Գործ ԵԿԴ/0045/01/17

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)` հետևյալ կազմով,

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի«

քարտուղարությամբ` Հասմիկ Ջանազյանի և
Դարինա Բեգլարյանի, մասնակցությամբ`
մեղադրող` Տիգրան Պողոսյանի և
Վահե Ասատրյանի,

տուժող` Կարեն Գևորգյանի,

պաշտպան` Անյուտա Մկրտչյանի և
Արթուր Ալիխանյանի,

նույն դատարանում` դռնբաց դատական նիստերի կարգով քննեց և 2018թ. փետրվարի 23-ին ավար¬տեց քրեա¬կան գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
Միսակ Բորիսի Ավետիսյանի` (ծնված 1985թ. հուլիսի 29-ին« Երևան քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« 8-ամյա կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին՝ փոքրահասակ երեք երեխաները, նախ¬կինում դատապարտված` ՀՀ Արմավիր մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. դեկ¬տեմբերի 18-ի դատավճռով` ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով, պատժի կրումից ազատվել է 2015թ. ապրիլի 20-ին` այն ամբող¬ջությամբ կրելով, դատվածությունը չմարված, սույն գործով վերագրված ա¬րար¬քը կատարելուց հետո` Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջան¬¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. հունիսի 7-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու համար դատապարտվել է ազա¬տազրկման` 4 տարի 6 ամիս ժամկետով, պատիժ է կրում 2015թ. սեպտեմբերի 28-ից, բնակ¬վել է Երևա¬նի Մյասնիկյան պողոտայի 14/9 տանը, սույն գործով մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախա¬տես¬ված հան¬¬ցա¬¬վոր արարքի կա¬տարում, որևէ խափանման միջոց չի ընտրվել)։

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 13817815 քրեական գործը հարուցվել է 2015թ. սեպտեմբերի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատ¬¬կա¬նիշ¬նե¬րով ՀՀ քննչական կո¬միտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չական շրջանների քննչա¬կան բաժ¬նում` նույն օրը ՀՀ ոստիկանության Կենտ¬րո¬նականի բաժնում քաղ. Մերու¬ժան Մարգարյանի տված հաղորդման հիման վրա։
2016թ. հունիսի 11-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել կատարված արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի վերաորակելու և քրեական գործի վա¬րույթը կասեցնելու մասին՝ որպես մեղադրյալ ներգրավման ենթակա անձի անհայտ լինելու հիմքով։
2016թ. սեպտեմբերի 19-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չական շրջանների դատա¬խազության դատախազ Վ.Ասատրյանը որոշում է կայացրել քրեական գործի վարույթը կասեցնելու վերաբերյալ որոշումը վերացնելու մասին, որի հիմքով նախաքննական մարմինը 2016թ. սեպտեմբերի 23-ին վարույթը վերսկսել է։
2017թ. հունվարի 11-ին Միսակ Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
2017թ. փետրվարի 28-ին քրեական գործը Միսակ Բորիսի Ավետիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հաստատված մեղադ¬րա¬կան եզրա¬կացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհա¬նուր իրա¬վա¬սության (սույն դատական ակտի կայացման պահին` Երևան քաղաքի ընդհա¬նուր իրավասության) դատա¬րան, Դատարան մուտքագրվել է 2017թ. մարտի 1-ին, (նախագահողին փաս¬տացի հանձնվել է 2017թ. մարտի 2-ին), 2017թ. մարտի 2-ին ընդունվել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատական քննության։

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը հաս¬տատված հա¬մա¬րեց հետևյալը.
Միսակ Ավետիսյանը 2015թ. սեպտեմբերի 23-ին` ժամը 07։55-ի սահմաններում« մուտքի դռան ապակին կոտրելու միջոցով« ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս 29/18 հասցեում գործող, շինություն հանդիսացող բջջային հեռախոսների վաճառքի կետ, որտեղից գաղտնի հափշտա¬կել է Կարեն Գևորգյանին պատկանող, զգալի չափերի՝ ընդհանուր 466.000 ՀՀ դրամ արժողութ¬յամբ 11 բջջային հեռախոսներ և պլանշետ-համակարգիչ, այսինքն՝ կատարել է հան¬ցավոր արարք, որը նախա¬տեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Ամբաստանյալ Միսակ Ավետիսյանը առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հար¬ցաքննվե¬լիս իրեն մեղավոր չճանաչեց։ Հայտնեց, որ քննվող դեպքի հետ կապ չունի, քանի որ դրա կատարման ժամանակ արդեն գտնվում էր քրեակատարողական հիմնարկում (ըստ նրա նկատ¬մամբ 2017թ. հունիսի 7-ին կայացված դատավճռի` հետախուզման մեջ գտնվելով` նա ՀՀ ոստի¬կա¬նության Արաբկիր բաժին բերման է ենթարկվել միայն 2015թ. փետրվարի 28-ին)։ Ինչ վերաբերում է վաճառա¬կետի ապակու վրա հայտնաբերված մատնահետքերին, որոնք իբր համընկնում են իր մատ¬նահետքերի հետ, ապա որևէ հիմնարկում երբևէ չի համաձայնել տալ մատնահետքերի նմուշները, դի¬մադրել է, որի հետևանքով իրենից մատնահետքեր չեն վերցրել, ուստի անհասկանալի է, թե ինչի հետ են ոստիկանությունում համադրել ապակու վրա հայտնաբերված մատնահետքերը և եկել այն եզրա¬կացության, որ դրանք իրենն են։ Այն, որ վկաները հայտնել են վաճառակետից գողություն կատարած անձի վերաբերյալ անձնական տվյալներ, որոնք համընկնում են իր տվյալների հետ, նշեց, որ ՀՀ ոստիկանության Մյասնիկյանի բաժանմունքում կային իր և իր ընտանիքի մասին բոլոր տվյալներ. ոստիկանության աշխատակիցների հետ գտնվում էր լարված հարաբերությունների մեջ և, հավա¬նաբար, իր տվյալները վկաներին հայտնի են դարձել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում, սակայն ոչ տուժողը, ոչ էլ որևէ վկա իրեն չեն ճանաչել և չեն մատնանշել, որ ինքն է հեռախոս¬ների գողություն կատարողը։ Հայտնեց, որ Հմայակ Ավետիսյանն իր հարազատ եղբայր է, ում հետ հարաբերություն¬ները շատ լարված են, մոտ 3 տարի նրա հետ չի խոսել, իրար հետ չեն շփվում։ Կինը` Տիչկովա Ալյոնան, բնակվում է Սևան քաղաքում, իրենց 3 զավակների հետ։
Դատարանում նաև հայտնեց, որ չնայած ինքը բավականին բռնկվող բնավորություն ունի և հաճախ ընկնում է տարբեր վիճաբանությունների մեջ, երբևէ գողություն չի կատարել, ապրելու համար ունի բավարար միջոցներ, գողություն կատարելու համար որևէ պահանջ չի եղել։ Դատարանի հարցին, թե ինչպես կբացատրի այն, որ ըստ գրության` վերջինս ՔԿՀ մուտք է եղել սեպտեմբերի 28-ին, մինչդեռ գողությունը կատարվել է սեպտեմբերի 23-ին, հայտնեց, որ պնդում է այն, որ անազատության մեջ է եղել սեպտեմբերի 25-ից։
Հայտնեց, որ սույն գործով ինքը առերեսվել է տուժողի հետ, սակայն նա իրեն չի ճանաչել, իրեղեն ապացույց հանդիսացող հեռախոսների հետ որևէ կապ չունի։ Վլադիմիր Սեդրակյանին ճանա¬չում է, նա իր համամայր եղբոր` Արմեն Նիկողոսյանի ընկերն է, Վլադիմիրին գողացած հեռախոս չի վաճա¬ռել, իսկ հարազատ եղբորը գողացված հեռախոս չի նվիրել։
Ամբաստանյալ Միսակ Ավետիսյանի վերոնշյալ պատճառաբանություններն անհիմն են, իսկ այլուրեքության վերաբերյալ վարկածը` արհեստածին, նրան առաջադրված մեղադրանքը հիմնավոր¬ված է, իսկ պատճառաբանությունները հետապնդում են քրեական պատասխանատվութ¬յունից և ար¬դա¬րացի պատժից խուսափելու նպատակ։ Վերոնշյալ հետևության Դատարանը հանգեց պատշաճ իրա¬վական ընթա¬ցա¬կարգերի շրջանակներում դա¬տաքննութ¬յամբ հետա¬զոտված հետևյալ ապացույց¬ների հա¬մադրման և գնահատ¬ման արդյունքներով.
Տուժող Կարեն Գևորգյանի ցուցմունքով. Վերջինս դատարանում հայտնեց, որ Երևանի Ագաթան¬գեղոս 29/18 հասցեում գտնվող հեռախոսների վաճառքի կետում աշխատում է որպես տնօրեն-վաճա¬ռող։ 2016թ. ամռանը կոտրել են վաճառակետի դռան ապակիները և գողացվել 11 հեռախոսներ և մեկ «Apple Ipad 1» ապրանքանիշի պլանշետ։ Վերոնշյալ դեպքի առթիվ ոստիկանություն են դիմել «Ալֆա ֆարմ» ՓԲ ընկերության աշխատակիցները, քանի որ այդ ժամանակ ինքը քաղաքում չէր։ Դեպքից հետո որոշ ժամանակ անց իրեն է մոտեցել և գնման նպատակով հե¬ռախոսներ առաջարկել մի անձ, տեսնելով և զննելով այդ հեռախոսները` հասկացել է, որ դրանք իրենց խանութից գողացված հեռա¬խոսներն են։ Գողացված հեռախոսներից 2-ը հայտնաբերել է հեռախոս¬ների այլ խանութում, գողաց¬ված հեռախոսները որոնելու արդյունքներով։ Չհիշեց, թե ամբաս¬տանյալն արդյոք հենց այն անձն է, ով իրեն առաջարկել էր գողացված հեռա¬խոսները։ Դատարանին հայտ¬նեց, որ իր վաճառա¬կետից գողութ¬յուն կատարած անձի դեմ բողոք չունի, քանի որ բոլոր հեռախոսները իրեն վերադարձվել են։ Նշեց, որ ամ¬բաստանյալին չի ճանաչում և չի ցանկանում, որ նա ենթարկվի քրեական պատասխանատվութ¬յան։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի կարգով Դատարանում հրապա¬րակ¬վեց և հետազոտվեց տուժող Կ.Գևորգյանի նախաքննական հակասական ցուցմունքները, համաձայն որոնց՝ 2015թ. սեպտեմբերի 24-ին` ժամը 09։00-ից 11։00-ի սահմաններում այցելել է Երևան քաղաքում գործող բջջային հեռախոսների հնարավորինս շատ վաճառքի կետեր՝ իր խանութից գողացված բջջային հեռա¬խոսները գտնելու նպատակով, եղել է նաև Երևան քաղաքի Կորյուն և Աբովյան փողոցների ստոր¬գետնյա անցումի բջջային հեռախոսների վաճառքի կետերում« ուսումնա¬սիրել է բջջային հեռախոս¬ների շուկայական գները։ Վերոնշյալ անցումում նկատել է մոտ 30-35 տարեկան անօթևանի« ում ձեռքին եղել է տոպրակով բջջային հեռախոսներ և մեկ պլանշետ-համակարգիչ։ Նշված անձը փորձել է հեռախոսները վաճառել բջջային հեռախոսների վաճառքի կետերում« ինչն էլ նկատելով` մոտեցել է նրան և հարցրել« թե որտեղից նրան այդ հեռախոսները« ինչին նա պատասխանել է« որ ուղղակի վաճա¬ռում է դրանք։ Տեսնելով« որ նրա կողմից վաճառվող բջջային հեռախոսների մոդելները համապատաս¬խանում են իր վաճառքի կետից գողացված հեռախոսների մոդելների հետ« զանգահարել է իր ընկեր Կարեն Ղարիբյանին« ինչպես նաև Մերուժան Մարգարյանին« քանի որ միայն Մ.Մարգարյանը հստակ գիտեր« թե որ մոդելից քանի բջջային հեռախոս է գողացվել և կարող էր դրանք ճանաչել։ Այդ ժամանակ Կ.Ղարիբյանն ու Մ.Մարգարյանը անմիջապես եկել են իր մոտ և Մ. Մարգարյանը, ուսումնասիրելով այդ հեռախոսները« հայտնել է« որ դրանք այն նույն հեռախոսներն են, որոնք հափշտակվել էին իր խանութից։ Այդ անձի մոտ եղել են իրեն պատկանող 10 բջջային հեռախոսները և պլանշետ-համակարգիչը« սակայն նա չի հիշել, թե «Սամսունգ գալաքսի S5» ապրանքանիշի հեռախոսն ինչ է արել։ Այդ անձը չի ներկայացել և իր անունը չի հայտնել« սակայն նշել է« որ բնակվում է փողոցներում և մշտական բնակության վայր չունի։ Նրա ձեռքից վերցնելով հեռախոս¬ները` մի փոքր սպասել են« մինչ նա սթափվի« որից հետո նա հայտնել է« որ բացակայող բջջային հեռախոսը նվիրել է իր ծանոթներից մեկին։ Դրանից հետո նա իրենց հայտնել է այդ ծանոթի հեռախո¬սահամարը և Մ.Մարգարյանը իր 094-493636 հեռախոսահամարով զանգահարել է այդ անձին, հեռախոսը փոխանցել անօթևանին« որից հետո նրանք պայմանավորվել են հանդիպել Երևան քաղաքի Օրբելի փողոցում։ Այդ անօթևանի հետ գնացել են վերոնշյալ վայր« որից հետո վերջինս իջել է մեքենայից« հանդիպել ծանոթին և վերցնելով նշված հեռախոսը` այն նույնպես փոխանցել է իրենց։ Դրանից հետո այդ անօթևանին թողել են Արամի փողոցում և գնացել իրենց գործերով։ Այդ անձը հայտնել է« որ իր մայրը բնակվում է «Պլանի գլուխ» կոչվող հատվածում« սակայն ստույգ վայրը չի նշել, ավելացրել է նաև« որ փողոցներում է ապրում« ունի երկու երեխա և կին« իսկ կինը սպասում է երրորդ երեխային, նրանք բնակվում են Սևան քաղաքում։ Նա եղել է մոտ 30-35 տարեկան« սև մա¬զերով« մորուքով« առանց ատամների« կեղտոտ կանաչ սպորտային համազգեստով։ Այդ անձը հայտնել է նաև« որ հարբեցող է և պատահական անցնելուց նկատել է բջջային հեռախոսների բաժինը և որոշել գողանալ դրանք« որից հետո իր մոտ եղած գինու շշով կոտրել է ապակին և գողացել նշված իրերը։ Քանի որ այդ օրը նշված անօթևանն իրենց տարբեր վայրեր է տարել բջջային հեռախոսները փնտրելու համար« հնարավոր է նաև ևս մեկ հեռախոս վերցրել են այլ անձից« ինչպես նաև գնացել են «Ռոսիա» տոնավաճառի մոտ՝ հեռախոսներից մեկը գնած անձին հանդիպելու համար« սակայն հստակ չի հիշում« թե բացի Օրբելի փողոցից ուր են գնացել և ում են հանդիպել։
Վերոնշյալ հակասական ցուցմունքները հրապարակվելուց հետո` տուժողը դրանք պնդեց` նշելով քննվող դեպքից որոշակի ժամանակ անցնելու պատճառով մանրամասները չի հիշում։
Վկա Մերուժան Մարգարյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամբաս¬տան¬յալին չի ճանաչում, իսկ տուժող Կարեն Գևորգյանի հետ աշխատել են հեռախոսների վաճառքի կետում, որը գտնվել է Երևանի Ագաթանգեղոս փողոցում։ Դեպքի օրը` առավոտյան, աշխատանքի գնալիս նկատել է, որ խանութի ապակին կոտրված է, իսկ հեռախոսները վաճառակետից բացակայում են։ Այդ մասին հայտնել է ոստիկանությանը և տուժողին։ Երբ գողացված հեռախոսները վերադարձվել են, այդ ժամանակ ինքը այլևս այդ խանութում աշխատելիս չի եղել և այդ մասին տեղեկություններ չունի։ Հայտնեց, որ չի հիշում, թե հեռախոսները գտնելուց հետո իրեն զանգահարելու ժամանակ տուժողն իրեն ինչ է հայտնել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի կարգով Դատարանում հրապա¬րակ¬վեց և հետազոտվեց վկա Մ.Մարգարյանի նախաքննական հակասական ցուցմունքները, համաձայն որոնց՝ 2015թ. սեպտեմբերի 23-ին` ժամը 08։45-ի սահմաններում Գևորգ Թոփչյանը, գալով վաճառա¬կետ և պարզելով, որ դռան ապակին կոտրված է` զանգահարել է իրեն և ինքն անմիջապես գնացել է այդտեղ։ Հասնելով վաճառքի կետ` տեսել է« որ« բացի մուտքի դռան ապակին« կոտրված է նաև բջջային հեռախոսների վաճառքի բաժնի աջից 2-րդ ցուցափեղկի ապակյա դուռը և այդ ցուցափեղկից բացա¬կայում են բջջային հեռախոսները։ Համեմատելով բաժնում առկա բջջային հեռախոսները վաճառքի ենթա¬կա մատյանների հետ` պարզել է« որ հափշտակվել է թվով 11 հատ բջջային հեռախոս և 1 հատ «Apple Ipad 1» տեսակի պլանշետ-համակարգիչ։
2015թ. սեպտեմբերի 24-ին` ժամը 10։00-ից 11։00-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել Կարեն Ղարիբյանը և հայտնել« որ Երևան քաղաքի Կորյուն և Աբովյան փողոցների ստորգետնյա անցումում Կարեն Գևորգյանը նկատել է մի անօթևանի« ով փորձում է վաճառել պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ լցված բջջային հեռախոսներ և պլանշետ-համակարգիչ։ Անմիջապես գնացել է նշված վայր« քանի որ միայն ինքը գիտեր« թե ինչ հեռախոսներ էին իրենց վաճառակետից գողացել և կարող էր դրանք ճանաչել։ Հասնելով տեղ` տեսել է« որ Կարեն Ղարիբյանը և Կարեն Գևորգյանը կանգնած են մի անօթևանի հետ« ում ձեռքին եղել են տոպրակով բջջային հեռախոսներ և պլանշետ-համակարգիչ« իսկ նրա մյուս ձեռքին` շշով սպիրտ։ Վերջինս գտնվել է հարբած վիճակում։ Ուսումնասիրելով այդ հեռախոսները` տեսել է« որ դրանք իրենց վաճառակետից գողացված 10 հեռախոսներն են և պլանշետ- համակարգիչը։ Բացակայում էր միայն «Սամսուգ գալաքսի S5» տեսակի հեռախոսը, սակայն անօթևանը դժվարանում էր վերհիշել, թե այն ինչ է արել։ Այդ անձը չի ներկայացել, անունը չի հայտնել« սակայն նշել է« որ բնակվում է փողոցներում և մշտական բնակության վայր չունի։ Նրա ձեռքից վերցնելով հեռախոսները` մի փոքր սպասել են մինչ նա սթափվի« որից հետո նա վերհիշել է« որ հեռախոսներից մեկը նվիրել է իր ծանոթին, հայտնել է այդ ծանոթի հեռախոսահամարը և ինքն իր 094-493636 հեռախոսահամարով զանգահարել է այդ անձին և հեռախոսը փոխանցել անօթևանին։ Նրանք պայմանավորվել են հանդիպել Երևան քաղաքի Օրբելի փողոցում և իրենք այդ անօթևանի հետ գնացել են այդ վայր« որից հետո նա իջել է մեքենայից« հանդիպել իր ծանոթին և վերցնելով նշված հեռախոսը` այն նույնպես փոխանցել է իրենց։ Դրանից հետո այդ անօթևանին թողել են Արամի փողոցում և գնացել իրենց գործերով։ Նախքան այդ նա նաև հայտնել է« որ իր մայրը բնակվում է «Պլանի գլուխ» կոչվող հատվածում« ավելացրել է« որ ունի երկու երեխա և կին« կինը սպասում է երրորդ երեխային և նրանք բնակվում են Սևան քաղաքում։ Այդ անօթևանը եղել է մոտ 30-35 տարեկան« սև մազերով« մորուքով« առանց ատամների« կեղտոտ սպորտային համազգեստով։ Այդ անձը հայտնել է նաև« որ հարբեցող է, պատմել, որ պատահական անցնելուց նկատել է բջջային հեռախոսների բաժինը և որոշել գողանալ դրանք« որից հետո մոտը եղած գինու շշով կոտրել է ապակին և գողացել նշված իրերը։ Քանի որ այդ օրը նշված անօթևանը բջջային հեռախոսները փնտրելու համար իրենց տարբեր վայրեր է տարել « հնարավոր է նաև ևս մեկ հեռախոս վերցրել են նաև այլ անձից« ինչպես նաև գնացել են «Ռոսիա» տոնավաճառի մոտ՝ մի հեռախոսը գնած անձին հանդիպելու համար« սակայն հստակ չի հիշում« թե բացի Օրբելի փողոցից ուր են գնացել և ում են հանդիպել։
Վերոնշյալ հակասական ցուցմունքները հրապարակվելուց հետո` վկան պնդեց նախաքննական ցուցմունքները` պատճառաբանելով, որ դեպքից տևական ժամանակ անցնելու հետևանքով կատար¬վածի մանրամասնությունները չի հիշում։
Վկա Կարեն Ղարիբյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ տուժողը աշխատել է հեռախոսների խանութում` որպես վաճառող-տնօրեն։ Վկան չհիշեց որևէ դեպք, որ տվյալ խանութից գողություն կատարված լինի։ Վկան հայտնեց, որ տվյալ դեպքի կապակցությամբ հեռախոսով տուժողի հետ չի խոսել և քննվող դեպքի հետ կապված ոչինչ չի կարող ասել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի կարգով Դատարանում հրապա¬րակ¬վեցին և հետազոտվեցին վկա Կ.Ղարիբյանի նախաքննական ցուցմունքները, համաձայն որոնց՝ 2015թ. սեպտեմ¬բերի 23-ին` ժամը 10։00-ից 11։00-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել Կարեն Գևորգ¬յանը և հայտնել« որ բջջային հեռախոսների նրա վաճառակետից գողություն է կատարվել։ Հասնելով Կ.Գևորգյանի վաճառքի կետ` տեսել է« որ« բացի մուտքի դռան ապակին« կոտրված է նաև բջջային հե¬ռա¬խոսների վաճառքի բաժնի աջից 2-րդ ցուցափեղկի ապակյա դուռը և այդ ցուցափեղկից բացա¬կայում են բջջային հեռախոսները։ Մերուժան Մարգարյանը, համեմատելով բաժնում առկա, վաճառքի ենթակա բջջային հեռախոս¬ները մատյանների հետ« պարզել է« որ հափշտակվել է 11 բջջային հեռախոսներ և «Apple Ipad 1» տեսակի պլանշետ-համակարգիչ« որոնց ընդհանուր արժեքը կազմում էր 900.000 ՀՀ դրամ։
2015թ. սեպտեմբերի 24-ին` ժամը 10։00-ից 11։00-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել Կարեն Գևորգյանը և հայտնել« որ Երևան քաղաքի Կորյուն և Աբովյան փողոցների ստորգետնյա անցումում նկատել է մի անօթևանի« ով փորձում է վաճառել պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ լցված բջջային հեռախոսներ և պլանշետ-համակարգիչ։ Անմիջապես գնացել է այդ վայր, քիչ անց եկել է նաև Մ.Մարգար¬յանը« ով, ուսումնասիրելով այդ հեռախոսները, հայտնել է« որ դրանք այն նույն հեռախոս¬ներն են, որոնք հափշտակվել են Կ.Գևորգյանի խանութից։ Այդ անձի մոտ եղել են 10 հեռախոս և պլանշետ-համակարգիչը« իսկ թե «Սամսուգ գալաքսի S5» տեսակի հեռախոսն այդ անձն ինչ էր արել, դժվարացել է վերհիշել։ Այդ անձը չի ներկայացել, անունը չի հայտնել« սակայն նշել է« որ բնակվում է փողոցներում և մշտական բնակության վայր չունի։ Նրա ձեռքից վերցնելով հեռախոսները` մի փոքր սպասել են մինչ նա սթափվի« որից հետո նա հիշել է« որ բացակայող հեռախոսը նվիրել է ինչ-որ ծանոթի« որից հետո վերջինիս հեռախոսահամարը հայտնել է Մ.Մարգարյանին, ով էլ 094-493636 հեռախոսահամարով զանգահարել է այդ անձին և հեռախոսը փոխանցել անօթևանին։ Նրանք պայմանավորվել են հանդիպել Երևան քաղաքի Օրբելի փողոցում և իրենք այդ անօթևանի հետ գնացել են այդ վայր« որից հետո նա հանդիպել է ծանոթին և վերցնելով նշված հեռախոսը` այն նույնպես փոխանցել է իրենց։ Դրանից հետո այդ անօթևանին թողել են Արամի փողոցում և գնացել իրենց գործերով։ Նախքան այդ անօթևանը պատմել է նաև« որ իր մայրը բնակվում է «Պլանի գլուխ» կոչվող հատվածում« նշել նաև, որ ապրում է փողոցներում« ունի երկու երեխա և կին« կինն էլ սպասում է երրորդ երեխային, նրանք բնակվում են Սևան քաղաքում։ Անօթևանը եղել է մոտ 30-35 տարեկան« սև մազերով« մորուքով« առանց ատամների« կեղտոտ սպորտային համազգեստով։ Այդ անձը հայտնել է նաև« որ հարբեցող է, պատահական անցնելուց նկատել է բջջային հեռախոսների բաժինը և որոշել գողանալ դրանք« որից հետո իր մոտ եղած շշով կոտրել է ապակին և գողացել նշված իրերը։ Քանի որ այդ օրը նշված անօթևանը բջջային հեռախոսները փնտրելու համար իրենց տարբեր վայրեր է ուղղորդել« հնարավոր է, որ մեկ հեռախոս վերցրել են այլ անձից« ինչպես նաև գնացել են «Ռոսիա» տոնավաճառի մոտ՝ հեռախոս գնած այլ անձի հանդիպելու համար« սակայն հստակ չի հիշում« թե բացի Օրբելի փո¬ղոցից ուր են գնացել և ում են հանդիպել։
Վերոնշյալ հակասական ցուցմունքները հրապարակվելուց հետո` վկան հայտնեց, որ պնդում է նա¬խաքննական ցուցմունքները, իսկ հակասությունները պայմանավորված են քննվող դեպքից տևա¬կան ժամանակ անցնելու հանգամանքով։
Վկա Գևորգ Թոփչյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամբաստանյալին չի ճանաչում, իսկ տուժողի հետ գտնվում են նորմալ հարաբերությունների մեջ։ Հայտնեց, որ դեպքի ժա¬մա¬նակ աշխատելիս է եղել մեկ այլ խանութում` որպես տնօրեն, որը գտնվել է Երևանի Ագաթանգեղոս փողոցում։ Դեպքի օրը աշխատանքի վայր գնալիս տեսել է, որ դռան ապակին կոտրված է։ Մինչև իր դեպքի վայր գալը, ոստիկաններն այդ մասին արդեն տեղեկացված են եղել։ Հայտնեց, որ դեպքը տեղի էր ունեցել մոտ 2 տարի առաջ։
Վկա Գևորգ Հարությունյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամբաս¬տանյալին և տուժողին չի ճանաչում, քննվող դեպքի և կազմակերպության հետ որևէ առնչություն չունի, հեռախոսների առուվաճառքով զբաղվել է իր եղբայրը՝ Կարեն Ղարիբյանը։ Թեև ԱՁ-ն իր անունով է գրանցված, սակայն ինքը դրա գործունեության հետո որևէ առնչություն չի ունեցել։ Քննվող դեպքի վայր չի գնացել, դեպքի վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չունի, իսկ ինչ էլ գիտի, տեղեկացել է եղբոր հետ կայացած հեռախոսային խոսակցության ժամանակ։
Վկա Լևոն Առաքելյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամբաստանյալին չի ճանաչում։ 2015թ. աշխատում էր Երևանի Օրբելի փողոցում գործող ավտոլվացման կետում՝ որպես ավտոլվացող։ Վլադիմիր Սեդրակյանից վերցրել էր «Սամսունգ» ապրանքանիշի բջջային հեռախոս, սակայն վերջինս զանգահարել է իրեն և ասել, որ այդ հեռախոսի հետևից գալու են, քանի որ հեռախոսը գողացված է։ Հետո երեք անձ մոտեցել են իրեն, նրանցից մեկը ասել է, որ այդ հեռախոսը գողացվել է նրան խանութից, որից հետո իրենից վերոնշյալ հեռախոսը վերցրել են։ Վլադիմիրն իրեն նախապես հայտնել էր, թե իբր այդ հեռախոսը ինչ-որ մեկից է գնվել, սակայն որ այն գողացվել էր, իմացել է միայն այդ օրը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի կարգով Դատարանում հրապա¬րակ¬վեցին և հետազոտվեցին Լ.Առաքելյանի նախաքննական ցուցմունքները, համաձայն որոնց՝ 2015թ. ամառ¬վանից մինչև նույն թվականի հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսները շահագործել է 077-406814 հեռա¬խոսահամարը։ 2015թ. մայիս ամսից աշխատել է Երևան քաղաքի Օրբելի 67/4 հասցեում գործող ավ¬տոլվացման կետում` որպես ավտոլվացող։ Վլադիմիր Սեդրակյանն իր ընկերն է, ում ճանաչում է 2014 թվականից, ով աշխատել է Երևան քաղաքի Տերյան փողոցում գործող ավտոլվացման կետում։ Վլադի¬միր Սեդրակյանը Տերյան փողոցում գտնվող ավտոլվացման կետում աշխատել է գիշերային հեր¬թափոխով և ինքն իր աշխատանքը ավարտելով` ժամանակ առ ժամանակ այցելել է նրան և օգնել։ 2015թ. սեպտեմբերի վերջերին« ստույգ օրը չի հիշում« գնացել է Վլադիմիր Սեդրակյանի աշխատանքի վայր և մնացել այդ ավտոլվացման կետում՝ օգնելով Վ. Սեդրակյանին։ Այդ ժամանակ Վ.Սեդրակյանի ձեռքին նկատել է նոր բջջային հեռախոս« որն «Սամսունգ գալաքսի էս 6» ապրանքանիշի էր։ Հարցրել և պարզել է, որ Սեդրակյանն այն գնել է, սակայն չի ասել« թե ումից է գնել և ինչ արժեքով։ Նույն օրը` երեկոյան, Վ.Սեդրակյանը, հանելով նրա հեռախոսաքարտը, այդ հեռախոսի մեջ է դրել իր հեռա¬խոսաքարտը« որ կարողանա համացանցից օգտվել։ Մյուս օրը` առավոտյան, Վ.Սեդրակյանն իրեն ասել է, որ հերթափոխը ավարտելուց հետո գնալու է ինչ-որ տեղ, շենքի պատ լվանալու և իրեն խնդրել է, որ հեռախոսը պահի իր մոտ« որ կատարվելիք այդ աշխատանքի ընթացքում այն չվնասվի։ Վերցնե¬լով Վ.Սեդրակյանի նոր հեռախոսը« որի մեջ եղել է իր հեռախոսահամարը` գնացել է իր աշխատանքի վայր։ Նույն օրը` մոտավորապես ժամը 13։00-ից 14։00-ի սահմաններում, իրեն է զանգահարել անծա¬նոթ մի տղամարդ և ասել« որ Վ.Սեդրակյանի հեռախոսը գողացված է և պետք է գա ու այն վերցնի« որից հետո ասել է« որ մանրամասները կասի հանդիպման ժամանակ։ Քիչ անց իրեն են մոտեցել անծանոթ երեք տղամարդիկ և ասել« որ հանդիպել են Վ.Սեդրակյանին« նրանից ճշտել իր հեռախոսահամարը« որից հետո խնդրել են վերադարձնել Վ.Սեդրակյանի հեռախոսը` ասելով« որ այն գողացվել է նրանց խա¬նութից։ Քանի որ նրանք արդեն խոսել էին Վ.Սեդրակյանի հետ և վերջինս դեմ չի եղել« հեռախոսը վերադարձրել է՝ նախապես հանելով իր հեռախոսաքարտը։ Նույն օրը` երեկոյան, գնացել է Վ.Սեդրակ¬յանի աշխատավայր, նրանից տեղեկացել, որ նշված բջջային հեռախոսը գողաց¬ված է եղել« որն իրեն վաճառել էր նրա հետ աշխատողներից մեկի եղբայրը։
Վերոնշյալ հակասական ցուցմունքները հրապարակվելուց հետո` վկան հայտնեց, որ պնդում է նա¬խաքննական ցուցմունքները, դրանք ճիշտ են։

Վկա Վլադիմիր Սեդրակյանի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմուն¬քով` այն մասին« որ 2015 թվականի մարտից շահագործում է 077-512454 հեռախոսահամարը։ 2015 թվա¬կանի հուլիսից մինչև նույն թվականի հոկտեմբերն աշխատել է Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի վրա, կամարձև անցումից դեպի ներս գտնվող ավտոլվացման կետում` որպես գիշերային հերթա¬փոխով ավ¬տոլվացող։ Նույն ավտոլվացման կետում ցերեկները« որպես ավտոլվացող, աշխատել է Արմեն Նիկողոսյանը։ Այդ ավտոլվացման կետը վարձակալված էր Արթուր Հակոբյանի կողմից։ 2015թվականի սեպտեմբերի վերջերին« ստույգ օրը չի հիշում« երբ ավարտել է աշխատանքը և պատրաստվում էր գնալ տուն« փոխարինելու համար ավտոլվացման կետ է եկել Արմեն Նիկո¬ղոսյանը« ում հետ մինչ զգեստափոխվելը մի փոքր զրուցել է։ Ժամը 09։00-ից 10։00-ի սահմաններում Արմեն Նիկողոսյանին է մոտեցել մոտ 30-ից 35 տարեկան« բարձրահասակ մի տղամարդ« ում դիմացի ատամները բացակա¬յում էին։ Այդ տղամարդուն Ա.Նիկողոսյանը ներկայացրել է որպես հարազատ եղբոր և խո¬սակցության ընթացքում այդ տղամարդն ասել է« որ վաճառում է բջջային հեռախոսներ։ Այդ տղա¬մարդու ձեռքին եղել է մի տոպրակ« որի մեջ եղել են բազմաթիվ բջջային հեռախոսներ և պլանշետ-համակարգիչ։ Նայելով նրա տոպրակում առկա բջջային հեռախոսները` իրեն դուր է եկել «Սամսունգ» մոդելի մի բջջային հեռախոս« որի մոդելը չի հիշում։ Այդ տղամարդն առաջարկել է գնել այն 30.000 ՀՀ դրամով։ Մոտն այդքան գումար չի ունեցել, վճարել է 10.000 ՀՀ դրամ« պարտավորվել մնացած 20.000 ՀՀ դրամը վճարել մաս-մաս, այդ գումարները նրան փոխանցել Արմեն Նիկողոսյանի միջոցով։ Դրանից հետո Արմեն Նիկողոսյանը եղբորն ասել է« որ նա նույնպես հեռախոս չունի« որից հետո այդ տղամարդը մեկ հեռա¬խոս էլ նվիրել է եղբորը։ Բջջային հեռախոսը գնելուց հետո գնացել է Երևան քաղաքի «Բա¬րեկամություն» մետրոյից մի փոքր ներքև գտնվող «Վիվա Սել»-ի սպասարկման կետ« որտեղ փոք¬րացրել է հեռախոսաքարտը և արդեն ժամը 11։00-ից 12։00-ի սահմաններում իր 077-512454 հեռա¬խոսահամարը սկսել է շահագործել այդ բջջային հեռախոսով։ Ժամը 20։00-ի սահմաններում կրկին գնացել աշխատանքի վայր« որտեղ իրեն տեսակցելու համար եկել է նաև ընկերը` Լևոն Առաքելյանը« ով գիշերը մնացել է ավտոլվացման կետում և օգնել իրեն։ Նշված բջջային հեռախոսում իր հեռախո¬սահամարը շահագործել է մինչև նույն օրը` երեկոյան« որից հետո, հանելով իր հեռախոսաքարտը, հեռախոսի մեջ դրել է Լևոն Առաքելյանի հեռախոսաքարտը« որ կարողանան օգտվել համացանցից և մինչև հաջորդ օրը՝ օրվա կեսը, այդ հեռախոսում եղել է Լ.Առաքելյանի հեռախոսաքարտը։ Աշ¬խատանքն ավարտելուց հետո Արթուր Հակոբյանի հետ պետք է գնային «Ռոսիա» տոնավաճառի մոտ՝ շենքի պատ լվանալու և որ հեռախոսն աշխատանքի ընթացքում չվնասվի« այն թողել է Լևոն Առա¬քելյանի մոտ։ Մոտավորապես ժամը 11։00-ից 12։00-ի սահմաններում Արմեն Նիկողոսյանը զանգա¬հարել է Արթուր Հակոբյանին և խնդրել« որ հեռախոսը փոխանցի իրեն։ Ա.Նիկողոսյանի հետ հեռախո¬սային խոսակցության ժամանակ նա իրեն հայտնել է« որ եղբոր կողմից իրեն վաճառված բջջային հեռախոսը գողացված է, խնդրել է այն վերադարձնել։ Նրան հայտնել է« որ հեռախոսն այդ պահին իր մոտ չէ։ Այդ ժամանակ Արմեն Նիկողոսյանը հեռախոսը փոխանցել է մեկ այլ տղամարդու« ով հարցրել է« թե ինքը որտեղ է գտնվում։ Քիչ անց իրեն են մոտեցել մոտ 25-26 տարեկան երկու երիտասարդ տղաներ և ասել« որ իր գնած հեռախոսը գողացվել է նրանց վաճառակետից, որից հետո նրանց հայտ¬նել է« որ հեռախոսը գտնվում է իր ընկեր Լևոն Առաքելյանի մոտ և տրամադրել է Լևոն Առաքելյանի 077-406814 հեռախոսահամարը։ Նրանք, զանգահարելով Լևոն Առաքելյանին, պայմանավորվել են գնալ Օրբելի փողոց և վերցնել բջջային այդ հեռախոսը։ «Ռոսիա» տոնավաճառի մոտ ավարտելով աշխատանքը` գնացել է ավտոլվացման կետ և այնտեղ հանդիպելով Արմեն Նիկողոսյանին` հարցրել է թե« ինչու է իր վրա վաճառել գողացված հեռախոս։ Վերջինս պատասխանել է« որ տեղյակ չի եղել, որ այդ հեռախոսը գողացված էր, նշել, որ եղբոր կողմից նրան նվիրված հեռախոսը ևս գողացված է եղել, այն նույնպես վերադարձրել է։ Անդրադառնալով Դատարանում հրա¬պարակված և հետազոտված վերոնշյալ նախաքննական ցուցմունքների թույլատրելիության և օգտա¬գործ¬ման հնարավորության հարցին՝ Դատարանը, ղեկա¬վարվելով «Ավետիսյանն ընդդեմ Հայաս¬տանի» գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2016թ. նոյեմբերի 10-ի վճռով արտա¬հայտված իրավական դիրքորո¬շումներով, փաստում է, որ դրանց օգտագործումը չի խախ¬տում «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպա¬¬¬կան կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետով և 3-րդ կետի «դ» ենթակետով ամրագրված՝ ամբաս¬տանյալ Ա.Հովհաննիսյանի հակ¬ընդդեմ հարցման իրավունքը, քանի որ՝ Դատարանը ողջամտորեն սպառել է տվյալ անձին Դատարան հրավիրելու և հրացաքննելու հնարավոր բոլոր միջոցները և այդ ցուցմունքն ամբաստանյալ Մ.Ավետիսյանի մեղադրանքի հիմքում դրված միակ կամ վճռորոշ ապացույցը չէ, այսինքն՝ առկա է հա¬կակշռող գործոն՝ հավաստի ապացույցների բավարար համակցություն, որը թույլ են տալիս արդա¬րացի և պատշաճ ձևով գնահատել հրապարակված և հետազոտված վերոնշյալ ցուցմունքի հավաստիութ¬յունը՝ դրանք որպես ապացույց ճա¬նաչելու և օգտագործելու համար։

Վկա Արթուր Հակոբյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ իր ընկեր Վլադիմիր Սեդրակյանը ամբաստանյալից 2015 թվականին գնել էր գողացված հեռախոս, որի մասին տեղեկացել է այն ժամանակ, երբ այդ հեռախոսի սեփականատերերը եկել և Վլադիմիրից այն վերցրել են։
Վկա Ալյոնա Տիչկովայի՝ հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուց¬մունքով, համա¬ձայն որի` վերջինս, տեղեկացվելով ամուսնու` գործով ամբաստանյալ Միսակ Ավետիսյանի դեմ չվկա¬յելու սահմանադրական իրավունքի մասին, հայտնել էր, որ ամուսնության և համատեղ կյանքի ընթաց¬քում ունեն երեք զավակ« որոնցից կրտսերը` 11 ամսական է /ծնվել է 2015թ. նոյեմբերին/, երե¬խաների հետ մշտապես բնակվում է Սևան քաղաքում։
Վկա Ժանետա Ներսիսյանը Դատարանում հայտնեց, որ հանդիսանում է ամբաստանյալի մայրը և օգտվում որդու դեմ չվկայելու սահմանադրական իրավունքից։
Վկա Արմեն Նիկողոսյանը Դատարանում հայտնեց, որ հանդիսանում է ամ¬բաստանյալի հա¬մա¬մայր եղբայրը և օգտվում որդու դեմ չվկայելու սահմանադրական իրավունքից։
Ամբաստանյալի մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգեց վերոնշյալ ցուց¬¬մունքները դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների հետ համադրելու, ստուգելու և գնահա¬տելու արդյունքներով.
Դեպքի վայրի զննության ար¬ձանագրությամբ և կից լուսանկարչական հավելվածով« համա¬ձայն որի` 2015թ. սեպտեմբերի 23-ին` ժամը 11.50-ից մինչև 13.10-ն ընկած ժամանակահատվածում կա¬տարված այդ քննչական գործողութ¬յան ընթացքում և արդյունքներով պարզվել է հետևյալը. դեպքի վայր է հանդիսանում Երևանի Ագա¬թանգեղոսի 29/18 շենքի առաջին հարկում գտնվող շինությունը, որն իր մեջ ներառում է ակնոցների, բջջային հեռախոսների և դեղատան բաժիններ-վաճառակետերը։ Շինության մուտքի դուռը մետա¬ղապլաստե նյութից է, որի միջին և վերին հատվածն ապակյա է, զննման պահին գտնվում է կոտրված վիճակում։ Մուտքի դռնից ներս` բջջային հեռախոսների վաճառքի բաժնում` մուտքից դեպի ներս 2-րդ ցու¬ցափեղկի ապակյա դուռը կոտրված է, որտեղից ըստ զննության մասնակից Մ.Մարգարյանի հայ¬տարարության, պետք է գտնվեին 11 բջջային հեռախոսներ և պլանշետ- համակարգիչ։ Դեպքի վայ¬րում առկա է տեսանկարահանող սարք, որը պատկանում է «Ալֆա ֆարմ» դեղատանը։ Զննման ըն¬թացքում կիրառվել են չափողական, կրիմինալիստական միջոցներ, կատարվել է լուսանկա¬րահա¬նում։ Դեպքի վայրի զննության ընթացքում առգրավվել են` կոտրված ցուցափեղկի ապակյա դռան կոտրված հատվածը (առանձին փաթեթավորվել և կնքվել է), մուտքի դռան և ցուցափեղկի կոտրված ապակու վրայից մասնագետ Դավիթ Թովմասյանի կողմից վերցված մատնահետքերը (առանձին փաթեթավորվել է), որոնցից ցուցափեղկի դռան կոտրված ա¬պակ¬յա հատվածը փաթեթավորվել և կքնել է առանձին, ինչպես նաև հափշտակված 11 բջջային հեռախոսների տուփերը։
Առգրավում կատարելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2015թ. սեպտեմբերի 25-ին կատարված այդ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով վկա Մերուժան Մար¬գար¬յանից առգրավվել են սպիտակ «Nokia 515» ապրանքանիշի 359952058170183 և 359952058170191 գործարանային համարների« սև «Nokia 515» ապրանքանիշի 359602054485628 և 359602054485636 գոր¬ծարանային համարների« սպիտակ «Nokia 225» ապրանքանիշի 355730066847701 և 355730066847719 գործարանային համարների« սև «Nokia 225» ապրանքանիշի 351854077232705 և 351854077232713 գործարանային համարների« սև «Nokia 501» ապրանքանիշի 359198058821405 և 359198058821413 գործարանային համարների« սպիտակ «Nokia 311» ապրանքանիշի 355193052883901 գործարանային համարի« սև «Nokia XL» ապրանքանիշի 355156065825466 և 355156068795435 գործարանային համարների« սև «Nokia 500» ապրանքանիշի 353677/05/562629/3 գործարանային համարի« սև «Samsung GT-I 8190« S3 mini» ապրանքանիշի 356507/05/196168/2 գոր¬ծարանային համարի« սև «Samsung SM-G 900H« S5» ապրանքանիշի 353285/06/269001/1 գործա¬րանային համարի« սև «HTC 601» ապրանքանիշի 357986053143912 և 357986053143920 գործա¬րանային համարների բջջային հեռախոսները և «Apple Ipad 1» ապրանքանիշի 012327005205946 գոր¬ծա¬րանային համարի պլանշետ-համակարգիչը։
Բջջային հեռախոսները« պլանշետ-համակարգիչը և բջջային հեռախոսների տուփերը զննելու մասին արձանագրությամբ« համաձայն որի` գործով վկա Մերուժան Մար¬գարյանից առգրավված բջջա¬յին հեռախոսների գործարանային համարները համեմատվել են 2015թ. սեպտեմբերի 23-ին դեպ¬քի վայրից վերցված՝ հափշտակված բջջային հեռախոսների տուփերի հետ« որի արդյունքում պարզվել է« որ յուրաքանչյուր բջջային հեռախոսի ապրանքանիշը և գործարանային համարը համապատաս¬խանում է դեպքի վայրից վերցված՝ համապատասխան ապրանքանիշի բջջա¬յին հեռախոսի տուփին« բացառությամբ սև գույնի «Nokia 500» ապրանքանիշի 353677/05/562629/3 գործարանային համարով բջջային հեռախոսի« որին ըստ ապրանքանիշի համ¬ընկնող տուփի վրա« որպես գործարանային համար նշված է՝ 351680051209447։ Առգրավված պլանշետ- համակարգչի զննությամբ պարզվել է« որ այն «Apple Ipad 1» ապրանքանիշի է, ունի 012327005205946 գոր¬ծարանային համարը։
Լազերային սկավառակը զննելու մասին արձանագրությամբ« համաձայն որի` «Ալֆա ֆարմ» ՓԲ ընկերության գրությամբ տրամադրված տեսագրություններով լազերային սկավա¬ռակը սպիտակ է« որի վրա արծաթագույն լատինատառ նշված են «Verbatim»« «CD-R»« «compact disc recordable»« «700MB Mo»« «52X speed vitesse»« «80 min» գործարանային գրառումները։ Լազերային սկա¬վառակում առկա է «02» անվամբ պանակ և «-20150923_075518»« «-20150923_075612»« «-20150923_075705»« «-20150923_075757»« «-20150923_075850»« «-20150923_075943» անվանումներով թվով 6 տեսաձայ¬նագ¬րութ¬յուններ։ «02» անվամբ պանակի մեջ առկա են թվով 69 տեսաձայնագրութ¬յուն¬¬ներ« որոնք կա¬տարվել են 2015թ. սեպտեմբերի 23-ին` ժամը 02։00-ից մինչև 09։00-ն ընկած ժամա¬նակահատվածում։ «-20150923_075518»« «-20150923_075612» և «-20150923_075705» տեսաձայ¬նագրութ¬¬յունների համա¬ձայն՝ 2015թ. սեպտեմբերի 23-ին` ժամը 07։55-ին« տեսաձայնագրության մեջ լսելի է« թե ինչպես մի անձ 4 հարվածների արդյունքում կոտրում է Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս 29/18 հասցեի մուտքի դռան ապակին։ Վերջին հարվածի արդյունքում դռան կոտրված ապակիները թափվում են դեպի ներս« սա¬կայն ապակին կոտրող անձը և դուռը տեսանելի չեն՝ տեսախցիկի տեսադաշտից դուրս լինելու պատճառով։ Մուտքի դռան առջևի սալահատակի միջոցով նշմարվում է« որ ապակին կոտրող անձը մուտքի դռան կոտրված ապակու հատվածից մուտք է գործում ներս և վազելով դուրս գալիս տեսախցիկի տեսադաշտից՝ գնալով դեպի բջջային հեռախոսների վաճառքի սրահի ուղղությամբ։ Նշված հասցե մուտք գործելու« ապա դուրս գալու պահին տեսանելի է միայն այդ անձի ոտքերը՝ կողոսկրերից ներքևի հատվածը։ Նշված անձը տեսագրության մեջ կրում է կանաչ և սև գույներով սպոր¬տային կոշիկներ« ինչպես նաև սպորտային տաբատ« որի վրա` ոտքերի երկայնքով առկա են դեղին գույնի գծեր։ Ժամը 07։56։47 վայրկյանին այդ անձը կրկին հայտնվում է տեսախցիկի տեսա¬դաշտում« մի քանի վայրկյան կանգնելով մուտքի դռան առջևի հատվածում` ժամը 07։57։07 վայրկյա¬նին մուտքի դռան կոտրված ապակու հատվածից դուրս է գալիս շինությունից։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2016թ. հունվարի 13-ի թիվ 925-ԱՊ-16 եզրա¬կացությամբ« համաձայն որի` փորձաքննությանը տրամադրված բջջային հեռախոսների և պլանշետ- համակարգչի պիտանի են հետագա նպատակային օգտագործման համար, դրանց ընդհա¬նուր շուկա¬յական արժեքը քննվող դեպքի կատարման ժամանակ կազմում է 466.000 ՀՀ դրամ։
Դատամատնադրոշմային փորձաքննության 20.11.2015թ. նոյեմբերի 20-ի թիվ 3212-15 եզրա¬կա¬ցությամբ /փորձագետ Տիգրան Զաքարյան/, որը նախաքննական մարմին մուտք է եղել և գործին կցվել 2015թ. դեկտեմբերի 2-ին, համաձայն որի` փորձաքննության է ներկայացվել ընդամենը մեկ ծրար` կնքված ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ փորձագետ թիվ 56 ուղղանկյուն կնիքի դրոշմով, որում փա¬թեթավորման և կնքման խախտումներ չեն հայտնաբերվել։ Ծրարը բացելուց հետո հայտնաբերվել են համապատասխան չափերի թվով 4 դակտոժապավեններ, որոնցից անձի նույնացման համար պի¬տանի են թիվ 2. 37 x 28 մմ և թիվ 4. 32 x 26 մմ կողային չափերով թափանցիկ դակտոժապավենների կպչուն մակերեսների վրա արտատպված մատ¬նա¬հետքերը։ Վերոնշյալ եզրակցության համաձայն` անձի նույնացման համար պիտանի դակտոժապավենների կպչուն մակերեսների վրա արտատպված վերոնշյալ երկու մատ¬նա¬հետքերը չեն թողնվել Մերուժան Մարգարյանի կողմից։
Թիվ 2. 37 x 28 մմ և թիվ 4. 32 x 26 մմ կողային չափերով թափանցիկ դակտոժապավենների կպչուն մակերեսների վրա արտատպված մատնահետքերը, ի կատարումն փորձաքննություն նշանա¬կելու որոշմամբ փորձագետին առաջադրված հարցի, համե¬մատվել են ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ մատնադրոշմային քարտա¬դարանում հաշվառված մատնա¬հետքերի« ինչպես նաև քարտադա¬րանում հաշվառված անձանց մատնադրոշմների հետ, որի արդյունքում պարզվել է« որ թիվ 2. 37 x 28 մմ և թիվ 4. 32 x 26 մմ կողային չափերով թափան¬ցիկ դակտոժապավենների կպչուն մակերեսների վրա ար¬տատպված մատնահետքերը թողնված են ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ մատնադրոշմային քարտա¬դարանում հաշվառված՝ 1985թ. հուլիսի 29-ին ծնված Միսակ Բորիսի Ավետիսյանի կողմից աջ ձեռքի ցուցամատով և ձախ ձեռքի ցուցամատով։
Ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերի առկայությամբ, մասնավորապես`
- Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերության 2015թ. նոյեմբերի 11-ի թիվ ՏՍ/7044/111115/7016 գրությամբ տրամադրված վերծանումներով առկա¬յությամբ և դրանց զննության մասին արձանագրությամբ« համա¬ձայն որոնց` 2015թ. սեպտեմբերի 23-ից` ժամը 12։03-ից մինչև նույն օրը ժամը 22։17-ն ընկած ժամա¬նակահատ¬վածում 353285062690010 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահա¬գործվել է Գոռ Սեդրակյանի անվամբ հաշվառված Վլադիմիր Սեդրակյանի շահագործած 077-512454 հեռա¬խոսահամարը« իսկ 2015թ. սեպտեմբերի 23-ից` ժամը 23։23-ից մինչև 2015թ. սեպ¬տեմբերի 24-ը` ժամը 13։38-ն ընկած ժամանակահատվածում շահագործվել է Սուսաննա Առաքել¬յանի անվամբ հաշվառված, սակայն Լևոն Ռաֆիկի Առաքելյանի շահագործած 077-406814 հեռախոսա¬հա¬մարը։ Մերու¬ժան Մարգարյանի անվամբ հաշվառված և վերջինիս շահագործած 094-493636 հե¬ռախո¬սահա¬մարից 2015թ. սեպտեմբերի 24-ին` ժամը 13։26-ին և ժամը 13։42-ին թվով երկու հեռա¬խոսա¬զանգեր են կատարվել Լևոն Առաքել¬յանի շահագործած 077-406814 հեռախոսահա¬մարին« իսկ ժամը 13։42-ին կատարված հեռախոսա¬զանգը սպասարկվել է Երևան քաղաքի Օրբելի 41 հաս¬ցեում տեղակայված ալեհավաքով։
- «Ալֆա ֆարմ» ՓԲ ընկերության գրությամբ տրամադրված լազերային սկավառակով, համաձայն որի` 2015թ. սեպ¬տեմբերի 23-ին` ժամը 07։55-ին« տեսաձայնագրության մեջ լսելի է« թե ինչպես անհայտ անձը թվով 4 հարվածների արդյունքում կոտրում է Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս 29/18 հասցեի մուտքի դռան ա¬պակին և վերջին հարվածի արդյունքում տեսագրության մեջ երևում է« որ դռան կոտրված ապակիները թափվում են դեպի ներս« սակայն ապակին կոտրող անձը և դուռը տեսանելի չեն՝ տեսախցիկի տեսադաշտից դուրս լինելու պատճառով։ Մուտքի դռան առջևի սալահա¬տակի միջոցով նշմարվում է« որ ապակին կոտրող անձը մուտք է գործում ներս մուտքի դռան կոտրված ապակու հատվածից և վազելով դուրս գալիս տեսախցիկի տեսադաշտից՝ գնալով դեպի բջջային հեռախոսների վաճառքի սրահի ուղղությամբ։ Նշված հասցե մուտք գործելու« ապա դուրս գալու պահին տեսանելի է միայն այդ անձի ոտքերը՝ կողոսկրերից ներքևի հատվածը։ Նշված անձը տե¬սագրության մեջ կրում է կանաչ և սև գույնի սպորտային կոշիկներ« ինչպես նաև սպորտային տաբատ« որի վրա՝ ոտքերի երկայնքով առկա են դեղին գույնի գծեր։ Ժամը 07։56։47 վայրկյանին այդ անձը կրկին պատկերվում է տեսախցիկի տեսադաշտում« ապա մի քանի վայրկյան կանգնելով մուտքի դռան առջևի հատվածում ժամը 07։57։07 վայրկյանին մուտքի դռան կոտրված ապակու հատվածից դուրս է գալիս Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս 29/18 հասցեից։
- ՀՀ ոստիկանության ավտոմատացված տեղեկատվական համակարգից արտահանված՝ Միսակ Բորիսի Ավետիսյանի« Ալյոնա Գեննադիևնա Տիչկովայի և Ժանետա Արտավազդի Ներսիսյանի կենսորոշիչ տվյալներով, համաձայն որոնց` Միսակ Բորիսի Ավետիսյանը և Ժանետա Արտա¬վազդի Ներսիսյանը հաշվառված են Երևան քաղաքի Մյասնիկյան 14/9 հասցեում« Ալյոնա Գեննա¬դիևնա Տիչկովան հաշվառված և բնակվում է ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի Սևան քաղաքի Նաիրյան փողոցի 170 շենքի թիվ 11 բնա¬կարանում։
- ՀՀ ԱՆ ՔԿԱԳ գործակալության 2016թ. ապրիլի 27-ի թիվ 10/12.1/4921-16 գրությամբ տրամադրված Միսակ Ավետիսյանի և Ալյոնա Տիչկովայի ամուսնության« նրանց երեխաների՝ Քրիս¬տինա« Ալեքս« Անգելինա Ավետիսյանների« ծննդյան և վերջիններիս հայրության ճանաչման ակտերի գրանցման լուսապատճեններով, համաձայն որոնց` Միսակ Բորիսի Ավետիսյանի և Ալյոնա Գեն¬նադիևնա Տիչկովայի ամուսնությունը պետական գրանցում է ստացել 2010թ. հոկտեմբերի 20-ին։ Վեր¬ջիններս համատեղ կյանքի ընթացքում ունեցել են երեք երեխա՝ 2010թ. հոկտեմբերի 15-ին ծնված Անգելինա Միսակի Ավետիսյանը« 2012թ. ապրիլի 8-ին ծնված Քրիստինա Միսակի Ավետիսյանը և 2016թ. հունվարի 16-ին ծնված Ալեքս Միսակի Ավետիսյանը։
- ՀՀ ԱՆ ՔԿԱԳ գործակալության 2016թ. դեկտեմբերի 27-ի թիվ 10/12.4/17524-16 գրությամբ տրամադրված Միսակ Բորիսի Ավետիսյանի ծննդյան վերաբերյալ ակտի գրանցման պատճենով, հա¬մաձայն որի` 1985թ. հուլիսի 29-ին ծնված Միսակ Բորիսի Ավետիսյանի հայրն հանդիսանում է 1954թ. ապրիլի 11-ին ծնված Բորիս Միսակի Ավետիսյանը, իսկ մայրը` 1960թ. հոկտեմբերի 10-ին ծն¬ված Ժանետա Արտավազդի Ավետիսյանը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Կարեն Գևորգյանին ի պահ հանձնված սպիտակ «Nokia 515» ապրանքանիշի 359952058170183 և 359952058170191 գործարանային համարների« սև «Nokia 515» ապրանքանիշի 359602054485628 և 359602054485636 գործարանային համարների« սպի¬տակ «Nokia 225» ապրանքանիշի 355730066847701 և 355730066847719 գործարանային համարների« սև «Nokia 225» ապրանքանիշի 351854077232705 և 351854077232713 գործարանային համարների« սև «Nokia 501» ապրանքանիշի 359198058821405 և 359198058821413 գործարանային համարների« սպիտակ «Nokia 311» ապրանքանիշի 355193052883901 գործարանային համարի« սև «Nokia XL» ապրանքանիշի 355156065825466 և 355156068795435 գործարանային համարների« սև «Nokia 500» ապրանքանիշի 353677/05/562629/3 գործարանային համարի« սև «Samsung GT-I 8190« S3 mini» ապրան¬քանիշի 356507/05/196168/2 գործարանային համարի« սև «Samsung SM-G 900H« S5» ապ¬րանքանիշի 353285/06/269001/1 գործարանային համարի« սև «HTC 601» ապրանքանիշի 357986053143912 և 357986053143920 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների և «Apple Ipad 1» ապրանքանիշի 012327005205946 գործարանային համարի պլանշետ-համակարգչի առկա¬յությամբ։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված` Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս 29/18 հասցեում գործող բջջային հեռախոսների վաճառքի կետի կոտրված ցուցափեղկի ապակյա դռան կոտրված հատվածի առկայութ¬յամբ և այն Դատարանում զննելու արդյունքներով (արձանագրությամբ)։


Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դա¬տա¬¬¬րա¬նը հաս¬տատ¬ված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Միսակ Ավետիսյանը պահեստարան ա¬պօրինի մուտք գործելով` կատարել է ուրիշի զգալի չափերի գույքի գաղտնի հափշտակություն (գողություն), այսինքն` մեղավորութ¬յամբ կատարել է հան¬ցա¬վոր արարք¬« որը համա¬պա¬տաս¬¬խանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬գործության հատ¬կանիշ¬ներին, հետևա¬բար` նա քրեա¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬¬կա է այդ հոդ¬վածի վերոնշյալ մա¬սով և կետով։
Դատարանը փաստում է, որ դեպքի վայրի զննման արձանագրության մեջ ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության մասնագետի կողմից չորս դակտոժապավեների վրա մատ¬նահետքեր վերցնելը, մեկ ծրարի մեջ փաթեթավորելը և քննիչին հանձնելը` նույն մասնագետի համա¬պատասխան կնիքով դրոշմելու, սակայն վերջինի մասին զննման նույն արձանագրության մեջ գրան¬ցում չկա¬տարելու պայմաններում, վերոնշյալ քննչական գործողությունը և դրա արդյունքները որպես ա¬¬պացույց անթույլատրելի ճանաչելու բավարար և հիմավոր փաստարկ չէ, քանի որ այդ ծրարի կնքված լինելու փաստը արձանագրվել է նույն ծրարը փորձաքննություն նշանակելու որոշմանը կից ստացած, այն բացած և զննած դատահետքաբանական մատնադրոշմային բնագավառի փորձագետի կողմից։
Անդրադառնալով տուժողի և վկաների հակասական ցուցմունքների համադրմանը, ստուգ¬մանն ու գնահատմանը` Դատարանը ի հաշիվ նրանցից յուրաքանչյուրի հակասական դա¬տաքննա¬կան ցուց¬մունքի առավել արժևորում է նա¬խաքննա¬կանը` փաստելով, որ դրանք համապատաս¬խանում են ինչպես մյուսների ցուցմունքներին, այնպես էլ դա¬տաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցներին։ Ավելին, իրեղեն ապացույցները տուժողին վերա¬դարձվելու պայմաններում վեր¬ջինս, նրա հետ աշխա¬տանքային կամ այլ փոխհարաբերությունների մեջ գտնվող անձինք այլևս կորցրել են գողութ¬յունը կա¬տարած անձին քրեական պատասխանատվության ենթար¬կելու և նաև այդ կերպ տուժողին պատ¬ճառված գույ¬քային վնասը նրանից պահանջելու շա¬հագրգռվա¬ծությունը և առաջնորդվում են ամ¬բաս¬տանյալի վիճակը մեղմելու, այդ կերպ նրան հնարա¬վորինս օգնելու շարժառիթով։ Դրա մասին է վկայում նաև այն, որ վերջիններս, սեփական ուժերով բացահայտելով գողությունը կատարած կամ առնվազն դրա հետ առնչված անձին, գործնականում որևէ միջոցներ չեն ձեռնարկել նրան իրավապահ մարմիններին ներկայացնելու կամ նրա գտնվելու վայրի մասին իրավապահներին իրազեկելու ուղղութ¬յամբ։
Այսպիսով, Դատարանը փաստում է, որ դատաքննությամբ հետազոտված և սույն դատական ակտում շարադրված ապացույցները թույ¬լատրելի և վերաբերելի են, հետևաբար՝ կարող են դրվել սույն դատական ակտի հիմքում։

Նշանակվող պատժի և դատավճռով լուծման ենթակա այլ հարցեր.
Ամբաստանյալ Միսակ Ավետիսյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որո¬շելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հան¬ցա¬¬¬գոր¬¬ծութ¬յունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատա¬րած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն ար¬դարացի« համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը« այն կա¬տա¬րելու հան¬գա¬մանք¬ներին« հան¬¬ցավորի անձ¬նա¬¬¬վորությանը« անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է« որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հան¬րության համար վտան¬¬գա¬վո¬րության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատաս¬խա¬նատ¬վությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախա¬տեսված պատիժ¬ներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպա¬տակ¬ները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակ¬տի հիմ¬¬նա¬վո¬րումները« այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները« պարտադիր են դատարանի հա¬մար նույ¬¬¬¬նանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը« Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմ¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով նա¬խա¬տեսված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դա¬տա¬րանը կա¬րող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առա¬ջին մասում նշված չեն։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Միսակ Ավետիսյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնա¬հատում` երիտասարդ և ամուսնացած լինելը (համաձայն` թիվ 199 ամուսնության ակտի գրանցման պատճենի), իսկ որպես պատաս¬խանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք` խնամքին մինչև 14 տարեկան երեք երեխաների` 2010թ. հոկտեմբերի 15-ին ծնված Անգելինա Միսակի Ավետիս¬յանի« 2012թ. ապրիլի 8-ին ծնված Քրիստինա Միսակի Ավետիսյանի և 2016թ. հունվարի 16-ին ծնված Ալեքս Միսակի Ավետիսյանի առկայությունը (համաձայն` հայրությունը ճանաչելու մասին թիվ 126 ակտի և ծննդյան վերաբերյալ թիվ 508, 156 և 41 ակտերի գրանցման պատճենների)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Միսակ Ավետիսյանի պատասխանատվությունը և պա¬տիժը ծան¬րաց¬նող հանգա¬մանք է գնահատում հանցանքը կատարելու (հասարակ) ռեցիդիվը ։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տան¬յալ¬ Մ.Ավե¬տիս¬¬յանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակի ընտրությանը` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված են այլընտրան¬քային պատ¬ժատեսակներ՝ տու¬գանքի և որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով քննարկ¬ման ենթակա են՝ նշանակվող պատժի տեսակի, պատժի չափի, տվյալ հոդվածով նախա¬տես¬ված պատժի նվազա¬գույն չափից ավելի մեղմ պատիժ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի կիրառում), Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վասության դատարանի 2017թ. հունիսի 7-ի դատավճռով, սակայն հան¬¬ցագոր¬ծությունների համակ¬ցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու, դրա չափի, ազատազրկման կամ նաև ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող վերջ¬նական պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածի կի¬րա¬ռում) հարցերը։
Անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ Միսակ Ավետիսյանի նկատմամբ սույն գործով նշանակվող պատժի, վերջնական պատժի, ինչ¬պես նաև վերջնական պատիժը կրելու նպատակահար¬մա¬րութ¬յան հար¬ցերին, հաշվի առնելով նրան վերագրվող հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յան բնույթն ու վտանգա¬վորության աստի¬ճանը (միջին ծանրության դի¬տավորյալ հան¬ցագործություն է), հանցանք¬ների ռեցիդիվի առկա¬յությունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տես¬անկյու¬նով բացառիկ հանգա¬մանք¬ների, ինչպես նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածով նախա¬տես¬ված` ազա¬տազրկման ձևով վերջնական պատիժը պայմա¬նականորեն չկիրա¬ռելու հիմ¬քերի բա¬ցա¬¬կա¬յութ¬յունը` Դատա¬րանը փաստում է, որ պատժի նպա¬տակներն ապահովելու տես¬անկյու¬նով վեր¬ջինիս նկատ¬¬մամբ պատիժ, ինչպես նաև վերջնական պատիժ կարող է նշա¬նակվել բացառապես որոշակի ժամկետով ազա¬տազրկման ձևով, որն ամ¬բաստանյալ Միսակ Ավետիսյանը պետք է կրի։ Ամբաստանյալի անձը դրականորեն բնու¬թագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները Դատարանը հաշվի է առնում նրա նկատմամբ պատժի և վերջնական պատժի չափերը որոշելիս։ Վերոնշյալ պատիժն է ար¬դա¬րացի և անհրաժեշտ նրան ուղղե¬լու, նոր հան¬ցագոր¬ծութ¬յունների կատա¬րումը կանխելու և սոցիալական արդարությունը վերա¬¬¬կանգ¬նելու համար։
Հանցագործությունների ռեցիդիվի առկայության վերաբերյալ հետևության Դատա¬րանը հան¬¬գեց հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքում։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների ռեցի¬դիվ է համարվում` դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախ¬կի¬նում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն` անձը դատվածություն ունեցող է հա¬մար¬¬վում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատ¬վա¬ծությունը մարվելու կամ հանվելու պահը, ընդ որում` դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվում է նշանակված պատիժը կրելու ա¬վարտից կամ պատիժը կրելուց ազատ¬վելու պահից։
Սույն գործով նրան մեղսագրվող արարքն ամբաստանյալ Միսակ Ավետիսյանը կա¬տա¬րել է 2015թ. սեպտեմբերի 23-ին, այսինքն` 2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդ¬վա¬ծի լրա¬ցում կա¬տա¬¬րելուց հետո, հետևաբար` նրա նկատմամբ պատիժը պետք է նշա¬նակվի 67.1-րդ հոդ¬վա¬ծով սահ¬ման¬ված կանոններով, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդ¬վածի պա¬հանջից։
Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի ուժով` ամբաս¬տան¬¬յալ Միսակ Ավետիսյանի պարագայում առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ, քա¬նի որ վերջինս նախկինում չափահաս տարիքում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի հա¬մար դատա¬պարտվե¬լով՝ ունի չմարված և չվե¬րաց¬ված դատվա¬ծութ¬յուն, որի պայ¬ման¬ներում կատարել է սույն գործով նրան վերագրված նոր դիտավորյալ հանցագոր¬ծութ¬յունը, մասնավորապես` նա ՀՀ Արմավիր մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. դեկտեմբերի 18-ի դատավճռով դատապարտվել է ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով, պատժի կրումից ազատվել է 2015թ. ապրիլի 20-ին` այն ամբող¬ջությամբ կրելով, սակայն 2015թ. սեպտեմբերի 23-ին կատարել է սույն գործով նրան վերագրված դի¬տավորյալ հանցագործությունը։
Թեև ամբաստանյալ Մ.Ավետիսյանը դատապարտվել է նաև երկու այլ դատավճիռներով, սակայն ռեցիդիվի տեսակը որոշելու առումով սույն գործի համատեքստում դրանք էական նշանակություն չունեն` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. սեպտեմբերի 9-ին դատավճռով Մ.Ավետիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու համար, դատապարտվել է 4 տարի ժամկետով ազատազրկման, սակայն մինչև վերոնշյալ դատավճռի օրինա¬կան ուժի մեջ մտնելը նույն դատարանը 2013թ. հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ նրա նկատմամբ կիրառել է ՀՀ ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ին ընդունված համաներման որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետը` Մ.Ավետիսյանին ազատելով այդ դատավճռով նշանակված պատժից։
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջան¬¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. հունիսի 7-ի դատավճռով Մ.Ավետիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու համար, դատապարտվել է 4 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկման, մինչդեռ սույն գործով վե¬րագրված արարքը Մ.Ավետիսյանը կատարել է այդ դատավճիռը կայացնելուց առաջ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի համաձայն` հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտան¬¬գա¬վոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս անհրա¬ժեշտ է հաշ¬վի առնել կատարված հանցագործությունների բնույթը, քանակը, և ծան¬րության աստի¬ճանը, այն հան¬գա¬¬մանք¬¬ները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչ¬պես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին պարբերության համաձայն` հանցագործության ռեցիդիվի համար նշանակված պա¬տիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համա¬պա¬տաս¬խան հոդ¬վածի սանկցիա¬յով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից։
Դատարանը, հաշվի առնելով հանցանքների ռեցիդիվի առկայությունը, փաստում է, որ ամբաս¬տան¬յալ Մ.Ավետիսյանի նկատ¬մամբ պատիժ կարող է նշա¬նակվել բացառապես ազա¬¬տազրկման ձևով, ընդ որում՝ նշա¬նակվող պատիժը չի կարող պակաս լինել 2 տարի 6 ամսից։
Դատա¬րանը նաև փաստում է, որ ամբաստանյալ Միսակ Ավետիսյանի նկատմամբ սույն գործով վերջնական պատիժ պետք է նշա¬նակել ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 66-րդ հոդ¬վածի 6-րդ մասի կիրառ¬մամբ, հանցագործութ¬յունների համակցութ¬յամբ` սույն դա¬տավճռով նշանակ¬ված պատժին մասնա¬կիորեն գումարելով նախորդ դատական ակտով` Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջան¬¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. հունիսի 7-ի դատավճռով նշանակված և չկրած պատժից 2 (երկու) տարի ժամկետով ազա¬տազրկումը։
Դատա¬րանը նաև արձանագրում է, որ նշանակվող վերջնական պատիժն ամբաստանյալ Մ.Ավետիսյանը պետք է կրի։
Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Միսակ Ավետիսյանի նկատմամբ դեռևս մինչդա¬տական վարույթից սույն գործով որևէ խափանման միջոց չի ընտրվել` հաշվի առնելով, որ վերջինս Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատարանի վարույթում քննված մեկ այլ քրեական գործով նախ` կալանավորված էր, ապա` դատապարտվել է ազատազրկման, այսինքն` փաստացի գտնվում էր անազատության մեջ։ Դատարանը փաստում է, որ տվյալ պայմաններում Միսակ Ավե¬տիսյանի նկատմամբ որևէ խափան¬ման միջոց ընտրելու հիմքերը բացակայում են և ամբաստանյալ Ս.Աբրահամյանի պատժի կրման սկիզբն անհրաժեշտ է հաշվել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջան¬¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դա¬տավճռով սահ¬մանված կարգով՝ 2015թ. սեպտեմբերի 28-ից։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների« դատական ծախ¬սե¬րի« գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի« քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին« սա¬կայն Դատարանը« պարզելով« որ քրեական գործում բացակայում են դատական ծախսերի վերաբերյալ տվյալները, փաստացի արգելանքի տակ որևէ գույք չի գտնվում, ամբաստանյալի դեմ քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, սահմա¬նա¬փակվում է այդ փաստերի ար¬ձանագրմամբ։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման խնդրին՝ Դատարանը փաստում է, որ իրե¬ղեն ա¬պացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող ապակյա դռան կոտրված հատ¬վածը անհրա¬ժեշտ է ոչնչացնել, իսկ տուժող Կարեն Գևորգյանին ի պահ հանձնված գույքը` սպիտակ «Nokia 515» ապրանքանիշի 359952058170183 և 359952058170191 գործարանային համարների« սև գույնի «Nokia 515» ապրանքանիշի 359602054485628 և 359602054485636 գործարանային համարների« սպիտակ գույնի «Nokia 225» ապրանքանիշի 355730066847701 և 355730066847719 գործարանային համարների« սև գույնի «Nokia 225» ապրանքանիշի 351854077232705 և 351854077232713 գործարանային համարների« սև գույնի «Nokia 501» ապրանքանիշի 359198058821405 և 359198058821413 գործարա¬նային համարների« սպիտակ գույնի «Nokia 311» ապրանքանիշի 355193052883901 գործարանային համարի« սև գույնի «Nokia XL» ապրանքանիշի 355156065825466 և 355156068795435 գործարանային համարների« սև գույնի «Nokia 500» ապրանքանիշի 353677/05/562629/3 գործարանային համարի« սև գույնի «Samsung GT-I 8190« S3 mini» ապրանքանիշի 356507/05/196168/2 գործարանային համարի« սև գույնի «Samsung SM-G 900H« S5» ապրանքանիշի 353285/06/269001/1 գործարանային համարի« սև գույնի «HTC 601» ապրանքանիշի 357986053143912 և 357986053143920 գործարանային համարների բջջային հեռախոսները և «Apple Ipad 1» ապրան¬քանիշի 012327005205946 գործարանային համարի պլանշետ-համակարգիչը` թողնել նրա տնօրի¬նությանը` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ղեկավար¬վելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդ¬ված¬¬ներով, Դատա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

Միսակ Բորիսի Ավետիսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յան կատարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նշա¬նակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ սույն դատավճռով նշա¬նակված պատժին մասնակիորեն գումարելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջան¬¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. հունիսի 7-ի դատավճռով նշանակված պատժից 2 (երկու) տարի ժամկետով ազատազրկումը՝ Միսակ Բորիսի Ավե¬տիսյանի նկատմամբ որպես վերջ¬նական պատիժ նշանակել ազա¬տազրկում` 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
Միսակ Ավետիսյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջան¬¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դա¬տավճռով սահ¬մանված կարգով՝ 2015թ. սեպտեմբերի 28-ից։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող ապակյա դռան կոտրված հատ¬վածը ոչնչացնել, իսկ տուժող Կարեն Գևորգյանին ի պահ հանձնված գույքը` սպիտակ «Nokia 515» ապրանքանիշի 359952058170183 և 359952058170191 գործարանային համարների« սև գույնի «Nokia 515» ապրանքանիշի 359602054485628 և 359602054485636 գործարանային համարների« սպիտակ գույնի «Nokia 225» ապրանքանիշի 355730066847701 և 355730066847719 գործարանային համարների« սև գույնի «Nokia 225» ապրանքանիշի 351854077232705 և 351854077232713 գործարանային համար¬ների« սև գույնի «Nokia 501» ապրանքանիշի 359198058821405 և 359198058821413 գործարա¬նային համարների« սպիտակ գույնի «Nokia 311» ապրանքանիշի 355193052883901 գործարանային համարի« սև գույնի «Nokia XL» ապրանքանիշի 355156065825466 և 355156068795435 գործարանային համար¬ների« սև գույնի «Nokia 500» ապրանքանիշի 353677/05/562629/3 գործարանային համարի« սև գույնի «Samsung GT-I 8190« S3 mini» ապրանքանիշի 356507/05/196168/2 գործարանային համարի« սև գույնի «Samsung SM-G 900H« S5» ապրանքանիշի 353285/06/269001/1 գործարանային համարի« սև գույնի «HTC 601» ապրանքանիշի 357986053143912 և 357986053143920 գործարանային համարների բջջա¬յին հեռախոսները և «Apple Ipad 1» ապրան¬քանիշի 012327005205946 գործարանային համարի պլանշետ - համակարգիչը թողնել նրա տնօրի¬նությանը` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
Տուժող Կարեն Գևորգյանին հան¬ցագոր¬ծությամբ անմիջականորեն պատճառված գույ¬քա¬յին վնասի փոխհատուցման, ինչպես նաև դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը ստացման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեա¬կան դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ