Գործ
ԵԿԴ/0028/01/17

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,21,, մարտի 2017թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ՝ Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Ս. Մովսիսյանի
Պաշտպան Ա. Մելքոնյանի

դռնբաց դատական նիստերում, Երևան քաղաքում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1.Ռուբեն Սարգսի Կոստանյանի` ծնված 04.05.1966թ.-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, դատվածություն չունեցող, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս երեխա, հաշվառված և բնակվում է՝ ք.Երևան, Նորագյուղ թաղամասի 177-րդ տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես կալանավորմանն այլընտրանքային խափանման միջոց է ընտրված գրավը,
2.Ռոբերտ Խաչատուրի Եփրեմյանի` ծնված 27.07.1973թ.-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատված, ամուսնացած, աշխատել է՝ ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳ վարչությունում՝ որպես ավագ հրաձիգ, հաշվառված է՝ ք.Երևան, Զավարյան 57/19 շենքի 14-րդ բնակարանում, բնակվում է՝ ք.Երևան Այգեստան 11-րդ փողոցի 60-րդ տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանավորումը։

3.Հովհաննես Սոսի Հակոբյանի` ծնված 28.03.1981թ.-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատված, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է՝ ք.Երևան, Սիլիկյան թաղամասի 4-րդ փողոցի 20Ա տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանավորումը։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված մեղադրական եզրակացության և քրեական գործի նյութերի՝
«Ռոբերտ Խաչատուրի Եփրեմյանը մեղադրվում է այն արարքի կատարման համար, որ նա իր ընկերոջ՝ Ռուբեն Սարգսի Կոստանյանի, կանչով 2016 թվականի հուլիսի 20-ին Երևան քաղաքի Իսակով պողոտայի 3/7 հասցեում գործող «Շաուրմա 555» հացատուն եկած Ռոբերտ Ավետիսյանին «Առուքս» ընկերությանը պարտք եղած 57.000.000 ՀՀ դրամ գումարը վերադարձնելու կապակցությամբ ներկայացված պահանջին, համապատասխան միջոցներ չունենալու պատճառաբանությամբ բացասական պատասխան ստանալուց հետո, Հովհաննես Սոսի Հակոբյանի և Ռուբեն Սարգսի Կոստանյանի հետ Ռոբերտ Ավետիսյանին բռունցքներով ծեծի ենթարկելով վերջինինս՝ պատճառել է առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող՝ վերին կոպերի շրջանների արյունազեղում-արյունահավաքների ձևով մարմնական վնասվածքներ՝ այդ կերպ բռնության գործադրմամբ իր ենթադրյալ իրավունքն օրենքով՝ ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքով սահմանված կարգի խախտմամբ ինքնակամ իրացնելով, Ռոբերտ Ավետիսյանից պահանջել է, այնուամենայնիվ, վերադարձնել «Առուքս» ՍՊ ընկերությանը պարտք եղած 57.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, ինչն էական վնաս է պատճառել Ռոբերտ Ավետիսյանի օրինական շահերին։
Բացի այդ, Ռոբերտ Ավետիսյանը սենյակից փախուստի դիմելու հնարավորություն ունենալուց հետո, գիտակցելով, որ իր կյանքին կամ առողջությանը վտանգ է սպառնում, գոտկատեղի հատվածից հանել է որպես պարգևատրում՝ ԼՂՀ ոստիկանապետից ստացած «Իժ 71» մոդելի ատրճանակը և արձակել է թվով երկու կրակոց, որից մեկի գնդակը դիպել է Ռուբեն Կոստանյանի ոտքին՝ վերջինիս պատճառելով միջին ծանրության մարմնական վնասվածք։ Տեսնելով այդ ամենը, Ռոբերտ Եփրեմյանը իր գոտկատեղից հանել է իրեն ամրակցված «Վիկինգ» մոդելի ատրճանակը և պարտավոր լինելով գիտակցել, որ իր կողմից կատարվելիք գործողությունները՝ որպես պաշտպանվողի, ակնհայտ չեն համապատասխանելու Ռոբերտ Ավետիսյանի կողմից իր նկատմամբ գոծադրվող ոտնձգության բնույթին և վտանգավորությանը, այնուամենայնիվ, պաշտպանվելու նպատակով մեկ կրակոց է արձակել Ռոբերտ Ավետիսյանի ոտքերի ուղղությամբ՝ վերջինիս պատճառելով հետույքի աջ կեսի և աջ ազդրի հրազենային գնդակային միջանցիկ վիրավորում՝ աջ ազդրային զարկերակի վնասումով, զուգորդված արտաքին արյունահոսությամբ և ծանր աստիճանի տրավմատիկ-հեմոռագիկ շոկի զարգացումով, որը նրա առողջությանը պատճառել է ծանր վնաս՝ ինչպես կյանքի համար վտանգավորության հատկանիշով, այնպես էլ կյանքի համար վտանգավոր վիճակի զարգացման հատկանիշով»։
«Ռուբեն Սարգսի Կոստանյանը մեղադրվում է այն արարքի կատարման համար, որ նա իր ծանոթ Ռոբերտ Աբրահամի Աբրահամյանի խնդրանքով, Ռոբերտ Ֆելիքսի Ավետիսյանին պատկանող «Դ.Ջ.Դիսթրիբյուտոր» ՍՊ ընկերության կողմից Ռոբերտ Աբրահամյանի «Առուքս» ՍՊ ընկերությանը պարտք եղած 57.000.000 ՀՀ դրամ գումարը վերադարձնելու նպատակով, 2016թ. հուլիսի 20-ին զանգահարել և Ռոբերտ Ավետիսյանին հրավիրել է Երևան քաղաքի Իսակով պողոտայի 3/7 հասցեում գործող իրեն պատկանող «Շաուրմա 555» հացատուն, որտեղ Ռոբերտ Ավետիսյանից պահանջել է վերադարձնել «Առուքս» ՍՊ ընկերությանը պարտք եղած 57.000.000 ՀՀ դրամ գումարը և պարզել, որ վերջինը չունի համապատասխան միջոցներ պարտքը վերադարձնելու համար։ Այնուհետև, Հովհաննես Սոսի Հակոբյանի և Ռոբերտ Խաչատուրի Եփրեմյանի հետ Ռոբերտ Ավետիսյանին բռունցքներով ծեծի ենթարկելով՝ պատճառել է առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող՝ վերին կոպերի շրջանների արյունազեղում-արյունահավաքների ձևով մարմնական վնասվածքներ՝ այդ կերպ բռնության գործադրմամբ իր ենթադրյալ իրավունքն օրենքով՝ ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքով սահմանված կարգի խախտմամբ ինքնակամ իրացնելով, Ռոբերտ Ավետիսյանից պահանջել է, այնուամենայնիվ, վերադարձնել «Առուքս» ՍՊ ընկերությանը պարտք եղած 57.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, ինչն էական վնաս է պատճառել Ռոբերտ Ավետիսյանի օրինական շահերին»։
«Հովհաննես Սոսի Հակոբյանը մեղադրվում է այն արարքի կատարման համար, որ նա իր քեռու՝ Ռուբեն Սարգսի Կոստանյանի, կանչով 2016 թվականի հուլիսի 20-ին Երևան քաղաքի Իսակով պողոտայի 3/7 հասցեում գործող «Շաուրմա 555» հացատուն եկած Ռոբերտ Ավետիսյանին «Առուքս» ՍՊ ընկերությանը պարտք եղած 57.000.000 ՀՀ դրամ գումարը վերադարձնելու կապակցությամբ ներկայացված պահանջին, համապատասխան միջոցներ չունենալու պատճառաբանությամբ բացասական պատասխան ստանալուց հետո, Ռոբերտ Խաչատուրի Եփրեմյանի և Ռուբեն Սարգսի Կոստանյանի հետ Ռոբերտ Ավետիսյանին ծեծի ենթարկելով՝ այդ կերպ բռնության գործադրմամբ իր ենթադրյալ իրավունքն օրենքով՝ ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքով սահմանված կարգի խախտմամբ, ինքնակամ իրականացնելով, Ռոբերտ Ավետիսյանից պահանջել է, այնուամենայնիվ, վերադարձնել «Առուքս» ՍՊ ընկերությանը պարտք եղած 57.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, որն էական վնաս է պատճառել Ռոբերտ Ավետիսյանի օրինական շահերին»։
Դեպքի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից 2016 թվականի նոյեմբերի 29-ին հարուցվել է քրեական գործ։
2016 թվականի դեկտեմբերի 01-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Ռուբեն Սարգսի Կոստանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։

2016 թվականի դեկտեմբերի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Հովհաննես Սոսի Հակոբյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։

2016 թվականի դեկտեմբերի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Ռոբերտ Խաչատուրի Եփրեմյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։

2016 թվականի դեկտեմբերի 03-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է որոշում՝ մեղադրյալ Ռուբեն Սարգսի Կոստանյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու և այն գրավով փոխարինելու մասին։
2016 թվականի դեկտեմբերի 03-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է որոշում՝ մեղադրյալ Ռոբերտ Խաչատուրի Եփրեմյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին։
2016 թվականի դեկտեմբերի 03-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է որոշում՝ մեղադրյալ Հովհաննես Սոսի Հակոբյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին։
2017 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Ռոբերտ Խաչատուրի Եփրեմյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
2017 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Հովհաննես Սոսի Հակոբյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2017 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Ռուբեն Սարգսի Կոստանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
2017 թվականի փետրվարի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Հովհաննես Սոսի Հակոբյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
2017 թվականի փետրվարի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Ռոբերտ Խաչատուրի Եփրեմյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 15.02.2017թ.-ին։
2.Արագացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունը սկսելը` ամբաստանյալներ Ռուբեն Սարգսի Կոստանյանը, Ռոբերտ Խաչատուրի Եփրեմյանը և Հովհաննես Սոսի Հակոբյանը միջնորդել են դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, խորհրդակցել են պաշտպանի հետ, գիտակցում են արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքներն իրենց պարզ են, համաձայն են մեղադրանքների հետ և առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր են ճանաչում լիովին։
Մեղադրող Ս.Մովսիսյանը, մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս, չի առարկել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու դեմ։
Տուժող Ռ.Ավետիսյանը, դատարանին ուղղված դիմումով նույնպես չի առարկել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու դեմ, հայտնելով, որ ամբաստանյալների նկատմամբ որևէ բողոք կամ պահանջ չունի։ Միաժամանակ, վերջինս խնդրել է դատական նիստերն անցկացնել իր բացակայությամբ։
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնելու մասին։
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` մեղադրյալներ Ռ.Կոստանյանի, Հ.Հակոբյանի, Ռ.Եփրեմյանի, տուժող՝ Ռ.Ավետիսյանի, վկաներ` Լ.Աղանյանի, Ռ.Աբրահամյանի ցուցմուքները, տուժող Ռ.Ավետիսյանի և Ռ.Կոստանյանի, Ռ.Եփրեմյանի ու Հ.Հակոբյանի միջև կատարված առերես հարցաքննությունների արձանագրությունները, դեպքի վայրի զննության մասին կազմված արձանագրությունը, Ռ.Ավետիսյանի, Հ.Հակոբյանի, Ռ.Կոստանյանի և Ռ.Եփրեմյանի բջջային հեռախոսահամարների զննության վերաբերյալ արձանագրությունը, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 16-2497 եզրակացությունը, դեպքի օրը Ռ.Ավետիսյանի հագին եղած հագուստները առգրավելու մասին արձանագրությունը, դեպքի օրը Ռ.Կոստանյանի հագին եղած հագուստները առգրավելու մասին արձանագրությունը, դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 244 եզրակացությունը, դատաձգաբանական-դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 16-1953 եզրակացությունը, որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված դեպքի օրը Ռ.Ավետիսյանի և Ռ.Կոստանյանի հագին եղած վերնազգեստը, Ռ.Կոստանյանի հետ կատարված քննչական փորձարարության արձանագրությունը, Ռ.Եփրեմյանի հետ կատարված քննչական փորձարարության արձանագրությունը, Ռ.Ավետիսյանի հետ կատարված քննչական փորձարարության արձանագրությունը, քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Ռոբերտ Ավետիսյանի և Ռոբերտ Եփրեմյանի մարմինների տարբեր մասերից վերցված նմուշները, երկու թանզիֆե խծուծները, փոքրիկ քարերը, դեպքի օրը Ռուբեն Կոստանյանի հագին եղած ոչ ամբողջական անդրավարտիքը, կոշիկները, դեպքի օրը Ռոբերտ Ավետիսյանի հագին եղած անդրավարտիքը, կիսաթև և անթև մայկաները, վարտիքը և կոշիկները, փորձարարական կրակոցներից հետո առկա թվով 9 տարբեր տրամաչափերի կրակված փամփուշտների պարկուճները, Ռոբերտ Խաչատուրի Եփրեմյանին ծառայողական նպատակներով ամրակցված «Վիկինգ» MP-4460244601735 տեսակի, 9 X 19 մմ տրամաչափի մարտական ատրճանակն ու դրանց երկու փամփշտատուփերը, փորձաքննության անցկացումից հետո առկա 28 չկրակված փամփուշտները, գործով տուժող Ռոբերտ Ֆելիքիսի Ավետիսյանին՝ «ԹՊԶ 1301» սերիա համարի թույլտվության վկայականով ամրակցված «ԻԺ-71» մոդելի 9մմ տրամաչափի թիվ BAK-0704 ատրճանակն ու փորձաքննության անցկացումից հետո առկա 10 չկրակված փամփուշտներն ու երկու փամփշտատուփերը և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան հետազոտելով և գնահատելով վերը շարադրված ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում ամբաստանյալներ Ռուբեն Կոստանյանին, Ռոբերտ Եփրեմյանին և Հովհաննես Հակոբյանին մեղսագրված հանցագործությանների կատարումը և գտնում, որ կատարած արարքների համար վերջիններս ենթակա են պատիժների։
Պատիժներ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալների կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրանց անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Ռուբեն Սարգսի Կոստանյանի անձը բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է որպես դատվածություն չունեցող անձ։
Բացի այդ, դատարանը որպես ամբաստանյալ Ռուբեն Կոստանյանի անձը բնութագրող հանգամանք հաշվի է առնում նաև այն, որ նա Կենտրոն վարչական շրջանի թիվ 3 լիազորի կողմից բնութագրվում է դրականորեն։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Ռուբեն Կոստանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքին երկու անչափահաս երեխաների` Անի Ռուբենի Սիմոնյանի` ծնված 23.04.2005թ.-ին և Ալեքս Ռուբենի Սիմոնյանի` ծնված 13.01.2013թ.-ին, առկայությունը։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Ռուբեն Կոստանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտում նախաքննության և դատաքննության ընթացքում մեղքն ամբողջությամբ ընդունելը և կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը, ինչպես նաև այն, որ վերջինիս խնամքին են գտնվում նաև նրա մյուս երեխաները` 1995թ-ին և 1998թ.-ին ծնված` Հովհաննես Ռուբենի Սիմոնյանը և Արթուր Ռուբենի Սիմոնյանը։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռուբեն Կոստանյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը և քրեական գործի նյութերը/
Որպես ամբաստանյալ Ռոբերտ Խաչատուրի Եփրեմյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
Բացի այդ, դատարանը որպես ամբաստանյալ Ռոբերտ Եփրեմյանի անձը բնութագրող հանգամանք հաշվի է առնում նաև այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ՊՊԳՎ ԱԱ և ԳՊ բաժնի պետի կողմից բնութագրվում է դրականորեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Ռոբերտ Եփրեմյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտում նախաքննության և դատաքննության ընթացքում մեղքն ամբողջությամբ ընդունելը և կատարած հանցանքների համար անկեղծորեն զղջալը։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռոբերտ Եփրեմյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը և քրեական գործի նյութերը/
Որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Սոսի Հակոբյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
Բացի այդ, դատարանը որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Հակոբյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ հաշվի է առնում նաև այն, որ նա Սիլիկյան թաղամասի լիազորի կողմից բնութագրվում է դրականորեն, ինչպես նաև Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչապետի կողմից հայտնած երախտագիտությունը` Արցախին ցուցաբերած աջակցության և օգնության, մասնավորապես, տրանսպորտային ծառայություններ տրամադրելու համար։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Հակոբյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքին անչափահաս երեխայի՝ 25.11.2013թ.-ին ծնված Նարե Հովհաննեսի Հակոբյանի, առկայությունը։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Հակոբյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտում նախաքննության և դատաքննության ընթացքում մեղքն ամբողջությամբ ընդունելը և կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը։
Դատարանն արձանագրում , որ ամբաստանյալ Հովհաննես Հակոբյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը և քրեական գործի նյութերը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, ինչպես նաև հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և 61-րդ հոդվածը, ըստ որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Ռ.Կոստանյանի, Ռ.Եփրեմյանի և Հ.Հակոբյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքների համար նրանց նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակվեն՝ համապատասխանաբար` Ռ.Կոստանյանի նկատմամբ՝ տուգանքի, Ռ.Եփրեմյանի նկատմամբ` ազատազրկման և տուգանքի, իսկ Հ.Հակոբյանի նկատմամբ՝ ազատազրկման, ձևով, սակայն, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալներ Ռ.Եփրեմյանը և Հ.Հակոբյանը սույն դատավճիռը կայացնելու պահին փաստացի կրել են իրենց նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվելիք այն պատժաչափը, որը դատարանը համարում է բավարար, ուստի, դատարանը փաստում է, որ վերջիններիս պետք է ազատել ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժների կրումից, իսկ Ռ.Կոստանյանը և Ռ.Եփրեմյանը պետք է կրեն իրենց նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակված պատիժները։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակների և պատժաչափերի ընտրության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումները։
Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Ինչպես նշվեց վերևում, պատիժներ նշանակելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի ինչպես ամբաստանյալների կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրանց անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Դատարանը, հաշվի առնելով սույն գործով ամբաստանյալների անձը բնութագրող և նրանց մեղսագրված արարքներում նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող մի շարք հանգամանքների առկայությունն ու դրանք ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև մեղսագրված հանցանքների կատարման շարժառիթը, եղանակը և դրանց իրականացման աստիճանը, գտնում է, որ դրանց՝ հանրային վտանգավորության համեմատաբար ցածր աստիճանով պայմանավորված, արդարացված է ամբաստանյալներ Ռ.Եփրեմյանի և Հ.Հակոբյանի նկատմամբ՝ նրանց մեղսագրված հոդվածների սանկցիայի սահմաններում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ ազատազրկման ձևով պատիժների նվազագույն չափին մոտ պատժի նշանակումը։
Այսպիսով, հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Ռոբերտ Եփրեմյանի և Հովհաննես Հակոբյանի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների հետ՝ գտնում է, որ Ռոբերտ Եփրեմյանը և Հովհաննես Հակոբյանն իրենց կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների համար ենթակա են պատիժների` ազատազրկման, ձևով քանի որ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում այդ հոդվածով սահմանված պատժի ավելի մեղմ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, իսկ Ռ.Եփրեմյանի նկատմամբ իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Դատարանն անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ռուբեն Սարգսի Կոստանյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ և արձանագրելով, որ ամբաստանյալի արարքում բացակայում են նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, գտնում է, որ Ռուբեն Սարգսի Կոստանյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատիժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն`
«Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով նշանակված պատժին՝ մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ մեկ օրը երեք ժամի դիմաց»։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ կետի համաձայն`
«Մինչև դատական քննությունը կալանքի տակ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու ձևով պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով կալանքի տակ պահելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ լրիվ ազատում պատիժը կրելուց»։
Հաշվի առնելով այն փաստը, որ ինչպես Ռուբեն Կոստանյանը, այնպես էլ՝ Ռոբերտ Եփրեմյանը և Հովհաննես Հակոբյանը սույն գործով նախաքննության և դատական քննության ժամանակ որոշակի ժամանակահատվածում գտնվել են անազատության մեջ, դատարանը, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն, պետք է նշված հանգամանքները հաշվի առնի նրանց նկատմամբ պատիժները նշանակելիս։
Նման պայմաններում, անդրադառնալով Ռուբեն Կոստանյանի նկատմամբ որպես կալանավորմանն այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավի հարցին, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո օրինական հիմքերի առկայության դեպում` 03.12.2016թ.-ին «Արարատբան» ՓԲԸ-ում Հովհաննես Սիմոնյանի կողմից թիվ 000015 /845712138/ անդորրագրով վճարված 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամ գումարը պետք է վերադարձնել գրավատուին, իսկ Ռ.Ռփրեմյանի և Հ.Հակոբյանի նկատմամբ համապատասխան պատժաչափերի նշանակման պայմաններում, նրանց նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները` կալանավորումը, պետք է վերացնել և նրանց անհապաղ ազատ արձակելով դատական նիստի դահլիճում։

Լուծելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենգրքի 119-րդ հոդվածով, դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված` Ռ.Ավետիսյանի և Ռ.Եփրեմյանի մարմինների տարբեր մասերից վերցված նմուշները, երկու թանզիֆե խծուծները, փոքրիկ քարերը, դեպքի օրը Ռ.Կոստանյանի հագին եղած ոչ ամբողջական անդրավարտիքը, կոշիկները, դեպքի օրը Ռ.Ավետիսյանի հագին եղած անդրավարտիքը, կիսաթև և անթև մայկաները, վարտիքը և կոշիկները, փորձարարական կրակոցներից հետո առկա թվով 9 տարբեր տրամաչափերի կրակված փամփուշտների պարկուճները պետք է ոչնչացնել։

Ռ.Եփրեմյանին ծառայողական նպատակներով ամրակցված «Վիկինգ» MP-4460244601735 տեսակի 9 X 19 մմ տրամաչափի մարտական ատրճանակը, երկու փամփշտատուփերը, փորձաքննության անցկացումից հետո առկա 28 չկրակված փամփուշտները պետք է հանձնել ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ անձի անվտանգության և գույքի պահպանության բաժնին, իսկ գործով տուժող Ռ.Ավետիսյանին «ԹՊԶ 1301» սերիա համարի թույլտվության վկայականով ամրակցված` «ԻԺ-71» մոդելի 9մմ տրամաչափի BAK-0704 ատրճանակն ու փորձաքննության անցկացումից հետո առկա 10 չկրակված փամփուշտներն ու երկու փամփուշտները պետք է վերադարձնել վերջինիս։

4. Եզրափակիչ մաս

Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373 375.1-375.4-րդ հոդվածներով, դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Ռուբեն Սարգսի Կոստանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի յոթհարյուրապատիկի՝ 700.000 /յոթ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի, չափով։
Հաշվի առնելով Ռուբեն Սարգսի Կոստանյանի` 2016թ. նոյեմբերի 30-ից մինչև դեկտեմբերի 03-ը` երեք օր կալանավորման տակ գտնվելու հանգամանքը, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ կետի կարգով մեղմացնել նշանակված պատիժը և վերջինիս նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի վեցհարյուրհիսնապատիկի` 650.000 /վեց հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Ռուբեն Սարգսի Կոստանյանի նկատմամբ որպես կալանավորմանն այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո, օրինական հիմքերի առկայության դեպքում, 03.12.2016թ-ին «Արարատբանկ» ՓԲԸ-ում՝ Հովհաննես Սիմոնյանի կողմից թիվ 000018 /845712138/ անդորրագրով վճարված 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամ գումարը վերադարձնել գրավատուին։
2. Ռոբերտ Խաչատուրի Եփրեմյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Ռոբերտ Խաչատուրի Եփրեմյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3 /երեք/ ամիս 20 օր ժամկետով։ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ նշանակել տուգանք՝ ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի՝ 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի, չափով։
Հաշվի առնելով, որ սույն դատավճիռը կայացնելու պահին Ռոբերտ Խաչատուրի Եփրեմյանը փաստացի կրել է իր նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը, նրան ազատել հիշյալ պատժի կրումից և թողնել կրելու պատիժ՝ տուգանք՝ ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի՝ 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի, չափով։
Ռոբերտ Խաչատուրի Եփրեմյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստի դահլիճում։
3. Հովհաննես Սոսի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում` 3 /երեք/ ամիս 20 օր ժամկետով։
Հաշվի առնելով, որ սույն դատավճիռը կայացնելու պահին Հովհաննես Սոսի Հակոբյանը փաստացի կրել է իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, նրան ազատել հիշյալ պատժի կրումից։
Հովհաննես Սոսի Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստի դահլիճում։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Ռոբերտ Ավետիսյանի և Ռոբերտ Եփրեմյանի մարմինների տարբեր մասերից վերցված նմուշները, երկու թանզիֆե խծուծները, փոքրիկ քարերը, դեպքի օրը Ռուբեն Կոստանյանի հագին եղած ոչ ամբողջական անդրավարտիքը, կոշիկները, դեպքի օրը Ռոբերտ Ավետիսյանի հագին եղած անդրավարտիքը, կիսաթև և անթև մայկաները, վարտիքը և կոշիկները, փորձարարական կրակոցներից հետո առկա թվով 9 տարբեր տրամաչափերի կրակված փամփուշտների պարկուճները՝ ոչնչացնել։
Ռոբերտ Խաչատուրի Եփրեմյանին ծառայողական նպատակներով ամրակցված «Վիկինգ» MP- 4460244601735 տեսակի, 9 X 19 մմ տրամաչափի մարտական ատրճանակը, երկու փամփշտատուփերը, փորձաքննության անցկացումից հետո առկա 28 չկրակված փամփուշտները՝ հանձնել ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ անձի անվտանգության և գույքի պահպանության բաժնին, իսկ գործով տուժող Ռոբերտ Ֆելիքիսի Ավետիսյանին՝ «ԹՊԶ 1301» սերիա համարի թույլտվության վկայականով ամրակցված «ԻԺ-71» մոդելի 9մմ տրամաչափի թիվ BAK - 0704 ատրճանակն ու փորձաքննության անցկացումից հետո առկա 10 չկրակված փամփուշտներն ու երկու փամփշտատուփերը՝ վերադարձնել վերջինիս։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակման օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով սահմանված հիմքի։




Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն