենքով սահմանված ժամկետները բաց են թողնվում շահագրգիռ անձի կամքից անկախ հանգամանքներով։ Այսպես` այն դեպքերում, երբ անձն օբյեկտիվորեն հնարավորություն չի ունեցել ծանոթանալու բողոքարկվող դատական ակտին, ինչը, սակայն, պայմանավորված չի եղել իր պարտականությունների թերացման կամ իրավունքների չարաշահման հետ, այլ եղել է վարույթն իրականացնող մարմնի գործողության կամ անգործության արդյունք, ապա տվյալ դեպքերում բողոքարկման ժամկետի բացթողումը պետք է իրավունքի ուժով (ex jure) համարվի հարգելի, և նման դեպքերում չպետք է դատական պաշտպանություն հայցող անձի վրա դրվեն ձևական պահանջների կատարման պարտականություններ։ (տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի` 2018 թվականի ապրիլի 18-ի թիվ ԿԴ/0089/12/17 որոշումը)։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380-րդ հոդվածի համաձայն. <<1. Հարգելի պատճառներով բողոքարկման համար սահմանված ժամկետը բաց թողնելու դեպքում բողոք ներկայացնելու իրավունք ունեցող անձինք կարող են դատական ակտը կայացրած դատարանի առաջ միջնորդել` վերականգնելու բաց թողնված ժամկետը: Բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդությունը քննվում է դատական նիստում դատավճիռ կամ որոշում կայացրած դատարանի կողմից, որն իրավունք ունի կանչել միջնորդություն հարուցած անձին` բացատրություններ տալու համար:
2. Բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդությունը մերժելու որոշումը տասնհինգօրյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել վերաքննիչ դատարան, որն իրավունք ունի վերականգնել բաց թողնված ժամկետը և քննել գործը` պահպանելով սույն օրենսգրքի 382 հոդվածում և 383 հոդվածի երկրորդ մասում շարադրված պահանջները: Վերաքննիչ դատարանը բողոք ներկայացրած անձի միջնորդության հիման վրա բաց թողնված ժամկետն իրավունքի ուժով համարում է հարգելի, եթե բողոք ներկայացրած անձը հիմնավորում է, որ դատական ակտն ստանալու պահից չեն լրացել բողոքարկման ժամկետները։
3. Բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու դեպքում դատական ակտի կատարումը կարող է կասեցվել>>:
Վերոգրյալ իրավակարգավորումներից բխում է նաև այն, որ եթե բողոքարկվող դատական ակտը համապատասխան անձին վարույթն իրականացնող մարմնի մեղքով ուշ է հասանելի եղել ապա իրավունքի ուժով ժամկետը պետք է համարվի վերականգնված և բողոքարկման ժամկետը սկսում է հոսել համապատասխան սուբյեկտին բողոքարկվող դատական ակտի ամբողջ տեքստը հասանելի լինելու ժամանակից: Մյուս դեպքերում բողոքարկման ժամկետի բաց թողնված լինելու հանգամանքի առկայության պարագայում կիրառելի է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380-րդ հոդվածով սահմանված մեխանիզմները:
7. Սույն որոշման նախորդ կետում նշված իրավակարգավորումների և իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո անդրադառնալով սույն որոշման 1-3-րդ կետերում նշված փաստական տվյալներին և սույն վարույթի նյութերին, Վերաքննիչ դատարանն իր համաձայնությունն է հայտնում Առաջին ատյանի դատարանի կողմից համապատասխան որոշմամբ տրված լուծումներին և գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքում նշված փաստարկները բավարար չեն վերաքննիչ բողոքարկման համար սահմանված բաց թողնված ժամկետը հարգելի համարելու և համապատասխան բողոքը քննելու համար:
Մասնավորապես ինչպես երևում է սույն գործի վերաբերելի նյութերից տուժողների ներկայացուցիչը 2019 թվականի հունիսի 07-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով <<Միջնորդությունը բավարարելու մասին>> որոշման դեմ ներկայացրել է վերաքննիչ բողոք, դատական ակտը ստանալուց հետո բողոքարկման ժամկետը անցած լինելու պարագայում, պատճառաբանելով, որ համապատասխան դատական նիստի արձանագրությունն իրեն ավելի ուշ է տրամադրվել և այդ փաստական տվյալների տրամադրումից հետո սկսել է հաշվել բողոքարկման ժամկետը (բաց թողնված ժամկետը հարգելի համարելու վերաբերյալ միջնորդություն է ներկայացվել նախկինում Վերաքննիչ դատարանին): 2019 թվականի օգոստոսի 01-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի <<Վերաքննիչ բողոքն առանց քննության թողնելու մասին>> որոշմամբ` տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Երեմ Ավագյանի և Ստեփան Հովսեփյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը թողնվել է առանց քննության /բողոքարկման ժամկետը բաց թողնված լինելու հիմքով/:
Այնուհետև բողոքարկման ժամկետը հարգելի համարելու միջնորդություն է ներկայացվել Առաջին ատյանի դատարան, որը մերժվել է և դրա դեմ ներկայացվել է վերաքննիչ բողոք:
Ինչպես վերաքննիչ բողոքում, այնպես էլ Վերաքննիչ դատարանին տրամադրված նյութերում բավարար փաստական տվյալներ առ այն, որ Առաջին ատյանի դատարանը տուժողի ներկայացուցիչի պահանջված նյութերը ուշ է տրամադրել և այդ փաստական տվյալների չունենալը զրկել է տուժող կողմից կայացված դատական ակտը բողոքարկելու հնարավորությունից, տվյալ դեպքում առկա չէ: Մասնավորապես, համապատասխան դատական նիստի ձայնային արձանագրությունը, որին մասնակցել է նաև տուժողների ներկայացուցիչը, չունենալը, ինքնին, առանց այլ փաստական հանգամանքների և տվյալների համակցության, բավարար չէ փաստելու, որ բողոքարկման ենթակա դատական ակտի ամբողջ տեքստի առկայության պարագայում տուժողների ներկայացուցիչը զրկվել է վերաքննիչ բողոք ներկայացնելու բավարար հնարավորությունից:
Բացի այդ, եթե նույնիսկ Վերաքննիչ դատարանն այդ հանգամանքը դիտի որպես վերաքննիչ բողոք ներկայացնելու հնարավորության սահմանափակում, ապա դա ենթադրում է, որ համապատասխան սուբյեկտը իրավունքի ուժով պետք է ունենա վերաքննիչ բողոք բերելու հնարավորություն և բողոքարկման ժամկետը պետք է հոսի համապատասխան փաստական տվյալները ստանալու պահից, այսինքն այդ դեպքում կիրառելի չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380-րդ հոդվածով սահմանված մեխանիզմը: Սակայն, այս դեպքում էլ ուշադրության է արժանի այն հանգամանքը, որ տուժողների ներկայացուցչի կողմից այդ փաստարկն էության մեջ արդեն իսկ նախկինում ներկայացվել է Վերաքննիչ դատարանին, իսկ Վերաքննիչ դատարանն իրավունքի ուժով բողոքարկման ժամկետը հարգելի համարելու իրավաչափ հիմքեր չի արձանագրել և վերը նշված որոշմամբ արդեն իսկ վերաքննիչ բողոքը թողել է առանց քննության: Ի դեպ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 01.08.2019 թվականի վերը նշված որոշումը չի բողոքարկվել:
Ամփոփելով վերոգրյալը Վերաքննիչ դատրանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում վերաքննիչ բողոք բերելու ժամկետի բաց թողնելը հարգելի համարելու համար բավարար հիմքեր չկան և վերաքննիչ բողոք ներկայացնելու ժամկետը բաց թողնելու փաստի ուժով, իրավական տեսանկյունից տուժողների ներկայացուցիչը օբյեկտիվորեն անկարող է իրացնել դատական ակտի բողոքարկման իր իրավունքը: Ուստի Առաջին ատյանի դատարանի կողմից 19.12.2019թ. կայացրած բողոքարկման ժամկետը վերականգնելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժելու մասին որոշումը բեկանելու, 11.07.2019թ. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին ներկայացրած վերաքննիչ բողոքը (Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից 07.06.2019թ. թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի կալանավորումը գրավով փոխարինելը թույլատրելի ճանաչելու որոշման դեմ) վարույթ ընդունելու և գործը քննելու վերաբերյալ ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել:
Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքից բխող մյուս փաստարկներին ու դատողություններին (մանրամասն տե'ս սույն որոշման 3-րդ կետը), ապա հարկ է արձանագրել, որ սույն որոշմամբ վերը շարադրված իրավական դիրքորոշումները, վերլուծություններն ու դատողություններն իրենց համակցության մեջ արդեն իսկ ամբողջությամբ ներառում են դրանց վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանի մոտեցումներն ու բարձրացված հարցերի պատասխանները, ուստի լրացուցիչ առանձին-առանձին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է: Ընդ որում, այդ կապակցությամբ հարկ է նաև փաստել, որ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ թեև <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետը դատարանին պարտավորեցնում է պատճառաբանել իր որոշումները, սակայն այն չի կարող մեկնաբանվել որպես կողմի ներկայացրած յուրաքանչյուր փաստարկին դատարանի կողմից մանրամասն պատասխան տալու պահանջ: (Տե'ս, ի թիվս այլնի, Ռուիզ Տորեխան ընդդեմ Իսպանիայի (RUIZ TORIJA v. SPAIN) գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 1994 թվականի դեկտեմբերի 9-ի վճիռը, գանգատ թիվ 18390/91, կետ 29, Վան դե Հուրքն ընդդեմ Նիդեռլանդների (VAN DE HURK v. THE NETHERLANDS) գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 1994 թվականի ապրիլի 19-ի վճիռը, գանգատ թիվ 16034/90, կետ 61):
8. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի դեկտեմբերի 19-ի (բողոքարկման ժամկետը հարգելի համարելու վերաբերյալ միջնորդության քննության արդյունքում կայացված) որոշումը թողնել օրինական ուժի մեջ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու պահից 15-օրյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ
ԵԿԴ/0053/01/17
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ԵՎ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
11 նոյեմբերի 2022թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը` նախագահութ-յամբ՝ դատավոր Գ.Պողոսյանի, քարտուղարությամբ` Փ.Առաքելյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող Գ.Հարությունյանի, ամբաստանյալ Ժ.Սարգսյանի, պաշտպան Ա.Ապրեսյանի դատարանում` դռն-բաց դատական նիստում, քննության առնելով պաշտպան Ա.Ապրեսյանի և ամբաստանյալ Ժ. Սարգսյանի միջնորդությունը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Ժորա Մնացականի Սարգսյանին 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ 2 դրվագ, 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով՝ 3 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ 3 դրվագ, 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 3 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է ա-ռաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «ՈՒրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի հետ և գործով դեռևս ինքնությունը չպարզված անձի օժանդակությամբ 2016թ. հունիս ամսից մինչև սեպտեմբերի 25-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Կենտրոն, Նոր Նորք, Արաբկիր, Շենգավիթ և Աջ-ափնյակ վարչական շրջանների տարածքում կատարել են մի շարք գույքի գաղտնի հափշտակութ-յուններ:
Այսպես.
1. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական հա-մաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 2016թ. հունիս ամիսն այցելել են Երևան քաղաքի Լենինգրադյան փողոցի թիվ 23/11 շենքի դիմացի հատված, որտեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայան-ված Երեմ Բեկնազարի Ավագյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի մակնիշի 21 TS 021 հաշվառ-ման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 2.400.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ թվով չորս ան-վադողերը և անվահեծերը:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
2. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական հա-մաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 2016 թվականի հունիսի 7-ին՝ ժամը 00:20-ից մինչև 10:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, այցելել են Երևան քաղաքի Աբովյան փողո-ցի թիվ 22 շենքի բակային հատված, որտեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու մի-ջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Ստեփան Ժորայի Հովսեփյանին պատկանող խոշոր չափի՝ 2.000.000 ՀՀ դրամ արժողության «ԲՄՎ» մակնիշի 34 MQ 569 հաշվառ-ման համարանիշի ավտոմեքենայի 4 անվադողերը և անվահեծերը:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
3. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական հա-մաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 2016թ. հունիսի 25-ին, ժամը 20:30-ից մինչև հունիսի 26-ը ժամը 10:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, այցելել են Երևան քաղաքի Նոր Նորք 4-րդ զանգվածի թիվ 11 շենքի բակային հատված, որտեղից քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Հայկ Գեորգիի Սարգսյանին պատկանող «Մերսե-դես» մակնիշի 13 AM 013 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 25.000 ՀՀ դրամ արժողության աջակողմյան հայելին:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
4. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական հա-մաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 2016թ. հուլիսի 03-ին, ժամը 19:30-ից մինչև հուլիսի 04-ի ժամը 07:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, այցելել են Երևան քաղաքի Նոր Նորք 4-րդ զանգվածի Ա.Հովհաննիսյան փողոցի թիվ 14 շենքի բակային հատված, որտեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բա-կում կայանված Տիգրան Պետրոսի Աղաբաբյանին պատկանող «ԲՄՎ» մակնիշի 74 ZZ 404 հաշվառ-ման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ առջևի պոլիմե-րային դետալը, 4 անվադողերը և անվահեծերը:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
5. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի օգոստոսի 24-ին, ժամը 22:00-ից մինչև օգոստոսի 25-ը ժամը 08:00-ն ընկած ժամա-նակահատվածում, Ա.Հարությունյանի հետ այցելել է Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 13 շենքի դիամցի հատված, որտեղից Ա.Հարությունյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է հիշյալ վայրում կայանված Ավագ Արտուշի Գաբրիելյանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի 96 SP 666 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 500.000 ՀՀ դրամ արժողության դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարած-քը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գողտնիությունը:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 1-ին մասով:
6. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի սեպտեբերի 21-ին, ժամը 05:00-ից մինչև ժամը 09:30-ն ընկած ժամանակահատվա-ծում, Ա.Հարությունյանի հետ այցելել է Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 13 շենքի դիամցի հատված, որտեղից վերջինս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է հիշյալ վայրում կայանված Ավագ Արտուշի Գաբրիելյանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի 96 SP 666 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողության աջակողմյա լուսարձակը, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գողտնիությունը:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 1-ին մասով:
7. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016թ. սեպտեմբերի 22-ի ժամը 23.30-ից մինչև սեպտեմբերի 23-ի ժամը 07.30-ն ընկած ժամանա-կահատվածում Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Գ.Նժդեհ փողոցի թիվ 44 շենքի դիմացի հատված, որտեղից Ժ.Սարգսյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է մայթեզրին կայանված Նիկոլայ Արթուրի Թովմասյանին պատկանող «Պորշ» մակնի-շի մակնիշի ОТ898А77 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.395.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ երկու դիմացի լուսարձակները, իսկ Ա.Հարությունյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ժ.Սարգսյանի գործողությունների գողտնիությունը:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյնաին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
8. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի սեպտեմբերի 23-ի ժամը 02:30-ից մինչև ժամը 09:30-ն ընկած ժամանակահատվա-ծում, Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Կոմիտաս փողոցի թիվ 30 շենքի դիամցի հատված, որտեղ Ա.Հարությունյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափըշ-տակել է հիշյալ վայրում կայանված Լևոն Բորիսի Դալլաքյանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի 03AA003 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 400.000 ՀՀ դրամ արժողության դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարություն-յանի գործողությունների գողտնիությունը:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 1-ին մասով:
9. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 22.09.2016թ. ժամը 22:30-ից մինչև 23.09.2016թ. ժամը 08.30-ն ընկած ժամանակահատվածում Ա. Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի թիվ 47 շենքի դիմացի հատված, որտեղից վերջինս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է մայթեզրին կայանված Գևորգ Նորայրի Ենգիբարյանին պատկանող «Պորշ կայեն» մակնիշի մակնիշի 10 QL 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարություն-յանի գործողությունների գաղտնիությունը:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
10. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016թ. սեպտեմբերի 22-ի ժամը 21.30-ից մինչև սեպտեմբերի 23-ի ժամը 10.00-ն ընկած ժամանա-կահատվածում Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Մոսկովյան փողոցի թիվ 31 շեն-քի բակային հատված, որտեղից վերջինս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է բակում կայանված Արթուր Երջանիկի Մկրտչյանին պատկանող «Պորշ կայեն» մակ-նիշի մակնիշի 30 CC 033 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահո-վելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
11. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի օգոստոսի 24-ին, ժամը 20:00-ից մինչև օգոստոսի 25-ը ժամը 09:00-ն ընկած ժա-մանակահատվածում, Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Ֆրիկի փողոցի 4 շենքի բակային հատված, որտեղից վերջինս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է բակում կայանված Վիկտորիա Էդվարդի Բաբայանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի B 473 AA 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.000.000 ՀՀ դրամ արժողության դիմացի լուսարձակները, իսկ իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա. Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
12. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 24.09.2016թ. ժամը 22:00-ից մինչև 25.09.2016թ. ժամը 05.00-ն ընկած ժամանակահատվածում Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի թիվ 24/7 շենքի դիմացի հատված, որտեղից հար-մարեցված գործիքով համատեղ՝ յուրաքանչյուրը մեկական լուսարձակ քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են մայթեզրին կայանված «Վաս գրուպ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող, Վարդան Գառնիկի Ղազարյանի կողմից վարվող «Մերսեդես G500» մակնիշի 001 QՕ 02 հաշվառման համա-րանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 260.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դիմացի երկու լուսարձակ-ները:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
13. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 25.09.2016թ. ժամը 03.00-ի սահմաններում Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Խրենացի փողոց, որտեղ Ժ.Սարգսյանը քանդելու միջոցով փորձել է գաղտնի հափշտակել Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցի թիվ 26ա շենքի մոտակայքում կայանված` Խորեն Արայի Ներսիսյանին պատկանող` «ԲՄՎ» մակնիշի 66PP665 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ առջևի պաշտպանիչ վահանը, սակայն Ժ.Սարգսյանը հանցագոր-ծությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներով, քանի որ տեղում բռնվել է ոստիկանության ծառայողների կողմից, իսկ Ա.Հարությունյանը աննկատ հեռացել է դեպքի վայրից:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 1-ին մասով»:
Դատաքննությամբ պաշտպան Ա.Ապրեսյանը միջնորդեց ամբաստանյալ Ժ.Սարգսյանի նկատմամբ դադարեցնել քրեական հետապնդումը և կարճել քրեական գործի վարույթը՝ քրեական պատասխանատվության համար նախատեսված վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով:
Ամբաստանյալ Ժ.Սարգսյանը միացավ միջնորդությանը, իսկ մեղադրող Գ.Հարությունյանը չառարկեց միջնորդությանը:
Դատարանը, քննության առնելով միջնորդությունն ու հաշվի առնելով կողմերի կարծիքները, գտնում է, որ այն պետք է բավարարվի` հետևյալ պատճառաբանություններով.
Գործող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 483-րդ հոդվածի 7-րդ մասի համաձայն՝
«7. Այն քրեական գործերը, որոնցով մինչև սույն օրենսգիրքն ուժի մեջ մտնելը դատական քննություն նշանակելու մասին որոշում է կայացվել, քննվում և լուծվում են մինչև 2022 թվականի հու-լիսի 1-ը գործող կարգով»։
01.07.1998թ. ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն.
«Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամ-կետները»:
Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն`
«Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը»:
Նույն օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
«Հանցագործության համար կասկածվողը կամ մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով` դատարանի` օրի-նական ուժի մեջ մտած դատավճռով»:
Նույն օրենսգրքի 163-րդ հոդվածի համաձայն.
«Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը լուծվում է դատավճռով»:
18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն`
«Արարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով։
(...)»։
Նույն օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
2) հինգ տարի՝ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
(...)։
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը: Տևող հանցագործության դեպքում վաղեմու-թյան ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու, իսկ շարունակվող հանցագործության դեպ-քում` վերջին արարքը կատարելու պահից»:
3. Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է, եթե մինչև նշված ժամկետներն անց-նելն անձը կատարում է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք: Այս դեպ-քում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված համարելու պահից:
4. Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից: Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղա-յականով նրա ներկայանալու պահից: Ընդ որում, անձը չի կարող քրեական պատասխանատվութ-յան ենթարկվել, եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարե-լու օրվանից անցել է տասը տարի, իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված հա-մարելու օրվանից՝ քսան տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հան-ցագործությամբ:
(...):
Նույն օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
«Միջին ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերա-զանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազան-ցում տասը տարի ժամկետով ազատազրկումը»:
Նույն օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Գողությունը՝ ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակությունը`
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից չորսհարյուրա-պատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելա-գույնը երկու տարի ժամկետով:
2. Գողությունը, որը կատարվել է՝
1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ,
2) խոշոր չափերով,
(...):
պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարա-պատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
(...)»։
Այսպիսով, ղեկավարվելով վերը նշված հոդվածների պահանջներով և նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալի կատարած, 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ, 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետե-րով, 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակված նրա արարքների համար սահմանված առավելագույն պատիժը չի գերազան-ցել հինգը տարի ժամկետով ազատազրկումն ու քրեական գործի նյութերի համաձայն՝ ամբաստան-յալ Ժ.Սարգսյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը լրացել է և առկա չեն 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով նախատեսված սահմանափակումները, այսինքն` նա կատարել է միջին ծանրության հանցագործություն ու նրա կա-տարած հանցանքների ավարտված լինելու օրվանից անցել է հինգ տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքը չի ընդհատվել կամ կասեցվել, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ժորա Մնացա-կանի Սարգսյանի նկատմամբ պետք է դադարեցվի 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ 2 դրվագ, 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով՝ 3 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ 3 դրվագ, 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 3 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեա-կան հետապնդումը` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն ան-ցած լինելու հիմքով, և կարճվի թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործի վարույթը:
Վճռաբեկ դատարանը թիվ ՇԴ/0008/01/09 գործով 26.11.2009թ. կայացրած որոշմամբ գտել է, որ. «(...) օրենսդիրը որդեգրել է քրեական մեղադրանքի հանդեպ քաղաքացիական հայցի ածանցյալ դերի հայեցակարգը: Իսկ դրանից բխում է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքա-ցիական հայցը լուծելու համար դատարանը նախ պետք է ապացուցված համարի տվյալ հանցագոր-ծության համար անձի մեղավորությունը, որից հետո միայն կարող է անդրադառնալ հանցագործութ-յամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի բնույթի, չափի և դրա հատուցման հետ կապված հարցերին:
Միևնույն ժամանակ, անմեղության կանխավարկածի սահմանադրական սկզբունքից բխում է, որ հանցագործության մեջ անձի մեղավորությունը չի կարող ապացուցված համարվել այլ կերպ, քան մեղադրական դատավճռով: Հետևաբար մեղադրական դատավճռի բացակայության պայման-ներում դատարանը չի կարող լուծում տալ քաղաքացիական հայցին»:
Նախաքննության մարմնի կողմից Ժ.Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքում վերջինիս մեղավորությունը կամ անմեղությունը ՀՀ Սահմանադրությամբ և քրեադատավարական օրենքով սահմանված կարգով դատարանում չի ապացուցվել: Հետևաբար, մեղսագրված արարքներում նրա մեղքն ապացուցված չլինելու պայմաններում չի կարող ապացուցված համարվել նաև մեղսագրված ենթադրյալ հանցավոր գործողությունների արդյունքում անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը:
Այսպիսով, հաշվի առնելով վերոգրյալը, դատարանը գտնում է, որ օրենքով նախատեսված դեպքերում քրեական գործի վարույթի կարճումը հանգեցնում է նաև քրեական գործով հարուցված քաղաքացիական հայցի հետագա քննության դադարեցման, ինչից հետևում է, որ Ստեփան Ժորայի Հովսեփյանի, Երեմ Բեկնազարի Ավագյանի, Ավագ Արտուշի Գաբրիելյանի ներկայացուցիչ Արթուր Պարգևի Խաչիկյանի, Նիկոլայ Արթուրի Թովմասյանի ներկայացուցիչ Ժենիկ Վանուշի Բաղդասար-յանի և Նիկոլայ Արթուրի Թովմասյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայցերը, պետք է թողնվեն առանց քննության, որի դեպքում նրանք իրավունք ունեն պահանջը ներկայացնել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Դատարանը, անդրադառնալով Ժորա Սարգսյանից առգրավված «Սամսունգ» մոդելի հեռա-խոսին, գտնում է, որ այն, որոշումն օրիանական ուժի մեջ մտնելուց հետո, պետք է վերադարձվի Ժ. Սարգսյանին:
Դատարանը, քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, գտնում է, որ որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո «Վաս Գրուպ» ՍՊԸ-ին պատկանող «Մերսեդես Գ500» մակնիշի 001 QO 02 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի «ՀԵԼԼԱ» տեսակի երկու լուսարձակները և դրանց շրջանակները պետք է թողնվեն «Վաս Գրուպ» ՍՊԸ տնօրինմանը, դեպքի վայրի զննությամբ «Մերսեդես-Բենց» մակնիշի 13 AM 013 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենա-յի աջակողմյան առջևի դռան ապակու վերևի շրջանակի վրայից հայտնաբերված թվով երկու հատ ձեռքի հետքերը՝ պահվեն քրեական գործի հետ միասին` վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակա-միջոցում, Ժ.Սարգսյանի մոտից հայտնաբերված հարթաշուրթը, երկու կեռ գործիքներն ու տասը համարի գործիքը՝ ոչնչացվեն։
Դատարանը, անդրադառնալով ամբաստանյալ Ժորա Սարգսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին, գտնում է, որ այն՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացվի:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով 01.07.1998թ. ընդունված ՀՀ քրեական դատավա-րության օրենսգրքի 35-րդ, 116-րդ, 119-րդ, 163-րդ ու 313-րդ հոդվածներով` դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ժորա Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ դադարեցնել 18.04.2003թ. ըն-դունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ 2 դրվագ, 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով՝ 3 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ 3 դրվագ, 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 3 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-177-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղե-մության ժամկետն անցած լինելու հիմքով, և կարճել թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործի վարույ-թը:
Ստեփան Ժորայի Հովսեփյանի, Երեմ Բեկնազարի Ավագյանի, Ավագ Արտուշի Գաբրիելյանի ներկայացուցիչ Արթուր Պարգևի Խաչիկյանի, Նիկոլայ Արթուրի Թովմասյանի ներկայացուցիչ Ժե-նիկ Վանուշի Բաղդասարյանի և Նիկոլայ Արթուրի Թովմասյանի քաղաքացիական հայցերը թողնել առանց քննության և պարզաբանել, որ դրանք կարող են կրկին հարուցվել քաղաքացիական դատա-վարության կարգով:
Ժորա Սարգսյանից առգրավված «Սամսունգ» մոդելի հեռախոսը վերադարձնել վերջինիս:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված «Վաս Գրուպ» ՍՊԸ-ին պատկանող «Մերսեդես Գ500» մակ-նիշի 001 QO 02 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի «ՀԵԼԼԱ» տեսակի երկու լուսարձակ-ները և դրանց շրջանակները թողնել «Վաս Գրուպ» ՍՊԸ տնօրինմանը, թվով երկու հատ ձեռքի հետքերը՝ պահել քրեական գործի հետ միասին` վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում, հարթաշուրթը, երկու կեռ գործիքներն ու տասը համարի գործիքը՝ ոչնչացնել։
Ամբաստանյալ Ժ.Սարգսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մա-սին ստորագրությունը, որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օր-վանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ԵՎ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
11 նոյեմբերի 2022թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը` նախագահութ-յամբ՝ դատավոր Գ.Պողոսյանի, քարտուղարությամբ` Փ.Առաքելյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող Գ.Հարությունյանի, ամբաստանյալ Ժ.Սարգսյանի, պաշտպան Ա.Ապրեսյանի դատարանում` դռն-բաց դատական նիստում, քննության առնելով պաշտպան Ա.Ապրեսյանի և ամբաստանյալ Ժ. Սարգսյանի միջնորդությունը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Ժորա Մնացականի Սարգսյանին 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ 2 դրվագ, 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով՝ 3 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ 3 դրվագ, 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 3 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է ա-ռաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «ՈՒրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի հետ և գործով դեռևս ինքնությունը չպարզված անձի օժանդակությամբ 2016թ. հունիս ամսից մինչև սեպտեմբերի 25-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Կենտրոն, Նոր Նորք, Արաբկիր, Շենգավիթ և Աջ-ափնյակ վարչական շրջանների տարածքում կատարել են մի շարք գույքի գաղտնի հափշտակութ-յուններ:
Այսպես.
1. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական հա-մաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 2016թ. հունիս ամիսն այցելել են Երևան քաղաքի Լենինգրադյան փողոցի թիվ 23/11 շենքի դիմացի հատված, որտեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայան-ված Երեմ Բեկնազարի Ավագյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի մակնիշի 21 TS 021 հաշվառ-ման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 2.400.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ թվով չորս ան-վադողերը և անվահեծերը:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
2. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական հա-մաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 2016 թվականի հունիսի 7-ին՝ ժամը 00:20-ից մինչև 10:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, այցելել են Երևան քաղաքի Աբովյան փողո-ցի թիվ 22 շենքի բակային հատված, որտեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու մի-ջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Ստեփան Ժորայի Հովսեփյանին պատկանող խոշոր չափի՝ 2.000.000 ՀՀ դրամ արժողության «ԲՄՎ» մակնիշի 34 MQ 569 հաշվառ-ման համարանիշի ավտոմեքենայի 4 անվադողերը և անվահեծերը:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
3. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական հա-մաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 2016թ. հունիսի 25-ին, ժամը 20:30-ից մինչև հունիսի 26-ը ժամը 10:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, այցելել են Երևան քաղաքի Նոր Նորք 4-րդ զանգվածի թիվ 11 շենքի բակային հատված, որտեղից քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Հայկ Գեորգիի Սարգսյանին պատկանող «Մերսե-դես» մակնիշի 13 AM 013 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 25.000 ՀՀ դրամ արժողության աջակողմյան հայելին:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
4. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական հա-մաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 2016թ. հուլիսի 03-ին, ժամը 19:30-ից մինչև հուլիսի 04-ի ժամը 07:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, այցելել են Երևան քաղաքի Նոր Նորք 4-րդ զանգվածի Ա.Հովհաննիսյան փողոցի թիվ 14 շենքի բակային հատված, որտեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բա-կում կայանված Տիգրան Պետրոսի Աղաբաբյանին պատկանող «ԲՄՎ» մակնիշի 74 ZZ 404 հաշվառ-ման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ առջևի պոլիմե-րային դետալը, 4 անվադողերը և անվահեծերը:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
5. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի օգոստոսի 24-ին, ժամը 22:00-ից մինչև օգոստոսի 25-ը ժամը 08:00-ն ընկած ժամա-նակահատվածում, Ա.Հարությունյանի հետ այցելել է Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 13 շենքի դիամցի հատված, որտեղից Ա.Հարությունյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է հիշյալ վայրում կայանված Ավագ Արտուշի Գաբրիելյանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի 96 SP 666 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 500.000 ՀՀ դրամ արժողության դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարած-քը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գողտնիությունը:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 1-ին մասով:
6. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի սեպտեբերի 21-ին, ժամը 05:00-ից մինչև ժամը 09:30-ն ընկած ժամանակահատվա-ծում, Ա.Հարությունյանի հետ այցելել է Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 13 շենքի դիամցի հատված, որտեղից վերջինս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է հիշյալ վայրում կայանված Ավագ Արտուշի Գաբրիելյանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի 96 SP 666 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողության աջակողմյա լուսարձակը, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գողտնիությունը:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 1-ին մասով:
7. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016թ. սեպտեմբերի 22-ի ժամը 23.30-ից մինչև սեպտեմբերի 23-ի ժամը 07.30-ն ընկած ժամանա-կահատվածում Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Գ.Նժդեհ փողոցի թիվ 44 շենքի դիմացի հատված, որտեղից Ժ.Սարգսյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է մայթեզրին կայանված Նիկոլայ Արթուրի Թովմասյանին պատկանող «Պորշ» մակնի-շի մակնիշի ОТ898А77 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.395.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ երկու դիմացի լուսարձակները, իսկ Ա.Հարությունյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ժ.Սարգսյանի գործողությունների գողտնիությունը:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյնաին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
8. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի սեպտեմբերի 23-ի ժամը 02:30-ից մինչև ժամը 09:30-ն ընկած ժամանակահատվա-ծում, Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Կոմիտաս փողոցի թիվ 30 շենքի դիամցի հատված, որտեղ Ա.Հարությունյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափըշ-տակել է հիշյալ վայրում կայանված Լևոն Բորիսի Դալլաքյանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի 03AA003 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 400.000 ՀՀ դրամ արժողության դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարություն-յանի գործողությունների գողտնիությունը:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 1-ին մասով:
9. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 22.09.2016թ. ժամը 22:30-ից մինչև 23.09.2016թ. ժամը 08.30-ն ընկած ժամանակահատվածում Ա. Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի թիվ 47 շենքի դիմացի հատված, որտեղից վերջինս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է մայթեզրին կայանված Գևորգ Նորայրի Ենգիբարյանին պատկանող «Պորշ կայեն» մակնիշի մակնիշի 10 QL 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարություն-յանի գործողությունների գաղտնիությունը:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
10. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016թ. սեպտեմբերի 22-ի ժամը 21.30-ից մինչև սեպտեմբերի 23-ի ժամը 10.00-ն ընկած ժամանա-կահատվածում Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Մոսկովյան փողոցի թիվ 31 շեն-քի բակային հատված, որտեղից վերջինս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է բակում կայանված Արթուր Երջանիկի Մկրտչյանին պատկանող «Պորշ կայեն» մակ-նիշի մակնիշի 30 CC 033 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահո-վելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
11. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի օգոստոսի 24-ին, ժամը 20:00-ից մինչև օգոստոսի 25-ը ժամը 09:00-ն ընկած ժա-մանակահատվածում, Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Ֆրիկի փողոցի 4 շենքի բակային հատված, որտեղից վերջինս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է բակում կայանված Վիկտորիա Էդվարդի Բաբայանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի B 473 AA 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.000.000 ՀՀ դրամ արժողության դիմացի լուսարձակները, իսկ իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա. Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
12. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 24.09.2016թ. ժամը 22:00-ից մինչև 25.09.2016թ. ժամը 05.00-ն ընկած ժամանակահատվածում Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի թիվ 24/7 շենքի դիմացի հատված, որտեղից հար-մարեցված գործիքով համատեղ՝ յուրաքանչյուրը մեկական լուսարձակ քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են մայթեզրին կայանված «Վաս գրուպ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող, Վարդան Գառնիկի Ղազարյանի կողմից վարվող «Մերսեդես G500» մակնիշի 001 QՕ 02 հաշվառման համա-րանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 260.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դիմացի երկու լուսարձակ-ները:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
13. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 25.09.2016թ. ժամը 03.00-ի սահմաններում Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Խրենացի փողոց, որտեղ Ժ.Սարգսյանը քանդելու միջոցով փորձել է գաղտնի հափշտակել Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցի թիվ 26ա շենքի մոտակայքում կայանված` Խորեն Արայի Ներսիսյանին պատկանող` «ԲՄՎ» մակնիշի 66PP665 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ առջևի պաշտպանիչ վահանը, սակայն Ժ.Սարգսյանը հանցագոր-ծությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներով, քանի որ տեղում բռնվել է ոստիկանության ծառայողների կողմից, իսկ Ա.Հարությունյանը աննկատ հեռացել է դեպքի վայրից:
Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 1-ին մասով»:
Դատաքննությամբ պաշտպան Ա.Ապրեսյանը միջնորդեց ամբաստանյալ Ժ.Սարգսյանի նկատմամբ դադարեցնել քրեական հետապնդումը և կարճել քրեական գործի վարույթը՝ քրեական պատասխանատվության համար նախատեսված վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով:
Ամբաստանյալ Ժ.Սարգսյանը միացավ միջնորդությանը, իսկ մեղադրող Գ.Հարությունյանը չառարկեց միջնորդությանը:
Դատարանը, քննության առնելով միջնորդությունն ու հաշվի առնելով կողմերի կարծիքները, գտնում է, որ այն պետք է բավարարվի` հետևյալ պատճառաբանություններով.
Գործող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 483-րդ հոդվածի 7-րդ մասի համաձայն՝
«7. Այն քրեական գործերը, որոնցով մինչև սույն օրենսգիրքն ուժի մեջ մտնելը դատական քննություն նշանակելու մասին որոշում է կայացվել, քննվում և լուծվում են մինչև 2022 թվականի հու-լիսի 1-ը գործող կարգով»։
01.07.1998թ. ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն.
«Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամ-կետները»:
Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն`
«Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը»:
Նույն օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
«Հանցագործության համար կասկածվողը կամ մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով` դատարանի` օրի-նական ուժի մեջ մտած դատավճռով»:
Նույն օրենսգրքի 163-րդ հոդվածի համաձայն.
«Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը լուծվում է դատավճռով»:
18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն`
«Արարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով։
(...)»։
Նույն օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
2) հինգ տարի՝ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
(...)։
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը: Տևող հանցագործության դեպքում վաղեմու-թյան ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու, իսկ շարունակվող հանցագործության դեպ-քում` վերջին արարքը կատարելու պահից»:
3. Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է, եթե մինչև նշված ժամկետներն անց-նելն անձը կատարում է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք: Այս դեպ-քում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված համարելու պահից:
4. Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից: Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղա-յականով նրա ներկայանալու պահից: Ընդ որում, անձը չի կարող քրեական պատասխանատվութ-յան ենթարկվել, եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարե-լու օրվանից անցել է տասը տարի, իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված հա-մարելու օրվանից՝ քսան տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հան-ցագործությամբ:
(...):
Նույն օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
«Միջին ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերա-զանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազան-ցում տասը տարի ժամկետով ազատազրկումը»:
Նույն օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Գողությունը՝ ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակությունը`
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից չորսհարյուրա-պատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելա-գույնը երկու տարի ժամկետով:
2. Գողությունը, որը կատարվել է՝
1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ,
2) խոշոր չափերով,
(...):
պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարա-պատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
(...)»։
Այսպիսով, ղեկավարվելով վերը նշված հոդվածների պահանջներով և նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալի կատարած, 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ, 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետե-րով, 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակված նրա արարքների համար սահմանված առավելագույն պատիժը չի գերազան-ցել հինգը տարի ժամկետով ազատազրկումն ու քրեական գործի նյութերի համաձայն՝ ամբաստան-յալ Ժ.Սարգսյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը լրացել է և առկա չեն 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով նախատեսված սահմանափակումները, այսինքն` նա կատարել է միջին ծանրության հանցագործություն ու նրա կա-տարած հանցանքների ավարտված լինելու օրվանից անցել է հինգ տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքը չի ընդհատվել կամ կասեցվել, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ժորա Մնացա-կանի Սարգսյանի նկատմամբ պետք է դադարեցվի 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ 2 դրվագ, 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով՝ 3 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ 3 դրվագ, 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 3 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեա-կան հետապնդումը` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն ան-ցած լինելու հիմքով, և կարճվի թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործի վարույթը:
Վճռաբեկ դատարանը թիվ ՇԴ/0008/01/09 գործով 26.11.2009թ. կայացրած որոշմամբ գտել է, որ. «(...) օրենսդիրը որդեգրել է քրեական մեղադրանքի հանդեպ քաղաքացիական հայցի ածանցյալ դերի հայեցակարգը: Իսկ դրանից բխում է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքա-ցիական հայցը լուծելու համար դատարանը նախ պետք է ապացուցված համարի տվյալ հանցագոր-ծության համար անձի մեղավորությունը, որից հետո միայն կարող է անդրադառնալ հանցագործութ-յամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի բնույթի, չափի և դրա հատուցման հետ կապված հարցերին:
Միևնույն ժամանակ, անմեղության կանխավարկածի սահմանադրական սկզբունքից բխում է, որ հանցագործության մեջ անձի մեղավորությունը չի կարող ապացուցված համարվել այլ կերպ, քան մեղադրական դատավճռով: Հետևաբար մեղադրական դատավճռի բացակայության պայման-ներում դատարանը չի կարող լուծում տալ քաղաքացիական հայցին»:
Նախաքննության մարմնի կողմից Ժ.Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքում վերջինիս մեղավորությունը կամ անմեղությունը ՀՀ Սահմանադրությամբ և քրեադատավարական օրենքով սահմանված կարգով դատարանում չի ապացուցվել: Հետևաբար, մեղսագրված արարքներում նրա մեղքն ապացուցված չլինելու պայմաններում չի կարող ապացուցված համարվել նաև մեղսագրված ենթադրյալ հանցավոր գործողությունների արդյունքում անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը:
Այսպիսով, հաշվի առնելով վերոգրյալը, դատարանը գտնում է, որ օրենքով նախատեսված դեպքերում քրեական գործի վարույթի կարճումը հանգեցնում է նաև քրեական գործով հարուցված քաղաքացիական հայցի հետագա քննության դադարեցման, ինչից հետևում է, որ Ստեփան Ժորայի Հովսեփյանի, Երեմ Բեկնազարի Ավագյանի, Ավագ Արտուշի Գաբրիելյանի ներկայացուցիչ Արթուր Պարգևի Խաչիկյանի, Նիկոլայ Արթուրի Թովմասյանի ներկայացուցիչ Ժենիկ Վանուշի Բաղդասար-յանի և Նիկոլայ Արթուրի Թովմասյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայցերը, պետք է թողնվեն առանց քննության, որի դեպքում նրանք իրավունք ունեն պահանջը ներկայացնել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Դատարանը, անդրադառնալով Ժորա Սարգսյանից առգրավված «Սամսունգ» մոդելի հեռա-խոսին, գտնում է, որ այն, որոշումն օրիանական ուժի մեջ մտնելուց հետո, պետք է վերադարձվի Ժ. Սարգսյանին:
Դատարանը, քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, գտնում է, որ որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո «Վաս Գրուպ» ՍՊԸ-ին պատկանող «Մերսեդես Գ500» մակնիշի 001 QO 02 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի «ՀԵԼԼԱ» տեսակի երկու լուսարձակները և դրանց շրջանակները պետք է թողնվեն «Վաս Գրուպ» ՍՊԸ տնօրինմանը, դեպքի վայրի զննությամբ «Մերսեդես-Բենց» մակնիշի 13 AM 013 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենա-յի աջակողմյան առջևի դռան ապակու վերևի շրջանակի վրայից հայտնաբերված թվով երկու հատ ձեռքի հետքերը՝ պահվեն քրեական գործի հետ միասին` վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակա-միջոցում, Ժ.Սարգսյանի մոտից հայտնաբերված հարթաշուրթը, երկու կեռ գործիքներն ու տասը համարի գործիքը՝ ոչնչացվեն։
Դատարանը, անդրադառնալով ամբաստանյալ Ժորա Սարգսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին, գտնում է, որ այն՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացվի:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով 01.07.1998թ. ընդունված ՀՀ քրեական դատավա-րության օրենսգրքի 35-րդ, 116-րդ, 119-րդ, 163-րդ ու 313-րդ հոդվածներով` դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ժորա Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ դադարեցնել 18.04.2003թ. ըն-դունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ 2 դրվագ, 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով՝ 3 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ 3 դրվագ, 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 3 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-177-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղե-մության ժամկետն անցած լինելու հիմքով, և կարճել թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործի վարույ-թը:
Ստեփան Ժորայի Հովսեփյանի, Երեմ Բեկնազարի Ավագյանի, Ավագ Արտուշի Գաբրիելյանի ներկայացուցիչ Արթուր Պարգևի Խաչիկյանի, Նիկոլայ Արթուրի Թովմասյանի ներկայացուցիչ Ժե-նիկ Վանուշի Բաղդասարյանի և Նիկոլայ Արթուրի Թովմասյանի քաղաքացիական հայցերը թողնել առանց քննության և պարզաբանել, որ դրանք կարող են կրկին հարուցվել քաղաքացիական դատա-վարության կարգով:
Ժորա Սարգսյանից առգրավված «Սամսունգ» մոդելի հեռախոսը վերադարձնել վերջինիս:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված «Վաս Գրուպ» ՍՊԸ-ին պատկանող «Մերսեդես Գ500» մակ-նիշի 001 QO 02 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի «ՀԵԼԼԱ» տեսակի երկու լուսարձակ-ները և դրանց շրջանակները թողնել «Վաս Գրուպ» ՍՊԸ տնօրինմանը, թվով երկու հատ ձեռքի հետքերը՝ պահել քրեական գործի հետ միասին` վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում, հարթաշուրթը, երկու կեռ գործիքներն ու տասը համարի գործիքը՝ ոչնչացնել։
Ամբաստանյալ Ժ.Սարգսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մա-սին ստորագրությունը, որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օր-վանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0053/01/17
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 10-03-2017 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13810516 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արթուր Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ժորա Սարգսյանի հետ և գործով դեռևս ինքնությունը չպարզված անձի օժանդակությամբ, 2016թ. հունիս ամսից մինչև սեպտեմբերի 25-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի տարբեր վարչական շրջանների տարածքում կատարել են մի շարք գույքի գաղտնի հափշտակություններ: Ժորա Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Արթուր Հարությունյանի հետ և գործով դեռևս ինքնությունը չպարզված անձի օժանդակությամբ, 2016թ. հունիս ամսից մինչև սեպտեմբերի 25-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի տարբեր վարչական շրջանների տարածքում կատարել են մի շարք գույքի գաղտնի հափշտակություններ: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հայրանուն | Ալավերդու |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 177 Մաս 2 Կետ 1, 2 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ժորա |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հայրանուն | Մնացականի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 177 Մաս 2 Կետ 1, 2 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.3 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 10-03-2017 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մեսրոպ |
| Ազգանուն | Մակյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 13-03-2017 |
|---|---|
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 13-03-2017 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 03-04-2017 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռ |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ժորա |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գևորգ |
| Ազգանուն | Ենգիբարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Երեմ |
| Ազգանուն | Ավագյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Մկրտչյանին |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ավագ |
| Ազգանուն | Գաբրիլեյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վիկտորիա |
| Ազգանուն | Բաբայան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Խորեն |
| Ազգանուն | Ներսիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Դալլաքյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ստեփան |
| Ազգանուն | Հովսեփյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Աղաբաբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հայկ |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վաս գրուպ |
| Ազգանուն | ՍՊԸ |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Նիկոլայ |
| Ազգանուն | Թովմասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի թիվ ԵԿԴ/0335/01/16 քրեական գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-04-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-05-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-05-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-06-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Քրեական գործից անջատվել է նոր գործ
| Երբ | 02-06-2017 |
|---|---|
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Ժորա |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Որոշման համառոտ բովանդակությունը | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Ամբաստանյալի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու, ընտրված խափանման միջոցը փոխելու, քրեական գործից մաս անջատելու և քրեական գործով վարույթը կասեցնելու մասին 02.06.2017թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը` նախագահությամբ դատավոր Մ.Մակյանի, խորհրդակցական սենյակում ուսումնասիրելով թիվ 13810516, ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործի նյութերն ըստ մեղադրանքի Ա.Հարությունյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով /2դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /3 դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով /3 դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով /3 դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Ժ.Հարությունյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով 2 /դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /3 դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով /3 դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով /3 դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու քննարկման առարկա դարձնելով դատախազ Ռ.Մանուկյանի միջնորդությունը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում քննվում է քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ա.Հարությունյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով /2 դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /3 դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով /3 դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով /3 դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Ժ.Հարությունյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով 2 /դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /3 դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով /3 դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով /3 դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Ըստ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության կողմից դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության` (...) «Արթուր Ալավերդու Հարությունյանը մեղադրվում է այն հանցավոր արարքների համար, որ նա ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ժարա Մնացականի Սարգսյանի հետ և գործով դեռևս ինքնությունը չպարզված անձի օժանդակությամբ, 2016թ. հունիս ամսից մինչև սեպտեմբերի 25-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Կենտրոն, Նոր Նորք, Արաբկիր, Շենգավիթ և Աջափնյակ վարչական շրջանների տարածքում կատարել են մի շարք գույքի գաղտնի հափշտակություններ։ Այսպես. 1. Ա.Հարությունյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ժ.Սարգսյանի հետ, խմբի կազմում, 2016թ. հունիս ամիսն այցելել են Երևան քաղաքի Լենինգրադյան փողոցի թիվ 23/11 շենքի դիմացի հատված, որտեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Երեմ Բեկնազարի Ավագյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի մակնիշի 21 TS 021 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 2.400.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ թվով չորս անվադողերը և անվահեծերը։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։ 2. Ա.Հարությունյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ժ.Սարգսյանի հետ, խմբի կազմում, 2016 թվականի հունիսի 7-ին՝ ժամը 00։20-ից մինչև 10։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, այցելել են Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 22 շենքի բակային հատված, որտեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Ստեփան Ժորայի Հովսեփյանին պատկանող խոշոր չափի՝ 2.000.000 ՀՀ դրամ արժողության «ԲՄՎ» մակնիշի 34 MQ 569 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի 4 անվադողերը և անվահեծերը։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։ 3. Ա.Հարությունյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ժ.Սարգսյանի հետ, խմբի կազմում, 2016թ. հունիսի 25-ին, ժամը 20։30-ից մինչև հունիսի 26-ը ժամը 10։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, այցելել են Երևան քաղաքի Նոր Նորք 4-րդ զանգվածի թիվ 11 շենքի բակային հատված, որտեղից քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Հայկ Գեորգիի Սարգսյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի 13 AM 013 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 25.000 ՀՀ դրամ արժողության աջակողմյան հայելին։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ 4. Ա.Հարությունյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ժ.Սարգսյանի հետ, խմբի կազմում, 2016թ. հուլիսի 03-ին, ժամը 19։30-ից մինչև հուլիսի 04-ի ժամը 07։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, այցելել են Երևան քաղաքի Նոր Նորք 4-րդ զանգվածի Ա.Հովհաննիսյան փողոցի թիվ 14 շենքի բակային հատված, որտեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Տիգրան Պետրոսի Աղաբաբյանին պատկանող «ԲՄՎ» մակնիշի 74 ZZ 404 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ առջևի պոլիմերային դետալը, 4 անվադողերը և անվահեծերը։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ 5. Ա.Հարությունյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի օգոստոսի 24-ին, ժամը 22։00-ից մինչև օգոստոսի 25-ը ժամը 08։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել է Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 13 շենքի դիամցի հատված, որտեղից հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է հիշյալ վայրում կայանված Ավագ Արտուշի Գաբրիելյանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի 96 SP 666 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 500.000 ՀՀ դրամ արժողության դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով։ 6. Ա.Հարությունյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի սեպտեբերի 21-ին, ժամը 05։00-ից մինչև ժամը 09։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել է Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 13 շենքի դիամցի հատված, որտեղից հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է հիշյալ վայրում կայանված Ավագ Արտուշի Գաբրիելյանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի 96 SP 666 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողության աջակողմյա լուսարձակը, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսԳրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով։ 7. Ա.Հարությունյանն, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016թ. սեպտեմբերի 22-ի ժամը 23.30-ից մինչև սեպտեմբերի 23-ի ժամը 07.30-ն ընկած ժամանակահատվածում Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Գ.Նժդեհ փողոցի թիվ 44 շենքի դիմացի հատված, որտեղից վերջինս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է մայթեզրին կայանված Նիկոլայ Արթուրի Թովմասյանին պատկանող «Պորշ» մակնիշի մակնիշի ОТ898А77 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.395.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ երկու դիմացի լուսարձակները, իսկ Ա.Հարությունյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ժ.Սարգսյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ 8. Ա.Հարությունյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի սեպտեմբերի 23-ի ժամը 02։30-ից մինչև ժամը 09։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Կոմիտաս փողոցի թիվ 30 շենքի դիամցի հատված, որտեղ Ա.Հարությունյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է հիշյալ վայրում կայանված Լևոն Բորիսի Դալլաքյանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի 03AA003 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 400.000 ՀՀ դրամ արժողության դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով։ 9. Ա.Հարությունյանը, գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 22.09.2016թ. ժամը 22։30-ից մինչև 23.09.2016թ. ժամը 08.30-ն ընկած ժամանակահատվածում Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի թիվ 47 շենքի դիմացի հատված, որտեղից Ա.Հարությունյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է մայթեզրին կայանված Գևորգ Նորայրի Ենգիբարյանին պատկանող «Պորշ կայեն» մակնիշի մակնիշի 10 QL 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ 10. Ա.Հարությունյանը, գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016թ. սեպտեմբերի 22-ի ժամը 21.30-ից մինչև սեպտեմբերի 23-ի ժամը 10.00-ն ընկած ժամանակահատվածում Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Մոսկովյան փողոցի թիվ 31 շենքի բակային հատված, որտեղից Ա.Հարությունյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է բակում կայանված Արթուր Երջանիկի Մկրտչյանին պատկանող «Պորշ կայեն» մակնիշի մակնիշի 30 CC 033 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ 11. Ա.Հարությունյանը, գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի օգոստոսի 24-ին, ժամը 20։00-ից մինչև օգոստոսի 25-ը ժամը 09։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Ֆրիկի փողոցի 4 շենքի բակային հատված, որտեղից Ա.Հարությունյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է բակում կայանված Վիկտորիա Էդվարդի Բաբայանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի B 473 AA 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.000.000 ՀՀ դրամ արժողության դիմացի լուսարձակները, իսկ իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ 12. Ա.Հարությունյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ժ.Սարգսյանի հետ, խմբի կազմում, 24.09.2016թ. ժամը 22։00-ից մինչև 25.09.2016թ. ժամը 05.00-ն ընկած ժամանակահատվածում Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի թիվ 24/7 շենքի դիմացի հատված, որտեղից հարմարեցված գործիքով համատեղ՝ յուրաքանչյուրը մեկական լուսարձակ քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են մայթեզրին կայանված «Վաս գրուպ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող, Վարդան Գառնիկի Ղազարյանի կողմից վարվող «Մերսեդես G500» մակնիշի 001 QՕ 02 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 260.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դիմացի երկու լուսարձակները։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ 13. Ա.Հարությունյանը, գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 25.09.2016թ. ժամը 03.00-ի սահմաններում Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Խորենացի փողոց, որտեղ վերջինս քանդելու միջոցով փորձել է գաղտնի հափշտակել Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցի թիվ 26ա շենքի մոտակայքում կայանված` Խորեն Արայի Ներսիսյանին պատկանող` «ԲՄՎ» մակնիշի 66PP665 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ առջևի պաշտպանիչ վահանը, սակայն Ժ.Սարգսյանը հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներով, քանի որ տեղում բռնվել է ոստիկանության ծառայողների կողմից, իսկ Ա.Հարությունյանը աննկատ հեռացել է դեպքի վայրից։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177 հոդվածի 1-ին մասով»։ «Ժորա Մնացականի Սարգսյանը մեղադրվում է այն հանցավոր արարքների համար, որ նա ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի հետ և գործով դեռևս ինքնությունը չպարզված անձի օժանդակությամբ, 2016թ. հունիս ամսից մինչև սեպտեմբերի 25-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Կենտրոն, Նոր Նորք, Արաբկիր, Շենգավիթ և Աջափնյակ վարչական շրջանների տարածքում կատարել են մի շարք գույքի գաղտնի հափշտակություններ։ Այսպես. 1. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 2016թ. հունիս ամիսն այցելել են Երևան քաղաքի Լենինգրադյան փողոցի թիվ 23/11 շենքի դիմացի հատված, որտեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Երեմ Բեկնազարի Ավագյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի մակնիշի 21 TS 021 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 2.400.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ թվով չորս անվադողերը և անվահեծերը։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։ 2. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 2016 թվականի հունիսի 7-ին՝ ժամը 00։20-ից մինչև 10։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, այցելել են Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 22 շենքի բակային հատված, որտեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Ստեփան Ժորայի Հովսեփյանին պատկանող խոշոր չափի՝ 2.000.000 ՀՀ դրամ արժողության «ԲՄՎ» մակնիշի 34 MQ 569 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի 4 անվադողերը և անվահեծերը։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։ 3. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 2016թ. հունիսի 25-ին, ժամը 20։30-ից մինչև հունիսի 26-ը ժամը 10։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, այցելել են Երևան քաղաքի Նոր Նորք 4-րդ զանգվածի թիվ 11 շենքի բակային հատված, որտեղից քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Հայկ Գեորգիի Սարգսյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի 13 AM 013 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 25.000 ՀՀ դրամ արժողության աջակողմյան հայելին։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ 4. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 2016թ. հուլիսի 03-ին, ժամը 19։30-ից մինչև հուլիսի 04-ի ժամը 07։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, այցելել են Երևան քաղաքի Նոր Նորք 4-րդ զանգվածի Ա.Հովհաննիսյան փողոցի թիվ 14 շենքի բակային հատված, որտեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Տիգրան Պետրոսի Աղաբաբյանին պատկանող «ԲՄՎ» մակնիշի 74 ZZ 404 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ առջևի պոլիմերային դետալը, 4 անվադողերը և անվահեծերը։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ 5. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի օգոստոսի 24-ին, ժամը 22։00-ից մինչև օգոստոսի 25-ը ժամը 08։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Ա.Հարությունյանի հետ այցելել է Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 13 շենքի դիամցի հատված, որտեղից Ա.Հարությունյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է հիշյալ վայրում կայանված Ավագ Արտուշի Գաբրիելյանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի 96 SP 666 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 500.000 ՀՀ դրամ արժողության դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 1-ին մասով։ 6. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի սեպտեբերի 21-ին, ժամը 05։00-ից մինչև ժամը 09։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, Ա.Հարությունյանի հետ այցելել է Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 13 շենքի դիամցի հատված, որտեղից վերջինս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է հիշյալ վայրում կայանված Ավագ Արտուշի Գաբրիելյանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի 96 SP 666 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողության աջակողմյա լուսարձակը, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 1-ին մասով։ 7. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016թ. սեպտեմբերի 22-ի ժամը 23.30-ից մինչև սեպտեմբերի 23-ի ժամը 07.30-ն ընկած ժամանակահատվածում Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Գ.Նժդեհ փողոցի թիվ 44 շենքի դիմացի հատված, որտեղից Ժ.Սարգսյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է մայթեզրին կայանված Նիկոլայ Արթուրի Թովմասյանին պատկանող «Պորշ» մակնիշի մակնիշի ОТ898А77 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.395.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ երկու դիմացի լուսարձակները, իսկ Ա.Հարությունյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ժ.Սարգսյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյնաին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ 8. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի սեպտեմբերի 23-ի ժամը 02։30-ից մինչև ժամը 09։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Կոմիտաս փողոցի թիվ 30 շենքի դիամցի հատված, որտեղ Ա.Հարությունյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է հիշյալ վայրում կայանված Լևոն Բորիսի Դալլաքյանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի 03AA003 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 400.000 ՀՀ դրամ արժողության դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 1-ին մասով։ 9. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 22.09.2016թ. ժամը 22։30-ից մինչև 23.09.2016թ. ժամը 08.30-ն ընկած ժամանակահատվածում Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի թիվ 47 շենքի դիմացի հատված, որտեղից վերջինս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է մայթեզրին կայանված Գևորգ Նորայրի Ենգիբարյանին պատկանող «Պորշ կայեն» մակնիշի մակնիշի 10 QL 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ 10. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016թ. սեպտեմբերի 22-ի ժամը 21.30-ից մինչև սեպտեմբերի 23-ի ժամը 10.00-ն ընկած ժամանակահատվածում Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Մոսկովյան փողոցի թիվ 31 շենքի բակային հատված, որտեղից վերջինս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է բակում կայանված Արթուր Երջանիկի Մկրտչյանին պատկանող «Պորշ կայեն» մակնիշի մակնիշի 30 CC 033 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ 11. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի օգոստոսի 24-ին, ժամը 20։00-ից մինչև օգոստոսի 25-ը ժամը 09։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Ֆրիկի փողոցի 4 շենքի բակային հատված, որտեղից վերջինս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է բակում կայանված Վիկտորիա Էդվարդի Բաբայանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի B 473 AA 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.000.000 ՀՀ դրամ արժողության դիմացի լուսարձակները, իսկ իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ 12. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 24.09.2016թ. ժամը 22։00-ից մինչև 25.09.2016թ. ժամը 05.00-ն ընկած ժամանակահատվածում Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի թիվ 24/7 շենքի դիմացի հատված, որտեղից հարմարեցված գործիքով համատեղ՝ յուրաքանչյուրը մեկական լուսարձակ քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են մայթեզրին կայանված «Վաս գրուպ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող, Վարդան Գառնիկի Ղազարյանի կողմից վարվող «Մերսեդես G500» մակնիշի 001 QՕ 02 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 260.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դիմացի երկու լուսարձակները։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ 13. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 25.09.2016թ. ժամը 03.00-ի սահմաններում Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Խրենացի փողոց, որտեղ Ժ.Սարգսյանը քանդելու միջոցով փորձել է գաղտնի հափշտակել Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցի թիվ 26ա շենքի մոտակայքում կայանված` Խորեն Արայի Ներսիսյանին պատկանող` «ԲՄՎ» մակնիշի 66PP665 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ առջևի պաշտպանիչ վահանը, սակայն Ժ.Սարգսյանը հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներով, քանի որ տեղում բռնվել է ոստիկանության ծառայողների կողմից, իսկ Ա.Հարությունյանը աննկատ հեռացել է դեպքի վայրից։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 1-ին մասով։ Դեպքի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից 2016 թվականի սեպտեմբերի 25-ին հարուցվել է քրեական գործ։ 28.09.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կողմից որոշում է կայացվել Ա.Հարությունյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ 27.02.2017թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Ա.Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով 2 /դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /3 դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով /3 դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով /3 դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 01.10.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կողմից որոշում է կայացվել Ժ.Սարգսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ 24.02.2017թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Ժ.Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով 2 /դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /3 դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով /3 դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով /3 դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։ Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 10.03.2017թ.-ին։ 13.03.2017թ.-ին օրենքով սահմանված կարգով մեղադրյալ Ժորա Սարգսյանին ուղարկվել է հուշաթերթիկ` մեղադրյալի իրավունքների և պարտականությունների պարզաբանմամբ, սակայն վերջինիս ուղարկված ծրարը վերադարձվել է դատարան` «անհայտ» մակագրությամբ։ 03.04.2017թ.-ին նշանակվել է գործով առաջին դատական նիստը, որի մասին ծանուցումը 24.03.2017թ.-ին պատշաճ կարգով ուղարկվել է ամբաստանյալ Ժ.Սարգսյանին, սակայն կրկին վերադարձվել է դատարան` «անհայտ» մակագրությամբ։ Հաջորդիվ՝ 13.04.2017թ.-ին կայանալիք դատական նիստի մասին 04.04.2017թ.-ին պատշաճ կարգով ծանուցագիր է ուղարկվել ամբաստանյալ Ժ.Սարգսյանին։ 13.04.2017թ.-ին կայացած դատական նիստն ամբաստանյալ Ժ.Սարգսյանի բացակայության հիմքով հետաձգվել և նշանակվել է 04.05.2017թ.-ին, որի մասին դատարանի կողմից ուղարկվել է պատշաճ ծանուցագիր, սակայն, չնայած այն բանին, որ ամբաստանյալի հասցեն նշված է եղել ճիշտ, այն ետ է վերադարձվել «թերի հասցե» մակագրությամբ։ Նշված դատական նիստին ևս ամբաստանյալը չի ներկայացել։ Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Ժ.Սարգսյանը նշանակված դատական նիստերի, ինչպես նաև` մեղադրյալի իրավունքների և պարտականությունների պարզաբանմամբ հուշաթերթիկի մասին ծանուցումները չի ստացել և դրանք «անհայտ հասցեատեր» նշմամբ դատարան ստացվելու պայմաններում չի ներկայացել դատարան, 04.05.2017թ.-ին որոշում է կայացվել` Ժորա Սարգսյանին բերման ենթարկելու մասին, որի կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Նոր Նորքի բաժնին։ 20.05.2017թ.-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Նոր Նորքի բաժնի կողմից դատարան է ստացվել բնակարան այցելելու մասին արձանագրություն, համաձայն որի՝ «Ժ.Սարգսյանը չի բնակվում նշված հասցեում, ըստ նույն բնակարանի սեփականատեր Ս.Գալստյանի բանավոր հայտարարության՝ 1969թ.-ից բնակվում է նշված հասցեում և երբևէ նման տվյալներով անձ չի բնակվել նշված հասցեում»։ 20.05.02017թ.-ին կայացած դատականը նիստը հետաձգվել է՝ ամբաստանյալ Ժ.Սարգսյանի նկատմամբ որոշակի գործողություններ կատարելու և նրան հայտնաբերելու նպատակով։ Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ըստ «Դատալեքս» տեղեկատվական կայքի ամբաստանյալը մեկ ուրիշ քրեական գործով՝ Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրվասաության դատարանի կողմից դատապարտվել է ազատազրկման և դատարանը ողջամիտ եթադրություն է ունեցել, որ ամբաստանյալը հնարավոր է գտնվում է որևէ քրեակատարողական հիմնարկում, ուստի՝ 20.05.2017թ.-ին դատարանի կողմից հարցում է կատարվել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչություն, պարզելու, արդյոք Ժ.Սարգսյանը ՀՀ տարածքում գտնվող որևէ քրեակատարողական հիմնարկում կալանքի տակ գտնվող անձ կամ պատիժ կրող դատապարտյալ հանդիսանում է, թե ոչ։ 25.05.2017թ.-ին դատարան է ստացվել կալանավորված անձանց և դատապարտյալների հաշվառման բաժնի պետի կողմից ուղարկված գրությունը, համաձայն որի՝ Ժ.Սարգսյանը ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության կալանավորված անձանց և դատապարտյալների հաշվառման բաժնի հաշվառումներով չի անցնում։ 02.06.2017թ-ին կայացած դատական նիստի ժամանակ մեղադրող Ռ.Մանուկյանը միջնորդել է ամբաստանյալ Ժ.Սարգսյանի նկատմամբ հայտարարել հետախուզում՝ նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ վերջինս գտնվելու վայրը հայտնի չէ և նա թաքնվում է գործի քննությունից։ Պաշտպան Վ.Նիկողոսյանը միջնորդել է Ժ.Սարգսյանի մասն առանձնացնել առանձին վարույթում և կասեցնել, իսկ Ա.Հարությունյանի մասով շարունակել քրեական գործով վարույթը։ Դատարանը, քննության առնելով դատախազի՝ վերը շարադրված միջնորդությունը, լսելով կողմերի կարծիքը և ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, գտնում է, որ միջնորդությունը հիմնավոր է և ենթակա բավարարման՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ. Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 303-րդ հոդվածի` «1. Ամբաստանյալի չներկայանալու դեպքում գործի քննությունը հետաձգվում է։ 2. Առանց հարգելի պատճառների ամբաստանյալի չներկայանալու դեպքում նա դատարանի որոշմամբ կարող է բերման ենթարկվել և սույն օրենսգրքով նախատեսված հիմքերի առկայության դեպքում նրա նկատմամբ կարող է կիրառվել խափանման միջոց կամ այն փոխարինվել ավելի ծանրով»։ Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի 3-րդ կետի` «...դատարանն իրավունք ունի թաքնվող ամբաստանյալի նկատմամբ հետախուզում հայտարարել»։ Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 144-րդ հոդվածի` «1. Չհեռանալու մասին ստորագրություն տված կասկածյալը կամ մեղադրյալը չի կարող առանց հետաքննության մարմնի, քննիչի, դատախազի կամ դատարանի թույլտվության մեկնել այլ տեղանք կամ փոխել բնակության վայրը։ Նա պարտավոր է ներկայանալ հետաքննության մարմնի, քննիչի, դատախազի և դատարանի կանչով և նրանց հայտնել իր բնակության վայրը փոխելու մասին։ 2. Կասկածյալից կամ մեղադրյալից չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերցնում է քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը»։ Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ժ.Սարգսյանը, գտնվելով չհեռանալու մասին ստորագրության ձևով ընտրված խափանման միջոցի ներքո, ըստ էության խուսափում է դատարան ներկայանալուց։ Այսինքն, ամբաստանյալի գործողությունները վկայում են այն մասին, որ նա խախտել է օրենսդրական պահանջները, այն է՝ թաքնվում է վարույթն իրականացնող մարմնից, ինչպես նաև՝ առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության և վերջինիս տեղյակ պահելու փոխել է իր փաստացի բնակության վայրը։ Այլ կերպ, ամբաստանյալն իր փաստացի գործողություններով խուսափում է դատարան ներկայանալուց, ըստ որի՝ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ժորա Սարգսյանի նկատմամբ պետք է հայտարարվի հետախուզում` նրան հայտաբերելու դեպքում կալանավորելու հանձնարարությամբ։ Այսինքն, ամբաստանյալի գործողությունները վկայում են այն մասին, որ նա թաքնվում է վարույթն իրականացնող մարմնից և նրա գտնվելու վայրը հայտնի չէ, ինչը տվյալ դեպքում արդարացնում է նրա նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու անհրաժեշտությունը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածը նախատեսում է խափանման միջոցներից մեկի /այդ թվում նաև կալանավորման/ կիրառումը` բավարար հիմքեր ունենալով ենթադրելու, որ մեղադրյալը կամ կասկածյալը կարող է` 1) թաքնվել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից. 2) քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կանչով առանց հարգելի պատճառների չներկայանալու կամ այլ ճանապարհով. 4) խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց. Ընդ որում բավական է նշված հիմքերից մեկի առկայությունը, որպեսզի դատարանը անձի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրի կալանավորումը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 28-րդ հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն՝ «Մեկ կամ մի քանի հանցագործությունների կատարմանը մասնակից անձանց նկատմամբ գործն անջատվում է քննիչի, դատախազի կամ դատարանի որոշմամբ, եթե դա անհրաժեշտ է գործի հանգամանքներից ելնելով և չի կարող անդրադառնալ գործի վարույթի լրիվության և օբյեկտիվության վրա»։ Դատարանն գտնում է, որ Ժորա Սարգսյանի մասով գործը առանձին վարույթում չանջատելն ուղղակիորեն խախտում է մյուս ամբաստանյալի վերաբերյալ գործը ողջամիտ ժամկետում քննելու Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի դրույթներն առ այն, որ «Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք…»։ Բացի այդ, դատարանը փաստում է, որ տվյալ՝ գործն անջատվելու, դեպքում դա չի կարող անդրադառնալ գործի վարույթի լրիվության և օբյեկտիվության վրա։ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ժ.Սարսյանի հայտանաբերումը և նրան վարույթն իրականացնող մարմին ներկայացնելը կարող է տևել որոշակի ժամանակահատված և արդարացված չէ անորոշ ժամանակով մյուս ամբաստանյալի վերաբերյալ գործի քննությունը հետաձգելը, վերջինիս իրավական անորոշության մեջ պահելու պայմանով։ Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի` 1. Քրեական գործով վարույթը դատախազի, քննիչի կամ դատարանի որոշմամբ ամբողջությամբ կամ համապատասխան մասով կարող է կասեցվել, եթե` «... 2) մեղադրյալը թաքնվել է քննությունից կամ դատից, կամ նրա գտնվելու վայրն այլ պատճառներով պարզված չէ»։ Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի 2-րդ մասի` «... Եթե ամբաստանյալը թաքնվել է, /.../ դատարանն այդ ամբաստանյալի նկատմամբ կասեցնում է գործի վարույթը մինչև նրան հայտնաբերելը /.../ »։ Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ժ.Սարգսյանի նկատմամբ պետք է հայտարարել հետախուզում և նրա նկատմամբ պետք է խափանման միջոց ընտրել կալանավորումը, իսկ քրեական գործով վարույթը պետք է կասեցնել՝ մինչև ամբաստանյալին հայտանբերելը։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 102-րդ, 135-րդ, 144-րդ, 303-րդ, 310-րդ և 313-րդ հոդվածներով, դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Ժորա Մնացականի Սարգսյանի /ծնված՝ 12.04.1990թ-ին, Գյումրի քաղաքում, ըստ գործի նյութերի՝ բնակվող Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 4-րդ զանգվածի 2-րդ շարքի 33 ա շենքի 31 բնակարան հասցեում/ նկատմամբ հայտարարել հետախուզում, որի կատարումը հանձնարարել ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Նոր-Նորքի բաժնին։ Ժորա Մնացականի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, փոխել կալանավորմամբ` կալանքի սկիզբը հաշվելով նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ Ժորա Մնացականի Սարգսյանին արգելանքի վերցնելուց հետո նրան տեղափոխել համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկ։ Թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործի վարույթից անջատել Ժորա Մնացականի Սարգսյանի մասն առանձին վարույթում և այն կասեցնել մինչև ամբաստանյալին հայտնաբերելը։ Որոշումը Կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` այն ստանալու պահից 10- օրյա ժամկետում։ Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն |
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 06-06-2017 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 15-06-2017 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռ |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Նիկողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գևորգ |
| Ազգանուն | Ենգիբարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Երեմ |
| Ազգանուն | Ավագյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ավագ |
| Ազգանուն | Գաբրիելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վիկտորիա |
| Ազգանուն | Բաբայան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Խորեն |
| Ազգանուն | Ներսիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Դալլաքյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ստեփան |
| Ազգանուն | Հովսեփյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Աղաբաբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հայկ |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վաս գրուպ |
| Ազգանուն | ՍՊԸ |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Նիկոլայ |
| Ազգանուն | Թովմասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-07-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Քրեական գործին միացվել է
| Ամսաթիվ | 04-07-2017 |
|---|---|
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Քրեական օրենսգրքի հոդված | |
| Գործի համարը | 0143/01/17 |
| Որոշման բովանդակություն | 04.07.2017թ. Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ԹԻՎ ԵԿԴ/0053/01/17 /ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԸ ԹԻՎ ԵԿԴ/0143/01/17 ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻՆ ՄԵԿ ՎԱՐՈւՅԹՈւՄ ՄԻԱՑՆԵԼՈւ ՄԱՍԻՆ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Մ.Մակյանս, խորհրդակցական սենյակում քննության առնելով վարույթումս գտնվող թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 և ԵԿԴ/0143/01/17 /քրեական գործերի նյութերը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի Ըստ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության կողմից դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության` (...) «Արթուր Ալավերդու Հարությունյանը մեղադրվում է այն հանցավոր արարքների համար, որ նա ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ժարա Մնացականի Սարգսյանի հետ և գործով դեռևս ինքնությունը չպարզված անձի օժանդակությամբ, 2016թ. հունիս ամսից մինչև սեպտեմբերի 25-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Կենտրոն, Նոր Նորք, Արաբկիր, Շենգավիթ և Աջափնյակ վարչական շրջանների տարածքում կատարել են մի շարք գույքի գաղտնի հափշտակություններ։ Այսպես. 1. Ա.Հարությունյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ժ.Սարգսյանի հետ, խմբի կազմում, 2016թ. հունիս ամիսն այցելել են Երևան քաղաքի Լենինգրադյան փողոցի թիվ 23/11 շենքի դիմացի հատված, որտեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Երեմ Բեկնազարի Ավագյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի մակնիշի 21 TS 021 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 2.400.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ թվով չորս անվադողերը և անվահեծերը։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։ 2. Ա.Հարությունյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ժ.Սարգսյանի հետ, խմբի կազմում, 2016 թվականի հունիսի 7-ին՝ ժամը 00։20-ից մինչև 10։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, այցելել են Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 22 շենքի բակային հատված, որտեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Ստեփան Ժորայի Հովսեփյանին պատկանող խոշոր չափի՝ 2.000.000 ՀՀ դրամ արժողության «ԲՄՎ» մակնիշի 34 MQ 569 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի 4 անվադողերը և անվահեծերը։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։ 3. Ա.Հարությունյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ժ.Սարգսյանի հետ, խմբի կազմում, 2016թ. հունիսի 25-ին, ժամը 20։30-ից մինչև հունիսի 26-ը ժամը 10։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, այցելել են Երևան քաղաքի Նոր Նորք 4-րդ զանգվածի թիվ 11 շենքի բակային հատված, որտեղից քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Հայկ Գեորգիի Սարգսյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի 13 AM 013 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 25.000 ՀՀ դրամ արժողության աջակողմյան հայելին։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ 4. Ա.Հարությունյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ժ.Սարգսյանի հետ, խմբի կազմում, 2016թ. հուլիսի 03-ին, ժամը 19։30-ից մինչև հուլիսի 04-ի ժամը 07։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, այցելել են Երևան քաղաքի Նոր Նորք 4-րդ զանգվածի Ա.Հովհաննիսյան փողոցի թիվ 14 շենքի բակային հատված, որտեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Տիգրան Պետրոսի Աղաբաբյանին պատկանող «ԲՄՎ» մակնիշի 74 ZZ 404 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ առջևի պոլիմերային դետալը, 4 անվադողերը և անվահեծերը։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ 5. Ա.Հարությունյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի օգոստոսի 24-ին, ժամը 22։00-ից մինչև օգոստոսի 25-ը ժամը 08։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել է Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 13 շենքի դիամցի հատված, որտեղից հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է հիշյալ վայրում կայանված Ավագ Արտուշի Գաբրիելյանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի 96 SP 666 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 500.000 ՀՀ դրամ արժողության դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով։ 6. Ա.Հարությունյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի սեպտեբերի 21-ին, ժամը 05։00-ից մինչև ժամը 09։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել է Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 13 շենքի դիամցի հատված, որտեղից հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է հիշյալ վայրում կայանված Ավագ Արտուշի Գաբրիելյանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի 96 SP 666 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողության աջակողմյա լուսարձակը, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսԳրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով։ 7. Ա.Հարությունյանն, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016թ. սեպտեմբերի 22-ի ժամը 23.30-ից մինչև սեպտեմբերի 23-ի ժամը 07.30-ն ընկած ժամանակահատվածում Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Գ.Նժդեհ փողոցի թիվ 44 շենքի դիմացի հատված, որտեղից վերջինս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է մայթեզրին կայանված Նիկոլայ Արթուրի Թովմասյանին պատկանող «Պորշ» մակնիշի մակնիշի ОТ898А77 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.395.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ երկու դիմացի լուսարձակները, իսկ Ա.Հարությունյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ժ.Սարգսյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ 8. Ա.Հարությունյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի սեպտեմբերի 23-ի ժամը 02։30-ից մինչև ժամը 09։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Կոմիտաս փողոցի թիվ 30 շենքի դիամցի հատված, որտեղ Ա.Հարությունյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է հիշյալ վայրում կայանված Լևոն Բորիսի Դալլաքյանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի 03AA003 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 400.000 ՀՀ դրամ արժողության դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով։ 9. Ա.Հարությունյանը, գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 22.09.2016թ. ժամը 22։30-ից մինչև 23.09.2016թ. ժամը 08.30-ն ընկած ժամանակահատվածում Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի թիվ 47 շենքի դիմացի հատված, որտեղից Ա.Հարությունյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է մայթեզրին կայանված Գևորգ Նորայրի Ենգիբարյանին պատկանող «Պորշ կայեն» մակնիշի մակնիշի 10 QL 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ 10. Ա.Հարությունյանը, գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016թ. սեպտեմբերի 22-ի ժամը 21.30-ից մինչև սեպտեմբերի 23-ի ժամը 10.00-ն ընկած ժամանակահատվածում Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Մոսկովյան փողոցի թիվ 31 շենքի բակային հատված, որտեղից Ա.Հարությունյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է բակում կայանված Արթուր Երջանիկի Մկրտչյանին պատկանող «Պորշ կայեն» մակնիշի մակնիշի 30 CC 033 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ 11. Ա.Հարությունյանը, գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի օգոստոսի 24-ին, ժամը 20։00-ից մինչև օգոստոսի 25-ը ժամը 09։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Ֆրիկի փողոցի 4 շենքի բակային հատված, որտեղից Ա.Հարությունյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է բակում կայանված Վիկտորիա Էդվարդի Բաբայանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի B 473 AA 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.000.000 ՀՀ դրամ արժողության դիմացի լուսարձակները, իսկ իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ 12. Ա.Հարությունյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ժ.Սարգսյանի հետ, խմբի կազմում, 24.09.2016թ. ժամը 22։00-ից մինչև 25.09.2016թ. ժամը 05.00-ն ընկած ժամանակահատվածում Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի թիվ 24/7 շենքի դիմացի հատված, որտեղից հարմարեցված գործիքով համատեղ՝ յուրաքանչյուրը մեկական լուսարձակ քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են մայթեզրին կայանված «Վաս գրուպ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող, Վարդան Գառնիկի Ղազարյանի կողմից վարվող «Մերսեդես G500» մակնիշի 001 QՕ 02 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 260.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դիմացի երկու լուսարձակները։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ 13. Ա.Հարությունյանը, գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 25.09.2016թ. ժամը 03.00-ի սահմաններում Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Խորենացի փողոց, որտեղ վերջինս քանդելու միջոցով փորձել է գաղտնի հափշտակել Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցի թիվ 26ա շենքի մոտակայքում կայանված` Խորեն Արայի Ներսիսյանին պատկանող` «ԲՄՎ» մակնիշի 66PP665 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ առջևի պաշտպանիչ վահանը, սակայն Ժ.Սարգսյանը հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներով, քանի որ տեղում բռնվել է ոստիկանության ծառայողների կողմից, իսկ Ա.Հարությունյանը աննկատ հեռացել է դեպքի վայրից։ Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177 հոդվածի 1-ին մասով»։ «Ժորա Մնացականի Սարգսյանը մեղադրվում է այն հանցավոր արարքների համար, որ նա ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի հետ և գործով դեռևս ինքնությունը չպարզված անձի օժանդակությամբ, 2016թ. հունիս ամսից մինչև սեպտեմբերի 25-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Կենտրոն, Նոր Նորք, Արաբկիր, Շենգավիթ և Աջափնյակ վարչական շրջանների տարածքում կատարել են մի շարք գույքի գաղտնի հափշտակություններ։ Այսպես. 1. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 2016թ. հունիս ամիսն այցելել են Երևան քաղաքի Լենինգրադյան փողոցի թիվ 23/11 շենքի դիմացի հատված, որտեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Երեմ Բեկնազարի Ավագյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի մակնիշի 21 TS 021 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 2.400.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ թվով չորս անվադողերը և անվահեծերը։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։ 2. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 2016 թվականի հունիսի 7-ին՝ ժամը 00։20-ից մինչև 10։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, այցելել են Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 22 շենքի բակային հատված, որտեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Ստեփան Ժորայի Հովսեփյանին պատկանող խոշոր չափի՝ 2.000.000 ՀՀ դրամ արժողության «ԲՄՎ» մակնիշի 34 MQ 569 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի 4 անվադողերը և անվահեծերը։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։ 3. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 2016թ. հունիսի 25-ին, ժամը 20։30-ից մինչև հունիսի 26-ը ժամը 10։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, այցելել են Երևան քաղաքի Նոր Նորք 4-րդ զանգվածի թիվ 11 շենքի բակային հատված, որտեղից քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Հայկ Գեորգիի Սարգսյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի 13 AM 013 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 25.000 ՀՀ դրամ արժողության աջակողմյան հայելին։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ 4. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 2016թ. հուլիսի 03-ին, ժամը 19։30-ից մինչև հուլիսի 04-ի ժամը 07։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, այցելել են Երևան քաղաքի Նոր Նորք 4-րդ զանգվածի Ա.Հովհաննիսյան փողոցի թիվ 14 շենքի բակային հատված, որտեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Տիգրան Պետրոսի Աղաբաբյանին պատկանող «ԲՄՎ» մակնիշի 74 ZZ 404 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ առջևի պոլիմերային դետալը, 4 անվադողերը և անվահեծերը։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ 5. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի օգոստոսի 24-ին, ժամը 22։00-ից մինչև օգոստոսի 25-ը ժամը 08։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Ա.Հարությունյանի հետ այցելել է Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 13 շենքի դիամցի հատված, որտեղից Ա.Հարությունյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է հիշյալ վայրում կայանված Ավագ Արտուշի Գաբրիելյանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի 96 SP 666 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 500.000 ՀՀ դրամ արժողության դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 1-ին մասով։ 6. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի սեպտեբերի 21-ին, ժամը 05։00-ից մինչև ժամը 09։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, Ա.Հարությունյանի հետ այցելել է Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 13 շենքի դիամցի հատված, որտեղից վերջինս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է հիշյալ վայրում կայանված Ավագ Արտուշի Գաբրիելյանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի 96 SP 666 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողության աջակողմյա լուսարձակը, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 1-ին մասով։ 7. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016թ. սեպտեմբերի 22-ի ժամը 23.30-ից մինչև սեպտեմբերի 23-ի ժամը 07.30-ն ընկած ժամանակահատվածում Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Գ.Նժդեհ փողոցի թիվ 44 շենքի դիմացի հատված, որտեղից Ժ.Սարգսյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է մայթեզրին կայանված Նիկոլայ Արթուրի Թովմասյանին պատկանող «Պորշ» մակնիշի մակնիշի ОТ898А77 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.395.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ երկու դիմացի լուսարձակները, իսկ Ա.Հարությունյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ժ.Սարգսյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյնաին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ 8. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի սեպտեմբերի 23-ի ժամը 02։30-ից մինչև ժամը 09։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Կոմիտաս փողոցի թիվ 30 շենքի դիամցի հատված, որտեղ Ա.Հարությունյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է հիշյալ վայրում կայանված Լևոն Բորիսի Դալլաքյանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի 03AA003 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 400.000 ՀՀ դրամ արժողության դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 1-ին մասով։ 9. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 22.09.2016թ. ժամը 22։30-ից մինչև 23.09.2016թ. ժամը 08.30-ն ընկած ժամանակահատվածում Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի թիվ 47 շենքի դիմացի հատված, որտեղից վերջինս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է մայթեզրին կայանված Գևորգ Նորայրի Ենգիբարյանին պատկանող «Պորշ կայեն» մակնիշի մակնիշի 10 QL 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ 10. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016թ. սեպտեմբերի 22-ի ժամը 21.30-ից մինչև սեպտեմբերի 23-ի ժամը 10.00-ն ընկած ժամանակահատվածում Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Մոսկովյան փողոցի թիվ 31 շենքի բակային հատված, որտեղից վերջինս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է բակում կայանված Արթուր Երջանիկի Մկրտչյանին պատկանող «Պորշ կայեն» մակնիշի մակնիշի 30 CC 033 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ 11. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի օգոստոսի 24-ին, ժամը 20։00-ից մինչև օգոստոսի 25-ը ժամը 09։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Ֆրիկի փողոցի 4 շենքի բակային հատված, որտեղից վերջինս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է բակում կայանված Վիկտորիա Էդվարդի Բաբայանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի B 473 AA 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.000.000 ՀՀ դրամ արժողության դիմացի լուսարձակները, իսկ իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ 12. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 24.09.2016թ. ժամը 22։00-ից մինչև 25.09.2016թ. ժամը 05.00-ն ընկած ժամանակահատվածում Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի թիվ 24/7 շենքի դիմացի հատված, որտեղից հարմարեցված գործիքով համատեղ՝ յուրաքանչյուրը մեկական լուսարձակ քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են մայթեզրին կայանված «Վաս գրուպ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող, Վարդան Գառնիկի Ղազարյանի կողմից վարվող «Մերսեդես G500» մակնիշի 001 QՕ 02 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 260.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դիմացի երկու լուսարձակները։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ 13. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 25.09.2016թ. ժամը 03.00-ի սահմաններում Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Խրենացի փողոց, որտեղ Ժ.Սարգսյանը քանդելու միջոցով փորձել է գաղտնի հափշտակել Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցի թիվ 26ա շենքի մոտակայքում կայանված` Խորեն Արայի Ներսիսյանին պատկանող` «ԲՄՎ» մակնիշի 66PP665 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ առջևի պաշտպանիչ վահանը, սակայն Ժ.Սարգսյանը հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներով, քանի որ տեղում բռնվել է ոստիկանության ծառայողների կողմից, իսկ Ա.Հարությունյանը աննկատ հեռացել է դեպքի վայրից։ Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 1-ին մասով»։ Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել 10.03.2017թ.-ին։ Գործի քննության ընթացքում՝ 02.06.2017թ.-ին դատարանի կողմից կայացվել է որոշում՝ ամբաստանյալ Ժ.Սարգսյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու, ընտրված խափանման միջոցը փոխելու, քրեական գործից մաս անջատելու և քրեական գործով վարույթը կասեցնելու մասին, որի հիմքով Ժ.Սարգսյանի մասն առանձնացվել է առանձին վարույթում՝ դրան շնորհելով թիվ ԵԿԴ/0143/01/17 քրեական գործի համարը։ 22.06.2017թ. ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Շենգավիթի բաժնի կողմից, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ստացվել գրություն, համաձայն որի` ամբաստանյալ Ժորա Մնացականի Սարգսյանը հայտնաբերվել և տեղափոխվել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ։ Նույն օրը դատարանի կողմից կայացվել է որոշում, համաձայն որի՝ քրեական գործով վարույթն ըստ մեղադրանքի Ժորա Մնացականի Սարգսյանի` վերսկսվել է և նրա նկատմամբ հայտարարված հետախուզումը դադարեցվել է։ 04.07.2017թ.-ին կայացած դատական նիստին ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի շահերի պաշտպան Վ.Նիկողոսյանը դատարանին է ներկայացրել միջնորդություն, խնդրելով Ժ.Սարգսյանի մասով քրեական գործով վարույթը վերսկսել և միացնել Ա.Հարությունյանի մասով քննվող քրեական գործին՝ մեկ վարություն գործի քննությունը շարունակելու նպատակով։ Մեղադրող Ռ.Մանուկյանը հայտնել է, որ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալներին մեղսագրվում են համատեղ կատարված մի շարք արարքներ, ուստի միջնորդել է գործի քննությունը շարունակել համատեղ՝ քննելով մեկ վարույթում։ Պաշտպան Ա.Ղազարյանը չի առարկել ներկայացված միջնոդրության դեմ։ Դատարանը, քննության առնելով ներկայացված միջնորդությունը, լսելով կողմերի կարծիքները և ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, գտնում է, որ միջնորդությունը հիմնավոր է և ենթակա բավարարման, քանի որ՝ ուսումնասիրելով դատարանի վարույթ ընդունած, նշված երկու քրեական գործի նյութերը և նկատի ունենալով, որ տվյալ գործով մեղսագրված քրեորեն պատժելի արարքները վերաբերվում են Ժ.Սարգսյանին և Ա.Հարությունյանին, դատարանն արձանագրում է, որ ելնելով արդարադատության շահերից, ինչպես նաև գործի լրիվությունն, օբյեկտիվությունն ու բազմակողմանիությունն ապահովելու օրենսդրական պահանջներից, վերոհիշյալ քրեական գործերը պետք է միացվեն մեկ վարույթում և դրա դատական քննությունը պետք է իրականացվի համատեղ։ Ավելին, հիշյալ քրեկան գործերը նախկինում դատարան են մուտքագրվել մեկ վարույթում, հաշվի առնելով, որ մեղսագրված արարքների մեծամասնությունը ամբաստանյալները ենթադրաբար կատարել են համատեղ։ Այս պարագայում դատարանը գտնում է, որ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործը պետք է միացնել ԵԿԴ/0143/01/17 /քրեական գործին` մեկ վարույթում և դրա դատական քննությունն իրականացնել համատեղ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 28-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Քննիչի, դատախազի կամ դատարանի կողմից մեկ վարույթում կարող են միացվել մեկ կամ մի քանի հանցագործությունների կատարմանը մասնակցելու մեջ մեղադրվող մի քանի անձանց գործերը կամ մի անձի կողմից կատարված մի քանի հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը /.../»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Դատարանը լիազորված է իր նիստերում քննել և լուծել ստացված գործերը և նյութերը։ 2. Դատարանի լիազորություններն են, մասնավորապես` (...) 8. օրենքով նախատեսված դեպքերում այլ հարցեր լուծելը։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 28-րդ, 41-րդ և 313-րդ հոդվածներով, դատարանը` Ո Ր Ո Շ Ե Ց ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի և ԵԿԴ/0143/01/17 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ժորա Մնացականի Սարգսյանի՝ միացնել մեկ վարույթում՝ դրան շնորհելով ԵԿԴ/0053/01/17 համարը։ Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 02-08-2017 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռ |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ժորա |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Նիկողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կարլեն |
| Ազգանուն | Աագյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գևորգ |
| Ազգանուն | Ենգիբարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Երեմ |
| Ազգանուն | Ավագյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ավագ |
| Ազգանուն | Գաբրիելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վիկտորիա |
| Ազգանուն | Բաբայան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Խորեն |
| Ազգանուն | Ներսիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Դալլաքյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ստեփան |
| Ազգանուն | Հովսեփյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Աղաբաբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հայկ |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վաս Գրուպ |
| Ազգանուն | ՍՊԸ |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Նիկոլայ |
| Ազգանուն | Թովմասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-09-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-09-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | ՀՀ ԴՆԽ-ի կողմից 23.09.2017թ. թիվ 23Ա որոշմամբ նախագահող դատավորի այլ դատարան գործուղվելու պատճառով |
Կազմի փոփոխություն
| Ամսաթիվ | 28-09-2017 |
|---|---|
| Փոփոխության հիմքը | Գործուղում |
Մակագրել
| Երբ | 28-09-2017 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 02-10-2017 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 25-10-2017 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռ. |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Նիկողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կարլեն |
| Ազգանուն | Ավագյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գևորգ |
| Ազգանուն | Ենգիբարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Երեմ |
| Ազգանուն | Ավագյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ավագ |
| Ազգանուն | Գաբրիելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վիկտորիա |
| Ազգանուն | Բաբայան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Խորեն |
| Ազգանուն | Ներսիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Դալլաքյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ստեփան |
| Ազգանուն | Հովսեփյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Աղաբաբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հայկ |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Նիկոլայ |
| Ազգանուն | Թովմասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 13:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-12-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-01-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2018թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-03-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-04-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 31-05-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-07-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-08-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-10-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-11-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-11-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-11-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 13:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-12-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2019թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-01-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավոր Գ.Պողոսյանի ամենամյա հերթական արձակուրդում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-01-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավոր Գ.Պողոսյանի կնոջ առողջական վիճակի վատացման պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-01-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-02-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-03-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-04-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-05-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-05-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավոր Գ.Պողոսյանի մել այլ դատական նիստով Խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 31-05-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-06-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-07-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-08-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-10-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավոր Գ.Պողոսյանի արձակուրդում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-11-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-12-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր
| Հաշվետու ժամանակահատված | 2019 թվական |
|---|---|
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-01-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-02-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-02-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-03-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավոր Գ.Պողոսյանի ամենամյա հերթական արձակուրդում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-05-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-05-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-07-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-07-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Սույն քրեական գործով 29.07.2020թ. ժամը 16:00-ին նշանակված դատական նիստը տեղի չի ունեցել՝ դատարանի մեկ այլ մինչդատական գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-09-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-11-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
Անավարտ գործեր
| Հաշվետու ժամանակահատված | 2020 թվական |
|---|---|
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-01-2021 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-03-2021 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-04-2021 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-05-2021 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-07-2021 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-09-2021 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-09-2021 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-10-2021 |
|---|---|
| Ժամ | 09:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-11-2021 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-11-2021 |
|---|---|
| Ժամ | 17:15 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-01-2022 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր
| Հաշվետու ժամանակահատված | 2021 թվական |
|---|---|
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-02-2022 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Քրեական գործի վարույթը կարճվել է մասնակի
| Ամսաթիվ | 16-02-2022 |
|---|---|
| Մեղադրյալ | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0053/01/17 Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 16 փետրվարի 2022թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը` նախագահութ-յամբ դատավոր Գ.Պողոսյանի, քարտուղարությամբ` Փ.Առաքելյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող Ռ.Մանուկյանի, ամբաստանյալներ Ա.Հարությունյանի, Ժ.Սարգսյանի, պաշտպաններ Ա.Մկրտչյա-նի և Ա.Ապրեսյանի, դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով պաշտպան Ա.Մկրտչյանի միջնորդությունը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Արթուր Ալավերդու Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ 2 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով՝ 3 դրվագ, 177-րդ հոդվա-ծի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ 3 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 3 դրվագ, 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 38-34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «ՈՒրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համա-ձայնության գալով Ժարա Մնացականի Սարգսյանի հետ և գործով դեռևս ինքնությունը չպարզը-ված անձի օժանդակությամբ, 2016թ. հունիս ամսից մինչև սեպտեմբերի 25-ն ընկած ժամանակա-հատվածում Երևան քաղաքի Կենտրոն, Նոր Նորք, Արաբկիր, Շենգավիթ և Աջափնյակ վարչական շրջանների տարածքում կատարել են մի շարք գույքի գաղտնի հափշտակություններ: Այսպես. 1. Ա.Հարությունյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնա-կան համաձայնության գալով Ժ.Սարգսյանի հետ, խմբի կազմում 2016թ. հունիս ամսին այցելել են Երևան քաղաքի Լենինգրադյան փողոցի թիվ 23/11 շենքի դիմացի հատված, որտեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կա-յանված Երեմ Բեկնազարի Ավագյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի մակնիշի 21 TS 021 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 2.400.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ թվով չորս անվադողերը և անվահեծերը: Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով: 2. Ա.Հարությունյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնա-կան համաձայնության գալով Ժ.Սարգսյանի հետ, խմբի կազմում, 2016 թվականի հունիսի 7-ին՝ ժամը 00:20-ից մինչև 10:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, այցելել են Երևան քաղաքի Աբով-յան փողոցի թիվ 22 շենքի բակային հատված, որտեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Ստեփան Ժորայի Հովսեփյանին պատկանող խոշոր չափի՝ 2.000.000 ՀՀ դրամ արժողության «ԲՄՎ» մակնիշի 34 MQ 569 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի 4 անվադողերըև անվահեծերը: Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով: 3. Ա.Հարությունյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնա-կան համաձայնության գալով Ժ.Սարգսյանի հետ, խմբի կազմում, 2016թ. հունիսի 25-ին՝ ժամը 20:30-ից մինչև հունիսի 26-ի ժամը 10:30-ն ընկած ժամանակահատվածում այցելել են Երևան քաղաքի Նոր Նորք 4-րդ զանգվածի թիվ 11 շենքի բակային հատված, որտեղից քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Հայկ Գեորգիի Սարգսյանին պատկա-նող «Մերսեդես» մակնիշի 13 AM 013 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 25.000 ՀՀ դրամ արժողության աջակողմյան հայելին: Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: 4. Ա.Հարությունյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնա-կան համաձայնության գալով Ժ.Սարգսյանի հետ, խմբի կազմում, 2016թ. հուլիսի 03-ին՝ ժամը 19:30-ից մինչև հուլիսի 04-ի ժամը 07:00-ն ընկած ժամանակահատվածում այցելել են Երևան քա-ղաքի Նոր Նորք 4-րդ զանգվածի Ա.Հովհաննիսյան փողոցի թիվ 14 շենքի բակային հատված, որ-տեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Տիգրան Պետրոսի Աղաբաբյանին պատկանող «ԲՄՎ» մակնիշի 74 ZZ 404 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ առջևի պոլիմերային դետալը, 4 անվադողերը և անվահեծերը: Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: 5. Ա.Հարությունյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորութ-յամբ, 2016 թվականի օգոստոսի 24-ին՝ ժամը 22:00-ից մինչև օգոստոսի 25-ի ժամը 08:00-ն ըն-կած ժամանակահատվածում, Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել է Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 13 շենքի դիամցի հատված, որտեղից հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է հիշյալ վայրում կայանված Ավագ Արտուշի Գաբրիելյանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի 96 SP 666 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 500.000 ՀՀ դրամ արժողության դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապա-հովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գողտնիությունը: Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով: 6. Ա.Հարությունյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորութ-յամբ, 2016 թվականի սեպտեբերի 21-ին՝ ժամը 05:00-ից մինչև ժամը 09:30-ն ընկած ժամանակա-հատվածում, Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել է Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 13 շենքի դիամցի հատված, որտեղից հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է հիշյալ վայրում կայանված Ավագ Արտուշի Գաբրիելյանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի 96 SP 666 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողության աջակողմյա լուսարձակը, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գողտնիությունը: Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով: 7. Ա.Հարությունյանն, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորութ-յամբ, 2016թ. սեպտեմբերի 22-ի ժամը 23.30-ից մինչև սեպտեմբերի 23-ի ժամը 07.30-ն ընկած ժամանակահատվածում Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Գ.Նժդեհ փողոցի թիվ 44 շենքի դիմացի հատված, որտեղից վերջինս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է մայթեզրին կայանված Նիկոլայ Արթուրի Թովմասյանին պատկանող «Պորշ» մակ-նիշի մակնիշի ОТ898А77 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.395.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ երկու դիմացի լուսարձակները, իսկ Ա.Հարությունյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ժ.Սարգսյանի գործողությունների գողտնիությունը: Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 8. Ա.Հարությունյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորութ-յամբ, 2016 թվականի սեպտեմբերի 23-ի ժամը 02:30-ից մինչև ժամը 09:30-ն ընկած ժամանակա-հատվածում Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Կոմիտաս փողոցի թիվ 30 շենքի դի-մացի հատված, որտեղ Ա.Հարությունյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է հիշյալ վայրում կայանված Լևոն Բորիսի Դալլաքյանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի 03AA003 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 400.000 ՀՀ դրամ արժողության դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գողտնիությունը: Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով: 9. Ա.Հարությունյանը, գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 22.09.2016թ. ժամը 22:30-ից մինչև 23.09.2016թ. ժամը 08.30-ն ընկած ժամանակահատվածում Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի թիվ 47 շենքի դիմացի հատված, որտեղից Ա.Հարությունյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է մայթեզրին կայանված Գևորգ Նորայրի Ենգիբարյանին պատկանող «Պորշ կայեն» մակնիշի մակ-նիշի 10 QL 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամ ար-ժողությամբ դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա. Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը: Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 10. Ա.Հարությունյանը, գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016թ. սեպտեմբերի 22-ի ժամը 21.30-ից մինչև սեպտեմբերի 23-ի ժամը 10.00-ն ընկած ժամանա-կահատվածում Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Մոսկովյան փողոցի թիվ 31 շենքի բակային հատված, որտեղից Ա.Հարությունյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է բակում կայանված Արթուր Երջանիկի Մկրտչյանին պատկանող «Պորշ կայեն» մակնիշի մակնիշի 30 CC 033 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը: Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 11. Ա.Հարությունյանը, գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի օգոստոսի 24-ին՝ ժամը 20:00-ից մինչև օգոստոսի 25-ի ժամը 09:00-ն ընկած ժա-մանակահատվածում, Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Ֆրիկի փողոցի 4 շենքի բա-կային հատված, որտեղից Ա.Հարությունյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտ-նի հափշտակել է բակում կայանված Վիկտորիա Էդվարդի Բաբայանին պատկանող «Պորշ Կա-յեն» մակնիշի B 473 AA 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.000.000 ՀՀ դրամ արժողության դիմացի լուսարձակները, իսկ իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապա-հովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը: Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 12. Ա.Հարությունյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնա-կան համաձայնության գալով Ժ.Սարգսյանի հետ, խմբի կազմում, 24.09.2016թ. ժամը 22:00-ից մինչև 25.09.2016թ. ժամը 05.00-ն ընկած ժամանակահատվածում Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի թիվ 24/7 շենքի դիմացի հատված, որտեղից հարմա-րեցված գործիքով համատեղ՝ յուրաքանչյուրը մեկական լուսարձակ քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են մայթեզրին կայանված «Վաս գրուպ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող, Վարդան Գառնիկի Ղազարյանի կողմից վարվող «Մերսեդես G500» մակնիշի 001 QՕ 02 հաշվառման հա-մարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 260.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դիմացի երկու լուսար-ձակները: Այսինքն` Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: 13. Ա.Հարությունյանը, գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 25.09.2016թ. ժամը 03.00-ի սահմաններում Ժ.Սարգսյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Խրե-նացի փողոց, որտեղ վերջինս քանդելու միջոցով փորձել է գաղտնի հափշտակել Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցի թիվ 26ա շենքի մոտակայքում կայանված` Խորեն Արայի Ներսիսյանին պատ-կանող` «ԲՄՎ» մակնիշի 66PP665 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ առջևի պաշտպանիչ վահանը, սակայն Ժ.Սարգսյանը հանցա-գործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներով, քանի որ տեղում բռնվել է ոստիկանության ծառայողների կողմից, իսկ Ա.Հարությունյանը աննկատ հեռացել է դեպ-քի վայրից»: Դատաքննությամբ պաշտպան Ա.Մկրտչյանը միջնորդեց վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի նկատմամբ դադարեցնել քրեական հետապնդու-մը: Ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանը միացավ միջնորդությանը, իսկ մեղադրող Ռ.Մանուկյա-նը, ամբաստանյալ Ժ.Սարգսյանը և պաշտպան Ա.Ապրեսյանը չառարկեցին միջնորդությանը: Դատարանը, քննության առնելով միջնորդությունն ու հաշվի առնելով կողմերի կարծիքնե-րը, գտնում է, որ այն պետք է բավարարվի` հետևյալ պատճառաբանություններով. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համա-ձայն. «Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները»: Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` «Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լու-ծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները. 1) երկու տարի՝ ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից. 2) հինգ տարի՝ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից. (...)։ 2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը: Տևող հանցագործության դեպքում վաղե-մության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու, իսկ շարունակվող հանցագործության դեպքում` վերջին արարքը կատարելու պահից»: 3. Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է, եթե մինչև նշված ժամկետներն անց-նելն անձը կատարում է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք: Այս դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված համարելու պահից: 4. Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից: Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղա-յականով նրա ներկայանալու պահից: Ընդ որում, անձը չի կարող քրեական պատասխանատվութ-յան ենթարկվել, եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարե-լու օրվանից անցել է տասը տարի, իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից՝ քսան տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ: (...): ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի՝ հանցագործութ-յունները դասակարգվում են՝ ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների: 2. Ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գե-րազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազա-տազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքնե-րը, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը: 3. Միջին ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գե-րազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գե-րազանցում տասը տարի ժամկետով ազատազրկումը։ (...)»: Այսպիսով, ղեկավարվելով վերը նշված հոդվածների պահանջներով և նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի կատարած, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 38-34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակված նրա արարքների համար սահմանված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումն ու քրեական գործի նյութերի համաձայն՝ ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետները լրացել են և առկա չեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով նախատեսված սահմանափակումները, այսինքն` նա կատարել է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործություն-ներ ու նրա կատարած հանցանքների ավարտված լինելու օրվանից անցել է հինգ տարի և վաղե-մության ժամկետի ընթացքը չի ընդհատվել կամ կասեցվել, դատարանը գտնում է, որ ամբաս-տանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի նկատմամբ պետք է դադարեցվի ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ 2 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով՝ 3 դրվագ, 177-րդ հոդվա-ծի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ 3 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 3 դրվագ, 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 38-34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեա-կան հետապնդումը` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով: Դատարանը, քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, գտնում է, որ դրանք պետք է տնօրինվեն վերջնական դատական ակտով՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործի քննությունը շարունակվում է ամբաստանյալ Ժորա Մնացա-կանի Սարգսյանի մասով: Դատարանը, անդրադառնալով ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանի խափանման միջո-ցի հարցին, գտնում է, որ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, որոշումն օրիանական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացվի: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ ու 313-րդ հոդվածներով` դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի նկատմամբ դադարեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետե-րով՝ 2 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով՝ 3 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ 3 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 3 դրվագ, 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կե-տով և 38-34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը` քրեական պատասխանա-տվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով: Ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
| Կարճման հիմք | Անցել են վաղեմության ժամկետները |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-03-2022 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավոր Գ․Պողոսյանի վատառողջ լինելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-09-2022 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-10-2022 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-11-2022 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացել է |
Քրեական գործի վարույթը կարճվել է ամբողջությամբ
| Կարճման ամսաթիվը | 11-11-2022 |
|---|---|
| Քրեական դատավարության օրենսգրքի հոդված | |
| Քրեական դատավարության օրենսգրքի հոդված | |
| Քրեական դատավարության օրենսգրքի հոդված | |
| Քրեական դատավարության օրենսգրքի հոդված | |
| Քրեական դատավարության օրենսգրքի հոդված | |
| Կարճման հիմքը | Անցել են վաղեմության ժամկետները |
| Մեղադրյալ | |
| Անուն | Ժորա |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ/0053/01/17 Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ԵՎ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 11 նոյեմբերի 2022թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը` նախագահութ-յամբ՝ դատավոր Գ.Պողոսյանի, քարտուղարությամբ` Փ.Առաքելյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող Գ.Հարությունյանի, ամբաստանյալ Ժ.Սարգսյանի, պաշտպան Ա.Ապրեսյանի դատարանում` դռն-բաց դատական նիստում, քննության առնելով պաշտպան Ա.Ապրեսյանի և ամբաստանյալ Ժ. Սարգսյանի միջնորդությունը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ժորա Մնացականի Սարգսյանին 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ 2 դրվագ, 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով՝ 3 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ 3 դրվագ, 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 3 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է ա-ռաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «ՈՒրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի հետ և գործով դեռևս ինքնությունը չպարզված անձի օժանդակությամբ 2016թ. հունիս ամսից մինչև սեպտեմբերի 25-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Կենտրոն, Նոր Նորք, Արաբկիր, Շենգավիթ և Աջ-ափնյակ վարչական շրջանների տարածքում կատարել են մի շարք գույքի գաղտնի հափշտակութ-յուններ: Այսպես. 1. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական հա-մաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 2016թ. հունիս ամիսն այցելել են Երևան քաղաքի Լենինգրադյան փողոցի թիվ 23/11 շենքի դիմացի հատված, որտեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայան-ված Երեմ Բեկնազարի Ավագյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի մակնիշի 21 TS 021 հաշվառ-ման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 2.400.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ թվով չորս ան-վադողերը և անվահեծերը: Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով: 2. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական հա-մաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 2016 թվականի հունիսի 7-ին՝ ժամը 00:20-ից մինչև 10:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, այցելել են Երևան քաղաքի Աբովյան փողո-ցի թիվ 22 շենքի բակային հատված, որտեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու մի-ջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Ստեփան Ժորայի Հովսեփյանին պատկանող խոշոր չափի՝ 2.000.000 ՀՀ դրամ արժողության «ԲՄՎ» մակնիշի 34 MQ 569 հաշվառ-ման համարանիշի ավտոմեքենայի 4 անվադողերը և անվահեծերը: Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով: 3. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական հա-մաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 2016թ. հունիսի 25-ին, ժամը 20:30-ից մինչև հունիսի 26-ը ժամը 10:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, այցելել են Երևան քաղաքի Նոր Նորք 4-րդ զանգվածի թիվ 11 շենքի բակային հատված, որտեղից քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Հայկ Գեորգիի Սարգսյանին պատկանող «Մերսե-դես» մակնիշի 13 AM 013 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 25.000 ՀՀ դրամ արժողության աջակողմյան հայելին: Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: 4. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական հա-մաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 2016թ. հուլիսի 03-ին, ժամը 19:30-ից մինչև հուլիսի 04-ի ժամը 07:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, այցելել են Երևան քաղաքի Նոր Նորք 4-րդ զանգվածի Ա.Հովհաննիսյան փողոցի թիվ 14 շենքի բակային հատված, որտեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բա-կում կայանված Տիգրան Պետրոսի Աղաբաբյանին պատկանող «ԲՄՎ» մակնիշի 74 ZZ 404 հաշվառ-ման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ առջևի պոլիմե-րային դետալը, 4 անվադողերը և անվահեծերը: Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: 5. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի օգոստոսի 24-ին, ժամը 22:00-ից մինչև օգոստոսի 25-ը ժամը 08:00-ն ընկած ժամա-նակահատվածում, Ա.Հարությունյանի հետ այցելել է Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 13 շենքի դիամցի հատված, որտեղից Ա.Հարությունյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է հիշյալ վայրում կայանված Ավագ Արտուշի Գաբրիելյանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի 96 SP 666 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 500.000 ՀՀ դրամ արժողության դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարած-քը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գողտնիությունը: Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 1-ին մասով: 6. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի սեպտեբերի 21-ին, ժամը 05:00-ից մինչև ժամը 09:30-ն ընկած ժամանակահատվա-ծում, Ա.Հարությունյանի հետ այցելել է Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 13 շենքի դիամցի հատված, որտեղից վերջինս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է հիշյալ վայրում կայանված Ավագ Արտուշի Գաբրիելյանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի 96 SP 666 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողության աջակողմյա լուսարձակը, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գողտնիությունը: Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 1-ին մասով: 7. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016թ. սեպտեմբերի 22-ի ժամը 23.30-ից մինչև սեպտեմբերի 23-ի ժամը 07.30-ն ընկած ժամանա-կահատվածում Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Գ.Նժդեհ փողոցի թիվ 44 շենքի դիմացի հատված, որտեղից Ժ.Սարգսյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է մայթեզրին կայանված Նիկոլայ Արթուրի Թովմասյանին պատկանող «Պորշ» մակնի-շի մակնիշի ОТ898А77 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.395.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ երկու դիմացի լուսարձակները, իսկ Ա.Հարությունյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ժ.Սարգսյանի գործողությունների գողտնիությունը: Այսինքն` Ժ.Սարգսյնաին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 8. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի սեպտեմբերի 23-ի ժամը 02:30-ից մինչև ժամը 09:30-ն ընկած ժամանակահատվա-ծում, Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Կոմիտաս փողոցի թիվ 30 շենքի դիամցի հատված, որտեղ Ա.Հարությունյանը հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափըշ-տակել է հիշյալ վայրում կայանված Լևոն Բորիսի Դալլաքյանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի 03AA003 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 400.000 ՀՀ դրամ արժողության դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարություն-յանի գործողությունների գողտնիությունը: Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 1-ին մասով: 9. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 22.09.2016թ. ժամը 22:30-ից մինչև 23.09.2016թ. ժամը 08.30-ն ընկած ժամանակահատվածում Ա. Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի թիվ 47 շենքի դիմացի հատված, որտեղից վերջինս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է մայթեզրին կայանված Գևորգ Նորայրի Ենգիբարյանին պատկանող «Պորշ կայեն» մակնիշի մակնիշի 10 QL 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա.Հարություն-յանի գործողությունների գաղտնիությունը: Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 10. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016թ. սեպտեմբերի 22-ի ժամը 21.30-ից մինչև սեպտեմբերի 23-ի ժամը 10.00-ն ընկած ժամանա-կահատվածում Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Մոսկովյան փողոցի թիվ 31 շեն-քի բակային հատված, որտեղից վերջինս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է բակում կայանված Արթուր Երջանիկի Մկրտչյանին պատկանող «Պորշ կայեն» մակ-նիշի մակնիշի 30 CC 033 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դիմացի երկու լուսարձակները, իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահո-վելով Ա.Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը: Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 11. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2016 թվականի օգոստոսի 24-ին, ժամը 20:00-ից մինչև օգոստոսի 25-ը ժամը 09:00-ն ընկած ժա-մանակահատվածում, Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Ֆրիկի փողոցի 4 շենքի բակային հատված, որտեղից վերջինս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է բակում կայանված Վիկտորիա Էդվարդի Բաբայանին պատկանող «Պորշ Կայեն» մակնիշի B 473 AA 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խոշոր չափի՝ 1.000.000 ՀՀ դրամ արժողության դիմացի լուսարձակները, իսկ իսկ Ժ.Սարգսյանը հսկել է տարածքը, ապահովելով Ա. Հարությունյանի գործողությունների գաղտնիությունը: Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 38-177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 12. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ա.Հարությունյանի հետ, խմբի կազմում, 24.09.2016թ. ժամը 22:00-ից մինչև 25.09.2016թ. ժամը 05.00-ն ընկած ժամանակահատվածում Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի թիվ 24/7 շենքի դիմացի հատված, որտեղից հար-մարեցված գործիքով համատեղ՝ յուրաքանչյուրը մեկական լուսարձակ քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են մայթեզրին կայանված «Վաս գրուպ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող, Վարդան Գառնիկի Ղազարյանի կողմից վարվող «Մերսեդես G500» մակնիշի 001 QՕ 02 հաշվառման համա-րանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 260.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դիմացի երկու լուսարձակ-ները: Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: 13. Ժ.Սարգսյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 25.09.2016թ. ժամը 03.00-ի սահմաններում Ա.Հարությունյանի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Խրենացի փողոց, որտեղ Ժ.Սարգսյանը քանդելու միջոցով փորձել է գաղտնի հափշտակել Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցի թիվ 26ա շենքի մոտակայքում կայանված` Խորեն Արայի Ներսիսյանին պատկանող` «ԲՄՎ» մակնիշի 66PP665 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զգալի չափի՝ 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ առջևի պաշտպանիչ վահանը, սակայն Ժ.Սարգսյանը հանցագոր-ծությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներով, քանի որ տեղում բռնվել է ոստիկանության ծառայողների կողմից, իսկ Ա.Հարությունյանը աննկատ հեռացել է դեպքի վայրից: Այսինքն` Ժ.Սարգսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 1-ին մասով»: Դատաքննությամբ պաշտպան Ա.Ապրեսյանը միջնորդեց ամբաստանյալ Ժ.Սարգսյանի նկատմամբ դադարեցնել քրեական հետապնդումը և կարճել քրեական գործի վարույթը՝ քրեական պատասխանատվության համար նախատեսված վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով: Ամբաստանյալ Ժ.Սարգսյանը միացավ միջնորդությանը, իսկ մեղադրող Գ.Հարությունյանը չառարկեց միջնորդությանը: Դատարանը, քննության առնելով միջնորդությունն ու հաշվի առնելով կողմերի կարծիքները, գտնում է, որ այն պետք է բավարարվի` հետևյալ պատճառաբանություններով. Գործող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 483-րդ հոդվածի 7-րդ մասի համաձայն՝ «7. Այն քրեական գործերը, որոնցով մինչև սույն օրենսգիրքն ուժի մեջ մտնելը դատական քննություն նշանակելու մասին որոշում է կայացվել, քննվում և լուծվում են մինչև 2022 թվականի հու-լիսի 1-ը գործող կարգով»։ 01.07.1998թ. ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն. «Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամ-կետները»: Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` «Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը»: Նույն օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. «Հանցագործության համար կասկածվողը կամ մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով` դատարանի` օրի-նական ուժի մեջ մտած դատավճռով»: Նույն օրենսգրքի 163-րդ հոդվածի համաձայն. «Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը լուծվում է դատավճռով»: 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն` «Արարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով։ (...)»։ Նույն օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները. 2) հինգ տարի՝ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից. (...)։ 2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը: Տևող հանցագործության դեպքում վաղեմու-թյան ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու, իսկ շարունակվող հանցագործության դեպ-քում` վերջին արարքը կատարելու պահից»: 3. Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է, եթե մինչև նշված ժամկետներն անց-նելն անձը կատարում է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք: Այս դեպ-քում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված համարելու պահից: 4. Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից: Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղա-յականով նրա ներկայանալու պահից: Ընդ որում, անձը չի կարող քրեական պատասխանատվութ-յան ենթարկվել, եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարե-լու օրվանից անցել է տասը տարի, իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված հա-մարելու օրվանից՝ քսան տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հան-ցագործությամբ: (...): Նույն օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Միջին ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերա-զանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազան-ցում տասը տարի ժամկետով ազատազրկումը»: Նույն օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Գողությունը՝ ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակությունը` պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից չորսհարյուրա-պատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելա-գույնը երկու տարի ժամկետով: 2. Գողությունը, որը կատարվել է՝ 1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, 2) խոշոր չափերով, (...): պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարա-պատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով: (...)»։ Այսպիսով, ղեկավարվելով վերը նշված հոդվածների պահանջներով և նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալի կատարած, 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ, 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետե-րով, 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակված նրա արարքների համար սահմանված առավելագույն պատիժը չի գերազան-ցել հինգը տարի ժամկետով ազատազրկումն ու քրեական գործի նյութերի համաձայն՝ ամբաստան-յալ Ժ.Սարգսյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը լրացել է և առկա չեն 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով նախատեսված սահմանափակումները, այսինքն` նա կատարել է միջին ծանրության հանցագործություն ու նրա կա-տարած հանցանքների ավարտված լինելու օրվանից անցել է հինգ տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքը չի ընդհատվել կամ կասեցվել, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ժորա Մնացա-կանի Սարգսյանի նկատմամբ պետք է դադարեցվի 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ 2 դրվագ, 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով՝ 3 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ 3 դրվագ, 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 3 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեա-կան հետապնդումը` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն ան-ցած լինելու հիմքով, և կարճվի թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործի վարույթը: Վճռաբեկ դատարանը թիվ ՇԴ/0008/01/09 գործով 26.11.2009թ. կայացրած որոշմամբ գտել է, որ. «(...) օրենսդիրը որդեգրել է քրեական մեղադրանքի հանդեպ քաղաքացիական հայցի ածանցյալ դերի հայեցակարգը: Իսկ դրանից բխում է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքա-ցիական հայցը լուծելու համար դատարանը նախ պետք է ապացուցված համարի տվյալ հանցագոր-ծության համար անձի մեղավորությունը, որից հետո միայն կարող է անդրադառնալ հանցագործութ-յամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի բնույթի, չափի և դրա հատուցման հետ կապված հարցերին: Միևնույն ժամանակ, անմեղության կանխավարկածի սահմանադրական սկզբունքից բխում է, որ հանցագործության մեջ անձի մեղավորությունը չի կարող ապացուցված համարվել այլ կերպ, քան մեղադրական դատավճռով: Հետևաբար մեղադրական դատավճռի բացակայության պայման-ներում դատարանը չի կարող լուծում տալ քաղաքացիական հայցին»: Նախաքննության մարմնի կողմից Ժ.Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքում վերջինիս մեղավորությունը կամ անմեղությունը ՀՀ Սահմանադրությամբ և քրեադատավարական օրենքով սահմանված կարգով դատարանում չի ապացուցվել: Հետևաբար, մեղսագրված արարքներում նրա մեղքն ապացուցված չլինելու պայմաններում չի կարող ապացուցված համարվել նաև մեղսագրված ենթադրյալ հանցավոր գործողությունների արդյունքում անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը: Այսպիսով, հաշվի առնելով վերոգրյալը, դատարանը գտնում է, որ օրենքով նախատեսված դեպքերում քրեական գործի վարույթի կարճումը հանգեցնում է նաև քրեական գործով հարուցված քաղաքացիական հայցի հետագա քննության դադարեցման, ինչից հետևում է, որ Ստեփան Ժորայի Հովսեփյանի, Երեմ Բեկնազարի Ավագյանի, Ավագ Արտուշի Գաբրիելյանի ներկայացուցիչ Արթուր Պարգևի Խաչիկյանի, Նիկոլայ Արթուրի Թովմասյանի ներկայացուցիչ Ժենիկ Վանուշի Բաղդասար-յանի և Նիկոլայ Արթուրի Թովմասյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայցերը, պետք է թողնվեն առանց քննության, որի դեպքում նրանք իրավունք ունեն պահանջը ներկայացնել քաղաքացիական դատավարության կարգով: Դատարանը, անդրադառնալով Ժորա Սարգսյանից առգրավված «Սամսունգ» մոդելի հեռա-խոսին, գտնում է, որ այն, որոշումն օրիանական ուժի մեջ մտնելուց հետո, պետք է վերադարձվի Ժ. Սարգսյանին: Դատարանը, քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, գտնում է, որ որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո «Վաս Գրուպ» ՍՊԸ-ին պատկանող «Մերսեդես Գ500» մակնիշի 001 QO 02 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի «ՀԵԼԼԱ» տեսակի երկու լուսարձակները և դրանց շրջանակները պետք է թողնվեն «Վաս Գրուպ» ՍՊԸ տնօրինմանը, դեպքի վայրի զննությամբ «Մերսեդես-Բենց» մակնիշի 13 AM 013 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենա-յի աջակողմյան առջևի դռան ապակու վերևի շրջանակի վրայից հայտնաբերված թվով երկու հատ ձեռքի հետքերը՝ պահվեն քրեական գործի հետ միասին` վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակա-միջոցում, Ժ.Սարգսյանի մոտից հայտնաբերված հարթաշուրթը, երկու կեռ գործիքներն ու տասը համարի գործիքը՝ ոչնչացվեն։ Դատարանը, անդրադառնալով ամբաստանյալ Ժորա Սարգսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին, գտնում է, որ այն՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացվի: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով 01.07.1998թ. ընդունված ՀՀ քրեական դատավա-րության օրենսգրքի 35-րդ, 116-րդ, 119-րդ, 163-րդ ու 313-րդ հոդվածներով` դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Ժորա Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ դադարեցնել 18.04.2003թ. ըն-դունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ 2 դրվագ, 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով՝ 3 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ 3 դրվագ, 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 3 դրվագ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-177-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղե-մության ժամկետն անցած լինելու հիմքով, և կարճել թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործի վարույ-թը: Ստեփան Ժորայի Հովսեփյանի, Երեմ Բեկնազարի Ավագյանի, Ավագ Արտուշի Գաբրիելյանի ներկայացուցիչ Արթուր Պարգևի Խաչիկյանի, Նիկոլայ Արթուրի Թովմասյանի ներկայացուցիչ Ժե-նիկ Վանուշի Բաղդասարյանի և Նիկոլայ Արթուրի Թովմասյանի քաղաքացիական հայցերը թողնել առանց քննության և պարզաբանել, որ դրանք կարող են կրկին հարուցվել քաղաքացիական դատա-վարության կարգով: Ժորա Սարգսյանից առգրավված «Սամսունգ» մոդելի հեռախոսը վերադարձնել վերջինիս: Իրեղեն ապացույց ճանաչված «Վաս Գրուպ» ՍՊԸ-ին պատկանող «Մերսեդես Գ500» մակ-նիշի 001 QO 02 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի «ՀԵԼԼԱ» տեսակի երկու լուսարձակ-ները և դրանց շրջանակները թողնել «Վաս Գրուպ» ՍՊԸ տնօրինմանը, թվով երկու հատ ձեռքի հետքերը՝ պահել քրեական գործի հետ միասին` վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում, հարթաշուրթը, երկու կեռ գործիքներն ու տասը համարի գործիքը՝ ոչնչացնել։ Ամբաստանյալ Ժ.Սարգսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մա-սին ստորագրությունը, որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օր-վանից հետո` մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 11-11-2022 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 10-04-2023 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 02-05-2023 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | գործը 23 հատորից 1-236, 2-266, 3-217, 4-237, 5-223, 6-225, 7-231, 8-227, 9-250, 10-285, 11-72, 12-150, 13- 179, 14-107, 15-128, 16-156, 17-131, 18-127, 19-132, 20-134, 21-143, 22-137, 23-153 և թվով 6 հատոր հավելված |
| Գործին կից նյութերը | իրեղեն ապացույց ճանաչված լազերային սկավառակ «2», լազերային սկավառակ փաթեթ «3», լազերային սկավառակ «4», Ժորա Սարգսյանի բջջային հեռախոսը «5», բոլոք փաթեթները կնիքված «ՀՀ ՔԿ թիվ 337» կլոր կնիքով |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 08-05-2023 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | գործը 23 հատորից 1-236, 2-266, 3-217, 4-237, 5-223, 6-225, 7-231, 8-227, 9-250, 10-285, 11-72, 12-150, 13- 179, 14-107, 15-128, 16-156, 17-131, 18-127, 19-132, 20-134, 21-143, 22-137, 23-153 և թվով 6 հատոր հավելված |
| Գործին կից նյութերը | իրեղեն ապացույց ճանաչված լազերային սկավառակ «2», լազերային սկավառակ փաթեթ «3», լազերային սկավառակ «4», Ժորա Սարգսյանի բջջային հեռախոսը «5», բոլոք փաթեթները կնիքված «ՀՀ ՔԿ թիվ 337» կլոր կնիքով |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0053/01/17
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 31-01-2018 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 29-01-2018 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Նիկողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արթուր Հարությունյան մյուսը` Ժորա Սարգսյան Ժորա Մնացականի Սարգսյան Բեկանել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի` ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանին /ՀՀ քր.օր. 177 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով , 38-34-177 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով , 38-177 հոդ. 1-ին մասով / կալանքից գրավով ազատելն անթույլատրելի ճանաչելու մասին 25.01.2018թ. որոշումը , ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանին կալանքից գրավով ազատելը ճանաչել թույլատրելի և նրան կալանքից ազատել 1.500.000 ՀՀ դրամ գրավով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 07-02-2018 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
Այլ միջնորդություններով դատական ակտի դեմ
| Բողոքարկվող դատական ակտի ամսաթիվը | 25-01-2018 |
|---|---|
| Բողոքարկվող դատական ակտի անվանումը | Ամբաստանյալի նկատմամբ կալանավորումը գրավով փոխարինելու վերաբերյալ միջնորդությունը քննության առնելու մասին |
Մակագրվել է (դատարանի նախագահի կողմից)
| Ամսաթիվ | 01-02-2018 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Չիչոյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 08-02-2018 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 12-02-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 12-02-2018 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ ԵԿԴ/0053/01/17 Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Հ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` Վ. ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆԻ Ա. ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ 2018 թվականի փետրվարի 12-ին Երևան քաղաքում դռնփակ դատական նիստում, ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանի պաշտպան Վարդան Նիկողոսյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական ստուգման ենթարկելով ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի կալանավորումը գրավով փոխարինելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2018 թվականի հունվարի 25-ի որոշման օրինականությունը և հիմնավորվածությունը Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2018 թվականի հունվարի 25-ի որոշմամբ՝ թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանի նկատմամբ գրավ կիրառելու մասին պաշտպան Վարդան Նիկողոսյանի միջնորդությունը մերժվել է: Վերոնշյալ որոշման դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանի պաշտպան Վարդան Նիկողոսյանը: Դատական վարույթի նյութերը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան մուտք է եղել 2018 թվականի փետրվարի 07-ին: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2018 թվականի փետրվարի 08-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել դռնփակ դատական նիստում քննության` 2018 թվականի փետրվարի 12-ին: Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան է ստացվել տուժող Ստեփան Հովսեփյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանից: 2. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով: Ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանի պաշտպան Վարդան Նիկողոսյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ, 135-րդ հոդվածներով նախատեսված իրավանորմերը, սխալ է կիրառել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 143-րդ հոդվածի 2-րդ մասը, չի կիրառել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 143-րդ հոդվածի դրույթները, արդյունքում կայացրել է ոչ իրավաչափ դատական ակտ: Բողոքարկվող դատական ակտով դատարանը, վկայակոչելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 31.10.2008թ. ԱՎԴ/0022/06/08, 28.03.2014թ. ԵԷԴ/0138/06/13 և 15.02.2013թ. ԿԴ1/0062/06/12 որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, հանգել է հետևության, որ. <<դեռևս չի վերացել ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանին կալանքի տակ պահելու անհրաժեշտությունը, քանի որ շարունակում են առկա լինել նրա նկատմամբ կալանավորումը՝ որպես խափանման միջոց, կիրառելու պայմաններն ու հիմքերը, հաշվի առնելով նրան վերագրվող արարքների բնույթն ու այն կատարելու փաստական հանգամանքները՝ ողջամիտ է ու մեծ այն հավանականությունը, որ նա դեռևս կարող է խոչընդոտել դատարանում գործի քննությանը՝ քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու ճանապարհով, որպիսի պայմաններում գրավն ի զորու չէ կանխել նրա ոչ իրավաչափ վարքագիծը` նրան ազատ արձակելու դեպքում, այլ կերպ՝ գրավը չի կարող գործուն երաշխիք հանդիսանալ վերը նշված հիմքի չեզոքացման համար։ Միաժամանակ, դատարանը գտնում է, որ կատարած արաքների համար ակնկալվող պատժի խստությունը գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին նույնպես հնարավորություն է տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել այն մասին, որ ազատության մեջ գտնվելով՝ ամբաստանյալը կթաքնվի և կխուսափի քրեական պատասխանատվությունից՝ այդ կերպ նույնպես խոչընդոտելով դատարանում գործի քննությանը>>։ Միևնույն ժամանակ, դատարանի կողմից վկայակոչված նույն ԱՎԴ/0022/06/08 քրեական գործով 2008 թվականի հոկտեմբերի 31-ի որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, անհրաժեշտ համարելով արտահայտել իրավական դիրքորոշումներ, որոնք կարող են ուղղորդող նշանակություն ունենալ նույնանման գործերով դատական պրակտիկայի ճիշտ ձևավորման համար նշել է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածով սահմանված խափանման միջոցի կիրառման հիմքերը չեն կարող այնպես մեկնաբանվել և կիրառվել, որ դատական ակտը պատճառաբանելու համար ընդամենը բավարար լինի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածով սահմանված իրավական ձևակերպումների վկայակոչումը կամ վերարտադրումը։ Հակառակ պարագայում անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության սահմանադրական իրավունքի սահմանափակման իրավաչափության դատական երաշխիքը կլինի պատրանքային, իսկ հիմնական իրավունքը փաստացի կբովանդակազրկվի>>։ Վերոնշյալ չափորոշիչների համատեքստում գնահատելով Արթուր Հարությունյանի կալանքից գրավով ազատելն անթույլատրելի ճանաչելու վերաբերյալ դատական ակտի պատճառաբանությունները` ակնհայտ է դառնում, որ դատարանի եզրահանգումները պատճառաբանված են միայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածով սահմանված իրավական ձևակերպումների վկայակոչմամբ և վերարտադրմամբ, առանց այդ հետևությունների վերաբերյալ փաստական տվյալների մատնանշման, հետևաբար այն չի համապատասխանում անձի ազատության և անձեռնմխելության իրավունքին վերաբերող ինչպես ՀՀ ներքին օրենսդրության, այնպես էլ Եվրոպական կոնվենցիայի հիմնարար պահանջներին։ Ա.Հարությունյանն ունի մշտական բնակության վայր, բնութագրվում է դրական, ամուսնացած է, խնամքին է անչափահաս երեխան, սույն գործով մեղադրվում է միջին ծանրության հանցավոր արարք կատարելու մեջ, որի համար նախատեսված է նաև ազատազրկման հետ չկապված պատիժ՝ տուգանք, բացի այդ, գործով արդեն կատարվել են ապացույցների հավաքագրմանն ուղղված բոլոր գործողությունները, որպիսի հանգամանքները հիմք են տալիս հանգելու հետևության, որ գործի դատաքննության ընթացքում մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը կարող է ապահովվել միայն գրավի կիրառմամբ։ Սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանը կալանքի տակ է գտնվում 28.09.2016թ.-ից, այսինքն շուրջ 1 տարի 4 ամիս, քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ գտնվում է դատարանի վարույթում դեռևս 2017 թվականի մարտի 10-ից, գործով դեռևս դատաքննություն չի իրականացվել և Արթուր Հարությունյանից անկախ պատճառներով ձգձգվում է ավելի քան 10 ամիս, որպիսի պայմաններում խախտվում են նաև ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված՝ արդար դատաքննության, այն է` ողջամիտ ժամկետում նրա շահերին առնչվող գործի քննության իրավունքը, և նա շարունակում է գտնվել անազատության մեջ։ Վերոգրյալից հետևում է, որ մեղադրյալին կալանքից գրավով ազատելն անթույլատրելի ճանաչելու վերաբերյալ դատարանի որոշումը չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածով սահմանված՝ դատական ակտն օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված լինելու պահանջներին, ուստի ենթակա է բեկանման և փոփոխման: Հաշվի առնելով վերոգրյալը` պաշտպան Վարդան Նիկողոսյանը խնդրել է թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2018 թվականի հունվարի 25-ի որոշումը` ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանին կալանքից գրավով ազատելն անթույլատրելի ճանաչելու մասին բեկանել, ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանին կալանքից գրավով ազատելը ճանաչել թույլատրելի և նրան կալանքից ազատել 1.500.000 ՀՀ դրամ գրավով: 3. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը. Տուժող Ստեփան Հովսեփյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ ներկայացված գրավոր պատասխանում նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի որոշումն արդարացի է, համապատասխանում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածով սահմանված դատական ակտն օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված լինելու պահանջներին հետևյալ պատճառաբանությամբ: Հաշվի առնելով հանցանքի վտանգավորության աստիճանը, այն է` գողությունը, որը կատարվել է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, խոշոր չափերով, ինչպես նաև հաշվի առնելով սույն գործով տուժողների քանակը` թվով 12 հոգի։ Գտնում է, որ դատարանի կողմից կայացված որոշումը ճիշտ է, քանի որ, որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը հիմնավորված է արարքի բնույթով, կատարման հանգամանքներով, բազմաթիվ քաղաքացիների հասցրած նյութական խոշոր չափի վնասով։ Միայն իր վստահորդի նյութական վնասը, հիմնավորված, կազմում է 2.000.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ ավտոմեքենայի անվադողերը հանելու պատճառով հասցված վնասը կազմում է 500.000 ՀՀ դրամ: Տուժողի ներկայացուցիչը մեջբերել է մեղադրական եզրակացության տուժող Ս.Հովսեփյանի մասը. <<Ա.Հարությունյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Ժ.Սարգսյանի հետ, խմբի կազմում, 2016 թվականի հունիսի 07-ին՝ ժամը 00:20-ից մինչև 10:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, այցելել են Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 22 շենքի բակային հատված, որտեղից վերջիններս հարմարեցված գործիքով քանդելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են հիշյալ շենքի բակում կայանված Ստեփան Ժորայի Հովսեփյանին պատկանող խոշոր չափի՝ 2.000 000 ՀՀ դրամ արժողության <<ԲՄՎ>> մակնիշի 34 MQ 569 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի 4 անվադողերը և անվահեծերը։ Այսինքն՝ Ա.Հարությունյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով>>: Քանի որ մեղադրյալի ազատության մեջ գտնվելու դեպքում չի բացառվում նրա կողմից քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու հանգամանքը, տուժողի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանը խնդրել է Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի` 25.01.2018թ. ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանին կալանքից գրավով ազատելն անթույլատրելի ճանաչելու մասին որոշման դեմ բողոքը մերժել: 4. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում` ներկայացված նյութերի հիման վրա, լսելով պաշտպանների փաստարկները, վերլուծելով գործի նյութերը, վերանայելով Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն. <<Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով`(…) 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով. (…)>>: <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն` <<Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (…) <<գ>> անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ դրա կատարումից հետո նրա փախուստը կանխելու համար: (…)>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Խափանման միջոցները հարկադրանքի միջոցներ են, որոնք կիրառվում են կասկածյալի կամ մեղադրյալի նկատմամբ` քրեական գործով վարույթի ընթացքում նրանց ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու և դատավճռի կատարումն ապահովելու նպատակով>>: Առաջին ատյանի դատարանի որոշման կայացման ժամանակ գործող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատարանը, դատախազը, քննիչը կամ հետաքննության մարմինը խափանման միջոց կարող են կիրառել միայն այն դեպքում, երբ քրեական գործով ձեռք բերված նյութերը բավարար հիմք են տալիս ենթադրելու, որ կասկածյալը կամ մեղադրյալը կարող է` 1) թաքնվել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից. 2) խոչընդոտել մինչդատական վարույթում կամ դատարանում գործի քննությանը` քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու, գործի համար նշանակություն ունեցող նյութերը թաքցնելու կամ կեղծելու, քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կանչով առանց հարգելի պատճառների չներկայանալու կամ այլ ճանապարհով. 3) կատարել քրեական օրենքով չթույլատրված արարք. 4) խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց. 5) խոչընդոտել դատարանի դատավճռի կատարմանը: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` կալանավորումը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցը մեղադրյալի նկատմամբ կարող են կիրառվել միայն այնպիսի հանցագործության համար, որի համար նախատեսվող ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը մեկ տարուց ավելի է, կամ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է կատարել սույն հոդվածի առաջին մասով նախատեսված գործողությունները: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտության և կասկածյալի կամ մեղադրյալի նկատմամբ դրա տեսակն ընտրելու հարցը լուծելիս հաշվի են առնվում` վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը, կասկածյալի կամ մեղադրյալի անձը, տարիքը և առողջական վիճակը, սեռը, զբաղմունքի տեսակը, ընտանեկան դրությունը և խնամարկյալների առկայությունը, գույքային դրությունը, բնակության մշտական վայրի առկայությունը, այլ էական հանգամանքներ: Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ <<Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին>> 2018 թվականի հունվարի 16-ին ընդունված (ուժի մեջ է մտել 2018 թվականի փետրվարի 10-ին) ՀՕ-69-Ն ՀՀ օրենքի համաձայն` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 2-րդ մասը շարադրվել է հետևյալ խմբագրությամբ` <<2. Կալանավորումը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցը մեղադրյալի նկատմամբ կարող են կիրառվել միայն այնպիսի հանցագործության համար, որի համար նախատեսվող ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը մեկ տարուց ավելի է, և երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով>>: Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ տվյալ դեպքում վերը նշված օրենսդրական փոփոխությունը կիրառելի չէ, քանի որ Առաջին ատյանի դատարանի որոշման կայացման ժամանակ այն չի գործել, իսկ վերաքննիչ դատարանն էլ դատական ստուգման է ենթարկում Առաջին ատյանի դատարանի որոշման օրինականությունը և հիմնավորվածությունը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 143-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Գրավը ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործության համար մեղադրվողին կալանքից ազատելու համար դրամի, արժեթղթերի, այլ արժեքների ձևով դատարանի դեպոզիտ մեկ կամ մի քանի անձանց կատարած ներդրումն է` քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի տրամադրության տակ մեղադրյալի գտնվելն ապահովելու նպատակով: Դատարանի թույլտվությամբ որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույքը: 2. Դատարանը, համապատասխան շարժառիթները շարադրելով, իրավունք ունի մեղադրյալին կալանքից գրավով ազատելը ճանաչել անթույլատրելի առանձին դեպքերում, մասնավորապես, եթե հայտնի չէ մեղադրյալի անձը, նա չունի մշտական բնակության վայր կամ փորձել է թաքնվել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից (…)>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 151-րդ հոդվածի համաձայն` <<Անհրաժեշտության դեպքում քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից խափանման միջոցը կարող է փոխվել>>: <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` <<Սույն հոդվածի 1-ին կետի <<գ>> ենթակետի դրույթներին համապատասխան ձերբակալված կամ կալանավորված յուրաքանչյուր ոք անհապաղ տարվում է դատավորի կամ այլ պաշտոնատար անձի մոտ, որն օրենքով լիազորված է իրականացնելու դատական իշխանություն, և ունի ողջամիտ ժամկետում դատաքննության իրավունք կամ մինչև դատաքննությունն ազատ արձակելու իրավունք: Ազատ արձակումը կարող է պայմանավորվել դատաքննության ներկայանալու երաշխիքներով>>: ՀՀ վճռաբեկ դատարանն Աղասի Հովսեփյանի վերաբերյալ 2010 թվականի մարտի 26-ի ԵԿԴ/0633/06/09 որոշմամբ իրավական դիքրորոշում է արտահայտել այն մասին, որ Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջի վերաբերյալ արված իրավական մեկնաբանություններում չի սահմանվում, որ դատարանը պարտավոր է յուրաքանչյուր կալանավորվածի տրամադրել որոշակի երաշխիքներով ազատ արձակվելու հնարավորություն. դատարանը միայն պարտավոր է քննարկել և լուծել այն հարցը, թե արդյոք հնարավոր է անձին ազատ արձակել այդ թվում` որոշակի այլընտրանքային երաշխիք ստանալով: Ուստի Եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի հիման վրա անձին երաշխիքով ազատ արձակելն առանձին դեպքերում կարող է ճանաչվել անթույլատրելի, երբ կոնկրետ փաստերով հիմնավորվում է, որ այլընտրանքային երաշխիքն ի զորու չէ կանխել անձի ոչ իրավաչափ վարքագիծը նրան ազատ արձակելու դեպքում (տես, օրիրնակ` Ալեքսանդր Մակարովն ընդդեմ Ռուսաստանի գործով վճռի (Aleksandr Makarov v. Russia, 2009թ. մարտի 12, գանգատ թիվ 15247/07) 138-139 կետերը Մամեդովան ընդդեմ Ռուսաստանի գործով վճռի (Mamedova v. Russia, 20062. հունիսի 1,գանգատ թիվ 7064/05) 75-77 կետերը, Սուլաոջան ընդդեմ Էստոնիայի գործով վճռի (Sulaoja v. Estonia, 2005թ. փետրվարի 15, գանգատ թիվ 55939/00) 64 կետը): ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` Ասլան Ավետիսյանի վերաբերյալ 2008 թվականի հոկտեմբերի 31-ի ԱՎԴ/0022/06/08 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. <<(…) Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջի վերաբերյալ արված իրավական մեկնաբանություններում չի արգելվում չնշված առանձին դեպքերում անձին երաշխիքով ազատ արձակելը ճանաչել անթույլատրելի, մասնավորապես, երբ առկա է անձի կողմից թաքնվելու կամ գործով ճշմարտությունը բացահայտելու ընթացքին միջամտելու վտանգ, կամ երբ դա անհարժեշտ է հանցագործությունը կանխելու կամ հասարակական կարգի պահպանությունն իրականացնելու համար: Այդ առումով Եվրոպական կոնվենցիային չի հակասում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 143-րդ հոդվածի 2-րդ մասի այն դրույթը, որ դատարանը, համապատասխան շարժառիթները շարադրելով, իրավունք ունի մեղադրյալին կալանքից գրավով ազատելը առանձին դեպքերում ճանաչել անթույլատրելի: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 143-րդ հոդվածի 2-րդ մասում օրենսդիրն օգտագործել է <<մասնավորապես>> բառը, որն արտահայտում է կալանքով գրավից ազատելու կոնկրետ դրսևորումների հատուկ ամրագրման և ոչ թե կալանքով գրավից ազատելու իրավական հիմքերի սպառիչ թվարկման նշանակություն: Մեղադրյալի անձը հայտնի չլինելը, մշտական բնակության վայր չունենալը կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու փորձը կալանքից գրավով ազատելու կոնկրետ դրսևորումներ են, որոնք թվարկված են ոչ սպառիչ: Ուստի Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ գրավի կիրառման անթույլատրելիության հարցը պետք է քննարկվի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի համատեքստում, որտեղ նշված են խափանման միջոց կիրառելու այլ հիմքեր, այդ թվում նաև մինչդատական վարույթում կամ դատարանում գործի քննությանը խոչընդոտելու հիմքը>>: Կալանքը գրավով փոխարինելու հարցը լուծելիս անձին մեղսագրվող արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը պատշաճ գնահատման ենթարկելու անհրաժեշտության հարցին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Սամվել Մարգարյանի գործով 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵԷԴ/0138/06/13 որոշման մեջ և իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<(…) գրավի թույլատրելիության հարցի լուծման ժամանակ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով սահմանված՝ մեղադրյալին վերագրվող արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը գնահատելիս դատարանը պետք է գործով ներկայացված տվյալների հիման վրա պարզի մեղադրյալին վերագրվող հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, իսկ հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: Այլ խոսքով՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքների կատարման հավանականությունը գնահատելիս և, հետևաբար, դրա հիման վրա մեղադրյալի նկատմամբ գրավի կիրառումը թույլատրելի ճանաչելիս դատարանը, ի թիվս այլոց, պետք է պատշաճ գնահատման ենթարկի մեղսագրվող արարքի կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը և արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը բնութագրող այլ հանգամանքները: Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ վերոնշյալ հանգամանքներն էական նշանակություն ունեն մեղադրյալի անձի մասին ճիշտ պատկերացում կազմելու համար: Ուստի, առանց դրանք գործի նյութերից բխող մյուս տվյալների հետ համադրված վերլուծության և գնահատման ենթարկելու հնարավոր չէ հիմնավորված ենթադրություն անել մեղադրյալի հետագա վարքագծի վերաբերյալ, հետևաբար հնարավոր չէ նաև օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում կայացնել անձի նկատմամբ գրավի կիրառումը թույլատրելի ճանաչելու վերաբերյալ (…)>>: Դ.Վարդանյանի գործով որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ. <<(...) մեղադրյալին կալանքից գրավով ազատելու հարցը քննարկելիս դատարանները հատուկ ուշադրություն պետք է դարձնեն այն հանգամանքին, թե մեղադրյալի նկատմամբ ինչ հիմքով է կալանավորումը կիրառվել որպես խափանման միջոց, և արդյոք տվյալ դեպքում գրավը՝ որպես կալանավորման այլընտրանք, կարող է գործուն երաշխիք հանդիսանալ տվյալ հիմքի չեզոքացման համար: Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի ուսումնասիրությունը վկայում է, որ Եվրոպական դատարանը մշակել է հանցագործության համար մեղադրվող անձին մինչև դատավճիռը կալանքի տակ պահելու համար ընդունելի չորս հիմնական հիմքեր. մեղադրյալի՝ դատաքննությանը չներկայանալու վտանգը (տես Stogmuller v. Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, ¢ 15), վտանգը, որ մեղադրյալն ազատ արձակվելու դեպքում կխոչընդոտի արդարադատության իրականացմանը (տես Wemhoff v. Germany, 1968 թվականի հունիսի 27, ¢ 14) կամ կկատարի նոր հանցանքներ (տես Matznetter v Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, ¢ 9) կամ կկատարի հասարակական անկարգություններ (տես Letellier v. France, 1991 թվականի հունիսի 26, ¢ 51): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 1-ին մասում ըստ էության նախատեսված են նշված հիմքերը, որոնցից յուրաքանչյուրի առկայությունը կալանավորման պայմանների հետ միասին ինքնին հիմք է անձի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու համար: Միևնույն ժամանակ, <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 3-րդ մասում ամրագրված իրավանորմի ուսումնասիրությունից հետևում է, որ անձի կալանավորման հարցը լուծելիս իրավասու դատարանները լիազորված են քննարկել դատաքննությանը մեղադրյալի ներկայանալը երաշխավորող այլընտրանքային միջոցների կիրառման հնարավորությունը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 143-րդ հոդվածի 1-ին մասի հիման վրա այդպիսի միջոց է գրավը: Նշված նորմը, մասնավորապես, ամրագրում է, որ <<Գրավը (…) հանցագործության համար մեղադրվողին կալանքից ազատելու համար դրամի, արժեթղթերի, այլ արժեքների ձևով դատարանի դեպոզիտ մեկ կամ մի քանի անձանց կատարած ներդրումն է՝ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի տրամադրության տակ մեղադրյալի գտնվելն ապահովելու նպատակով>>: Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ գրավը քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից մեղադրյալի թաքնվելու վտանգը չեզոքացնելու երաշխիք է, և համապատասխան հիմքերի առկայության դեպքում իրավասու դատարանի կողմից կարող է կիրառվել վարույթն իրականացնող մարմնի տրամադրության տակ մեղադրյալի գտնվելն ապահովելու նպատակով>>: (տե՛ս Դավիթ Վարդանյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԱՔԴ/0056/06/14 որոշման 16-րդ կետը): Առաջին ատյանի դատարանը քննության առնելով պաշտպանի միջնորդությունը` ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանի նկատմամբ կիրառված կալանավորում խափանման միջոցը գրավով փոխարինելու մասին, ուսումնասիրելով գործի նյութերը, այն մերժել է` որոշման մեջ արձանագրելով հետևյալը. <<(…) Ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի նկատմամբ կալանքը՝ որպես խափանման միջոց, կիրառելիս և նրան կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելիս դատարանները հաշվի են առել, որ նրա անձի վտանգավորությունը հասարակության համար այն աստիճան բարձր է, որ իրական ու ողջամիտ է հավանականությունը, որ նա, իրեն վերագրվող արարքների հա¬մար մեղադրանք առաջադրվելուց հետո մնալով ազատության մեջ, կարող է թաքնվել վա¬րույթն իրականացնող մարմնից և խոչընդոտել քննությանը՝ կատարելով քրեական օրենքով չթույլատրված արարք։ Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալները, հանգում է եզրակացության, որ. դեռևս չի վերացել ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանին կալանքի տակ պահելու ան¬հրաժեշտությունը, քանի որ շարունակում են առկա լինել նրա նկատմամբ կալանավորումը՝ որպես խափանման միջոց, կիրառելու պայմաններն ու հիմքերը, հաշվի առնելով նրան վերագրվող արարքների բնույթն ու այն կատարելու փաստական հանգամանքները՝ ողջամիտ է ու մեծ այն հավանականությունը, որ նա դեռևս կարող է խոչընդոտել դատարանում գործի քննությանը՝ քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու ճանապարհով, որպիսի պայմաննե¬րում գրավն ի զորու չէ կանխել նրա ոչ իրավաչափ վարքագիծը՝ նրան ազատ արձակելու դեպքում, այլ կերպ՝ գրավը չի կարող գործուն երաշխիք հանդիսանալ վերը նշված հիմքի չե¬զոքացման համար։ Միաժամանակ, դատարանը գտնում է, որ կատարած արարքների համար ակնկալվող պատժի խստությունը գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին նույնպես հնարավորություն է տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել այն մասին, որ ազատու¬թյան մեջ գտնվելով՝ ամբաստանյալը կթաքնվի և կխուսափի քրեական պատասխանատվութ¬յունից՝ այդ կերպ նույնպես խոչընդոտելով դատարանում գործի քննությանը։ Այսպիսով, դատարանը հանգում է եզրակացության, որ պաշտպանի միջնորդությու¬նում նշված հիմնավորումներն ու պատճառաբանությունները բավարար չեն եզրահանգելու, որ գրավի կիրառման դեպքում ամբաստանյալի կողմից կդրսևորվի պատշաճ վարքագիծ՝ նա չի խոչընդոտի քննությանը: (...)>>: Առաջին ատյանի դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-136-րդ հոդվածների դրույթները, հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր է ապահովել կալանավորում խափանման միջոց կիրառելու պայմաններում, հանգել է ճիշտ հետևության` մերժելով ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանի նկատմամբ գրավ կիրառելու մասին պաշտպանի միջնորդությունը: Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով Արթուր Հարությունյանին վերագրվող հանցագործության բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, մեղսագրված արարքի կատարման եղանակը, հանցավոր մտադության իրականացման աստիճանը, գործի կոնկրետ հանգամանքները, հանգում է հետևության, որ մեծ է ամբաստանյալի կողմից գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը: Վերաքննիչ դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-138-րդ, 143-րդ հոդվածների դրույթները, ղեկավարվելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներով, ինչպես նաև Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածում ամրագրված դրույթներով, գրավի կիրառման անթույլատրության հարցը քննարկելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի համատեքստում գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանի նկատմամբ գրավի կիրառումն անթույլատրելի համարելու մասին Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը հիմնավորված է: Վերոշարադրյալ հիմքերով վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը որոշումը կայացրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի պահանջներին համապատասխան, այն չի հակասում <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի դրույթներին, իսկ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները, ինչպես նաև Արթուր Հարությունյանի անձը բնութագրող հանգամանքները, չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ որոշումը բեկանելու համար: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանի պաշտպան Վարդան Նիկողոսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2018 թվականի հունվարի 25-ի որոշումը` ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի կալանավորումը գրավով փոխարինելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին, թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.Դ. ՉԻՉՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 12-02-2018 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 10-04-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 59 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 10-04-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 59 |
| Ուր | Երևան քաղաքի դատարան |
| Գրության համարը | Ե-11489/18 |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 11-02-2019 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 08-02-2019 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Նիկողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արթուր Հարությունյան մյուսը` Ժորա Սարգսյան Ժորա Մնացականի Սարգսյան Բեկանել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի /Կենտրոն/` ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանին /ՀՀ քր.օր. 177 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով , 38-34-177 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով , 38-177 հոդ. 1-ին մասով / կալանքից գրավով ազատելը մերժելու մասին 29.01.2019թ. որոշումը , ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանին կալանքից գրավով ազատելը ճանաչել թույլատրելի և նրան կալանքից ազատել 2.000.000 ՀՀ դրամ գրավով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 19-02-2019 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Երևան քաղաքի դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 19-02-2019 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մանուշակ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
Բողոքն առանց քննության թողնելու որոշում
| Ամսաթիվ | 20-02-2019 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ԵԿԴ/0053/01/17 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔՆ ԱՌԱՆՑ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԹՈՂՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 20 փետրվարի 2019 թվական ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) նախագահող դատավոր Մ.Պետրոսյանս, քննարկելով թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը գրավով փոխարինելու մասին պաշտպաններ Վ.Նիկողոսյանի և Ա.Մկրտչյանի միջնորդությունը մերժելու վերաբերյալ` Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի (այսուհետ նաև` Դատարան) 2019 թվականի հունվարի 29-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի պաշտպաններ Վ.Նիկողոսյանի և Ա.Մկրտչյանի բերած վերաքննիչ բողոքը Վերաքննիչ դատարանի վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրական եզրակացությամբ մուտք է եղել Դատարան` ըստ էության քննելու համար: Ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի պաշտպաններ Ա.Մկրտչյանը և Վ.Նիկողոսյանը 24.01.2019 թվականին միջնորդություն են ներկայացրել Դատարան` խնդրելով Արթուր Ալավերդու Հարությունյանին կալանքից գրավով ազատելը ճանաչել թույլատրելի և նրան կալանքից ազատել 2.000.000 ՀՀ դրամ գրավով: Դատարանի 2019 թվականի հունվարի 29-ի որոշմամբ` մերժվել է թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի նկատմամբ գրավ կիրառելու մասին պաշտպաններ Վ.Նիկողոսյանի և Ա.Մկրտչյանի միջնորդությունը: Դատարանի 29.01.2019 թվականի վերոնշյալ որոշման դեմ փոստին հանձնելու միջոցով 08.02.2019 թվականին վերաքննիչ բողոք են ներկայացրել ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի պաշտպաններ Ա.Մկրտչյանը և Վ.Նիկողոսյանը` խնդրելով. <<Թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2019 թվականի հունվարի 29-ի որոշումը` ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանին կալանքից գրավով ազատելը մերժելու մասին, բեկանել, ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանին կալանքից գրավով ազատելը ճանաչել թույլատրելի և նրան կալանքից ազատել 2.000.000 ՀՀ դրամ գրավով:>>: Թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործի հավելվածը Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Մ.Պետրոսյանին է հանձնվել 20.02.2019 թվականին: Վերաքննիչ դատարանը, պաշտպաններ Վ.Նիկողոսյանի և Ա.Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքն ըստ էության քննության առնելու հարցը լուծելիս, գտնում է, որ այն պետք է թողնել առանց քննության` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376.1-րդ հոդվածում սպառիչ թվարկված են առաջին ատյանի դատարանի այն դատական ակտերը, որոնք ենթակա են վերաքննության կարգով բողոքարկման: Իսկ նույն օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Այն դեպքում, երբ վերաքննիչ բողոքը չի համապատասխանում սույն հոդվածով սահմանված պահանջներին, բերել է այն անձը, ով չուներ այդ իրավունքը, կամ բողոքը ժամկետանց է կամ բերվել է այնպիսի դատական ակտի դեմ, որը ենթակա չէ վերաքննիչ բողոքարկման կամ բերվել է 3754 հոդվածի պահանջի խախտմամբ, վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ այն թողնվում է առանց քննության>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376.1-րդ հոդվածի համաձայն` <<Վերաքննության կարգով բողոքարկման ենթակա են՝ (…) 4) առաջին ատյանի դատարանների՝ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու, սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում` խուզարկության, առգրավման, բժշկական հաստատությունում անձանց տեղավորման, ինչպես նաև նամակագրության, հեռախոսային խոսակցությունների, փոստային, հեռագրական և այլ հաղորդումների գաղտնիության իրավունքի սահմանափակման մասին որոշումները. (…)>>: Նշված հոդվածից հետևում է, որ կալանքն անփոփոխ թողնելու մասին Առաջին ատյանի դատարանների որոշումները վերաքննության կարգով բողոքարկման ենթակա չեն: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Ա.Ղավալյանի վերաբերյալ թիվ ԵՔՐԴ/0299/01/08 գործով 28.11.2008 թվականին կայացված նախադեպային որոշման մեջ հայտնել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. <<(…) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի տառացի մեկնաբանման արդյունքում ստացվում է, որ դատական կարգով բողոքարկման ենթակա են միայն կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշումները: Քրեադատավարական օրենքը որևէ նշում չի պարունակում որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքն անփոփոխ թողնելու մասին որոշման` վերաքննության կարգով բողոքարկման հնարավորության մասին, մինչդեռ սույն գործով բողոքարկվել է առաջին ատյանի դատարանի` Անուշ Ղավալյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցն անփոփոխ թողնելու մասին որոշումը: Հետևաբար, հիմք ընդունելով վերոգրյալը, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ կայացված որոշումը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի ուժով չի կարող բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան(…)>>: Այսպիսով, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի պաշտպաններ Վ.Նիկողոսյանի և Ա.Մկրտչյանի կողմից վերաքննության կարգով բողոքարկվել է առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում կայացված` ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու և այն գրավով փոխարինելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժելու մասին որոշումը, որը նախատեսված չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376.1-րդ հոդվածով, ուստի Վերաքննիչ դատարանի կողմից այն ըստ էության քննության առնվել չի կարող: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376.1-րդ և 381-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը գրավով փոխարինելու մասին պաշտպաններ Վ.Նիկողոսյանի և Ա.Մկրտչյանի միջնորդությունը մերժելու վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2019 թվականի հունվարի 29-ի որոշման դեմ բերված թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի պաշտպաններ Վ.Նիկողոսյանի և Ա.Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքը թողնել առանց քննության` որոշումը վերաքննության կարգով բողոքարկման ենթակա չլինելու պատճառաբանությամբ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 26-03-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 40 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 26-03-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 40 |
| Ուր | Երևան քաղաքի դատարան |
| Գրության համարը | Ե-10222/19 |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 15-07-2019 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 11-07-2019 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Տուժողի ներկայացուցիչ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ռիմա |
| Ազգանուն | Մխիթարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արթուր Հարությունյան մյուսը` Ժորա Սարգսյան Ժորա Մնացականի Սարգսյան Բեկանել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի /Կենտրոն/` ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանին /ՀՀ քր.օր. 177 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով , 38-34-177 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով , 38-177 հոդ. 1-ին մասով / կալանքից գրավով ազատելը թույլատրելի ճանաչելու մասին 07.06.2019թ. որոշումը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 29-07-2019 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Երևան քաղաքի դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 29-07-2019 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Ալեքսանդր |
| Ազգանուն | Ազարյան |
Բողոքն առանց քննության թողնելու որոշում
| Ամսաթիվ | 01-08-2019 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԳՈՐԾ ԵԿԴ/0053/01/17 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔՆ ԱՌԱՆՑ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԹՈՂՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 01 օգոստոսի 2019թ. ք. Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի դատավոր՝ Ա.Ազարյանս, ուսումնասիրելով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Երեմ Ավագյանի և Ստեփան Հովսեփյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի վերաքննիչ բողոքով 2019թ. հուլիսի 30-ին ստացված նյութերը՝ Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2019թ. հունիսի 7-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանին կալանքից գրավով ազատելը ճանաչվել է թույլատրելի, նրա նկատմամբ կիրառվել է գրավ և գրավի չափ է սահմանվել 1.000.000 ՀՀ դրամ գումարը: 2019թ. հուլիսի 15-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Երեմ Ավագյանի և Ստեփան Հովսեփյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի վերաքննիչ բողոքը` առաջին ատյանի դատարանի 2019թ. հունիսի 7-ի որոշման դեմ: Բողոքին վերաբերող նյութերը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել են 2019թ. հուլիսի 29-ին, իսկ նախագահող դատավորին հանձնվել են 2019թ. հուլիսի 30-ին: ՀՀ քրեական դատավարության օրեսգրքի 379-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի համաձայն` վերաքննիչ բողոք բերվում են` առաջին ատյանի դատարանի՝ կալանավորման, կալանքի ժամկետի երկարաձգման, բժշկական հաստատությունում անձանց տեղավորման մասին որոշումները՝ հրապարակվելու պահից հնգօրյա ժամկետում, իսկ գործն ըստ էության չլուծող մյուս ակտերը՝ հրապարակվելու պահից տասնօրյա ժամկետում: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ժամկետանց բողոքները թողնվում են առանց քննության, որի վերաբերյալ դատարանը կայացնում է որոշում: Վճռաբեկ դատարանն իր 2013թ. ապրիլի 18-ի թիվ ԵԿԴ/0341/06/12 որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետում առկա՝ «հրապարակման պահից» բառակապակցությունը պետք է մեկնաբանվի որպես դատական ակտն ստանալու պահը, և ժամկետների հաշվարկման ելակետ պետք է համարել որոշումը շահագրգիռ անձին հանձնելու պահը: Վերը նշված իրավական մեկնաբանությունից պարզ է դառնում, որ առաջին ատյանի դատարանի՝ գործն ըստ էության չլուծող դատական ակտերը վերաքննիչ դատարան կարող են բողոքարկվել որոշումը ստանալու պահից: Ավելին՝ բողոքարկման նման մեխանիզմ է նախատեսված նաև Վճռաբեկ դատարան դիմելու պարագայում: ՀՀ քրեական դատավարության օրեսգրքի 173-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ժամկետները հաշվելիս նկատի չեն առնում այն ժամն ու օրը, որից սկսվում է ժամկետների ընթացքը, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ժամկետն օրերով հաշվելիս ժամկետի ընթացքն սկսվում է առաջին օրվա գիշերվա զրո ժամից և վերջանում վերջին օրվա գիշերվա ժամը քսանչորսին: Եթե ժամկետի լրանալը համընկնում է ոչ աշխատանքային օրվան, ապա ժամկետի վերջին օրը հաշվվում է դրան հաջորդող առաջին աշխատանքային օրը: ՀՀ քրեական դատավարության օրեսգրքի 173-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` ժամկետը բաց թողնված չի համարվում, եթե բողոքը կամ այլ փաստաթուղթը փոստին է հանձնված ժամկետը լրանալուց առաջ: Բողոքը կամ այլ փաստաթուղթը փոստին հանձնելու ժամանակը որոշվում է փոստային դրոշմով: Տվյալ դեպքում ներկայացված նյութերից պարզ է դառնում, որ առաջին ատյանի դատարանի 2019թ. հունիսի 7-ի դատական ակտը տուժողների ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանն ստացել է 2019թ. հունիսի 19-ին, իսկ վերաքննիչ բողոքը փոստին է հանձնել 2019թ. հուլիսի 12-ին, այնինչ տվյալ դեպքում բողոքարկման ժամկետն ավարտվում է 2019թ. հուլիսի 1-ին, ժամը 24.00-ին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` այն դեպքում, երբ բողոքը ժամկետանց, վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ այն թողնվում է առանց քննության: Հաշվի առնելով վերը նշվածը և նկատի ունենալով, որ չեն պահպանվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, այն է` վերաքննիչ բողոքը ժամկետանց է, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տուժողների ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պետք է թողնել առանց քննության: Ինչ վերաբերում է բողոք բերելու համար բաց թողնված ժամկետը հարգելի ճանաչելու մասին տուժողների ներկայացուցչի խնդրանքին, ապա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` նշված հարցը կարող է քննարկվել միայն վերոհիշյալ դատական ակտը կայացրած դատարանի կողմից: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 173-րդ, 174-րդ, 379-րդ, 381-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Երեմ Ավագյանի և Ստեփան Հովսեփյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը թողնել առանց քննության: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ԱԶԱՐՅԱՆ |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 21-08-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 55 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 21-08-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 55 |
| Ուր | Երևան քաղաքի դատարան |
| Գրության համարը | Ե-29293/19 |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 09-01-2020 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 29-12-2019 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Տուժողի ներկայացուցիչ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ռիմա |
| Ազգանուն | Մխիթարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արթուր Հարությունյան մյուսը` Ժորա Սարգսյան Ժորա Մնացականի Սարգսյան Բեկանել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի /Կենտրոն/` ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի գործով 07.06.2019թ. որոշման բողոքարկման ժամկետը վերականգնելը մերժելու մասին 19.12.2019թ. որոշումը : Վարույթ ընդունել 11.07.2019թ. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ներկայացրած վերաքննիչ բողոքը : Բեկանել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի /Կենտրոն/` ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի /ՀՀ քր.օր. 177 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով , 38-34-177 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով , 38-177 հոդ. 1-ին մասով / կալանավորումը գրավով փոխարինելը թույլատրելի ճանաչելու մասին 07.06.2019թ. որոշումը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 23-01-2020 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Երևան քաղաքի դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 23-01-2020 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 27-01-2020 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 13-02-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 17:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | Դատական նիստը չի կայացել նախագահող դատավոր Մ.Հարությունյանի` այլ նիստով նախագահությամբ դատավոր Լ.Աբգարյանի, խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-03-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 10-03-2020 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԿԴ/0053/01/17 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ <<10>> մարտի 2020թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) նախագահությամբ` դատավոր Մ.Հարությունյանի, քարտուղարությամբ` Ա.Մարտիրոսյանի, մասնակցությամբ` տուժողների ներկայացուցիչ` Ռ.Մխիթարյանի, դռնբաց դատական նիստում, թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Ստեփան Հովսեփյանի և Երեմ Ավագյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական ստուգման ենթարկելով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան)՝ 2019 թվականի դեկտեմբերի 19-ի (բողոքարկման ժամկետը հարգելի համարելու վերաբերյալ միջնորդության քննության արդյունքում կայացված) որոշման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը. ՊԱՐԶԵՑ Գործի դատավարական նախապատմությունը 1. 2019 թվականի հունիսի 07-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով <<Միջնորդությունը բավարարելու մասին>> որոշմամբ` ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանին կալանքից գրավով ազատելը ճանաչվել է թույլատրելի և նրա նկատմամբ կիրառվել է գրավ, որպես գրավի չափ սահմանվել է 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամ: 2019 թվականի հուլիսի 15-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Ստեփան Հովսեփյանի և Երեմ Ավագյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի վերաքննիչ բողոքը` Առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հունիսի 07-ի վերը նշված որոշման դեմ: 2019 թվականի օգոստոսի 01-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի <<Վերաքննիչ բողոքն առանց քննության թողնելու մասին>> որոշմամբ` տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Երեմ Ավագյանի և Ստեփան Հովսեփյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը թողնվել է առանց քննության /բողոքարկման ժամկետը բաց թողնված լինելու հիմքով/: 2019 թվականի օգոստոսի 12-ին Առաջին ատյանի դատարանում ստացվել է թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Ստեփան Հովսեփյանի և Երեմ Ավագյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի միջնորդությունը բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը հարգելի համարելու վերաբերյալ: 2019 թվականի դեկտեմբերի 19-ի Առաջին ատյանի դատարանի իր վարույթում քննվող թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով արձանագրային որոշմամբ` թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Ստեփան Հովսեփյանի և Երեմ Ավագյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի վերը նշված միջնորդությունը մերժվել է: 2020 թվականի հունվարի 09-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Ստեփան Հովսեփյանի և Երեմ Ավագյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի վերաքննիչ բողոքը` Առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի դեկտեմբերի 19-ի վերը նշված որոշման դեմ, իսկ վերաքննիչ բողոքի վերաբերյալ նյութերը ստացվել են 2020 թվականի հունվարի 23-ին: Դատական գործը դատավոր Մ.Հարությունյանի աշխատակազմին է հանձնվել 2020 թվականի հունվարի 24-ին: 2020 թվականի հունվարի 27-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի <<Վերաքննիչ բողոքը վարույթ ընդունելու և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի դատական նիստում քննության նշանակելու մասին>> որոշմամբ` թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողների ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի վերաքննիչ բողոքը` համապատասխան ժամկետները հարգելի համարելու մասով, ընդունվել է վարույթ և նշանակվել է Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության: Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը. 2. Առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի դեկտեմբերի 19-ի թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով կայացված վերը նշված արձանագրային որոշմամբ` Առաջին ատյանի դատարանը դատական նիստում մասնավորապես արձանագրել է. <<(…) Դատարանը քննության առնելով միջնորդությունը, հաշվի առնելով կողմերի կարծիքը, հետազոտելով դրա վերաբերյալ համապատասխան նյութերը որոշում է մերժել միջնոդրությունը` որպես անհիմն միջնորդություն: Նկատի ունենալով, որ ներկայացուցչի դիմումի համաձայն` նրան տրամադրվել է խափանման միջոց գրավ Արթուր Հովհաննիսյանի նկատմամբ կիրառելու մասին դատարանի որոշման պատճենը, ինչպես նաև համապատասխան կրիչը, ինչի մասին հունիսի 19-ին գրառում է կատարել ներկայացուցիչը` ստացա դատարանի որոշման պատճենը և ինձ անհրաժեշտ լազերային կրիչը: 19-ից հետո մինչև Վերաքննիչ դատարան բողոքարկելու վերաբերյալ պատճառի հարգելի լինելու մասին որևէ նշում ինչպես գրավոր միջնորդությամբ այնպես էլ բանավոր, ներկայացուցիչը չներկայացրեց դատարանին, որ հարգելի պատճառ է եղել: Ի դեպ նշված հիմքով վերաքննիչ դատարանը նույնպես մեժել է խնդրանքը:(…)>>: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. 3. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. Իր վերաքննիչ բողոքում թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Ստեփան Հովսեփյանի և Երեմ Ավագյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանը մասնավորապես նշել է. <<(…) 11.07.2019թ. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին բողոք եմ ներկայացրել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից 07.06.2019թ. թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի կալանավորումը գրավով փոխարինելը թույլատրելի ճանաչելու որոշման դեմ: Միաժամանակ ներկայացրել եմ միջնորդություն, որով խնդրել եմ բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը հաշվարկել 2019 հուլիսի 3-ից, քանի որ դեռևս 12.06.2019թ. դատարանից խնդրել էի տրամադրել դատական այն նիստերի արձանագրության կրիչները և փաստաթղթերի պատճենները, որոնք ինձ անհրաժեշտ էին բողոք ներկայացնելու համար, սակայն պահանջած կրիչներն տրամադրվել է միայն 21 օր հետո՝ հուլիսի 3-ին: Բաց թողնված ժամկետը հուլիսի 3-ից հաշվարկելու միջնորդությունը ներկայացրել եմ վստահաբար, համոզված լինելով, որ այն կհամարվի հարգելի, քանի որ ժամկետը բաց է թողնվել ոչ իմ մեղքով, իմ կամքից անկախ, այլ դատարանի մեղքով, հետևաբար դատարանի մեղքի համար ես չէ, որ պետք է խնդրեի: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 01.08.2019թ. որոշմամբ բողոքը թողել է առանց քննության ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 2-րդ մասի խախամամբ ներկայացված լինելու հիմքով: Որոշման մեջ միաժամանակ հղում է կատարել ՀՀ քր. դատ. օր-ի 380 հոդվածի 1-ին մասին, համաձայն որի, նշված հարցը կարող է քննարկվել միայն վերոհիշյալ դատական ակտը կայացրած դատարանի կողմից: Գտնում եմ, որ դատարանի որոշումն անհիմն է և ենթակա է բեկանման հետևյալ հիմնավորումներով և պատճառաբանությամբ: Հարգելի դատարան. Թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի կալանավորումը գրավով փոխարինելը թույլատրելի համարելու, դատարանի 07.06.2019թ. որոշման դեմ բողոք բերելու բաց թողնված ժամկետը հարգելի համարելու վերաբերյալ իմ կողմից ներկայացված միջնորդությունը ստորադաս դատարանը 19.12.2019թ. մերժեց: Սիջնեորդությունը ներկայցված էր դեռևս 08.08.2019թ.: Սակայն այն քննարկվեց միայն մոտ 5 ամիս հետո, 2019թ. դեկտեմբերի 19-ին: Ինչպես որ ենթադրում էի միջնորդությունը մերժվեց անհիմն լինելու պատճառաբանությամբ: Դատարանը որոշում կայացնելու համար խորհրդակցական սենյակ չգնաց և մերժման վեաբերյալ որոշում չտվեց: Պատճառաբանեց, որ 19.12.2019թ. միջնորդությունը դատարանի կողմից մերժվել է դատական նիստում արձանագրային որոշմամբ: ՀՀ քր. դատ. օր-ի 29 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ Դատավարական գործողությունների ընթացքը և արդյունքները արտացոլվում են արձանագրությունում, որը կազմվել է դատավարական գործողության ընթացքում կամ դրա ավարտից անմիջապես հետո: Այն` պետք է տրվեր նույն օրը, սակայն` ստացա 25.12.2019թ.: Հուսամ, որ սա ևս բողոքն առանց քննության թողնելու առիթ չի հանդիսանա: Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն իր որոշմամբ սահմանափակեց իմ վստահորդներ` տուժողներ և քաղ. հայցվորներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Ստեփան Հովսեփյանի և Երեմ Ավագյանի <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 6.1-րդ հոդվածով նախատեսված դատարանի մատչելիության իրավունքը: Դատարանն այդ հարցը չի քննել ողջամիտ ժամկետում, որով խախտել է նաև ՀՀ քր. դատ. օր-ի 17 հոդվածի 1-ին մասը: (…) Բողոքարկման ժամկետն իմ կողմից բաց է թողնվել միայն այն պատճառով, որ դատարանից, ժամանակին, չեմ կարողացել ստանալ բողոքարկման համար ինձ անհրաժեշտ կրիչները և փաստաթղթերի պատճեները, դրանք ստանալու համար ստիպված եմ եղել 3 անգամ դիմել դատարանին: Առաջին անգամ դատարանին դիմել եմ 12.06.2019թ.: Երկրորդ անգամ՝ 24.06.2019թ.: Երրորդ անգամ՝ 27.06.2019թ.: 1-ին անգամ, սխալմամբ, տրամադրել է գործով մյուս ամբաստանյալ Ժորա Սարգսյանի մասով կրիչը: 2-րդ անգամ նորից տրամադրել է չպահանջած կրիչները: 3-րդ անգամ եմ դիմել դատարանին խնդրանքով տրամադրել դատավոր Գ.Պողոսյանի կողմից վարած բոլոր դատական նիստերի արձանագրությունների համակարգչային կրիչների օրինակները, որպեսզի դրանց մեջ գտնեմ ինձ անհրաժեշտ այն դատական նիստի կրիչի օրինակը և դրա համառոտագրումը որի ժամանակ ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանը հայհոյում և սպառնում է պետական ծառայություն իրականացնող անձ՝ իր գործով մասնակցող դատախազին: /կից ներկայացնում եմ դիմումները/: Հարգելի դատարան, եթե պահանջած կրիչները դատարանից ես ստացել եմ դիմելուց միայն 21 օր հետո, ես ինչպես կարող էի պաշտպանել բողոքարկման 10-օրյա ժամկետը: Դատարանը հաշվի չառնելով այդ հանգամանքն, անհիմն համարեց բողոքարկման ժամկետը հարգելի համարելու իմ կողմից ներկայացված միջնորդությունը և մերժեց:(…)>>: Վերոգրյալի հիման վրա բողոքի հեղինակը խնդրել է բեկանել ստորադաս դատարանի կողմից 19.12.2019թ. կայացրած բողոքարկման ժամկետը վերականգնելու վերաբերյալ մերժման որոշումը: Վարույթ ընդունել 11.07.2019թ. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին ներկայացրած վերաքննիչ բողոքը Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից 07.06.2019թ. թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի կալանավորումը գրավով փոխարինելը թույլատրելի ճանաչելու որոշման դեմ ներկայացված բողոքը և բեկանել այն: Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում արձանագրված դիրքորոշումները. 4. Թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Ստեփան Հովսեփյանի և Երեմ Ավագյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանը դատական նիստում պնդել է իր կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և խնդրել է այն բավարարել: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը. 5. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` <<Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: Մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշման 3-րդ կետում շարադրված վերաքննիչ բողոքի հիմքերն ու հիմնավորումները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով պետք է պատասխանել այն հարցին, թե Առաջին ատյանի դատարանը համապատասխան դատական ակտի դեմ վերաքննիչ բողոք բերելու բաց թողնված ժամկետը հարգելի համարելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժելու մասին որոշում կայացնելիս արդյոք թույլ է տվել այնպիսի դատական սխալ, որը հանգեցրել է անհիմն և չպատճառաբանված դատական ակտ կայացնելուն: Այսպես. 6. ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդարացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք>>: <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք>>: Արդար դատաքննության իրավունքի բաղկացուցիչ մասը կազմող դատական մատչելիության իրավունքի վերաբերյալ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները. - դատական մատչելիության իրավունքը բացարձակ չէ, և պետությունները կարող են այն իրացնելու հնարավորությունը պայմանավորել որոշակի պահանջներով և չափանիշներով, - պետությունը դատարան դիմելու իրավունքից օգտվելու համար կարող է սահմանել որոշակի պայմաններ, պարզապես պետության կողմից կիրառված սահմանափակումները չպետք է այն կերպ կամ այն աստիճանի սահմանափակեն անձի՝ դատարանի մատչելիության իրավունքը, որ վնաս հասցվի այդ իրավունքի բուն էությանը, - դատական մատչելիության իրավունքի սահմանափակումը 6-րդ հոդվածի 1-ին մասին չի համապատասխանի, եթե այն իրավաչափ նպատակ չի հետապնդում, և եթե կիրառված միջոցների և հետապնդվող նպատակի միջև չկա համաչափության ողջամիտ հարաբերակցություն, - ներպետական դատական ատյանները դատավարական կանոնները կիրառելիս պետք է ձեռնպահ մնան դրանց չափազանցված ձևականացումից, որն իր ազդեցությունը կունենա դատավարության արդարացիության վրա: Դատական մատչելիության իրավունքը խախտվում է, երբ սահմանված կարգավորումները դադարում են ծառայել իրավական որոշակիության և արդարադատության պատշաճ կազմակերպման նպատակներին և վերածվում են իրավասու դատարանի կողմից գործն ըստ էության քննության առնելու խոչընդոտի: (Տե՛ս Luordo v. Italy գործով 2003 թվականի հոկտեմբերի 17-ի վճիռը, գանգատ թիվ 32190/96, 85-րդ կետ, Staroszczyk v. Poland գործով 2007 թվականի հուլիսի 9-ի վճիռը, գանգատ թիվ 59519/00, 124-րդ կետ, Stanev v. Bulgaria գործով 2012 թվականի հունվարի 17-ի վճիռը, գանգատ թիվ 36760/06, 230-րդ կետ: Khalfaoui v. France գործով 1999 թվականի դեկտեմբերի 14-ի վճիռը, գանգատ թիվ 34791/97, 36-րդ կետ, Hirschhorn v. Romania գործով 2007 թվականի հուլիսի 26-ի վճիռը, գանգատ թիվ 29294/02, 50-րդ կետ: Walchli v. France գործով 2007 թվականի հուլիսի 26-ի վճիռը, գանգատ թիվ 35787/03, 29-րդ կետ: Efstathiou and others v. Greece գործով 2006 թվականի հուլիսի 27-ի վճիռը, գանգատ թիվ 36998/02, 24-րդ կետ): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ հոդվածի համաձայն. <<1. Վերաքննիչ բողոք բերվում են՝ (…) 3) առաջին ատյանի դատարանի՝ կալանավորման, կալանքի ժամկետի երկարաձգման, բժշկական հաստատությունում անձանց տեղավորման մասին որոշումները՝ հրապարակվելու պահից հնգօրյա ժամկետում, իսկ գործն ըստ էության չլուծող մյուս ակտերը՝ հրապարակվելու պահից տասնօրյա ժամկետում: (…) 2. Ժամկետանց բողոքները թողնվում են առանց քննության, որի վերաբերյալ դատարանը կայացնում է որոշում>>: Վերը նշված իրավակարգավորումից բխում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից բողոքի քննարկման արդյունքում կայացված դատական ակտի բողոքարկման դեպքում նախատեսվում է բողոքարկման տասնօրյա ժամկետ` որպես գործն ըստ էության չլուծող այլ դատական ակտ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 2.1-րդ մասի համաձայն` << Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքը թողնում է առանց քննության, եթե՝ (…) 2) վերաքննիչ բողոքը բերվել է սահմանված ժամկետը լրանալուց հետո, և բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդությունը բացակայում է կամ մերժվել է. (…)>>: (…) 6. Վերաքննիչ դատարանը ստորադաս դատարանի դատական ակտի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքը վարույթ ընդունելը կարող է մերժել միայն այն դեպքում, երբ չեն պահպանվել վերաքննիչ բողոքին առաջադրվող պահանջները (…) >>: Սահմանադրական դատարանը, 2018 թվականի հունիսի 19-ի թիվ ՍԴՈ-1420 որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. <<(…) Այսպիսով, եթե վերաքննիչ բողոք ներկայացրել է այն անձը, ով չուներ այդ իրավունքը, կամ բողոքը ժամկետանց է (բացակայում է այն վերականգնելու հիմնավոր որևէ պատճառ), կամ այն բերվել է այնպիսի դատական ակտի դեմ, որը ենթակա չէ վերաքննիչ բողոքարկման և նման այլ այնպիսի հիմքերի առկայությամբ, երբ անձը վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ փաստի ուժով, իրավական տեսանկյունից օբյեկտիվորեն անկարող է իրացնել դատական բողոքարկման իր իրավունքը, ապա վերջինիս իրացման արգելքը, ինչը նախատեսված է [ՀՀ քրեական դատավարության] [օ]րենսգրքի 381-րդ հոդվածի 2-րդ մասում, իրավական պատշաճ գործընթացի արդյունքում կարող է գնահատվել իրավաչափ>> (Այս կապակցությամբ ուշադրության է արժանի նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2018 թվականի հուլիսի 20-ի թիվ ՍԴ/0088/01/12 որոշումը): ՀՀ Սահմանադրական դատարանը, անդրադառնալով այն դեպքերին, երբ բողոքարկվող դատական ակտը շահագրգիռ անձին օրենքով սահմանված ժամկետում հասանելի չի դառնում վերջինիս կամքից անկախ պատճառներով, արձանագրել է. -« (…) որպես ընդհանուր կանոն, այն պարագայում, երբ վճռաբեկ բողոքը բերվել է օրենքով սահմանված ժամկետը լրանալուց հետո, ապա բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդությունն օբյեկտիվորեն առկա իրավական անհրաժեշտություն է, հետապնդում է իրավաչափ նպատակ, այն է` հնարավորություն տալ իրավասու մարմնին քննության առարկա դարձնել միջնորդության մեջ ներառված խնդրանքը։ Միևնույն ժամանակ, որպես հատուկ կանոն, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ որոշակի դեպքերում դատական ակտը բողոքարկելու համար օրենսդրությամբ սահմանված ժամկետը բաց թողնելը պայմանավորված չէ անձի կամքով, առաջացել է անձից անկախ պատճառներով, սահմանադրական դատարանն արձանագրում է, որ նշյալ դեպքերում ներկայացված միջնորդությունը բավարարելը համապատասխան դատական ատյանի պարտականությունն է հանդիսանում (տե՛ս ՀՀ Սահմանադրական դատարանի` 2015 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ՍԴՈ-1249 որոշման 8-րդ կետը)։ ՀՀ Սահմանադրական դատարանն իր 2017 թվականի դեկտեմբերի 8-ի թիվ ՍԴՈ-1394 որոշմամբ, ելնելով մարդու իրավունքների արդյունավետ իրականացման համար անհրաժեշտ ընթացակարգերի ապահովման ու իրավակիրառական պրակտիկայում առկա հակասական մոտեցումների հաղթահարման անհրաժեշտությունից, արձանագրել է, որ. « ա/ բոլոր այն դեպքերում, երբ դատական ակտը դատարանի մեղքով օրենքով սահմանված ժամկետում հասանելի չի դարձել կամ չի հանձնվել իրավասու սուբյեկտին, ապա վերադաս դատական ատյան բողոք բերելու համար հիմք պետք է ընդունել օրենքով նախատեսված ժամկետն ամբողջությամբ` առանց դատական ակտի պատճենը կողմին ցանկացած եղանակով /այդ թվում՝ էլեկտրոնային/ հասանելի դարձնելու համար սահմանված ժամկետի հաշվառման, բ/ Երբ բողոքաբերի կողմից հստակ փաստարկված ու հիմնավորված է, որ դատական ակտը դատարանի թերացման արդյունքում օրենքով սահմանված ժամկետում հասանելի չի դարձել կամ չի հանձնվել իրավասու սուբյեկտին, ապա բաց թողնված ժամկետն իրավունքի ուժով (ex jure) պետք է համարվի հարգելի` առանց միջնորդության ձևական պահանջի ու դրա հայեցողական քննարկումների (…)» (տե՛ս ՀՀ Սահմանադրական դատարանի` 2017 թվականի դեկտեմբերի 8-ի թիվ ՍԴՈ-1394 որոշման 12-րդ կետը)։ Վերոնշյալ իրավական դիրքորոշումների հաշվառմամբ Վճռաբեկ դատարանը, զարգացնելով Տիգրան Հովհաննիսյանի, Նավասարդ Ալավերդյանի և այլ գործերով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները, Վերգինե Բեգանյանի գործով որոշմամբ փաստել է, որ. - « (…) առաջին ատյանի դատարանի գործն ըստ էության չլուծող դատական ակտը շահագրգիռ անձի կամքից անկախ պատճառներով նրան հասանելի չդարձվելու (…) դեպքում պարտադիր չէ բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու համար օրենսդրությամբ սահմանված միջնորդություն ներկայացնել, այլ բավարար են բողոքաբերի կողմից բերված անհրաժեշտ ապացույցներ, այն մասին, որ վերջինս դատարանի թերացման (...) արդյունքում է ուշ ստացել դատական ակտը կամ այդ փաստը (դատական ակտն ավելի ուշ ստանալու) հաստատված համարվի գործում առկա նյութերով։ Տվյալ իրավիճակներից որևէ մեկի առկայությունը դատարանին փաստացի հիմք է տալիս դատական ակտը բողոքարկելու բաց թողնված ժամկետն իրավունքի ուժով /ex jure/ վերականգնելու՝ առանց միջնորդության ձևական պահանջի։ -« (…) առաջին ատյանի դատարանի` գործն ըստ էության չլուծող դատական ակտերը բողոքարկելու համար բաց թողնված ժամկետի վերականգնման վերաբերյալ ներկայացված դիրքորոշումները չեն կարող անսահմանափակ բնույթ կրել և այն վերաբերում է միայն շահագրգիռ անձի կամքից անկախ պատճառներով դատական ակտը նրան հասանելի չլինելու դեպքերին (մասնավորապես, երբ դատական ակտը դատարանի թերացման կամ առաքման այլ պատճառներով չի հանձնվել կամ ուշ է հանձնվել շահագրգիռ անձին), իսկ այն պարագայում, երբ դատական ակտի բողոքարկման ժամկետի բացթողումը կապված է անձի հիվանդության, անհաղթահարելի ուժի և այլ դեպքերի հետ, ապա տվյալ պարագայում պահանջվում է, որ բողոքաբերի կողմից ներկայացվի հիմնավորված միջնորդություն՝ կից ապացույցներով, որոնք հնարավորություն կընձեռեն դատարաններին ըստ հավուր պատշաճի, մանրամասն հետազոտելու բողոքարկման ժամկետների բաց թողնման պատճառները և համապատասխան եզրահանգման գալու։ (տե՛ս Վերգինե Բեգանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2018 թվականի մարտի 20-ի թիվ ԱՐԴ1/0012/11/16 որոշման 15-րդ կետը)։ Վերոնշյալ իրավական դիրքորոշումների հաշվառմամբ Վճռաբեկ դատարանը ևս մեկ անգամ արձանագրում է, որ օրենքով սահմանված ժամկետների պահպանմամբ բողոք ներկայացնելու անձի իրավունքին ուղիղ համեմատական է լիարժեք դատական պաշտպանության հնարավորություն ապահովելու վարույթն իրականացնող մարմնի պարտականությունը։ Ուստիև արդար դատաքննության իրավունքի մասնավոր տարրը համարվող դատարանի մատչելության իրավունքի ապահովման տեսանկյունից կարևորվում է, որ օրենքով սահմանված ժամկետների խախտման դեպքերում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380-րդ հոդվածով նախատեսված՝ բողոքարկման ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդություն ներկայացնելու պահանջը չպայմանավորվի այն դեպքերով, երբ բողոք բերելու համար օրենքով սահմանված ժամկետները բաց են թողնվում շահագրգիռ անձի կամքից անկախ հանգամանքներով։ Այսպես` այն դեպքերում, երբ անձն օբյեկտիվորեն հնարավորություն չի ունեցել ծանոթանալու բողոքարկվող դատական ակտին, ինչը, սակայն, պայմանավորված չի եղել իր պարտականությունների թերացման կամ իրավունքների չարաշահման հետ, այլ եղել է վարույթն իրականացնող մարմնի գործողության կամ անգործության արդյունք, ապա տվյալ դեպքերում բողոքարկման ժամկետի բացթողումը պետք է իրավունքի ուժով (ex jure) համարվի հարգելի, և նման դեպքերում չպետք է դատական պաշտպանություն հայցող անձի վրա դրվեն ձևական պահանջների կատարման պարտականություններ։ (տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի` 2018 թվականի ապրիլի 18-ի թիվ ԿԴ/0089/12/17 որոշումը)։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380-րդ հոդվածի համաձայն. <<1. Հարգելի պատճառներով բողոքարկման համար սահմանված ժամկետը բաց թողնելու դեպքում բողոք ներկայացնելու իրավունք ունեցող անձինք կարող են դատական ակտը կայացրած դատարանի առաջ միջնորդել` վերականգնելու բաց թողնված ժամկետը: Բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդությունը քննվում է դատական նիստում դատավճիռ կամ որոշում կայացրած դատարանի կողմից, որն իրավունք ունի կանչել միջնորդություն հարուցած անձին` բացատրություններ տալու համար: 2. Բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդությունը մերժելու որոշումը տասնհինգօրյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել վերաքննիչ դատարան, որն իրավունք ունի վերականգնել բաց թողնված ժամկետը և քննել գործը` պահպանելով սույն օրենսգրքի 382 հոդվածում և 383 հոդվածի երկրորդ մասում շարադրված պահանջները: Վերաքննիչ դատարանը բողոք ներկայացրած անձի միջնորդության հիման վրա բաց թողնված ժամկետն իրավունքի ուժով համարում է հարգելի, եթե բողոք ներկայացրած անձը հիմնավորում է, որ դատական ակտն ստանալու պահից չեն լրացել բողոքարկման ժամկետները։ 3. Բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու դեպքում դատական ակտի կատարումը կարող է կասեցվել>>: Վերոգրյալ իրավակարգավորումներից բխում է նաև այն, որ եթե բողոքարկվող դատական ակտը համապատասխան անձին վարույթն իրականացնող մարմնի մեղքով ուշ է հասանելի եղել ապա իրավունքի ուժով ժամկետը պետք է համարվի վերականգնված և բողոքարկման ժամկետը սկսում է հոսել համապատասխան սուբյեկտին բողոքարկվող դատական ակտի ամբողջ տեքստը հասանելի լինելու ժամանակից: Մյուս դեպքերում բողոքարկման ժամկետի բաց թողնված լինելու հանգամանքի առկայության պարագայում կիրառելի է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380-րդ հոդվածով սահմանված մեխանիզմները: 7. Սույն որոշման նախորդ կետում նշված իրավակարգավորումների և իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո անդրադառնալով սույն որոշման 1-3-րդ կետերում նշված փաստական տվյալներին և սույն վարույթի նյութերին, Վերաքննիչ դատարանն իր համաձայնությունն է հայտնում Առաջին ատյանի դատարանի կողմից համապատասխան որոշմամբ տրված լուծումներին և գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքում նշված փաստարկները բավարար չեն վերաքննիչ բողոքարկման համար սահմանված բաց թողնված ժամկետը հարգելի համարելու և համապատասխան բողոքը քննելու համար: Մասնավորապես ինչպես երևում է սույն գործի վերաբերելի նյութերից տուժողների ներկայացուցիչը 2019 թվականի հունիսի 07-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով <<Միջնորդությունը բավարարելու մասին>> որոշման դեմ ներկայացրել է վերաքննիչ բողոք, դատական ակտը ստանալուց հետո բողոքարկման ժամկետը անցած լինելու պարագայում, պատճառաբանելով, որ համապատասխան դատական նիստի արձանագրությունն իրեն ավելի ուշ է տրամադրվել և այդ փաստական տվյալների տրամադրումից հետո սկսել է հաշվել բողոքարկման ժամկետը (բաց թողնված ժամկետը հարգելի համարելու վերաբերյալ միջնորդություն է ներկայացվել նախկինում Վերաքննիչ դատարանին): 2019 թվականի օգոստոսի 01-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի <<Վերաքննիչ բողոքն առանց քննության թողնելու մասին>> որոշմամբ` տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Երեմ Ավագյանի և Ստեփան Հովսեփյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը թողնվել է առանց քննության /բողոքարկման ժամկետը բաց թողնված լինելու հիմքով/: Այնուհետև բողոքարկման ժամկետը հարգելի համարելու միջնորդություն է ներկայացվել Առաջին ատյանի դատարան, որը մերժվել է և դրա դեմ ներկայացվել է վերաքննիչ բողոք: Ինչպես վերաքննիչ բողոքում, այնպես էլ Վերաքննիչ դատարանին տրամադրված նյութերում բավարար փաստական տվյալներ առ այն, որ Առաջին ատյանի դատարանը տուժողի ներկայացուցիչի պահանջված նյութերը ուշ է տրամադրել և այդ փաստական տվյալների չունենալը զրկել է տուժող կողմից կայացված դատական ակտը բողոքարկելու հնարավորությունից, տվյալ դեպքում առկա չէ: Մասնավորապես, համապատասխան դատական նիստի ձայնային արձանագրությունը, որին մասնակցել է նաև տուժողների ներկայացուցիչը, չունենալը, ինքնին, առանց այլ փաստական հանգամանքների և տվյալների համակցության, բավարար չէ փաստելու, որ բողոքարկման ենթակա դատական ակտի ամբողջ տեքստի առկայության պարագայում տուժողների ներկայացուցիչը զրկվել է վերաքննիչ բողոք ներկայացնելու բավարար հնարավորությունից: Բացի այդ, եթե նույնիսկ Վերաքննիչ դատարանն այդ հանգամանքը դիտի որպես վերաքննիչ բողոք ներկայացնելու հնարավորության սահմանափակում, ապա դա ենթադրում է, որ համապատասխան սուբյեկտը իրավունքի ուժով պետք է ունենա վերաքննիչ բողոք բերելու հնարավորություն և բողոքարկման ժամկետը պետք է հոսի համապատասխան փաստական տվյալները ստանալու պահից, այսինքն այդ դեպքում կիրառելի չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380-րդ հոդվածով սահմանված մեխանիզմը: Սակայն, այս դեպքում էլ ուշադրության է արժանի այն հանգամանքը, որ տուժողների ներկայացուցչի կողմից այդ փաստարկն էության մեջ արդեն իսկ նախկինում ներկայացվել է Վերաքննիչ դատարանին, իսկ Վերաքննիչ դատարանն իրավունքի ուժով բողոքարկման ժամկետը հարգելի համարելու իրավաչափ հիմքեր չի արձանագրել և վերը նշված որոշմամբ արդեն իսկ վերաքննիչ բողոքը թողել է առանց քննության: Ի դեպ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 01.08.2019 թվականի վերը նշված որոշումը չի բողոքարկվել: Ամփոփելով վերոգրյալը Վերաքննիչ դատրանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում վերաքննիչ բողոք բերելու ժամկետի բաց թողնելը հարգելի համարելու համար բավարար հիմքեր չկան և վերաքննիչ բողոք ներկայացնելու ժամկետը բաց թողնելու փաստի ուժով, իրավական տեսանկյունից տուժողների ներկայացուցիչը օբյեկտիվորեն անկարող է իրացնել դատական ակտի բողոքարկման իր իրավունքը: Ուստի Առաջին ատյանի դատարանի կողմից 19.12.2019թ. կայացրած բողոքարկման ժամկետը վերականգնելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժելու մասին որոշումը բեկանելու, 11.07.2019թ. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին ներկայացրած վերաքննիչ բողոքը (Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից 07.06.2019թ. թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանի կալանավորումը գրավով փոխարինելը թույլատրելի ճանաչելու որոշման դեմ) վարույթ ընդունելու և գործը քննելու վերաբերյալ ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել: Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքից բխող մյուս փաստարկներին ու դատողություններին (մանրամասն տե'ս սույն որոշման 3-րդ կետը), ապա հարկ է արձանագրել, որ սույն որոշմամբ վերը շարադրված իրավական դիրքորոշումները, վերլուծություններն ու դատողություններն իրենց համակցության մեջ արդեն իսկ ամբողջությամբ ներառում են դրանց վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանի մոտեցումներն ու բարձրացված հարցերի պատասխանները, ուստի լրացուցիչ առանձին-առանձին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է: Ընդ որում, այդ կապակցությամբ հարկ է նաև փաստել, որ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ թեև <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետը դատարանին պարտավորեցնում է պատճառաբանել իր որոշումները, սակայն այն չի կարող մեկնաբանվել որպես կողմի ներկայացրած յուրաքանչյուր փաստարկին դատարանի կողմից մանրամասն պատասխան տալու պահանջ: (Տե'ս, ի թիվս այլնի, Ռուիզ Տորեխան ընդդեմ Իսպանիայի (RUIZ TORIJA v. SPAIN) գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 1994 թվականի դեկտեմբերի 9-ի վճիռը, գանգատ թիվ 18390/91, կետ 29, Վան դե Հուրքն ընդդեմ Նիդեռլանդների (VAN DE HURK v. THE NETHERLANDS) գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 1994 թվականի ապրիլի 19-ի վճիռը, գանգատ թիվ 16034/90, կետ 61): 8. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Վերաքննիչ բողոքը մերժել: Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի դեկտեմբերի 19-ի (բողոքարկման ժամկետը հարգելի համարելու վերաբերյալ միջնորդության քննության արդյունքում կայացված) որոշումը թողնել օրինական ուժի մեջ: Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու պահից 15-օրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 10-03-2020 |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 16-04-2020 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 09-03-2020 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Տուժողի ներկայացուցիչ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ռիմա |
| Ազգանուն | Մխիթարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արթուր Հարությունյան մյուսը` Ժորա Սարգսյան Ժորա Մնացականի Սարգսյան Բեկանել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի /Կենտրոն/` ամբաստանյալ Արթուր Ալավերդու Հարությունյանին /ՀՀ քր.օր. 177 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով , 38-34-177 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով , 38-177 հոդ. 1-ին մասով / կալանքից գրավով ազատելը թույլատրելի ճանաչելու մասին 07.06.2019թ. որոշումը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 17-04-2020 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Երևան քաղաքի դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 17-04-2020 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Բողոքն առանց քննության թողնելու որոշում
| Ամսաթիվ | 20-04-2020 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԿԴ/0053/01/17 Ո Ր Ո Շ Ու Մ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔՆ (ԴԻՄՈւՄԸ) ԱՌԱՆՑ ՔՆՆՈւԹՅԱՆ ԹՈՂՆԵԼՈւ ՄԱՍԻՆ 20.04.2020թ. ք.Երևան Ուսումնասիրելով թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Երեմ Ավագյանի և Ստեփան Հովսեփյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը` Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի 2019 թվականի հունիսի 7-ին Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանին կալանքից գրավով ազատելը ճանաչվել է թույլատրելի` նրա նկատմամբ կիրառվել է գրավ և որպես գրավի չափ է սահմանվել 1.000.000 (մեկ միլիոն) ՀՀ դրամը: 2019 թվականի օգոստոսի 1-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հունիսի 7-ի որոշման դեմ տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Երեմ Ավագյանի և Ստեփան Հովսեփյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը թողնվել է առանց քննության: 2020 թվականի ապրիլի 16-ին (Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան է ներկայացվել 2020 թվականի մարտի 11-ին) ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Երեմ Ավագյանի և Ստեփան Հովսեփյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի վերաքննիչ բողոքը (դիմումը)` Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հունիսի 7-ի որոշման դեմ: Վերաքննիչ բողոքի (դիմումի) վերաբերյալ նյութերը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան են ստացվել 2020 թվականի ապրիլի 17-ին (նախագահող դատավորի աշխատակազմին են հանձնվել 2020 թվականի ապրիլի 20-ին): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 2.1 մասի 6-րդ կետի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքը թողնում է առանց քննության, եթե բողոքում նշված հիմքով նույն գործով վերաքննիչ դատարանն արդեն իսկ որոշում է կայացրել: Տվյալ դեպքում հարկ է նկատել, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հունիսի 7-ի որոշման դեմ տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Երեմ Ավագյանի և Ստեփան Հովսեփյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիման վրա 2019 թվականի օգոստոսի 1-ին արդեն իսկ որոշում է կայացրել: Հաշվի առնելով վերը նշվածը և նկատի ունենալով, որ չեն պահպանվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 2.1 մասի պահանջները, այն է` բողոքում նշված հիմքով նույն գործով վերաքննիչ դատարանն արդեն իսկ որոշում է կայացրել, ուստի թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հունիսի 7-ի որոշման դեմ տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Երեմ Ավագյանի և Ստեփան Հովսեփյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պետք է թողնել առանց քննության: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածով` Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի Թիվ ԵԿԴ/0053/01/17 քրեական գործով տուժողներ Նիկոլայ Թովմասյանի, Երեմ Ավագյանի և Ստեփան Հովսեփյանի ներկայացուցիչ Ռիմա Մխիթարյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը թողնել առանց քննության: ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 22-05-2020 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 79 թերթ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 22-05-2020 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 79 |
| Ուր | Երևան քաղաքի դատարան |
| Գրության համարը | Ե-18077/20 |